Index of Figures

1173 INDEX GRÆCUS 1174

^A πρὸ ὠδίνων, I, 358, *antequam nasceretur*. πρὸ τῶν ὠδίνων, IV, 614, *antequam verba per os erumpant*. ὠδίνων τεκεῖν, IV, 355 init., *pleon*. ὠδῖσι, I, 1571, *nubium, pluvia*. ὠδῖσι, IV, 1061 init., *operibus, libris, productionibus*. ὠδῖσι παρθενικαῖς, III, 790, *Christo e virgine nato*. ὠδῖσι πληγῶν κατακλύσαντος, II, 1145, *qui fecit, ut rupes effunderet aquas, baculo percussa*. ὠδῖνας τῆς διανοίας προέφερεν, III, 1176. ὠδῖνας ἐμὰς ἐδέξατο, III, 1190, *me peperit*. ὠδῖνας τοῦ θανάτου ἔλυσε πρῶτος, III, 479, *Christus*. ὠδῖνας τῆς ἡμετέρας διανοίας, II, 1306. ὠδῖνας μανικὰς τῆς ἐννοίας, II, 1522 extr. ὠδῖνας μητέρων ἔλυσαν, III, 477. ὠδῖνας νεφῶν ἐπέδησε, I, 444, ἔλυσε, I, 446, *pluviam cohibuit ac dedit*. ὠδῖνας τοῦ Πνεύματος, III, 714, *ut homines ad Christum verteret*. ὠδῖνας πονηράς, IV, 512, *motus et molimina meatuum internorum, malignos humores generantium vel colligentium*. ὠδῖνας προμηνύουσαι, II, 1124, ἀστραπαί· *fulgura pluviam nuntiant, quam parturiunt nubes*. Et p. 1125, ὠδῖνας ταύτης, scil. τῆς γῆς, *expl. τὰ φυόμενα ἐν τῇ γῇ*. ὠδῖνας συνήθεις νέφη ἐνήλλαξε, I, 1351, *pluviam, pro qua grandinem mitterent; etsi et hæc συνήθης, sed non, ut pluvia: talis præsertim grando*. ὠδῖσι παραδόξοις τῆς πέτρας, I, 1353, *aqua erumpente e petra*. ὠδῖνας τῆς ψυχῆς, III, 161, *epistolam a Paulo conceptam*. ὠδινούντων pro ὠδινόντων, I, 38, *eleganter de nubibus pluviam quasi parturientibus*. ^B ὠθεῖ τὰ σιτία, IV, 597, *infarcit, ingerit violenter, cogit se plus assumere, quam ferat*. ὠθεῖ τὰς ὠδῖνας, IV, 505, *προωθεῖ, facit ut erumpant aquæ*. ὠθεῖς, III, 1309, *med., pro ὤθει, vel ὠθῇς praecedit enim, μετάδος, et sequitur, ἀνάστησον, imperativi*. ὠθήσουσι (pro ὤσουσι) τοὺς καλάμους, IV, 1214, *κινήσουσι, aut καλάμους, tela, πτερά*. ὠθούμενοι, IV, 640, *coacti*. ὠκεανὸν θεολογίας, Μωϋσῆν, IV, 742. ὠλοφύρατο, *plus quam* ἐθρήνησε, I, 404, *vid. θρηνεῖν*. ὠμοβόρον βίον, IV, 549, *crudelem*. τὸ ὠμοβόρον τῆς γνώμης, V, 824, *cod. αἱμοβόρον*. ὠμοβόρον θοίνην, *vid. θοίνην*. ὠμοβόροις δαίμοσι, II, 988, *quibus sanguine humano coli gauderent*. ὠμοβόροις λῃσταῖς, I, 799. ὠμοσμέναις ἀπειλαῖς, I, 1288, *obs. 1° formam minus usitatam; 2° sensum: jurejurando firmatis*. ὠνούμενοι τὸν οὐρανὸν τοῖς πόνοις, III, 1138, *monachi ascetæ*. ὡραία γάμου, II, 12 extr., *pro dativo, vel, εἰς γάμον*. ὡραία, *plus quam* καλή, II, 123 extr. ὡραϊζομένη χρυσίοις, III, 1190. ὡραϊζομένην, II, 500, *formæ indulgentem, pulchram videri studentem*. ὥρα ὑμῖν — ὀνομάζειν, IV, 700, *efficitur, ut jam non nominare debeatis*. ὥραν ἑτέρῳ προσήκουσαν, IV, 643, *mulierem pulchram alii nuptam*. ὡρίμους καρπούς, III, 580. ὥρισα, I, 482, *volui, decrevi*. ὡρίσαμεν κατ' αὐτῶν ἀκοινωνησίαν, III, 901. ὥρισαν τὸ τεῖχος, III, 882, *struxerunt, posuerunt*. ὥρισε τὴν κατάκρισιν ^C κατ' αὐτῶν, II, 995, *pronuntiaverat*. ὡρίσθαι εἰς Υἱὸν Θεοῦ, V, 10, *e Rom. I, 5; ibi tamen, ὁρισθέντος Υἱοῦ, non εἰς Υἱόν, sed idem est, εἰς nominativum circumscribit ex Hebr.*

ὡς abest, I, 1577, *οὐκ ἔμψυχα συγκαλεῖ, inseri ὡς p. 1579, med.* ὡς, *forte pro ὥς, i. e. οὕτως*, I, 309, q. 8 extr. *ἔδει δὲ καὶ ὡς ἀγριέλαιον — ἐγκεντρισθῆναι, sic quoque oportebat, vel* ὡς *redundat ante* ἡλίκων, I, 46. I, 9, *a fin.* ὡς *redundat, sicut* ὅτι, *ante pers. 1, II, 563. ἐδίδαξεν, ὡς — μοι παρ- ηγγύησε, et 570, εἰπεῖν ὡς ἠντιβόλησα — ante 2 personam. IV, 784, ἐρεῖν, ὡς καὶ ὑμεῖς — φάτε*. *ante infinitivum, III, 610, διδάσκων, ὡς τὰ γεννώμενα — ἀπολαύειν*. ὡς, *post* ἀμφιβάλλειν, III, 112, 208, *pro* εἰ. ὡς, *redundat, vel veritatem ostendit*, III, 556, *ὡς συμφωνοῦσαν*. ὡς *redundat*, III, 874, *ἐπειδὴ δὲ ὡς ἐξ ἀνθρώπων ἐγένετο*, V, 1126 extr. *καθάπερ* ὡς, *ὡς de re et causa vera; V, 4. ὡς ἀθῷον ἀφιέναι, ὡς — ὑπεύθυνον κολάζειν*, IV, 1230 init. *redundat* ὡς, *et rem veram sign.* ὡς αὐτὸς ἠθέλησε, II, 1474, *modo nobis incognito, nec vestigando: per suam potentiam*. ὡς ἂν μὲν, II, 367, *pro, quia, vel, quippe quem. Nisi nomen viri sancti latet in* ὡς ἂν. *Forte* Θωμᾶν, *vel* Χουσᾶν. ὡς γεγενημένα τέθεικεν, III, 239, *vere facta*. ὡς — ἐθελήσῃ, I, 1578, *quoad, quandiu. Cod.* ἕως. ὡς ἐοίκαμεν, III, 310, *præcedit, ἐπειδὴ δέ· est ergo pro* ὡσανεί, *vel πως, aut redundat*. ὡς ἐπέμενον, II, 295, *quia, vel qui*. ὡς εὐσέβεια νομισθῇ, III, 786, *redundat* ὡς, *vid.* νομισθῇ. ὡς ἠθέλησεν, IV, 1250, *modo nobis incognito, nec scrutando*. ὡς οἶδεν αὐτὸς, IV, 10 init., *modo nobis incognito*. ὡς ὅτι, IV, 1294 extr., *redundat, ut II Cor. v, 19. τὸ* ὡς. *οὐ παραδικῶς, ἀλλ᾽ ἐπιτατικῶς νοήσωμεν*, II, 1390. ὡς Πατέρα καλεῖ, ὡς Υἱόν, ὡς — Πνεῦμα, IV, 335 extr., *redundat* ὡς. ^D ὥσπερ, *πηγὴν ὥσπερ τινα*, V, 7, *alias præponitur*. ὥστε *cum infinit. consilium sign.* I, 218. ὥστε γνῶναι, I, 254, *consilium notat, et causam impellentem, vel finalem, directam*. ὥστε, *explicat, cum pleonasmo, post* ἐνομοθέτησεν, I, 312, *qu. 15 init.* ὥστε, *expl. et redundat post* παρήνει, I, 317. *Nam 319 init. est sine* ὥστε, ὥστε *consilium sign.* I, 327, *ἀπελήλυθεν, ὥστε χρίσαι, vel redundat. ὥστε redundat post* ἐνετείλατο, I, 580 extr., *post* εἰσηγήσασθαι, II, 508. — *post* παρακελεύεται, II, 431, *post* παρακαλεῖ, III, 467 init., *post* τυχεῖν, III, 420. ὥστε μηδὲν συμβῆναι, IV, 166, *ut tamen, nihilo secius, nil accideret*. ὠτειλὴν πλευρᾶς, IV, 120, *et mox, πληγῆς ὠτειλήν*. ὠτειλαί, I, 272 init. ὠτειλὰς ἤλων καὶ λόγχης, IV, 1254. ὠτίον ἀποκαλύψας, I, 420 expl. ὠφελείας ἀρχέτυπον, III, 218, *exemplum, quod intuentes utilitatem capiant: vid. ἀρχέτ.* ὠφέλειαν, I, 563, *admonitionem, terrorem salutarem, ut a cædibus absterreantur*. ὠφέλειαν *et* δύναμιν *sacra Script. distingu.* III, 690 extr. ὠφέλειαν, II, 1166, *exemplum bonum, quod possit prodesse utenti*.

INDEX OF FIGURES

Abstractum pro concreto: πνευμάτων τῆς πονηρίας, II, 77, *pro* πονηρῶν. *Forte respexit Ephes. vi, ubi tamen legitur* πνευματικά, I, 924 init. *Ex Hebr.* ἀλαζονείας ῥημάτων, *pro* ἀλαζονικῶν. Accusativus pro dativo: Ὁ ἁγιασμός, ἐν ᾧ ἁγιάζει ἡμᾶς, *pro* ᾧ. Accusativus pro nominativo: III, 1271 extr., *πατέρας γενέσθαι παρακαλοῦντες*, III, 1271, *pro* πατέρες. Accusativi usus, *cum brevitate*, IV, 651, *ὅσα σῶμα ἔχει τὸ ἀνθρώπειον γένος, quibus compositum habemus corpus, quæ constituunt corpus nostrum*.

^A 1175 *Activum pro pass.*: ἐθνῶν ἀγαλλομένων ἐπὶ τῷ ποιμᾶναι αὐτά, *pro* ποιμαίνεσθαι, quod pascantur: aut supple, τὸν Θεόν, quod Deus ipsos pascat. vid. εἰ πυρπολούντες. II, 1828, παλλούσης τῆς γῆς, *pro* παλλομένης, IV, 554, ἀδύνατα μεταφέρειν, *pro* μεταφέρεσθαι. vid. χαλά, IV, 566. *Activum pro medio*, IV, 1232, ἀφορμὴν ἀγαθῶν ἐποιήσαμεν, *pro* ἐποιησάμεθα. *Adjectivum*, ut epitheton, *pro* verbali structura cum εἶναι (V. Phil. Thuc. p. 102), τὴν ἀκούσιον ἡγεμονίαν, IV, 611, debebat τὸ ἀκούσ. εἶναι, vel, τὸ ἀκούσιον τῆς ἡγεμονίας, quod esset, illud esse (repugnantes) involuntarium, vid. *Adverbium pro adjectivo*: vid. βιαίως συμπαθῶς; vid. καλῶς, it. ἀγαθῶς· II, 1231, ἐλεεινῶς, ὅτι συνάπτει, i. e. ἐλεεινόν, scil. ἐστί. Aut ὅτι redundat, 1430; III, 1266, τῆς οἰκοδομίας ἐσομένης εὐκόλως, *pro* εὐκόλου; vel ἐσομένης *pro* γενησομένης, κατασκευασθησομένης, τελεσθησομένης· εἰ ἀριδήλως, IV, 34, IV, 57, ἀοράτως θαυματουργίας ἐπεδείκνυτο, i. e. ὧν ἀόρατος, Christus, qua Deus. Eustath. IV, 126 init. αἰνιγματωδῶς ἡ ἀπόκρισις ἔστω, *pro* αἰνιγματώδης, vid. κρεῖττον, V, τάχα ἀμβλώματα, qui forte accidere possit, ἐνδεχόμενα. *Anacoluthon*: I, 751, ἡ γῆ οὖσα ξηρά – δεδώρηται – αὐτὴν συνάψας, rel. Cod. habet, τὴν γῆν, οὖσαν ξηράν. Sic cessat anacol. *Accusat. tamen pro dativo*; I, 283, τὴν ὑπὸ Ἀσσυρίων, καὶ Βαβυλωνίων, καὶ τῆς ὑπὸ Ῥωμαίων γεγενημένης πολιορκίας τὰς συμφοράς. *Anacoluthon temporum*: I, 290 *extr.*, εὕροι τις, εἴπερ ἐθέλῃ, *pro* ἐθέλοι. *Anacoluthon tollit* Theod. Rom. ix, 22, interpungendo post εἰ δέ, III, 100; V, 82, ψαλμοὶ τρισχίλιοι λέγονται – εἶναι, μόνους δὲ ῥν' – ἐξειλέχθαι, *pro* μόνοι. *Anacoluthi species*, V, 131, ἐπεὶ γὰρ, rel. cui nil videtur subjici; sed punctum delendum post φύσεως, et διὰ τοῦτο, e seqq. ἃ facit consequens illi; I, 447, εἰ δὲ καὶ φῶς γέγονεν, δηλονότι καταυγάζων. Nil respondet τῷ, εἰ δὲ καί. Sed ad δηλονότι repete, γέγονε. *Antithesis concinna*, vid. *Ind. rer.* *Antanaclasis*, III, 237 *init.* κοινὰς τραπέζας εἶναι κοινάς· si dicuntur esse communes, facite, ut vere sint; III, 515, Κύριον τὸν Κύριον ὁμολογοῦσι, Christum. *Aor. 1 pro futuro*, vid. καρπωσαμένων, I, 78; εἰσπραξάμενος, I, 67; III, 994, ἐπέτρεχεν ἡ πόλις θεασαμένη, *pro* θεασομένη. *Artic.* τὸν excidisse videtur, I, 825, ὑπὸ τῶν Σαούλ παροξυνόντων· et cod. habet τὸν, post τῶν, a quo absorptum fuit. Nunquam enim nomina propria sine articulo ponit. B *Breviloquentia*, III, 733, ὅτι οὐ – συναριθμεῖται, αὐτὸν ὠνόμασεν, i. e. quod non – connumeretur, ex eo apparet, vel, docet eo, quod eum – appellat; III, 887, διαβαλλόμενος μετὰ γυναικός, accusatus, quod cum illa rem haberet: suspectus, quod versaretur cum illa; IV, 210, ἐξηπάτησαν αὐτούς, ὡς οὐκ ἔστιν ἀνάστασις, scil. λέγων, vid. εἰς ὀλίγους, II, 1530: vid. θαῤῥεῖν, II, 436; III, 729, ἐζήλωσαν τὴν Κολλούθου φιλαρχίαν πολὺ χεῖρον, ἢ ἐκεῖνος, ita imitati sunt, ut eum superarent. C *Comparativus pro positivo*, post μᾶλλον, vid. μᾶλλον; III, 475, πλείονος αἰδοῦς ἀξιώτερος, *pro* ἄξιος; III, 1084, πολλαπλασίων κολάσεων, ἀξιώτερος· III, 1055, προτιμοτέραν τῆς – συνηθείας, ἢ – χάριτος, *pro* προτιμον, vel προτιμητέαν. *Comparativus non ponit positivum*, III, 734 *extr.* κολοβωτέρων non, ut τὸ εἶναι τοῦ λόγου sit κολοβόν. *Comparativus pro superlativo*, II, 664, πικρότερα θηρία· II, 1439, τῶν ὑλῶν ἁπασῶν στερεώτερος καὶ ἰσχυρότατος, *pro* στερεώτατος, præsertim sequente *superlat.*; III, 248, ἀσθενέστερα, ἀναγκαιότερα τῶν μορίων. III, 248, ἀτιμότεροι τῶν μορίων οἱ πόδες. Aut supple, ἄλλων.

INDEX OF FIGURES

^A κατά σάρκα, III, 868, εἰς τὸ ἁγιάζειν εὐκαιρεῖν, scil. μόνον, eo enim nomine deprecatur alia opera. Sed vide εὐκαιρεῖν. Ellipsis μόνον, καὶ II, 1486 [extr.], οὐ χρὴ — ἀλγεῖν — ἐπὶ τῇ τιμωρίᾳ, scil. μόνον, ἀλλὰ, scil. καὶ, vel μάλιστα, τὴν ἁμαρτίαν θρηνεῖν, V, 4, post οὐ εἰ ἀλλὰ, non hominiparam [scilicet] sed etiam Deiparam. Statim enim utrumque ei vindicat. Ellipsis μέναι, ψιλαὶ, II, scil. solæ, sine sensu et mente, ore tantum peractæ, cantus per se. Ellipsis nominis, II, 1324, τὰ τῆς δικαιοσύνης καταβαλὼν, scil. σπέρματα, repetendum fortasse e voc. γεώργιον, certe e contexto; III, 1200, τοῖς μαθηταῖς ἔλεγε, scil. Christus, nuspiam tamen ante nominatus in propinquo; IV, 180 [init.], εἴρηκε, scil. Christus, antea nuspiam ibi nominatus; IV, 67, e verbo supplendi, ἐπλήσθη παρὰ τὴν πρώτην, scil. πλάσιν· quod ibi nuspiam positum. Amphiloch. Ellipsis notionis vel praedicati, IV, 327, τοὺς βουκοληθέντας — πυροὺς ὡρί — ὠνόμασεν adderet: καὶ ἰαθέντας, ἐπιστραφέντας, liberatos errore. Nam, quoad decepti erant, zizania erant, non fruges bonae. Ellipsis: οἱ μὲν γὰρ εἰς παρανομίαν, II, 457 [extr.], scil. tendunt, abeunt. Sed nil tale in contexto. Ellipsis ὅμως, tamen, II, 262, ἐγκαλύψουσι τὸ δέος, καὶ τὸ τῶν προσώπων κατασκιάσουσιν ἄνθος. Sunt enim contraria ista. Ellipsis, ὅσα, III, 714 [init.], καὶ τἆλλα μυρίων δεῖται, rel. ut abruptior constructio sit, non vitiosa tamen, cum et artic. praemittatur, τά. Ellipsis πάλιν, I, 1569, οἰκοδομηθήσεται Hierosolyma post excidium; III, 874, vid. μετάσχωσιν. Ellipsis participii, IV, 75, τὴν παρά τινων φυτικὴν, sc. λεγομένην. Ellipsis pronominis, in oppositione, IV, 614, οὐ βλέπεις, scil. σὺ, ὃν βλέπω, scil. ἐγώ. Ellipsis pronominum in disjunctis: II, 399, οὐχ ἅπερ ἐβουλόμην, scil. ἐγώ, ἀλλ᾽ ἅπερ ἠθέλησαν, scil. αὐτοί. Hic abesse non debebat pron. Ellipsis κηρυχθῆναι πρότερον, IV, 453, δεῖ γὰρ — εἶθ᾽ οὕτω, rel. Propter εἶτα, ad δεῖ, vel κηρυχθ. supplendum, prius, antea. Ellipsis substantivi, e relato supplendi, III, 114, δεῖν χειροτονηθῆναι τοὺς κήρυκας, εἶτα κηρύξαι, ἔπειτα ἀκοῦσαι, scil. τοὺς ἄλλους, homines, quibus praedicent. Vide θείας, II, 318, ex alio supplendi: II, 320, πλείστας ἐπολιόρκει, scil. πόλεις, e praec. φυλάς· durius sane. Ellipsis τοῦ, III, 69, οὐκ εἶργε γήμασθαι. Ellipsis, τῷ Θεῷ, vid. λατρεύειν. Ellipsis verbi, III, 264, οὐχ ἁπλῶς, scil. τοῦτο ποιεῖ, sequitur ἀλλὰ πρῶτον δείκνυσι; III, 1030, ὅστις βούλεται, scil. τὰ αὐτὰ ποιεῖν, nisi ἀναπαλαίσας est pro infinitivo. Ellipsis φησί, I, 155, κλῖνον γὰρ οὐρανούς· II, 1021 [med.], ὑποδείκνυσί μοι. Nil enim praecessit, II, 103 [init.], ὑπέδειξε δέ μοι, rel. et 1058 [med.], ἐκεῖθεν με, rel.; II, 1142, καὶ τοῦτο μεμαθήκαμεν, scil. φησί, nempe Nebucadnezar. Ellipsis φησίν, II, 1352 [extr.], ταύταις ἀπειλαῖς προσέχετε. Ellipsis, χάριν, ἕνεκα, II, 962, τέρψεως μόνον, ἀλλ᾽ οὐκ ὠφελείας, τὸν λόγον ἀκούουσιν. Cod. τῶν λόγων, n. 62, sic non opus supplemento, ordo erit: ἀκ. [ἀκούειν] τέρψεως, οὐκ ὠφελείας. Tunc ἀκούουσιν est, accipiunt, decerpunt. Ellipsis, Χριστοῦ, II, 85 [init.], θεότητα, ἀνθρωπότητα, θανάτῳ, rel. Nec praecessit nomen sponsi, latet tamen in voc. νύμφης. Ellipsis ὢν, I, 326, ὅσων ἐτῶν ἐτελεύτησε, vid. et τυγχάνειν. Ellipsis ὥστε, IV, 87, οὕτω θρασὺς ἀφαρμόσαι, siquidem est infinit. Sed et esse potest optativus. Ellipsin facit Th. Rom. ix, 22, interpungere jubendo post εἰ δὲ, συστεῖλαι, εἰ ποθεῖς μαθεῖν. Sic evitatur anacoluthon, quia nil redditur antecedenti; εἰ Θεός — ἤνεγκεν, III, 106.

Emphasis, vid. ἠδίκημαι — IV, 1231, κρινόντων, II, 435, οὐδέν. I, 20, παρεστήκεισαν· II, 72, ἐὰν μὴ βοήσῃς, nisi dixeris, scil. cum sensu, ex intimo pectore, vere.

^B F Femininum pro masculino, III, 203, ταῖς χηρευούσαις αὐτὸν (Paulum) ἐντάττοι, pro, τοῖς χηρευούσιν. Illud datum voc. χήραις. Futurum pro praesenti, II, 411, ὡς περιγενήσεσθαι, δυνάμενοι, pro περιγίνεσθαι· quia sermo est de exitu rei futuro.

^C G Genitivi usus, vid. διαβάθραν, vid. ἥτταν, I, λῆς τὸν ὅρκον, jusjurandum, quo firmasset comminationem; vel, minas jurejurando firmatas; I, 572, χειροτονία τῆς βασιλείας, pro, εἰς τὴν βασιλείαν· vid. πρόσοικοι, I, 586, δέει τῶν ἀναιρεθέντων, I, 1573, i. e. ne idem sibi accideret. Τῶν ἁμαρτημάτων ὁ θρῆνος, II, 700, i. e. περὶ τῶν ἁμαρτημ. ἐνύπνιον τοῦ δένδρου, II, 956, i. e. περὶ τοῦ δένδρου, in quo vidit arborem; II, 966, ἐλευθερία τῆς δουλείας, scil. ἀπό· II, 1115, ὠδῖσι πληγῶν, per plagam productis, II, 1496 [init.], εἰκόνος ἐνυπνίῳ, i. e. περὶ τῆς εἰκόνος, in quo viderat imaginem; II, 1497, βασιλείας· χειροτονίαν, pro, εἰς τὴν βασιλείαν· III, 180, τῶν ἀτοπωτάτων pro ἀτοπώτατον· III, 654, διακόνων νομοθεσία, i. e. περὶ τῶν διακ. IV, 55 [extr.], σάρκωσιν τῆς γεννήσεως, i. e. factam per γέννησιν. Iren. IV, 611 [init.] ὀνείρων εὐκληρίαν, per somnia praemonstratam. Vid. ἱδρῶτας, IV, 882. Genitivus caussalis, IV, 621 [init.], τοῦ φθόνου τῶν ὀνείρων, invidia e somniis ejus concepta, 623, ἀποπληξίας ὄλεθρον, mortem ab apoplexia. Genitivus explicat, pro appositione: ἀπωλείας τέλος, II, 370, finem, id est, perniciem, III, 425, τῆς παραινέσεως προοίμιον, i. e. exhortationem quam ab initio posuerat, vid. πόκον, IV, 668, III, 1172, κράσπεδα τῆς ὑπωρείας· ipsa enim ὑπώρεια est κράσπεδον montis. Genitivus objecti, III, 808 [extr.], τῆς τοῦ λαοῦ προνοίας, i. e. περὶ τὸν λαὸν, εἰς τ. λ. Genitivus pro dat., vid. ἐπενεγκεῖν, I, 1185, II, 258 [med.], δεκταὶ αὐτοῦ, pro αὐτῷ. Aut sic legendum. Vid. et ὁμοούσιος, rel. ἁρμοδίως τῆς αὐτοῦ φιλανθρωπίας, III, 812, scil. τοῦ δεσπότου sed vid. n. 54. Genitivus pro dativo vel accusat. III, 995, καθείρξεν ἡμερῶν πολλῶν· vel supple, διά, aut χρόνον· III, 1009, ἰσαρίθμους τῆς Ἀσίας ἡγεμόνας, pro, τῇ Ἀσίᾳ, imo, τοῖς ἡγεμόσιν τῆς Ἀσίας. Genitivus pro nominativo, III, 885, οἱ τῶν Ἰουδαίων προδόται, Judaei proditores, Christi percussores, V, 1075, πῶς δὲ, ὡς ἀσπίδος κωφῆς καὶ βυούσης οὕτως ἀκούετε, pro, ὡς ἀσπὶς κωφὴ καὶ βύουσα. Genitivus pro praepositione, III, 1098, τῆς ἐξορίας ἐπάνοδον. i. e. ἀπὸ, ἐκ τῆς ἐξορίας· III, 1285 [extr.], διήγημα Θαλελαίου, διηγήματα γυναικῶν, 1294, τετάρτῳ τῆς ὑποσχέσεως ἐνιαυτῷ, III, 1214, i. e. μετὰ τὴν ὑπόσχεσιν IV, 48, μετὰ τροπὴν κατάρας, [pro] εἰς κατάραν. Sever., IV, 1140, ἱερωσύνης χειροτονία, pro, εἰς ἱερωσύνην· V, 969, μᾶλλον τοῦ ἀνοικείου πρὸς τὸ οἰκεῖον ἐπείγεται. i. e. ἢ πρὸς τὸ ἀνοίκειον vid. Philol. Paul. p. 27. Genitivi durius nexi, vid. μερισμός, V, 75. Gradatio elegans: ἐῤῥώστησα, ἐτμήθην, ἐῤῥώσθην.

^D II Hendiadys; vid. πάθους καὶ ἀνάγκης. III, 69, συνάφειαν καὶ γάμον, Hypallage, vid. ἀθώας σφαγάς· vid. εἴδους ἀπάτην vid. κατεψηφίσθησαν. It. ἐγχειρίζειν· I, 1101, ἀπολυθῆναι τοῖς πολιτευομένοις τὴν ἰουγατίωνα, i. e. ἀπολυθ. αὐτοὺς τῆς ἰουγατίωνος· Ut ea solverentur, ut sibi remitteretur; IV, 1011, ψιλῶσαι τὴν κόμην, pro, τὰ δένδρα τῆς κόμης· vid. ἐμαρτυρήθη, I, 1106, γυμνοῖς τοῖς ὀστοῖς ἐπίκειμαι τὸ δέρμα, I, 1317, pro, τὸ δέρμα ἐπίκειται γυμναῖς τοῖς ὀστοῖς. Οὐκ ἐμπίπλησι τῆς ἐπιθυμίας τὴν δυναστείαν, II, 1545, pro, τὴν ἐπιθυμίαν τῆς δυναστείας. Aut δυναστείαν est metonymice, τὸν ἔρωτα τῆς δυναστείας, et ἐπιθυμ. re cupita: vid. γυμνωσάμενον, III, 989, συμφωνηθέντος τοῦ Λόγου τῆς πίστεως, III, 1055, pro, συμφωνησάντων ἡμῶν περὶ τοῦ λ. Hypallage Epitheti, vid. ἀδίκων αἱμάτων,

αἱμάτων, ^A *invisible object*: Hypallage of tenses, II, 411, *dunameoi perigenesthai* (being able to overcome), instead of *dunēthesomenoi perigenesthai* (that they will be able to overcome).

I. Indicative for participle, II, 109, *egrēgoruia, kaitoi katheudei* (she is awake, although she sleeps), instead of *katheudousa* (sleeping). Or take it in a parenthesis. Infinitive for participle, II, 1403, *pan to aphorizomenon hagiasai kalei* (he calls everything set apart to sanctify), instead of *hagiazomenon* (being sanctified). At the same time, active for passive. Infinitive for an absolute verb, III, 610, *didaskōn, hōs… apolauein* (teaching, as if... to enjoy), instead of *apolauei* (he enjoys). Use of the infinitive, see *anathematisas*, I, 377; see *exikneisthei*, IV, 520.

M. Middle for active: see *epagomenos*, I, 770, twice; *skēnēn (Deou) dietēxato, chorous sunestēsato* (he pitched the tent [of God], he established choirs). *Diakonoumenoi* instead of *diakonountes* (by divine will), II, 1518: see *timōmai*, III, 1082; III, 1256, *epideixētai (Deos) tēs ekeinēs psychēs karterian*, IV, 660, *patoumenēn tous nomous*; IV, 788, *paidopoiēsamenos pherephattan*; at 884, *paidopoiounta ton Pana*. Middle and active indiscriminately, V, 1042, *koinopoieitai*, and 943, when he repeats those same words, *koinopoiei*. And indeed, that former one might seem poorly repeated from the previous line where it is passive. Metonymy, see *parrhēsia*, I, 377, *katekrinen* (he condemned), instead of "he caused that he be condemned by God," or "that he be punished," *asebeias paradeigma*, I, 286, in the margin, i.e., the punishment receiving the impiety. Antecedent for consequent. ^B Metonymy of the abstract, see *diadoches*, and III, 878, *pro tēs deinotētos tou cheimōnos* (before the severity of the winter), i.e., before the winter becomes more violent. Metonymy of the adjunct, see *kamein*, I, 1457, *nomon anektēsamēn* (I recovered the law); see *diēgēmata*, II, 1649: see *exousias kakēs*, III, 222; IV, 593, twice: *divisa physis*, men into *douleian ei despoteian* (slavery or mastery), servants and masters: thus also 597, *eis hēgemonian kai douleian dieneme*; II, 550, *diēgēma presbyteron*, the thing itself, previously done. Metonymy of the adjunct or consequent, see *sapheneian*, *hypothesin*, see *nikēn stathmasthō*, III, 1065. Metonymy of the adjunct of one thing by another, I, 720, *thermēs* (of heat) instead of *phōtos* (of light). Metonymy of the adjunct for the object, see *elpida*, *epangelias*. Metonymy of the adjunct, or of form for matter; see *phainomenai*, *epangeliais*, IV, 917; also *makrais*, ibid. Metonymy of the antecedent, see *asebeian*, I, 484: see *epopsian*, see *katadikē*, see *oknountes*, see *deisas*, I, 438, see *thēreusēi*, II, 227, see *eleutherian*, II, 1428, see *ptōmatos*, II, 1429, 1476, *enetethē hē gnōsis* (knowledge was placed within), instead of *ēn* (was), for he adds *dia to neon*; see *diōkein*, IV, 12; IV, 1104, *dikaiopragian karpōsasthai* (to reap the fruit and sweetness of justice). Metonymy of the antecedent, not of the positioning, see *esterēmenōn gymnōmenous*. Metonymy of the antecedent, where something is understood to have been: see *gegymnōmenon hierōsynēs*. Metonymy of the antecedent for the consequent, see *klēseōs archēn*; see under *mimeitai*, the notable; under *pepisteukotes*, see *cheirotonia*, *exousia*; *euthynas* (punishments), I, 955, beginning, 1355, etc.; see *poliorkētai*, II, 65; see *dysōpountes*, III, 900, in the margin. Metonymy of cause for effect, see *ponous apolabein*, I, 1413, *tēn sēn astheneian hypolēpsontai tēn hēmeteran douleian* (they will assume your weakness to be our slavery), i.e., brought about by your infirmity and admitted, because you could not prevent it; see *epopsian*. Metonymy of cause: see *enekēryxen*, I, 1475; II, 1414, in the margin, *ōkēsan mian gastera* (they inhabited one womb); this is a discourse about the Idumeans and Judeans, understand their authors, Jacob and Esau; III, 176, *to pathos (Christou) autous (Ioudaious) eis tēn oikoumenēn diaskedasei, tēs de sōtērias metadōsei tois ethnesi*, meaning, so that they might be scattered as a punishment because of the death of Christ; 2nd, the doctrine concerning that death opens the way of salvation to the pagans; III, 216, *to blasphēmon*, the punishment of an impious utterance: for it follows that it is turned against themselves; *apopheretai ta phronēmata*, IV, 262, i.e., the reward or punishment of one's own sense. Metonymy of the consequent, III, 1221, *tē hierōsynē epibiōsas* (having lived upon the priesthood), from which he had received it, had been created; see *ei basileusas* see ^C *parabasin* - see *suntemnei tēn prothesmian* - see *hygeias* - see *theōroumen*, II, 1019; see *apochē*, II, 1472; II, 1670, beginning, *meta tou laou tēn eirēnēn* (after peace with the people), after they had received peace, furthermore indeed being vigorous; *anaxion tōn hyposcheseōn*, II, 1230, unworthy to whom you render what you promised; for promises had already been made, but on account of fault they were not rendered; II, 152, *ton pothon einai tēs parousias presbyteron* (that the longing for the presence was older), i.e., than I could come to you; for he had not yet come; see *meta tēn hēgemonian*, III, 1157; see *ōchei to desmōtērion*, IV, 617. Metonymy of the consequent for the antecedent, see *metoikias*. *en tropaiois gegymnasmenon*, I, 382; victories; see *blabas*, I, 593. Metonymy of the consequent or effect; see *paradēdōken*, see *hoplizei*, III, 258, beginning; also *sapheneian*. Metonymy of the consequent, with hypallage of the subject: see *edōrēsato*, III, 1167. Metonymy of the effect, see *apostrephei*, I, 1331, see *athymian*, IV, 1226, see *edōrēsato*, see *sōtērian anedexato*, see *phylattōn*, III, 1028; III, 730, *diasyrontes ton Christianismon* (mocking Christianity), creating, causing that it may yield to others for derision. Metonymy of the effect or sign: see *astheneian*, I, 1320. Metonymy of the effect, with change of subject, III, 812, *autō te kai hēmin aperigraphon dia pisteōs dōseis charin*, meaning, you cause that God may grant to you and to me boundless benefits through faith, on account of faith, *energei*. One is forbidden to understand a grateful heart here, *hēmin*, III, 1205, *trophē autō tēn epōnymian epethēke* (he imposed the name as nourishment for him), he made it so that men should give him this name. Metonymy of effect for cause; see *karpos*, I, 1078; see *peristoizein*, I, 1924. Metonymy of object, or of material; see *staurōn*. Metonymy of the thing for the adjunct: see *basileian*, I, 1005; see *anastasis*, *analēpsis*, II, 1050, beginning; III, 1005, *mēnyxai tēn eisodon*, i.e., the time of the entrance. Metonymy of the thing for the effect: see *eulogian echei*, i.e., has. Metonymy of the thing for the work: see *kolymbēthran*, I, 1131. Metonymy of the thing for the opinion: see *adiaphoron*, III, 228. Metonymy of the related, III, 176, *to pathos etolmēsan*, the Judeans against Christ, that they might subject him to the passion; see *pesountai*. Metonymy of the sign, see *anadēsamenos*, *anedēsanto basileian*; see *kallinichōn*, II, 51, *tō diplasiasmō ekplēttetai* (he is astonished at the doubling), i.e., he shows stupor and admiration. Metonymy of the subject: see *anairountōn*, II, 92; II, 149, *euōdian mēlois apeikasmēnēn*, i.e., to the fragrance of the apples. Metonymy of the subject for the adjunct: *tēn lagneian autōn hippois apeikazesthai*, II, 439, i.e., to the urge of the horses. Metonymy of will, see *ek Koptōn*... see *proanastellōn*, I, 1502, III, 351, *paraskeuazōn autous eupeithestesterous*, desiring, studying to render. Anacoluthon of moods, II, 702, *ean tis syllēxēi, amelei de*, instead of *ameli*; III, 220, *hamartanomen, ei laboimen*. Neglect of the sequence of moods, II, 699, *mē zēlōsēis — alla plērou*.

N. Negatives, let it be seen as foreign, IV, 625, in the margin, *en hois ouk epolemeito Theos, oudamōs tēn diakonian prosēphere*: Verily *prosēphere* (he offered), but the punctuation must be changed: *en hois ouk ep. th. oudamōs, t. diak. pr.* Thus it is also foreign, because *ouk* and *oudamōs* are not accustomed to be joined, and it stands frigidly so tacked on. I would prefer to insert the new *ou* before *prosēphere*; *oudamōs ou prosēphere*, by no means did he not offer, he always exhibited; he never fell short of duty, in no way. Neuter gender for feminine: see *ontos*, IV, 426. Nominative placed materially, III, 241, *tēn Theos prosēgorian harpasantes*. Nominative for accusative, see *allōs te kai*, I, 767, 1250, beginning, *ton aei kataphygē genomenon*, instead of *kataphygēn*; II, 1509 *kairos* — *hapsasthai*, *prodidaxantes* instead of *prodidaxantas*; IV, 1304, *tēn anthrōpotokos phōnēn*, materially. Nominative for accusative or absolute, III, 203, *ou gar an tis auton entattoi, neanias ōn*, instead of *neanian onta*. For he did not ^D indicate sufficiently.

commode retuleris, ut verba: οὐ γὰρ ἐντάττοι, sint in parenthesi. Nam ἔδειξε, factum est in epistolae verbis, νεανίας ὢν refertur ad κλήσεως ἠξιώθη· ut de re et opere et alio sermo sit. Nominativus pro genitivo, III, 397 extr., ἐγράφη, epistola, ἑωρακώς, ἑωρακότος· IV, 454, κεκληγὼς ὄνομα Θεὸς, pro Θεοῦ· materialiter posuit, ut Paulus, Gal. I, τὸ "Αγαρ· IV, 1240 init., τῇ πάντα φωτὶ vocabulo omnium: materialiter hic ponitur.

Νῦ ἐφελκυστικὸν addunt οἱ Ο'· ante consonantem semper; Noster omittit ubique, in dictis. Νῦ ἐφελκυστ. additur ante consonam, I, 75, ἣμβλυνεν τὴν ὄρεξιν· II, 1290 init., τὴν ἁμαρτίαν ὡς κόλασιν, βουνοῦ μένον, πρὸς τὸν Θεόν· III, 672, ἔδειξεν, μακάριον ὄνομ.; IV, 505 init., ἐπήγγειλεν νοῦν· IV, 476 extr., ἐτετυχήκει χαρίσμ.; IV, 1152, μεμάθηκεν πάντως· IV, 623, ἐφόβησεν γνώμην· I, 122 init., παρέσχεν γαλήνην· IV, 1261, κέκραγεν λέγων, et sequ. κατέπηξεν τὸν θεμέλιον; IV, 1277, ἀρνηθῶσιν νῦν· V, 948, εἰσὶν γάρ· V, 974, ἐστὶν τὸ γενν. bis., et infra: ἐστὶν τὸ, rel.; V, 983, οὐκ ἔστιν στερήσεως· V, 1010 extr., οἶδεν τὰς ὑποστάσεις et pag. sequ. V, 1042, πᾶσιν, μοναδικόν· V, 1095, ἐδίδαξεν γάρ· 1103 extr., ἐστὶν τῷ. Νῦ ἐφελκυστ. omissum ante vocalem, II, 1530 med., δήλωσέ εἰρηκώς.

Numerorum anacoluthon: II, 884, ὑποχειρίους ὑμᾶς ποιήσω — οἱ πολλαῖς σε περιβαλοῦσι συμφοραῖς· et porro: ἐν ταῖς σαῖς πόλεσιν — ὑμᾶς δὲ αὐτοὺς, rel. Numerorum enall.; I, 319 extr. ταῦτα, de una re; I, 328, med., vid. sub δ, ἡ, τό.

[O]

Oxymoron, III, 138, αὔξωμεν τῇ ἐκτίσει (τὸ χρέος), ἡ ἀπόδοσις πολυπλασιάζει τὸ χρέος, amoris scil.; IV, 930, ἐννόμους παρανομίας, polyandriam Spartae licitam.

[P]

Participium pro verbo finito, vid. καὶ redundat. Participium pro verbo absoluto, III, 597 extr., ἑωρακώς, sc. ἦν, aut pro ἑωράκει. Participium pro infinit. vid. θαπτομέναις, III, 859. Participium pro nomine vel verbo, ἐπὶ τοῖς παραβεβασμένοις ἐθρηνήσατε νόμοις, III, 525, i. e. ἐπὶ τῷ παραβεβᾶσθαι τοὺς νόμους, vel, τῇ παραβάσει τῶν νόμων· ut Thucyd. L. I, διὰ τὰς ἀφράκτους οἰκήσεις, pro διὰ τὸ εἶναι ἀφράκτους. Neque enim dolebant de legibus, quas violassent sed de violatione legum; vid. Philol. Paul. p. 102. Participia duo nexa, I, 114 extr., πιστεύων δεχόμενος, cum fide, per fidem.

Passivi usus, ποδηγηθῆναι θελήσαντας, III, 25, sinere, pati, se duci; III, 900, παρεκαλοῦντο, moveri sese precibus et adhortationibus passi sunt. Passivum pro activo, I, 1299, τούτοις εὐφροσύνης ἀναπεπλῆσθαι τὰ κριτήρια, pro ἀναπλῆσαι. Aut διὰ omissum. Passivum pro medio, I, 849 init., ἐδείχθη ἀγνώμων, se ostendit ingratum; se gessit, fuit ingratum: vid. παραδεδομένους, II, 401.

Persona 1, et 2, pro 3; II, 1126, μηνύουσιν, ὅτι — ὑμνοῦμεν, pro ὑμνοῦσιν· ὅτι εὐεργετεῖς, pro εὐεργετεῖ. Persona 2 pro 1; IV, 784 extr., ἐρεῖν, ὡς καὶ ὑμεῖς — φατέ, rel. pro ἡμεῖς φαμεν. Persona 2, pro 3. Ἔλεγε — κεκομικέναι, καὶ σὲ δεδέ-ῖσθαι, pro αὐτόν. Personarum anacoluthon, II, 1021, λέγει — ἰδεῖν, καὶ παρακελευόμενόν μοι, pro αὐτῷ.

Pleonasmus, II, 370, τὴν ἀληθινὴν χαρὰν χαίρουσιν· II, 1395 init., ἁμαρτημάτων ἀλεξίκακον φάρμακων· II, 996, δευτέρα ἀνάκτισις· aut ἂν redundat, aut δευτέρα· II, 1518, πατρώαν πατρίδα· III, 434, παλαιὸν γῆρας· III, 735, ἣν — τὴν περὶ τούτων γνῶσιν ἀποφορτίσασθαι ἐσπούδασε; aut ἣν redundat, aut substant. γνῶσιν, structuræ confer datum; ἀντὶ, ante προείλοντο, I, 1570 med.; δέ, vid. δέ· διηνεκῶς post διατελῶ, I, 645, aut καὶ, aut δὲ, II, 1584; τῆς ἐμῆς ἀμελεῖτε θεραπείας, καὶ τῶν οἰκιῶν δὲ τῶν ὑμετέρων, rel.; ζῶσι ζωήν, II, 397; τὸ ἴδιον ἰδίωμα, non est pleon., quia ἴδιον est pro ἑαυτοῦ, II, 36. ὁμοφυὲς τῆς φύσεως, p. 402, ἐδεύσει τὴν ὁδὸν, II, 508; πρότερον ante ἕως ἂν, II, 1565, πάλιν ἀναλαμβάνει, II, 237, αὐτῶν post ὧν τὸ μὲν, IV, 148 med. Greg. Naz. Pleonasmus cognatorum, IV, 817, ἵμερον ἔχειν βουλομένους· IV, 882, πᾶσαν τόλμαν παρανομεῖν· IV, 924, κεκαλλιεπημένων λόγων· IV, 870, κλοπὴν, ἣν σεσύληκεν· 882 init., εὐεπίας λόγων. Pleonasmus conjugati, IV, 632, ἑκόντες ὁρᾶν οὐκ ἐθέλουσιν. Pleonasmus conjugatorum, II, 221, εὔγαιος γῆ· III, 562 extr., 565 init., ἀναγκαίως ἀναγκάζεται· III, 30, ψῆφον κρινεῖς, init. ἠπείλησεν ἀπειλάς, extr.; III, 816, τῇ τῶν καιρῶν εὐκαιρίᾳ· IV, 935, νόμον ἔννομον· IV, 314; III, 476, 480, νόμου νομοθέτην et νόμων IV, 1037; IV, 411, ζωτικοῦ ζώου· IV, 488, ἐπιστομίζουσαν στόματα· IV, 572, ποδηγεῖ τοὺς πόδας. Hoc oculo tribuitur, 574, ὁμοτιμία τετιμημένων· IV, 650, θαυματουργήσαντες θαύματα· IV, 646, νίκην νενικηκότα· I, 985, ὁρισάμενος ὅρον· IV, 1071, μέλιτος, οἷον αἱ κύλισσαι μελιτουργοῦσι μέλιτται· V, 81, φωνὴν λαμπρόφωνον καὶ μεγαλόφωνον, V, 1059, θείας θεοπτίας· V, 1019, ὁδηγεῖ ὁδηγίαν· V, 1088, ἑνωθεῖσαν ἔνωσιν. Pleonasmus notionis, vid. κατακοντίζειν, νομοθέτης. Pleonasmus præpositt. vid. per singulas et ipsas. Pleonasmus pronominis, III, 1187, extr., τούτων αὐτῶν μεταλαμβάνων· alterutrum otiosum est, nec vis ulla αὐτῶν. Pleonasmus synonymorum, III, 167 init., σημείων θαυματουργίαν· III, 321, ἔγκλημα κατηγόρησεν· III, 388, τὸν προσδοκώμενον βίον προσμένομεν· III, 451, δύσκριτον αἵρεσιν· Nam in αἱρέσει est et fit τὸ κρίνειν· III, 857, ὑπόνοιαν δόξωσιν ἀποφέρεσθαι· III, 876, τῶν πάλαι ἀρχαίων, et ibid. καινόν τι μεταλλάττειν· III, 992, σέβητε θρησκείαν· III, 1199, ὁμόσκηνος καὶ ὁμοῤῥόφιος· IV, 1143, τὸ τῆς δειλίας. Durum sane, si vera lectio. Pleonasmus synonym. per Genit. vid. συνέδριον τῆς συνόδου, III, 874, 875.

Plurali et singularia efferuntur, I, 718, Qua voc. οὐρανὸς inscitiam prodit linguæ Hebr. aut neglectum textus Hebr. III; 471, τιμιώτατον τῶν ἄλλων, de filiis Abrahami; τιμιώτατος erat Isaacus: unus ergo relinquebatur, Ismael; ergo pro, τοῦ ἄλλου. Superlat. pro comparativo; sed in mente habuit Christi comparationem cum tot filiis Dei, piis; vid. ἀναβάσεις, καταλλαγάς· V, 40, συγγράμματα de uno Matthæi libro. Pluralis in Scr. sacra pro singulari, I, 718.

Plusquamperfect. pro praeterito, IV, 476 extr., ἐτετύχηκεν, i. e. ἐτετυχήκει, εἰ ἠξίωτο, pro ἠξίωται. Contextus enim est de his, quæ post receptionem, non ante, tributa sint incesto.

Positivus pro comparat. III, 998, πόσῳ ποθεινά, pro ποθεινότερα.

Præsens pro præterito, II, 476, ἐν τοῖς ἔμπροσθεν ἑρμηνευομένοις, pro ἡρμηνευμ. pro vel (aor. vide προβάλλεται), III, 573; I, 313 init., συγγράφει κατὰ τούτων, pro συγγέγραφε· V, 1039 init., προαποδίδοται, pro, προαποδέδοται, responsum est antea. Præsens pro Futuro, I, 537, τῆς Συρίας ἡττωμένης, καὶ δεχομένης, pro ἡττηθησομ. καὶ δέξομ. Est enim sermo de signo rei futuræ et praedicte; III, 521 init., ἀναστρέφει, — δέχεται, pro ἀναστρέψει, δέξεται· praedicta enim, dicit; III, 959, ἥξειν ἀποδιδόντα, pro ἀποδώσοντα· III, 1175, μνήμην καταλιπὼν ἀεὶ διαμένουσαν· etsi et praesens locum habet.

Præteritum pro presenti, II, 492, πεφύλακταί σοι μισθὸς, pro φυλάττεται· III, 240; certe simul intelligendo, δεδουλευκότας, νενοσηκότας. Præteritum (vel aor. 2,) pro futuro, III, 962, καταμαθόντα, misimus, εἰ οὕτως ἔχει, qui disceret, ut disc. καταμαθήσοντα. Præteritum pro futuro ponere, ὡς τῶν Ο', I, 1267 extr.

[S] Singularis pro plur., vid. κρεῖττον, V, 95. Substant. ex adjectivo repetendum vel supplendum · I, 914, ἀποστολικῆς χάριτος αὐτοῖς γὰρ, scil. τοῖς ἀποστόλοις. Substant. pro adject., vid. προφητική, I, 965. Superlativus pro positivo, post μάλιστα, vid. μάλιστα · post ἄγαν, λίαν, quæ vide. Superlativus pro comparativo, I, 1521, σελήνης αὐτῆς φανώτατος ἥλιος, pro φανώτερος, sed præcessit, πάντων ἀστέρων· etsi et post πάντων comparativo uti solet; III, 476, τῶν ἄλλων τιμιώτατον, pro τιμιώτερον, ob ἄλλων, cum præsertim hoc sit pro ἄλλου · Solus enim Ismael alter erat. ^B Syllepsis, vid. χειρός, I, 774; I, 1556, σωτηρίαν— τιμωρίαν ἐπήγαγε, verbum congruit, ex usu, posteriori tantum; II, 255, θάλατταν περαιούμενοι, καὶ τὰς νήσους· II, 368, πλάνον αὐτὸν ἐκάλουν, καὶ Σαμαρείτην καὶ ἐν Βεελζεβούλ ἐκβάλλειν τὰ δαιμόνια, scil. ἔλεγον· vid. ἤκουε IV, 584, λέγοντος καὶ γράφοντος. Synedoche continentis, III, 1069, ἰσαρίθμους τῆς Ἀσίας ἡγουμένους, pro, τοῖς τῆς Ἀσίας ἡγουμένοις· IV, 627, κάμινον ἀπληστίᾳ τροφῆς αὐξήσας, i. e. ignem camini: caminus manebat idem, nec τροφή, ligno, utebatur. Synecdoche in voc. σαρκός: V, 64. Synonyma copulata per genitivum, IV, 590, τοῦ χαλινοῦ τὰς ἡνίας. Synonyma cumulata, IV, 522, ἀλογίᾳ δουλεύων, καὶ λόγου ἐστερημένος — sane redundanter! Synonyma disjuncta, III, 846 extr., καὶ ὑπονοῆσαι καὶ ὑπολαβεῖν, illud antecedit, effingere ^C sibi, venire in eam cogitationem; hoc consequitur, credere et defendere. Synonyma distincta, II, 469, πονηρίαν — ἐν τῇ κακίᾳ. Hoc statum et sensum, illud facta sign.; II, 1015, καὶ κύριος καὶ δεσπότης· III, 746, ταῦτα διδάσκομεν, ταῦτα κηρύττομεν· Illud catechumenos, et scriptis hoc in Ecclesia, pro concione; III, 834, οἷς ἔπραξαν, καὶ οἷς πεποιήκασι· πράσσειν magis est, struere, moliri; ποιεῖν, exsequi; IV, 126, per καὶ duplex, καὶ τοῦ σχήματος, καὶ τοῦ εἴδους misi εἶδος est ποιότης, εἰ σχῆμα pars ejus; IV, 850, καὶ φρονεῖν, καὶ δοξάζειν. Alterum est, palam, publice profiteri, docere. Synonyma juncta, I, 1997, γήρως καὶ πρεσβείου, vid. ἄνωθεν· I, 126, φρενῶν ἐστερημένοι, καὶ τὸ λογικὸν ἀπολέσαντες vid. et διαρκής, I, 1275; I, 1549, ὑπουργούς τε καὶ διακόνους· I, 1438, ἐνταλθέντα καὶ προσταχθέντα· II, 100, ἔρωτα καὶ φίλτρον σου· II, 118 init., νεουργοῦσι καὶ ἀνανεοῦσιν· I, 496, ἀπεικάζει καὶ παραβάλλει· ^D II, 693, ἀόρατον καὶ ἀθέατον· II, 785, προσθέειν καὶ προστρέχειν· II, 956, ἀγνωμονούμενος καὶ ἀχαριστούμενος· II, 1561 extr., χαλεπαίνει καὶ ὀργίζεται· II, 1078 init., εὐθὺς καὶ παραχρῆμα· II, 1183, ἱερὸν καὶ ἅγιον· 1187, ῥυομένην καὶ λυτρουμένην· II, 1267, ἱστοριογράφοι καὶ συγγραφεῖς· I, 1580 init., ἐκπλήρωσιν καὶ διατήρησιν· II, 1393, οἴκτου καὶ ἐλέου· III, 15, εἰκῇ καὶ μάτην. III, 238 init. ἱερᾶς καὶ παναγίας νυκτός· III, 101, ἀναπτύσσει, καὶ σαφῆ ποιεῖ· III, 107, ἀψευδής τε καὶ ἀληθής· III, 642, seq. III, 641 extr., συνῳδὰ καὶ σύμφωνα· III, 899 extr., ἄχρηστον καὶ ἀνωφελές· III, 1229 init., τὸ ἅγιον καὶ ἱερὸν σῶμα· III, 1283, ἄντροις καὶ σπηλαίοις· IV, 22, ἄδηλον καὶ ἀσαφές· IV, 410, βούλημα καὶ θέλημα; I, 459, ἐξαπάτῃ καὶ δόλῳ· II, 605, βίου μεταβολῇ καὶ τρόπων ἐναλλαγῇ· IV, 1184 1197, ἁγιώτατον καὶ ὁσιώτατον· IV, 1205, καὶ γαννύμεθα καὶ γεγήμεθα· 1220 extr., χαίρειν καὶ γαννύσθαι. Synonyma juncta, ut distincta: I, 1448, καὶ ὑπεστέλλετο καὶ ἐδίει· Quia jungit varias Interpretationes. Synonyma juncta genitivo, III, 25, τῆς κατηγορίας τὸ ἔγκλημα. Synonyma juncta, ceu diversa, II, 912, καὶ λογικὸς, καὶ λόγῳ τετιμημένος. Synonyma juncta, et per καὶ distincta, V, 94, καὶ προαγορευτής καὶ προκήρυξ (Γ. πρόκηρυξ :) illud præscientiam magis tacitam et quasi privatam, hoc celebrationem cum laude publicam, innuere possit. Synonyma jungit, σιτέλειαν καὶ σπανοσιτίαν, vid. κινεῖ καὶ σαλεύει, I, 667 init.; εἴδησιν καὶ γνῶσιν, I, 804. Synonyma per καὶ distincta, III, 48, καὶ ψεύδους ἐλεύθεραν, καὶ ἀληθείᾳ κοσμούμενον — quia scil. Paulus ponit, ἀλήθειαν λέγω, οὐ ψεύδομαι. Synonyma per καὶ repetitum distincta, II, 1606, καὶ τὸ χαίρειν καὶ τὸ εὐφραίνεσθαι. Synonyma quatuor juncta, IV, 118, παρακαλοῦμεν. Synonyma variant in oppositis, IV, 624, τῶν δεσποτῶν βδελυρία κυρίων πονηρία.

T

V Verbum finitum pro participio, II, 1337 init. Ἕπομαι, ἀξιῶ, Sane Cod. n. 25, ἀξιῶν. Plura talia sub singulis vocabulis notata, facile in oculos incurrent.