S. ORSIESII DOCTRINA DE INSTITUT. MONACH. geret transferendos. Aiebat enim quod in Thebaidis cœnobiis-habitarent plurimi Latinorum, qui ignora rent Ægyptiacum Græcumque sermonem, quo Packo mii et Theodori et Orsiesii præcepta conscripta sunt. Paucisque interjectis: Itaque, subdit, accito notario, ut erant de Ægyptiaca in Græcam linguam versa, nostro sermone dictavi. Præfationem vero suam claudit sanctus Doctor his verbis: Simplicitatem Ægyptii sermonis imitati sumus, ne viros apostolicos et to tos gratiæ spiritalis sermo rhetoricus immutarel. Cætera autem quæ in eorum tractatibus continentur prælibare nolui, ut in suis discantur auctoribus; et de fontibus potius quam de rivulis bibant, quos sanciæ conversationis studia delectant. Huc usque Hierony racteribus quibus librum ejusmodi fuisse insigni- ille Alexandria missos susceperat, ut etiam injun tum tradit presbyter Massiliensis, illum eumdem esse in comperto est, qui Orsiesii Doctrina de insti tutione monachorum inscribitur; quem quidem non gentis et amplius abhinc annis Benedictus Anianen sis abbas operi suo De regulis diversorum Patrum intexuit, sæculo demum superiore sub titulo Codicis Regularum ab Holstenio evulgato (a). Quisquis enim Orsiesianam Doctrinam illain inspexerit, perspiciet enimvero ad eam plane digitum intendisse Genna dium, cum eo in opere non solum monasticam disciplinam edoceat beatissimus ille Pater, verum etiam, quo spiritualia documenta cœnobitarum ani mis altius infigat, librum ferme integrum ex locis cum Veteris tum Novi Testamenti contexat. Quid quod sanctus Anianæ abbas Benedictus eamdem Or siesii Doctrinam in sua Concordia Regularum haud infrequenter commemorat? Exstat præterea editus a Canisio ex vetere La tina versione libellus, ejusdem ut videtur Orsiesii, De sex cogitationibus sanctorum nimirum de Deo, de passione Christi, de hora transitus, de die judi cii, de inferno et de vita æterna. Quamvis autem hujusmodi opusculum junioris alicujus scriptoris fetum esse suspicetur Caveus, Orsiesio tamen nostro ascribendum arbitrantur præ cæteris Basnagius et Fabricius (c). Neque immerito sane conveniunt nomina, inquit editor Thesauri Canisiani; convenit scopus admodum pius; convenil et stylus quanquam enim brevissima sit illa sententiarum col lectio, altamen ibi plurima Veteris et Novi Testa menti loca congeruntur (quemadmodum in Do ctrina), quorum ope fides firmari, el sanctorum pietas innutriri possit. quippe III. Utrumque porro sancti abbatis Orsiesii opu sculum, primitus Ægyptiace ab auctore conscri plum, deinde Græco sermone redditum, postremo Latine interpretatus est sanctus Hieronymus. Siqui dem in præfatione ad Regulam sancti Pachomii hæc habet Doctor maximus: Accepi libros ab homine Dei Silvano presbytero mihi directos, quos Holst. Cod. Reg., pag. 121-154. Basnag., I. c. pag. 167. (c) Fabric. Bibl. Lat. med. et infîm. ætat. t. V, p. 507. mus. Ex quibus ergo compertum fit, ut equidem ar bitror, sanctum Doctorem non solum Pachomii et Theodori, sed etiam Orsiesii, quorum nempe paulo ante simul meminerat, litterarum monimenta La tine vertisse. Accedit præterea eorumdem Patrum Ægyptiorum scripta sæculo desinente Latinis in notuisse, ut ex Gennadio erudimur (d); qui quidem nonnisi ex versione Hieronymiana ejusmodi noti tiam sibi demum comparasse inerito existimantur. Neque aliter hac de re censuit cl. Tillemontius (e). Quæ cum ita se habeant, in postrema operum sancti Doctoris editione Veronensi opportunum for tasse locum nacta fuisset hæc Orsiesii Doctrina llieronymiana versio, eo scilicet nomine quo erudi tissimus editor Pachomii Regulam, nec non ejusdem ac Theodori epistolas illuc primus invexit. Horum namque trium sanctorum abbatum Tabennensium opera Græce reddita junctim ab homine Dei Silvano presbytero accepit sanctus Doctor, eaque simul ut erant de Ægyptiaca in Græcam linguam versa pro prio sermone dictavit, ut modo ab eo accepimus. Quod superest, Orsiesii Doctrinam ex Codice Ro gularum Holsteniano editionis Romanæ descripsi mus libellum vero De sex cogitationibus sanctorum, ex Thesauro Canisiano.. Gennad. lib. De vir. illustr.. cap. 7, 8. 9. Tillem. Mém. eccles. tom. VII, pag. 686, not. 16, sur saint Pacôme. 1. Audi, Israel, mandata vitæ, auribus percipe, et intellige prudentiam. Quid est, Israel, quod in terra inimicorum es? inveterasti in terra aliena, comma culatus es cum mortuis, comparalus es cum his qui

cujus est spes in eo; erit quasi lignum fructiferum juxta aquas, et ad humorem mittit radices suas; non timebit cum æstus advenerit, habebitque frondentes ramos, et in tempore siccitatis virebit, poma sollicita germinans. Grave cor in omnibus, et homo est, et quis cognoscit eum? Ego Dominus scrutans corda el re nes, ut reddam unicuique secundum vias suas*. in inferno sunt, et dereliquisti fontem sapientiæ. Per ptum est: Benedictus homo qui confidit in Domino, viam Dei si ambulasses, forsitan habitaveris in pace. Disce ergo, ait, ubi est prudentia tua, ubi est forti tudo gloriæ atque virtutis, ubi est intelligentia, ubi est lux oculorum et pax. Quis invenit locum ejus, et quis ingressus est ad thesauros illius? Hæc loque hator Baruch propter eos qui in terram Babylonis et inimicorum suorum ducti sunt in captivitatem, quia noluerunt prophetarum suscipere mandata, et obliti sunt legis Dei quæ data est per Moysen. Id circo induxit Deus super eos pœnas atque supplicia, et captivitatis subdidit jugo, erudiens ergo eos ut suos, et quasi pater filios emendans, nolensque per ire correctos, sed salvare cupiens per poeniten tian. 11. Unde et nos apostolicorum debemus memi nisse verborum, qui ait: Si naturalibus remis non pepercit, nec nobis parcet³. Et Dei præcepta com plere negligimus? Hæc omnia in figuris contingebant itlis; scripta sunt autem ad correptionem nostram, in quos fines sæculorum devenerunt*. Et illi quidem de urbe Judæ translati sunt ad urbem Chaldæorum, in terris mutantes loca; nos autem si Deus viderit negligentes, in futuro sæculo amittemus civitatem nostram; et lætitiam deserentes, trademur pœna rum captivitati, perdemusque gaudium sempiter uum, quod patres nostri et fratres labore instabili repererunt. III. Igitur non nos vincat oblivio, nec patientiam Dei existimemus ignorantiam, qui idcirco susten tat et differt, ut ad meliora conversi, cruciatibus non tradamur. Quando peccamus, non putentus Deum consentire nostris peccatis, quia non statim vindicat; sed illad cogitemus, quod cito exeuntes de sæculo separabimur in futuro a patribus et fra tribus nostris, qui locum victoria possident. Quem et nos habebimus, si illorum voluerimus calcare vestigia, et illud attendere, quod apostolus Paulus hic quoque sanctos a peccatoribus separat, et tra dit delinquentes in interitum carnis, ut spiritus sal vus fiat 5. Beatus homo qui limet Dominum, et quem corripit ut emendetur; et legem suam docet eum, ut ambulet in mandatis ejus omnibus diebus vitæ soæ; qui non inurmurat pro peccato suo. IV. Itaque et nos scrutemur vias nostras, et gressus proprios dijudicemus; revertamurque ad Dominum, et levemus cuin manibus nostris corda nostra in excelsum et in cœlum, ut in die judicii adjutor noster sit, et non confundamur cum loquemur inimicis nostris in porta, sed magis digni simus illud audire Aperite portas, ut ingrediatur populus, qui custodit justitiam et veritatem". Cui veritas cor di est, et qui possidet pacem, dicere potest: Quia in te speravimus, Domine, in æternum. Recorde mur Domini, et Ilierusalem ascendat super cor no strum. Ne obliviscamur illius hominis, de quo scri * Baruch, 111, 9-15. Jer. xvii, 7-10. Psal. XXXVI, * 1 Cor. x, V. Meminerimus nostri, nec contennamus deli cta quæ fecimus; et singula mandata patris nostri, el eorum qui nos docuerunt, corde sollicito per tractemus, non solum credentes in Christo, sed et pro ipso patientes, et scientes illud mysterium de quo dicitur Spiritus vultus nostri, Christus Domi nus'; et alibi: Lucerna pedibus meis lex tua, et lu 'men semiris meis 10; et iterum: Eloquium Domini vivificávit me "; et Lex Domini immaculata, con vertens animas. Mandatum Domini lucidum, illumi nans oculos". Et Apostolus: Lex, inquit, saneta, el mandalum sanctum, et justum, et bonum 1. Quæ omnia intelligentes, digni erimus audire: Cum ceci derit justus non allidetur, quia Dominus susieniat manum illius“; et iterum: Septies cadet justus, et resurgel 1. VI. Nunc ergo, fratres, Deo agente patienter et nos ad pœnitentiam provocante, de gravi somno evigilemus, quia adversarius noster quasi leo ru giens circuit quærens quem devoret", cui acriter resistendum est, et sciendum eadein etiam certa mina nostris evenisse majoribus. Non deficiamus laborantes, jacientesque virtutum semina, ut in futuro gaudia metere possimus, audiamusque Pau lum docentem: Tu autent qui servasti doctrinam, eruditionem, studium, patientiam, persecutionem 17, et sanctorum exempla sectantes, permaneamus in eo quod cœpimus, habentes principem et perfecto rem Jesum. Intelligamus comam capitis nostri in via, ut sit unguentum in barba nostra, ut ad oram perveniat vestimenti 18, ut possimus implere univer sa quæ scripta sunt. VII. Quapropter, o duces et præpositi monaste riorum ac donorum, quibus crediti sunt homiues, et apud quos inveniuntur T, sive I, sive E, sive A, ut in commune dicam, quibus crediti sunt homi nes, singuli cum turmis suis exspectent Salvatoris adventum, ut conspectui illius ornatuin armis exer citum præparent. Ne refrigeretis eos in carnalibus, et spiritalia non tribuatis alimenta. Aut rursum doceatis spiritalia, et in carnalibus affligatis, in escis videlicet atque vestitu. Sed et spiritales et carnales cibos pariter tribuite, et nullam detis eis occasionem negligentiæ. Aut quæ est ista justitia, ut fratres labore affligamus, et ipsi otio vacemus? aut eis jugum imponamus, quod ipsi ferre non possumus? Legimus in Evangelio: Qua mensura ▼ Isa. XXVI, 18 Rom. Rom. 11, 21. *I Cor. v, 5. • Psal. cxxvi, 5. Thren. iv, 20. 10 Psal. cxvi, 105. 11 ibid. 50. "Psal. xvIII, 8. 24. ** Prov, xxiv, 16. 1 Pet. v, 8. 17 11 Tim. 11, 10. 18 Psal. cxxx, 2.

S. ORSIESII DOCTRINA DE INSTITUT. MONACH. mensi fueritis, remetietur vobis ". Unde et laborem luum, ne habeas peccatum pro eo ". Ne eveniat et refrigeria cum ipsis habeamus communia, nec di scipulos servos putemus, et illorum tribulatio sit no sıra lætitia, ne sermo evangelicus nos cum Pharisæis corripiat Væ vobis legis peritis, qui ligatis onera importabilia, et imponitis ea super humeros homi num, et ipsi ne digito quidem audetis attingere”. VIII. Sunt aliqui attendentes semetipsos, ut vi ventes juxta mandatum Dei sibi loquuntur, et di cunt: Quid mihi est cum aliis? Ego vero ut ser viam Deo, et mandata ejus impleam, non ad me per tinet quid alii faciant. Hoc Ezechiel corripit dicens O pastores Israel, nunquid semetipsos pascunt pasto res? nonne oves pascunt? Ecce lac comedistis, et lanis operimini; quod pingue est immolastis, et quod infir mum non confortastis; quod fractum est non ligastis; quod errabai non reduxistis, quod perieraļ non quæsi slis, quod forțe erat fecialis labore deficere, et disper sixlis oves meas, eo quod non haberent pastores”. Pro pterea ipse Dominus veniet cum senioribus et prin cipibus suis, et complebitur illud in nobis: Exa ctores vestri deprædantur vos, et qui repelunt, errare vos faciunt”. Quin magis audire debemus: Beata terra, cujus rex filius: ingenui et principes tui in tem pore comedunt in fortitudine, et non confundentur 13. IX. Ideo, o homo, usque ad unam animam quæ tibi credita est, monere non cesses et docere quæ sancta sunt, et te ipsum bonorum operum præbere exemplum, et cavere quam maxime, ne alterum ames et alterum oderis; sed et cunctis exhibeas equalitatem: De forte quem tu diligis, Deus oderit; et quem tu oderis Deus diligat. Nulli erranti pro amicitia consentias, et alterum premas, et alterum subleves, et pereat labor tuus. Sedentes in locis humilioribus in quibus Pater noster præcipit penitus non sedendum, caveant præpositi domorum, ne for sitan quilibet unus ex fratribus præposito injuriam fecerit, et iratus ille discernat, ac dicat: Quid causæ habeo ad hominem contemptorem? Faciat quod vult, ad me non pertinet; nec eum moneo, nec errantem corrigo; sive salvetur, sive pereat, ad me non per tinet. O homo, quid hæc loqueris? intellige quo fu rore supercris; et odium occupavit cor tuum, ut magis tuo vitio quam suo peccato frater pereat; cui debes ignoscere et eum suscipere pœnitentem, ut possis illud evangelicum dicere: Dimitte nobis de bita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus no stris”. Si ergo vis ut Deus peccata tua tibi dimit tat; et tu dimitte fratri tuo quidquid illud est quod iu te peccavit, memor illius præcepti: Ne oderis fratrem tuum in corde tuo 25; et Salomonis monen 11s: Suscita civem tuum pro quo spopondisti 18; et sterum: Ne cesses erudire parvulum; si enim virga percusseris eum, non morietur ". Moysen quoque ausculta dicentem: Correptione corripies proximum " Matth. vII, 2. ** Matth. vi, 12. ** Matth. xxmı, 4. 20 Lev. xix, * Eccle. xu, 14. » | Tim, vt, 20. Exod. v, 1. rursum illud Salomonis: Qui non prædicit filio, ul se custodiat a perditionibus, velociter dissolve lur ". X. Omnes quibus fratrum cura commissà est, pa rent se adventui Salvatoris et formidoloso tribunali ejus. Si enim pro se ipso reddere rationem, plenum est discriminis ac timoris; et quanto magis pro alterius culpa subire cruciatum, et incidere in ma nus Dei viventis? Nec possumus obtendere igno rantiam, cum scriptum sit: Omne factum Deus ad-. ducet in judicio, in omnibus quæ neglecta sunt, sive bonum, sive malum 30; et in Apostolo legimus Omnes nos oportet manifestari ante tribunal Christi, ut unusquisque recipiat pro eo quod operatus est, sive bonum, sive malum ". Isaias quoque diem consti tutam significat, in qua judicaturus sit Deus orbem terræ in justitia, dicens: Ecce dies Domini insana bilis venit furoris et iræ, ut ponat orbem terræ in deserto, et perdat peccatores de eo **. Scimus quia omnia quæ in lege scripta sunt, et prophetarum nobis vaticinia prædixerunt, sanctus quoque Pater noster erudivit, nos esse retinendos et reddituros rationem de singulis, quare non fecerimus ea, aït. negligentius fecerimus. Loquitur enim cul traditum est a Patre onine judicium, et Veritas erudit verita tem: Non putetis quia ego accuso vos ad Patrem; est qui vos accuset Moyses, in quo vos speratis. S. enim crederetis Moysi, crederetis et mihi: de me enim ille scripsit *. XI. Ex quibus omnibus discimus, quod oporteat nos stare ante tribunal Christi, et de singulis non solum operibus, sed et cogitationibus judicari; et post rationem vitæ nostræ, etiam pro aliis qui nobis crediti sint, reddituros esse similiter rationein. Et hoc non solum de præpositis domorum audiendum est, sed et de monasteriorum principibus, et de sin gulis fratribus qui reputantur in plebem: quia omnes invicem debent sua onera portare, ut adim pleant legem Christi ", et audiant Apostolum seri bentem ad Timotheum: 0 Timothee, depositum custodi, devituns profanas vocum novitates, et pro ſessionem falsi nominis scientiæ ". Et nos hɩbemus depositum a Deo traditum, conversatione fratrum, pro quibus laborantes et exspectamus futura præ mia ne forsitan dicatur et nobis: Dimitte popu-. lum istum, ut abeat "; et traditiones Patris nostri deserentibus ingeratur: Qui habent legem non no verunt me, pastores egerunt impie in me ". Unde alios corripit dicens: Ego dedi hæreditatem meam in manu tua, tu autem non dedisti ullam misericor diam; senas aggravasti jugo”. Quod et nos non solum audire, verum etiam intelligere necesse est Qui enim ignorat, ignorabitur ". Et in alio loco scriptum est: Quia tu scientiam meam repulisti, *1 Ezech. xxxiv, 2-5. * Isa. 1, 12.»³ Eccle. 3. 17. 37 Prov. XXIII, 13. 28 Lev. xix, 17. " Prov. 8918a. XIII, 9. ** Jonn. v, 45, 46. Gal. v, 5. 28 Isa. XLVII, €. 391 Cor xiv, 38. 26 Prov. vi, 1. Cor. v, 10. 37 Jer. 11, 8.

PATRES ÆGYptil sæculi iv. et ego repellam te, ne sacerdotio fungaris mihi *. lanimes, sustinete infirmos, patienter agite ad XII. Itaque, fratres charissimi, qui cœnobiorum vitam et præcepta sectamini, state in arrepto semel proposito, et implete opus Dei, ut Pater qui primus instituit cœnobia, gaudens pro nobis loquatur ad Dominum Sicut tradidi eis, sic vivunt. Quod idem et Apostolus adhuc in corpore constitutus loqueba tur: Laudo autem vos, quod in omnibus meministis mei; et sicut tradidi vobis, traditiones meas custo distis. XIII. Et vos ergo, monasteriorum principes, estole solliciti, et adhibete omnem curam pro fratribus cum timore et justitia Dei; nec abutamini potestate in supplicia, sed exemplum præbete vos cunctis et subdito gregi, sicut et Dominus noster in omnibus exemplum se præbuit, qui posuit quasi oves fami Has, ut misereamini gregi vobis credito, et memi meritis apostolicæ sententiæ, in qua ait: Nihil sub traxi, ut non annuntiarem vobis omnem voluntatem Dei; et iterum: Non cessavi deprecando unum quemque vestrum, et docendo vos publice *. Videte quanta viscera et quanta misericordia fuerint in homine Dei, qui non solum sollicitus est pro omui bus Ecclesiis, sed languet cum languentibus, et omnium sustinet passiones. Caveamus, ne per no stram negligentiam aliquis scandalizetur et corruat, et obliviscamur verborum Domini Salvatoris, qui in Evangelio loquitur: Pater; quos dedisti mihi, non perdidi ex eis quemquam *. Nullam animam con temnamus, ne quisque per nostram duritiem pereat. Si enim aliquis propter nos fuerit mortuus, anima mostra pro illius anima tenebitur in reatu. Quod quidem et Pater noster indesinenter nobis solebat inculcare, et monebat, ne illud eloquium impleretur in nobis: Singuli opprimunt proximum suum. Et iterum: Si invicem mordetis et devoratis, videte ne æd invicent consumamini **. Ex quo apparet quod qui alterius servat animam, custos animæ suæ sit. XIV. Sed et vos qui secundi estis monasterii, primos vos exhibete virtutibus, ne quis vitio vestro pereat. Ne incurratis in illud opprobrium, in quod incurrit ille, qui comedit et bibit cum ebriis, et non dedit in tempore suo conservis cibaria: Et veniet Dominus in die qua non sperat, et in hora qua ne scit, ut dividat eum, et ponal partem ejus cum hy pocriſis, ubi fletus et stridor est dentium “. Ne quos apprehendat e vobis similis condemnatio, sed cum tempora venerint refrigerii, mereamur audire Euge, serve bone et fidelis, quia super modicum fuisti fidelis, supra multa te constituam; intra in gaudium Domini tui.7. XV. Vos quoque, præpositi domorum singularum, parati estote ad respondendum omnibus, qui a vobis exigunt rationem super ea fide quæ in vobis est **. Monete eos qui inordinati sunt, consolamini pusil ** Ose. IV, oinnes, et audite Apostolum monentem: Et vos, pa tres, nolite ad iram provocare filios vestros, sed enutrite illos in disciplina el admonitione Domini *; et scitote, quia cui plus datum est, plus quæretur ab eo; et cui plus creditum est, amplius exigetur *. Nec tanturn ea consideretis quæ vobis prosint, sed illa quæ proximis; et impleatur in vobis Scriptura dicens Quia vos sequimini unusquisque utilitatem domus suæ; idcirco continebit cœlum rorem suum, el lerra non dabit fructus suos, quoniam ingravastis contra me sermones restros ³¹. Dicitur et alibi: Quia non fecistis uni ex minimis meis, nec mihi fecistis *. XVI. Sæpius dicam, et eadem repetam: Cavete ne alios diſgatis, alios oderitis; ne hunc sustente tis, et illum negligatis, et cassus inveniatur labor vester, et omnis sudor pereat; et quando exieritis de corpore, et de mundi hujus turbine liberati, portum vos putaveritis quietis intrare; tunc inve niatis injustitiæ naufragia, et in qua mensura mensi estis, remetiatur vobis ab eo qui personas in judicio non accipit. Si quid mortale aut aliquid turpitudi nis ob negligentiam præpositorum in domibus com missum fuerit, post illorum propria supplicia, præ positus quoque reus tenebitur criminis: quod nobis semper sanctæ memoriæ Pater noster solebat in gerere. XVII. Quamobrem cum omni cautione et sollici tudine singuli commissum sibi gregem custodiant, et imitentur pastores de Evangelio, ad quos non dormientes, sed vigilantes venit angelus Dei, et Sat vatoris eis annuntiavit adventum **. Qui et ipse lo quitur: Pastor bonus animam suam ponit pro ovibus suis: qui autem mercenarius est, et non est pastor. cujus non sunt ores, videt lupum venientem, et di mittit gregem et fugit, et lupus rapit eum atque de vastat, quiq mercenarius est, et non ad eum pertinet de ovibus ". De bonis autem pastoribus Luce scri bit historia Erant autem pastores observantes, et custodientes vigilias noctis super gregem suum. Ēt angelus Domini venit ad eos, et gloria Dei circum fulsit eos, el limuerunt timore magno. Dixitque eis angelus: Nolite timere, ecce enim evangelizo robis gaudium magnum, quod erit omni populo: Quia est hodie vobis natus Salvator, qui est Christus Dominus in civitate David. Et hujus rei signum erit vobis Invenietis infantem pannis involutum, et positum in præsepi. Num illi soli eo tempore pascebant oves, et per desertum sequebantur gregem? Sed quia soli erant solliciti, et naturalem noctium somnum insidiantium luporum timor superabat; idcirco primi audire meruerunt quod in vicino sit: at Hie rosolyına dormiens ignorabat. Unde et David dicit Ecce non dormiet, qui custodit Israel *. Itaque el vos cum tremore et timore vigilate, operantes ve 48 ibid. 31. 481 Petr. 1, 45. 3 Joan. x,11-13. 6. 411 Cor. XI, 2. * Act. xx, 20. * Matth. xxiv, 50, 51. 47 Matth. xxv. 21, 23. *¹ Agg. 1, 9, 10. ** Matth. xxv, 45. 53 Luc. II, 8. * Joan, xvi, 12. Ephes. vi, 4. 85 Luc. 118-12. * Gal. V, 80 Luc. XII, 48. * Psal. cxx, t.

S. ORSIESII DOCTRINA DE INSTITUT. MONACH. stram salutem, et scientes quod universitatis Do- semper illud timete, quod idem Apostolus loquitur minus, per quem omnis caro receptura est quidquid operata est, post resurrectionem solis apostolis ap paruit, et dixit apostolorum principi Petro: Simon Joannis, diligis me plus his? Respondit ei: Domine, tu scis quia ego diligo te. Dicit ei Jesus: Pašce agnos meos. Dicit ei rursum secundo: Simon Joannis, di ligis me? Respondit ei: Etiam Domine, tu scis quia diligam te. Dicit ei: Pasce oves meas ". Tertio præcepit ut pasceret oves: et in illo omnibus nobis hoc injunxit officium, ut diligenter pascamus oves Domini, et in die visitationis ejus pro labore ac cu stodia recipiamus quæ nobis in Evangelio promisit, dicens: Pater, volo ut ubi sum ego, et isti sint me cum *. Et iterum: Ubijego sum, ibi et minister meus erit ". Respiciamus ad promissa; et ad præmia creduli, facilius omnem perferamus laborem, am bulantes sicut ambulavit ipse Dominus, qui promis sor est præmiorum. XVIII. Vos quoque qui secundi estis singularum domorum, humilitatem sectamini et modestiam; et singula præcepta majorum vitæ communis normam putate, ut in illis conservandis vestras servetis animas, et similes sitis ei qui ait: Anima men in manibus meis semper ". Filius glorificet patrem, et lætamini fructibus vestris, quia absque operibus et fructibus nullus Domini societate lætabitur, ut cum habueritis fructum in Domino, ipso hærede et co hærede potiamini. XIX. Sed et vos omnes fratres, qui subjecti estis per ordinem liberæ servitutis, habetote accinctos lumbos vestros et ardentes lucernas in manibus; simi les servorum qui exspectant dominum suum quando revertatur de nuptiis, ut cum venerit et pulsaverit, statim aperiant ei. Beati servi, quos veniens Domi nus invenerit vigilantes ". Sic et vobis fiet, si longus labor lassitudinem non operetur in vobis; vocabi mini ad cœleste convivium, et angeli ministrabunt vobis. Hæ sunt repromissiones custodientium man data Dei, et ista præmia futurorum. Gaudete in Du mino; rursum dico, gaudete ". Subjecti Patribus cum omni obedientia; sine murmurationibus et co gitationibus variis, simplicitatem animæ ad bona opera perferentes, ut pleni virtutibus et timore Dei, digni efficiamini adoptione Dei. Arripite scutum fidoi, in quo possitis omnes sagittas diaboli ardentes re stinguere, et gladium spiritus, quod est verbum Dei. Estote prudentes sicut serpentes, et simplices sicut columbæ. Audite Paulum loquentem: Filii, obedite parentibus **, et possidete salutem animarum vestrarum per eos qui vobis præpositi sunt. Et in alio quoque loco scriptum est: Acquiescite principi bus vestris et subjicimini, quia ipsi vigilant pro ani mabus vestris, rationem reddentes pro vobis **. Et 7 Joan. xx1, 15-17. 58 Joan. xvII, 24. 89 Joan. «Philipp. iv, 4. Ephes. vi, 16, 47. 64 Matth. x. Ephes. iv, 30. 1 Cor. xv, 55. 931 Cor. x, 11. Cant. iv, 12. Templum Dei estis, et Spiritus Domini habitat in vobis. Si quis autem templum Dei violaverit, disper det illum Deus 7. Et iterum: Nolite contristare Spiritum sanctum Dei, in quo signati estis in diem redemptionis justi judicii **. XX. Servate pudicitiam corporis vestri, ut sitis hortus conclusus, fons signatus ". Qui enim natus ex Deo, non peccat; quoniam semen illius in eo perma net. Idem Joannes loquitur: Scribo vobis, jure nes, quoniam ſortes estis, et sermo Dei in vobis per manet, et vicistis malignum ". Cum et vos viceritis inimicum, Deo vobis præbente auxilium, tunc et ipse dicet: Eruam eos de inferno, el redimam eos de morte: ubi est, mors, contentio tua? ubi est, mors, sli mulus tuus"? Si vero mortem devorabimus, supe rabimus eam, et dicetur nobis: Mors eis nequaquam dominabitur “ª: quoniam mors qua peccato mortui semel sumus, in nobis mortua est, et vita qua in Christo vivimus, semper vivimus. Qui enim in carne moritur, justificabitur a peccato”. Nequa quam ultra vivamus in desideriis hominum, sed re liquam vitam in voluntate Dei expleamus. Qui timetis Dominum, armate vos castitate, ut audire mereamini Vos autem non estis in carne, sed in spiritu™*, Et scitote quod perfectis perfecta tribuan tur, et inanibus reddantur inania, juxta sermonemi evangelicum: Qui habet dabitur ei, el abundabit: qui autem non habet, quod videbatur habere auferetur ab eo”. Imitemur virgines sapientes", quæ cum sponso thalamum ingredi meruerunt, quæ habebant in vasis suis et lampadibus oleum bonorum operum. Porro stultæ virgines clausam thalami januam repererunt, quia ante nuptias parare sibi oleum noluerunt. Hæc in figura contingebant illis; scripta sunt enim ad cor rectionem nostram 18; ut evitenius vetera, el serve mus præcepta Sapientis, qui ait: Fili mi, si sapiens fuerit cor tuum, lætificabis cor meum, et commemo rabunt labia mea sermones tuos ", si tamen recti fuerint. Et iterum: Non æmuletur cor tuum pecca tores, sed in timore Dei esto tota die; et Dei cultum observa jugiter **. XXI. Vigilemus attentius, et sciamus, quod magnam nobis Deus præstiterit gratiam per Patrem nostrum Pachomium, ut renuntiaremus sæculo; et omnem sollicitudinein mundi, et curas rerum sæcu larium pro nihilo poneremus. Quæ nobis occasio relicta est, ut habeamus quidquam proprium a funi culo usque ad corrigiam calceamenti, cum ha beainus præpositos, qui pro nobis cum timore et tremore solliciti sunt tai in cibo, et vestitu, et corpusculi languore si forte obvenerit; ut in nullo timeamus, et per occasionem carnis auine emolu menta perdamus? Liberi sumus; jugum de cervi Lue, xn, 55-57. XII, 26. Psal. cxvi, 109. 16. 68 Coloss. 111, 20. ** Hebr. xını, 17. 671 Cor. 70 | Joan. 111, 9. 74 ] Joan. 11, 14. 12 Ose. xi, 13; 78 ibid. 9. 7. Marc. iv, 25. '11 Matth. xxv, 4 seyy 74 Rom. vi, 4. 16. 80 ibid. 17. 1 Rom. vi, 9. 19 Prov. xxm, 15,

cibus nostris mundanæ servitutis abjecimus; cur creavit vos? Nonne Pater unus omuium vestrum? rursum volumus reverti ad vomitum nostrum, et Quare dereliquistis unusquisque fratrem suum, aliquid habere unde solliciti simus, et quod perdere metuamus? Ad quos usus superfluum palliolum, aut epulæ lautiores, aut melior lectus, cum omnia in commune sint præparata, et nihil cruce Christi durius sit? juxta quam viventes Patres nostri, ædi ficaverunt nos super fundamentum apostolorum et prophetarum, el Evangeliorum disciplinam, quæ angulari continetur lapide Domino Jesu Christo ** quein sequentes de mortifera altitudine ad vitalem descendimus humilitatem, divitias paupertate mu tantes, et delicias simplici cibo. XXII. Nolite, obsecro vos, oblivisci semel arrepti propositi, et traditiones Patris nostri scalas putemus ad cœlorum regna tendentes. Ne desideretis quæ ante calcastis. Sufficit nobis habere quod homini satis est, duo levitonaria, et alium attritum, et palliolum lineum, duos cucullos, zonam lineain, gallicas, pellem et virgam. Cui ministerium aliquod el dispensatio est credita monasterii, et si ex ea lucrum faciat, scelus putetur, et sacrilegium quid quam ex ea contingere et in propriam vertere re quiem, quasi despiciens eos qui non habent, et felici paupertate sunt divites, ut non solum ipse perieril, sed et cæteros provocet ad pereundum. Et illi qui dem qui incurvaverunt cervicem suam, et cum omni, humilitate et aictione lugentes atque plangentes in præsentiarum placuerunt Deo, cum de corpusculo isto exierint, ducentur, et accumbent cum sanctis patribus Abraham, Isaac et Jacob, prophetis et apo stolis; et consolatione digna fruentur, sicut et Lazarus fruitus est in sinu Abraham. Qui autem vixerunt in cœnobio, et de communi in suos aliquid averterunt usus, væ eis! cum de corpore exierint dicetur illis Mementole quia recepistis bona in vita vestra **; fratrilus laborantibus, et jejuniis et continentia et incessabili labore sudantibus. Idcirco videte eos in gaudio atque lætitia, qui reliquerunt præsentein vitam, ut futuram consequerentur: vos autem in squalore ac tormentis et miseria constitu sos, quia noluistis evangelicum audire sermonem, et Isaiæ contempsistis verba dicentis: Ecce qui ser viunt mihi comedent; vos autem esurietis. Ecce qui serviunt mihi bibent, vos autem sitietis. Ecce qui ser viunt mihi exsultabunt; et vos clamabilis propter dolorem cordis vestri, et ob contritionem spiritus ejulabitis”. Audistis omnes beatitudines Scriptura rum, et noluistis suscipere disciplinam. XXIII. Ideo, fratres, æquales simus, a minimo us que ad maximum, tam dives quam pauper, concor dia et humilitate perfecti, ut de vobis quoque possit dici: Qui multum, non abundavit; qui parum, non indiguit. Ne quis suis provideat deliciis, cervens fratrem in paupertate et angustia constitutum, et dicatur ei illud propheticum: Nonne Deus UNUS 8ª Luc. xv1, 25. * Joan. xii, 34, 35. 87 Habac. 11, 15. * Prov. xx›v, 11. "Jud. 23. Ephes. 11, 20. abominabile facerent testamentum patrum vestrorum! Derelictus est Juda, sed abominatio facta est in Israel. Quapropter juxta illud quod Dominus atque Salvator præcepit apostolis dicens: Mandatum no vum do robis, ut diligatis.invicem, sicul et ego dilexi vos; et in hoc sciemini, quod discipuli mei estis *; nos invicem amare debemus, et ostendere quod vere simus ſamuli Domini nostri Jesu Christi, et filii Pa chomii, et discipuli cœnobiorum. XXIV. Si præpositus domus aliquem corripuerit ex fratribus qui sibi subjecti sunt, erudiens eum in timore Dei, et cupiens ab errore corrigere; et alius voluerit pro eo loqui, et eum defendere, subvertens cor illius: qui hoc facit, peccal in suam animam; quia subvertit eum qui corrigi poterat, et consur gentem dejicit in terram, atque ad meliora ten dentem mala persuasione decepit, errans ipse el alios errare faciens. Huic illud aptabitur congruen ter Væ qui potum dat proximo suo subversionem turbidam, et inebrians eum; Væ qui errare facit cæcum in via "8; Qui scandalizat quempiam de his qui credunt Deo: expedit ei ul appendatur ei mola asinaria super collum ejus, et præcipitetur in mare Quiá subvertit, ut diximus, sublevantem se, et obedientem transtulit ad superbiam; et eum qui in dulcedine charitatis poterat ambulare, convertit in amaritudinem; et subjectum legibus monasterii malis consiliis depravavit, fecitque odisse eum et contristari contra illum qui eum docebat Domini disciplinam, lites serens inter fratres atque discor dias, et non timens illud quod scriptum est: Tu quis es, qui judicas alienum servum? Suo domino stat, aut cadit. Stabil autem; potens est enim Domi nus rursum stuluere illum”. Considera quid dixerit Potens est autem Dominus statuere illum. Non ille potens est, qui verba Domini prælerit. XXV. Unde, fratres, magnopere devitemus alicn jus mentem subvertere contra doctorem et moni torem suum; et meininerimus Scripturæ dicentis Libera cor tuum a malitia, ut salveris ". Nec pro obedientia superbiam et contumaciam in cordibus nostris invicem seminemus. Qui enim timet Domi num suum, si viderit fratrem suum errare et labi, magis debet monstrare quæ sancta sunt, et rectum iter ostendere, ut cum omni castitate et tremore Dei incedens, illam Salomonis exsequatur senten tiam: Libera eos qui ducuntur ad mortem, et redi mere de interfectione non cesses ". Nec dicas: Ne scio hunc. Scito quoniam Deus corda omnium DO vit. Et Judas in Epistola loquitur sua: Et hos qui dem de igne rapientes, et odio habentes commacula tam tunicam”. Caveamus hujuscemodi vestimen tum, et induamur polius armaturam Dei, ut possi mus resistere contra insidias diaboli. Non est enim 83 Isa. LXV, 13, 14. ** Deut. xxvii, 18. * II Cor. vi, 15. Malach. 11, 10,11 89 Matth. xv, 6. » Rom. xiv, 4. Jer

S. ORSIESII DOCTRINA DE INSTITUT. MONACH. nobis pugna contra carnem et sanguinem, sed adver- nem evangelicum, avarum corripientem: Stulte, hac sus potestates el principatus, adversus rectores lene brarum harum, adversus spiritalia nequitiæ in cœ leslibus". XXVI. Hoc quoque maxime providendum est, ne quis in alteram domum et alterius cellulam com sendet aliquid, et contra monasterii faciat discipli nam. Qui talis est, non est in numero fratrum, sed mercenarius et advena; nec Pascha Domini inter sanctos debet comedere, quia factus est lapis scan dali in monasterio, et de eo posset dici: Lapides de via mea projicite”. Si enim levitonaria nostra quando lavamus, sicca non fuerint, usque ad vespe ram non babemus potestatem apud nos tenere', damusque præposito cui crediti sumus, vel ei cui creditum est cellarium, ut deferat ad eum locum ubi vestimenta pariter omnium reservantur, et mane nobis dantur ut expandamus illa ad solem, et cum sicca fuerint non apud nos tenemus, sed damus in commune servanda juxta præcepta majorum: quanto magis ea quæ proprie visus es possidere, si alteri commendaveris aut in tua volueris esse potestate, peccas in monasterii disciplinam, et non intelligis Paulum tibi loquentem: Vos autem in libertatem vo cati estis; tantum ne libertate in occasionem carnis abutamini, sed charitate servite invicem "; et iterum Dominus juxta est; nolite esse solliciti, sed estole in oratione intenti et deprecationibus ". Sciat quoque ille qui ab alio susceperit commendatum, et rem se arbitratur facere piam ut fratrem refrigeret, quod peccet contra animam suam, subvertens regulam monasterii. O stulte, anima tua commissa est præ posito tuo; et qui animam tuam corpusque custodit indignus habebitur ut peritura conservet? Amemus justitiam, ut justificemur. Legimus enim: Miseri cordia occurrit his qui faciunt veritatem”. XXVII. Hoc quoque observandum est, ne quis, stulta cogitatione deceptus, imo diaboli laqueis irretitus, dicat in corde suo: Quando morior, tunc dono fratribus quod habuero. O stultissime homi num, ubi hoc scriptum invenisti? Nonne omnes sancti servientes Deo statim omnem sæculi sarci nam deposuerunt? Nonne in Actibus apostolorum, omnia quæ habebant, ad pedes apostolorum defe rebant”? At quomodo poteris mortuus justitiæ in duere vestimentum, qui illud vivus habere non me ruisti? Quare oblitus es illud, quod scriptum est Quod seminaverit homo, hoc et melel'; et: Unus quisque recipiet juxta quod egit; et: Reddet uni cuique juxta opera sua³; et iterum: Ego Dominus scrutans corda el probans renes, ut reddam unicui que juxta vias suas el juxta fructum adinventionum ejus ***? Quare nondum versaris in vita, et in hoc corpusculo constitutus non audis David loquentem Thesaurizat, et ignorat cui congregat eaº; et sermo ” Ephes. vi, 11, 12. ⁹ Jer. ь, 26. 1 Gal. vi, 8. Ephes. vi, 8. nocte animam expetent a te: quæ autem præparasti, cujus erunt?? et iterum: In illa die peribunt omnes cogitationes eorum³. Stulte, quare non vis audire Dominum cohortantem: Vade, et vende omnia quæ kabes, et da pauperibus, et tolle crucem tuam, et veni, el sequere me'? Quod adolescens audiens conversus est retro; non enim erat rectum cor ipsius; et ideo non potuit gravem divitiarum sarcinam deponere. Habebat quidem voluntatem, ut Scriptura testatur,, perfectæ vitæ, et splendore virtutum trahebatur ad laudem, sed retrahebant eum currentem divitiæ, nec poterat Salvatoris audire doctrinam, quia adhuc de mundi deliciis cogitabat. Unde et Salvator loqui tur: Difficile est eos qui habent divitias intrare in regna cælorum; et iterum: Nemo potest duobus dominis servire: aut enim unum odio habebit, et alterum diliget; aut uni est obediens, el contemnet alterum. Non potestis Deo servire et mammonæ Pharisæi autem cum essent avari, hæc audiebant et irridebant: quorum incredulitatem devitemus, nec irrideamus eos qui nos provocant. Renuntiemus mundo, ut perfecti perfectum sequamur thesaurum. Quorum animam possidet avaritia, his videtur pro Christo stulta paupertas. Quæstus est magnus, pietas cum sufficientia. Nihil enim intulimus in hunc mun dum, nec auferre quid possumus; habentes enim victum et vestitum, his contenti simus. Qui autem volunt divites fieri, incidunt in tentationem et laqueum, in concupiscentias multas quæ sunt stultæ et noxiæ, et demergunt homines in interitum et perditionem. Radix enim omnium malorum cupiditas ¹. Gal. v, 13. XXVIII. Usque hodie Elias Israelem corripit di cens: Quousque claudicatis pede? Si Deus est, ila et sequimini eum 13. Et nobis loquitur: Si mandata sunt Dei quæ per Patrem nostrum tradidit nobis, et quæ sequentes possumus pervenire ad regna cœlorum, toto eadem desiderio compleamus: si autem sequimur cogitationes nostras, et ad aliud tendit animus, cur non errorem simpliciter confite mur, et ostendimus, nos esse quod videri erubesci mus? Ne forte dicatur et nobis: Quare polluistis locum meum sanctum "? Et: Ejiciam eos e domo mea 1. Siquidem conciliabula monachorum vere Dei domus est, et sanctoruin vinea, sicut scriptum legimus: Vinea facta est Salomoni in loco qui voca tur Beelamon; dedit eam custodibus; unusquisque affert pro fructibus ejus mille argenteos. Vinea mea in conspectu meo est: mille Salomoni, et ducenti his qui custodiunt fructum ejus “. Ne igitur polluen tes eam projiciamur, sicut in Evangelio legimus ejectos esse de templo qui vendebant in eo oves el boves: nummularios quoque ingrediens Dominus at que Salvator, et faciens sibi flagellum de funiculis, ejecit e templo, et fundens æra mensasque venden » Act. 7 Luc. XII, „ Philipp. 1♥, 5, 6.” Psal. Exxxı♥, 11. Rom. 11, 6. 4. Jer. xvii, 10. * Psal. xxxvIII, 7. Psal cxLv, 4. • Matth. xix, 21. 10 Matth XIX, 23. 11 Matth. vi, 24; Luc. xvi, 43. ** Reg. xv, 21. "Ezech. x11, 26. ¹³ Ose: 1x, 15. ** Cant. viii, 11, 12. 17 Joan. 11, 14, 15. 131 Tim. VI,

tiam, et his qui vendebant columbas ait: Auferte ▲ mus obtendere? Hæc omnia facta sunt nobis, quia hæc omnia, et nolite facere domum Patris mei do mum negotiationis ". Scriptum est enim: Domus mea domus orationis vocabitur cunctis gentibus; ros autem fecistis eam speluncam latronum ". Et alibi Propter vos nomen meum blasphematur in genti bus 20. XXIX. Obsecro vos, fratres, ne de nobis quoque dicatur: Alius quidem esurit, ulius autem ebrius est an domos non habetis, ut bibatis et comedatis? nisi forte Ecclesiam Dei contemnitis, et confunditis eos qui non habent ". Ad quos dicitur: Si quis esurit domi comedat, ut non in judicium conveniatis " Non sit domus nostra vocis alienæ, ne illud nobis congruenter apletur: Opera Ægypti non abstulerunt a se ". Et iterum: In præceptis meis non ambulare. runt, et Sabbala mea contaminaverunt; propterea cum clamaverint ad me, ego non exaudiam eos ". Non permaneamus in cordis duritia, et ad iracundiam provocemus Deum, et fat inimicus noster, et dicat Ego autem dabo eis præcepta non bona, et justifica tiones in quibus non vivant; quia comederunt fructum mendacii, et adoraverunt opera manuum suarum, et repleta est terra eorum a principio au gurio, ut terra alienigenarum. XXX. Ne postquam renuntiaverimus sæculo, et cœperimus vexillum crucis sequi, iterum ad poste riora conversi, quæramus refrigerium temporale, imitantes Ephraim dicentem: Dives factus sum, et inveni refrigerium mihi”; ne audiamus illud quod et ille ‘meruit audire: Omnes labores illius non in veniuntur præ iniquitatibus, in quibus peccavit Et ne illud impleatur in nobis: Cœpistis spiritu, el nunc carne consummamini: lanta passi estis sine causa 28? Et ille contra nos sermo dicatur: Lex periit a sacerdote, et consilium a senioribus; et manus populi dissolutæ sunt ": senes de porta quie verunt, electi a psalmis suis cessaverunt ". Rursum que dicatur: Propter vos nomen blasphematur in gentibus "; el contemptis institutionibus Patris no stri subrepat oblivio, mediatoremque Dei atque san clorum nostro vitio negligamus. Sacerdotes plauserunt manibus, et populus dilexit similiter **. Quia sicut populus, sic sacerdos. Pro pterea reddam ei, inquit, secundum vias suas, et cogitationes illius restituam ei se. XXXII. Non de omnibus vobis hæc loquor, sed de his qui majorum præcepta contemnunt: multo que melius erat illis ignorare viam justitiæ, quam scientes reverti ab eo, quod traditum est illis, sançto mandato ". De hujuscemodi hominibus mærens Jeremias scribit: Defecerunt in lacrymis oculi mei, conturbatus est venter meus, effusa est in terra gloria mea, super contritione filiæ populi mei; quia defecit parvulus et lactens in platets civitatis. Matri bus suis dixerunt: Ubi est triticum et vinum? cum deficerent quasi vulneruti in plateis urbis, cum fun derent animas suas in sinu matrum suarum ª8. Sci mns quod non in fortitudine equi velit Deus, neque in femoribus viri sibi complaceat ". XXXIII. Et idcirco revertamur ad Dominum Deum nostrum, ut quando oraverimus exaudiat nos, qui quotidie hortatur ut vacemus et cognoscamus eum. Et alibi loquitur: Revertimini ad me, el ego revertar ad vos *; et iterum: Revertimini ad me, filii recedentes, et ego dominabor vestri “. Ezechiel similiter contestatur ac dicit: Quare moriemini, do mus Israel? Nolo mortem peccatoris; tantum ul re vertatur de via mala sua, et vivat ". Et clementis sinus ac totius bonitatis caput clamat in Evangelio ad nos Dominus atque testatur: Venite ad me on nes qui laboratis et onerati estis, et ega reficiamı vos. Tollite jugum meum super vos, et discite a me, quia milis sum et humilis corde: et invenietis requiem animabus vestris *. Consideremus quod bonitas Dei ad pœnitentiam nos provocet", et sancti viri co hortantur ad salutem. Non induremus corda nostra, neque thesaurizemus iram nobis in die iræ et reve lationis justi judicii Del, qui reddet unicuique juxta opera sua sed ex toto corde revertamur ad Domi num, et secundum Moysi verba memorantis: Si revertaris ad Dominum ex toto corde tuo, mundabit cor tuum el cor seminis lui 45. XXXI. Quis enim fructus, aut quod signum præ ceptorum Dei inveniatur in nobis, aut in quo pro fessionem impleamus arreptam? Nenne omnia dimi- p simus, et avaritiæ subjacemus, et dicitur nobis Unde bella, et pugnæ **? nonne ex avaritia? Nam quia unusquisque quærit utilitatem suam, non pro ximi; usque hodie vivens Ezechiel prophetali ser mone nos corripit dicens: Negotiatores erant in te. Filius inhonorat putrem, et paler exprobrat filio. Quid in die judicii respondebimus, aut quid in novissime tempore pro defensione nostra poleri. XXXIV. Laboremus sicut boni milites Christi, et observemus illud quod scriptum est: Nemo militans Deo implicat se negotiis sæcularibus, ut ei cui mi litat, placeat. Si autem quis el in agone contendat, non coronatur nisi legitime certaverit. Laborantem agricolam oportet primum de fructibus ejus partici pare. Scriptum est: Omnes populi ibunt unusquis que in viam suam ". Nos autem in nomine Domini Dei nostri magnificabimur. Ipsi impediti sunt et ceci derunt: nos autem surreximus et erecti sumus 48. XXXV. Qui ambulat in die, non impingit; qui 18 Joan. H, 16. 19 Matth. xxi, £3. 20 Isa. LI, 5; Rom. 11, 24. 31 | Cor. x1, 21, 22. 2ª ibid. 34. 26 Ose XII, 8. 27 ibid. 28 Gal. m,3, 4. Ezech. v, 26, 33 Jac. IV, 4. * Ezech. xx, 8. * ibid. 13. 28 ibid. 25. 30 Thren. V. 14. *¹ Rom. 11, 24. Osc. IV, 9. 37 II Petr. 11, 21. Ezech. xvi, 31, 32. 48 Matth. XI, 28, 47 Mich. IV, 5. Psal. xix, 8, 9. v, 31. as Jer. * ibiel. Tim 33 Ezech. xxvII, 21. Mich. VII, 6. 12. ** Psal. calvi, 10. ** Jer. m, 14. * Rom. 1, 4-6. **Deut. xxx, 2, 6. 38 Thren. 11, 11,

S. ORSIESII COCTIINA DE INSTITUT. MONACH. nem veram, pacem super pacem his qui erant prope et longe; dixitque Dominus, Sanabo eos ". Cujus ut plene misericordiam cognoscamus, Jeremiæ: ser mone docet, dicens: Si elevatum fuerit cœlum in sublime, et si humiliatum pavimentum terræ deorsum, ego non reprobo gentem Israel pro omnibus quæ ſe cerunt autem in nocte graditur impingit, quia lumen non in eodem loco jungit, ac dicit: Dedi cis consolatic est in eo". Nos autem, sicut dixit Apostolus, non sumus filii prævaricationis in perditionem, sed fidei in acquisitionem animæ "; et alibi: Omnes, inquit, filii lucis estis, et filii Dei. Non sumus filii noctis, neque tenebrarum *. Si ergo sumus filii lucis, debe mus scire quæ lucis sunt, et facere fructus luminis in omni opere bono: quod enim manifestatur, lux e t. Si in toto corde revertamur ad Dominum, et in præceptis sanctorum illius et Patris nostri sim plici corde conversamur, abundabimus in omni opere bono. Quod si superemur carnis voluptatibus, in die quasi in media nocte parietem palpabimus, et non inveniemus viam civitatis et habitaculi nostri, de quo dicitur: Esurientium et sitientium anima de ficit”; quia contempserunt legeni sibi a Deo traði tain, et vocem prophetarum non audierunt; et id circo non potuerunt ad promissam requiem perve nire. XXXVIII. Cumque tanta clementia sit Salvatoris Domini, et nos provocet ad salutem, convertamus corda nostra ad eum: Quia jam hora est ut de somno evigilemus: nox præcessit, dies au!em appro pinquavit; deponamus ergo opera tenebrarum, indua mur arma lucis *. Filioli mei, primum ex toto corde diligamus Deum; deinde nosmetipsos amenius mu tuo, memores præceptorum Dei Salvatoris, in qui bus ait: Pacem meam do vobis, pacem meam relin quo vobis: non sicut mundus dat pacem, ego do vo bis “. In his enim duabus mandatis tota lex pen det, el prophetæ ", XXXVI. Vigilemus et attenti simus; si enim na turalibus non pepercit, nec nobis parcet 33. -Non de cunctis, sed de negligentibus loquor, quibus jure aptabitur illa deploratio: Væ eis qui recesserunt a me! Hanifesti sunt quia impie egerunt in me: quia dereliquerunt me fontem aquæ vivæ, et foderunt sibi contrilos lacus, qui non possunt`aquam continere *. Et quia non audierunt judices ejus, audiant dicen tem Deum: Constitui super vos speculatores. Audite vocem tube. Et dixerunt: Non audiemus **. Unde ista incredulitas? nonne ex eo, quia alienos cogno verunt, et non adversati sunt? Loquitur et alibi Spiritus sanctus per prophetam: Ego enim sum Deus Dominus tuus, qui formavi cœlum, et creavi terram cujus manus condiderunt omnem cœli militiam, et non ostendi eam tibi, ut ambulares post illam”. Quod quidem et per Moysem præcepit, dicens: Non cum suspexeris cœlum, et videris solem et lunam ac stellas et omne ornamentum cœli, errore deceptus adores ea”. Ego sum Deus qui eduxi te de terra Ægypti, et Deum extra me nescis, et qui salvos pos set facere non est præter me. Ego sum qui te pavi in solitudine, in terra inhabitabili: et impleti sunt saturitate, et elevata sunt corda eorum ". Idcirco, obliti sunt mei, et ego tradam eos dispersioni in gen. tibus cunctis *. XXXVII. Quæ audientes quasi de somno exper giscamur, et præbeamus nos dignos Domini servi tuti, ut misereatur, et dicat nobis: Invocate me, et ego exaudiam vos. Ipse enim ait: Qui dispersit Israel, congregavit eum "; et alibi: Non faciam, inquit, juxta iram ſuroris mei, nec sic relinquam ut deleam Ephraim “; et iterum: Non in æternum puniam vos, nec semper irascar vobis. Spiritus enim a me egreditur, et omne quod spiral ego feci “. Et * Joan. x1, 9, 10. 85 Jer. vi, 17. xv, 4. Hebr. x, 39. 86 Isa. XLV, 7, 18. 61 Ose. xi, 9. 67 Matth. xx1, 40. 6 Jer. 11, 12. 68 Act. xx, 28. XXXIX. Si quis in domo monasterňí sub præpo sito manens, nulla re indigens quam in monasterio habere permissum est; et habet patrem, fratremque et amicum charissimum, nihil ab eis penitus acci piat, non tunicam, non palliotum,non aliam quam libet rem. Si autem comprobatum fuerit quod mi nus habeat de his que præcepta sunt, culpa omnis atque correctio ad præpositum convertetur. XL. Vos igitur qui estis principes monasteriorum, si quos aliqua re videritis indigere et esso in angu stia constitutos, nolite eos negligere, scientes vos reddituros rationem pro omni grege, super quem vos Spiritus sanctus constituit inspicere, et pascere Ecclesiam Dei quam acquisivit proprio sanguine *ª. Propterea nos qui fortiores sumus, debemus infir mitates invalidorum portare, et non nobismet ipsis placere, sed proximo in bono ad ædificationem. Nam et Christus non sibi placuit, sed, sicut seri plum est: Opprobria exprobrantium tibi ceciderunt super me "; et iterum: Non quæro, inquit, quod mihi expedit, sed quod omnibus, ut salvi fiant”. | Note XLI. Si autem Dominus ac Salvator noster ita præcipit, et sancti ita conversati sunt, Patres quo que nostri ita nos docuerunt, consurgamus a soinno, Det quæ sunt nobis præcepta faciamus. Quæcunque enim scripta sunt, ad nostram eruditionem scripta sunt, ut per patientiam et consolationem Scriptura rum spem habeamus "; et nullus nostrum causa sit erroris alieni, nec æmulemur eos qui prospero agunt in vita sua. Cum enim omnia necessaria carni fuerint consecuti, norientes nihil secum asporta bunt. Filii sæculi hujus habent in hoc sæculo fidu ciam, quoniam de mundo sunt, et mundus amat quod suum est. Qui autem filii Dei sunt, illius ser 311 Thess. v, 57 Deut. IV, 63 ibid. 14. 60 Jer. 8 Psal. cv, 5. "Rom. x1, 21. * Jer. 11, 12, 38 Exod. xx, 2. Jer. 1, 15, 16. ibid. 49. 68 Rom. x, 11, 12. 6 Joan. xiv, 6 Rom. xv, 1-3; Psal. Lxvi11,10. 7° 1 Cor. x, 33. 71 Rou

scitote quod me primum oderit; et iterum: Qui monis evangelici recordantur: Si mundus vos odit, vina meditemur, poterimus illud dicere, quod et David Exsultabo super eloquia tua, sicut qui invenit spolia multa ºº; et: Quam dulcia gulturi meo elo quia tua, super mel et favum ori meo! Cantabiles mihi erant justificationes tuæ in loco peregrinationis mea; et in alio loco: Nox proposui anté oculos meos rem iniquam: facientes iniquitatem odio habui. Et non adhæsit mihi cor pravum: declinantes a me malignos non agnoscebam: detrahentem in absconsO proximo suo, hunc persequebar: superbo oculo et in satiabili corde cum hoc simul non edebam. Oculi mei super fideles terræ, ut facerem eos sedere mecum voluerit esse amicus hujus mundi, inimicus fiet Deo et rursum: Tribulationem habebitis: sed confidite, ego vici mundum "; et iterum: Beati qui lugent, quoniam ipsi consolabuntur. Beati qui esuriunt et sitiunt justitiam, quoniam ipsi saturabun tur. Beati qui persecutionem patiuntur propter jusli tiam, quoniam ipsorum est regnum cœlorum 1. De filiis autem noctis quid e contrario dicitur? Nonne illud? Væ vobis, divites, quoniam recepistis consola tionem vestram. Væ vobis qui saturati estis nunc, quia esurielis. Væ vobis qui nunc ridetis, quia luge bitis ac flebilis”. XL.H. Quan:obrem mundi amicitias devitemus, ut ¡llud mereamur audire: Ad vesperum demorabitur fetus, et ad matutinum lætitia. Audivit Dominus, et misertus est mei. Scidisti saccum meum, el accinxisti me lætitia ". Quis enim sanctorum non in lucta ac tristitia per mundi bujus transìvit viam? Jeremias Non sedi, inquit, cum consilio ludentium, sed treme bam a facie manus tuæ. Solus sedebam, quoniam amaritudine repletus sum ™ª. David quoque scribit Quasi lugens ac mærens, sic humiliabar ". Quorum nos vestigiis insistentes, intelligimus quod salus nostra in tempore tribulationis sit, et prophetæ pol licitatio impleatur dicentis: Non relinquuntur qui in angustia sunt, nisi ad tempus 8°. Si ergo habet tempus tribulatio et angustia, et non erit sempi terna, seminemus in lacrymis, ut metamus in gau dio, non deficientes; quod noverimus Domiuum de tentatione liberare cultores suos. XLUI. Dominus pater noster est: Dominus judex noster est: Dominus princeps, Dominus rex noster Dominus ipse nos salvabit: cujus præcepta si ne glexerimus, permanebimus in angustia. Ipse enim dicit: Qui sequuntur me possidebunt terram, et hæ redilabunt montem sanctum meum 81: quem et nos possidebimus, si impleamus legem ejus et audiamus illud quod dicitur: Mundas facite in conspectu ejus vias vestras **; et iterum: Tollite offendicula de via populi meiª¹; et alibi: Ejicite de consilio pestilentem, et egredietur cum eo contentio ". Qui justum dicit injustum, et injustum judicat justum, uterque in con spectu Dei immundus est. Caveamus ne dicatur et de nobis: Filii alienati sunt ei; et illud: Filiæ Sion elevatæ sunt, et ambulaverunt in excelso collo, et in superbia oculorum, trahentes pedibus tunicas, el pe dibus simul ludentes 86; et in correptione nostra rursum prophetalis sermo concordet, dicens: Quo modo facta est meretrix civitas fidelis Sion, plena ju dicio, in qua justitia dormit? nunc autem latro nes '; et: Populus intelligens commiscebatur mere trici. Tu ergo, Israe!, ne ignoraberis ". Si vero di 7 Joan. xv, 18. XLIV. Quorum omnium nos imitemur opera, st sit in diebus nostris pax et justitia, et non nobis illud eveniat quod alibi legimus: Super terra populi mei spinæ et fenum consurgent". Sed magis inne vemus nobis novalia, et non seminemus super spi nas. Cumque custodierimus quæ mandata sunt no bis, manifesti erimus quod diligamus Deum, sicut testatur et in alio loco Scriptura divina: Qui audit mandala mea et servat ea, ille est qui diligit me; qui autem diliget me, diligetur a Patre meo, et ego dili gam eum, et veniemus ego el Pater meus, et man sionem apud eum faciemus, et ostendam ei ma ipsum”; et: Vos amici mei estis, si feceritis quæ præcipio vobis ". Tollamus nobiscum multos ser mones, et convertamur ad Dominum Deum nostrum, et dicamus ei: Potes dimittere peccata, ut accipin mus bona, et reddamus ei fructum labiorum nostro Tun et delectetur in nobis anima nostra. XLV. Atque utinam pœniteat nos erroris et no gligentiæ, et conversi ad priora dicamus: AssuT KOM salvabit nos; super equos non ascendemus, nec jam dicemus: Dii nostri opera manuum nostrarum. Deus qui in te est miserebitur pupilli: sanabo habitacula eorum **. Rursumque dicet de nobis: Diligam ecs manifeste, et averlam iram meam ab eis. Ero quası ros: Israel florebit at lilium, et millet radices suns quasi Libanus. Ibunt rami ejus, et erit quasi oliva fructifera, et odor ejus ut thuris. Revertentur et sede bunt unusquisque in tabernaculis suis, et vivent, et confirmabuntur frumento: florebil sicul vinea memo ria eorum, sicut odor thuris Ephraim. Quid ei et ido lis? Ego humiliabo eum, et confortabo eum. Ego ul juniperus condensa: ex me fructus ejus inventus est, Quis sapiens, et intelligit hæc; aut intelligens, el co gnoscit ista "? Atque utinam et nos ex eo fructum afferre valeamus, sine quo nihil boni operis Geri potest. XLVI. Revertamur ad Dominum, ut de nobis quoque possit dicere: Peccatorum et iniquitatis eorum memor amplius non ero ". Non relinquamus legem Dei, quam Pater noster ab eo accipiens nobis tradidit; neque parvi ejus mandata pendamus, ne ” Matth. v,5, 6, 10” Luc. vi, 24, 25, 14. 80 Isa. Lv, 7, 8. 81 Isa. LVII, 43. 73 Jac. IV, 4. " Joan. xvi, 33. 18 Jer. xv, 17. 79 Psal. XXXIV, 88 Jer. L. 26. 85 Prov. xxII, 10. Psal. LVII, 4. 86 Isa. IH, 16. 87 Isa 1, 21. ** Psal. cxvII, 162. ibid. 103, 54. 1 Psal. c, 3-6. Isa. xxxi, 13. "Joan. xv, 14. * Osee XIV, 3. ibid. 4,5 * ibid. 5-10..” Isa. XLIII, 25. 77 Psal Jer. Vi as Osc. ** Joan, xiv, 24,

S. ORSIESII DOCTRINA DE INSTITUT. MONACH. et super nos planetus ille dicatur: Quomodo obscu- quatur contra nos: Judicate inter me el vineam ralum est aurum el immutatum argentum bonum, effusi sunt lapides sancti in omni viarum principio"? nec post plurimos labores Patris nostri quos pro salute nostra suscepit, se ipsum exemplum virtutis tribuens, et glorians de nobis et apud sanctos lo quens: Isti filii mei sunt, et populus meus filii mei, et non denegabunt: et post hujuscemodi testimo nium non perdamus fiduciam bonæ conscientiæ, spoliati vestibus quibus nos induit, et introducti ab eo in stadium ut legitime certemus, non supere mur ab inimicis nostris. Et postquam venerimus ad illud tempus quo egrediamur de corpore, ne inimici efficiamur Patris nostri, thesauris servientes, ut qui jejuniis et afflictione corporis debuimus acquirere animæ libertatem, carni et deliciis, et pulchrioribus vestimentis stratisque mollioribus nos dedicemuɛ, non solum ipsi pereuntes, sed et alios qui proficere potuerunt, exemplo nostro ducentes ad ruinam, de quibus scriptum est: Non accepistis spiritum ser vitutis in timorem³, sed fortitudinis, et charitatis, et pudicitiæ; et: Cibus nos non commendat Deo. Neque enim si comederimus, abundabimus, nec si non comederimus indigebimus. Non est enim re gnum Dei cibus et potus; sed justitia, 'gaudium et pax in Spiritu sancto³. Qui in hoc servit Christo, placet Deo, probatus est omnibus. Isaias quoque di cit: Qui exspectant Dominum, immulabunt virin tem, assument pennas ut aquilæ; current, et non la borabunt; gradientur, et non esurient *. Idcirco ele rabit signum in gentes, et congregabit profugos Israel. Gito velociter venient: non esurient, neque dormitabunt. Non dormient, nec solvent zonas de lumbis suis, neque rumpentur in calceamentis eorum corrigiæ. Quorum jacula acuta sunt et intenti ar cus: pedes equorum, ul petra fortissima: rolæ cur ruum quasi tempestas: impetum facient ut leones, et qderunt ul catuli leonum *, XLVII. Et nos igitur sanctorum imitatores simus, nec obliviscamur institutionis qua nos erudivit Pa ter noster, dum adbuc esset in corpore. Ne exstin guamus lucernam ardentem quam posuit super ca pita nostra. Ad cujus lumen in hoc sæculo inceden les, meminerimus quod per studium illius Deus nos in propriam familiam receperit, peregrinis hospi tium tribuens, in maris turbinibus constitutis por tum ostendens, panem in fame, umbram in æstu, vestimentum in nuditate; imperitos præceptis spi ritalibus erudivit, vitiis servientes castitate circum dedit, procul positos sibi junxit. Ne post illius dor mitionem obliviscamur tantæ bonitatis et benefi ciorum immortalium, vertentes furorem in judi cium, et fructum justitiæ in amaritudinem, et lo meam. Exspectavi ut faceret fructum, et fecit ini quitatem, et non justitiam, sed clamorem; et veniat super nos illa maledictio, quam prophetalis sermo tare debemus, sequentes conversationem eorum qui nos in Domino præcesserunt, Patrum pariter ac fratrum, qui renuntiantes sæculo et inoffenso ad Dominum pergentes gradu, nunc ejus hæreditate potiuntur: quain vereor ne perdamus nostra desidia, et illud nobis propheticum aptetur, quod dictum est in Ephraim: Oleum in Ægyptum mercatur”. Misti sunt in gentibus, et didicerunt opera corum Ne postquam vocati sumus in libertatem, sicut scriptum est: Tollam vos unum de populo, et duos de familia, et inducam vos in Sion, et dabo vobis pastores secundum cor meum, qui pascant vos cum disciplina; resolvantur vincula charitatis, et dica tur de nobis: Filius glorifical patrem, el servus do minum suum. Si Pater ego sum, ubi est gloria mea? Si Dominus, ubi est timor meus 10? XLVIII. Idcirco unusquisque nostrum clamet ad Dominum: Muri Sion deducant sicul torrentes lacry mas die ac nocte. Ne des requiem tibi, neque tacnal pupilla oculi tui. Surge, et lauda in nocte, in principio vigiliarum tuarum; effunde sicut aquam cor tuum in conspectu Domini. Leva ad illum manus tuas pro animabus parvulorum tuorum, qui defecerunt in capite universorum gressuum ". Ne illud contra nos dicatur: Luxit, et corruptus est orbis. Luxerant excelsi terræ, et terra impie egit propter habitatores suos; dereliquerunt enim legem, et immutaverunt præcepta mea, testamentum æternum. Idcirco male dictio devorabit terram, quia peccaverunt habitatores ejus el dereliquerunt homines pauci 1. Ne et nostrum vinum lugeat et vinea, et ingemiscant qui prius toto animo lætabantur, dicaturque de nobis: In domo insaniam confinxerunt, corrupti sunt sicut dies col lis ¹ª; aut illud: Captio ex vobis est; et: Dixistis enim,Fecistis testamentum cum inferno, et cum morie pactum". Quæ verba vitantes, credimus magis quod in tempore suo Orietur stella ex Jacob, et exsurget homo de Israel, qui percutiet principes Moab et filios Seth 15. Ut non sit in domo Israel stimulus furoris, et spina doloris ". Quia facta est Domino pars ejus Jacob, funiculus hæreditatis ejus Israel ". Et alibi loquitur Jeremias: Si cessaverit in conspectu meo lex ista, gens etiam Israel cessare poterit; et rur sum: Dabo laborem eorum justis, et testamentum ælernum ponam cum ipsis, et scietur in gentibus se men eorum, ac nepotes. Omnis qui viderit eos, ca gnoscel quia isti sunt semen a Domino benedictum, et gaudio perfruentur Domini “. Thren. IV, 1 ¹ Rom. vi, 15. 21 Cor. vill, 8. Jer. 1, 14, 15. Rom. xiv, 17. Isa. L, 31. Isa. V, * ibid. 3, 4. 7 Ose. XII, 1. ³ Psal. cv, 35. 10 Malach. 1, 6." Thren. 11, 18, 19, * Isa. xxiv, 4-6. "Ose. Ix, 8, 9. "Isa. XXVIII, 15, 18 Num. xxiv, 17. ‹ Ezech. xxvнi, 24. XXXII, 9. 18 Jer. xxx1, 36. 19 Isa. LXI, 8, 9. s7 Deule Furorem. Legendum videtur favorem, vel fervorem. Sed ex iis quæ statim sequuntur, priɑrom lectionem prætulerim

non des alteri gloriam tuam, et ea quæ conducani tibi, genti aliena. Beati sumus, Israel, quia placita Deo nostro nola sunt nobis. Confide, popule meus, memorialis Israel ". Et iterum Isaias loquitur Lætare, Israel, et festum agile diem omnes qui dili gitis eum. Gaudete qui confiditis in eo, ut sugalis, et impleamini ex uberibus consolationis ejus “. XLIX. Et nos ergo scrutemur vias nostras, et hende eum; ambula in splendore luminis ejus, et gressus dijudicemus, et sequamur odorem scientia; abscondentes semper verba ejus in cordibus nostris, ut simus immaculati in via, et in lege Domini ambu lemus ". Nón nos terreat fragilitas corporis, et longi tempori, labor. Patres vestri ubi sunt, et prophetæ? ut scriptum est, nunquid in æternum vivent? Verba autem'mea et legitima mea suscipite, quæ ego præci pio in Spiritu meo servis meis prophetis, qui fuerunt cum patribus vestris ". Sentiamus ineffabilem cle mentiam Dei nostri, qui usque hodie ad pœniten tiam nos hortatur, dicens: Nunquid qui cadet non resurget? aut qui aversatur non revertetur? Quare aversalus est populus meus aversione impudenti, et obtinuerunt in voluptatibus suis, et noluerunt re verti “? Si reversi fuerimus ad eum, ædificabit nos scriptum est: Erunt hæc verba quæ ego præcipio Spiritu suo, juxta illud quod scriptum est: Ædi ficans Hierusalem Dominus, dispersiones Israelis congregabit ". unum el L. Quod autem nostri cœtus et communio ex Deo sit qua nos invicem copulamur, Apostolus nos docuit dicens: Bonorum operum communionis obli visci nolite; talibus enim victimis placetur Deo ". In Actibus apostolorum quoque idem legimus Multitudinis autem credentium erat cor anima una; et nullus suum quid dicebat, sed erunt eis universa communia. Et virtute magna dubant apostoli testimonium resurrectionis Domini Jesu **. Et Psalmista in eadem verba consensit dicens Ecce quam bonum et quam jucundum, habitare fra tres in unum ". Et nos in cœnobiis commorantes, el uobis mutua charitate sociati, demus studium, ut quomodo sanctorum Patrum in hac vita merui mus consortium, ita in futuro quoque participes eorum simus, scientes quod crux vitæ nostræ do etrinæque principium sit, et oporteat nos cum Christo pati, et nosse quod absque tribulationibus et angustiis nullus victoriam consequatur: Beatus vir qui suffert tentationem, quia cum probalus ſue ril, coronam vitæ accipiet "; et iterum: Laboravit in sæculum, et vivet in æternum ". Si tamen com patimur, ut et glorificemur. Estimo, inquit, quod non sunt condigna passiones hujus temporis ad fu tvram gloriam, qua revelabitur in nobis”. Et alibi scriptum est: Existimavi ut cognoscerem hoc: labor est in conspectu meo *; et iterum: Ego laboravi sequens te, et diem hominum non consideravi “; el alio loco: Multæ tribulationes justorum, et ex om nibus his liberabit eos Dominus ". Et Dominus noster loquitur in Evangelio: Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit 33. Et alibi: Hic est liber mandatorum, et lex scripta in sempiternum. Omnes qui observaverint eam, vivent; qui autem de reliquerint, morientur. Revertere, Jacob, et appre LI. Habeamus curam legendarum et discenda rum Scripturarum, et in earum semper medita tione versemur, scientes scriptum: Ex fructu oris sui vir saturabitur 36: el merces laborum ejus red detur 1. Hæc sunt quæ nos ducunt ad æternam vi tam, quæ nobis tradidit Pater noster, et jugiter me ditanda præcepit ut impleatur illud in nobis quod tibi hodie, in corde tuo, et in anima tua docebis en filios tuos: et loqueris in eis sedens in domo, et ambulans in via, el accubans alque consurgens. Scribe ea pro signo in manu tua, et erunt immo bikia ante oculos tuos. Scribes quoque ea in postibus domuum tuarum, et in liminibus, ut discatis timere Dominum cunctis diebus quibus viritis 18. Salomon quoque id ipsum significans dicit: Scribe ea in lu titudine cordis tui”. LII. Considerate quantis testimoniis ad medita tionem sacrarum Scripturarum nos sermo Domini cohortetur, ut quæ ore voluimus, corde possidea mus. Bonum est homini cum levaverit jugum ab adolescentia sua. Sedebit solitarius et tacebit, quo niam levabit super se jugum. Dabit percutienti se ma xikłam, saturabitur opprobriis, quoniam non semper abjiciet Dominus". Et alibi scriptum est: Recor datus sum misericordiæ infantiæ tuæ; et iterum Lætare, juvenis, in «dolescentia tua, et exsultet cor tuum in diebus juventutis tuæ, et ambula in viis cordis tui absque macula, et in conspectu oculorum tuorum: el scito quoniam in omnibus his adducet te Dominus in judicio. Auſer ſurorem a corde tuo et malitiam a carne tua, quoniam adolescentia et stul titia vanitas est 43; et: Memento Creatoris tui in diebus adolescentiæ tuæ, donec veniant dies pessimi, et occupent anni in quibus dices: Non est mihi in eis voluntas: donec obtenebrescat sol et lux, et luna Det stellæ, et convertantur nubes post pluviam: in die qua movebuntur custodes domus, et subverientur viri virtutis, et cessent molentes, quia paucæ factæ sunt et obscurabuntur quæ vident in foraminibus, et claudent vias in foro in infirmitate vocis molentis et exsurgent ad vocem passeris, et humiliabuntur omnes filii cantici. Et quidem ab alto aspicient, et pavores in via, el floreat amygdalum, et incrasselur locusta, et scindatur cupparis. Quoniam abiit homo in domum sæculi sui, et gyraverunt in foro qui plan * Jer. vii, 4. 38 Psal.CXLVI, 2. * Hebr. xm, 16. 28 Act. V, 20 Psal. cxv, t. at Zach. 1. 5, 6. 52.33. 16 Psal. cxxxn, 4. 27 Jac. 1, 12. ** Psal. LXVIIı, 9, 10. * Rom. vi, 17, 18. ** Psal. Lxx1,16. as Jer. xvi. 46. 32 Ps 1. xxxm, 21. 33 Matth. x, 22. * Bar. iv, 4-5. 25 18:1. LXVI, 10, 11. 17 Sap. x, 17. 38 Deut. xi, 18-21. Prov. 11, 3. Eccle. x, 4º Türen. 111, 27, 28, 30, 31. 36 Prov. Jer. 11,

S. ORSIESII DOCTRINA DE INSTITUT. MONACH. quo scriptum est: Memento, Domine, David, et omnis mansuetudinis ejus 6. Et Moysi de quo legi tur, quod fuerit mansuetus super omnem terram “ Et Dominus in Evangelio de mansuetis ac mitibus loquitur: Beati mansueti et mites corde, quoniam ipsi possidebunt terram ". Magnæ sapientiæ est, mansuetudinem possidere, et audire: Sapiens esto, fli, ut latetur cor meum 68; et iterum: Imitatores estote Dei, filii charissimi "; et: Estole perfecti, sicut et Pater vester qui in cœlis est, perfectus esl 7º; et alibi: Sancti estole, quoniam ego sanclus sum, dixit Dominus ". gunt, quoadusque evertatur funiculus argenti, et dinis sanctorum omnium, et præcipue David, de conteratur monile auri, et confringatur hy:Iria ad fontem, et impediatur rota super lacum, el conver tatur pulvis in terram, sicut fuit, et spiritus rever tatur ad Dominum, qui dedit eum. In Evangelio quoque scriptum est: Pueri, nunquid habetis pul mentum? Mittite in dexteram partem navis, et inre ¸nietis“; et iterum: Omnis puer ac juvenculus, qui nescit hodie bonum ac malum, ipsi intrabunt in ter ram bonam **; ac rursum: Omne masculinum quod aperit vulvam, sanctum vocabitur **. Et in Evange lio: Puer autem ibat, et crescebat, et proficiebat apud Deum et apud homincs “. Jesus quoque mi nister Moysi juvenis erat, et non egrediebatur de tabernaculo Dei. Et de David scriptum legimus Puer flavi coloris, elegantibus oculis *. Timotheus quoque adhuc puer et adolescens sacris litteris eruditus est “, ut ad fidem Domini salvatoris illa rum semita perveniret. Et de Daniele quia eruditus erat, scriptum legimus, quod vir desideriorum 80 appellatus sit. Joseph quoque erat dilectissimus patri suo, quoniam ejus imperiis serviebat; et decem ac septem adhue natus annos, præcepta illius Jegem vitæ suæ arbitrabatur. LIII. Et hæc cuncta replicavi, ut sanctorum vi tas considerantes, non circumferamur omni vento doctrinæ “, sed laborèinus, et eorum conversatio nem nostræ vitæ propositum habeamus exemplum, ut simus populus Dei peculiaris. Nec contristemus Spiritum sanctum, in quo signati sumus in die re demptionis”; ne illum exstinguamus in nobis **; et prophetias non contemnamus "; ne forsitan vo lenti Spiritui sancto habitare in nobis, non dennus locum. Nullum alium timeamus præter Deum, qui ultor et judex est operum singulorum, et cum sancto sanctus est, et cum viro innocente innocens "; et dicit: Ego amantes me diligo, et qui me quærent invenient gaudium "; et alibi loquitur: Si ambula verilis contra me perversi, ego ambulabo contra vos perversus LIV. Non irascamur invicem; etiamsi ira nos vi cerit, non peccemus irati”, solis occubitum pœni tentia præoccupantes 6. Meminerimus esse præce plum, quoties peccanti in nos ignoscere debemus "; et munus nostrum relinquere ante altare", quod nequaquam suscipitur, si non fuerit reconciliatione placabile; ut possimus dicere: Dimitte nobis de bila nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus no stris. Et Apostolus præcepit: Si quis habet ad versus aliquem querimoniam, sicut et Christus do navit nobis, sic facite ". Simus discipuli mansuetu 43 Eccle. *11, Bibid. 30. * Joan. xx1, 5, 6. LV. Quæ legentes testimonia, seminemus nobis justitiam, ut metamus fructum vitæ. Illuminemus lucem scientiæ, quia tempus est ut cognoscamus Deum, donec veniat fructus justitiæ nobis. Ecce nunc tempus acceptabile, et dies salutis ". Et vere, secundum quad scriptum est: Plenitudo legis est dilectio”. Joanne in hæc eadem concinente: Hoc præceptum accepimus a Patre, ut diligatis ad in vicem "; et: Qui diligit Deum, diligat et frairem suum; et: Non sicut Cain, qui ex maligno era, et occidit fratrem suum. Et quare occidit? quia opera ejus maligna erant; fratris autem ejus bona. Non admiremur, fratres, si oderit nos mundus nos scimus quia transivimus de morte ad vitam, eo quod diligamus fratres ". Ergo diligamus nos mu tuo. LVI. Loquar aliud ad vos audentius, filii c¼ris simi. Ex quo credidit mihi Deus conversationis ve stræ et sanctæ conversationis gregein, nom cessavi lacrymis monere et docere singulos, ut placeatis Deo; nec subtraxi aliquod quod vobis utile senlie bam, ut non dicerem: Et nunc commendo vos Deo, el verbo gratiæ ejus, qui potest vos ædificare, et dare vobis hæreditatem cum sanctis ". Vigilate, omni studio curaque contendite ne obliviscamini propositi vestri; sed implete quod vos scitis esse pollicitos. Ego enim jam delibor, et tempus resolu tionis meæ adest; qui certamen bonum ex parte cer tavi, cursum consummavi, fidem servavi. De cætero reposita est mihi corona justitiæ, quam reddet mihi Dominus in illa die justus judex: non solum miki, sed et omnibus qui dilexerunt justitiam ejus”, et omnia Patris mandata fecerunt. Finis verbi: Omnia audi, Deum time, et mandata ejus custodi; quoniam omnis homo: universum opus Deus adducet in judi cium, sive bonum, sive malum sit”. Explicit Doctrina S. Orsiesii, 48 Deut. 1, 39. ** Exod. xiii, 2; Luc. 11, 23. Matth. v, 24. 48 1 Reg. xvi, 12. * II Tim. 11, 15. 30 Dan. x, 23. * Gen. xxxvii, 2, 3, 14. Thess. v, 19. * ibid. 20. 5 Psal. XVII, 26. 37 Prov. VIII, 17. XXVI, 23, 21. 59 Psal. iv, 5. 60 Ephes. 1v, 26. *1 Matth. xviti, 21 seqq. vi, 12; Luc. xI, 4. 1. Ephes. v, 74 | Joan. iv, 21. Luc. II, Ephes. IV, 38 Lev. 63 Matth. < Prov. X, Joan. IV, 64 Coloss. III. 13. 65 Psal. cxxx), 4. 66 Num. XII, 3. 67 Matth. v, 7* Matth. v, 48. " Lev. x1, 44. 72 | Cor.1, 2. 73 Rom. XIII, 10. 7 76 | Joan. 111, 12-14. 99 Act. xx, 32, 78 11 Tim. IV, 6 8. 7 Eccle. xi, 13, 14.