Diplomatic text · TLG-E clean (diplomatic Greek, TLG2934.039); OCR kept as Page view — PG column chips mark the printed columns.
Of John the monk and presbyter of Damascus, surnamed MansourἸωάννου μοναχοῦ πρεσβυτέρου Δαμασκηνοῦ, ἐπίκλην Μανσοὺρ, π
Clean text (TLG). Diplomatic Greek text; the machine OCR of the Migne page is kept in the OCR and Page views.
PG 95:227Ἰωάννου μοναχοῦ πρεσβυτέρου Δαμασκηνοῦ, ἐπίκλην Μανσοὺρ, περὶ θεολογίας· πῶς εἰκο- νίζει τὸ Θεῖον ἄνθρωπος. Τὸ κατ’ εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν Θεοῦ εἶναι τὸν ἄνθρω- πον, τοῦτο δηλοῖ, τὸ ἐν τρισὶν ἰδιώμασιν εἶναι τὴν τούτου νοερὰν καὶ λογικὴν ψυχήν· τουτέστι νοῦς καὶ λόγος καὶ πνεῦμα, οἷον ἐπὶ τῆς θείας οὐσίας, Πατὴρ καὶ Υἱὸς καὶ Πνεῦμα ἅγιον. Ὥσπερ γὰρ ὁ Πατὴρ, Πατὴρ, καὶ οὐχ Υἱός· καὶ ὁ Υἱὸς, Υἱὸς, καὶ οὐ Πα- τήρ· καὶ τὸ Πνεῦμα, Πνεῦμα ἅγιον, καὶ οὐχ Υἱὸς, ἢ Πατήρ· τὸν αὐτὸν τρόπον, ὅ τε νοῦς, νοῦς καὶ οὐ λό- γος· ὁ λόγος, λόγος καὶ οὐ πνεῦμα· καὶ τὸ πνεῦμα, πνεῦμα καὶ οὐ λόγος, ἢ νοῦς. Ταῦτα οὖν οὔτε συγ- χέεται τῇ ἑνότητι, οὔτε διαιρεῖται τῷ ἀριθμῷ·
καὶ πολλὰ ἕτερα τούτοις ὑποδιαιροῦνται. ᾿Αφείσθω δὲ τὰ νῦν ζητεῖν, πότερον ὡς μέρη ταῦτα εἰσιν ἐν ψυχῇ, ἢ ὡς δυνάμεις· ἐπὶ δὲ τοῦ σώματος πάλιν διαίρεσις γίνεται εἰς ὁμοιομερῆ [ καὶ ἀνομοιομερή ] · καὶ τούτων ἔτι εἰς κεφαλὴν καὶ χεῖρας καὶ πόδας· καὶ ταῦτα, εἰς ὀστέα καὶ σάρκα καὶ νεῦρα· καὶ ταῦτα εἰς τέσσαρα στοιχεία· καὶ ταῦτα εἰς ὕλην καὶ εἶδος. Καὶ πολλὰ δὲ ἕτερα φιλοσοφοῦσι ἰατρῶν παῖ- δες περὶ δυνάμεων φυσικῶν· ὧν τὴν μὲν ἑλκτικὴν, τὴν δὲ καθελκτικὴν, τὴν δὲ ἀλλοιωτικὴν, τὴν δὲ ἀποκριτικὴν ὀνομάζουσι· πολλὰ δὲ καὶ περὶ αἰσθή σεως καὶ φαντασίας, καὶ τοῦ συνέχοντος τὸ ζῶον ζωτικοῦ καὶ ὀργανικού πνεύματος, ἑτέρου παρὰ τὸ λογικὸν, ὥς φασιν, ὑπάρχοντος. Ὥσπερ τοίνυν ἀπό χρὴ πρὸς τὸ παραστῆσαι ταῦτα πάντα διὰ τοῦ σάρκα εἰπεῖν, ἢ σῶμα ἀνθρώπου· καὶ ἀπόχρη ἄνθρωπον, ἢ φύσιν ἀνθρώπου εἰρηκότα, πάντα δηλῶσαί τε καὶ παραστῆσαι τὰ ἐξ ὧν συνέστηκεν, ἐν οἷς καὶ γνω- ρίζεται. Οἱ δὲ, οὐχ ἵνα αὐτὸν ἄνθρωπον τέλειον ἀπο- φήνωσιν, ἀλλ᾽ ἵνα τὸν Κύριον συκοφαντήσωσι, καὶ τῆς ἡμετέρας αὐτὸν ἀλλοτριώσωσι φύσεως, καὶ ἡ μὴ προσειληφότα τὴν ἀρχὴν τὸ ἡμέτερον, ἢ μὴ σῶον φυλάξαντα, ὅπερ ἔσχε παρ' ἡμῶν. Α τὸ δὲ ὀρεκτικόν τε καὶ ἑλκτικὸν, τὸ δὲ ἀμυντικόν, Τέλος είλησε ή βίβλος τοῦ ἁγίου καὶ μακαρίου Ιωάννου τοῦ Μανδὰρ τοῦ Δαμασκηνοῦ ἡ λεγο- μένη Πάνδεκτος. Ιωάννου μοναχοῦ πρεσβυτέρου Δαμασκηνοῦ, ἐπίκλην Μανσούρ, περὶ θεολογίας πώς είκο νίζει τὸ θεῖον άνθρωπος. Τὸ κατ' εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν Θεοῦ εἶναι τὸν ἄνθρω πον, τοῦτο δηλοῖ, τὸ ἐν τρισὶν ἰδιώμασιν εἶναι τὴν τούτου νοερὰν καὶ λογικὴν ψυχὴν· τουτέστι νοῦς καὶ λόγος καὶ πνεῦμα, οἷον ἐπὶ τῆς θείας ουσίας, Πατὴρ καὶ Υἱὸς καὶ Πνεῦμα ἅγιον. "Ωσπερ γὰρ ὁ Πατήρ, Πατὴρ, καὶ οὐχ Υἱός· καὶ ὁ Υἱός, Υἱός, καὶ οὐ Πα τήρ· καὶ τὸ Πνεῦμα, Πνεῦμα ἅγιον, καὶ οὐχ Υἱὸς, ἢ Πατήρ τὸν αὐτὸν τρόπον, ὅ τε νοῦς, νοῦς καὶ οὐ λή γος· ὁ λόγος, λόγος καὶ οὐ πνεῦμα· καὶ τὸ πνεῦμα, νεῦμα καὶ οὐ λόγος, ἢ νοῦς. Ταῦτα οὖν οὔτε συγ χέεται τῇ ἑνότητι, οὔτε διαιρεῖται τῷ ἀριθμῷ· τὰ γὰρ τρία ἔν, καὶ τὸ ἓν εἰς τρία, ὁμοφυᾶ τε καὶ ὁμοού στα συνυπάρχοντα ἀλλήλων ἀεί. Μανσούρ. Τοῦ αὐτοῦ. Οὐ τοσοῦτον ἐκ τῆς θείας Γραφῆς τὸν περὶ τῆς Τριάδος διδασκόμεθα λόγον, ὅσον ἐκ τῆς φυσικῆς ἀκολουθίας. Τοῦ αὐτοῦ, περὶ τῆς θεολογίας. . Ἐπὶ μὲν τῆς θεολογίας εἷς Θεός δοξάζεται καὶ προσκυνεῖται ἐν τρισὶν ὑποστάσεσι μία θεότης, μία φύσις, μία ουσία, μία δύναμις καὶ ἐξουσία, ἓν θέλη- μα· τρία δὲ πρόσωπα, καὶ τρεῖς ὑποστάσεις, ἑκάστη S. JOANNIS DAMASCENI imperium habet, irascens alia, et concupiscens altera. Atque harum quidem alia concipiendi et cogitandi virtus est, alia vis memoriæ et consilii, alia appetitus et attractionis, alia denique neces- sariæ defensionis. Pleraque alia ex his rursum dividuntur. Nec vero hic inquiramus, num hæc in anima sint tanquam partes, an tanquanı po- tentiæ. Ad hæc, in corpore divisio quoque locum habet in partes similes et dissimiles; earnm- que rursum in caput, manus, et pedes : alque illa ipsa in ossa dividuntur, carnemque et ner- vos: bæc vero in quatuor elementa; ac demum ista, in materiam et formam. Quin et alia multa edisserunt medici de facultatibus naturalibus, ex quibus attrahendi aliam, aliam retinendi, aliam immutandi, aliam excernendi vim appellant. Plura item de sensu et imaginatione, deque spiritu animali et organico per quod corpus conservatur ct continetur, qui alter prorsus est, ut aiunt, ab illo qui rationalis est. Quemadmodum igitur, ad isthæc omnia exhibenda satis est, ut hominis carnem dicamus et corpus; sic hominem homi- nisque naturam dicere sufficiat, ut cuncta signifi- cemus et exhibeamus, ex quibus ille constat, et in quibus agnoscitur. lli vero ista non proferunt, nt hominem perfectum ostendant; sed ut Dominum calumnientur, atque alienum faciant ab humana natura, ita ut vel a principio non 28- sumpserit id quod nostrum erat, vel non servaverit integrum quod ex nobis habuit. Finem habet liber sancti beati Joannis Mansur C Damasceni, qui Pandecte nuncupatur. In fine ejusdem codicis Sancti-Hilarii hæc quæ sceni reperi, quorum prius ejus etiam Joannis monachi presbyteri Damasceni cognomine Mansur, de Theologia : Qua ratione imagīnem Dei homo referat. subsequuntur fragmenta alia Joannis Dama- nomen prafert in cod. Reg. 2428. Hominem ad imaginem et similitudinem Dei esse, exinde manifestum est quod tria propria sint animæ ejus quæ intellectu et ratione prædita est, hoc est, unens, verbum seu ratio, et spiritus: p quemadmodum in divina natura sunt Pater et Fi- lius et Spiritus sanctus. Nam veluti Pater Pater est, et non Filius; atque Filius Filius est, et non Pater: Spiritus quoque sanctus, Spiritus est, el non Filius, neque Pater: consimiliter mens, neus est, et non verbum : verbum, verbum est, non mens; et spiritus, spiritus est, et non ver- bum, aut mens. Quamobrem ea nec unitate con- funduntur, nec numero dividuntur. Tria siquidem unum sunt, et unum in tria distinguitur, quæ naturæ substantiæque ejusdem sunt, simulque sem. per exsistunt. Ejusdem. Non tantum ex divina Scriptura Tri- nitatis rationem docemur, quantum ex naturæ: serie et ordine. Ejusdem de theologia. Quando de Deo sermo est, unus Deus celebra- tur et adoratur in tribus hypostasibus, unaque Deitas, una natura, una vis et potentia, volun - tas una; tres personæ et tres hypostases, una- • Emenda
τὰ γὰρ τρία ἓν, καὶ τὸ ἓν εἰς τρία, ὁμοφυᾶ τε καὶ ὁμοού- σια συνυπάρχοντα ἀλλήλων ἀεί.
καὶ πολλὰ ἕτερα τούτοις ὑποδιαιροῦνται. ᾿Αφείσθω δὲ τὰ νῦν ζητεῖν, πότερον ὡς μέρη ταῦτα εἰσιν ἐν ψυχῇ, ἢ ὡς δυνάμεις· ἐπὶ δὲ τοῦ σώματος πάλιν διαίρεσις γίνεται εἰς ὁμοιομερῆ [ καὶ ἀνομοιομερή ] · καὶ τούτων ἔτι εἰς κεφαλὴν καὶ χεῖρας καὶ πόδας· καὶ ταῦτα, εἰς ὀστέα καὶ σάρκα καὶ νεῦρα· καὶ ταῦτα εἰς τέσσαρα στοιχεία· καὶ ταῦτα εἰς ὕλην καὶ εἶδος. Καὶ πολλὰ δὲ ἕτερα φιλοσοφοῦσι ἰατρῶν παῖ- δες περὶ δυνάμεων φυσικῶν· ὧν τὴν μὲν ἑλκτικὴν, τὴν δὲ καθελκτικὴν, τὴν δὲ ἀλλοιωτικὴν, τὴν δὲ ἀποκριτικὴν ὀνομάζουσι· πολλὰ δὲ καὶ περὶ αἰσθή σεως καὶ φαντασίας, καὶ τοῦ συνέχοντος τὸ ζῶον ζωτικοῦ καὶ ὀργανικού πνεύματος, ἑτέρου παρὰ τὸ λογικὸν, ὥς φασιν, ὑπάρχοντος. Ὥσπερ τοίνυν ἀπό χρὴ πρὸς τὸ παραστῆσαι ταῦτα πάντα διὰ τοῦ σάρκα εἰπεῖν, ἢ σῶμα ἀνθρώπου· καὶ ἀπόχρη ἄνθρωπον, ἢ φύσιν ἀνθρώπου εἰρηκότα, πάντα δηλῶσαί τε καὶ παραστῆσαι τὰ ἐξ ὧν συνέστηκεν, ἐν οἷς καὶ γνω- ρίζεται. Οἱ δὲ, οὐχ ἵνα αὐτὸν ἄνθρωπον τέλειον ἀπο- φήνωσιν, ἀλλ᾽ ἵνα τὸν Κύριον συκοφαντήσωσι, καὶ τῆς ἡμετέρας αὐτὸν ἀλλοτριώσωσι φύσεως, καὶ ἡ μὴ προσειληφότα τὴν ἀρχὴν τὸ ἡμέτερον, ἢ μὴ σῶον φυλάξαντα, ὅπερ ἔσχε παρ' ἡμῶν. Α τὸ δὲ ὀρεκτικόν τε καὶ ἑλκτικὸν, τὸ δὲ ἀμυντικόν, Τέλος είλησε ή βίβλος τοῦ ἁγίου καὶ μακαρίου Ιωάννου τοῦ Μανδὰρ τοῦ Δαμασκηνοῦ ἡ λεγο- μένη Πάνδεκτος. Ιωάννου μοναχοῦ πρεσβυτέρου Δαμασκηνοῦ, ἐπίκλην Μανσούρ, περὶ θεολογίας πώς είκο νίζει τὸ θεῖον άνθρωπος. Τὸ κατ' εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν Θεοῦ εἶναι τὸν ἄνθρω πον, τοῦτο δηλοῖ, τὸ ἐν τρισὶν ἰδιώμασιν εἶναι τὴν τούτου νοερὰν καὶ λογικὴν ψυχὴν· τουτέστι νοῦς καὶ λόγος καὶ πνεῦμα, οἷον ἐπὶ τῆς θείας ουσίας, Πατὴρ καὶ Υἱὸς καὶ Πνεῦμα ἅγιον. "Ωσπερ γὰρ ὁ Πατήρ, Πατὴρ, καὶ οὐχ Υἱός· καὶ ὁ Υἱός, Υἱός, καὶ οὐ Πα τήρ· καὶ τὸ Πνεῦμα, Πνεῦμα ἅγιον, καὶ οὐχ Υἱὸς, ἢ Πατήρ τὸν αὐτὸν τρόπον, ὅ τε νοῦς, νοῦς καὶ οὐ λή γος· ὁ λόγος, λόγος καὶ οὐ πνεῦμα· καὶ τὸ πνεῦμα, νεῦμα καὶ οὐ λόγος, ἢ νοῦς. Ταῦτα οὖν οὔτε συγ χέεται τῇ ἑνότητι, οὔτε διαιρεῖται τῷ ἀριθμῷ· τὰ γὰρ τρία ἔν, καὶ τὸ ἓν εἰς τρία, ὁμοφυᾶ τε καὶ ὁμοού στα συνυπάρχοντα ἀλλήλων ἀεί. Μανσούρ. Τοῦ αὐτοῦ. Οὐ τοσοῦτον ἐκ τῆς θείας Γραφῆς τὸν περὶ τῆς Τριάδος διδασκόμεθα λόγον, ὅσον ἐκ τῆς φυσικῆς ἀκολουθίας. Τοῦ αὐτοῦ, περὶ τῆς θεολογίας. . Ἐπὶ μὲν τῆς θεολογίας εἷς Θεός δοξάζεται καὶ προσκυνεῖται ἐν τρισὶν ὑποστάσεσι μία θεότης, μία φύσις, μία ουσία, μία δύναμις καὶ ἐξουσία, ἓν θέλη- μα· τρία δὲ πρόσωπα, καὶ τρεῖς ὑποστάσεις, ἑκάστη S. JOANNIS DAMASCENI imperium habet, irascens alia, et concupiscens altera. Atque harum quidem alia concipiendi et cogitandi virtus est, alia vis memoriæ et consilii, alia appetitus et attractionis, alia denique neces- sariæ defensionis. Pleraque alia ex his rursum dividuntur. Nec vero hic inquiramus, num hæc in anima sint tanquam partes, an tanquanı po- tentiæ. Ad hæc, in corpore divisio quoque locum habet in partes similes et dissimiles; earnm- que rursum in caput, manus, et pedes : alque illa ipsa in ossa dividuntur, carnemque et ner- vos: bæc vero in quatuor elementa; ac demum ista, in materiam et formam. Quin et alia multa edisserunt medici de facultatibus naturalibus, ex quibus attrahendi aliam, aliam retinendi, aliam immutandi, aliam excernendi vim appellant. Plura item de sensu et imaginatione, deque spiritu animali et organico per quod corpus conservatur ct continetur, qui alter prorsus est, ut aiunt, ab illo qui rationalis est. Quemadmodum igitur, ad isthæc omnia exhibenda satis est, ut hominis carnem dicamus et corpus; sic hominem homi- nisque naturam dicere sufficiat, ut cuncta signifi- cemus et exhibeamus, ex quibus ille constat, et in quibus agnoscitur. lli vero ista non proferunt, nt hominem perfectum ostendant; sed ut Dominum calumnientur, atque alienum faciant ab humana natura, ita ut vel a principio non 28- sumpserit id quod nostrum erat, vel non servaverit integrum quod ex nobis habuit. Finem habet liber sancti beati Joannis Mansur C Damasceni, qui Pandecte nuncupatur. In fine ejusdem codicis Sancti-Hilarii hæc quæ sceni reperi, quorum prius ejus etiam Joannis monachi presbyteri Damasceni cognomine Mansur, de Theologia : Qua ratione imagīnem Dei homo referat. subsequuntur fragmenta alia Joannis Dama- nomen prafert in cod. Reg. 2428. Hominem ad imaginem et similitudinem Dei esse, exinde manifestum est quod tria propria sint animæ ejus quæ intellectu et ratione prædita est, hoc est, unens, verbum seu ratio, et spiritus: p quemadmodum in divina natura sunt Pater et Fi- lius et Spiritus sanctus. Nam veluti Pater Pater est, et non Filius; atque Filius Filius est, et non Pater: Spiritus quoque sanctus, Spiritus est, el non Filius, neque Pater: consimiliter mens, neus est, et non verbum : verbum, verbum est, non mens; et spiritus, spiritus est, et non ver- bum, aut mens. Quamobrem ea nec unitate con- funduntur, nec numero dividuntur. Tria siquidem unum sunt, et unum in tria distinguitur, quæ naturæ substantiæque ejusdem sunt, simulque sem. per exsistunt. Ejusdem. Non tantum ex divina Scriptura Tri- nitatis rationem docemur, quantum ex naturæ: serie et ordine. Ejusdem de theologia. Quando de Deo sermo est, unus Deus celebra- tur et adoratur in tribus hypostasibus, unaque Deitas, una natura, una vis et potentia, volun - tas una; tres personæ et tres hypostases, una- • Emenda
Of the sameΤοῦ αὐτοῦ
Clean text (TLG). Diplomatic Greek text; the machine OCR of the Migne page is kept in the OCR and Page views.
PG 95:228Τοῦ αὐτοῦ. Οὐ τοσοῦτον ἐκ τῆς θείας Γραφῆς τὸν περὶ τῆς Τριάδος διδασκόμεθα λόγον, ὅσον ἐκ τῆς φυσικῆς ἀκολουθίας. Τοῦ αὐτοῦ, περὶ τῆς θεολογίας. Ἐπὶ μὲν τῆς θεολογίας εἷς Θεὸς δοξάζεται καὶ προσκυνεῖται ἐν τρισὶν ὑποστάσεσι· μία θεότης, μία φύσις, μία οὐσία, μία δύναμις καὶ ἐξουσία, ἓν θέλη- μα· τρία δὲ πρόσωπα, καὶ τρεῖς ὑποστάσεις, ἑκάστη μετὰ τῆς ἰδιότητος. Ἴδιον γὰρ τοῦ Πατρὸς τὸ ἀγέν- νητον· ἴδιον δὲ τοῦ Υἱοῦ τὸ γεννητόν· καὶ ἴδιον τοῦ Πνεύματος τὸ ἐκπορευτόν. Θεὸς ὁ Πατὴρ ἄναρχος· Θεὸς ὁ Υἱὸς συνάναρχος, εἰ καὶ ἐκ τοῦ Πατρός· Θεὸς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, συναί̈διον καὶ συνάναρχον, ἐκ τοῦ Πατρὸς προϊὸν, οὐχ υἱϊκῶς γεννώμενον ὡς Υἱὸς, ἀλλ’ ἐκπορευτῶς.
PG 95:229Ἓν τὰ τρία τῇ Θεότητι, κἀν τρι- σὶν ὑποστάσεσιν. Ἐπὶ δὲ τῆς οἰκονομίας τοῦ Θεοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ, τοῦ εὐδοκίᾳ τοῦ Πατρὸς, καὶ συνεργίᾳ τοῦ ἁγίου Πνεύματος σαρκωθέντος, δύο φύσεις ὁμολογοῦ- μεν, καὶ μίαν ὑπόστασιν· ἕνα τε Υἱὸν τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν, Θεὸν ὁμοῦ καὶ ἄνθρωπον, καὶ ἓν πρόσωπον· δύο δὲ θελήσεις καὶ δύο ἐνεργείας· ἑκάστην φύσιν μετὰ τῆς ἰδιότητος, ἀδιαιρέτως καὶ ἀσυγχύτως. Ἴδιον μὲν γὰρ τῆς θεότητος, τὸ νεκροὺς ἀνιστᾷν, καὶ τὰς θεοσημείας ἐπιτελεῖν· ἴδιον δὲ τῆς ἀνθρωπότητος, τὸ πεινῇν καὶ διψῇν καὶ κοπιᾷν, καὶ τὰ πάθη ὑπομένειν. Ἀσυγχύτως γὰρ ἡνώθη τῇ σαρκὶ καὶ ἀδιαιρέτως, μεθ’ ἧς σαρκὸς ἀνελήφθη, καὶ ἐκάθ- ισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ Πατρὸς, καὶ ἥξει μετὰ δόξης ἐν τῇ συντελείᾳ τῶν αἰώνων κρῖναι ζῶντας καὶ νεκροὺς, Θεὸς σεσαρκωμένος
μετὰ τῆς ἰδιότητος. Ιδιον γὰρ τοῦ Πατρὸς τὸ ἀγέν- νητον· ἴδιον δὲ τοῦ Υἱοῦ τὸ γεννητόν· καὶ ἴδιον τοῦ Πνεύματος τὸ ἐκπορευτόν. Θεὸς ὁ Πατήρ ἄναρχος - Θεὸς ὁ Υἱὸς συνάναρχος, εἰ καὶ ἐκ τοῦ Πατρός· Θεὸς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, συναΐδιον καὶ συνάναρχον, ἐκ τοῦ Πατρὸς προϊόν, οὐχ υἱἰκῶς γεννώμενον ὡς Υιός, ἀλλ᾽ ἐκπορευτῶς. Εν τὰ τρία τῇ Θεότητι, κάν τρι σὶν ὑποστάσεσιν. Ἐπὶ δὲ τῆς οἰκονομίας τοῦ Θεοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ, τοῦ εὐδοκίᾳ τοῦ Πατρὸς, καὶ συνεργίᾳ τοῦ ἁγίου Πνεύματος σαρκωθέντος, δύο φύσεις ὁμολογοῦ μεν, καὶ μίαν ὑπόστασιν· ἕνα τε Υἱὸν τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν Θεὸν ὁμοῦ καὶ ἄνθρωπον, καὶ ἐν πρόσωπον· δύο δὲ θελήσεις καὶ δύο ἐνεργείας· ἑκάστην φύσιν μετὰ τῆς ἰδιότητος, ἀδιαιρέτως καὶ ἀσυγχύτως. Ιδιον μὲν γὰρ τῆς θεότητος, τὸ νεκροὺς ἀνιστήν, καὶ τὰς θεοσημείας ἐπιτελεῖν· ἴδιον δὲ τῆς ἀνθρωπότητος, τὸ πεινῇν καὶ διψῆν καὶ κοπιᾷν, καὶ τὰ πάθη ὑπομένειν. Ασυγχύτως γὰρ ἡνώθη τῇ σαρκὶ καὶ ἀδιαιρέτως, μεθ᾿ ἧς σαρκὸς ἀνελήφθη, καὶ ἐκάθε ισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ Πατρὸς, καὶ ἥξει μετὰ δόξης ἐν τῇ συντελείᾳ τῶν αἰώνων κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς, Θεός σεσαρκωμένος. Περὶ ἐμψύχου. Έμψυχον λέγεται τὸ τρεφόμενον, καὶ αὖξον, καὶ τίκτον ὅμοιον ἑαυτῷ. Τοῦτο δὲ διαιρεῖται εἰς τρία· εἰς ζῶον· τὸ δὲ ζῶον οὐκ ἔχει μόνον τὰς τρεῖς φυσι- κὰς ταύτας κινήσεις, ἀλλὰ καὶ τὸ ἐκ τόπου εἰς τόπον μεθίστασθαι· εἰς φυτόν· τοῦτο τὰς τρεῖς μόνας ἔχει· εἰς ζωόφυτον· τὸ ζωόφυτον μέσον ἐστὶ τοῦ ζώου καὶ τοῦ φυτού. Τοῦ γὰρ φυτοῦ τὰς τρεῖς ἔχοντος, τοῦ δὲ ζώου πρὸς ταῖς τρισὶν καὶ τὴν ἐκ τόπου κίνησιν, τοῦτο μέσον ὑπάρχει. Εχει γὰρ καὶ αὐτὸ κίνησιν, καὶ οὐ τὴν ἀπὸ τόπου εἰς τόπον, ἀλλὰ τὴν τῆς συστο λῆς, εἴ τις αὐτοῦ ἐφάψαιτο. Τὸ σῶμα διαιρεῖται εἰς ἔμψυχον καὶ ἄψυχον· τὸ ἔμψυχον εἰς αἰσθητικὸν ζῶον καὶ ἀναίσθητον· τὸ ἔψυχον εἰς ζωόφυτον και φυτόν· τὸ ζωόφυτον εἰς συχὴν· τὸ φυτὸν εἰς πόαν, θάμνον, δένδρον· τὸ ζῶον εἰς λογικὸν καὶ ἄλογον· τὸ λογικὸν εἰς θνητὸν καὶ ἀθάνατον· τὸ ἀθάνατον εἰς ἄγγελον, δαίμονα· τὸ θνητὸν εἰς ἄνθρωπον, βοῦν, κύνα, καὶ τὰ τοιαῦτα. Καινοτομία ἐστὶ πράγμα παρὰ τοὺς τῆς φύσεως ὅρους καὶ νόμους παρηλλαγμένον. Οικονομία ἐστὶ πράγμα μὴ ὀφείλον γενέσθαι· για νεται καὶ κατὰ συγκατάβασιν καὶ ὠφέλειάν τινων. Τῶν ὄντων τὰ μέν ἐστιν οὐσία· τὰ δὲ ἐπιτηδειό τῆς· τὰ δὲ ἐνέργεια. Τῆς δὲ ψυχῆς μέρη γ'. Επιθυμητικόν, θυμικόν, λογιστικόν. Αρεταῖς δὲ τέσσαρσι τεθρόνισται ὁ ἱερώτατος τοῖς· φρονήσεως, ἀνδρείας, δικαιοσύνης, σωφροσύν νης. FRAGMENTA. A quæque cum sua proprietate. Nam proprietas Pas B C tris est innascibilitas; proprietas Filii, nativitas; et proprietas Spiritus, processio. Deus est Pater, qui caret initio; Deus est Filius, qui perinde initium non habuit, quamlibet sit ex Patre; Deus, Spiritus sanctus, utriusque coaternus si- mulque initii expers : ex Patre prodiens, non Filii more, ut genitus sit uti Filius, sed processione. Unum tria est Deitate, inque tribus hypostasibus. In dispensatione vero Dei seu Verbi Dei, quod ex complacito Patris, unaque operante Spiritu sancto factum est caro, naturas duas unamque hypostasim confitemur, unum, inquam, Filium, Dominum nostrum Jesum Christum, Deum sinul et hominem, unamque personam : voluntates au- tem duas duasque operationes; quamlibet natu- ram cum sua proprietate citra divisionem et con- fusionem. Deitatis siquidem proprium est susci- tare mortuos, et divina miracula patrare : hu- manitatis vero, famem, sitim, lassitudinem, laboresque, et dolores tolerare. Unitus enim est carni sine confusione ac divisione, cum qua carne assumptus est, sedetque in dextera Patris, ac tan- dem in fine sæculorum venturus est cum gloria judicare vivos et mortuos, Deus incarnatus. De animato.cövlið viljený Animatum dicitur, id quod alitur et augescit, gignitque sui ipsius simile. Illud porro in tria di- viditur in animal, quod quidem præter tres illos motus naturales, hunc insuper habet, quo e loco in locum transeat; in plantam, quæ tres duntaxat motiones illas habet; et in zoophytum, quod me- dium est inter animal et plantam : ut cum planta tres motiones habeat, præter illas, animal locum mutet: hoc velut in meditullio exsistat. Habet enim et ipsum motus, at non e loco in locum, sed per contractionem, si quis ipsum tangat. · Corpus dividitur in animatum et inanimum. Animatum, in animal sensu præditum et insen- sibile. Inanimum, in zoophytum et plantam : zoophytum, in feum : planta in herbam, rubum, arborem : animal, in rationale et rationis expers. Rationale, in mortale et immortale. Immortale, in angelum et dæmonem; mortale, in hominem, ·D bovem, carnem et similia. Innovatio res est discrepans a naturæ terminis et legibus. • Dispensatio res est quam fieri non oportet: efficitur vero per indulgentiam et ad quorumdam utilitatem. Lorum quæ sunt, aut essentia est, aut aptitudo, aut actus. Post Dialecticam nostri auctoris isthæc etiam alia subjiciuntur in eodem codice Sancti-Hilarii. Partes porro animæ tres. Concupiscens, irascens et rationalis. Quatuor in virtutibus sanctissima mens veiut in throno sedet, prudentia scilicet, fortitudine, justitia et temperantia.
On the AnimateΠερὶ ἐμψύχου
Clean text (TLG). Diplomatic Greek text; the machine OCR of the Migne page is kept in the OCR and Page views.
Περὶ ἐμψύχου.
μετὰ τῆς ἰδιότητος. Ιδιον γὰρ τοῦ Πατρὸς τὸ ἀγέν- νητον· ἴδιον δὲ τοῦ Υἱοῦ τὸ γεννητόν· καὶ ἴδιον τοῦ Πνεύματος τὸ ἐκπορευτόν. Θεὸς ὁ Πατήρ ἄναρχος - Θεὸς ὁ Υἱὸς συνάναρχος, εἰ καὶ ἐκ τοῦ Πατρός· Θεὸς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, συναΐδιον καὶ συνάναρχον, ἐκ τοῦ Πατρὸς προϊόν, οὐχ υἱἰκῶς γεννώμενον ὡς Υιός, ἀλλ᾽ ἐκπορευτῶς. Εν τὰ τρία τῇ Θεότητι, κάν τρι σὶν ὑποστάσεσιν. Ἐπὶ δὲ τῆς οἰκονομίας τοῦ Θεοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ, τοῦ εὐδοκίᾳ τοῦ Πατρὸς, καὶ συνεργίᾳ τοῦ ἁγίου Πνεύματος σαρκωθέντος, δύο φύσεις ὁμολογοῦ μεν, καὶ μίαν ὑπόστασιν· ἕνα τε Υἱὸν τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν Θεὸν ὁμοῦ καὶ ἄνθρωπον, καὶ ἐν πρόσωπον· δύο δὲ θελήσεις καὶ δύο ἐνεργείας· ἑκάστην φύσιν μετὰ τῆς ἰδιότητος, ἀδιαιρέτως καὶ ἀσυγχύτως. Ιδιον μὲν γὰρ τῆς θεότητος, τὸ νεκροὺς ἀνιστήν, καὶ τὰς θεοσημείας ἐπιτελεῖν· ἴδιον δὲ τῆς ἀνθρωπότητος, τὸ πεινῇν καὶ διψῆν καὶ κοπιᾷν, καὶ τὰ πάθη ὑπομένειν. Ασυγχύτως γὰρ ἡνώθη τῇ σαρκὶ καὶ ἀδιαιρέτως, μεθ᾿ ἧς σαρκὸς ἀνελήφθη, καὶ ἐκάθε ισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ Πατρὸς, καὶ ἥξει μετὰ δόξης ἐν τῇ συντελείᾳ τῶν αἰώνων κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς, Θεός σεσαρκωμένος. Περὶ ἐμψύχου. Έμψυχον λέγεται τὸ τρεφόμενον, καὶ αὖξον, καὶ τίκτον ὅμοιον ἑαυτῷ. Τοῦτο δὲ διαιρεῖται εἰς τρία· εἰς ζῶον· τὸ δὲ ζῶον οὐκ ἔχει μόνον τὰς τρεῖς φυσι- κὰς ταύτας κινήσεις, ἀλλὰ καὶ τὸ ἐκ τόπου εἰς τόπον μεθίστασθαι· εἰς φυτόν· τοῦτο τὰς τρεῖς μόνας ἔχει· εἰς ζωόφυτον· τὸ ζωόφυτον μέσον ἐστὶ τοῦ ζώου καὶ τοῦ φυτού. Τοῦ γὰρ φυτοῦ τὰς τρεῖς ἔχοντος, τοῦ δὲ ζώου πρὸς ταῖς τρισὶν καὶ τὴν ἐκ τόπου κίνησιν, τοῦτο μέσον ὑπάρχει. Εχει γὰρ καὶ αὐτὸ κίνησιν, καὶ οὐ τὴν ἀπὸ τόπου εἰς τόπον, ἀλλὰ τὴν τῆς συστο λῆς, εἴ τις αὐτοῦ ἐφάψαιτο. Τὸ σῶμα διαιρεῖται εἰς ἔμψυχον καὶ ἄψυχον· τὸ ἔμψυχον εἰς αἰσθητικὸν ζῶον καὶ ἀναίσθητον· τὸ ἔψυχον εἰς ζωόφυτον και φυτόν· τὸ ζωόφυτον εἰς συχὴν· τὸ φυτὸν εἰς πόαν, θάμνον, δένδρον· τὸ ζῶον εἰς λογικὸν καὶ ἄλογον· τὸ λογικὸν εἰς θνητὸν καὶ ἀθάνατον· τὸ ἀθάνατον εἰς ἄγγελον, δαίμονα· τὸ θνητὸν εἰς ἄνθρωπον, βοῦν, κύνα, καὶ τὰ τοιαῦτα. Καινοτομία ἐστὶ πράγμα παρὰ τοὺς τῆς φύσεως ὅρους καὶ νόμους παρηλλαγμένον. Οικονομία ἐστὶ πράγμα μὴ ὀφείλον γενέσθαι· για νεται καὶ κατὰ συγκατάβασιν καὶ ὠφέλειάν τινων. Τῶν ὄντων τὰ μέν ἐστιν οὐσία· τὰ δὲ ἐπιτηδειό τῆς· τὰ δὲ ἐνέργεια. Τῆς δὲ ψυχῆς μέρη γ'. Επιθυμητικόν, θυμικόν, λογιστικόν. Αρεταῖς δὲ τέσσαρσι τεθρόνισται ὁ ἱερώτατος τοῖς· φρονήσεως, ἀνδρείας, δικαιοσύνης, σωφροσύν νης. FRAGMENTA. A quæque cum sua proprietate. Nam proprietas Pas B C tris est innascibilitas; proprietas Filii, nativitas; et proprietas Spiritus, processio. Deus est Pater, qui caret initio; Deus est Filius, qui perinde initium non habuit, quamlibet sit ex Patre; Deus, Spiritus sanctus, utriusque coaternus si- mulque initii expers : ex Patre prodiens, non Filii more, ut genitus sit uti Filius, sed processione. Unum tria est Deitate, inque tribus hypostasibus. In dispensatione vero Dei seu Verbi Dei, quod ex complacito Patris, unaque operante Spiritu sancto factum est caro, naturas duas unamque hypostasim confitemur, unum, inquam, Filium, Dominum nostrum Jesum Christum, Deum sinul et hominem, unamque personam : voluntates au- tem duas duasque operationes; quamlibet natu- ram cum sua proprietate citra divisionem et con- fusionem. Deitatis siquidem proprium est susci- tare mortuos, et divina miracula patrare : hu- manitatis vero, famem, sitim, lassitudinem, laboresque, et dolores tolerare. Unitus enim est carni sine confusione ac divisione, cum qua carne assumptus est, sedetque in dextera Patris, ac tan- dem in fine sæculorum venturus est cum gloria judicare vivos et mortuos, Deus incarnatus. De animato.cövlið viljený Animatum dicitur, id quod alitur et augescit, gignitque sui ipsius simile. Illud porro in tria di- viditur in animal, quod quidem præter tres illos motus naturales, hunc insuper habet, quo e loco in locum transeat; in plantam, quæ tres duntaxat motiones illas habet; et in zoophytum, quod me- dium est inter animal et plantam : ut cum planta tres motiones habeat, præter illas, animal locum mutet: hoc velut in meditullio exsistat. Habet enim et ipsum motus, at non e loco in locum, sed per contractionem, si quis ipsum tangat. · Corpus dividitur in animatum et inanimum. Animatum, in animal sensu præditum et insen- sibile. Inanimum, in zoophytum et plantam : zoophytum, in feum : planta in herbam, rubum, arborem : animal, in rationale et rationis expers. Rationale, in mortale et immortale. Immortale, in angelum et dæmonem; mortale, in hominem, ·D bovem, carnem et similia. Innovatio res est discrepans a naturæ terminis et legibus. • Dispensatio res est quam fieri non oportet: efficitur vero per indulgentiam et ad quorumdam utilitatem. Lorum quæ sunt, aut essentia est, aut aptitudo, aut actus. Post Dialecticam nostri auctoris isthæc etiam alia subjiciuntur in eodem codice Sancti-Hilarii. Partes porro animæ tres. Concupiscens, irascens et rationalis. Quatuor in virtutibus sanctissima mens veiut in throno sedet, prudentia scilicet, fortitudine, justitia et temperantia.
Ἔμψυχον λέγεται τὸ τρεφόμενον, καὶ αὖξον, καὶ τίκτον ὅμοιον ἑαυτῷ. Τοῦτο δὲ διαιρεῖται εἰς τρία· εἰς ζῶον· τὸ δὲ ζῶον οὐκ ἔχει μόνον τὰς τρεῖς φυσι- κὰς ταύτας κινήσεις, ἀλλὰ καὶ τὸ ἐκ τόπου εἰς τόπον μεθίστασθαι· εἰς φυτόν· τοῦτο τὰς τρεῖς μόνας ἔχει· εἰς ζωόφυτον· τὸ ζωόφυτον μέσον ἐστὶ τοῦ ζώου καὶ τοῦ φυτοῦ. Τοῦ γὰρ φυτοῦ τὰς τρεῖς ἔχοντος, τοῦ δὲ ζώου πρὸς ταῖς τρισὶν καὶ τὴν ἐκ τόπου κίνησιν, τοῦτο μέσον ὑπάρχει. Ἔχει γὰρ καὶ αὐτὸ κίνησιν, καὶ οὐ τὴν ἀπὸ τόπου εἰς τόπον, ἀλλὰ τὴν τῆς συστο- λῆς, εἴ τις αὐτοῦ ἐφάψαιτο. Τὸ σῶμα διαιρεῖται εἰς ἔμψυχον καὶ ἄψυχον· τὸ ἔμψυχον εἰς αἰσθητικὸν ζῶον καὶ ἀναίσθητον· τὸ ἄψυχον εἰς ζωόφυτον καὶ φυτόν·
μετὰ τῆς ἰδιότητος. Ιδιον γὰρ τοῦ Πατρὸς τὸ ἀγέν- νητον· ἴδιον δὲ τοῦ Υἱοῦ τὸ γεννητόν· καὶ ἴδιον τοῦ Πνεύματος τὸ ἐκπορευτόν. Θεὸς ὁ Πατήρ ἄναρχος - Θεὸς ὁ Υἱὸς συνάναρχος, εἰ καὶ ἐκ τοῦ Πατρός· Θεὸς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, συναΐδιον καὶ συνάναρχον, ἐκ τοῦ Πατρὸς προϊόν, οὐχ υἱἰκῶς γεννώμενον ὡς Υιός, ἀλλ᾽ ἐκπορευτῶς. Εν τὰ τρία τῇ Θεότητι, κάν τρι σὶν ὑποστάσεσιν. Ἐπὶ δὲ τῆς οἰκονομίας τοῦ Θεοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ, τοῦ εὐδοκίᾳ τοῦ Πατρὸς, καὶ συνεργίᾳ τοῦ ἁγίου Πνεύματος σαρκωθέντος, δύο φύσεις ὁμολογοῦ μεν, καὶ μίαν ὑπόστασιν· ἕνα τε Υἱὸν τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν Θεὸν ὁμοῦ καὶ ἄνθρωπον, καὶ ἐν πρόσωπον· δύο δὲ θελήσεις καὶ δύο ἐνεργείας· ἑκάστην φύσιν μετὰ τῆς ἰδιότητος, ἀδιαιρέτως καὶ ἀσυγχύτως. Ιδιον μὲν γὰρ τῆς θεότητος, τὸ νεκροὺς ἀνιστήν, καὶ τὰς θεοσημείας ἐπιτελεῖν· ἴδιον δὲ τῆς ἀνθρωπότητος, τὸ πεινῇν καὶ διψῆν καὶ κοπιᾷν, καὶ τὰ πάθη ὑπομένειν. Ασυγχύτως γὰρ ἡνώθη τῇ σαρκὶ καὶ ἀδιαιρέτως, μεθ᾿ ἧς σαρκὸς ἀνελήφθη, καὶ ἐκάθε ισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ Πατρὸς, καὶ ἥξει μετὰ δόξης ἐν τῇ συντελείᾳ τῶν αἰώνων κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς, Θεός σεσαρκωμένος. Περὶ ἐμψύχου. Έμψυχον λέγεται τὸ τρεφόμενον, καὶ αὖξον, καὶ τίκτον ὅμοιον ἑαυτῷ. Τοῦτο δὲ διαιρεῖται εἰς τρία· εἰς ζῶον· τὸ δὲ ζῶον οὐκ ἔχει μόνον τὰς τρεῖς φυσι- κὰς ταύτας κινήσεις, ἀλλὰ καὶ τὸ ἐκ τόπου εἰς τόπον μεθίστασθαι· εἰς φυτόν· τοῦτο τὰς τρεῖς μόνας ἔχει· εἰς ζωόφυτον· τὸ ζωόφυτον μέσον ἐστὶ τοῦ ζώου καὶ τοῦ φυτού. Τοῦ γὰρ φυτοῦ τὰς τρεῖς ἔχοντος, τοῦ δὲ ζώου πρὸς ταῖς τρισὶν καὶ τὴν ἐκ τόπου κίνησιν, τοῦτο μέσον ὑπάρχει. Εχει γὰρ καὶ αὐτὸ κίνησιν, καὶ οὐ τὴν ἀπὸ τόπου εἰς τόπον, ἀλλὰ τὴν τῆς συστο λῆς, εἴ τις αὐτοῦ ἐφάψαιτο. Τὸ σῶμα διαιρεῖται εἰς ἔμψυχον καὶ ἄψυχον· τὸ ἔμψυχον εἰς αἰσθητικὸν ζῶον καὶ ἀναίσθητον· τὸ ἔψυχον εἰς ζωόφυτον και φυτόν· τὸ ζωόφυτον εἰς συχὴν· τὸ φυτὸν εἰς πόαν, θάμνον, δένδρον· τὸ ζῶον εἰς λογικὸν καὶ ἄλογον· τὸ λογικὸν εἰς θνητὸν καὶ ἀθάνατον· τὸ ἀθάνατον εἰς ἄγγελον, δαίμονα· τὸ θνητὸν εἰς ἄνθρωπον, βοῦν, κύνα, καὶ τὰ τοιαῦτα. Καινοτομία ἐστὶ πράγμα παρὰ τοὺς τῆς φύσεως ὅρους καὶ νόμους παρηλλαγμένον. Οικονομία ἐστὶ πράγμα μὴ ὀφείλον γενέσθαι· για νεται καὶ κατὰ συγκατάβασιν καὶ ὠφέλειάν τινων. Τῶν ὄντων τὰ μέν ἐστιν οὐσία· τὰ δὲ ἐπιτηδειό τῆς· τὰ δὲ ἐνέργεια. Τῆς δὲ ψυχῆς μέρη γ'. Επιθυμητικόν, θυμικόν, λογιστικόν. Αρεταῖς δὲ τέσσαρσι τεθρόνισται ὁ ἱερώτατος τοῖς· φρονήσεως, ἀνδρείας, δικαιοσύνης, σωφροσύν νης. FRAGMENTA. A quæque cum sua proprietate. Nam proprietas Pas B C tris est innascibilitas; proprietas Filii, nativitas; et proprietas Spiritus, processio. Deus est Pater, qui caret initio; Deus est Filius, qui perinde initium non habuit, quamlibet sit ex Patre; Deus, Spiritus sanctus, utriusque coaternus si- mulque initii expers : ex Patre prodiens, non Filii more, ut genitus sit uti Filius, sed processione. Unum tria est Deitate, inque tribus hypostasibus. In dispensatione vero Dei seu Verbi Dei, quod ex complacito Patris, unaque operante Spiritu sancto factum est caro, naturas duas unamque hypostasim confitemur, unum, inquam, Filium, Dominum nostrum Jesum Christum, Deum sinul et hominem, unamque personam : voluntates au- tem duas duasque operationes; quamlibet natu- ram cum sua proprietate citra divisionem et con- fusionem. Deitatis siquidem proprium est susci- tare mortuos, et divina miracula patrare : hu- manitatis vero, famem, sitim, lassitudinem, laboresque, et dolores tolerare. Unitus enim est carni sine confusione ac divisione, cum qua carne assumptus est, sedetque in dextera Patris, ac tan- dem in fine sæculorum venturus est cum gloria judicare vivos et mortuos, Deus incarnatus. De animato.cövlið viljený Animatum dicitur, id quod alitur et augescit, gignitque sui ipsius simile. Illud porro in tria di- viditur in animal, quod quidem præter tres illos motus naturales, hunc insuper habet, quo e loco in locum transeat; in plantam, quæ tres duntaxat motiones illas habet; et in zoophytum, quod me- dium est inter animal et plantam : ut cum planta tres motiones habeat, præter illas, animal locum mutet: hoc velut in meditullio exsistat. Habet enim et ipsum motus, at non e loco in locum, sed per contractionem, si quis ipsum tangat. · Corpus dividitur in animatum et inanimum. Animatum, in animal sensu præditum et insen- sibile. Inanimum, in zoophytum et plantam : zoophytum, in feum : planta in herbam, rubum, arborem : animal, in rationale et rationis expers. Rationale, in mortale et immortale. Immortale, in angelum et dæmonem; mortale, in hominem, ·D bovem, carnem et similia. Innovatio res est discrepans a naturæ terminis et legibus. • Dispensatio res est quam fieri non oportet: efficitur vero per indulgentiam et ad quorumdam utilitatem. Lorum quæ sunt, aut essentia est, aut aptitudo, aut actus. Post Dialecticam nostri auctoris isthæc etiam alia subjiciuntur in eodem codice Sancti-Hilarii. Partes porro animæ tres. Concupiscens, irascens et rationalis. Quatuor in virtutibus sanctissima mens veiut in throno sedet, prudentia scilicet, fortitudine, justitia et temperantia.
τὸ ζωόφυτον εἰς συκῆν· τὸ φυτὸν εἰς πόαν, θάμνον, δένδρον· τὸ ζῶον εἰς λογικὸν καὶ ἄλογον· τὸ λογικὸν εἰς θνητὸν καὶ ἀθάνατον· τὸ ἀθάνατον εἰς ἄγγελον, δαίμονα· τὸ θνητὸν εἰς ἄνθρωπον, βοῦν, κύνα, καὶ τὰ τοιαῦτα. Καινοτομία ἐστὶ πρᾶγμα παρὰ τοὺς τῆς φύσεως ὅρους καὶ νόμους παρηλλαγμένον. Οἰκονομία ἐστὶ πρᾶγμα μὴ ὀφεῖλον γενέσθαι· γί- νεται καὶ κατὰ συγκατάβασιν καὶ ὠφέλειάν τινων. Τῶν ὄντων τὰ μέν ἐστιν οὐσία· τὰ δὲ ἐπιτηδειό- της· τὰ δὲ ἐνέργεια. Τῆς δὲ ψυχῆς μέρη γ. Ἐπιθυμητικὸν, θυμικὸν, λογιστικόν. Ἀρεταῖς δὲ τέσσαρσι τεθρόνισται ὁ ἱερώτατος νοῦς· φρονήσεως, ἀνδρείας, δικαιοσύνης, σωφροσύ- νης. Τρισσὸς ὁ νόμος. Φυσικὸς, γραπτὸς, καὶ ὁ ἐν χάριτι πνευματικός.
μετὰ τῆς ἰδιότητος. Ιδιον γὰρ τοῦ Πατρὸς τὸ ἀγέν- νητον· ἴδιον δὲ τοῦ Υἱοῦ τὸ γεννητόν· καὶ ἴδιον τοῦ Πνεύματος τὸ ἐκπορευτόν. Θεὸς ὁ Πατήρ ἄναρχος - Θεὸς ὁ Υἱὸς συνάναρχος, εἰ καὶ ἐκ τοῦ Πατρός· Θεὸς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, συναΐδιον καὶ συνάναρχον, ἐκ τοῦ Πατρὸς προϊόν, οὐχ υἱἰκῶς γεννώμενον ὡς Υιός, ἀλλ᾽ ἐκπορευτῶς. Εν τὰ τρία τῇ Θεότητι, κάν τρι σὶν ὑποστάσεσιν. Ἐπὶ δὲ τῆς οἰκονομίας τοῦ Θεοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ, τοῦ εὐδοκίᾳ τοῦ Πατρὸς, καὶ συνεργίᾳ τοῦ ἁγίου Πνεύματος σαρκωθέντος, δύο φύσεις ὁμολογοῦ μεν, καὶ μίαν ὑπόστασιν· ἕνα τε Υἱὸν τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν Θεὸν ὁμοῦ καὶ ἄνθρωπον, καὶ ἐν πρόσωπον· δύο δὲ θελήσεις καὶ δύο ἐνεργείας· ἑκάστην φύσιν μετὰ τῆς ἰδιότητος, ἀδιαιρέτως καὶ ἀσυγχύτως. Ιδιον μὲν γὰρ τῆς θεότητος, τὸ νεκροὺς ἀνιστήν, καὶ τὰς θεοσημείας ἐπιτελεῖν· ἴδιον δὲ τῆς ἀνθρωπότητος, τὸ πεινῇν καὶ διψῆν καὶ κοπιᾷν, καὶ τὰ πάθη ὑπομένειν. Ασυγχύτως γὰρ ἡνώθη τῇ σαρκὶ καὶ ἀδιαιρέτως, μεθ᾿ ἧς σαρκὸς ἀνελήφθη, καὶ ἐκάθε ισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ Πατρὸς, καὶ ἥξει μετὰ δόξης ἐν τῇ συντελείᾳ τῶν αἰώνων κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς, Θεός σεσαρκωμένος. Περὶ ἐμψύχου. Έμψυχον λέγεται τὸ τρεφόμενον, καὶ αὖξον, καὶ τίκτον ὅμοιον ἑαυτῷ. Τοῦτο δὲ διαιρεῖται εἰς τρία· εἰς ζῶον· τὸ δὲ ζῶον οὐκ ἔχει μόνον τὰς τρεῖς φυσι- κὰς ταύτας κινήσεις, ἀλλὰ καὶ τὸ ἐκ τόπου εἰς τόπον μεθίστασθαι· εἰς φυτόν· τοῦτο τὰς τρεῖς μόνας ἔχει· εἰς ζωόφυτον· τὸ ζωόφυτον μέσον ἐστὶ τοῦ ζώου καὶ τοῦ φυτού. Τοῦ γὰρ φυτοῦ τὰς τρεῖς ἔχοντος, τοῦ δὲ ζώου πρὸς ταῖς τρισὶν καὶ τὴν ἐκ τόπου κίνησιν, τοῦτο μέσον ὑπάρχει. Εχει γὰρ καὶ αὐτὸ κίνησιν, καὶ οὐ τὴν ἀπὸ τόπου εἰς τόπον, ἀλλὰ τὴν τῆς συστο λῆς, εἴ τις αὐτοῦ ἐφάψαιτο. Τὸ σῶμα διαιρεῖται εἰς ἔμψυχον καὶ ἄψυχον· τὸ ἔμψυχον εἰς αἰσθητικὸν ζῶον καὶ ἀναίσθητον· τὸ ἔψυχον εἰς ζωόφυτον και φυτόν· τὸ ζωόφυτον εἰς συχὴν· τὸ φυτὸν εἰς πόαν, θάμνον, δένδρον· τὸ ζῶον εἰς λογικὸν καὶ ἄλογον· τὸ λογικὸν εἰς θνητὸν καὶ ἀθάνατον· τὸ ἀθάνατον εἰς ἄγγελον, δαίμονα· τὸ θνητὸν εἰς ἄνθρωπον, βοῦν, κύνα, καὶ τὰ τοιαῦτα. Καινοτομία ἐστὶ πράγμα παρὰ τοὺς τῆς φύσεως ὅρους καὶ νόμους παρηλλαγμένον. Οικονομία ἐστὶ πράγμα μὴ ὀφείλον γενέσθαι· για νεται καὶ κατὰ συγκατάβασιν καὶ ὠφέλειάν τινων. Τῶν ὄντων τὰ μέν ἐστιν οὐσία· τὰ δὲ ἐπιτηδειό τῆς· τὰ δὲ ἐνέργεια. Τῆς δὲ ψυχῆς μέρη γ'. Επιθυμητικόν, θυμικόν, λογιστικόν. Αρεταῖς δὲ τέσσαρσι τεθρόνισται ὁ ἱερώτατος τοῖς· φρονήσεως, ἀνδρείας, δικαιοσύνης, σωφροσύν νης. FRAGMENTA. A quæque cum sua proprietate. Nam proprietas Pas B C tris est innascibilitas; proprietas Filii, nativitas; et proprietas Spiritus, processio. Deus est Pater, qui caret initio; Deus est Filius, qui perinde initium non habuit, quamlibet sit ex Patre; Deus, Spiritus sanctus, utriusque coaternus si- mulque initii expers : ex Patre prodiens, non Filii more, ut genitus sit uti Filius, sed processione. Unum tria est Deitate, inque tribus hypostasibus. In dispensatione vero Dei seu Verbi Dei, quod ex complacito Patris, unaque operante Spiritu sancto factum est caro, naturas duas unamque hypostasim confitemur, unum, inquam, Filium, Dominum nostrum Jesum Christum, Deum sinul et hominem, unamque personam : voluntates au- tem duas duasque operationes; quamlibet natu- ram cum sua proprietate citra divisionem et con- fusionem. Deitatis siquidem proprium est susci- tare mortuos, et divina miracula patrare : hu- manitatis vero, famem, sitim, lassitudinem, laboresque, et dolores tolerare. Unitus enim est carni sine confusione ac divisione, cum qua carne assumptus est, sedetque in dextera Patris, ac tan- dem in fine sæculorum venturus est cum gloria judicare vivos et mortuos, Deus incarnatus. De animato.cövlið viljený Animatum dicitur, id quod alitur et augescit, gignitque sui ipsius simile. Illud porro in tria di- viditur in animal, quod quidem præter tres illos motus naturales, hunc insuper habet, quo e loco in locum transeat; in plantam, quæ tres duntaxat motiones illas habet; et in zoophytum, quod me- dium est inter animal et plantam : ut cum planta tres motiones habeat, præter illas, animal locum mutet: hoc velut in meditullio exsistat. Habet enim et ipsum motus, at non e loco in locum, sed per contractionem, si quis ipsum tangat. · Corpus dividitur in animatum et inanimum. Animatum, in animal sensu præditum et insen- sibile. Inanimum, in zoophytum et plantam : zoophytum, in feum : planta in herbam, rubum, arborem : animal, in rationale et rationis expers. Rationale, in mortale et immortale. Immortale, in angelum et dæmonem; mortale, in hominem, ·D bovem, carnem et similia. Innovatio res est discrepans a naturæ terminis et legibus. • Dispensatio res est quam fieri non oportet: efficitur vero per indulgentiam et ad quorumdam utilitatem. Lorum quæ sunt, aut essentia est, aut aptitudo, aut actus. Post Dialecticam nostri auctoris isthæc etiam alia subjiciuntur in eodem codice Sancti-Hilarii. Partes porro animæ tres. Concupiscens, irascens et rationalis. Quatuor in virtutibus sanctissima mens veiut in throno sedet, prudentia scilicet, fortitudine, justitia et temperantia.
PG 95:231Τετραμερές ἐστι τὸ σῶμα, ὥσπερ τις κόσμος συν- ιστάμενον· τριμερὴς δὲ ἐν αὐτῷ ἡ ψυχὴ, προτυποῦσα τὴν ἁγίαν Τριάδα, καὶ τοῦτο ταῖς ἐνεργείαις ζωο- ποιοῦσα. Τριμερῆ δὲ λέγομεν τὴν ψυχὴν, ἔχουσαν λογικὸν, θυμικὸν, καὶ ἐπιθυμητικόν· ἵνα διὰ μὲν τοῦ λογικοῦ λογίζηται· διὰ δὲ τοῦ θυμικοῦ ὀργίζηται τοῖς δαίμοσιν, ἀνδριζομένη κατ’ αὐτῶν· διὰ δὲ τοῦ ἐπιθυμητικοῦ ἀγαπᾷ τὸν Θεόν. Τοῦτο δὲ τὸ ἐπιθυμη- τικὸν διαιρεῖται εἰς τρία· εἰς θεϊκὸν, φυσικὸν, καὶ μέσον τὸ σαρκικὸν, ὅπερ ἐστὶ τὸ διαβολικόν. Θεϊκὸν μὲν, τὸ ἀγαπᾷν τὸν Θεόν· φυσικὸν δὲ, τὸ ἀγαπᾷν τὰ κατὰ φύσιν· σαρκικὸν δὲ τὸ ἀγαπᾷν τὰ παρὰ φύ- σιν· οἷον, κατὰ φύσιν μὲν ὁ γάμος· παρὰ φύσιν δὲ, ἡ πορνεία, καὶ τὰ τοιαῦτα.
Κατὰ σχέσιν, ὡς ἐπὶ φίλων καὶ γνωμῶν εἰς ἕν θέ- Α λημα συνερχομένων. Κατὰ σύνθεσιν, ὡς ἐπὶ ψυχῆς καὶ σώματος. Καθ' ὑπόστασιν δὲ ἐπὶ μόνης λέγεται τῆς ἐν Χρι στῷ θεότητος καὶ ἀνθρωπότητος. Ἐν γὰρ πρόσωπον ἔσχον αἱ δύο φύσεις, καὶ οὐ δύο, κατὰ τὸν λῆρον Νεστόριον. Λέγεται δὲ καὶ οὐσιώδης ἡ τοιαύτη ἕνωσις, καὶ ἀληθὴς, καὶ οὐ κατὰ φαντασίαν. Καὶ ἄλλως δὲ, καθ' ὑπόστασιν ἔνωσίς ἐστιν ἡ τῶν ἑτερουσίων εἰς μίαν ὑπόστασιν σύνοδος, σωζομένης ἑκάστῳ μετὰ τὴν Ένωσιν τῆς φυσικῆς ιδιότητος. Τοῦ Δαμασκηνοῦ. Ο τῶν ὅλων Θεὸς καὶ Πατὴρ, καθδ Πατὴρ θέλει, ἢ καθο Θεός; Αλλ' εἰ μὲν καθὸ Πατήρ, ἄλλο τὸ αὐτ τοῦ ἔσται παρὰ τὸ τοῦ Υἱοῦ θέλημα· οὐ γὰρ Πατήρ ὁ Υἱός. Εἰ δὲ καθὸ Θεὸς, Θεὸς δὲ καὶ ὁ Υἱὸς καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· ἄρα τὸ θέλημα φύσεως, ήγουν φυ σικόν· καὶ σὺ γοῦν κατὰ τοῦτο συλλογισάμενος, ερώ- τησον· Ὁ τῶν ὅλων Θεός, καθὸ Πατὴρ προσεδέξατο τὸ τοῦ Μονογενοῦς αἷμα, ἢ καθὸ Θεός; ᾿Αλλ᾽ εἰ μὲν καθὸ Πατὴρ, ἄλλη αὐτοῦ ἔσται παρὰ τὴν τοῦ Υἱοῦ δύναμίς τε καὶ ἐνέργεια· οὐ γὰρ Πατὴρ ὁ Υἱός. Εἰ δὲ καθὸ Θεὸς, Θεὸς δὲ καὶ ὁ Υἱὸς καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· ἄρα τὸ τοῦ Μονογενοῦς αἷμα, τοῦ ἑνὸς τῆς ἁγίας Τριάδος, ἡ αὐτὴ ἁγία Τριάς καθὸ Θεὸς προσ- εδέξατο. Του Δαμασκηνοῦ. Καὶ ἐπὶ τοὺς ἀποστόλους τὸ Πνεῦμα κάτεισι. Θεὸς γάρ ἐστιν· ὁ δὲ Θεὸς πῦρ καταναλίσκον ἐστί. Διὰ τοῦτο πυρὶ λέγεται βαπτίζειν ὁ Χριστὸς, ἐπειδὴ ἐν είδει πυρίνων γλωττῶν ἐπὶ τοὺς ἁγίους αὐτοῦ μαθη- τὰς τὴν τοῦ Χριστοῦ χάριν ἐξέχεεν, ἢ διὰ τὸ τοῦ μέλλοντος πυρός κολαστικόν. Βάπτισμα γὰρ κἀκεῖνο τελευταῖον, οὐ σωτήριον, ἀλλὰ τῆς μὲν κακίας ἀναι- ρετικόν· οὐκέτι γὰρ κακία καὶ ἁμαρτία πολιτεύς- ται· κολάζον δὲ ἀτελεύτητα. Τοῦ Δαμασκηνοῦ. Ἐπειδὴ πολλαχῶς τὸ πνεῦμα νοεῖται, λεκτέον τὰ σημαινόμενα. Πνεῦμα τοίνυν εἴρηται τὸ ἅγιον Πνεῦ- μα· λέγονται δὲ καὶ αἱ δυνάμεις τοῦ ἁγίου Πνεύμα τος, πνεῦμα· ὡς τὸ, ο Ἐπαναπαύσεται ἐπ' αὐτὸν ἑπτὰ πνεύματα. » Α' γὰρ ἐνέργειαι τοῦ Πνεύματος, πνεύματα οἶμαι φίλον τῷ Ἡσαΐᾳ καλεῖν. Πνεῦμα καὶ ὁ ἄγγελος ὁ ἀγαθός, ὡς τὸ, ο Ὁ ποιῶν τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ πνεύματα. » Πνεῦμα καὶ ὁ δαίμων, ὡς τὸ, « Τὸ πνεῦμα τὸ ἄλαλον καὶ κωφόν. » Πνεῦμα καὶ ἡ ψυχή, ὡς τό, « Εἰς χεῖράς σου παραθήσομαι τὸ πνεῦμά μου. » Έστι δὲ ὅτε καὶ ὁ νοῦς πνεῦμα λέγεται. * FRAGMENTA. Secundum respectum et affectum, ut in amiciș ac sententiis ad unum quid volendum consentientibus. Secundum compositionem, ut in anima et corpore. Secundum hypostasim vero, de sola divinitatis et humanitatis in Christo copula dicitur. Unamı enim personam ambæ naturæ habuerunt, non duas, ut deliravit Nestorius Porro hæc unio substantialis dicitur, quia vera, et nequaquam fictitia sive imaginaria est. Alio item modo, unio secundum bypostasim con- cursus est rerum diversæ essentiæ, servata uni- cuique post unionem sua naturali proprietate. Alterum rursus Damasceni fragmentum istud reperi in Niceta Choniate Thesauro manu exarato, cujus mihi peramice, ut et aliorum multorum, copiam fecit vir clarissimus doctissimusque D. Baluzius: habeturque lib. XXIII, ubi disputatur contra Soterichum Pan- teugenum, qui sacrificium Patri soli offerri a Filio dicebat: unde illud cum aliis Patrum locis transumpsit ediditque Leo Allatius in Vindiciis synodi Ephesinæ, p. 596. B Damasceni, Omnium Deus et Pater uti Deus vult, an uti Pater? Quod si uti Pater, alia erit ipsius ab ea quæ Filii est voluntas: neque enim Pater Filius est. Quod si uti Deus, Deus vero est et Filius et Spiritus sanctus: voluntas ergo naturæ est, sive naturalis. Sic tu hoc eodem modo argumentum formans, interroga : Omnium Deus et Pater, uti Pater accepit sanguinem, an uti Deus? Quod si uti Pater,` alia erit ipsius ab ea quæ Filii tumi facultas tum operatio: neque enim Filius Pater est. Quod si uli Deus, Deus vero et Filius et Spi- ritus sanctus est: igitur Unigeniti qui unus ex sancta Trinitate est, sanguinem ipsa sancta Tri- nitas uti Deus accepit. Quæ sequuntur reperi in Catena Regia in Lucam, cod. 2440, in cap. ut, v. 13. Deut. iv, 24; Hebr. PATROL. GR. XCV. C Damasceni. Ac super apostolos Spiritus descendit Deus quippe est. Deus vero ignis consumens est '. Quapropter Christus igne baptizare dicitur, quia super sanctos discipulos in ignearum linguaruin specie Christi gratiam effudit: sive etiam propter ignis futuri vim puniendi ; baptisma namque est et hoc postremum, non salutare, sed quo malitia aboleatur (non enim tunc amplius nequitia et pec- catum locum babel), cæterum sine fine plectit. Damasceni. Quoniam vero spiritus multifarie accipitur, ejus nobis sunt edisserenda significata. Spiritus ergo dictus est Spiritus sanctus. Dicuntur etiam spiri- tus, virtutes Spiritus sancti, ut in illo loco : « Re- quiescent super eum septem spiritus '. . Opera tiones enim Spiritus, spiritus ab Isaia appellatas arbitror. Spiritus est et angelus bonus, secundum illud, Qui facit angelos suos spiritus '. • Spiri- tus est el damon, ut fert illud : « Spiritus mutus et surdus . . Spiritus item anima est, ut cum di- citur: In manus tuas commendo spiritum XII, 29. Isa. st, 2. * Psal. cil, 17. * Matth. x, 24.
Ἐν ἄλλῳ εὗρον. Τῆς ψυχῆς εἰσι δυνάμεις πέντε· νοῦς, διάνοια, δόξα, φαντασία, αἴσθησις. Νοῦς ἐστι νοερὰ αἴσθησις τῆς ψυχῆς, καθ’ ἣν δύναται αὐτοπτι- κῶς ὁρᾷν τὰ πράγματα, καὶ δίχα ζητήσεων. Διάνοιά ἐστι δύναμις τῆς ψυχῆς, καθ’ ἣν μετὰ συλλογισμοῦ δύναται γινώσκειν τὰ πράγματα· διὸ καὶ λέγεται διάνοια, παρὰ τὸ ὁδόν τινα διανοίγειν. Δόξα ἐστὶ δύ- ναμις τῆς ψυχῆς, καθ’ ἣν ἄνευ αἰτίας γινώσκει τὸ πράγματα. Φαντασία δύναμίς ἐστι τῆς ἀλόγου ψυ- χῆς. Αἴσθησίς ἐστι δύναμις τῆς ψυχῆς, ἀντιληπτικὴ τῶν ὑλῶν.
Κατὰ σχέσιν, ὡς ἐπὶ φίλων καὶ γνωμῶν εἰς ἕν θέ- Α λημα συνερχομένων. Κατὰ σύνθεσιν, ὡς ἐπὶ ψυχῆς καὶ σώματος. Καθ' ὑπόστασιν δὲ ἐπὶ μόνης λέγεται τῆς ἐν Χρι στῷ θεότητος καὶ ἀνθρωπότητος. Ἐν γὰρ πρόσωπον ἔσχον αἱ δύο φύσεις, καὶ οὐ δύο, κατὰ τὸν λῆρον Νεστόριον. Λέγεται δὲ καὶ οὐσιώδης ἡ τοιαύτη ἕνωσις, καὶ ἀληθὴς, καὶ οὐ κατὰ φαντασίαν. Καὶ ἄλλως δὲ, καθ' ὑπόστασιν ἔνωσίς ἐστιν ἡ τῶν ἑτερουσίων εἰς μίαν ὑπόστασιν σύνοδος, σωζομένης ἑκάστῳ μετὰ τὴν Ένωσιν τῆς φυσικῆς ιδιότητος. Τοῦ Δαμασκηνοῦ. Ο τῶν ὅλων Θεὸς καὶ Πατὴρ, καθδ Πατὴρ θέλει, ἢ καθο Θεός; Αλλ' εἰ μὲν καθὸ Πατήρ, ἄλλο τὸ αὐτ τοῦ ἔσται παρὰ τὸ τοῦ Υἱοῦ θέλημα· οὐ γὰρ Πατήρ ὁ Υἱός. Εἰ δὲ καθὸ Θεὸς, Θεὸς δὲ καὶ ὁ Υἱὸς καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· ἄρα τὸ θέλημα φύσεως, ήγουν φυ σικόν· καὶ σὺ γοῦν κατὰ τοῦτο συλλογισάμενος, ερώ- τησον· Ὁ τῶν ὅλων Θεός, καθὸ Πατὴρ προσεδέξατο τὸ τοῦ Μονογενοῦς αἷμα, ἢ καθὸ Θεός; ᾿Αλλ᾽ εἰ μὲν καθὸ Πατὴρ, ἄλλη αὐτοῦ ἔσται παρὰ τὴν τοῦ Υἱοῦ δύναμίς τε καὶ ἐνέργεια· οὐ γὰρ Πατὴρ ὁ Υἱός. Εἰ δὲ καθὸ Θεὸς, Θεὸς δὲ καὶ ὁ Υἱὸς καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· ἄρα τὸ τοῦ Μονογενοῦς αἷμα, τοῦ ἑνὸς τῆς ἁγίας Τριάδος, ἡ αὐτὴ ἁγία Τριάς καθὸ Θεὸς προσ- εδέξατο. Του Δαμασκηνοῦ. Καὶ ἐπὶ τοὺς ἀποστόλους τὸ Πνεῦμα κάτεισι. Θεὸς γάρ ἐστιν· ὁ δὲ Θεὸς πῦρ καταναλίσκον ἐστί. Διὰ τοῦτο πυρὶ λέγεται βαπτίζειν ὁ Χριστὸς, ἐπειδὴ ἐν είδει πυρίνων γλωττῶν ἐπὶ τοὺς ἁγίους αὐτοῦ μαθη- τὰς τὴν τοῦ Χριστοῦ χάριν ἐξέχεεν, ἢ διὰ τὸ τοῦ μέλλοντος πυρός κολαστικόν. Βάπτισμα γὰρ κἀκεῖνο τελευταῖον, οὐ σωτήριον, ἀλλὰ τῆς μὲν κακίας ἀναι- ρετικόν· οὐκέτι γὰρ κακία καὶ ἁμαρτία πολιτεύς- ται· κολάζον δὲ ἀτελεύτητα. Τοῦ Δαμασκηνοῦ. Ἐπειδὴ πολλαχῶς τὸ πνεῦμα νοεῖται, λεκτέον τὰ σημαινόμενα. Πνεῦμα τοίνυν εἴρηται τὸ ἅγιον Πνεῦ- μα· λέγονται δὲ καὶ αἱ δυνάμεις τοῦ ἁγίου Πνεύμα τος, πνεῦμα· ὡς τὸ, ο Ἐπαναπαύσεται ἐπ' αὐτὸν ἑπτὰ πνεύματα. » Α' γὰρ ἐνέργειαι τοῦ Πνεύματος, πνεύματα οἶμαι φίλον τῷ Ἡσαΐᾳ καλεῖν. Πνεῦμα καὶ ὁ ἄγγελος ὁ ἀγαθός, ὡς τὸ, ο Ὁ ποιῶν τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ πνεύματα. » Πνεῦμα καὶ ὁ δαίμων, ὡς τὸ, « Τὸ πνεῦμα τὸ ἄλαλον καὶ κωφόν. » Πνεῦμα καὶ ἡ ψυχή, ὡς τό, « Εἰς χεῖράς σου παραθήσομαι τὸ πνεῦμά μου. » Έστι δὲ ὅτε καὶ ὁ νοῦς πνεῦμα λέγεται. * FRAGMENTA. Secundum respectum et affectum, ut in amiciș ac sententiis ad unum quid volendum consentientibus. Secundum compositionem, ut in anima et corpore. Secundum hypostasim vero, de sola divinitatis et humanitatis in Christo copula dicitur. Unamı enim personam ambæ naturæ habuerunt, non duas, ut deliravit Nestorius Porro hæc unio substantialis dicitur, quia vera, et nequaquam fictitia sive imaginaria est. Alio item modo, unio secundum bypostasim con- cursus est rerum diversæ essentiæ, servata uni- cuique post unionem sua naturali proprietate. Alterum rursus Damasceni fragmentum istud reperi in Niceta Choniate Thesauro manu exarato, cujus mihi peramice, ut et aliorum multorum, copiam fecit vir clarissimus doctissimusque D. Baluzius: habeturque lib. XXIII, ubi disputatur contra Soterichum Pan- teugenum, qui sacrificium Patri soli offerri a Filio dicebat: unde illud cum aliis Patrum locis transumpsit ediditque Leo Allatius in Vindiciis synodi Ephesinæ, p. 596. B Damasceni, Omnium Deus et Pater uti Deus vult, an uti Pater? Quod si uti Pater, alia erit ipsius ab ea quæ Filii est voluntas: neque enim Pater Filius est. Quod si uti Deus, Deus vero est et Filius et Spiritus sanctus: voluntas ergo naturæ est, sive naturalis. Sic tu hoc eodem modo argumentum formans, interroga : Omnium Deus et Pater, uti Pater accepit sanguinem, an uti Deus? Quod si uti Pater,` alia erit ipsius ab ea quæ Filii tumi facultas tum operatio: neque enim Filius Pater est. Quod si uli Deus, Deus vero et Filius et Spi- ritus sanctus est: igitur Unigeniti qui unus ex sancta Trinitate est, sanguinem ipsa sancta Tri- nitas uti Deus accepit. Quæ sequuntur reperi in Catena Regia in Lucam, cod. 2440, in cap. ut, v. 13. Deut. iv, 24; Hebr. PATROL. GR. XCV. C Damasceni. Ac super apostolos Spiritus descendit Deus quippe est. Deus vero ignis consumens est '. Quapropter Christus igne baptizare dicitur, quia super sanctos discipulos in ignearum linguaruin specie Christi gratiam effudit: sive etiam propter ignis futuri vim puniendi ; baptisma namque est et hoc postremum, non salutare, sed quo malitia aboleatur (non enim tunc amplius nequitia et pec- catum locum babel), cæterum sine fine plectit. Damasceni. Quoniam vero spiritus multifarie accipitur, ejus nobis sunt edisserenda significata. Spiritus ergo dictus est Spiritus sanctus. Dicuntur etiam spiri- tus, virtutes Spiritus sancti, ut in illo loco : « Re- quiescent super eum septem spiritus '. . Opera tiones enim Spiritus, spiritus ab Isaia appellatas arbitror. Spiritus est et angelus bonus, secundum illud, Qui facit angelos suos spiritus '. • Spiri- tus est el damon, ut fert illud : « Spiritus mutus et surdus . . Spiritus item anima est, ut cum di- citur: In manus tuas commendo spiritum XII, 29. Isa. st, 2. * Psal. cil, 17. * Matth. x, 24.
On Union (by Damascene)Περὶ ἑνώσεως, τοῦ Δαμασκηνοῦ
Clean text (TLG). Diplomatic Greek text; the machine OCR of the Migne page is kept in the OCR and Page views.
Περὶ ἑνώσεως, τοῦ Δαμασκηνοῦ. Ἕνωσίς ἐστι διεστώτων πραγμάτων κοινωνικὴ συνδρομή. Γίνεται δὲ κατὰ ιβ τρόπους· κατὰ κρᾶσιν κατὰ σωρείαν, κατὰ φύσιν, κατὰ ἀνάμιξιν, κατὰ σύγχυσιν, κατὰ ἁρμονίαν, κατὰ παράθεσιν, κατὰ συναλοιφὴν, κατὰ οὐσίαν, κατὰ σχέσιν, κατὰ σύνθεσιν, καθ’ ὑπό- στασιν μόνως.
Κατὰ σχέσιν, ὡς ἐπὶ φίλων καὶ γνωμῶν εἰς ἕν θέ- Α λημα συνερχομένων. Κατὰ σύνθεσιν, ὡς ἐπὶ ψυχῆς καὶ σώματος. Καθ' ὑπόστασιν δὲ ἐπὶ μόνης λέγεται τῆς ἐν Χρι στῷ θεότητος καὶ ἀνθρωπότητος. Ἐν γὰρ πρόσωπον ἔσχον αἱ δύο φύσεις, καὶ οὐ δύο, κατὰ τὸν λῆρον Νεστόριον. Λέγεται δὲ καὶ οὐσιώδης ἡ τοιαύτη ἕνωσις, καὶ ἀληθὴς, καὶ οὐ κατὰ φαντασίαν. Καὶ ἄλλως δὲ, καθ' ὑπόστασιν ἔνωσίς ἐστιν ἡ τῶν ἑτερουσίων εἰς μίαν ὑπόστασιν σύνοδος, σωζομένης ἑκάστῳ μετὰ τὴν Ένωσιν τῆς φυσικῆς ιδιότητος. Τοῦ Δαμασκηνοῦ. Ο τῶν ὅλων Θεὸς καὶ Πατὴρ, καθδ Πατὴρ θέλει, ἢ καθο Θεός; Αλλ' εἰ μὲν καθὸ Πατήρ, ἄλλο τὸ αὐτ τοῦ ἔσται παρὰ τὸ τοῦ Υἱοῦ θέλημα· οὐ γὰρ Πατήρ ὁ Υἱός. Εἰ δὲ καθὸ Θεὸς, Θεὸς δὲ καὶ ὁ Υἱὸς καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· ἄρα τὸ θέλημα φύσεως, ήγουν φυ σικόν· καὶ σὺ γοῦν κατὰ τοῦτο συλλογισάμενος, ερώ- τησον· Ὁ τῶν ὅλων Θεός, καθὸ Πατὴρ προσεδέξατο τὸ τοῦ Μονογενοῦς αἷμα, ἢ καθὸ Θεός; ᾿Αλλ᾽ εἰ μὲν καθὸ Πατὴρ, ἄλλη αὐτοῦ ἔσται παρὰ τὴν τοῦ Υἱοῦ δύναμίς τε καὶ ἐνέργεια· οὐ γὰρ Πατὴρ ὁ Υἱός. Εἰ δὲ καθὸ Θεὸς, Θεὸς δὲ καὶ ὁ Υἱὸς καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· ἄρα τὸ τοῦ Μονογενοῦς αἷμα, τοῦ ἑνὸς τῆς ἁγίας Τριάδος, ἡ αὐτὴ ἁγία Τριάς καθὸ Θεὸς προσ- εδέξατο. Του Δαμασκηνοῦ. Καὶ ἐπὶ τοὺς ἀποστόλους τὸ Πνεῦμα κάτεισι. Θεὸς γάρ ἐστιν· ὁ δὲ Θεὸς πῦρ καταναλίσκον ἐστί. Διὰ τοῦτο πυρὶ λέγεται βαπτίζειν ὁ Χριστὸς, ἐπειδὴ ἐν είδει πυρίνων γλωττῶν ἐπὶ τοὺς ἁγίους αὐτοῦ μαθη- τὰς τὴν τοῦ Χριστοῦ χάριν ἐξέχεεν, ἢ διὰ τὸ τοῦ μέλλοντος πυρός κολαστικόν. Βάπτισμα γὰρ κἀκεῖνο τελευταῖον, οὐ σωτήριον, ἀλλὰ τῆς μὲν κακίας ἀναι- ρετικόν· οὐκέτι γὰρ κακία καὶ ἁμαρτία πολιτεύς- ται· κολάζον δὲ ἀτελεύτητα. Τοῦ Δαμασκηνοῦ. Ἐπειδὴ πολλαχῶς τὸ πνεῦμα νοεῖται, λεκτέον τὰ σημαινόμενα. Πνεῦμα τοίνυν εἴρηται τὸ ἅγιον Πνεῦ- μα· λέγονται δὲ καὶ αἱ δυνάμεις τοῦ ἁγίου Πνεύμα τος, πνεῦμα· ὡς τὸ, ο Ἐπαναπαύσεται ἐπ' αὐτὸν ἑπτὰ πνεύματα. » Α' γὰρ ἐνέργειαι τοῦ Πνεύματος, πνεύματα οἶμαι φίλον τῷ Ἡσαΐᾳ καλεῖν. Πνεῦμα καὶ ὁ ἄγγελος ὁ ἀγαθός, ὡς τὸ, ο Ὁ ποιῶν τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ πνεύματα. » Πνεῦμα καὶ ὁ δαίμων, ὡς τὸ, « Τὸ πνεῦμα τὸ ἄλαλον καὶ κωφόν. » Πνεῦμα καὶ ἡ ψυχή, ὡς τό, « Εἰς χεῖράς σου παραθήσομαι τὸ πνεῦμά μου. » Έστι δὲ ὅτε καὶ ὁ νοῦς πνεῦμα λέγεται. * FRAGMENTA. Secundum respectum et affectum, ut in amiciș ac sententiis ad unum quid volendum consentientibus. Secundum compositionem, ut in anima et corpore. Secundum hypostasim vero, de sola divinitatis et humanitatis in Christo copula dicitur. Unamı enim personam ambæ naturæ habuerunt, non duas, ut deliravit Nestorius Porro hæc unio substantialis dicitur, quia vera, et nequaquam fictitia sive imaginaria est. Alio item modo, unio secundum bypostasim con- cursus est rerum diversæ essentiæ, servata uni- cuique post unionem sua naturali proprietate. Alterum rursus Damasceni fragmentum istud reperi in Niceta Choniate Thesauro manu exarato, cujus mihi peramice, ut et aliorum multorum, copiam fecit vir clarissimus doctissimusque D. Baluzius: habeturque lib. XXIII, ubi disputatur contra Soterichum Pan- teugenum, qui sacrificium Patri soli offerri a Filio dicebat: unde illud cum aliis Patrum locis transumpsit ediditque Leo Allatius in Vindiciis synodi Ephesinæ, p. 596. B Damasceni, Omnium Deus et Pater uti Deus vult, an uti Pater? Quod si uti Pater, alia erit ipsius ab ea quæ Filii est voluntas: neque enim Pater Filius est. Quod si uti Deus, Deus vero est et Filius et Spiritus sanctus: voluntas ergo naturæ est, sive naturalis. Sic tu hoc eodem modo argumentum formans, interroga : Omnium Deus et Pater, uti Pater accepit sanguinem, an uti Deus? Quod si uti Pater,` alia erit ipsius ab ea quæ Filii tumi facultas tum operatio: neque enim Filius Pater est. Quod si uli Deus, Deus vero et Filius et Spi- ritus sanctus est: igitur Unigeniti qui unus ex sancta Trinitate est, sanguinem ipsa sancta Tri- nitas uti Deus accepit. Quæ sequuntur reperi in Catena Regia in Lucam, cod. 2440, in cap. ut, v. 13. Deut. iv, 24; Hebr. PATROL. GR. XCV. C Damasceni. Ac super apostolos Spiritus descendit Deus quippe est. Deus vero ignis consumens est '. Quapropter Christus igne baptizare dicitur, quia super sanctos discipulos in ignearum linguaruin specie Christi gratiam effudit: sive etiam propter ignis futuri vim puniendi ; baptisma namque est et hoc postremum, non salutare, sed quo malitia aboleatur (non enim tunc amplius nequitia et pec- catum locum babel), cæterum sine fine plectit. Damasceni. Quoniam vero spiritus multifarie accipitur, ejus nobis sunt edisserenda significata. Spiritus ergo dictus est Spiritus sanctus. Dicuntur etiam spiri- tus, virtutes Spiritus sancti, ut in illo loco : « Re- quiescent super eum septem spiritus '. . Opera tiones enim Spiritus, spiritus ab Isaia appellatas arbitror. Spiritus est et angelus bonus, secundum illud, Qui facit angelos suos spiritus '. • Spiri- tus est el damon, ut fert illud : « Spiritus mutus et surdus . . Spiritus item anima est, ut cum di- citur: In manus tuas commendo spiritum XII, 29. Isa. st, 2. * Psal. cil, 17. * Matth. x, 24.
Καὶ ἔστι κατὰ κρᾶσιν, ὡς ἐπὶ τῶν ὑγρῶν· οἴνου καὶ ὑδάτων. Κατὰ σωρείαν, ὡς ἐπὶ ξηρῶν· σίτου καὶ κριθῆς. Κατὰ φύρσιν, ὡς ἐπὶ ξηροῦ καὶ ὑγροῦ· γῆς καὶ ὕδατος. Κατὰ ἀνάμιξιν, ὡς ἐπὶ διαφόρων ἀλεύρων. Κατὰ σύγχυσιν, ὡς ἐπὶ τηκτῶν· χρυσοῦ καὶ ἀργύ- ρου, κηροῦ καὶ πίσσης. Κατὰ ἁρμονίαν, ὡς ἐπὶ λίθων. Κατὰ παράθεσιν, ὡς ἐπὶ σανίδων. Κατὰ συναλοιφὴν, ὡς ἐπὶ λαμπάδος ἐκ πυρὸς προερχομένης καὶ αὖθις ἑνουμένης. Κατὰ οὐσίαν, ὡς ἐπὶ ἀτόμων, Πέτρου καὶ Παύλου, ἤ τινων ἵππων, ἢ βοῶν, ἢ ἑτέρων ζώων. Κατὰ σχέσιν, ὡς ἐπὶ φίλων καὶ γνωμῶν εἰς ἓν θέ- λημα συνερχομένων. Κατὰ σύνθεσιν, ὡς ἐπὶ ψυχῆς καὶ σώματος. Καθ’ ὑπόστασιν δὲ ἐπὶ μόνης λέγεται τῆς ἐν Χρι- στῷ θεότητος καὶ ἀνθρωπότητος.
Κατὰ σχέσιν, ὡς ἐπὶ φίλων καὶ γνωμῶν εἰς ἕν θέ- Α λημα συνερχομένων. Κατὰ σύνθεσιν, ὡς ἐπὶ ψυχῆς καὶ σώματος. Καθ' ὑπόστασιν δὲ ἐπὶ μόνης λέγεται τῆς ἐν Χρι στῷ θεότητος καὶ ἀνθρωπότητος. Ἐν γὰρ πρόσωπον ἔσχον αἱ δύο φύσεις, καὶ οὐ δύο, κατὰ τὸν λῆρον Νεστόριον. Λέγεται δὲ καὶ οὐσιώδης ἡ τοιαύτη ἕνωσις, καὶ ἀληθὴς, καὶ οὐ κατὰ φαντασίαν. Καὶ ἄλλως δὲ, καθ' ὑπόστασιν ἔνωσίς ἐστιν ἡ τῶν ἑτερουσίων εἰς μίαν ὑπόστασιν σύνοδος, σωζομένης ἑκάστῳ μετὰ τὴν Ένωσιν τῆς φυσικῆς ιδιότητος. Τοῦ Δαμασκηνοῦ. Ο τῶν ὅλων Θεὸς καὶ Πατὴρ, καθδ Πατὴρ θέλει, ἢ καθο Θεός; Αλλ' εἰ μὲν καθὸ Πατήρ, ἄλλο τὸ αὐτ τοῦ ἔσται παρὰ τὸ τοῦ Υἱοῦ θέλημα· οὐ γὰρ Πατήρ ὁ Υἱός. Εἰ δὲ καθὸ Θεὸς, Θεὸς δὲ καὶ ὁ Υἱὸς καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· ἄρα τὸ θέλημα φύσεως, ήγουν φυ σικόν· καὶ σὺ γοῦν κατὰ τοῦτο συλλογισάμενος, ερώ- τησον· Ὁ τῶν ὅλων Θεός, καθὸ Πατὴρ προσεδέξατο τὸ τοῦ Μονογενοῦς αἷμα, ἢ καθὸ Θεός; ᾿Αλλ᾽ εἰ μὲν καθὸ Πατὴρ, ἄλλη αὐτοῦ ἔσται παρὰ τὴν τοῦ Υἱοῦ δύναμίς τε καὶ ἐνέργεια· οὐ γὰρ Πατὴρ ὁ Υἱός. Εἰ δὲ καθὸ Θεὸς, Θεὸς δὲ καὶ ὁ Υἱὸς καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· ἄρα τὸ τοῦ Μονογενοῦς αἷμα, τοῦ ἑνὸς τῆς ἁγίας Τριάδος, ἡ αὐτὴ ἁγία Τριάς καθὸ Θεὸς προσ- εδέξατο. Του Δαμασκηνοῦ. Καὶ ἐπὶ τοὺς ἀποστόλους τὸ Πνεῦμα κάτεισι. Θεὸς γάρ ἐστιν· ὁ δὲ Θεὸς πῦρ καταναλίσκον ἐστί. Διὰ τοῦτο πυρὶ λέγεται βαπτίζειν ὁ Χριστὸς, ἐπειδὴ ἐν είδει πυρίνων γλωττῶν ἐπὶ τοὺς ἁγίους αὐτοῦ μαθη- τὰς τὴν τοῦ Χριστοῦ χάριν ἐξέχεεν, ἢ διὰ τὸ τοῦ μέλλοντος πυρός κολαστικόν. Βάπτισμα γὰρ κἀκεῖνο τελευταῖον, οὐ σωτήριον, ἀλλὰ τῆς μὲν κακίας ἀναι- ρετικόν· οὐκέτι γὰρ κακία καὶ ἁμαρτία πολιτεύς- ται· κολάζον δὲ ἀτελεύτητα. Τοῦ Δαμασκηνοῦ. Ἐπειδὴ πολλαχῶς τὸ πνεῦμα νοεῖται, λεκτέον τὰ σημαινόμενα. Πνεῦμα τοίνυν εἴρηται τὸ ἅγιον Πνεῦ- μα· λέγονται δὲ καὶ αἱ δυνάμεις τοῦ ἁγίου Πνεύμα τος, πνεῦμα· ὡς τὸ, ο Ἐπαναπαύσεται ἐπ' αὐτὸν ἑπτὰ πνεύματα. » Α' γὰρ ἐνέργειαι τοῦ Πνεύματος, πνεύματα οἶμαι φίλον τῷ Ἡσαΐᾳ καλεῖν. Πνεῦμα καὶ ὁ ἄγγελος ὁ ἀγαθός, ὡς τὸ, ο Ὁ ποιῶν τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ πνεύματα. » Πνεῦμα καὶ ὁ δαίμων, ὡς τὸ, « Τὸ πνεῦμα τὸ ἄλαλον καὶ κωφόν. » Πνεῦμα καὶ ἡ ψυχή, ὡς τό, « Εἰς χεῖράς σου παραθήσομαι τὸ πνεῦμά μου. » Έστι δὲ ὅτε καὶ ὁ νοῦς πνεῦμα λέγεται. * FRAGMENTA. Secundum respectum et affectum, ut in amiciș ac sententiis ad unum quid volendum consentientibus. Secundum compositionem, ut in anima et corpore. Secundum hypostasim vero, de sola divinitatis et humanitatis in Christo copula dicitur. Unamı enim personam ambæ naturæ habuerunt, non duas, ut deliravit Nestorius Porro hæc unio substantialis dicitur, quia vera, et nequaquam fictitia sive imaginaria est. Alio item modo, unio secundum bypostasim con- cursus est rerum diversæ essentiæ, servata uni- cuique post unionem sua naturali proprietate. Alterum rursus Damasceni fragmentum istud reperi in Niceta Choniate Thesauro manu exarato, cujus mihi peramice, ut et aliorum multorum, copiam fecit vir clarissimus doctissimusque D. Baluzius: habeturque lib. XXIII, ubi disputatur contra Soterichum Pan- teugenum, qui sacrificium Patri soli offerri a Filio dicebat: unde illud cum aliis Patrum locis transumpsit ediditque Leo Allatius in Vindiciis synodi Ephesinæ, p. 596. B Damasceni, Omnium Deus et Pater uti Deus vult, an uti Pater? Quod si uti Pater, alia erit ipsius ab ea quæ Filii est voluntas: neque enim Pater Filius est. Quod si uti Deus, Deus vero est et Filius et Spiritus sanctus: voluntas ergo naturæ est, sive naturalis. Sic tu hoc eodem modo argumentum formans, interroga : Omnium Deus et Pater, uti Pater accepit sanguinem, an uti Deus? Quod si uti Pater,` alia erit ipsius ab ea quæ Filii tumi facultas tum operatio: neque enim Filius Pater est. Quod si uli Deus, Deus vero et Filius et Spi- ritus sanctus est: igitur Unigeniti qui unus ex sancta Trinitate est, sanguinem ipsa sancta Tri- nitas uti Deus accepit. Quæ sequuntur reperi in Catena Regia in Lucam, cod. 2440, in cap. ut, v. 13. Deut. iv, 24; Hebr. PATROL. GR. XCV. C Damasceni. Ac super apostolos Spiritus descendit Deus quippe est. Deus vero ignis consumens est '. Quapropter Christus igne baptizare dicitur, quia super sanctos discipulos in ignearum linguaruin specie Christi gratiam effudit: sive etiam propter ignis futuri vim puniendi ; baptisma namque est et hoc postremum, non salutare, sed quo malitia aboleatur (non enim tunc amplius nequitia et pec- catum locum babel), cæterum sine fine plectit. Damasceni. Quoniam vero spiritus multifarie accipitur, ejus nobis sunt edisserenda significata. Spiritus ergo dictus est Spiritus sanctus. Dicuntur etiam spiri- tus, virtutes Spiritus sancti, ut in illo loco : « Re- quiescent super eum septem spiritus '. . Opera tiones enim Spiritus, spiritus ab Isaia appellatas arbitror. Spiritus est et angelus bonus, secundum illud, Qui facit angelos suos spiritus '. • Spiri- tus est el damon, ut fert illud : « Spiritus mutus et surdus . . Spiritus item anima est, ut cum di- citur: In manus tuas commendo spiritum XII, 29. Isa. st, 2. * Psal. cil, 17. * Matth. x, 24.
Ἓν γὰρ πρόσωπον ἔσχον αἱ δύο φύσεις, καὶ οὐ δύο, κατὰ τὸν λῆρον Νεστόριον. Λέγεται δὲ καὶ οὐσιώδης ἡ τοιαύτη ἕνωσις, καὶ ἀληθὴς, καὶ οὐ κατὰ φαντασίαν. Καὶ ἄλλως δὲ, καθ’ ὑπόστασιν ἕνωσίς ἐστιν ἡ τῶν ἑτεροουσίων εἰς μίαν ὑπόστασιν σύνοδος, σωζομένης ἑκάστῳ μετὰ τὴν ἕνωσιν τῆς φυσικῆς ἰδιότητος.
Κατὰ σχέσιν, ὡς ἐπὶ φίλων καὶ γνωμῶν εἰς ἕν θέ- Α λημα συνερχομένων. Κατὰ σύνθεσιν, ὡς ἐπὶ ψυχῆς καὶ σώματος. Καθ' ὑπόστασιν δὲ ἐπὶ μόνης λέγεται τῆς ἐν Χρι στῷ θεότητος καὶ ἀνθρωπότητος. Ἐν γὰρ πρόσωπον ἔσχον αἱ δύο φύσεις, καὶ οὐ δύο, κατὰ τὸν λῆρον Νεστόριον. Λέγεται δὲ καὶ οὐσιώδης ἡ τοιαύτη ἕνωσις, καὶ ἀληθὴς, καὶ οὐ κατὰ φαντασίαν. Καὶ ἄλλως δὲ, καθ' ὑπόστασιν ἔνωσίς ἐστιν ἡ τῶν ἑτερουσίων εἰς μίαν ὑπόστασιν σύνοδος, σωζομένης ἑκάστῳ μετὰ τὴν Ένωσιν τῆς φυσικῆς ιδιότητος. Τοῦ Δαμασκηνοῦ. Ο τῶν ὅλων Θεὸς καὶ Πατὴρ, καθδ Πατὴρ θέλει, ἢ καθο Θεός; Αλλ' εἰ μὲν καθὸ Πατήρ, ἄλλο τὸ αὐτ τοῦ ἔσται παρὰ τὸ τοῦ Υἱοῦ θέλημα· οὐ γὰρ Πατήρ ὁ Υἱός. Εἰ δὲ καθὸ Θεὸς, Θεὸς δὲ καὶ ὁ Υἱὸς καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· ἄρα τὸ θέλημα φύσεως, ήγουν φυ σικόν· καὶ σὺ γοῦν κατὰ τοῦτο συλλογισάμενος, ερώ- τησον· Ὁ τῶν ὅλων Θεός, καθὸ Πατὴρ προσεδέξατο τὸ τοῦ Μονογενοῦς αἷμα, ἢ καθὸ Θεός; ᾿Αλλ᾽ εἰ μὲν καθὸ Πατὴρ, ἄλλη αὐτοῦ ἔσται παρὰ τὴν τοῦ Υἱοῦ δύναμίς τε καὶ ἐνέργεια· οὐ γὰρ Πατὴρ ὁ Υἱός. Εἰ δὲ καθὸ Θεὸς, Θεὸς δὲ καὶ ὁ Υἱὸς καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· ἄρα τὸ τοῦ Μονογενοῦς αἷμα, τοῦ ἑνὸς τῆς ἁγίας Τριάδος, ἡ αὐτὴ ἁγία Τριάς καθὸ Θεὸς προσ- εδέξατο. Του Δαμασκηνοῦ. Καὶ ἐπὶ τοὺς ἀποστόλους τὸ Πνεῦμα κάτεισι. Θεὸς γάρ ἐστιν· ὁ δὲ Θεὸς πῦρ καταναλίσκον ἐστί. Διὰ τοῦτο πυρὶ λέγεται βαπτίζειν ὁ Χριστὸς, ἐπειδὴ ἐν είδει πυρίνων γλωττῶν ἐπὶ τοὺς ἁγίους αὐτοῦ μαθη- τὰς τὴν τοῦ Χριστοῦ χάριν ἐξέχεεν, ἢ διὰ τὸ τοῦ μέλλοντος πυρός κολαστικόν. Βάπτισμα γὰρ κἀκεῖνο τελευταῖον, οὐ σωτήριον, ἀλλὰ τῆς μὲν κακίας ἀναι- ρετικόν· οὐκέτι γὰρ κακία καὶ ἁμαρτία πολιτεύς- ται· κολάζον δὲ ἀτελεύτητα. Τοῦ Δαμασκηνοῦ. Ἐπειδὴ πολλαχῶς τὸ πνεῦμα νοεῖται, λεκτέον τὰ σημαινόμενα. Πνεῦμα τοίνυν εἴρηται τὸ ἅγιον Πνεῦ- μα· λέγονται δὲ καὶ αἱ δυνάμεις τοῦ ἁγίου Πνεύμα τος, πνεῦμα· ὡς τὸ, ο Ἐπαναπαύσεται ἐπ' αὐτὸν ἑπτὰ πνεύματα. » Α' γὰρ ἐνέργειαι τοῦ Πνεύματος, πνεύματα οἶμαι φίλον τῷ Ἡσαΐᾳ καλεῖν. Πνεῦμα καὶ ὁ ἄγγελος ὁ ἀγαθός, ὡς τὸ, ο Ὁ ποιῶν τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ πνεύματα. » Πνεῦμα καὶ ὁ δαίμων, ὡς τὸ, « Τὸ πνεῦμα τὸ ἄλαλον καὶ κωφόν. » Πνεῦμα καὶ ἡ ψυχή, ὡς τό, « Εἰς χεῖράς σου παραθήσομαι τὸ πνεῦμά μου. » Έστι δὲ ὅτε καὶ ὁ νοῦς πνεῦμα λέγεται. * FRAGMENTA. Secundum respectum et affectum, ut in amiciș ac sententiis ad unum quid volendum consentientibus. Secundum compositionem, ut in anima et corpore. Secundum hypostasim vero, de sola divinitatis et humanitatis in Christo copula dicitur. Unamı enim personam ambæ naturæ habuerunt, non duas, ut deliravit Nestorius Porro hæc unio substantialis dicitur, quia vera, et nequaquam fictitia sive imaginaria est. Alio item modo, unio secundum bypostasim con- cursus est rerum diversæ essentiæ, servata uni- cuique post unionem sua naturali proprietate. Alterum rursus Damasceni fragmentum istud reperi in Niceta Choniate Thesauro manu exarato, cujus mihi peramice, ut et aliorum multorum, copiam fecit vir clarissimus doctissimusque D. Baluzius: habeturque lib. XXIII, ubi disputatur contra Soterichum Pan- teugenum, qui sacrificium Patri soli offerri a Filio dicebat: unde illud cum aliis Patrum locis transumpsit ediditque Leo Allatius in Vindiciis synodi Ephesinæ, p. 596. B Damasceni, Omnium Deus et Pater uti Deus vult, an uti Pater? Quod si uti Pater, alia erit ipsius ab ea quæ Filii est voluntas: neque enim Pater Filius est. Quod si uti Deus, Deus vero est et Filius et Spiritus sanctus: voluntas ergo naturæ est, sive naturalis. Sic tu hoc eodem modo argumentum formans, interroga : Omnium Deus et Pater, uti Pater accepit sanguinem, an uti Deus? Quod si uti Pater,` alia erit ipsius ab ea quæ Filii tumi facultas tum operatio: neque enim Filius Pater est. Quod si uli Deus, Deus vero et Filius et Spi- ritus sanctus est: igitur Unigeniti qui unus ex sancta Trinitate est, sanguinem ipsa sancta Tri- nitas uti Deus accepit. Quæ sequuntur reperi in Catena Regia in Lucam, cod. 2440, in cap. ut, v. 13. Deut. iv, 24; Hebr. PATROL. GR. XCV. C Damasceni. Ac super apostolos Spiritus descendit Deus quippe est. Deus vero ignis consumens est '. Quapropter Christus igne baptizare dicitur, quia super sanctos discipulos in ignearum linguaruin specie Christi gratiam effudit: sive etiam propter ignis futuri vim puniendi ; baptisma namque est et hoc postremum, non salutare, sed quo malitia aboleatur (non enim tunc amplius nequitia et pec- catum locum babel), cæterum sine fine plectit. Damasceni. Quoniam vero spiritus multifarie accipitur, ejus nobis sunt edisserenda significata. Spiritus ergo dictus est Spiritus sanctus. Dicuntur etiam spiri- tus, virtutes Spiritus sancti, ut in illo loco : « Re- quiescent super eum septem spiritus '. . Opera tiones enim Spiritus, spiritus ab Isaia appellatas arbitror. Spiritus est et angelus bonus, secundum illud, Qui facit angelos suos spiritus '. • Spiri- tus est el damon, ut fert illud : « Spiritus mutus et surdus . . Spiritus item anima est, ut cum di- citur: In manus tuas commendo spiritum XII, 29. Isa. st, 2. * Psal. cil, 17. * Matth. x, 24.
Of DamascenusΤοῦ Δαμασκηνοῦ
Clean text (TLG). Diplomatic Greek text; the machine OCR of the Migne page is kept in the OCR and Page views.
PG 95:233Τοῦ Δαμασκηνοῦ. Ὁ τῶν ὅλων Θεὸς καὶ Πατὴρ, καθὸ Πατὴρ θέλει, ἢ καθὸ Θεός; Ἀλλ’ εἰ μὲν καθὸ Πατὴρ, ἄλλο τὸ αὐ- τοῦ ἔσται παρὰ τὸ τοῦ Υἱοῦ θέλημα· οὐ γὰρ Πατὴρ ὁ Υἱός. Εἰ δὲ καθὸ Θεὸς, Θεὸς δὲ καὶ ὁ Υἱὸς καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· ἄρα τὸ θέλημα φύσεως, ἤγουν φυ- σικόν· καὶ σὺ γοῦν κατὰ τοῦτο συλλογισάμενος, ἐρώ- τησον· Ὁ τῶν ὅλων Θεὸς, καθὸ Πατὴρ προσεδέξατο τὸ τοῦ Μονογενοῦς αἷμα, ἢ καθὸ Θεός;
Μήνες κατὰ Ἰουδαίους. α'. Νισάν. β'. Πάρ' γ'. Σιουάν. δ'. Θαμούς. ε'."Α6. Γ΄. Αλούλ. ζ'. Θερσή 4. η'. Μαρσουάν. Θ'. Χασλού. Η ι. Τιδήθ. ια'. Σαβάτ. ιβ'. 'Αδάρ. Μῆνες κατὰ Μακεδόνας (1). α΄. Ταῦρος. β'. Δίδυμος γ'. Καρκίνος. δ'. Λέων. ε'. Παρθένος. ς' Ζυγός. ζ'. Σκορπίος. η'. Τοξότης. θ'. Αἰγόκερως. ι'. Υδροχόος. ια'. Ιχθύς. ιβ'. Κριός. Μῆνες κατὰ "Ελληνας (2). α'. Ξανθικός. β'. 'Αρτεμίσιος. γ'. Δαίσιος. δ'. Πάνε - μος. ε'. Λῷος. ς'. Γορπιαίος. ζ'. Υπερβερεταῖος. η'. Δίος. θ'.Απηλλαῖος. ι'. Αὐδυναῖος, τα'. Περίτιος. ιβ'. Αύστρος. Μῆνες κατὰ Αίγυπτίους. σ'. Φαρμουθί. β'. Παχών. γ'. Παυνί. δ'. Επιφί. ε'. Μεσωρί. ς'. Θώθ. ζ. Φαωφί. η'. 'Αθύρ. θ'. Χοιάκ. :. Τυδί. ια'. Μεχείρ. ιβ'. Φαμενώθ. Τοῦτό ἐστι τὸ Πασχάλιον τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ. Πασχάλιον σὺν Θεῷ συντεθέν παρὰ τοῦ ἐν ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ. βασμίου καὶ μεγάλου Πάσχα εὑρέσεως παρὰ τοῦ ὁσίου καὶ θεοφόρου Πατρὸς ἡμῶν Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ FRAGMENTA Menses secundum Judæos. Elul. 7. Tisri. 8. Marchsouan. 9. Chasleu. 10. Emenda. Bapt. - Tebeth. 11. Sabat. 12. Adar Menses secundum Macedones. nus. 10. Hydria. 11. Pisces. 12. Aries. Menses secundum Græcos. Appellæus. 10. Audinæus. 41. Peritius. 12. Dystrus. Menses secundum Ægyptios. B 10. Tybi. 11. Mechir. 12. Phanemoth. NOTÆ. ropros scilicet, non Asiaticos. Macedones qui, Alexandro Magno duce, Asiam et Syriam occuparunt, de quorum anno solari disser- tationem scripsit Usserius, tum subinde eminen- tissimus Cardinalis Norisius. Athenienses menses. suos nominibus aliis nuncupabant. IN CANONEM PASCHALEM ADMONITIO. Quem hic exhibeo Canonem Paschalem, seu laterculum ad inveniendum diem Paschæ, in duobus Regiis codicibus reperi, necnon cap. Computi Isaaci Argyri, quem Petavius edi- dit in Uranologia: habent et alii aliarum Europe Bibliothecarum codices, et ubique sancti Joannis Damasceni nomen ei præfixum est. In Reg. : Hic est Canon Paschalis sancti Joannis Damasceni. In altero, Canon Paschalis Deo dante com positus a sancto Patre nostro Damasceno. Apud Argyrum denique cap.10: Kavóvtov HC TOÙ BE- Laterculus venerandi et magni Paschatis inveniendi a sancto Joanne Damasceno conditus. Ejus auctorem esse Joannem nostrum Damascenum haud melius probavero, quam allato doctis- simi Petavii judicio, quo in Isaaci Argyri circa Canonem hunc inconsiderantiam et axpislav anim- advertit, pag. Canonem Paschalem, inquit, quem cap. x proposuit, cujusque terminos Paschales biduo Nicephorus anticipavit, conditum esse suspicatur ante annos 608, quam ista proderet. Quoniam biduum Paschata Judaica moratur; etsi nondum expletos illos esse duos dies asserit: sed de iis superesse adhuc horas tres, quibus exhauriendis anni octo et triginta desiderantur. Siquidem cyclo ineunte ( hic est annus Christi Dionysianus 1373) plenilunium Judaicum incidit post horas tres æquabiliter ab ortu solis diei viu Aprilis. Erat annus Con- stantinopolitanus 6881. Itaque post annos triginta octo, videlicet anno 6919, qui est Diony- sianus 1411, plena fiet, inquit, bidui mpohynois. Hæc Argyrus. Et quidem revera anno illo, quem dicit, Christi 1373, Judaicum plenilunium contigit horis circiter tribus post solis exortum. Erat annus Judaicus 5133, cujus Tisri iniit Augusti, 30, feria 2, anno Christi 1372, cyclo solis Romano IX, littera D. C. Nam illius character erat 2, 3, 606. Nisan autem character 5, 20, 757, feria ob translationem; Martii 25, cyclo solis Romano X, littera... anno Christi 1373. Plenilunium ergo commissum est Apr. 8, fer. 6, 15, 73, post ortum solis. Nam epilogi- smus Judaicus ab occasu solis incipit. Sed mirus hominis stupor : qui non animadverterit terminos Paschales, qui in hoc laterculo descripti sunt, cui Damascenus auctor inscribitur, non alios esse quam Nicænos, quibus Theophilus, Cyrillus, et Catholici deinceps usi sunt. At Isaacus circa annum Christi 765, Canonem illum conditum ac terminos esse constitutos, existimat. Detractis enim de 1373, exsistit annus 765. Sane Joannes Damascenus koc sæ- culo vixit, qui laterculi hujus artificiosi conditor esse potuit: non tamen terminos instituit. Sed Argyrum fefellit id de quo ante monui. Pulavit eo tempore quo Paschales fixi sunt ter- mini, plenam lunam in eos incurrisse: quod quidem sancti Damasceni ætate contigit: cum olim Nicæno sæculo biduo fere plenilunia prævenirent. Joannes Hierosolymitanus Damasce- num astronomiæ peritissimum fuisse refert in ejus Vita, idque colligi posse ait ex paucis illis que ad rudiorum eruditionem scripsit: in quibus utique fuerit hic Canon paschalis. Hujus porro condendi vel potius describendi occasionem fortasse Damasceno nostro dederit dissensio hæreticorum a Catholicis quam Theophanes anno Copronymi accidisse refert, ut Catholici die sexto Aprilis Pascha celebrarint, hæretici die 13, quod tamen doctissimus Antonius Pagi in annum ejusdem Copronymi et Christi 759, rejiciendum observat, atque Gallos nostros secundum cyclum Victorinum, una cum Alexandrinis Paschæ festivitatem perinde egisse, alque adeo cum Cophtis Jacobitis, quos ejusdem sectæ Syri imitabantur. 1. Nisan. 2. Jar. 3. Sivan. 4. Thamuz. 5. Ab. 6. 4. Taurus. 2. Geminus. 3. Cancer. 4. Leo. 3. Virgo. 6. Libra. 7. Scorpius. 8. Sagittarius. 9. Capricor 4. Xanthicus. 2. Artemisius. 3. Dæsius. 4. Panemus 5. Lous. 6. Gorpiæus. 7. Hyperberetæus. 8. Dius. 9. 1. Pharmuthi. 2. Pachon. 3. Pauni. 4. Epiphi, 5. Mesori. 6. Thoth. 7. Paophi. 8. Athyr. 9. Chœak. (1) Karà Mazedovas, secundum Macedones: Eu- (2) Karà "Ellovac, secundum Græcos: seu Syro-
Ἀλλ’ εἰ μὲν καθὸ Πατὴρ, ἄλλη αὐτοῦ ἔσται παρὰ τὴν τοῦ Υἱοῦ δύναμίς τε καὶ ἐνέργεια· οὐ γὰρ Πατὴρ ὁ Υἱός. Εἰ δὲ καθὸ Θεὸς, Θεὸς δὲ καὶ ὁ Υἱὸς καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· ἄρα τὸ τοῦ Μονογενοῦς αἷμα, τοῦ ἑνὸς τῆς ἁγίας Τριάδος, ἡ αὐτὴ ἁγία Τριὰς καθὸ Θεὸς προς- εδέξατο.
Μήνες κατὰ Ἰουδαίους. α'. Νισάν. β'. Πάρ' γ'. Σιουάν. δ'. Θαμούς. ε'."Α6. Γ΄. Αλούλ. ζ'. Θερσή 4. η'. Μαρσουάν. Θ'. Χασλού. Η ι. Τιδήθ. ια'. Σαβάτ. ιβ'. 'Αδάρ. Μῆνες κατὰ Μακεδόνας (1). α΄. Ταῦρος. β'. Δίδυμος γ'. Καρκίνος. δ'. Λέων. ε'. Παρθένος. ς' Ζυγός. ζ'. Σκορπίος. η'. Τοξότης. θ'. Αἰγόκερως. ι'. Υδροχόος. ια'. Ιχθύς. ιβ'. Κριός. Μῆνες κατὰ "Ελληνας (2). α'. Ξανθικός. β'. 'Αρτεμίσιος. γ'. Δαίσιος. δ'. Πάνε - μος. ε'. Λῷος. ς'. Γορπιαίος. ζ'. Υπερβερεταῖος. η'. Δίος. θ'.Απηλλαῖος. ι'. Αὐδυναῖος, τα'. Περίτιος. ιβ'. Αύστρος. Μῆνες κατὰ Αίγυπτίους. σ'. Φαρμουθί. β'. Παχών. γ'. Παυνί. δ'. Επιφί. ε'. Μεσωρί. ς'. Θώθ. ζ. Φαωφί. η'. 'Αθύρ. θ'. Χοιάκ. :. Τυδί. ια'. Μεχείρ. ιβ'. Φαμενώθ. Τοῦτό ἐστι τὸ Πασχάλιον τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ. Πασχάλιον σὺν Θεῷ συντεθέν παρὰ τοῦ ἐν ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ. βασμίου καὶ μεγάλου Πάσχα εὑρέσεως παρὰ τοῦ ὁσίου καὶ θεοφόρου Πατρὸς ἡμῶν Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ FRAGMENTA Menses secundum Judæos. Elul. 7. Tisri. 8. Marchsouan. 9. Chasleu. 10. Emenda. Bapt. - Tebeth. 11. Sabat. 12. Adar Menses secundum Macedones. nus. 10. Hydria. 11. Pisces. 12. Aries. Menses secundum Græcos. Appellæus. 10. Audinæus. 41. Peritius. 12. Dystrus. Menses secundum Ægyptios. B 10. Tybi. 11. Mechir. 12. Phanemoth. NOTÆ. ropros scilicet, non Asiaticos. Macedones qui, Alexandro Magno duce, Asiam et Syriam occuparunt, de quorum anno solari disser- tationem scripsit Usserius, tum subinde eminen- tissimus Cardinalis Norisius. Athenienses menses. suos nominibus aliis nuncupabant. IN CANONEM PASCHALEM ADMONITIO. Quem hic exhibeo Canonem Paschalem, seu laterculum ad inveniendum diem Paschæ, in duobus Regiis codicibus reperi, necnon cap. Computi Isaaci Argyri, quem Petavius edi- dit in Uranologia: habent et alii aliarum Europe Bibliothecarum codices, et ubique sancti Joannis Damasceni nomen ei præfixum est. In Reg. : Hic est Canon Paschalis sancti Joannis Damasceni. In altero, Canon Paschalis Deo dante com positus a sancto Patre nostro Damasceno. Apud Argyrum denique cap.10: Kavóvtov HC TOÙ BE- Laterculus venerandi et magni Paschatis inveniendi a sancto Joanne Damasceno conditus. Ejus auctorem esse Joannem nostrum Damascenum haud melius probavero, quam allato doctis- simi Petavii judicio, quo in Isaaci Argyri circa Canonem hunc inconsiderantiam et axpislav anim- advertit, pag. Canonem Paschalem, inquit, quem cap. x proposuit, cujusque terminos Paschales biduo Nicephorus anticipavit, conditum esse suspicatur ante annos 608, quam ista proderet. Quoniam biduum Paschata Judaica moratur; etsi nondum expletos illos esse duos dies asserit: sed de iis superesse adhuc horas tres, quibus exhauriendis anni octo et triginta desiderantur. Siquidem cyclo ineunte ( hic est annus Christi Dionysianus 1373) plenilunium Judaicum incidit post horas tres æquabiliter ab ortu solis diei viu Aprilis. Erat annus Con- stantinopolitanus 6881. Itaque post annos triginta octo, videlicet anno 6919, qui est Diony- sianus 1411, plena fiet, inquit, bidui mpohynois. Hæc Argyrus. Et quidem revera anno illo, quem dicit, Christi 1373, Judaicum plenilunium contigit horis circiter tribus post solis exortum. Erat annus Judaicus 5133, cujus Tisri iniit Augusti, 30, feria 2, anno Christi 1372, cyclo solis Romano IX, littera D. C. Nam illius character erat 2, 3, 606. Nisan autem character 5, 20, 757, feria ob translationem; Martii 25, cyclo solis Romano X, littera... anno Christi 1373. Plenilunium ergo commissum est Apr. 8, fer. 6, 15, 73, post ortum solis. Nam epilogi- smus Judaicus ab occasu solis incipit. Sed mirus hominis stupor : qui non animadverterit terminos Paschales, qui in hoc laterculo descripti sunt, cui Damascenus auctor inscribitur, non alios esse quam Nicænos, quibus Theophilus, Cyrillus, et Catholici deinceps usi sunt. At Isaacus circa annum Christi 765, Canonem illum conditum ac terminos esse constitutos, existimat. Detractis enim de 1373, exsistit annus 765. Sane Joannes Damascenus koc sæ- culo vixit, qui laterculi hujus artificiosi conditor esse potuit: non tamen terminos instituit. Sed Argyrum fefellit id de quo ante monui. Pulavit eo tempore quo Paschales fixi sunt ter- mini, plenam lunam in eos incurrisse: quod quidem sancti Damasceni ætate contigit: cum olim Nicæno sæculo biduo fere plenilunia prævenirent. Joannes Hierosolymitanus Damasce- num astronomiæ peritissimum fuisse refert in ejus Vita, idque colligi posse ait ex paucis illis que ad rudiorum eruditionem scripsit: in quibus utique fuerit hic Canon paschalis. Hujus porro condendi vel potius describendi occasionem fortasse Damasceno nostro dederit dissensio hæreticorum a Catholicis quam Theophanes anno Copronymi accidisse refert, ut Catholici die sexto Aprilis Pascha celebrarint, hæretici die 13, quod tamen doctissimus Antonius Pagi in annum ejusdem Copronymi et Christi 759, rejiciendum observat, atque Gallos nostros secundum cyclum Victorinum, una cum Alexandrinis Paschæ festivitatem perinde egisse, alque adeo cum Cophtis Jacobitis, quos ejusdem sectæ Syri imitabantur. 1. Nisan. 2. Jar. 3. Sivan. 4. Thamuz. 5. Ab. 6. 4. Taurus. 2. Geminus. 3. Cancer. 4. Leo. 3. Virgo. 6. Libra. 7. Scorpius. 8. Sagittarius. 9. Capricor 4. Xanthicus. 2. Artemisius. 3. Dæsius. 4. Panemus 5. Lous. 6. Gorpiæus. 7. Hyperberetæus. 8. Dius. 9. 1. Pharmuthi. 2. Pachon. 3. Pauni. 4. Epiphi, 5. Mesori. 6. Thoth. 7. Paophi. 8. Athyr. 9. Chœak. (1) Karà Mazedovas, secundum Macedones: Eu- (2) Karà "Ellovac, secundum Græcos: seu Syro-
Of Damascenus 2Τοῦ Δαμασκηνοῦ 2
Clean text (TLG). Diplomatic Greek text; the machine OCR of the Migne page is kept in the OCR and Page views.
Τοῦ Δαμασκηνοῦ. Καὶ ἐπὶ τοὺς ἀποστόλους τὸ Πνεῦμα κάτεισι. Θεὸς γάρ ἐστιν· ὁ δὲ Θεὸς πῦρ καταναλίσκον ἐστί. Διὰ τοῦτο πυρὶ λέγεται βαπτίζειν ὁ Χριστὸς, ἐπειδὴ ἐν εἴδει πυρίνων γλωττῶν ἐπὶ τοὺς ἁγίους αὐτοῦ μαθη- τὰς τὴν τοῦ Χριστοῦ χάριν ἐξέχεεν, ἢ διὰ τὸ τοῦ μέλλοντος πυρὸς κολαστικόν. Βάπτισμα γὰρ κἀκεῖνο τελευταῖον, οὐ σωτήριον, ἀλλὰ τῆς μὲν κακίας ἀναι- ρετικόν· οὐκέτι γὰρ κακία καὶ ἁμαρτία πολιτεύε- ται·
Μήνες κατὰ Ἰουδαίους. α'. Νισάν. β'. Πάρ' γ'. Σιουάν. δ'. Θαμούς. ε'."Α6. Γ΄. Αλούλ. ζ'. Θερσή 4. η'. Μαρσουάν. Θ'. Χασλού. Η ι. Τιδήθ. ια'. Σαβάτ. ιβ'. 'Αδάρ. Μῆνες κατὰ Μακεδόνας (1). α΄. Ταῦρος. β'. Δίδυμος γ'. Καρκίνος. δ'. Λέων. ε'. Παρθένος. ς' Ζυγός. ζ'. Σκορπίος. η'. Τοξότης. θ'. Αἰγόκερως. ι'. Υδροχόος. ια'. Ιχθύς. ιβ'. Κριός. Μῆνες κατὰ "Ελληνας (2). α'. Ξανθικός. β'. 'Αρτεμίσιος. γ'. Δαίσιος. δ'. Πάνε - μος. ε'. Λῷος. ς'. Γορπιαίος. ζ'. Υπερβερεταῖος. η'. Δίος. θ'.Απηλλαῖος. ι'. Αὐδυναῖος, τα'. Περίτιος. ιβ'. Αύστρος. Μῆνες κατὰ Αίγυπτίους. σ'. Φαρμουθί. β'. Παχών. γ'. Παυνί. δ'. Επιφί. ε'. Μεσωρί. ς'. Θώθ. ζ. Φαωφί. η'. 'Αθύρ. θ'. Χοιάκ. :. Τυδί. ια'. Μεχείρ. ιβ'. Φαμενώθ. Τοῦτό ἐστι τὸ Πασχάλιον τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ. Πασχάλιον σὺν Θεῷ συντεθέν παρὰ τοῦ ἐν ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ. βασμίου καὶ μεγάλου Πάσχα εὑρέσεως παρὰ τοῦ ὁσίου καὶ θεοφόρου Πατρὸς ἡμῶν Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ FRAGMENTA Menses secundum Judæos. Elul. 7. Tisri. 8. Marchsouan. 9. Chasleu. 10. Emenda. Bapt. - Tebeth. 11. Sabat. 12. Adar Menses secundum Macedones. nus. 10. Hydria. 11. Pisces. 12. Aries. Menses secundum Græcos. Appellæus. 10. Audinæus. 41. Peritius. 12. Dystrus. Menses secundum Ægyptios. B 10. Tybi. 11. Mechir. 12. Phanemoth. NOTÆ. ropros scilicet, non Asiaticos. Macedones qui, Alexandro Magno duce, Asiam et Syriam occuparunt, de quorum anno solari disser- tationem scripsit Usserius, tum subinde eminen- tissimus Cardinalis Norisius. Athenienses menses. suos nominibus aliis nuncupabant. IN CANONEM PASCHALEM ADMONITIO. Quem hic exhibeo Canonem Paschalem, seu laterculum ad inveniendum diem Paschæ, in duobus Regiis codicibus reperi, necnon cap. Computi Isaaci Argyri, quem Petavius edi- dit in Uranologia: habent et alii aliarum Europe Bibliothecarum codices, et ubique sancti Joannis Damasceni nomen ei præfixum est. In Reg. : Hic est Canon Paschalis sancti Joannis Damasceni. In altero, Canon Paschalis Deo dante com positus a sancto Patre nostro Damasceno. Apud Argyrum denique cap.10: Kavóvtov HC TOÙ BE- Laterculus venerandi et magni Paschatis inveniendi a sancto Joanne Damasceno conditus. Ejus auctorem esse Joannem nostrum Damascenum haud melius probavero, quam allato doctis- simi Petavii judicio, quo in Isaaci Argyri circa Canonem hunc inconsiderantiam et axpislav anim- advertit, pag. Canonem Paschalem, inquit, quem cap. x proposuit, cujusque terminos Paschales biduo Nicephorus anticipavit, conditum esse suspicatur ante annos 608, quam ista proderet. Quoniam biduum Paschata Judaica moratur; etsi nondum expletos illos esse duos dies asserit: sed de iis superesse adhuc horas tres, quibus exhauriendis anni octo et triginta desiderantur. Siquidem cyclo ineunte ( hic est annus Christi Dionysianus 1373) plenilunium Judaicum incidit post horas tres æquabiliter ab ortu solis diei viu Aprilis. Erat annus Con- stantinopolitanus 6881. Itaque post annos triginta octo, videlicet anno 6919, qui est Diony- sianus 1411, plena fiet, inquit, bidui mpohynois. Hæc Argyrus. Et quidem revera anno illo, quem dicit, Christi 1373, Judaicum plenilunium contigit horis circiter tribus post solis exortum. Erat annus Judaicus 5133, cujus Tisri iniit Augusti, 30, feria 2, anno Christi 1372, cyclo solis Romano IX, littera D. C. Nam illius character erat 2, 3, 606. Nisan autem character 5, 20, 757, feria ob translationem; Martii 25, cyclo solis Romano X, littera... anno Christi 1373. Plenilunium ergo commissum est Apr. 8, fer. 6, 15, 73, post ortum solis. Nam epilogi- smus Judaicus ab occasu solis incipit. Sed mirus hominis stupor : qui non animadverterit terminos Paschales, qui in hoc laterculo descripti sunt, cui Damascenus auctor inscribitur, non alios esse quam Nicænos, quibus Theophilus, Cyrillus, et Catholici deinceps usi sunt. At Isaacus circa annum Christi 765, Canonem illum conditum ac terminos esse constitutos, existimat. Detractis enim de 1373, exsistit annus 765. Sane Joannes Damascenus koc sæ- culo vixit, qui laterculi hujus artificiosi conditor esse potuit: non tamen terminos instituit. Sed Argyrum fefellit id de quo ante monui. Pulavit eo tempore quo Paschales fixi sunt ter- mini, plenam lunam in eos incurrisse: quod quidem sancti Damasceni ætate contigit: cum olim Nicæno sæculo biduo fere plenilunia prævenirent. Joannes Hierosolymitanus Damasce- num astronomiæ peritissimum fuisse refert in ejus Vita, idque colligi posse ait ex paucis illis que ad rudiorum eruditionem scripsit: in quibus utique fuerit hic Canon paschalis. Hujus porro condendi vel potius describendi occasionem fortasse Damasceno nostro dederit dissensio hæreticorum a Catholicis quam Theophanes anno Copronymi accidisse refert, ut Catholici die sexto Aprilis Pascha celebrarint, hæretici die 13, quod tamen doctissimus Antonius Pagi in annum ejusdem Copronymi et Christi 759, rejiciendum observat, atque Gallos nostros secundum cyclum Victorinum, una cum Alexandrinis Paschæ festivitatem perinde egisse, alque adeo cum Cophtis Jacobitis, quos ejusdem sectæ Syri imitabantur. 1. Nisan. 2. Jar. 3. Sivan. 4. Thamuz. 5. Ab. 6. 4. Taurus. 2. Geminus. 3. Cancer. 4. Leo. 3. Virgo. 6. Libra. 7. Scorpius. 8. Sagittarius. 9. Capricor 4. Xanthicus. 2. Artemisius. 3. Dæsius. 4. Panemus 5. Lous. 6. Gorpiæus. 7. Hyperberetæus. 8. Dius. 9. 1. Pharmuthi. 2. Pachon. 3. Pauni. 4. Epiphi, 5. Mesori. 6. Thoth. 7. Paophi. 8. Athyr. 9. Chœak. (1) Karà Mazedovas, secundum Macedones: Eu- (2) Karà "Ellovac, secundum Græcos: seu Syro-
κολάζον δὲ ἀτελεύτητα.
Μήνες κατὰ Ἰουδαίους. α'. Νισάν. β'. Πάρ' γ'. Σιουάν. δ'. Θαμούς. ε'."Α6. Γ΄. Αλούλ. ζ'. Θερσή 4. η'. Μαρσουάν. Θ'. Χασλού. Η ι. Τιδήθ. ια'. Σαβάτ. ιβ'. 'Αδάρ. Μῆνες κατὰ Μακεδόνας (1). α΄. Ταῦρος. β'. Δίδυμος γ'. Καρκίνος. δ'. Λέων. ε'. Παρθένος. ς' Ζυγός. ζ'. Σκορπίος. η'. Τοξότης. θ'. Αἰγόκερως. ι'. Υδροχόος. ια'. Ιχθύς. ιβ'. Κριός. Μῆνες κατὰ "Ελληνας (2). α'. Ξανθικός. β'. 'Αρτεμίσιος. γ'. Δαίσιος. δ'. Πάνε - μος. ε'. Λῷος. ς'. Γορπιαίος. ζ'. Υπερβερεταῖος. η'. Δίος. θ'.Απηλλαῖος. ι'. Αὐδυναῖος, τα'. Περίτιος. ιβ'. Αύστρος. Μῆνες κατὰ Αίγυπτίους. σ'. Φαρμουθί. β'. Παχών. γ'. Παυνί. δ'. Επιφί. ε'. Μεσωρί. ς'. Θώθ. ζ. Φαωφί. η'. 'Αθύρ. θ'. Χοιάκ. :. Τυδί. ια'. Μεχείρ. ιβ'. Φαμενώθ. Τοῦτό ἐστι τὸ Πασχάλιον τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ. Πασχάλιον σὺν Θεῷ συντεθέν παρὰ τοῦ ἐν ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ. βασμίου καὶ μεγάλου Πάσχα εὑρέσεως παρὰ τοῦ ὁσίου καὶ θεοφόρου Πατρὸς ἡμῶν Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ FRAGMENTA Menses secundum Judæos. Elul. 7. Tisri. 8. Marchsouan. 9. Chasleu. 10. Emenda. Bapt. - Tebeth. 11. Sabat. 12. Adar Menses secundum Macedones. nus. 10. Hydria. 11. Pisces. 12. Aries. Menses secundum Græcos. Appellæus. 10. Audinæus. 41. Peritius. 12. Dystrus. Menses secundum Ægyptios. B 10. Tybi. 11. Mechir. 12. Phanemoth. NOTÆ. ropros scilicet, non Asiaticos. Macedones qui, Alexandro Magno duce, Asiam et Syriam occuparunt, de quorum anno solari disser- tationem scripsit Usserius, tum subinde eminen- tissimus Cardinalis Norisius. Athenienses menses. suos nominibus aliis nuncupabant. IN CANONEM PASCHALEM ADMONITIO. Quem hic exhibeo Canonem Paschalem, seu laterculum ad inveniendum diem Paschæ, in duobus Regiis codicibus reperi, necnon cap. Computi Isaaci Argyri, quem Petavius edi- dit in Uranologia: habent et alii aliarum Europe Bibliothecarum codices, et ubique sancti Joannis Damasceni nomen ei præfixum est. In Reg. : Hic est Canon Paschalis sancti Joannis Damasceni. In altero, Canon Paschalis Deo dante com positus a sancto Patre nostro Damasceno. Apud Argyrum denique cap.10: Kavóvtov HC TOÙ BE- Laterculus venerandi et magni Paschatis inveniendi a sancto Joanne Damasceno conditus. Ejus auctorem esse Joannem nostrum Damascenum haud melius probavero, quam allato doctis- simi Petavii judicio, quo in Isaaci Argyri circa Canonem hunc inconsiderantiam et axpislav anim- advertit, pag. Canonem Paschalem, inquit, quem cap. x proposuit, cujusque terminos Paschales biduo Nicephorus anticipavit, conditum esse suspicatur ante annos 608, quam ista proderet. Quoniam biduum Paschata Judaica moratur; etsi nondum expletos illos esse duos dies asserit: sed de iis superesse adhuc horas tres, quibus exhauriendis anni octo et triginta desiderantur. Siquidem cyclo ineunte ( hic est annus Christi Dionysianus 1373) plenilunium Judaicum incidit post horas tres æquabiliter ab ortu solis diei viu Aprilis. Erat annus Con- stantinopolitanus 6881. Itaque post annos triginta octo, videlicet anno 6919, qui est Diony- sianus 1411, plena fiet, inquit, bidui mpohynois. Hæc Argyrus. Et quidem revera anno illo, quem dicit, Christi 1373, Judaicum plenilunium contigit horis circiter tribus post solis exortum. Erat annus Judaicus 5133, cujus Tisri iniit Augusti, 30, feria 2, anno Christi 1372, cyclo solis Romano IX, littera D. C. Nam illius character erat 2, 3, 606. Nisan autem character 5, 20, 757, feria ob translationem; Martii 25, cyclo solis Romano X, littera... anno Christi 1373. Plenilunium ergo commissum est Apr. 8, fer. 6, 15, 73, post ortum solis. Nam epilogi- smus Judaicus ab occasu solis incipit. Sed mirus hominis stupor : qui non animadverterit terminos Paschales, qui in hoc laterculo descripti sunt, cui Damascenus auctor inscribitur, non alios esse quam Nicænos, quibus Theophilus, Cyrillus, et Catholici deinceps usi sunt. At Isaacus circa annum Christi 765, Canonem illum conditum ac terminos esse constitutos, existimat. Detractis enim de 1373, exsistit annus 765. Sane Joannes Damascenus koc sæ- culo vixit, qui laterculi hujus artificiosi conditor esse potuit: non tamen terminos instituit. Sed Argyrum fefellit id de quo ante monui. Pulavit eo tempore quo Paschales fixi sunt ter- mini, plenam lunam in eos incurrisse: quod quidem sancti Damasceni ætate contigit: cum olim Nicæno sæculo biduo fere plenilunia prævenirent. Joannes Hierosolymitanus Damasce- num astronomiæ peritissimum fuisse refert in ejus Vita, idque colligi posse ait ex paucis illis que ad rudiorum eruditionem scripsit: in quibus utique fuerit hic Canon paschalis. Hujus porro condendi vel potius describendi occasionem fortasse Damasceno nostro dederit dissensio hæreticorum a Catholicis quam Theophanes anno Copronymi accidisse refert, ut Catholici die sexto Aprilis Pascha celebrarint, hæretici die 13, quod tamen doctissimus Antonius Pagi in annum ejusdem Copronymi et Christi 759, rejiciendum observat, atque Gallos nostros secundum cyclum Victorinum, una cum Alexandrinis Paschæ festivitatem perinde egisse, alque adeo cum Cophtis Jacobitis, quos ejusdem sectæ Syri imitabantur. 1. Nisan. 2. Jar. 3. Sivan. 4. Thamuz. 5. Ab. 6. 4. Taurus. 2. Geminus. 3. Cancer. 4. Leo. 3. Virgo. 6. Libra. 7. Scorpius. 8. Sagittarius. 9. Capricor 4. Xanthicus. 2. Artemisius. 3. Dæsius. 4. Panemus 5. Lous. 6. Gorpiæus. 7. Hyperberetæus. 8. Dius. 9. 1. Pharmuthi. 2. Pachon. 3. Pauni. 4. Epiphi, 5. Mesori. 6. Thoth. 7. Paophi. 8. Athyr. 9. Chœak. (1) Karà Mazedovas, secundum Macedones: Eu- (2) Karà "Ellovac, secundum Græcos: seu Syro-
Of Damascenus 3Τοῦ Δαμασκηνοῦ 3
Clean text (TLG). Diplomatic Greek text; the machine OCR of the Migne page is kept in the OCR and Page views.
Τοῦ Δαμασκηνοῦ. Ἐπειδὴ πολλαχῶς τὸ πνεῦμα νοεῖται, λεκτέον τὰ σημαινόμενα. Πνεῦμα τοίνυν εἴρηται τὸ ἅγιον Πνεῦ- μα· λέγονται δὲ καὶ αἱ δυνάμεις τοῦ ἁγίου Πνεύμα- τος, πνεῦμα· ὡς τὸ, Ἐπαναπαύσεται ἐπ’ αὐτὸν ἑπτὰ πνεύματα. Αἱ γὰρ ἐνέργειαι τοῦ Πνεύματος, πνεύματα οἶμαι φίλον τῷ Ἡσαί̈ᾳ καλεῖν. Πνεῦμα καὶ ὁ ἄγγελος ὁ ἀγαθὸς, ὡς τὸ, Ὁ ποιῶν τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ πνεύματα. Πνεῦμα καὶ ὁ δαίμων, ὡς τὸ, Τὸ πνεῦμα τὸ ἄλαλον καὶ κωφόν. Πνεῦμα καὶ ἡ ψυχὴ, ὡς τὸ, Εἰς χεῖράς σου παραθήσομαι τὸ πνεῦμά μου. Ἔστι δὲ ὅτε καὶ ὁ νοῦς πνεῦμα λέγεται. Πνεῦμα καὶ ὁ ἄνεμος, ὡς τὸ, Τὸ Πνεῦμα, ὅπου θέ- λει, πνεῖ. Πνεῦμα καὶ ὁ ἀήρ.
Μήνες κατὰ Ἰουδαίους. α'. Νισάν. β'. Πάρ' γ'. Σιουάν. δ'. Θαμούς. ε'."Α6. Γ΄. Αλούλ. ζ'. Θερσή 4. η'. Μαρσουάν. Θ'. Χασλού. Η ι. Τιδήθ. ια'. Σαβάτ. ιβ'. 'Αδάρ. Μῆνες κατὰ Μακεδόνας (1). α΄. Ταῦρος. β'. Δίδυμος γ'. Καρκίνος. δ'. Λέων. ε'. Παρθένος. ς' Ζυγός. ζ'. Σκορπίος. η'. Τοξότης. θ'. Αἰγόκερως. ι'. Υδροχόος. ια'. Ιχθύς. ιβ'. Κριός. Μῆνες κατὰ "Ελληνας (2). α'. Ξανθικός. β'. 'Αρτεμίσιος. γ'. Δαίσιος. δ'. Πάνε - μος. ε'. Λῷος. ς'. Γορπιαίος. ζ'. Υπερβερεταῖος. η'. Δίος. θ'.Απηλλαῖος. ι'. Αὐδυναῖος, τα'. Περίτιος. ιβ'. Αύστρος. Μῆνες κατὰ Αίγυπτίους. σ'. Φαρμουθί. β'. Παχών. γ'. Παυνί. δ'. Επιφί. ε'. Μεσωρί. ς'. Θώθ. ζ. Φαωφί. η'. 'Αθύρ. θ'. Χοιάκ. :. Τυδί. ια'. Μεχείρ. ιβ'. Φαμενώθ. Τοῦτό ἐστι τὸ Πασχάλιον τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ. Πασχάλιον σὺν Θεῷ συντεθέν παρὰ τοῦ ἐν ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ. βασμίου καὶ μεγάλου Πάσχα εὑρέσεως παρὰ τοῦ ὁσίου καὶ θεοφόρου Πατρὸς ἡμῶν Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ FRAGMENTA Menses secundum Judæos. Elul. 7. Tisri. 8. Marchsouan. 9. Chasleu. 10. Emenda. Bapt. - Tebeth. 11. Sabat. 12. Adar Menses secundum Macedones. nus. 10. Hydria. 11. Pisces. 12. Aries. Menses secundum Græcos. Appellæus. 10. Audinæus. 41. Peritius. 12. Dystrus. Menses secundum Ægyptios. B 10. Tybi. 11. Mechir. 12. Phanemoth. NOTÆ. ropros scilicet, non Asiaticos. Macedones qui, Alexandro Magno duce, Asiam et Syriam occuparunt, de quorum anno solari disser- tationem scripsit Usserius, tum subinde eminen- tissimus Cardinalis Norisius. Athenienses menses. suos nominibus aliis nuncupabant. IN CANONEM PASCHALEM ADMONITIO. Quem hic exhibeo Canonem Paschalem, seu laterculum ad inveniendum diem Paschæ, in duobus Regiis codicibus reperi, necnon cap. Computi Isaaci Argyri, quem Petavius edi- dit in Uranologia: habent et alii aliarum Europe Bibliothecarum codices, et ubique sancti Joannis Damasceni nomen ei præfixum est. In Reg. : Hic est Canon Paschalis sancti Joannis Damasceni. In altero, Canon Paschalis Deo dante com positus a sancto Patre nostro Damasceno. Apud Argyrum denique cap.10: Kavóvtov HC TOÙ BE- Laterculus venerandi et magni Paschatis inveniendi a sancto Joanne Damasceno conditus. Ejus auctorem esse Joannem nostrum Damascenum haud melius probavero, quam allato doctis- simi Petavii judicio, quo in Isaaci Argyri circa Canonem hunc inconsiderantiam et axpislav anim- advertit, pag. Canonem Paschalem, inquit, quem cap. x proposuit, cujusque terminos Paschales biduo Nicephorus anticipavit, conditum esse suspicatur ante annos 608, quam ista proderet. Quoniam biduum Paschata Judaica moratur; etsi nondum expletos illos esse duos dies asserit: sed de iis superesse adhuc horas tres, quibus exhauriendis anni octo et triginta desiderantur. Siquidem cyclo ineunte ( hic est annus Christi Dionysianus 1373) plenilunium Judaicum incidit post horas tres æquabiliter ab ortu solis diei viu Aprilis. Erat annus Con- stantinopolitanus 6881. Itaque post annos triginta octo, videlicet anno 6919, qui est Diony- sianus 1411, plena fiet, inquit, bidui mpohynois. Hæc Argyrus. Et quidem revera anno illo, quem dicit, Christi 1373, Judaicum plenilunium contigit horis circiter tribus post solis exortum. Erat annus Judaicus 5133, cujus Tisri iniit Augusti, 30, feria 2, anno Christi 1372, cyclo solis Romano IX, littera D. C. Nam illius character erat 2, 3, 606. Nisan autem character 5, 20, 757, feria ob translationem; Martii 25, cyclo solis Romano X, littera... anno Christi 1373. Plenilunium ergo commissum est Apr. 8, fer. 6, 15, 73, post ortum solis. Nam epilogi- smus Judaicus ab occasu solis incipit. Sed mirus hominis stupor : qui non animadverterit terminos Paschales, qui in hoc laterculo descripti sunt, cui Damascenus auctor inscribitur, non alios esse quam Nicænos, quibus Theophilus, Cyrillus, et Catholici deinceps usi sunt. At Isaacus circa annum Christi 765, Canonem illum conditum ac terminos esse constitutos, existimat. Detractis enim de 1373, exsistit annus 765. Sane Joannes Damascenus koc sæ- culo vixit, qui laterculi hujus artificiosi conditor esse potuit: non tamen terminos instituit. Sed Argyrum fefellit id de quo ante monui. Pulavit eo tempore quo Paschales fixi sunt ter- mini, plenam lunam in eos incurrisse: quod quidem sancti Damasceni ætate contigit: cum olim Nicæno sæculo biduo fere plenilunia prævenirent. Joannes Hierosolymitanus Damasce- num astronomiæ peritissimum fuisse refert in ejus Vita, idque colligi posse ait ex paucis illis que ad rudiorum eruditionem scripsit: in quibus utique fuerit hic Canon paschalis. Hujus porro condendi vel potius describendi occasionem fortasse Damasceno nostro dederit dissensio hæreticorum a Catholicis quam Theophanes anno Copronymi accidisse refert, ut Catholici die sexto Aprilis Pascha celebrarint, hæretici die 13, quod tamen doctissimus Antonius Pagi in annum ejusdem Copronymi et Christi 759, rejiciendum observat, atque Gallos nostros secundum cyclum Victorinum, una cum Alexandrinis Paschæ festivitatem perinde egisse, alque adeo cum Cophtis Jacobitis, quos ejusdem sectæ Syri imitabantur. 1. Nisan. 2. Jar. 3. Sivan. 4. Thamuz. 5. Ab. 6. 4. Taurus. 2. Geminus. 3. Cancer. 4. Leo. 3. Virgo. 6. Libra. 7. Scorpius. 8. Sagittarius. 9. Capricor 4. Xanthicus. 2. Artemisius. 3. Dæsius. 4. Panemus 5. Lous. 6. Gorpiæus. 7. Hyperberetæus. 8. Dius. 9. 1. Pharmuthi. 2. Pachon. 3. Pauni. 4. Epiphi, 5. Mesori. 6. Thoth. 7. Paophi. 8. Athyr. 9. Chœak. (1) Karà Mazedovas, secundum Macedones: Eu- (2) Karà "Ellovac, secundum Græcos: seu Syro-
Of John of Damascus, on the Macedonian months, from...Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ, περὶ τῶν Μακεδόνων μηνῶν, ἐκ…
Clean text (TLG). Diplomatic Greek text; the machine OCR of the Migne page is kept in the OCR and Page views.
PG 95:235Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ, περὶ τῶν Μακεδόνων μηνῶν, ἐκ τῆς ἐκκλησιαστικῆς παραδόσεως.
Y XE XS G H LE IA XY IB to LE IA IE IG IZ Y XY !S LE (*) Primus hic numerus primum diem denotat: secundus, Paschalis: tertius numerum dierum jejuni Apostolorum et sic in aliis. 580 ΠΑΣΧΑΛΙΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ, ΟΙ ΚΥΚΛΟΙ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ. Τὸ νομικὸν Πάσχα. α Y Θ ما και τα ιζ เท ιβ ΚΕ ×5 και χρ ๆ δ κη Θεμέλια τῆς σελήνης. Απριλ. κα * Φεύρου. ι Φευρου. Ο Φευρου, η Φευρου. 5 Φευρου. 5 Φευρου. ιβ Φευρου, και "Απριλ. 5 Απριλς Απριλ. ε Απριλ. δ' Απριλ. 7 Απριλ, ο "Απριλ, η ας κη κα λ κα XE Ιαννου. κζ Ἰαννο. κς Φευρου. α Ιαννου. λα Ἰαννου. λ Ἰαννου. κθ Ἰαννου. κη Μαρτίου. Μαρτ. κι Μαρτ. κγ Μαρτ. κθ Μαρτ. κη Μαρτ. κζ Μαρτ. κς Μαρτ. κε β μα λε λς λε λη μ Φευρου, τζ Φεύρου. ις Φεύρου. σε Φευρου. ιδ Φευρου. κ Φεύρου. ιθ Φευρου, τη XS Απριλ. "Απριλ. 18 Απριλ. γ Απριλ. ιβ' Απριλ. τα Απριλ. 15 Απριλ. της Απριλ. τες ιζ г し ιθ κα κρ ις τη Φεύρου. γ Φευρου. Ο Φευρου, η Φευρου. 5 Φευρου. ς Φευρου, ο Φευρου, δ Μαρτίου. Μαρτ. 2α Απριλ. 5 Απριλ. ε Απριλ. δ' Απριλ. γ Απριλ. β' Απριλ. α κη λα λγ λβ Φευρου, κδ Φευρου κγ Φευρου κ β Φευρου κη Φευρου. κζ. Φευρου κς Φευρου, και Απριλ. "Απριλ. και Απριλ. κα Απριλ. 10 Απριλ. κε Απριλ. κδ Απριλ. κγ Απριλ. κβ τη G H ท Θ τα ιβ Φεύρου. ιζ Φευρου. ις Φευρου, με Φευρου. ιδ Φευρου. ιγ Φευρου. ιβ Φευρου, τα Απριλ. "Απριλ. ιδ Απριλ. ιγ. Απριλ. ιβ' Απριλ, τα Απριλ. 1 Απριλ. Ο 'Απριλ. η ιθ και ΧΥ Φεύρου, γι Φευρου, β Φευρου, α Ιαννουλα Φευρου, ς Μαρτίου. Μαρτ. λὰ Μαρτ. 2 Μαρτ. κθ Μαρτ. κη Απριλ. γ λε Ας κε ιζ κη Φευρου, ο Φευρου, δ Απριλ. β' Απριλ. α λα Φευρου. ιθ Φευρου, κα λγ λ Φευρου, κδ Φευρου, κγ Φευρου κβ Φευρου κα Φευρου. κ Απριλ. "Απριλ. και Απριλ. και Απριλ. 10 Απριλ. της Απριλ. 15 Απριλ. ις Απριλ. κβ ιζ LE ις τα ιβ Φεύρου. ι Φευρου. Ο Φευρου, η Φευρου, ιδ Φευρου, ιγ Φευρου. ιβ Φευρου, τα Απριλ. "Απριλ. 5 Απριλ. 5 Απριλ. € Απριλ. ια Απριλ. 1 Απριλ. Ο Απριλ. η Θ κα κζ Φευρού, γι Φευρου. β Μαρτίου. Μαρτ. λα. Μαρτ. 2 Αγ λδ Φευρου, τα Φευρου, τις IA κη λε λς XY κα ΧΕ κβ Φευρου. α Ιαννουλα Ιαννου. λ Ταννου. κθ Ιαννου, κη Μαρτ. κθ Μαρτ. κη Μαρτ. κζ. Μαρτ. κς Μαρτ. κε λε λη Φευρου κβ Φευρου και Φευρου, κ Φευρου, τη Φευρου, τη Απριλ. "Απριλ. ιδ' Απριλ. γ Απριλ. 10 Απριλ. τη Απριλ. ιζ Απριλ. 15 Απριλ. τε ιζ Φεύρου.ας Φεύρου. Ο Φευρου, η Φευρου. ζ Φευρου. ς. Φευρου, ε. Φευρου, α Απριλ. "Απριλ. εξ Απριλ. 5 Απριλ. ἐν Ἀπριλ. δ' Απριλ. γ' Απριλ. β. 'Απριλ. η IB α ΙΓ και to κη με LE κα ις λ λα τη κε Ιαννου. κζ Ἰαννο. κς Ἰαννου.κε Ιαννουλα Ἰαννου. λ Ιαννου. κθ Ιαννου, κη Μαρτίου. Μαρτ. κδ Μαρτ. και Μαρτ. κγ Μαρτ. κη Μαρτ. και Μαρτ. κς Μαρτ. κα μα λς λε λη Φευρου κζ. Φευρου, ο Φευρου, με Φευρου. ιδ Φευρου. ιγ Φευρου. ιθ Φευρου, τη Απριλ. "Απριλ. ιδ Απριλ. ια Απριλ. ιβ' Απριλ. ια Απριλ. ι' Απριλ. ις Απριλ. με IA IE μ % κα κρ ΧΥ ιθ เท Φεύρου. γ Φευρου, β Φευρου, η Φευρου. 5 Φευρου. ς Φευρου, ο Φευρου, δ Μαρτίου. Μαρτ. λα Μαρτ. 2 Απριλ. τ' Απριλ. ο Απριλ. γ Απριλ. β' Απριλ. α λ λ λα Σβ Φεύρου. κα Φευρου, κγ Φευρου κβ Φευρου και Φευρου κ. Φευρου, ας Φευρου, κε Απριλ. "Απριλ. και Απριλ. κ Απριλ. 10 Απριλ. τη Ἀπριλ. και Απριλ. κγ Απριλ. κβ κα IG ις IZ Απριλ. ΤΗ Και Y κη Φεύρου, και Φεύρου. Ο Φευρου, σε Φευρου. ιδ Απριλ. ζ Απριλ. 5 Απριλ. ιβ' Απριλ. τα κι κρ Φεύρου. γ Φευρου. β Φευρου, ο Ιαννου. λα ας και τα Φευρου, ιγ Φευρου, ιβ Φευρου, τα Απριλ. 1 Απριλ. Ο ᾿Απριλ. η XY κα ΚΕ Ἰαννου. λ. Ιαννου, κθ Φευρου, δ λε λη Μαρτίου. Μαρτ. λα Μαρτ. λ. Μαρτ. κθ Μαρτ. κη, Μαρτ, κι Μαρτ. κς Απριλ. α λγ λε λβ Φεύρου, ιζ Φευρου, κγ. Φευρου. κβ. Φευρου και Φευρου. κ Φευρου, το Φευρου τη Απριλ. "Απριλ. 18 Απριλ. κ Απριλ. 10 Απριλ, 1η Απριλ. 15 Απριλ. ις Απριλ, ιε !S ιζ τη τρ δ LE ας και (*) Primus hic numerus primum diem τῆς ἀπόχρεω denotat: secundus, Paschalis: tertius numerum dierum jejuni Apostolorum et sic in aliis.
Φασὶ γὰρ οἱ Ἕλληνες εἶναι δώδεκα ζώδια ἐξ ἀστέ- ρων ἐν τῷ οὐρανῷ, ἐναντίαν κίνησιν ἔχοντα τῷ τε ἡλίῳ, καὶ τῇ σελήνῃ, καὶ τοῖς ἄλλοις πέντε πλανήταις, καὶ διὰ δώδεκα ζωδίων παρέρχεσθαι τοὺς ἑπτά. Τῶν δὲ ἑπτὰ πλανητῶν τὰ ὀνόματα εἰσὶ ταῦτα· Ἥλιος, Σελήνη, Ζεὺς, Ἑρμῆς, Ἄρης, Ἀφροδίτη, Κρόνος. Πλανήτας δὲ καλοῦσιν αὐτοὺς διὰ τὸ ἐναν- τίαν αὐτοὺς τοῦ οὐρανοῦ κινεῖσθαι κίνησιν. Εἶναι δὲ καθ’ ἑκάστην ζώνην τοῦ οὐρανοῦ ἕνα τῶν ἑπτὰ πλανη- τῶν· ἕνα μὲν ἐν τῇ πρώτῃ καὶ ἀνωτέρᾳ τὸν Κρόνον· ἐν δὲ τῇ δευτέρᾳ τὸν Δία· ἐν τῇ τρίτῃ τὸν Ἄρεα· ἐν δὲ τῇ τετάρτῃ τὸν Ἥλιον· ἐν δὲ τῇ πέμπτῃ τὴν Ἀφροδίτην· ἐν δὲ τῇ ἕκτῃ τὸν Ἑρμῆν· ἐν δὲ τῇ ἑβδόμῃ καὶ κατωτέρᾳ τὴν Σελήνην.
Y XE XS G H LE IA XY IB to LE IA IE IG IZ Y XY !S LE (*) Primus hic numerus primum diem denotat: secundus, Paschalis: tertius numerum dierum jejuni Apostolorum et sic in aliis. 580 ΠΑΣΧΑΛΙΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ, ΟΙ ΚΥΚΛΟΙ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ. Τὸ νομικὸν Πάσχα. α Y Θ ما και τα ιζ เท ιβ ΚΕ ×5 και χρ ๆ δ κη Θεμέλια τῆς σελήνης. Απριλ. κα * Φεύρου. ι Φευρου. Ο Φευρου, η Φευρου. 5 Φευρου. 5 Φευρου. ιβ Φευρου, και "Απριλ. 5 Απριλς Απριλ. ε Απριλ. δ' Απριλ. 7 Απριλ, ο "Απριλ, η ας κη κα λ κα XE Ιαννου. κζ Ἰαννο. κς Φευρου. α Ιαννου. λα Ἰαννου. λ Ἰαννου. κθ Ἰαννου. κη Μαρτίου. Μαρτ. κι Μαρτ. κγ Μαρτ. κθ Μαρτ. κη Μαρτ. κζ Μαρτ. κς Μαρτ. κε β μα λε λς λε λη μ Φευρου, τζ Φεύρου. ις Φεύρου. σε Φευρου. ιδ Φευρου. κ Φεύρου. ιθ Φευρου, τη XS Απριλ. "Απριλ. 18 Απριλ. γ Απριλ. ιβ' Απριλ. τα Απριλ. 15 Απριλ. της Απριλ. τες ιζ г し ιθ κα κρ ις τη Φεύρου. γ Φευρου. Ο Φευρου, η Φευρου. 5 Φευρου. ς Φευρου, ο Φευρου, δ Μαρτίου. Μαρτ. 2α Απριλ. 5 Απριλ. ε Απριλ. δ' Απριλ. γ Απριλ. β' Απριλ. α κη λα λγ λβ Φευρου, κδ Φευρου κγ Φευρου κ β Φευρου κη Φευρου. κζ. Φευρου κς Φευρου, και Απριλ. "Απριλ. και Απριλ. κα Απριλ. 10 Απριλ. κε Απριλ. κδ Απριλ. κγ Απριλ. κβ τη G H ท Θ τα ιβ Φεύρου. ιζ Φευρου. ις Φευρου, με Φευρου. ιδ Φευρου. ιγ Φευρου. ιβ Φευρου, τα Απριλ. "Απριλ. ιδ Απριλ. ιγ. Απριλ. ιβ' Απριλ, τα Απριλ. 1 Απριλ. Ο 'Απριλ. η ιθ και ΧΥ Φεύρου, γι Φευρου, β Φευρου, α Ιαννουλα Φευρου, ς Μαρτίου. Μαρτ. λὰ Μαρτ. 2 Μαρτ. κθ Μαρτ. κη Απριλ. γ λε Ας κε ιζ κη Φευρου, ο Φευρου, δ Απριλ. β' Απριλ. α λα Φευρου. ιθ Φευρου, κα λγ λ Φευρου, κδ Φευρου, κγ Φευρου κβ Φευρου κα Φευρου. κ Απριλ. "Απριλ. και Απριλ. και Απριλ. 10 Απριλ. της Απριλ. 15 Απριλ. ις Απριλ. κβ ιζ LE ις τα ιβ Φεύρου. ι Φευρου. Ο Φευρου, η Φευρου, ιδ Φευρου, ιγ Φευρου. ιβ Φευρου, τα Απριλ. "Απριλ. 5 Απριλ. 5 Απριλ. € Απριλ. ια Απριλ. 1 Απριλ. Ο Απριλ. η Θ κα κζ Φευρού, γι Φευρου. β Μαρτίου. Μαρτ. λα. Μαρτ. 2 Αγ λδ Φευρου, τα Φευρου, τις IA κη λε λς XY κα ΧΕ κβ Φευρου. α Ιαννουλα Ιαννου. λ Ταννου. κθ Ιαννου, κη Μαρτ. κθ Μαρτ. κη Μαρτ. κζ. Μαρτ. κς Μαρτ. κε λε λη Φευρου κβ Φευρου και Φευρου, κ Φευρου, τη Φευρου, τη Απριλ. "Απριλ. ιδ' Απριλ. γ Απριλ. 10 Απριλ. τη Απριλ. ιζ Απριλ. 15 Απριλ. τε ιζ Φεύρου.ας Φεύρου. Ο Φευρου, η Φευρου. ζ Φευρου. ς. Φευρου, ε. Φευρου, α Απριλ. "Απριλ. εξ Απριλ. 5 Απριλ. ἐν Ἀπριλ. δ' Απριλ. γ' Απριλ. β. 'Απριλ. η IB α ΙΓ και to κη με LE κα ις λ λα τη κε Ιαννου. κζ Ἰαννο. κς Ἰαννου.κε Ιαννουλα Ἰαννου. λ Ιαννου. κθ Ιαννου, κη Μαρτίου. Μαρτ. κδ Μαρτ. και Μαρτ. κγ Μαρτ. κη Μαρτ. και Μαρτ. κς Μαρτ. κα μα λς λε λη Φευρου κζ. Φευρου, ο Φευρου, με Φευρου. ιδ Φευρου. ιγ Φευρου. ιθ Φευρου, τη Απριλ. "Απριλ. ιδ Απριλ. ια Απριλ. ιβ' Απριλ. ια Απριλ. ι' Απριλ. ις Απριλ. με IA IE μ % κα κρ ΧΥ ιθ เท Φεύρου. γ Φευρου, β Φευρου, η Φευρου. 5 Φευρου. ς Φευρου, ο Φευρου, δ Μαρτίου. Μαρτ. λα Μαρτ. 2 Απριλ. τ' Απριλ. ο Απριλ. γ Απριλ. β' Απριλ. α λ λ λα Σβ Φεύρου. κα Φευρου, κγ Φευρου κβ Φευρου και Φευρου κ. Φευρου, ας Φευρου, κε Απριλ. "Απριλ. και Απριλ. κ Απριλ. 10 Απριλ. τη Ἀπριλ. και Απριλ. κγ Απριλ. κβ κα IG ις IZ Απριλ. ΤΗ Και Y κη Φεύρου, και Φεύρου. Ο Φευρου, σε Φευρου. ιδ Απριλ. ζ Απριλ. 5 Απριλ. ιβ' Απριλ. τα κι κρ Φεύρου. γ Φευρου. β Φευρου, ο Ιαννου. λα ας και τα Φευρου, ιγ Φευρου, ιβ Φευρου, τα Απριλ. 1 Απριλ. Ο ᾿Απριλ. η XY κα ΚΕ Ἰαννου. λ. Ιαννου, κθ Φευρου, δ λε λη Μαρτίου. Μαρτ. λα Μαρτ. λ. Μαρτ. κθ Μαρτ. κη, Μαρτ, κι Μαρτ. κς Απριλ. α λγ λε λβ Φεύρου, ιζ Φευρου, κγ. Φευρου. κβ. Φευρου και Φευρου. κ Φευρου, το Φευρου τη Απριλ. "Απριλ. 18 Απριλ. κ Απριλ. 10 Απριλ, 1η Απριλ. 15 Απριλ. ις Απριλ, ιε !S ιζ τη τρ δ LE ας και (*) Primus hic numerus primum diem τῆς ἀπόχρεω denotat: secundus, Paschalis: tertius numerum dierum jejuni Apostolorum et sic in aliis.
Ὁ μὲν οὖν Ἥλιος καθ’ ἕκαστον ζώδιον ἀποτελεῖ μῆνα ἕνα, καὶ διὰ τῶν δώδεκα μηνῶν τὰ δώδεκα ζώδια διέρχεται. Τῶν δὲ δώδεκα ζωδίων τὰ ὀνόματα εἰσὶ ταῦτα, καὶ οἱ τούτων μῆνες· α, Κριός· μηνὶ Μαρτίῳ κα δέχεται τὸν ἥλιον· β, Ταῦρος· μηνὶ Ἀπριλλίῳ κγ· γ, Δίδυμος Μαί̈ῳ κδ· δ, Καρκίνος Ἰουνίῳ κδ· ε, Λέων Ἰουλίῳ κε· , Παρθένος, Αὐγούστῳ κε. ζ, Ζυγὸς Σεπτεμβρίῳ κε· η, Σκορπίος, Ὀκτωβρίῳ. κε· θ, Τοξότης, Νοεμβρίῳ κε· ι, Αἰγόκερως, Δεκεμβρίῳ κε· ια, Ὑδροχόος, Ἰαννουαρίῳ κ· ιβ, Ἰχθῦς, Φευ- βρουαρίῳ κ. Ἡ δὲ Σελήνη καθ’ ἕκαστον μῆνα τὰ ιβ ζώδια διέρχεται, καὶ κατωτέρα παροῦσα, καὶ ταχύ- τερον ταῦτα διοδεύουσα· ὡς ἐὰν ποιήσῃς πόλον ἔν- δον ἄλλου πόλου, ὁ ἔνδον πόλος μικρότερος εὑρεθή- σεται.
Y XE XS G H LE IA XY IB to LE IA IE IG IZ Y XY !S LE (*) Primus hic numerus primum diem denotat: secundus, Paschalis: tertius numerum dierum jejuni Apostolorum et sic in aliis. 580 ΠΑΣΧΑΛΙΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ, ΟΙ ΚΥΚΛΟΙ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ. Τὸ νομικὸν Πάσχα. α Y Θ ما και τα ιζ เท ιβ ΚΕ ×5 και χρ ๆ δ κη Θεμέλια τῆς σελήνης. Απριλ. κα * Φεύρου. ι Φευρου. Ο Φευρου, η Φευρου. 5 Φευρου. 5 Φευρου. ιβ Φευρου, και "Απριλ. 5 Απριλς Απριλ. ε Απριλ. δ' Απριλ. 7 Απριλ, ο "Απριλ, η ας κη κα λ κα XE Ιαννου. κζ Ἰαννο. κς Φευρου. α Ιαννου. λα Ἰαννου. λ Ἰαννου. κθ Ἰαννου. κη Μαρτίου. Μαρτ. κι Μαρτ. κγ Μαρτ. κθ Μαρτ. κη Μαρτ. κζ Μαρτ. κς Μαρτ. κε β μα λε λς λε λη μ Φευρου, τζ Φεύρου. ις Φεύρου. σε Φευρου. ιδ Φευρου. κ Φεύρου. ιθ Φευρου, τη XS Απριλ. "Απριλ. 18 Απριλ. γ Απριλ. ιβ' Απριλ. τα Απριλ. 15 Απριλ. της Απριλ. τες ιζ г し ιθ κα κρ ις τη Φεύρου. γ Φευρου. Ο Φευρου, η Φευρου. 5 Φευρου. ς Φευρου, ο Φευρου, δ Μαρτίου. Μαρτ. 2α Απριλ. 5 Απριλ. ε Απριλ. δ' Απριλ. γ Απριλ. β' Απριλ. α κη λα λγ λβ Φευρου, κδ Φευρου κγ Φευρου κ β Φευρου κη Φευρου. κζ. Φευρου κς Φευρου, και Απριλ. "Απριλ. και Απριλ. κα Απριλ. 10 Απριλ. κε Απριλ. κδ Απριλ. κγ Απριλ. κβ τη G H ท Θ τα ιβ Φεύρου. ιζ Φευρου. ις Φευρου, με Φευρου. ιδ Φευρου. ιγ Φευρου. ιβ Φευρου, τα Απριλ. "Απριλ. ιδ Απριλ. ιγ. Απριλ. ιβ' Απριλ, τα Απριλ. 1 Απριλ. Ο 'Απριλ. η ιθ και ΧΥ Φεύρου, γι Φευρου, β Φευρου, α Ιαννουλα Φευρου, ς Μαρτίου. Μαρτ. λὰ Μαρτ. 2 Μαρτ. κθ Μαρτ. κη Απριλ. γ λε Ας κε ιζ κη Φευρου, ο Φευρου, δ Απριλ. β' Απριλ. α λα Φευρου. ιθ Φευρου, κα λγ λ Φευρου, κδ Φευρου, κγ Φευρου κβ Φευρου κα Φευρου. κ Απριλ. "Απριλ. και Απριλ. και Απριλ. 10 Απριλ. της Απριλ. 15 Απριλ. ις Απριλ. κβ ιζ LE ις τα ιβ Φεύρου. ι Φευρου. Ο Φευρου, η Φευρου, ιδ Φευρου, ιγ Φευρου. ιβ Φευρου, τα Απριλ. "Απριλ. 5 Απριλ. 5 Απριλ. € Απριλ. ια Απριλ. 1 Απριλ. Ο Απριλ. η Θ κα κζ Φευρού, γι Φευρου. β Μαρτίου. Μαρτ. λα. Μαρτ. 2 Αγ λδ Φευρου, τα Φευρου, τις IA κη λε λς XY κα ΧΕ κβ Φευρου. α Ιαννουλα Ιαννου. λ Ταννου. κθ Ιαννου, κη Μαρτ. κθ Μαρτ. κη Μαρτ. κζ. Μαρτ. κς Μαρτ. κε λε λη Φευρου κβ Φευρου και Φευρου, κ Φευρου, τη Φευρου, τη Απριλ. "Απριλ. ιδ' Απριλ. γ Απριλ. 10 Απριλ. τη Απριλ. ιζ Απριλ. 15 Απριλ. τε ιζ Φεύρου.ας Φεύρου. Ο Φευρου, η Φευρου. ζ Φευρου. ς. Φευρου, ε. Φευρου, α Απριλ. "Απριλ. εξ Απριλ. 5 Απριλ. ἐν Ἀπριλ. δ' Απριλ. γ' Απριλ. β. 'Απριλ. η IB α ΙΓ και to κη με LE κα ις λ λα τη κε Ιαννου. κζ Ἰαννο. κς Ἰαννου.κε Ιαννουλα Ἰαννου. λ Ιαννου. κθ Ιαννου, κη Μαρτίου. Μαρτ. κδ Μαρτ. και Μαρτ. κγ Μαρτ. κη Μαρτ. και Μαρτ. κς Μαρτ. κα μα λς λε λη Φευρου κζ. Φευρου, ο Φευρου, με Φευρου. ιδ Φευρου. ιγ Φευρου. ιθ Φευρου, τη Απριλ. "Απριλ. ιδ Απριλ. ια Απριλ. ιβ' Απριλ. ια Απριλ. ι' Απριλ. ις Απριλ. με IA IE μ % κα κρ ΧΥ ιθ เท Φεύρου. γ Φευρου, β Φευρου, η Φευρου. 5 Φευρου. ς Φευρου, ο Φευρου, δ Μαρτίου. Μαρτ. λα Μαρτ. 2 Απριλ. τ' Απριλ. ο Απριλ. γ Απριλ. β' Απριλ. α λ λ λα Σβ Φεύρου. κα Φευρου, κγ Φευρου κβ Φευρου και Φευρου κ. Φευρου, ας Φευρου, κε Απριλ. "Απριλ. και Απριλ. κ Απριλ. 10 Απριλ. τη Ἀπριλ. και Απριλ. κγ Απριλ. κβ κα IG ις IZ Απριλ. ΤΗ Και Y κη Φεύρου, και Φεύρου. Ο Φευρου, σε Φευρου. ιδ Απριλ. ζ Απριλ. 5 Απριλ. ιβ' Απριλ. τα κι κρ Φεύρου. γ Φευρου. β Φευρου, ο Ιαννου. λα ας και τα Φευρου, ιγ Φευρου, ιβ Φευρου, τα Απριλ. 1 Απριλ. Ο ᾿Απριλ. η XY κα ΚΕ Ἰαννου. λ. Ιαννου, κθ Φευρου, δ λε λη Μαρτίου. Μαρτ. λα Μαρτ. λ. Μαρτ. κθ Μαρτ. κη, Μαρτ, κι Μαρτ. κς Απριλ. α λγ λε λβ Φεύρου, ιζ Φευρου, κγ. Φευρου. κβ. Φευρου και Φευρου. κ Φευρου, το Φευρου τη Απριλ. "Απριλ. 18 Απριλ. κ Απριλ. 10 Απριλ, 1η Απριλ. 15 Απριλ. ις Απριλ, ιε !S ιζ τη τρ δ LE ας και (*) Primus hic numerus primum diem τῆς ἀπόχρεω denotat: secundus, Paschalis: tertius numerum dierum jejuni Apostolorum et sic in aliis.
Οὕτω καὶ ὁ δρόμος τῆς Σελήνης κατωτέρας οὔσης ὀλιγότερός ἐστιν, καὶ ἀνύεται τάχιον.
Y XE XS G H LE IA XY IB to LE IA IE IG IZ Y XY !S LE (*) Primus hic numerus primum diem denotat: secundus, Paschalis: tertius numerum dierum jejuni Apostolorum et sic in aliis. 580 ΠΑΣΧΑΛΙΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ, ΟΙ ΚΥΚΛΟΙ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ. Τὸ νομικὸν Πάσχα. α Y Θ ما και τα ιζ เท ιβ ΚΕ ×5 και χρ ๆ δ κη Θεμέλια τῆς σελήνης. Απριλ. κα * Φεύρου. ι Φευρου. Ο Φευρου, η Φευρου. 5 Φευρου. 5 Φευρου. ιβ Φευρου, και "Απριλ. 5 Απριλς Απριλ. ε Απριλ. δ' Απριλ. 7 Απριλ, ο "Απριλ, η ας κη κα λ κα XE Ιαννου. κζ Ἰαννο. κς Φευρου. α Ιαννου. λα Ἰαννου. λ Ἰαννου. κθ Ἰαννου. κη Μαρτίου. Μαρτ. κι Μαρτ. κγ Μαρτ. κθ Μαρτ. κη Μαρτ. κζ Μαρτ. κς Μαρτ. κε β μα λε λς λε λη μ Φευρου, τζ Φεύρου. ις Φεύρου. σε Φευρου. ιδ Φευρου. κ Φεύρου. ιθ Φευρου, τη XS Απριλ. "Απριλ. 18 Απριλ. γ Απριλ. ιβ' Απριλ. τα Απριλ. 15 Απριλ. της Απριλ. τες ιζ г し ιθ κα κρ ις τη Φεύρου. γ Φευρου. Ο Φευρου, η Φευρου. 5 Φευρου. ς Φευρου, ο Φευρου, δ Μαρτίου. Μαρτ. 2α Απριλ. 5 Απριλ. ε Απριλ. δ' Απριλ. γ Απριλ. β' Απριλ. α κη λα λγ λβ Φευρου, κδ Φευρου κγ Φευρου κ β Φευρου κη Φευρου. κζ. Φευρου κς Φευρου, και Απριλ. "Απριλ. και Απριλ. κα Απριλ. 10 Απριλ. κε Απριλ. κδ Απριλ. κγ Απριλ. κβ τη G H ท Θ τα ιβ Φεύρου. ιζ Φευρου. ις Φευρου, με Φευρου. ιδ Φευρου. ιγ Φευρου. ιβ Φευρου, τα Απριλ. "Απριλ. ιδ Απριλ. ιγ. Απριλ. ιβ' Απριλ, τα Απριλ. 1 Απριλ. Ο 'Απριλ. η ιθ και ΧΥ Φεύρου, γι Φευρου, β Φευρου, α Ιαννουλα Φευρου, ς Μαρτίου. Μαρτ. λὰ Μαρτ. 2 Μαρτ. κθ Μαρτ. κη Απριλ. γ λε Ας κε ιζ κη Φευρου, ο Φευρου, δ Απριλ. β' Απριλ. α λα Φευρου. ιθ Φευρου, κα λγ λ Φευρου, κδ Φευρου, κγ Φευρου κβ Φευρου κα Φευρου. κ Απριλ. "Απριλ. και Απριλ. και Απριλ. 10 Απριλ. της Απριλ. 15 Απριλ. ις Απριλ. κβ ιζ LE ις τα ιβ Φεύρου. ι Φευρου. Ο Φευρου, η Φευρου, ιδ Φευρου, ιγ Φευρου. ιβ Φευρου, τα Απριλ. "Απριλ. 5 Απριλ. 5 Απριλ. € Απριλ. ια Απριλ. 1 Απριλ. Ο Απριλ. η Θ κα κζ Φευρού, γι Φευρου. β Μαρτίου. Μαρτ. λα. Μαρτ. 2 Αγ λδ Φευρου, τα Φευρου, τις IA κη λε λς XY κα ΧΕ κβ Φευρου. α Ιαννουλα Ιαννου. λ Ταννου. κθ Ιαννου, κη Μαρτ. κθ Μαρτ. κη Μαρτ. κζ. Μαρτ. κς Μαρτ. κε λε λη Φευρου κβ Φευρου και Φευρου, κ Φευρου, τη Φευρου, τη Απριλ. "Απριλ. ιδ' Απριλ. γ Απριλ. 10 Απριλ. τη Απριλ. ιζ Απριλ. 15 Απριλ. τε ιζ Φεύρου.ας Φεύρου. Ο Φευρου, η Φευρου. ζ Φευρου. ς. Φευρου, ε. Φευρου, α Απριλ. "Απριλ. εξ Απριλ. 5 Απριλ. ἐν Ἀπριλ. δ' Απριλ. γ' Απριλ. β. 'Απριλ. η IB α ΙΓ και to κη με LE κα ις λ λα τη κε Ιαννου. κζ Ἰαννο. κς Ἰαννου.κε Ιαννουλα Ἰαννου. λ Ιαννου. κθ Ιαννου, κη Μαρτίου. Μαρτ. κδ Μαρτ. και Μαρτ. κγ Μαρτ. κη Μαρτ. και Μαρτ. κς Μαρτ. κα μα λς λε λη Φευρου κζ. Φευρου, ο Φευρου, με Φευρου. ιδ Φευρου. ιγ Φευρου. ιθ Φευρου, τη Απριλ. "Απριλ. ιδ Απριλ. ια Απριλ. ιβ' Απριλ. ια Απριλ. ι' Απριλ. ις Απριλ. με IA IE μ % κα κρ ΧΥ ιθ เท Φεύρου. γ Φευρου, β Φευρου, η Φευρου. 5 Φευρου. ς Φευρου, ο Φευρου, δ Μαρτίου. Μαρτ. λα Μαρτ. 2 Απριλ. τ' Απριλ. ο Απριλ. γ Απριλ. β' Απριλ. α λ λ λα Σβ Φεύρου. κα Φευρου, κγ Φευρου κβ Φευρου και Φευρου κ. Φευρου, ας Φευρου, κε Απριλ. "Απριλ. και Απριλ. κ Απριλ. 10 Απριλ. τη Ἀπριλ. και Απριλ. κγ Απριλ. κβ κα IG ις IZ Απριλ. ΤΗ Και Y κη Φεύρου, και Φεύρου. Ο Φευρου, σε Φευρου. ιδ Απριλ. ζ Απριλ. 5 Απριλ. ιβ' Απριλ. τα κι κρ Φεύρου. γ Φευρου. β Φευρου, ο Ιαννου. λα ας και τα Φευρου, ιγ Φευρου, ιβ Φευρου, τα Απριλ. 1 Απριλ. Ο ᾿Απριλ. η XY κα ΚΕ Ἰαννου. λ. Ιαννου, κθ Φευρου, δ λε λη Μαρτίου. Μαρτ. λα Μαρτ. λ. Μαρτ. κθ Μαρτ. κη, Μαρτ, κι Μαρτ. κς Απριλ. α λγ λε λβ Φεύρου, ιζ Φευρου, κγ. Φευρου. κβ. Φευρου και Φευρου. κ Φευρου, το Φευρου τη Απριλ. "Απριλ. 18 Απριλ. κ Απριλ. 10 Απριλ, 1η Απριλ. 15 Απριλ. ις Απριλ, ιε !S ιζ τη τρ δ LE ας και (*) Primus hic numerus primum diem τῆς ἀπόχρεω denotat: secundus, Paschalis: tertius numerum dierum jejuni Apostolorum et sic in aliis.
On Various MonthsΠερὶ διαφόρων μηνῶν
Clean text (TLG). Diplomatic Greek text; the machine OCR of the Migne page is kept in the OCR and Page views.
Περὶ διαφόρων μηνῶν. Μῆνες κατὰ Ῥωμαίους. α. Μάρτιος λα· Γλυκοφάγει, γλυκοπότει. β. Ἀπρίλλιος λ· Ῥαφάνης μὴ φάγῃς. γ. Μάϊος λα· Ποδοκέφαλα μὴ φάγῃς. δ. Ἰούνιος λα· Πίνε ὕδωρ ὀλίγον. ε. Ἰούλιος λα· Ἀπέχου ἀφροδισίων. . Αὔ- γουστος λα· Ὠμὰ λάχανα μὴ φάγῃς. ζ. Σεπτέμ- βριος λ· Γάλα μὴ φάγῃς. η. Ὀκτώβριος λα· Ἀπ- έχου ὀξυφαγίας. θ. Νοέμβριος λ· Ἀπέχου πολυλου- σίας. ι. Δεκέμβριος λα· Κράμβην μὴ φάγῃς. ια. Ἰαννουάριος λα· Ὥρᾳ ιβ πίνε ἄκρατον ὀλίγον. ιβ. Φευβρουάριος κη· Σεύτλου μὴ φάγῃς.
Y XE XS G H LE IA XY IB to LE IA IE IG IZ Y XY !S LE (*) Primus hic numerus primum diem denotat: secundus, Paschalis: tertius numerum dierum jejuni Apostolorum et sic in aliis. 580 ΠΑΣΧΑΛΙΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ, ΟΙ ΚΥΚΛΟΙ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ. Τὸ νομικὸν Πάσχα. α Y Θ ما και τα ιζ เท ιβ ΚΕ ×5 και χρ ๆ δ κη Θεμέλια τῆς σελήνης. Απριλ. κα * Φεύρου. ι Φευρου. Ο Φευρου, η Φευρου. 5 Φευρου. 5 Φευρου. ιβ Φευρου, και "Απριλ. 5 Απριλς Απριλ. ε Απριλ. δ' Απριλ. 7 Απριλ, ο "Απριλ, η ας κη κα λ κα XE Ιαννου. κζ Ἰαννο. κς Φευρου. α Ιαννου. λα Ἰαννου. λ Ἰαννου. κθ Ἰαννου. κη Μαρτίου. Μαρτ. κι Μαρτ. κγ Μαρτ. κθ Μαρτ. κη Μαρτ. κζ Μαρτ. κς Μαρτ. κε β μα λε λς λε λη μ Φευρου, τζ Φεύρου. ις Φεύρου. σε Φευρου. ιδ Φευρου. κ Φεύρου. ιθ Φευρου, τη XS Απριλ. "Απριλ. 18 Απριλ. γ Απριλ. ιβ' Απριλ. τα Απριλ. 15 Απριλ. της Απριλ. τες ιζ г し ιθ κα κρ ις τη Φεύρου. γ Φευρου. Ο Φευρου, η Φευρου. 5 Φευρου. ς Φευρου, ο Φευρου, δ Μαρτίου. Μαρτ. 2α Απριλ. 5 Απριλ. ε Απριλ. δ' Απριλ. γ Απριλ. β' Απριλ. α κη λα λγ λβ Φευρου, κδ Φευρου κγ Φευρου κ β Φευρου κη Φευρου. κζ. Φευρου κς Φευρου, και Απριλ. "Απριλ. και Απριλ. κα Απριλ. 10 Απριλ. κε Απριλ. κδ Απριλ. κγ Απριλ. κβ τη G H ท Θ τα ιβ Φεύρου. ιζ Φευρου. ις Φευρου, με Φευρου. ιδ Φευρου. ιγ Φευρου. ιβ Φευρου, τα Απριλ. "Απριλ. ιδ Απριλ. ιγ. Απριλ. ιβ' Απριλ, τα Απριλ. 1 Απριλ. Ο 'Απριλ. η ιθ και ΧΥ Φεύρου, γι Φευρου, β Φευρου, α Ιαννουλα Φευρου, ς Μαρτίου. Μαρτ. λὰ Μαρτ. 2 Μαρτ. κθ Μαρτ. κη Απριλ. γ λε Ας κε ιζ κη Φευρου, ο Φευρου, δ Απριλ. β' Απριλ. α λα Φευρου. ιθ Φευρου, κα λγ λ Φευρου, κδ Φευρου, κγ Φευρου κβ Φευρου κα Φευρου. κ Απριλ. "Απριλ. και Απριλ. και Απριλ. 10 Απριλ. της Απριλ. 15 Απριλ. ις Απριλ. κβ ιζ LE ις τα ιβ Φεύρου. ι Φευρου. Ο Φευρου, η Φευρου, ιδ Φευρου, ιγ Φευρου. ιβ Φευρου, τα Απριλ. "Απριλ. 5 Απριλ. 5 Απριλ. € Απριλ. ια Απριλ. 1 Απριλ. Ο Απριλ. η Θ κα κζ Φευρού, γι Φευρου. β Μαρτίου. Μαρτ. λα. Μαρτ. 2 Αγ λδ Φευρου, τα Φευρου, τις IA κη λε λς XY κα ΧΕ κβ Φευρου. α Ιαννουλα Ιαννου. λ Ταννου. κθ Ιαννου, κη Μαρτ. κθ Μαρτ. κη Μαρτ. κζ. Μαρτ. κς Μαρτ. κε λε λη Φευρου κβ Φευρου και Φευρου, κ Φευρου, τη Φευρου, τη Απριλ. "Απριλ. ιδ' Απριλ. γ Απριλ. 10 Απριλ. τη Απριλ. ιζ Απριλ. 15 Απριλ. τε ιζ Φεύρου.ας Φεύρου. Ο Φευρου, η Φευρου. ζ Φευρου. ς. Φευρου, ε. Φευρου, α Απριλ. "Απριλ. εξ Απριλ. 5 Απριλ. ἐν Ἀπριλ. δ' Απριλ. γ' Απριλ. β. 'Απριλ. η IB α ΙΓ και to κη με LE κα ις λ λα τη κε Ιαννου. κζ Ἰαννο. κς Ἰαννου.κε Ιαννουλα Ἰαννου. λ Ιαννου. κθ Ιαννου, κη Μαρτίου. Μαρτ. κδ Μαρτ. και Μαρτ. κγ Μαρτ. κη Μαρτ. και Μαρτ. κς Μαρτ. κα μα λς λε λη Φευρου κζ. Φευρου, ο Φευρου, με Φευρου. ιδ Φευρου. ιγ Φευρου. ιθ Φευρου, τη Απριλ. "Απριλ. ιδ Απριλ. ια Απριλ. ιβ' Απριλ. ια Απριλ. ι' Απριλ. ις Απριλ. με IA IE μ % κα κρ ΧΥ ιθ เท Φεύρου. γ Φευρου, β Φευρου, η Φευρου. 5 Φευρου. ς Φευρου, ο Φευρου, δ Μαρτίου. Μαρτ. λα Μαρτ. 2 Απριλ. τ' Απριλ. ο Απριλ. γ Απριλ. β' Απριλ. α λ λ λα Σβ Φεύρου. κα Φευρου, κγ Φευρου κβ Φευρου και Φευρου κ. Φευρου, ας Φευρου, κε Απριλ. "Απριλ. και Απριλ. κ Απριλ. 10 Απριλ. τη Ἀπριλ. και Απριλ. κγ Απριλ. κβ κα IG ις IZ Απριλ. ΤΗ Και Y κη Φεύρου, και Φεύρου. Ο Φευρου, σε Φευρου. ιδ Απριλ. ζ Απριλ. 5 Απριλ. ιβ' Απριλ. τα κι κρ Φεύρου. γ Φευρου. β Φευρου, ο Ιαννου. λα ας και τα Φευρου, ιγ Φευρου, ιβ Φευρου, τα Απριλ. 1 Απριλ. Ο ᾿Απριλ. η XY κα ΚΕ Ἰαννου. λ. Ιαννου, κθ Φευρου, δ λε λη Μαρτίου. Μαρτ. λα Μαρτ. λ. Μαρτ. κθ Μαρτ. κη, Μαρτ, κι Μαρτ. κς Απριλ. α λγ λε λβ Φεύρου, ιζ Φευρου, κγ. Φευρου. κβ. Φευρου και Φευρου. κ Φευρου, το Φευρου τη Απριλ. "Απριλ. 18 Απριλ. κ Απριλ. 10 Απριλ, 1η Απριλ. 15 Απριλ. ις Απριλ, ιε !S ιζ τη τρ δ LE ας και (*) Primus hic numerus primum diem τῆς ἀπόχρεω denotat: secundus, Paschalis: tertius numerum dierum jejuni Apostolorum et sic in aliis.
Months according to the JewsΜῆνες κατὰ Ἰουδαίους
Clean text (TLG). Diplomatic Greek text; the machine OCR of the Migne page is kept in the OCR and Page views.
Μῆνες κατὰ Ἰουδαίους. α. Νισάν. β. Ἰάρ· γ. Σιουάν. δ. Θαμούζ. ε. Ἄβ. . Ἀλούλ. ζ.
Y XE XS G H LE IA XY IB to LE IA IE IG IZ Y XY !S LE (*) Primus hic numerus primum diem denotat: secundus, Paschalis: tertius numerum dierum jejuni Apostolorum et sic in aliis. 580 ΠΑΣΧΑΛΙΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ, ΟΙ ΚΥΚΛΟΙ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ. Τὸ νομικὸν Πάσχα. α Y Θ ما και τα ιζ เท ιβ ΚΕ ×5 και χρ ๆ δ κη Θεμέλια τῆς σελήνης. Απριλ. κα * Φεύρου. ι Φευρου. Ο Φευρου, η Φευρου. 5 Φευρου. 5 Φευρου. ιβ Φευρου, και "Απριλ. 5 Απριλς Απριλ. ε Απριλ. δ' Απριλ. 7 Απριλ, ο "Απριλ, η ας κη κα λ κα XE Ιαννου. κζ Ἰαννο. κς Φευρου. α Ιαννου. λα Ἰαννου. λ Ἰαννου. κθ Ἰαννου. κη Μαρτίου. Μαρτ. κι Μαρτ. κγ Μαρτ. κθ Μαρτ. κη Μαρτ. κζ Μαρτ. κς Μαρτ. κε β μα λε λς λε λη μ Φευρου, τζ Φεύρου. ις Φεύρου. σε Φευρου. ιδ Φευρου. κ Φεύρου. ιθ Φευρου, τη XS Απριλ. "Απριλ. 18 Απριλ. γ Απριλ. ιβ' Απριλ. τα Απριλ. 15 Απριλ. της Απριλ. τες ιζ г し ιθ κα κρ ις τη Φεύρου. γ Φευρου. Ο Φευρου, η Φευρου. 5 Φευρου. ς Φευρου, ο Φευρου, δ Μαρτίου. Μαρτ. 2α Απριλ. 5 Απριλ. ε Απριλ. δ' Απριλ. γ Απριλ. β' Απριλ. α κη λα λγ λβ Φευρου, κδ Φευρου κγ Φευρου κ β Φευρου κη Φευρου. κζ. Φευρου κς Φευρου, και Απριλ. "Απριλ. και Απριλ. κα Απριλ. 10 Απριλ. κε Απριλ. κδ Απριλ. κγ Απριλ. κβ τη G H ท Θ τα ιβ Φεύρου. ιζ Φευρου. ις Φευρου, με Φευρου. ιδ Φευρου. ιγ Φευρου. ιβ Φευρου, τα Απριλ. "Απριλ. ιδ Απριλ. ιγ. Απριλ. ιβ' Απριλ, τα Απριλ. 1 Απριλ. Ο 'Απριλ. η ιθ και ΧΥ Φεύρου, γι Φευρου, β Φευρου, α Ιαννουλα Φευρου, ς Μαρτίου. Μαρτ. λὰ Μαρτ. 2 Μαρτ. κθ Μαρτ. κη Απριλ. γ λε Ας κε ιζ κη Φευρου, ο Φευρου, δ Απριλ. β' Απριλ. α λα Φευρου. ιθ Φευρου, κα λγ λ Φευρου, κδ Φευρου, κγ Φευρου κβ Φευρου κα Φευρου. κ Απριλ. "Απριλ. και Απριλ. και Απριλ. 10 Απριλ. της Απριλ. 15 Απριλ. ις Απριλ. κβ ιζ LE ις τα ιβ Φεύρου. ι Φευρου. Ο Φευρου, η Φευρου, ιδ Φευρου, ιγ Φευρου. ιβ Φευρου, τα Απριλ. "Απριλ. 5 Απριλ. 5 Απριλ. € Απριλ. ια Απριλ. 1 Απριλ. Ο Απριλ. η Θ κα κζ Φευρού, γι Φευρου. β Μαρτίου. Μαρτ. λα. Μαρτ. 2 Αγ λδ Φευρου, τα Φευρου, τις IA κη λε λς XY κα ΧΕ κβ Φευρου. α Ιαννουλα Ιαννου. λ Ταννου. κθ Ιαννου, κη Μαρτ. κθ Μαρτ. κη Μαρτ. κζ. Μαρτ. κς Μαρτ. κε λε λη Φευρου κβ Φευρου και Φευρου, κ Φευρου, τη Φευρου, τη Απριλ. "Απριλ. ιδ' Απριλ. γ Απριλ. 10 Απριλ. τη Απριλ. ιζ Απριλ. 15 Απριλ. τε ιζ Φεύρου.ας Φεύρου. Ο Φευρου, η Φευρου. ζ Φευρου. ς. Φευρου, ε. Φευρου, α Απριλ. "Απριλ. εξ Απριλ. 5 Απριλ. ἐν Ἀπριλ. δ' Απριλ. γ' Απριλ. β. 'Απριλ. η IB α ΙΓ και to κη με LE κα ις λ λα τη κε Ιαννου. κζ Ἰαννο. κς Ἰαννου.κε Ιαννουλα Ἰαννου. λ Ιαννου. κθ Ιαννου, κη Μαρτίου. Μαρτ. κδ Μαρτ. και Μαρτ. κγ Μαρτ. κη Μαρτ. και Μαρτ. κς Μαρτ. κα μα λς λε λη Φευρου κζ. Φευρου, ο Φευρου, με Φευρου. ιδ Φευρου. ιγ Φευρου. ιθ Φευρου, τη Απριλ. "Απριλ. ιδ Απριλ. ια Απριλ. ιβ' Απριλ. ια Απριλ. ι' Απριλ. ις Απριλ. με IA IE μ % κα κρ ΧΥ ιθ เท Φεύρου. γ Φευρου, β Φευρου, η Φευρου. 5 Φευρου. ς Φευρου, ο Φευρου, δ Μαρτίου. Μαρτ. λα Μαρτ. 2 Απριλ. τ' Απριλ. ο Απριλ. γ Απριλ. β' Απριλ. α λ λ λα Σβ Φεύρου. κα Φευρου, κγ Φευρου κβ Φευρου και Φευρου κ. Φευρου, ας Φευρου, κε Απριλ. "Απριλ. και Απριλ. κ Απριλ. 10 Απριλ. τη Ἀπριλ. και Απριλ. κγ Απριλ. κβ κα IG ις IZ Απριλ. ΤΗ Και Y κη Φεύρου, και Φεύρου. Ο Φευρου, σε Φευρου. ιδ Απριλ. ζ Απριλ. 5 Απριλ. ιβ' Απριλ. τα κι κρ Φεύρου. γ Φευρου. β Φευρου, ο Ιαννου. λα ας και τα Φευρου, ιγ Φευρου, ιβ Φευρου, τα Απριλ. 1 Απριλ. Ο ᾿Απριλ. η XY κα ΚΕ Ἰαννου. λ. Ιαννου, κθ Φευρου, δ λε λη Μαρτίου. Μαρτ. λα Μαρτ. λ. Μαρτ. κθ Μαρτ. κη, Μαρτ, κι Μαρτ. κς Απριλ. α λγ λε λβ Φεύρου, ιζ Φευρου, κγ. Φευρου. κβ. Φευρου και Φευρου. κ Φευρου, το Φευρου τη Απριλ. "Απριλ. 18 Απριλ. κ Απριλ. 10 Απριλ, 1η Απριλ. 15 Απριλ. ις Απριλ, ιε !S ιζ τη τρ δ LE ας και (*) Primus hic numerus primum diem τῆς ἀπόχρεω denotat: secundus, Paschalis: tertius numerum dierum jejuni Apostolorum et sic in aliis.
Θεσρή. η. Μαρσουάν. θ. Χασλεύ. ι. Τιβήθ. ια. Σαβάτ. ιβ. Ἀδάρ.
Y XE XS G H LE IA XY IB to LE IA IE IG IZ Y XY !S LE (*) Primus hic numerus primum diem denotat: secundus, Paschalis: tertius numerum dierum jejuni Apostolorum et sic in aliis. 580 ΠΑΣΧΑΛΙΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ, ΟΙ ΚΥΚΛΟΙ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ. Τὸ νομικὸν Πάσχα. α Y Θ ما και τα ιζ เท ιβ ΚΕ ×5 και χρ ๆ δ κη Θεμέλια τῆς σελήνης. Απριλ. κα * Φεύρου. ι Φευρου. Ο Φευρου, η Φευρου. 5 Φευρου. 5 Φευρου. ιβ Φευρου, και "Απριλ. 5 Απριλς Απριλ. ε Απριλ. δ' Απριλ. 7 Απριλ, ο "Απριλ, η ας κη κα λ κα XE Ιαννου. κζ Ἰαννο. κς Φευρου. α Ιαννου. λα Ἰαννου. λ Ἰαννου. κθ Ἰαννου. κη Μαρτίου. Μαρτ. κι Μαρτ. κγ Μαρτ. κθ Μαρτ. κη Μαρτ. κζ Μαρτ. κς Μαρτ. κε β μα λε λς λε λη μ Φευρου, τζ Φεύρου. ις Φεύρου. σε Φευρου. ιδ Φευρου. κ Φεύρου. ιθ Φευρου, τη XS Απριλ. "Απριλ. 18 Απριλ. γ Απριλ. ιβ' Απριλ. τα Απριλ. 15 Απριλ. της Απριλ. τες ιζ г し ιθ κα κρ ις τη Φεύρου. γ Φευρου. Ο Φευρου, η Φευρου. 5 Φευρου. ς Φευρου, ο Φευρου, δ Μαρτίου. Μαρτ. 2α Απριλ. 5 Απριλ. ε Απριλ. δ' Απριλ. γ Απριλ. β' Απριλ. α κη λα λγ λβ Φευρου, κδ Φευρου κγ Φευρου κ β Φευρου κη Φευρου. κζ. Φευρου κς Φευρου, και Απριλ. "Απριλ. και Απριλ. κα Απριλ. 10 Απριλ. κε Απριλ. κδ Απριλ. κγ Απριλ. κβ τη G H ท Θ τα ιβ Φεύρου. ιζ Φευρου. ις Φευρου, με Φευρου. ιδ Φευρου. ιγ Φευρου. ιβ Φευρου, τα Απριλ. "Απριλ. ιδ Απριλ. ιγ. Απριλ. ιβ' Απριλ, τα Απριλ. 1 Απριλ. Ο 'Απριλ. η ιθ και ΧΥ Φεύρου, γι Φευρου, β Φευρου, α Ιαννουλα Φευρου, ς Μαρτίου. Μαρτ. λὰ Μαρτ. 2 Μαρτ. κθ Μαρτ. κη Απριλ. γ λε Ας κε ιζ κη Φευρου, ο Φευρου, δ Απριλ. β' Απριλ. α λα Φευρου. ιθ Φευρου, κα λγ λ Φευρου, κδ Φευρου, κγ Φευρου κβ Φευρου κα Φευρου. κ Απριλ. "Απριλ. και Απριλ. και Απριλ. 10 Απριλ. της Απριλ. 15 Απριλ. ις Απριλ. κβ ιζ LE ις τα ιβ Φεύρου. ι Φευρου. Ο Φευρου, η Φευρου, ιδ Φευρου, ιγ Φευρου. ιβ Φευρου, τα Απριλ. "Απριλ. 5 Απριλ. 5 Απριλ. € Απριλ. ια Απριλ. 1 Απριλ. Ο Απριλ. η Θ κα κζ Φευρού, γι Φευρου. β Μαρτίου. Μαρτ. λα. Μαρτ. 2 Αγ λδ Φευρου, τα Φευρου, τις IA κη λε λς XY κα ΧΕ κβ Φευρου. α Ιαννουλα Ιαννου. λ Ταννου. κθ Ιαννου, κη Μαρτ. κθ Μαρτ. κη Μαρτ. κζ. Μαρτ. κς Μαρτ. κε λε λη Φευρου κβ Φευρου και Φευρου, κ Φευρου, τη Φευρου, τη Απριλ. "Απριλ. ιδ' Απριλ. γ Απριλ. 10 Απριλ. τη Απριλ. ιζ Απριλ. 15 Απριλ. τε ιζ Φεύρου.ας Φεύρου. Ο Φευρου, η Φευρου. ζ Φευρου. ς. Φευρου, ε. Φευρου, α Απριλ. "Απριλ. εξ Απριλ. 5 Απριλ. ἐν Ἀπριλ. δ' Απριλ. γ' Απριλ. β. 'Απριλ. η IB α ΙΓ και to κη με LE κα ις λ λα τη κε Ιαννου. κζ Ἰαννο. κς Ἰαννου.κε Ιαννουλα Ἰαννου. λ Ιαννου. κθ Ιαννου, κη Μαρτίου. Μαρτ. κδ Μαρτ. και Μαρτ. κγ Μαρτ. κη Μαρτ. και Μαρτ. κς Μαρτ. κα μα λς λε λη Φευρου κζ. Φευρου, ο Φευρου, με Φευρου. ιδ Φευρου. ιγ Φευρου. ιθ Φευρου, τη Απριλ. "Απριλ. ιδ Απριλ. ια Απριλ. ιβ' Απριλ. ια Απριλ. ι' Απριλ. ις Απριλ. με IA IE μ % κα κρ ΧΥ ιθ เท Φεύρου. γ Φευρου, β Φευρου, η Φευρου. 5 Φευρου. ς Φευρου, ο Φευρου, δ Μαρτίου. Μαρτ. λα Μαρτ. 2 Απριλ. τ' Απριλ. ο Απριλ. γ Απριλ. β' Απριλ. α λ λ λα Σβ Φεύρου. κα Φευρου, κγ Φευρου κβ Φευρου και Φευρου κ. Φευρου, ας Φευρου, κε Απριλ. "Απριλ. και Απριλ. κ Απριλ. 10 Απριλ. τη Ἀπριλ. και Απριλ. κγ Απριλ. κβ κα IG ις IZ Απριλ. ΤΗ Και Y κη Φεύρου, και Φεύρου. Ο Φευρου, σε Φευρου. ιδ Απριλ. ζ Απριλ. 5 Απριλ. ιβ' Απριλ. τα κι κρ Φεύρου. γ Φευρου. β Φευρου, ο Ιαννου. λα ας και τα Φευρου, ιγ Φευρου, ιβ Φευρου, τα Απριλ. 1 Απριλ. Ο ᾿Απριλ. η XY κα ΚΕ Ἰαννου. λ. Ιαννου, κθ Φευρου, δ λε λη Μαρτίου. Μαρτ. λα Μαρτ. λ. Μαρτ. κθ Μαρτ. κη, Μαρτ, κι Μαρτ. κς Απριλ. α λγ λε λβ Φεύρου, ιζ Φευρου, κγ. Φευρου. κβ. Φευρου και Φευρου. κ Φευρου, το Φευρου τη Απριλ. "Απριλ. 18 Απριλ. κ Απριλ. 10 Απριλ, 1η Απριλ. 15 Απριλ. ις Απριλ, ιε !S ιζ τη τρ δ LE ας και (*) Primus hic numerus primum diem τῆς ἀπόχρεω denotat: secundus, Paschalis: tertius numerum dierum jejuni Apostolorum et sic in aliis.
Months according to the MacedoniansΜῆνες κατὰ Μακεδόνας
Clean text (TLG). Diplomatic Greek text; the machine OCR of the Migne page is kept in the OCR and Page views.
Μῆνες κατὰ Μακεδόνας. α. Ταῦρος. β. Δίδυμος· γ. Καρκῖνος. δ. Λέων. ε. Παρθένος. Ζυγός. ζ. Σκορπίος. η. Τοξότης. θ. Αἰγόκερως. ι. Ὑδροχόος. ια. Ἰχθῦς. ιβ. Κριός.
Y XE XS G H LE IA XY IB to LE IA IE IG IZ Y XY !S LE (*) Primus hic numerus primum diem denotat: secundus, Paschalis: tertius numerum dierum jejuni Apostolorum et sic in aliis. 580 ΠΑΣΧΑΛΙΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ, ΟΙ ΚΥΚΛΟΙ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ. Τὸ νομικὸν Πάσχα. α Y Θ ما και τα ιζ เท ιβ ΚΕ ×5 και χρ ๆ δ κη Θεμέλια τῆς σελήνης. Απριλ. κα * Φεύρου. ι Φευρου. Ο Φευρου, η Φευρου. 5 Φευρου. 5 Φευρου. ιβ Φευρου, και "Απριλ. 5 Απριλς Απριλ. ε Απριλ. δ' Απριλ. 7 Απριλ, ο "Απριλ, η ας κη κα λ κα XE Ιαννου. κζ Ἰαννο. κς Φευρου. α Ιαννου. λα Ἰαννου. λ Ἰαννου. κθ Ἰαννου. κη Μαρτίου. Μαρτ. κι Μαρτ. κγ Μαρτ. κθ Μαρτ. κη Μαρτ. κζ Μαρτ. κς Μαρτ. κε β μα λε λς λε λη μ Φευρου, τζ Φεύρου. ις Φεύρου. σε Φευρου. ιδ Φευρου. κ Φεύρου. ιθ Φευρου, τη XS Απριλ. "Απριλ. 18 Απριλ. γ Απριλ. ιβ' Απριλ. τα Απριλ. 15 Απριλ. της Απριλ. τες ιζ г し ιθ κα κρ ις τη Φεύρου. γ Φευρου. Ο Φευρου, η Φευρου. 5 Φευρου. ς Φευρου, ο Φευρου, δ Μαρτίου. Μαρτ. 2α Απριλ. 5 Απριλ. ε Απριλ. δ' Απριλ. γ Απριλ. β' Απριλ. α κη λα λγ λβ Φευρου, κδ Φευρου κγ Φευρου κ β Φευρου κη Φευρου. κζ. Φευρου κς Φευρου, και Απριλ. "Απριλ. και Απριλ. κα Απριλ. 10 Απριλ. κε Απριλ. κδ Απριλ. κγ Απριλ. κβ τη G H ท Θ τα ιβ Φεύρου. ιζ Φευρου. ις Φευρου, με Φευρου. ιδ Φευρου. ιγ Φευρου. ιβ Φευρου, τα Απριλ. "Απριλ. ιδ Απριλ. ιγ. Απριλ. ιβ' Απριλ, τα Απριλ. 1 Απριλ. Ο 'Απριλ. η ιθ και ΧΥ Φεύρου, γι Φευρου, β Φευρου, α Ιαννουλα Φευρου, ς Μαρτίου. Μαρτ. λὰ Μαρτ. 2 Μαρτ. κθ Μαρτ. κη Απριλ. γ λε Ας κε ιζ κη Φευρου, ο Φευρου, δ Απριλ. β' Απριλ. α λα Φευρου. ιθ Φευρου, κα λγ λ Φευρου, κδ Φευρου, κγ Φευρου κβ Φευρου κα Φευρου. κ Απριλ. "Απριλ. και Απριλ. και Απριλ. 10 Απριλ. της Απριλ. 15 Απριλ. ις Απριλ. κβ ιζ LE ις τα ιβ Φεύρου. ι Φευρου. Ο Φευρου, η Φευρου, ιδ Φευρου, ιγ Φευρου. ιβ Φευρου, τα Απριλ. "Απριλ. 5 Απριλ. 5 Απριλ. € Απριλ. ια Απριλ. 1 Απριλ. Ο Απριλ. η Θ κα κζ Φευρού, γι Φευρου. β Μαρτίου. Μαρτ. λα. Μαρτ. 2 Αγ λδ Φευρου, τα Φευρου, τις IA κη λε λς XY κα ΧΕ κβ Φευρου. α Ιαννουλα Ιαννου. λ Ταννου. κθ Ιαννου, κη Μαρτ. κθ Μαρτ. κη Μαρτ. κζ. Μαρτ. κς Μαρτ. κε λε λη Φευρου κβ Φευρου και Φευρου, κ Φευρου, τη Φευρου, τη Απριλ. "Απριλ. ιδ' Απριλ. γ Απριλ. 10 Απριλ. τη Απριλ. ιζ Απριλ. 15 Απριλ. τε ιζ Φεύρου.ας Φεύρου. Ο Φευρου, η Φευρου. ζ Φευρου. ς. Φευρου, ε. Φευρου, α Απριλ. "Απριλ. εξ Απριλ. 5 Απριλ. ἐν Ἀπριλ. δ' Απριλ. γ' Απριλ. β. 'Απριλ. η IB α ΙΓ και to κη με LE κα ις λ λα τη κε Ιαννου. κζ Ἰαννο. κς Ἰαννου.κε Ιαννουλα Ἰαννου. λ Ιαννου. κθ Ιαννου, κη Μαρτίου. Μαρτ. κδ Μαρτ. και Μαρτ. κγ Μαρτ. κη Μαρτ. και Μαρτ. κς Μαρτ. κα μα λς λε λη Φευρου κζ. Φευρου, ο Φευρου, με Φευρου. ιδ Φευρου. ιγ Φευρου. ιθ Φευρου, τη Απριλ. "Απριλ. ιδ Απριλ. ια Απριλ. ιβ' Απριλ. ια Απριλ. ι' Απριλ. ις Απριλ. με IA IE μ % κα κρ ΧΥ ιθ เท Φεύρου. γ Φευρου, β Φευρου, η Φευρου. 5 Φευρου. ς Φευρου, ο Φευρου, δ Μαρτίου. Μαρτ. λα Μαρτ. 2 Απριλ. τ' Απριλ. ο Απριλ. γ Απριλ. β' Απριλ. α λ λ λα Σβ Φεύρου. κα Φευρου, κγ Φευρου κβ Φευρου και Φευρου κ. Φευρου, ας Φευρου, κε Απριλ. "Απριλ. και Απριλ. κ Απριλ. 10 Απριλ. τη Ἀπριλ. και Απριλ. κγ Απριλ. κβ κα IG ις IZ Απριλ. ΤΗ Και Y κη Φεύρου, και Φεύρου. Ο Φευρου, σε Φευρου. ιδ Απριλ. ζ Απριλ. 5 Απριλ. ιβ' Απριλ. τα κι κρ Φεύρου. γ Φευρου. β Φευρου, ο Ιαννου. λα ας και τα Φευρου, ιγ Φευρου, ιβ Φευρου, τα Απριλ. 1 Απριλ. Ο ᾿Απριλ. η XY κα ΚΕ Ἰαννου. λ. Ιαννου, κθ Φευρου, δ λε λη Μαρτίου. Μαρτ. λα Μαρτ. λ. Μαρτ. κθ Μαρτ. κη, Μαρτ, κι Μαρτ. κς Απριλ. α λγ λε λβ Φεύρου, ιζ Φευρου, κγ. Φευρου. κβ. Φευρου και Φευρου. κ Φευρου, το Φευρου τη Απριλ. "Απριλ. 18 Απριλ. κ Απριλ. 10 Απριλ, 1η Απριλ. 15 Απριλ. ις Απριλ, ιε !S ιζ τη τρ δ LE ας και (*) Primus hic numerus primum diem τῆς ἀπόχρεω denotat: secundus, Paschalis: tertius numerum dierum jejuni Apostolorum et sic in aliis.
Months according to the GreeksΜῆνες κατὰ Ἕλληνας
Clean text (TLG). Diplomatic Greek text; the machine OCR of the Migne page is kept in the OCR and Page views.
Μῆνες κατὰ Ἕλληνας. α. Ξανθικός. β. Ἀρτεμίσιος. γ. Δαίσιος. δ. Πάνε- μος. ε. Λῷος. . Γορπιαῖος. ζ. Ὑπερβερεταῖος. η. Δῖος. θ. Ἀπηλλαῖος. ι. Αὐδυναῖος. ια. Περίτιος. ιβ. Δύστρος.
Y XE XS G H LE IA XY IB to LE IA IE IG IZ Y XY !S LE (*) Primus hic numerus primum diem denotat: secundus, Paschalis: tertius numerum dierum jejuni Apostolorum et sic in aliis. 580 ΠΑΣΧΑΛΙΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ, ΟΙ ΚΥΚΛΟΙ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ. Τὸ νομικὸν Πάσχα. α Y Θ ما και τα ιζ เท ιβ ΚΕ ×5 και χρ ๆ δ κη Θεμέλια τῆς σελήνης. Απριλ. κα * Φεύρου. ι Φευρου. Ο Φευρου, η Φευρου. 5 Φευρου. 5 Φευρου. ιβ Φευρου, και "Απριλ. 5 Απριλς Απριλ. ε Απριλ. δ' Απριλ. 7 Απριλ, ο "Απριλ, η ας κη κα λ κα XE Ιαννου. κζ Ἰαννο. κς Φευρου. α Ιαννου. λα Ἰαννου. λ Ἰαννου. κθ Ἰαννου. κη Μαρτίου. Μαρτ. κι Μαρτ. κγ Μαρτ. κθ Μαρτ. κη Μαρτ. κζ Μαρτ. κς Μαρτ. κε β μα λε λς λε λη μ Φευρου, τζ Φεύρου. ις Φεύρου. σε Φευρου. ιδ Φευρου. κ Φεύρου. ιθ Φευρου, τη XS Απριλ. "Απριλ. 18 Απριλ. γ Απριλ. ιβ' Απριλ. τα Απριλ. 15 Απριλ. της Απριλ. τες ιζ г し ιθ κα κρ ις τη Φεύρου. γ Φευρου. Ο Φευρου, η Φευρου. 5 Φευρου. ς Φευρου, ο Φευρου, δ Μαρτίου. Μαρτ. 2α Απριλ. 5 Απριλ. ε Απριλ. δ' Απριλ. γ Απριλ. β' Απριλ. α κη λα λγ λβ Φευρου, κδ Φευρου κγ Φευρου κ β Φευρου κη Φευρου. κζ. Φευρου κς Φευρου, και Απριλ. "Απριλ. και Απριλ. κα Απριλ. 10 Απριλ. κε Απριλ. κδ Απριλ. κγ Απριλ. κβ τη G H ท Θ τα ιβ Φεύρου. ιζ Φευρου. ις Φευρου, με Φευρου. ιδ Φευρου. ιγ Φευρου. ιβ Φευρου, τα Απριλ. "Απριλ. ιδ Απριλ. ιγ. Απριλ. ιβ' Απριλ, τα Απριλ. 1 Απριλ. Ο 'Απριλ. η ιθ και ΧΥ Φεύρου, γι Φευρου, β Φευρου, α Ιαννουλα Φευρου, ς Μαρτίου. Μαρτ. λὰ Μαρτ. 2 Μαρτ. κθ Μαρτ. κη Απριλ. γ λε Ας κε ιζ κη Φευρου, ο Φευρου, δ Απριλ. β' Απριλ. α λα Φευρου. ιθ Φευρου, κα λγ λ Φευρου, κδ Φευρου, κγ Φευρου κβ Φευρου κα Φευρου. κ Απριλ. "Απριλ. και Απριλ. και Απριλ. 10 Απριλ. της Απριλ. 15 Απριλ. ις Απριλ. κβ ιζ LE ις τα ιβ Φεύρου. ι Φευρου. Ο Φευρου, η Φευρου, ιδ Φευρου, ιγ Φευρου. ιβ Φευρου, τα Απριλ. "Απριλ. 5 Απριλ. 5 Απριλ. € Απριλ. ια Απριλ. 1 Απριλ. Ο Απριλ. η Θ κα κζ Φευρού, γι Φευρου. β Μαρτίου. Μαρτ. λα. Μαρτ. 2 Αγ λδ Φευρου, τα Φευρου, τις IA κη λε λς XY κα ΧΕ κβ Φευρου. α Ιαννουλα Ιαννου. λ Ταννου. κθ Ιαννου, κη Μαρτ. κθ Μαρτ. κη Μαρτ. κζ. Μαρτ. κς Μαρτ. κε λε λη Φευρου κβ Φευρου και Φευρου, κ Φευρου, τη Φευρου, τη Απριλ. "Απριλ. ιδ' Απριλ. γ Απριλ. 10 Απριλ. τη Απριλ. ιζ Απριλ. 15 Απριλ. τε ιζ Φεύρου.ας Φεύρου. Ο Φευρου, η Φευρου. ζ Φευρου. ς. Φευρου, ε. Φευρου, α Απριλ. "Απριλ. εξ Απριλ. 5 Απριλ. ἐν Ἀπριλ. δ' Απριλ. γ' Απριλ. β. 'Απριλ. η IB α ΙΓ και to κη με LE κα ις λ λα τη κε Ιαννου. κζ Ἰαννο. κς Ἰαννου.κε Ιαννουλα Ἰαννου. λ Ιαννου. κθ Ιαννου, κη Μαρτίου. Μαρτ. κδ Μαρτ. και Μαρτ. κγ Μαρτ. κη Μαρτ. και Μαρτ. κς Μαρτ. κα μα λς λε λη Φευρου κζ. Φευρου, ο Φευρου, με Φευρου. ιδ Φευρου. ιγ Φευρου. ιθ Φευρου, τη Απριλ. "Απριλ. ιδ Απριλ. ια Απριλ. ιβ' Απριλ. ια Απριλ. ι' Απριλ. ις Απριλ. με IA IE μ % κα κρ ΧΥ ιθ เท Φεύρου. γ Φευρου, β Φευρου, η Φευρου. 5 Φευρου. ς Φευρου, ο Φευρου, δ Μαρτίου. Μαρτ. λα Μαρτ. 2 Απριλ. τ' Απριλ. ο Απριλ. γ Απριλ. β' Απριλ. α λ λ λα Σβ Φεύρου. κα Φευρου, κγ Φευρου κβ Φευρου και Φευρου κ. Φευρου, ας Φευρου, κε Απριλ. "Απριλ. και Απριλ. κ Απριλ. 10 Απριλ. τη Ἀπριλ. και Απριλ. κγ Απριλ. κβ κα IG ις IZ Απριλ. ΤΗ Και Y κη Φεύρου, και Φεύρου. Ο Φευρου, σε Φευρου. ιδ Απριλ. ζ Απριλ. 5 Απριλ. ιβ' Απριλ. τα κι κρ Φεύρου. γ Φευρου. β Φευρου, ο Ιαννου. λα ας και τα Φευρου, ιγ Φευρου, ιβ Φευρου, τα Απριλ. 1 Απριλ. Ο ᾿Απριλ. η XY κα ΚΕ Ἰαννου. λ. Ιαννου, κθ Φευρου, δ λε λη Μαρτίου. Μαρτ. λα Μαρτ. λ. Μαρτ. κθ Μαρτ. κη, Μαρτ, κι Μαρτ. κς Απριλ. α λγ λε λβ Φεύρου, ιζ Φευρου, κγ. Φευρου. κβ. Φευρου και Φευρου. κ Φευρου, το Φευρου τη Απριλ. "Απριλ. 18 Απριλ. κ Απριλ. 10 Απριλ, 1η Απριλ. 15 Απριλ. ις Απριλ, ιε !S ιζ τη τρ δ LE ας και (*) Primus hic numerus primum diem τῆς ἀπόχρεω denotat: secundus, Paschalis: tertius numerum dierum jejuni Apostolorum et sic in aliis.
Months according to the EgyptiansΜῆνες κατὰ Αἰγυπτίους
Clean text (TLG). Diplomatic Greek text; the machine OCR of the Migne page is kept in the OCR and Page views.
Μῆνες κατὰ Αἰγυπτίους. α. Φαρμουθί. β. Παχών. γ. Παυνί. δ. Ἐπιφί. ε. Μεσωρί. . Θώθ. ζ. Φαωφί. η. Ἀθύρ. θ. Χοιάκ. ι. Τυβί. ια. Μεχείρ. ιβ. Φαμενώθ.
Y XE XS G H LE IA XY IB to LE IA IE IG IZ Y XY !S LE (*) Primus hic numerus primum diem denotat: secundus, Paschalis: tertius numerum dierum jejuni Apostolorum et sic in aliis. 580 ΠΑΣΧΑΛΙΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ, ΟΙ ΚΥΚΛΟΙ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ. Τὸ νομικὸν Πάσχα. α Y Θ ما και τα ιζ เท ιβ ΚΕ ×5 και χρ ๆ δ κη Θεμέλια τῆς σελήνης. Απριλ. κα * Φεύρου. ι Φευρου. Ο Φευρου, η Φευρου. 5 Φευρου. 5 Φευρου. ιβ Φευρου, και "Απριλ. 5 Απριλς Απριλ. ε Απριλ. δ' Απριλ. 7 Απριλ, ο "Απριλ, η ας κη κα λ κα XE Ιαννου. κζ Ἰαννο. κς Φευρου. α Ιαννου. λα Ἰαννου. λ Ἰαννου. κθ Ἰαννου. κη Μαρτίου. Μαρτ. κι Μαρτ. κγ Μαρτ. κθ Μαρτ. κη Μαρτ. κζ Μαρτ. κς Μαρτ. κε β μα λε λς λε λη μ Φευρου, τζ Φεύρου. ις Φεύρου. σε Φευρου. ιδ Φευρου. κ Φεύρου. ιθ Φευρου, τη XS Απριλ. "Απριλ. 18 Απριλ. γ Απριλ. ιβ' Απριλ. τα Απριλ. 15 Απριλ. της Απριλ. τες ιζ г し ιθ κα κρ ις τη Φεύρου. γ Φευρου. Ο Φευρου, η Φευρου. 5 Φευρου. ς Φευρου, ο Φευρου, δ Μαρτίου. Μαρτ. 2α Απριλ. 5 Απριλ. ε Απριλ. δ' Απριλ. γ Απριλ. β' Απριλ. α κη λα λγ λβ Φευρου, κδ Φευρου κγ Φευρου κ β Φευρου κη Φευρου. κζ. Φευρου κς Φευρου, και Απριλ. "Απριλ. και Απριλ. κα Απριλ. 10 Απριλ. κε Απριλ. κδ Απριλ. κγ Απριλ. κβ τη G H ท Θ τα ιβ Φεύρου. ιζ Φευρου. ις Φευρου, με Φευρου. ιδ Φευρου. ιγ Φευρου. ιβ Φευρου, τα Απριλ. "Απριλ. ιδ Απριλ. ιγ. Απριλ. ιβ' Απριλ, τα Απριλ. 1 Απριλ. Ο 'Απριλ. η ιθ και ΧΥ Φεύρου, γι Φευρου, β Φευρου, α Ιαννουλα Φευρου, ς Μαρτίου. Μαρτ. λὰ Μαρτ. 2 Μαρτ. κθ Μαρτ. κη Απριλ. γ λε Ας κε ιζ κη Φευρου, ο Φευρου, δ Απριλ. β' Απριλ. α λα Φευρου. ιθ Φευρου, κα λγ λ Φευρου, κδ Φευρου, κγ Φευρου κβ Φευρου κα Φευρου. κ Απριλ. "Απριλ. και Απριλ. και Απριλ. 10 Απριλ. της Απριλ. 15 Απριλ. ις Απριλ. κβ ιζ LE ις τα ιβ Φεύρου. ι Φευρου. Ο Φευρου, η Φευρου, ιδ Φευρου, ιγ Φευρου. ιβ Φευρου, τα Απριλ. "Απριλ. 5 Απριλ. 5 Απριλ. € Απριλ. ια Απριλ. 1 Απριλ. Ο Απριλ. η Θ κα κζ Φευρού, γι Φευρου. β Μαρτίου. Μαρτ. λα. Μαρτ. 2 Αγ λδ Φευρου, τα Φευρου, τις IA κη λε λς XY κα ΧΕ κβ Φευρου. α Ιαννουλα Ιαννου. λ Ταννου. κθ Ιαννου, κη Μαρτ. κθ Μαρτ. κη Μαρτ. κζ. Μαρτ. κς Μαρτ. κε λε λη Φευρου κβ Φευρου και Φευρου, κ Φευρου, τη Φευρου, τη Απριλ. "Απριλ. ιδ' Απριλ. γ Απριλ. 10 Απριλ. τη Απριλ. ιζ Απριλ. 15 Απριλ. τε ιζ Φεύρου.ας Φεύρου. Ο Φευρου, η Φευρου. ζ Φευρου. ς. Φευρου, ε. Φευρου, α Απριλ. "Απριλ. εξ Απριλ. 5 Απριλ. ἐν Ἀπριλ. δ' Απριλ. γ' Απριλ. β. 'Απριλ. η IB α ΙΓ και to κη με LE κα ις λ λα τη κε Ιαννου. κζ Ἰαννο. κς Ἰαννου.κε Ιαννουλα Ἰαννου. λ Ιαννου. κθ Ιαννου, κη Μαρτίου. Μαρτ. κδ Μαρτ. και Μαρτ. κγ Μαρτ. κη Μαρτ. και Μαρτ. κς Μαρτ. κα μα λς λε λη Φευρου κζ. Φευρου, ο Φευρου, με Φευρου. ιδ Φευρου. ιγ Φευρου. ιθ Φευρου, τη Απριλ. "Απριλ. ιδ Απριλ. ια Απριλ. ιβ' Απριλ. ια Απριλ. ι' Απριλ. ις Απριλ. με IA IE μ % κα κρ ΧΥ ιθ เท Φεύρου. γ Φευρου, β Φευρου, η Φευρου. 5 Φευρου. ς Φευρου, ο Φευρου, δ Μαρτίου. Μαρτ. λα Μαρτ. 2 Απριλ. τ' Απριλ. ο Απριλ. γ Απριλ. β' Απριλ. α λ λ λα Σβ Φεύρου. κα Φευρου, κγ Φευρου κβ Φευρου και Φευρου κ. Φευρου, ας Φευρου, κε Απριλ. "Απριλ. και Απριλ. κ Απριλ. 10 Απριλ. τη Ἀπριλ. και Απριλ. κγ Απριλ. κβ κα IG ις IZ Απριλ. ΤΗ Και Y κη Φεύρου, και Φεύρου. Ο Φευρου, σε Φευρου. ιδ Απριλ. ζ Απριλ. 5 Απριλ. ιβ' Απριλ. τα κι κρ Φεύρου. γ Φευρου. β Φευρου, ο Ιαννου. λα ας και τα Φευρου, ιγ Φευρου, ιβ Φευρου, τα Απριλ. 1 Απριλ. Ο ᾿Απριλ. η XY κα ΚΕ Ἰαννου. λ. Ιαννου, κθ Φευρου, δ λε λη Μαρτίου. Μαρτ. λα Μαρτ. λ. Μαρτ. κθ Μαρτ. κη, Μαρτ, κι Μαρτ. κς Απριλ. α λγ λε λβ Φεύρου, ιζ Φευρου, κγ. Φευρου. κβ. Φευρου και Φευρου. κ Φευρου, το Φευρου τη Απριλ. "Απριλ. 18 Απριλ. κ Απριλ. 10 Απριλ, 1η Απριλ. 15 Απριλ. ις Απριλ, ιε !S ιζ τη τρ δ LE ας και (*) Primus hic numerus primum diem τῆς ἀπόχρεω denotat: secundus, Paschalis: tertius numerum dierum jejuni Apostolorum et sic in aliis.
Continue reading PG 95: Expositio et Declaratio Fidei →≣ entire volume