PG 43Nonnus of Panopolis
Arguments to the Dionysiaca with Some Fragments
Printed pages · scan text
vision-corrected · Migne scan
Diplomatic text · vision-corrected transcription of the Migne scan (86% of openings; remainder still OCR), over scholarios OCR (cleaned, language-split) — PG column chips mark the printed columns.
col. 1227–1228page 1 of 29
PG 43:1227περιστρέφεται, 422. ἐν γραφίδι
col. 1229–1230page 2 of 29

Dix-huitième chant. Le roi Staphyle; son fils Botrys; son épouse Mé thé. Palais de Staphyle; sa splendide hospitalité; sa mort en l'absence de Bacchus. Retour du dieu. Ses regrets. Deuil de la maison royale. Dix-neuvième chant. Bacchus console Méthé et Botrys. Il institue des jeux en l'honneur de Staphyle. Lutte poétique d'Eagre et d'Erechthée. Défi de la pantomime et de la danse entre Maron et Silène, qui est changé en fleuve. Vingtième chant. Bacchus, excité par la Discorde, prend le chemin des Indes. I emmène Méthé et Botrys. Il passe le Liban et arrive à Nysa, séjour de Lycurgue. Lycur gue le poursuit et disperse les Bacchantes. Le dicu se réfugie dans la mer Rouge. Vingt et unième chant. Combat d'Ambrosie contre Lycurgue et sa mé tamorphose. Lycurgue emprisonné par les nour rices de Bacchus. Ses fureurs. Sa délivrance. Son aveuglement. Bacchus quitte la mer. Mission et retour de Phéresponde ambassadeur du dieu au près de Dériade. Embuscade des Indiens. Vingt-deuxième chant. Marche de l'armée de Bacchus. Défaite du déta chement des Indiens embusqué, et révélé par une hamadryade indienne. Les troupes de Bacchus se déploient. Splendeur du dieu. Exploits d'Eagre, d'Erechthée et d'Eaque. Vingt-troisième chant. L'ennemi submergé; un Indien se tue; l'armée s'apprête à passer l'Hydaspe; colère du fleuve; menaces de Bacchus. Incendie des eaux. L'Océan, pour le faire cesser, appelle Téthys à son aide. Vingt-quatrième chant. Supplication de l'Hydaspe; il est changé en vin. Clémence de Bacchus. Passage du fleuve. Deuil de l'ennemi. Plaintes de la veuve indienne. Le festin de l'armée. Vénus, émule de Minerve. Vingt-cinquième chant. Invocation du poète à Ilomère et à Pindare. Comparaison de Bacchus avec Persée, Minos et Hercule. Attis apporte des armes divines de la part de Rhéa. Description de ces armes, Moria et Tylos. Vingt-sixième chant. Minerve, sous la forme d'Oronte, réveille Dériade et l'excite au combat; dénombrement de l'armée indienne. Généalogic de Dériade, son chef suprême. Vingt-septième chant. Les armées se déploient. Harangue de Dériade; harangue de Bacchus. Jupiter appelle Apollon, Mi nerve et Vulcain au secours de son fils; les dieux se partagent. Vingt-huitième chant. La charge sonne: la mêlée s'engage; Corymbase l'Indien. L'éléphant du char de Deriade est tué. Courage des Athéniens. Exploits des Cyclopes. Vingt-neuvième chant. Le combat continue; hauts faits d'Hyménée; il est blessé; Bacchus le guérit. L'armée resserre les Indiens entre l'Hydaspe et la ville. Songe de Mars; il s'éloigne du champ de bataille pour surveiller Vénus. Trentième chant. Morrhée attaque Eurymédon que Vulcain son père défend. L'Hydaspe protége Morrhée, qui fond sur les Bacchantes. Mort de Tectaphe. Junon excite Dériade. Bacchus recule. Minerve le ramène à la mêlée. Trente et unième chant. Junon s'adresse à Proserpine, qui lui prête le Secours de Mégère; elle envoie Isis, sous la formie de la Nuit, au Sommeil, pour le prier d'endormir Jupiter. Elle demande à Vénus son ceste. Trente-deuxième chant. Junon se pare du ceste: son entretien avec Ju piter; leur union. Le combat redouble. Barchus est saisi de la rage que lui a soufflée Mégère, et s'é gare. Les Indiens l'emportent; tous les capitaines grees reculent, moins Eaque. Trente-troisième chant. Les Grâces pleurent auprès de Vénus, qui envoie Eros au secours de l'arniée de Bacchus: il en flamme Morrhée pour Chalcomède. Plaintes amou reuses du guerrier indien. Effroi de Chalcomède, que Thétis rassure. Trente-quatrième chant. Agitations de Morrhée. Le combat recommence. Le héros fait captives un grand nombre de Bac chantes qu'il donne à Dériade. Supplice des pri sonniers. Chalcomède attire Morrhée loin de la mêlée. Les Bassarides sont chassées vers la ville, où Dériade les enferme. Trente-cinquième chant. Défaite des Bacchantes. Chalcomède et Morrhée. Mercure délivre les Bassarides. Réveil de Jupiter et son courroux. Il veut que Junon guérisse Bac chus de sa frénésie. Bacchus est rendu au combat, et excite le courage de son armée. Trente-sixième chant. Combat des dieux. Mercure les apaise. Mêléc des satyres et des Indiens. Dériade attaqué par Bac chus. Les transformations du dieu. Les Rhadama nes construisent des vaisseaux pour la guerre ma ritime. La trève. Trente-septième chant. Cérémonies funèbres. Le búcher d'Ophelte. Jeux autour du tombeau. La course des chars. Le pugi lat. La lutte. La course des hommes. Le disque. Le prix de l'arc. Le combat simulé de deux guer riers. Trente-huitième chant. La guerre se rallume. Présages. Episode de Phaé thon raconté à Bacchus par Mercure. Description du zodiaque. Phaethon guide le char du Soleil. Désordres de la sphère. Il est foudroyé et devient le Cocher céleste. Trente-neuvième chant. Flotte de Bacchus. Dériade rassemble la sienne. Harangues des deux capitaines. Prières d'Eaque à Jupiter et d'Erechthée à Borée. Combat naval. Morrhée blessé. Brülot du cabire Eurymédon. In cendie de la flotte. Dériade fuit. Quarantième chant. Minerve excite et trompe Dériade. Il meurt dans les flots de l'flydaspe. Lamentations des princesses. Fin de la guerre des Indes. Bacchus congédie son armée, et vient à Tyr. Sa description. Hercule As trochiton. Invention de la navigation. Origine de la ville de Tyr. Ses fontaines. Quarante et unième chant. Description de Béroé. La nymphe Béroé, fille de Vénus et d'Adonis. Sa mère consulte sur sa des tinée les tables d'llarmonie, et prie Eros d'eir flammer pour elle Neptune et Bacchus. Quarante-deuxième chant. Passion de Bacchus pour Béroé. Il se déguise en

col. 1231–1232page 3 of 29
PG 43:1231ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΩΝ Πρῶτον ἔχει Κρονίωνα, κερασφόρον ἁρπαγα [νύμφης, καὶ παλάμαις Τυφῶνος ἀρασσόμενον πόλον άστρων. Εἰπὲ, θεά, Κρονίδαο διάκτορον αίθοπος αὐγῆς, νυμφιδίῳ σπινθῆρι μογοστόκον ἆσθμα κεραυνοῦ, καὶ στεροπὴν Σεμέλης θαλαμηπόλον· εἰπὲ δὲ φύτλην
col. 1233–1234page 4 of 29
PG 43:1233Βάκχου δισσοτόκοιο, τὸν ἐκ πυρὸς ὑγρὸν ἀείρας Ζεὺς βρέφος ἡμιτέλεστον ἀμαιεύτοιο τεκούσης, φειδομέναις παλάμῃσι τομήν μηροίο χαράξας, ἄρσενι γαστρὶ λόχευε, πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ, εὖ εἰδὼς πόνον ἄλλον ἐπὶ στονόεντι κάρητι, ὡς αὐτὸς πάρος ὄγκον ἔχων ἐγκύμονι κόρσῃ, τεύχεσιν ἀστράπτουσαν ἀνηκόντιζεν Αθήνην. "Αξατέ μοι νάρθηκα, τινάξατε κύμβαλα, Μοῦσαι, (ιεροφάντιν ). ἄρσενα τάνδε βᾶθι νηδύν.
col. 1235–1236page 5 of 29
PG 43:1235καὶ παλάμῃ δότε θύρσον ἀειδόμενον Διονύσου ἀλλὰ χοροῦ ψαύοντα, Φάρῳ παρὰ γείτονι νήσῳ, στήσατέ μοι Πρωτῆς πολύτροπον, ὄφρα φανείη, ποικίλον εἶδος ἔχων, ὅτι ποικίλον ὕμνον ἀράσσω. Εἰ γὰρ ἐφερπύσσεις δράκων, κυκλούμενος ὁλκῷ, μέλψω θεῖον ἄεθλον, ὅπῃ κισσώδεῖ θύρσῳ φρικτὰ δρακοντοκόμων ἐδαΐζετο φύλα Γιγάντων εἰ δὲ λέων φρίξειεν, ἐπαυχενίην τρίχα σείων, Βάκχον ἀνευάξω, βλοσυρῆς ἐπὶ πήχεῖ Ρείης μαζὸν ὑποκλέπτοντα λεοντοβότοιο θεαίνης εἰ δὲ θυελλήεντι μετάρσιος ἅλματι ταρσῶν πόρδαλις άΐξῃ, πολυδαίδαλον εἶδος ἀμείβων, ὑμνήσω Διὸς υἱα, πόθεν γένος ἔκτανεν Ἰνδῶν, πορδαλίων ὀχέεσσι καθιππεύσας ἐλεφάντων εἰ δέμας ἰσάζοιτο τύπῳ συός, υἷα Θυώνης ἀείσω, ποθέοντα συοκτόνον εύγαμεν Αύρην, ὀψιγόνου τριτάτοιο Κυβηλίδα μητέρα Βάκχου εἰ δὲ πέλοι μιμηλὸν ὕδωρ, Διόνυσον ἀείσαι, κόλπον ἀλὸς δύνοντα, κορυσσομένοιο Λυκούργου εἰ φυτὸν αἰθύσσοιτο, νόθον ψιθύρισμα τιταίνων, μνήσομαι Ικαρίσιο, πόθεν παρὰ θυιάδι ληνῷ βότρυς ἁμιλλητῆρι ποδῶν ἐθλίβετο ταρσῷ. *Αξατέ μοι νάρθηκα, Μιμαλλόνες· ὠμαδίην δὲ νεβρίδα ποικιλόνωτον ἐθήμονος ἀντὶ χιτῶνος σφίγξατέ μοι στέρνοισι, Μαρωνίδος ἔμπλεον ἐμῆς, νεκταρέης· βυθίῃ δὲ παρ᾽ Εἰδοθέῃ καὶ ῾Ομήρῳ φωκάων βαρὺ δέρμα φυλασσέσθω Μενελάω. Εντά μοι δότε ρόπτρα καὶ αἰγίδας· ἡδυμελῆ δὲ ἄλλῳ δίθροον αὐτὸν ὀπάσσατε, μή κεν ὀρίνω Φοῖσον ἐμόν· δονάκων γὰρ ἀναίνεται ἔμπνοον ηχώ, τῶν προηγουμένων ἐπῶν ἐπιμέμνημαι. -11 ο
col. 1237–1238page 6 of 29
PG 43:1237ἐξ ὅτι Μαρσύαο θεημάχον αὐτὸν ἐλέγξας, δέρμα παρῃώρησε φυτῷ, κολπούμενον αὔραις, γυμνώσας ὅλα γυία λιποῤῥίνοιο νομῆος. ᾿Αλλὰ, θεά, μαστῆρος ἀλήμονος ἄρχεο Κάδμου. ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΩΝ ΙΓ. Εν τρισκαιδεκάτῳ στρατιήν νήριθμον ἐνίψω, καὶ προμάχους ἥρωας, ἀγειρομένους Διονύσῳ. Ζεὺς δὲ πατὴρ προέηκεν ἐς αύλια θέσκελα Ρείης Ιριν, ἀπαγγέλλουσαν ἐγερσιμόθῳ Διονύσῳ, ἔφρα δίκης ἀδίδακτον ὑπερφιάλων γένος Ἰνδῶν Ασίδος ἐξελάσειεν ἐῷ ποινήτορι θύρσῳ, ναύμαχον ἀμήσας ποταμήτον υἷα κεράστην, Δηριάδην, βασιλῆα· καὶ ἔθνεα πάντα διδάξη Έργια νυχτιχόρευτα, καὶ οίνοπα καρπὸν ὁπώρης. Η μὲν ἐρεσσομένων πτερύγων ανεμώδεῖ ριπῇ δυσταμένη κελάδοντα λεοντοκόμου μυχὸν ἄντρου, ἄψορον ίχνος έπηξεν· ἀφωνήτῳ δὲ σιωπῇ σφιγξαμένη στόμα δοῦλον, ορειάδος ἐγγὺς ἀνάσσης, ἵστατο κυρτωθεῖσα· καθελκομένου δὲ χαρήνου χείλεσιν ἱκεσίοισι πόδας προσπτύξατο Ρείης. Καὶ τὴν μὲν Κορύβαντες, ἀμειδέϊ νεύματι Ρείης, Θεσπεσίης αίροντο παρὰ κρητῆρι τραπέζης. Θαμβαλέη δὲ πιοῦσα νεηγενέος χύσιν οἴνου, τέρπετο βακχευθείσα. Καρηβαρέουσα δὲ δαίμων παιδὶ Διὸς παρεόντι Διὸς μυθήσατο βουλήν Αλκήεις Διόνυσε, τεὸς γενέτης σε κελεύει, εὐσεβίης ἀδίδακτον ἀἱστῶσαι γένος Ινδών. ᾿Αλλὰ τεαῖς παλάμησι μαχήμονα θύρσον ἀείρων, αἰθέρος ἄξια ῥέξον· ἐπεὶ Διὸς ἄμβροτος αὐλὴ οὗ σε πόνων ἀπάνευθε δεδέξεται, οὐδέ σοι Ωραι μήπω ἀεθλεύσαντι πύλας πετάσωσιν Ολύμπου. Ερμείας μόγις ἦλθεν ἐς οὐρανὸν, όππότε ῥάβδῳ ὄμμασιν ἀστράπτοντα ποδῶν ἄπο μέχρι κομάων βουκόλον "Αργον ἔπεφνε, καὶ "Αρεα λύσατο δεσμών. ο πάρος, ποτέ, τότε,
col. 1239–1240page 7 of 29
PG 43:1239εὐεπίης ὅλον όρμον, Εννοσιγαίου Αρνην καὶ Πετεῶνα, Ενδιον Εννοσιγαίου Ογχηστόν, Μετεώνα. Δελφίνην δ' ἐδάμασσε, καὶ αἰθέρα ναἶεν ᾿Απόλλων. Οὐδὲ τεὸς γενέτης, μακάρων πρόμος, όψιμέδων Ζεὺς νόσφι πόνων ἀνέβαινεν ἐς οὐρανὸν, όρχαμος ἄστρων, εἰ μὴ πρῶτον ἔδησεν ἀπειλητῆρας Ολύμπου, Ταρταρίῳ Τιτήνας υποκρύψας κενεῶνι. Καὶ σὺ μετ᾿ ᾿Απόλλωνα, μεθ' Ερμάωνα, μογήσας, μισθὸν ἔχεις καμάτων, πατρώϊον αιθέρα ναίων. Ως φαμένη, πρὸς Ολυμπον ἔδη θεός. Αίψα δὲ Ρείη παμμήτωρ προέηκεν ἀγέστρατον ἀγγελιώτην, Πύρριχον, ὀρχηστηρα φιλοσμαράγδιο βοείης, φύλοπιν ἀγγέλλοντα κορυσσομένοιο Λυαίου. Καὶ στρατιὴν πολύμορφον ἀολλίζων Διονύσω, Πύρριχος ἀενάοιο διέδραμεν έδρανα κόσμου. Εὐρώπης δὲ γένεθλα καὶ ᾿Ασίδος ἔθνεα γαίης, πάντας ἄγων, νόστησεν ἐς ἀκροβίων χθόνα Λυδῶν. ᾿Αλλὰ πολυσπερίων προμάχων ηρωΐδα φύτλην, καὶ λασίων Σατύρων, Κενταυρίδος αἷμα γενέθλης, Σειληνῶν τε φάλαγγα δασυνήμοιο γενέθλης, καὶ στίχα Βασσαρίδων, Κορυβαντίδες εἴπατε Μοῦσαι. Οὐ γὰρ ἐγὼ τόσα φύλα δέκα γλώσσῃσιν ἀείσω, οὐδὲ δέκα στομάτεσσι, χέων χαλκόθροον ἐχώ, ὀππόσα Βάκχος ἄγειρε δορυσσόος· ἀλλὰ λιγαίνων ἡγεμόνας, καὶ Ὅμηρον ἀοσσητῆρα καλέσσω, εὐεπίης ὅλον ὅρμον· ἐπεὶ πλωτῆρες ἀλῆται πλαγκτοσύνης καλέουσιν ἀρηγόνα Κυανοχαίτην. Πρῶτα μὲν, εὐθύρσοιο καλεσταμένου Διονύσου, Ακταίων ταχὺς ἦλθεν, ὁμόγνιον αἷμα γεραίρων, πατρίδος 'Αονίης ἑπτάστομον οἶδας ἐάσας Βοιωτῶν δὲ φάλαγγες ἐπέῤῥεον, οι χθόνα Θήβης ᾤκεον εὐπύργοιο, καὶ ἔνδιον Εννοσιγαίου Ογχηστον, Πετεῶνα, καὶ Ὠκαλέην, καὶ Ερυθράς, » (Οἱ δὲ ποιηταί κοσμοῦσιν.)
col. 1241–1242page 8 of 29
PG 43:1241Αρνην βοτρυόεσσαν, ἀγαλλομένην Διονύσω οι τε Μίδειαν έναιον, ἀειδομένας τε πολίχνας Εἰλέσιον, καὶ Σκώλον, αλικρή πιδά τε Θίσβην, δρμον ἐϋτρήρωνα θαλασσαίης Αφροδίτης, καὶ δάπεδον Σχοίνοιο, καὶ εὐχαίτην Ελεῶνα, Κώπας τ', ἀγλαὸν οἶδας, ὅπη περίπυστον ἀκούω ἐγχελύων θρέπτειραν, ἐπώνυμον εἰσέτι λίμνην καὶ λάσιον Μεδεῶνα, καὶ οἱ λάχον εὔβοτον Ὕλην, σκυτοτόμου Τυχίοιο τανυκνήμιδα τιθήνην καὶ πέδον εὐρύαλον χθονίῃ πεφυλαγμένον ἐμφῃ, ἅρματος οψιγόνοιο φερώνυμον Αμφιαράου μέγισται, καὶ ἐσθίειν εἰσὶν ἥδισται). Κωπαῖοι καὶ Στρυμόνια, μεγάλαι τε γάρ εἰσι, καὶ τὸ πάχος θαυμασται. Όμως δ' οἶμαι βασιλεύει πάντων τῶν περὶ δαῖτα, καὶ ἡδονῇ ἡγεμονεύει. φεύγοντι καὶ παῖδες θεῶν. (61.)
col. 1243–1244page 9 of 29
PG 43:1243πατρίδ᾽ ἀδυεπήν ου αὐδήεσσαν, Θεσπιέων τε πόληα, βαθυκνή μους τε Πλαταιάς, ὑδρηλήν θ' 'Αλίαρτον, δρεσσι του ποταμοῖο χεύμασι μετσατίοισι μεριζομένην Ἑλικῶνος οι τ' εἶχον πυμάτην 'Ανθηδόνα, γείτονα πόντου, βαιὴν ἰχθυβολῆος ἀειζώοιο πολίχνην, Αγροδίου Γλαύκοιο· καὶ οἱ δυσπέμφελον "Ασκρην, πάτρην αὐδήεσσαν ἀσιγήτοιο νομος, Γραίης θ' ἱερὸν ἄστυ, καὶ εὐρυχόρου Μυκαλησσού, Ευρυάλης μίμημα φερώνυμον ἀνθερεώνος, καὶ χθόνα Νισαίην, καὶ ἐπώνυμον ἄστυ Κορώνου.
col. 1245–1246page 10 of 29
PG 43:1245Τοῖσι μὲν ἐρχομένοισιν 'Εώῖον εἰς κλίμα γαίης Ακταίων πρόμος δεν· ἐπ' ἠθέοιο δὲ νίκη πατροπάτωρ δαφναῖος ἐπέπταρε μάντις Απόλλων. Βοιωτῶν δ' ἑτέροιο προηγεμόνευεν ὁμίλου εὐχαίτης Υμέναιος, ἔχων ἀχάρακτον ὑπήνην ἀρτιθαλής, Βρομίῳ πεφιλημένος· ἐρχομένῳ δὲ κούρῳ παιδοκόμος πολιός πρόμος, οὔνομα Φοίνιξ, εἴπετο, Λαοκόωντι πανείκελος, ὃς πάρος ᾿Αργους, νηὸς Ἰησονίης, ἐπιβήμενος, εἰς χθόνα Κόλχων σύμπλους ὠμάρτησε κορυσσομένῳ Μελεάγρῳ. Τοῖος ἐὼν, ἔτι κοῦρος, ἔχων παιδήτον ήδην, ἁβροκόμης Υμέναιος εδύσατο φύλοπιν Ινδῶν, δινεύων ἑκάτερθε παρηΐδος ήλικα χαίτην. Καί οἱ ἐφωμάρτησαν ὁμήλυδες ἀσπιδιῶται, οἱ τ' Ασπληδόνος ἄστυ, καὶ ὃν Χάρις οὗ ποτε λείπει, Ορχομενὸν Μινυάο, χοροίτυπον ἄλσος Ερώτων, οἱ θ' Υρίην ἐνέμοντο, θεηδόχον οἶδας αρούρης, ξεινοδόχου μεθέπουσαν ἐπωνυμίην Υριος, ᾖχι Γίγας ἀπέλεθρος, ἀπειρογάμων ἀπὸ λέκτρων, Θρέψαι κύνας, ὡς τὸ φάγοντι. Τὸν μὲν ἄρ᾽ Οινεύς ἤδη γηραλέον κοσμήτορα παιδὸς αλλεν.
col. 1247–1248page 11 of 29
PG 43:1247οἱ Ωρίων τριπάτωρ μητέρος ἄνθορε Γαίης, εἴτε θεῶν τριγόνοισιν ἀεξηθεῖσα γενέθλαις, εἰς τόκον αὐτοτέλεστον εμορφώθη χύσις ούρων, αύλακα νυμφεύσασα τελεσσιγόνοιο βοείης, καὶ χθονὸς ἄσπορον υἷα λαχών μαιώσατο Βύρσης. Οἱ τ' ἔχον ἀγρομένων ξεινηδόχον οἶδας ᾿Αχαιών, Αὐλίδα πετρήεσσαν, ἐδέθλιον Ἰοχεαίρης, εχι θεὰ βαρύμηνις ὀρεσσαύλῳ παρὰ βωμό δέκτο θυηπολίην ψευδήμονος Ιφιγενείης, καὶ κεμὰς οὐρεσίφοιτος ἀμεμφέῖ καίετο πυρσῷ, ἁρπαμένης νόθον εἶδος ἀληθέος Ιφιγενείης, ἣν Οδυσσεὺς ἐκόμισσε δολοπλόκος, ὡς ᾿Αχιλῆας ἐσσομένην πρὸ μόθοιο παρευνέτιν, ἔνθεν ἀκούει Αὐλὰς ἀνυμφεύτοιο γαμοστόλης Ιφιγενείης ὁλκάσι δ' Αργείων επεσύρισε πομπὸς ἀήτης, άψοφα μαστίζων ἐχενηΐδος ἄκρα γαλήνης, νεβροφόνῳ βασιλῆς φέρων παλινάγρετον αύρην κούρη δ' ὀψὲ μολοῦσα μετάρσιος ἐς χθόνα Ταύρων, φρικτὰ κακοξείνων ἐδιδάσκετο θεσμὰ λεβήτων, ἀνέρα δαιτρεύουσα· καὶ ἀνδροφόνῳ παρὰ βωμῷ Βοιωτῶν τόσος ἦλθεν ἀμετρήτων στόλος ἀνδρῶν, γνωτὸν ἁλιπτοίητον ἀνεζώγρησεν Ὀρέστην. Ἰνδῴην ἐπὶ δῆριν ὁμαρτήσας Υμεναίῳ. Τοῖσι συνεστρατόωντο σοφῇ παρὰ Δελφίδι πέτρῃ ἀγχίποροι Φωκῆς ὁμήλυδες, οι Κυπαρίσσου εἶχον ἔδος γαίης, καὶ Υάμπολιν, ἥνπερ ἀκούω
col. 1249–1250page 12 of 29
PG 43:1249Λονίης ὑὸς οὗδας ἐπώνυμον, ἢ περὶ μορφῆς αὐχένα γαῦρον ἄειρε, καὶ ἤρισε Τριτογενείη. Οι τε λάχον Πυθῶνα, καὶ ἀμφίκρημνον ἀλωὴν, Κρίσσαν ἀειδομένην, καὶ Δαυλίδα, καὶ Πανοπῆς γείτονα Βάκχον ἔχοντες· ἐπεὶ δαφναῖος Απόλλων πλῆρον ἐὸν ξύνωσε κασιγνήτῳ Διονύσῳ,, Παρνησσον δικάρηνον. Αγειρομένοισι δὲ λαοῖς Πυθιάς αμφήεσσα θεηγόρος έκλαψε πέτρη, καὶ τρίπος αὐτοβόητος ἀσιγήτοιο δὲ πηγῆς Κασταλίης λάλον οἶδμα σοφῷ πάφλαζε δεέθρω. Εὐβοέων δὲ φάλαγγας ἐκόσμεον ἀσπιδιῶται παιδοκόμοι Κορύβαντες ἀεξομένου Διονύσου, οἱ Φρύγα κόλπον ἔχοντες ὀρεσσιπόλῳ παρὰ Ρείῃ, νήπιον εἰσέτι Βάκχον ἐκυκλώσαντο βοείαις, τόν ποτε, πορφυρέω κεκαλυμμένον οίνοπι πέπλῳ, εὗρον ἑνὶ σκοπέλοις, κερόεν βρέφος, ἔνθα μιν Ινώ Μύστιδι παιδοκόμῳ παρεκάτθετο, μητρὶ κορύμβου. Οι τότε πάντες ἵκανον ἀειδομένης ἀπὸ νήσου, Πρυμνεύς, εἰλιπόδης τε Μίμας, καὶ ὀρίδρομος Ακμων, Δαμνεύς τ', Ωκυθόος τε σακεσπάλος, οἷς ἅμα βαίνων, σύνδρομος Ιδαίῳ, κορυθαίολος ἦλθε Μελισσεύς, οὕς ποτε δυσσεβίης κεκορυθμένος άφρονι κέντρο, Σῶκος ἀλιζώνοιο πατήρ νοσφίσατο πάτρης Κόμβος επτατόχου μετὰ μητέρος· οἱ δὲ φυγόντες Κνώσσιον οὗδας ἴκοντο· καὶ ἔμπαλιν ἦσαν ἀλῆται ἐς Φρυγίην Κρήτηθεν, ἀπὸ Φρυγίης ἐς Αθήνας, ἀλλοδαποί ναετῆρες ὁμέστιοι, εἰσόκε Κέκροψ Σῶκον ἀπηλοίησε Δίκης ποινήτορι χαλκῷ. Καὶ χθόνα καλλείψαντες ἀλικλύστου Μαραθώνος, νόστιμον ίχνος έκαμψαν ἐς ἱερὸν οἶδας ᾿Αβάντων, Κουρήτων προτέρων χθόνιον γένος, οἷς μέλος αὐλῶν, οἷς βίος εὐχελάδων ξιφέων κτύπος, οἷς τινι ρυθμῷ κύκλα ποδῶν μεμέλητο καὶ ἀσπιδόεσσα χορείη. κορύμβου, κορίνθου
col. 1251–1252page 13 of 29
PG 43:1251Τοῖσι συνεστρατόωντο μαχήμονες υίες Αβάντων, οἱ λάχον ὀφρυόεσσαν Ερέτριαν· οἱ λάχον άμφω, καὶ Στύρα καὶ Κήρινθον, ἀειδομένης τε Καρύστου ἔδρανα καὶ Δίου κραναν πέδον· οἵ τ᾽ ἔχον "Ακρην, Ακρην κυματόεσσαν ἀσιγήτοιο Γεραιστοῦ, καὶ Τύχα, καὶ Κοτύλαιον ἔδος, καὶ Κιρές εδρην, Μαρμαρίου τε τένοντα, καὶ Ωγυγίης πέδον Αίγης. Τοῖς ἅμα λαὸς ἔκανεν ὁμόστολος, οἷς πέλε πάτρη Χαλκίς, ὀπισθοκόμων μητρόπολις Ελλοπιήων. Ἑπτὰ μὲν ἡγεμόνες στρατὸν ὦπλισαν· ἀλλ᾿ ἕνα πάντες θυμὸν ἔχον κατ' "Αρηα· καὶ ἀστέρας αίθοπι βωμῷ ζωδιακῆς ναετῆρας ἐμειλίξαντο κελεύθου, δῆριν ἰσηρίθμοισιν ἐπιτρέψαντες ἀλήταις. Κεκροπίδας δ' ἐκόρυσσε μύθων ακόρητος Ερεχθεὺς, χρύσεον ἀγλαόπαιδος Ερεχθέος αἷμα κομίζων, τόν ποτε πυρσοφόροιο κατὰ πτύχα παρθενεῶνος παρθένος αὐτολόχευτος ἀνέτρεφεν ἄρσενι μαζῷ παιδοκόμος Γλαυκώπις ἀνήροτος· αἰδομένη δὲ παρθενίῳ πήχυνεν ἀηθεῖ κοῦρον ἀγοστῷ Ηφαιστηϊάδην, ὅτε δύσγαμος Αμφιγυήεις ἀλλοίῃ φιλότητι γονὴν ἔσπειρεν ἀρούρης θεσμὸν ἀκοντίζων αὐτόσσυτον ἀφρὸν ἐρώτων. Καὶ στίχες Ατθίδος ἦλθον ἐπήλυδες· ἐγρεμόθων δὲ σὺν δορί, σὺν ξιφέεσσιν ἐπειγομένων ναετήρων, εἰς μόθον εὐπήληκες βακχεύθησαν ᾿Αθῆναι, ἐσσυμένων δ' ἐς "Αρηα, λιμὴν ήχησε Φαληρεύς
col. 1253–1254page 14 of 29
PG 43:1253καὶ πολὺς, ἀγγέλλων προτέρην αὐτόχθονα φύτλην, χρύσεος εὐπλέκτῃσι κόμαις ἐσφίγγετο τέττιξο οἱ λάχον Οἰνώης γόνιμον πέδον, οἵ τε καρήνων γείτονος Ὑμεττοῖο μελισσήεντας ἐναύλους, καὶ τέμενος βαθύδενδρον ἐλαιοκόμου Μαραθώνος" οι τε πόλιν Κυθέροιο, καὶ οἱ λάχον όρμον ᾿Αθήνης, ἀγχίαλον Βραυρωνα, κενήριον Ιφιγενείης, καὶ δάπεδον Θορικοῖο, καὶ εὐώδινος Αφίδνης" οἵ τ᾽ ἔχον ἀγλαόπαιδος Ελευσινίην χθόνα Δηούς μυστιπόλοι ταλάροιο καὶ εὐκάρποιο θεαίνης, Τριπτολέμου γεγαῶτες ἀφ' αἵματος, ὅς ποτε Δηοῦς δίφρον εχιδνήεντα δι' μέρος ἡνιοχεύων, στιχτὰ φερεσταχύων ἐπεράστιε νῶτα δρακόντων. Καὶ πολὺς ἔνθα καὶ ἔνθα σιδήρεα τεύχεα πάλλων παισὶ κορυσσομένοισι γέρων ὤρεξεν ᾿Αχαρνεύς. Τοῖος Αθηναίων στρατιῆς πρόμος ἦλθεν Ερεχθεὺς, Σίφνον ἔχων συνάεθλον, ὁμόπτολιν ἡγεμονῆα. Πατρίδα γαῖαν ἔλειπε καὶ Αἰακός, ὃν νόθον ὄρνις ἁρπαμένῃ σπέρμηνε μιγείς Ασωπίδι νύμφη, αἰετός, Αἰγίνης πτερόεις πόσις, ύψιμέτης Ζεύς ἐκ δὲ γάμου πεφάτιστο και Αιακός· ἔξοχα δ' ἄλλων νος, ὅτι οἴεσθαι νοῦν ἔχειν ποιεῖ τῶν πινόντων τοὺς » χωρίον μέγιστον τῆς Ἀττικῆς τῶν Αχαρναι δὲ παλαίφατον Ευάνορες.
col. 1255–1256page 15 of 29
PG 43:1255μεγάλη πόλις χραισμῆσαι μενέαινε κασιγνήτῳ Διονύσω. Μυρμιδόνων δὲ φάλαγγας ἐκόσμεεν ἴδμονι τέχνη. οἱ πρὶν ἔσαν μύρμηκες, εφερπύζοντες ἀρούρης, ποσσὶ πολυσπερέεσσι μεμηλότες, εἰσόκεν αὐτῶν ἐκ χροὸς οὐτιδανοῖο χαμαιγενὲς εἶδος ἀμείψας, φέρτερον εἰς δέμας ἄλλο μετέπλασεν ὑψιμέδων Ζεὺς, καὶ στρατὸς ἐβλάστησεν ἐνόπλιος· ἐξαπίνης γὰρ ἀλλοφυής, ἄφθογγος, ἀπόσπορος ἐσμὸς ἀρούρης εἰς βροτὸν αὐδήεντα δέμας μορφώσατο μύρμηξ τῶν πρόμος Ανακὸς ἦρχεν· ἐν εὐτύχτῳ δὲ βοείῃ Ζῆνα νόθον, σοφὸν ὄρνιν, ἐπέγραφε, σῆμα γενέθλης, évúεσ Καὶ ποταμὸς πυρίκαυτος την σχεδόν· ἄγχι δὲ κούρη, οἰκτρὰ κατηφιόωσα, καὶ εἰ πέλεν ἄπνοος εἰκὼν, δόχμιον ὄμμα τίταινεν, ἅτε στενάχουσα τοκῆα, Ασωπόν βαρύγουνον· ἔοικε δὲ τοῦτο βοῆσαι Καλὸν ἐμοὶ πόρες ἔδνον, ἐμὸν γενετῆρα δαμάσσας. Κρήτης δ' ἡγεμόνευε πολυγλώσσων ναετήρων Αστέριος, φαιδρωπὸν ἔχων δέμας· ἀμφότερον δὲ, ὅσσον ἕην ἐρόεις, τόσον ἄλκιμος· ὃν ποτε νύμφη, λυσαμένη Μίνωϊ σαόφρονος ἄμμα κορείης, Φαιστιὰς Ανδρογένεια. Κυδωναίη τέκεν εὐνῇ. *Ος τότε λαὸν ἄγων ἑκατόμπολιν οίνοπι· Βάκχῳ, ἵκετο, κυδαίνων εμφύλιον αἷμα γενέθλης πατρὸς ἐοῦ· Σεμέλης γὰρ ἀνεψιός ἔπλετο Μίνως, Κάδμου ξυνὰ γένεθλαπολυσπερέες δὲ μαχηταὶ πάντες ἑνὶ σπεύδοντι συνέῤῥεον ἡγεμονῆς, οἱ μὲν ἀπὸ Κνωσσοιο, μαχήμονες, οἱ δ᾽ ἀπὸ Λύκτου, Μιλήτου στρατιῇσι συνήλυδες· οἷς ἅμα πολλοὶ λέγουσι δὲ καὶ ὑπὸ σκολοπενδρῶν ἐξαναστῆναι δυ
col. 1257–1258page 16 of 29
PG 43:1257ὑψιλόφου Γόρτυνος ἐθωρήσσοντο πολίται, καὶ νάσται Ῥυτίοιο, καὶ εὐκάποιο Λυκάστου, καὶ χθονός Ἰδαίοιο Διὸς, καὶ ἐδέθλια Θέννων, καὶ δάπεδον Κισάμοιο, καὶ ἄστεα καλά Κυταίου. Τοῖος ἀπὸ Κρήτης πρόμος ήλυθεν· ἐρχομένῳ δὲ θερμοτέραις ἀκτῖσι χέων μαντήϊον αίγλην, Αστερίῳ σελάγιζεν ὁμώνυμος "Αρεος ἀστὴρ, νίκης ἐσσομένης πρωτάγγελος· ἀλλ' ἐνὶ χάρμῃ νικήσας, νόθον οίστρον ἀήθεος ἔσχεν ἀρούρης, νηλής· οὐ γὰρ ἔμελλεν ἰδεῖν μετὰ φύλοπιν Ἰνδῶν πάτριον Ἰδαίης κορυθαίολον άντρον Ερίνης ἀλλὰ βίον προβέβουλε λιπόπτολιν· ἀντὶ δὲ Δίκτης Κνώσσιος ἐν Σκυθίῃ μετανάστιος ἔσχε πολίτης, καὶ πολιὸν Μίνωα καὶ ᾿Ανδρογένειαν ἑάσας ξεινοφόνων σοφὸς ἦλθεν ἐς ἔθνεα βάρβαρα Κόλχων. Αστερίους δ' ἐκάλεσσε, καὶ ὤπασεν οὔνομα Κόλχοις Κρητικόν, οἷς ξένα θεσμὰ φύσις πόρε· παιδοκόμου δὲ πάτριον Αμνισοῖο βόον Κρηταῖον ἐάσας, ἀνδρομέοις στομάτεσσι νόθον πίς Φάσιδος ὕδωρ. Μοῦνος ᾿Αρισταίος βραδύς ήτε, λοίσθιος ἄλλων, ἔσσοι γαῖαν ἔναιον ὁμούριον 'Ελλάδι γαίη, ὃς μέλιτος γλυκεροῖο πολυτρήτων ἀπὸ σίμβλων αὐχένα γαῦρον ἄειρε, καὶ οἰνοχύτῳ Διονύση ἥρισεν ἀπρήκτῳ μελιηδέος ἐλπίδι νίκης. Αμφοτέροις δ' ἐδίκαζον, ὅσοι ναετῆρες Ολύμπου ἀλλὰ παῖς Φοίβοιο, νεόβρυτα γεύματα σίμβλων ἀθανάτοις ὀρέγων, μελιηδέος ήμβροτε νίκης, ὅττι θεοὶ παχὺ χεῦμα φιλοπτόρθοιο μελίσσης δεξάμενοι, κόρον ὀξὺν ἀτερπέος εἶχον ξέρσης. Καὶ κόρος ἦν μακάρων τρίτατον δέπας· οὐδὲ τετάρτου κιρναμένου γεύσαντο παλιννόστοιο κυπέλλου, καὶ μάλα διψώωντες· ἀρυομένοιο δὲ Βάκχου δμβρῳ ἐϋῤῥαθάμιγγι νόον τέρποντες φέρσης, (ἰδεῖν) Θεναὶ δέσαν ἔγγυθι Κνωσσού. χάνδαξ,
col. 1259–1260page 17 of 29
PG 43:1259Οὐδὲν γὰρ τῶν καλῶν πόνου χωρίς. εἰς ὅλον ἦμαρ ἔπινον ἀλωφήτου χύσιν οἶνου. Καὶ μεθύων γλυκὺν οἶνον ἐθάμβεεν ἄλλος ἐπ' ἄλλες ἐξ ἑτέρου ποθέων ἕτερον δέπας ἡδέϊ θυμῷ, εὐφροσύνην ἀκόρητον ἔχων θελξίφρονος οίνου. Ζεὺς δὲ μελιῤῥαθάμιγγος ἐθάμβεεν έργα μελίσσης, δαιδαλέην τ' ὠδῖνα φιλοσμήνου τοκετοῖο, δῶρον Αρισταίοιο· καὶ οἰνοχύτῳ Διονύσῳ ώπασε λυσιπόνοιο φέρειν πρωτάγρια νίκης. Ενθεν Αρισταῖος βραδὺς ἥτεν εἰς μύθον Ἰνδῶν, όψιμος ενήσας πρότερον χόλον ἅρπαγε νίκης, ἔνδιον Ερμείαο λιπών Κυλλήνιον ἕδρην. Οὔπω γὰρ προτέρῃ Μεροπηΐδι νάσσατο νήσῳ, οὔπω δ᾽ ἀτμὸν ἔπαυσε πυρωδέα διψάδος ὥρης, Ζηνὸς ἀλεξικάκοιο φέρων φυσίζουν αρην, οὐδὲ σιδηροχίτων, δεδοκημένος ἀστέρος αἴγλην, Σείριον αἰθαλόεντος ἀναστέλλων πυρετοῖο, ἐννύχιον πρήϋνε, τὸν εἰσέτι διψαλέον πῦρ θερμὸν ἀκοντίζοντα δι' αιθέρος αίθοπι λαιμῷ άσθμασι λεπταλέοισι καταψύχουσιν ἀῆται ἀλλ' ἔτι Παῤῥασίης πέδον ᾤκεεν· ἐρχομένῳ δὲ λαὸς ἐθωρύχθη βαλανηφάγος Αρκας αλήτης, οἱ τὸ εἶχον Λαδῶνα, καὶ ἄλσεα καλὰ Λυκαίου, καὶ κραναὴν Στύμφηλον, ἀειδομένην τε πολίχνην Ρίπην, καὶ Στρατίην, καὶ Μαντινέην, καὶ Ἐνίππην, Παῤῥασίην τ' εὐδενδρον, ὅπη πέδον ἐστὶ θεαίνης δυσχωρίας. ἀειδομένας τε πολίχνας ἀειδο μένην τε πολίχνην
col. 1261–1262page 18 of 29
PG 43:1261ἀστιθὲς ἀρχεγόνοιο λεχώῖον εἰσέτι Ρείης, καὶ δάπεδον Φενεοίο, καὶ Ορχομενοῖο πόληα, Ορχομενόν πολύμηλον, ἐδέθλιον ᾿Απιδανήων οἱ τ' ἔχον 'Αρκαδίην, πόλιν ᾿Αρκάδος, ὃν ποτε μήτηρ Καλλιστώ Διῖ τίκτε· πατὴρ δέ μιν εἰς πόλον ἄστρων στηρίξας, ἐκάλεσε χαλαζήεντα Βοώτην. Τόσσον Αρισταίος στρατὸν ἔπλισεν Αρκάδι λόγχῃ, ἀνδράσι μαρναμένοις νομάδας κύνας εἰς μόθον ἔλκων τόν ποτε Κυρήνη, κεμαδοσσόος "Αρτεμις άλλη, Φοιβείῃ φιλότητι λεοντοφόνος τέκε νύμφη, οππότε μεν Λιβύῃ ψαμαθώδεῖ καλός Απόλλων ήγαγε, νυμφοκόμῳ μετανάστιον ἅρπαγι δίφρῳ. Καί μιν ἔτι σπεύδοντα, λιπὼν μαντώδεα δάφνην, αὐτὸς ἑαῖς παλάμῃσι πατὴρ θώρηξεν ᾿Απόλλων, παιδὶ δὲ τόξον ἔδωκε, καὶ ἤρμοσε χειρὶ βοείην δαιδαλέην· γλαφυρὴν δὲ, καθιεμένην διὰ νώτου ὠμαδίῳ τελαμώνι, κατεκλήϊσσε φαρέτρην. Τῷ δ' ἔπι Σικελίηθεν ἑκηβόλος ἦλθεν ᾿Αχάτης, καὶ οἱ ἐφωμάρτησαν ὁμήλυδες ἀσπιδιῶται, [χων Κοσσυρίων τ', Ελύμων τε πολὺς στρατός, οἵ τε Παλί Ενθα δὲ κεῖται Αρκάς, ὑφ' οὗ δὴ πάντες ἐπίκλησιν καλέονται.
col. 1263–1264page 19 of 29
PG 43:1263έδρανον ἀμφενέμοντο, καὶ οἱ Κατάνην παρὰ λίμνην γείτονα Σειρήνων πόλιν ᾤκεον, ἃς Αχελώῳ τίκτεν, ἀελλήεντι συναπτομένη παρακοίτῃ αἴ τ' εἶχον Καμάριναν, ὅπη κελάδοντι ῥεέθρῳ Ιππαρις ἀστήρικτος ἐρεύγεται ἀγκύλον ὕδωρ, Τόλης θ' ἱερὸν ἄστυ, καὶ οἱ σχεδὸν ᾤκεον Αίτνης, ήχι πυρὸς κρητῆρες ἀναπτομένης ἀπὸ πέτρης θερμὸν ἀναβλύζουσι Τυρανίης σέλας εὐνῆς οἵ τε δόμους ἐδάσαντο παρ' ὀφρυόεντι Παχύνῳ, καὶ δάπεδον νησατον αλιββοίζοιο Πελώρου, καὶ Σικελὴν ᾿Αρέθουσαν, ὅπη μετανάστιος έρπει, στέμματι Πισαίῳ κομόων, Αλφειός αλήτης, πορθμεύων βατὸν οἶδμα, καὶ ἀκροτάτου διὰ πόντου ἔλκει δοῦλον Ερωτος υπέρτερον, άβροχον ύδωρ, θερμὸν ἔχων ψυχροῖο δι' ὕδατος ἀπτόμενον πῦρ. Τοῖς ἔπι Φαῦνος έκανε, περισφρήγιστον εάσας Ιταλίης διλόφοιο πελωρίδα πέζαν ἐρίπνης, τὸν βυθίῳ Κρονίωνι συναπτομένη τέκε Κίρκη, σύγγονος Αιήταο πολύθρονος, ή παρὰ λόχμη ᾤκεε πετραίοιο βαθύσκια κύκλα μελάθρου. Καὶ Λίβυες στρατόωντο παρ' ἑσπέριον κλίμα γαίης Τὰς μὲν ἄρ᾽ εὐειδής Αχελωίῳ εννηθεῖσα Γείνατο Τερψιχόρη, Μουσέων μία. πυρισφράγιστον,
col. 1265–1266page 20 of 29
PG 43:1265ἀγχινεφῆ ναίοντες ἀλήμονος ἄστεα Κάδμου. Κιῖθ: γὰρ ἀντιπόρων ἀνέμων πεφορημένος αύραις, εἰς χρόνον ᾤχες Κάδμος, ἔχων Σιθωνίδα νύμφην σύμπλοον, Αρμονίην, ἔτι παρθένον, ἧς διὰ μορφὴν γείτονας ἀντιβίους πολεμητόκος ώπλισε φήμη, ἣν Χάριν ἐν ὀνόμηνε Λίβυς στρατός· ἀδροτέρη γὰρ Βιστονὶς ἐβλάστησεν ἐπιχθονίη Χάρις ἄλλη, τῆς ἀπὸ καὶ Λιβύης Χαρίτων λόφος· ἧς ἐπὶ μορφῇ ἅρπαγος ὑσμίνης δεδονημένος άφρονι κέντρῳ, φρικτὸς ἐρωμανέων ἐκορύσσετο βάρβαρος "Αρης, λαὸς ἐρημονόμος Μαυρούσιος. Αλλά τινάσσων χερσὶ γυναιμανέεσσι Λιβυστίδος ἔγχος Αθήνης, Αρμονίης πολέμιζε, προασπίζων παρακοίτης, ἐσπερίων δ' ἐφόβησεν ὅλον γένος Αιθιοπήων σὺν Διῖ θωρηχθέντι, σὺν ᾿Αρεῖ, καὶ Κυθερείῃ. Κεῖθι καὶ, ὡς ἐνέπουσι, παρὰ Τριτωνίδι λίμνῃ Αρμονίη παρέλεκτο ῥοδώπιδι Κάδμος αλήτης Νύμφαι δ' Εσπερίδες μέλος Επλεκον, ὧν ἀπὸ κήπων Κύπρις ὁμοῦ καὶ Ἔρωτες κόσμεον εὔγαμον εὐνὴν, χρυσείην θαλάμοισιν ἐπικρεμάσαντες ὀπώρην, νύμφης ἔδνον ἔρωτος επάξιον, ἧς ἀπὸ φύλλων Αρμονίη καὶ Κάδμος έχεκτεάνῳ παρὰ παστῷ βόστρυχον ἀφνειοῖσιν ἐμιτρώσαντο κορύμβοις ἀντὶ βόδου γαμίοιο· καὶ ἁβροτέρη πέλε νύμφη, χρύσεα δῶρα φέρουσα, γέρας χρυσέης Αφροδίτης. Καὶ μέλος ἀστραίης κιθάρης ἐπίκωμον ἐγείρας, μητροπάτωρ σφαιρηδὸν ἐῷ βητάρμονι ταρσῷ οὐρανὸν ἀμφελέλιζε Λίβυς κυρτούμενος "Ατλας, καὶ μέλος ἁρμονίης ἐμελίζετο γείτονι φωνῇ. Καὶ ζυγίης φιλότητος ἑῆς μνημήϊα νύμφης, δῶκε ποδῶν ἐπίβαθρα Λιβυστίδι Κάδμος ἀρούρῃ, δωμήσας πολίων ἑκατοντάδα· δῶκε δ' ἑκάστῃ δύσβατα λαϊνέοις ὑψούμενα τείχεα πύργοις. Κείνου μνῆστιν ἔχοντες ἐπεστρατόωντο μαχηταί, μαρναμένου Βρομίοιο προασπιστήρες Εννοῦς, τηκομένης ναίοντες εδέθλια γείτονα Μήνης, καὶ Διὸς Ασβύστρο μεσημβρίζοντας εναύλους, τρίλοφος, ερημονόμος, » Τότε ἑκατὸν πάλιας οἰκη σαι περὶ τὴν Τριτωνίδα λίμνην Ελληνίδας, πᾶσαν εἶναι ἀνάγκην. 179.) Τηκομένης ναίοντες ἐδέθλια γείτονα Μήνης.
col. 1267–1268page 21 of 29
PG 43:1267έχει πυρὸς ἐκφυσήματα μεγάλα λούμενος, ὃς εἰς τὴν ἔξω ῥεῖ θάλατταν. (Μειευτ., μαντιπόλου κερόεντος, ὅπή ποτὲ πολλάκις Αμμων, ἀρνειοῦ τριέλικτον ἔχων ίνδαλμα κεραίης, ὀμφαίοις στομάτεσσιν ἐθέσπισεν, ἑσπέριος Ζεύς. Οι τε ρόον Χρεμέτζο, καὶ ο? παρὰ Κίνυφος ύδωρ ᾤχεον ἀζαλέης ψαμαθώδεα πέζαν αρούρης, Αὐσχῖσα:, Καβαλές τε συνήλυδες, οὓς πλέον ἄλλων Αρεῖ τερπομένους Ζεφυρήτος έτρεφεν ἀγκών. Τόσσος λαὸς ἔην εκατόμπολις. Έρχομένης δὲ πληθύος ἡγεμόνευε Κραται γόνος, ὃν ποτε κούρη Αγκινόη Χρεμέταο, παρὰ πλαταμώνα τοχῆς, Ψύλλου κουφονόοιο μινυνθαδίῃ τέκεν εὐνῇ, νυμφίον ἀγκὰς ἔχουσα θεημάχον, οὗ ποτε καρποὺς ἄσθματι διψαλέῳ Νότος ἔφλεγε, θερμὸς ἀήτης. Αὐτὰς 8 θωρήσσων κορυθαίολον "Αρεα νηῶν, ναύμαχον ἑσμὸν ἄγειρεν, ὅπως ποινήτορ: θεσμῷ ἠερίοις ἀνέμοισιν ἀναστήσειεν Ενυώ, ἱέμενος κτεῖναι φλογερὸν Νότον· ἄγχι δὲ νήσου Αἰολίης στόλος ἦλθε σακέσπαλος· ἀλλὰ μανέντος ἀνδρὸς, ἀκοντιστήρες αελλήεντι κυδοιμῷ Ολκάδα μαστίζοντες, ἐθωρήχθησαν ἀῆται, συμφερτὴν δονέοντες ἀρείονα σύμπνοον αύτην, καὶ στρατιὴν καὶ Ψύλλον ἐτυμβεύσαντο θαλάσσῃ,
col. 1269–1270page 22 of 29
PG 43:1269Κυπριάδας δὲ φάλαγγας εκοσμήτην 'Αγαπήνωρ, εὐχαίτης τε Λάπηθος· ἐθωρήσσοντο δὲ πολλοὶ, οἵ τ᾽ ἔλαχον Σρήκειαν, ἀλίκτυπον ἄντυγα νήσου, Κύπρον, εϋπτερύγων θεοδέγμονα νῆσον Ερώτων, Κύπριδος αὐτογόνοιο φερώνυμον, ἧς ποτε Κύπρου ἄκρα περιγράψας βυθίῃ γλωχίνι τριαίνης, ἰτοφυεῖ δελφίνι τύπου τορνώτατο Νηρεύς. ϋππότε γὰρ γονόεσσα, κατάρρυτος ἄρσενι λύθρῳ, Ουρανίη μόρφωσε λεχώῖον ἀφρὸν ἑέρση, καὶ Παρίην ἔδινε, Κεραστίδος εἰς χθόνα Κύπρου, έμφρονα θυμὸν ἔχων, ὑπὲρ οίδματος έτρεχε δελφίς, ἐξομένην λοφίῃσιν ἐλαφρίζων Αφροδίτην. Οἵ τ᾽ ἔχον Ὑλάταο πέδον, καὶ ἐδέθλια Χυτροῦ, καὶ Τάμασον, καὶ Τέμβρον, Ἐρύσθειάν τε πολίχνην, Εκοσμήτην Αγαπήνωρ Τῶν μὲν ἄρ᾽ Ἀμφίμαχος καὶ Θάλπιος ἡγησάσθην.
col. 1271–1272page 23 of 29
PG 43:1271καὶ τέμενος βαθύδενδρον ὀρεσσαύλοιο Πανάκρου. Ἐκ δὲ Σόλων κεκόρ στο πολύς στρατός, ἐκ δὲ Λαπήθων, ὕστερον ἣν ἐκάλεσσαν ὁμώνυμον ἡγεμονος, ὃς τότε λαὸν ἄγειρεν, ἐν εὐθύρσῳ δὲ κυδοιμῷ κάτθανε, καὶ κτερέϊστο, καὶ οὔνομα λεῖπε πολίταις. Οι τε πόλιν Κινύρειαν, ἐπώνυμον εἰσέτι πετρῶν ἀρχεγόνου Κινύραο, καὶ Οὐρανίης πέδον ἕδρης, αιθερίου κενεῶνος ἐπώνυμον, ὅττι πολίτας Ετρεφεν ἀστράπτοντας ἐπουρανίων τύπον ἄστρων. Οἵ τ᾽ εἶχον Κραπάσειαν, ἀλιστερές οἶδας αρούρης, καὶ Πάφον, ἀβροκόμων στεφανηφόρον όρμον Ερώτων, ἐξ ὑδάτων ἐπίβαθρον ἀνερχομένης Αφροδίτης,
col. 1273–1274page 24 of 29
PG 43:1273ᾖχι θαλασσιγόνου Παφίης νυμφ τον ὕδωρ, Σάτραχος ἱμερόεις, ὅθι πολλάκις οἷομα λαβοῦσα, Κύπρις ἀνεχλαίνωσε λελουμένον υιέα Μύρης καὶ πόλιν ἀρχεγόνου ποτὲ Περσέος, ᾧ ποτε Τεύκρος, καλλείψας Σαλαμίνα, χολωομένου Τελαμώνος, ὁπλοτέρην πύργωσεν ἀειδομένην Σαλαμίνα, Λυδῶν δ' ἀδρὸς ὅμιλος ἐπέῤῥεεν, οἵ τ᾽ ἔχον ἄμφω, Κίμψον ἐϋψήφιδα καὶ ὀφρυόεσσαν Ἰτώνην, οἱ τε Τορήβιον εὐρύ, καὶ οἱ Πλούτοιο τιθήνας Σάρδιας εξώδινας, ὁμήλικας Ηριγενείης καὶ χθόνα Βακχείην σταφυληκόμον, ᾖχί τε κούρος ἀμπελόεις Διόνυσος, ἔχων δέπας ἔμπλεον οίνου, 'Ρείῃ πρῶτα κέρασσε, πόλιν δ᾽ ὀνόμηνε Κεράσσας καὶ σκοπιὰς Πανοῖς, καὶ οἱ ρόον ἔλλαχον Ερμου, υδατόεν τε Μέταλλον, όπη Πακτώλιον ἱλὺν ξανθὸς ἀποπτύων ἁμαρύσσεται δλύος ξέρσης. Καὶ Στατάλων κεκόρυστο πολύς στρατός, ᾗχι Τυφωεύς, Πάρου θ' αὖ ἑκατέστομαι Βαρβάρου ποταμοῦ ῥοαὶ Καρπίζουσιν άνομβροι. ᾧ ποτε Τεύκρος,
col. 1275–1276page 25 of 29
PG 43:1275Στῆθι τάλαν. Λόγος δὲ ἄρα τὸ βέλος ᾿Απόλλωνος θερμὸν ἀναβλύζων πυριθαλπέος ἆσθμα κεραυνού, ἔφλεγε γείτονα χῶρον· ἀελλήεντι δὲ καπνῷ αιθομένου Τυφῶνος ἐτεφρώθησαν ἐρίπναι, γυιοβόρῳ σπινθήρι μαραινομένων κεφαλάων. ᾿Αλλὰ Διὸς Λυδοῖο θυώδεα ναὸν ἐάσας, ἀρητὴρ ἀσίδηρος μάρνατο κέντορι μύθο, μύθῳ ἀκοντιστήρι, καὶ οὐ τμητῆρι σιδήρω, γλώσσῃ ἐρητύων πειθήνιον υἱὸν ἀρούρης, ἔγχος ἔχων στόμα θοῦρον, ἔπος ξίφος, ἀσπίδα φωνὴν, τοῦτο θεοκλήτῳ προχέων ἔπος ἀνθερεῶνι Στῆθι, τάλαν· φλογόεις δὲ Γίγας ὑπὸ μυστίδι τέχνη ἀλλαγέος μύθοιο σοφῷ στηρίζετο δεσμῷ, ἀνέρα δειμαίνων, κεκορυθμένον ἔμφρον: λόγχῃ, γυιοπέδην ἀσίδηρον ἔχων ποινήτορι μύθῳ. Οὐδὲ τόσον τρομέεσκεν διστευτῆρα κεραυνού αἰνογίγας πολύπηχυς, ὅσον ῥηξήνορα μύστην, γλώσσῃ διστεύοντα λάλον βέλος. Εἶχε δὲ κάμνων ἕλκεα φωνήεντα, πεπαρμένος οξέϊ μύθῳ. Καὶ πυρὸς ἕλκος ἔχων, τετορημένος ἔγχει θερμῷ, ἄλλῳ θερμοτέρῳ νοερῷ πυρὶ κάμνε Τυφωεύς, καὶ στατὸν ἀστυφέλικτον ενερρίζωσεν ἀνάγκη ταρσὸν ἐχιδνήεντα πεπηγότα μητέρι Γαίῃ, οὐτηθεὶς ἀχάρακτον αναιμάκτῳ δέμας αἰχμη. ᾿Αλλὰ τὰ μὲν προτέροισιν ἐν ἀνδράσιν ἤγαγεν αιών. [Λυδών, Καὶ Φρύγες ἐστρατόωντο παρ' ἐγρεμόνων στίχα οι τ' ἔλαχον Βούδειαν, ἀειδομένην τε πολίχνην δενδροκόμον Τελμησσόν, ἐξσκιον ἄλσος ἀμούρης οἱ Δρεσίην ἐνέμοντο καὶ θβριμον, ὅς τε δεέθροις Μαιάνδρου σχολιοῖσιν ἐὸν παραβάλλεται ὕδωρ, καὶ δάπεδον Δοίαντος ἐπώνυμον· οἵ τε Κελαινές εΰσχιον ἄλσος αρούρης,
col. 1277–1278page 26 of 29
PG 43:1277εὐροχόρους ἐνέμοντο, καὶ ἵλαον βόον υργούς. Τοῖσι συνεστρατόωντο καὶ οἱ λάχον άστεα ναίειν γείτονα Σαγγαρίου, καὶ Ἐπίκτητος έδρανα γαίης, Τῶν πρόμος ἡγεμόνευε, λιπών ὀφιώδεα Δίρκην, Πρίασος, 'Αονίης μετανάστιος ἀστὸς ἀρούρης. Οππότε γὰρ Φρυγίης πέδον ἔκλυσεν ὑέτιος Ζεὺς, ὀμβρηροῖς πελάγεσσι χέων ὑψίδρομον ὕδωρ, καὶ δρύες ἐκρύφθησαν, ἀκανθοφόροις τ' ἐνὶ βήσσαις διψαλέα: ποταμηδὸν ἐκυμαίνοντο κολώναι, ἱκμαλέον τότε δῶμα λιπών, κεκαλυμμένον όμβρῳ, καὶ ῥέον ξερόφοιτον, ἀκοντιστῆρα μελάθρων, Πρίστος Δονίης μετανάσσατο κόλπον ἀρούρης, Ζηνὸς ἀλυσκάζων θανατηφόρον όμβριον ύδωρ. Αἰεὶ δ' ἀλλοδαποῖσι παρ' ἀνδράσι δάκρυα λείβων, μνώετο Σαγγαρίοιο, καὶ ἠθάδα δίζετο πηγήν, Δονίου ποταμοίο πιὼν ἀλλότριον ὕδωρ. υψὲ δὲ δύσνιφον οἶδμα καὶ ὑδατόεσσαν ἀνάγκην Ζεὺς ὕπατος πρήῦνε, καὶ ἐκ Σιπύλοιο καρήνων κλυζομένης Φρυγίης παλινάγρετον ήλασεν ὕδωρ καὶ ῥόον Εννοσίγαιος ὅλον μετέθηκε τριαίνη εἰς βυθίους κευθμῶνας ἀτεκμάρτοιο θαλάσσης, καὶ νιφετοῦ κελάδοντος ἐγυμνώθησαν ἐρίπναι. Καὶ τότε Βοιωτοῖο παλίνδρομος οἶδας κάσας, Πρίασης ὑπερόμητις τὴν ὑπεδύσατο πάτρην, καὶ γενέτην βαρύγουνον ἀρήγονι πήχεος ὁλκῷ νόστιμος ἀγκὰς ἔμαρψεν, ὃν εὐσεβέων χάριν ἔργων Ζεὺς μέγας ὀμβρήεντος ἀνεζώγρησεν ὀλέθρου, Ομβριον δν καλέουσιν. Ἀπὸ Φρυγίοιο δὲ κόλπου Πρίασον αὐχήεντες ἐκυκλώσαντο μαχηταί. ἱερὰ ρεύματα Γοργούς, ἱκαστήρια Γοργούς, ποιον καὶ μαλακόν, ἱλάου όδου Όργους. χρυσοφόρους,
col. 1279–1280page 27 of 29
PG 43:1279οἳ φέρατε Τοὺς δὲ λίγα κροτέοντας ὑπ᾽ εὐρύθμῳ χθόνα ταρσῷ, καὶ Γάδιος καὶ Στάμνος ἐπὶ κλόνον ώπλισαν Ινδῶν Καὶ στρατὸν ὀρχηστήρα περισκαίροντα δοκεύων, τοῖον ἔπος λέξειας, ὅτι πρόμος ἡγεμονεύει εἰς χορὸν, οὐκ ἐπὶ δῆριν, ἐνόπλιον ἄνδρα κομίζων. Τοῖσι γὰρ ἐρχομένοισιν ἀνακρούουσα χορείην, Μυγδονὶς ἐγρεκύδοιμος ἐπὶ κλόνον ἔβρε με φόρμιγξ, ἀντὶ χοροῦ πέμπουσα μόθου λαοσσόον ηχώ. Καὶ πολέμῳ σάλπιγγες ἔσαν σύριγγες Ερώτων, καὶ δίδυμοι Βερέκυντες ὁμόζυγες ἔκλαγον αὐλοὶ, καὶ κτύπον ἀμφιπλήνα βαρυσμαράγων ἀπὸ χειρῶν χαλκείοις πατάγοισιν ἐμυκήσαντο βοείαι. Αστερίου δ' ἀπάνευθεν ἑοῦ γενέταο μολόντος ἀρτιθαλής Μίλητος ὁμόστολος ίκετο Βάκχῳ, Καῦνον ἔχων συνάεθλον, ἀδελφεόν, ὃς τότε Καρῶν λαὸν ἄγων, ἔτι κοῦρος, ἐδύσατο φύλοπιν Ἰνδῶν. Οὔπω γὰρ δυσέρωτα δολοπλόκον ἔπλεκεν ὀμφὴν γνωτῆς οίστρον ἔχων ἀδαήμονος· οὐδὲ καὶ αὐτὴν, ἀντιτύπου φιλότητος ὁμοζήλων ἐπὶ λέκτρων Ζηνὶ συναπτομένην, ἐμελίζετο σύγγονον "Ηρην, Λάτμιον ἀμφὶ βόαυλον ἀκοιμήτοιο Σελήνης, ὀλβίζων ὑπ' ἔρωτι μεμηλότα γείτονι πέτρη νυμφίον Ενδυμίωνα ποθοβλήτοιο Σελήνης ἀλλ' ἔτι Βύβλις την φιλοπάρθενος· ἀλλ' ἔτι Θήρην Καῦνος ὁμογνήτων ἐδιδάσκετο νῆῖς ἐρώτων οὔπω δ', ἀβροκόμοιο κασιγνήτοιο φυγόντος, δάκρυσιν όμβρηθεῖσα δέμας μορφώσατο κούρη, καὶ ῥέον ὑδατόεντα γοήμονος ἔβλυε πηγῆς. Τῷ δ' ἅμα θαρσήεντες ἐπεῤῥώοντο μαχηταί, οἱ Μυκάλην ἐνέμοντο, καὶ οἱ λάχον ἀγκύλον ὕδωρ εἰς χθόνα δυομένοιο παλιννόστου ποταμοίο, Μαιάνδρου σχολιοῖο, διερπύζοντος ἐναύλων. Θρηϊκίης δὲ Σάμοιο συνέῤῥεον ασπιδιῶται, κοίρανος οὓς προΐαλλε, βαθυσμήριγγος ὑπήνης Ημαθίων βαρύγουνος ἔχων χιονώδεα χαίτην, Τιτήνων μελέεσσιν εοικότας, οἵ τ᾽ ἔχον ἄμφω, ἀγχίαλον Μύρμηκα καὶ ἀνθεμόεντα Σαώχην,
col. 1281–1282page 28 of 29
PG 43:1281καὶ χθονα Τεμπυρίοιο, καὶ εὐλείμωνος ἀρούρης ἄλσεα Οδρυσίων τε, κατάσκια δενδράδι λόχμη, καὶ ζαθέην Ζήρυνθον ἀκοιμήτων Κορυβάντων, κτίσμα φατιζομένης Περσηίδος, ὁππόθι κούρης μυστιπόλων δαΐδων θιασώδεις εἰσιν ἐρίπναι οι τε πολυγλώχινος ὑπὸ κρηπῖδος αρούρης Βρίσιαν ἀμφενέμοντο, καὶ ἂς ὑπὸ γείτονι πόντῳ 'Ατραπιτοὺς βυθίοιο Ποσειδάωνος ἀκούω. Τόσσαι μὲν στίχες ἦλθον ὁμήλυδες· ἀρχεγόνου δὲ Ηλέκτρης ὁμόφυλον ἐπιστώσαντο γενέθλην. Κεῖθι γὰρ 'Αρμονίην, γένος αιθέρος, αἷμα θαλάσσης, Αρης, Ζεὺς, Κυθέρεια, θεῶν χραισμήτορι, Κάδμῳ κουριδίην ἀνάεδνον ἐδωρήσαντο γυναίκα. Τοῖσι κορυσσομένοισι σὺν εὐθύρσω Διονύσω, Ηλέκτρης ἀνέτελλε δι' αιθέρος εβδομος ἀστὴρ, δεξιὸν ὑσμίνης σημήϊον· ἀμφὶ δὲ νίκῃ Πληϊάδων κελάδησε βοῆς ἀντίθροος ηχώ, γνωτής αἷμα φέροντι χαριζομένη Διονύσω, καὶ στρατιῇ πόρε θάρσος ὁμοιον. Ερχομένων δὲ Ἄγυρος ἡγεμόνευεν, ἐς "Αρεα δεύτερος "Αρης, Αγυρος ὑψιχάρηνος, έχων ίνδαλμα Γιγάντων. Τοῦ μὲν τὴν ἄγναμπτον ὅλον δέμας· ἐκ δὲ καρήνου, αυχενίου τε τένοντος ὀπισθοκόμων ἐπὶ νώτων Ισοφανείς πλοκαμίδες ἀκανθοφόροισιν ἐχίνοις ἔῤῥεον, ιξύος ἄχρι κατήλυδες· εἶχε δὲ δειρὴν μηκεδανὴν, περίμετρον, ὁμοῖον αὐχένι πέτρης, βάρβαρον ἦθος ἔχων πατρώϊον. Οὐδέ τις αὐτοῦ φέρτερος ἄλλος ίκανεν ἑώῖον ἐς μόθον Ἰνδῶν νόσφι Διωνύσοιο· καὶ ὅρκιον ὤμοσε Νίκην, Ἰνδῴην χθόνα πᾶσαν ἐῷ δορὶ μοῦνος ὀλέσσαι. πιτοί τε διηνεκέες, — πέτραι τ' ηλίβατοι),
col. 1283–1284page 29 of 29
PG 43:1283Καὶ θρασὺς υἱὸς "Αρηος, τὴν Πίμπλειαν έάσας, Βιστονίης Οίαγρος εκώμασεν ἄστρον ἀρούρης, Ορφέα καλλείψας ἐπὶ γούνασι Καλλιοπείης, νήπιον, ἀρτιχύτῳ μεμελημένον εἰσέτι μαζῷ. Τόσσαι μὲν στίχες ἦλθον. Ομοζήλῳ δὲ πορεί λαῶν ἀγρομένων Κυβεληΐδες έκτυπον αὐλαί, Μυγδονίης τε πόληος ἐκυκλώθησαν ἀγυιαί.
Continue reading PG 43: Addenda →≣ entire volume
Page scan enlarged

Notebook

Full View