quam aviam solitudinem noverat, sed qui- dicas, novum quoddam martyrii genus, quod, quo magis ipsorum voluntatem Deus ducere dignaretur ad exitum, ipsi sibi imponebant, ac tanquam viam perfectiorem securioremque sibi eligebant, saecularem vitam, id quod be ne observes, minime despicientes Ex illo autem interiore tantum, quod spiritus effer vescens operatur, desiderio sanctitatis exem ploque a senibus sanctis ad imitandum pro posito explicari potest, quod tota quasi Ae gyptus senes 7 illos in deserto sit secuta, et una cum iis lubentissime asperrimos vitae labores tulerit, quod post sex vel septem cunque in Christi servitute sibimet ipsi pro desse cupiebat, non longe a sua villula sepa ratus instituebatur» S. Antonius vero, li cet vita eius multos patres ad imitationem in flammaverit, et a cunctis ad imitandum prae clare proposita» novum illum ad eremos concursum multum promoverit, minime hunc interiorem gentis Aegyptiae religiosum ani mi sensum temere procreavit, verum tempora illa Aegypti ad 6 vitam monachicam quam maxime inclinabant. «Post persecutionen Diocletiani et Maximiani crudelium principum multitudo gentium [in monasteria} intravit, decennia vastissimae solitudines monaste et fecunditas Ecclesiae fructus amplissimos "riis sanctisque viris ita fuerint refertae, ut, coepit exhibere» Nam «considerantes, qui de gentibus in Christo crediderant, mar tyrum passiones, eorumque sincerum circa Christum confessionis affectum, coeperunt et ipsi per gratiam Domini Sanctorum vitam conversationemque sectari, et huius institu tionis esse, ut etiam his illud aptaretur Apo stoli: Circumierunt in melotis, in pellibus caprinis, egentes, angustiati, afflicti, quibus non erat dignus mundus, in solitudinibus er rantes et montibus, in speluncis et cavernis terrae» Vides studium martyrii, timorem Dei, atque curam verae salutis animae viros illos in eremum eduxisse, in qua vitam in Deo collocatam viverent, et morte pro Christo in persecutionibus subeunda non dignati nunc sibi ipsi et mundo morerentur, ut exsurge rent in Christo. Anachoreticam et solitariam quarti saeculi vitam continuatum martyrium Vita S. Antonii, S. Athan. Opp. 1. 1. p. 634 (cap. 3), VV. PP. Rosw. p. 36, 2 (cap. 3). Vita S. Pachomii cap. 1, VV. PP. Rosw. p. Ibid. p. 114, 4. Prolog. in Vitam S. Pachomii, ibid. p. 113, 1. Revelatur, Paphnutium sanctitate similem esse symphoniaco cuidam, qui in vico quodam can tandi arte victum quaerebat. Eundem revelatur si milem esse praeposito vici cuiusdam vicini. Idem sanctitate similis iudicatur negotiatori Alexandrino viginti millibus solidorum mercimonia tribus na vibus deferenti ex Thebaide. VV. PP. Rosw. lib. Il cap. 16 p. 473 sqq.; Hist. Laus. ed. Meurs. cap. 44, 45, 46. Macario vox Dei: ‹ Macari, › inquit, ⚫ necdum ad mensuram duarum mulierum perve nisti, quae in proxima pariter habitant civitate. › tbid. lib. Ill eap. 97 p. 515, 1. Talia vero exempla in VV. PP. multa inveniuntur. VV. PP. Rosw. lib. Il cap. 7 p. 461, 2; Hist. Laus. ed. Meurs. cap. 52, Opp. Meursii ex recens. J. Lami Florentiae 1746 T. VIII p. 497. a quanti populi habebantur in urbibus, tan tae paene in desertis haberentur multitudines monachorum» quod ad horribiles Scetis locos e palatio Arsenius e mollibus aedi bus iuvenes tenerae aetatis ad labores vix ferendos properaverint, quod Nitria mons quinque millibus Scete magno numero monachorum Cellia innumeris abundave rint cellulis regiones ad Memphim et Ba bylonem pertinentes ingenti monachorum multitudine affluxerint circa Nilum nu merosissima conspecta sint monasteria quod Serapion fere decem millia monachorum rexerit quod in Tabennis Pachomius per grandem fratrum copiam regula tenuerit civitas autem Oxyrynchus in Thebaide mona chis fuerit intrinsecus et extrinsecus repleta et circumdata, eius aedes publicae nec non tem pla antiquae superstitionis a monachis inhabita Index Rosweidi s. v. Arsenius. VV. PP. Rosw. lib. VI libell. 3, 2; lib. IIE cap. 195. Cf. infra Caput VI. Hist. Laus. 1. 1. cap. 8 p. 359. Cf. infra Caput II. VV. PP. Rosw. lib. III cap. 26 p. 501, 1; lib. 11 cap. 22 p. 478, 1. Ibid. lib. Il cap. 18 p. 476, 1. Sulp. Sev. Dial. I cap. 10, 17, Galland. Bibl. PP. T. VIII d. 405. 407, Migne Patrol. T. XX p. VV. PP. Rosw. lib. II cap. 18 p. 476, 1; Hist. Laus. cap. 77 Opp. Meurs. 1. 1. p. 537. Codici bus Vindobonensibus Historiae Lausiacae nihil de Serapione continetur, cf. Palladii Historiam Lau siacam ad codicis Vindobonensis fidem a nobis brevi ter delineatam, infra huic nostrae editioni Historiae Lausiacae praepositam. Vita S. Pachomii, VV. PP. Rosw. p. 112 sqq.; VV. PP. Rosw. lib. III cap. 34; Hist. Laus. cap. 39, Opp. Meurs. 1. 1. 'p. 454. Monasterium quoque virginum S. Pachomius sorori suae exstruxit. Vita