ECCLESIASTICA HISTORIA (Continuatio). epulum et muneribus omnes honoris gratia prosecutus, domum quemque dimiserit. CAP. XXVH. Epistolæ magni Constantini de eccle siarum restauratione, et sacrorum librorum compara tione. CAP. XXVIII. Quæ magnus Constantinus Macario Hierosolymorum episcopo de vivifico Christi sepulcro scripserit. CAP. I. Repetitio eorum quæ dicta sunt, et dicendo rum propositio. CAP. XXIX. Ut imperatoris mater Helena Hieroso lymis fuerit, et ibi crucem sanctam invenerit, et quæ circa eam inventionem sint acía. CAP. II. Brevis commemoratio rerum apostolis æqualis Constantini, a nativitate ejus usque ad imperii initium. Cap. III. Ut Constantinus tyrannos vicerit, et Chri `stianam amplexus sit religionem. CAP. IV. De condita urbis Constantinopolitanæ, ædificiisque ejus: et ut res Christianorum aucta sint, et de pietate, virtute ac constitutionibus sancti Constan tini. CAP. V. - De Arii cum Alexandro contentione: de Melitio unde el quomodo, et per quas causas et occa siones ea contentio exstiterit. CAP. VI. Qui ea tempestate magnarum urbium fuerint episcopi et de episcopis qui ab initio Byzantii Ecclesiam rexerunt. CAP. VII. Epistola Alexandri Alexandrini episcopi ad Alexandrum" Constantinopolitanum episcopum, de Arianis. CAP. VIII. Alia ejusdem epistola publice universis scripta, in qua Arius excommunicatur: in qua etiam Eusebius Nicomediæ episcopus perstringitur. CAP. 1X Quibus de rebus Arius ad Eusebium Nico mediae episcopum scripserit. Quæ Eusebius idem Paulino Tyrio episcopo scripserit. CAP. XI. De synodis pro Ario coactis, et de turba et confusione quæ orhem propter Arium invasit. CAP. XII. Ut Constantinus audita Ecclesiæ conten tione, Hosium [fispanum in Orientem miserit, ad concor diam inter dissidentes conciliandam. CAP. XIII. Epistola Deum diligentis imperatoris, ad Alexandrum et Arium missa. CAP. XIV. De prima universall sancta Nicæna synodo, que de ea Eusebius scribat. CAP. XV. Quæ ante synodum sint acta: et de duobus philosophis qui præter omnium opinionem in Christum crediderunt. CAP. XVI. Ut imperator synodum ipsam ingressus sit: et oratio ejus, quam ad sacrum episcoporum ordinem habuit. CAP. XVII. De quibus rebus synodus decreta fecerit. el de sancto fidei nostræ symbolo. CAP. XVIII.· De episcopis qui per dissidium contra decretum synodi pugnarunt: et quæ contra eos ipsumque Arium synodus et ipse imperator constituerunt. 71 CAP. XIX.. Quæ de Paschate et hæresiarcha Melitio Synodus decreverit, et de sacris divinisque canonibus. Item quid Paphnutius confessor snaserit. CAP. XX. Quod etiam Acesium Novatianorum episco pum imperator in synodum acciverit. CAP. XXI. Qualia Eustathius Antiochenns, et Atha nasius Alexandrinus, episcopi, veræ pietatis propugnato res, de synodi actis historiæ monumenta prodiderint. 78 CAP. XXII. Epistola Eusebii Pamphili ad Ecclesiam suam, acta synodi exponens. CAP. XXIII. Ut duo etiam mortui episcopi et Patres decretis synodi subscripserint, Chrysanthus et Muso Hius CAP XXIV.. Quæ ipsa sancta synodus Alexandrinæ scripserit Ecclesie de rebus in synodo gestis. CAP. XXV. Epistola magni imperatoris Constantini ad omnes ubique ecclesias de sancta synodi actis, et adversus Arianos. CAP. XXVI. Quod Constantinus benedictionis cansa, Constantinopolim synodo traustata, publicum ci præbuil CAP. XAX.· De écclesiis quas Helena et Constantinus Hierosolymis et circa ea loca construxerint. If CAP. XXXI. De Deo gratis operibus beats Helenæ, ejusdemque obitu. Item de cognomine ei urbe: præ terea historia tidem prope excedens de sancto martyre Luciano. CAP. XXXII. De tribus magnificis crucibus quas in magnis columnis Constantinopoli Constantinus collocavit el mirifica de una earum narratio. CAP. XXXIII. Ut Constantinus Christianismum ubique terrarum propagari curaverit. CAP. XXXIV. - De Iberis, ut ii ad piam Christianæ fidei professionem sint adducti. CAP. XXXV. Ut etiam interioris Indiæ populi Chri stianismum siut amplexi, et natio itidem Armeniorum. 131 CAP. XXXVI. Quid Sapori regi Persarum acciderit de episcopo Symeone, deque iis qui cum eo martyrio sunt affecti. CAP. XXXVII. De Tarbnla Symeonis sorore: de Acepsima et Mite episcopis, aliisque in Perside sedecim millibus martyrum. CAP. XXXVIII. Quæ Constantinus Sapori Persaroin regi pro Christianis scripserit. CAP. XXXIX. De vita monastica, unde ea initium sumpserit, quid ea profiteatur, et quos habuerit aucto res. Cap. XL. De vita et instituto clarissimi inter mona chos Antonii Magni, et sectatoribus ejus, et de Paulo Simplici. CAP. XLI. De sancto Amone; et Eutychiano qui in Olympo Bithyniæ monte versatus est. CAP. XLII. De sanctis magnorum miraculorum edi toribus, Spyridone, Nicolao et Parthenio. CAP. XIII. Quemadmodum Eusebius et Theognis Ariani, libello poenitentia exhibito, suas receperint ecclesias eosque qui in eorum locum subrogati erant, ejecerint. CAP. XLIV. Ut post Alexandrum Athanasius Ale xandria episcopatum susceperit, et de ejus a pueritia institutione; et it seipso magistro sacerdos sit factus, et magno Antonio charus fuerit; et de Arianorum contra ipsum calumniis et insidiis. CAP. XLV. De synodo Antiochiæ congregata, quæ episcopatum Eustathio magno abrogavit: et de episco pis qui ei successerunt. CAP. XLVI. De Romano et Hierosolymitano patri archis. Item de Arianorum et Melitianorum conjunctione alque unione. CAP. XLVII. Ut Arius sit revocatus ab exsilio, rec tam deinde doctriam et religionem se sectaturum pollici lus. CAP. XLVIII. Ut Athanasius, quod Arium non sus ceperit accusationem sustinuerit ab Arianis et Melitia nis et de decantata Arsenii manu. CAP. XLIX. Desynodo Tyri contra Athanasium enacta. et ut accusationes contra ipsum institutas falsas esse Athanasius arguerit. CAP. L.De consecratione seu dedicatione templi Hierosolymitani epistola imperatoris ad synodum Tyri Phoenicia congregatam: et ui Athanasius exsul sit factus. CAP. L.I. Ut Arius ex Alexandria Constantinopolim adveniens negotium facesserit Alexandro Constantinopo litano episcopo: et ut Alexandri precibus Arius sit

ruptus, et quomodo Athanasius obitum ejus in scripta retulerit. CAP. II. De iis quæ postea Alexandriæ acciderunt, et de constitutione quam imperator contra omnes tulit hære.es. CAP. I.. De Marcello qui Ancyræ minoris Galatiæ episcopus fuit et de Asterio sophista. CAP. LIV. De obnu el testamento magni Constantini, CAP. L.V. De sepultura ejus: item quibus moribus, qna statura et forma corporis fuerit. CAP. I. Proa mium totius libri argumentum exponens. CAP. II. Ut Fusebius Nicomediae episcopus, cjusque sertatores Arii dogma confirmare volentes per quemdam Arianum presbyterumturbas in Ecclesia concitarint. 236 CAP. II. Ut Athanasius ex Galliis redierit cum litteris Constantini Cæsaris; de obitu ejusdem Constan tini. Itew de Acacio qui successor Eusebii l'amphili fuit. CAP. IV. Ut Alexandro Constantinopolitano episcopo defuncto, Paulus et Macedonius piorum et Arianorum electione locum ejus obtinuerint; et ut Paulo in exsitium acto, Eusebius Nicomediensis in ejus locum sit suffectus. CAP. V. Ut Ensebius coacta Antiochiæ synodo, aliam fidei promulgarit expositionem Et ut episcopatum abro garit magno Athanasio. Item de Eusebio Emeseno. 231 CAP. VI. Ut Athanasio ejecto, Gregorius militari manu stipatus ecclesiam occuparit. De Julio Romano episcopo, quomodo is Athanasii casum ægre tulerit. 238 CAP. VII. Ut post Euschium Paulus rursem sedem receperit, Ariani autem Macedonium contra eum foverint, et de cæde Hermogenis ducis: et ut denuo Paulus sit ejectus. CAP. VIII. Ut Athanasius et Paulus litteris Juni freti sedes suas receperint. CAP. IX Ut imperator Paulum per Philippum pr« fectum in exsilium agi curaverit, Macedonium autem in throno collocarit: et ut Athanasiusluga sibi consuluerit. CAP. X. Quomodo Julius Romanus pontifex episcopis Orientalibus scripserit ut initterentur, qui pro Athanasio et Paulo rationem redderent; et quæ scrip-erit constatitio fratri Occidentis imperator Constans et quomodo qui ex Oriente in Italiam venerant, aliam fidei" vulgaverint expositionem. CAP. XI. U Occidentalibus et Orientalibus partibus de doctrina fidei triennium dissidentibus episcopi Orien tales expositionem fidei composuerint, quam longiorem Mominarunt, et Occidentalibus miseriut. De Sardicensi synodo. CAP. XIII. Que Socrates scriptor ecclesiasticus de opinione Eusebii Pamphili memoriæ prodiderit, et quæ Occidentis Orientisque de lide Nicæna fuerit sententia. CAP. XIV. De Egyptiis monachis, Scetiotis scilicet et Tabennesiotis. Atque îmbi de duobus sanctis Macariis, Hem de Pambo et Pachomio. Item de Apollonio et de Anubio. CAP. XV. De Palæstinæ et Syriæ monachi³. CAP. XVI. De monachis Ponti, Europa et Italiæ, et Inibi de Eustathio Sebastia episcopo qui auctor et ante signanus eorum fuit; item de sancto Ephraim. 278 CAP. XVII. De Didymo; item de Aeuo et Apollinari hæreticis. CAP. XVIII. De Theophilo Indo CAP. XIX. De Philostorgio et quæ seripta relique rit: de Felici Arabia, de quatuor magnis fluminibus et de paradiso. (AP. XX. De egregio in Christianam religionem Bliorum Constantini Magni studio, et opinionibus eorumi; et ut aliquantulum Constantinus transversim actus fuerit, et de dissidio seu contentione super consubstantiali et simili substantiali: et de figmento Arianorum. 307 CAP. XXI. Ut post Sardicensem synodum minis Constantis Cæsaris adduetus, Constantius ab exsilio revo caverit Paulum et Athanasium et qua Constantius Athanasio scripserit. CAP. XXII.· Epistola Julii Bomani pro sancto Atha nasio Alexandrinis missa. CAP. XXIII. De Antiochenis episcopis, et de malevo Jentia Stephani cui Leontius successit. CAP. XXIV. Ut Athanasius sit receptus alque sec tatores ejus sedes suas receperint. Cap. XXV. Epistola Constantii að Alexandrinos pro Athanasio. CAP XXVI.· Ut civitates Athanasium exceperint, et de synodo Hierosolymis propter eum coacta el quæ ea synodus Alexandrinis pro Athanasio scripserit. 3216 CAP. XXVII. — Ut Ürsicius et. Valens Ariani libellum poenitentia Julo Romano pontifici obtulerint; et ut Nicænam fidem amplexi cum Athanasio ingratiam redie rint. Ut eo tempore res quoque publica male habuerit: et de Saporis Persarum regis contra Nisibiu expeditione· et dè occidentalibus, tyrannis Ma gnesio, Britanione aliisque qui post mortem Coustan tis Caesaris exstitere.. CAP. XXIX. – Ut rursníð Arianorum opera Athanasius sit expulsus, ipseque se fugæ con-miserit: el ut denuo Georgius Alexandriam sit perductus, Alexandrinisque infinita mala conciliarit: quemadmodum ea de re in ora tione de fuga sua Athanasius scriptum reliquit. CAP. XXX. Ut eadem et Macedonius Constantinopoli, circumque ea loca fecerit: et ut martyrio perfuncu sint Marcianus, Martyrius et Paulus Constantinopolitanus episcopus. CAP. XXXI. De hæresiarcha Photiuo, et de tribus fidei formulis in Sirmio editis, et maxime de Marci Are thusii episcopi fidei expositione. CAP. XXXII. Uttyranni Occidentales sint devicti. Britannio scilicet et Magnentius. De Judæis Diocæsar'en sibus, et ut Gailus æsar sit interfectus. CAP. XXXHI Ut denuo Ariani synodos Antiochiæ et Mediolani celebrantes, Athanasium oppugnariot: et quæ consilia de perversione fidei Constantius ceperit. CAP. XXXIV. Quas calamitates sub imperio Constan tii magnus pertulerit Athanasius, et ut Deus sa pe eum ex maximis liberarit periculis, et ut is multa divinitus præ viderit. CAP. XXXV. Ut Liberius Julii Roma successor, quod se Constanno opposuerit, in exsilium sit actus, et Felix locum e,us occuparit. CAP. XXXVI. De blasphemia Actii Syri, et item Eudoxii Antiocheni. Item de synodo Ancyras coacia. Et que Georgius Laodicensis episcopus et Constantius im perator contra Aetium et Eudoxium ad eam synodum scripserint. CAP. XXXVII. De rebus in Sirmio actis: et ut Libe rius Romam reversus, cuin Felice successore suo episco patum administrarit, donec paulo post e vivis Felix exces sit. CAP. XXXVIII. - Ut institutam Nicomediæ propter Eudoxium et Aetium synodum motus terre coortus sol verit: et ut tum synodum in Orientem et Occidentem scindi alque dividi placuerit. CAP. XXXIX. De Ariminensi synodo, in qua Occiden tales ab Oriental bus dissenserunt. CAP. XL. Epistola Ariminensis concilii Constantio imperatori niissa. CAP. XLI. De episcoporum Arimini congregatoruin cum imperatore dissensione: et de synodo dolo malo Ni cæ, quæ Thraciæ civitas est, coacta. CAP. XLII. Quæ mala Ariani intulerint consubstan tiale colentibus: de Macedonii crudelitate. Quas etiam mala Novatianis propter consubstantiale acciderint. Ut Macedonius translatis in alium locum Constantini reliquíis, tumultum populi concitarit: quam ob causam Constantins est indignatus. CAP XLIH. De synodo Seleuciæ congregata, et alia fidei formula quam Acacius dictavit. CAP. XLIV. De rebus Constantinopoli post Seleucia synodum actis. Ut Aetri episcopatus abrogatus sit; et ut qui Seleuciæ congregati fuerant, et simul Occidentales Ariminenst subscripserint fidei: ac deinceps Constantino peli quinquaginta in synodo congregati episcopi, Arimi mensem fidem comprobarint, quibusdam ili verbis ab Acacio additis. Catalogus variarum fidei expositionum. 403 CAP. XLV. Ut Acacius et Eudoxius episcopatibus privatint Macedonium, Eleusium, Basilium, et. Sophro nium, non doctrinæ causa, sed propter privata quædam erimina. CAP. XLVI. Ut etiam Cyrillus Hierosolymitanus epi scopus episcopatu dejectus sit, et qui in locum abrogato rum episcopi suffecti. De improbó et importuno sophis mate Eudoxii Constantinopolitani, et de persecutione tum ab Acacio profecta. CAP. XLVII. De hæresi Macedonii, et Marathonit Nicomediae, et Eustathin Sebastiæ episcoporum, qui primì contra Spiritum sanctum blasphema proferre verba co perunt, et propterea Pneumatomachi appellati sunt. 418 CAP. XLVII. Ut Eudoxio Constantinopolim traducto̟ b

Meletius ex Sebastia Antiochiam sit translatus: et ut eo ejecto, Euzeius sedem ibi obtinuerit. CAP. XLIX. Ut Acacius Antiochiæ etiam verbum simile ex Ariminensium de eximere contenderit: et ut idem, cum præstare id non posset, conquieverit: et de Georgio Alexandrino, ut is Alexandrinis gravis molestusque fue rit. CAP. L.. De imperatoris Constantii obitu, el quæ Gre gorius Theologus de eo scripta reliquerit. De vita et institutione prævaricatoris Juliani, et ut permissione Dei, Romanorum imperator sit renun tialus. Ut prævaricator et apostata per Thraciam proficiscens, Constantio defuncto, Constantinopolim per venerit. CAP. III. Ut Christiano abjurato, Julianus in idolorum fanis versaretur: et ot inter sacrificandum in horrenda spectra inciderit. Cap. IV. Ut idolorum teniplis apertis, vetusta privi legia et proventus Christianis adenipos illis dicarit: et quæ Gaze et Cæsarea propteridolorum templa fecerit. 446 CAP. V.· Quomodo, ut favorem plebis aucuparetur, omnes passim episcopos a Constantio in exsilium pulsos revocarit, cum propter Constantii odium, tum quod Ecc'e siam turbari vellet. CAP. VI. Ut etiam magnus Athanasius tum apud vir ginem pudicam occultatus, publico se commiserit, et Ec clesiam receperit, Georgio Ariano a populo interempto. 451 CAP. VII. - Juliani epistola ad populum Alexandrinum missa, propter Georgii cædem. CAP. VIII. De Eusebio, Nestabo et Zenone fratribus, qui Gazæ martyrium sustinuerunt: et de sancto Hilarione, miraculorum editore. CAP. IX. De calamitatibus in Phoenice et Heliopoli et Emesa toleratis; et de Almyliano, et Dorotheo, et Domi tiano, et Marco Arethusiorum episcopo. CAP. X. De Theodulo et Tatiano Phrygibus: prater ea de iis qui Ancyre in Galatia martyrio sunt affecti, Busiride et Basilio: item de Eupsychio Cappadoce. 467 CAP. XI. De sancto Artemio: item de sanctis Manuel, Sabel, et Ismael: et de beata Publia virgine. CAP. XII. Ut apostata res venales in foro polluendas contaminandasque mandarit. De sancto Theodoro Tirone et de sanctis martyribus, Juventino et Maximino. CAP. XIII. De reliquiis sanctorum prophetarum, Elisæi, et Joannis Præcursoris et Baptistæ.” CAP. XIV. - De Lucifero et Eusebio: ut Antiochiæ in locum Meletii Paulinus sit subrogatus. Item de Alexan drinasynodo, quæ consubstantialem Patri et Filio sanctum Spiritum divinitus asseruit, Athanasio præsidente. CAP. XV. - Quæ eadem synodus Alexandriæ de istis verbis, substantia, et subsistentia, evidenter et clare de creverit. CAP. XVI. Quæ Athanasius in oratione quam de fuga soa inscripsit, commemoret. CAP. XVII. Ut eo tempore Antiochiæ tres episcopi fuerint, Meletius, Paulinus, et Euzoius: et ut Lucifer propter Eusebium offensus, hæreseos suæ auctor exstite rit: et ut Eusebius Vercellensis et Hilarius Pictaviensis episcopi in Occidente, Illyricis, Gallis et Italis Romana sinul et Græca lingua sanam Nicænæ fidei doctrinam annuntiarint. CAP. XVIII. De Macedonianis, ut tum magna libertate impietatem suam docuerint. Quid ii senserint, et quibus defensionibus adversus accusatores suos sint usi. 490 CAP. XIX. De sancto Athanasio, ut ab apostala in quisitus, arte mirifica profugus evaserit. CAP. XX. Ut Julianus denuo idololatriam Græcorum vehementius et acrius comprobarit, et de Eleusio Cyziceno, Tito Bostreust, et Mari Chalcedonensi, episcopis. CAP. XXI. Quomodo Julianus arte et dolo idolola triam confirmaturus, religionis nostræ proprios ritus idolorum fanis accommodare instituit. CAP. XXII. Epistola Juliant ad Pontificem Galatia Arsacium, ut Christianorum mores imitando consectetur. CAP. XXIII. Qua contra pietatem nostram impius egerit, et ut dolo exercitum ad deorum sacrificia, dona tivo ea de causa dato, pellicere tentarit. CAP. XXIV. De constitutionibus ejus contra nos publicatis, et ut pecunias colligere cœperit. CAP. XXV. Ut insuper apostata, lege lata, Christia nis Græcarum artium et institutionum litteris interdixe ritet ut Gregorius magnus, et duo Apollinares Syri, sacras Scripturas omni genere carminuin expolientes, Consilio et instituto ejus obstiterint. CAP. XXVI. - De Græcis et ethnicis artibus et litteris, etiam Christianis pietatem consectantibus eas utiles esse, easque Christianos addiscere oportere. CAP. XXVII. Ut Julianus expeditione in Persas sus cepta, Antiochiam venerit: atque ibi propter barbam prolixam ludibrio habitus, contra Antiochenos librum, Misopogona, hoc est. Barb.e-osorem, composuerit. 518 CAP. XXVIII. Quæ prævaricatori buic in Antioche norum luco Daphne acciderint: et de tumulo sancti Babyla martyris, et de sancto Theodoro confes sore. CAP. XXIX. De fraude Græcorum oraculorum. Com memoratio eorum quæ per vindietam divinam passi sunt, qui sacra Christianorum et res divinas contumelia affece runt. CAP. XXX. De statua Christi, quam in Paneade Phoenicia mulier illa quæ fluxu sanguinis laborabat, erexit. CAP. XXXI.. De fonte qui Nicopoli sive in Emmaus est: et de Persea arbore Hermopoli, morbos incurabi les incolatu Christi sanante. CAP. XXXII.- Ut impius religionem nostram exstin guere conatus, etiam Judæis permiserit Hierosolymis templum restaurare: et quæ tum ibi fidem prope omnem excedentia evenerint. Cap. XXXIII. De igne, qui tum ibidem repente est exortus. et de lis que vestimentis hominum Ogura cru cis adhæserunt, signis; et de divino Evangelio in ſun damentis invento. CAP. XXXIV. Ut Julianus impetu in Persidem facto, per errorem naves ad Euphraten exusserit: et prælio commisso, occulta plaga istuc interierit. 546 CAP. XXXV. Quod visiones divinæ quibusdam ap parentes, Juliani apud Persas necem portenderint. 551 CAP. XXXVI. Quæ Libanius in funebri oratione Ju liani contra nos scripserit. Et responsum, dicta ejus re fellens. CAP. XXXVII. Ex secunda Gregorii Theologi in Julianum invectiva, de ingenio, moribus, gestu corporis, morte et sepultura Julfani. De imperio pli imperatoris Jovinia, ni, in Perside. CAP. XXXIX. Ut Jovinianus episcopis exsulantibus exsilium remiserit, et ut stata Christianorum sacra in ecclesiis honorifice restituerit, et idolorum cultum abo leveril. Cap. XL. Ut Joviniano etiam Macedoniani Antiochia libellum supplicem obtulerint; et ut synodus ibidem Nicænam fidem approbarit, confessionemque suam scri plam ad imperatorem miserit. CAP. XLI. De sancto Athanasio, ut ab exsilio revo catus, in magno honore apud Jovinianum fuerit, et res ecclesiarum Egyptiarum denuo cum potestate admini strarit. CAP. XLII. De synodo Alexandrina, cujus decretum magnus Athanasius ad imperatorem misit: et ut profes sio lidei Nicæna multo jam tempore exagitata, in pristi Quin statum sit restituta. CAP. XLIII.· Ut imperator Jovinianus in Dadastanis, cum magna piorum omnium jactura, vitam finierit. 582 CAP. I. De vita el moribus imperatoris Valentiniani, et de fratre ejus Valente. Qui eo tempore in magnis urbibus eccle siarum curam per successionem sortiti sint. Cap. III. De concilio Lampsaceno, et ut in exsilium pulsi sint consubstantialis cultores. CAP. IV. De tyrannide Procopii; et de moro Chalce donis, ibique invento oraculo: et de aqueductu Constan tinopolitano. CAP. V. De.Eleusio Cyziceno et Eunomio; item de Agelio Novatiano episcopo. CAP. VI. De Macedonianis, et tou dµoovsiou, con substantialis, cultoribus, et de legatione piorum Romam missa. Confessio legatorum Liberio episcopo Romano exhibita. missa. Cap. IX. et de sancto clus. Epistola Liberii, episcopis orientalibus De synodis Tyanæ et in Caria coactis, 603 De ca quæ tum grassata est persecutione Athanasio, ut is solus sede sua non sit ejr CAP. XI. Ut Ariani et Eunomiani per dissidium sint sejuncti et de Eunomio et Aetio, et qua ii contra or thodoxam fidem novarum rerum studio sint conati. 607

CAP. XII. De hæresi Apollinarium patris et filii, et quomodo in suam declinarint bæresim. CAP. XIII. - Ut Basilius et Gregorius uterque libros refutatorios contra Eunomium et Apollinarium scripse rint: et quæ istorum hæreticorum fuerint opiniones. 611 CAP. XIV. De hæresi Anthropomorphitarum et Massalianorum præterea de Novatianis, quod et jam ii in multas sectas sint divisi propter feriarum Pascha mutationem. CAP. XV. Ut Eudoxio Constantinopolitano episcopo mortuo, Ariani Demophilum, Catholici autem Evagrium, Eustathio Antiocheno episcopo hunc ordinaute elegerint el quæ his acciderint. CAP. XVI. — De crudelitate Arianorum, et ut Valens circa Astacenum Nicomedie portum octoginta ecclesia sticos viros una cum navigio iu medio mari igni combus serit. CAP. XVII. De vita, institutione, studiis, et intima amicitia magni Basilii et Gregorii Theologi: et ut ad sacerdotalem sedem sint provecti. CAP. XVIII. Ut post Eusebium Basilio Ecclesia Cap padocum sit commissa: et de insigni ejus adversus Va lentem dicendi libertate. CAP. XIX. De fraterna conjunctione et amicitia Basilii et Gregorii, et de sancto Greg rio Nysseno: et quod tres in Ecclesia fuerint Gregorii, sanctitatis omnes participes: el præterea quartos quidem baretiens, 627 CAP. XX. De sancto Amphilochio episcopo Iconii, ut is per angelum sit ordinatus et ut tum divinus Chry sostomus etiamnum adolescens, gratiæ ejus quæ ei in erat, egregium de se præbuerit specimen. CAP. XXI. - Ut Valens Antiochie maximam persecu tionem contra pios moverit, in fluvio eos submergens et divinum Meletium et Pelagium et Samosalenum Eu sebium, de cujus rebus gestis brevis inserta est varratio, in exsilium egerit. CAP. XXII. De Barse, et tyrannide ea quam in civi tate Edessa Valens in martyrio seu templo sancti Thomæ perpetravit. CAP. XXII. De Eulogio et Protogene, ut magnifice pro fide decertaverint: et ut post reditum ab exsilio, alter Edessæ, alter autem Carris Ecclesiæ episcopi præ fuerint. CAP. XXIV. De sancto Flaviano et Diodoro, ut ipsi gregem Meletii rexerint, cum nondum episcopalem dignitatem suscepissent. CAP. XXV. - De sancto Aphraate et Juliano: ut mo nasticam in solitudine vitam relinquentes, gregem Chri sti sint tutati. CAP. XXVI. - De obitu Athanasil, cujus successor fuit Petrus. Præterea de crudelitate Lucii Ariani: quema Ariani Alexandrina Ecclesia, Petro pulso, prætecerunt. CAP. XXVII. De persecutione quam Lucius monaste riis Egypti intulit, et de discipulis Antonii magni: et de duobus sanctis Macariis, ut propter fidem exsulantes, multa miracula ediderint. CAP. XXVIII. Epistola Petri Alexandrint episcopi, exponens quæ mala et clades Valens et Ariani in Egypto pi intulerint. CAP. XXIX. Ut propter excellentem virtutem ejus temporis episcoporum hæresium non invaluerit tempe stas et mentio Britannionis Scytharum episcopi. 670 CAP. XXX. De Valentiniani in religionem divinam reverenti observantia: et de Romana synodo, que Tri nitatem consubstantialem esse promulgavit: et de Da maso et Ursicio Romanis episcopis, qui Liberio succes serunt. CAP. XXXI. De hæresi Auxentii Mediolanensis episcopi, ut a Damaso exauctoratus sit: et quæ synodus de eo episcopis Illyricis scripserit. CAP. XXXII. Lexorta Mediolani seditione, Ambro sias, qui tum præfecturam gessit, cam seditionem se due volens, a inultitudine episcapus electus sit, et de e us in dicendo libertate. CAP. XXXIII. Ut magnus Valentinianus e vila exces serit. De Valentiniano juniore, et de Justina et Severa imperatricibus, et de liberis utriusque narratio. 687 CAP. XXXIV. Qui co tempore in Egypto floruerint philoso: hiei et divini viri, discipuli et discipulorum discipuli Antonii magni: Joannes. Or, Amon, Theonas, Benus, Copres, Helles, Elias, Apelles, Isidorus, Sera pion, Dioscorus, Eulogius et Apollos. CAP. XXXV. De Dorotheo, Piammone, Joanne, Ben jamin, Marco, Macario et Apollonio. CAP. XXXVI. De Mose Ethiope, Paulo, Pachone, Stephano, et altero Mose. CAP. XXXVII. De Pior, Didymo, Arsesio, Ammonio. et fratribus qui Macri seu Longi appellati sunt. 703 CAP. XXXVIII. De monte Nitria, et loco a Cellis dicto. Item de alio loco, cui nomen est Rinocurura, et de sanctis Dionysio, Mela et Solone. CAP. XXXIX. De Palestine monachis, Hesycha, Epiphanio Cyprio, Salamine, Ammonio, Sylvano et Za charia. CAP. XL. De Syriæ et Edessa monachis, Ephraim, Aphraate, Juliano, Barse et Eulogio, qui episcopatum in monasteriis gesserunt. CAP. XLI. De Coelesyriæ et Antiochiæ monachis. Item de monachis qui in Galatia, Cappadocia, Bithynia, et ad Pontum Euxinum philosopbati sunt, et causa cur veteres monachi longævi fuerint. Lisque ejus. De Evagrio philosopho, et vita institu CAP. XLIII. Quæ Evagrius in quibusdam libris de ejus temporis monachis de verbo ad verbum scripserit.722 CAP. XLIV. Brevis commemoratio tanquam in summa clarorum ejus ætatis virorum, ut eos divina pro videntia id tempus tanquam scopulos contra immensos fluctus et tempestates tulerit. CAP. XLV. De interitu Græcorum idololatrarum, propter oracula quædam litteris distinctæ desiguala, initio facto a litiera 0 usque ad d. De astronomia, et Themistio philosopho: et quibus is verbis Valentem lenierit, ut de persecutione nonnihil remitteret. 727 CAP. XLVI. De Mavia Arabiæ regina, ut ea bel'um contra Romanos ceperit, ac mox cum üsdem pacem sanxerit et de Mose primo Arabum episcopo. 731 CAP. XLVII.· De Ismaelitarun et Agarenorum sive Saracenorum gente, unde initium sumpserint, et quo. modo Christianismum susceperint. CAP. XLVIII. - De Gotthorum et Hunnorum gente, quomodo et qua ex causa Istrum transgressi, in Roma norum ditionem impetum fecerint: et de Athanarico et Fridigerne. Præterea de Ulphila, eorum episcopo: et ut postea moto contra Romanos bello, Valentem ex An tiochia Constantinopolim pertraxerint. CAP. XI.IX - Quomodo Valentinianus Valentem ar guerit item quomodo eidem Terentius libere restite rit id quod Trajanus quoque, et alii duces ordinumnque ductores fecerunt: et ut Gotthis Thraciam vastantibus, cives Valentem conviciis incesserint. CAP. L.· De sancto Isaacio, qui liberrime Valentem est allocutus, et ut Valens alicubi circa Adrianopolim cum Gotthis acie congressus, ex fuga in tugurium rusticum, in quo multum stramenti fuit, pervenerit, ibique igni consumptus perierit. CAP 1. De imperio Gratiani et Valentiniani junio ris, et ut socium imperii Theodosium Magnum admuse rint. CAP. II. Qui eo tempore magnarum urbium sacras habenas rexerint: et de Macedonianis, ut rursum il i Ecclesiam catholicam turbarint. Cap. III. — Ut Gratiani constitutione Ariani relegati, et óµoovciou, consubstantialis, fidei professores ecclesiis sint præfecti, et quæ propter Paulinum et Meletium Antiochiæ acciderint. CAP. IV. - De Apollinaris errore, et de sancio Fla viano, el Meletio: quæque sedi Antiochenæ evenerint et de Sapore duce, et Eulatio Amasenorum episcopo.758 CAP. V. De Meletio, et Diodoro Tarsensi episcopo. Item de Acacio Berrheæ episcopo, et aliis: et de san co Eusebio Samosaleno episcopo, ut certamen martyrii impleverit. CAP. VI.· Ut imperatores Theodosius et Gratianus, bic quidem Alemanorum, ille vero Barbarorum ad 1 trum colentium, res composuerit: et ut Theodosius, cum Thessalonicæ esset, postea æger ab Ascholio sit baptizatus et ut idem Theodosius professionem tiden su publicarit, omnibusque mandarit, Trinitatem óp.coó GLOV (consubstantialem, colere, et divom apostolumi Pr trum in fide sectari. CAP. VII. De sancto Gregorio Theologo, ut Constar tinopo i in parva domo Synaxes et collectas celebran poosion, consubstantialis, fidei præierit; et de tem plo sancte Anastasi:. CAP. VIII. - De Arianis et Eunomianis, ut ex erc'es siis ejecti in proprias redierint patrias; et ut Gregorius Ecclesia catholic præfuerit; et de Eunomii vi et gra vitale. CAP. IX. De Amphilochii Iconii episcopi ad Theo dosium dicendi libertate. De sancta secunda universali synodo, quæ

Theodosiť imperatoris et Meletti episcopi Antiocheni sta dio et opera Constantinopolitanum episcopatum Theo logo demandarit. CAP. XI. — 1 Gregorius, quosdam ex Ægyptiis offen di cernens, propter episcopatus sui mutationem, sen translationem, sedem Constantinopolitanam repudiarit et concordia ecclesiarum nihil habens antiquius, in pro● priam redierit patriam: et de Maximo Cynico philoso pho. CAP. XII. De vita et moribus Nectarii, Gregorii successoris: et ut nuper baptizatus, cathedram episco palem conscenderit. CAP. XIII. - De quibus rebus sancta secunda univer salis synodus decreta tulerit, diœceses el provincias ecclesiasticas ordinans: et ut Nicænam § lem comprobans, et de Spiritu sancto sententiam exponens, canones con diderit. CAP. XIV. De Cyriaco Adanorum, et Martyrio Cili cum episcopo et ut reliquia sancti Pauli episcopi Constantinopolitani Constantinopolim sint relatæ et de Meletio Antiocheno, et ut Meletio Flavianus successerit et de offendiculis quæ propter sedem episcopalem rur sum Antiochiæ sunt concitata. Cap. XV. — Ut Theodosius imperator secundum rursus coegerit concilium, ad concordiam redigere volens eccle sias. Et quæ Sisinius Novatianorum episcopus de concor dia suaserit: et ut ad exsilium hæreticos, ubi voti com pos fieri non potuit, Theodosius damnarit CAP XVI. Epistola Constantinopolitanæ synodi, ad Occidentales episcopos scripta. CAP. XVII. Synodalis epistola Damasi episcopi Ro mani, contra Apollinarem et Timotheum scripta. 798 CAP. XVIII. Aliud synodale ejusdem edictum, con tra varias hæreses composituro CAP. XIX. - De rebellique Maximi, et ut Justina ma ter Valentiniani, negotium facesserit Ambrosio episcopo Mediolanensi, et populus propter eum seditionem move rit; et de Cleobulo subnotario. CAP. XX.- De Gratiano, ut dolo ab Andragathin sit interfectus et ut Valentinianus junior tyrannum Maxi mum timens, in Illyricum pervenerit. CAP. XXI. Ut Theodosius sine pugna el sanguine tyrannum vicerit, et de fama ab Arianis contra Theodo sium sparsa et de Symmacho philosopho, et ut Theo dosius venia sit dignatus CAP. XXII. De fordis consuetudinibus et moribus, quos ex urbe Roma ejerit imperator Theodosius. De angelica Arsenii Magni vita, quí antea imperatorum præceptor fuerat. CAP. XXIV. De episcoporum successione, et de tumultu qui denuo Antiochiæ obortus est, propter Fla vianum, Paulino defuncto: et ut post multum tempus, imperatoris et Theophili Alexandriæ episcopi opera, Ecclesiæ ejus dissidium sit sopitum, magna cum dificul tate populo in concordiam redacto. CAP. XXV. De seditione Alexandriæ propter demo litionem templorum idolorum orta: et de singulari ea in re Theopbili episcopi Alexandrini studio et opera, 812 CAP. XXVI. Ut templo Serapidis, solo æquato, hiero glyphicæ litteræ crucis forma inventa sint, venturam vitam indicantes: et ut Theophilus errorem idolorum manifesto indicaverit, et statuam Serapidis securi sit demolitus. CAP. XXVII. De variis apud varias gentes propter abolitionem altarium, idolorum, seditionibus et tumulti bus, et de Marcello Amaseno episcopo, quanto studio demoliendis idolorum temp is usus, postremo martyrio sit defunctus. CAP. XXVIII. Ut Nectarius primus presbyterum in ecclesiis antiquitus propter poenitentes ordinatum fun ctique sua moverit: et de loco el mɔdo pœnitentium in Romana Ecclesia. CAP. XXIX.· Ut hæreses et sectæ in varias dissect et divise sint hereses: el quod Theodosius solum Eunemium proscripserit: quibus moribus et institutis Eunomius fuerit, et ut in Cappadocia patria sua mortuus sit. CAP. XXX. Eunomianorum, Macedonianorum, et Arianorum hæreses, in multas alias hareses esse divi sas: et quibus ex causis quæque earum ab a¡ia sit sejun cla. CAP. XXXI.- Ut etiam Novatiani, per seditionem pro pter quæstionem celebrandi Paschatis inter se dissiden tes, hæresim Sabbatianorum constituerint. CAP. XXXH. Sententia et judicium auctoris de festo Pascha. De Quartodecimauis et Montanistis, ut Pascha celebrent. Quod veteres consuetudine magis au tiqua, quam lege ulla, juxta Patrum traditionem, Pascha celebrarint. CAP. XXXIV.. De variis variarum gentium et eccle siarum consuetudinibus, per quas nullum catholica reli gieni vel offendiculum vel dissidium et discordia est creata. CAP. XXXV. Quod antiquites et ab ipsis apostolorum temporibus dissensiones quædam et variæ observationes in cæremoniis fuerint: et quod ceremomæ veteribus non tantopere curæ fuerint, sed necessaria lautum et fidem promoventia constanter servare jusserint. CAP. XXXVI. - De Novatianorum doctrina, de Agelin, Marciano et Sisinio; et quod Sisinius in consuetudine quotidiana urbanus, jucundus et elegans fuerit. CAP. XXXVII. De diminutione que Durio Egypti Nilo accidit: et de stella gladii speciem referente, et de duobus humana specie monstris, et de incremento Chri stianæ religionis. CAP. XXXVIII. Quomodo Valentinianus junior ab Arbogasto duce per suffocationem sit interemptus. CAP. XXXIX. De tyrannide Engenit in Occidente et ut hunc quoque Deo dilectus imperator vicerit, cin eam victoriam diviti viri prædixissent. CAP. XL. De seditione et tumultu Thessalonicæ orto, propter quem Theodosius septem millia virorum occidit. CAP. XLI. De episcopi Ambrosil dicendi et arguendi bertate, ut Theodosium ab ingressu templi Dei prohi buerit et de lege, quam posuit, et de aliis ejusdem An:brosii egregiis dictis et factis. CAP. XLII. De pietate et virtute Placillæ, imperatoris Theodosii conjugis. CAP XLIII. De tumultu et seditione Antiochena, ob ignominiosam statuarum dejectionem et ut iram et indignationem ea de causa imperatoris Flavianus episco pus egatus lenierit. CAP. XLIV. — De Macedoniano clarissimo monacho quæ imperatori Theodosio per ejus duces de statuarum eversione nuntiaverit. CAP. XLV. De Donato episcopo Eurces, item Theo timo Scytharum episcopo: et quæ fi ediderint mira cala. CAP. XLVI. De sancto Epiphanio episcopo Cypri, qualis fuerit: et de admirandis ejus operibus. 910 CAP. XLVIL. De Acacio episcopo Berrhæ: item de Zenone, et Ajace, sanctis episcopis. CAP. XLVIII. De inventione reliquiarum Abacuc et Michææ, veterum prophetarum. CAP. XLIX. De inventione sacrati capitis divi Joannis Precursoris et Baptiste. CAP. L. De clarissimi imperatorum Theodosii Maguj obitu. CAP. I. De imperio Honorii et Arcadil: et ut apud Arcadium quidem Rutinus in administratione rerum pri mum locum, apud Honorium autem in Occidente Stilicn eamdem obtinuerit dignitatem: et ut tum cum public tum ecclesiastica res habuerint. CAP II. — De puerili institutione et vita sancti Josnnis Chrysostomi, et ut doctrina simul et virtute fulgens ad sedem Constantinopolitanam sit evectus. CAP HI. Be cura pastorali el doctrina Joannis: et ut muitoram arguens et corrigens delicta, in suspicionem pervenerit improbitatis: et unde furor et persecutio adversas cum exstiterit. Cap. IV. -- De Eutropio cubiculi Imperialis præposito, el de ea quam is tulit lege: ut idem sit interfectus: et ut odium adversus Joannem quidem conceperint, et foverint. CAP. V. Res Gotthi Gainæ Barbari: et de libertate dicendi, quɔ pro ecclesiis et apud imperatorem et apunt ipsum Grinam usus est Joannes. CAP. VI. De defectione Gainæ, et de visione quam vidit angelorum urbis Constantinopolitanæ custodum: et de legatione qua Joannes apud Gainam est functus, et ut Gainas in Thraciɔ captus et necatus sit. CAP. VII. Ut Joannes doctrina sua populum quo vellet, duxerit et ut miraculo, non sine Dei numine, intercedente, Joannes mulierem quandam sectæ Macedo mianæ ad frugem reduxerit. CAP. VIII. - De frequentibus in divinis templis populi conventibus, et de psalinodiis hymnisque alternis dec. n tatis; qua ex causa et quomodo morem eum psallendi primum Ecclesia Dei acceperit. CAP. IX. Ut sanctus Chrysostomus in Asiam profe ctus, eos qui sacerdotio non recte fungerentur, dignitate ea privaverit: et de Gerontio Nicomediae episcopo; et

e Serapione: de Severiano et Antiocho: et de injuriis quibus Joannem illi affecerunt, quibus episcopatum ab rogaverat. Et ut dissidium inter Joannem et Severianum Gabalorum episcopum ortum imperatrix Eudoxia compo suerit. CAP X. De quæstione quæ tum in Egypto est mola, An Deus humana sit forma: et de dissensione, quæ interim Theoph:lo Alexandriæ episcopo cum monachis Ægyptiis accidit: et de quatuor fratribus monachis, qui bus cognomen erat Longorum. CAP. XI.. Ut fratres longi propter inimicitias Theo phili se Joanni conjunxerint liem de Isidoro, ut Theo philo sit adversatus: et ut Augusta eos benigne susce perit. CAP. XII. Ut Theophilus Joanni adversans, se in amicitiam Epiphanii Cypri episcopi, cui antea fuerat ini mucus, insinuaverit, et Joannem tanquam Origenistam per calunniam arguerit, synodosque coegerit, quæ Origenis scripta aboleverunt in hoe ut Joannem et Longos criminando_traduceret. CAP. XIII. De Joannis et Epiphanii in urbe Con stantinopolitana dissidio: et nt pœnitentia ductus Epipha nius in Cyprum navigans, vitain morte commutarit, ita ut Joannes prædixerat. CAP. XIV. De dissidio inter Joannem et Eudoxiam imperatricem, et de Theophili adversus Joaune: insi diis, et de Cyrino episcopo Chalcedonensi. CAP. XV. De synodo ad basilicam cui nomen erat Rutini, contra Joannem congregata: et uti Joannes absens indicta causa sit damuatus. CAP. XVI. De priore Joannis exsilio, populique ob id concitati tumultuoso clamore: et ut invitus sedem suam receperit, pacem atque benedictionem populo precatus. CAP. XVII. De iis quæ denuo Theophilus male perpe ramque egit: et ut fuga sibi consuluerit populo per se. ditionem o partes discedente: et de sancto Nilammone monacho librisque Origenis: præterea de synodo pro Joanne coacta. CAP. XVIII.· De altera synodo adversus Joannem convocata, et de abrogatione exsilioque ejusdem. 991 CAP, XIX. Epistola divi Chrysostomi ea quæ acci derunt commemorans, et de iis qui ei exsilii tempore præsto fuere. CAP. XX. Plura de injusto exsilio Joannis, et quæ ad sectatores suos abiens dixerit: et de populi erga eum alectione. CAP. XXI. De subornatis Joanni percussoribus, et de igne a vindicta divina de coelo in ecclesiam et impe ra.oris ædes misso. CAP. XXII. De persecutione quam is pertulerunt qui Chrysostomo faverunt: et ut Ecclesia propter injustum ejus exsilium sit divisa. CAP. XXIII. De Tigrio presbytero, et Entropio Lecture, et ea quæ propter ipsum facta est in sommis Sisinio visione. CAP. XXIV. De beata et sancta Olympiade diaco nissa Magni templi Constantinopolitani, et singularis quæ dum rerum ejus gestarum commemoratio. De conversatioue et vita sanctæ Nicare 18 Nicomediensis, CAP. XXVI. De profectione Joannis in locum cui nomen Cucusus: et de episcopo Adelphio, et de admira. Bili visione quam is de Chrysostomo vidit. CAP. XXVII. Epistola divi Chrysostomi pro ecclesiis Dei; singularis de exsilio ejus narratio. CAP. XXVIII. De Arsacio patriarcha Constantinopo litano qualis is fuerit, et ut Joannis sectatores persecu tus sit, paulo post mortuus. CAP. XXIX De Attico patriarcha et persecutione ejus tempore facta. Et quæ ecclesiis in Asia tum acciderint. CAP. XXX. De impurissimo Porphyrio qui Antiochiæ Flaviano in episcopatu successit, et temporis ejus perse cutione et de constitutione quam Arcadius promulgavit. CAP. XXXI. De legatione quam pii Romam de Joan Dis judicio miserunt. CAP. XXXII. - Innocentii papæ Romani epistolæ duæ Baneto Chrysostomo exsuli et clero Constantinopolitano misse. CAP. XXXIII. De legatis Roma missis, qualia ii Eudoxia et Attici suggestione sint passi. CAP. XXXIV. Epistola Innocentii papæ Romani ad Arcadium et Eudoxiam excommunicationi eos subjiciens. CAP. XXXV. De incursione gentium barbararum in fincs Remanos co tempore facta: et de exortis tyrannis, Stilicone, Alaricho, Attalo, Saro, et aliis et ut ab Alaricho Roma sit capta: et de formosæ cujusdam Ro manæ mulieris castitate. CAP. XXXVI. De multis quæ urbi acciderunt, malis et admirandis prodigiis in corfo terra et mari editis: et ut omnes qui Chrysostomo adversati fueraut male pe rierint. CAP. XXXVII.· De ulteriore exsilio Chrysostomi, librisque ejus et ut vita hac relicta ad Deum migraverit. CAP. XXXVIII. De obitu imperatoris Arcadii. 1054 CAP. I. De imperio Theodosii Junioris, ut id a tutore Isdigerde Persarum rege sit administratum, rebus plerisque omnibus ab Antheinio, cui Troilus sophista familiaris fuit, gestis. CAP. I. De vita, institutione, administrationeque rerum publicarum. Item de divina pietate et virtute Pulcherie sororis Theodosii imperatoris. De virtute, quam a puero imbibit, Theodo sii: et de moribus, beneficentia, placabilitate et de insigni religione et pietate ejus. CAP IV. Ut Deus pium principem defendens bella omnia insperatis admirandisque rebus statim confecerit, CAP. V..· De tyrannis in Occidente contra imperato rem Honorium cortis, et de sororio ejus Constantio. 1067 CAP. VI De Maximo tyranno et Gerontio et Con stantino abisque a Constantio interfectis: et ut Constantius rem administrarit, Valentiniano tertio post Honorium imperatore Rome relicto. CAP VII. De tyrannide Joannis Gotthi: et de Aspare et Ardaburio, belli ducibus. CAP VIII Ut Deus imperatorum delectatus virtute multa corpora illustrium olim sanctorum sub terra laten lia in lucem produxerit, et de prophetæ Zacharia inventione. CAP. IX. De reliquiis Stephani primi martyris quam magnifice eas Pulcheria venerata sit templo ei in regia exstructo. CAP. X. De inventione reliquiarum sanctorum qua draginta martyrum qui ad Sebastiam in lacu martyrio sunt perfuncti. CAP. XI. De successione magnarum episcopalium sedium, et ut Synade Theodosius ejus loci episcopus ad minduni per persecutionem Macedonianos afflixerit, et potissimum Agapetum eorum episcopum. Postquam aulein Theodosius Byzantium percurrit, ut Agapetus, orthodoxa religione suscepta, Theodosii sedem receperit: illo, ab Attico quiescere et privatim vivere jusso. De Judæo paralytico baptizato, qui in ipso baptismo sanitatem recepit, sacris præsidente Attico epi scopo Constantinopolitano. CAP. XIII. De Novatianorum et Arianorum succes sione, et quæ turba Novatianos quoque exagitaverint, propter Sabbatium qui illegitime episcopatuin uvasit. CAP. XIV. Ut post Theophilum Cyrillus, nepos so soris ejus filius, ejus sedem Alexandrinam sit conseru Lus, et de Judæorum Alexandriæ concitata seditione, 1099 CAP. XV. De dissensione Cyrilli contra præfectum Oresten, ut et lapide Orestes in foute ictus sit, et de zelo Nitriensium monachorum. CAP. XVI. De philosopha Hypatia, ut a clero Cyrilli sit necata, et de vindicta quam Judæi pertulerint propter irrisa Christianorum sacra. CAP. XVII. De Judæo qui dolo sæpe baptizatus, postquam ad Pau'um etiam Novatianorum episcopum, ve nit, lavacro baptismi rite parato, ut subito aqua evanue rit, Deo importunitatem eam miraculo coarguente. 1197 CAP. XVIII. Ut etiam apud Persas Christianismus sit propagatus per Marutham Mesopotamia et Abdan Per sidis episcopos. CAP. XIX. Ut Abdas templum sacrati ignis demo litus sit, unde et ipse et alii martyrii certamen pertule runt, et de acerbissimis tormentis quæ Perse contra Christi fideles excogitarunt. CAP. XX. De Achæmenide, et Saane, et Benjamin diacono ut ii apud Persas sævissime excruciati, martyrii sint adepti coronam. CAP. XXI.. Ut propter Christianorum persecutioneni pace cum Persis fracta, ingens certamen inter Persas et Romanos sit commissum; cum autem Romani virtute vicissent, simul et bellum et persecutio Christianorum Buem habuerint, pace denuo inter Romanos et Persas firmata. CAP. XXII. De Acacio Amidensi episcopo, ut is ex

ORDO RERUM QUE IN HOC TOMO CONTINENTUR. saeris Ecclesiæ vasis nummis factis, Persarum captivos redimens, domum eos remiserit: quæ res magnæ Persis fuit admirationi. CAP. XXIH.. - De Eudocia Augusta, que Athenais est dicta, qualis ea et unde fuerit, et quomodo matrimonio Theodosio imperatori sit conjuncta: et ut noverit, se religionis ergo Hierosolyma profecturam: et de malo ma gnitudinis admirandæ, aliisque quæ ei accidere rebus. in Deum auctorem referens, apud omnes in admiratione a fuerit. CAP. XXXIX. De translationibus episcoporum ex sede in sedem aliam, et quod consuctudo ea antiquitus in ecclesiis obtinuerit. Quodque talis translatio bene instituto ecclesiastico ordini nihil afferat detrimenti, at modo ea rite et ordine tiat. CAP. XL. De Judæis qui in Creta vagati, postea Christianismum sunt complexi. Item ut tum ultra flumen Rhenum gens Burgundionum Christi religionem suscepe rit. CAP. XLI.De Paulo Novatianorum episcopo, et qua ille admiratione et memoria digna ediderít. CAP. XLII Ut episcopus Proclus Thalassium præfe ctum comprehendens, janjam in Illyricum profecturum, post Firmum Casares ordinarit episcopum. CAP. XLIF De reductione sacrarum reliquiarum sapientissimi Joannis Chrysostomi. CAP. XXIV.· De Attici patriarchæ episcopa'i admini stratione. Et quod is urbanus admodum et facetus, nec non in imponendis rerum nomiuibus acutus fuerit, 1131 CAP. XXV. De Alexandro Antiochiæ episcopo: ut primus ipse memoriam et nomen divi Chrysostomi in sacros codicillos retulerit, atque Atticum, itemque alios Idem facere curaverit, et Joannis studiosos tranqui¡litati el paci restituerit: id quod Cyrillus facere detrectavit. CAP. XXVI. Epistola Attici patriarchæ imperantis urbis, ad sanctum Cyrillum Alexandrium in qua eum ille cohortatur, ut nomen beati Joannis sacro albo inserat. liendam. Epistola contraria sancti Cyrilli ad Atti cum, aomen Joannis admittere detrectantis. CAP. XXVIII. Ut divus Cyrillus per visionem divinam nomien Joannis susceperit: conceptuinque an ea odium, Dei Genitricis intercessione, ei remiserit. CAP. XXIX. Post Atticum ad sedem episcopaleın Sisinius est evectus. Philippus Sidites ei postpositus. Qualis is Philippus fuerit. Ut Proctus Cyzicenorum epi scopus ordinatus, et tandem non receptus, privatus otio susque Constantinopoli egerit. CAP. XXX. De maximarum episcopalium sedium præ fectis, aliisque virtute atque doctrina præstantibus divinis viris. CAP. XXXI. Ut post Sisinium Nestorius hæreticus episcopus ordinatus, per arrogantiam turbis et tumulti bus compiere Ecclesiam instituerit. CAP. XXXII. Ct Nestorius in ipso flagranti crimine per discipulum suum Anastasium sit deprehensus, Chri stum Dominum nudum hominem dicere, et sanctain Chri sti Deiparam matrem Christi genitricem appellare. Et quæ de eo memoriæ prodiderit Socrates, ecclesiasticus historicus. Et de prodigio quod in ecclesia accidit. 1159 CAP. XXXIII. De epistolis sancti Cyrilli ad Nestorium item de duodecim capitibus, in quibus illius carpit per versam opiniouem. Præterea quæ de Nestorio scripserit Celestinus. CAP. XXXIV. De tertio sancto universali Ephesio concilio, in quo Nestorio episcopatus est abrogatus. 1167 CAP. XXXV. – Ut triduo post Joannes Antiochenus et Theodoritus advenientes, Cyrillum et Memnonem Ephe sium episcopali dignitate privarint: synodus autem ipsos i ausos, rursum episcopatu abire jusserit. Ut Theodori tus contra duodecim Cyrilli capita dixerit, huicque rursus Cyrillus responderit. Ut Nestorius Oasim exsulatum ierit. Ut Joannes et Cyrillus in gratiam reducti idem senserint, et jussu imperatoris Nestorii abrogationem ratam habue rint. Epistola Cyridi, quam per Paulum Emesenum eccle sie Antiochen.e scripsit. CAP. XXXVI. - Qualia se passum esse Nestorius ipse de se scribat; et ut ad Oasim innumerabilibus toleratis serumnis, postremo corrosa el consumpta a vermibus lingua, interierit. CAP. XXXVII. Ut post Nestorium Maximinus, ac deinceps Proclus patriarcha Constantinopolitanæ Eccle sie præfertus fuerit. CAP. XXXVIII. • De Proclo, qua doctrina, quave vita fuerit; et vt illum imperator charum gratumque habuerit; et quod idem competenti et debito sermone, res quæ eo tempore præter opinionem hominum mirifica acciderunt, CAP. XLIV. — Ut etiam sit relatus divinus Ignatius Roma Antiochiam. CAP. XLV. De sanctis septem pueris, qui Ephesi resurrexerunt, ad fidem communis resurrectionis stabi CAP. XLVI. De maximis terræmotibus et ut pro pterea in campo supplicationes factæ: quibus cum impe rator et Proclus adessent, subito puer in aerem surre plus, ter sanctum hymnum audiverit: id quod ita rursuin demissus populo retulit, et statim concidens exspiravis. Et ut Theodosius urbem renovarit, pluraque ædificia Antiochiæ construxerit. CAP. XLVII. Ut post Proclum Flavianus, post Cyril lum Dioscorus Ecclesiæ susceperit administrationem. De dissidio inter Pulcheriam et Eudociam, propter Chrysa phium. Item de synodo iterum Ephesi celebrata, et præs datoria cognominata. CAP. XLVIII. Confutatio eorum qui Christianorum sacra maligne exagitant: et Græcarum gentiliumque nugarum traductio. CAP. XLIX. Ut post prædatoriam synodum Theo dosius, cognitis quæ ibi gestæ sunt rebus, Chrysaphium quidem occiderit, graviter autem in conjugem Eudociam commotus fuerit. Idem sororem Pulcheriam revocat quæ Flavianum secum adducens sepelit, et in foro ærario magnifice Dei Gemtricis templum condit. CAP. L. Ut imperatrix Eudocia Hierosolyma petierit, et quæ ibi construxerit ædificia. De vita et conversatione Palæstinorum monachorum; et ut imperatrix Eudora e vita migrarit. CAP. LI. - De sancto Symeone, qui primus vitam et stationem in columna invenit. CAP. LH. De sancto et magno Euthymio, aliisque qui sancte pieque vitam exegerunt. CAP. LII. De sancto Isidoro Pelusiola. Et qua Cyril lus, et item alii de sacro Chrysostomo scripserunt. 12.0 CAP. LIV. De saucto Nilo: De Marco monacho et de Theodoreto Cyri episcopo. CAP. LV.De Synesio Cyrenensi episcopo: et quam is opinionem obtinens, ad sacerdotalem provectus sit dignitatem. CAP. LVI. De Valentiniano, qui Romæ imperavit. De gente Gotthorum: in quas nationes divisa, et qua tenuerint loca. Præterea de Bonifacio, Aetio et Aspare ducibus et ut Libya occidentalis Vaudalis subdita fue rit. Cap. LVII. De Attila, Alaricho et Giserico Gotthis et ut ab eorum expeditione bellica vetus simul et nova Roma sit liberata. Et de aliis bellis quæ varii scriptores memoriæ commendarunt. CAP. LVIII. De obitu Theodosii junioris, ut in monu mento patris sui sit sepultus, in celeberrimio sanctorum Apostolorum templo. Parisiis. Ex Typis J.-P. MIGNE.