Diplomatic text · vision-corrected transcription of the Migne scan (complete), over scholarios OCR (cleaned, language-split) — PG column chips mark the printed columns.
col. 1239–1240page 1 of 18
PG 84:1239νικήσης.)
"
Vasa contaminata cur non omnia frangi jussa, 1, 191.
Vates suos rident pagani, IV, 852 seq.
Vaticinia non semel in una re evenisse dicit Theod.,
Vid. Interpret. Duplex vaticiniorum Dilogia, Vid. Ditoga. Vaticinia precando efferuntur, 1, 71. Vaticinia qui
Botanda, 603 extr. Vaticinia exitus demum expianat,
Ven IV, 518.
Vender, bene expl., 1, 182.
Venenata eadem salubria, 1, 20, 21.
Venter. pro cogitationum vel cupiditatum sede (non
quo ibi sint, sed metaphorice), I, 795.
Ventriculus, IV, 517.
Veuns. regina coeli, 11, 581 Veneris cultus (Astartes)
Ismaelitis patrius, III, 1274.
Ver, Christi adventus, 1, 887. Veris tempus origo
mundi, 175.
Verborum structuram implicitam notat Theod.,
(Mich. 1, 12), II, 1482 extr.
Veritas rei et sententiæ, sufficit Theodoreto in sensu
admittendo: salvis tamen verbis, vid. Interpret. Veritas
et benignitatem et justitiam continet (bene), 11, 1520.
Vermes e avvovsiq negat nasci Theod., 1, 736.
Vespera et noctem complectitur, 1, 144 extr. Typice,
quid, 244.
Vestes prime protoplastorum quales, 1, 52 seq.
Vestigia Christi quid (e Symm. et Theod.), I, 1247.
Viæ multe, sunt doctores: unica, Christus, II, 446.
Vicentius Antioch. III, 849 seq. Vexatur dolo, ibid.
Victime dissectæ per partes transibant foedera sancientes, II, 560, Victimis cur manus imposita, I, 168. Victimæ mares pro principibus, feminæ pro populo, ibid.
Vicus magnus et frequens, III, 1126, 1138, 1151, 1173.
Vicus dominum habet, 1218. Vici tributa solvit el xpoová fit arceta, III, 1224 seq. Vicus dominum non habet (ergo solemne, ut haberent), ibid.
Videntes, prophetæ, 1, 369.
Vinea, populus Dei, 1, 114.
Vinum mysticum (in S. C.) sanguis Christi Kéxλnxev,
vocavit, non ut non foret, sed ut illustraret Jacobi verba,
vinum pro sanguine ponentis, prophetice), I, 115. Vino
sacerdotibus quatenus interdictum, 188. Viuum salutare
conficimus in ecclesiis (sanct. Cœnam innuere videtur),
1196 init. Vinum Lesbium ignoravit Theod., IV, 1071.
Dono accipit a Cyro (epist. 13).
Violenter destrui pagana templa, improbat Theodor.
(scil. ubi jus non sit), III, 1082.
Vipera Paulum cur non læserit sed in ignem resiluerit, I, 20.
Virgines sanctæ, III, 857. Vexate, ibid. Virgines
sponsa (Christi) distinguit (minus perfectos Christianorum), 1, 805.
Virorum mentio non excludit mu ieres. I, 611.
Virtutis labor et præmia non futura sine malo, I, 47.
Virtus dicitur fundamentum theoria (sublimioris; ergo
bæc potior, et quasi coelestis), 168. Virtus vera legem
Dei unice spectare debet, 1445. Virtus sine auxilio Dei
perfici nequit, I, 1446. Virtus theoretica, contemplativa,
primi præcepti (nam in contemplatione ponebant tum
intimum Dei amorem); practica secundi, III, 138. Virtus
Dei Christus, 761. Id cum fraude et calumnia probant
Eusebiani, ibid. Virtutes paganorum, Jud., hæret., Inutiles ipsis, quia non exsistunt e vera religione, 1, 652. Virtutem TEElav ponit in doctrina vera et operibus bonis,
833 init. Virtutem duplicem facit Theodor. theoriam
et praxin, 11, 91. Virtutis studium præcedere debet co1240
gnitionem Dei, scit. interiorem, 1360.. Virtutis studio
ipso corrumpit diabolus homines, III, 438.
Vita primorum hominum cur longior, 1, 63. Ejus terminus correptus post tempora patriarcharum, orbe im
pleto, ibid. Vita præsens certamen et curriculum, 129.
Vita futura symbolis haud eget, 141. Vitæ terminus, longa
senectus, 160. Vita quieta laudatur, ut sanctior, 178.
Vitæ ordo et genus omine sanctum esse potest, 182. Vita
in orbem redit per 7 dies (hebdomadis), 20%. In vitamı
reditus, Christi donum, 787, 788. Omnibus partus, 788.
Vita hæc non est terra viventium, 1420 init. Vita æterna
non habebit ordinum (civilium) discrimina, 11, 289. Vitæ
cœlestis descriptio, $82. Etatis discrimina uon habet,
396. Vita coelestis felicitas qua mentein, 580. Vitam æternam facit effectum tedsiótytos ascetica, velut exclusis
reliquis vitæ generibus, 1493.
Vítalius, episc. Ant., III, 727.
Vitrum, IV, 539
Vitulum cur fecerit Aaron, I, 170.
Voluntatem liberam sinft Deus, II, 468. Voluntati liberæ ouvɛpyei Spir. sauct. xápic, 990 extr. Voluntatem boni
sequendi natani in nobis juvat Deus (ergo nasci, dicit,
sine auxilio Dei), 1585. Voluntate libera home excutit
imperium pravitatis (hoc non dicit Paulus Rom vi), Itt,
66. Voluntatis libertatem ostendi a Paulo Rom. x, dicit
Theod. (quia dicit, &vaxavoate vormel renovate ipsi),
130. Voluntas libere quidem accipit bonum, sed efficere
sine auxilio Dei nequit, 111, 452 ext. Utrumque adesse
debet, p. seq. promptam voluntatem inveniens Deus, auget per gratiam, 457. Voluntas Spir. sanet. eadem, quæ
Dei (Patris), V, 146. Nempe ut idem velit, non alia; sie a
prophetarum voluntate distingu. non semper volentium,
qua Deus vellet, ibid. Et apostolorum, 147. Angelorum,
148. At non Christi, 146.
Vota fallentes non ut perjuri puniti, I, 184.
✗
Xenophanes. Colophonias, IV, 780, 793.
Xenophontis Memorab. Socr. (1, 1) (non verba, seð
sententia ponitur), IV, 729. Epist. ad sch., 731, 1031
extr. seq.
Z
Zabulonis nomen expl. 11 252. Vid. “Púðɛtę wxtepsiaç.
Zacchaeus, 6 paxápioc, I, 185.
Zacharias, Joan. Bapt. pater, die piaculari adytum ingressus dicitur, Luc. 1, 8-10 (Unde et computus Theodoreti qua natum Christum pateat; at falsum: neque enim
fuit pontif. maxim.), i, 202. Non obmutuit physice, sed
consulto tacuit, V, 90. Testament. novi siguum, 91. Zachariæ plures, 1, 590. Zachariæ nomen expl, II, 1593.
(in Schol. n. 3 VIxNTÀS déovtos: ut sit ab 78. Sed unde
Sach, quod alibi est innocens? At psal. LI, 6. 7m vertitur νικήσης.)
Zaradas, legislat. Pers.
Zelotes est Deus, quid Zoroaster), IV, 935.
Zelotypiam inhibuit Deus, I, 95.
Zelus Dei, amoris signum, 1, 150.
Zeno Citt. de republ.. IV, 780.
Zeno Myndius, IV, 909.
Zenobia, IV, 333. Persis accipit toparchiam Syriæ et
Phoenices; Artemonis hæresin probat, ibid.
Zeugma urbs unde dicta, III, 1161.
Zona soluta, timoris signum 11, 274.
Zorobabel, V. Judæi. Typus Christi, 1, 1011.
Quæ librorum biblicorum in Commentariis, t. I, II et III, dimid. capitum et versuum ordo ipse moneret
notari, nil attinuit. Quare ea tantum hic quærenda, quæ extra ordinem posilu, eo loco, ubi sint, absque
Indice haud inveniantur. Criticas observationes addere, et moles Operis, et temporis angustia, et illa maxime
cogitatio vetuit, quod in oculos incurrere possent conferentibus textum Theodoreti cum aliis libris, vei editionibus, quarum una utique fundamenti loco posita, aliarum dominis vel copiam nactis haud satisfaceret. Consilium, quoque, cui inserviant, ipse textus docebit: quod tamen, cum interpretatione, ubi memorabilibus
videretur, indicatum est.
Gen. 1, 1. III, 613. IV, 398.
col. 1241–1242page 2 of 18
PG 84:1241τῶν ἑρπετών. — Ι, 31. 6, 7. 1, 65, ἐνεθυμήθην μετεμελήθην, οἰκέτης. αὐτοῦ, κατοικη φοβεροίς πονηροῖς. σεν ἐτασμοῖς. ταφείς, Ι, 119.) στρα φήσονται ἀποστραφήσονται, 16, 6. 1, 81 ἐν ταῖς χερσί σου, μιν ἐναντίον σου. καὶ τοῦτο ἔστι θαυ μαστόν.
1, 11. IV, 598. I, 173. Trabitur ad
efficiendum, ver esse mundi
conditi tempus.
1, 16. 1, 720. 1, 52. Affertur a
Theodoro, ad asserendum soii
et lunæ imperium, unde pateat,
solo inperio haud absolvi imaginem Dei.
1, 26. IV, 410. 745,746.- Et ad
Spir. S. IV, 592.- Male intelJectum Audæo, originem dedit
anthropomorphismo, III, 963.
2, 16 seqq. IV, 675.
animam.
177, IV, 854. Qua
2,24. 1, 197 (ubi 24 leg. pro 25).
57, 1682 Habet pro verbis Mosis et lege Dei.
3, 1. 1, 35. Orig. ut serpens nege
tur esse τῶν ἑρπετών. — Ι, 31.
3, 8. II, 22. Ad probandam ṇaturalem cognitionem recti et
pravi. IV, 110.
5, 17. I, 1369).
●5, 22, 11, 397.
cator. 1, 55.
Ironice expl4, 7. 1, 18. J, 61 4. IV, 148. *
6, 7. 1, 65, ubi ἐνεθυμήθην expl.
at si lurel μετεμελήθην, quia
sciebat, in thebr. sic esse.
I, 22. [V, 8.
8, 21. 1, 25, 936. II, 1435 (ubi 8
legatur pro 2).
715. I, 589, corruple et
uepte.
9, 231, 70. Ex Hebr Colo: ĉ00Awv. Nam in Græco est rziç
οἰκέτης. 1, 511. Evenire cœpisse in Gibeonitis.
9, 26, 27. 1, 71, cam var. xxiç
αὐτοῦ, quod et explicat de uno
Semo, cum in Græco sit autWV,
ad Japhetum quogue. κατοικηGate refert ad Deum, idque
bene expl.
10, 9, 10. II, 1089. Ut Assyrium
et Babylonicum imperium idem
primitus fuisse appareat, et sic
semper mansisse ad Persas.
add. I, 1502.
12, 1 seqq. IV, 676.
12, 10 seqq. IV, 656.
12, 17. 1, 74. lin. 33 seq. cum
var φοβεροίς pro πονηροῖς.
Certe intitur verbis textus, Tασεν ἐτασμοῖς.
14, 18 seq. 11, 584.
15, 5. 1, 95. III, 51. Cum 26, 4. 1,
150, ut pateat, numerari non
debuisse Israelem. Falso: ipse
Deus iussit: at illo non juben:e
audere rex non debebat.
15, 13-16 1, 78, whi spagɛic pro
ταφείς, (ut et Ι, 119.) et στραφήσονται pro ἀποστραφήσονται,
quod ipse habet p. 79.
15, 13. JI, 677.
16, 6. 1, 81 ubί ἐν ταῖς χερσί σου,
μιν ἐναντίον σου.
18, 3. 11, 1265.— IV, 427. Docelur
non adhibendum ad negandam
Christo veram humi nitatem,
18, 6 seqq. IV, 599.
18, 10. 1, 520, ut pateat Deum
loqui per Elisam.
20, 7. 1, 76, 1347. — II, 1058, ad
vor. propheta.
20), 10. 1, 76.
20, 11. 12. ibid.
21, 10 1,84. Omisso taúrny, quod
et Paulus omittit Galat. 4, 30.
21, 12. || 618.
21, 28 seqq. 1, 925.
22, 16. 1, 1345. ¡ll, 581. IV, 201.
Et res expl. p. 203.
23, 4. III, 617. Non convenit ad
Hebr. 11.
24, 1. seqq. IV, 605. 677.
21, 16 seqq. IV, 599.
25, 25, 1, 137, Expl. de paganis,
quoad Judais siut prælati.
27, 22 seqq. 11, 1315.
28, 20-22, ibid.
31, 39. IV, 1125, 13A.
32, 24 seqq II, 692. 1366.
Addito καὶ τοῦτο ἔστι θαυ
μαστόν.
82, 31. I, 100. Videtur accepisce:
Cum abii-set species divina.
37, 8 seqq. IV, 610.
40, 14, ibid.
44, 15. 1, 107 seq.
45, 3-3. ¡V, 622.
45, 5. 1, 105. Cum additamento a
46 26. IV, 73, 76, qua voc.
animæ.
48. 5. 1, 441. Ut pateat Josephum
habuisse jura primo nati, quia
ejus fili acceperunt singulas
partes. At neque id ibi dicitur,
neque in distribuenda Palastina observatum.
48, 16. 1, 815, 1261, de angelo
creato.
49, 7. 1, 314, evenisse ait Jos.
49, 9. 1, 1102. JI, 945.
49, 10. I, 902, 1031, 1098 (art.
psal. 70, 19. allegoriæ studio.
1107 (qua extrema, ad psal.
431 IV,59. De humana natura
Christi - IV, 59, le corpore
et sanguine Ch'isti.
col. 1243–1244page 3 of 18
PG 84:12434, 1. Ι, 125. ίνα μοι λατρεύσωσιν, ίνα εορτάζωσιν. βδελύγματα τὰ ὑπ' ἐκείνων θεοποιούμενα. Καὶ σύ, καὶ οἱ θεράποντές σου. ἐπιθήσεις, δήλωσιν ἀλήθειαν. 2. παρακαταθήκην πα μαθήκην. 11, 3. 1, 188 μηρυχώμενον ἀνάγον μηρυκισμόν. 15, 30, 31. Ι, 259, ἐξαλειφθήσεσθαι μεν ἐξολοθρευθήσεσθαι. 17, 3. 1, 203, θῆσαι μιν σφάξαι.
49, 29. IV, 1242, ad synecd. hominis pro corpore.
Exod. 1, 12 1, 1319.
2, 3 seq. IV, 698.
3,2 11,692. IV, 390 ad Act. 2, 2.
Pro divinitate Spiritus sancti.
IV, 1963. V, 617. II, 1673, ad
filii nomen.
4, 1. Ι, 125. ίνα μοι λατρεύσωσιν,
pro ίνα εορτάζωσιν.
8, 26. I, 127 Plane recedit a verbis, nec recitare voluisse videtur, βδελύγματα explicat τὰ ὑπ'
ἐκείνων θεοποιούμενα.
9, 7, ibid.
1,984. De præscientia
Dei.
9, 29. 1, 157, additis ex v. 30.
Καὶ σύ, καὶ οἱ θεράποντές σου.
10, 20. I, 281. Explicat de concessione, et non amplius obstruso
auxilio.
12, 41. III, 761. Eusebiani abusi
voc. virtulis Dei.
15, 10, ibid.
199. Sequentia post xai videntur respicere Exod. 34, 41,
sed non verbo tenus.
20, 13. 1, 1432. IV, $36.
21, 22 seq. IV, 834, qua anima
originem.
21 23, 24. IV. 414, qua animam.
23, 12. II, 85. Ut ostendat senarium numerum esse signum
legis.
23, 19. ibid.
21, 7 seqq. III, 601.
23, 4 seq. 11, 1306.
26, 7 seq. II, 778.
28, 27 vel 31. 1, 166, voc. xodńpn.
28, 30. I, 167. Congruit tantùm
in vocc. ἐπιθήσεις, δήλωσιν et
ἀλήθειαν.
32, 2 seq. IV, 476. Ad locum de
poenitentia.
33, 2, 3. 1, 308, ad angelum Josuæ visum.
33, 17. 11, 25, ad voc. yivwoXELV.
54, 12 seqq. 1, 3'2.
34, 14. 1, 1167. (Vid. et Exod. 20,
3, supra.)
Levit. 2, 13. II, 11.
5, 21, 23 (vel 6, 2, 4). I, 185,
lin. 2. παρακαταθήκην pro παμαθήκην.
11, 3. 1, 188 seq. μηρυχώμενον
pro ἀνάγον μηρυκισμόν.
14, 50 segg IV, 206.
15, 11 seqq. ibid.
12, 7 (sic lege pro Job. 42.) III,
15, 30, 31. Ι, 259, ἐξαλειφθήσε
σθαι explicans adhibet μεν ἐξο
λοθρευθήσεσθαι.
20, 1 seqq. 1, 331, 1361.
22, 12 seqq. IV, 777.
24, 9 (vel Gen. 49, 9). II, 65.
27, 7 seqq. 1, 1360.
Deut. 1, 7, 8. I, 160.
4, 24. 1, 1167. II, 693. [[1,631.
9, 20 seqq. 1, 138. Sed neque huic, neque Exod. 12,
36; neque alii parallelo satis
congruunt verba, imo contracta e pluribus et memoriter
allata videntur.
9, 20. 1, 171. Rem affert, non
verba.
11, 13 seq. II, 1403.
11, 23 seq. 301.
21, 10 seqq IV, 478.
23. 21. 1, 743, ad voc. sůyń.
17, 3. 1, 203, θῆσαι μιν σφάξαι.
30, 12. IIÍ, 112.
17, 14. 1, 67 periphr.
19, 54. 1, 112 (sed et alia loca
respicit).
'
Num. 9, 2. IF, 225
11, 26 seqq. III, 2.
401. Qua angelos populorum
presides.
col. 1245–1246page 4 of 18
PG 84:124514, 19. τὸ ἐφούδ, τὰς χειράς σου. 15,11. Ι, 64. Μεταμεμέλημαι πα ρακέκλημαι. Ει κέχρικα μο ἐβασίλευσα. 65. καὶ οὐ Θεὸς κοιλάδων,
32, 18. 111, 732, qua voc. gignendi.
Josue 1, 2 111, 563.
5, 3. ibid.
7, 1 seqq. II, 1321.
7, 25. 1, 377. Confertur ad Sauli
delictum, non sane simile.
11, 10, 11. I, 330. Conciliatur
cum Jud. 4, 2.
Judic. 1, 35. 1, 341.
2, I seqq. I, 1199.
5, 14. ibid.
1 Reg. (1 Sam.) 1, 8. 1, 406. Ea conditione, ut conjux liberis quo
que potior esse ostendatur.
(2, 3, 1, 1170. II, 1611.
2, 8. 1, 1408. IfI, 2.
2,10. 1, 702. Ad voc. cornu.
11, 203. Non est in Hebr.
3, 11 seqq. 11, 1075.
5,5 seqq. IV, 678.
12, 17, 18. II, 1402.'
14, 18. I, 167, 333. Pro ¿poúd in
Hebr. est arcam Domini.
14, 19. ibid. τὸ ἐφούδ, pro τὰς
χειράς σου.
15,11. Ι, 64. Μεταμεμέλημαι (cujus causa et affertur) pro παρακέκλημαι. Ει κέχρικα μο
ἐβασίλευσα. Repelit et p. 65.
15, 32 seqq. 11, (315. –
24, 1 seqq. 1, 1546.
3 Reg. (2 Sam.) 1, 1. 2. 1, 401.
16, 5 seqq. IV, 2.
16, 12. 1, 850. "Onwc habet pro
i wc, notabiliter, quia explicat.
3 Reg 1, 4, 21. 1, 461. 4, 30.
1, 429. Qua nomen sapientis;
quod tamen et de Ægyptiis vere
ibi dicitur.
11, 7 seqq. II, 1562.
12, 15. II, 1310 (ubi 15. leg. pro
20).
11, 26 seqq. ibid.
17, 1. 1, 636. Ad voc. standi coram Deo.
18, 20 seqq. 1, 367.
19, 1 seqq. IV, 1063.
19, 4. 1, 1199. Non notatum ibl,
sed malim separare a verbis Jonæ, quia xai inseritur.
19, 11 seqq. II, 692.
20, seqq. 11, 1313.
20, 23, 28 (non 23). I, 528. Verba, καὶ οὐ Θεὸς κοιλάδων, sumt
tantum v. 28, in Hebr., sed apud
LXX, utrobique.
4 Reg. 4, 27. 1, 416.
4,38 seq. V, 125.
9, 6 seqq. 11, 1312.
18, 19 seqq. II, 1823.
18, 30 seq. 1, 96.
18, 33. 31. 1, 950. 1211 extr.
22, 15 seqq. I, 1983.
23, 4 seqq. I, 1281.
1 Paral.6, 31. 1, 1221, 1229.
11, seqq I, 321.
24, t. II, 141.
2 Paral. 2, 6. I, 1508.
6, 38 semq. H, 181.
15, 17. ibid.
18, 10. If. 765.
23, 11. ibid.
28, 9 seq. II, 214.
1 Esdr. 1. 1 seqq. II, 1401.
2, 1. ibid.
Job. 1, 1. 1, 101.
1, 10, 11. IV, 581. Cum additamento, haud dubie e psal. 4,8.
10, 92. IV, 183, 834 Init.
38, 28. III, 753. Qua voc. gignendi.
41, 33 I, 1339, lin. 25, 26,
ubi suppleatur.
Psal. 1, 2. 1,841. II, 1137.
550 seq.63,739. IV, 979, 1262.
3, 5. 1, 606 (sic lege n. a, non 44,
4).
8, 5 seqq 111, 556. (sic lege pro
psal. 2.)
col. 1247–1248page 5 of 18
PG 84:1247κήτη κτήνη μετ γάλα) θηρία ριο διαφθείρης. ΙΙ, Σε με δοξάσει.
8, 7-9 1, 56. Orig. expl. de homine, eoque affert, ut negentur κήτη (tanguam κτήνη μετ
γάλα) et θηρία homini subjecta.
12, 3. 1, 1415, mortem expl. peccatum.
11, 5. 1, 963. In additam. n. 5.
11, 735. IV, 529 (oblique).
* 15, 10. 1, 1228. IV, 111, 2.3. V,
16, 5. III, 558. Sed voc. xatɛúðuvov e psal. 118, 153.
16, 8. II, 1598, qua poster. 1601,
qua priora.
17, 11. 1, 55. Expl. potenter venit.
17, 33. II, 63. Et hunc locum nominatim affert.
18, 10, 11. 1, 87, (20.
23, 1. H, 1179.
23, 7, 9. 1, 906. De evecto in cœlum Christo.
26, 9. ibid.
28, 9. II, 61. Nominatim allatus.
31, 5. 1, 954. Hunc locum nominatin et presse affert, non universe.
32, 13. 1, 1329. Leg. psal. 112,
$, 6.
52, 16, 17. 1, 274, $21.
5%, 10. 11, 740, 762.
36, 4. 11, 968. Expl. de verbo
Del.
36, 20. IV, 122)
37. 8. 11, 439. Qua lumbos.
39, 5. 1, 10S6.
39, 7. II, 471. HI, 60%. IV. 890.
40, 1. II, 759. Alfert quasi junctum priori loco 'sal. 105, 3.
43, 5. 1, 249, expl.
43, 23. 1, 591. Non utique hic esse
psal. debet, in quo est &nway
ριο διαφθείρης. Nam sic inci
piunt psal. 57, 58, 59.
44, 3. 1, 1231. If, 115. FET, 4316.
44, 4, 1, 606 (Delendum, est enim
psal. 5, 51). II, 22, 291. III,
44, IL. II, 19, 97 (non:inatim)
45, 8. [I], 762.
48. 13. 11, 305, 1153. IV, 54),
19, 3. IV, 1032. Ad Christi adventum; contra Nestor.
49, 8. ibid.
12'8
49, 14. ΙΙ, 257. Σε pro με post
δοξάσει.
49, 14. II, 1119, 13×0, 1508. IV,
50, 6. 1, 447. Ad propheticam
vim Davidis.
50, 14. IÍ, 140. 11!, 129.
50, 23. III, 12).
54, 24. 11, 296. Nominatim.
59, 9. V, 675. (et 110 ubi pro 2
leg. 6.)
61, 6. III, 639. (IV, 652. leg. al.
94.)
67, 7, 8, 1, 20 de Christo.
67, 15. 1, 939. Et hunc locum
presslus signat,
71, 7. If, 236.
71, 11. III, 47. Jin 27, 228.
col. 1249–1250page 6 of 18
PG 84:1249πίοσιν.) διδακτὴν, φυσικήν. 87, 5. ἐν νεκροῖς ἐλεύθερος, 1, 293.
72, 5. ibid.
72, 6 segg. V, 157.
72, 22, 23 11, 1537. IV, 85%. Memorabiliter expl.
77, 30, 31. 1,231 (ubi ndɛíosiv pro
πίοσιν.)
78, 4. 11, 53%, 656. IV, 1305.
79. IV, 540. Allegatus ad locum
plane alienum, cujus postrema
verba ex Isa. 51, 6. petita, reliqua ex pluribus forte mista.
79, 9. it, 770.
80, 3. 1. 230. (ubiúuwv proñpwv)
80, 6. 1, 73. ut probetur, Hebraifuisse διδακτὴν,
cam linguam
non φυσικήν.
80, 8. 11, 516. (ubi leg. Ps. 89.)
85, 1. 111, 403. lin. 16, 17. (ante
lit. a.)
87, 5. ἐν νεκροῖς ἐλεύθερος, 1, 293.
expl. de Christo peccati experte
88, 26. III, 47. (ubi 83, 10.)
88, 29. II, 1448 – IV, 33.
88, 36. seqq. III, 47. (ubf 89, 4 )
89, 4. 1, 852. (vid. 88, 36.)
546. (ubi 80, pro 89.) IV, 400.
90, 11. [1, 17.
94, 4. 1, 25, 67. Ad asserendam
Deo facilitatem resuscitandi
mortuos. IV, 379, 652 (ubi 94
legendum pro 64.) 662.
94, 7 ||1, 551, 561, 567.
93, 10. H, 1316.
98, 1. 1, 53. Expl. potenter regnal.
If, 314. III, 88, 5:13. IV, 488.
103, 3. 11, 1141. Lege Ps. 113, 5.
103, 14. 11, 734. Mistum e Ps.
146, 8. qua voce. ¿v Spɛal. Affertur ad turpitudinem co.endi
creata.
103, 29, 30. IV, 446. De reditu
mortuoruin in vitam.
103, 32. IV, 590. Confert cum Art.
2. 2. ad divinitatem Spiritus S.
'
104, 17. I, 105. ¶I, 1102.
105, 32, 33. 1, 24%.
571. IV, 160, 172, 747, 10:50).
109, 1. IV, 137. De corpore Chri.
sti expl. Athanas.
112, 5, 6. 1, 1329 (ubi falso citatur psal. 32, 13). 1329. 11, 1444
(uhi psal. 103, 3).
113, 12 (114, 4.) lil, 933 (ubi
113, 4).
115, 15. (114, 8.) III, 933 (ubi
113. 8).
111, 5. 1, 789. Nil ibi tale legitur. Imo plura sunt foca, e variis psalmis contracta, menioriter, ut soiet Th., ex ps. 83,
15. 102, 8, 9. 144, 8. rel. Nec
ps. 7, 11, e nota tibi reperias.
11). 8,9. [1, 895. III, 311.
117, 1. IH, 150.
117, 22. 1,552. Pignratum invenit
in lapide a Davide in Goliathum
conjecto.
117, 23. 1. 324. Qua vóc Ki
118, 61, 1, 691. Ut funes explicet
insidias; male qua ps. 15, quo
confert
118,97. 1, 189 111, 1319 (lin. 6–8).
col. 1251–1252page 7 of 18
PG 84:1251τὸ ἀσώματον. 11, 1. 1, 115. Εξήλθε οι ανέβη ἐξελεύσεται οἱ ἀναβήσεται.
118, 10%. I, 1041.
118, 113. III, 1319. (lin. 3–5). IV,
123, 8. IV, 1193. Latine Leo.
131, 1. III, 1z00.
131, 10. 11, 670. De Abrahamo,
loco Davidis.
132, 3. II, 98. Mire expl. rorem
Hermonis, legem.
13%, 7. I, 809. II, 1121. IV, 419.
135, 13 expl. I, 143.
136, 4. 1, 914, 1136, 1330. IIT,
138, 7, 8. I, 25. Ad probandum
Dei τὸ ἀσώματον.
138, 17. I, 1455. (Plane e Graco,
ut solet. Nam ibi
non sunt
amici). II, 61. III', 1318. IV,
14%, 4. 11, 190, 952. IV,.442.
146. 8. 11, 734 Mistum e ps. 103,
147, 7. (Vel v. 18 in Hebr ) I.
13. Ad ilustr. Gen. 1, 2.
147, 11. IV, 662. (Med. add. ad
d.)
148,5 IV, 403. De angelis, qui
tamen proxime non præcedunt.
Prov. 1, 6. II, 670.
1, 7. IV, 1000. Ubi add. ad a, pro
Sir, f.
5, 11, 12 JII, 623.
4, 18. IV, 916. Ad felicitatem
æternam.
8, 21. 11, 611. Loqui hic, ait, sapientiam a Deo Aóyw effeciam.
8, 22. 1, 909. Hæc verba a peritis et facundis explicari populo
jubet imp. Constantinus.
30, 19. II, 738. Trabitur ad
Christum.
Eccle. 1, 2. 1, 752, 1421, 1447.
Cant. 1, 2, 3. III, 1317.
2, 5. IV, 1269. Admisto v. 16.
2, 16. IV, 1269 (ubi add. ad b).
3, 9. V, 268, 271. Fragmentum
Theodoreti in h. 1. commemoratur.
5, 1. JI, 575.
Isaiæ 1, 1. 1, 591. II, 1064.
739, 753 (ubi 3, pro 2). IV, 741
(oblique), 1265. V, 1025
1,2. 1, 1520. Ut ratio pateat, cur
dii vocentur ps. 81; quia hic
dicantur filii Dei. At hoc ipse
de magistratibus tantum explicat.
1, 13. IV, 111. Qua voc. animæ.
1, 21. 'I, 16.
6, 5. IV, 744, et ad unitatem
Dei, et ad Trinitatem.
6, 10. T. 1456.
6, 10. III, 119. Ad Rom. 11, 8, ut
ponat, eo respicere Paulum.
(ubi 1 leg. 7. ) V, 442.
7, 15. I, 737. IV, 426. Ad humanitatem Christi.
8, 3. 11, 249. ad Isa. 11, 1 de Christo nato.
8, 3.4. 11, 146. Expl. de ols
Christi e Spiritu S.
9, 1. (Matth. 4, 16.) 1, 218. Neutri loco sat congruit. Sic et 215.
9, 1. 2. 1, 297. Inserta periphrasi.
9, 8. 1 245 leg. 9, 1 (vel 2. )
10, 14. II, 1355. IV, 408. (Vid. c.
14, 14. )
11, 1. 1, 115. Εξήλθε οι ανέβη
pro ἐξελεύσεται οἱ ἀναβήσεται.
11, 4. II, 1294. Expl. de Artichristo.
JV, 27.
14, 13. 14. admisto 10, 14. II,
1513. IV, 408 (exp!. de diabolo)
col. 1253–1254page 8 of 18
PG 84:1253ὁμοουσίου εἰ καὶ τοῖς ἐμοῖς μή σε ἀπ.
24, 16.J, 735. trahitur ad cognitionem filii ὁμοουσίου
24, 16. I, 761. Plaue aliter, quam
nunc, legitur Et plur pro sing.
εἰ καὶ τοῖς ἐμοῖς add. Sic
25,2. ibid.
26, 10. II, 251, nt de Antichristo.
28, 16. I, 1433. 11, 1092, 1611. JIT,
50, 1 Y, 106, 673.
83, 18. II, 160%. Expl. de dæmonibus Christo supplicibus.
35, 7.1, 391. Expl. de Nov. Test.
57, 10. 1, 96. Add. ad not. e ).
qua priora verba μή σε ἀπ.
En avr. Reliqua neque in
Reg. neque apud Isa. verbotenus sunt.
57, 10 seqq. II, 1109.
37, 24. IV, 1363 Lat.
59, 5. 7. 11, 1069 Quando, vere
evenisse, patuerit.
40, 4. 11, 61 seqq. oblique.
40, 6. seqq. 1, 831.
40, 15. 995. 11, 1154 IV, 580).
41, 4. 145 (lin. 14)
45, 25. IV, 892. Opponit sacrificiis
lege jussis.
44, 6. 11, 143. lin. 14, 15 (admisto c. 41, 4). IV, 377.
44, 20. IV, 782. (Ubi del. v. 18).
44, 21. IV, 3).
45, 6. ibid.
bis.
49, 5. I, 1389. IT. 971.
51, 6. IV, 340, lin. 4, 5.
52, 7. 11, 140. Ilf, 114, 440
52, 10. IV, 77 (ubi add. ad a),
64. (Ubi add. ad c ).
53, 8. III, 733, 743 De terna
divinitate Christi, et ineffabili.
53, 9. 1, 222. (Plane habet il 1
Pet. 2, 22; sed diserte ad Isaiam
provocat, memoriter sane)
53, 11. V, 1128 (ubi 53, 4).
55, 4.5. IV, 5%. 973.
56 seq. 1, 822.
'
54), 7. V, 671.
63, 9, ibid.
65, 12. 1, 1191. II, 1353. '
Jerem. 1, 2. II, 1064.
1, 5. 1. 983. Ad psal. Lvii, 4. Ut
appareat, non explicari ab eo
de pravitate innata, sed de præscientia Dei.
1, 14. 1, 218 Expl. de Antichri-
$10.
1,14. 11, 1290. Male coufertur
ad regem Antiochum.
3, 1. 1, 409, qua Michalis conjugium.
col. 1255–1256page 9 of 18
PG 84:1255ἐπαιδεύθην.
7, 17, 18 H, 582.
9, 21. II, 65. Mirabiliter expl.
fenestras, ad Caut. 2. pro sensibus.
17, 9. V, 1097, de Christo.
25, 15 (32, 1). I, 673. I, 1435.
29 seq. II, 683.
31 8. II, 14. Inserto oùx
ante ἐπαιδεύθην.
31, 7. 8. 11, 1089. Ad voc.
aureum Dan. 2, in somnio regis ut pateat, Babylonem intelligi aurum. Dissimillima vero
ista.
Thren. 2, 14. 15. V, 157.
Baruch 1, 11. III, 687.
2, 56. IV, 1296, at Jeremiæ.
3, 36. IV; 1048, 1031. V, 625, ut
Jeremiæ verba.
5, 36-38. V, 903 seq. 1001, ut
Jeremiæ.
3, 37. IV, 18 Affertur 1) ut propheticum, 2) de Christo.
Ezech. 1, 28. 111, 407 (ubi sic leg. pro
Ezech. 2).
INDEX LOCORUM BIBL.ICORUM.
4, 4. H, 677. III, 1273.
10. t. II. 478.
16 1 feqq. II, 145.
16, 2-12. II, 7, ad Cant Sal Non
sufficit; nam ibi apparet con
silium. Pergit pp. seq.
16. 6. 1, 176. Trahitur ad cruenta
sacrificia Judæorum.
16, 21. 1, 85–337.
16. 31-34. Ibid.
17. 3, 4 1, 302, ut probet Libanum pro Hierosol. dici.
17, 3, 4. II, 6, ad Cant. Sal
Sed illic alegoria explicatur.
28, 2, 9. 11, 1101. Affertur, quasi
Nabuchodonosori dictum, eum
ad Tyri regem pertineat; de
quo et ipse explicat ad ilum
locum, sicut et de diabolo la
servit cupiditati ad quod is
abutendi vaticiniis, et varios
sensus in promptu habendi, ut
pariter veros nisi forte memoria lapsus, u Isaiæ verba in
mente haberet, quæ et de Nabuchodonosore et de diabolo
explicasset.
2S, 12, 13. IV, 408.
28, 14, 18. ibid.
31, 10 feqq. 1, 718.
47, 7 seqq. IV, 229.
37, 7, 8. ¡V, 447.
Dan. 1, 1-4. IV, 623.
3, 24-90. Preces Azaria et hvmnus trium juvenum, III, 11191129 in textu.
3,39. 1, 942. b).
3, 50. 1, 1048, lin. 18. °
5, 1. seqq. IV, 679.
7, tot. IV, 433. Ad locum de Antichristo.
7, 10. ibid. et I, 1083. IV, 173,
9, 7. II, 795. Aliter quam ad ipsum locum. Hic admiscet e
11, 39. III, 35, ad 2 Thess. 2, 4.
12, 14. II, 1302. Adjicitur ut finis
libri. add. 1174, 30 (1234, 5)
13 et 14. Not tum fuit in edit.
Sirmondi ad cap. 12, 14, ut initium bistorice Beli Babylonici apocrypha, I!, 1174, 1231,
15, 22 (sive hist. Susanuæ, v,
22). IV, 1179.
13 (hist. Sus ), 42.
Osee. 1, 2. III, 1273
2, 17 et 4. 13. 1, 263. Verba
plane abeunt; res contracta.
2. 18. II, 1009. Expl. de Scythis.
4,8. 1, 181 (expl.) 188.
Joel. 2. 3. II, 1388.
3, 1. III, 2h3.
3, 1, 2. II, 1009. Expl. de Scythis.
2, 34, 35. 1, 250, 1433. V, 106, Amos 2, 9. 1, 62.
col. 1257–1258page 10 of 18
PG 84:1257σοφός τις. προφήτης. θείας Γραφῆς. λάσσης. μακά 5, 57. 1, 48. Ἐκ τοῦ πονηροῦ (με ἐκ τοῦ διαβόλου) τῆς διαβολικής συμμορίας.
7, 14. V, 54. Qua voc. assumendi.
Jonæ 1, 3 seqq. 1, 1553.
2, 1. H, 1475.
Mich. 2, 5. V, 1309.
Antichristi tempore venturo.
Sap. 1, 13, 14 I, 788.
3, 1, IV, 916. Præmittit, dictum
a Script. sacra.
4 11. IV, 1227. Addit, σοφός
τις.
6, 6. I, 291. Expl. de severitate
Dei in castigandis peccatis
sanctiorum, ut Mosis.
7, 6. IV, 1073. Addit, secundum
divinam Scripturam.
7, 21. III, 845. Ad Christum.
9, 14. II, 5. (V, 270.) Addito xaλws, quod non solet de libris divinis.
4, 10-15. II, 1009. Expl. de Sey- Eccli. 1, 16 (vel 14). IV, 1000, ubi
this.
Habac. 1, 14. I, 1276.
2, 14. I, 1407, 1581 (sive 1580
extr.). II, 1040 IV, 537.
3, 8, 15. 11, 86. Inepte expl.
de apostolis.
Sophon. 2, 11. IV, 976, 1052, de
Christo.
Aug. 2, 7. II, 1589. Reprehensum e
superioribus post v. 23. Cum
jam tetigisset suo loco p. 1586;
forte eo reponendum.
Zachar. 1, 7. II, 1227.
2, 10, 11. IV, 977. *
5, 7. 1, 126. Dicitur iniquitas in
ore tulisse talentum, omnia ibi
alienissima.
6, 12. I, 218, 245. Expl. de
Messia.
14, 20. III, 795. Cum abusu impio et superstitioso ad clavos e
cruce Christi infixos freno equi
imp. Constantini M.
Malach. 1, 3. III, 103.
621, 640, 681. De immutabilitate naturæ divinæ, cum magis
agat de veracitate.
4,2. I, 218 (Expl. de Messia),
pro Prov. 1, 7.
2, 10. II, 1072. Præmittit: ETɛPOS
προφήτης.
11, 29. IV, 916. Præm. Uno TỶE
θείας Γραφῆς.
Baruch, Vid. post Threnós.
1 Mach. 1, 10. II, 1277.
2 Mach. 4, 30. II, 1289.
5, 11, 12. ibid.
6, I. 2. ibid.
3 Mach. 3. II, 1272.
Hist. Susannæ, Vid. Dan. 13, 22, 42.
Beli et draconis, ejus initium,
II, 1302. Vid. Dan. 12. 14.
Preces et Hymnus trium juvenum,
vid. Dan. 3, 21 seqq.
Matth. 1, 1. I, 610, 716. IV, 102, 432,
4, 5. IV, 453, 457, ad litteram.
4, 5, 6. II, 1294. Expl. de Elia,
PATROL. GR. LXXXIV.
1, 12. II, 803. Ad probandam regiam Christi originem.
1, 20. I, 276. Ut probetur, et
sponsam uxoris jure esse.
2, 4 seqq II, 1500.
2, 13 II, 280. Trahit ad Isa.
3, 7-10. II, 10. (Ubi Luc. 3.)
3, 17. I, 1207. Ad justitiam de
coelo prospicientem, psal. 85.
3, 21, etc. I, 664. Leg. Matth. 5.
4,3. IV, 664. Tota historia bene
explicatur.
4, 6 expl. I, 264. Addit ǎvwEv
ante xxrw. Neque est apud
Lucam, sed EVTEÛÒEV.
4, 15, 16. 1, 297. Inferta peri,
phrasi pro verbis, dòòv ðaλάσσης.
5, 5. 1, 609. Oh voc. μακάproc, a quo coepisse Davidem
psal. 1. dicit, ut Christum imitaretur (incongrue sane dictum, de priori et ignaro). Quasi
psalmus hic vere primus Davidi
scriptus; ac non et psal. 41 et
119, sic et ipsi incipiant.
5, 3 seqq. I, 1558.
5, 5. IÍ, 1577. V, 761.
5, 8. I, 174. Expl. de similitudine et agnitione Dei in hac
vita.
(non 3), 21. I, 681.
5, 22 seqq. 1, 48.
5, 23. 111, 352, 650. [V, 1167.
5, 29, 30. 11, 953. Expl. de pravis
desideriis.
5, 57. 1, 48. Ἐκ τοῦ πονηροῦ (με
quo et legitur ibi ἐκ τοῦ διαβό
λου) explicat τῆς διαβολικής
συμμορίας.
5, 58 seqq. IV. 436.
5, 41. 1, 827. II, 399. TU, 134. IV,
5, 45. I, 838. IIF, 394. IV, 946,
5, 48. 1, 34. Orig. ad imaginem
Dei.
6, 2. 1, 1303 seq. Egregie expl.
6, 12. IV, 479. Mira ibi notat.
6, 13. IV, 1064 (Luc. 11).
col. 1259–1260page 11 of 18
PG 84:12597, 15. 1, 190. πολλοὶ ἐλεύσονται, οἵτινες έρχονται, 16, 6. Ι, 140. Γραμματέων Σαδδουκαίων. χειροτονίας. Εσχατος δοῦλος. ἐγείρ. οι νεκροί, ῥηθὲν λέγοντος. αὑτοῦ), 968.
7, 1. 1, 812. Eo affertur, ut Deus
nobis daturus sit tantum, quantum ab eo speraverimus.
7, 2. I, 1173 (ubi v. 1), 1492.
7, 7. I, 566. Male huc allatum:
nam quærere hic aliud sign.
quam quærere Deum, I Chron.
28, 9, id est eum colere.
7, 15. 1, 190. Var. πολλοὶ ἐλεύσονται, pro οἵτινες έρχονται,
7, 16-18. Ibid.
7, 20. Ibid.
7, 22, 23. I, 339. Ad illustrandum
Samsonis exemplum.
7, 26. II, 590, ad Jerem. 46, 22.
In arena ambulabunt; non simile.
9, 10 seqq. IV, 792.
10, 9, 10. I, 1403. Abutitur ad
paupertatem laudandam
10. 26. IV. 244, 258. (Utrobique
legendus v. 28.)
218, 244, 258 (ubi v. 26), 422,
10, 32. III, 1166. In se conventurum dicit, si tacuerit ascetarum
exempla.
10, 37. II, 56, 118. III, 1146. Impie satis confertur in ascetam, suorum aspectu abstinentem.
OCORUM
11, 12. 1, 300. I[1, 57.
V, 961 (alludendo).
11, 13. 1, 300. [[1, 37.
1577. [11, 1200. IV, 1113, 4194.
12, 14. II, 192. Inserit máli, non
ut e textu, sed ut aliud exemplum ponat.
12, 18. II, 331, 971. V, 130 (Isa.
42, 1).
12, 42. 1, 478. III, 194. Vid. etiam
Luc. 11, 31.
13, 16, 17. II, 27. Mistum e Luc.
13, 17. I, 298. Hoc significatum
ait prohibito Mosis ingressu in
Palæstinam.
13, 24 seqq. IV, 637.
13, 37, 38. 1, 91 inverse.
14, 9. I, 435. Ut ostendatur, et
male servari jusjurandum, et e
consilio rem omnem spectandam.
16, 6. Ι, 140. Γραμματέων pro
Σαδδουκαίων.
16, 16, 18. III, 182 (de professione Petri). V, 201.
16, 18. I, 856. Affert ad psal 59
5, nempe qua firmitatis
notionem.
17, 11. III, 124. Accipit proprie
de Elia.
18, 3. III, 1208. In ascetam, nescium ritus χειροτονίας.
18, 18. III, 1017. Theodosius dicit, interdicto sacrorum usu.
19, 21. I, 1403 (cum abusu 80lemni). II, 110, 119. III, 414.
19, 28 II, 1199. Memoriter, quasi
conformare voluisset loco Dan.
7, per voc. Tabńsovtal.
19, 29. III, 1221, de ascetis.
20, 27. III, 188 (ubi Marc. 10, 44).
Εσχατος pro δοῦλος.
21, 35 seqq. 1, 291.
21, 40. IT, 198.
22, 11 seqq. IV, 1015.
22. 13. 1, 1018.'
22, 31, 32. I, 119. Verba & &è
ἐγείρ. οι νεκροί, sunt repetita e
Luc. 20, 37, omissis Matthæi tò
ῥηθὲν λέγοντος.
22, 32.1, 1520. Ut ostendat, Deum
non dici idolorum Deum.
22, 39. 1, 384 (ad expl. xarà fux+)
αὑτοῦ), 968.
23, 35. 1, 1385. In tertia persona.
1477 (Luc. 13). III, 623.
23, 38. 11, 1028. Ut pateat, aliam
esse Dei sedem in cœlo.
24, 5. II, 1270. Expl. per dilogiam.
24, 15, 17. IT, 1251. Admist Luc.
(Marc. 13).
(Marc. 13).
col. 1261–1262page 12 of 18
PG 84:126110, 41. 188, ἔσχατος δοῦλος. ἄρξηθε.
23. De Aóry intelligendum negatur.
25, 1 seq. 11, 159. IV, 1004, 1015
25, 14 seqq. IV, 637, 1013.
25, 32 seqq. 1, 1017.
23, 33. 1, 201. III, 270 (ad Cor.
15, 23, sed alienam), IV, 123,
25, 34. I, 39. Affertur ad probandum, virtuti præmia fuisse proposita a Deo, priusquam exerceretur.
Ad probandam Christi humauam naturam.
26, 38. 1, 1199. Affertur ut exemplum piorum lugentium. Videtur alium locum de pio quodam
in animo habuisse. Loquitur
enim de hominibus meris et
terrestribus, et tantum dicit,
hic, ille, alius. De Christo sic
loqui non solet.
26, 39. I, 116, 668, 691 (misere
ibi nugatur), 755, 1238, 1398,
26, 49. J, 969.
27, 21. 1, 766. [I], 987.
27, 45. I, 512 (Præmoustratum
invenit Josue 10). II, 352,
27, 46. V, 23 (negatur Aóyw),
bis.
28, 7, 10. II, 100. Mistum e Marc.
28, 10. I, 781. Conflatum e 26,32.
Marc. 1, 6. V,
10, 5, vel Matth. 19, 8. II, 1683.
10, 41. III, 188, ἔσχατος pro
δοῦλος.
16, 7. Fid. Matth. 28, 7, 10.
16, 16. IV, 1193. Lat. Leo.
Luc. 1, 2. II, 184. Aóyov explicat doctrinam
1, 76. IV, 381. riotou de Filio
expl.
5, 7. II, 10. Imo Matth. 3, 7, ob
voc. dóents, cum Lucas habeat
ἄρξηθε.
6, 3 seqq. 1, 388.
6, 36. I, 34. Orig. (ad ponendam
in sanctitale una imaginem
Dei). III, 394. IV, 986.
7,37 seqq. IV, 792.
9, 55. HII, 1119.
10, 9. IV, 450. (Expl. de cœlo).
10, 18. IV, 407. Vel de lapsu diaboli, vel de potestate in aerem.
10, 24. II, 27 (Mistum e Matth.
13, 16, 17). It, 417.
10, 44 (vel Matth. 20, 27) III,
11, 31 (Matth. 12, 42). I, 256.
12, 48. I, 156. (Ad discrimen
poenarum. Contraxit duas peç
in unam). 292. V, 786.
13, 6 seqq. II, 1537.
14, 35. 1,1403. Cum abusu ad paupertatis laudem, cum ibi sermo
sit de calamitatibus perferendis.
15, 7. III, 89, ad xriotv Rom. 8.
15, 11 seqq. ibid.
18, 31 seqq. 1, 656.
18, 34. ibid.
20, 37. Vid. Matth. 22, 51, 52.
col. 1263–1264page 13 of 18
PG 84:1263ἐκ τοῦ οὐρανοῦ.
22, 22. I, 1177.'
22, 43. 1, 692. IV, 271. V, 23. In
Aoyov cadere negatur.
23, 50 seqq. IV, 208.
24, 39. IV, 131 et 232, quasi e
Joan. 20, 27 ad Thomam.
21, 49. I, 782, 1074. ITF, 13.
Jcan. 1, 1. 1, 808. II, 1500. III, 733.
1, 2. 11, 1500. III, 671 (qua
Távα). IV, 102, 385, 659,
1, 3. IV, 395. Affertur, ut de Deo
omnino dictum; scil. quia faciebat ad doctrinam de origine
rerum.
1, 6, 9. I, 1461 (ubi 5–8).
1,14. IV, to rel. (de boc enim
agit dialogus).
1, 14. IV, 39. Ei stulte et sine
interpretatione inhæret Eranistes.
1, 14 bene expl. IV, 40, et e Patribus,
43 segg
1, 16. 11, 230. [H, 450, 600.
1, 18. I, 173. Addit, secundum
Domini vocem; at ipse Joannes
ibi loquitur.
1504. 11, 235, 1240. lif, 570.
2, 2 seqq. IV, 466.
2, 18.1, 418. IV. 2*2.
2, 19. V, 11. Affertur ad negandam unionem (imo xpãoɩv)
hypostaticam.
2, 21. 1, 418. [V, 218, 252.
IV, 1049 (contra Nestor.), 1153.
3, 15. 1, 201. IV, 205, 1194 (lat.
Leo).
14. 1, 913 bis, 1036, II, 103,
5, 29. II, 895. (Admísto voc. xóλa.
ov, e Matth. 25, 26). IV, 445,
100%.
1648. III, 536. Quasi de antichristo, ut IV, 455.
6, 19. ibid.
6, 31. 1, 144. Lin. ult. coll. psal.
77 21. Ubi est oupavou,
qaod spectat 'Theod. Joanui est
ἐκ τοῦ οὐρανοῦ.
6, 49, 50. II, 1019. Ad cœnam
sanclam.
6, 51, 54. 111, 965. De cœna S.
contra Messalianos.
7, 37. 1, 613 (misto 4, 14). II, 393,
'1, 46. 11, 121.
8, 16, ibid.
8, 40. IV, 430 (pro Deo ponit,
Patre meo), 1296.
8,42 1, 45. De lapsu diaboli et
hominum.
8, 56. IV, 202. Expl. de morte
Christi per Isaacum repræsen
tala.
10, 14. I, 748, 1287 his. IV, 274,
10, 16. 1, 509, 622 (de paganis,
recte), 691,1287. II, 971,1000,
11, 24. ibid.
12, 27.1, 869, 1388. 11, 95. (Divisim.) 1V,110, 111, 429, 1251,
12, 28, 1, 743. Secunda pers.
12, 40. 1, 285. Expl. de permissione et subtracto auxilio.
13, 25 seq. 1, 1382.
13, 34. 11, 1477. IĻI, 393.
14, 1 seqq. III, 583.
14. 2. 1, 895. II, 32. (ad gradus
felicitatis coclestis) 126, 311,
14, 12. III, 1276 de ascetis.
col. 1265–1266page 14 of 18
PG 84:126516, 15. 273 ἀπάθειαν Λό τὸν υἱὸν παῖδα) αὑτοῦ. Εἰς ήγειρε ἐδόξασε. τὸν Θεόν. εὑρεῖν. 17, 16. 1, 1473. Συνείχετο 21, 23, 21. 1, 223. Δαπάνησον θηρίον, ερπετόν.
15, 1. 1, 1177. De humana Christi
natura, quia vinum e vite intelligit sanguinem ejus.
15, 1. IV, 21. De sanguine Christi.
15, 1, 2. I, 632. Ut probet veram
virtutem a Deo tantum et Christo venire.
16, 15. 1V, 273 (ad ἀπάθειαν Λό
You), 387, 1307.
16, 33. 11, 973. [II, 745. IV, 946,
17, 5. 1, 304 (ut ostendat Josuam
fuisse Christi typum), 1271,
19, 34. II, 1663. IV, 35. Ad expl.
Gen. 49, 11, et Joan. 15, 1.
20, 1 seqq. 1, 789.
20, 27. IV, 120, 131, 141. (Vid
Luc. xxiv, 39), 156.
Act. 1, 4. IV, 1.19.
1,9. 1, 1333. Cum addit. pwrsivý.
2, 2. IV, 390. Ad divinitatem
Spiritus sancti.
2, +. 11, 1398.
2,7 seq. 111, 260.
2, 92. III, 576; qua vóc. &váp.
2, 38. 1, 305. (Præfiguratum
invenit Jos. 3, 16.) IV, 1269.
3, 13. IV, 21. Huc respicitur
per voc. τὸν υἱὸν (pro παῖδα)
αὑτοῦ. Εἰς ήγειρε pro ἐδόξασε.
3, 15. II, 1241; admisto 2, 21.
5, 1 seqq. IV, 466.
5, 28. ibid.
7, 5. IN, 617.
7, 55 IV, 37. Ad corpus
Christi.
7, 57. IV, 57, leg. 7, 55 vel 56.
8, 2. IV, 1218. Ad Synecd hominis pro corpore.
8, 26 seqq. I, 1073.
9, 1 seqq. IV, 792.
9, & seqq. 11, 1259.
9, 15. 1, 1060. II, 86 (ad Cant. 3,
9. popeiov), 357, 1353. III, 13.
10, 4 seqq. 1, 290.
10, 11-15. I, 190, admisto 11, 7
10, 44 seqq. 1, 234.
11, 7. I, 190. Ubi addatur ad a)
12, 12 seqq. IV, 1063.
13, 11. 1, 1561. II, 682. [II, 191.
13, 16. 1, 742. Expl. poboúμevol
τὸν Θεόν.
13, 22. I, 373. Ad J Reg. 13, 8,
Stephanum nominat, cum Paulum deberet. In mente habuit
fortasse, c. 7, 46, ob voc.
εὑρεῖν.
15, 1 seq. III, 366.
15, 10, 11. 1, 619. Qua voc. jugi,
ad legem.
16, 12 seqq. III, 443.
17, 16. 1, 1473. Συνείχετο de dolore expl.
17, 16. If, 505. Expl. e Jerem.
17, 28. I, 1561. Expl. de omnipræsentia ipsa, prima, loci et
efficientiæ.
17, 31. III, 376. (Qua voc. &vp.)
18, 6. il, 234. IV, 1345. Latine.
19, 24 seqq. II, 1535.
20, 10. IV, 71. Qua voce animæ.
20, 30. If, 1399.
21, 23, 21. 1, 223. Δαπάνησον
expl.
28, 3-5. De vipera Paulo non
noxia. expl. IV, 561 seqq.
28, 3. 1, 20, qua rem.
28, 3, 4. I. 33. (Orig.) Verba v. 3
non recitat, rem ponit; at v. 4
affert, ut pateat, serpentem
dici θηρίον, non ερπετόν.
Rom. 1, 1. III, 670. IV, 584, 1260.
!, 1
seq.
col. 1267–1268page 15 of 18
PG 84:126711. 1, 82. Σφραγίς εκμί. ση μεῖον. εισήλθε. ἕνωσιν), 683. πινος. συνεργεί Θεός. 9, 5. 1, 103. Ὁ ὧν ἐπὶ πάντων 5, 1. ΙΙ, 68. Πνευματικούς
1, 26, 28. I, 281. Expl. de concessione.
2, 3-6, ibid.
2, 4. 1, 1561 leg. Ephes., 2, 7.
2, 4, 6. 1, 126 seq. 172, 860.
2, 6. IV, 1206. Admistum verbis
Hebr. 10, 57.
2, 14. I, 479, 716. (Qua reginam
Sabæ.) IV. 425.
11. 1, 82. Σφραγίς εκμί. σημεῖον.
14. 1, 292. Ut ostendat Mosen
pro lege.
5, 15. II, 1296. Multi expl. onmes
5, 20. 1, 103. Quo pertineat mapεισήλθε.
6, 3. ÌV, 441, 1268. V, 42, 67 (ad
ἕνωσιν), 683.
6, 7. 1, 55. Ita ut pateat, dedixaiwτat a peccato, illi esse, liber est, desinit peccare.
6, 7. 111, 60 Ut ostendat corporis
morte peccatum cessare.
6, 19. III, 228. Ad voc. ȧvopóπινος.
7, 3. 1, 150. 409 (qua Michalem
Davidi ablatam), 441. IV, 470.
7, 14. 1, 882. Male ad reliqua loca, in quibus a Deo venditi dicantur.
8, 2. I, 717. Ut ostendat, el
Evangelium dici legem.
8, 14 seq. IV, 1265.
8, 21. 1, 1322. (Expl. de universo,
ad psal. 102). III, 478, 538.
8, 23. 1, 1199. (Ita ut pateat eum
Music ad apostolos referre.) II,
8, 24. 1, 52 (Trahitur ad sanctos
mortuos, imo interfectos pro
fide, exspectantes reditum corporis in vitam et regnum cœJeste: ob voc. towns). II,
8, 26 II, 1112, ad Dan. 3, 17, 18.
Ubi haud sane cuiquam in mentem. Nempe, quia illi tres juvenes ut incertum ponunt, quid
facturus sit Deus. Etsi et Paulus de calamitatibus Christianorum loquitur, profuturis, licet
non averterit Deus.
8, 28. I, 614. Ita ut pateat, in
συνεργεί supplevisse Θεός.
8, 29. 1, 742 (ad voc. лpwróτoxos),
8, 52. III, 738 (qua voc. Idiou),
1088 (ad propositiones personales).
9, 5. 1, 103. Ὁ ὧν ἐπὶ πάντων
Adc, ad Christum. Sic III,
9, 5. IV, 117. De utraque natura
Christi.
10, 4. 1, 300. Expl. finito legis
tempore Christum venisse.
10, 4. II, 1941. Ut omnis vatici
nia finem habeant et evenerint.
10, 9. I, 287. Sed non ponit verba,
quæ volebat, e Mose repetita,
sed sequentia; nempe, ut ostendat, quomodo a Paulo ad Evangelium transferantur.
12, 1. 1, 859, ad psal. 39 7,
8. Contra interpretationem Pauli, Hebr. 10, quam ipse affert.
(oblique).
12, 16. III, 1122. Accommodatur
ascelis.
12, 19 (vel Hebr. 10, 30, imo
Deut. 32, 33). I, 236
14, 11. IV, 1271 (f).
15, 8. I, 300. Ut probet Josuam,.
ut ministrum Mosis, fuisse typum Christi.
15, 24, ibid.
16, 25-27. In textu legitor_et
explicatur ante cap. 15. III,
146 extr. et seq.
I Cor. 1, 1. IV, 1260.
1, 27. I, 45, 429 (qua voc. oopwv).
1, 30. I, 1281. II, 330. 1241. [II,
1, 31. I, 639, 805 (ubi add. not.
b), 1543 (add. not. a).
2, 8. 1, 656, 1178 (Ut ostendat
Christum et qua hominem dici
Dominum gloriæ), 1290. IV,
143, 223, 223 (vindicatur ab
abusu Eranista Eutych. 227,
2, 9. II, 52, 119. TIT, 734. IV,
1001, 1073 (Expl. de salute
Cel.).
2, 10. I, 832. II, 52, 113. IIT,
1186 (Confert ad ascetaruni
facia). IV, 389
2, 11. IV, 389. V, 437, 936 bis,
5, 1. ΙΙ, 68. Πνευματικούς expl.
Tadelove, a Spiritu S. edoctos et
sanctos solide redditos.
3, 10. I, 303. Ut ostendat,
Lapides in Jordane fuisse typum
apostolorum.
3, 12. 1, 619 (Expl. de peccatis,
col. 1269–1270page 16 of 18
PG 84:1269πόρνος. 9, 9. Ι, 179. Κημοῦν τιμοῦν. δύναμις). ἐν ἰδίᾳ ὑποστάσει ἴη ἓν καὶ τὸ αὐτό. βούλεται ἐκπίπτει νώσκηται), 111, 57.
Dei poena absumendis. Sic et ad
ipsum locum in contexto). III,
3, 13. II, 1300. De judicio extremo, imo de tempore eventus
vaticiniorum, extremi quidem
temporis
3, 13-15. II, 1686 (de judicio extremo), 1691.
3, 15. I, 616 (ad psal 1, extr.).
5, 11. 1, 194 ter. й pro ✗, ante
πόρνος. Sic constructio constat
sine ellipsi verbi.
B, 11. IV, 471. V,
1095, 1128 (contra Eutych).
6, 20. IV, 668 seqq. (persona 1
pro 3).
7, 2, ibid.
7,5. IV, 467, 468, 945, ter.
7,8. 111, 466. IV, 469, 1033 seq.
7,9. IV, 469, 1035 seq.
7, 24. III,188, ad c. 4, 6. Plane
alienum.
7, 28. IV, 462, ter.
8, 6. 1, 1520. III, 760. (Eusebiani abusi formula, e Deo).
9, 9, 10. I, 280. Ad Deut. 25, 4
ut Anagoge pateat.
9, 9. Ι, 179. Κημοῦν pro τιμοῦν.
Non tamen ponit ut verba recitans.
9, 13. I, 242. Non apparet, quid
hoc faciat ad salis foedus. Nisi
sal notat victum, ut Esdr. 4, 14,
in Chald., quod tamen illum
latebat, et ouvadiľópɛvoc, Act. 1,
4. Quidam expl. convictu eorum
USMS.
9, 27. I, 1459. Legit ûnonićļw.
10, 2-4 expl. I, 143 seq.
10, 4. I, 307. Ut inveniat typum
in cultris lapideis, quibus circumsecti Judæi. (At ibi petrain
deserto cum fonte respicitur.)
13, 10. IV, 1358 Lat.
13, 12. H, 55, 70, 94, 155, 1337.
14, 26. ItÍ, 432.
10, 4. I, 1131. 'Eotiv pro v1 Cor. 15, 20. IV, 40 (ad Christi hunon ut ita legerit, sed ut explicet locum psal.
10, 4. II, 1093. Male confert ad
lapidem, de quo Daniel c. 2.
Ilic enim spectatur qua aquam
editam.
10, 32. II, 836. [[], 13}.
12, seqq. 1, 894.
12, 6. II, 761 (Calumnia Eusebianorum in voc. δύναμις).
12, 8 seqq. I, 1036.
12, 9. I, 1560 (expl.). II, 19. III,
12, 11. 1, 28. Affertur ad probandam hypostasin propriam
Spiritus sancti. Videtur argumentum quærere in voce lõią,
quia dixit, ἐν ἰδίᾳ ὑποστάσει aut
ἴη ἓν καὶ τὸ αὐτό. Sed vis est in
βούλεται
12, 19, ibid.
12, 21, 27. I, 1200. Male ad
faciem. Christi, quasi hæc sit
Ecclesia.
13, 7, 8. I, 702. Ita ut pateat,
ἐκπίπτει relatum ad priora, ut
sit, deficit, fatigatur, non ad
sequentia, v. 9. Ubi reliqua
præter amorem dicuntur cessatura.
manitatem), 200, 275, 373,
15, 21-23. 1, 895. Ad ostenden
dos gradus felicitatis cœlestis.
Male, cum ibi de tempore magis sermo sit.
15, 41. 11, 133, 1297. Expl. de
gradibus felicitatis cœlestis.
15, 49. 1, 34. (Orig. expl. non de
immortalitate, sed de vita san.
cta. Unde et legit popéσwμey,
gestemus, adhortandi condi
Lione; non popέgoµev, gerenius,
vaticinandi modo. Illud alienissimum a contexto.)
16,8, 9. III, 4 ut pateat, Epheso
datam.
2, 10. IV, 477 bis.
3, 15, 1, 173, 292, 299 (ubi àvayıνώσκηται), 111, 57.
3, 18, 1, 174 (expl.) 1412. II, 13,
4, 11, III, 671. Cum abusu Eusebiano voc. &ɛí.
col. 1271–1272page 17 of 18
PG 84:1271Η 4, 16. 16 ὅσον ὁ ἔξω ἀπ τοσοῦτον φθείρεται, τες). τὰ πτερὰ τῆς χάριτος καὶ ὅπλα τοῦ Πνεύμα
Η Cor. 4, 16. V, 16 («hi, ὅσον ὁ ἔξω ἀπ
τοσοῦτον rel.). 1V,
φθείρεται,
5, 4. 1, 780 (in Suppl. n. 1). IV,
5, 17. III, 760. Abutuntur hæretici qua formulam e Deo
6, 14. 1, 206 (Expl. e Levil. 19,
19), 1300. II, 369. III, 758. IV,
6, 16. I, 900. II, 50. (Levit. 26,
12.) IV, 982.
8, 1, ibid.
10, 3 seqq. III, 1255, de asceta.
11, 8. IfI, 221.
11, 28. IV, 1194 (Lat. Leo.)V, 2 202.
11, 29. }, 1473. II, 738, 1224. III,
12, 7-9. 11, 77, 138 (Ubi v. 7, 8,
egregie expl. de vexationibus
ob doctrinam Christi).
12, 9. 1, 630 (bene &σévay expl.
calamitates, rexationes), 1059.
II. 77 bis. II, 91. IV, 1133,
Galat. 1, 1-2. II, 122.
1, 15-17. II, 253 (Mire trahit ad
Isa. 11, 14, de Moab, qua iter
Pauli in Arabiam). IV, 76, qua
voc. carnis et sanguinis.
1, 19. IV, 224. Ad humanitatem
Christi.
2, 9. I, 1216. II, 87 (Ad Cant. 5,
10). III, 153, 331, 399, 543.
2, 16. II, 1046 bis.
3, 10. II, 469 (Add. not. a).
(Add. not. a). III, 1305. IV,
1355. IV, 15, 430 seqq., 1174.
3, 27. I, 115 (in tertia persona),
4, 3-5. I, 660. Ad psal 9, de tempore opportuno, id est Novo
Testamento.
4, 8. I, 302 (Addit & ante eidóτες).
4, 19. I, 227. IV, 478 (Ad locum
de poenitentia), 1129.
4, 24 seqq. 1V,
4, 26. I, 1071, 1217, 1220. JI, 39,
4, 27. I, 99 (Add. not. a).
5, 22. II, 4. Ut probet Canticum
Salomonis
sancti.
esse
Ephes. I, 5. IV, 158, 1266.
argumenti
1, 9. I, 639 (Expl. Eudoxlav). IV,
1, 22. 1, 894. Ad allegoriam abutitur.
2, 6. IV, 40 (Ad probandam Chriti humanitaten).
2, 7. 1, 561 (ubi Rom. 2, 4). III,
2, 8, 9. IV, 892. Xápi opponit
sacrificiis liturgicis.
2, 12. I, 1566 extr. (E). 1569.
2, 15. I, 227. H, 1080.
2, 16. IÍ, 1030.
2, 20. I, 305. Ut ostendat lapides
12 e Jordane fuisse typum
apostolorum (quasi ædificium
ibi).
3, 10. 1, 31. Ubi
pro yowplot. Expl. de angelis et imperio eorum, ut 1, 734.
4,5 seq. III, 1293.
4, 13. I, 1021 (Oblique tantum).
4,26 III, 1158 (Plus præstitisse
dicitur asceta). IV, 1166.
5, 5. IV, 472, 1261 (Jungit us
unum, Christi et Dei).
6, 1 seqq. I, 761.
6, 11-17. IV, 487. Oblique et memoriter.
6, 12. I, 31 (de imperio dæmonum). III, 1102.
6, 13 seq. II, 139.
6, 14-17. I, 190. Huc alludens affert ut Pauli verba, τὰ πτερὰ τῆς
χάριτος καὶ ὅπλα τοῦ Πνεύμα
TO (De priori conf. Isa. XL,
31).
Philipp. 1, 1. IV, 384.
2, 6 seqq. II, 349.
65, 308 (stulte intelligitur ab
Ophitis), 659.
(affertur ad tollendam unionem
quaxy, ut involuntariam), 36,
2, 21. IV, 1345 Lat.
2, 23. 11, 219 (Qua 'nomen Apo1
col. 1273–1274page 18 of 18
PG 84:1273τὸ ἀρχικὸν), 621, 1529. 16, ἐν χάριτι.) στέλλεσθαι, οι παρελάβετε το παρέλαβε. 2, 4. Ι, 129. (Βούλεται θέλει.) 5, 23. 1, 188. (Συχνὰς πυκνας.) υἱοθεσίαν, λείαν. 1 13, 12, έπεγνώσθην.) ἐποίησε, προσαγάγη εισαγ.
stoli), 416, 652.
4, 22. III, 16. Unde colligat viros
principes Romæ fuisse Christianos. Parum firmum.
Colos. 1, 7. III, 7171, 12. I, 10. Expl. quç de luce
coelesti propria.
1, 16. 1, 31 (ad asserendum et angelis τὸ ἀρχικὸν), 621, 1529. 16,
(qua angelos).
2, 12. 11, 82. (Ubi add. not. a).
5, 5. 1, 1468. II, 82 (ubi add. not.
a), 107 (ubi æque add. not. a),
3, 5. III, 1157. Bene de asceta
iræ imperante.
5, 10. 1, 34. Orig. (Ad imaginem
Dei in virtute ponendam).
4,6. 1, 181 (Addito čoτw, omisso
ἐν χάριτι.)
9. II, 7 (Ut pateat, post Epistolam ad Philemonėm scriptam),
Thess. 1, 9. IV, 453, 1271.
5, 1, 2. III, 5, ut probet, Athenis
missam.
3, 11. IV, 1259*
4, 131, 1366 extr.
4, 16. IV, 1233, Ad defendendam
naturam corporis Christi.
Il Thess. 2, 1. IV, 457, 1971.
2,8. 11, 251 (ad Isa. 11, 4; quasi
et hoc de Antichristo), 1206,
3, 6. 1, 194 bis, osobe (vitiose,
ob accusativum) pro στέλλεσθαι,
οι παρελάβετε το παρέλαβε.
1 Tim. 1, 3. 111, 5.
1, 3, 4. L, 6. Trahitur ad quæstiones de angelis inutiles.
1, 9. 1, 502. Ut ostendat Eliam
non opus habuisse servare legem liturgicam (Falso, de morali loquitur Paulus, longe alio
sensu).
1, 13, 14. V, 209. Theodoreto aptatum a Garnerio.
1, 17. II, 1311. IV, 18 bis, 378,
2. 1, 2. II, 534, K30.
2, 4. Ι, 129. (Βούλεται pro θέλει.)
2, 3. IV, 149, 378, 430, 129€,
2,8. I, 1330). 11, 1676. III, 1179.
(transposite, capul pavepwon), 719, 1127. (Contra Eutych.)
5, 14, ibid.
5, 23. 1, 188. (Συχνὰς pro πυκνας.)
6, 16. I, 705 (ad expl. tenebræ
tabulum ejus, psal. 48, 12,
quod tamen ni simile habet,
tum de nubibus hic sermo sit,
thi de notitia Dei perfecta),
111, 133t. III, 147. IV, 18 bis,
1 Tim. 1, 6. Ifl, 243.
1, 7. I, 545. Ut ostendat spirifum esse timorem. Infeliciter
sane Etsi spiritus IV Reg. 19,
7, illud notat; at ex h. 1. probari non debuit, abi genitivuS
adderetur, pro quo et atii adderentur. Sic et 11,320 seq., male
h. 1. adhibet ad Isa. 37, 7, ut
spiritum, absolute positum, explicet timorem. Cur non et
υἱοθεσίαν, cui et ipsi additur
Teva, ut Rom. 8, vel dovλείαν.
2, 19. 1, 615, not., UI, 255. (Ad
1 Cor. 13, 12, έπεγνώσθην.) IV,
2, 20. In, 107. IV, 525.
2, 25. HJ, 702.
4,1. IV, 1345, Lat.
4,2. HH, 654, 1204.
4,3. IV, 529 oblique.
6. III, 8, 471, 675, 100$.
7. II, 31, 151. IV, 100%.
Tit. 1, 1. IV, 1960.
3,3 1,289. Ut ostendat paganos
intelligi stultorum nomine,
Deut. 32, 21.
Philom. 1, 24. III, 694.
Hebr. 1, 1. 1, 186. (Bene explicat
dies novissimos). IV, 586,
1, %. IV, 400. Explicat voc.
Voc.
ἐποίησε,
› qua inliæret
alwvwv, de quibus agit.
1, 4. I, 906, 1241. HI, 454.
1,6. 1, 1298 (ad psal 97). V, 42,
προσαγάγη pro εισαγ.
2, 14. 1, 741, 959 (addit. n. 1),
2, 16. J, 889, 1111. II, 1355. IV,
13, 14 bis, 16, 49, 28, 267, 431,
Continue reading PG 84: Index versionum →≣ entire volume