στρατιάν εἰς ἀλλάγια καταμερίσει ἑκάστῳ τε τά γματι τὴν οἰκείαν ἀποτάξαι χρείαν, ὡς ἂν μὴ ἀπὸ μιας πολεμοῦντες πάντες ῥᾳδίως πρὸς τὴν πολιορ κίαν ἀπαγορεύσωσι. Στρατὸν δὲ σὺν αὐτῷ πλεῖστον ὁ στρατηγὸς ἔχων καὶ νύκτωρ καὶ μεθ' ἡμέραν κατὰ διαδοχὴν ἀπαύστως ποιείτω τὰς προσβολὰς καὶ μά λιστα ἐν νυκτί, ὅτε δὴ καὶ αἱ ἐπιδρομαὶ κατὰ πολύ σε φοβερώτεραι τοῖς πολιορκουμένοις δοκοῦσιν, ἄλλως τε καὶ ὑπὸ τῶν συνεχῶν προσβολῶν ἀνέσεως καιρὸν μὴ ἔχοντες οἱ πολέμιοι καὶ διὰ τοῦτο ὑπό τε κόπων σε ὑπό τε ἀγρυπνίας κατειργασμένοι ῥᾷστα ἂν καὶ τὴν πόλιν καὶ σφᾶς αὐτοὺς παραδοῖεν. Αριστον δὲ ἐν ταῖ χομαχία τὸ πᾶσαν ὁμοῦ προσφέρειν μηχανήν· οἵ τε τοίνυν τοξόται καὶ ἀκοντισταί χαλαζηδὲν τὰ βέλη κατὰ τῶν τὰς ἐπάλξεις “τηρούντων πεμπέτωσαν, καὶ οἱ κριοὶ τὰ τείχη τυπτέτωσαν, καὶ οἱ ἐν ταῖς χελώναις ὡσαύτως τοὺς θεμελίους ὑπορυττέτωσαν καὶ αἱ κλίμακες προσαγέσθωσαν ξύλοις ὀρθίοις ἐπιο κείμεναι καὶ διὰ τροχῶν δὲ τοῖς τείχεσι προσπελά ζουσαι, καὶ οἱ ἐπὶ τῶν ξυλίνων δὲ πύργων σε διὰ κυλίνδρων ὡσαύτως τοῖς τείχεσι πλησιάσαντες ἐξ ὑπερδεξίων βαλλέτωσαν· καὶ οἱ μὲν κριοὶ οἱ τε ξύ λινος πύργοι βύρσαις νεοδόρων βοῶν περιφραγκί σθωσαν, αἱ δὲ χελώναι πηλῷ διαχρίσθωσαν τ' ἄνω θεν, καὶ σπόγγοι δὲ ὄξει διάβροχοι 48 ταύταις ἐπιτι θέσθωσαν ἔξωθεν (ἀποτρέποι γὰρ ἂν ἐν τὸ ὄξος τὴν τοῦ πυρὸς ἐρωὴν, μάλιστα τοῦ ὑγροῦ καλουμένου 60, τόν τε ἐπιχεόμενον μόλιβδον ἢ πίσσαν ή βρασσόμε τον ἔλαιον ὅτι τάχιστα σβέννυσι δὲ τοῦ ὕδατος προσ φερόμενον μᾶλλον )· παραγγελλέτω δε δὲ πᾶσι τοξόταις ἀκοντισταῖς τε καὶ πετροβόλοις πῦρ διὰ τῶν ἀφιεμένων βελῶν ἢ λίθων τοῖς τῶν πολεμίων καταπέμπειν οἰκήμασι σε σφοδρότατον ἐπιτηρήσα σιν ἄνεμον. Διὰ τῶν εἰρημένων τοίνυν στρατηγημά των τὰς ψυχὰς τῷ φόβῳ κατασεισθέντες καὶ τοῖς ὅλοις ἀπαγορεύσαντες οἱ πολέμιοι ἢ τὴν πόλιν καὶ σφᾶς αὐτοὺς ὀψέ ποτε παραδώσουσιν ἢ καὶ ἄκοντες τῶν ἐπάλξεων ἀποβήσονται. Ληφθείσης μέντοι πολέ μου νόμῳ τῆς οι πόλεως διαλαλείτω πᾶσι στρατιώταις διὰ μανδατώρων ὁ στρατηγὸς κατὰ τὴν τῶν πολε μίων διάλεκτον ὡς μή τινα τῶν πολιτῶν ἄοπλον ὄντα κτείνειν, εἰ μή τί οι ωπλισμένος 50 τις εἴη καὶ ξίφος φέρων τῆς γὰρ διαλαλιᾶς ταύτης τῶν πολεμίων ἀκούων ἕκαστος τῶν ὅπλων ἀφέμενος τὴν δουλείαν αἱρήσεται σ' ἄσμενος, καὶ οὕτω τῶν μαχίμων ἐπιλιπόντων ἀκινδύνως ἂν ἡ πόλις ληφθείη. ΚΕΦΑΛ. ΝΕ'. - Πῶς χρὴ διὰ τάχους φρούριον κτίζειν παρὰ τοὺς τῶν πολεμίων όρους κείμε τον δημοσίου πολέμου χωρίς. Τὰ μὲν πρῶτα δι' ἑαυτοῦ χρὴ κατασκοπῆσαι τὸν στρατηγὸν τὴν τοῦ τόπου θέσιν καὶ τὸν ὀχυρώ. τερον ἐκλέξασθαι τόπον, καὶ ἔνθα δυνατόν ἐστιν ἐν δυοκαίδεκα τὸ πλεῖστον ἡμέραις ἡ ξηροῖς πρῶτον λίθεις ἢ πλίνθοις ἢ ξύλοις κύκλῳ τὸν χῶρον ἐκεῖνον διαληφθῆναι· εἶτα τὰ πρὸς χρείαν ἱκανῶς παρεσκευα σμένον τε καὶ πρὸ τῶν ἄλλων ὁπλίτας πεζοὺς τοὺς μὲν πολεμίους δι' ἀποστολῆς στρατιᾶς ἑτέρας ἐξω απατήσαι, ὡς ἀλλαχοῦ φρούριον ἔχοι πρὸς βουλῆς κα Οι καταπολὺ Β. 63 κόπων κώπων Β. 48 επιτάξεις Β. σε ὑποκρυπτέτωσαν Β. Η διατροχών Β. - 4 πύρων Β. σε δισχρτέσθωσαν Β. $8 Ο διάδοχοι Β. " ἂν Β. 80 καλομένου Β. και σβέννωσι Β. παραγγελέτω Β. 88 οἰκήμασι οικούμασι Β. ' δε της τα μήτιγε Β. οι οπλισμένος Β. οι αιρήσεται Β. σε παρασκευασμένον Β. 50 ἔχει προσβουλῆς Β. exercitus secum habens partem dux ipse noctu diuque vicissim sine intermissione impetum, et in primis per noctern faciat, eo scilicet tempore quo terribiliores obsessis videntur aggressiones, præcipue etiam ut continuis impetibus lacessiti, remissionisque tempus non habentes et laboribus et vigiliis fracti urbem hostes et seipsos facilius dedant. Optimum vero est in olsidionibus one machinarum genus adhibere. Sagittarii itaque et jaculatores in propugnaculoruin custodes telorumn imbrem immittant, arietes quoque muros feriant, et qui in testudinibus sunt murorum perforent fundamenta; scala etiam aderantur quæ lignis ere ctis imposite muris annulorum ope admoveantur; cantes, ab obsidione lassentur faciliis. Majoreın qui autem sunt in turribus ligneis cylindrorum ope ad mœnia admotis desuper jacula mittant. Arietes autem et turres ligna pellibus boum recens exco riatorum supervestiri debent, testudines vero limo desuper inungi et exterius spongiis aceto ma didis circumoperiri: acetum enim vim ignis et praesertim ejus qui liquidus dicitur et liquens plumbum et picem et oleum fervens multo melius aqua effusa restinguit. Jubeantur quoque sagittarii jaculatoresque et petrobolæ universi ignem quam frequentissimum in hostium domos cun telis et lapidibus servatis validioribus ventis projicere. Quibus omnibus industriis perterriti hostes et om nibus desperantes serius tandem oppidum et se ipsos tradent aut inviti a propugnaculis descendent. Capto aulem juxta belli leges oppido, cunctis mi litibus per mandatores denuntiare ducem oportet hostium ipso idiomate ut nullum civium inermo occidant sed eos tantum qui armati aut gladium portantes occurrent; illa enim audita monitione, hostis quisque arma deponet, servitute libenter ac cepta, et sic oppidum, cedentibus bellatoribus, siue periculo erit captum. CAP. LV. Quomodo celeriter construi possit op pidum prope hostium fines absque gentilis belli periculo. Primo quidem locorum situm ipse investigare debet dux, et locum munitissimum eligere ubi sit possibile intra dies ad summum duodecim spatium sufficiens siccis primum lapidibus vel lateribus, vel lignis circumclaudere; deinde comparatis omni bus necessariis, ante omnia pedites armati debent hostes in errorem inducere, quadam scilicet exerci tus parte profecta, quasi in voluntate haberet alibi oppidum construere; ducem interea oportet iisdem corr. ex (sic) in textu et alterum ad marg. om. corr. ex bis B.

κτίζειν, αὐτὸν δὲ τοῖς εἰρημένοις ἐπιστάντα τόποις ἀπροσδοκήτως οὕτω δὴ τῆς τοῦ ὀχυρώματος λοιπόν ἄρχεσθαι κτίσεως· καὶ πρῶτα μὲν ἐν τοῖς ἐπικαι ροις τῶν τόπων ἀξιολόγους ἐπιστῆσαι σκοπούς (βί γλας τούτους Ρωμαίοι καλοῦσιν), εἶτα τάφρον αυθο ημερόν διορύξαι καὶ τοῖς πεζοῖς αὐτίκα ταύτην δια λαβεῖν, καὶ οὕτω τῆς κτίσεως ἄρξασθαι, καὶ πύρ γον οι εὐθὺς ἀνεγείραι ή τι θριγκειον ἕτερον διὰ τὰς αἰφνιδίους ἐπιδρομάς, είθ' ούτω τὸν λοιπὸν κτίζειν σε περίβολον ξηροῖς, ὡς ἔφημεν, λίθοις· εἰ δὲ μή, πλίν θοις ἢ ξύλοις εὐπορίας μὴ οὔσης ύλης. Υδάτων δὲ μὴ ὄντων ἐν τῷ ὀχυρώματι, ξυλίνην τέως ποιητέον κινστέρναν ἀσφάλτῳ καὶ πίσσῃ τὰς ἁρμονίας κατα σφαλισαμένους απ· ἔστω δὲ τὸ μὲν ταύτης μήκος ποδῶν κ' μάλιστα, δέκα δέ γε τὸ πλάτος, ἴσον δὲ τῷ πλάτει τὸ βάθος ἢ καὶ κατὰ τὸ τῆς στρατιάς πλῆς θος· ὡς ἂν τὸ ὕδωρ ἀκίνητον μένον μὴ ἀποζέσῃ, ξύλινον ἔστω μικρόν δοχεῖον, δ δὴ τὸ μὲν καταῤῥέον δέχεται ὕδωρ, ὅταν δὲ πλῆρες ήδη γένηται, κενοῦται αὖθις ἐν τῇ εἰρημένη ξυλοκινστέρνῃ. Χρήσιμον δὲ καὶ τὸ ὄξος τοῖς ὅζειν ἀρχομένοις ἐπιβαλλόμενον ὕδασι, καὶ κάχλικες δὲ ποτάμιοι τὴν τῶν τοιούτων ὑδάτων ὀσμὴν διαλύουσιν σε εμβαλλόμενοι. Τοῦ δὲ ὀχυρώματος απαρτισθέντος, εἴπερ ἄρα κατ' αὐτοῦ χωρεῖς τοὺς πολεμίους ὁ στρατηγός καταμάθοι, ἐκεῖθεν αὐτὸς σὺν τῷ ἱππικῷ προϋπαναχωρησάτω σ τὴν ἀποχρῶσαν τῷ ὀχυρώματι καταλιπών φρουρὰν πρότερον· διεχέτω γε μὴν τοσοῦτον, ὡς μήτε διὰ τὴν ἐγγύτητα προδήλως τοὺς πολεμίους πρὸς δημό στον πόλεμον ερεθίζειν ω, μήτε μὴν διὰ … τὸ πλεῖ στον ἀφεστάναι σε μὴ ῥᾳδίως ἔχειν τοῖς κινδυνεύου σιν τε ἐπαμύνειν καὶ τὰ κατὰ τὴν πολιορκίαν καθ ορᾷν ἅπαντα. Καιρός ο δὲ τῆς τῶν τοιούτων φρου ρίων κτίσεως εἴη ἂν μάλιστα ὁ κατὰ τὸν Πάνεμον το μήνα καὶ Λῶον καὶ Γορπιαῖον, οὓς δὴ Ῥωμαῖοι Ἰούλιον, Αύγουστόν τε καὶ Σεπτέβριον ὀνομάζουσι ξηρὸς γὰρ ὁ χόρτος ὢν τηνικάδε ῥᾳδίως πυρὶ παρα δέδοται, κἀντεῦθεν * τὸ τῶν πολεμίων στενοχωρούμενον ἱππικὸν τάχιστα ἂν τῆς πολιορκίας ἀπανασταίη. Λυθείσης δὲ ταύτης τότε δὴ καὶ δι' ἐγχορήγου κτιζέτω ὕλης & στρατηγὸς τὸ ὀχύρωμα, μηχαναίς τε πλείσταις καὶ ὅπλοις καὶ τροφῶν δαψιλείᾳ καὶ τοῖς λοιποῖς ἅπασιν αὐτὸ κατασφαλιζέσθω, ὡς ὁ καιρὸς δηλονότι καὶ ἡ δύναμις δίδωσι. το πύργον Β. οι λοικτίζειν λοιπὸν κτίζειν Β. " καταφαλισαμένους Β. “διαλύουσι Β. αναχωρησάτω Β. " ερεθίζοντες τῷ ζοντες ζειν Β. σ' ἀφεστάναι Β. σε κινδυνεύουσι Β. ση. πάνεμον Β. τι καντεῦθεν Β. οι προϋπο δν διά πόλεμον locis insistentem oppidi tandem incipere constru ctionem, et primo quidem aplis stationibus ponendi fide digni speculatores (Romani vigiles vocant); postea fossam una die aperire eamque cito pe ditibus occupare oportet, sicque constructionem in cipere turrimque statim difcare sive aliud pro pugnaculum ob repentinos incursus elita deinceps reliquum construere vallum siccis, ut diximus, la pidibus, sin autem, propter materiæ inopiam, la teribus aut lignis. Si vero non sint in oppido aquæ, facienda mox cisterna lignea juncturis as phalto aut pice glutinatis: cujus longitudo viginti ad summum pedumn, decemn vero latitudo, æqualis et latitudini, altitudo vel juxta exercitus numerosi tatem; ne vero immota aqua male oleat, parvuni vas ligneum fuentem aquam recipiat et cum plenus fuerit in predictam cisternam effundatur. Optimum quoque aquis male olere incipientibus acetum in fusum, earum quoque odorem fluviorum lapilli injecti depellunt. Edificato oppido, si bostes in illud invehi audiat dux, cum equitum manu oc currat, sufficienti custodia prius in oppido relicta; satis autem distet ab hostibus ut eos ad gentile bellum non evidenter proquinquitate excitet, non autem tanto intervallo ut propter nimiam distau-. tiam non jam periclitantibus auxiliari vel omnia quæ ad obsidionem attinent videre possit. Tempus porro istiusmodi oppidis exstruendis aptum illud præsertim est quod circiter comprehendit mensem Panemum, Loum et Gorpiæum, quos Romani Ju lium, Augustum et Septembrem nominant: sicca etenim tunc herba igni facile traditur, quo vexatus bostium equitatus quam citissime obsidionem re linquet. Qua soluta, dux, comparata materia, op pidum tunc exstruat, machinisque plurimis, armis, variis cibariis et cæteris omnibus muniat, quo videlicet modo siverit vel tempus vel facultas. pro punctis deletoriis notato et suprascripιο. om. B. " Ead. h. ad marg. ascript, notumn illud (punctis inferne positis notatum) (sic)

Ἔχων δὲ δι' ἐφέσεως οὗτος ὁ αὐτοκράτωρ Λέων) μᾶλλον μέντοι καὶ κεχρηματισμένον ἐσχηκώς τοῦτο. Ην γὰρ ἐραστής σοφίας παντοδα πῆς, καὶ αὐτῆς δῆτα τῆς ἀποῤῥήτου, ἢ δι᾽ ἐπῳδῶν μαντεύεται τὰ ἐσόμενα, καὶ περὶ τὰς τῶν ἀστέρων ἐσχολάσει κινήσεις, καὶ τὴν ἐκ τούτων ἀποτελεσματ τικὴν ἐπιστήμην μετήρχετο, καὶ εὕρισκεν, ὡς ἕξει παῖδα τῆς βασιλείας διάδοχον, Μὴ ἀπατάτω σε, Κωνσταντίνε, τὸ ὄνομα, μηδ' οἷου τῆς βασιλείας τυχεῖν, ὡς Κωνσταντίνου Τω μαίων μέλλοντος ἄρξαι. Ισθι γὰρ ἀκριβῶς, τοῦτον εἶναι τὸν υἱὸν τὸν ἐμόν. Σὺ δὲ, εἰ μὲν ἦν ἔλαχεί Σπάρταν κοσμεῖς, ἔσται σοι εὖ, εἰ δὲ νεωτερίσεις καὶ τυραννίδι ἐπιχειρήσεις, ἔσο βεβαίως εἰδὼς, ὡς διὰ τῆσδε τῆς πύλης (τὴν πρὸς δύσιν οὖσαν τοῦ χρυσο CUM FIGURIS ET ANTIQUA GRÆCA PARAPHRASI. Ne quid omnino deesset corpori Historiæ Byzantinæ, necessario ei inserenda esse duxi imperatoris Leonis cognomine Sapientis Oracula cum picturis fatidicis, quibus futuros Constantinopolitani imperii casus portendi vulgo opinio est. Primus vero ea Græce et Latine in lucem edidit Janus Rutgersius Variarum Lectionum lib. v, cap. 8. Quam edi tionem ego, cum abhinc quadriennio in Batavia.degerem, contuli cum antiquo codice ms. Bibliotheca Amsterodamensis, quem ille non viderat: nec paucas inde satis magni momenti variantes lectiones excerpsi, quas reperies in meis adnotationibus. Præterea in eodem codice inveni anonymi cujusdam Oraculorum Leonis Græcam Paraphrasin, quam ob argu menti similitudinem una edendam esse duxi. Sed nondum satis mihi constat, sitne hæc eadem atque illa Theophili presbyteri Expositio Oraculorum Leonis, quæ in bibliotheca Vaticana asservari dicitur. Quod superest, benevole lector, hunc quoque laborem meum boni consule; qui si minus accuratus tibi videbitur, propterea saltem mihi ignoscas, quia vix integri tridui spatio in itinere mibi sub manu natus est. Vale. Lutetiæ Parisiorum auno MDCL, die 20 Septembris. DE IMPERATORE LEONE, COGNOMINATO SAPIENTE, EJUSQUE ORACULIS. Zonaras, pag. 143, Basil. edit. (scili cet etc. Idem, pag. Verum imperator suscipiendæ prolis avidus, præ sertim cum id a vatibus ei prædictum esset. Fuit enim doctrinarum omnis generis amator, et arca næ quoque illius, quæ per incantationes futura di vinat versatus etiam in doctrina de motibus side ram eorumque effectibus, in qua inveniebat, se fi lium habiturum imperii successoren, etc. Ne te decipiat nomen, Constantine, tuum, nec putaris, eo quod Constantinus Romanis imperatu rus sit, te imperio potiturum. Certo enim scito, filium hunc „eum, illum esse. Quod si tu Spartam tuam ornaris, bene tibi erit. Sin rebus novis stu dueris, et tyrannidem affectaris; noli dubitare, quin per hanc portam (demonstrata Occidentali au by Google

LEONIS PHILOSOPHI Idem, lib. v de imperio Manuclis Α τρικλινίου δείξας αὐτῷ ἡ κεφαλή σου, τοῦ λοιποῦ σώματος χωρὶς εἰσαχθήσεται· δ καὶ γέγονε ὕστερον κατὰ τὴν πρόρρησιν τοῦ βασιλεύσαντος Λέοντος. ᾿Αλλὰ καὶ τί φασι τῇ τῶν ἀνακτόρων [βιβλιοθήκη] βιβλίον ἐναποκεῖσθαι, ἐν ᾧ καὶ χρησμοὶ περὶ τῶν βασι- λέων ἦταν καὶ μορφαί ἐνεγράφοντο ἀνθρώπων τε καὶ θηρῶν· καὶ μετὰ τῶν ἄλλων ἐκεῖ καὶ λέων θὴρ ἐχρω μάτιστο, ᾧ κατὰ νώτου τὸ στοιχεῖον Χ ἐγκεχάρακτο ἀνὴρ δὲ ἦν ἐπισθεν τοῦ θηρὸς, δόρατι διὰ μέσου τοῦ Χ διελαύνων τὸν λέοντα. Ἡ μὲν οὖν βίβλος εἶχε ταῦτα, καὶ ἦσαν, ὡς ἐδόκει, Σιβύλλεια χρησμωδή - ματα. Τὸ δὲ τῆς εἰρημένης χρωματουργίας αίνιγμα τῶδες δυσερμήνευτον δν, ὁ τότε κοιαίστωρ, ὡς λέγε ται, διεσάφησεν, εἰπὼν κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς γεννή σεως τοῦ Χριστοῦ βασιλέα ἀναιρεθῆναι. Τὸ μὲν γὰρ θηρίον βασιλέα δηλοῦν, τὸ δὲ Χ τὴν εἰρημένην ἡμέραν αἰνίττεσθαι· τὸ δὲ διὰ μέσου τοῦ Χ τῷ λέοντι τὸ δόρυ ἐμπήγνυσθαι, τὸ κατ' αὐτὴν τὴν ἡμέραν τῆς ἑορτῆς τὸν βασιλέα κτανθήσεσθαι. Ἐπ᾿ ἐκείνου δὲ καὶ Δαλματία τῆς τῶν Ῥωμαίων ἀρχῆς ἀφηνίασε· λέγεται δὲ καὶ ἀρχαῖον εἶναι χρησ σμὸν ούτωσὶ περιέχοντα Αρχὴ κακῶν γε προσπεσεῖται τῇ χθονι, Όταν κατάρξη τῆς Βαβυλῶνος δράκων Δύσγλωττος οὗτος καὶ φιλόχρυσος λίαν. Σιβυλλιανὸς δὲ ἦν ὁ χρησμὸς ἔν τινι βίβλῳ τῆς βασιλικής βιβλιοθήκης εγγεγραμμένος, οὐ χρησμούς μόνον ἁπλῶς ἐχούσῃ, ἀλλὰ καὶ μορφὰς καὶ σχήματα τῶν βασιλέων διὰ χρωμάτων. Ην οὖν θηρίον με μορφωμένον ὁ λέων ἐν τῷ βιβλίῳ, etc. Εἴρηται γὰρ ἐκ πολλοῦ βίβλος τῷ βασιλεῖ γράμ ματά τε αἰνιγματώδη καὶ ἀμυδρά τινα δι᾿ εἰκόνων γνωρίσματα φέρουσα τῶν μελλόντων ἀεὶ βασι λεύειν, etc. Ἰσαάκιος ὁ Αγγελος, καὶ εἰς ἑαυτὸν οὐκ ὀρθῶς ἕλκων τὰ ἔπη, καὶ ἀνὰ στόμα φέρων διὰ παντὸς, & περὶ τοῦ βοοσχήμονος βασιλέως ἐκπεφώνηται καὶ διεξίασιν ούτωσί· Τὸ σχῆμα φαίνει τὸν τόπον καὶ τὸν τρόπον. "Οθεν μολήσας ; οἷος ὀφθείς μοι φίλος. Πρώτας γὰρ ἔχεις ἀρετὰς ἄλλων πλέον, καὶ σωφρονίζεις σωφρονῶν τοὺς φιλτάτους" Οθεν τέτευχας χρηστοτάτου τοῦ τέλους, Μόνος ἀναχθεὶς ἐξ ἀνακτόρων κλέους Καὶ τῷ νεκρῷ, κράτιστο, λιπών τὸ κράτος Ὡς ἐν βραχεῖ γὰρ εὐτυχήσεις τὸ κράτος. ᾿Αλέξιον τὸν παῖδα ὠνόμασεν, οὐχ ἁπλῶς τὴν κλῆσιν ἀπολεξάμενος, οὐδὲ τὸν παῖδα τιμῶν τῷ τοῦ τεκόντας τὸν γεγεννηκότα ἐκεῖνον ἐνόματι, ἀλλὰ προσέχων τὸν νοῦν προῤῥήματι πρὸς τὴν ἀποβλη θεῖσαν ἐρώτησιν ἐξενεχθέντι, ἥτις ἦν, ἐς ὅσον ἡ τοῦ βασιλέως Αλεξίου τοῦ Κομνηνού παραταθείη σειρά - rei triclinii porta) caput tuum absque reliquo cor- pore sit transiturum. Id quod postea factum est. Perhibetur etiam in regia bibliotheca fuisse li- ber, quo oracula de imperatoribus continerentur, formæque et hominum et ferarum expressæ ; atque inter cæteras leo etiam fera illic pictus, littera X tergo ejus insculpta: pone bestiam vir stabat, qui leonem per medium X confodiebat. Et hæc liber continebat, quæ Sibyllina oracula puta- bantur. Ejus picturæ obscurum involucrum quæ- stor illius temporis explicasse fertur, et dixisse imperatorem die Nativitatis Christi occisum iri : et feram quidem imperatorem significare, X vero β jam dictum Nativitatis Christi diem : quod autem leo per medium X confoderetur, portendere impe- ratorem ipso Nativitatis Christi die occisum iri. Sub illo (scilicet Michaele imperatore) etiam Dal- mafia imperii jugum excussit, idque vetusto hoc oraculo prædictum ferunt : Babylone quando Balbus imperaverit Draco subuctus aurt amore perdito, Tellus malorum sentiet primordia. Cedrenus, pag. Fuit hoc oraculum Sibyllianm, inscriptum libro cuidam bibliothecæ imperatoriæ, quo non oracula modo continebantur, sed et Agura imperatorum coloribus expictæ. In eo libro depicta erat fera leo, etc. Nicephorus Gregoras, edit. Invenit enim imperator librum antiquum litte- ras quasdam et imagines ænigmaticas continentem, quibus futura imperatorum successio in perpe- tuum præsignificabatur. 493, edit. Reg. Colon. Allobrog., pag. 102. Nicetas, lib. 1 de imperio Isaacii Isaacius Angelus perpetuo habebat in ore, et falso sibi attribuebat oraculum de imperatore bovis Ogura expresso, quod est tale : Figura mores nec minus locum notat. Unde advenisti? conspectu ut lætor tuo. Virtute multo cæteris præstantior Modeste leniterque castigas tuos. Hinc consecutus exitum prosperrimum : Decusque solum ductas ex palatio, Relicta mortuo potentia brevi: Te namque regui prosperi manet decus. Puerum Alexium nominavit, idque non temere, nec tam ut eum proɔvi sui nomine honoraret, quam propter oraculum, quo ei per ambages re- sponsumn fuerat, seriem Comneniæ fumilia dura- turam tantum, quot litteras nomen AIMA coniple- cleretur. Ac per & Alexius, per 1 Joannes, per M et Angeli, pag. 229, edit. Reg. Comneni, pag. 110, edit. Reg. Idem, ubi agit de præsagiis interitus Leonis Armenii.

currentis aquæ est avectus, cum illud oraculum, B eventu comprobatum esse ferunt : Id oraculum partim ad nigra et stridentia ferra- cognomentum montium pertinere existimantes. sive corvorum το δὲ προαγόρευμα, ΑΙΜΑ, δ τῆς συλλαβής διιστά. μενον καὶ κατὰ στοιχεῖον ἀναλεγόμενον, διὰ μὲν τοῦ Α σαφῶς ὑπέγραφε τὸν ᾿Αλέξιον, διὰ δὲ τοῦ 1 τὸν Ἰωάννην, διὰ δὲ τῶν ἐφεξῆς δύο γραμμάτων των Μανουὴλ καὶ τὸν ἐξ ἐκείνου πάλιν παραληψόμενον τὴν ἀρχήν. Ὑετοῦ δὲ κατενεχθέντος ραγδαίον, καὶ τῆς κοιλά δος καταῤῥύτου γενομένης, ἐφ᾿ ἧς ἐστρατοπεδεύ- σατο, ή τε βασιλέως κλίνη μετεφέρετο πρὸς τὸ καταρ ῥεῦσαν ὕδατος μέρος, καὶ αὐτὸς ἦν ἐπὶ στόματος ἔχων τὸ φάσκον οὕτω χρησμώδημα, Τόποις δ' ἐν ὑγροῖς καὶ παρ' ἐλπίδα πέσης. Οἱ δὲ τὰς τῶν βασιλέων διαδοχὰς καὶ μεταθέσεις φιλοκρινοῦντες, καὶ τοῦτο πέρας εἰληφέναι ἔλεγον· Ο πως γενήσῃ βρώμα δεινών κοράκων! πῆ μὲν ἐς τὰ μέλανα καὶ σίζοντα σιδήρια το πα λαίφατον τοῦτο λόγιον ἀφορῶν ἰσχυριζόμενοι, δι' ὧν ὁ καυτὴρ τῇ χειρὶ τοῦ βασιλέως ἐπενήνεκται, πῆ δὲ ἐς τὸ τῶν βουνῶν προσώνυμον, ἐφ᾽ ὧν ἐκεῖνος κατεσκηνώκει τὸ προφοίβασμα απολύοντες. κοράκων φωλεοί, Τοῦ βίου γοῦν οὕτω καὶ τῆς βασιλείας μεθίσταται τριάκοντα καὶ ὀκτὼ χρόνους γεγονὼς ἐν τῇ βασιλείᾳ λειπόντων μηνῶν τριῶν. Πρὸς ἦν οἶμαι παράτασιν τῆς ἀρχῆς καὶ τὸ παλαιότατον ἐκεῖνο λόγιον ἀφοράν, 8 διέξεισι ούτωσί· Αλλ' ὑστάτη σε κερδανεί λαβὴ λόγου· ἡ γὰρ τελευταία τοῦ ὀνόματος συλλαβὴ τὸν ὀκτὼ καὶ τριάκοντα διασημαίνεται ἀριθμόν. Ὁ δὲ φιλοσοφώτατος ἐν βασιλεῦσι Λέων, Περιπεσὼν ταῖς φυσικαῖς τοῦ σώματος ἀνάγκαις, Καὶ νόσῳ χειμαζόμενος κίνδυνον ἐπαγούσῃ, Ηδη πρὸς ἔτος εἰκοστὸν σὺν ἔκτῳ διεθύνας Το κράτος τὸ βασίλειον καὶ τὴν Ῥωμαίων τύχην, Και συνιδὼν τὸν θάνατον καὶ τὴν τοῦ σκήνους λύσιν, Κράτορας ἀναδείκνυται αὐτάνακτας κατάρχου, ᾿Αλέξανδρον τὸν ἀδελφὸν καὶ παῖδα Κωνσταντίνον, Τοῦτο καὶ μόνον προσειπών πνοαῖς ἐν ταῖς ἐσχάταις, Βλέπω καὶ τὸν Αλέξανδρον, ὡς κακοδύτην χρόνον, Μετὰ τρὶς καὶ δέκα μηνών, ἄντικρυς τούτῳ λέγων. Ὅτι τοσοῦτον ἔσεσθαι τὸ κράτος ᾿Αλεξάνδρου, Καὶ γοῦν οὐ διαπέπτωκεν ὁ λόγος, οὐδὲ σφάλλει. Ο γὰρ 'Αλέξανδρος, etc. Περί χρησμών· Βοῦς βοήσει τε καὶ ταῦρος δὲ θρηνήσει· καὶ, Ουαί σοι ὦ ἐπτάλοφε, ὅτι οὐ χιλιάσεις. Χρησμὸς ἦν περιφόρητος Κωνσταντινουπολίταις Αὐτὸ τὸ, Βοῦς βοήσει τε καὶ ταῦρός τε θρηνήσει. Ἐκ τούτου γοῦν ἀνέπλαττον καὶ συμφορὰς καὶ φάσ Βοῦν μὲν ἡμεῖς τὴν θήλειαν τὴν τῶν βοῶν καλοῦμεν. Ταῦρον κυρίως δὲ βοῶν τὸν ἄρσενα καλοῦμεν, Τὸν ταῦρον τοῦτον δ' Ιταλὸν καλοῦσι οἱ Λατίνοι Η βοῦς ἡ ἡμετέρα δὲ, ήγουν ἡ Κωνσταντίνου Ἡ ἐκ τῶν ταύρων Ιταλῶν Ῥωμαίων ἐκτισμένη, Βοήσει τὸ πολεμικὸν κατὰ τῶν ἀντιπάλων. Ο ταῦρος δὲ ἡ Ἰταλός, στρατὸς ὁ τῶν Λατίνων, Καὶ ὠχριάσει τῷ πολλῷ τοῦ φόβου, καὶ θρηνήσει. A A Manuel et flius ejus aller Alexius haud obscuro significabantur. Enimvero valle in qua castra habebat, ingenti pluvia inundata, eliam lectulus ejus impetu de- Cades aquosis improvisus in locis subinde in ore haberet. Qui vero imperatorum suc- cessiones et mutationes pervestigant, illud etiam Heu corvis esca eris miser voracibus. Vocabautur autem nidi. Sic igitur et vita et imperio cedit, quod annos triginta octo gubernavit, tribus mensibus demptis, að quod imperii spatium vetustissimum illud ora- culum alludere videtur Ultima te prehendet syllaba nominis ; nam ŋå postrema syllaba nominis Manuelis apud ‹ Cum autem doctissimus imperatorum Leo morbo correptus periculum minitante: administrato jam per viginti sex annos Romanorum imperio, mortem sibi imminere cerneret, Alexandrum fratrem et Con- stantinum filium imperatores creat, hoc solo in extremis respirationibus pronuntiato. Alexandrum etiam (proh parcum malignumque tempus!) post tredecim menses video. Volebat autem significare regnum Alexandri tantillum temporis duraturum, quæ sane Leouis vox minime vana fuit. Nam Alexander, » etc. Joannes Tzetzes, Chiliad. 9, vers. 657. Hoc ipsum, Bos clamabit, atque taurus ejulabit. Ex hoc autem finxerunt et calamitates atque 'ti- [mores. Paulo post vero Tzetzes hoc oraculum ita explical. Bovem nos quidem feminam bouum vocamus, Taurum autem proprie bouum marem vocainus, Taurum autem hunc Italum vocant Latini. Taurus autem Italus, exercitus scilicet Latinorum, Et pallescet multo timore, atque ejulabit.

, Περὶ δ᾽ ᾿Ανδρονέχου καὶ ἕτεροι τὸ μέλλον αὐτῷ προφοιδάζοντες ἰαμθεῖοι στίχοι βίδλοις ἐμφέρονται καὶ στόμασι πολλῶν περιάδονται" σὺν ἄλλοις δὲ καὶ οὗτοί εἰσ Αἴφνης ὃ ἀγαστὰς ἐκ τόπου πλήρους πότου ᾿Ανὴρ πελιδγὸς ἀγέρωχος τὸν τρόπον, Στυγνὸς, πολιὸς, ποικίλος χαμμιλέων, ᾿Ἐπεισπεσεῖται, καὶ θερίσει καλάμην" Πιὴν ἀλλὰ καὐτὸς συγθερισθεὶς τῷ χρόγῳ "Ἐσύστερον τίσειεν ἀθλίας δίκας, ἕῶγπερ κακῶς ἔπραξεν ἐν βίῳ τάλας" Ὃ γὰρ φέρων μάχαιραν, οὐ φύγῃ ξίφος. Πλήρη δὲ πότου τόπον τὸ Οἴναιον ὑπεμφαίνουσιν, ὡς δηλοῖ καὶ τὸ τῆς χώρας προσώνυμον, ἐξ οὗπερ 'Αν- δρόνικος ἀπάρας, ὡς ἤδη ἐξῥέθη μοι, πρὸς Κων- σταντινούπολιν παρεγένετο. . Οὐαί σοι, ὦ ἑπτάλοφε, ὅτι οὐ χιλιάσεις, Χρησμὸς ὑπῆρχεν ἕτερος Κωναταντινουπολίταις, Μὴ ἕν μέρος ἐπίῤῥημμα Οὐαὶ, τῆς θρηνῳδία:, Δύο μέρη τοῦ λόγον δὲ, οὐ ἄρνησιν, καὶ αἱ δέ, Ἤτοι Κωνσταντινούπολις, χἂν οὐχὶ χιλιάσῃς, "λλλὰ χιλίων ἔσωθεν χρόνων καταλυθήσῃ Ὅμως οὐ αἵ, καὶ ϑρῆνός φοι, ἀλλὰ καὶ χαρὰ ἐσεῖται, Ἵνα μείζων κτισθήσῃ γὰρ, καὶ πλέον λαμπρυνθήσῃ, Ξπεὶ δὲ εἰς τὴν ὑότεραίαν ὁ μέγας ἀφίκετο λογον ϑέτης πρὸς τὸν βασιλέα, ἅττα μὲν αὐτοὶ κατὰ μόνας ἐχοινολογήσαντο πρὸς ἀλλήλους, τότε μὲν οὖν οὐδεὶς ἔγνω τῶν πάντων. Ἐχ σημείων μέντοι τινῶν στο- χάξεσθαι ἡμῖν ἐξεγένετο ὕστερον, ὡς βιδλία τινὰ ; χρησμολογιχὰ ἐθεάσαντο, ἐν οἷς τινα τῶν μελλόντων ἀσαφῶς τε καὶ αἰνιγματωδῶς παρ᾽ ὅτων δήποτε ἐξ- ετέθησαν, εἰς. alunni cada Luitprandus in Legatione. Habent Grici et Saraceni libros, quos ógáce:g sive visiones Danielis vocant; ego autem Sibyllinos, in quibus scriptum reperitur, quot annos imperator quisque vivat, qni sint fulura, eo imperante, tem- pora ; pax an siniullas, secunda Saracenorum res an adverse. Anonymus in. Collectaneis Antiquitatum CP. Postridie eum logotheta ad imperatorem venis- set, tum quidem quid colloeuti fuerint, nemo omnium scivit ; post tàmen ex indiciis qnibusdam conjicerelicuit, eos fatidicos quosdam libros in- spexisse, quibus futura quadam ineerio auelore Obseure et per. ambages exponerentur. Deinde fi- | gura astrologica delineata, qua positus siderum et prenoliones futurorum indagantur, hostium adventum et Reipublice confusionem conjece- "m—— Vae tibi, septemcollis, quoniam non millenos ages, . Oraculum fuit alterum Constantinopolitanis, Non una pars vero adverbium Vze, ejulatus, Sed du partes orationis o5 negatio atque al vero. Sive, Constantinopolis, etiamsi nos millenos: ages, Sed mille intra annos destrueris. Tamen non vs et luctus tibi, sed gaudium erit Ut major exstruaris, et amplius splendeas. 2 Nicetas Andronici Comneni, De Andronici exitu cum alii iambici. versus et. inlibris reperiuntur, et muli in ore sunt :tum hi: Vinosis impiger profectus ex locis, Vir lividusque ei insolentis ingenii, Canus, severus, multiplex Chameleon Jtuet, et recurva. culos falce demetet. Sed tempus ipsum denique haud minus melet, Miserque scelerum panas haud. leves dabit. Non parcet ensi, namque dirus ensifer. Vinosa vero loca OEnzum designant : unde Andro- nicus, ul jam dictum est, Consiantinopolim ve- nil,

ORACULA. SAPIENTISSIMI IMP. LEONIS Δίμα. ORACULUM I (icone 1). Μετάνοια. Sanguis. ORACULUM 11 (icone 2.). ΤΟΥ ΣΟΦΩΤΑΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΛΕΟΝΤΟΣ ΧΡΗΣΜΟΙ. Τὴν ἐχθροποιὸν ἔνδοθεν κρύπτει πλάνην, Ὣς εὐμενὴς δὲ κύνας ἐκτρέφει νέους. Ην ὡς γλυκὺς κλύδωνος ἐκχεῖ εἰς μέσον (1). Αλλ' ἀπελέγξει (2) τὸν λογισμὸν ὁ χρόνος. Όφις δὲ πάντας καταναλώσει τάχος. Σὺ μεγαλαυχεῖς καὶ γέγηθας, ἄθλια (3), Καὶ χεῖρας ἁπλοῖς, καὶ πόδας διαστρέφεις, Ως πραγμάτων ἔξωθεν αὐτὸν ἐξάγων. ᾿Αλλ' ὁ Κύριος τὴν ὑπόκρισιν φανεῖ (4). Τί γὰρ καλὸν δράσειας, ὦ σὺ κυνόπα (5) ; Ο τῷ ξένῳ δήγματι συγκεκραμένος, Πῶς σὺ κομίσεις ἀγαθόν τι τῷ βίῳ ; Ος τὸ στόμα κέχηνας εἰς ὑποπτέρους, Πῶς ἀπερεύξεις βήμα χρηστὸν τῇ πόλει (6) ; Εν μέσῳ δύο κοράκων καὶ ὑποπτέρων αναλω Το δεύτερόν τι καινὸν ἄλλο θηρίον (7), Ιπτάμενός τε προς μεσημβρίαν όφις Βαπτόμενος μέλανι καὶ μέλας όλος, Δεινὸς τὸ φῶς κόραξιν ἀφῃρημένος. Γένος γὰρ αἰσχρὸν τῶν ἀφ' ἡλίου πέλων, Οικτρώς κλονήσεις σαυτὸν ἅμα καὶ πόλιν, Καί σου στεναγμὸν τῷ θέρει ἔαρ φανεί (8). Καὶ γραμμικοῖς σχήμασι δηλῶν τὸν χρόνον, Ως ὑστερήσει (9) τοῦ πατρικοῦ τὸ τέλος. Αρκτου δ' ὁλετὴρ ἂν ὄφις τάλας μόνος, Ο πῶς γενήσει βρῶμα δεινῶν κοράκων (10) ! Διττὸν τὸ τρίτον. Καὶ γὰρ ὄρνις ἠπτότης (14), Σταυροῦχος όρνις, ἵππος δ' αὖ κερασφόρος. (4) Εκχεῖ εἰς μέσον. (10) Ο πῶς γενήσει βρῶμα δεινῶν κοράκων. Inconciliabilem intus occultat deceptionem, Sicut benevolus vero canes educat juvencs, Quam tanquam suavis tempestatis effundit in me- [dium. Sed redarguet cogitationem tempus. Serpens vero omnes absumet cito. Tu exsultas et lætaris miser, Et manus aperis et pedes distorques, Tanquam te ipsum extra molestiam educeres. Sed Dominus simulationem conspicuam faciet. Quid enim boni faceres o tu canino aspectu ? Aliena mordacitate instructus, Quomodo tu feres boni aliquid vitæ? Qui os aperuisti adversus aves, Quomodo emittes verbum utile civitati ? In medio duorum corvorum et avium absumeris. Secunda et nova alia bellua, Et volans ad meridiem serpens, Tinctus atramento et niger totus, Terribilis, oculis a corvis privatus. Foedo enim genere Orientali oriundus Miserabiliter quaties te ipsum simul cum urbo, Et tuum suspirium æstati ver narrabit. Et litterarum figuris significans tempus, Ita privaberis paterno imperio tandem, [solus, Septentrionis vero pernicies cum sit serpens miser O quomodo fict esca callidorum corvorudi. Penitentia. Ambiguum tertium. Etenim avis modo erat, Crucifer avis, equus modo coruiger.

Α. Μονάδες διπλής κλήσεως, πρώτης, μόνης, Συσμούς ἀριθμῶν ὕστερον ἐν τῷ χρόνῳ, ὺς ἀγαθοῦ πέφηνας ἡμέραν χρόνου Ἐν ᾗ κρατήσεις σταυρικού τύπου μέσον. Ο παμμέγιστος ορνίθων τ' ἄναξ μόνος. Οὗτος γὰρ λαβὼν ἀρχὴν ἐκ μεσημβρίας, Ἐν ἵππῳ παύσει καὶ φάει τῆς ἡμέρας Πόλου μεσούντος ἀστέρος τῆς ἡμέρας. Ὡς ἄγαν ὀξὺς, ὡς θρασύς τε καὶ λάχνος, Αρχὴν ἔχων τε τὴν μονάδα και τέλος Καὶ γὰρ ὄρνις ἦν ποτέ, σταυροῦχος ὄρνις· ἵππο; δ' αὖ κερασφόρος. τὸ πότε εἰ τὸ αὖ ἀνταποδοτικό. εππότης Συσμούς Αριθμῶν. ξυσμοίς. Ημέραν χρόνου. ἡμέρου. Ει τύπου τύποι. Εν ίππῳ παύσει καὶ φάει τῆς ἡμέρας. ἐν ἵππῳ παύσει κερασφόρῳ. Αρχήν έχων τα μονάδα και τέλος μια Καὶ θρασὺς ὡς μάλιστα καὶ ταχὺς πόλεις. Ὡς ἄγαν ἐξυ:, ὡς θρα σύς τε. Αλλ' υστάτη σε κερδανει λαβή λόγου, ἀλλ' ὑστάτη, εἰ:., παλαιότατον λόγιου του Μοναρχία. Καὶ θρασὺς ὡς μάλιστα και ταχὺς πόλεις Καὶ πρὸς μάχας έτοιμος, ὦ βύξης γένος Αλλ' ὑστάτη σε κερδανεί λαβὴ λόγου. Τόποις ἐν ὑγρεῖς καὶ παρ' ἐλπίδα πεσεις Ἐν σοὶ γὰρ ἀρχὴ καὶ τέλος κέρας πέλει. Έχεις δὲ ἀκοὰς τοῖς λόγοις κεκτημένες Καὶ χρεμετίζεις άτερ ἡνιῶν φυγάς Επαρσις. Ὅρα γοῦν πάλιν καὶ ξένον ὄντως τρόπον Δρέπανον καὶ ῥόδον όπερ φέρει Δρεπανηφόρε, τετράμηνόν σοι γράφω. Πρωτόλια δὲ πάντας ἀνάλωται ξέρει. Ναοὺς εἰδώλων πρὸς μικρὸν ἀνεγερείς Τρὶς τρεῖς δὲ ζήσας ἐν βίῳ κύκλους γέρων Εχθη πρὸς ᾄδην δύο λιπὼν ἐν μέσῳ. Τόποις ἐν ὑγροῖς καὶ παρ' ελπίδα πεσεῖς, Βύζης γένος. πέσης. Παρ' ἐλπίδα πεσεις. "Ατερ ἡνιῶν φυγάς. φιλίας. Δρεπανηφόρε, Επεισπεσεῖται καὶ θερίσει καλάμην Πλὴν ἀλλὰ καυτός συνθερισθεὶς τῷ χρόνῳ, Πρωτόλια δὲ πάντας ἀνάλωται ξέρει. Πρωτόλεια δὲ πάντ' ανήλωται ξίφει. τυπ ανήλωται ήχθη, 'Ανεγερείς. ἀναγείρεις. "Ηχθη πρός "Αδην. Unitatis duplicis nominis, prime, solius, Litteras nuinerans, tandem in tempore, Sicut boni ostendisti diem temporis, In quo imperaris in medio formæ crucis. Maximus avium et rex solus, Hic enim habens principiumn a meridie, In equo cedet, el splendore dici, Cum polum medium obtinet sidus dici. Quam nimis vehemens, quam audax et villosus Principium habens unitatem et finem, Monarchia. ORACULUM III (icone 3). Et audax maxime et velox es, Et ad puguas promptum, o Byzæ genus. Verum rapit te nominis pars ultima. Locis in humidis et præter spen cades. In te enim principium et Anis cornu est. Habes vero aures sermonibus obsessas Et ore fremis, tanquam habenarum fugax. Caudium. Ecce igitur denuo et novum vere morem Falcem et rosam qui gestat Falcifer quatuor menses tibi decerno. Omnes vero primitias frugum absɩmet ensis; Templa idolorum ad modicum tempus exstrues, Ter tres vero cum vixeris annos senex, Traberis ad orcuin, duobus deficientibus in medio. emendationem Nam sunὶ Coleram in antiqui inter pretis colice scriptum fuisse videtur ita enim bine versum vertit: Etenim eques avis, cle. Cod. Anst. Cod. Ainst. versu sequenti pro legitur Cod Ambs. In codice antiqui interpretis sine dubio scriptum fuit Vertit enim 1n equo quiescel cornigero. tur de Comnenia familia, cui præcedente oraculo, quod inscribitur AMA, portendebatur, tantum eam imperio præfore, quot litteras nomen AMA Com plecteretur. Nam per Alexius, per / Joannes, per Met Manuel et filius ejus aller Alexius si gnificabantur. Igitur hoc modo familia illa princi pium et finem habuit unitatem, nempe to A. Vide Niceta locum lib. v, de imperio Manuelis Comneni, quem integrum inserni testimoniis veterum aucto rum de Leone et ejus Oraculis. Sic in precedente oraculo etc. Ergo hoc quoque oraculum ad fami liam Comneniam pertinet. Confirmat id Nicetas, lib. vn, ubi ait Manuelem Comnenum doaumis de fium anno platis tricsimo octavo obiisse, idque prædictum fuisse autiquissimi oraculi verso id est, Postrema te abripiet syllaba tui nominis. Nam HA ultima syllaba nominis MANOYHA numerum significat tricesimum octavum. Versus autem, quem Nicetas cat, unus est illorum, quibus constat quartum hoc IV (icone 4). Leonis oraculum. Item versus ille qui sequitur ab eodem Niceta ad imperatorem Joannem Comne num refertur. ' id est, Byzantio oriundus. B557 nomen fuisse creditur nymphæ Thraciæ. qua Byzanten educatum fuisse referunt Hesychius et Cofin. Αd Nicetam legitur haec lectio fuit in colice antiqui interpretis: qui Cod. Amst. vertit citra amorem habenarum, id ba benis. etc. Totum hoc quarta, et sequens quintum oraculum ad Andronicuin Comme num pertinent, ut apparet ex simili oraculo, quod ejus imperio: ibi enim inter alia multa, quæ de co de ipso loquitur, et exstat apud Nicetam lib. 11, de dicuntur, hæc maxime ad præsens oraculum fa ciunt Rutgersius legendum censet Sensus est: Quatuor menses cedo tibi, post quos omnium tuarum frugum primi tias ferro absumptas videbis. Nam tempus præteri tum pro venienti hic ponitur: ut pelo post rapius est, pro rapietur. Col. Amst. Procul dubio in codice antiqui interptis pro on scriptum fuit 101 vertit cuim: Abi in orcum.

Τρίτον δισσούμενον καὶ πρῶτον στοιχείον Διέστησαν δὴ τὰ πάλαι συνηγμένα, Σύγχυσις. Οὗτος πέλων τέταρτος ἐξ ἄρκτου τρέχων, Ξίφος ῥόδον τ' ἄνθρωπος ὁρμῶν εἰς θέρος. Στοιχεῖον αὐτὸ πρῶτον εκκόψει ῥόδον Τὸ Μῖ τὸ στοιχεῖον τοῦτο βλέπε Λαβὼν γὰρ ἀρχὴν, ὥστε τέμνειν την χλόην, Οὐ φείσεταί σου παρ' ἀρχὴν ὁ ἐμμενής. Ὅρα αὐτόν· θερίζειν γὰρ ἀπάρχεται. Το ρόδον φέρων ἐν πᾶσιν ἔχει τέλος. Ἐν ᾧ τὸ λοιπὸν εὐθύμησον· ὡς μάτην Ψυχήσεται. Πλὴν ὡς ῥόδον τεμὸν ῥόδον Κύκλοις κινηθείς. Καὶ γὰρ τὸ τρίτον φέρει Στοιχεῖον ἡ χεὶρ, καὶ δρέπανον αὐτό γε. Τομή. Η βοῦς δὲ πέμπτον καὶ τέλος ἀρκτοτρόφου Τὸ σχῆμα φέρει τὸν τόπον καὶ τὸν τρόπον Καὶ σωφρονίζεις σωφρονῶν τοὺς φιλτάτους, "Οθεν τετεύξῃ χρηστοτάτου του τέλους. Μόνος θ' ἑνωθεὶς ἐξ ἀνακτόρων κλέους Καὶ τῶν νεκρῶν, κράτιστα, λειπών τα κράτη ὡς ἐν βραχεῖ γὰρ εὐτυχήσεις τοῦ κράτους, Οθεν μόλησας, οἷος ὤφθης μοι φίλος. Πρώτας γὰρ ἔχων ἀρετῶν ἄλλων πλέον. Μελισμός. Αλλη τις άρκτος δευτέρα σκυμνοτρόφος, Καὶ πᾶν, δ κείνη πλην σκιαγραφουμένη. Παρήλια δὲ παρ' εκάτερα στέφει Τρίτον δισσούμενον καὶ πρῶτον στοιχεῖον. τρίτον δυσούμενον πρῶτον στοιχεῖον. Το Μῖ τὸ στοιχεῖον τοῦτο βλέπε. τὸ Μ' στοιχεῖον. Τομὴν δὲ τοῦ στοιχείου τούτου προσβλεπε. Μῖ τὸ στοιχεῖον, καὶ γὰρ τὸ τρίτον φέρει στοιχεῖον χείρ. Ὥστε τέμνειν. ὡς τέμνειν. Τεμὸν ῥόδον. τέμνων. Το τρίτον φέρει. φέρει Ἡ βοῦς δὲ πέμπτον. ἡ βοῦς δευ τέρα. Το σχήμα φέρει τὸν τόπον καὶ τὸν τρόπον. φέρει φαίνει. Τετεύξη τέτευχας. Μόνος θ' ενωθείς. Μόνος ἀναχθείς. Καὶ τῶν νεκρῶν, κράτιστε, λειπὼν τὸ κρά τος. καὶ τῷ νεκρῷ, Ο νεκρὸς ἤδη καὶ θέᾳ λελησμένος, Σκήπτρα κρατήσει τῆς δὲ τῆς βασιλίδος. Οἷος ὤφθης. έφθείς. Πρώτας γὰρ ἔχεις ἀρετὰς ἄλλων πλέον. Πᾶν, ὁ κείνη. πάντο τ' ἐκείνη. Παρήλια δὲ παρ' ἑκάτερα στέψει, Μερισμόν ἐμφέρουσα τοῦ κράτους όλου. Παρήλια Παρ' ἥλιον δὲ παρ' ἑκάτερα στέψη Μερισμὸν ἐμφέρουσι τοῦ κράτους όλου. ἐμφέρουσι εμφέρουσα Tertia et prima littera duplicata Dividentur, quae antea erant conjuncta. ORACULUM V (icone 5). Confusio. Hic est quartus a septentrione currens. Ensemque rosamque homo ad messem intendens Ista prima littera exscindet rosam Melementum aspice. Accipiens enim imperium, ut demetat gramen, Non parcet tibi in imperio constans Aspice illum metere enim incipit Rosam gestans in omnibus habet tinem. Ob hoc in posterum bono sis animo: nam frustra Recreabitur. Verum ut rosam secans rosam Circulis turbatus. Nat tertiam gestat Litteram manus, et falcem ipsam. ORACULUM VI (icone 6). Amputatio. Vacca quintum et finem ursorum nutricis Figura affert, et locum et modum. Et compescis ipse modestus amicissimos, Quocirca consequeris pulcberrimum finem Solusque aduniisti tibi imperatoriai laudem, Et mortuorum fortissime linquens potentiain Brevi ſeiix eris ob imperium. Quare abiens qualis mibi amicus visus es, Præcipuas virtutes plus quam alii possidens. VII (icone 7). Membrorum divisio. Alia quædam ursa catulos lactans, Et omnia, quod illa, præterquam adumbrata, Parelia autem utrinque cingit, Cod. Ainsl. Sic ha bei cod. Anist. Douze Quare Rutgersius scribendum esse opinabatur Mihi vero magis probatur codicis Amst. lectio, td etc. Videtur enim oraculum loqui de Manuele Comneno, et respicere ad M, tertiam Jitteram vocis AIMA, de qua supra egimus. Nam paulo post subjungit Cod. Aunst. Cod. Αmst. Vox deest in codice Amsterodamensi. In codice antiqui interpretis scriptum fuisse videtur Vertit enim: Secundus bos et finis Arcto trophi. In codice Aust. pro legitur Εt sic Nicetas, qui lib. 1, ubi agit de imperio Isaacii An geli, totum hoc citat oraculum. Eadem lectio fuit in ĉodice antiqui interpretis. Αpud Nicetam legitur, Apud Nicetam legitur, Apud Nicetam legitur, etc. 14 est, Et mortuo linquens imperium. Videtur enim loqui de futuro illo optimo et a Deo electo impera tore, de quo hæc dicuntur oraculi 13, verba Nicetas, Versus vero Sequens ita apud eum loquitur Et magis hanc, quam mss. codicum lectionem probo. Cod. Αmst. dicuntur, cum bini ternive apparent soles, seu potius, ima gines solis in nube spissa et vicina in modum spe culi. Antiquus interpres duos bosce versus ita vertit Ad orientem solem, utrinque coronæ parlem inferunt totius imperii. Procul dubio igitur in co dice ejus scriptum fuit Et quidem pro cliam in co dice legitur.

LEONIS PHILOSOPHI Sanguis. Αίμα. Gratiarum actio, Potestas. ORACULUM X (icone 10). Εξουσία. Πατριάρχης. Α. Μερισμὸν ἐμφέρουσα τοῦ κράτους όλου, Φύσιν χρόνων κίνησις ἐξημδομένη (37). Εἰς ἐσχάτην γὰρ γράφεται τῆς ἐσχάτης. Δ' αἱ τάλαινα τληπαθεστάτη πόλις. Οἰκτρὸν γὰρ οἰκτρὸν νῦν ὑποφθήσῃ φάος. Ημος κρατήσει πρὸς μακρὸν κάππα χρόνον. Σφαγαὶ γὰρ ἐν σοὶ καὶ προχύσεις αἱμάτων, Καὶ πρὸς μάχην Εμφυλον ὠργνωμένοι Νήριθμον ἐσμὸν ταρχύσουσι τῷ ξίφει, Πρὸς χιλιάδας ἐξ ἑπτὰ μετρουμένας - Καὶ πᾶς ἀσελγῆς καὶ φόνῳ κεχραμμένος Β Μοιχός, ἅρπαξ, ἄδικος, ἀῤῥενοφθόρος, Τὰ λοίσθια λεύσσουσι προὀμμάτων φάος. Καὶ πέντε πρωτόλεια τῆς μοναρχίας. Δράκοντα συρίξουσι τὸν λεβοκτόνον. Ασαρχα μυστέλλουσα τὰ τούτου μέλη, Τὴν ἀλωπεκήν ὑποκριθεὶς φιλίαν, Καὶ μακροθύμως τὴν φρένα χαλινώσας, Ὡς ἄγαν πρέσβυς καὶ πολιὸς ἐχέφρων Ελθὼν δὲ δισσῶς τὰς νήσους ἐπταταύλους. Τοὺς ὅλους ἀφεὶς (39) συνθλασθέντας ἀλλήλους. Καὶ προχύσεις φεῦ αἱμάτων ἐκχυθέντων. Σὺ τῆς νίκης ἤπλωσας τὰς χεῖρας εὐχαρίστως, Καὶ βραβείον είληφας ἐν τῷ τέλει τοῦ σκήπτρου. Τῶν δύο δερνόντων, ο τρίτος πρώτος. 12. Στοιχεῖον εὐφημίζεται (40) εἰς τὰ τείχη σου Τότε ἤγγικεν ἡ πτῶσις καὶ ἡ ἀπώλεις Τῶν δυναστῶν σου, καὶ τῶν ἀδικία κρινόντων. ὓς ἔχει τοὺς δακτύλους αὐτοῦ δρεπανωτούς ῾Ο ἐστι δρέπανον τῆς ἐρημώσεως, Καὶ ἐν τῷ ὑψίστῳ βλασφημία (14). *Ημος κρατήσει πρὸς μακρὸν κάππα χρόνον. Divisionem inferens totius imperii, Naturam temporum motus extendens. In ultinam enim pingitur ultimæ. Heu heu infelix miserrima civitas ! Miserabilem enim nunc aspicis lucem. Quando imperabit cappa longum tempus. Jugulationes enim in to. fent et effusiones san- Et ad bellum civile commoti [guinis Infpitam hominum multitudinem sepelient gladio, Ad sex septem millia numerata. Et omnis lascivus et cæde contaminatus Nachus, raptor, impius, masculi corruptor Postremo videbunt ante oculos lucem, Undecimæ constrictæ finis vix aderit, Cum quinque primitia monarchiæ, Draconem exsibilabont Libys interfectorem Macra ejus in frusta dissecantes membra. Vulpinam simulas amicitiam Et patienter ingenium frenasti : Sicut valde senex et canus sapientia : ORACULUM IX. (icone 9). Yeniens vero dupliciter ad insulas, quæ septem freferunt tabulas. Totos dimittet confractos a se invicem. Atque effusiones, heu, sanguinis elusi ! tu vic- [toria Apernisti manus cum gratiarum actione, Et victoriæ præmium accepisti in Que tui imperii. Væ tibi civitas septem collium, quando vicesima [littera Laudabitur in muris tuis, Tunc prope erit ruina et perditio Tuorum magnatum, et corum, qui injuste judicia [exercuerunt. D Qui habet digitos falcatos, Quod est falx desolatiouis, Et in Altissimum blasphemia. Patriarcha. 1o. Isaacius deliquium cædis sanguiner. Io. Gratitudo.