Victoris episcopi Capuani Catena in Iv Evangelistas inserta. Matthæus Dominum dixisse testatur ', quod ▲ inspiratione divina prophetavit, ipse a Moyse hoc pyses scribit Adam locutum fuisse hoc modo Doc nunc os ex ossibus meis, et caro ex carne ea: propter hoc relinquet homo patrem et ma em*, etc. Sed concordant Domini verba cum oysi sermonibus; qui Adam præbens officium, dixisse refertur. Deus vero qui per inspirationem divinam in corde Adam ista verba formavit, ipse Pater a Domino recte locutus fuisse refertur. Nam et Adam hanc prophetiam protulit; et Pater qui eum inspiravit, recte dicitur protulisse. IDEM, ad hæc verba Christi: Calicem meum bibetis, etc. (Matth. xx, Per hujusmodi potum, significat passionem. Et cobum quidem novissimum martyrio consum andum; fratrem vero ejus Joannem transiturum bsque martyrio: quamvis et afflictiones plurimas, ¡exsilia toleraverit; sed præparatam martyrio men em, Christus martyrem judicavit ³. Nam apostolus aulus, «Quotidie (inquit) morior *: › dum impos sibile sit quotidie mori hominem ea morte, qua semel vita hæc finitur. Sed quoniam pro Evangelin ad mortem jugiter erat præparatus, se mori quo tidie sub ea significatione testatus est. Legitur et in dolio ferventis olei, pro nomine Christi, beatus Joannes fuisse demersus. IDEM, De initio Evangelii secundum Marcum. Rationabiliter evangelistæ principiis diversis u- incipit: ut ejus filii miraculo nativitatis, et tant! untur; quamvis una eademque evangelizandi eorum robetur intentio. Matthæus, ut Hebræis scribens, enealogiæ Christi ordinem texuit: ut ostenderet, bea Christum descendisse progenie, de qua eum jasciturum universi prophetæ cecinerant. Joannes utem ad Ephesum constitutus, qui legem tanquam x gentibus ignorabant, a causa nostræ redemptio is Evangelii sumpsit exordium: quæ causa ex eo apparet, quod Filium suum Deus pro nostra salute ¡oluit incarnari. Lucas vero a Zachariæ sacerdotio prædicatoris officio, divinitatem Christi gentibus declararet. Unde et Marcus antiqua prophetici my sterii competentia adventui Christi declarat; ut non nova, sed antiquitus prolata ejus prædicatio pro baretur. Aut per hoc evangelistis curæ fuit, eo uti proœmio, quod unusquisque judicabat auditoribus expetere. Nihil ergo contrarium reperitur, ubi ficet diversis scriptis, ad eamdem tamen patriam per venitur. Idem, in illud: ‹ Noli vocare amicos tuos, sed pauperes et debiles, etc. (Luc. xiv, 12.) Præcepit, non amicos, sed infirmos quosque vo- amicos, arbitror, intelligi hoc loco debemus illos, candos ad prandium. Quod si claudus aut quilibet Borum sit amicus, sine dubio talis pro amicitia minime est rogandus; unde ipsa quasi videntur se impugnare mandata. Nam si non amici, sed claudi et cæci sunt invitandi, ipsosque quoque amicos esse contingat, nequaquam rogare debemus. Sed ' Matth. quos pro mundi hujus terrena consideratione dili gimus, non pro divinæ contemplationis intuitu. Hi sunt igitur amici relinquendi. Denique, ideo debi lium exempla proposuit, quos pro nullius possumus appetere necessitate negotii, nisi tantum pro fractu retributionis æternæ, Gen. 11. 24. Act. xn, 2. •1 Cor. xv, 31.

Idem, in illud: ‹ Opus consummavı, quod dedisti mihi ut facram. › (Joann. xv11, 4.) Quomodo opus salutis humanæ adimplesse com- nerandæ passionis insignia adire decreverat, jure 1 memorat, cum necdum crucis vexillum conscende opus perfecisse significat, etc. rat? Sed definitione voluntatis, de qua cuncta ve Spicilegium Solesmense t. I, p. 266. Ex codice olim Sangermanensi sub n. 60, nunc in bibliotheca nuper Red Parisiensi sub n. 858 asservato, sæculi plus minus decimi, titulum hunc præ se ferente: Expositum Johannis Roman Ecclesiæ diaconi in Genesim. - Hæc ex libro Responsorum frustula, inquit doctissimus Editor Spicilegii Solesmen (Proleg. p. L) præclare confirmant sinceritatem quinque aliorum fragmentorum ejusdem libri quæ primus ed ⚫ Feuardentius ad calcem adnotationum in Irenæum. Collata enim codicis nostri inscriptione: In libro Responsoru capitula xx11, cum titulo codicis Feuardentii: Ex Responsione capitulorum sancti Polycarpi, simulque alter pe alterum correcto, autumavi eumdem esse Polycarpi, forsitan discipulis interrogantibus respondentis, librum se culo v adhuc exstantem; nostra vero desumi e capitulo 21, totumque opus inscriptum fuisse: Liber Responsaru ‹ S. Polycarpi Smyrnensis episcopi et martyris. › S. Polycarpus cuidam discipulo, ex more veterum, magistrum sciscitanti de hominis opificio, respondet in homine și migenio coaluisse, plasmante Deo, quatuor elementa; mulierem vero ex pulvere el costa in Ecclesie eformalam. 1. Formavit igitur Dominus Deus hominem de limo aquæ; dehinc etiam ignis ex siccitate quæ ei terra terræ (Gen. 11, 7). Victor episcopus Capuæ in libro Responso rum, capitulo vigesimo primo, secundum Hebræam translationem. Refert Scriptura divina quod humanum corpus assumpto Deus limo terræ plasmaverit; quo limo nomine humidam voluit significari substan tiam. Ergo duo elementa evidenter ostendit, terræ simul et aquæ. Sed ex horum quibusdam qualita tibus reliquorum duorum introducitur intellectus, id est aeris ex humore qui communis est ei, et Spicilegium Solesmense, complectens sancto rum Patrum scriptorumque ecclesiasticorum anecdota hactenus opera, selecta e Græcis Orientalibusque et Latinis codicibus, publici juris facta, curante Domno J. B. PITRA, O. S. B. monacho e congregatione Gul lica, nonnullis ex abbatia Solesmensi opem conferenti que communiter inest. II. Cumque obdormisset, tulit unam de costis qu et replevit carnem pro ea, et ædificavit Deman Deus costam (Gen. 11, 21). Nos nascimur quia ille ex alia natura pro ducitur; mulier ex costa jam hominis facti, mu autem ex semine. Quare tria colliguntur esse pris cipia hominum creandorum: pulvis, costa et * men. Et causa lateris sui, id est uxoris, Adam à paradiso projicitur. Et sacramento lateris Chrish de quo manavit sanguis martyrii et aqua baptism tis, Ecclesia recipit paradisum. bus. Parisiis, ap. Firmin Didot fratres. MDCCCLI in-4. Inseritur fragmentum illud in cod., fol 15 Quo limo nomine. Appositionis casu, Latial et Græcis familiari. Exstat locus ille in cod. fol. 18 ▸