APOLOGIE FRAGMENTUM. apologeticum Quadrati libellum Adriano fuisse mis et Caveus quique illos secuti sunt Faoblatum anno Christi 126, quo ille auno imperii sui 10 Athenas secundo perrexit Cæterum, utrum sit distinguendus cum Valesio Tillemontio aliisque nonnullis, Quadratus Atheniensis episcopus de quo Dionysius Corinthius apud Eusebium, ab illo Quadrato qui Christianam religionem apud Adrianum imperatorem defendendam suscepit: quæstionem hanc satis aperte solvisse mihi videntur Grabius in pribricius Clericus et Cyprianus quibus nimirum probatur S. Ilieronymi sententia, se-¸ mel iterumque docentis, unum eumdemque fuisse Quadratum, apostolorum discipulum, prophetico charismate ornatum, auctorem Apologiæ atque Athenarum pontificem; ut cuique textus quos in medium adduximus, attentius expendenti compertum fiet. SANCTI QUADRATI FRAGMENTUM EX APOLOGIA PRO RELIGIONE CHRISTIANA. (Route, Reliquiæ sacræ, Oxonii, 1814, t. I, p. 73, ex Euseb., lib. 1v Hist., c. 3.) Τοῦ δὲ Σωτῆρος ἡμῶν τὰ ἔργα ἀεὶ παρήν ἀληθῆ γὰρ ἦν· οἱ θεραπευθέντες, οἱ ἀναστάντες ἐκ νεκρῶν. Οἱ οὐκ ὤφθησαν μόνον θεραπευόμενοι, καὶ ἀνιστάμενοι, ἀλλὰ καὶ ἀεὶ παρόντες. Οὐδὲ ἐπιδημοῦν τος μόνον τοῦ Σωτῆρος, ἀλλὰ καὶ ἀπαλλαγέντος, ἦσαν ἐπὶ χρόνον ἱκανόν Ωστε καὶ εἰς τοὺς ἡμετέρους χρόνους τινὲς αὐτῶν ἀφίκοντο Servatoris autem nostri opera semper conspicua erant, quippe quæ vera essent; ii scilicet qui morbis liberati, aut qui ex morte ad vitam revocati fuerant. Qui quidem non solum dum sanabantur, aut dum ad vitam revocabantur, conspecti sunt ab omnibus, sed secuto deinceps tempore. Nec solum quandiu in terris moratus est Servator noster, verum etiam post ejus discessum diu superstites fuerunt: adeo ut nonnulli eorum etiam ad nostra usque tempora pervenerint. Pagi Crit. ad ann. 126, §§ 3, 4. Vales. ad Euseb. H. E., lib. iv, cap. 23. Tillem. Mém. ecclés., tom. II, pag. 589, not. 7. Grab. Spicil. SS. PP. tom. II, pag. 119, seg. Cav. Hist. Litt., tom. I, p. 52. Fabric. Bibl. Gr., tom. V, p. 186, alibi. Cleric. Hist. eccles., p. 589. Cypr. apud Fabric. Bibl. eccl., p. 85, seq. Τοῦ δὲ Σωτῆρος ἡμῶν, etc. Præmisit Eusebius: Τραϊανοῦ δὲ ἐφ' ὅλοις ἔτεσιν εἴκοσι τὴν ἀρχὴν μησιν, ἐξ δέουσι κρατήσαντος, Αίλιος Αδριανός διαδέχεται τὴν ἡγεμονίαν. Τούτῳ Κοδρᾶτος λόγον προσω φωνήσας ἀναδίδωσιν, ἀπολογίαν συντάξας ὑπὲρ τῆς καθ᾿ ἡμᾶς θεοσεβείας· ὅτι δή τινες πονηροὶ ἄνδρες τοὺς ἡμετέρους ἐνοχλεῖν ἐπειρῶντο. Εἰσέτι δὲ φέρεται παρὰ πλείστοις τῶν ἀδελφῶν, ἀτὰρ καὶ παρ' ἡμῖν τὸ σύγγραμμα· ἐξ οὗ κατιδεῖν ἐστι λαμπρὰ τεκμήρια, τῆς τε τοῦ ἀνδρὸς διανοίας, καὶ τῆς ἀποστολικῆς ὀρθοτομίας. Ο δ' αὐτὸς τὴν καθ᾿ ἑαυτὸν ἀρχαιότητα παραφαίνει, δι' ὧν ἱστορεί ταῦτα ἰδίαις φωναῖς· τοῦ δὲ Σωτῆρος ἡμῶν, etc. Cum Trajanus per viginti annos demptis sex mensibus principatum tenuisset, Elius Adrianus suscepit imperium. Huic Quadratus obtulit orationem, quam pro defensione religionis nostræ idcirco conscripserat, quod quidam malevoli homines, vexare nostros atque incessere conabantur. Exstat hodieque apud plerosque ex fratribus hæc oratio, quam nos etiam habemus: ex qua et ingenium ejus viri, el rectam apostolicæ fidei doctrinam perspicue licet cognoscere. Porro idem scriptor suam ipsius antiquitatem satis declarat his verbis: ● Servatoris autem, › inquit, etc. ἡ Aɛl rapñr. Opponit vir sanctus beatissimi Servatoris opera technis evanidis atque oculos spectatorum illudentibus. Quo pertinet Irenæi locus in lib. 11 Contra hæreses, c. 32, p. 165, ed. Massueti: • Ad opera producti (ait ille de Simonis Carpocratisque sectatoribus) quæ ille (Jesus) ad utilitatem hominum et firmitatein fecit, nihil tale nec simile, neque secundum aliquid in comparationem quod venire possit, perficere inveniuntur. Sed et si aliquid faciunt, per magicam, quemadmodum diximus, operati, fraudulenter seducere nituntur insensatos; fructum quidem et utilitatem nullain præstantes, in quos virtutes perficere se dicunt, adducentes autem pueros investes (id est impuberes, ait Massuetus), et oculos deludentes et phantasmata ostendentes (statim cessantia, et ne quidem stillicidio temporis perseverantia), non Jesu Domino nostro, sed Simoni Mago similes ostenduntur. > Ἐπὶ χρόνον ἱκανόν. Ἐπὶ χρόνῳ ἱκανῷ Georgius Syncellus in Chronographia ad pag. 548, ed. unicæ Goar.. ubi repetitur ex Eusebio, sed corrupte admodum, hic illustris locus. Ὥστε καὶ εἰς τοὺς ἡμετέρους χρόνους τινὲς αὐτῶν ἀφίκοντο. Αὐτῶν a Nicephoro abest. Facile potuit accidere Quadrato Adriani temporibus qui scripsit, ut simul cum illis viveret, quos Servator hominum vel sanaverat, vel ad vitam divinitus revocaverat. Taceo de Agrippa Minoris annis, quo præsente, Paulus apostolus causam dixit, quoniam Photio ex Justo Tiberiade ætatem ejus commemeranti in cod. 33 Bibliothecæ suæ, plurimi viri eruditi Aplnorto. Periit, eheu! egregium istud øúyγραμμα