τῶν ἄλλων ἁπάντων οἰκειότερον, ἅτε διὰ τῆς ἐπαι 8 οἶδα νετῆς τάξεως τῆς βασιλείου ἀρχῆς δεικνυμένης κοσμιωτέρας καὶ πρὸς τὸ εὐσχημονέστερον ανατρε χούσης καὶ διὰ τοῦτο θαυμαστῆς οὔσης ἔθνεσί τε καὶ ἡμετέροις. Πολλὰ γὰρ ο δε τῷ μακρῷ χρόνῳ συναπολήγειν, ὡς ἐν αὐτῷ πραχθέντα καὶ ὑπ᾽ αὐτοῦ δαπανώμενα, μεθ' ὧν καὶ τὸ μέγα χρῆμα καὶ τίμιον ἡ τῆς βασιλείου τάξεως ἔκθεσίς τε καὶ ὑποτύ πόνος ἄσπετον εὖχος ἄγειν μετ᾽ ἀπείροντα κύκλον [ἀέθλων. βασιλεῖς βασιλέως 'Ανδράσιν οἶδεν οἶδε οίδα). οἶδε, εἴωθε, ο δε πολλά τῷ μακρῷ χρόνῳ συναπολήγειν, 508, προσελθόντες τῷ ἑαυτῶν ἄρχοντι Απο χάψ ἀμερμου μνῆν οἶδε τοῦτον ἡ ἐγχώριος γλῶσσα καλεῖν, 541, Μανιχαίους, οὕς δη καὶ Παυλικιανοὺς ἀπὸ τῶν αἱρεσιαρχῶν ἡ κοινολεξία οἶδε καλεῖν. φέροντα τὸ ρόπαλον τὸ βασιλικόν ἐπὶ τῆς ζώνης αὐτοῦ, δ' βαρ δούκαν οἶδε καλεῖν ἡ συνήθεια,, 11, 43, ἡ τοῦ πλήθους φορὰ ἀλόγως, ἔνθα ἔτυχε, φερομένη αὐτοματίζειν οἶδε ταυτί. στρά τευμα, δ μὴ τῶν στρατηγούντων ἐπαίοι, κινδύνοις περιβάλλειν ὡς ἐπίπαν οἶδε τοὺς ἄρχοντας, 164, αὐθάδεια κατορθούν δόξασα εἰς ἀπόνοιαν ἄνοιαν, ὑπερηφάνειαν) ἐκφέρεσθαι οἶδεν. ἂν δὲ τῶν Φράγγων φύλαρχος ὁ Κάρουλος ἐκεῖ [νος. Ρήγας τοὺς σφῶν κατάρχοντας οἴδασι [εἰώθασι) Φράγγοι λέγειν. Στεφανοῦν) ἡ μὲν ἀκρίβεια τοὺς διγάμους οὐκ οἶδε στεφανοῦν. Οὑμὸς ἔρως τοιόσδε. Τὰ μὲν φεύγοντα δι [ώκειν Οἶδε, τὰ δ᾽ ἐν μέσῳ κείμετα παρπέταται. Οὐ μαλάχην ἄνεμός ποτε, τὰς δὲ μεγιστας Η δρύας ή πλατάνους οίδε χαμαὶ κατάγειν. Ὡς οἶδ' ἐν ὀργῇ πάντα γίνεσθαι κακά. 11, οὐκ οἴδατε διδόναι. Τακτικά Τάξεις, Συλλογὴν τῆς τακτικῆς μεθο όδου, Τούτων ἔφορος ἦν ἁπάντων ὁ βασιλεὺς ἐν χρυσῷ θρόνῳ καθήμενος, καὶ μὴ πρότερον ἐξαν ιστάμενος (ὡς καὶ τὰ Τακτικὰ βιβλία και Βασι λικά διαγορεύουσιν), ἢ τῶν σκίρτημάτων ἐπαπου λαῦσαι

τῶν ἄλλων ἁπάντων οἰκειότερον, ἅτε διὰ τῆς ἐπαι 8 οἶδα νετῆς τάξεως τῆς βασιλείου ἀρχῆς δεικνυμένης κοσμιωτέρας καὶ πρὸς τὸ εὐσχημονέστερον ανατρε χούσης καὶ διὰ τοῦτο θαυμαστῆς οὔσης ἔθνεσί τε καὶ ἡμετέροις. Πολλὰ γὰρ ο δε τῷ μακρῷ χρόνῳ συναπολήγειν, ὡς ἐν αὐτῷ πραχθέντα καὶ ὑπ᾽ αὐτοῦ δαπανώμενα, μεθ' ὧν καὶ τὸ μέγα χρῆμα καὶ τίμιον ἡ τῆς βασιλείου τάξεως ἔκθεσίς τε καὶ ὑποτύ πόνος ἄσπετον εὖχος ἄγειν μετ᾽ ἀπείροντα κύκλον [ἀέθλων. βασιλεῖς βασιλέως 'Ανδράσιν οἶδεν οἶδε οίδα). οἶδε, εἴωθε, ο δε πολλά τῷ μακρῷ χρόνῳ συναπολήγειν, 508, προσελθόντες τῷ ἑαυτῶν ἄρχοντι Απο χάψ ἀμερμου μνῆν οἶδε τοῦτον ἡ ἐγχώριος γλῶσσα καλεῖν, 541, Μανιχαίους, οὕς δη καὶ Παυλικιανοὺς ἀπὸ τῶν αἱρεσιαρχῶν ἡ κοινολεξία οἶδε καλεῖν. φέροντα τὸ ρόπαλον τὸ βασιλικόν ἐπὶ τῆς ζώνης αὐτοῦ, δ' βαρ δούκαν οἶδε καλεῖν ἡ συνήθεια,, 11, 43, ἡ τοῦ πλήθους φορὰ ἀλόγως, ἔνθα ἔτυχε, φερομένη αὐτοματίζειν οἶδε ταυτί. στρά τευμα, δ μὴ τῶν στρατηγούντων ἐπαίοι, κινδύνοις περιβάλλειν ὡς ἐπίπαν οἶδε τοὺς ἄρχοντας, 164, αὐθάδεια κατορθούν δόξασα εἰς ἀπόνοιαν ἄνοιαν, ὑπερηφάνειαν) ἐκφέρεσθαι οἶδεν. ἂν δὲ τῶν Φράγγων φύλαρχος ὁ Κάρουλος ἐκεῖ [νος. Ρήγας τοὺς σφῶν κατάρχοντας οἴδασι [εἰώθασι) Φράγγοι λέγειν. Στεφανοῦν) ἡ μὲν ἀκρίβεια τοὺς διγάμους οὐκ οἶδε στεφανοῦν. Οὑμὸς ἔρως τοιόσδε. Τὰ μὲν φεύγοντα δι [ώκειν Οἶδε, τὰ δ᾽ ἐν μέσῳ κείμετα παρπέταται. Οὐ μαλάχην ἄνεμός ποτε, τὰς δὲ μεγιστας Η δρύας ή πλατάνους οίδε χαμαὶ κατάγειν. Ὡς οἶδ' ἐν ὀργῇ πάντα γίνεσθαι κακά. 11, οὐκ οἴδατε διδόναι. Τακτικά Τάξεις, Συλλογὴν τῆς τακτικῆς μεθο όδου, Τούτων ἔφορος ἦν ἁπάντων ὁ βασιλεὺς ἐν χρυσῷ θρόνῳ καθήμενος, καὶ μὴ πρότερον ἐξαν ιστάμενος (ὡς καὶ τὰ Τακτικὰ βιβλία και Βασι λικά διαγορεύουσιν), ἢ τῶν σκίρτημάτων ἐπαπου λαῦσαι

τῶν ἄλλων ἁπάντων οἰκειότερον, ἅτε διὰ τῆς ἐπαι 8 οἶδα νετῆς τάξεως τῆς βασιλείου ἀρχῆς δεικνυμένης κοσμιωτέρας καὶ πρὸς τὸ εὐσχημονέστερον ανατρε χούσης καὶ διὰ τοῦτο θαυμαστῆς οὔσης ἔθνεσί τε καὶ ἡμετέροις. Πολλὰ γὰρ ο δε τῷ μακρῷ χρόνῳ συναπολήγειν, ὡς ἐν αὐτῷ πραχθέντα καὶ ὑπ᾽ αὐτοῦ δαπανώμενα, μεθ' ὧν καὶ τὸ μέγα χρῆμα καὶ τίμιον ἡ τῆς βασιλείου τάξεως ἔκθεσίς τε καὶ ὑποτύ πόνος ἄσπετον εὖχος ἄγειν μετ᾽ ἀπείροντα κύκλον [ἀέθλων. βασιλεῖς βασιλέως 'Ανδράσιν οἶδεν οἶδε οίδα). οἶδε, εἴωθε, ο δε πολλά τῷ μακρῷ χρόνῳ συναπολήγειν, 508, προσελθόντες τῷ ἑαυτῶν ἄρχοντι Απο χάψ ἀμερμου μνῆν οἶδε τοῦτον ἡ ἐγχώριος γλῶσσα καλεῖν, 541, Μανιχαίους, οὕς δη καὶ Παυλικιανοὺς ἀπὸ τῶν αἱρεσιαρχῶν ἡ κοινολεξία οἶδε καλεῖν. φέροντα τὸ ρόπαλον τὸ βασιλικόν ἐπὶ τῆς ζώνης αὐτοῦ, δ' βαρ δούκαν οἶδε καλεῖν ἡ συνήθεια,, 11, 43, ἡ τοῦ πλήθους φορὰ ἀλόγως, ἔνθα ἔτυχε, φερομένη αὐτοματίζειν οἶδε ταυτί. στρά τευμα, δ μὴ τῶν στρατηγούντων ἐπαίοι, κινδύνοις περιβάλλειν ὡς ἐπίπαν οἶδε τοὺς ἄρχοντας, 164, αὐθάδεια κατορθούν δόξασα εἰς ἀπόνοιαν ἄνοιαν, ὑπερηφάνειαν) ἐκφέρεσθαι οἶδεν. ἂν δὲ τῶν Φράγγων φύλαρχος ὁ Κάρουλος ἐκεῖ [νος. Ρήγας τοὺς σφῶν κατάρχοντας οἴδασι [εἰώθασι) Φράγγοι λέγειν. Στεφανοῦν) ἡ μὲν ἀκρίβεια τοὺς διγάμους οὐκ οἶδε στεφανοῦν. Οὑμὸς ἔρως τοιόσδε. Τὰ μὲν φεύγοντα δι [ώκειν Οἶδε, τὰ δ᾽ ἐν μέσῳ κείμετα παρπέταται. Οὐ μαλάχην ἄνεμός ποτε, τὰς δὲ μεγιστας Η δρύας ή πλατάνους οίδε χαμαὶ κατάγειν. Ὡς οἶδ' ἐν ὀργῇ πάντα γίνεσθαι κακά. 11, οὐκ οἴδατε διδόναι. Τακτικά Τάξεις, Συλλογὴν τῆς τακτικῆς μεθο όδου, Τούτων ἔφορος ἦν ἁπάντων ὁ βασιλεὺς ἐν χρυσῷ θρόνῳ καθήμενος, καὶ μὴ πρότερον ἐξαν ιστάμενος (ὡς καὶ τὰ Τακτικὰ βιβλία και Βασι λικά διαγορεύουσιν), ἢ τῶν σκίρτημάτων ἐπαπου λαῦσαι

τῶν ἄλλων ἁπάντων οἰκειότερον, ἅτε διὰ τῆς ἐπαι 8 οἶδα νετῆς τάξεως τῆς βασιλείου ἀρχῆς δεικνυμένης κοσμιωτέρας καὶ πρὸς τὸ εὐσχημονέστερον ανατρε χούσης καὶ διὰ τοῦτο θαυμαστῆς οὔσης ἔθνεσί τε καὶ ἡμετέροις. Πολλὰ γὰρ ο δε τῷ μακρῷ χρόνῳ συναπολήγειν, ὡς ἐν αὐτῷ πραχθέντα καὶ ὑπ᾽ αὐτοῦ δαπανώμενα, μεθ' ὧν καὶ τὸ μέγα χρῆμα καὶ τίμιον ἡ τῆς βασιλείου τάξεως ἔκθεσίς τε καὶ ὑποτύ πόνος ἄσπετον εὖχος ἄγειν μετ᾽ ἀπείροντα κύκλον [ἀέθλων. βασιλεῖς βασιλέως 'Ανδράσιν οἶδεν οἶδε οίδα). οἶδε, εἴωθε, ο δε πολλά τῷ μακρῷ χρόνῳ συναπολήγειν, 508, προσελθόντες τῷ ἑαυτῶν ἄρχοντι Απο χάψ ἀμερμου μνῆν οἶδε τοῦτον ἡ ἐγχώριος γλῶσσα καλεῖν, 541, Μανιχαίους, οὕς δη καὶ Παυλικιανοὺς ἀπὸ τῶν αἱρεσιαρχῶν ἡ κοινολεξία οἶδε καλεῖν. φέροντα τὸ ρόπαλον τὸ βασιλικόν ἐπὶ τῆς ζώνης αὐτοῦ, δ' βαρ δούκαν οἶδε καλεῖν ἡ συνήθεια,, 11, 43, ἡ τοῦ πλήθους φορὰ ἀλόγως, ἔνθα ἔτυχε, φερομένη αὐτοματίζειν οἶδε ταυτί. στρά τευμα, δ μὴ τῶν στρατηγούντων ἐπαίοι, κινδύνοις περιβάλλειν ὡς ἐπίπαν οἶδε τοὺς ἄρχοντας, 164, αὐθάδεια κατορθούν δόξασα εἰς ἀπόνοιαν ἄνοιαν, ὑπερηφάνειαν) ἐκφέρεσθαι οἶδεν. ἂν δὲ τῶν Φράγγων φύλαρχος ὁ Κάρουλος ἐκεῖ [νος. Ρήγας τοὺς σφῶν κατάρχοντας οἴδασι [εἰώθασι) Φράγγοι λέγειν. Στεφανοῦν) ἡ μὲν ἀκρίβεια τοὺς διγάμους οὐκ οἶδε στεφανοῦν. Οὑμὸς ἔρως τοιόσδε. Τὰ μὲν φεύγοντα δι [ώκειν Οἶδε, τὰ δ᾽ ἐν μέσῳ κείμετα παρπέταται. Οὐ μαλάχην ἄνεμός ποτε, τὰς δὲ μεγιστας Η δρύας ή πλατάνους οίδε χαμαὶ κατάγειν. Ὡς οἶδ' ἐν ὀργῇ πάντα γίνεσθαι κακά. 11, οὐκ οἴδατε διδόναι. Τακτικά Τάξεις, Συλλογὴν τῆς τακτικῆς μεθο όδου, Τούτων ἔφορος ἦν ἁπάντων ὁ βασιλεὺς ἐν χρυσῷ θρόνῳ καθήμενος, καὶ μὴ πρότερον ἐξαν ιστάμενος (ὡς καὶ τὰ Τακτικὰ βιβλία και Βασι λικά διαγορεύουσιν), ἢ τῶν σκίρτημάτων ἐπαπου λαῦσαι

τῶν ἄλλων ἁπάντων οἰκειότερον, ἅτε διὰ τῆς ἐπαι 8 οἶδα νετῆς τάξεως τῆς βασιλείου ἀρχῆς δεικνυμένης κοσμιωτέρας καὶ πρὸς τὸ εὐσχημονέστερον ανατρε χούσης καὶ διὰ τοῦτο θαυμαστῆς οὔσης ἔθνεσί τε καὶ ἡμετέροις. Πολλὰ γὰρ ο δε τῷ μακρῷ χρόνῳ συναπολήγειν, ὡς ἐν αὐτῷ πραχθέντα καὶ ὑπ᾽ αὐτοῦ δαπανώμενα, μεθ' ὧν καὶ τὸ μέγα χρῆμα καὶ τίμιον ἡ τῆς βασιλείου τάξεως ἔκθεσίς τε καὶ ὑποτύ πόνος ἄσπετον εὖχος ἄγειν μετ᾽ ἀπείροντα κύκλον [ἀέθλων. βασιλεῖς βασιλέως 'Ανδράσιν οἶδεν οἶδε οίδα). οἶδε, εἴωθε, ο δε πολλά τῷ μακρῷ χρόνῳ συναπολήγειν, 508, προσελθόντες τῷ ἑαυτῶν ἄρχοντι Απο χάψ ἀμερμου μνῆν οἶδε τοῦτον ἡ ἐγχώριος γλῶσσα καλεῖν, 541, Μανιχαίους, οὕς δη καὶ Παυλικιανοὺς ἀπὸ τῶν αἱρεσιαρχῶν ἡ κοινολεξία οἶδε καλεῖν. φέροντα τὸ ρόπαλον τὸ βασιλικόν ἐπὶ τῆς ζώνης αὐτοῦ, δ' βαρ δούκαν οἶδε καλεῖν ἡ συνήθεια,, 11, 43, ἡ τοῦ πλήθους φορὰ ἀλόγως, ἔνθα ἔτυχε, φερομένη αὐτοματίζειν οἶδε ταυτί. στρά τευμα, δ μὴ τῶν στρατηγούντων ἐπαίοι, κινδύνοις περιβάλλειν ὡς ἐπίπαν οἶδε τοὺς ἄρχοντας, 164, αὐθάδεια κατορθούν δόξασα εἰς ἀπόνοιαν ἄνοιαν, ὑπερηφάνειαν) ἐκφέρεσθαι οἶδεν. ἂν δὲ τῶν Φράγγων φύλαρχος ὁ Κάρουλος ἐκεῖ [νος. Ρήγας τοὺς σφῶν κατάρχοντας οἴδασι [εἰώθασι) Φράγγοι λέγειν. Στεφανοῦν) ἡ μὲν ἀκρίβεια τοὺς διγάμους οὐκ οἶδε στεφανοῦν. Οὑμὸς ἔρως τοιόσδε. Τὰ μὲν φεύγοντα δι [ώκειν Οἶδε, τὰ δ᾽ ἐν μέσῳ κείμετα παρπέταται. Οὐ μαλάχην ἄνεμός ποτε, τὰς δὲ μεγιστας Η δρύας ή πλατάνους οίδε χαμαὶ κατάγειν. Ὡς οἶδ' ἐν ὀργῇ πάντα γίνεσθαι κακά. 11, οὐκ οἴδατε διδόναι. Τακτικά Τάξεις, Συλλογὴν τῆς τακτικῆς μεθο όδου, Τούτων ἔφορος ἦν ἁπάντων ὁ βασιλεὺς ἐν χρυσῷ θρόνῳ καθήμενος, καὶ μὴ πρότερον ἐξαν ιστάμενος (ὡς καὶ τὰ Τακτικὰ βιβλία και Βασι λικά διαγορεύουσιν), ἢ τῶν σκίρτημάτων ἐπαπου λαῦσαι

18 ὁχλλο. Ἔν δὲ 4ύοτγεη [αεἴμηι τια οἱ σπυηεείος, ᾿ρϑῖ5 ἃ αυϊοῦί! ΝΒ ΒΕΞΕΙΞ , 90] ιν (54) οἱ δεσπόται τὰ ἕχυτί ᾧ σίγμχτι (65) ἐκδέχεται αὐ 920 ὍΓ, ἰᾶτηθη ἴῃ Ρ]υγαὶ! οἴ μος υεὶ {{π|4, οἱ δεσπόται δεσπόται ἐξέρχονται ρτυ : ἀοπιίπιις δργεάϊιν. Ὀοοθὺ θ58:1 σε ϑαγὶ8 ἰθαΊροΟΥ Ὀ08 8 8π| [υἷ8856 ἰῃ ἃ50 ροδβίται ΒΞ ΞΕ ΕΕΝΕΕ ΓΞ ΞΕΕ ὙΠῸ ΝΕ

18 ὁχλλο. Ἔν δὲ 4ύοτγεη [αεἴμηι τια οἱ σπυηεείος, ᾿ρϑῖ5 ἃ αυϊοῦί! ΝΒ ΒΕΞΕΙΞ , 90] ιν (54) οἱ δεσπόται τὰ ἕχυτί ᾧ σίγμχτι (65) ἐκδέχεται αὐ 920 ὍΓ, ἰᾶτηθη ἴῃ Ρ]υγαὶ! οἴ μος υεὶ {{π|4, οἱ δεσπόται δεσπόται ἐξέρχονται ρτυ : ἀοπιίπιις δργεάϊιν. Ὀοοθὺ θ58:1 σε ϑαγὶ8 ἰθαΊροΟΥ Ὀ08 8 8π| [υἷ8856 ἰῃ ἃ50 ροδβίται ΒΞ ΞΕ ΕΕΝΕΕ ΓΞ ΞΕΕ ὙΠῸ ΝΕ

18 ὁχλλο. Ἔν δὲ 4ύοτγεη [αεἴμηι τια οἱ σπυηεείος, ᾿ρϑῖ5 ἃ αυϊοῦί! ΝΒ ΒΕΞΕΙΞ , 90] ιν (54) οἱ δεσπόται τὰ ἕχυτί ᾧ σίγμχτι (65) ἐκδέχεται αὐ 920 ὍΓ, ἰᾶτηθη ἴῃ Ρ]υγαὶ! οἴ μος υεὶ {{π|4, οἱ δεσπόται δεσπόται ἐξέρχονται ρτυ : ἀοπιίπιις δργεάϊιν. Ὀοοθὺ θ58:1 σε ϑαγὶ8 ἰθαΊροΟΥ Ὀ08 8 8π| [υἷ8856 ἰῃ ἃ50 ροδβίται ΒΞ ΞΕ ΕΕΝΕΕ ΓΞ ΞΕΕ ὙΠῸ ΝΕ

18 ὁχλλο. Ἔν δὲ 4ύοτγεη [αεἴμηι τια οἱ σπυηεείος, ᾿ρϑῖ5 ἃ αυϊοῦί! ΝΒ ΒΕΞΕΙΞ , 90] ιν (54) οἱ δεσπόται τὰ ἕχυτί ᾧ σίγμχτι (65) ἐκδέχεται αὐ 920 ὍΓ, ἰᾶτηθη ἴῃ Ρ]υγαὶ! οἴ μος υεὶ {{π|4, οἱ δεσπόται δεσπόται ἐξέρχονται ρτυ : ἀοπιίπιις δργεάϊιν. Ὀοοθὺ θ58:1 σε ϑαγὶ8 ἰθαΊροΟΥ Ὀ08 8 8π| [υἷ8856 ἰῃ ἃ50 ροδβίται ΒΞ ΞΕ ΕΕΝΕΕ ΓΞ ΞΕΕ ὙΠῸ ΝΕ

▼ Ε΄. Καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε συνεξίασι τοῖς δεσπόταις οἵ τε μάγιστροι καὶ οἱ λοιποὶ ἕως τοῦ μεγάλου κον σιστωρίου ἐν ᾧ ἵστανται ὅ τε τοῦ ἁγίου Κων σταντίνου σταυρὸς καὶ ἡ τοῦ Μωσέως ῥάβδος· καὶ μὴν ὅ τε πρωτοασηκρήτις καὶ ὁ πρωτονοτάριος, μετὰ τῶν ἀσηκρήτων καὶ βασιλικῶν νοταρίων καὶ λοιπῶν σεκρετικῶν νοταρίων 17 τε καὶ χαρτουλαρίων καὶ δὴ πάντων ἐκεῖσε ἀθροιζομένων, καὶ τῶν δεσπο τῶν ἱσταμένων ἄνωθεν τοῦ πουλπίτου ἔμπροσθεν τοῦ καμελαυκίου, πάλιν διὰ νεύματος τοῦ βασιλέως «κατὰ τὸ εἰωθὸς νεύει ὁ πραιπόσιτος τῷ σιλεντια ρίῳ (ἐκεῖσε γὰρ ἐν τῷ μέσῳ τοῦ κονσιστωρίου ἵστανται οἱ σιλεντιάριοι), καὶ λέγει μεγάλως· «Κε λεύσατε. Καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε διέρχονται οἱ δεσπό ται ἕως τοῦ τρικλίνου τῶν κανδιδάτων (ἐκεῖσε γὰρ ὁ τοῦ Κυρίου ἵσταται κλῆρος), καὶ ἀσπάζον. μáɛ ὁ τῆς ἱερᾶς καταστά πολιτικής καταστάσεως, τὸν ἀριθμὸν τῶν λεγομένων κανδι δάτων, τελείους καὶ εὐσθενεῖς καὶ μεγάλης ὄντας θέας κατ᾽ ἐκλογὴν ἀπὸ τοῦ τα γματος τῶν λεγομένων σχολαρίων.

ται οι δεσπόται τὸν σταυρὸν τοῦ Κυρίου, δηλον. ὅτι ὑπὸ τοῦ σκευοφύλαχος τῆς αὐτῆς ἐκκλη σίας προσφερομένου 18 τοῖς δεσπόταις. Καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε διέρχονται οἱ δεσπόται ἀπερχόμενοι ἐν τῷ ὀκτακιόνῳ θόλῳ, ήγουν εἰς τὴν πρώτην σχολήν, ὅνπερ τὴν παλαιὰν καλοῦσι χαραγὴν, ἐν ᾧ ἵδρυται ὁ 19 ἐξ ἀργύρου κατεσκευασμένος περικαλλής σταυρὸς, καὶ διὰ τῆς τρισσῆς μετὰ τῶν κηρῶν προσκυνήσεως ἀπευχαριστοῦσι τῷ Θεῷ. Καὶ πάλιν ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε διέρχονται διὰ τοῦ τρικλίνου τῶν ἐκσκουδίτων· ἐκεῖ σε γὰρ ίστανται στιχηδόν δέκιᾷ καὶ ἀριστερᾷ κατὰ τὰς οἰκείας τάξεις, τοὺς δεσπότας εκδεχόμενα, τὰ τε 10 προσφερόμενον 19 ¿ Οὐκ ἀνέμιμνε συνέμπορον ἀσπιδιώτην, Χρύσεον ἀγνάμπτοιο κατ᾽ αὐχένος ὅρμον ἔχοντα. Οὐ χρυσούν τινα ῥάβδον ἀεὶ προκέλευθον (ντων, Οὐ στρατὸν ἠγορέῃσι κεκασμένον εὔποδος ἥβης, Σύνδρομον εὐόπλοιο μεγακρηπίδα κελεύθου. στρατιωτικῷ λαμπροφοροῦντες. Δεῦρό μοι ἀχλυόεσσαν ἀποῤῥίψαντες ἀνίην, Χιονίους ἔσσασθε γεγηθότες ἄψεσι πέπλους. λαμπρόν καθαρόν λευκῷ ἐν ἱμπτίῳ λαμπρῷ, λαμπρότης λευκότης λαμπροφορείν τὸ μέντοι λαμπροφορεῖν τοὺς βαπτιζο μένους τῆς τῶν ἀγγέλων συμβολόν ἐστι λαμπρότης τος, τὸ καθαρὸν ἐκείνοις τοῦ νοῦ διατυπούσης. ἡ λαμπροφόρος ἑορτή Κυριακή Ὁ δὲ δῆθεν οὐκ ἐπαισθανόμενος τῶν πρατο τομένων σύμπασαν αὐτῶν οὐσίαν κτήσει ἀναισχύντῳ

ς'. Ἐν δὲ τῷ αὐτῷ τρικλίνῳ τῶν ἐκσκοϋβιτων ἐν τῷ εὐωνύμῳ μέρει ἴστανται ἐπὶ μακρῷ σκάμνῳ πρώτη τάξις, οἱ τοῦ κοιαίστωρος καγκελλάριοι 30 μετὰ καὶ τοῦ αὐτῶν δομεστίκου Ρωμαΐζον τες τὰ τῇ ἑορτῇ ἁρμόξοντα· δευτέρα τάξις, ἐπὶ μακροσκάμνῳ λε γόμενοι διπανίται, καὶ αὐτοὶ τὰ ειωθότα εὐφημοῦν. τες Καὶ τρίτη τάξις, ἵστανται ἐπὶ μπαροσκάμνῳ οι νομικοί καὶ αὐτοὶ τὰ εἰωθότα ἐπευχόμενοι τοὺς δεσπότας. Καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε ἀπέρχονται εἰς τοὺς λύχνους, ἐν ᾧ ἵδρυται ὁ ἐξ ἀργύρου ἕτερος κατεσκευασμένος σταυρὸς, καὶ διὰ τῆς τρισσῆς μετὰ τῶν κηρῶν προσκυνήσεως απευχαριστοῦσι τῷ Θεῷ, καὶ γίνεται ἐκεῖσε ἐν τῷ τριβουναλίῳ πρώτη δοχή (β)· ἔνουν εἰς τοὺς λύχνους 35, δηλονότι εἰς τὴν 10 καγκελλάριοι κελλάριοι ει μακροσκάμμα 33 ΣΧΟΛ. Ιστέον, ὅτι τῶν δεσποτῶν διερχομένων εἰς τοὺς λύχνους, ἀνάπτουσι τοὺς λύχνους κατὰ τὸν τύπον. Κοιαίστωρ οι κυαίστωρ εὐφημίαι Έκτα, Εὐφημεῖν τὸ παράπαν ἐπαινέσαντες, Γίνεται ἡ φήμη τῶν βασιλέων καὶ τοῦ πατριάρ κὸς εἰς τὰ Σφυρακίου, 6: Ἡσυχίας οὖν οὔσης καὶ ὀλίγων πρὸ τοῦ οἰκίσκου, δηλώσαντες αὐτῷ τὰ προειρημένα, ῥᾳδίως εἰσεδέχθη

ἐντυγχάνοντες ἐνταῦθα καὶ μὴν καὶ τὰ συστήματα τῆς πόλεως καὶ οἱ περὶ τὸν ὕπαρχον οφφικιάλιοι μετὰ καὶ τοῦ συμπόνου καὶ τοῦ λογοθέτου τοῦ πραιτωρίου. Ζ. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε διέρχονται οἱ δεσπόται ἕως τοῦ τρικλίνου τῶν σχολῶν, καὶ ἐν τῷ προπυλαίῳ τῶν Ἁγίων Αποστόλων διὰ τῆς τρισσῆς μετὰ τῶν κηρῶν προσκυνήσεως ἀπευχαριστοῦσι τῷ Θεῷ· καὶ γίνεται ἐκεῖσε δευτέρα δοχὴ, καὶ δέχεται ὁ δημοκράτης τῶν Πρασίνων, ἤγουν ἐκσκούβιτος μετὰ καὶ τοῦ περατικοῦ αὐτοῦ δημου τῶν Πρασίνων, καὶ τὰ ἑξῆς ἐπιτελεῖται, καθώς προείρηται ἐν τῇ πρώτῃ δοχῇ. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως γίνεται τρίτη δοχὴ ἔν δοθεν τῆς χαλκῆς ήγουν εἰς τὴν πύλην τῶν σχολῶν τὴν εἰσφέρουσαν εἰς τὸν θόλον τῆς Χαλκής, καὶ δέχεται κἀκεῖσε ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ήγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, μετὰ καὶ τοῦ περ ρατικοῦ δήμου τῶν Βενετῶν, καὶ τὰ ἑξῆς ἐπιτελεῖ ται, καθώς προείρηται· καὶ τὰ 16 ἔνδοθεν τῆς χαλκῆς πύλης εἰς τὸν μέγαν θόλον δεξιᾷ ε μὲν ἵσταται τὸ» ἰατρεῖον ἐπευχόμενον τοῖς δεσπόταις, ἀριστερᾷ δὲ οἱ τῆς παλαίστρας, καὶ αὐτοὶ εὐφημοῦντες τοὺς δεν σπότας. «Εἰς πολλούς χρόνους καὶ ἀγαθοὺς θεὸς ἀγάγοι 28,» καὶ τὰ ἑξῆς. Η΄. Καὶ ἐξιόντων τῶν δεσποτῶν εἰς τὴν χαλκῆν πύλην· ἐκεῖσε γὰρ ἵστανται δεξιᾷ καὶ ἀριστερᾷ οἱ ὀργανάριοι εὐφημοῦντες κατὰ τύπον τους δεν σπότας 20. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως γίνεται δοχὴ τετάρτη ἔξω τοῦ καγκέλλου τῆς χαλκῆς, καὶ δέχεται ἐκεῖσε ὁ δήμ αρχος τῶν Βενέτων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ λευκοῦ, δηλονότι ὄπισθεν τοῦ δημάρχου ἱσταμένου καὶ τοῦ δευτερεύοντος αὐτοῦ, καὶ τὰ ἑξῆς ἐπιτελεῖται, καθὼς προείρηται. Καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε γίνεται πέμητη δοχὴ πρὸ τῆς μεγάλης πύλης τῆς εισφερούσης εἰς τὸν αὐγουστεῶνα, καὶ δέχεται κἀκεῖσε ὁ δήμαρχος τὰ 37 δεξιᾷ μὲν * ἀγάγει * ΣΧΟΛ. Εὐτυχῶς εἰς πολλὰς ἑορτάς πολυχρόνιον ὁρίζει εἰς πολλὰ ἔτη. πολυχρόνιον εἰς πολλὰ ἔτη. πολυχρόνιον ἐκ τρίτου] τόπον εὐτυχῶς εἰς πολ λὰς ἑορτάς, Ισταμένου 5, 10, δευτερεύοντες, δήμου.

ἐντυγχάνοντες ἐνταῦθα καὶ μὴν καὶ τὰ συστήματα τῆς πόλεως καὶ οἱ περὶ τὸν ὕπαρχον οφφικιάλιοι μετὰ καὶ τοῦ συμπόνου καὶ τοῦ λογοθέτου τοῦ πραιτωρίου. Ζ. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε διέρχονται οἱ δεσπόται ἕως τοῦ τρικλίνου τῶν σχολῶν, καὶ ἐν τῷ προπυλαίῳ τῶν Ἁγίων Αποστόλων διὰ τῆς τρισσῆς μετὰ τῶν κηρῶν προσκυνήσεως ἀπευχαριστοῦσι τῷ Θεῷ· καὶ γίνεται ἐκεῖσε δευτέρα δοχὴ, καὶ δέχεται ὁ δημοκράτης τῶν Πρασίνων, ἤγουν ἐκσκούβιτος μετὰ καὶ τοῦ περατικοῦ αὐτοῦ δημου τῶν Πρασίνων, καὶ τὰ ἑξῆς ἐπιτελεῖται, καθώς προείρηται ἐν τῇ πρώτῃ δοχῇ. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως γίνεται τρίτη δοχὴ ἔν δοθεν τῆς χαλκῆς ήγουν εἰς τὴν πύλην τῶν σχολῶν τὴν εἰσφέρουσαν εἰς τὸν θόλον τῆς Χαλκής, καὶ δέχεται κἀκεῖσε ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ήγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, μετὰ καὶ τοῦ περ ρατικοῦ δήμου τῶν Βενετῶν, καὶ τὰ ἑξῆς ἐπιτελεῖ ται, καθώς προείρηται· καὶ τὰ 16 ἔνδοθεν τῆς χαλκῆς πύλης εἰς τὸν μέγαν θόλον δεξιᾷ ε μὲν ἵσταται τὸ» ἰατρεῖον ἐπευχόμενον τοῖς δεσπόταις, ἀριστερᾷ δὲ οἱ τῆς παλαίστρας, καὶ αὐτοὶ εὐφημοῦντες τοὺς δεν σπότας. «Εἰς πολλούς χρόνους καὶ ἀγαθοὺς θεὸς ἀγάγοι 28,» καὶ τὰ ἑξῆς. Η΄. Καὶ ἐξιόντων τῶν δεσποτῶν εἰς τὴν χαλκῆν πύλην· ἐκεῖσε γὰρ ἵστανται δεξιᾷ καὶ ἀριστερᾷ οἱ ὀργανάριοι εὐφημοῦντες κατὰ τύπον τους δεν σπότας 20. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως γίνεται δοχὴ τετάρτη ἔξω τοῦ καγκέλλου τῆς χαλκῆς, καὶ δέχεται ἐκεῖσε ὁ δήμ αρχος τῶν Βενέτων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ λευκοῦ, δηλονότι ὄπισθεν τοῦ δημάρχου ἱσταμένου καὶ τοῦ δευτερεύοντος αὐτοῦ, καὶ τὰ ἑξῆς ἐπιτελεῖται, καθὼς προείρηται. Καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε γίνεται πέμητη δοχὴ πρὸ τῆς μεγάλης πύλης τῆς εισφερούσης εἰς τὸν αὐγουστεῶνα, καὶ δέχεται κἀκεῖσε ὁ δήμαρχος τὰ 37 δεξιᾷ μὲν * ἀγάγει * ΣΧΟΛ. Εὐτυχῶς εἰς πολλὰς ἑορτάς πολυχρόνιον ὁρίζει εἰς πολλὰ ἔτη. πολυχρόνιον εἰς πολλὰ ἔτη. πολυχρόνιον ἐκ τρίτου] τόπον εὐτυχῶς εἰς πολ λὰς ἑορτάς, Ισταμένου 5, 10, δευτερεύοντες, δήμου.

µɛτà 'Εγένετο ἡ πρώτη συνέλευσις καὶ καθέδρα τῶν ἐπισκόπων ἐν τῇ καθ ολικῇ τῇ Ἁγία Σοφία της Νικαίας, ὡραίαις λεγομέναις τοῦ νεὼ πύλαις ἐγγίσας ἱκανὸν ἐκεῖσε χρόνον διέτριψε, προσδεχόμενος πότε ἄν ἐπι ταχθείη τὴν εἴσοδον παρὰ τῶν ἀκριβούντων τὸ τῆς ὥρας καίριον τῶν ἱερῶν κατηχουμενείων άνω δηλονότι ὄπισθεν τοῦ δημάρχου ἱσταμένου καὶ τοῦ δευτερεύοντος αὐτοῦ, καὶ τὰ ἑξῆς ἐπιτελεῖται, καθὼς εἴρηται. Καὶ μετὰ ταύτην γίνεται έκτη δοχὴ εἰς τό ὡρολόγιον τῆς ῾Αγίας Σοφίας καὶ δέχεται κἀκεῖσε ὁ δήμαρχος τῶν Βενέτων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ λευκοῦ, καὶ τὰ ἑξῆς ἐπιτελεῖται, καθὼς προείρηται. Θ΄. Καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε εἰσέρχονται οἱ δεσπόται διὰ τῆς ὡραίας πύλης καὶ ἀποστέφονται κεφαλῆς ἀποθέμενοι κάλυμμα καὶ δουλικωτέραν προσκύνησιν ἀπονείμαντες ἠρωτήθησαν μέχρι τῶν βασιλι κῶν πυλῶν ἐλθὼν οὐκ ἀπέθετο τὸ στέφος, καθὼς ἔθος ἐστὶ τοῖς βασιλεῦσιν, ἀλλὰ μετ᾿ αὐτοῦ εἰσῆλθε μέχρι τῶν ἁγίων θυρῶν.

δεσπότας εἰσέρχονται πρὸς τὸν πατριάρχην, καὶ ἐν πρώτοις μὲν προσκυνοῦσι τὸ ἅγιον Εὐαγγέλιον βασταζόμενον ὑπὸ τοῦ ἀρχιδιακόνου, καὶ εἶθ᾽ οὕτως χαιρετίζουσι τὸν πατριάρχην, καὶ ἀσπάζονται αὐτὸν, καὶ ἀπέρχονται ἕως τῶν Βασιλικῶν πυ λῶν κἀκεῖσε διὰ τῆς τρισσῆς μετὰ τῶν κηρῶν προσκυνήσεως ἀπευχαριστοῦσιν τῷ Θεῷ, καὶ τῆς εὐχῆς ὑπὸ τοῦ πατριάρχου τελουμένης, γίνεται ἡ εἴσοδος Τὰ δὲ σκῆπτρα καὶ πάντα τὰ προγε γραμμένα σκεύη αἰσέρχονται, καὶ ἵστανται εἰς τὴν ἐκκλησίαν δεξιᾷ καὶ ἀριστερᾷ εἰς τοὺς ἔχων εἰς χεῖρας ιόντα, ἀλλὰ εὑρίσκων πάντας μετὰ σταυρικών σημείων καὶ τῶν θείων λογίων δεξιουμέν ἀσπάσασθαι τὸ Εὐαγγέλιον, χαῖρε, Κύριε πατριάρχα, 29. στασιδία, πύλη βασιλική, του ωραία, κολύμβητρον, νάρθηξ, μεσόναος εἰσόδου τῆς θείας λειτουργίας, λαοῦ σὺν τῷ ἱεράρχῃ γενομένην εἰς τὴν ἐκκλησίαν 465: Τῆς εἰσόδου γενομένης, καὶ τοῦ Εὐαγγελίου τελεσθέντης. τὸν μύστην ἄνδρα τοῦ πολυγλώσσου ὁμίλου.

καὶ οἱ λοιποὶ συγκλητικοί, μετὰ καὶ τῶν βασιλικῶν ἀνθρώπων, ἵστανται καὶ αὐτοὶ εἰς τὸ δεξιὸν μέρος τῆς ἐκκλησίας εἰς τοὺς ἰδίους τόπους, ἔνθα καὶ οἱ δεσπόται διέρχονται. Ι· Καὶ ὅτε φθάσουσιν οἱ δεσπόται εἰς τὰ ἅγια θύρια εἰς τὸ πορφυροῦν ἐμφάλιον εἰσέρ χεται μόνος ὁ πατριάρχης ἔνδοθεν τῶν κιγκλίδων, κρατῶν τὸ εὐώνυμον ἅγιον θυρίον. Καὶ διὰ τῆς τριστῆς μετὰ τῶν κηρῶν προσκυνήσεως απευχαρι στήσαντες Θεῷ δεσπόται, εἰσέρχονται Βηλόθυρον Βημόθυρον. κατὰ ποταμὸν προσε Χ.

χου τὰ ἐπιδιδόμενα αὐτοῖς δύο ἅγια ποτήρια και νεο τοὺς δύο ἁγίους δίσκους καὶ τὰ ἅγια σπάργανα Καὶ εἶθ᾽ οὕτως διὰ τοῦ δεξιοῦ μέρους τοῦ αὐτοῦ ἁγίου βήματος εἰσέρχονται οἱ δεσπόται μετὰ τοῦ πατριάρχου εἰς τὸ κυκλὶν ἐν ᾧ ἵδρυται ἡ διάχρυσος ἁγία σταύρωσις, καὶ πάλιν ἐκεῖσε κατὰ τὸ εἰωθὸς διὰ τῆς τρισσῆς μετὰ τῶν κηρῶν προσκυνή σεως ἀπευχαριστοῦσι τῷ Θεῷ, καὶ ἐπιδίδωσιν ὁ πα τριάρχης μεγάλῳ βασιλεῖ τὸν θυμιατὸν καὶ θυμιᾷ τὴν αὐτὴν ἁγίαν σταύρωσιν, καὶ ἀσπαζόμενοι, τὸν πατριάρχην ἀποχαιρετίζουσιν αὐτὸν, καὶ εἰσέρχονται ἐν τῷ πρὸ τοῦ μητατωρίου ὄντι εὐκτηρίῳ, κἀκεῖσε διὰ τῆς τρισσῆς μετὰ τῶν κηρῶν τὸ κυκλῖν, ἐν ᾧ ἵδρυται, εἰς τὸ κυκλὶν καὶ τὸ ἐν αὐτῷ εὐκτήριον, ἐν ᾧ ἱδρυται αινέσαι τι αὐτὸν καὶ στεφανῶσαι χρυσῷ στεφάνω, εἶναι δὲ αὐτῷ καὶ σίτησιν ἐν πρυτανείῳ, προσφέρει Τείχει γὰρ τινι χῶρον ἀποκριθέντα φυλάσσει Αὐσονίων βασιλῆς θεοστέπτοις ἐν ἑορταῖς. Ενθάδ' ἐμὸς σληπτοῦχος ἐφήμενος ήθάδι θώκῳ Μυστιπόλοις βίβλοισιν τὴν ἐπέτασσεν ἀκουήν. σίον τοῦ Διακονικού, Διὰ ταύτην οὖν τὴν αἰτίαν ὁ πατριάρχς εἰς τὴν ἐκκλησίαν εἰσέρ χεσθαι ἐκώλυε τὸν βασιλέα. Οθεν διὰ τοῦ δεξιοῦ μέσ ρους διήρχετο εἰς τὸ Μετατώριον, ἐκεῖσε παραμένῃ μετὰ τῶν ἀρχόντων αὐτοῦ καὶ πολύ

προσκυνήσεως ἀπευχαριστοῦσιν τῷ Θεῷ, καὶ ἀσπαζόμενοι τὸν τίμιον σταυρὸν, ἐν ᾧ πάντα τὰ σύμβολα τοῦ πάθους τοῦ Κυρίου ἡμῶν καὶ Θεοῦ 31, ἐμφέρονται καὶ εἰσέρχονται ἐν τῷ μητατωρίῳ. ΙΑ΄. Ὅτε δὲ μέλλουσι τὰ ἅγια δώρα τῇ ἁγία 31 Θεοῦ ἐμφέρονται, εἰσέρχονται τραπεζη προσαχθῆναι, εἰσέρχονται οἱ πραιπόσιτοι, καὶ ὑπομιμήσκουσι τοὺς δεσπότας, καὶ περιτιθέα σιν αὐτοὺς τὰς ἑαυτῶν χλαμμύδας, καὶ ἐξέρχονται οἱ δεσπόται μετὰ τῶν χλαμύδων αὐτῶν ἀποσκέπα στοι καὶ διέρχονται διὰ τοῦ δεξιοῦ μέρους τῆς αὐτῆς ἐκκλησίας μετὰ τοῦ κουβουκλείου καὶ τῆς συγκλήτου, ὀψικευόμενοι ὑπὸ τῶν σκήπτρων καὶ τῶν λοιπῶν σκευῶν, καὶ ἀπέρχονται ὄπισθεν τοῦ ἄμβω νος ἐκεῖσε γὰρ τὰ ἅγια σκεύη ἵστανται έκδεχόμενα, καὶ αἱ τῶν δεσποτών λαμπάδες ἐκεῖσε οὕτως ἱστανται ἅπτουσαι. Καὶ δὴ παραγενομένων ἐκεῖ τῶν δεσποτῶν, αἴρουσιν οἱ πραιπόσιτοι τὰς λαμπάδας, καὶ ἐπιδιδοῦσιν ἐν ταῖς χερσὶ τῶν δε σποτῶν, καὶ ὀψικεύουσιν οἱ δεσπόται μετὰ τῶν λαμ πάδων τὰ ἅγια, μετὰ καὶ τῆς συγκλήτου καὶ τοῦ κουβουκλείου. Καὶ τὰ σκῆπτρα καὶ τὰ λοιπὰ σκεύη ἴστανται ἐν ταῖς οἰκείαις τάξεσι, καὶ οἱ δεσπόται απερχόμενοι διὰ τῆς σωλέας, ἵστανται ἔξω τῶν ἁγίων θυρῶν, ὅ μὲν πρῶτος δεσπότης δεξιᾷ, ὁ δὲ δεύτερος ἀριστερᾷ, τιθέντες τὰς τούτων λαμπάδας ἐν τοῖς στήθεσι τῶν ἁγίων θυρῶν. Τὰ δὲ ἅγια τὴν μεγάλην εἴσοδον, ἐπ Εκάλεσε δὲ καὶ Μητατώριον, ὅπερ ἐκεῖσε ἀνήγειρε, κοιτώνα ὡραῖον διάχρυσον, ἵνα εἰσπορευομένου αὐτοῦ ἐν τῷ ναῷ ἐκεῖσε καθεύδη. Μ. Θεοῦ, ἐμφέρονται καὶ εἰσέρχονται. Τα Θεοῦ ἔνεστι ἐμφέ ρονται, ὁρμῶσι, προχωροῦσι, τὸ τίμιον δῶρον, βων ἀμβαών, ἀναβαίνειν, στήθη στήθη θώρακες Κάγκελος): Τὸ τῆς ἀῤῥήτου τελετῆς χωρίον μαρμάρων θώραξ τοῖς ἱερεῦσι περικλείει, ἐφ᾽ ᾧ ἐστιν ἐπαναπαύεσθαί τε καὶ μετ᾿ ἀσφαλείας ἑστάναι καὶ τέρπειν τῇ θέᾳ τὴν ὄψιν. Κώλυμα δὲ τοῦτο τῶν, εἴ τις προπετὴς καὶ ἀνίερος εἴσω τῶν ἀδύτων ὑπερβῆναι φιλονεικεῖ. δρύο φακτοι, θώρακες ξύλινοι, τὰ διαφράγματα, ἢ τὰ περιτειχίσματα. διαστολα διαστέλλουσι Χ, τὰ ἀπὸ ξύλου δίκτυα. [Θωράκειον

εἰσερχόμενα εἰς τὴν σωλέαν ἵστανται, καὶ ἔρχεται ὁ ἀρχιδιάκονος, καὶ θυμιῇ τοὺς δεσπότας, καὶ εἶθ' οὕτως τὸν πατριάρχην, καὶ μετὰ τούτων τὴν ἁγίαν τράπε ζαν· καὶ εἶθ' οὕτως εἰσέρχονται πάντα τὰ ἅγια, καὶ μετὰ τὸ εἰσελθεῖν πάντα ἀποχαιρετίζουσι οἱ δεσπόται τὸν πατριάρχην, καὶ διέρχονται διὰ τοῦ δεξιοῦ μέσ ρους του βήματος ἔξωθεν, καὶ εἰσέρχονται ἐν τῷ μετατωρίῳ, καὶ μετὰ τοῦτο ἐξέρχονται πάλιν οἱ δεσπόται ἐν τῷ αὐτῷ σχήματι εἰς τὴν ἀγάπην καὶ ἐν τῷ δεξιῷ μέρει του βήματος πρὸς τὸ μητα τώριον ἵσταται ὁ πατριάρχης ἔνδον τῶν κιγκλίδων, καὶ ἐν πρώτοις οἱ δεσπόται ασπάζονται τὸν πατριάρχην ἱστάμενον 38 ἔξω τῶν κιγκλίδων, καὶ μετ᾿ ἐκεῖνον τόν τε σύγκελον καὶ τοὺς μητροπολίτας καὶ ἀρχιεπισκόπους καὶ τὸν πρωτοπαπ πᾶν τῆς Μεγάλης Εκκλησίας καὶ τοὺς ἄρχοντας τοῦ πατριάρχου· εἰσάγονται δὲ οὗτοι πάντες οἱ τοὺς 3 Ισταμένου μετὰ τούτους. 'Αγάπη» ἀσπασμῷ ἔλθῃ ὁ τῆς ἐκκλησίας προεστώς, εὐθέως λέγει ὅταν ὁμιλῇ· Εἰρήνη πᾶ σιν· ὅταν εὐλογῇ· Εἰρήνη πᾶσιν. Ὅταν ἀσπάζεσθαι ρήνη πᾶσιν· καὶ μεταξὺ πάλιν· Χάρις ὑμῖν καὶ εἰς

δεσπότας ασπαζόμενοι διὰ χειρὸς τοῦ ῥεφερενδαρίου καὶ εἴθ' οὕτως ἀσπάζονται πάλιν τὸν πα τριάρχην, καὶ ἵστανται ὑποκάτω ὀλίγον τῶν κιγκλίδων, καὶ ἀσπάζονται τοὺς τῆς συγκλήτου πάνω τες γὰρ οὗτοι διὰ χειρὸς τοῦ τῆς καταστάσεως εἰσάγονται· καὶ ἀποχαιρετίζοντες οἱ δεσπόται τὴν πα τριάρχην, εἰσέρχονται ἐν τῷ μητατωρίῳ. ΙΒ΄. Οτε δὲ φθάσει ἡ κοινωνία πάλιν ἐξέρ. χονται οἱ δεσπόται ἐν τῷ προειρημένῳ σχήματι, καὶ ἀπέρχονται ἐν τῷ δεξιῷ μέρει τοῦ βήματος, καὶ δέχονται κἀκεῖσε τὴν ἁγίαν κοινωνίαν, καὶ ἀσπαζό μενοι κατὰ τὸ εἰωθὸς τὸν πατριάρχην, εἰσέρχονται ἐν τῷ μητατωρίῳ, καὶ κραματίζουσιν ἐκεῖσε μετὰ τῶν μεγιστάνων καὶ οἰκειοτέρων ἀνθρώπων τῆς συγκλήτου· καὶ μετὰ τὸ κραματίσαι τοὺς δεσπότας εἰσέρχονται οἱ πραιπόσιτοι μετὰ καὶ τῶν ἐπὶ τῶν αλλαξίμων, καὶ ἐπιτιθέασι τοῖς δεσπόταις τὰς ἑαυ τῶν χλανίδας, καὶ εἶθ᾽ οὕτως εἰσάγουσιν οἱ αὐτοὶ πραιπόσιτοι τὸν πατριάρχην, καὶ ἀσπάζεται τοὺς δεσπότας, καὶ συνέξεισιν αὐτοῖς ἕως τῆς μικράς θύρας τῆς εἰσφερούσης πρὸς τὸ ἅγιον φρέαρ γὰρ θύρας ἵστανται τε δέ σπόται καὶ ὁ πατριάρχης, ὁ δὲ πραιπόσιτος καὶ ὁ άργυρος ἵστανται ἔξω τῆς αὐτῆς θύρας· καὶ δὴ τοπαπᾶς τοῦ παλατίον, εἰς τὸ κράμα ἐκεῖσε παραμένῳ μετὰ τῶν ἀρχόντων αὐτοῦ καὶ πολύ λάκις ἐσθίῃ. ἀπὸ τοῦ λουτῆρος, απορροφή ἀποῤῥοή.

τῶν τὰ ἀποκόμβια καὶ ἀσπάζονται οἱ δεσπόται τοῦτον, καὶ ἐξίασι τοῦ ἁγίου φρέατος 3 Και γίνεται πρώτη δοχὴ ἔξω τοῦ ἁγίου φρέατος 38. ΙΓ΄. Καὶ δέχεται κἀκεῖσε τὸ μέρος τῶν Βενέτων μετὰ καὶ τοῦ ἑαυτῶν δημάρχου, καὶ ἀκτολογούσι τοὺς δεσπότας κατὰ τὸ εἰωθός λιβελλάρια γὰρ οὐ δίδονται ἐν τῇ ὑποστροφῇ τῶν δεσποτῶν καθὼς καὶ ἐν τῇ ἀφίξει αὐτῶν· τὰ δὲ λοιπὰ τῆς δοχῆς ἐπιτελεῖ τα: καθώς προείρηται. Καὶ πάλιν γίνεται δευτέρα δοχὴ εἰς τὴν ἔξω τοῦ χυτοῦ τῆς χαλκῆς τοῦ ἐκεῖσε φορνικοῦ καμάραν εἰς τὴν σιδηρᾶν πύλην, καὶ δέχεται κἀκεῖσε ὁ δήμαρχος τῶν Πρασίνων μετὰ καὶ τοῦ δήμου τοῦ ῥουσίου· τὰ δὲ λοιπὰ τῆς δοχῆς 3 ΣΧΟΛ. Ιστέον, ὅτι ὀφείλει ἔχειν τὸ ἀ [πο] κόμβιον χρυσοῦ λίτ.: καὶ ε [ἱ μὲν] ἔστιν εἷς βασιλεὺς, [δίδωσι] τὰς ιἱ λίτ., εἰ δὲ ού [ο] εἰσὶν, εἴτε καὶ γ' εἰσὶν,.. ῦνται αἱ δέκα λίτραι, ε. εἰ καὶ γ' πλὴν τοῦ.. βασιλέως, ὀφείλει εἶναι τ [οῦτο τὸ ποσὸν τοῦ δὲ... ὑπὲρ τῶν ἄλλων τῶν Δ. ἐξίσης ὡς συμο... ρουσθ... τàç καὶ γίνεται φρέατος εοχὴ ἔξω τοῦ ἁγίου φρέατος, § 12, χύτης Γράμμα ἐρυθροσήμαντον σφραγίδι τε χρυ σείᾳ καὶ στρικῷ νήματι ἔμπεδον, κόγχης ἀναδεδευ μένῳ νῖματι, τῷ κλήρῳ τοῦ Μεγάλου Νεὼ ἐπιδίδωσι, τυποῦν αὐτοῖς ἀργυρέα κέρματα ἐτήσια, εἰς δὶς ἐκα τὸν μνᾶς κορυφούμενα. Ελέγετο δὲ καὶ ἑτέραν ᾑρυθροδανωμένην βασίλειον γραφὴν ἐπιφέρεσθαι τὸν σέων τάλαντα βραβεύουσαν. λίτρα, τάλαντον ἡ ἀπόστεψις ὁ ἀποσκευ ὁ ἀσπασμὸς τῆς

ται τρίτη δοχὴ ἔνδοθεν τῆς χαλκῆς πρὸς τὴν πύλην τὴν εἰσφέρουσαν εἰς τὰς σχολές, καὶ δέχεται κἀκεῖσε ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ἤγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, μετὰ καὶ τοῦ περατικοῦ αὐτοῦ δήμου τοῦ λευκοῦ· τὰ δὲ λοιπὰ τῆς δοχῆς ἐπιτελεῖται καθὼς προείρηται. Καὶ μετὰ ταύτην γίνεται τετάρτη δοχὴ εἰς τὸ προπύλαιον προπύλαιον τῶν ῾Αγίων Αποστόλων, ἤγουν εἰς τὰς σχολὰς, καὶ δέχεται κἀκεῖσε ὁ δημο κράτης τῶν Πρασίνων, ἤγουν ὁ ἐκσκούβιτος, μετὰ τοῦ περατικοῦ αὐτοῦ δήμου τοῦ ῥουσίους τὰ δὲ λοιπὰ τῆς δοχῆς ἐπιτελεῖται καθώς προείρηται. Καὶ À ἐπιτελεῖται καθὼς προείρηται. Καὶ εἶθ' οὕτως γίνε τελευταία δοχὴ γίνεται εἰς τὸ τριβουνάλιον, ήγουν πρὸ τῶν λύχνων, καὶ δέχεται κἀκεῖ ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ἤγουν ὁ δομέστικος, μετὰ καὶ τοῦ περατικοῦ αὑτοῦ δήμου τοῦ λευκοῦ· τὰ δὲ λοιπὰ τῆς δοχῆς ἐπιτελεῖται καθώς προείρηται. ΙΔ΄. Και δὴ μετὰ ταύτην τὴν δοχὴν διέρχονται οἱ δεσπόται διά τε τῶν λύχνων καὶ τοῦ τρικλίνου τῶν ἐκσκουβίτων, ἐν δὲ τοῖς αὐτοῖς ἐκσκουβίτοις πάλιν εὐφημοῦσι τὰς εὐφημίας οἵ τε νομικοὶ καὶ οἱ διπα γῖται καὶ οἱ τοῦ κοιαίστωρος καγκελλάριοι καθὼς καὶ προείρηται, δηλονότι ἐν τοῖς οἰκείοις τόποις ἱστάμενοι. Τῶν δὲ δεσποτῶν διερχομένων διὰ τοῦ τρικλίνου τῶν κανδιδάτων ἐν τῇ θύρᾳ τοῦ αὐτοῦ τρι κλίνου τῇ ἐξαγούσῃ ἐπὶ τὸ ἐξάερον τῶν δεκαεν νέα ἀκκουβίτων ἵστανται δύο βουκάλιοι, τὰ συνήθη τῆς ἑορτῆς λέγοντες τοῖς δεσπόταις· καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε εἰσέρχονται ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, κἀκεῖσε δηλονότι ἐναπομενόντων καὶ ἐπευχομένων τοῖς δεν σπόταις, ὅ τε πρωτοασηκρήτης καὶ ὁ πρωτονοτάριος μετὰ τῶν ἀσηκρητῶν καὶ λοιπῶν ὀφφικίων, τοὺς τε χρυσοτρικλίνου. α νοταρίους και χαρτουλαρίους καὶ λοιπούς· ἐν δὲ τῷ ὀνοποδίῳ πάλιν ἵστανται οἱ βασιλικοὶ ἄνθρωποι, μετὰ καὶ τοῦ δομεστίκου αὐτῶν· οἱ δὲ μάγιστρος καὶ ἀνθ ὑπατοι καὶ πατρίκιοι καὶ ὀφφικιάλιοι ἅμα τοῦ τῆς καταστάσεως εισέρχονται ἐν τῷ στενακίῳ τῆς χρυσῆς χειρὸς, καὶ ἵστανται δεξιᾷ μὲν οὗτοι, ἀριστερᾷ δὲ οἱ τοῦ ΙΕ. Καὶ δὴ τῶν δεσποτῶν διερχομένων μετά τε τοῦ μαγλαδίου καὶ τῆς μεγάλης εταιρείας, ἐπεύ χονται πάντες οἱ κἀκεῖσε ιστάμενοι καὶ οἱ τοῖς δε σπόταις συνιόντες. Τῶν δὲ δεσποτῶν μόνων εισερχο μένων ἐν τῷ τρικλίνῳ τοῦ αὐγουστέως (κἀκεῖσε γὰρ οἱ τοῦ κουβουκλείου προπορευόμενοι μετὰ τῶν πραι ποσίτων), καὶ αὐτοὶ κἀκεῖσε στιχηδὸν ἐπὶ ἀκκουβίτων ἵστανται, καὶ δὴ τῶν δεσποτῶν μετὰ τῶν κοιτωνιτῶν καὶ μόνον εἰσιόντων, κλείονται μὲν αἱ τοῦ αὐ γουστέως θύραι διὰ τῶν κουβικουλαρίων, ὁ δὲ πραι Εξάερον. παραδρομές, μόνον μόνων. καὶ Καὶ πᾶς καὶ λαμβάνουσι, καπιός και ποιός

ται τρίτη δοχὴ ἔνδοθεν τῆς χαλκῆς πρὸς τὴν πύλην τὴν εἰσφέρουσαν εἰς τὰς σχολές, καὶ δέχεται κἀκεῖσε ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ἤγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, μετὰ καὶ τοῦ περατικοῦ αὐτοῦ δήμου τοῦ λευκοῦ· τὰ δὲ λοιπὰ τῆς δοχῆς ἐπιτελεῖται καθὼς προείρηται. Καὶ μετὰ ταύτην γίνεται τετάρτη δοχὴ εἰς τὸ προπύλαιον προπύλαιον τῶν ῾Αγίων Αποστόλων, ἤγουν εἰς τὰς σχολὰς, καὶ δέχεται κἀκεῖσε ὁ δημο κράτης τῶν Πρασίνων, ἤγουν ὁ ἐκσκούβιτος, μετὰ τοῦ περατικοῦ αὐτοῦ δήμου τοῦ ῥουσίους τὰ δὲ λοιπὰ τῆς δοχῆς ἐπιτελεῖται καθώς προείρηται. Καὶ À ἐπιτελεῖται καθὼς προείρηται. Καὶ εἶθ' οὕτως γίνε τελευταία δοχὴ γίνεται εἰς τὸ τριβουνάλιον, ήγουν πρὸ τῶν λύχνων, καὶ δέχεται κἀκεῖ ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ἤγουν ὁ δομέστικος, μετὰ καὶ τοῦ περατικοῦ αὑτοῦ δήμου τοῦ λευκοῦ· τὰ δὲ λοιπὰ τῆς δοχῆς ἐπιτελεῖται καθώς προείρηται. ΙΔ΄. Και δὴ μετὰ ταύτην τὴν δοχὴν διέρχονται οἱ δεσπόται διά τε τῶν λύχνων καὶ τοῦ τρικλίνου τῶν ἐκσκουβίτων, ἐν δὲ τοῖς αὐτοῖς ἐκσκουβίτοις πάλιν εὐφημοῦσι τὰς εὐφημίας οἵ τε νομικοὶ καὶ οἱ διπα γῖται καὶ οἱ τοῦ κοιαίστωρος καγκελλάριοι καθὼς καὶ προείρηται, δηλονότι ἐν τοῖς οἰκείοις τόποις ἱστάμενοι. Τῶν δὲ δεσποτῶν διερχομένων διὰ τοῦ τρικλίνου τῶν κανδιδάτων ἐν τῇ θύρᾳ τοῦ αὐτοῦ τρι κλίνου τῇ ἐξαγούσῃ ἐπὶ τὸ ἐξάερον τῶν δεκαεν νέα ἀκκουβίτων ἵστανται δύο βουκάλιοι, τὰ συνήθη τῆς ἑορτῆς λέγοντες τοῖς δεσπόταις· καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε εἰσέρχονται ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, κἀκεῖσε δηλονότι ἐναπομενόντων καὶ ἐπευχομένων τοῖς δεν σπόταις, ὅ τε πρωτοασηκρήτης καὶ ὁ πρωτονοτάριος μετὰ τῶν ἀσηκρητῶν καὶ λοιπῶν ὀφφικίων, τοὺς τε χρυσοτρικλίνου. α νοταρίους και χαρτουλαρίους καὶ λοιπούς· ἐν δὲ τῷ ὀνοποδίῳ πάλιν ἵστανται οἱ βασιλικοὶ ἄνθρωποι, μετὰ καὶ τοῦ δομεστίκου αὐτῶν· οἱ δὲ μάγιστρος καὶ ἀνθ ὑπατοι καὶ πατρίκιοι καὶ ὀφφικιάλιοι ἅμα τοῦ τῆς καταστάσεως εισέρχονται ἐν τῷ στενακίῳ τῆς χρυσῆς χειρὸς, καὶ ἵστανται δεξιᾷ μὲν οὗτοι, ἀριστερᾷ δὲ οἱ τοῦ ΙΕ. Καὶ δὴ τῶν δεσποτῶν διερχομένων μετά τε τοῦ μαγλαδίου καὶ τῆς μεγάλης εταιρείας, ἐπεύ χονται πάντες οἱ κἀκεῖσε ιστάμενοι καὶ οἱ τοῖς δε σπόταις συνιόντες. Τῶν δὲ δεσποτῶν μόνων εισερχο μένων ἐν τῷ τρικλίνῳ τοῦ αὐγουστέως (κἀκεῖσε γὰρ οἱ τοῦ κουβουκλείου προπορευόμενοι μετὰ τῶν πραι ποσίτων), καὶ αὐτοὶ κἀκεῖσε στιχηδὸν ἐπὶ ἀκκουβίτων ἵστανται, καὶ δὴ τῶν δεσποτῶν μετὰ τῶν κοιτωνιτῶν καὶ μόνον εἰσιόντων, κλείονται μὲν αἱ τοῦ αὐ γουστέως θύραι διὰ τῶν κουβικουλαρίων, ὁ δὲ πραι Εξάερον. παραδρομές, μόνον μόνων. καὶ Καὶ πᾶς καὶ λαμβάνουσι, καπιός και ποιός

ται τρίτη δοχὴ ἔνδοθεν τῆς χαλκῆς πρὸς τὴν πύλην τὴν εἰσφέρουσαν εἰς τὰς σχολές, καὶ δέχεται κἀκεῖσε ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ἤγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, μετὰ καὶ τοῦ περατικοῦ αὐτοῦ δήμου τοῦ λευκοῦ· τὰ δὲ λοιπὰ τῆς δοχῆς ἐπιτελεῖται καθὼς προείρηται. Καὶ μετὰ ταύτην γίνεται τετάρτη δοχὴ εἰς τὸ προπύλαιον προπύλαιον τῶν ῾Αγίων Αποστόλων, ἤγουν εἰς τὰς σχολὰς, καὶ δέχεται κἀκεῖσε ὁ δημο κράτης τῶν Πρασίνων, ἤγουν ὁ ἐκσκούβιτος, μετὰ τοῦ περατικοῦ αὐτοῦ δήμου τοῦ ῥουσίους τὰ δὲ λοιπὰ τῆς δοχῆς ἐπιτελεῖται καθώς προείρηται. Καὶ À ἐπιτελεῖται καθὼς προείρηται. Καὶ εἶθ' οὕτως γίνε τελευταία δοχὴ γίνεται εἰς τὸ τριβουνάλιον, ήγουν πρὸ τῶν λύχνων, καὶ δέχεται κἀκεῖ ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ἤγουν ὁ δομέστικος, μετὰ καὶ τοῦ περατικοῦ αὑτοῦ δήμου τοῦ λευκοῦ· τὰ δὲ λοιπὰ τῆς δοχῆς ἐπιτελεῖται καθώς προείρηται. ΙΔ΄. Και δὴ μετὰ ταύτην τὴν δοχὴν διέρχονται οἱ δεσπόται διά τε τῶν λύχνων καὶ τοῦ τρικλίνου τῶν ἐκσκουβίτων, ἐν δὲ τοῖς αὐτοῖς ἐκσκουβίτοις πάλιν εὐφημοῦσι τὰς εὐφημίας οἵ τε νομικοὶ καὶ οἱ διπα γῖται καὶ οἱ τοῦ κοιαίστωρος καγκελλάριοι καθὼς καὶ προείρηται, δηλονότι ἐν τοῖς οἰκείοις τόποις ἱστάμενοι. Τῶν δὲ δεσποτῶν διερχομένων διὰ τοῦ τρικλίνου τῶν κανδιδάτων ἐν τῇ θύρᾳ τοῦ αὐτοῦ τρι κλίνου τῇ ἐξαγούσῃ ἐπὶ τὸ ἐξάερον τῶν δεκαεν νέα ἀκκουβίτων ἵστανται δύο βουκάλιοι, τὰ συνήθη τῆς ἑορτῆς λέγοντες τοῖς δεσπόταις· καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε εἰσέρχονται ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, κἀκεῖσε δηλονότι ἐναπομενόντων καὶ ἐπευχομένων τοῖς δεν σπόταις, ὅ τε πρωτοασηκρήτης καὶ ὁ πρωτονοτάριος μετὰ τῶν ἀσηκρητῶν καὶ λοιπῶν ὀφφικίων, τοὺς τε χρυσοτρικλίνου. α νοταρίους και χαρτουλαρίους καὶ λοιπούς· ἐν δὲ τῷ ὀνοποδίῳ πάλιν ἵστανται οἱ βασιλικοὶ ἄνθρωποι, μετὰ καὶ τοῦ δομεστίκου αὐτῶν· οἱ δὲ μάγιστρος καὶ ἀνθ ὑπατοι καὶ πατρίκιοι καὶ ὀφφικιάλιοι ἅμα τοῦ τῆς καταστάσεως εισέρχονται ἐν τῷ στενακίῳ τῆς χρυσῆς χειρὸς, καὶ ἵστανται δεξιᾷ μὲν οὗτοι, ἀριστερᾷ δὲ οἱ τοῦ ΙΕ. Καὶ δὴ τῶν δεσποτῶν διερχομένων μετά τε τοῦ μαγλαδίου καὶ τῆς μεγάλης εταιρείας, ἐπεύ χονται πάντες οἱ κἀκεῖσε ιστάμενοι καὶ οἱ τοῖς δε σπόταις συνιόντες. Τῶν δὲ δεσποτῶν μόνων εισερχο μένων ἐν τῷ τρικλίνῳ τοῦ αὐγουστέως (κἀκεῖσε γὰρ οἱ τοῦ κουβουκλείου προπορευόμενοι μετὰ τῶν πραι ποσίτων), καὶ αὐτοὶ κἀκεῖσε στιχηδὸν ἐπὶ ἀκκουβίτων ἵστανται, καὶ δὴ τῶν δεσποτῶν μετὰ τῶν κοιτωνιτῶν καὶ μόνον εἰσιόντων, κλείονται μὲν αἱ τοῦ αὐ γουστέως θύραι διὰ τῶν κουβικουλαρίων, ὁ δὲ πραι Εξάερον. παραδρομές, μόνον μόνων. καὶ Καὶ πᾶς καὶ λαμβάνουσι, καπιός και ποιός

πολλούς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους ὁ Θεὸς ἀγάγοι τὴν βασιλείαν ὑμῶν. Τῶν δὲ τοῦ κουβουκλείου μετά τῶν πραιποσίτων ἐξιόντων, ὑποστρέφουσιν οἱ δεσπό ται, καὶ τῷ Θεῷ ἀπευχαριστοῦσιν, εὐχὴν ἀποδιδόντες ἐν τῇ κόγχῃ τοῦ αὐτοῦ χρυσοτρικλίνου, ἐν ᾧ ἱστό 14 ρηται ἡ τοῦ Κυρίου ἡμῶν καὶ Θεοῦ θεανθρίκελος ἁγία εἰκὼν ἐπὶ θρόνου καθεζομένη, καὶ εἶθ' οὕτως εἰσέρχονται ἐν τῷ ἱερῷ αὐτῶν κοιτῶνι. Χρὴ δὲ εἰδέ ναι ὅτι κατὰ τὴν τάξιν ταύτην καὶ τὸν τύπον ἐπιτε λεῖται ἢ τε ἁγία καὶ μεγάλη Κυριακὴ τοῦ Πάσχα καὶ ἡ ἁγία Πεντηκοστὴ καὶ ἡ θεολαμπὴς Μεταμόρ φωσις ή τε ἁγία καὶ γενέθλιος τοῦ Κυρίου ἡμῶν καὶ Θεοῦ ἑορτὴ καὶ ἡ ἁγία 30 ὑπέρλαμπρος τῶν Φώτων ἡμέρα. ΙΖ΄. Χρὴ γινώσκειν, ὅτι τῇ ἁγίᾳ καὶ μεγάλη Κυ ριακῆ ἐξιόντων τῶν δεσποτῶν κατὰ τὸν προειρημέ τον τύπον καὶ ἀλλασσόντων τὰ ἑαυτῶν διβητησια ἐν τῷ κοιτῶν: τῆς Δάφνης, ὅτε ἀποσυναχθῶσι πάντες οἱ τῆς συγκλήτου ἐν τῷ πόρτηκι τοῦ μεγάλου τρικλίνου τῶν θ' ἀκκουβίτων καὶ ἐν τῷ ὀνοποδίῳ, εἰσέρχονται οἱ πραιπόσιτοι, καὶ ὑπομιμνήσκουσι τοὺς δεσπότας, καὶ βάλλουσιν οἱ δεσπόται τὰ ἑαυτῶν τζιτζάκια 40 καὶ ἐξέρχονται διὰ τοῦ μεγάλου ἀκκουβίτου τῶν ιθ᾿ ἀκκουβίτων, υψικευόμενοι ὑπὸ τοῦ κουβουκλείου καὶ τῶν μαγλαβιτῶν καὶ τῆς Εταιρείας, Ισταμένων δεξιᾷ καὶ ἀριστερᾷ τοῦ τοιού του τρικλίνου, ἐν δὲ τῷ δεξιῷ μέρει τοῦ αὐτοῦ τρι κλίνου καθέζονται ἐν τοῖς χρυσοῖς καὶ διαλίθοις σελλίοις. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως εἰσέρχεται ὅ τε ῥαίκτως καὶ οἱ πραιπόσιτοι καὶ οἱ τοῦ κουβουκλείου, καὶ ἀσπάζονται τοὺς δεσπότας, καὶ μετὰ τοῦτο διὰ νεύ ματος τοῦ δεσπότου νεύει διὰ τῆς ἑαυτοῦ χλανίδος τῷ ὀστιαρίῳ τῷ τὴν 41 χρυσήν βέργαν κατέχοντι, καὶ ἐξέρχεται τοῦ εἰσάξαι ἀπὸ τοῦ δεξιού 48 μέρους στις χηδὸν τὸν τε κατεπάνω 13 τῶν βασιλικῶν, μετὰ καὶ τοῦ δομεστίκου καὶ τῶν ἐπὶ τοῦ χρυσοτρικλίνου τοῦ τε τῆς καταστάσεως καὶ τῶν σιλεντιαρίων καὶ τοῦ ἀδμηνσουναλίου Καὶ εἰσερχόμενος ὁ ὀστιά 30 ἡμῶν Θεοῦ καὶ ἁγία 40 ΣΧΟΛ. Ιστέον, ὅτι τὰ τζιτζάκια ἐκ τῆς χαζάρικος φορέουσι, άτινα ἀπὸ τῆς χαζάρικος τῆς αὐγούστης ὑπεδείχθησαν ἐν ταύτῃ τῇ βασιλίδι θεοφυλάκτῳ πόλει. 41 καὶ τὴν 44 ἀπὸ δεξ. 48 κατ᾽ ἐπάνω καπετάνω ἀπὸ βασιλίδι καὶ θεοφυλάκτ. Οἱ ἐπὶ τοῦ χρυσοτρι κλίνου οἱ ἐπὶ τῆς τραπέζης,

πολλούς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους ὁ Θεὸς ἀγάγοι τὴν βασιλείαν ὑμῶν. Τῶν δὲ τοῦ κουβουκλείου μετά τῶν πραιποσίτων ἐξιόντων, ὑποστρέφουσιν οἱ δεσπό ται, καὶ τῷ Θεῷ ἀπευχαριστοῦσιν, εὐχὴν ἀποδιδόντες ἐν τῇ κόγχῃ τοῦ αὐτοῦ χρυσοτρικλίνου, ἐν ᾧ ἱστό 14 ρηται ἡ τοῦ Κυρίου ἡμῶν καὶ Θεοῦ θεανθρίκελος ἁγία εἰκὼν ἐπὶ θρόνου καθεζομένη, καὶ εἶθ' οὕτως εἰσέρχονται ἐν τῷ ἱερῷ αὐτῶν κοιτῶνι. Χρὴ δὲ εἰδέ ναι ὅτι κατὰ τὴν τάξιν ταύτην καὶ τὸν τύπον ἐπιτε λεῖται ἢ τε ἁγία καὶ μεγάλη Κυριακὴ τοῦ Πάσχα καὶ ἡ ἁγία Πεντηκοστὴ καὶ ἡ θεολαμπὴς Μεταμόρ φωσις ή τε ἁγία καὶ γενέθλιος τοῦ Κυρίου ἡμῶν καὶ Θεοῦ ἑορτὴ καὶ ἡ ἁγία 30 ὑπέρλαμπρος τῶν Φώτων ἡμέρα. ΙΖ΄. Χρὴ γινώσκειν, ὅτι τῇ ἁγίᾳ καὶ μεγάλη Κυ ριακῆ ἐξιόντων τῶν δεσποτῶν κατὰ τὸν προειρημέ τον τύπον καὶ ἀλλασσόντων τὰ ἑαυτῶν διβητησια ἐν τῷ κοιτῶν: τῆς Δάφνης, ὅτε ἀποσυναχθῶσι πάντες οἱ τῆς συγκλήτου ἐν τῷ πόρτηκι τοῦ μεγάλου τρικλίνου τῶν θ' ἀκκουβίτων καὶ ἐν τῷ ὀνοποδίῳ, εἰσέρχονται οἱ πραιπόσιτοι, καὶ ὑπομιμνήσκουσι τοὺς δεσπότας, καὶ βάλλουσιν οἱ δεσπόται τὰ ἑαυτῶν τζιτζάκια 40 καὶ ἐξέρχονται διὰ τοῦ μεγάλου ἀκκουβίτου τῶν ιθ᾿ ἀκκουβίτων, υψικευόμενοι ὑπὸ τοῦ κουβουκλείου καὶ τῶν μαγλαβιτῶν καὶ τῆς Εταιρείας, Ισταμένων δεξιᾷ καὶ ἀριστερᾷ τοῦ τοιού του τρικλίνου, ἐν δὲ τῷ δεξιῷ μέρει τοῦ αὐτοῦ τρι κλίνου καθέζονται ἐν τοῖς χρυσοῖς καὶ διαλίθοις σελλίοις. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως εἰσέρχεται ὅ τε ῥαίκτως καὶ οἱ πραιπόσιτοι καὶ οἱ τοῦ κουβουκλείου, καὶ ἀσπάζονται τοὺς δεσπότας, καὶ μετὰ τοῦτο διὰ νεύ ματος τοῦ δεσπότου νεύει διὰ τῆς ἑαυτοῦ χλανίδος τῷ ὀστιαρίῳ τῷ τὴν 41 χρυσήν βέργαν κατέχοντι, καὶ ἐξέρχεται τοῦ εἰσάξαι ἀπὸ τοῦ δεξιού 48 μέρους στις χηδὸν τὸν τε κατεπάνω 13 τῶν βασιλικῶν, μετὰ καὶ τοῦ δομεστίκου καὶ τῶν ἐπὶ τοῦ χρυσοτρικλίνου τοῦ τε τῆς καταστάσεως καὶ τῶν σιλεντιαρίων καὶ τοῦ ἀδμηνσουναλίου Καὶ εἰσερχόμενος ὁ ὀστιά 30 ἡμῶν Θεοῦ καὶ ἁγία 40 ΣΧΟΛ. Ιστέον, ὅτι τὰ τζιτζάκια ἐκ τῆς χαζάρικος φορέουσι, άτινα ἀπὸ τῆς χαζάρικος τῆς αὐγούστης ὑπεδείχθησαν ἐν ταύτῃ τῇ βασιλίδι θεοφυλάκτῳ πόλει. 41 καὶ τὴν 44 ἀπὸ δεξ. 48 κατ᾽ ἐπάνω καπετάνω ἀπὸ βασιλίδι καὶ θεοφυλάκτ. Οἱ ἐπὶ τοῦ χρυσοτρι κλίνου οἱ ἐπὶ τῆς τραπέζης,

ριος ἔνδοθεν τοῦ βήλου, ἵσταται, καὶ λαμβάνει νεῦμα ὁ πραιπόσιπος παρὰ τοῦ δεσπότου, καὶ διὰ τῆς οἰ κείας χλανίδος νεύει τῷ ὀστιαρίῳ, καὶ δὴ ὁ ἐστιάριος σχηματοειδῶς πῶς προσκυνῶν τοὺς δεσπότας, μετὰ τῆς δεξιᾶς χειρὸς ὀπισθίως κρούει τὸ βῆλον, καὶ διὰ τοῦ βήλου ὑπὸ τῶν σιλεντιαρίων συρο μένου εἰσάγονται οἱ προειρημένοι, καὶ ἀσπάζονται καὶ αὐτοὶ, καὶ πάλιν ἐξίασιν εἷς καθ᾽ εἰς δι' ἧς ἦλθον ὁδοῦ. ΗΙ. Καὶ μετὰ ταῦτα ἀνίστανται οἱ δεσπόται, καὶ αίρουσιν οἱ κουβικουλάριοι τὰ σελλία, καὶ ἱστῶσιν αὐτὰ εἰς τὴν ἐκ κισσοῦ καὶ μυρρίνης καὶ δενδρολι βάνου κατεσκευασμένην ἐν εἴδει τοῦ τοῦ στοιχείου φῖναν ἐν τῷ μέσῳ τοῦ αὐτοῦ τρικλίνου. Καὶ εἶθ' οὕτως λαμβάνει πάλιν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ δεσπότου, καὶ εἰσέρχεται μέσον τῆς αὐτῆς φίνας, καὶ προσκυνεῖ σχηματοειδῶς πῶς, καὶ ἐξέρω χεται τοῦ εἰσαγαγεῖν τὰ βῆλα. Καὶ συνεξίασιν αὐτῷ καὶ οἱ δύο ὀστιάριοι, καὶ ἵστανται ἔνδοθεν τοῦ βήλου, καὶ ὁ εἷς ἐξ αὐτῶν, ήγουν ὁ δεξιός, προσκυνῶν καὶ αὐτὸς σχηματοειδῶς πως τοὺς δεσπότας, καὶ οὕτως μετὰ τῆς δεξιᾶς χειρὸς ὀπισθίως κρούει τὰ δύο βῆλα. Οἱ δὲ σιλεντιάριοι σύρουσι διχῶς τὰ μῆλα, οἷον δεξιᾷ καὶ ἀριστερᾷ, καὶ εἰσέρχεται ὁ πραιπό σιτος, προπορεύμενος τῆ τάξει τῶν τε 6 μαγίστρων καὶ ἀνθυπάτων, ἤγουν τῶν φορούντων τους δώδεκα χρυσοϋράντους λώρος Καὶ ὁ μὲν πραιπόσιτος ἱσταται εἰς τὸν ἴδιον τόπον, οποίως καὶ οἱ ὀστιάριοι ἵσταται εἰς τοὺς ἰδίους τόπους, οἱ δὲ μάγιστροι καὶ πρῶτον μὲν τοῖς αὐτῶν γόνασι, ἔπειτα καὶ ταῖς χερσὶν, ἀριστερᾷ κατὰ τὰς οἰκείας τάξεις. ΙΘ'. Καὶ πάλιν ἐξέρχεται ὁ πραιπόσιτος ἐν τῷ αὐτῷ σχήματι μετὰ τῶν αὐτῶν ὀστιαρίων, καὶ εἰσε έρχονται πάλιν οἱ δύο ἐστιάριοι καθώς προείρηται, καὶ ἐνεργεῖ ὁ ἀριστερᾷ ἱστάμενος ἐστιάριος καθώς καὶ ὁ εἰς τὰ δεξιὰ, ήγουν ὡς προγέγραπται. Καὶ 4 τῶν δὲ μ. οἱ λοιποὶ ἀσπάζονται κατὰ τύπον τοῖς δεσπόταις καὶ εἶθ᾽ οὕτως τῷ στόματι καὶ ἴστανται δεξιᾷ καὶ συρόμενον βῆλον καθ᾿ ἕνα. καθ᾽ εἶς. εἷς. φίλημα βασιλικόν,, ασπαστικὸν βασιλέως.

ριος ἔνδοθεν τοῦ βήλου, ἵσταται, καὶ λαμβάνει νεῦμα ὁ πραιπόσιπος παρὰ τοῦ δεσπότου, καὶ διὰ τῆς οἰ κείας χλανίδος νεύει τῷ ὀστιαρίῳ, καὶ δὴ ὁ ἐστιάριος σχηματοειδῶς πῶς προσκυνῶν τοὺς δεσπότας, μετὰ τῆς δεξιᾶς χειρὸς ὀπισθίως κρούει τὸ βῆλον, καὶ διὰ τοῦ βήλου ὑπὸ τῶν σιλεντιαρίων συρο μένου εἰσάγονται οἱ προειρημένοι, καὶ ἀσπάζονται καὶ αὐτοὶ, καὶ πάλιν ἐξίασιν εἷς καθ᾽ εἰς δι' ἧς ἦλθον ὁδοῦ. ΗΙ. Καὶ μετὰ ταῦτα ἀνίστανται οἱ δεσπόται, καὶ αίρουσιν οἱ κουβικουλάριοι τὰ σελλία, καὶ ἱστῶσιν αὐτὰ εἰς τὴν ἐκ κισσοῦ καὶ μυρρίνης καὶ δενδρολι βάνου κατεσκευασμένην ἐν εἴδει τοῦ τοῦ στοιχείου φῖναν ἐν τῷ μέσῳ τοῦ αὐτοῦ τρικλίνου. Καὶ εἶθ' οὕτως λαμβάνει πάλιν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ δεσπότου, καὶ εἰσέρχεται μέσον τῆς αὐτῆς φίνας, καὶ προσκυνεῖ σχηματοειδῶς πῶς, καὶ ἐξέρω χεται τοῦ εἰσαγαγεῖν τὰ βῆλα. Καὶ συνεξίασιν αὐτῷ καὶ οἱ δύο ὀστιάριοι, καὶ ἵστανται ἔνδοθεν τοῦ βήλου, καὶ ὁ εἷς ἐξ αὐτῶν, ήγουν ὁ δεξιός, προσκυνῶν καὶ αὐτὸς σχηματοειδῶς πως τοὺς δεσπότας, καὶ οὕτως μετὰ τῆς δεξιᾶς χειρὸς ὀπισθίως κρούει τὰ δύο βῆλα. Οἱ δὲ σιλεντιάριοι σύρουσι διχῶς τὰ μῆλα, οἷον δεξιᾷ καὶ ἀριστερᾷ, καὶ εἰσέρχεται ὁ πραιπό σιτος, προπορεύμενος τῆ τάξει τῶν τε 6 μαγίστρων καὶ ἀνθυπάτων, ἤγουν τῶν φορούντων τους δώδεκα χρυσοϋράντους λώρος Καὶ ὁ μὲν πραιπόσιτος ἱσταται εἰς τὸν ἴδιον τόπον, οποίως καὶ οἱ ὀστιάριοι ἵσταται εἰς τοὺς ἰδίους τόπους, οἱ δὲ μάγιστροι καὶ πρῶτον μὲν τοῖς αὐτῶν γόνασι, ἔπειτα καὶ ταῖς χερσὶν, ἀριστερᾷ κατὰ τὰς οἰκείας τάξεις. ΙΘ'. Καὶ πάλιν ἐξέρχεται ὁ πραιπόσιτος ἐν τῷ αὐτῷ σχήματι μετὰ τῶν αὐτῶν ὀστιαρίων, καὶ εἰσε έρχονται πάλιν οἱ δύο ἐστιάριοι καθώς προείρηται, καὶ ἐνεργεῖ ὁ ἀριστερᾷ ἱστάμενος ἐστιάριος καθώς καὶ ὁ εἰς τὰ δεξιὰ, ήγουν ὡς προγέγραπται. Καὶ 4 τῶν δὲ μ. οἱ λοιποὶ ἀσπάζονται κατὰ τύπον τοῖς δεσπόταις καὶ εἶθ᾽ οὕτως τῷ στόματι καὶ ἴστανται δεξιᾷ καὶ συρόμενον βῆλον καθ᾿ ἕνα. καθ᾽ εἶς. εἷς. φίλημα βασιλικόν,, ασπαστικὸν βασιλέως.

ριος ἔνδοθεν τοῦ βήλου, ἵσταται, καὶ λαμβάνει νεῦμα ὁ πραιπόσιπος παρὰ τοῦ δεσπότου, καὶ διὰ τῆς οἰ κείας χλανίδος νεύει τῷ ὀστιαρίῳ, καὶ δὴ ὁ ἐστιάριος σχηματοειδῶς πῶς προσκυνῶν τοὺς δεσπότας, μετὰ τῆς δεξιᾶς χειρὸς ὀπισθίως κρούει τὸ βῆλον, καὶ διὰ τοῦ βήλου ὑπὸ τῶν σιλεντιαρίων συρο μένου εἰσάγονται οἱ προειρημένοι, καὶ ἀσπάζονται καὶ αὐτοὶ, καὶ πάλιν ἐξίασιν εἷς καθ᾽ εἰς δι' ἧς ἦλθον ὁδοῦ. ΗΙ. Καὶ μετὰ ταῦτα ἀνίστανται οἱ δεσπόται, καὶ αίρουσιν οἱ κουβικουλάριοι τὰ σελλία, καὶ ἱστῶσιν αὐτὰ εἰς τὴν ἐκ κισσοῦ καὶ μυρρίνης καὶ δενδρολι βάνου κατεσκευασμένην ἐν εἴδει τοῦ τοῦ στοιχείου φῖναν ἐν τῷ μέσῳ τοῦ αὐτοῦ τρικλίνου. Καὶ εἶθ' οὕτως λαμβάνει πάλιν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ δεσπότου, καὶ εἰσέρχεται μέσον τῆς αὐτῆς φίνας, καὶ προσκυνεῖ σχηματοειδῶς πῶς, καὶ ἐξέρω χεται τοῦ εἰσαγαγεῖν τὰ βῆλα. Καὶ συνεξίασιν αὐτῷ καὶ οἱ δύο ὀστιάριοι, καὶ ἵστανται ἔνδοθεν τοῦ βήλου, καὶ ὁ εἷς ἐξ αὐτῶν, ήγουν ὁ δεξιός, προσκυνῶν καὶ αὐτὸς σχηματοειδῶς πως τοὺς δεσπότας, καὶ οὕτως μετὰ τῆς δεξιᾶς χειρὸς ὀπισθίως κρούει τὰ δύο βῆλα. Οἱ δὲ σιλεντιάριοι σύρουσι διχῶς τὰ μῆλα, οἷον δεξιᾷ καὶ ἀριστερᾷ, καὶ εἰσέρχεται ὁ πραιπό σιτος, προπορεύμενος τῆ τάξει τῶν τε 6 μαγίστρων καὶ ἀνθυπάτων, ἤγουν τῶν φορούντων τους δώδεκα χρυσοϋράντους λώρος Καὶ ὁ μὲν πραιπόσιτος ἱσταται εἰς τὸν ἴδιον τόπον, οποίως καὶ οἱ ὀστιάριοι ἵσταται εἰς τοὺς ἰδίους τόπους, οἱ δὲ μάγιστροι καὶ πρῶτον μὲν τοῖς αὐτῶν γόνασι, ἔπειτα καὶ ταῖς χερσὶν, ἀριστερᾷ κατὰ τὰς οἰκείας τάξεις. ΙΘ'. Καὶ πάλιν ἐξέρχεται ὁ πραιπόσιτος ἐν τῷ αὐτῷ σχήματι μετὰ τῶν αὐτῶν ὀστιαρίων, καὶ εἰσε έρχονται πάλιν οἱ δύο ἐστιάριοι καθώς προείρηται, καὶ ἐνεργεῖ ὁ ἀριστερᾷ ἱστάμενος ἐστιάριος καθώς καὶ ὁ εἰς τὰ δεξιὰ, ήγουν ὡς προγέγραπται. Καὶ 4 τῶν δὲ μ. οἱ λοιποὶ ἀσπάζονται κατὰ τύπον τοῖς δεσπόταις καὶ εἶθ᾽ οὕτως τῷ στόματι καὶ ἴστανται δεξιᾷ καὶ συρόμενον βῆλον καθ᾿ ἕνα. καθ᾽ εἶς. εἷς. φίλημα βασιλικόν,, ασπαστικὸν βασιλέως.

εἰσάγονται κατὰ τὸ πρῶτον σχῆμα δεύτερον βήλον, οἵ τε ἀνθύπατοι καὶ πατρίκιοι μετὰ τῶν ἑαυτῶν και μησίων καὶ τῶν λευκῶν χρυσοτάβλων χλανιδίων καὶ ἀσπάζονται καὶ αὐτοὶ τοὺς δεσπότας, καὶ ἵσταν ται δεξιᾷ καὶ ἀριστερᾷ ὑποκάτω τῶν φορούντων τοὺς χρυσούς χώρους. Καὶ πάλιν ἐξέρχεται ὁ πραιπόσιτος ό ἐν τῷ αὐτῷ σχήματι καθὼς καὶ προείρηται, καὶ εἰσ άγει γ' βῆλον, τοὺς πρωτοσπαθαρίους καὶ ἐφρι κιαλίους, καὶ ἀσπαζονται καὶ αὐτοὶ τοὺς δεσπότας, καὶ ἵστανται καὶ αὐτοὶ δεξιᾷ καὶ αὐτοὶ τοὺς δεσπότας, τοῦ δευτέρου βήλου, καὶ πάλιν μετὰ τοῦτο ἐξέρχεται ἐν τῷ αὐτῷ σχήματι ὁ πραιπόσιτος καθὼς καὶ προ γέγραπται, καὶ εἰσάγει δ' βῆλον, τοὺς ἀσηκρήτας καὶ νοταρίους 40 τῶν σεκρέτων, καὶ ἀσπάζονται καὶ αὐτοὶ τοὺς δεσπότας, καὶ ἵστανται καὶ αὐτοὶ δεξιᾷ καὶ ἀριστερᾷ ὁποκάτω τῆς τάξεως τοῦ τρίτου βή λου. Κ΄. Καὶ πάντων στάντων εἰς τοὺς ἰδίους τόπους, λέγει διὰ 47 νεύματος τοῦ δεσπότου ὁ πραιπόσιτος εὐήχως πως καὶ ἐναρμονίως· «Κελεύσατε.» Καὶ μετὰ τοῦτο ἐπεύχονται πάντες· «Εἰς πολλοὺς χρόν νους καὶ ἀγαθοὺς ὁ Θεὸς ἀγάγοι τὴν δικαίαν ὑμῶν βασιλείαν!» Καὶ μετὰ τὸ ἐκβῆναι πάντας ἀνίστανται οἱ δεσπόται, καὶ ἀνέρχονται ἐν τῷ μεγάλῳ ἀκκου. βίτῳ μετὰ τῶν πραιποσίτων καὶ τῶν κοιτωνιτῶν καὶ μόνων· ἐν τοῖς γὰρ ἀργυροῖς κίοσι τοῦ αὐτοῦ ἀκκουβίτου κρέμανται βῆλα πρὸς τὸ μὴ ὁρᾶσθαι τοὺς δεσπότας, ὅτε ἐνδιδύσκονται τοὺς λώρους· ἐν γὰρ τῷ αὐτῷ ἀκκουβίτῳ ἐνδύουσι τοὺς δεσπότας τοὺς λώρους οἵ τε ἀῶν ἀλλαξίμων τοῦ κουβουκλείου καὶ οἱ βεστήτορες, μετὰ τῶν πραιποσίτων καὶ τοῦ 45 χλανιδίων Β. χλανι δ., χλανίδων 46 ἀσηκρήτους νοταρ. 47 λέγει δὲ διὰ θά. χλανι, χλανιδίων χλανίδων ασπαθάριος α πρῶτος. α α καθέζεσθαι ὡς πρωτοσπαθάριον καὶ φορεῖν ἐπικουτζούλιον??

δευτέρου καὶ τῶν κοιτωνιτῶν. Καὶ μέτα τὸ ἐνδυ θῆναι 18 τοὺς λώρους τους δεσπότας καὶ ὑπὸ τῶν πραιποσίτων στεφθῆναι λαμβάνουσιν ἐν μὲν τὴν δεξιᾷ χειρὶ τὴν ἀκακίαν (β), ἐν δὲ τῇ εὐωνύμῳ τοὺς ἐκ λίθων και μαργαρων ημφιεσμένους χρυσούς σταυ ροὺς, καὶ ὅτε κατέλθωσι τὰ βάθρα τοῦ αὐτοῦ ἀκκου βίτου, ἐπεύχονται αὐτοῖς οἵ τε τοῦ μαγλαβίου καὶ οἱ τῆς ἑταιρείας. Οἱ δὲ δεσπόται ἐξέρχονται την μέσην τοῦ αὐτοῦ τρικλίνου, ὀψικευόμενοι ὑπὸ τοῦ κουβου κλείου 60 εἰς τὸν πόρτηκα, καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε ἀπέρχονται ἐν τῷ ὀνοποδίῳ, καὶ γίνεται α' δοχὴ ἐκεῖ, οἵ τε μάγιστροι καὶ ἀνθύπατοι οἱ φοροῦντες τοὺς λώρους καὶ οἱ λοιποὶ μετὰ τῶν ἰδίων ἀλλαξίμων, καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε κατέρχονται ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, καὶ τὰ ἐξῆς ἐπιτελεῖται καθὼς καὶ ἀνωτέρω εἴρηται καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς προελεύσεσι. ΚΑ. Καὶ τοῦτο δεῖ τὸ εἰδέναι· ὅτι ἡ ἁγία καὶ μεγάλη Κυριακή, εἰς τὰ ἅγια καὶ εἰς τὸν ἀσπα σμὸν καὶ εἰς τὴν ἁγίαν κοινωνίαν μετὰ τῶν χλανιδίων ἐξέρχονται οἱ δεσπόται καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς προελεύσεσι, καὶ οὐ μετὰ τῶν λώρων, ἀπὸ δὲ τοῦ κράματος ἀμφιέννυνται τοὺς λώ ρους, καὶ τὰ ἑξῆς ἐπιτελεῖται καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς προελεύσεσι. Χρὴ γινώσκειν δ', ὅτι τῇ ἑορτῇ τοῦ γενεσίου τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου οὐ στέφονται οἱ δεσπόται καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς προελεύσεσιν, ἀλλὰ πάντων τελουμένων καθώς προείρηται, ἐξέρ χονται οἱ δεσπόται ἀπὸ διβητησίου ἀπὸ τοῦ κοιτῶ νος τῆς Δάφνης, καὶ ἐν τῷ ὀκταγώνῳ κουβουκλείῳ βάλλουσι τὰς ἑαυτῶν χλανίδας κατὰ τὸν τύπον τῶν προλεχθεισῶν προελεύσεων, καὶ τὰ ἑξῆς ἐπιτελεῖται καθώς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς προελεύσεσι· πλὴν δοχαί παρὰ τῶν δήμων οὐ γίνονται 58 ἀλλ᾽ ἐν τοῖς τόποις, ἐν οἷς αἱ δοχαὶ γίνονται, οἱ τῶν δύο μερών νοτάριο: καὶ μαΐστωρες Ῥωμαίζουσι τοὺς δεσπότας τὰ τῇ ἑορτῇ ἁρμύζοντα, ἀπὸ μὲν τῆς δοχῆς τῶν λύχνων ὁ τοῦ μέρους τῶν Βενέτων νοτάριος, καὶ @ δεξ 53 αὐτὸν περιπατεῖν ὄπισθεν τῶν δεσποτῶν πλησ σόον καὶ λέγειν τοὺς κατὰ τύπον ἰάμβους ἕως τῶν πυλῶν τῶν ἀγύντων εἰς τὰς σχολές. ᾿Απὸ γὰρ τῶν ἐκεῖσε εἰσφερόντων μεγάλων πυλῶν, ἤγουν ἀπὸ τοῦ προπυλαίου τῶν Ἁγίων Αποστόλων, ἄρχεται ἰαμβί ζειν ὁ τοῦ μέρους τῶν Πρασίνων μαΐστωρ ἕως τῆς μεγάλης πύλης τῶν σχολῶν τῆς ἐξαγούσης ἐπὶ τὸν τῆς χαλκῆς θόλον· Ενδοθεν γὰρ τῆς αὐτῆς πύλης ίσταται ὁ τοῦ μέρους τῶν Βενέτων μαΐστωρ, καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε ἄρχεται καὶ αὐτὸς ἰαμβίζειν ἕως τοῦ στενακίου τοῦ ἐξάγοντος πρὸς τὸν ἔμβολον τοῦ ἁγίου φρέατος· ἔξω γὰρ τῆς σιδηρᾶς πύλης του * ἐνδυθῆναι ἐνδυ, ἐνδύεσθαι 49 ὑποκάτω κουβ. 50 δεῖ δή, χρή, 51 ΣΧΟΛ. Ιστέον, ὅτι ταυτῇ τῇ ἑορτῇ ἀπὸ τοῦ ὀκταγώνου κουβουλείου οὐκ εἰσέρχον ται σε δεσπόται ἐν τῷ ναῷ τοῦ ῾Αγίου Στεφάνου, ἀλλ᾽ εὐθὺς ἐν τῷ κοιτώνι. 58 ΣΧΟΛ. Ιστέον, ὅτι ταύτῃ τῇ προελεύσει οὐ γίνονται [δοχαὶ] ἐν τῷ πόρτηκι [του] αὐγουστέως, ἐν [τῇ] χρυσῇ χειρὶ, [ἀλλ' ἐν τῷ] ἀνο ποδίῳ καὶ ἐν τῷ [κον] σιστωρίῳ, τὰ λοιπὰ καθώς προείρηται. ω δεῖ δὴ δεύτερος, ὁ μὲν Σέργιος πριμικήριος ἦν, ὁ δὲ Βάκχος δεύτερος αὐτοῦ, δευτερεύων 9., δευτερεύοντας τῶν δηφενσόρων, ἱερέων, διακόνων, ακακία, ἀνεξικα καὶ, Ιστέον, ὅτι ταύτῃ. έμβάλλειν,

δευτέρου καὶ τῶν κοιτωνιτῶν. Καὶ μέτα τὸ ἐνδυ θῆναι 18 τοὺς λώρους τους δεσπότας καὶ ὑπὸ τῶν πραιποσίτων στεφθῆναι λαμβάνουσιν ἐν μὲν τὴν δεξιᾷ χειρὶ τὴν ἀκακίαν (β), ἐν δὲ τῇ εὐωνύμῳ τοὺς ἐκ λίθων και μαργαρων ημφιεσμένους χρυσούς σταυ ροὺς, καὶ ὅτε κατέλθωσι τὰ βάθρα τοῦ αὐτοῦ ἀκκου βίτου, ἐπεύχονται αὐτοῖς οἵ τε τοῦ μαγλαβίου καὶ οἱ τῆς ἑταιρείας. Οἱ δὲ δεσπόται ἐξέρχονται την μέσην τοῦ αὐτοῦ τρικλίνου, ὀψικευόμενοι ὑπὸ τοῦ κουβου κλείου 60 εἰς τὸν πόρτηκα, καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε ἀπέρχονται ἐν τῷ ὀνοποδίῳ, καὶ γίνεται α' δοχὴ ἐκεῖ, οἵ τε μάγιστροι καὶ ἀνθύπατοι οἱ φοροῦντες τοὺς λώρους καὶ οἱ λοιποὶ μετὰ τῶν ἰδίων ἀλλαξίμων, καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε κατέρχονται ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, καὶ τὰ ἐξῆς ἐπιτελεῖται καθὼς καὶ ἀνωτέρω εἴρηται καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς προελεύσεσι. ΚΑ. Καὶ τοῦτο δεῖ τὸ εἰδέναι· ὅτι ἡ ἁγία καὶ μεγάλη Κυριακή, εἰς τὰ ἅγια καὶ εἰς τὸν ἀσπα σμὸν καὶ εἰς τὴν ἁγίαν κοινωνίαν μετὰ τῶν χλανιδίων ἐξέρχονται οἱ δεσπόται καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς προελεύσεσι, καὶ οὐ μετὰ τῶν λώρων, ἀπὸ δὲ τοῦ κράματος ἀμφιέννυνται τοὺς λώ ρους, καὶ τὰ ἑξῆς ἐπιτελεῖται καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς προελεύσεσι. Χρὴ γινώσκειν δ', ὅτι τῇ ἑορτῇ τοῦ γενεσίου τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου οὐ στέφονται οἱ δεσπόται καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς προελεύσεσιν, ἀλλὰ πάντων τελουμένων καθώς προείρηται, ἐξέρ χονται οἱ δεσπόται ἀπὸ διβητησίου ἀπὸ τοῦ κοιτῶ νος τῆς Δάφνης, καὶ ἐν τῷ ὀκταγώνῳ κουβουκλείῳ βάλλουσι τὰς ἑαυτῶν χλανίδας κατὰ τὸν τύπον τῶν προλεχθεισῶν προελεύσεων, καὶ τὰ ἑξῆς ἐπιτελεῖται καθώς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς προελεύσεσι· πλὴν δοχαί παρὰ τῶν δήμων οὐ γίνονται 58 ἀλλ᾽ ἐν τοῖς τόποις, ἐν οἷς αἱ δοχαὶ γίνονται, οἱ τῶν δύο μερών νοτάριο: καὶ μαΐστωρες Ῥωμαίζουσι τοὺς δεσπότας τὰ τῇ ἑορτῇ ἁρμύζοντα, ἀπὸ μὲν τῆς δοχῆς τῶν λύχνων ὁ τοῦ μέρους τῶν Βενέτων νοτάριος, καὶ @ δεξ 53 αὐτὸν περιπατεῖν ὄπισθεν τῶν δεσποτῶν πλησ σόον καὶ λέγειν τοὺς κατὰ τύπον ἰάμβους ἕως τῶν πυλῶν τῶν ἀγύντων εἰς τὰς σχολές. ᾿Απὸ γὰρ τῶν ἐκεῖσε εἰσφερόντων μεγάλων πυλῶν, ἤγουν ἀπὸ τοῦ προπυλαίου τῶν Ἁγίων Αποστόλων, ἄρχεται ἰαμβί ζειν ὁ τοῦ μέρους τῶν Πρασίνων μαΐστωρ ἕως τῆς μεγάλης πύλης τῶν σχολῶν τῆς ἐξαγούσης ἐπὶ τὸν τῆς χαλκῆς θόλον· Ενδοθεν γὰρ τῆς αὐτῆς πύλης ίσταται ὁ τοῦ μέρους τῶν Βενέτων μαΐστωρ, καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε ἄρχεται καὶ αὐτὸς ἰαμβίζειν ἕως τοῦ στενακίου τοῦ ἐξάγοντος πρὸς τὸν ἔμβολον τοῦ ἁγίου φρέατος· ἔξω γὰρ τῆς σιδηρᾶς πύλης του * ἐνδυθῆναι ἐνδυ, ἐνδύεσθαι 49 ὑποκάτω κουβ. 50 δεῖ δή, χρή, 51 ΣΧΟΛ. Ιστέον, ὅτι ταυτῇ τῇ ἑορτῇ ἀπὸ τοῦ ὀκταγώνου κουβουλείου οὐκ εἰσέρχον ται σε δεσπόται ἐν τῷ ναῷ τοῦ ῾Αγίου Στεφάνου, ἀλλ᾽ εὐθὺς ἐν τῷ κοιτώνι. 58 ΣΧΟΛ. Ιστέον, ὅτι ταύτῃ τῇ προελεύσει οὐ γίνονται [δοχαὶ] ἐν τῷ πόρτηκι [του] αὐγουστέως, ἐν [τῇ] χρυσῇ χειρὶ, [ἀλλ' ἐν τῷ] ἀνο ποδίῳ καὶ ἐν τῷ [κον] σιστωρίῳ, τὰ λοιπὰ καθώς προείρηται. ω δεῖ δὴ δεύτερος, ὁ μὲν Σέργιος πριμικήριος ἦν, ὁ δὲ Βάκχος δεύτερος αὐτοῦ, δευτερεύων 9., δευτερεύοντας τῶν δηφενσόρων, ἱερέων, διακόνων, ακακία, ἀνεξικα καὶ, Ιστέον, ὅτι ταύτῃ. έμβάλλειν,

αὐτοῦ στενακίου, ἐν τῷ τὸ εἴλημά ἐστιν, ἵσταται ὁ τοῦ μέρους τῶν Πρασίνων νοτάριος, καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε ἄγεται καὶ αὐτὸς ἰαμβίζειν ἕως τοῦ ἁγίου φρέατος. ΚΒ΄. Καὶ δὴ τῶν δεσποτῶν εἰσερχομένων ἐν τῷ ἁγίῳ φρέατι, διάτῆς τρισσῆς μετὰ τῶν κηρῶν προσ κυνήσεως ἀπευχαριστοῦσι τῷ Θεῷ, καὶ προσκυνή σαντες τὸ ἅγιον φρέαρ, εἰσέρχονται διὰ τῆς εἰσ αγούσης πύλης ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε εἰς τὴν ἐκκλησίαν ἐκεῖςε γὰρ ἵσταται ὁ πατριάρχης μητὰ τῆς συνήθους αὐτῷ ὑπηρεσίας καὶ τάξεως. Καὶ δὴ τοῦ πατριάρχου θυμιώντος κατὰ τὸν τύπον τοὺς δεσπότας, ἀσπάζον ται αὐτὸν οἱ δεσπόται, καὶ εἶθ᾽ οὕτως εἰσέρχονται διὰ τῆς ἐκεῖσε εἰσφερούσης πύλης πρὸς τὸ δεξιόν μέρος του βήματος· ἐκεῖσε γὰρ οἱ τῆς συγκλήτου πάντες ἵστανται ἐπευχόμενοι τοῦ δεσπότας. Καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε εἰσέρχονται εἰς τὰ ἅγια θύρια, καὶ διὰ τῆς τρισσῆς μετὰ τῶν κηρῶν προσκυνήσεως απευχαρι στοῦσι τῷ Θεῷ, καὶ τὰ ἑξῆς κατὰ τύπον τελοῦσι. Καὶ εἶθ' οὕτως λαμβάνει ἀπὸ χειρῶν 54 τοῦ καστρησίου ὁ πατριάρχης τὸν θυμιατὸν καὶ ἐπιδίδωσι τῷ βασιλεῖ, καὶ θυμιᾷ ὁ βασιλεὺς πέριξ τῆς ἁγίας τρα πέζης, καὶ μετὰ τὸ θυμιᾶσαι ἵσταται καὶ ὁ πατριάρ χης καὶ ὁ βασιλεὺς ἔμπροσθεν τῆς ἁγίας τραπέζης, καὶ τῆς ἐκφωνήσεως παρὰ τοῦ ἀρχιδιακόνου 56 χειρῶς χειρῶν, χειρός στε νωπός, στενω πόν εἰ ἔμβολον 164. Β. 2: Στενωπὸν αὐτοῖς ἀποτέτακτο δν ἔμβολον ὀνομάζουσιν οἱ πολλοί. καστρίσιος καν στρίσιος, η Καστρίσιος, παρεμβολῆς ἄρχων ἤ ἐντολέως ὑπηρέτης. τοῦ κλεινοῦ καστρισίου τῆς βασιλικῆς τραπέζης. ὁ τερπνός καστρήσιος, Αμα τῷ εἰσελθεῖν τὸν πατριάρχην, ὁ καυστή ό σιος ἔχων προητοιμασμένον τὸν θυμιατών, βαλὼν ἐν αὐτῷ θυμίαμα λέγει· Εὐλόγησον, δέσποτα, τὸ θυ μίαμα. Ο δ᾽ εὐλογῶν αὐτὸ λέγει τὴν εὐχὴν τοῦ θυμιάματος καθ᾿ ἑαυτὸν, καὶ λαμβάνων τὸν θυμιστὸν ἐκ τῶν χειρῶν αὐτοῦ, θυμιᾷ κύκλῳ σταυροειδῶς τὴν ἁγίαν τράπεζαν. - τα λαμβάνει τὸ δικήριον ἀπ' αὐτοῦ. ἐκφώνησιν, φωνή, 125: Ἐπεὶ δὲ καὶ ᾄδειν ἐχρῆν αὐτ τοὺς καὶ τελεῖν τὰ μυστήρια, τὰς μὲν ᾠδὰς ἐξοπλή ρουν κιθάρας νῦν μὲν ἠρέμα πως οὕτω καὶ λιγυρώς ἐπηχοῦντες, τὰ μυστικά μιμούμενοι, νῦν δὲ ἀνέτῳ φορᾷ καὶ διαπρυσίῳ κατὰ τὰς ἐκφωνήσεις δῆθεν τῶν ἱερέων. Εκφώ νησις τὴν ἐκφώνησιν Τὰς εὐχὰς τῶν τριῶν ἀντιφωνῶν ὁμοῦ λέγων καὶ τὰς ἐκφωνήσεις καθ᾿ ἑαυτὸν, ἐκφώνησις ἐκφωνήσεις

αὐτοῦ στενακίου, ἐν τῷ τὸ εἴλημά ἐστιν, ἵσταται ὁ τοῦ μέρους τῶν Πρασίνων νοτάριος, καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε ἄγεται καὶ αὐτὸς ἰαμβίζειν ἕως τοῦ ἁγίου φρέατος. ΚΒ΄. Καὶ δὴ τῶν δεσποτῶν εἰσερχομένων ἐν τῷ ἁγίῳ φρέατι, διάτῆς τρισσῆς μετὰ τῶν κηρῶν προσ κυνήσεως ἀπευχαριστοῦσι τῷ Θεῷ, καὶ προσκυνή σαντες τὸ ἅγιον φρέαρ, εἰσέρχονται διὰ τῆς εἰσ αγούσης πύλης ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε εἰς τὴν ἐκκλησίαν ἐκεῖςε γὰρ ἵσταται ὁ πατριάρχης μητὰ τῆς συνήθους αὐτῷ ὑπηρεσίας καὶ τάξεως. Καὶ δὴ τοῦ πατριάρχου θυμιώντος κατὰ τὸν τύπον τοὺς δεσπότας, ἀσπάζον ται αὐτὸν οἱ δεσπόται, καὶ εἶθ᾽ οὕτως εἰσέρχονται διὰ τῆς ἐκεῖσε εἰσφερούσης πύλης πρὸς τὸ δεξιόν μέρος του βήματος· ἐκεῖσε γὰρ οἱ τῆς συγκλήτου πάντες ἵστανται ἐπευχόμενοι τοῦ δεσπότας. Καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε εἰσέρχονται εἰς τὰ ἅγια θύρια, καὶ διὰ τῆς τρισσῆς μετὰ τῶν κηρῶν προσκυνήσεως απευχαρι στοῦσι τῷ Θεῷ, καὶ τὰ ἑξῆς κατὰ τύπον τελοῦσι. Καὶ εἶθ' οὕτως λαμβάνει ἀπὸ χειρῶν 54 τοῦ καστρησίου ὁ πατριάρχης τὸν θυμιατὸν καὶ ἐπιδίδωσι τῷ βασιλεῖ, καὶ θυμιᾷ ὁ βασιλεὺς πέριξ τῆς ἁγίας τρα πέζης, καὶ μετὰ τὸ θυμιᾶσαι ἵσταται καὶ ὁ πατριάρ χης καὶ ὁ βασιλεὺς ἔμπροσθεν τῆς ἁγίας τραπέζης, καὶ τῆς ἐκφωνήσεως παρὰ τοῦ ἀρχιδιακόνου 56 χειρῶς χειρῶν, χειρός στε νωπός, στενω πόν εἰ ἔμβολον 164. Β. 2: Στενωπὸν αὐτοῖς ἀποτέτακτο δν ἔμβολον ὀνομάζουσιν οἱ πολλοί. καστρίσιος καν στρίσιος, η Καστρίσιος, παρεμβολῆς ἄρχων ἤ ἐντολέως ὑπηρέτης. τοῦ κλεινοῦ καστρισίου τῆς βασιλικῆς τραπέζης. ὁ τερπνός καστρήσιος, Αμα τῷ εἰσελθεῖν τὸν πατριάρχην, ὁ καυστή ό σιος ἔχων προητοιμασμένον τὸν θυμιατών, βαλὼν ἐν αὐτῷ θυμίαμα λέγει· Εὐλόγησον, δέσποτα, τὸ θυ μίαμα. Ο δ᾽ εὐλογῶν αὐτὸ λέγει τὴν εὐχὴν τοῦ θυμιάματος καθ᾿ ἑαυτὸν, καὶ λαμβάνων τὸν θυμιστὸν ἐκ τῶν χειρῶν αὐτοῦ, θυμιᾷ κύκλῳ σταυροειδῶς τὴν ἁγίαν τράπεζαν. - τα λαμβάνει τὸ δικήριον ἀπ' αὐτοῦ. ἐκφώνησιν, φωνή, 125: Ἐπεὶ δὲ καὶ ᾄδειν ἐχρῆν αὐτ τοὺς καὶ τελεῖν τὰ μυστήρια, τὰς μὲν ᾠδὰς ἐξοπλή ρουν κιθάρας νῦν μὲν ἠρέμα πως οὕτω καὶ λιγυρώς ἐπηχοῦντες, τὰ μυστικά μιμούμενοι, νῦν δὲ ἀνέτῳ φορᾷ καὶ διαπρυσίῳ κατὰ τὰς ἐκφωνήσεις δῆθεν τῶν ἱερέων. Εκφώ νησις τὴν ἐκφώνησιν Τὰς εὐχὰς τῶν τριῶν ἀντιφωνῶν ὁμοῦ λέγων καὶ τὰς ἐκφωνήσεις καθ᾿ ἑαυτὸν, ἐκφώνησις ἐκφωνήσεις

ΒΥΖΑΝΤΙΝΑ γενομένης τῆς τε εὐχῆς παρὰ τοῦ πατριάρχου τελουμένης, καὶ τὰ ἑξῆς τῆς ἐκκλησιαστικῆς καταστάσεως γενομένης πάσης, ἐξέρχονται οἱ δεσπόται ἅμα τῷ πατριάρχῃ, προπορευομένων αὐτῶν τοῦ τε σταυροῦ καὶ τοῦ Εὐαγγελίου ΚΓ΄. Καὶ δὴ ἐρχομένων 55 αὐτῶν ὄπισθεν τοῦ ἀμ σωνες, έχουν πρὸ τῶν μεγάλων πυλῶν ἵστανται ἐκεῖσε οἵ τε δεσπόται καὶ ὁ πατριάρχης μετά τε τοῦ σταυροῦ καὶ τοῦ Εὐαγγελίου, καὶ δὴ ἐρχομένων αὐτ τῶν, γίνεται κἀκεῖσε εὐχὴ κατὰ τὴν ἐκκλησιαστικὴν ἀκολουθίαν, καὶ εἶθ᾽ οὕτως συνεξέρχεται ὁ πατριάρ χης τοῖς δεσπόταις τὰς βασιλικάς πύλας, καὶ ἀσπά ζεται αὐτοὺς κἀκεῖτε, καὶ οἱ μὲν δεσπόται εἰσέρχον ται ἐν τῷ βήλῳ τῷ κρεμαμένῳ ἐν τῷ νάρθηκι, καὶ ἐκεῖσε σκεπαζόμενοι, πάλιν ἐξέρχονται, καὶ ἀσπά ζονται τὸν πατριάρχην, καὶ ἀποκινοῦσι 56 μετὰ τῆς οἰκείας λιτῆς, καὶ ἀπέρχονται ἕως τοῦ πορφυρού με γάλου κίονος του φόρου καὶ οἱ μὲν δεσπόται ἵστανται ἐν ταῖς τοῦ πορφυροῦ μεγάλου κίονος ἀνα βάθεσις, οἱ δὲ μάγεστροι καὶ ἀνθύπατοι καὶ πατρί κιοι καὶ λοιποὶ συγκλητικοὶ ἐν τοῖς δεξιοῖς μέρεσι πρὸ τῆς τῶν δεσποτῶν στάσεως ἵστανται, ἤγουν ἔν δοθεν τῆς κιονοστασίας του φόρου, οἱ δὲ τοῦ κου βουκλείου ἐν ταῖς δεξιαῖς ἀναβάθραις τοῦ αὐτοῦ κίο νος, οἱ δὲ δῆμο: τῶν δύο μερῶν ἵστανται ἐν ταῖς ἐκεῖσε μικραῖς ἀναβάθραις ἀντικρὺ τῶν δεσποτῶν, δηλονότι ἔξω τῆς κιονοστασίας τοῦ δεξιοῦ μέρους, ἐν ᾧ οἱ τῆς συγκλήτου ἵστανται. σε διερχομ. 56 ἀποκρίνουσι ἀντίφωνα Ὁ δευτερεύων τῶν διακόνων μετ' εὐλαβείας λέγων καθ' ἑαυτόν· Κύριε, τὰ χείλη μου ἀνοίξεις καὶ τὸ στόμα μου αναγγελεῖ τὴν αἴνεσίν του, καὶ οὕτως ἐκφωνεῖ· Εὐλόγησον, δέσποτα. ἐκτώνως ἀρτοκλασία): λαβὼν ἄρτον ἕνα ἐπὶ χεῖρας καὶ τυπώσας ἐν αὐτῷ σταυρὸν ἐπεύχεται τὴν εὐχὴν ταύτην ἐκφώνως. ἀπὸ φωνῆς κηρυκεῖα]

ΚΔ΄. Καὶ δὴ τοῦ πατριάρχου ἀνερχομένου μετὰ τῆς οἰκείας λιτῆς, προεισέρχονται μὲν ἔ δοθεν τῆς κιονοστασίας οἱ ἐκδικοι μετὰ τὰς ἑαυτῶν βα κτηρίας πρὸ τῆς πρώτης αναβάσεως τῆς δεσποτικῆς ἄνόδου τοῦ κίονος καὶ 57 εἰσέρχονται οἱ μητροπολίται καὶ ἀρχιεπίσκοποι, καὶ τὴν κατὰ τύπον ἀποτελοῦσι προσκύνησιν, δηλονότι διὰ τοῦ τῆς καταστάσεως καὶ τοῦ ῥεφερενδαρίου προσαγομένους καὶ τοὺς δεσπότας προσκυνοῦντας 58, καὶ ἵστανται μὲν οὗτοι ἐν τῷ εὐσ ώνύμῳ μέρει τῶν ἀναβάθρων τοῦ κίονος. Καὶ μετὰ ταῦτα εἰσέρχονται οι προπορευόμενοι τῆς ἐκκλησια στικῆς λιτῆς καὶ ψάλλοντες 50, καὶ εἶθ' οὕτως εἰσέρ χεται ὁ πατριάρχης μετά τε τοῦ σταυροῦ καὶ τοῦ Εὐαγγελίου, παρακρατούμενος ὑπὸ τῶν πρώτων καὶ οἰκείων αὐτοῦ· καὶ ὅτε τῆς πρώτης βαθμί δος τῆς δεσποτικῆς ἀναβάσεως ἔλθοι, ἐπιδίδουσι τοῖς δεσπόταις οἱ πραιπόσιτοι τοὺς συνήθεις κηρούς κατά τὸ εἰωθὸς, καὶ προσκυνοῦσι τὸν σεβάσμιον τύπον τοῦ ζωοποιού σταυροῦ, ἀσπαζόμενοι τό τε ἅγιον Εὐαγγέλιον καὶ αὐτὸν τὸν τίμιον σταυρὸν, ἔπειτα τὸν πατριάρχην. Καὶ οἱ μὲν δεσπόται ἵστανται ἐν ᾧ τόπῳ καὶ προίσταντο, ὁ δὲ σταυρὸς ἵσταται ἐν τῇ ἐφιδρο μένῃ βάσει ταῖς αὐταῖς ἀναβάθραις, ὁ δὲ πατριάρχης μετὰ τοῦ Εὐαγγελίου καὶ τῶν εἰκείων διακόνων καὶ ψαλτῶν ἀνέρχεται ἐν τῷ εὐκτηρίῳ τοῦ αὐτοῦ κίονος, ἤγουν τοῦ ἁγίου Κωνσταντίνου, καὶ διὰ νεύματος τοῦ πραιποσίτου ἄρχονται ψάλλειν τὰ δύο μέρη τὴν τῆς ἑορτῆς καταβασίαν. Καὶ τούτου τρισσῶς ἀδομέ νου, γίνεται ἡ συςήθης ἐκτενή παρὰ τοῦ διακό. νου, δηλονότι προκύπτοντος διὰ τῶν θυρίδων τοῦ εὐωνύμου μέρους τοῦ αὐτοῦ εὐκτηρίου. Καὶ δὴ τῆς ἐκτενῆς τελεσθείσης, μετὰ τὴν τοῦ πατριάρχου προσκυνοῦντες 1 ψάλλονται 67 καὶ ἀρχιεπ. 60 προσαγόμενοι πλησίον Σωοποιοῦ εἰς εὕρεσιν τοῦ σωοποιοῦ σταυροῦ, ἐκτενή ἐκτενής ἐκτενής λιτανεία ἡ ἐκτενὴ ἐκτενή, ἀπὸ τῆς ἐκτάσεως τῶν χειρῶν ἐκτάδην εὐχὴ καὶ δέησις ἐκτενής ὀρθοί, στῶμεν και λῶς. ὅτι μετά ἐκτενείας Κοινή πάντες, ἀκούοντες του διακόνου κελεύοντος καὶ λέ γοντος· Δεηθῶμεν ὑπὲρ τοῦ ἐπισκόπου καὶ ὑπὲρ τῶν ἐνταῦθα, καὶ ὑπὲρ τῶν ἀπανταχοῦ, οὐ παραι τεῖσθε ποιεῖν τὸ ἐπιταγμα, ἀλλὰ καὶ μετ᾿ ἐκτενείας ἀναφέρετε τὴν εὐχήν. προκύπτειν,

ἐκφώνησιν 60 ἀποχαιρετίζουσι τοῦτον οἱ δεσπόται ἐν οἷς ἵστανται τόποις καὶ μετὰ τῆς οἰκείας λιτής κατέρχεται ἕως τοῦ ναοῦ τῆς οι υπεραγίας Θεοτόκου τῶν χαλκοπρατείων καὶ καθέζονται ἐν τῷ νάρ θηκ: ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐκκλησίας, τῆς βασιλικής τάξεως ἐκεῖσε παρισταμένης, ήγουν τοῦ κουβουκλείου καὶ τῶν ἀσηκρητῶν χρυσοτρικλινιτῶν τε καὶ βασιλικῶν ἀνθρώπων. Καὶ δὴ τῶν μητροπολιτῶν διερχομένων, ποιοῦσι πάλιν προσκύνησιν κατὰ τὸν εἰρημένον ἄνωθεν τύπον τῆς προσκυνήσεως, καὶ εἶθ᾽ οὕτως εἰσέρ χονται καὶ οἱ τῆς λιτῆς τοῦ πατριάρχου προπορευόμενοι καὶ ψάλλοντες, καὶ μετὰ ταῦτα εἰσέρχεται ὁ πατριάρχης μετὰ τοῦ σταυροῦ καὶ τοῦ Εὐαγγελίου. ΚΕ. Καὶ ἀνίστανται οἱ δεσπόται, καὶ ὑπαντῶσιν αὐτῷ καὶ ἀσπάζονται, καὶ ἵστανται ἀμφότεροι ἐπὶ τῶν βασιλικῶν πυλῶν, καὶ τῆς συνήθους εὐχῆς τε λουμένης ὑπὸ τοῦ πατριάρχου καθὼς ἀνωτέρω εἴρη ται, γίνεται ἡ εἴσοδος, καὶ δὴ τῶν δεσποτῶν εἰσερχο μένων ἐν τῷ βήματι καὶ τὸ ἀποκόμοιον ἐπὶ τῆς ἁγίας τραπέζης ἀποτιθεμένων, ἐξέρχονται διὰ τοῦ ἀριστεροῦ μέρους τοῦ αὐτοῦ θυσιαστηρίου, καὶ διέρ χονται διὰ τοῦ γυναικίτου τῆς αὐτῆς ἐκκλησίας. Ἐν δὲ τῷ γυναικίτῃ ἐναπομένει πᾶσα ἡ σύγκλητος, " ἐπευχόμενοι δὲ τοῖς δεσπόταις, καὶ εἰσέρχονται οἱ δεσπόται μετὰ τοῦ πατριάρχου καὶ τοῦ κουβουκλείου διὰ τῆς τροπικῆς εἰς τὴν ἁγίαν τράπεζαν τῆς ἁγίας σορού καὶ πάλιν διὰ τῆς τρισσῆς μετά τῶν κηρῶν προσκυνήσεως ἀπευχαριστοῦσι τῷ Θεῷ, ἀποτιθέασιν ἕτερον ἀποκόμβιον ἐν τῇ ἁγίᾳ σορῷ, καὶ εἶθ᾽ οὕτως ἐν τῷ εὐωνύμῃ εὐκτηρίῳ τῆς αὐτῆς ἐκκλησίας μετὰ τῶν κηρῶν εὐχόμενοι, ἀποτιθέασιν ἕτερον ἀποκόμοιον ἐν τῇ ἁγίᾳ σορῷ. Καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε εἰσέρχονται ἐν τῇ τροπικῇ τῆς ἁγίας σορού, καὶ ἀσπαζόμενοι ἀποχαιρετίζουσι τὸν πατριάρχην, καὶ ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται τὰ χρυσοκέντητα τού των πορφυρά σκαραμάγγια καὶ μετὰ τὴν τοῦ Εὐαγγελίου ἀπόλυσιν καὶ τῆς ἐκτενῆς πάλιν εἰσέρ χεται ὁ πατριάρχης ἐν τῇ αὐτῇ τροπικῇ, καὶ στέφει τοὺς δεσπότας, καὶ τὰς συνήθεις δίδωσιν εὐλογίας, 6 ΣΧΟΛ. Ιστέον, ὅτι τῆς ἐκτενῆς λεγομένης ὑπὸ τῶν πραιποσίτων λαμβάνουσιν τοὺς κηροὺς οἱ δε σπόται, καὶ μέχρι συμπληρώσεως ταύτης βαστάζουσι, καὶ εἶθ᾽ οὕτως διὰ τρισσῆς προσκυνήσεως τῷ Θεῷ ἀπεύχαριστοῦντες ἐπιδιδοῦσιν τοὺς κηροὺς κατὰ τὸ εἰωθὸς τοῖς πραιποσίτος. οι και μετά ναοῦ τῆς 68 ἐπευχομένη υγιαικίτη για σορός, [Η ἁγία σορός

ἐκφώνησιν 60 ἀποχαιρετίζουσι τοῦτον οἱ δεσπόται ἐν οἷς ἵστανται τόποις καὶ μετὰ τῆς οἰκείας λιτής κατέρχεται ἕως τοῦ ναοῦ τῆς οι υπεραγίας Θεοτόκου τῶν χαλκοπρατείων καὶ καθέζονται ἐν τῷ νάρ θηκ: ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐκκλησίας, τῆς βασιλικής τάξεως ἐκεῖσε παρισταμένης, ήγουν τοῦ κουβουκλείου καὶ τῶν ἀσηκρητῶν χρυσοτρικλινιτῶν τε καὶ βασιλικῶν ἀνθρώπων. Καὶ δὴ τῶν μητροπολιτῶν διερχομένων, ποιοῦσι πάλιν προσκύνησιν κατὰ τὸν εἰρημένον ἄνωθεν τύπον τῆς προσκυνήσεως, καὶ εἶθ᾽ οὕτως εἰσέρ χονται καὶ οἱ τῆς λιτῆς τοῦ πατριάρχου προπορευόμενοι καὶ ψάλλοντες, καὶ μετὰ ταῦτα εἰσέρχεται ὁ πατριάρχης μετὰ τοῦ σταυροῦ καὶ τοῦ Εὐαγγελίου. ΚΕ. Καὶ ἀνίστανται οἱ δεσπόται, καὶ ὑπαντῶσιν αὐτῷ καὶ ἀσπάζονται, καὶ ἵστανται ἀμφότεροι ἐπὶ τῶν βασιλικῶν πυλῶν, καὶ τῆς συνήθους εὐχῆς τε λουμένης ὑπὸ τοῦ πατριάρχου καθὼς ἀνωτέρω εἴρη ται, γίνεται ἡ εἴσοδος, καὶ δὴ τῶν δεσποτῶν εἰσερχο μένων ἐν τῷ βήματι καὶ τὸ ἀποκόμοιον ἐπὶ τῆς ἁγίας τραπέζης ἀποτιθεμένων, ἐξέρχονται διὰ τοῦ ἀριστεροῦ μέρους τοῦ αὐτοῦ θυσιαστηρίου, καὶ διέρ χονται διὰ τοῦ γυναικίτου τῆς αὐτῆς ἐκκλησίας. Ἐν δὲ τῷ γυναικίτῃ ἐναπομένει πᾶσα ἡ σύγκλητος, " ἐπευχόμενοι δὲ τοῖς δεσπόταις, καὶ εἰσέρχονται οἱ δεσπόται μετὰ τοῦ πατριάρχου καὶ τοῦ κουβουκλείου διὰ τῆς τροπικῆς εἰς τὴν ἁγίαν τράπεζαν τῆς ἁγίας σορού καὶ πάλιν διὰ τῆς τρισσῆς μετά τῶν κηρῶν προσκυνήσεως ἀπευχαριστοῦσι τῷ Θεῷ, ἀποτιθέασιν ἕτερον ἀποκόμβιον ἐν τῇ ἁγίᾳ σορῷ, καὶ εἶθ᾽ οὕτως ἐν τῷ εὐωνύμῃ εὐκτηρίῳ τῆς αὐτῆς ἐκκλησίας μετὰ τῶν κηρῶν εὐχόμενοι, ἀποτιθέασιν ἕτερον ἀποκόμοιον ἐν τῇ ἁγίᾳ σορῷ. Καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε εἰσέρχονται ἐν τῇ τροπικῇ τῆς ἁγίας σορού, καὶ ἀσπαζόμενοι ἀποχαιρετίζουσι τὸν πατριάρχην, καὶ ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται τὰ χρυσοκέντητα τού των πορφυρά σκαραμάγγια καὶ μετὰ τὴν τοῦ Εὐαγγελίου ἀπόλυσιν καὶ τῆς ἐκτενῆς πάλιν εἰσέρ χεται ὁ πατριάρχης ἐν τῇ αὐτῇ τροπικῇ, καὶ στέφει τοὺς δεσπότας, καὶ τὰς συνήθεις δίδωσιν εὐλογίας, 6 ΣΧΟΛ. Ιστέον, ὅτι τῆς ἐκτενῆς λεγομένης ὑπὸ τῶν πραιποσίτων λαμβάνουσιν τοὺς κηροὺς οἱ δε σπόται, καὶ μέχρι συμπληρώσεως ταύτης βαστάζουσι, καὶ εἶθ᾽ οὕτως διὰ τρισσῆς προσκυνήσεως τῷ Θεῷ ἀπεύχαριστοῦντες ἐπιδιδοῦσιν τοὺς κηροὺς κατὰ τὸ εἰωθὸς τοῖς πραιποσίτος. οι και μετά ναοῦ τῆς 68 ἐπευχομένη υγιαικίτη για σορός, [Η ἁγία σορός

ἐκφώνησιν 60 ἀποχαιρετίζουσι τοῦτον οἱ δεσπόται ἐν οἷς ἵστανται τόποις καὶ μετὰ τῆς οἰκείας λιτής κατέρχεται ἕως τοῦ ναοῦ τῆς οι υπεραγίας Θεοτόκου τῶν χαλκοπρατείων καὶ καθέζονται ἐν τῷ νάρ θηκ: ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐκκλησίας, τῆς βασιλικής τάξεως ἐκεῖσε παρισταμένης, ήγουν τοῦ κουβουκλείου καὶ τῶν ἀσηκρητῶν χρυσοτρικλινιτῶν τε καὶ βασιλικῶν ἀνθρώπων. Καὶ δὴ τῶν μητροπολιτῶν διερχομένων, ποιοῦσι πάλιν προσκύνησιν κατὰ τὸν εἰρημένον ἄνωθεν τύπον τῆς προσκυνήσεως, καὶ εἶθ᾽ οὕτως εἰσέρ χονται καὶ οἱ τῆς λιτῆς τοῦ πατριάρχου προπορευόμενοι καὶ ψάλλοντες, καὶ μετὰ ταῦτα εἰσέρχεται ὁ πατριάρχης μετὰ τοῦ σταυροῦ καὶ τοῦ Εὐαγγελίου. ΚΕ. Καὶ ἀνίστανται οἱ δεσπόται, καὶ ὑπαντῶσιν αὐτῷ καὶ ἀσπάζονται, καὶ ἵστανται ἀμφότεροι ἐπὶ τῶν βασιλικῶν πυλῶν, καὶ τῆς συνήθους εὐχῆς τε λουμένης ὑπὸ τοῦ πατριάρχου καθὼς ἀνωτέρω εἴρη ται, γίνεται ἡ εἴσοδος, καὶ δὴ τῶν δεσποτῶν εἰσερχο μένων ἐν τῷ βήματι καὶ τὸ ἀποκόμοιον ἐπὶ τῆς ἁγίας τραπέζης ἀποτιθεμένων, ἐξέρχονται διὰ τοῦ ἀριστεροῦ μέρους τοῦ αὐτοῦ θυσιαστηρίου, καὶ διέρ χονται διὰ τοῦ γυναικίτου τῆς αὐτῆς ἐκκλησίας. Ἐν δὲ τῷ γυναικίτῃ ἐναπομένει πᾶσα ἡ σύγκλητος, " ἐπευχόμενοι δὲ τοῖς δεσπόταις, καὶ εἰσέρχονται οἱ δεσπόται μετὰ τοῦ πατριάρχου καὶ τοῦ κουβουκλείου διὰ τῆς τροπικῆς εἰς τὴν ἁγίαν τράπεζαν τῆς ἁγίας σορού καὶ πάλιν διὰ τῆς τρισσῆς μετά τῶν κηρῶν προσκυνήσεως ἀπευχαριστοῦσι τῷ Θεῷ, ἀποτιθέασιν ἕτερον ἀποκόμβιον ἐν τῇ ἁγίᾳ σορῷ, καὶ εἶθ᾽ οὕτως ἐν τῷ εὐωνύμῃ εὐκτηρίῳ τῆς αὐτῆς ἐκκλησίας μετὰ τῶν κηρῶν εὐχόμενοι, ἀποτιθέασιν ἕτερον ἀποκόμοιον ἐν τῇ ἁγίᾳ σορῷ. Καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε εἰσέρχονται ἐν τῇ τροπικῇ τῆς ἁγίας σορού, καὶ ἀσπαζόμενοι ἀποχαιρετίζουσι τὸν πατριάρχην, καὶ ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται τὰ χρυσοκέντητα τού των πορφυρά σκαραμάγγια καὶ μετὰ τὴν τοῦ Εὐαγγελίου ἀπόλυσιν καὶ τῆς ἐκτενῆς πάλιν εἰσέρ χεται ὁ πατριάρχης ἐν τῇ αὐτῇ τροπικῇ, καὶ στέφει τοὺς δεσπότας, καὶ τὰς συνήθεις δίδωσιν εὐλογίας, 6 ΣΧΟΛ. Ιστέον, ὅτι τῆς ἐκτενῆς λεγομένης ὑπὸ τῶν πραιποσίτων λαμβάνουσιν τοὺς κηροὺς οἱ δε σπόται, καὶ μέχρι συμπληρώσεως ταύτης βαστάζουσι, καὶ εἶθ᾽ οὕτως διὰ τρισσῆς προσκυνήσεως τῷ Θεῷ ἀπεύχαριστοῦντες ἐπιδιδοῦσιν τοὺς κηροὺς κατὰ τὸ εἰωθὸς τοῖς πραιποσίτος. οι και μετά ναοῦ τῆς 68 ἐπευχομένη υγιαικίτη για σορός, [Η ἁγία σορός

ΚϚ΄. Καὶ εἶθ' οὕτως ἐξέρχονται οἱ δεσπόται, καὶ γίνεται δοχή ἐν αὐτῷ τῷ γυναικίτῃ τῆς ἐκκλησίας παρά τε τῶν μαγίστρων ἀνθυπάτων τι καὶ πατρι κίων καὶ λοιπῶν ὀφφικιαλίων, καὶ διὰ νεύματος τοῦ πραιποσίτου λέγει ὁ τῆς καταστάσεως τό· «Κελεύ σατε.» Καὶ δὴ τῶν συγκλητικῶν ἐξιόντων, συνεξέρ χονται καὶ οἱ δεσπόται, καὶ καββαλικεύουσι ἐν τῷ ἐμβόλῳ, καὶ γίνεται πρώτη δοχὴ εἰς τὸ μίλιον εἰς 63 τὴν καμαραν, καὶ δέχεται κἀκεῖσε ὁ δήμαρχος τῶν Βενέτων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ λευκοῦ, δηλονότι τῆς συνήθους τάξεως τελουμένης κατὰ τὸν τύπον τῆς δοχῆς. Καὶ πάλιν μετὰ μικρὸν δέχεται ὁ δήμαρχος ό τῶν Πρασίνων μετὰ καὶ τοῦ δήμου τοῦ ῥουσίου, καὶ τὰ ἑξῆς ἐπιτελεῖται κατὰ τὸν τύπον τῆς δοχῆς. Πάλιν μετὰ μικρὸν δέχεται ὁ δημοκράτης τῶν Πρασίνων, ἤγουν ὁ ἐκσκούδιτος, μετὰ καὶ τοῦ περατικοῦ δήμου τῶν Πρασίνων, καὶ τὰ ἑξῆς ἐπιτελεῖται κατὰ τὸν τύπον τῆς δοχῆς. Καὶ πάλιν μετὰ μικρὸν, ἤγουν εἰς τὸ κάγκελον τὸ εἰσάγον εἰς τὴν χαλκήν, δέχεται ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ήγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, μετὰ καὶ τοῦ περατικοῦ δήμου τῶν Βενέτων, καὶ τὰ ἑξῆς ἐπιτελεῖται κατὰ τὸν τύπον τῆς δοχῆς. Καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε διέρχονται οἱ δεσπόται, καὶ ἀπο καταβαίνουσι πρὸ τῆς μεγάλης πύλης τοῦ τρικλίνου τῶν κανδιδάτων, καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε διέρχονται ἐν τῷ νάρθηκι τῆς τοῦ Κυρίου ἐκκλησίας, καὶ κεῖσε, ἀσφαλιζομένων ὑπὸ τῶν κουβικουλαρίων τῶν πυλῶν, ἀποστρέφονται παρὰ τῶν πραιποσίτων 63 μίλιον καὶ εἰς τῷ γελωτοποιῷ, Κύρου, Κύρου Κυρίου, Ασφαλίζειν !. ν: προστάττει και δεξιολάδοις δυνάμεσιν Ιχνηλατεῖν καὶ τὰς ἀτραπούς πάσας κατασφαλίσα ἀσφαλίζειν τὴν ὄρναν 199 200. σφαλίζειν.

οἱ δεσπόται, καὶ εἰσέρχονται ἐν τῷ ναῷ τοῦ Κυρίου, καὶ διὰ τῆς τρισσῆς μετὰ τῶν κηρῶν προσκυνήσεως ἀπευχαριστοῦσι τῷ Θεῷ. Καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε εἰσέρχονται εἰς τὸ ἱερὸν παλάτιον, συνεισιόντος 64 αὐτοῖς καὶ τοῦ κουβουκλείου, καὶ ἐπὶ τοῦ χρυσοτρικλίνου εὐφημοῦνται, καθὰ σὲ προείρηται. ΚΖ'. Εἰδέναι δὲ δεῖ, ὅτι κατὰ τὸν τύπον ταύτης τῆς προελεύσεως ἐπιτελεῖται καὶ ἡ τοῦ Εὐαγγελισμού προέλευσις κατὰ πάντα ὁμοίως. Εἰ γὰρ φθάσῃ εἴτε ἐν Σαββάτῳ εἴτε ἐν Κυριακῇ, καὶ αἱ δοχαὶ παρὰ τῶν δήμων γίνονται, καὶ τὰ ὄργανα ἐν ταῖς τέσσαρ σιν αὐλοῦσι δοχαῖς· εἰ δὲ 66 τύχῃ ἄλλη ἡμέρα, ἵσταν ται μὲν τὰ μέρη, ἤτοι οἱ δῆμοι, ἐν τοῖς προειρημέ νοις αὐτῶν τῆς τάξεως τόποις, καὶ δὴ διερχομένων τῶν δεσποτῶν μετὰ τῆς συνήθους τάξεως τῆς προ ελεύσεως, ἐπεύχονται μὲν ἐν οἷς ἵστανται τόποις, κατασφραγίζοντες αὐτοὺς, μηδὲν ἀκτολογοῦντες. Χρὴ δὲ εἰδέναι, ὅτι κατὰ τὸν τύπον ταύτης προελεύ σεως τοῦ Εὐαγγελισμοῦ ἐπιτελεῖται καὶ ἡ προέλευσις τοῦ ἁγίου καὶ μεγάλου Σαββάτου· ἀλλασσόντων γὰρ τῶν δέσποτῶν τὰ λεγόμενα παγανὰ ἐν τῷ κοι 6 συνεισιόντος συνισιόντος συνιόντος ὑπεραμώμου Παρθένου καὶ Θεοτόκου 211, οἱ φυσῶντες τὰ ὄργανα Σκλάβοι μέλει ἡδὺς κατωργάνιζε τῆς ἐρημίας, μετα τὴν ἐκφώνησιν τοῦ μυστικοῦ ὀργάνου 321, καβαλλάριον μετὰ δοχῆς καὶ κρούουσι τὰ ὄργανα, παίουσι, παγανὰς χλαμύδας, 109, παγανὸν διβητήσιον,

τῶνι τῆς Δάφνης, καὶ ἐξερχομένων ἐν τῷ ὀκταγώνῳ κουβουκλείῳ, καὶ βαλόντων τὰς παγανὰς χλαμύδας, ἐξέρχονται διὰ τοῦ αὐγουστίωνος. Ἔνδον γὰρ τῆς μεγάλης πύλης τοῦ αὐτοῦ αὐγουστίωνος ἵσταται κου βικουλάριος, ἐπώμιον φόρτωμα τὸ κεντινάριον φέρ ρων καὶ περιπατῶν ὄπισθεν πλησίον τῶν δεσπο τῶν. Καὶ δὴ τῆς συνήθους τάξεως τελουμένης ἐν ταῖς δοχαῖς κατὰ τὴν συνήθειαν τῆς προελεύσεως τοῦ Εὐαγγελισμοῦ, ἐαμβίζουσι καὶ οἱ τῶν μερῶν νοτά ριοι καὶ οἱ μαΐστορες ἐν τοῖς οἰκείοις αὐτῶν, καθὼς προείρηται ἐν τῷ Εὐαγγελισμῷ τόποις, καὶ δὴ διὰ κίων, ἐπεξήγησιν

τοῦ ἁγίου φρέατος τῶν δεσποτῶν 67 διερχομένων, και θὼς προείρηται, καὶ ἐπὶ τοῦ βήματος εἰσερχομένων, καθὼς εἴπομεν, καὶ τῆς ἐνδυτῆς κατὰ τὴν ἐκκλησια στικὴν κατάστασιν ὑπαλλαττομένης λαμβάνει ὁ πραιπόσιτος ἐκ χειρὸς τοῦ κουβικουλαρίου τὸ κεντιο νάριον, καὶ ἐπιδίδωσι τῷ βασιλεῖ, καὶ ὁ βασιλεὺς ἀπο τίθησι τοῦτο ἐν τῷ πεζουλίῳ τοῦ θαλασσιδίου τῆς αὐτῆς ἁγίας τραπέζης. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως θυμιῶν τος τοῦ δεσπότου κατὰ τὸν προειρημένον τύπον τοῦ εὐαγγελεισμοῦ, διέρχονται διὰ τοῦ ἀριστεροῦ μέρους τοῦ αὐτοῦ βήματος, καὶ εἰσέρχονται ἐν τῷ σκευοφυλακίῳ κάκεϊσε θυμιῶντος τοῦ δεσπότου τὰ ἱερὰ σκεύη, καθίζονται ἐν τοῖς χρυσοῖς τούτων σελλίοις θρόνου. 67 τῶν δὲ δεσπ. ὁ δὲ πατριάρχης ἐπὶ τοῦ ἐκεῖσε ἱσταμένου ΚΗ΄. Καὶ δὴ τοῦ πατριάρχου ἐπιδίδοντος τοῖς δε σπόταις τό τε νάρδον καὶ τὰ τριψίδια καὶ μετὰ ταῦτα προσκυνεῖ ὁ τοῦ σκευοφυλακίου χαρτουλάριος, καὶ λαμβάνει εὐχὴν παρὰ τοῦ πατριάρχου, καὶ ἔξερ χόμενος ποιεῖ τὴν διανομὴν τοῦ νάρδου εἰς τοὺς τῆς συγκλήτου, καὶ μετὰ τὸ τελειωθῆναι τὴν τοιαύτην διανομὴν, ἐξέρχονται οἱ δεσπόται μετὰ τοῦ πατριάρ χου, καὶ διὰ τοῦ ἀριστεροῦ μέρους τοῦ βήματος καὶ τοῦ ἁγίου Νικολάου διερχόμενοι, ἐξέρχονται πρὸς τὴν μεγάλην πύλην τὴν ἐξάγουσαν εἰς τὸ ἅγιον φρέαρ. Ενδοθεν γὰρ ταύτης τῆς πύλης ἱσταμένου τοῦ πατριάρχου καὶ τῶν δεσποτῶν, ἐπιδίδωσιν ὁ πα τριάρχης τὰς εὐλογίας, ἤτοι τὰς προσφοράς, τοῖς δεσπόταις, κἀκεῖσε δὲ τοῦτον ἀσπαζόμενοι οἱ δεσπό ται ἀποχαιρετίζουσι, καὶ διὰ τοῦ ἁγίου φρέατος διέρ χονται. Ἐξιόντων δὲ τῶν δεσποτῶν τὴν ἔξω πύλην Τῇ ἁγία Παρασκευῇ ἐκέλευσεν αὐτοὺς ὀμόσαι... καὶ τῇ ἐπαύριον, ἥτις ἦν τὸ ἅγιον Σάοβατον... προῆλθεν ὁ βασιλεὺς εἰς τὴν Μεγάλην Ἐκκλησίαν καὶ ὑπαλλάξας τὴν ἐνδυτὴν, ὡς ἔθος ἐστὶ τοῖς βασιλεῦσι, ἐπανῆλθεν ἐν τῷ ἄμβωνι σὺν τῷ υἱῷ, τῇ ἐπαύριον, ἥτις ἦν ἡ μεγάλη Κυριακὴ τοῦ Πάσχα, ἔστεψε τὸν υἱὸν αὐτοῦ, καὶ οὕτω προῆλθον ἐν τῇ Μεγάλῃ Ἐκκλησίᾳ οἱ δύο βασιλεῖς... Πεζούλιον θαλασ σίδιον ααι θάλασσα, Τὰ ἱερὰ σκεύη Τὰ ἱερὰ σκεύη, ἅγιον μανδίλιον, τὰ ἅγια σπάργανα, τὸ μῦρον τριψίδια,

τοῦ ἁγίου φρέατος, ἵστανται κἀκεῖσε ὁ δήμαρχος τῶν Βενέτων μετὰ καὶ τοῦ δήμου τοῦ λευκοῦ κατασφρα γίζοντες· διερχομένων τῶν δεσποτῶν [καθώς προείρη ται, ἀκτολογοῦσι 68 τὰ μέρη (40)] καὶ ἀκτολογοῦντες τὰ τῇ ἑορτῇ προσήκοντα. Οὐ γὰρ ἵστανται οἱ δεσπό ται, κατὰ τὸ εἰωθός, ἐν τῷ ἀκτολογεῖν τὰ μέρη, ἀλλὰ διερχομένων τῶν δεσποτῶν, καθὼς προείρηται, ἀκτολογοῦσι τὰ μέρη. Ο δὲ τῶν Πρασίνων δήμαρχος ἵστα ται μετὰ τοῦ δήμου τοῦ ῥουσίου εἰς τὴν σιδηρᾶν πύλην, καὶ τῶν δεσποτῶν διερχομένων, καὶ αὐτοὶ ἀκτο λογοῦσι τὰ τῇ ἑορτῇ προσήκοντα. Καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε διέρχονται οἱ δεσπόται διὰ τε τῆς χαλκῆς καὶ τῶν σχολῶν καὶ τῶν ἐκσκουβίτων, καὶ εἰσέρχονται διὰ τοῦ Κυρίου ἐν τῷ ἱερῷ παλατίῳ. ΚΕΦΑΛ. Β'. Ακτα τῆς ἑορτῆς τῶν Χριστουγέννων. Α΄. Ἐξιόντων τῶν δεσποτῶν ἀπὸ τοῦ παλατίου εἰς τὴν προέλευσιν καὶ τῆς εἰωθυίας πάσης τάξεως ἐπ ακολουθούσης, γίνεται πρώτη δοχὴ εἰς τὸ τριβουνά λιον, ἤγουν εἰς τοὺς λύχνους, καὶ δέχεται κἀκεῖσε ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ἤγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, μετὰ καὶ τοῦ περατικοῦ δήμου τῶν Βενέτων, καὶ μήπω τῶν δεσποτῶν φθασάντων ἐκεῖσε, λέγουσιν οἱ κράκται τὴν φωνὴν ἤχ γ' «Αστὴρ τὸν ἥλιον προμηνύει ἐν Βηθλεὲμ Χριστὸν ἀνατείλαντα ἐκ παρ θένου.» Δοχή α' 69. Καὶ δὴ τῶν δεσποτῶν ἐρχομένων καὶ ἱσταμένων εἰς τὸν εἴωθότα τόπον τῆς αὐτῶν στά σεως 10, ἤγουν εἰς τὴν καμάραν, λέγουσιν οἱ κρά ⚫ Πολλά, πολλά, πολλά·» ὁ λαός· Πολλὰ ἔτη εἰς πολλά.» Καὶ πάλιν οἱ κράκται. «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι ἡ ἔνθεος βασιλεία «Φθογγεῖ 21 καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου «Πολλοί ὑμῖν χρόνοι. «Οἱ κρά κται· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, οἱ θεράποντες τοῦ Κυ ρίου.» Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι.» Οἱ κράκται· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα αὐτοκράτορες Ῥωμαίων·» φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου· Ηολλοὶ ὑμῖν χρόνοι. «Οἱ κράκται «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα Αὐγοῦσται τῶν Ρωμαίων·» Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι.» Οἱ κράκται· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι σὺν ταῖς αὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεννήτοις ποιήσει ὁ Θεὸς τὴν ἁγίαν βασιλείαν σας εἰς πολλὰ ἔτη.» φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἅπαξ· «Πολυχρόνιον 68 καθὼς μέρη σε δοχή ά το καταστάσεως " φθογγεῖ φθογγῇ φθογγή ήχος. τόνῳ πλαγίῳ, βαρύς, ν. ἐν Θεῷ θεο προβλήτους, θεοστέπτους τὴν ἔνθεον βασιλείαν, η ει φθογγεῖ Φθογγεῖν φθέγγεσθαι κράκται Σας σᾶς,

τοῦ ἁγίου φρέατος, ἵστανται κἀκεῖσε ὁ δήμαρχος τῶν Βενέτων μετὰ καὶ τοῦ δήμου τοῦ λευκοῦ κατασφρα γίζοντες· διερχομένων τῶν δεσποτῶν [καθώς προείρη ται, ἀκτολογοῦσι 68 τὰ μέρη (40)] καὶ ἀκτολογοῦντες τὰ τῇ ἑορτῇ προσήκοντα. Οὐ γὰρ ἵστανται οἱ δεσπό ται, κατὰ τὸ εἰωθός, ἐν τῷ ἀκτολογεῖν τὰ μέρη, ἀλλὰ διερχομένων τῶν δεσποτῶν, καθὼς προείρηται, ἀκτολογοῦσι τὰ μέρη. Ο δὲ τῶν Πρασίνων δήμαρχος ἵστα ται μετὰ τοῦ δήμου τοῦ ῥουσίου εἰς τὴν σιδηρᾶν πύλην, καὶ τῶν δεσποτῶν διερχομένων, καὶ αὐτοὶ ἀκτο λογοῦσι τὰ τῇ ἑορτῇ προσήκοντα. Καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε διέρχονται οἱ δεσπόται διὰ τε τῆς χαλκῆς καὶ τῶν σχολῶν καὶ τῶν ἐκσκουβίτων, καὶ εἰσέρχονται διὰ τοῦ Κυρίου ἐν τῷ ἱερῷ παλατίῳ. ΚΕΦΑΛ. Β'. Ακτα τῆς ἑορτῆς τῶν Χριστουγέννων. Α΄. Ἐξιόντων τῶν δεσποτῶν ἀπὸ τοῦ παλατίου εἰς τὴν προέλευσιν καὶ τῆς εἰωθυίας πάσης τάξεως ἐπ ακολουθούσης, γίνεται πρώτη δοχὴ εἰς τὸ τριβουνά λιον, ἤγουν εἰς τοὺς λύχνους, καὶ δέχεται κἀκεῖσε ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ἤγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, μετὰ καὶ τοῦ περατικοῦ δήμου τῶν Βενέτων, καὶ μήπω τῶν δεσποτῶν φθασάντων ἐκεῖσε, λέγουσιν οἱ κράκται τὴν φωνὴν ἤχ γ' «Αστὴρ τὸν ἥλιον προμηνύει ἐν Βηθλεὲμ Χριστὸν ἀνατείλαντα ἐκ παρ θένου.» Δοχή α' 69. Καὶ δὴ τῶν δεσποτῶν ἐρχομένων καὶ ἱσταμένων εἰς τὸν εἴωθότα τόπον τῆς αὐτῶν στά σεως 10, ἤγουν εἰς τὴν καμάραν, λέγουσιν οἱ κρά ⚫ Πολλά, πολλά, πολλά·» ὁ λαός· Πολλὰ ἔτη εἰς πολλά.» Καὶ πάλιν οἱ κράκται. «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι ἡ ἔνθεος βασιλεία «Φθογγεῖ 21 καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου «Πολλοί ὑμῖν χρόνοι. «Οἱ κρά κται· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, οἱ θεράποντες τοῦ Κυ ρίου.» Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι.» Οἱ κράκται· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα αὐτοκράτορες Ῥωμαίων·» φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου· Ηολλοὶ ὑμῖν χρόνοι. «Οἱ κράκται «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα Αὐγοῦσται τῶν Ρωμαίων·» Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι.» Οἱ κράκται· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι σὺν ταῖς αὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεννήτοις ποιήσει ὁ Θεὸς τὴν ἁγίαν βασιλείαν σας εἰς πολλὰ ἔτη.» φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἅπαξ· «Πολυχρόνιον 68 καθὼς μέρη σε δοχή ά το καταστάσεως " φθογγεῖ φθογγῇ φθογγή ήχος. τόνῳ πλαγίῳ, βαρύς, ν. ἐν Θεῷ θεο προβλήτους, θεοστέπτους τὴν ἔνθεον βασιλείαν, η ει φθογγεῖ Φθογγεῖν φθέγγεσθαι κράκται Σας σᾶς,

Β'. Δοχὴ β' πρὸ τῶν πυλῶν τῶν ᾿Αγίων Αποστόλων. ἤγουν εἰς τὰς σχολάς. Δέχεται ἐκεῖσε ὁ δημοκράτης τῶν Πρασίνων, ἤγουν ὁ ἐκσκούβιτος, μετὰ τοῦ περατικοῦ δήμου τῶν Πρασίνων, καὶ μήπω τῶν δεσποτῶν φθασάντων ἐκεῖσε, λέγουσιν οἱ κρά κται τὴν φωνήν 7ο ἤχ. γ' - «Ὁ ἀμήτωρ ἐν οὐρανοῖς, ἀπάτωρ τίκτεται ἐπὶ τῆς γῆς. Αλλοι· «Ὁ φυτουργὸς τῶν ἀνθρώπων φιλάνθρωπος καταδέχεται ἄνθρωπος γεννηθῆναι.» Καὶ δὴ τῶν δεσποτῶν ἐρχομένων καὶ ἱσταμένων εἰς τὸν εἰωθότα τόπον τῆς αὐτῶν στάσεως 73, ἤγουν εἰς τὴν καμάραν, λέγουσιν οἱ κράκται λέγουσιν οἱ κράκται· «Πολλὰ, πολλά, πολλά·» ὁ λαός· «Πολλὰ ἔτη εἰς πολλά.» Οἱ κράκται· «Πολλοί ὑμῖν χρόνοι, ἡ ἐκλογὴ τῆς Τριάδος. Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ', ο Αγιε.» Οἱ κράκται· «Πολλοὶ ὑμῖν χρό νοι, ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα αὐτοκράτωρ 74 Ῥωμαίων·» φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου· «"Αγιε.» Οἱ κράκται «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, οἱ θεράποντες τοῦ Κυρίου.» Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ' «Αγις. «Οἱ κράκτα «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα Αὐγοῦσται τῶν Ῥωμαίων, Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´· «Ἅγιε,» ταῖς αὐγούσταις καὶ τοῖς προφυρογεννήτοις, ο φθογγεί Γ΄. Δοχὴ γ' ἔνδοθεν τῆς χαλκῆς· δέχεται ἐκεῖσε ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ἤγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, μετὰ τοῦ περατικοῦ δήμου τῶν Βενέτων, καὶ μήπω τῶν δεσποτών, φθασάντων ἐκεῖσε, λέγου σιν οἱ κράκται τὴν φωνὴν ἤχ. γ' ο Σειρὰς ῥηγνύων τῆς ἁμαρτίας σπαργανοῦται Θεὸς ἐν φάτνῃ·, τὰ δὲ Οἱ κράκται· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, δεσπόται, σὺν καὶ ὁ λαός· «Πολυχρόνιον ποιήσει ὁ Θεὸς τὴν ἁγίαν βασιλείαν σας εἰς πολλὰ ἔτη.» τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρά τε τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς δοχαῖς. Δοχή δ᾽ ἔξωθεν τῆς χαλκῆς· δέχεται ἐκεῖσε ὁ δήμαρχος τῶν Βενέτων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ λευκοῦ, καὶ λέγου σιν οἱ κράκται τὴν φωνὴν ἤχ. γ'· «Αστήρ προτρέ χει καὶ λάμπει ἐν σπηλαίῳ, τὸν Δεσπότην τοῦ ἡλίου τοῖς Μάγοις καταμηνῦσαι· βρέφος γὰρ ὤφθη, καὶ σὰρξ ἐκ τῆς Παρθένου τὴν παλαιὰν παρακοὴν τοῦ Αδὰμ ἐξηφάνιζεν 18. Αὐτὸς τὸ 16 κράτος ὑμῶν, δε σπόται, εἰς μῆκος χρόνων φυλάξει εἰς ἀνέγερσιν Ῥωμαίων.» Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρά τε τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν τῇ α' δοχῇ εἴρηται. Δ΄. Δοχὴ εἰ εἰς τὸν λεγόμενον Αχιλλέα πλησίον τῆς μεγάλης πύλης τῆς Μελετίου 7· δέχεται το ἐξαφανίζον ἐξαφανίσων 7 7 τῇ φωνῇ 78 καταστάσ, 7 αὐτοκράτορ. 75 τὸ δ. Μελε Μελέτης ὁ ἀμή τωρ. μονῆς. Μελέτης, τὰ Μελέτης 'Αχιλ. λεύς

Β'. Δοχὴ β' πρὸ τῶν πυλῶν τῶν ᾿Αγίων Αποστόλων. ἤγουν εἰς τὰς σχολάς. Δέχεται ἐκεῖσε ὁ δημοκράτης τῶν Πρασίνων, ἤγουν ὁ ἐκσκούβιτος, μετὰ τοῦ περατικοῦ δήμου τῶν Πρασίνων, καὶ μήπω τῶν δεσποτῶν φθασάντων ἐκεῖσε, λέγουσιν οἱ κρά κται τὴν φωνήν 7ο ἤχ. γ' - «Ὁ ἀμήτωρ ἐν οὐρανοῖς, ἀπάτωρ τίκτεται ἐπὶ τῆς γῆς. Αλλοι· «Ὁ φυτουργὸς τῶν ἀνθρώπων φιλάνθρωπος καταδέχεται ἄνθρωπος γεννηθῆναι.» Καὶ δὴ τῶν δεσποτῶν ἐρχομένων καὶ ἱσταμένων εἰς τὸν εἰωθότα τόπον τῆς αὐτῶν στάσεως 73, ἤγουν εἰς τὴν καμάραν, λέγουσιν οἱ κράκται λέγουσιν οἱ κράκται· «Πολλὰ, πολλά, πολλά·» ὁ λαός· «Πολλὰ ἔτη εἰς πολλά.» Οἱ κράκται· «Πολλοί ὑμῖν χρόνοι, ἡ ἐκλογὴ τῆς Τριάδος. Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ', ο Αγιε.» Οἱ κράκται· «Πολλοὶ ὑμῖν χρό νοι, ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα αὐτοκράτωρ 74 Ῥωμαίων·» φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου· «"Αγιε.» Οἱ κράκται «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, οἱ θεράποντες τοῦ Κυρίου.» Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ' «Αγις. «Οἱ κράκτα «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα Αὐγοῦσται τῶν Ῥωμαίων, Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´· «Ἅγιε,» ταῖς αὐγούσταις καὶ τοῖς προφυρογεννήτοις, ο φθογγεί Γ΄. Δοχὴ γ' ἔνδοθεν τῆς χαλκῆς· δέχεται ἐκεῖσε ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ἤγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, μετὰ τοῦ περατικοῦ δήμου τῶν Βενέτων, καὶ μήπω τῶν δεσποτών, φθασάντων ἐκεῖσε, λέγου σιν οἱ κράκται τὴν φωνὴν ἤχ. γ' ο Σειρὰς ῥηγνύων τῆς ἁμαρτίας σπαργανοῦται Θεὸς ἐν φάτνῃ·, τὰ δὲ Οἱ κράκται· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, δεσπόται, σὺν καὶ ὁ λαός· «Πολυχρόνιον ποιήσει ὁ Θεὸς τὴν ἁγίαν βασιλείαν σας εἰς πολλὰ ἔτη.» τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρά τε τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς δοχαῖς. Δοχή δ᾽ ἔξωθεν τῆς χαλκῆς· δέχεται ἐκεῖσε ὁ δήμαρχος τῶν Βενέτων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ λευκοῦ, καὶ λέγου σιν οἱ κράκται τὴν φωνὴν ἤχ. γ'· «Αστήρ προτρέ χει καὶ λάμπει ἐν σπηλαίῳ, τὸν Δεσπότην τοῦ ἡλίου τοῖς Μάγοις καταμηνῦσαι· βρέφος γὰρ ὤφθη, καὶ σὰρξ ἐκ τῆς Παρθένου τὴν παλαιὰν παρακοὴν τοῦ Αδὰμ ἐξηφάνιζεν 18. Αὐτὸς τὸ 16 κράτος ὑμῶν, δε σπόται, εἰς μῆκος χρόνων φυλάξει εἰς ἀνέγερσιν Ῥωμαίων.» Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρά τε τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν τῇ α' δοχῇ εἴρηται. Δ΄. Δοχὴ εἰ εἰς τὸν λεγόμενον Αχιλλέα πλησίον τῆς μεγάλης πύλης τῆς Μελετίου 7· δέχεται το ἐξαφανίζον ἐξαφανίσων 7 7 τῇ φωνῇ 78 καταστάσ, 7 αὐτοκράτορ. 75 τὸ δ. Μελε Μελέτης ὁ ἀμή τωρ. μονῆς. Μελέτης, τὰ Μελέτης 'Αχιλ. λεύς

ἐκεῖσε ὁ δήμαρχος τῶν Πρασίνων μετά τοῦ δήμου τοῦ ῥουσίου 18, καὶ λέγουσιν οἱ κράκται τὴν φωνήν #χ' α'· «Ὁ ἀμήτωρ ἐν οὐρανοῖς, ἀπάτωρ τίκτεται ἐπὶ τῆς γῆς.» Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρά τε τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς δοχαῖς. Δοχὴ ς' εἰς τὸ ὡρολόγιον τῆς Αγίας Σοφίας· δέχονται ἐκεῖσε ὁ δήμαρχος τῶν Βε νέσων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ λευκοῦ, καὶ λέγουσιν οἱ κράκται τὴν φωνὴν ἔγ. γ' «Τὸν ἐν Ἐδὲμ παράδει σον ἠνέωξεν ἐν Βηθλεὲμ ἡ παρθένος, ἐξ ἧς ὁ Χρι στὸς καὶ Θεὸς ἡμῶν εὐδόκησε τεχθῆναι· σαρκωθείς γὰρ ἐξ αὐτῆς φιλανθρώπως τῆς πικρᾶς ἠλευθέρωσεν ἡμᾶς γεύσεως τῆς ἁμαρτίας· τὸν γλυκασμὸν τῆς ἀφάτου αὐτοῦ μεγάλης ἐξουσίας καὶ τὴν ἐν κρυφίῳ τρυφὴν ἐξ αὐτῆς σωτῆρα το ἡμῶν εὐρηκότες, σύμφοιτοι γεγόναμεν τῆς θείας αὐτοῦ κληρονομίας.» Καὶ δὴ τῶν δεσποτῶν ἐρχομένων καὶ ἱσταμένων εἰς τὸν εἰωθότα τόπον τῆς αὐτῶν στάσεως, ἤγουν εἰς τὸ ὡρολόγιον, λέγουσιν οἱ κράκται· «Πολλὰ, πολλὰ, πολ λά·» ὁ λαός· «Πολλὰ ἔτη εἰς πολλά.» Οἱ κράκται, «Ὁ τῶν πάντων Ποιητὴς καὶ Δεσπότης.» Φθογγεί καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, ὁ τεχθεὶς δ ἐκ Παρθένου ἀγίας.» Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ'· «Πολ λοὶ ὑμῖν χρόνοι.» Οἱ κράκται· «Τοὺς χρόνους ὑμῶν πληθυνεί σὺν ταῖς αὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεννήτοις·» ὁ λαός «Πολυχρόνιον ποιήσει ὁ Θεὸς τὴν ἁγίαν βασιλείαν σας εἰς πολλὰ ἔτη. Υποστροφὴ τῶν δεσποτῶν ἀπὸ τῆς ᾿Αγίας Σο φίας πρὸς τὸ παλάτιον. Ε΄. Τῶν δεσποτῶν στεφομένων ὑπὸ τοῦ πατριάρ χου ἐν τῷ εἰωθότι τόπῳ τοῦ ἁγίου φρέατος ἔνδον τοῦ βήλου, λέγουσιν οἱ κράκται την φωνὴν ἤχ. γ' «Αστήρ: «» τὸν ἥλιον πριμηνύει, καὶ τὰ ἑξῆς. Καὶ δὴ τῶν δε σποτῶν ἐξιόντων καὶ ἱσταμένων· λέγουσιν οἱ κρά κται· Καλῶς ἤλθετε τὸ πρόβλημα τῆς Τριά δος Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ' Καλῶς ἦλθε.» Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρά τε τῶν κρα κτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς δοχαῖς «:» προείρηται· τὸ δὲ τελευταίον ἄκτον λέγουσιν κράκται· «Προσκυνήσαντες τοῦ τεχθέντος Χριστοῦ» τὴν δόξαν» καὶ ὁ λαός. Πολυχρόνιον ποιήσει δ Θεὸς τὴν ἁγίαν.» Δοχὴ δευτέρα· ἔξω τοῦ θόλου τῆς: « σιδηρᾶς πύλης δέχεται ὁ τοῦ μέρους τῶν Πρασίνων δήμαρχος μετὰ τοῦ δήμου τοῦ λευκοῦ, καὶ λέγουσιν οἱ κράκται τὴν φωνὴν ἤχ. γ. «Ὁ οὐρανὸς τὸν ἀστέρα πέμπει καθοδηγῶν τοὺς Μάγους ἐν τῇ γεν 18 αὐτοῦ ῥους, * Σωτῆρα. σηρ., σωτηρίας 80 ἦλθε Θεοῦ προβληθείς, ἡ ἐκ Θεοῦ βασιλεία ὑμῶν, ὁ θεόστεπτος, πρόβλημα προβάλλεται τοῖς πράγ μασι, προβάλλειν εφιστάναι. 342: Ὁ τῶν ἀνηκόντων ἰδίᾳ τῷ βασιλει ταμείων προβεβλημένος, ἐπιτεταγμένος. προβάλλειν προβεβλημένος, ἄρχων προ βεβλημένος, Ὁ ταῦρος προβάλλει ἑαυτὸν τῆς ἀγέλης, 67: Εἰ ἔχει τὸ ἐξπεδίτον σου ὅλον ἄνδρα δυνάμενον μονομαχῆσαι καὶ νικῆσαι ἕνα Πέρσην προβαλλόμενον παρ' ἐμοῦ, παραβάλε λειν τινί,

ἐκεῖσε ὁ δήμαρχος τῶν Πρασίνων μετά τοῦ δήμου τοῦ ῥουσίου 18, καὶ λέγουσιν οἱ κράκται τὴν φωνήν #χ' α'· «Ὁ ἀμήτωρ ἐν οὐρανοῖς, ἀπάτωρ τίκτεται ἐπὶ τῆς γῆς.» Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρά τε τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς δοχαῖς. Δοχὴ ς' εἰς τὸ ὡρολόγιον τῆς Αγίας Σοφίας· δέχονται ἐκεῖσε ὁ δήμαρχος τῶν Βε νέσων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ λευκοῦ, καὶ λέγουσιν οἱ κράκται τὴν φωνὴν ἔγ. γ' «Τὸν ἐν Ἐδὲμ παράδει σον ἠνέωξεν ἐν Βηθλεὲμ ἡ παρθένος, ἐξ ἧς ὁ Χρι στὸς καὶ Θεὸς ἡμῶν εὐδόκησε τεχθῆναι· σαρκωθείς γὰρ ἐξ αὐτῆς φιλανθρώπως τῆς πικρᾶς ἠλευθέρωσεν ἡμᾶς γεύσεως τῆς ἁμαρτίας· τὸν γλυκασμὸν τῆς ἀφάτου αὐτοῦ μεγάλης ἐξουσίας καὶ τὴν ἐν κρυφίῳ τρυφὴν ἐξ αὐτῆς σωτῆρα το ἡμῶν εὐρηκότες, σύμφοιτοι γεγόναμεν τῆς θείας αὐτοῦ κληρονομίας.» Καὶ δὴ τῶν δεσποτῶν ἐρχομένων καὶ ἱσταμένων εἰς τὸν εἰωθότα τόπον τῆς αὐτῶν στάσεως, ἤγουν εἰς τὸ ὡρολόγιον, λέγουσιν οἱ κράκται· «Πολλὰ, πολλὰ, πολ λά·» ὁ λαός· «Πολλὰ ἔτη εἰς πολλά.» Οἱ κράκται, «Ὁ τῶν πάντων Ποιητὴς καὶ Δεσπότης.» Φθογγεί καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, ὁ τεχθεὶς δ ἐκ Παρθένου ἀγίας.» Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ'· «Πολ λοὶ ὑμῖν χρόνοι.» Οἱ κράκται· «Τοὺς χρόνους ὑμῶν πληθυνεί σὺν ταῖς αὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεννήτοις·» ὁ λαός «Πολυχρόνιον ποιήσει ὁ Θεὸς τὴν ἁγίαν βασιλείαν σας εἰς πολλὰ ἔτη. Υποστροφὴ τῶν δεσποτῶν ἀπὸ τῆς ᾿Αγίας Σο φίας πρὸς τὸ παλάτιον. Ε΄. Τῶν δεσποτῶν στεφομένων ὑπὸ τοῦ πατριάρ χου ἐν τῷ εἰωθότι τόπῳ τοῦ ἁγίου φρέατος ἔνδον τοῦ βήλου, λέγουσιν οἱ κράκται την φωνὴν ἤχ. γ' «Αστήρ: «» τὸν ἥλιον πριμηνύει, καὶ τὰ ἑξῆς. Καὶ δὴ τῶν δε σποτῶν ἐξιόντων καὶ ἱσταμένων· λέγουσιν οἱ κρά κται· Καλῶς ἤλθετε τὸ πρόβλημα τῆς Τριά δος Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ' Καλῶς ἦλθε.» Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρά τε τῶν κρα κτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς δοχαῖς «:» προείρηται· τὸ δὲ τελευταίον ἄκτον λέγουσιν κράκται· «Προσκυνήσαντες τοῦ τεχθέντος Χριστοῦ» τὴν δόξαν» καὶ ὁ λαός. Πολυχρόνιον ποιήσει δ Θεὸς τὴν ἁγίαν.» Δοχὴ δευτέρα· ἔξω τοῦ θόλου τῆς: « σιδηρᾶς πύλης δέχεται ὁ τοῦ μέρους τῶν Πρασίνων δήμαρχος μετὰ τοῦ δήμου τοῦ λευκοῦ, καὶ λέγουσιν οἱ κράκται τὴν φωνὴν ἤχ. γ. «Ὁ οὐρανὸς τὸν ἀστέρα πέμπει καθοδηγῶν τοὺς Μάγους ἐν τῇ γεν 18 αὐτοῦ ῥους, * Σωτῆρα. σηρ., σωτηρίας 80 ἦλθε Θεοῦ προβληθείς, ἡ ἐκ Θεοῦ βασιλεία ὑμῶν, ὁ θεόστεπτος, πρόβλημα προβάλλεται τοῖς πράγ μασι, προβάλλειν εφιστάναι. 342: Ὁ τῶν ἀνηκόντων ἰδίᾳ τῷ βασιλει ταμείων προβεβλημένος, ἐπιτεταγμένος. προβάλλειν προβεβλημένος, ἄρχων προ βεβλημένος, Ὁ ταῦρος προβάλλει ἑαυτὸν τῆς ἀγέλης, 67: Εἰ ἔχει τὸ ἐξπεδίτον σου ὅλον ἄνδρα δυνάμενον μονομαχῆσαι καὶ νικῆσαι ἕνα Πέρσην προβαλλόμενον παρ' ἐμοῦ, παραβάλε λειν τινί,

ἐκεῖσε ὁ δήμαρχος τῶν Πρασίνων μετά τοῦ δήμου τοῦ ῥουσίου 18, καὶ λέγουσιν οἱ κράκται τὴν φωνήν #χ' α'· «Ὁ ἀμήτωρ ἐν οὐρανοῖς, ἀπάτωρ τίκτεται ἐπὶ τῆς γῆς.» Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρά τε τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς δοχαῖς. Δοχὴ ς' εἰς τὸ ὡρολόγιον τῆς Αγίας Σοφίας· δέχονται ἐκεῖσε ὁ δήμαρχος τῶν Βε νέσων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ λευκοῦ, καὶ λέγουσιν οἱ κράκται τὴν φωνὴν ἔγ. γ' «Τὸν ἐν Ἐδὲμ παράδει σον ἠνέωξεν ἐν Βηθλεὲμ ἡ παρθένος, ἐξ ἧς ὁ Χρι στὸς καὶ Θεὸς ἡμῶν εὐδόκησε τεχθῆναι· σαρκωθείς γὰρ ἐξ αὐτῆς φιλανθρώπως τῆς πικρᾶς ἠλευθέρωσεν ἡμᾶς γεύσεως τῆς ἁμαρτίας· τὸν γλυκασμὸν τῆς ἀφάτου αὐτοῦ μεγάλης ἐξουσίας καὶ τὴν ἐν κρυφίῳ τρυφὴν ἐξ αὐτῆς σωτῆρα το ἡμῶν εὐρηκότες, σύμφοιτοι γεγόναμεν τῆς θείας αὐτοῦ κληρονομίας.» Καὶ δὴ τῶν δεσποτῶν ἐρχομένων καὶ ἱσταμένων εἰς τὸν εἰωθότα τόπον τῆς αὐτῶν στάσεως, ἤγουν εἰς τὸ ὡρολόγιον, λέγουσιν οἱ κράκται· «Πολλὰ, πολλὰ, πολ λά·» ὁ λαός· «Πολλὰ ἔτη εἰς πολλά.» Οἱ κράκται, «Ὁ τῶν πάντων Ποιητὴς καὶ Δεσπότης.» Φθογγεί καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, ὁ τεχθεὶς δ ἐκ Παρθένου ἀγίας.» Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ'· «Πολ λοὶ ὑμῖν χρόνοι.» Οἱ κράκται· «Τοὺς χρόνους ὑμῶν πληθυνεί σὺν ταῖς αὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεννήτοις·» ὁ λαός «Πολυχρόνιον ποιήσει ὁ Θεὸς τὴν ἁγίαν βασιλείαν σας εἰς πολλὰ ἔτη. Υποστροφὴ τῶν δεσποτῶν ἀπὸ τῆς ᾿Αγίας Σο φίας πρὸς τὸ παλάτιον. Ε΄. Τῶν δεσποτῶν στεφομένων ὑπὸ τοῦ πατριάρ χου ἐν τῷ εἰωθότι τόπῳ τοῦ ἁγίου φρέατος ἔνδον τοῦ βήλου, λέγουσιν οἱ κράκται την φωνὴν ἤχ. γ' «Αστήρ: «» τὸν ἥλιον πριμηνύει, καὶ τὰ ἑξῆς. Καὶ δὴ τῶν δε σποτῶν ἐξιόντων καὶ ἱσταμένων· λέγουσιν οἱ κρά κται· Καλῶς ἤλθετε τὸ πρόβλημα τῆς Τριά δος Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ' Καλῶς ἦλθε.» Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρά τε τῶν κρα κτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς δοχαῖς «:» προείρηται· τὸ δὲ τελευταίον ἄκτον λέγουσιν κράκται· «Προσκυνήσαντες τοῦ τεχθέντος Χριστοῦ» τὴν δόξαν» καὶ ὁ λαός. Πολυχρόνιον ποιήσει δ Θεὸς τὴν ἁγίαν.» Δοχὴ δευτέρα· ἔξω τοῦ θόλου τῆς: « σιδηρᾶς πύλης δέχεται ὁ τοῦ μέρους τῶν Πρασίνων δήμαρχος μετὰ τοῦ δήμου τοῦ λευκοῦ, καὶ λέγουσιν οἱ κράκται τὴν φωνὴν ἤχ. γ. «Ὁ οὐρανὸς τὸν ἀστέρα πέμπει καθοδηγῶν τοὺς Μάγους ἐν τῇ γεν 18 αὐτοῦ ῥους, * Σωτῆρα. σηρ., σωτηρίας 80 ἦλθε Θεοῦ προβληθείς, ἡ ἐκ Θεοῦ βασιλεία ὑμῶν, ὁ θεόστεπτος, πρόβλημα προβάλλεται τοῖς πράγ μασι, προβάλλειν εφιστάναι. 342: Ὁ τῶν ἀνηκόντων ἰδίᾳ τῷ βασιλει ταμείων προβεβλημένος, ἐπιτεταγμένος. προβάλλειν προβεβλημένος, ἄρχων προ βεβλημένος, Ὁ ταῦρος προβάλλει ἑαυτὸν τῆς ἀγέλης, 67: Εἰ ἔχει τὸ ἐξπεδίτον σου ὅλον ἄνδρα δυνάμενον μονομαχῆσαι καὶ νικῆσαι ἕνα Πέρσην προβαλλόμενον παρ' ἐμοῦ, παραβάλε λειν τινί,

οι » νήσει, ἡ γῆ δὲ σπήλαιον εὐτρεπίζει ὑποδέξασθαι τὸν τῶν ὅλων ποιητήν· ἀλλ᾽ αὐτὸς ὁ τὴν ἡμετέραν προστ λαβόμενος σάρκα ἐκ τῆς Παρθένου, τὴν ὑμῶν ο θεό στέπτον βασιλείαν φυλάξει ἐν τῇ πορφύρα.» Τὰ δὲ τῆς 88 εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρὰ τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν τῇ πρώτῃ δοχῇ τῆς ὑπο στροφῆς εἴρηται. Δογὴ τρίτη ἔνδοθεν τῆς χαλκῆς. δέχεται κἀκεῖσε ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτως, ήγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, μετὰ καὶ τοῦ περατικοῦ ἀπελατικόν ἤχ. γ Τὸν Ἐδὲμ παράδεισον δήμου τῷ Βενέτων, καὶ λέγουσιν οἱ κράκται τὸν ἠνέωξεν ἐν Βηθλεὲμ ἡ Παρθένος», καὶ τὰ ἑξῆς. Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρά τε νῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν τῇ πρώτῃ δοχῇ τῆς ὑποστροφῆς εἴρηται. ς΄. Δοχή τετάρτη εἰς τοὺς ἁγίους ἀποστόλους, ἤγουν εἰς τὰς σχολάς· δέχεται κἀκεῖσε ὁ δημοκρά της τῶν Πρασίνων, ἤγουν ὁ ἐκσκούβιτος μετὰ καὶ τοῦ περατικοῦ δήμου τῶν Πρασίνων. Καὶ λέγουσιν οἱ κράκται τοῦ περατικοῦ τὴν φωνὴν ἤχ. γ' «Ὁ πά σης κτίσεως πληρωτής καὶ δεσπότης ἀκενώτῳ κενώ σει τῆς πρὸς ἡμᾶς ἐκκενοῦται, ἵνα τὸν ἄνω πληρώσῃ κόσμον ἐκ τοῦ ἡμῶν κατωτάτου γένους· ὁ ζωοδότης αὐτὸς τὸ κέρας ὑμῶν, δεσπόται, ἀνυψώσει ἐν πάσῃ τῇ οἰκουμένῃ, τὰ ἔθνη πάντα δουλώσει τοῦ προσφέ ρειν, ὡς οἱ μάγοι, τὰ δῶρα τῇ ὑμῶν βασιλείᾳ·» τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρά τε τῶν κρα κτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν τῇ δευτέρα δοχῇ εἴ ρηται 88. Δοχή πέμπτη εἰς τὸ τριβουνάλιον, ήγουν 84 εἰς τοὺς λύχνους· δέχεται ἐκεῖσε ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ἤγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, μετὰ καὶ τοῦ περατικοῦ δήμου τῶν Βενέτων, καὶ λέγουσιν οἱ κράκται τὸ ἀπελατικὸν 85 ἤχ. γ' «Αστήρ προτρέ χει καὶ λάμπει ἐν σπηλαίῳ,» καὶ τὰ ἑξῆς. Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρά τε τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν τῇ πρώτῃ δοχῇ είρηται. Εἰδέναι δὲ χρὴ, ὅτι κατα τὸν τύπον καὶ τὴν τάξιν ταύτης τῆς ἑορτῆς γίνονται αἱ δοκαὶ καὶ εὐφημίαι τῆς ἑορτῆς τῆς ἁγίας Πεντηκο Σοφίᾳ τῶν δεσποτῶν καὶ πάλιν τῆς τε 86 ἑορτῆς τῶν φώτων καὶ τῆς ἑορτῆς τοῦ ἁγίου Πάσχα καὶ στῆς 87 καὶ τῆς ἑορτῆς τῆς μεταμορφώσεως, καὶ ἀπιόντων ἐν τῇ ἁγίᾳ ἀπ' αὐτῆς ὑποστρεφόντων ἐν τῷ παλατίῳ. οι ἡμῶν στὰ τὸ τῆς ΚΕΦΑΛ. Γ΄. Ἑορτὴ τῶν Φώτων Ακτα τῶν δύο μερῶν. δ Δοχὴ πρώτη, τῶν Βενέτων, φωνὴ ἢχ. πλαγ. δ'. «Σήμε ρον ὁ συντρίψας ἐν ὕδασι τὰς κεφαλὰς τῶν δρακόντων 83 καὶ εἴρ. ἐν τῇ δ. δ. 84 ήτουν 1. 88 ἀπελάτιον 86 τῆς δὲ 7 Πεντεκοστῆς ἀπελατικὸν ἀπολύσεις, ἀπο ελάσεις, προπέμπετο, ὑπὸ ἀπελαυνόντων πρὸς ἀπελαύνοντα, υἱ άπελα, ἀπέλα, Απέλα τὰ τοῦ ᾿Ακεφάλου ἀπέλα τὰ τῶν αἱρετικῶν. πάλιν ὁ Ἰησοῦς ἐμός.

τὴν κεφαλὴν ὑποκλίνει τῷ προδρόμῳ φιλανθρώπως.»» Δοχὴ β', τῶν Πρασίνων, φωνὴ πλαγ. δ'· «Χριστὸς Χριστός ἁγνίζει λουτρῷ ἁγίῳ τὴν ἐξ ἐθνῶν αὐτοῦ Ἐκκλησίαν. Δοχή γʹ, τῶν Βενέτων, φωνὴ ἤχ. πλαγ. α'. «Πυρί Θεότητος ἐν Ἰορδάνῃ 88 φλόγα σβεννύει τῆς ἁμαρτίας» Δοχὴ δ', τῶν Βενέτων, φωνὴ πλαγ. δ' «Ο συνάναρχος τῷ Πατρὶ Θεὸς Λόγος 89 ἐν Ἰορ δάνῃ σήμερον προῆλθε βαπτισθῆναι, καὶ τὴν κάραν ὑποκλίνει δουλικῶς τῷ προδρόμῳ, ὃν οὐρανῶν αἱ δυνάμεις τρέμουσι καθορῶσαι· ἀλλ᾽ ὁ τὸν κόσμον φωτίσας τῇ αὐτοῦ ἐπιφανείς ὑψώσει και μεγαλυνεί τὸ κράτος τῆς ὑμῶν βασιλείας εἰς εὐτυχίαν καὶ δόσ ξαν Ρωμαίων,» Δοχὴ ε΄, τῶν Πρασίνων, ἤχ. πλαγ. δ'·· Χριστὸς ἐνδύεται ῥεῖθρα φιλανθρώπως τοῦ Ἰορ δάνου.» Δοχὴ ς', τῶν Βενέτων, φωνὴ ἤχ. πλαγ. α' Περὶ τῆς θεότητος Ἰορδάνου» καὶ τὰ ἐξῆς. Ακ τολογία τῆς ς' δοχῆς· λέγουσιν οἱ κράκται· «Ὁ βαπτισθεὶς ἐν ὕδασιν Ιορδάνου.» Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι.» Οἱ κράκται «Καὶ τὴν κάραν ὑποκλίνας δουλικῶς τῷ προσ δρόμῳ.» Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου· «Πολλοί ὑμῖν χρόνοι.» Οἱ κράκται· ο Τοὺς χρόνους ὑμῶν πληθυνεῖ σὺν ταῖς αὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεν νήτοις·» ὁ λαός * «Πολυχρόνιον ποιήσει ὁ Θεὸς τὴν ἁγίαν βασιλείαν σας εἰς πολλὰ ἔτη.» Ὑποστροφὴ τῶν δεσποτῶν τῇ αὐτῇ ἑορτῇ. Δοχή α', τῶν Βενέτων, ἀπελατικὸν ἤχ. πλαγ, α' «Ὁ συνάναρχος τῷ Πατρὶ Θεὸς Λόγος» καὶ τὰ ἑξῆς. Δοχὴ β', τῶν Πρασίνων, ἀπελατικόν ἤχ. γι Ο φωτίζων ἐν Πνεύματι τῷ ἁγίῳ ἐβαπτίσθη ὕδατι ἐπιγείῳ, καὶ τὸ φῶς τοῦ βαπτίσματος ἐδωρή σατο ἀνθρώποις· ἀλλ᾽ ὁ ταῦτα τελέσας Χριστὸς φιλο ανθρωπία τὸ ὑμέτερον βασίλειον κράτος κατά σει ρὰν ἀδιάδοχον κελεύει εὐτυχεῖν Ῥωμαίοις 90 καὶ βασιλεύειν.» Δοχὴ γ', τῶν Βενέτων, ἀπελατικὸν ἤχ. πλαγ. α'· «Ο κεφαλὰς τῶν δρακόντων, εὐεργέται, ἐν Ἰορδάνου τοῖς ῥεύμασι συντρίψας, πρὸ ποδῶν ὑμῶν συντρίψει τὰς κεφαλὰς τῶν Βαρβάρων· θεό στέπτοι εὐεργέται, ἡ Τριὰς ἡ τρισάγιος τὰς νίκας ὑμῶν πληθυνεῖ· ὁ βαπτισθεὶς ὑπὲρ ἡμῶν κατὰ σάρκα καὶ ἁγιάσας τὴν φύσιν τῶν ὑδάτων.» Δοχὴ δ', τῶν Πρασίνων, ἀπέλατικὸν ἔχ. δ'· «Ὁ τῇ παλάμη βα πτισθεὶς σήμερον τοῦ Προδρόμου τῇ φρικτῇ αὐτοῦ παλάμῃ βασιλεῖς ὑμᾶς κηρύττει θεόστεπτοι δε θεότητος Ιορδανοῦ 10 Θεός, λόγος 90 Ρωμαίους ὁ τὸν κόσμον φωτίζειν τῇ αὐτοῦ ἐπιφανεία. φωτίζειν σειράν, Σειρὰ ἀδιάδοχος διαδέχεσθαι παλάμῃ κηρύττει! χρίει στεφανοί

τὴν κεφαλὴν ὑποκλίνει τῷ προδρόμῳ φιλανθρώπως.»» Δοχὴ β', τῶν Πρασίνων, φωνὴ πλαγ. δ'· «Χριστὸς Χριστός ἁγνίζει λουτρῷ ἁγίῳ τὴν ἐξ ἐθνῶν αὐτοῦ Ἐκκλησίαν. Δοχή γʹ, τῶν Βενέτων, φωνὴ ἤχ. πλαγ. α'. «Πυρί Θεότητος ἐν Ἰορδάνῃ 88 φλόγα σβεννύει τῆς ἁμαρτίας» Δοχὴ δ', τῶν Βενέτων, φωνὴ πλαγ. δ' «Ο συνάναρχος τῷ Πατρὶ Θεὸς Λόγος 89 ἐν Ἰορ δάνῃ σήμερον προῆλθε βαπτισθῆναι, καὶ τὴν κάραν ὑποκλίνει δουλικῶς τῷ προδρόμῳ, ὃν οὐρανῶν αἱ δυνάμεις τρέμουσι καθορῶσαι· ἀλλ᾽ ὁ τὸν κόσμον φωτίσας τῇ αὐτοῦ ἐπιφανείς ὑψώσει και μεγαλυνεί τὸ κράτος τῆς ὑμῶν βασιλείας εἰς εὐτυχίαν καὶ δόσ ξαν Ρωμαίων,» Δοχὴ ε΄, τῶν Πρασίνων, ἤχ. πλαγ. δ'·· Χριστὸς ἐνδύεται ῥεῖθρα φιλανθρώπως τοῦ Ἰορ δάνου.» Δοχὴ ς', τῶν Βενέτων, φωνὴ ἤχ. πλαγ. α' Περὶ τῆς θεότητος Ἰορδάνου» καὶ τὰ ἐξῆς. Ακ τολογία τῆς ς' δοχῆς· λέγουσιν οἱ κράκται· «Ὁ βαπτισθεὶς ἐν ὕδασιν Ιορδάνου.» Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι.» Οἱ κράκται «Καὶ τὴν κάραν ὑποκλίνας δουλικῶς τῷ προσ δρόμῳ.» Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου· «Πολλοί ὑμῖν χρόνοι.» Οἱ κράκται· ο Τοὺς χρόνους ὑμῶν πληθυνεῖ σὺν ταῖς αὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεν νήτοις·» ὁ λαός * «Πολυχρόνιον ποιήσει ὁ Θεὸς τὴν ἁγίαν βασιλείαν σας εἰς πολλὰ ἔτη.» Ὑποστροφὴ τῶν δεσποτῶν τῇ αὐτῇ ἑορτῇ. Δοχή α', τῶν Βενέτων, ἀπελατικὸν ἤχ. πλαγ, α' «Ὁ συνάναρχος τῷ Πατρὶ Θεὸς Λόγος» καὶ τὰ ἑξῆς. Δοχὴ β', τῶν Πρασίνων, ἀπελατικόν ἤχ. γι Ο φωτίζων ἐν Πνεύματι τῷ ἁγίῳ ἐβαπτίσθη ὕδατι ἐπιγείῳ, καὶ τὸ φῶς τοῦ βαπτίσματος ἐδωρή σατο ἀνθρώποις· ἀλλ᾽ ὁ ταῦτα τελέσας Χριστὸς φιλο ανθρωπία τὸ ὑμέτερον βασίλειον κράτος κατά σει ρὰν ἀδιάδοχον κελεύει εὐτυχεῖν Ῥωμαίοις 90 καὶ βασιλεύειν.» Δοχὴ γ', τῶν Βενέτων, ἀπελατικὸν ἤχ. πλαγ. α'· «Ο κεφαλὰς τῶν δρακόντων, εὐεργέται, ἐν Ἰορδάνου τοῖς ῥεύμασι συντρίψας, πρὸ ποδῶν ὑμῶν συντρίψει τὰς κεφαλὰς τῶν Βαρβάρων· θεό στέπτοι εὐεργέται, ἡ Τριὰς ἡ τρισάγιος τὰς νίκας ὑμῶν πληθυνεῖ· ὁ βαπτισθεὶς ὑπὲρ ἡμῶν κατὰ σάρκα καὶ ἁγιάσας τὴν φύσιν τῶν ὑδάτων.» Δοχὴ δ', τῶν Πρασίνων, ἀπέλατικὸν ἔχ. δ'· «Ὁ τῇ παλάμη βα πτισθεὶς σήμερον τοῦ Προδρόμου τῇ φρικτῇ αὐτοῦ παλάμῃ βασιλεῖς ὑμᾶς κηρύττει θεόστεπτοι δε θεότητος Ιορδανοῦ 10 Θεός, λόγος 90 Ρωμαίους ὁ τὸν κόσμον φωτίζειν τῇ αὐτοῦ ἐπιφανεία. φωτίζειν σειράν, Σειρὰ ἀδιάδοχος διαδέχεσθαι παλάμῃ κηρύττει! χρίει στεφανοί

τὴν κεφαλὴν ὑποκλίνει τῷ προδρόμῳ φιλανθρώπως.»» Δοχὴ β', τῶν Πρασίνων, φωνὴ πλαγ. δ'· «Χριστὸς Χριστός ἁγνίζει λουτρῷ ἁγίῳ τὴν ἐξ ἐθνῶν αὐτοῦ Ἐκκλησίαν. Δοχή γʹ, τῶν Βενέτων, φωνὴ ἤχ. πλαγ. α'. «Πυρί Θεότητος ἐν Ἰορδάνῃ 88 φλόγα σβεννύει τῆς ἁμαρτίας» Δοχὴ δ', τῶν Βενέτων, φωνὴ πλαγ. δ' «Ο συνάναρχος τῷ Πατρὶ Θεὸς Λόγος 89 ἐν Ἰορ δάνῃ σήμερον προῆλθε βαπτισθῆναι, καὶ τὴν κάραν ὑποκλίνει δουλικῶς τῷ προδρόμῳ, ὃν οὐρανῶν αἱ δυνάμεις τρέμουσι καθορῶσαι· ἀλλ᾽ ὁ τὸν κόσμον φωτίσας τῇ αὐτοῦ ἐπιφανείς ὑψώσει και μεγαλυνεί τὸ κράτος τῆς ὑμῶν βασιλείας εἰς εὐτυχίαν καὶ δόσ ξαν Ρωμαίων,» Δοχὴ ε΄, τῶν Πρασίνων, ἤχ. πλαγ. δ'·· Χριστὸς ἐνδύεται ῥεῖθρα φιλανθρώπως τοῦ Ἰορ δάνου.» Δοχὴ ς', τῶν Βενέτων, φωνὴ ἤχ. πλαγ. α' Περὶ τῆς θεότητος Ἰορδάνου» καὶ τὰ ἐξῆς. Ακ τολογία τῆς ς' δοχῆς· λέγουσιν οἱ κράκται· «Ὁ βαπτισθεὶς ἐν ὕδασιν Ιορδάνου.» Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι.» Οἱ κράκται «Καὶ τὴν κάραν ὑποκλίνας δουλικῶς τῷ προσ δρόμῳ.» Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου· «Πολλοί ὑμῖν χρόνοι.» Οἱ κράκται· ο Τοὺς χρόνους ὑμῶν πληθυνεῖ σὺν ταῖς αὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεν νήτοις·» ὁ λαός * «Πολυχρόνιον ποιήσει ὁ Θεὸς τὴν ἁγίαν βασιλείαν σας εἰς πολλὰ ἔτη.» Ὑποστροφὴ τῶν δεσποτῶν τῇ αὐτῇ ἑορτῇ. Δοχή α', τῶν Βενέτων, ἀπελατικὸν ἤχ. πλαγ, α' «Ὁ συνάναρχος τῷ Πατρὶ Θεὸς Λόγος» καὶ τὰ ἑξῆς. Δοχὴ β', τῶν Πρασίνων, ἀπελατικόν ἤχ. γι Ο φωτίζων ἐν Πνεύματι τῷ ἁγίῳ ἐβαπτίσθη ὕδατι ἐπιγείῳ, καὶ τὸ φῶς τοῦ βαπτίσματος ἐδωρή σατο ἀνθρώποις· ἀλλ᾽ ὁ ταῦτα τελέσας Χριστὸς φιλο ανθρωπία τὸ ὑμέτερον βασίλειον κράτος κατά σει ρὰν ἀδιάδοχον κελεύει εὐτυχεῖν Ῥωμαίοις 90 καὶ βασιλεύειν.» Δοχὴ γ', τῶν Βενέτων, ἀπελατικὸν ἤχ. πλαγ. α'· «Ο κεφαλὰς τῶν δρακόντων, εὐεργέται, ἐν Ἰορδάνου τοῖς ῥεύμασι συντρίψας, πρὸ ποδῶν ὑμῶν συντρίψει τὰς κεφαλὰς τῶν Βαρβάρων· θεό στέπτοι εὐεργέται, ἡ Τριὰς ἡ τρισάγιος τὰς νίκας ὑμῶν πληθυνεῖ· ὁ βαπτισθεὶς ὑπὲρ ἡμῶν κατὰ σάρκα καὶ ἁγιάσας τὴν φύσιν τῶν ὑδάτων.» Δοχὴ δ', τῶν Πρασίνων, ἀπέλατικὸν ἔχ. δ'· «Ὁ τῇ παλάμη βα πτισθεὶς σήμερον τοῦ Προδρόμου τῇ φρικτῇ αὐτοῦ παλάμῃ βασιλεῖς ὑμᾶς κηρύττει θεόστεπτοι δε θεότητος Ιορδανοῦ 10 Θεός, λόγος 90 Ρωμαίους ὁ τὸν κόσμον φωτίζειν τῇ αὐτοῦ ἐπιφανεία. φωτίζειν σειράν, Σειρὰ ἀδιάδοχος διαδέχεσθαι παλάμῃ κηρύττει! χρίει στεφανοί

εὐεργέται, καὶ Χριστοὺς οι ὑμᾶς δεικνύει πάσῃ τῇ οἰκουμένῃ. Τῷ λουτρῷ γὰρ ἁγιάσος, τῆς ἀφθαρ σίας τῷ ἐλαίῳ βαπτίζει τὴν βασιλείαν, σωτηρίαν δωρούμενος τοῖς Ῥωμαίοις καὶ ἀντίληψιν μετ γίστην καὶ δόξαν τῆς βασιλείας.» Δοχὴ εʹ, τῶν Βε νέτων, ἀπελατικὸν ἔχ. πλαγ. δ'· Τὸ φῶς ἐπέφα νεν ὑλικῶς ἐν σώματι, ἵνα φῶς γενόμενοι Θεοῦ φωτὶ μιγῶμεν. Πάρεστιν ὕδατι πλύνων καὶ τελειῶν τῷ πνεύματι, συγκατέλθωμεν τούτῳ, ἵνα συνανυψωθῶς μεν. Σημειωθῶμεν μυστικῶς τοῦ μυστηρίου τὴν ἰσχὺν ἐγνωκότες, ἀναλάβωμὲν οἱ πάντες τὸν δεύτε ρον μὴ τὸν πρῶτον ᾿Αδὰμ ὡς ἀναγεννηθέντες.» Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρά τε τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς δοχαῖς. Τὸ δὲ τελευταῖον ἄκτον λέγουσιν οἱ κράκται· «Προσ κυνήσαντες τοῦ ἐπιφανέντος Χριστοῦ τὴν δόξαν·» ὁ λαός· «Πολυχρόνιον ποιήσει ὁ Θεὸς τὴν ἁγίαν βασιλείαν.» ΚΕΦΑΛ. Δ'. *Ακτα τῇ ἑορτῇ τοῦ ἁγίου Πάσχα. Δοχὴ πρώτη, τῶν Βενέτων, φωνὴ ἔχ. α'·. θεϊκῆς ἐγέρσεώς δυναστείᾳ ὁ τοῦ θανάτου πόλεμος διελύθη.» Δοχὴ β', τῶν Πρασίνων, φωνή ἤχ. α'· «Φωτός ἀπροσίτου λαμπηδόνες νεκροῖς ἐπέλαμψαν τοῖς ἐν σκότει. Χριστὸς γὰρ ὤφθη νεκρὸς ἐν τάφῳ, θανάτῳ θάνατον θανατώσας, συνανέσκησε τους δεσμίους τῇ τριημέρῳ αὐτοῦ ἐγέρσει· αὐτὸς τὴν δόξαν ὑμῶν, δεσπόται, εἰς μῆκος χρόνων φυλάξει ἐν τῇ πορφύρα.» Δοχὴ γ'. τῶν Βενέτων, φωνὴ ἤχ. γ'. «Πάσχα Κυ ρίου σήμερον καθορῶντες μελωδικῶς κραυγάζομεν καὶ 98 ὁμοφρόνως.» Δοχὴ δ', τῶν Βενέτων, φωνὴ ἔχ. α'· «θεϊκῆς ἐγέρσεως δυναστεία,» καὶ τὰ ἑξῆς. Δοχὴ εʹ, τῶν Πρασίνων, φωνὴ ἤχ. α'·» Ὁ ἀχρόνως τῷ Πατρὶ συμβασιλεύων ἐπ' ἐσχάτων τοῖς ἀνθρώποις χρονικῶς συνανεστράφη 8, καὶ ἐν τῷ σταυρῷ τὸν ᾄδην καὶ θάνατον αἰχμαλωτίσας, τριημέρῳ αὐτοῦ ἐγέρσει τοῖς νεκροῖς τὴν ἀνάστασιν ἐγκαινίζων αὐτὸς τὸ κέρας ὑμῶν, δεσπόται, ἀνυψώσει ταῖς νέα καις κατὰ Βαρβάρων.» Δοχὴ ς', τῶν Βενέτων, φωνὴ ἤχ. γ'. «Φωτὸς ἀπροσίτου λυμπηδόνες» καὶ τὰ ἐξῆς. ᾿Ακτολογία τῆς ς' δοχῆς. Λέγουσιν οἱ κράκται «Ὁ τῶν πάντων Ποιητὴς καὶ Δεσπότης.» Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι.» Οἱ κράτ οι χρηστούς και 98 συνανετράφη Μ. χρηστούς. Αντιλαμβάνεσθαί τινος 'Αλλὰ καὶ τῶν αὐτοῦ παθῶν ἀντιληπτι κός ἐστι καὶ παρηγορικός, 'Αντίληψιν τῶν δημοσίων πραγμάτων, ἐγκαινία ζειν, εγκαινίζειν

εὐεργέται, καὶ Χριστοὺς οι ὑμᾶς δεικνύει πάσῃ τῇ οἰκουμένῃ. Τῷ λουτρῷ γὰρ ἁγιάσος, τῆς ἀφθαρ σίας τῷ ἐλαίῳ βαπτίζει τὴν βασιλείαν, σωτηρίαν δωρούμενος τοῖς Ῥωμαίοις καὶ ἀντίληψιν μετ γίστην καὶ δόξαν τῆς βασιλείας.» Δοχὴ εʹ, τῶν Βε νέτων, ἀπελατικὸν ἔχ. πλαγ. δ'· Τὸ φῶς ἐπέφα νεν ὑλικῶς ἐν σώματι, ἵνα φῶς γενόμενοι Θεοῦ φωτὶ μιγῶμεν. Πάρεστιν ὕδατι πλύνων καὶ τελειῶν τῷ πνεύματι, συγκατέλθωμεν τούτῳ, ἵνα συνανυψωθῶς μεν. Σημειωθῶμεν μυστικῶς τοῦ μυστηρίου τὴν ἰσχὺν ἐγνωκότες, ἀναλάβωμὲν οἱ πάντες τὸν δεύτε ρον μὴ τὸν πρῶτον ᾿Αδὰμ ὡς ἀναγεννηθέντες.» Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρά τε τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς δοχαῖς. Τὸ δὲ τελευταῖον ἄκτον λέγουσιν οἱ κράκται· «Προσ κυνήσαντες τοῦ ἐπιφανέντος Χριστοῦ τὴν δόξαν·» ὁ λαός· «Πολυχρόνιον ποιήσει ὁ Θεὸς τὴν ἁγίαν βασιλείαν.» ΚΕΦΑΛ. Δ'. *Ακτα τῇ ἑορτῇ τοῦ ἁγίου Πάσχα. Δοχὴ πρώτη, τῶν Βενέτων, φωνὴ ἔχ. α'·. θεϊκῆς ἐγέρσεώς δυναστείᾳ ὁ τοῦ θανάτου πόλεμος διελύθη.» Δοχὴ β', τῶν Πρασίνων, φωνή ἤχ. α'· «Φωτός ἀπροσίτου λαμπηδόνες νεκροῖς ἐπέλαμψαν τοῖς ἐν σκότει. Χριστὸς γὰρ ὤφθη νεκρὸς ἐν τάφῳ, θανάτῳ θάνατον θανατώσας, συνανέσκησε τους δεσμίους τῇ τριημέρῳ αὐτοῦ ἐγέρσει· αὐτὸς τὴν δόξαν ὑμῶν, δεσπόται, εἰς μῆκος χρόνων φυλάξει ἐν τῇ πορφύρα.» Δοχὴ γ'. τῶν Βενέτων, φωνὴ ἤχ. γ'. «Πάσχα Κυ ρίου σήμερον καθορῶντες μελωδικῶς κραυγάζομεν καὶ 98 ὁμοφρόνως.» Δοχὴ δ', τῶν Βενέτων, φωνὴ ἔχ. α'· «θεϊκῆς ἐγέρσεως δυναστεία,» καὶ τὰ ἑξῆς. Δοχὴ εʹ, τῶν Πρασίνων, φωνὴ ἤχ. α'·» Ὁ ἀχρόνως τῷ Πατρὶ συμβασιλεύων ἐπ' ἐσχάτων τοῖς ἀνθρώποις χρονικῶς συνανεστράφη 8, καὶ ἐν τῷ σταυρῷ τὸν ᾄδην καὶ θάνατον αἰχμαλωτίσας, τριημέρῳ αὐτοῦ ἐγέρσει τοῖς νεκροῖς τὴν ἀνάστασιν ἐγκαινίζων αὐτὸς τὸ κέρας ὑμῶν, δεσπόται, ἀνυψώσει ταῖς νέα καις κατὰ Βαρβάρων.» Δοχὴ ς', τῶν Βενέτων, φωνὴ ἤχ. γ'. «Φωτὸς ἀπροσίτου λυμπηδόνες» καὶ τὰ ἐξῆς. ᾿Ακτολογία τῆς ς' δοχῆς. Λέγουσιν οἱ κράκται «Ὁ τῶν πάντων Ποιητὴς καὶ Δεσπότης.» Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι.» Οἱ κράτ οι χρηστούς και 98 συνανετράφη Μ. χρηστούς. Αντιλαμβάνεσθαί τινος 'Αλλὰ καὶ τῶν αὐτοῦ παθῶν ἀντιληπτι κός ἐστι καὶ παρηγορικός, 'Αντίληψιν τῶν δημοσίων πραγμάτων, ἐγκαινία ζειν, εγκαινίζειν

κται· «Ο ἄναστὰς παραδόξως ἐκ τάφου.» Φθογγεῖ» « καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ'· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι.» Οἱ κράκται «Καὶ τὸ χαῖρε δεδωκώς μυροφόροις» Φθογγεϊ καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου· Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι.» Οἱ κράκται· «Τοὺς χρόνους ὑμῶν πληθυνεῖ σὺν ταῖς αὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεννήτοις.» Ο λαός «Πολυχρόνιον ποιήσει ὁ Θεὸς τὴν ἁγίαν βασιλείαν σας εἰς πολλὰ ἔτη. Υποστροφή τῶν δεσποτῶν τῇ αὐτῇ ἑορτῇ. Δοχὴ α', τῶν Βενέτων, φωνὴ ἤχ. α· «Τὸ μέγα καὶ σεβάσμιον τῆς ἀναστάσεως μυστήριον λαμπρυ νομένη σήμερον ἡ κτίσις ἑορτάζει· ὁ γὰρ τῆς δόξης Κύριος τὸ σκυθρωπὸν ἀφανίσας τοῦ θανάτου καὶ τὰ του όλου σκυλεύσας βασίλεια, συνανέστησε τους πάλαι τεθνεῶτας, χαρὰν ἀνεκλάλητον καὶ θεῖον Πάσχα ". Τελεῖται παραδόξως, μεγαλύνεται τὸ κρά τος ὑμῶν, δεσπόται, εἰς δόξαν, εἰς καύχησιν, εἰς ἀνέγερσιν τῶν Ῥωμαίων.» Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας Εκτα ᾄδονται παρὰ τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς δοχαῖς. Τὸ δὲ τελευταῖον ἄκτον λέγουσιν οἱ κράκται· «Καλῶς ἦλθον οἱ δεσπός «Καλῶς ἦλθον οι δεσπό ται σὺν ταῖς αὐγούσταις καὶ τοῖς προφυρογεννή τοις.» Ο λαός· «Καλῶς ἤλθετε.» Ο κράκται Προσκυνήσαντες τοῦ ἀναστάντος Χριστοῦ τὴν δό ξαν.» Ο λαός· «Πολυχρόνιον ποιήσει ὁ Θεός.» Δοχή β', τῶν Πρασίνων, ἀπελατικόν ἤχ. α' «Σή μέρον τὸ τοῖς ἀγγέλοις ἀπόῤῥητον ἐκτελεῖται τῆς ἀναστάσεως μυστήριον. Ὁ γὰρ ἐμπιμπλῶν πᾶν ζῶν εὐδοκίας σαρκὶ θανατοῦται ὡς ἄνθρωπος, καὶ τὴν ἄπληστον τοῦ ᾅδου τυραννίδα αἰχμαλωτεύει, νεκρώ σας τὸν νεκρωτήν· νῦν ἠφανίσθη τὸ πρὸ αἰώνων αἶσχος, νῦν ἐξήνθησεν ἡ χαρὰ τῶν περάτων Ὁ παντάναξ δὲ Θεὸς καὶ ζωοδότης, τοὺς δεσπότας φύσ λαττε ἐν τῇ πορφύρα. ο Δοχή γ', τῶν Βενέτων, φωνὴ χ. α'· «Σταυρὸν καὶ θάνατον ὑπομείνας Χριστός, κατῆλθεν ἐκὼν ἐν τάφῳ, καὶ τὰς τοῦ ᾄδου συντρίψας πύλης τῇ θεϊκῇ αὐτοῦ ἐξουσίᾳ, πᾶσιν ἀνάστασιν ἐγκαινίζει τοῖς ἀπ' αἰῶνος νενεκρωμένοις. Ἡ κτίσις σήμερον ἑορτάζει διπλοῦν τὸ Πάσχα τῆς σωτηρίας, ὁρῶτα τὸ σκῆπτρον ὑμῶν, δεσπόται, τῇ ἀναστάσει Χριστοῦ συνανατέλλον.» Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρά τε τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς δοχαῖς. Τὸ δὲ τελευταῖον λέγουσιν οι κράκται. «Προσκυνήσαντες τοῦ ἀναστάντος Χρισ στοῦ τὴν δόξαν.» Ὁ λαός· «Πολυχρόνιον ποιήσει ὁ Θεὸς τὴν» κ. τ. λ. Δοχὴ δὲ τετάρτη, τῶν Πρασίνων φωνή ἔχ. γ'· «Πάσχα Κυρίου σήμερον καθορῶντες ο καὶ τὰ ἑξῆς. Δοχὴ εʹ, τῶν Βενέτων, φωνὴ ἤχ, α'. Εγκαινίζεται σήμερον τῶν ἀνθρώπων ή φύσις, παραδόξως ἐκ φθορᾶς μεταπλαττομένη πρὸς ἀφθαρ σίαν, στολίζεται τὴν στολὴν τῆς προτέρας δόξης, μηκέτι τῷ θανάτῳ κατεχομένη. Ο γὰρ ἔχων τὸ 8 χαρὰ ἀνεκλάλητος καὶ θεῖον Πάσχα τελεῖται Μυροφόροι. ἄνεσιν τῇ καταπτώσει τῶν Βαρβάρων; ν. 29. Πέρατα του κόσμου νοὶ τῆς οἰκουμένης

κται· «Ο ἄναστὰς παραδόξως ἐκ τάφου.» Φθογγεῖ» « καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ'· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι.» Οἱ κράκται «Καὶ τὸ χαῖρε δεδωκώς μυροφόροις» Φθογγεϊ καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου· Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι.» Οἱ κράκται· «Τοὺς χρόνους ὑμῶν πληθυνεῖ σὺν ταῖς αὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεννήτοις.» Ο λαός «Πολυχρόνιον ποιήσει ὁ Θεὸς τὴν ἁγίαν βασιλείαν σας εἰς πολλὰ ἔτη. Υποστροφή τῶν δεσποτῶν τῇ αὐτῇ ἑορτῇ. Δοχὴ α', τῶν Βενέτων, φωνὴ ἤχ. α· «Τὸ μέγα καὶ σεβάσμιον τῆς ἀναστάσεως μυστήριον λαμπρυ νομένη σήμερον ἡ κτίσις ἑορτάζει· ὁ γὰρ τῆς δόξης Κύριος τὸ σκυθρωπὸν ἀφανίσας τοῦ θανάτου καὶ τὰ του όλου σκυλεύσας βασίλεια, συνανέστησε τους πάλαι τεθνεῶτας, χαρὰν ἀνεκλάλητον καὶ θεῖον Πάσχα ". Τελεῖται παραδόξως, μεγαλύνεται τὸ κρά τος ὑμῶν, δεσπόται, εἰς δόξαν, εἰς καύχησιν, εἰς ἀνέγερσιν τῶν Ῥωμαίων.» Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας Εκτα ᾄδονται παρὰ τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς δοχαῖς. Τὸ δὲ τελευταῖον ἄκτον λέγουσιν οἱ κράκται· «Καλῶς ἦλθον οἱ δεσπός «Καλῶς ἦλθον οι δεσπό ται σὺν ταῖς αὐγούσταις καὶ τοῖς προφυρογεννή τοις.» Ο λαός· «Καλῶς ἤλθετε.» Ο κράκται Προσκυνήσαντες τοῦ ἀναστάντος Χριστοῦ τὴν δό ξαν.» Ο λαός· «Πολυχρόνιον ποιήσει ὁ Θεός.» Δοχή β', τῶν Πρασίνων, ἀπελατικόν ἤχ. α' «Σή μέρον τὸ τοῖς ἀγγέλοις ἀπόῤῥητον ἐκτελεῖται τῆς ἀναστάσεως μυστήριον. Ὁ γὰρ ἐμπιμπλῶν πᾶν ζῶν εὐδοκίας σαρκὶ θανατοῦται ὡς ἄνθρωπος, καὶ τὴν ἄπληστον τοῦ ᾅδου τυραννίδα αἰχμαλωτεύει, νεκρώ σας τὸν νεκρωτήν· νῦν ἠφανίσθη τὸ πρὸ αἰώνων αἶσχος, νῦν ἐξήνθησεν ἡ χαρὰ τῶν περάτων Ὁ παντάναξ δὲ Θεὸς καὶ ζωοδότης, τοὺς δεσπότας φύσ λαττε ἐν τῇ πορφύρα. ο Δοχή γ', τῶν Βενέτων, φωνὴ χ. α'· «Σταυρὸν καὶ θάνατον ὑπομείνας Χριστός, κατῆλθεν ἐκὼν ἐν τάφῳ, καὶ τὰς τοῦ ᾄδου συντρίψας πύλης τῇ θεϊκῇ αὐτοῦ ἐξουσίᾳ, πᾶσιν ἀνάστασιν ἐγκαινίζει τοῖς ἀπ' αἰῶνος νενεκρωμένοις. Ἡ κτίσις σήμερον ἑορτάζει διπλοῦν τὸ Πάσχα τῆς σωτηρίας, ὁρῶτα τὸ σκῆπτρον ὑμῶν, δεσπόται, τῇ ἀναστάσει Χριστοῦ συνανατέλλον.» Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρά τε τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς δοχαῖς. Τὸ δὲ τελευταῖον λέγουσιν οι κράκται. «Προσκυνήσαντες τοῦ ἀναστάντος Χρισ στοῦ τὴν δόξαν.» Ὁ λαός· «Πολυχρόνιον ποιήσει ὁ Θεὸς τὴν» κ. τ. λ. Δοχὴ δὲ τετάρτη, τῶν Πρασίνων φωνή ἔχ. γ'· «Πάσχα Κυρίου σήμερον καθορῶντες ο καὶ τὰ ἑξῆς. Δοχὴ εʹ, τῶν Βενέτων, φωνὴ ἤχ, α'. Εγκαινίζεται σήμερον τῶν ἀνθρώπων ή φύσις, παραδόξως ἐκ φθορᾶς μεταπλαττομένη πρὸς ἀφθαρ σίαν, στολίζεται τὴν στολὴν τῆς προτέρας δόξης, μηκέτι τῷ θανάτῳ κατεχομένη. Ο γὰρ ἔχων τὸ 8 χαρὰ ἀνεκλάλητος καὶ θεῖον Πάσχα τελεῖται Μυροφόροι. ἄνεσιν τῇ καταπτώσει τῶν Βαρβάρων; ν. 29. Πέρατα του κόσμου νοὶ τῆς οἰκουμένης

» κράτος τοῦ θανάτου, ὁ τοῦ Πατρὸς συνάναρχος καὶ συναΐδιος λόγος, σκυλεύσας τὰ βασίλεια τοῦ ᾅδου, ἔλυσε τὸν δεσμὸν τῶν αἰχμαλώτων, πᾶσι δωρησάμε νος ἐλευθερίαν. Ὃς καὶ φυλάξει τὸ κράτος τῆς βα σιλείας εἰς δόξαν, εἰς καύχημα, εἰς ἀνέγερσιν 'Ρω μαίων.» Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρά τε τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς δοχαῖς. Τὸ δὲ τελευταῖον ἄκτον λέγουσιν οἱ κράκται· «Προσκυνήσαντες τοῦ ἀναστάντος Χριστοῦ τὴν δόξαν.» Ο λαός· «Πολυχρόνιον.» ΚΕΦΑΛ. Ε΄. Ακτα τῇ ἑορτῇ τῇ δευτέρᾳ τῆς διακαινησι μου Μετὰ τὴν ἀπόλυσιν τῆς ἐκκλησίας, ὅτε ἀκουμβί σωσιν οἱ δεσπόται ἐπὶ τῆς τραπέζης, αὐλεῖ τὸ ὄρο γανον τῶν Βενέτων, καὶ λέγει ὁ λαός «Αγιακάς (64).» «Καὶ ὅτε παύσῃ τὸ ὄργανον, λέγουσιν οἱ κράκται «Τρισάγιο, συμβασίλευσον τοὺς δεσπότας 8.» Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου· «Τρισάγιε.» Οἱ κράκται «Καὶ σὺ αὐτοὺς θεράπευσον ἐπὶ πᾶσιν.» Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ για Τρισάγιο. «Οἱ κράκται· «Πλεον άζων τῆς ζωῆς αὐτῶν χρόνους.» Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ'. «Τρισάγιο.» Οἱ κράκται· «Εἰς τελείαν χαρμονὴν τῶν Ῥωμαίων.» Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γι' «Τρισάγιε.» Οἱ κράκτα:· «Σὺν αὐγούσταις εὐ σεβέσι φιλοθέοις.» Φθυγγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´· «Τρισ άγιε.» Οἱ κράκται· «Καὶ τοῖς τιμίοις πορφυρο γεννήτοις ἐν τῇ πορφύρα.» Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου· «Τρισάγιε.» Οἱ κράκται· «Καὶ Βενέτων τῶν γνησίων ὑμῶν δούλων.» Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ᾽ Τρισάγιο.» Οἱ κράκται·«Ες, ὁ ἀναστὰς Θεὸς ἡμῶν, τοὺς δεσπότας φύλαττε.» Καὶ ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ τρίτου·» Οἱ ἐς ὁ ἀναστὰς Θεὸς ἡμῶν, τοὺς δεσπότας φύλαττε.» Οἱ κράκται· «Πνεῦμα τὸ παν άγιον τὰς αὐγούστας σκέπασον» Καὶ ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ´. Οἱ κράκται· «Μήτηρ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, φύλαττε τὰ πορφυρογέννητα.» Καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ΄. Οἱ 95 δικαινησίμου Α.. διακινησίμου τοῖς δεσπόταις διακαινησίμου. Ἡ διακαινήσιμος ἑβδομάς, ἑβδομὰς τοῦ διακαινησίμου τῆς διακαινήσεως), ἡ διακαινήσιμος, διὰ καινῶν ἡ Και νή, Κυριακή, Βαλλέσθω ἱμάτια καινὰ κατὰ τὸν τύπον τῶν βαπτιζομένων. αἱ καινα ιμον τὸ διακαινήσιμον διακαίνης σις, τὸ ἀναλήψιμον ἡ ἀνάληψις; αἰτήσιμον αἰτήσιον αἴτησις. ἀσπαστικόν ἀσπασμῷ φίλημα βασιλικόν. ἀσπαστικὸν βασιλέως. ακουμβίζειν, χας ἐς, νανά, ν. ἐές, εἷς ας οἱ ἐς,

κράκται· Κύριε, ζωὴν αὐτῶν διὰ τὴν ζωὴν ἡμῶν. (Β.) Φωνὴ ἔχ. α'. • Ἐξανοιγέσθωσαν τάφοι, καὶ νεκροὶ ἐξαναστήτωσαν· ὁ γὰρ Κύριος ἐκ τάφου οι σήμερον ἐξανέστη. Εὐφραινέσθωσαν οἱ ζῶντες καὶ ζωῆς ἐντρυφάτωσαν· τοῦ γὰρ θανάτου τὸ κέν τρον σήμερον ἠφανίσθη. Λευχειμονείτω ἡ κτίσις τὸν κτίστην ἀνευφημοῦσα· ἡ τυραννὶς γὰρ τῆς ἁμαρτίας σήμερον καθηρέθη. ᾿Αγαλλιάσθω μεγάλως ἡ πόλις ὑμῶν, δεσπόται, θεότητι τῇ ἐν Τριάδι σήμερον προσ κυνοῦσα, εἰς κατάπτωσιν Βαρβάρων καὶ ἀνέγερσιν Ρωμαίων.» Καὶ ἀπὸ φωνῆς λέγουσιν ἀπελα τικὸν ἢχ. α.» Τὸ μέγα καὶ σεβάσμιον μυστήριον τῆς ἀναστάσεως» καὶ τὰ ἑξῆς. Καὶ μετὰ τὸ τελειως σαι τὸν δῆμον τῶν Βενέτων ἀκτολογεῖ ὁμοίως καὶ ὁ δῆμος τῶν Πρασίνων, καὶ λέγει ἀπελατικὸν ἤχ· α'. Σήμερον τὸ τοῖς ἀγγέλοις ἀπόῤῥητον» καὶ τὰ ἑξῆς. Καὶ μετὰ τὸ τελειῶσαι τὸν δῆμον τῶν Πρασίνων λέγουσιν οἱ κράκται τῶν Βενέτων· «Κύριε, σῶσον τοὺς δεσπότας Ῥωμαίων.» Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ. «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον τοὺς ἐκ σοῦ ἐστεμμένους·» Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ'. Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται. Κύριε, σῶσον τοὺς δεσπότας σὺν ταῖς αὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεν νήτοις.» Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ'. «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Ἐς ὁ ἀναστὰς Θεὸς ἡμῶν τοὺς δεσπό τας φύλαττε.» φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ κρίτου· «Ο εἰς, ὁ ἀναστὰς Θεὸς ἡμῶν, τοὺς δεσπότας φύλαττε.» Οἱ κράκται· «Πνεῦμα τὸ πανάγιον τὰς Αὐγούστας σκέπασον.» φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ'. Οι κράκται· «Μήτηρ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, φύλαττε τὰ πορ φυρογένητα!» Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ. Οἱ κράκται· «Κύριε, ζωὴν αὐτῶν διὰ τὴν ζωὴν ἡμῶν.» φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ τρίτου. Καὶ εὐθέως ῥίπτει ἄνωθεν ἀπὸ τῆς θυρίδος ὁ ἀρτοκλίνης τὰ δύο μέρη τὰ ἀποκόμβια, καὶ ἐπεύχονται τοῖς δεσπόταις, καὶ ἀναχωροῦσι. Υποστροφή, τῶν δεσποτών δείλης 98 ἀπὸ τους Αγίους Αποστόλους οὐ πρὸς τὸ παλά Του. Δ΄. Δοχὴ α' εἰς τοὺς Λέοντας. Δέχεται ἐκεῖσε δ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ἤγουν ὁ δομέστικος τῶν 97 ἐξ τάφου 18 δήλης 9 ἀπὸ τῶν ᾿Αγίων Αποστόλων ζωῇ τῷ ἀπὸ φθογγής, τῇ ἡσυ-D χαίῳ καὶ καθ' ἑαυτόν. μετ' ἐκφωνήσεως, ἐκφώνως, μετὰ φωνῆς Κελεύομεν πάντας ἐπισκόπους τε καὶ πρεσουτέρους μὴ κατὰ τὸ σεσιωπημένον, ἀλλὰ μετὰ φωνῆς τῷ πιστοτάτῳ λαῷ ἐξακουομένης τὴν θείαν προσκομιδὴν καὶ τὴν ἐπὶ τῷ ἁγίῳ βαπτί σματι προσευχὴν ποιεῖσθαι. – Διὰ ταῦτα προσήκει τὴν ἐπὶ τῇ ἁγίᾳ προσκομιδῇ καὶ τὰς ἄλλας προσευ χας μετὰ φωνῆς παρὰ τῶν ὁσιωτάτων ἐπισκόπων τε καὶ πρεσβυτέρων προσφέρεσθαι τῷ Κυρίῳ. ἤχῳ α', φωνή. ἀπὸ φω νῆς, πρῶτον μὲν ἀπὸ φωνῆς κωλῦσαι καὶ διαμαρτύ ρασθαι μὴ βαδίζειν, Μ. δήλης, ᾿Απὸ τοὺς ἁγίους ἀποστόλους

κράκται· Κύριε, ζωὴν αὐτῶν διὰ τὴν ζωὴν ἡμῶν. (Β.) Φωνὴ ἔχ. α'. • Ἐξανοιγέσθωσαν τάφοι, καὶ νεκροὶ ἐξαναστήτωσαν· ὁ γὰρ Κύριος ἐκ τάφου οι σήμερον ἐξανέστη. Εὐφραινέσθωσαν οἱ ζῶντες καὶ ζωῆς ἐντρυφάτωσαν· τοῦ γὰρ θανάτου τὸ κέν τρον σήμερον ἠφανίσθη. Λευχειμονείτω ἡ κτίσις τὸν κτίστην ἀνευφημοῦσα· ἡ τυραννὶς γὰρ τῆς ἁμαρτίας σήμερον καθηρέθη. ᾿Αγαλλιάσθω μεγάλως ἡ πόλις ὑμῶν, δεσπόται, θεότητι τῇ ἐν Τριάδι σήμερον προσ κυνοῦσα, εἰς κατάπτωσιν Βαρβάρων καὶ ἀνέγερσιν Ρωμαίων.» Καὶ ἀπὸ φωνῆς λέγουσιν ἀπελα τικὸν ἢχ. α.» Τὸ μέγα καὶ σεβάσμιον μυστήριον τῆς ἀναστάσεως» καὶ τὰ ἑξῆς. Καὶ μετὰ τὸ τελειως σαι τὸν δῆμον τῶν Βενέτων ἀκτολογεῖ ὁμοίως καὶ ὁ δῆμος τῶν Πρασίνων, καὶ λέγει ἀπελατικὸν ἤχ· α'. Σήμερον τὸ τοῖς ἀγγέλοις ἀπόῤῥητον» καὶ τὰ ἑξῆς. Καὶ μετὰ τὸ τελειῶσαι τὸν δῆμον τῶν Πρασίνων λέγουσιν οἱ κράκται τῶν Βενέτων· «Κύριε, σῶσον τοὺς δεσπότας Ῥωμαίων.» Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ. «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον τοὺς ἐκ σοῦ ἐστεμμένους·» Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ'. Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται. Κύριε, σῶσον τοὺς δεσπότας σὺν ταῖς αὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεν νήτοις.» Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ'. «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Ἐς ὁ ἀναστὰς Θεὸς ἡμῶν τοὺς δεσπό τας φύλαττε.» φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ κρίτου· «Ο εἰς, ὁ ἀναστὰς Θεὸς ἡμῶν, τοὺς δεσπότας φύλαττε.» Οἱ κράκται· «Πνεῦμα τὸ πανάγιον τὰς Αὐγούστας σκέπασον.» φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ'. Οι κράκται· «Μήτηρ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, φύλαττε τὰ πορ φυρογένητα!» Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ. Οἱ κράκται· «Κύριε, ζωὴν αὐτῶν διὰ τὴν ζωὴν ἡμῶν.» φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ τρίτου. Καὶ εὐθέως ῥίπτει ἄνωθεν ἀπὸ τῆς θυρίδος ὁ ἀρτοκλίνης τὰ δύο μέρη τὰ ἀποκόμβια, καὶ ἐπεύχονται τοῖς δεσπόταις, καὶ ἀναχωροῦσι. Υποστροφή, τῶν δεσποτών δείλης 98 ἀπὸ τους Αγίους Αποστόλους οὐ πρὸς τὸ παλά Του. Δ΄. Δοχὴ α' εἰς τοὺς Λέοντας. Δέχεται ἐκεῖσε δ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ἤγουν ὁ δομέστικος τῶν 97 ἐξ τάφου 18 δήλης 9 ἀπὸ τῶν ᾿Αγίων Αποστόλων ζωῇ τῷ ἀπὸ φθογγής, τῇ ἡσυ-D χαίῳ καὶ καθ' ἑαυτόν. μετ' ἐκφωνήσεως, ἐκφώνως, μετὰ φωνῆς Κελεύομεν πάντας ἐπισκόπους τε καὶ πρεσουτέρους μὴ κατὰ τὸ σεσιωπημένον, ἀλλὰ μετὰ φωνῆς τῷ πιστοτάτῳ λαῷ ἐξακουομένης τὴν θείαν προσκομιδὴν καὶ τὴν ἐπὶ τῷ ἁγίῳ βαπτί σματι προσευχὴν ποιεῖσθαι. – Διὰ ταῦτα προσήκει τὴν ἐπὶ τῇ ἁγίᾳ προσκομιδῇ καὶ τὰς ἄλλας προσευ χας μετὰ φωνῆς παρὰ τῶν ὁσιωτάτων ἐπισκόπων τε καὶ πρεσβυτέρων προσφέρεσθαι τῷ Κυρίῳ. ἤχῳ α', φωνή. ἀπὸ φω νῆς, πρῶτον μὲν ἀπὸ φωνῆς κωλῦσαι καὶ διαμαρτύ ρασθαι μὴ βαδίζειν, Μ. δήλης, ᾿Απὸ τοὺς ἁγίους ἀποστόλους

«σχολῶν, μετὰ καὶ τοῦ περατικοῦ δήμου τῶν Βενέτων, καὶ λέγουσιν οἱ κράκται· «Καλῶς ἦλθεν ἡ ἔνθεος βασιλεία.» φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου· «Καλῶς ἤλθετε 1.» Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρά τι τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς 3 καὶ ἐκ ταῖς λοι παῖς δοχαῖς, καὶ μετὰ τὸ ἀποκινῆσαι τοὺς δεσπότας λέγει ὁ δῆμος τὰ δρομικά «Χαίροις, κραταιό τατε αὐτοκρατορ, χαρὰ τῆς οἰκουμένης, τοῦ Θεοῦ ὁ θεράπων, Ῥωμαίων εὐτυχία, ἀγαλλίασις Βενέτων, εὐφροσύνη καὶ κοσμιότης, σὲ ἡ θεότης ἐπὶ χρόνους ἑκατὸν ἀξιώσῃ τὴν ἑαυτοῦ διέπειν πολιτείαν.» Αλλο «Χαρὰ ὧδε σήμερον, γαλήνη καὶ πραότης μεγάλη οἱ γὰρ δεσπόται χαρὰν ἡμφιεσμένοι ὡς ἑωσφόροι ἐκλάμπουσιν ἐν τῷ κράτει, καὶ δεξιοῦται τῷ κόσμῳ εὐτυχία. Αὐτὴ γὰρ χαρὰ ἡμῶν καὶ ἀγαλλίασις κό σμου.» "Αλλο.. Εποίησε δύναμιν ἡ δεξιὰ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, δεσπόται, ἀντελάβετο εἰρήνη τῆς ἰδίας πολι τείας, καὶ ἐν αὐτῷ ἐν τῇ πίστει ὕψωσε πρὸς εὐμέ νειαν. ᾿Αγάλλεσθε οὐράνιαι στρατιαὶ τῶν ἀσωμάτων, συναγάλλου στρατόπεδον τῶν Ῥωμαίων, καὶ ἐπ αγάλλεσθε 3 πάντες Χριστιανοὶ ἑορτάζειν Κυρίῳ.» Ιστέον, ὅτι ταῦτα τὰ δρομικὰ λέγονται καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς προελεύσεσι. Β. Δοχή β' εἰς τὸν ἅγιον Πολύευκτον. Δέχεται ἐκεῖσε ὁ δήμαρχος τῶν Βενέτων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ λευκοῦ, καὶ λέγουσιν οἱ κράκται·. Καλώς ήλθεν ἡ ἔνθεος βασιλεία.» Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρά τε τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς δοχαῖς. Δοχὴ γ' εἰς τὴν ἁγίαν εὐφημίαν τοῦ Ὀλυβρίου. Δέχεται ἐκεῖσε ὁ δημοκράτης τῶν Πρασίνων, ἤγουν ὁ ἐκσκούβιτος μετὰ καὶ τοῦ περατι κοῦ δήμου τῶν Πρασίνων, καὶ λέγει δρομικὰ ἦχ. α' «Ὁ ἀχρόνως τῷ Πατρὶ» καὶ τὰ ἑξῆς. Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρά τε τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς δοχαῖς. Δοχὴ δ' εἰς τὸ Φιλαδέλφιον. Δέχεται κἀκεῖσε ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ἤγουν 4 ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, μετὰ καὶ τοῦ περατικοῦ δήμου τῶν Βενέτων. Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρά τε τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιποῖς δοχαῖς. Δοχή ε εἰς τὸν Ταῦρον. Δέχεται ἐκεῖσε ὁ δήμαρχος τῶν Πρα σίνων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ ῥουσίου. Τὰ δὲ τῆς εὐφη μίας ακτα ᾄδονται παρά τε τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ ὁ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς δογαῖς. Δοχὴ ζ' ἐν τῷ φουρνικῷ τῶν ἀρτοπωλῶν Υποστρεφόμενος αὐτὸς δήμαρχος μετὰ τοῦ δήμου τοῦ ῥουσίου, ποιοῦς σιν. ἐκεῖ δοχήν. Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρά τε τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς δοχαῖς. Δοχὴ ζ' ἐν τῷ φόρῳ. Δέ χεται ἐκεῖσε ὁ δημοκράτης τῶν Πρασίνων, ἤγουν ὁ ήλ. ἦλθες ήλθετε 8 καθὼς ἐν Ο συναγάλλεσθε . * ἀφτοπουλῶν * ποιῶσιν η 34. 4 ὁ δομέσ Μ. ποιῶσιν. ΑΡΟΠΟΙ

«σχολῶν, μετὰ καὶ τοῦ περατικοῦ δήμου τῶν Βενέτων, καὶ λέγουσιν οἱ κράκται· «Καλῶς ἦλθεν ἡ ἔνθεος βασιλεία.» φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου· «Καλῶς ἤλθετε 1.» Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρά τι τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς 3 καὶ ἐκ ταῖς λοι παῖς δοχαῖς, καὶ μετὰ τὸ ἀποκινῆσαι τοὺς δεσπότας λέγει ὁ δῆμος τὰ δρομικά «Χαίροις, κραταιό τατε αὐτοκρατορ, χαρὰ τῆς οἰκουμένης, τοῦ Θεοῦ ὁ θεράπων, Ῥωμαίων εὐτυχία, ἀγαλλίασις Βενέτων, εὐφροσύνη καὶ κοσμιότης, σὲ ἡ θεότης ἐπὶ χρόνους ἑκατὸν ἀξιώσῃ τὴν ἑαυτοῦ διέπειν πολιτείαν.» Αλλο «Χαρὰ ὧδε σήμερον, γαλήνη καὶ πραότης μεγάλη οἱ γὰρ δεσπόται χαρὰν ἡμφιεσμένοι ὡς ἑωσφόροι ἐκλάμπουσιν ἐν τῷ κράτει, καὶ δεξιοῦται τῷ κόσμῳ εὐτυχία. Αὐτὴ γὰρ χαρὰ ἡμῶν καὶ ἀγαλλίασις κό σμου.» "Αλλο.. Εποίησε δύναμιν ἡ δεξιὰ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, δεσπόται, ἀντελάβετο εἰρήνη τῆς ἰδίας πολι τείας, καὶ ἐν αὐτῷ ἐν τῇ πίστει ὕψωσε πρὸς εὐμέ νειαν. ᾿Αγάλλεσθε οὐράνιαι στρατιαὶ τῶν ἀσωμάτων, συναγάλλου στρατόπεδον τῶν Ῥωμαίων, καὶ ἐπ αγάλλεσθε 3 πάντες Χριστιανοὶ ἑορτάζειν Κυρίῳ.» Ιστέον, ὅτι ταῦτα τὰ δρομικὰ λέγονται καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς προελεύσεσι. Β. Δοχή β' εἰς τὸν ἅγιον Πολύευκτον. Δέχεται ἐκεῖσε ὁ δήμαρχος τῶν Βενέτων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ λευκοῦ, καὶ λέγουσιν οἱ κράκται·. Καλώς ήλθεν ἡ ἔνθεος βασιλεία.» Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρά τε τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς δοχαῖς. Δοχὴ γ' εἰς τὴν ἁγίαν εὐφημίαν τοῦ Ὀλυβρίου. Δέχεται ἐκεῖσε ὁ δημοκράτης τῶν Πρασίνων, ἤγουν ὁ ἐκσκούβιτος μετὰ καὶ τοῦ περατι κοῦ δήμου τῶν Πρασίνων, καὶ λέγει δρομικὰ ἦχ. α' «Ὁ ἀχρόνως τῷ Πατρὶ» καὶ τὰ ἑξῆς. Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρά τε τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς δοχαῖς. Δοχὴ δ' εἰς τὸ Φιλαδέλφιον. Δέχεται κἀκεῖσε ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ἤγουν 4 ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, μετὰ καὶ τοῦ περατικοῦ δήμου τῶν Βενέτων. Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρά τε τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιποῖς δοχαῖς. Δοχή ε εἰς τὸν Ταῦρον. Δέχεται ἐκεῖσε ὁ δήμαρχος τῶν Πρα σίνων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ ῥουσίου. Τὰ δὲ τῆς εὐφη μίας ακτα ᾄδονται παρά τε τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ ὁ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς δογαῖς. Δοχὴ ζ' ἐν τῷ φουρνικῷ τῶν ἀρτοπωλῶν Υποστρεφόμενος αὐτὸς δήμαρχος μετὰ τοῦ δήμου τοῦ ῥουσίου, ποιοῦς σιν. ἐκεῖ δοχήν. Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρά τε τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς δοχαῖς. Δοχὴ ζ' ἐν τῷ φόρῳ. Δέ χεται ἐκεῖσε ὁ δημοκράτης τῶν Πρασίνων, ἤγουν ὁ ήλ. ἦλθες ήλθετε 8 καθὼς ἐν Ο συναγάλλεσθε . * ἀφτοπουλῶν * ποιῶσιν η 34. 4 ὁ δομέσ Μ. ποιῶσιν. ΑΡΟΠΟΙ

«σχολῶν, μετὰ καὶ τοῦ περατικοῦ δήμου τῶν Βενέτων, καὶ λέγουσιν οἱ κράκται· «Καλῶς ἦλθεν ἡ ἔνθεος βασιλεία.» φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου· «Καλῶς ἤλθετε 1.» Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρά τι τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς 3 καὶ ἐκ ταῖς λοι παῖς δοχαῖς, καὶ μετὰ τὸ ἀποκινῆσαι τοὺς δεσπότας λέγει ὁ δῆμος τὰ δρομικά «Χαίροις, κραταιό τατε αὐτοκρατορ, χαρὰ τῆς οἰκουμένης, τοῦ Θεοῦ ὁ θεράπων, Ῥωμαίων εὐτυχία, ἀγαλλίασις Βενέτων, εὐφροσύνη καὶ κοσμιότης, σὲ ἡ θεότης ἐπὶ χρόνους ἑκατὸν ἀξιώσῃ τὴν ἑαυτοῦ διέπειν πολιτείαν.» Αλλο «Χαρὰ ὧδε σήμερον, γαλήνη καὶ πραότης μεγάλη οἱ γὰρ δεσπόται χαρὰν ἡμφιεσμένοι ὡς ἑωσφόροι ἐκλάμπουσιν ἐν τῷ κράτει, καὶ δεξιοῦται τῷ κόσμῳ εὐτυχία. Αὐτὴ γὰρ χαρὰ ἡμῶν καὶ ἀγαλλίασις κό σμου.» "Αλλο.. Εποίησε δύναμιν ἡ δεξιὰ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, δεσπόται, ἀντελάβετο εἰρήνη τῆς ἰδίας πολι τείας, καὶ ἐν αὐτῷ ἐν τῇ πίστει ὕψωσε πρὸς εὐμέ νειαν. ᾿Αγάλλεσθε οὐράνιαι στρατιαὶ τῶν ἀσωμάτων, συναγάλλου στρατόπεδον τῶν Ῥωμαίων, καὶ ἐπ αγάλλεσθε 3 πάντες Χριστιανοὶ ἑορτάζειν Κυρίῳ.» Ιστέον, ὅτι ταῦτα τὰ δρομικὰ λέγονται καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς προελεύσεσι. Β. Δοχή β' εἰς τὸν ἅγιον Πολύευκτον. Δέχεται ἐκεῖσε ὁ δήμαρχος τῶν Βενέτων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ λευκοῦ, καὶ λέγουσιν οἱ κράκται·. Καλώς ήλθεν ἡ ἔνθεος βασιλεία.» Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρά τε τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς δοχαῖς. Δοχὴ γ' εἰς τὴν ἁγίαν εὐφημίαν τοῦ Ὀλυβρίου. Δέχεται ἐκεῖσε ὁ δημοκράτης τῶν Πρασίνων, ἤγουν ὁ ἐκσκούβιτος μετὰ καὶ τοῦ περατι κοῦ δήμου τῶν Πρασίνων, καὶ λέγει δρομικὰ ἦχ. α' «Ὁ ἀχρόνως τῷ Πατρὶ» καὶ τὰ ἑξῆς. Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρά τε τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς δοχαῖς. Δοχὴ δ' εἰς τὸ Φιλαδέλφιον. Δέχεται κἀκεῖσε ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ἤγουν 4 ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, μετὰ καὶ τοῦ περατικοῦ δήμου τῶν Βενέτων. Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρά τε τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιποῖς δοχαῖς. Δοχή ε εἰς τὸν Ταῦρον. Δέχεται ἐκεῖσε ὁ δήμαρχος τῶν Πρα σίνων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ ῥουσίου. Τὰ δὲ τῆς εὐφη μίας ακτα ᾄδονται παρά τε τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ ὁ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς δογαῖς. Δοχὴ ζ' ἐν τῷ φουρνικῷ τῶν ἀρτοπωλῶν Υποστρεφόμενος αὐτὸς δήμαρχος μετὰ τοῦ δήμου τοῦ ῥουσίου, ποιοῦς σιν. ἐκεῖ δοχήν. Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρά τε τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς δοχαῖς. Δοχὴ ζ' ἐν τῷ φόρῳ. Δέ χεται ἐκεῖσε ὁ δημοκράτης τῶν Πρασίνων, ἤγουν ὁ ήλ. ἦλθες ήλθετε 8 καθὼς ἐν Ο συναγάλλεσθε . * ἀφτοπουλῶν * ποιῶσιν η 34. 4 ὁ δομέσ Μ. ποιῶσιν. ΑΡΟΠΟΙ

ἐασκούβιτος, μετὰ τοῦ περατικοῦ δήμου τῶν Πρασί νων. Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρὰ τε τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς δοχαῖς Δοχή η' ἐν τῷ πραιτωρίῳ. Δέχεται ἐκεῖσε ὁ δήμαρχος τῶν Βενέτων, μετὰ τοῦ δήμου τοῦ λευ κοῦ. Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ᾄδονται παρὰ τε τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς δοχαῖς. Ἐν δὲ τῷ τελευταίῳ ἄκτῳ λέγουσιν οἱ κράκται «Καλῶς ἦλθεν ἡ ἀναίρεσις τῶν τῆς "Αγαρ» Ο λαός· «Πολυχρόνιον ποιήσει ὁ Θεὸς τὴν ἁγίαν βασιλείαν σας εἰς πολλὰ ἔτη ".» Δοχὴ θ' ἐν τῷ φουρ νικῷ τοῦ Μιλίου. Υποστρεφόμενος ὁ αὐτὸς δήμαρ χος τῶν Βενέτων μετὰ τοῦ δήμου του λευκοῦ, ποιεῖ ἐκεῖσε δοχήν. Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρά τε τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς δοχαῖς. Καὶ πάλιν μετὰ μικρὸν τῆς τοιαύτης δοχῆς δέχεται ὁ δημοκράτης τῶν Πρασίνων, ἤγουν ὁ δομέστικος τῶν ἐκσκουβίτων. Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ακτα άδονται παρά τε τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς δοχαῖς. Καὶ πάλιν μετὰ μικρὸν τῆς τοιαύτης δοχῆς δέχεται ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων. ήγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, εἰς τὸ κάγκελλον τῆς χαλκῆς. Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρά τε τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς δοχαῖς. ΚΕΦΑΛ. ζ'. Ακτα τῇ ἑορτῇ τῇ Κυριακῇ τοῦ ᾿Αντίπασχα. Ιστέον, ὅτι τῇ Κυριακῇ τοῦ ᾿Αντίπασχα ὅτε ἀκουμβίσωσιν οι δεσπόται ἐπὶ τῆς τραπέζης, ἡ αὐτὴ τάξις καὶ ἀκολουθία γίνεται τῆς δευτέρας τῆς δια καινησίμου, δηλονότι καὶ αἱ ἀκτολογίαι τῶν δύο μετ ρῶν, καὶ πάντα, καθώς προείρηται· πλὴν οἱ μὲν Βένετοι λέγουσιν ἀπελατικὸν ἤχ. πλαγ. δ· «Ανα καινίζου ἡ κτίσις, Χριστὸς ἀνέστη, ἑόρταζε τῷ Κυ ρίῳ τὰς ἑορτάς σου. Ἐσφραγισμένου γὰρ τοῦ τά φου, ὁ τῆς ζωῆς ἥλιος ἀνατείλας, καὶ ὀφθεὶς ἀπο. στόλοις τῶν θυρῶν κεκλεισμένων, τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον δι' αὐτοῦ ἐγκαινίζει, καὶ εἰρήνην χαρίζεται πάσῃ τῇ οἰκουμένῃ, καὶ τὸ βασιλεῦον κράτος ἀστέρος ἀνα τολὴ τοῦ ἀδύτου νεουργεῖ καὶ 8 μεγαλύνει, ὡς λαμπρὸς ἥλιος, προερχόμενος σήμερον εἰς δόξαν, α εἰς καύχημα, εἰς ἀνέγερσιν Ῥωμαίων·» Οἱ δὲ Πρά σινοι τόνδε «Αποβαλόντες σύμβολα λυπηρᾶς κατ ηφείας οἱ ἀπόστολοι, χαίροντες προῆλθον εἰς Γαλι λαίαν καὶ εἶδον ὅν ἐπόθουν ἐκ νεκρῶν ἐγηγερμένον. ᾿Απόβλητον ἐδέξαντο παρ' αὐτοῦ μυσταγωγίαν, καὶ ὡς ἀκτῖνες διαδραμόντες τὸν κόσμον φαιδρόμορφον ἐκήρυξαν τῆς ἀναστάσεως τὴν ἡμέραν. Αὐτῶν ἡ προσ τασία τῇ θεϊκῇ παντευχία ὑμᾶς διαφυλάξει, δεσπόται, εἰς εὐτυχίαν Ῥωμαίων.» Ιστέον, ὅτι ὑποστρεφόντων τῶν δεσποτῶν δείλης ἀπὸ τοὺς ᾿Αγίους Αποστόλους ° εἰς τὸ παλάτιον ταύτῃ τῇ ἑορτῇ, ἡ αὐτὴ τάξις καὶ ἀκολουθία γίνεται τῆς δευτέρας τῆς διακαινησίμου, δηλονότι καὶ αἱ δοχαὶ ἐν τοῖς προει ἔτη καὶ Ο τῶν ἁγίων Απαστόλων τὴν οἰκουμένην. ἐγκαινίζει πᾶν τεύο χειν

ἐασκούβιτος, μετὰ τοῦ περατικοῦ δήμου τῶν Πρασί νων. Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρὰ τε τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς δοχαῖς Δοχή η' ἐν τῷ πραιτωρίῳ. Δέχεται ἐκεῖσε ὁ δήμαρχος τῶν Βενέτων, μετὰ τοῦ δήμου τοῦ λευ κοῦ. Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ᾄδονται παρὰ τε τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς δοχαῖς. Ἐν δὲ τῷ τελευταίῳ ἄκτῳ λέγουσιν οἱ κράκται «Καλῶς ἦλθεν ἡ ἀναίρεσις τῶν τῆς "Αγαρ» Ο λαός· «Πολυχρόνιον ποιήσει ὁ Θεὸς τὴν ἁγίαν βασιλείαν σας εἰς πολλὰ ἔτη ".» Δοχὴ θ' ἐν τῷ φουρ νικῷ τοῦ Μιλίου. Υποστρεφόμενος ὁ αὐτὸς δήμαρ χος τῶν Βενέτων μετὰ τοῦ δήμου του λευκοῦ, ποιεῖ ἐκεῖσε δοχήν. Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρά τε τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς δοχαῖς. Καὶ πάλιν μετὰ μικρὸν τῆς τοιαύτης δοχῆς δέχεται ὁ δημοκράτης τῶν Πρασίνων, ἤγουν ὁ δομέστικος τῶν ἐκσκουβίτων. Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ακτα άδονται παρά τε τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς δοχαῖς. Καὶ πάλιν μετὰ μικρὸν τῆς τοιαύτης δοχῆς δέχεται ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων. ήγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, εἰς τὸ κάγκελλον τῆς χαλκῆς. Τὰ δὲ τῆς εὐφημίας ἄκτα ᾄδονται παρά τε τῶν κρακτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς δοχαῖς. ΚΕΦΑΛ. ζ'. Ακτα τῇ ἑορτῇ τῇ Κυριακῇ τοῦ ᾿Αντίπασχα. Ιστέον, ὅτι τῇ Κυριακῇ τοῦ ᾿Αντίπασχα ὅτε ἀκουμβίσωσιν οι δεσπόται ἐπὶ τῆς τραπέζης, ἡ αὐτὴ τάξις καὶ ἀκολουθία γίνεται τῆς δευτέρας τῆς δια καινησίμου, δηλονότι καὶ αἱ ἀκτολογίαι τῶν δύο μετ ρῶν, καὶ πάντα, καθώς προείρηται· πλὴν οἱ μὲν Βένετοι λέγουσιν ἀπελατικὸν ἤχ. πλαγ. δ· «Ανα καινίζου ἡ κτίσις, Χριστὸς ἀνέστη, ἑόρταζε τῷ Κυ ρίῳ τὰς ἑορτάς σου. Ἐσφραγισμένου γὰρ τοῦ τά φου, ὁ τῆς ζωῆς ἥλιος ἀνατείλας, καὶ ὀφθεὶς ἀπο. στόλοις τῶν θυρῶν κεκλεισμένων, τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον δι' αὐτοῦ ἐγκαινίζει, καὶ εἰρήνην χαρίζεται πάσῃ τῇ οἰκουμένῃ, καὶ τὸ βασιλεῦον κράτος ἀστέρος ἀνα τολὴ τοῦ ἀδύτου νεουργεῖ καὶ 8 μεγαλύνει, ὡς λαμπρὸς ἥλιος, προερχόμενος σήμερον εἰς δόξαν, α εἰς καύχημα, εἰς ἀνέγερσιν Ῥωμαίων·» Οἱ δὲ Πρά σινοι τόνδε «Αποβαλόντες σύμβολα λυπηρᾶς κατ ηφείας οἱ ἀπόστολοι, χαίροντες προῆλθον εἰς Γαλι λαίαν καὶ εἶδον ὅν ἐπόθουν ἐκ νεκρῶν ἐγηγερμένον. ᾿Απόβλητον ἐδέξαντο παρ' αὐτοῦ μυσταγωγίαν, καὶ ὡς ἀκτῖνες διαδραμόντες τὸν κόσμον φαιδρόμορφον ἐκήρυξαν τῆς ἀναστάσεως τὴν ἡμέραν. Αὐτῶν ἡ προσ τασία τῇ θεϊκῇ παντευχία ὑμᾶς διαφυλάξει, δεσπόται, εἰς εὐτυχίαν Ῥωμαίων.» Ιστέον, ὅτι ὑποστρεφόντων τῶν δεσποτῶν δείλης ἀπὸ τοὺς ᾿Αγίους Αποστόλους ° εἰς τὸ παλάτιον ταύτῃ τῇ ἑορτῇ, ἡ αὐτὴ τάξις καὶ ἀκολουθία γίνεται τῆς δευτέρας τῆς διακαινησίμου, δηλονότι καὶ αἱ δοχαὶ ἐν τοῖς προει ἔτη καὶ Ο τῶν ἁγίων Απαστόλων τὴν οἰκουμένην. ἐγκαινίζει πᾶν τεύο χειν

ρημένοις τόποις καὶ αἱ ἀκτολογίαι, καθώς προείρη Πράσινοι ήχ πλαγ. δ· ᾿Αποβαλόντες τὰ σύμβολα «Ὁ ἀχρόνως τῷ Πατρὶ» καὶ τὰ ἑξῆς. ται. Πλὴν λέγουσιν οἱ Βένετοι ἀπελατικὸν ἤχ. πλαγ. δ· «᾿Ανακαινίζου ἡ κτίσις» καὶ τὰ ἑξῆς. Οἱ δὲ λυπρᾶς κατηφείας» καὶ τὰ ἑξῆς. "Αλλο *χ. αξ. ΚΕΦΑΛ. Ζ. Τῇ ἑορτῇ τῆς Μεσοπεντηκοστῆς Χρὴ εἰδέναι, ὅτι καὶ τῇ προελεύσει ταύτῃ τῆς Με σοπεντηκοστῆς, καὶ ἀπιόντων τῶν δεσποτῶν καὶ πάλιν ὑποστρεφόντων, καὶ αἱ δοχαὶ καὶ αἱ ἀκτολογίαι ὅμοιαι γίνονται τῆς δευτέρας τῆς διακαινησίμου. Πλὴν οἱ μὲν 10 47 Βένετοι λέγουσιν ἀπὸ φωνῆς ἀπελατικών *χ. α' ' «Πνεῦμα μέγα καὶ σεβάσμιον, ὁ ἄνω δοξαζό μενος σὺν τῷ Πατρὶ ὡς πάντων Κύριος, ἐν ἱερῷ συνόμιλος ὢν Εβραίοις διδάσκει Σοφίας βρύειν νά ματα ὑπερφυῶς ἡ Σοφία τοῦ Ὑψίστου ἀναφω νῶν· Οἱ διψώντες προσέρχεσθε, καὶ δροσίζεσθε 1 τοῦ Πνεύματος τὴν πόσιν, ἐκεῖνο τὸ ἀείζωον πόμα. Τὰ πλήθη ἀγάλλονται πίνοντα, καὶ γεραίρουσι τὸ κράτος ὑμῶν, δεσπόται, εἰς δόξαν, εἰς καύχημα, εἰς ἀνύψωσιν Ῥωμαίων.» Οἱ δὲ Πράσινοι λέγουσι τόνε 19 ἤχ. α' «Ο μεσίτης ὢν πλάσματος, καὶ α τρὸς τοῦ ἰδίου, θεῖε Λόγε, τοῦ ναοῦ ἑορτῆς ἐν μέσῳ παρρησιάζει ὁ μέλλων ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς ἀχράντου ῥεῖθρα προχέειν ἀφθαρσίας 20 ὅλῳ τῷ κόσμῳ, νῦν διψῶντας ποτίζεις ἐκ χειλέων διδασκα λίας νάματα, καὶ ὁ ἀσύνετος δῆμος θαυμάζει μὲν, οὐ βούλεται οι δὲ γνῶναι, ὅτι σῇ ἐξείργασται σοφία πάντα καὶ συνέχεται σῇ κυβερνήσει. Σὺ οὖν δοξάσας τῷ στέφει, θεὲ, δεσπότας παλάμῃ σου, φύλαττε εἰς ἀνέγερσιν Ῥωμαίων. Χρὴ εἰδέναι, ὅτι ταύτῃ τῇ ἑορτῇ τῆς Μεσοπεντηκοστῆς, ἐπὶ τῆς τραπέζης τῶν δεσποτῶν καθεζομένων, ἡ αὐτὴ τάξις καὶ ἀκολουθία γίνεται, καθὼς καὶ ἐν τῇ δευτέρᾳ τῆς διακαινησί μου. ΚΕΦΑΛ. Η'. Τῇ ἑορτῇ τῆς ᾿Αναληψιμου. Α΄. Ιστέον, ὅτι τῇ ἑορτῇ τῆς ᾿Αναληψίμου, ὅτε ἀκουμβίτωσιν οἱ δεσπόται ἐπὶ τῆς τραπέζης, ἡ αὐτὴ τάξις καὶ ἀκολουθία γίνεται τῆς δευτέρας τῆς δια καινησίμου, δηλονότι καὶ αἱ ἀκτολογίαι τῶν δύο μερῶν καὶ πάντα, καθώς προείρηται. Πλὴν οἱ μὲν Βένετοι λέγουσι τὴν φωνὴρ ἤχ. πλαγ. α'· «Ὡς ἀεί ζωον ῥεῖθρον, πηγὴν ἁγίαν Χριστιανοὶ εὐρηκότες μόνην σὲ, τὴν πανάγιον τοῦ Θεοῦ Μητέρα, δυσωποῦ 10.17 μέν 18 δροσίζεσθε. Τοῦ πνευμ. τ. πόσ. ἐκ. τ. ά. πόμα τὰ πλήθη τον τόνδε τὸ δρομικόν 20 ἀφθοσίας Η., ἀφθασίας ἀθανασίας ἀφθανασίας 1 οὐ βούλεται πάντα [Προέλευσις μεσοπεντηκοστῆς Μεσο πεντηκοστὴν Μεσοπεντηκοστῆς μέση τοῦ Πάσχατος καὶ τῆς Πεντηκοστῆς, ἡ μέση τοῦ Πάσχατος βλύειν παρρησιάδη η

ρημένοις τόποις καὶ αἱ ἀκτολογίαι, καθώς προείρη Πράσινοι ήχ πλαγ. δ· ᾿Αποβαλόντες τὰ σύμβολα «Ὁ ἀχρόνως τῷ Πατρὶ» καὶ τὰ ἑξῆς. ται. Πλὴν λέγουσιν οἱ Βένετοι ἀπελατικὸν ἤχ. πλαγ. δ· «᾿Ανακαινίζου ἡ κτίσις» καὶ τὰ ἑξῆς. Οἱ δὲ λυπρᾶς κατηφείας» καὶ τὰ ἑξῆς. "Αλλο *χ. αξ. ΚΕΦΑΛ. Ζ. Τῇ ἑορτῇ τῆς Μεσοπεντηκοστῆς Χρὴ εἰδέναι, ὅτι καὶ τῇ προελεύσει ταύτῃ τῆς Με σοπεντηκοστῆς, καὶ ἀπιόντων τῶν δεσποτῶν καὶ πάλιν ὑποστρεφόντων, καὶ αἱ δοχαὶ καὶ αἱ ἀκτολογίαι ὅμοιαι γίνονται τῆς δευτέρας τῆς διακαινησίμου. Πλὴν οἱ μὲν 10 47 Βένετοι λέγουσιν ἀπὸ φωνῆς ἀπελατικών *χ. α' ' «Πνεῦμα μέγα καὶ σεβάσμιον, ὁ ἄνω δοξαζό μενος σὺν τῷ Πατρὶ ὡς πάντων Κύριος, ἐν ἱερῷ συνόμιλος ὢν Εβραίοις διδάσκει Σοφίας βρύειν νά ματα ὑπερφυῶς ἡ Σοφία τοῦ Ὑψίστου ἀναφω νῶν· Οἱ διψώντες προσέρχεσθε, καὶ δροσίζεσθε 1 τοῦ Πνεύματος τὴν πόσιν, ἐκεῖνο τὸ ἀείζωον πόμα. Τὰ πλήθη ἀγάλλονται πίνοντα, καὶ γεραίρουσι τὸ κράτος ὑμῶν, δεσπόται, εἰς δόξαν, εἰς καύχημα, εἰς ἀνύψωσιν Ῥωμαίων.» Οἱ δὲ Πράσινοι λέγουσι τόνε 19 ἤχ. α' «Ο μεσίτης ὢν πλάσματος, καὶ α τρὸς τοῦ ἰδίου, θεῖε Λόγε, τοῦ ναοῦ ἑορτῆς ἐν μέσῳ παρρησιάζει ὁ μέλλων ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς ἀχράντου ῥεῖθρα προχέειν ἀφθαρσίας 20 ὅλῳ τῷ κόσμῳ, νῦν διψῶντας ποτίζεις ἐκ χειλέων διδασκα λίας νάματα, καὶ ὁ ἀσύνετος δῆμος θαυμάζει μὲν, οὐ βούλεται οι δὲ γνῶναι, ὅτι σῇ ἐξείργασται σοφία πάντα καὶ συνέχεται σῇ κυβερνήσει. Σὺ οὖν δοξάσας τῷ στέφει, θεὲ, δεσπότας παλάμῃ σου, φύλαττε εἰς ἀνέγερσιν Ῥωμαίων. Χρὴ εἰδέναι, ὅτι ταύτῃ τῇ ἑορτῇ τῆς Μεσοπεντηκοστῆς, ἐπὶ τῆς τραπέζης τῶν δεσποτῶν καθεζομένων, ἡ αὐτὴ τάξις καὶ ἀκολουθία γίνεται, καθὼς καὶ ἐν τῇ δευτέρᾳ τῆς διακαινησί μου. ΚΕΦΑΛ. Η'. Τῇ ἑορτῇ τῆς ᾿Αναληψιμου. Α΄. Ιστέον, ὅτι τῇ ἑορτῇ τῆς ᾿Αναληψίμου, ὅτε ἀκουμβίτωσιν οἱ δεσπόται ἐπὶ τῆς τραπέζης, ἡ αὐτὴ τάξις καὶ ἀκολουθία γίνεται τῆς δευτέρας τῆς δια καινησίμου, δηλονότι καὶ αἱ ἀκτολογίαι τῶν δύο μερῶν καὶ πάντα, καθώς προείρηται. Πλὴν οἱ μὲν Βένετοι λέγουσι τὴν φωνὴρ ἤχ. πλαγ. α'· «Ὡς ἀεί ζωον ῥεῖθρον, πηγὴν ἁγίαν Χριστιανοὶ εὐρηκότες μόνην σὲ, τὴν πανάγιον τοῦ Θεοῦ Μητέρα, δυσωποῦ 10.17 μέν 18 δροσίζεσθε. Τοῦ πνευμ. τ. πόσ. ἐκ. τ. ά. πόμα τὰ πλήθη τον τόνδε τὸ δρομικόν 20 ἀφθοσίας Η., ἀφθασίας ἀθανασίας ἀφθανασίας 1 οὐ βούλεται πάντα [Προέλευσις μεσοπεντηκοστῆς Μεσο πεντηκοστὴν Μεσοπεντηκοστῆς μέση τοῦ Πάσχατος καὶ τῆς Πεντηκοστῆς, ἡ μέση τοῦ Πάσχατος βλύειν παρρησιάδη η

μεν ὡς Θεοτόκον, καὶ ἐξαιτοῦμεν στόματι ἀσιγήτῳ πτέρυξι τῆς σῆς πρεσβείας ὁ δεῖνα καὶ ὁ δείνα περι φύλαττε μέχρι τέλους. «Ὁ ἀπελατικὸς ἤχ. δ'· «Σε, τὴν παστάδα τοῦ Χριστοῦ, δι' ἧς ἔλαμψε Χριστὸς κατὰ σάρκα τοῖς βροτοῖς, αἰνοῦμεν λαοὶ ἔπαξίως Θεοτόκε, τοὺς δεσπότας ὡς φωστῆρας περίσωζε εἰς ἀνέγερσιν τοῦ κόσμου, καὶ Βενέτων ἀεὶ σε κεκτημέν των κραταίωμα βοηθείας.» Οἱ δὲ Πράσινοι λέγουσι τὴν φωνὴν πλαγ. δ'. «Ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς Ῥωμαίων, Παρθένε, Μήτηρ Θεοῦ τοῦ Λόγου, συστρατήγησον μόνη τοῖς δεσπόταις ἐν τῇ πορφύρα, τοῖς λαβοῦσιν ἐκ σοῦ τὸ στέφος, ὅτι αὐτοί σε κέκτηνται κατὰ πάντα θυρεὸν ἀπροσμάχητον ἐν τῇ πορφύρα.» 'Αλλο ἤχ. δ'. «Καταφυγῆς ἐλπίδα καὶ σωτηρίας καὶ ἀντιλήψεως κλέος σὲ τὴν πάναγνον 38 Χριστιανοί κεκτημένοι, ἐξαιτοῦμεν ὡς σκέπην, πρεσβευτικαῖς περίεπε πτέ ρυξι· σὲ γὰρ κέκτηνται ἰσχὺν κατ' ἐχθρῶν τροπαιο φόρον.» Β΄. Ιστέον, ὅτι ταύτῃ τῇ ἑορτῇ γίνονται αἱ δοχαί οὕτως· δοχὴ τ' ἔξωθεν τῆς καμάρας τοῦ ἐμβόλου, ἐν ᾧ καὶ ὁ κίων ἵσταται. Δέχεται ἐκεῖσε ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ἤγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολών, μετά τοῦ περατικοῦ δήμου τῶν Βενέτων. Δοχὴ β' εἰς τὸ ἀγωγὸν, ἐν ᾧ τὸ ὕδωρ ἐκρεῖ. Δέχεται ἐκεῖσε ὁ δημο κράτης τῶν Πρασίνων, ἤγουν ὁ ἐκσκούβιτος. Δοχή γ' εἰς τὸν ἅγιον Μώκιον. Δέχεται ἐκεῖσε ὁ δήμαρχος τῶν Βενέτων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ λευκοῦ. Δοχὴ δ᾽ ἐν τῷ Εξακιονίῳ. Δέχεται ἐκεῖσε ὁ δήμαρχος τῶν Πρα σίνων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ ῥουσίου. Δοχὴ ε' εἰς τὸν Ξηρόλοφον ἀντικρὺ τοῦ εὐκτηρίου τοῦ ἁγίου Καλλινίο κου. Δέχεται κἀκεῖσε ὁ δήμαρχος τῶν Βενέτων μετὰ καὶ τοῦ δήμου τοῦ λευκοῦ. Δοχή ς' εἰς τὸν Ηοῦν. Δέχεται ἐκεῖσε ὁ δημοκράτης τῶν Πρασίνων, ἤγουν ὁ δομέστικος τῶν ἱκσκουβίτων. Δοχὴ ζ' εἰς τὰ 13 'Αμα στριανοῦ Δέχεται ἐκεῖσε ὁ δημοκράτης τῶν Βε νέτων, ἔχουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν. Δοχὴ τ' εἰς τὸ Φιλαδέλφιον. Υποστρεφόμενος ὁ δήμαρχος τῶν Βενέτων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ λευκοῦ, ποιεῖ ἐκεῖσε δοχὴν. Δοχὴ θ' εἰς τὸν Ταῦρον. Δέχεται ἐκεῖσε ὁ δήμο αρχος τῶν Πρασίνων μετὰ τοῦ δήμου του βουσίου. Δοχὴ ι' ἐν τῷ φουρνικῷ τῶν ἀρτοπωλῶν 13. Υπου στρεφόμενος ὁ δήμαρχος τῶν Πρασίνων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ ῥουσίου, ποιεῖ ἐκεῖαε δοχήν. Λοχὴ ιπ' ἐν τῷ φόρῳ. Υποστρεφόμενος ὁ δήμαρχος τῶν Πρασίνων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ ῥουσίου ποιεῖ ἐκεῖσε δοχήν. Δοχή ιβ' ἐν τῷ πραιτωρία. Δέχεται ἐκεῖσε ὁ δήμαρχος τῶν Βενέτων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ λευκοῦ. Δοχὴ ιγ' ἐν τῷ φουρνικῷ τοῦ Μιλίου. Υποστρεφόμενος ὁ δήμαρχος τῶν Βενέτων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ λευκοῦ, ποιεῖ ἐκεῖσε δοχήν. Καὶ πάλιν μετὰ μικρὸν τῆς τοιαύτης δοχῆς δέχεται ὁ δημοκράτης τῶν Πρασίνων, ήγουν ὁ ἐκαλούβιτος, μετὰ τοῦ περατικοῦ δήμου τῶν Πρασίνων. Καὶ πάλιν μετὰ μικρὸν ὑποστρεφόμενος ὁ δήμαρχος τῶν Πρασίνων μετὰ του δήμου τοῦ ῥουσίου, ποιοῦσιν ἐκεῖσε δοχὴν ἀντικρύ τοῦ ᾿Αχιλλέως πρὸς τὴν πύλην τῆς Μελέτης, καὶ πάλιν μετὰ μικρὸν τῆς τοιαύτης 18 πανάγιον 23 εἰς τὰ Β., εἰς τ, εἰς τὸν 23· ἀρτοπωλίων τά, τὰ ᾿Αμαστριανοῦ, τὰ Ναρσοῦ, τὰ Ὀλυβρίου, 102.

μεν ὡς Θεοτόκον, καὶ ἐξαιτοῦμεν στόματι ἀσιγήτῳ πτέρυξι τῆς σῆς πρεσβείας ὁ δεῖνα καὶ ὁ δείνα περι φύλαττε μέχρι τέλους. «Ὁ ἀπελατικὸς ἤχ. δ'· «Σε, τὴν παστάδα τοῦ Χριστοῦ, δι' ἧς ἔλαμψε Χριστὸς κατὰ σάρκα τοῖς βροτοῖς, αἰνοῦμεν λαοὶ ἔπαξίως Θεοτόκε, τοὺς δεσπότας ὡς φωστῆρας περίσωζε εἰς ἀνέγερσιν τοῦ κόσμου, καὶ Βενέτων ἀεὶ σε κεκτημέν των κραταίωμα βοηθείας.» Οἱ δὲ Πράσινοι λέγουσι τὴν φωνὴν πλαγ. δ'. «Ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς Ῥωμαίων, Παρθένε, Μήτηρ Θεοῦ τοῦ Λόγου, συστρατήγησον μόνη τοῖς δεσπόταις ἐν τῇ πορφύρα, τοῖς λαβοῦσιν ἐκ σοῦ τὸ στέφος, ὅτι αὐτοί σε κέκτηνται κατὰ πάντα θυρεὸν ἀπροσμάχητον ἐν τῇ πορφύρα.» 'Αλλο ἤχ. δ'. «Καταφυγῆς ἐλπίδα καὶ σωτηρίας καὶ ἀντιλήψεως κλέος σὲ τὴν πάναγνον 38 Χριστιανοί κεκτημένοι, ἐξαιτοῦμεν ὡς σκέπην, πρεσβευτικαῖς περίεπε πτέ ρυξι· σὲ γὰρ κέκτηνται ἰσχὺν κατ' ἐχθρῶν τροπαιο φόρον.» Β΄. Ιστέον, ὅτι ταύτῃ τῇ ἑορτῇ γίνονται αἱ δοχαί οὕτως· δοχὴ τ' ἔξωθεν τῆς καμάρας τοῦ ἐμβόλου, ἐν ᾧ καὶ ὁ κίων ἵσταται. Δέχεται ἐκεῖσε ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ἤγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολών, μετά τοῦ περατικοῦ δήμου τῶν Βενέτων. Δοχὴ β' εἰς τὸ ἀγωγὸν, ἐν ᾧ τὸ ὕδωρ ἐκρεῖ. Δέχεται ἐκεῖσε ὁ δημο κράτης τῶν Πρασίνων, ἤγουν ὁ ἐκσκούβιτος. Δοχή γ' εἰς τὸν ἅγιον Μώκιον. Δέχεται ἐκεῖσε ὁ δήμαρχος τῶν Βενέτων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ λευκοῦ. Δοχὴ δ᾽ ἐν τῷ Εξακιονίῳ. Δέχεται ἐκεῖσε ὁ δήμαρχος τῶν Πρα σίνων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ ῥουσίου. Δοχὴ ε' εἰς τὸν Ξηρόλοφον ἀντικρὺ τοῦ εὐκτηρίου τοῦ ἁγίου Καλλινίο κου. Δέχεται κἀκεῖσε ὁ δήμαρχος τῶν Βενέτων μετὰ καὶ τοῦ δήμου τοῦ λευκοῦ. Δοχή ς' εἰς τὸν Ηοῦν. Δέχεται ἐκεῖσε ὁ δημοκράτης τῶν Πρασίνων, ἤγουν ὁ δομέστικος τῶν ἱκσκουβίτων. Δοχὴ ζ' εἰς τὰ 13 'Αμα στριανοῦ Δέχεται ἐκεῖσε ὁ δημοκράτης τῶν Βε νέτων, ἔχουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν. Δοχὴ τ' εἰς τὸ Φιλαδέλφιον. Υποστρεφόμενος ὁ δήμαρχος τῶν Βενέτων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ λευκοῦ, ποιεῖ ἐκεῖσε δοχὴν. Δοχὴ θ' εἰς τὸν Ταῦρον. Δέχεται ἐκεῖσε ὁ δήμο αρχος τῶν Πρασίνων μετὰ τοῦ δήμου του βουσίου. Δοχὴ ι' ἐν τῷ φουρνικῷ τῶν ἀρτοπωλῶν 13. Υπου στρεφόμενος ὁ δήμαρχος τῶν Πρασίνων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ ῥουσίου, ποιεῖ ἐκεῖαε δοχήν. Λοχὴ ιπ' ἐν τῷ φόρῳ. Υποστρεφόμενος ὁ δήμαρχος τῶν Πρασίνων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ ῥουσίου ποιεῖ ἐκεῖσε δοχήν. Δοχή ιβ' ἐν τῷ πραιτωρία. Δέχεται ἐκεῖσε ὁ δήμαρχος τῶν Βενέτων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ λευκοῦ. Δοχὴ ιγ' ἐν τῷ φουρνικῷ τοῦ Μιλίου. Υποστρεφόμενος ὁ δήμαρχος τῶν Βενέτων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ λευκοῦ, ποιεῖ ἐκεῖσε δοχήν. Καὶ πάλιν μετὰ μικρὸν τῆς τοιαύτης δοχῆς δέχεται ὁ δημοκράτης τῶν Πρασίνων, ήγουν ὁ ἐκαλούβιτος, μετὰ τοῦ περατικοῦ δήμου τῶν Πρασίνων. Καὶ πάλιν μετὰ μικρὸν ὑποστρεφόμενος ὁ δήμαρχος τῶν Πρασίνων μετὰ του δήμου τοῦ ῥουσίου, ποιοῦσιν ἐκεῖσε δοχὴν ἀντικρύ τοῦ ᾿Αχιλλέως πρὸς τὴν πύλην τῆς Μελέτης, καὶ πάλιν μετὰ μικρὸν τῆς τοιαύτης 18 πανάγιον 23 εἰς τὰ Β., εἰς τ, εἰς τὸν 23· ἀρτοπωλίων τά, τὰ ᾿Αμαστριανοῦ, τὰ Ναρσοῦ, τὰ Ὀλυβρίου, 102.

δοχῆς δέχεται ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ἤγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, μετὰ τοῦ περατικοῦ δήμου τῶν Βενέτων εἰς τὸ κάγκελλον τῆς χαλκῆς. Γ΄. Χρὴ εἰδέναι, ὅτι αἱ ἀκτολογίαι τῶν δοχῶν για 14 ὁμῶν 30 πάντες *χ. γ'. Βαρβάρων. νονται καθὼς καὶ ἐν τῇ δευτέρᾳ τῆς διακαινησίμου. Α' φωναὶ τῶν Βενέτων, ἂς λέγουσι δρομικώς Χαίροις, κραταιότατε αὐτοκρατορ,» καὶ τὰ ἑξῆς. Οἱ ἀπελατικοί· «Προστασίαν ἀκαθαίρετον καὶ σκέ πην τὴν ἀνύμφευτον λαβόντες, θεόστεπτοι εὐεργέται, καὶ ταῖς αὐτῆς ἐγκαυχόμενοι παναχράντοις πρε σβείαις, ἀκαταμάχητοι ὄντες ἔθνεσιν ὑπεναντίοις. Αὐτὴ γὰρ ἐπισκιάζει ἐν ἡμέρᾳ πολέμου ταῖς κορυ φαῖς ὑμῶν, καὶ ταῖς νίκαις ὑμᾶς τὰ δεικνύει στο 2 νίτας εἰς εὐτυχίαν καὶ δόξαν τῶν Ῥωμαίων.» Αλλο ἤχ. γ'. «Εὐλόγηται 36 τὸ ὄρος 'Ελαιῶν· ἐν αὐτῷ γὰρ εὐλόγηται ἡ χορεία τῶν ἀποστόλων, καὶ εἶδον δόξαν Υψίστου, ἐκεῖθεν πρὸς οὐρανὸν σαρκὶ ἀναφερόμενον Θεὸν καὶ πύλας αιωνίους ανοιγομένας καὶ τὸν Δεσπό την προσδεχομένας. Στρατιαὶ δὲ τῶν ἀγγέλων ὑμνο λογοῦσι καὶ τὸν Πατέρα πρὸς τὸν Υἱὸν εἰπόντα· Κά θου ἐν δεξιῶν μου, ἕως ἂν σοι κλίνῃ πᾶν ποιημάτων γόνυ.» Αλλο ἔχ. πλαγ. δ· «Ἐπέστη Χριστὸς τοῖς ἀποστόλοις καὶ ὤφθη αὐτοῖς εἰρήνην λέγων, καὶ τὰς ῥήσεις τῶν προφητῶν αὐτοῖς ἑρμηνεύων, πρὸς τὸ ὄρος τῶν ᾿Ελαιῶν πάντας ἐξήγαγεν 26 ἄρδην, καὶ τὰς χεῖρας εἰς ὕψος ἄρας, εὐλογήσας αὐτοὺς 17, εἰς οὐ ρανοὺς ἀνελήφθη, ἐπαγγειλάμενος αὐτοῖς καὶ τὴν τοῦ ἁγίου Πνεύματος παρουσίαν, χαρᾶς αὐτοὺς ἐμπλή σας. Διὸ αὐτὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, εὐεργέται, εὐλογήσει ὑμᾶς ἐν πᾶσι, καὶ χαρᾶς ἐμπλήσει τὴν ὑμῶν βασι λειαν.» Α' φωναί τῶν Πρασίνων, ἂς λέγουσιν ἤχ. δ'. Καταφυγῆς ἐλπίδα καὶ σωτηρίας,» καὶ τὰ ἑξῆς. Αλκο ἤχ. γ' «Προσκυνήσαντες πάντες 28 οἱ ἀπό στολοι ὁμοῦ Χριστὸν εἰς οὐρανοὺς ἀναληφθέντα, κατα έλαβον τὴν Ἱερουσαλὴμ μετὰ χαρᾶς, ὅτι εὕρο σαν 30 Χριστὸν Ἰησοῦν τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ, ὅν ἔγραψε Μωσῆς καὶ οἱ λοιποὶ τῶν προφητῶν, καὶ ἐθεάσαντο τὴν δόξαν αὐτοῦ μετὰ σταυροῦ ἐκ δεξιῶν καθημένου τοῦ Πατρός· αὐτὸς ὑμᾶς φυλάξει, εὐεργέ ται, εἰς εὐτυχίαν Ῥωμαίων.» "Αλλο χ. βαρ. 30 εὐλόγηται εὐλογειται, εὐλογεῖται 30 εξάγαγεν 27 αὐτοῖς 20 εὕρησαν 30 χ. βαρ. ἦχος βαρύς ἤχου βαρέος, ξ εβρισαν δρομικόν, δρομι κά καταλαμβάνειν ἔρχεσθαι, ἀφικέ σθαι, λαμβάνειν εὔρον. 1. 5. 214,: ὡς δ᾽ οὐδένα εν ροσαν αντίμαχον οι πολέμιοι. προήλ θεσαν προῆλθον, 81, Απήλθοσαν. τὴν δὲ θαλάσσης Ψαύουσαν, πρηεις εἴχοσαν αἰγιαλοί. Κοσαν εἶχον, χανι: Ὁ Θεὸς, ἤλθοσαν ἔθνη εἰς τὴν κληρονομίαν σου, ἤλθοσαν ἦλθόν.»

δοχῆς δέχεται ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ἤγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, μετὰ τοῦ περατικοῦ δήμου τῶν Βενέτων εἰς τὸ κάγκελλον τῆς χαλκῆς. Γ΄. Χρὴ εἰδέναι, ὅτι αἱ ἀκτολογίαι τῶν δοχῶν για 14 ὁμῶν 30 πάντες *χ. γ'. Βαρβάρων. νονται καθὼς καὶ ἐν τῇ δευτέρᾳ τῆς διακαινησίμου. Α' φωναὶ τῶν Βενέτων, ἂς λέγουσι δρομικώς Χαίροις, κραταιότατε αὐτοκρατορ,» καὶ τὰ ἑξῆς. Οἱ ἀπελατικοί· «Προστασίαν ἀκαθαίρετον καὶ σκέ πην τὴν ἀνύμφευτον λαβόντες, θεόστεπτοι εὐεργέται, καὶ ταῖς αὐτῆς ἐγκαυχόμενοι παναχράντοις πρε σβείαις, ἀκαταμάχητοι ὄντες ἔθνεσιν ὑπεναντίοις. Αὐτὴ γὰρ ἐπισκιάζει ἐν ἡμέρᾳ πολέμου ταῖς κορυ φαῖς ὑμῶν, καὶ ταῖς νίκαις ὑμᾶς τὰ δεικνύει στο 2 νίτας εἰς εὐτυχίαν καὶ δόξαν τῶν Ῥωμαίων.» Αλλο ἤχ. γ'. «Εὐλόγηται 36 τὸ ὄρος 'Ελαιῶν· ἐν αὐτῷ γὰρ εὐλόγηται ἡ χορεία τῶν ἀποστόλων, καὶ εἶδον δόξαν Υψίστου, ἐκεῖθεν πρὸς οὐρανὸν σαρκὶ ἀναφερόμενον Θεὸν καὶ πύλας αιωνίους ανοιγομένας καὶ τὸν Δεσπό την προσδεχομένας. Στρατιαὶ δὲ τῶν ἀγγέλων ὑμνο λογοῦσι καὶ τὸν Πατέρα πρὸς τὸν Υἱὸν εἰπόντα· Κά θου ἐν δεξιῶν μου, ἕως ἂν σοι κλίνῃ πᾶν ποιημάτων γόνυ.» Αλλο ἔχ. πλαγ. δ· «Ἐπέστη Χριστὸς τοῖς ἀποστόλοις καὶ ὤφθη αὐτοῖς εἰρήνην λέγων, καὶ τὰς ῥήσεις τῶν προφητῶν αὐτοῖς ἑρμηνεύων, πρὸς τὸ ὄρος τῶν ᾿Ελαιῶν πάντας ἐξήγαγεν 26 ἄρδην, καὶ τὰς χεῖρας εἰς ὕψος ἄρας, εὐλογήσας αὐτοὺς 17, εἰς οὐ ρανοὺς ἀνελήφθη, ἐπαγγειλάμενος αὐτοῖς καὶ τὴν τοῦ ἁγίου Πνεύματος παρουσίαν, χαρᾶς αὐτοὺς ἐμπλή σας. Διὸ αὐτὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, εὐεργέται, εὐλογήσει ὑμᾶς ἐν πᾶσι, καὶ χαρᾶς ἐμπλήσει τὴν ὑμῶν βασι λειαν.» Α' φωναί τῶν Πρασίνων, ἂς λέγουσιν ἤχ. δ'. Καταφυγῆς ἐλπίδα καὶ σωτηρίας,» καὶ τὰ ἑξῆς. Αλκο ἤχ. γ' «Προσκυνήσαντες πάντες 28 οἱ ἀπό στολοι ὁμοῦ Χριστὸν εἰς οὐρανοὺς ἀναληφθέντα, κατα έλαβον τὴν Ἱερουσαλὴμ μετὰ χαρᾶς, ὅτι εὕρο σαν 30 Χριστὸν Ἰησοῦν τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ, ὅν ἔγραψε Μωσῆς καὶ οἱ λοιποὶ τῶν προφητῶν, καὶ ἐθεάσαντο τὴν δόξαν αὐτοῦ μετὰ σταυροῦ ἐκ δεξιῶν καθημένου τοῦ Πατρός· αὐτὸς ὑμᾶς φυλάξει, εὐεργέ ται, εἰς εὐτυχίαν Ῥωμαίων.» "Αλλο χ. βαρ. 30 εὐλόγηται εὐλογειται, εὐλογεῖται 30 εξάγαγεν 27 αὐτοῖς 20 εὕρησαν 30 χ. βαρ. ἦχος βαρύς ἤχου βαρέος, ξ εβρισαν δρομικόν, δρομι κά καταλαμβάνειν ἔρχεσθαι, ἀφικέ σθαι, λαμβάνειν εὔρον. 1. 5. 214,: ὡς δ᾽ οὐδένα εν ροσαν αντίμαχον οι πολέμιοι. προήλ θεσαν προῆλθον, 81, Απήλθοσαν. τὴν δὲ θαλάσσης Ψαύουσαν, πρηεις εἴχοσαν αἰγιαλοί. Κοσαν εἶχον, χανι: Ὁ Θεὸς, ἤλθοσαν ἔθνη εἰς τὴν κληρονομίαν σου, ἤλθοσαν ἦλθόν.»

Ξένον θαῦμα ὡς γὰρ ὑετὸς ἐπὶ πόκον λόγος τοῦ Πατρὸς· καὶ νῦν ὁρᾶτε, εἰς οὐρανοὺς ἀνιών στρο κοφόρος, ὅτι ἐπλήρωσε τὸ θέλημα τοῦ Πατρὸς, συγ καλέσας τὰ ἔθνη πάντα τῇ ἀληθείᾳ λατρεύειν, ὅθεν καὶ πληρώσας τὴν καθ᾿ ἡμᾶς οἰκονομίαν ἐκ δεξιῶν ἐκάθισε τῆς δυνάμεως Κυρίου. Αὐτὸς ὑμᾶς φυλάξει, εὐεργέται, εἰς εὐτυχίαν 'Ρωμαίων.» ΚΕΦΛΑ· Θ'. Τῇ ἑορτῇ τῆς Πεντηκοστῆς, Α΄. Τῶν Βενέτων φωνὴ ἤχι πλαγ, δ'. Ἡ τοῦ θείου Πνεύματος παρουσία οι τοῖς ἐν γῇ ἐπέλαμψε θεογνωσία Αλλο, ἦχος ὁ αὐτὸς. Ὁ Πα ράκλητος σήμερον οὐρανόθεν, ὡς ἐν πυρίναις γλώσε ▪ στις ἐπιφοιτήσας τοῖς ἀποστόλοις, ἐδίδασκεν κηρύττειν τὴν ὁμοούσιον πίστιν τῆς Τριάδος τὰ ἔθνη ἐφώτισεν, τὴν πλάνην κατέφλεξε, τοὺς εὐεργέ της ταῖς νίκαις ὡραίζει, καὶ τῷ βραχίονι αὐτῶν Βαρβάρους καθυποτάσσει· ἀγαλλιάσθω πᾶσα ἡ οἰκου μένη, ὅτι νίκη, βασιλεύει καὶ χαρὰ ἐν τοῖς Ῥωμαίοις.»» Δοχὴ β΄, τῶν Πρασίνων. φωνὴ ἤχ. δ'·» Τῇ τετραπλῇ ΙΙ,: « τριάδι ἀποστόλων ἡ τῆς Τριάδος ὤφθη πυρτοφαία Αλλο, ἀπελατικὸς πλαγ· δ'· Ὁ ἐν πυρίναις γλώσσαις Χριστὸς τὰ ἔθνη εἰς ἐπίγνωσιν ἀγαγών ἀληθείας, αὐτὸς ὑμᾶς θεόστεπτοι εὐσεβεῖς η εὐεργέται, ἐν τῇ τοῦ Πνεύματος ἐπιφοιτήσει ἡγιασμέ νον στέφανον ἐπέθηκεν οὐρανόθεν ταῖς τιμίαις κορυ φαῖς ὑμων· διὸ αὐτὸν δυσωποῦμεν ἐκ καρδίας ἀπαύστως. Κύριε, ὁ αἰωνίως βασιλεύων, τούτους ἡμῖν χάρισον εἰς χαρὰν καὶ ἀνέγερσιν τῶν Ῥωμαίων.». ΙΙΙ, Δοχὴ γ', τῶν Βενέτων, φωνὴ ἤχ. δ' Πυρὸς ἐν εἴδει τὸ Πνεῦμα τοῖς ἀποστόλοις ἐπέστη σήμερον οὐρανο-» δεν Αλλο, ἦχος ὁ αὐτὸς· Ὁ γλωττομόρφοις Θεός πυρσοφαίτις τὰς τῶν ἐθνῶν ἐκμειώσας ἀθείας, δι' ὑμῶν, ἀνδρειότατοι δεσπόται, ἐκπολεμῆσαι ἐπαγ γέλλεται καὶ ἐκμειῶσαι τὰς τῶν ἐθνῶν ἀθείας, καὶ ὁμογλώττους ἐν πίστει τοὺς ἀλλαγώσσους ἑλκύσει ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα, ἡ χαρὰ καὶ ἀνέγερσις τῶν 'Ρω·» μαίων.» Β. Δοχή τετάρτη, τῶν «Η τοῦ θείου Πνεύματος Βενέτων, φωνή πλαγ. δ'. παρουσία,» καὶ τὰ ἑξῆς 81 παρουσία. Τοῖς ἐν 39 θεογνωσία 23 πυρσοφαία πυρσοφαία οἱ δυσωποῦντες πατρός, Η. Ρ. 1, 1. Θεογνωσία μετά θεογνω σίας. ΧΧV. ρ. 460. έπελατικόν. χά ρισαι. και ρομαι χαίρω. ζειν βιάζεσθαι 228: ἐφήπω Εφέπομαι. Ερχω έρχομαι Σεύτιν, σέβειν σοβεῖν Κἤρχησαν να πολεμήσουν καὶ νὰ σεύουν εἰς τὰ [τείχη. Καὶ ἤρχοντο ἵνα πολεμήσωσιν, καὶ ἵνα σοβῶσιν [εἰς τὰ τείχη.

Ξένον θαῦμα ὡς γὰρ ὑετὸς ἐπὶ πόκον λόγος τοῦ Πατρὸς· καὶ νῦν ὁρᾶτε, εἰς οὐρανοὺς ἀνιών στρο κοφόρος, ὅτι ἐπλήρωσε τὸ θέλημα τοῦ Πατρὸς, συγ καλέσας τὰ ἔθνη πάντα τῇ ἀληθείᾳ λατρεύειν, ὅθεν καὶ πληρώσας τὴν καθ᾿ ἡμᾶς οἰκονομίαν ἐκ δεξιῶν ἐκάθισε τῆς δυνάμεως Κυρίου. Αὐτὸς ὑμᾶς φυλάξει, εὐεργέται, εἰς εὐτυχίαν 'Ρωμαίων.» ΚΕΦΛΑ· Θ'. Τῇ ἑορτῇ τῆς Πεντηκοστῆς, Α΄. Τῶν Βενέτων φωνὴ ἤχι πλαγ, δ'. Ἡ τοῦ θείου Πνεύματος παρουσία οι τοῖς ἐν γῇ ἐπέλαμψε θεογνωσία Αλλο, ἦχος ὁ αὐτὸς. Ὁ Πα ράκλητος σήμερον οὐρανόθεν, ὡς ἐν πυρίναις γλώσε ▪ στις ἐπιφοιτήσας τοῖς ἀποστόλοις, ἐδίδασκεν κηρύττειν τὴν ὁμοούσιον πίστιν τῆς Τριάδος τὰ ἔθνη ἐφώτισεν, τὴν πλάνην κατέφλεξε, τοὺς εὐεργέ της ταῖς νίκαις ὡραίζει, καὶ τῷ βραχίονι αὐτῶν Βαρβάρους καθυποτάσσει· ἀγαλλιάσθω πᾶσα ἡ οἰκου μένη, ὅτι νίκη, βασιλεύει καὶ χαρὰ ἐν τοῖς Ῥωμαίοις.»» Δοχὴ β΄, τῶν Πρασίνων. φωνὴ ἤχ. δ'·» Τῇ τετραπλῇ ΙΙ,: « τριάδι ἀποστόλων ἡ τῆς Τριάδος ὤφθη πυρτοφαία Αλλο, ἀπελατικὸς πλαγ· δ'· Ὁ ἐν πυρίναις γλώσσαις Χριστὸς τὰ ἔθνη εἰς ἐπίγνωσιν ἀγαγών ἀληθείας, αὐτὸς ὑμᾶς θεόστεπτοι εὐσεβεῖς η εὐεργέται, ἐν τῇ τοῦ Πνεύματος ἐπιφοιτήσει ἡγιασμέ νον στέφανον ἐπέθηκεν οὐρανόθεν ταῖς τιμίαις κορυ φαῖς ὑμων· διὸ αὐτὸν δυσωποῦμεν ἐκ καρδίας ἀπαύστως. Κύριε, ὁ αἰωνίως βασιλεύων, τούτους ἡμῖν χάρισον εἰς χαρὰν καὶ ἀνέγερσιν τῶν Ῥωμαίων.». ΙΙΙ, Δοχὴ γ', τῶν Βενέτων, φωνὴ ἤχ. δ' Πυρὸς ἐν εἴδει τὸ Πνεῦμα τοῖς ἀποστόλοις ἐπέστη σήμερον οὐρανο-» δεν Αλλο, ἦχος ὁ αὐτὸς· Ὁ γλωττομόρφοις Θεός πυρσοφαίτις τὰς τῶν ἐθνῶν ἐκμειώσας ἀθείας, δι' ὑμῶν, ἀνδρειότατοι δεσπόται, ἐκπολεμῆσαι ἐπαγ γέλλεται καὶ ἐκμειῶσαι τὰς τῶν ἐθνῶν ἀθείας, καὶ ὁμογλώττους ἐν πίστει τοὺς ἀλλαγώσσους ἑλκύσει ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα, ἡ χαρὰ καὶ ἀνέγερσις τῶν 'Ρω·» μαίων.» Β. Δοχή τετάρτη, τῶν «Η τοῦ θείου Πνεύματος Βενέτων, φωνή πλαγ. δ'. παρουσία,» καὶ τὰ ἑξῆς 81 παρουσία. Τοῖς ἐν 39 θεογνωσία 23 πυρσοφαία πυρσοφαία οἱ δυσωποῦντες πατρός, Η. Ρ. 1, 1. Θεογνωσία μετά θεογνω σίας. ΧΧV. ρ. 460. έπελατικόν. χά ρισαι. και ρομαι χαίρω. ζειν βιάζεσθαι 228: ἐφήπω Εφέπομαι. Ερχω έρχομαι Σεύτιν, σέβειν σοβεῖν Κἤρχησαν να πολεμήσουν καὶ νὰ σεύουν εἰς τὰ [τείχη. Καὶ ἤρχοντο ἵνα πολεμήσωσιν, καὶ ἵνα σοβῶσιν [εἰς τὰ τείχη.

᾿Αλλὰ ἤχ. δ'· Ἡ ὑπεράρχιος Τριάς, ὁ δεῖνα συνάναρ χος, ἄναρχος Θεογολεῖν θεο λογία. κυνολογεῖν οἱ τετράλεκτα, ὑμᾶς εἰς χρόνους ἑκατὸν τὴν ὑμῶν διέπειν πολιτείαν, 30, καὶ ὁ δεῖνα θεόστεπτοι, ἀδιαιρέτως ἐν τῷ στέφει ὑμῶν δείκνυται εὐδοκαῦσαι ἐν ταύτῃ γὰρ τῇ ἡμέρᾳ Πατὴρ τὰς πλέκας Μωσῇ παρέχει, Υἱὸς τὸ Πνεῦμα τοῖς μαθηταῖς δωρεῖται, αὐτὸ τὸ Πνεῦμα πυρίναις γλώσσαις τυπούμενον φανερούται· τριπλασιαζομένης δὲ τῆς ἑορτῆς ὑμῶν, θεολογεῖται σήμερον ἡ ὁμοούσιος Τριάς ἡ στέφουσα ὑμᾶς.» Δοχή ε, τῶν Πρασίνων, φωνὴ ἤχ. γ' «Λιμὴν τῶν θείων διδαγμά των, ἡ τοῦ παναγίου Πνεύματος χάρις.» Απελατι κός· «Τῷ ἁγίῳ Πνεύματι ἐστέφθητε, οἱ δεσπόται τῶν Ῥωμαίων, καὶ ἐν αὐτῷ ὁδηγεῖτε τὸν λαὸν ὑμῶν ἐν πάσῃ προσκυνεῖν ἀληθείᾳ τὸ τρισυπέρθεον κράτ τος.» Δοχὴ ς', τῶν Βενέτων, φωνὴ ἤχ. δ'. • Πυρός ἐν εἴδει τὸ Πνεῦμα» καὶ τὰ ἑξῆς. "Αλλο πλαγ. δ' Θεὸς τὸ Πνεῦμα, σήμερον ἐγνωρίσθη τοῖς ἀποστό λοις ἐν γλώσσαις πυριμόρφοις, καὶ ὑμᾶς, θεόστεπτοι εὐεργέται, τῇ ἁλουργίδι καὶ τῷ στέφει δοξάσας, ἐδι καίωσεν βουλήσει θεοκρίτῳ βασιλεύειν ἐπαξίως 'Ρω μαίων. Δόξα Θεῷ τῷ στέψαντι ὑμᾶς εἰς ἀνέγερσιν Ρωμαίων.» 'Ακτολογία τῆς ἕκτης δοχῆς. Λέγουσιν οἱ κράκται· «Πολλὰ, πολλὰ πολλά.» Ο λαός· «Εἰς πολλὰ ἔτη, εἰς πολλά.» Οἱ κράκται· «Ὁ τῶν πάν των Ποιητὴς καὶ Δεσπότης.» Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι.» Οἱ κράκται. «Ὁ τὸ παράκλητον καὶ ἅγιον Πνεῦμα.» Φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´ «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι.» Οἱ κράκται. «Και ταπέμψας ἐν γλώσσαις τῶν ἀποστόλων, ο φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι.» Οι κράκται· «Τοὺς χρόνους ὑμῶν πληθυνεῖ σὺν ταῖς αὑγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεννήτοις, ο φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ' «Πολυχρόνιον ποιήσει ὁ Θεὸς τὴν ἁγίαν βασιλείαν σας.» Τριλέξια εἰς τὴν αὐτὴν ἑορτὴν, πλαγ. δ'. «Δέξαι δούλους, Δέσποτα, τοῦ ὑμνεῖν τὸ εὐσεβές σου· ὁ Θεὸς ὁ στέψας αυτοχείρως τὴν κορυφὴν ὑμῶν ἀξιώσε! ἔνθεν ἐπαίρουσιν σύρουσιν ἀξιώσει ἔνθεν

1. Ενθεν κἀκεῖθεν τὰ βῆλα οἱ σιλεντιάριοι, καὶ εἰσάγει ὁ πραιπόσιτος βῆλον α', μαγίστρους· καὶ ὁ μὲν πραιπόσιτος ἀνέρχεται καὶ ἵσταται ἐν τῇ τάξει αὐτοῦ. Οἱ δὲ μάγιστροι και οι μέλλοντες καθεξής εἰσέρχεσθαι, ἐν ἑκάστῳ βήλῳ 85 εἰσερχόμενοι οὐ πί πτουσι, καὶ ἀπελθόντες ἵστανται ἀπὸ τῶν ἀρχόντων του κουβουκλείου ἔνθεν κἀκεῖθεν, κατὰ τὰς αὐτῶν τάξεις καὶ στάσεις. Εθ᾽ οὕτως λαβὼν πάλιν νεῦμα δ πραιπόσιτος. ἐξέρχεται μετὰ τῶν δύο ὀστιαρίων καὶ εἰσάγει βῆλον δεύτερον, πατρικίους τοὺς καὶ ἀνθο υπάτους. Βῆλον γ'· πατρικίους καὶ στρατηγούς. Βῆ λον τέταρτον· τὸν ὕπαρχον τῶν πραιτωρίων, τὸν κουπίστωρα, ἀνθυπάτους τῶν θεμάτων καὶ ἐπάρ χους Βήλον ε· τὸν λογοθέτην του στρατιωτι κοῦ τὸν δομέστικον τῶν ἱκανάτων τὸν δο 25 βήλῳ. Εἰσερχ. λόγου λογείου, πρυτα κείου ταμείου, θησαυροῦ. κοῦ καὶ τοῦ εἰδικοῦ, τικοῦ ὁ ἐπὶ τοῦ στρα τιωτικού, 114; δ στρατιωτικός; 276. [Ο τις στρατιωτικὰς δέλτους ἐπειλημε προσκυνοῦσι τὸν βασιλέα μὴ πίπτοντες διὰ τὴν ἀνάστασιν. ὅλης τῆς διακαινησίμου τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ τοῦ Πάσχα, εἰ λεῖ ἀπαντα ἀκολούθως τὰ τοῦ Πάσχα, ὡς ἀνωτέρω τῷ σώματι καὶ τὴν ὄψιν ἀστεῖον κατὰ τὴν ἐπιφάνειαν ἱκανόν, τος ἢ ὥρας ἱκανωτάτης μεταλαχεῖν,

τους, σπαθαρίους συγκλητικούς (β) καὶ ὑπάτους. Βῆλον ζ' κόμητας τῶν σχολῶν. Βῆλον ζ· βασιλικούς κανδιδάτους. Βῆλον η· δομεστίκους τῶν σχολών. Βῆλον θ'· τοὺς ἀπὸ ἐπάρχων Εἰ τύχωσι 37 δὲ καὶ πρέσβεις μεγάλου ἔθνους, εἰσέρχονται ἀπὸ κελεύσεως, καὶ προσκυνήσαντες τὸν βασιλέα καὶ ἀσπασάμενοι, ἐξέρχονται, μηδὲν ἕτερον πράττοντες. Δ΄. Καὶ εἶθ' οὕτως λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, λέγε: μεγάλως τὸ, «Κελεύσατε.» Απαντες δὲ ἀνταποκρίνονται· ο Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους ὁ Θεὸς ἀγάγοι τὴν βασιλείαν ὑμῶν.» Καὶ ἐξέρχονται ὅθεν εἰσῆλθον, βασταζομένου του βήλου, τοῦ ὄντος κάτω ἐν τοῖς κίοσιν, ὑπὸ τῶν προδια ρημένων δύο σιλεντιαρίων. Καὶ πάντων ἐξελθόντων, ἀνίσταται ὁ βασιλεὺς, καὶ ἀπέρχεται ὄπισθεν τῶν 10, ἀκουβίτων πρὸς τὸ ὑπαλλάξαι τὸν χῶρον διὰ τῶν βεστητόρων, καὶ ἡνίκα ὑπαλλάξει, ἐξέρχονται οι βεστήτορες, καὶ μένει ὁ βασιλεὺς μετὰ τοῦ κουβου κλείου μόνου, καὶ στέφεται ὑπὸ τοῦ πραιποσίτου, καὶ ἐξέρχεται, κρατῶν ἐν μὲν τῇ δεξιᾷ χειρὶ ἀνεξικα κίαν, ἐν δὲ τῇ ἀριστερᾷ σκηπίωνα ἐπικείμενον τῷ ὦμῳ αὐτοῦ καὶ διέρχεται μέσον διὰ τοῦ μεγάλου Η δυσυπάτους σπαθ. ἂν τύχ. 427, κουρατωρίαν εἰς τὸ κατοικεῖν ἐκεῖσε γυναῖκας τὰς μὴ εἰδυίας σωφρονείν. ή σύγκλητος ἀνθυπάτοις τῶν θε 410, στρατηλάται ἐπὶ θεμάτων, οἱ ἀπὸ ἐπάρχων

τους, σπαθαρίους συγκλητικούς (β) καὶ ὑπάτους. Βῆλον ζ' κόμητας τῶν σχολῶν. Βῆλον ζ· βασιλικούς κανδιδάτους. Βῆλον η· δομεστίκους τῶν σχολών. Βῆλον θ'· τοὺς ἀπὸ ἐπάρχων Εἰ τύχωσι 37 δὲ καὶ πρέσβεις μεγάλου ἔθνους, εἰσέρχονται ἀπὸ κελεύσεως, καὶ προσκυνήσαντες τὸν βασιλέα καὶ ἀσπασάμενοι, ἐξέρχονται, μηδὲν ἕτερον πράττοντες. Δ΄. Καὶ εἶθ' οὕτως λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, λέγε: μεγάλως τὸ, «Κελεύσατε.» Απαντες δὲ ἀνταποκρίνονται· ο Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους ὁ Θεὸς ἀγάγοι τὴν βασιλείαν ὑμῶν.» Καὶ ἐξέρχονται ὅθεν εἰσῆλθον, βασταζομένου του βήλου, τοῦ ὄντος κάτω ἐν τοῖς κίοσιν, ὑπὸ τῶν προδια ρημένων δύο σιλεντιαρίων. Καὶ πάντων ἐξελθόντων, ἀνίσταται ὁ βασιλεὺς, καὶ ἀπέρχεται ὄπισθεν τῶν 10, ἀκουβίτων πρὸς τὸ ὑπαλλάξαι τὸν χῶρον διὰ τῶν βεστητόρων, καὶ ἡνίκα ὑπαλλάξει, ἐξέρχονται οι βεστήτορες, καὶ μένει ὁ βασιλεὺς μετὰ τοῦ κουβου κλείου μόνου, καὶ στέφεται ὑπὸ τοῦ πραιποσίτου, καὶ ἐξέρχεται, κρατῶν ἐν μὲν τῇ δεξιᾷ χειρὶ ἀνεξικα κίαν, ἐν δὲ τῇ ἀριστερᾷ σκηπίωνα ἐπικείμενον τῷ ὦμῳ αὐτοῦ καὶ διέρχεται μέσον διὰ τοῦ μεγάλου Η δυσυπάτους σπαθ. ἂν τύχ. 427, κουρατωρίαν εἰς τὸ κατοικεῖν ἐκεῖσε γυναῖκας τὰς μὴ εἰδυίας σωφρονείν. ή σύγκλητος ἀνθυπάτοις τῶν θε 410, στρατηλάται ἐπὶ θεμάτων, οἱ ἀπὸ ἐπάρχων

κἀκεῖσε, καὶ οἱ μὲν σπαθαροκανδιδάτοι καὶ οἱ σπα βάριοι κατέρχονται τὰ γραδήλια τοῦ κονσιστωρίου, οἱ μὲν ἐκ δεξιῶν, οἱ δὲ ἐξ ευωνύμων τῶν πυλῶν. Οἱ δὲ πατρίκιοι καὶ οἱ στρατηγοί διέρχονται τὴν μέσην πύλην καὶ εὐθέως οἱ μὲν ἀπὸ δεξιᾶς πατρίκιοι και στρατηγοί κατέρχονται τὰ γραδήλια τῆς ἀρι στερᾶς πύλης· Ὁ δὲ βασιλεὺς δηριγευόμενος ὑπὸ τοῦ κουβουκλείου, κατέρχεται τὸ πούλπιτον, καὶ 88 ἵσταται ὑπὸ τὸ καμελαύκιον ἐν τῷ πορφυρῷ λίθῳ, καὶ δέχονται αὐτὸν ἐκεῖσε πατρίκιοι καὶ στρατηγοί μετά τῆς συγκλήτου Καὶ προσκυνησάντων τὸν βασιλέα μὴ πεσόντων 30 κάτω, νεύει ὁ πραιπόσιτος ἀπὸ κελεύσεως τῷ σιλεντιαρίῳ, κἀκεῖνος λέγει· «Κελεύσατε.» η Ε΄. Καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε δηριγευόμενος ὁ βασιλεὺς ὑπ' αὐτῶν πάντων, διέρχεται διὰ τῶν ἐκσκουβίτων καὶ τῶν σχολῶν, καὶ ἐξέρχεται τὴν μεγάλην πύλην, καὶ διερχόμενος διὰ μέσου τοῦ μιλίου καὶ τοῦ αὐτ γουστέως, εἰσέρχεται ἐν τῇ πύλῃ τοῦ ὡρολογίου τῆς Μεγάλης Εκκλησίας. Ιστέον δὲ, ὅτι ἐν τῇ διόδῳ τοῦ βασιλέως τελοῦνται ἅπαντα τὸ αἴσια ἀκολούθως, δν τρόπον ἀνωτέρω ἐν τῇ καθόλου προελεύσει τῆς Χριστου γεννήσεως ἐξεθέμεθα. Καὶ εἰσελθόντος τοῦ βασιλέως ἐν τῇ προειρημένῃ πύλῃ τοῦ ὡρολογίου, δέχονται αὐτὸν οἱ τοῦ μέρους τῶν Βενέτων ἐκεῖσε, οὐκ ἐπιδίδωσι δὲ ἐκεῖσε ὁ δήμαρχος λιβελλάριον, εἰ ἵστανται πεσόντων πεσον τ, πεσόντες τῆς δεξιᾶς πύλης οἱ δὲ ἐξ εὐωνύμων κατέρχονται τὰ γραδήλια. οἱ σεκρετικοί, 410. οι συγκλητικοί & τοῖς προ ελευσιμαίοις, τοῖς ἀπὸ σπαθίου τὴν σύγκλητον ἄπρακτοι, σας συγκλητικὸν αὐτοῦ, τὸν πατρίκιον Αρίνθεον, δέδωκεν αὐτῷ τὸ πᾶν. συγκλητικόν συγκλητικοί, αΐσιος αἴσιοι ἡμέραι ποιεῖν τὸ αἴσιον αἴσιος γενέσθω αὕτη ἡ ἡμέρα, σωλένια

μή μόνον ἀπολογεῖ, μὴ πράττων το ἕτερόν τι. Καὶ εἶθ' οὕτως εἰσέρχεται ὁ βασιλεὺς ἔνδον τοῦ βήλου τοῦ κρεμαμένου ὄπισθεν τῆς πύλης τοῦ νάρθηκος ἐν τῷ μετατωρίῳ, καὶ λαβὼν ὁ πραιπόσιτος τὸ στέμμα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, εἰσέρχονται ἐν τῷ νάρθηκι, καὶ ἅπαντᾷ αὐτὸν ὁ πατριάρχης, ὁ δὲ βασιλεὺς ἀσπάσ ζεται τό τε Εὐαγγέλιον καὶ τὸν σταυρόν. Καὶ εἶθ' οὕτως προσκυνήσαντες ἀλλήλους ὅ τε βασιλεὺς καὶ δ πατριάρχης, καὶ ἀσπασάμενοι ἀπέρχονται μέχρι τῶν βασιλικῶν πυλῶν. Καὶ ὁ μὲν πατριάρχης έρχεται τελεῖν τὴν εὐχὴν τῆς εἰσόδου τῆς θείας λειτουργίας, Ὁ δὲ βασιλεύς παρὰ τοῦ πραιποσίτου λαβὼν κηρία, εὔχεται. Καὶ ἀποδόντων ἀμφοτέρως τὰς εὐχὰς αὐτῶν τῷ Κυρίῳ, ἐπιδίδωσιν ὁ βασιλεὺς τοὺς κηροὺς τῷ πραιποσίτῳ, καὶ αὐτὸς τῷ τῆς καταστάσεως. Ὁ δὲ βασιλεὺς προσκυνεῖ τὸν τίμιον σταυρὸν καὶ τὸ ἄχραν- η τον Εὐαγγέλιον καὶ διέρχεται μετὰ τοῦ πατριάρχου " μέσον τοῦ ναοῦ, καὶ διὰ τῆς πλαγίας τοῦ ἄμβωνος εἰσέρχονται ἐν τῇ σωλέᾳ, καὶ πλησιάσαντες ταῖς ἁγίαις θύραις, ὁ μὲν πατριάρχης εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον, ὁ δὲ βασιλεὺς ἔψας κηροὺς καὶ εὐξά μενος ἐπιδίδωσι τοὺς κηροὺς τῷ πραιποσίτῳ, καὶ εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον μέλλοντος δὲ εἰσιέναι 41, ἴστανται μητροπολίται κατέχοντες τὰ ἅγια θύρια, καὶ ἐπινευσάντων αὐτὰ πρὸς τὸν βασιλέα μικρόν, φιλεῖ ὁ βασιλεὺς τοὺς ἐπ' αὐταῖς πεπαρμένους σταυρούς, καὶ εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον, καὶ εὐξάμενος ἔμπροσθεν τῆς ἁγίας τραπέζης ἐφαπλοῖ ἐν αὐτῇ εἰλητὰ δύο, και επιτίθησι τὰ προσεν εχθέντα, δίσκους δύο καὶ ποτήρια δύο εἶτα ἀσπάζεται τὰ ἅγια σπάργανα, καὶ εἶθ᾽ οὕτως λαβὼν ἀπο κόμβιον παρὰ τοῦ πραιποσίτου, τίθησι καὶ αὐτὸ ἐν τῇ ἁγίᾳ τραπέζῃ. 10 πράττοντες 44 ἐξιέναι Θύειν τὰ ἐξιτήρια, θύειν τὰ ἐπινίκια εἰ μὴ εἰ μὴ βαβάζει γ' εἰ μὴ βαβακίζει γ'. 466: Εἰ μὴ τὰς πόρνας παραπέμπεται, πλαγία πλαγί, πλευρά. Θύειν θύτης είλητῷ δισκοποτήρια καὶ ἐνδυταί,

μή μόνον ἀπολογεῖ, μὴ πράττων το ἕτερόν τι. Καὶ εἶθ' οὕτως εἰσέρχεται ὁ βασιλεὺς ἔνδον τοῦ βήλου τοῦ κρεμαμένου ὄπισθεν τῆς πύλης τοῦ νάρθηκος ἐν τῷ μετατωρίῳ, καὶ λαβὼν ὁ πραιπόσιτος τὸ στέμμα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, εἰσέρχονται ἐν τῷ νάρθηκι, καὶ ἅπαντᾷ αὐτὸν ὁ πατριάρχης, ὁ δὲ βασιλεὺς ἀσπάσ ζεται τό τε Εὐαγγέλιον καὶ τὸν σταυρόν. Καὶ εἶθ' οὕτως προσκυνήσαντες ἀλλήλους ὅ τε βασιλεὺς καὶ δ πατριάρχης, καὶ ἀσπασάμενοι ἀπέρχονται μέχρι τῶν βασιλικῶν πυλῶν. Καὶ ὁ μὲν πατριάρχης έρχεται τελεῖν τὴν εὐχὴν τῆς εἰσόδου τῆς θείας λειτουργίας, Ὁ δὲ βασιλεύς παρὰ τοῦ πραιποσίτου λαβὼν κηρία, εὔχεται. Καὶ ἀποδόντων ἀμφοτέρως τὰς εὐχὰς αὐτῶν τῷ Κυρίῳ, ἐπιδίδωσιν ὁ βασιλεὺς τοὺς κηροὺς τῷ πραιποσίτῳ, καὶ αὐτὸς τῷ τῆς καταστάσεως. Ὁ δὲ βασιλεὺς προσκυνεῖ τὸν τίμιον σταυρὸν καὶ τὸ ἄχραν- η τον Εὐαγγέλιον καὶ διέρχεται μετὰ τοῦ πατριάρχου " μέσον τοῦ ναοῦ, καὶ διὰ τῆς πλαγίας τοῦ ἄμβωνος εἰσέρχονται ἐν τῇ σωλέᾳ, καὶ πλησιάσαντες ταῖς ἁγίαις θύραις, ὁ μὲν πατριάρχης εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον, ὁ δὲ βασιλεὺς ἔψας κηροὺς καὶ εὐξά μενος ἐπιδίδωσι τοὺς κηροὺς τῷ πραιποσίτῳ, καὶ εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον μέλλοντος δὲ εἰσιέναι 41, ἴστανται μητροπολίται κατέχοντες τὰ ἅγια θύρια, καὶ ἐπινευσάντων αὐτὰ πρὸς τὸν βασιλέα μικρόν, φιλεῖ ὁ βασιλεὺς τοὺς ἐπ' αὐταῖς πεπαρμένους σταυρούς, καὶ εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον, καὶ εὐξάμενος ἔμπροσθεν τῆς ἁγίας τραπέζης ἐφαπλοῖ ἐν αὐτῇ εἰλητὰ δύο, και επιτίθησι τὰ προσεν εχθέντα, δίσκους δύο καὶ ποτήρια δύο εἶτα ἀσπάζεται τὰ ἅγια σπάργανα, καὶ εἶθ᾽ οὕτως λαβὼν ἀπο κόμβιον παρὰ τοῦ πραιποσίτου, τίθησι καὶ αὐτὸ ἐν τῇ ἁγίᾳ τραπέζῃ. 10 πράττοντες 44 ἐξιέναι Θύειν τὰ ἐξιτήρια, θύειν τὰ ἐπινίκια εἰ μὴ εἰ μὴ βαβάζει γ' εἰ μὴ βαβακίζει γ'. 466: Εἰ μὴ τὰς πόρνας παραπέμπεται, πλαγία πλαγί, πλευρά. Θύειν θύτης είλητῷ δισκοποτήρια καὶ ἐνδυταί,

45 ὁ βασιλεὺς ς. Καὶ προσκυνήσαντες ἀλλήλους ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς ἀπὸ τοῦ θυσ σιαστηρίου, καὶ ἀπέρχεται εἰς τό μητατώριον, καὶ ἅπτων ἐκεῖσε κηροὺς καὶ εὐξάμενος, υπαλλάσσει τὸν λῶρον καὶ τῆς θείας λειτουργίας τελεσθείσης ἡνικα μέλλουσι διέρχεσθαι τὰ "Αγια, περιβάλλε ται ὁ βασιλεὺς χλανίδα, καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἐξ ἔθους, ἀπέρχεται ἐν τῷ τόπῳ, ἐν ᾧ ἵσταταί τὸ κη ρίον, ἤγουν ἡ λαμπας ήνπερ μέλλει βαστάσαι, καὶ στάντων πάντων τῶν πατρικίων ἔνθεν κἀκεῖσε, διέρχεται ὁ βασιλεὺς μέσον αὐτῶν. Ὁ δὲ πραιπόσι της λαβὼν τὸ κηριον, ἐπιδίδωσιν αὐτὸ τῷ βασιλεῖ, ὁ δὲ βασιλεὺς διέρχεται ὀψικεύων τὰ Αγια, καὶ εἰσελθὼν ἔνδοντῆς σωλέας, καὶ πλησίον τῶν ἁγίων θυρῶν γενόμενος, ἐπιδίδωσι τὸ κηρίον τῷ πραιποσίο τῳ, κἀκεῖνος ἐπιτίθησιν αὐτὸ ἐπάνω τῆς σωλέας πληρ σίον τῶν ἁγίων θυρῶν, ἐν τῷ δεξιῷ μέρει, ὁ δὲ βα. σιλεὺς ἵσταται πλησίον τοῦ αὐτοῦ κηρίου, τῶς ἄν διέλθωσι τὰ “Αγια. Καὶ ἡνίκα διέλθωσι τὰ ῞Αγια, προσκυνοῦσιν ἀμφότεροι ἀλλήλους ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, καὶ ἀπέρχεται ὁ β:σιλεὺς δηριγευόμεν νος ὑπὸ τῶν κατὰ συνήθειαν διὰ τῶν ἔξω τοῦ θυσια στηρίου ἐν τῷ μετατωρίῳ. Καὶ τοῦ καιροῦ τῆς θείας ἀγάπης εγγίσαντος, δηλοῖ ὁ τῆς καταστάσεως τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος τῷ βασιλεῖ, ὁ δὲ βασιλοὺς ἐξ έρχεται, καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν προειρημένων τουτέστι τῶν ἀρχόντων του κουβουκλείου, πατρικίων τε καὶ στρατηγῶν, μετὰ καὶ τῆς συγκλήτου απέρχε ται, καὶ ἵσταται ἐν τῷ δεξιῷ μέρει τοῦ θυσιαστηρίου ἐπακουμβίζων τῷ καγκέλλῳ ἐν τῷ ἀντιμισίῳ τῆς πλαγίας, καὶ ἐκεῖσε δίδωσιν ὁ βασιλεὺς ἀγάπην τῷ τε πατριάρχῃ μητροπολίταις τε καὶ ἐπισκόποις. ἄρχουσί τε τῆς ἐκκλησίας, καὶ πᾶσι τοῖς ἐξ ἔθους, καὶ εἶθ᾽ οὕτως προσκυνήσαντες ἀλλήλους ὅ τε βασι λεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, κατέρχεται ὁ βασιλεὺς καὶ δὲ τὰ ἱερὰ αὐτοῦ ἀναθήματα, τὰς ἱερὰς ἐνδυτὰς, τὰ ἱερὰ σκεύη. Ψηλάφησον καὶ ἰδὲ τὸν μέγιστον αὐτοῦ δίσκον, εἰς ὅνπερ᾽ Εγκαυστι κοῖς καλλιεργήμασι ὁ μαστικὸς τοῦ Χριστοῦ δεῖπνος μετὰ τῶν δώδεκα ἀποστόλων ἐγκεκόλαπτο. ἀπαλ λάσσει, λει τουργία τελεσθείσης ν. Κηρός, Κηρὸς ὁ κεχωρισμένος τοῦ μέλιτος. Λαμπάς, ἡ ἐκ τούτου κατεσκευασμένη πρὸς τὸ φαί νειν. λαμπάδα κηρόν ο. μετά κηρῶν καὶ λαμπάδων τῇδε κἀκεῖσε ἀναπτομένων. λαμπάς κηρίον λύχνος Λαμ πάδα κηροχίτωνα, κρόνου τυφήρεα λύχνον. Ει λαμπας προβύει τὸ ἐλλύχνιον. ὄψικεύειν, ὀψίκιον, την μαίνει τῇ Ἑλλήνων φωνῇ τοὺς προπορευομένους εμ προσθεν τοῦ βασιλέως ἐπὶ εὐταξία και τιμῇ,

45 ὁ βασιλεὺς ς. Καὶ προσκυνήσαντες ἀλλήλους ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς ἀπὸ τοῦ θυσ σιαστηρίου, καὶ ἀπέρχεται εἰς τό μητατώριον, καὶ ἅπτων ἐκεῖσε κηροὺς καὶ εὐξάμενος, υπαλλάσσει τὸν λῶρον καὶ τῆς θείας λειτουργίας τελεσθείσης ἡνικα μέλλουσι διέρχεσθαι τὰ "Αγια, περιβάλλε ται ὁ βασιλεὺς χλανίδα, καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἐξ ἔθους, ἀπέρχεται ἐν τῷ τόπῳ, ἐν ᾧ ἵσταταί τὸ κη ρίον, ἤγουν ἡ λαμπας ήνπερ μέλλει βαστάσαι, καὶ στάντων πάντων τῶν πατρικίων ἔνθεν κἀκεῖσε, διέρχεται ὁ βασιλεὺς μέσον αὐτῶν. Ὁ δὲ πραιπόσι της λαβὼν τὸ κηριον, ἐπιδίδωσιν αὐτὸ τῷ βασιλεῖ, ὁ δὲ βασιλεὺς διέρχεται ὀψικεύων τὰ Αγια, καὶ εἰσελθὼν ἔνδοντῆς σωλέας, καὶ πλησίον τῶν ἁγίων θυρῶν γενόμενος, ἐπιδίδωσι τὸ κηρίον τῷ πραιποσίο τῳ, κἀκεῖνος ἐπιτίθησιν αὐτὸ ἐπάνω τῆς σωλέας πληρ σίον τῶν ἁγίων θυρῶν, ἐν τῷ δεξιῷ μέρει, ὁ δὲ βα. σιλεὺς ἵσταται πλησίον τοῦ αὐτοῦ κηρίου, τῶς ἄν διέλθωσι τὰ “Αγια. Καὶ ἡνίκα διέλθωσι τὰ ῞Αγια, προσκυνοῦσιν ἀμφότεροι ἀλλήλους ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, καὶ ἀπέρχεται ὁ β:σιλεὺς δηριγευόμεν νος ὑπὸ τῶν κατὰ συνήθειαν διὰ τῶν ἔξω τοῦ θυσια στηρίου ἐν τῷ μετατωρίῳ. Καὶ τοῦ καιροῦ τῆς θείας ἀγάπης εγγίσαντος, δηλοῖ ὁ τῆς καταστάσεως τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος τῷ βασιλεῖ, ὁ δὲ βασιλοὺς ἐξ έρχεται, καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν προειρημένων τουτέστι τῶν ἀρχόντων του κουβουκλείου, πατρικίων τε καὶ στρατηγῶν, μετὰ καὶ τῆς συγκλήτου απέρχε ται, καὶ ἵσταται ἐν τῷ δεξιῷ μέρει τοῦ θυσιαστηρίου ἐπακουμβίζων τῷ καγκέλλῳ ἐν τῷ ἀντιμισίῳ τῆς πλαγίας, καὶ ἐκεῖσε δίδωσιν ὁ βασιλεὺς ἀγάπην τῷ τε πατριάρχῃ μητροπολίταις τε καὶ ἐπισκόποις. ἄρχουσί τε τῆς ἐκκλησίας, καὶ πᾶσι τοῖς ἐξ ἔθους, καὶ εἶθ᾽ οὕτως προσκυνήσαντες ἀλλήλους ὅ τε βασι λεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, κατέρχεται ὁ βασιλεὺς καὶ δὲ τὰ ἱερὰ αὐτοῦ ἀναθήματα, τὰς ἱερὰς ἐνδυτὰς, τὰ ἱερὰ σκεύη. Ψηλάφησον καὶ ἰδὲ τὸν μέγιστον αὐτοῦ δίσκον, εἰς ὅνπερ᾽ Εγκαυστι κοῖς καλλιεργήμασι ὁ μαστικὸς τοῦ Χριστοῦ δεῖπνος μετὰ τῶν δώδεκα ἀποστόλων ἐγκεκόλαπτο. ἀπαλ λάσσει, λει τουργία τελεσθείσης ν. Κηρός, Κηρὸς ὁ κεχωρισμένος τοῦ μέλιτος. Λαμπάς, ἡ ἐκ τούτου κατεσκευασμένη πρὸς τὸ φαί νειν. λαμπάδα κηρόν ο. μετά κηρῶν καὶ λαμπάδων τῇδε κἀκεῖσε ἀναπτομένων. λαμπάς κηρίον λύχνος Λαμ πάδα κηροχίτωνα, κρόνου τυφήρεα λύχνον. Ει λαμπας προβύει τὸ ἐλλύχνιον. ὄψικεύειν, ὀψίκιον, την μαίνει τῇ Ἑλλήνων φωνῇ τοὺς προπορευομένους εμ προσθεν τοῦ βασιλέως ἐπὶ εὐταξία και τιμῇ,

ἴσταται, ἔνθα εἴθισται αὑτὸν διδόναι τὴν ἀγάπην καθ' ἑκάστην προέλευσιν. Καὶ εἰσέρχονται ἐν ἑνὶ βήλῳ μάγιστροί τε καὶ πατρίκιοι καὶ στρατηγοί, μετὰ καὶ δο μεστίκων, καὶ οἱ τὰ πρῶτα ὀφφίκια κατέχοντες δήμαρ γοί τε καὶ ὁ τῆς καταστάσεως, ἅπαντες δὲ οἱ προειρημέν νοι εισερχόμενοι πρὸς τὸ ἀσπάσασθαι τὸν βασιλέα προσ κυνοῦσι, μὴ πίπτοντες διὰ τὴν ἀνάστασιν ἀλλ᾽ ἀπερχόμενος ἕκαστος κατὰ τάξιν, δίδωσι τὴν ἀγάπην τῷ βασιλεῖ. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως ἅπαντες ἵστανται ἐν ταῖς τάξεσιν αὐτῶν, καὶ προσκυνοῦσιν ἀμφότεροι ἀλλήλους ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, καὶ ἀπέρχεται ὁ βα σιλεὺς ἐν τῷ μητατωρίῳ. Καὶ τῆς θείας κοινωνίας ἐγγιζούσης, εἰσέρχεται ὁ τῆς καταστάσεως καὶ δηλοῖ τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος τῷ βασιλεῖ, ὁ δὲ βασιλεὺς ἐξέρχεται καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν προειρημένων πάντων, ἀπέρχεται καὶ ἵσταται ἔμπροσθεν τοῦ θυσιαστηρίου ἐν τῷ βασιλικῷ ἀντιμισίῳ, καὶ εὐξάμενος ἐκεῖσε ἀνέρχεται, καὶ κοινωνεῖ ἐκ τῶν τοῦ πατριάρχου χειρῶν ὃν τρόπον ἐν τῇ προλαβούσῃ ἑορτῇ τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως εἴρηται, καὶ μετὰ τὸ κοινωνῆσαι τὸν βασιλεί προσκυνοῦσιν ἀμφότεροι ἀλλήλους ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, καὶ ἀπέρχεται ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ μητατωρίῳ, καὶ ἐξελθὼν ἐν τῷ τρικλίνῳ, κραματίζει μετὰ φίλων, ὧν ἂν κελεύει. Ζ. Χρὴ δὲ εἰδέναι, ὅτι, ἡνίκα ο ἄρξηται ἡ θεία λειτουργία, εὐθέως ἀνέρχονται οἱ τοῦ κουβουκλείου ἐν τοῖς κατηχουμενίοις καὶ ἐξέρχεταί ἡ Αὐγοῦ. 43 κατέχοντες κατέχοντα ἔμπροσθεν τοῦ θυσιαστηρίου 47, ο ἀντιμίσιον βασιλικὸν ἐν τοῖς κατα ηχουμενίοις. ἀντιμίσιον μίσιον 'Αντιμίνσιον 4 δθ᾽ ἡνίκα Κάρυον λεπτῆς ἀντίδωρον λεπίδος τικνήμιον, ἀντιπρόσωπον ᾿Αντιγόνους οι ᾿Αντιγόνας

στα ἐκ τοῦ μετατωρίου τοῦ ὄντος ἐν τοῖς κατηχουμενίοις, καὶ καθέζεται ἐπὶ σελλίου, καὶ ἵστανται οἱ τοῦ κουβουκλείου ἅπαντες ἔνθεν κἀκεῖσε, οἱ δὲ εὐνοῦχοι πρωτοσπαθάριοι ἵστανται ὄπισθεν τῆς Αὐγούστης, καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τῆς Αὐγούστης, ἐξέρχεται μετὰ δύο ὀστιαρίων βασταζόν των βεργία, καὶ εἰσάγει βῆλον α', πατρικίας ζω στας βῆλον β', μαγιστρίσας· βῆλον γ', πατρια κίας καὶ ἀνθυπάτους· βῆλον δ', πατρικίας καὶ στρατηγίσας· βῆλον ε, ἐπαρχίσας καὶ νουαι στωρίσας· βῆλον ς', ἐπαρχίσας θεματικὰς ἀνθυπα τίσσας, τὴν δρουγγαρίαν τῆς βίγλης, πρωτοσπαθα ρίας, 49, σπαθαροκανδιδατίσας, τουρμαρχίσας τοπο τηρητίσας, σπαθαρίας ὑπατίσας, καὶ στρατωρίσας βῆλον ζ', κομητίσας τῶν σχολῶν, κανδιδατίσας, ακρι 6ωνίσας δομεστικίσας τῶν ταγμάτων, βεστι τωρίσας, σιλεντιαρίσας, κομητίσας τοῦ ἀριθμοῦ, κομητίσας τῶν ἐκανάτων. Καὶ μετὰ τὸ δοῦναι πάσαις τὴν ἀγάπην τὴν Αὐγοῦσταν νεύει τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος λέγει· «Κελεύσατε.» Αὗται δὲ τὸ, «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους,» καὶ ἐξέρχονται. ᾿Αναστᾶσα δὲ ἡ Αὐγοῦστα, εἰσέρχεται ἐν τῷ μητατωρίῳ μετὰ τῶν οἰκειακῶν αὐτῆς κουβικουλαρίων οἱ δὲ λοιποὶ τοῦ κουβουκλείου κατερχονται εἰς τὸν βασιλέα. Η΄. Καὶ ἀναστὰς ὁ βασιλεὺς ἀπὸ τοῦ κράματος, περιβάλλεται τὸν λῶρον διὰ τῶν βεστιτόρων, καὶ κε λεύσας τῷ πραιποσίτῳ, προσκαλεῖται * τὸν πατριάρ χην, καὶ τοῦ πατριάρχου ἐλθόντος, προσκυνοῦσιν ἀμφότεροι ἀλλήλους ὅ τε βασιλούς 40 καὶ ὁ πατριάρ 45 ἐκ τοῦ μητατωρίου Ε., ἐν τῷ μητατωρίῳ * τῷ ὄντι 47 ἀσπαθαρίας 40 προσκαλεῖ ' ὁ δὲ βασ. Ἀλλ᾽ ἡ μὲν Θεοδώρα διαδήμασι βασιλείας πάλαι δὴ κατεστέφετο, καὶ ἡ αὐτῆς μήτηρ Θεοκτίστη ζωστή τε καὶ πατρικία τετίμητο, τὰ κατηχούμενα πρόσωπα) ή ζωστή 152, σαι ἡ ζωσθεῖσα. * Ύπατος τῶν δορυφόρων και σωμντοφυλά χων,

Ν. χης, καὶ διέρχονταί διὰ τοῦ τρικλίνου, ἐν ᾧ ἐκραμά τισε, καὶ μελλόντων ἐξέρχεσθαι ἐν τῷ ἁγίῳ φρέατι, ἵσταται ὁ βασιλεὺς ἐν τῇ πύλῃ μετὰ τοῦ πατριάρχου, ὁ δὲ πραιπόσιτος καὶ ὁ ἀργυρος ἵστανται ἔξω τῆς αὐτῆς θύρας, καὶ δὴ διὰ χειρὸς τοῦ ἀργύρου λαμ βάνει ὁ πραιπόσιτος τὰ χρυσὰ βαλαντίδια, καί ἐπι δίδωσι τῷ βασιλεῖ, καὶ ὁ βασιλεὺς δίδωσι τοῖς μέλ λουσι ταῦτα λαμβάνειν, κράζοντος δηλονότι τοῦ ἀρ γύρου - «Τῷ ὁ 10 δεῖνα δεσπόται ἀγαθοί. • Εἰσὶν δὲ οἱ λαμβάνοντες ταύτην τὴν εὐεργεσίαν ὅ τε ἀρχιδιά κονος καὶ οἱ ἀστιάριοι καὶ οἱ ψάλται καὶ οἱ προσμο νάριοι, καὶ εἶθ' οὕτως εσέρχονται ἔνδον τῆς κορτίνας τῆς κρεμαμένης ἐν τῷ ἁγίῳ φρέατι. Ὁ δὲ πραιπό σιτος λαβὼν τὸ στέμμα, ἐπιδίδωσι τῷ πατριάρχῃ, καὶ στέφει ὁ πατριάρχης τὸν βασιλέα, καὶ ἐπιδίδοντος τοῦ πατριάρχου τῷ μεγάλῳ βασιλεῖ εὐλογίας, ὁμοίως καὶ τῷ μικρῷ, λαβὼν ὁ βασιλεὺς παρὰ τοῦ πραιποσίτου ἀποκόμοιον, ἀντιδιδοῖ τῷ πατριάρχῃ, δ δὲ πατριάρχης τῷ βασιλεῖ ἀλειπτὰ, ὁμοίως καὶ ὁ ἕτερος Θ΄. Προσκυνήσαντες δὲ ἀμφότεροι ἀλλήλους καὶ ἐσπασάμενοι οἵ τε βασιλεῖς καὶ ὁ πατριάρχης, ἐξερ χεται ὁ βασιλεὺς ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε, καὶ διέρχεται διὰ τῆς μέσης καὶ εἰσέρχεται τὴν μεγάλην πύλην τὴν χαλκήν ἀπὸ δὲ τῶν ἐκεῖσε διὰ τε τῶν σχο λῶν καὶ τῶν ἐκσκουβίτων, ἐκτελούντων τῶν περατι κῶν μερῶν ἀκολούθως καὶ τῶν πολιτικῶν ἅπαντα τὰ δὲ κατὰ συνήθειαν. Καταλαβούσης δὲ τῆς συγκλή του ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, μένει ἐκεῖσε ὑπερευχομένη τὸν βασιλέα· κατελθὼν δὲ τὰ γραφήλια ὁ βασιλεὺς, μένει ἐκεῖ, καὶ ὁ τῆς καταστάσεως μετὰ σιλεντια ρίων καὶ βεστητόρων, ὑπερευχόμενοι τὸν βασιλέα τὸ, «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» Ὁ δὲ βασιλεύς δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων του κουβουκλείου καὶ τῶν πατρικίων, διέρχεται μέχρι τοῦ στονοῦ κι τα βασιλεὺς τὸ αὐτὸ ποιεῖ. Διὰ μέσης τοῦ ναοῦ, Εν τῇ μέσῃ τοῦ φό ρου, ἐν τῇ μέσῃ τῶν αξιωματικών, 124: Εις τὴν μέσην τῶν ὑπάτων, γ. 142: Εἰς τὴν μέσην τοῦ τρικλίνου. Ἐν τῇ μέσῃ τῆς πόλεως. Ιτα γας οι μικρός ή μέση πλατεία λεωφό ή μέση, ὁδός, εἰσ ισ τὸ μέσον, τὸ ἐν μέσῳ. Περόνη χρυσῆ τῇ χλαμύδι ἐπέκειτο, λίθον ἐπὶ μέσης περιφράττουσα τινα ἔντιμον, Η μέση τῆς ὁδοῦ, Κατά μέσην, νέα η Χαλκηλάτους πύρ λας 25: Κωνσταντίνος εὐφημού μενοι — εἰσῆλθε διὰ τῆς σιδηρᾶς πόρτης τῆς χαλ κῆς. Τὸ πορφυρούν ομφάλιον τῆς χαλκῆς, 266.] 50.

Ν. χης, καὶ διέρχονταί διὰ τοῦ τρικλίνου, ἐν ᾧ ἐκραμά τισε, καὶ μελλόντων ἐξέρχεσθαι ἐν τῷ ἁγίῳ φρέατι, ἵσταται ὁ βασιλεὺς ἐν τῇ πύλῃ μετὰ τοῦ πατριάρχου, ὁ δὲ πραιπόσιτος καὶ ὁ ἀργυρος ἵστανται ἔξω τῆς αὐτῆς θύρας, καὶ δὴ διὰ χειρὸς τοῦ ἀργύρου λαμ βάνει ὁ πραιπόσιτος τὰ χρυσὰ βαλαντίδια, καί ἐπι δίδωσι τῷ βασιλεῖ, καὶ ὁ βασιλεὺς δίδωσι τοῖς μέλ λουσι ταῦτα λαμβάνειν, κράζοντος δηλονότι τοῦ ἀρ γύρου - «Τῷ ὁ 10 δεῖνα δεσπόται ἀγαθοί. • Εἰσὶν δὲ οἱ λαμβάνοντες ταύτην τὴν εὐεργεσίαν ὅ τε ἀρχιδιά κονος καὶ οἱ ἀστιάριοι καὶ οἱ ψάλται καὶ οἱ προσμο νάριοι, καὶ εἶθ' οὕτως εσέρχονται ἔνδον τῆς κορτίνας τῆς κρεμαμένης ἐν τῷ ἁγίῳ φρέατι. Ὁ δὲ πραιπό σιτος λαβὼν τὸ στέμμα, ἐπιδίδωσι τῷ πατριάρχῃ, καὶ στέφει ὁ πατριάρχης τὸν βασιλέα, καὶ ἐπιδίδοντος τοῦ πατριάρχου τῷ μεγάλῳ βασιλεῖ εὐλογίας, ὁμοίως καὶ τῷ μικρῷ, λαβὼν ὁ βασιλεὺς παρὰ τοῦ πραιποσίτου ἀποκόμοιον, ἀντιδιδοῖ τῷ πατριάρχῃ, δ δὲ πατριάρχης τῷ βασιλεῖ ἀλειπτὰ, ὁμοίως καὶ ὁ ἕτερος Θ΄. Προσκυνήσαντες δὲ ἀμφότεροι ἀλλήλους καὶ ἐσπασάμενοι οἵ τε βασιλεῖς καὶ ὁ πατριάρχης, ἐξερ χεται ὁ βασιλεὺς ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε, καὶ διέρχεται διὰ τῆς μέσης καὶ εἰσέρχεται τὴν μεγάλην πύλην τὴν χαλκήν ἀπὸ δὲ τῶν ἐκεῖσε διὰ τε τῶν σχο λῶν καὶ τῶν ἐκσκουβίτων, ἐκτελούντων τῶν περατι κῶν μερῶν ἀκολούθως καὶ τῶν πολιτικῶν ἅπαντα τὰ δὲ κατὰ συνήθειαν. Καταλαβούσης δὲ τῆς συγκλή του ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, μένει ἐκεῖσε ὑπερευχομένη τὸν βασιλέα· κατελθὼν δὲ τὰ γραφήλια ὁ βασιλεὺς, μένει ἐκεῖ, καὶ ὁ τῆς καταστάσεως μετὰ σιλεντια ρίων καὶ βεστητόρων, ὑπερευχόμενοι τὸν βασιλέα τὸ, «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» Ὁ δὲ βασιλεύς δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων του κουβουκλείου καὶ τῶν πατρικίων, διέρχεται μέχρι τοῦ στονοῦ κι τα βασιλεὺς τὸ αὐτὸ ποιεῖ. Διὰ μέσης τοῦ ναοῦ, Εν τῇ μέσῃ τοῦ φό ρου, ἐν τῇ μέσῃ τῶν αξιωματικών, 124: Εις τὴν μέσην τῶν ὑπάτων, γ. 142: Εἰς τὴν μέσην τοῦ τρικλίνου. Ἐν τῇ μέσῃ τῆς πόλεως. Ιτα γας οι μικρός ή μέση πλατεία λεωφό ή μέση, ὁδός, εἰσ ισ τὸ μέσον, τὸ ἐν μέσῳ. Περόνη χρυσῆ τῇ χλαμύδι ἐπέκειτο, λίθον ἐπὶ μέσης περιφράττουσα τινα ἔντιμον, Η μέση τῆς ὁδοῦ, Κατά μέσην, νέα η Χαλκηλάτους πύρ λας 25: Κωνσταντίνος εὐφημού μενοι — εἰσῆλθε διὰ τῆς σιδηρᾶς πόρτης τῆς χαλ κῆς. Τὸ πορφυρούν ομφάλιον τῆς χαλκῆς, 266.] 50.

«» καὶ μένουσιν οἱ πατρίκιοι, καὶ αὐτοὶ ὑπερευχόμενοι τὸν βασιλέα. Εἰσελθὼν δὲ ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ τρικλίνῳ τοῦ αὐγουστέως, παραυτίκα ἀσφαλίζουσι τας θύρας κουβικουλάριοι, ὁ δὲ βασιλεὺς νεύει τῷ πραιποσίτῳ καὶ λέγει Ῥωμαϊστί·. Βιτ» καὶ ἀποκριθεὶς εἰς τῶν κουβικουλαρίων λέγει· «Καλῶς.» Οἱ δὲ λοιποί πάντες τοῦ κουβουκλείου, στάντες δὲ δίκην τοῦ Π στοιχείου, λέγουσιν καὶ αὐτοὶ Ῥωμαϊστί· «Ήλθεσὴ μούλτος ἄννος, φιλικήσιμε.» Εἰσελθὼν δὲ ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ ὀκταγώνῳ, λαβόντος τοῦ πραιποσίτου τὸ στέμ μα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς τοῦ βασιλέως, εἰσέρχονται οἱ βεστήτορες καὶ ἀπαλλάσσουσι τὸν λώρον, καὶ ἐξέρ χονται. Ὁ δὲ βασιλεὺς περιβαλλόμενος σαγιον χρυσούν, ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε, δηριγευόμενος ὑπό τε τοῦ κου βουκλείου πρωτοσπαθαρίων τε καὶ λοιπῶν οἰκειακῶν, διέρχεται διὰ τοῦ αὐγουστέως καὶ τῆς ἁψίδος καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ θεοφυλάκτῳ παλατίῳ. 68 σταντες πάντες. 58 δουλκήν 1. Καταλαβούσης δὲ τῆς ὥρας, καθέζεται ἐπὶ τῆς τραπέζης, ἡ δὲ τράπεζά ἐστιν ἀποκοπτή καὶ εἶθ᾽ οὕτως εἰσέρχονται οἱ τοῦ κουβουκλείου, καὶ παρίσταν ται καθὼς καὶ ἡ τάξις ἔχει ἔνθεν κἀκεῖσε τοῦ κλητω ρίου εἰσέρχονται δὲ καὶ οἱ φίλοι ἐν τῷ κλητωρίῳ, φοροῦντες οἱ μὲν πατρίκιοι τὰ χλανίδια αὐτῶν, καὶ πάλιν ηνίκα εἰσέλθῃ τὸ δούλκιον 58, περιβάλλονται αὐτά. Ιστέον δὲ, ὅτι οἱ ἄρχοντες τοῦ κουβουκλείου δι’ ὅλης τῆς διακαινησίμου ἐν τῇ αὐτῇ τραπέζῃ, ἤγουν Διθ Δαδ Δαβίδ. ΧΙΧ ἀπο κοπτή Παρὰ Πάρθοις ὁ βασιλεὺς ἐν τοῖς δείπνοις τήν τε κλίνην, ἐφ᾿ ἧς μόνος κατέκειτο, μετεωροτέραν τῶν ἄλλων καὶ κε χωρισμένην είχε, καὶ τὴν τράπεζαν μόνῳ, καθάπερ Ηρωϊ, πλήρη βαρβαρικών θοινημάτων παρακειμέ νην. Παρ ετίθει, καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν, ὁπότε μέλλοι δειπνεῖν, τράπεζαν χωρίς, ὀνομάζων τῷ δαίμονι του βασιλέως, ἐμπλήας σίτου καὶ τῶν ἄλλων ἐπιτηδείων. καλεῖν, κλῆσις, Ε. ἃ πρὸ τοῦ καθεσθῆναι, κατακλιθῆναι, ἀπο τίθενται, δουλκίον δουλκήν. Κύωχίας παρακμασ ζούσης, καὶ τῶν τραγημάτων, πλακούντων δὴ στὴ καὶ πεμμάτων, παρατιθεμένων. δουλείου δουλικίου,

τῇ χρυσῇ τελοῦσι διπλοῦν παραστάσιμον. Χρὴ δὲ εἰδέναι, ὅτι εἰ μὲν τύχωσι πρέσβεις μεγάλων ἐθνῶν, καὶ κελεύσει ὁ βασιλεὺς τούτους καλέσαι, ἵσταται ἡ χρυσῆ μικρὰ τράπεζα ἄνω ἔνθα τὸ πενταπύργιον ἴσταται, καὶ καθέζεται ἐκεῖ ὁ βασιλεὺς, οἱ δὲ πρέ σβεις καθέζονται ἐν τῇ μεγάλῃ χρυσῇ τραπέζῃ. Αρι στερᾷ τοῦ πενταπυργίου ἵσταται σκάμνον ἔχον βάθρα, καὶ ἀνέρχεται δι᾽ αὐτοῦ ὁ τῆς τραπέ ζης καὶ ἵσταται ἄνω καθυπουργῶν τῷ βασιλεῖ, οἱ δὲ ἐγγιστιάριοι 86 ἵστανται πάντες κάτω, ισο τανται δὲ ὁμοίως καὶ ἐξ ἀριστερῶν τοῦ αὐτοῦ πεν ταπυργίου, ἔχοντος καὶ αὐτοῦ βάθρα, καὶ ἀνέρχεται δι' αὐτοῦ ὁ ἐπιγκέρνης 55 Ισνέον δὲ καὶ τοῦτο, ὅτι ἵστανται ἐν τῇ καμάρᾳ τοῦ χρυσοτρικλίνου τῇ ἐξαγούσῃ πρὸς τὸν τριπέτωνα παρατράπεζα δύο, εἰ δὲ κελεύει ὁ βασιλεὺς γενέσθαι κατὰ προσθή την ἕτερα δύο παρατράπεζα, ἵσταται τὸ ἕν 50 ἐν τῇ ἀριστερᾷ καμάρα, τὸ δὲ ἕτερον ἐν τῇ δεξιᾷ. Γνω 54 ἐγγιστάριοι " ἐπιγκέρτης πιγκέρνης εὐωχίας παρήκμασεν, καὶ εἰς βρῶσιν τὰ τραγήματα μετὰ τῶν πλακούντων παρέρειτο, Διπλούν παραστάσιμον τελεῖν 86 τὸ μὲν ἔν ἄγγος ἀγγεῖον Μ. ἐπιγκέρνης ἐπιγκέρτης),

στέον δὲ καὶ τοῦτο, ὅτι εἰ μὲν τύχῃ ἡ ἑορτὴ τοῦ Εὐαγ γελισμοῦ τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ τοῦ Πάσχα, τελεῖτα οὕτως, Εξέρχεται μετὰ λιτῆς ἐκ τοῦ θεοφυλάκτου αὐτοῦ παλατίου, ἀπὸ τῆς παναγίας Θεοτόκου τοῦ Φάρου καὶ διέρχεται διὰ τῶν διαβατικῶν τῶν ἁγίων μ' καὶ τῆς ἀψίδος καὶ ἀπέρχεται ἐν τῷ ναῷ τῆς Παναγίας Θεοτόκου ἐν τῇ Δάφνῃ, ἀπὸ δὲ τῶν ἐκεῖσε ἀπέρχεται εἰς τὸν ναὸν τοῦ ᾿Αγίου Στεφάνου, καὶ τελέσαντος τὰ συνήθη δ', οἱ μὲν ἱερεῖς ἀπὸ τῶν ἐκεῖ σε λιτανεύοντες, ὑποστρέφουσιν ἐν τῷ παλατίῳ, ὁ δὲ βασιλεὺς εἰσέρχεται ἐν τῷ ἐκεῖσε ὄντι κοιτῶνι τοῦ αὐγουστέως, ἐκδεχόμενος τὸν καιρὸν, καταλαβόντος δὲ τοῦ καιροῦ, τελεῖ ἅπαντα ἀκολούθως τὰ τοῦ πάσχα, ὡς ἀνωτέρω είρηται. ΚΕΦΑΛ. Γ'. Όσα δεί παραφυλάττειν ἐν τῇ δευτέρᾳ ἡμέρᾳ τῆς διακαινησίμου. Α΄. Προέρχονται τάχιον ἅπαντες οἱ ἄρχοντες ἀπὸ λευκῶν χλανιδίων ἐν τῇ ἀψίδι, ἀλλάσσουσι δὲ οἱ μὲν πατρίκιοι χλανίδια χρυσόταβλα, οἱ δὲ λοιποὶ ἕκαστος κατὰ τὴν αὐτοῦ τάξιν τε καὶ ἀξίαν, τοῦ δὲ κουβουκλείου οἱ μὲν πραιπόσιτοι καὶ ὀστιαροπριμι κήριοι περιβέβληνται χλανίδια χρυσόταβλα, οἱ δὲ σπαθαροκουβικουλάριοι τὰ σπαθία αὐτῶν. ᾿Ανοίξαν τος δὲ τοῦ παλατίου οἱ μὲν τοῦ κουβουκλείου ἅπαντες εἰσέρχονται διὰ τῶν διαβατικών κ τῶν ἁγίων μ', ἐκδεχόμενοι ἐκεῖσε τὸν βασιλέα, οἱ δὲ πα τρίκιοι καὶ στρατηγοὶ ἅμα τῶν δομεστίκων ἵστανται ἐν τῷ ἡμικυκλίῳ τοῦ τρικόγχου, ὡς εἴθισται αὐτοῖς 57 Στεφάνου, τελέσας τ. συνήθη. Οἱ μὲν 58 τῶν διαβατικών του φόρου, ἡ Θεοτόκος τοῦ φάρου εἰ ἡ Νέα Εκκλησία, ευκτήρια, εὐ. κτήρια *[Κληρι κὸς τῶν ἐν τοῖς οἴκοις τῶν βασιλείων τεταγμένων 255; κλήρου τῶν βασιλικῶν αὐλῶν ἀρχηγός, θᾶττον ταχέως, τά χιον τάχιστα ἑαυτό, ἀνοιχθέντος, ὑπανοίγοντος τοῦ εαρος. 355, κρούει, παίουσι τὰ ορο γάνα παίονται 328.

στέον δὲ καὶ τοῦτο, ὅτι εἰ μὲν τύχῃ ἡ ἑορτὴ τοῦ Εὐαγ γελισμοῦ τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ τοῦ Πάσχα, τελεῖτα οὕτως, Εξέρχεται μετὰ λιτῆς ἐκ τοῦ θεοφυλάκτου αὐτοῦ παλατίου, ἀπὸ τῆς παναγίας Θεοτόκου τοῦ Φάρου καὶ διέρχεται διὰ τῶν διαβατικῶν τῶν ἁγίων μ' καὶ τῆς ἀψίδος καὶ ἀπέρχεται ἐν τῷ ναῷ τῆς Παναγίας Θεοτόκου ἐν τῇ Δάφνῃ, ἀπὸ δὲ τῶν ἐκεῖσε ἀπέρχεται εἰς τὸν ναὸν τοῦ ᾿Αγίου Στεφάνου, καὶ τελέσαντος τὰ συνήθη δ', οἱ μὲν ἱερεῖς ἀπὸ τῶν ἐκεῖ σε λιτανεύοντες, ὑποστρέφουσιν ἐν τῷ παλατίῳ, ὁ δὲ βασιλεὺς εἰσέρχεται ἐν τῷ ἐκεῖσε ὄντι κοιτῶνι τοῦ αὐγουστέως, ἐκδεχόμενος τὸν καιρὸν, καταλαβόντος δὲ τοῦ καιροῦ, τελεῖ ἅπαντα ἀκολούθως τὰ τοῦ πάσχα, ὡς ἀνωτέρω είρηται. ΚΕΦΑΛ. Γ'. Όσα δεί παραφυλάττειν ἐν τῇ δευτέρᾳ ἡμέρᾳ τῆς διακαινησίμου. Α΄. Προέρχονται τάχιον ἅπαντες οἱ ἄρχοντες ἀπὸ λευκῶν χλανιδίων ἐν τῇ ἀψίδι, ἀλλάσσουσι δὲ οἱ μὲν πατρίκιοι χλανίδια χρυσόταβλα, οἱ δὲ λοιποὶ ἕκαστος κατὰ τὴν αὐτοῦ τάξιν τε καὶ ἀξίαν, τοῦ δὲ κουβουκλείου οἱ μὲν πραιπόσιτοι καὶ ὀστιαροπριμι κήριοι περιβέβληνται χλανίδια χρυσόταβλα, οἱ δὲ σπαθαροκουβικουλάριοι τὰ σπαθία αὐτῶν. ᾿Ανοίξαν τος δὲ τοῦ παλατίου οἱ μὲν τοῦ κουβουκλείου ἅπαντες εἰσέρχονται διὰ τῶν διαβατικών κ τῶν ἁγίων μ', ἐκδεχόμενοι ἐκεῖσε τὸν βασιλέα, οἱ δὲ πα τρίκιοι καὶ στρατηγοὶ ἅμα τῶν δομεστίκων ἵστανται ἐν τῷ ἡμικυκλίῳ τοῦ τρικόγχου, ὡς εἴθισται αὐτοῖς 57 Στεφάνου, τελέσας τ. συνήθη. Οἱ μὲν 58 τῶν διαβατικών του φόρου, ἡ Θεοτόκος τοῦ φάρου εἰ ἡ Νέα Εκκλησία, ευκτήρια, εὐ. κτήρια *[Κληρι κὸς τῶν ἐν τοῖς οἴκοις τῶν βασιλείων τεταγμένων 255; κλήρου τῶν βασιλικῶν αὐλῶν ἀρχηγός, θᾶττον ταχέως, τά χιον τάχιστα ἑαυτό, ἀνοιχθέντος, ὑπανοίγοντος τοῦ εαρος. 355, κρούει, παίουσι τὰ ορο γάνα παίονται 328.

Ὁ δὲ βασιλεὺς δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν τοῦ κουβου κλείου, φορῶν σαγίον χρυσοῦν, ἐξέρχεται διὰ τῆς γανωτής πύλης τοῦ τρικόγχου, καὶ δέχονται αὐτὸν ἐκεῖσε πατρικιοί 69 τε καὶ στρατηγοὶ ἅμα δου μεστίκοις, καὶ δηριγευόμενος ἀπό τε τῶν τοῦ κοῦσ βουκλείου πρωτοσπαθαρίων σε βαρβάτων, μαγλαβι τῶν, καὶ λοιπῶν οἰκειακῶν, διέρχεται διὰ τῆς Δάφνης, ἅπτων ὡς ἐξ ἔθους ἐν τοῖς εὐκτηρίοις κηρία, καὶ εἰσέρχεταί ἐν τῷ κοιτῶνι τοῦ αὐγουστέως, ἐκδεχόμε νος τὸν καιρόν. Καταλαβόντος δὲ τοῦ καιροῦ, περι βάλλεται χλανίδα διὰ τῶν βεστητόρων λευκὴν χρυσο φεγγῆ καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, διέρχεται διὰ τοῦ αὐγουστέως, ἵσταν ται δὲ ἔξω τῆς πύλης, ἔνθα τὸ βῆλον κρέμαται, πρωτ τοσπαθάριοι βαρβάτοι, ἠλλαγμένοι, βαστάζοντες σπα θοβάκλια Καὶ διελθὼν ὁ βασιλεὺς διὰ τοῦ στε νοῦ τῆς χρυσῆς χειρὸς ἀνέρχεται ἐν τῇ χαλκῇ πύλῃ τοῦ ὀνόποδος, καὶ δέχονται αὐτὸν πατρίκιοι καὶ στρατο ηγοί- προσκυνησάντων δὲ τῷ βασιλεῖ, νεύει ὁ πραιπόσιτος τῷ τῆς καταστάσεως ἀπὸ κελεύσεως, καὶ πατρίκιοι καὶ ἐξ Ομήρου καὶ ἡ χυδαία γλῶσσα ἐπιλέγει αὐτὸ χαλκώμασιν, ἃ κασσιτερὸς ἀλείφων χρώζει πρὸς αργυρωμάτων ὑπόκρισιν. Γεγανωμένον γὰρ διὰ τὴν αἰτίαν λέγεται. τῶν ἀσπίδων, θοβάκλια αὐτῶν ἐπικείμενα τοῖς ὤμοις αὐτῶν.

γεύουσιν ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως πεζοὶ κατὰ τάξιν. Δηριγεύουσι δὲ 7 καί στράτορες πεζοί μετὰ σκουταρίων, κατέχοντες ἐν ταῖς χερσὶ κλάδους δα φνων, καὶ οὗτοι μὲν δηριγεύουσιν ἔμπροσθεν, όπισθεν δὲ διέρχονται ἔφιπποι πρωτοσπαθάριοι τὸ εὐνοῦχοι, περιβεβλημένοι σπέκια ἀληθινὰ χρυσόκλαδα καὶ σπαθία, κατέχουσι δὲ καὶ τὰ σπαθοβάκλια αὐτῶν, ἐπικείμενα τοῖς αὐτῶν ὤμοις· οἱ δὲ ἵπποι αὐτῶν ἐστολισμένοι ἀπὸ καταφράκτων. Πλησίον δὲ τῶν αὐτ τῶν πρωτοσπαθαρίων εὐνούχων ὁ λογοθέτης τοῦ δρόμου, περιβεβλημένος σαγίον ἀληθινὸν, ἐφ᾽ ἵππου ἐστολισμένου, ἀπὸ δὲ αὐτῶν πρωτοσπαθάριοι βαρβάτοι, περιβεβλημένοι στέκια, κατέχοντες σπα θοβάκλια ἐπικείμενα τοῖς ὤμοις αὐτῶν, ὁμοίως καὶ αὐτοὶ ἐφ᾽ ἵππων ἐστολισμένων· εἶθ᾽ οὕτως κουβικου λάριοι ἔφιπποι, ὁ δὲ δρουγγάριος τῆς βίγλης καὶ οἱ μαγλαβίται μετὰ τῶν λοιπῶν οἰκειακῶν τῶν μὴ πεζευόντων, τοποτηριτῶν τῶν ταγμάτων καὶ κομήτων, διέρχονται ἀπὸ διαστήματος, κρατοῦντες τῶν ὄπισθεν προέλευσιν κατὰ τὴν αὐτῶν ταξιν, ὄπισθεν δὲ αὐτοῦ ὁ τοποτηρητὴς τοῦ ἀριθμοῦ, κρατῶν τὰ πλήθη τῶν λαῶν πρὸς τὸ μὴ συγχυθῆναι αὐτοὺς ἐν τῇ προελεύσει. Η΄. Δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν προειρημένων πάντων ὁ βασιλεὺς, διέρχεται μέχρι τῶν μαρμαρίνων λεόν των, καὶ δέχεται αὐτὸν ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ἤγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, μετα καὶ τοῦ περα τικοῦ δήμου τῶν Βενέτων, αὐτὸς δὲ ὁ δημοκράτης κρατούμενος ὑπὸ τοῦ τῆς καταστάσεως ἀπέρχεται, καὶ προσκυνήσας τοὺς πόδας τοῦ βασιλέως ἀσπάζε ται αὐτοὺς, ὁ δὲ βασιλεὺς δεξαμενος αὐτὸν ἐπιδίδω σιν αὐτὸν τῷ κόμητι τοῦ στάβλου, ὁ δὲ δημοκράτης στὰς πάλιν ἐν τῇ αὐτῇ στάσει, τοῦ μέρους ἀκτολο γοῦντος, κατασφραγίζει τὸν βασιλέα. Τελέσαντος δὲ * δὲ 10 ἀσπαθάριοι 1. αστραγαλωτοι, ἀστραγαλωτός ῥαβδωτούς, στέκια, φλασκίον, λεκάνην, στέκια διέρχονται, 36: ᾿Απὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κυρου κλείου, ἀπὸ τῆς λιτῆς, σάσσειν ἀπὸ βαΐου

γεύουσιν ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως πεζοὶ κατὰ τάξιν. Δηριγεύουσι δὲ 7 καί στράτορες πεζοί μετὰ σκουταρίων, κατέχοντες ἐν ταῖς χερσὶ κλάδους δα φνων, καὶ οὗτοι μὲν δηριγεύουσιν ἔμπροσθεν, όπισθεν δὲ διέρχονται ἔφιπποι πρωτοσπαθάριοι τὸ εὐνοῦχοι, περιβεβλημένοι σπέκια ἀληθινὰ χρυσόκλαδα καὶ σπαθία, κατέχουσι δὲ καὶ τὰ σπαθοβάκλια αὐτῶν, ἐπικείμενα τοῖς αὐτῶν ὤμοις· οἱ δὲ ἵπποι αὐτῶν ἐστολισμένοι ἀπὸ καταφράκτων. Πλησίον δὲ τῶν αὐτ τῶν πρωτοσπαθαρίων εὐνούχων ὁ λογοθέτης τοῦ δρόμου, περιβεβλημένος σαγίον ἀληθινὸν, ἐφ᾽ ἵππου ἐστολισμένου, ἀπὸ δὲ αὐτῶν πρωτοσπαθάριοι βαρβάτοι, περιβεβλημένοι στέκια, κατέχοντες σπα θοβάκλια ἐπικείμενα τοῖς ὤμοις αὐτῶν, ὁμοίως καὶ αὐτοὶ ἐφ᾽ ἵππων ἐστολισμένων· εἶθ᾽ οὕτως κουβικου λάριοι ἔφιπποι, ὁ δὲ δρουγγάριος τῆς βίγλης καὶ οἱ μαγλαβίται μετὰ τῶν λοιπῶν οἰκειακῶν τῶν μὴ πεζευόντων, τοποτηριτῶν τῶν ταγμάτων καὶ κομήτων, διέρχονται ἀπὸ διαστήματος, κρατοῦντες τῶν ὄπισθεν προέλευσιν κατὰ τὴν αὐτῶν ταξιν, ὄπισθεν δὲ αὐτοῦ ὁ τοποτηρητὴς τοῦ ἀριθμοῦ, κρατῶν τὰ πλήθη τῶν λαῶν πρὸς τὸ μὴ συγχυθῆναι αὐτοὺς ἐν τῇ προελεύσει. Η΄. Δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν προειρημένων πάντων ὁ βασιλεὺς, διέρχεται μέχρι τῶν μαρμαρίνων λεόν των, καὶ δέχεται αὐτὸν ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ἤγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, μετα καὶ τοῦ περα τικοῦ δήμου τῶν Βενέτων, αὐτὸς δὲ ὁ δημοκράτης κρατούμενος ὑπὸ τοῦ τῆς καταστάσεως ἀπέρχεται, καὶ προσκυνήσας τοὺς πόδας τοῦ βασιλέως ἀσπάζε ται αὐτοὺς, ὁ δὲ βασιλεὺς δεξαμενος αὐτὸν ἐπιδίδω σιν αὐτὸν τῷ κόμητι τοῦ στάβλου, ὁ δὲ δημοκράτης στὰς πάλιν ἐν τῇ αὐτῇ στάσει, τοῦ μέρους ἀκτολο γοῦντος, κατασφραγίζει τὸν βασιλέα. Τελέσαντος δὲ * δὲ 10 ἀσπαθάριοι 1. αστραγαλωτοι, ἀστραγαλωτός ῥαβδωτούς, στέκια, φλασκίον, λεκάνην, στέκια διέρχονται, 36: ᾿Απὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κυρου κλείου, ἀπὸ τῆς λιτῆς, σάσσειν ἀπὸ βαΐου

γεύουσιν ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως πεζοὶ κατὰ τάξιν. Δηριγεύουσι δὲ 7 καί στράτορες πεζοί μετὰ σκουταρίων, κατέχοντες ἐν ταῖς χερσὶ κλάδους δα φνων, καὶ οὗτοι μὲν δηριγεύουσιν ἔμπροσθεν, όπισθεν δὲ διέρχονται ἔφιπποι πρωτοσπαθάριοι τὸ εὐνοῦχοι, περιβεβλημένοι σπέκια ἀληθινὰ χρυσόκλαδα καὶ σπαθία, κατέχουσι δὲ καὶ τὰ σπαθοβάκλια αὐτῶν, ἐπικείμενα τοῖς αὐτῶν ὤμοις· οἱ δὲ ἵπποι αὐτῶν ἐστολισμένοι ἀπὸ καταφράκτων. Πλησίον δὲ τῶν αὐτ τῶν πρωτοσπαθαρίων εὐνούχων ὁ λογοθέτης τοῦ δρόμου, περιβεβλημένος σαγίον ἀληθινὸν, ἐφ᾽ ἵππου ἐστολισμένου, ἀπὸ δὲ αὐτῶν πρωτοσπαθάριοι βαρβάτοι, περιβεβλημένοι στέκια, κατέχοντες σπα θοβάκλια ἐπικείμενα τοῖς ὤμοις αὐτῶν, ὁμοίως καὶ αὐτοὶ ἐφ᾽ ἵππων ἐστολισμένων· εἶθ᾽ οὕτως κουβικου λάριοι ἔφιπποι, ὁ δὲ δρουγγάριος τῆς βίγλης καὶ οἱ μαγλαβίται μετὰ τῶν λοιπῶν οἰκειακῶν τῶν μὴ πεζευόντων, τοποτηριτῶν τῶν ταγμάτων καὶ κομήτων, διέρχονται ἀπὸ διαστήματος, κρατοῦντες τῶν ὄπισθεν προέλευσιν κατὰ τὴν αὐτῶν ταξιν, ὄπισθεν δὲ αὐτοῦ ὁ τοποτηρητὴς τοῦ ἀριθμοῦ, κρατῶν τὰ πλήθη τῶν λαῶν πρὸς τὸ μὴ συγχυθῆναι αὐτοὺς ἐν τῇ προελεύσει. Η΄. Δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν προειρημένων πάντων ὁ βασιλεὺς, διέρχεται μέχρι τῶν μαρμαρίνων λεόν των, καὶ δέχεται αὐτὸν ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ἤγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, μετα καὶ τοῦ περα τικοῦ δήμου τῶν Βενέτων, αὐτὸς δὲ ὁ δημοκράτης κρατούμενος ὑπὸ τοῦ τῆς καταστάσεως ἀπέρχεται, καὶ προσκυνήσας τοὺς πόδας τοῦ βασιλέως ἀσπάζε ται αὐτοὺς, ὁ δὲ βασιλεὺς δεξαμενος αὐτὸν ἐπιδίδω σιν αὐτὸν τῷ κόμητι τοῦ στάβλου, ὁ δὲ δημοκράτης στὰς πάλιν ἐν τῇ αὐτῇ στάσει, τοῦ μέρους ἀκτολο γοῦντος, κατασφραγίζει τὸν βασιλέα. Τελέσαντος δὲ * δὲ 10 ἀσπαθάριοι 1. αστραγαλωτοι, ἀστραγαλωτός ῥαβδωτούς, στέκια, φλασκίον, λεκάνην, στέκια διέρχονται, 36: ᾿Απὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κυρου κλείου, ἀπὸ τῆς λιτῆς, σάσσειν ἀπὸ βαΐου

γεύουσιν ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως πεζοὶ κατὰ τάξιν. Δηριγεύουσι δὲ 7 καί στράτορες πεζοί μετὰ σκουταρίων, κατέχοντες ἐν ταῖς χερσὶ κλάδους δα φνων, καὶ οὗτοι μὲν δηριγεύουσιν ἔμπροσθεν, όπισθεν δὲ διέρχονται ἔφιπποι πρωτοσπαθάριοι τὸ εὐνοῦχοι, περιβεβλημένοι σπέκια ἀληθινὰ χρυσόκλαδα καὶ σπαθία, κατέχουσι δὲ καὶ τὰ σπαθοβάκλια αὐτῶν, ἐπικείμενα τοῖς αὐτῶν ὤμοις· οἱ δὲ ἵπποι αὐτῶν ἐστολισμένοι ἀπὸ καταφράκτων. Πλησίον δὲ τῶν αὐτ τῶν πρωτοσπαθαρίων εὐνούχων ὁ λογοθέτης τοῦ δρόμου, περιβεβλημένος σαγίον ἀληθινὸν, ἐφ᾽ ἵππου ἐστολισμένου, ἀπὸ δὲ αὐτῶν πρωτοσπαθάριοι βαρβάτοι, περιβεβλημένοι στέκια, κατέχοντες σπα θοβάκλια ἐπικείμενα τοῖς ὤμοις αὐτῶν, ὁμοίως καὶ αὐτοὶ ἐφ᾽ ἵππων ἐστολισμένων· εἶθ᾽ οὕτως κουβικου λάριοι ἔφιπποι, ὁ δὲ δρουγγάριος τῆς βίγλης καὶ οἱ μαγλαβίται μετὰ τῶν λοιπῶν οἰκειακῶν τῶν μὴ πεζευόντων, τοποτηριτῶν τῶν ταγμάτων καὶ κομήτων, διέρχονται ἀπὸ διαστήματος, κρατοῦντες τῶν ὄπισθεν προέλευσιν κατὰ τὴν αὐτῶν ταξιν, ὄπισθεν δὲ αὐτοῦ ὁ τοποτηρητὴς τοῦ ἀριθμοῦ, κρατῶν τὰ πλήθη τῶν λαῶν πρὸς τὸ μὴ συγχυθῆναι αὐτοὺς ἐν τῇ προελεύσει. Η΄. Δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν προειρημένων πάντων ὁ βασιλεὺς, διέρχεται μέχρι τῶν μαρμαρίνων λεόν των, καὶ δέχεται αὐτὸν ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ἤγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, μετα καὶ τοῦ περα τικοῦ δήμου τῶν Βενέτων, αὐτὸς δὲ ὁ δημοκράτης κρατούμενος ὑπὸ τοῦ τῆς καταστάσεως ἀπέρχεται, καὶ προσκυνήσας τοὺς πόδας τοῦ βασιλέως ἀσπάζε ται αὐτοὺς, ὁ δὲ βασιλεὺς δεξαμενος αὐτὸν ἐπιδίδω σιν αὐτὸν τῷ κόμητι τοῦ στάβλου, ὁ δὲ δημοκράτης στὰς πάλιν ἐν τῇ αὐτῇ στάσει, τοῦ μέρους ἀκτολο γοῦντος, κατασφραγίζει τὸν βασιλέα. Τελέσαντος δὲ * δὲ 10 ἀσπαθάριοι 1. αστραγαλωτοι, ἀστραγαλωτός ῥαβδωτούς, στέκια, φλασκίον, λεκάνην, στέκια διέρχονται, 36: ᾿Απὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κυρου κλείου, ἀπὸ τῆς λιτῆς, σάσσειν ἀπὸ βαΐου

γεύουσιν ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως πεζοὶ κατὰ τάξιν. Δηριγεύουσι δὲ 7 καί στράτορες πεζοί μετὰ σκουταρίων, κατέχοντες ἐν ταῖς χερσὶ κλάδους δα φνων, καὶ οὗτοι μὲν δηριγεύουσιν ἔμπροσθεν, όπισθεν δὲ διέρχονται ἔφιπποι πρωτοσπαθάριοι τὸ εὐνοῦχοι, περιβεβλημένοι σπέκια ἀληθινὰ χρυσόκλαδα καὶ σπαθία, κατέχουσι δὲ καὶ τὰ σπαθοβάκλια αὐτῶν, ἐπικείμενα τοῖς αὐτῶν ὤμοις· οἱ δὲ ἵπποι αὐτῶν ἐστολισμένοι ἀπὸ καταφράκτων. Πλησίον δὲ τῶν αὐτ τῶν πρωτοσπαθαρίων εὐνούχων ὁ λογοθέτης τοῦ δρόμου, περιβεβλημένος σαγίον ἀληθινὸν, ἐφ᾽ ἵππου ἐστολισμένου, ἀπὸ δὲ αὐτῶν πρωτοσπαθάριοι βαρβάτοι, περιβεβλημένοι στέκια, κατέχοντες σπα θοβάκλια ἐπικείμενα τοῖς ὤμοις αὐτῶν, ὁμοίως καὶ αὐτοὶ ἐφ᾽ ἵππων ἐστολισμένων· εἶθ᾽ οὕτως κουβικου λάριοι ἔφιπποι, ὁ δὲ δρουγγάριος τῆς βίγλης καὶ οἱ μαγλαβίται μετὰ τῶν λοιπῶν οἰκειακῶν τῶν μὴ πεζευόντων, τοποτηριτῶν τῶν ταγμάτων καὶ κομήτων, διέρχονται ἀπὸ διαστήματος, κρατοῦντες τῶν ὄπισθεν προέλευσιν κατὰ τὴν αὐτῶν ταξιν, ὄπισθεν δὲ αὐτοῦ ὁ τοποτηρητὴς τοῦ ἀριθμοῦ, κρατῶν τὰ πλήθη τῶν λαῶν πρὸς τὸ μὴ συγχυθῆναι αὐτοὺς ἐν τῇ προελεύσει. Η΄. Δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν προειρημένων πάντων ὁ βασιλεὺς, διέρχεται μέχρι τῶν μαρμαρίνων λεόν των, καὶ δέχεται αὐτὸν ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ἤγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, μετα καὶ τοῦ περα τικοῦ δήμου τῶν Βενέτων, αὐτὸς δὲ ὁ δημοκράτης κρατούμενος ὑπὸ τοῦ τῆς καταστάσεως ἀπέρχεται, καὶ προσκυνήσας τοὺς πόδας τοῦ βασιλέως ἀσπάζε ται αὐτοὺς, ὁ δὲ βασιλεὺς δεξαμενος αὐτὸν ἐπιδίδω σιν αὐτὸν τῷ κόμητι τοῦ στάβλου, ὁ δὲ δημοκράτης στὰς πάλιν ἐν τῇ αὐτῇ στάσει, τοῦ μέρους ἀκτολο γοῦντος, κατασφραγίζει τὸν βασιλέα. Τελέσαντος δὲ * δὲ 10 ἀσπαθάριοι 1. αστραγαλωτοι, ἀστραγαλωτός ῥαβδωτούς, στέκια, φλασκίον, λεκάνην, στέκια διέρχονται, 36: ᾿Απὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κυρου κλείου, ἀπὸ τῆς λιτῆς, σάσσειν ἀπὸ βαΐου

γεύουσιν ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως πεζοὶ κατὰ τάξιν. Δηριγεύουσι δὲ 7 καί στράτορες πεζοί μετὰ σκουταρίων, κατέχοντες ἐν ταῖς χερσὶ κλάδους δα φνων, καὶ οὗτοι μὲν δηριγεύουσιν ἔμπροσθεν, όπισθεν δὲ διέρχονται ἔφιπποι πρωτοσπαθάριοι τὸ εὐνοῦχοι, περιβεβλημένοι σπέκια ἀληθινὰ χρυσόκλαδα καὶ σπαθία, κατέχουσι δὲ καὶ τὰ σπαθοβάκλια αὐτῶν, ἐπικείμενα τοῖς αὐτῶν ὤμοις· οἱ δὲ ἵπποι αὐτῶν ἐστολισμένοι ἀπὸ καταφράκτων. Πλησίον δὲ τῶν αὐτ τῶν πρωτοσπαθαρίων εὐνούχων ὁ λογοθέτης τοῦ δρόμου, περιβεβλημένος σαγίον ἀληθινὸν, ἐφ᾽ ἵππου ἐστολισμένου, ἀπὸ δὲ αὐτῶν πρωτοσπαθάριοι βαρβάτοι, περιβεβλημένοι στέκια, κατέχοντες σπα θοβάκλια ἐπικείμενα τοῖς ὤμοις αὐτῶν, ὁμοίως καὶ αὐτοὶ ἐφ᾽ ἵππων ἐστολισμένων· εἶθ᾽ οὕτως κουβικου λάριοι ἔφιπποι, ὁ δὲ δρουγγάριος τῆς βίγλης καὶ οἱ μαγλαβίται μετὰ τῶν λοιπῶν οἰκειακῶν τῶν μὴ πεζευόντων, τοποτηριτῶν τῶν ταγμάτων καὶ κομήτων, διέρχονται ἀπὸ διαστήματος, κρατοῦντες τῶν ὄπισθεν προέλευσιν κατὰ τὴν αὐτῶν ταξιν, ὄπισθεν δὲ αὐτοῦ ὁ τοποτηρητὴς τοῦ ἀριθμοῦ, κρατῶν τὰ πλήθη τῶν λαῶν πρὸς τὸ μὴ συγχυθῆναι αὐτοὺς ἐν τῇ προελεύσει. Η΄. Δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν προειρημένων πάντων ὁ βασιλεὺς, διέρχεται μέχρι τῶν μαρμαρίνων λεόν των, καὶ δέχεται αὐτὸν ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ἤγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, μετα καὶ τοῦ περα τικοῦ δήμου τῶν Βενέτων, αὐτὸς δὲ ὁ δημοκράτης κρατούμενος ὑπὸ τοῦ τῆς καταστάσεως ἀπέρχεται, καὶ προσκυνήσας τοὺς πόδας τοῦ βασιλέως ἀσπάζε ται αὐτοὺς, ὁ δὲ βασιλεὺς δεξαμενος αὐτὸν ἐπιδίδω σιν αὐτὸν τῷ κόμητι τοῦ στάβλου, ὁ δὲ δημοκράτης στὰς πάλιν ἐν τῇ αὐτῇ στάσει, τοῦ μέρους ἀκτολο γοῦντος, κατασφραγίζει τὸν βασιλέα. Τελέσαντος δὲ * δὲ 10 ἀσπαθάριοι 1. αστραγαλωτοι, ἀστραγαλωτός ῥαβδωτούς, στέκια, φλασκίον, λεκάνην, στέκια διέρχονται, 36: ᾿Απὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κυρου κλείου, ἀπὸ τῆς λιτῆς, σάσσειν ἀπὸ βαΐου

γεύουσιν ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως πεζοὶ κατὰ τάξιν. Δηριγεύουσι δὲ 7 καί στράτορες πεζοί μετὰ σκουταρίων, κατέχοντες ἐν ταῖς χερσὶ κλάδους δα φνων, καὶ οὗτοι μὲν δηριγεύουσιν ἔμπροσθεν, όπισθεν δὲ διέρχονται ἔφιπποι πρωτοσπαθάριοι τὸ εὐνοῦχοι, περιβεβλημένοι σπέκια ἀληθινὰ χρυσόκλαδα καὶ σπαθία, κατέχουσι δὲ καὶ τὰ σπαθοβάκλια αὐτῶν, ἐπικείμενα τοῖς αὐτῶν ὤμοις· οἱ δὲ ἵπποι αὐτῶν ἐστολισμένοι ἀπὸ καταφράκτων. Πλησίον δὲ τῶν αὐτ τῶν πρωτοσπαθαρίων εὐνούχων ὁ λογοθέτης τοῦ δρόμου, περιβεβλημένος σαγίον ἀληθινὸν, ἐφ᾽ ἵππου ἐστολισμένου, ἀπὸ δὲ αὐτῶν πρωτοσπαθάριοι βαρβάτοι, περιβεβλημένοι στέκια, κατέχοντες σπα θοβάκλια ἐπικείμενα τοῖς ὤμοις αὐτῶν, ὁμοίως καὶ αὐτοὶ ἐφ᾽ ἵππων ἐστολισμένων· εἶθ᾽ οὕτως κουβικου λάριοι ἔφιπποι, ὁ δὲ δρουγγάριος τῆς βίγλης καὶ οἱ μαγλαβίται μετὰ τῶν λοιπῶν οἰκειακῶν τῶν μὴ πεζευόντων, τοποτηριτῶν τῶν ταγμάτων καὶ κομήτων, διέρχονται ἀπὸ διαστήματος, κρατοῦντες τῶν ὄπισθεν προέλευσιν κατὰ τὴν αὐτῶν ταξιν, ὄπισθεν δὲ αὐτοῦ ὁ τοποτηρητὴς τοῦ ἀριθμοῦ, κρατῶν τὰ πλήθη τῶν λαῶν πρὸς τὸ μὴ συγχυθῆναι αὐτοὺς ἐν τῇ προελεύσει. Η΄. Δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν προειρημένων πάντων ὁ βασιλεὺς, διέρχεται μέχρι τῶν μαρμαρίνων λεόν των, καὶ δέχεται αὐτὸν ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ἤγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, μετα καὶ τοῦ περα τικοῦ δήμου τῶν Βενέτων, αὐτὸς δὲ ὁ δημοκράτης κρατούμενος ὑπὸ τοῦ τῆς καταστάσεως ἀπέρχεται, καὶ προσκυνήσας τοὺς πόδας τοῦ βασιλέως ἀσπάζε ται αὐτοὺς, ὁ δὲ βασιλεὺς δεξαμενος αὐτὸν ἐπιδίδω σιν αὐτὸν τῷ κόμητι τοῦ στάβλου, ὁ δὲ δημοκράτης στὰς πάλιν ἐν τῇ αὐτῇ στάσει, τοῦ μέρους ἀκτολο γοῦντος, κατασφραγίζει τὸν βασιλέα. Τελέσαντος δὲ * δὲ 10 ἀσπαθάριοι 1. αστραγαλωτοι, ἀστραγαλωτός ῥαβδωτούς, στέκια, φλασκίον, λεκάνην, στέκια διέρχονται, 36: ᾿Απὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κυρου κλείου, ἀπὸ τῆς λιτῆς, σάσσειν ἀπὸ βαΐου

γεύουσιν ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως πεζοὶ κατὰ τάξιν. Δηριγεύουσι δὲ 7 καί στράτορες πεζοί μετὰ σκουταρίων, κατέχοντες ἐν ταῖς χερσὶ κλάδους δα φνων, καὶ οὗτοι μὲν δηριγεύουσιν ἔμπροσθεν, όπισθεν δὲ διέρχονται ἔφιπποι πρωτοσπαθάριοι τὸ εὐνοῦχοι, περιβεβλημένοι σπέκια ἀληθινὰ χρυσόκλαδα καὶ σπαθία, κατέχουσι δὲ καὶ τὰ σπαθοβάκλια αὐτῶν, ἐπικείμενα τοῖς αὐτῶν ὤμοις· οἱ δὲ ἵπποι αὐτῶν ἐστολισμένοι ἀπὸ καταφράκτων. Πλησίον δὲ τῶν αὐτ τῶν πρωτοσπαθαρίων εὐνούχων ὁ λογοθέτης τοῦ δρόμου, περιβεβλημένος σαγίον ἀληθινὸν, ἐφ᾽ ἵππου ἐστολισμένου, ἀπὸ δὲ αὐτῶν πρωτοσπαθάριοι βαρβάτοι, περιβεβλημένοι στέκια, κατέχοντες σπα θοβάκλια ἐπικείμενα τοῖς ὤμοις αὐτῶν, ὁμοίως καὶ αὐτοὶ ἐφ᾽ ἵππων ἐστολισμένων· εἶθ᾽ οὕτως κουβικου λάριοι ἔφιπποι, ὁ δὲ δρουγγάριος τῆς βίγλης καὶ οἱ μαγλαβίται μετὰ τῶν λοιπῶν οἰκειακῶν τῶν μὴ πεζευόντων, τοποτηριτῶν τῶν ταγμάτων καὶ κομήτων, διέρχονται ἀπὸ διαστήματος, κρατοῦντες τῶν ὄπισθεν προέλευσιν κατὰ τὴν αὐτῶν ταξιν, ὄπισθεν δὲ αὐτοῦ ὁ τοποτηρητὴς τοῦ ἀριθμοῦ, κρατῶν τὰ πλήθη τῶν λαῶν πρὸς τὸ μὴ συγχυθῆναι αὐτοὺς ἐν τῇ προελεύσει. Η΄. Δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν προειρημένων πάντων ὁ βασιλεὺς, διέρχεται μέχρι τῶν μαρμαρίνων λεόν των, καὶ δέχεται αὐτὸν ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ἤγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, μετα καὶ τοῦ περα τικοῦ δήμου τῶν Βενέτων, αὐτὸς δὲ ὁ δημοκράτης κρατούμενος ὑπὸ τοῦ τῆς καταστάσεως ἀπέρχεται, καὶ προσκυνήσας τοὺς πόδας τοῦ βασιλέως ἀσπάζε ται αὐτοὺς, ὁ δὲ βασιλεὺς δεξαμενος αὐτὸν ἐπιδίδω σιν αὐτὸν τῷ κόμητι τοῦ στάβλου, ὁ δὲ δημοκράτης στὰς πάλιν ἐν τῇ αὐτῇ στάσει, τοῦ μέρους ἀκτολο γοῦντος, κατασφραγίζει τὸν βασιλέα. Τελέσαντος δὲ * δὲ 10 ἀσπαθάριοι 1. αστραγαλωτοι, ἀστραγαλωτός ῥαβδωτούς, στέκια, φλασκίον, λεκάνην, στέκια διέρχονται, 36: ᾿Απὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κυρου κλείου, ἀπὸ τῆς λιτῆς, σάσσειν ἀπὸ βαΐου

γεύουσιν ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως πεζοὶ κατὰ τάξιν. Δηριγεύουσι δὲ 7 καί στράτορες πεζοί μετὰ σκουταρίων, κατέχοντες ἐν ταῖς χερσὶ κλάδους δα φνων, καὶ οὗτοι μὲν δηριγεύουσιν ἔμπροσθεν, όπισθεν δὲ διέρχονται ἔφιπποι πρωτοσπαθάριοι τὸ εὐνοῦχοι, περιβεβλημένοι σπέκια ἀληθινὰ χρυσόκλαδα καὶ σπαθία, κατέχουσι δὲ καὶ τὰ σπαθοβάκλια αὐτῶν, ἐπικείμενα τοῖς αὐτῶν ὤμοις· οἱ δὲ ἵπποι αὐτῶν ἐστολισμένοι ἀπὸ καταφράκτων. Πλησίον δὲ τῶν αὐτ τῶν πρωτοσπαθαρίων εὐνούχων ὁ λογοθέτης τοῦ δρόμου, περιβεβλημένος σαγίον ἀληθινὸν, ἐφ᾽ ἵππου ἐστολισμένου, ἀπὸ δὲ αὐτῶν πρωτοσπαθάριοι βαρβάτοι, περιβεβλημένοι στέκια, κατέχοντες σπα θοβάκλια ἐπικείμενα τοῖς ὤμοις αὐτῶν, ὁμοίως καὶ αὐτοὶ ἐφ᾽ ἵππων ἐστολισμένων· εἶθ᾽ οὕτως κουβικου λάριοι ἔφιπποι, ὁ δὲ δρουγγάριος τῆς βίγλης καὶ οἱ μαγλαβίται μετὰ τῶν λοιπῶν οἰκειακῶν τῶν μὴ πεζευόντων, τοποτηριτῶν τῶν ταγμάτων καὶ κομήτων, διέρχονται ἀπὸ διαστήματος, κρατοῦντες τῶν ὄπισθεν προέλευσιν κατὰ τὴν αὐτῶν ταξιν, ὄπισθεν δὲ αὐτοῦ ὁ τοποτηρητὴς τοῦ ἀριθμοῦ, κρατῶν τὰ πλήθη τῶν λαῶν πρὸς τὸ μὴ συγχυθῆναι αὐτοὺς ἐν τῇ προελεύσει. Η΄. Δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν προειρημένων πάντων ὁ βασιλεὺς, διέρχεται μέχρι τῶν μαρμαρίνων λεόν των, καὶ δέχεται αὐτὸν ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ἤγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, μετα καὶ τοῦ περα τικοῦ δήμου τῶν Βενέτων, αὐτὸς δὲ ὁ δημοκράτης κρατούμενος ὑπὸ τοῦ τῆς καταστάσεως ἀπέρχεται, καὶ προσκυνήσας τοὺς πόδας τοῦ βασιλέως ἀσπάζε ται αὐτοὺς, ὁ δὲ βασιλεὺς δεξαμενος αὐτὸν ἐπιδίδω σιν αὐτὸν τῷ κόμητι τοῦ στάβλου, ὁ δὲ δημοκράτης στὰς πάλιν ἐν τῇ αὐτῇ στάσει, τοῦ μέρους ἀκτολο γοῦντος, κατασφραγίζει τὸν βασιλέα. Τελέσαντος δὲ * δὲ 10 ἀσπαθάριοι 1. αστραγαλωτοι, ἀστραγαλωτός ῥαβδωτούς, στέκια, φλασκίον, λεκάνην, στέκια διέρχονται, 36: ᾿Απὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κυρου κλείου, ἀπὸ τῆς λιτῆς, σάσσειν ἀπὸ βαΐου

γεύουσιν ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως πεζοὶ κατὰ τάξιν. Δηριγεύουσι δὲ 7 καί στράτορες πεζοί μετὰ σκουταρίων, κατέχοντες ἐν ταῖς χερσὶ κλάδους δα φνων, καὶ οὗτοι μὲν δηριγεύουσιν ἔμπροσθεν, όπισθεν δὲ διέρχονται ἔφιπποι πρωτοσπαθάριοι τὸ εὐνοῦχοι, περιβεβλημένοι σπέκια ἀληθινὰ χρυσόκλαδα καὶ σπαθία, κατέχουσι δὲ καὶ τὰ σπαθοβάκλια αὐτῶν, ἐπικείμενα τοῖς αὐτῶν ὤμοις· οἱ δὲ ἵπποι αὐτῶν ἐστολισμένοι ἀπὸ καταφράκτων. Πλησίον δὲ τῶν αὐτ τῶν πρωτοσπαθαρίων εὐνούχων ὁ λογοθέτης τοῦ δρόμου, περιβεβλημένος σαγίον ἀληθινὸν, ἐφ᾽ ἵππου ἐστολισμένου, ἀπὸ δὲ αὐτῶν πρωτοσπαθάριοι βαρβάτοι, περιβεβλημένοι στέκια, κατέχοντες σπα θοβάκλια ἐπικείμενα τοῖς ὤμοις αὐτῶν, ὁμοίως καὶ αὐτοὶ ἐφ᾽ ἵππων ἐστολισμένων· εἶθ᾽ οὕτως κουβικου λάριοι ἔφιπποι, ὁ δὲ δρουγγάριος τῆς βίγλης καὶ οἱ μαγλαβίται μετὰ τῶν λοιπῶν οἰκειακῶν τῶν μὴ πεζευόντων, τοποτηριτῶν τῶν ταγμάτων καὶ κομήτων, διέρχονται ἀπὸ διαστήματος, κρατοῦντες τῶν ὄπισθεν προέλευσιν κατὰ τὴν αὐτῶν ταξιν, ὄπισθεν δὲ αὐτοῦ ὁ τοποτηρητὴς τοῦ ἀριθμοῦ, κρατῶν τὰ πλήθη τῶν λαῶν πρὸς τὸ μὴ συγχυθῆναι αὐτοὺς ἐν τῇ προελεύσει. Η΄. Δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν προειρημένων πάντων ὁ βασιλεὺς, διέρχεται μέχρι τῶν μαρμαρίνων λεόν των, καὶ δέχεται αὐτὸν ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ἤγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, μετα καὶ τοῦ περα τικοῦ δήμου τῶν Βενέτων, αὐτὸς δὲ ὁ δημοκράτης κρατούμενος ὑπὸ τοῦ τῆς καταστάσεως ἀπέρχεται, καὶ προσκυνήσας τοὺς πόδας τοῦ βασιλέως ἀσπάζε ται αὐτοὺς, ὁ δὲ βασιλεὺς δεξαμενος αὐτὸν ἐπιδίδω σιν αὐτὸν τῷ κόμητι τοῦ στάβλου, ὁ δὲ δημοκράτης στὰς πάλιν ἐν τῇ αὐτῇ στάσει, τοῦ μέρους ἀκτολο γοῦντος, κατασφραγίζει τὸν βασιλέα. Τελέσαντος δὲ * δὲ 10 ἀσπαθάριοι 1. αστραγαλωτοι, ἀστραγαλωτός ῥαβδωτούς, στέκια, φλασκίον, λεκάνην, στέκια διέρχονται, 36: ᾿Απὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κυρου κλείου, ἀπὸ τῆς λιτῆς, σάσσειν ἀπὸ βαΐου

γεύουσιν ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως πεζοὶ κατὰ τάξιν. Δηριγεύουσι δὲ 7 καί στράτορες πεζοί μετὰ σκουταρίων, κατέχοντες ἐν ταῖς χερσὶ κλάδους δα φνων, καὶ οὗτοι μὲν δηριγεύουσιν ἔμπροσθεν, όπισθεν δὲ διέρχονται ἔφιπποι πρωτοσπαθάριοι τὸ εὐνοῦχοι, περιβεβλημένοι σπέκια ἀληθινὰ χρυσόκλαδα καὶ σπαθία, κατέχουσι δὲ καὶ τὰ σπαθοβάκλια αὐτῶν, ἐπικείμενα τοῖς αὐτῶν ὤμοις· οἱ δὲ ἵπποι αὐτῶν ἐστολισμένοι ἀπὸ καταφράκτων. Πλησίον δὲ τῶν αὐτ τῶν πρωτοσπαθαρίων εὐνούχων ὁ λογοθέτης τοῦ δρόμου, περιβεβλημένος σαγίον ἀληθινὸν, ἐφ᾽ ἵππου ἐστολισμένου, ἀπὸ δὲ αὐτῶν πρωτοσπαθάριοι βαρβάτοι, περιβεβλημένοι στέκια, κατέχοντες σπα θοβάκλια ἐπικείμενα τοῖς ὤμοις αὐτῶν, ὁμοίως καὶ αὐτοὶ ἐφ᾽ ἵππων ἐστολισμένων· εἶθ᾽ οὕτως κουβικου λάριοι ἔφιπποι, ὁ δὲ δρουγγάριος τῆς βίγλης καὶ οἱ μαγλαβίται μετὰ τῶν λοιπῶν οἰκειακῶν τῶν μὴ πεζευόντων, τοποτηριτῶν τῶν ταγμάτων καὶ κομήτων, διέρχονται ἀπὸ διαστήματος, κρατοῦντες τῶν ὄπισθεν προέλευσιν κατὰ τὴν αὐτῶν ταξιν, ὄπισθεν δὲ αὐτοῦ ὁ τοποτηρητὴς τοῦ ἀριθμοῦ, κρατῶν τὰ πλήθη τῶν λαῶν πρὸς τὸ μὴ συγχυθῆναι αὐτοὺς ἐν τῇ προελεύσει. Η΄. Δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν προειρημένων πάντων ὁ βασιλεὺς, διέρχεται μέχρι τῶν μαρμαρίνων λεόν των, καὶ δέχεται αὐτὸν ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ἤγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, μετα καὶ τοῦ περα τικοῦ δήμου τῶν Βενέτων, αὐτὸς δὲ ὁ δημοκράτης κρατούμενος ὑπὸ τοῦ τῆς καταστάσεως ἀπέρχεται, καὶ προσκυνήσας τοὺς πόδας τοῦ βασιλέως ἀσπάζε ται αὐτοὺς, ὁ δὲ βασιλεὺς δεξαμενος αὐτὸν ἐπιδίδω σιν αὐτὸν τῷ κόμητι τοῦ στάβλου, ὁ δὲ δημοκράτης στὰς πάλιν ἐν τῇ αὐτῇ στάσει, τοῦ μέρους ἀκτολο γοῦντος, κατασφραγίζει τὸν βασιλέα. Τελέσαντος δὲ * δὲ 10 ἀσπαθάριοι 1. αστραγαλωτοι, ἀστραγαλωτός ῥαβδωτούς, στέκια, φλασκίον, λεκάνην, στέκια διέρχονται, 36: ᾿Απὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κυρου κλείου, ἀπὸ τῆς λιτῆς, σάσσειν ἀπὸ βαΐου

γεύουσιν ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως πεζοὶ κατὰ τάξιν. Δηριγεύουσι δὲ 7 καί στράτορες πεζοί μετὰ σκουταρίων, κατέχοντες ἐν ταῖς χερσὶ κλάδους δα φνων, καὶ οὗτοι μὲν δηριγεύουσιν ἔμπροσθεν, όπισθεν δὲ διέρχονται ἔφιπποι πρωτοσπαθάριοι τὸ εὐνοῦχοι, περιβεβλημένοι σπέκια ἀληθινὰ χρυσόκλαδα καὶ σπαθία, κατέχουσι δὲ καὶ τὰ σπαθοβάκλια αὐτῶν, ἐπικείμενα τοῖς αὐτῶν ὤμοις· οἱ δὲ ἵπποι αὐτῶν ἐστολισμένοι ἀπὸ καταφράκτων. Πλησίον δὲ τῶν αὐτ τῶν πρωτοσπαθαρίων εὐνούχων ὁ λογοθέτης τοῦ δρόμου, περιβεβλημένος σαγίον ἀληθινὸν, ἐφ᾽ ἵππου ἐστολισμένου, ἀπὸ δὲ αὐτῶν πρωτοσπαθάριοι βαρβάτοι, περιβεβλημένοι στέκια, κατέχοντες σπα θοβάκλια ἐπικείμενα τοῖς ὤμοις αὐτῶν, ὁμοίως καὶ αὐτοὶ ἐφ᾽ ἵππων ἐστολισμένων· εἶθ᾽ οὕτως κουβικου λάριοι ἔφιπποι, ὁ δὲ δρουγγάριος τῆς βίγλης καὶ οἱ μαγλαβίται μετὰ τῶν λοιπῶν οἰκειακῶν τῶν μὴ πεζευόντων, τοποτηριτῶν τῶν ταγμάτων καὶ κομήτων, διέρχονται ἀπὸ διαστήματος, κρατοῦντες τῶν ὄπισθεν προέλευσιν κατὰ τὴν αὐτῶν ταξιν, ὄπισθεν δὲ αὐτοῦ ὁ τοποτηρητὴς τοῦ ἀριθμοῦ, κρατῶν τὰ πλήθη τῶν λαῶν πρὸς τὸ μὴ συγχυθῆναι αὐτοὺς ἐν τῇ προελεύσει. Η΄. Δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν προειρημένων πάντων ὁ βασιλεὺς, διέρχεται μέχρι τῶν μαρμαρίνων λεόν των, καὶ δέχεται αὐτὸν ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ἤγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, μετα καὶ τοῦ περα τικοῦ δήμου τῶν Βενέτων, αὐτὸς δὲ ὁ δημοκράτης κρατούμενος ὑπὸ τοῦ τῆς καταστάσεως ἀπέρχεται, καὶ προσκυνήσας τοὺς πόδας τοῦ βασιλέως ἀσπάζε ται αὐτοὺς, ὁ δὲ βασιλεὺς δεξαμενος αὐτὸν ἐπιδίδω σιν αὐτὸν τῷ κόμητι τοῦ στάβλου, ὁ δὲ δημοκράτης στὰς πάλιν ἐν τῇ αὐτῇ στάσει, τοῦ μέρους ἀκτολο γοῦντος, κατασφραγίζει τὸν βασιλέα. Τελέσαντος δὲ * δὲ 10 ἀσπαθάριοι 1. αστραγαλωτοι, ἀστραγαλωτός ῥαβδωτούς, στέκια, φλασκίον, λεκάνην, στέκια διέρχονται, 36: ᾿Απὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κυρου κλείου, ἀπὸ τῆς λιτῆς, σάσσειν ἀπὸ βαΐου

γεύουσιν ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως πεζοὶ κατὰ τάξιν. Δηριγεύουσι δὲ 7 καί στράτορες πεζοί μετὰ σκουταρίων, κατέχοντες ἐν ταῖς χερσὶ κλάδους δα φνων, καὶ οὗτοι μὲν δηριγεύουσιν ἔμπροσθεν, όπισθεν δὲ διέρχονται ἔφιπποι πρωτοσπαθάριοι τὸ εὐνοῦχοι, περιβεβλημένοι σπέκια ἀληθινὰ χρυσόκλαδα καὶ σπαθία, κατέχουσι δὲ καὶ τὰ σπαθοβάκλια αὐτῶν, ἐπικείμενα τοῖς αὐτῶν ὤμοις· οἱ δὲ ἵπποι αὐτῶν ἐστολισμένοι ἀπὸ καταφράκτων. Πλησίον δὲ τῶν αὐτ τῶν πρωτοσπαθαρίων εὐνούχων ὁ λογοθέτης τοῦ δρόμου, περιβεβλημένος σαγίον ἀληθινὸν, ἐφ᾽ ἵππου ἐστολισμένου, ἀπὸ δὲ αὐτῶν πρωτοσπαθάριοι βαρβάτοι, περιβεβλημένοι στέκια, κατέχοντες σπα θοβάκλια ἐπικείμενα τοῖς ὤμοις αὐτῶν, ὁμοίως καὶ αὐτοὶ ἐφ᾽ ἵππων ἐστολισμένων· εἶθ᾽ οὕτως κουβικου λάριοι ἔφιπποι, ὁ δὲ δρουγγάριος τῆς βίγλης καὶ οἱ μαγλαβίται μετὰ τῶν λοιπῶν οἰκειακῶν τῶν μὴ πεζευόντων, τοποτηριτῶν τῶν ταγμάτων καὶ κομήτων, διέρχονται ἀπὸ διαστήματος, κρατοῦντες τῶν ὄπισθεν προέλευσιν κατὰ τὴν αὐτῶν ταξιν, ὄπισθεν δὲ αὐτοῦ ὁ τοποτηρητὴς τοῦ ἀριθμοῦ, κρατῶν τὰ πλήθη τῶν λαῶν πρὸς τὸ μὴ συγχυθῆναι αὐτοὺς ἐν τῇ προελεύσει. Η΄. Δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν προειρημένων πάντων ὁ βασιλεὺς, διέρχεται μέχρι τῶν μαρμαρίνων λεόν των, καὶ δέχεται αὐτὸν ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ἤγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, μετα καὶ τοῦ περα τικοῦ δήμου τῶν Βενέτων, αὐτὸς δὲ ὁ δημοκράτης κρατούμενος ὑπὸ τοῦ τῆς καταστάσεως ἀπέρχεται, καὶ προσκυνήσας τοὺς πόδας τοῦ βασιλέως ἀσπάζε ται αὐτοὺς, ὁ δὲ βασιλεὺς δεξαμενος αὐτὸν ἐπιδίδω σιν αὐτὸν τῷ κόμητι τοῦ στάβλου, ὁ δὲ δημοκράτης στὰς πάλιν ἐν τῇ αὐτῇ στάσει, τοῦ μέρους ἀκτολο γοῦντος, κατασφραγίζει τὸν βασιλέα. Τελέσαντος δὲ * δὲ 10 ἀσπαθάριοι 1. αστραγαλωτοι, ἀστραγαλωτός ῥαβδωτούς, στέκια, φλασκίον, λεκάνην, στέκια διέρχονται, 36: ᾿Απὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κυρου κλείου, ἀπὸ τῆς λιτῆς, σάσσειν ἀπὸ βαΐου

γεύουσιν ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως πεζοὶ κατὰ τάξιν. Δηριγεύουσι δὲ 7 καί στράτορες πεζοί μετὰ σκουταρίων, κατέχοντες ἐν ταῖς χερσὶ κλάδους δα φνων, καὶ οὗτοι μὲν δηριγεύουσιν ἔμπροσθεν, όπισθεν δὲ διέρχονται ἔφιπποι πρωτοσπαθάριοι τὸ εὐνοῦχοι, περιβεβλημένοι σπέκια ἀληθινὰ χρυσόκλαδα καὶ σπαθία, κατέχουσι δὲ καὶ τὰ σπαθοβάκλια αὐτῶν, ἐπικείμενα τοῖς αὐτῶν ὤμοις· οἱ δὲ ἵπποι αὐτῶν ἐστολισμένοι ἀπὸ καταφράκτων. Πλησίον δὲ τῶν αὐτ τῶν πρωτοσπαθαρίων εὐνούχων ὁ λογοθέτης τοῦ δρόμου, περιβεβλημένος σαγίον ἀληθινὸν, ἐφ᾽ ἵππου ἐστολισμένου, ἀπὸ δὲ αὐτῶν πρωτοσπαθάριοι βαρβάτοι, περιβεβλημένοι στέκια, κατέχοντες σπα θοβάκλια ἐπικείμενα τοῖς ὤμοις αὐτῶν, ὁμοίως καὶ αὐτοὶ ἐφ᾽ ἵππων ἐστολισμένων· εἶθ᾽ οὕτως κουβικου λάριοι ἔφιπποι, ὁ δὲ δρουγγάριος τῆς βίγλης καὶ οἱ μαγλαβίται μετὰ τῶν λοιπῶν οἰκειακῶν τῶν μὴ πεζευόντων, τοποτηριτῶν τῶν ταγμάτων καὶ κομήτων, διέρχονται ἀπὸ διαστήματος, κρατοῦντες τῶν ὄπισθεν προέλευσιν κατὰ τὴν αὐτῶν ταξιν, ὄπισθεν δὲ αὐτοῦ ὁ τοποτηρητὴς τοῦ ἀριθμοῦ, κρατῶν τὰ πλήθη τῶν λαῶν πρὸς τὸ μὴ συγχυθῆναι αὐτοὺς ἐν τῇ προελεύσει. Η΄. Δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν προειρημένων πάντων ὁ βασιλεὺς, διέρχεται μέχρι τῶν μαρμαρίνων λεόν των, καὶ δέχεται αὐτὸν ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ἤγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, μετα καὶ τοῦ περα τικοῦ δήμου τῶν Βενέτων, αὐτὸς δὲ ὁ δημοκράτης κρατούμενος ὑπὸ τοῦ τῆς καταστάσεως ἀπέρχεται, καὶ προσκυνήσας τοὺς πόδας τοῦ βασιλέως ἀσπάζε ται αὐτοὺς, ὁ δὲ βασιλεὺς δεξαμενος αὐτὸν ἐπιδίδω σιν αὐτὸν τῷ κόμητι τοῦ στάβλου, ὁ δὲ δημοκράτης στὰς πάλιν ἐν τῇ αὐτῇ στάσει, τοῦ μέρους ἀκτολο γοῦντος, κατασφραγίζει τὸν βασιλέα. Τελέσαντος δὲ * δὲ 10 ἀσπαθάριοι 1. αστραγαλωτοι, ἀστραγαλωτός ῥαβδωτούς, στέκια, φλασκίον, λεκάνην, στέκια διέρχονται, 36: ᾿Απὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κυρου κλείου, ἀπὸ τῆς λιτῆς, σάσσειν ἀπὸ βαΐου

τὰ ἐξ ἔθους τοῦ μέρους, ἀποκινεῖ μὲν ὁ βασιλεὺς, αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ μέρους προπορεύονται ἔμπροσθε?7 τοῦ βασιλέως, λέγοντες δρομικά, εἰ δὲ κελεύει ὁ βασ σιλεὺς καὶ ἀπελατικά, ἀποσώζοντες τὸν βασιλέα μέχρι τοῦ ἁγίου Χριστοφόρου. Χρὴ δὲ εἰδέναι, ὅτι οἱ δημοκράται τῶν δύο μερῶν τῶν περατικῶν καὶ οἱ δήμαρχοι τῆς πολιτικῆς, ἕκαστος αὐτῶν κατὰ τὸ μέρος αὐτῶν, ἐν τῇ α' δοχῇ ἐπιδιδόασι λιβελλάριον, ἐν δὲ ταῖς λοιπαῖς δοχαῖς λιβελλάρια οὐκ ἐπιδιδόασι. πρὸς ἅπαξ γὰρ τοῦτο καὶ μόνον. Ἡ δὲ πολιτικὴ τοῦ μέρους τῶν Βενέτων μετὰ καὶ τοῦ δημάρχου δέχον ται τὸν βασιλέα ἐν τῷ ἁγίῳ Χριστοφόρῳ, καὶ ἐπιδί δωσιν ὁ δήμαρχος τῷ βασιλεῖ λιβελλάριον, τελέσαντες δὲ τὰ ἄκτα, ἀποκινεῖ ὁ βασιλεὺς, τὸ δὲ μέρος διασώ ζει τὸν βασιλέα, λέγοντες ἔμπροσθεν δρομικά, εἰ κελεύει, καὶ ἀπελατικά· τοῦτο δὲ τελεῖ ἓν ἕκαστον μέρος ἐν τῇ αὐτοῦ δοχῇ 7. Διασώζοντες τὸν βασιλέα, δέχονται ἐκεῖσε τῶν περατικῶν μερῶν Πρασίνων ὁ λαὸς τὸν βασιλέα ἐν τοῖς τοῦ Ὀλυβρίου, καὶ ἐπιδί δωσιν ὁ δημοκράτης τῷ βασιλεῖ λιβελλάριον, καὶ διασώζουσι τὸν βασιλέα μέχρι τοῦ φιλαδελφίου τῶν περατικῶν μερῶν τῶν Βενέτων. Καὶ δέχεται ὁ περα τικὸς δῆμος τῶν Βενέτων τὸν βασιλέα ἐν τῷ Φιλαδελ φίῳ, διασώζουσι δὲ ἕως τῶν Πρασίνων τῆς πολιτικ κῆς τοῦ μονίου, καὶ δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῷ μοδίῳ, καὶ ἐπιδίδωσιν ὁ δήμαρχος λιβελλάριον τῷ βασιλεῖ, καὶ τελέσαντες ἅπαντα, ώς προείρηται, δια σώζουσι τὸν βασιλέα μέχρι τοῦ ταύρου τῆς πολιτικῆς τοῦ μέρους τῶν Βενέτων. Καὶ δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῷ ταύρῳ καὶ διασώζουσιν ἕως τῶν ἀρτοπολίων τῆς πολιτικῆς τοῦ μέρους τῶν Πρασίνων, καὶ δέ Χονται τὸν βασιλέα ἐν τῷ φόρῳ τῶν περατικῶν Προ σίνων, ἐν τῷ πλακωτῷ 18 τοῦ μιλίου τῆς πολιτι κῆς μέρους τῶν Πρασίνων, δέξωνται τὸν βασιλέα ἐν τῷ ζευξίππῳ τῶν περατικῶν μερῶν Βενέτων, δέχον ται τὸν βασιλέα ἐν τῇ χαλκῇ. Καὶ εὐθέως πεζεύου σιν ἅπαντες, καὶ μένει ἔφιππος μονος ὁ βασι λεύς· κἀκεῖθεν δηριγευόμενος ὑπὸ πάντων, ὡς προεί ρηται, διέρχεται διὰ τῶν κορτίνων μέχρι τῆς ἔνδον μεγάλης πύλης τῶν ἐκσκουβίτων, ἐν ᾗ γίνεται ἡ τῶν σκριβόνων προβολὴ, καὶ πεζεύει ἐκεῖσε καὶ διέρχεται διὰ τῶν ἐκσκουβίτων ἔμπροσθεν τῶν τριῶν πυλῶν τοῦ κονσιστωρίου, μένουσι δὲ ἐκεῖ οἱ τῆς συγκλήτου ὑπερευχόμενοι τὸν βασιλέα, καὶ εἰσέρχεται ὁ βασι Ο λεὺς τὴν μέσην πύλην τὴν εἰσάγουσαν 8 πρὸς τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Κυρίου, μένουσι δὲ ἐκεῖσε οἱ πατρίκιοι καὶ οἱ στρατηγοί ὑπερευχόμενοι καὶ αὐτοὶ τὸν βα σιλέα. Καὶ εἰσελθόντος τοῦ βασιλέως εἰς τὴν χαλκήν πύλην τοῦ Κυρίου, κλείουσιν εὐθέως τὰς θύρας οἱ * ἔμπρωσθεν το δοχῇ, διασ. τ. βασιλέα. Δέχονται 79 πλάκῳ τῷ 80 πύλην εἰσάγουσαν ἀπελατικὰ δρομικά μέχρι τῶν περατικῶν μερῶν τῶν Βενέτων τῶν τοῦ Φιλαδελφίου, μέχρι τοῦ Ταύρου, Πλακωτὸν Πλά μαρμαρωτόν,

τὰ ἐξ ἔθους τοῦ μέρους, ἀποκινεῖ μὲν ὁ βασιλεὺς, αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ μέρους προπορεύονται ἔμπροσθε?7 τοῦ βασιλέως, λέγοντες δρομικά, εἰ δὲ κελεύει ὁ βασ σιλεὺς καὶ ἀπελατικά, ἀποσώζοντες τὸν βασιλέα μέχρι τοῦ ἁγίου Χριστοφόρου. Χρὴ δὲ εἰδέναι, ὅτι οἱ δημοκράται τῶν δύο μερῶν τῶν περατικῶν καὶ οἱ δήμαρχοι τῆς πολιτικῆς, ἕκαστος αὐτῶν κατὰ τὸ μέρος αὐτῶν, ἐν τῇ α' δοχῇ ἐπιδιδόασι λιβελλάριον, ἐν δὲ ταῖς λοιπαῖς δοχαῖς λιβελλάρια οὐκ ἐπιδιδόασι. πρὸς ἅπαξ γὰρ τοῦτο καὶ μόνον. Ἡ δὲ πολιτικὴ τοῦ μέρους τῶν Βενέτων μετὰ καὶ τοῦ δημάρχου δέχον ται τὸν βασιλέα ἐν τῷ ἁγίῳ Χριστοφόρῳ, καὶ ἐπιδί δωσιν ὁ δήμαρχος τῷ βασιλεῖ λιβελλάριον, τελέσαντες δὲ τὰ ἄκτα, ἀποκινεῖ ὁ βασιλεὺς, τὸ δὲ μέρος διασώ ζει τὸν βασιλέα, λέγοντες ἔμπροσθεν δρομικά, εἰ κελεύει, καὶ ἀπελατικά· τοῦτο δὲ τελεῖ ἓν ἕκαστον μέρος ἐν τῇ αὐτοῦ δοχῇ 7. Διασώζοντες τὸν βασιλέα, δέχονται ἐκεῖσε τῶν περατικῶν μερῶν Πρασίνων ὁ λαὸς τὸν βασιλέα ἐν τοῖς τοῦ Ὀλυβρίου, καὶ ἐπιδί δωσιν ὁ δημοκράτης τῷ βασιλεῖ λιβελλάριον, καὶ διασώζουσι τὸν βασιλέα μέχρι τοῦ φιλαδελφίου τῶν περατικῶν μερῶν τῶν Βενέτων. Καὶ δέχεται ὁ περα τικὸς δῆμος τῶν Βενέτων τὸν βασιλέα ἐν τῷ Φιλαδελ φίῳ, διασώζουσι δὲ ἕως τῶν Πρασίνων τῆς πολιτικ κῆς τοῦ μονίου, καὶ δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῷ μοδίῳ, καὶ ἐπιδίδωσιν ὁ δήμαρχος λιβελλάριον τῷ βασιλεῖ, καὶ τελέσαντες ἅπαντα, ώς προείρηται, δια σώζουσι τὸν βασιλέα μέχρι τοῦ ταύρου τῆς πολιτικῆς τοῦ μέρους τῶν Βενέτων. Καὶ δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῷ ταύρῳ καὶ διασώζουσιν ἕως τῶν ἀρτοπολίων τῆς πολιτικῆς τοῦ μέρους τῶν Πρασίνων, καὶ δέ Χονται τὸν βασιλέα ἐν τῷ φόρῳ τῶν περατικῶν Προ σίνων, ἐν τῷ πλακωτῷ 18 τοῦ μιλίου τῆς πολιτι κῆς μέρους τῶν Πρασίνων, δέξωνται τὸν βασιλέα ἐν τῷ ζευξίππῳ τῶν περατικῶν μερῶν Βενέτων, δέχον ται τὸν βασιλέα ἐν τῇ χαλκῇ. Καὶ εὐθέως πεζεύου σιν ἅπαντες, καὶ μένει ἔφιππος μονος ὁ βασι λεύς· κἀκεῖθεν δηριγευόμενος ὑπὸ πάντων, ὡς προεί ρηται, διέρχεται διὰ τῶν κορτίνων μέχρι τῆς ἔνδον μεγάλης πύλης τῶν ἐκσκουβίτων, ἐν ᾗ γίνεται ἡ τῶν σκριβόνων προβολὴ, καὶ πεζεύει ἐκεῖσε καὶ διέρχεται διὰ τῶν ἐκσκουβίτων ἔμπροσθεν τῶν τριῶν πυλῶν τοῦ κονσιστωρίου, μένουσι δὲ ἐκεῖ οἱ τῆς συγκλήτου ὑπερευχόμενοι τὸν βασιλέα, καὶ εἰσέρχεται ὁ βασι Ο λεὺς τὴν μέσην πύλην τὴν εἰσάγουσαν 8 πρὸς τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Κυρίου, μένουσι δὲ ἐκεῖσε οἱ πατρίκιοι καὶ οἱ στρατηγοί ὑπερευχόμενοι καὶ αὐτοὶ τὸν βα σιλέα. Καὶ εἰσελθόντος τοῦ βασιλέως εἰς τὴν χαλκήν πύλην τοῦ Κυρίου, κλείουσιν εὐθέως τὰς θύρας οἱ * ἔμπρωσθεν το δοχῇ, διασ. τ. βασιλέα. Δέχονται 79 πλάκῳ τῷ 80 πύλην εἰσάγουσαν ἀπελατικὰ δρομικά μέχρι τῶν περατικῶν μερῶν τῶν Βενέτων τῶν τοῦ Φιλαδελφίου, μέχρι τοῦ Ταύρου, Πλακωτὸν Πλά μαρμαρωτόν,

τὰ ἐξ ἔθους τοῦ μέρους, ἀποκινεῖ μὲν ὁ βασιλεὺς, αὐτοὶ δὲ οἱ τοῦ μέρους προπορεύονται ἔμπροσθε?7 τοῦ βασιλέως, λέγοντες δρομικά, εἰ δὲ κελεύει ὁ βασ σιλεὺς καὶ ἀπελατικά, ἀποσώζοντες τὸν βασιλέα μέχρι τοῦ ἁγίου Χριστοφόρου. Χρὴ δὲ εἰδέναι, ὅτι οἱ δημοκράται τῶν δύο μερῶν τῶν περατικῶν καὶ οἱ δήμαρχοι τῆς πολιτικῆς, ἕκαστος αὐτῶν κατὰ τὸ μέρος αὐτῶν, ἐν τῇ α' δοχῇ ἐπιδιδόασι λιβελλάριον, ἐν δὲ ταῖς λοιπαῖς δοχαῖς λιβελλάρια οὐκ ἐπιδιδόασι. πρὸς ἅπαξ γὰρ τοῦτο καὶ μόνον. Ἡ δὲ πολιτικὴ τοῦ μέρους τῶν Βενέτων μετὰ καὶ τοῦ δημάρχου δέχον ται τὸν βασιλέα ἐν τῷ ἁγίῳ Χριστοφόρῳ, καὶ ἐπιδί δωσιν ὁ δήμαρχος τῷ βασιλεῖ λιβελλάριον, τελέσαντες δὲ τὰ ἄκτα, ἀποκινεῖ ὁ βασιλεὺς, τὸ δὲ μέρος διασώ ζει τὸν βασιλέα, λέγοντες ἔμπροσθεν δρομικά, εἰ κελεύει, καὶ ἀπελατικά· τοῦτο δὲ τελεῖ ἓν ἕκαστον μέρος ἐν τῇ αὐτοῦ δοχῇ 7. Διασώζοντες τὸν βασιλέα, δέχονται ἐκεῖσε τῶν περατικῶν μερῶν Πρασίνων ὁ λαὸς τὸν βασιλέα ἐν τοῖς τοῦ Ὀλυβρίου, καὶ ἐπιδί δωσιν ὁ δημοκράτης τῷ βασιλεῖ λιβελλάριον, καὶ διασώζουσι τὸν βασιλέα μέχρι τοῦ φιλαδελφίου τῶν περατικῶν μερῶν τῶν Βενέτων. Καὶ δέχεται ὁ περα τικὸς δῆμος τῶν Βενέτων τὸν βασιλέα ἐν τῷ Φιλαδελ φίῳ, διασώζουσι δὲ ἕως τῶν Πρασίνων τῆς πολιτικ κῆς τοῦ μονίου, καὶ δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῷ μοδίῳ, καὶ ἐπιδίδωσιν ὁ δήμαρχος λιβελλάριον τῷ βασιλεῖ, καὶ τελέσαντες ἅπαντα, ώς προείρηται, δια σώζουσι τὸν βασιλέα μέχρι τοῦ ταύρου τῆς πολιτικῆς τοῦ μέρους τῶν Βενέτων. Καὶ δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῷ ταύρῳ καὶ διασώζουσιν ἕως τῶν ἀρτοπολίων τῆς πολιτικῆς τοῦ μέρους τῶν Πρασίνων, καὶ δέ Χονται τὸν βασιλέα ἐν τῷ φόρῳ τῶν περατικῶν Προ σίνων, ἐν τῷ πλακωτῷ 18 τοῦ μιλίου τῆς πολιτι κῆς μέρους τῶν Πρασίνων, δέξωνται τὸν βασιλέα ἐν τῷ ζευξίππῳ τῶν περατικῶν μερῶν Βενέτων, δέχον ται τὸν βασιλέα ἐν τῇ χαλκῇ. Καὶ εὐθέως πεζεύου σιν ἅπαντες, καὶ μένει ἔφιππος μονος ὁ βασι λεύς· κἀκεῖθεν δηριγευόμενος ὑπὸ πάντων, ὡς προεί ρηται, διέρχεται διὰ τῶν κορτίνων μέχρι τῆς ἔνδον μεγάλης πύλης τῶν ἐκσκουβίτων, ἐν ᾗ γίνεται ἡ τῶν σκριβόνων προβολὴ, καὶ πεζεύει ἐκεῖσε καὶ διέρχεται διὰ τῶν ἐκσκουβίτων ἔμπροσθεν τῶν τριῶν πυλῶν τοῦ κονσιστωρίου, μένουσι δὲ ἐκεῖ οἱ τῆς συγκλήτου ὑπερευχόμενοι τὸν βασιλέα, καὶ εἰσέρχεται ὁ βασι Ο λεὺς τὴν μέσην πύλην τὴν εἰσάγουσαν 8 πρὸς τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Κυρίου, μένουσι δὲ ἐκεῖσε οἱ πατρίκιοι καὶ οἱ στρατηγοί ὑπερευχόμενοι καὶ αὐτοὶ τὸν βα σιλέα. Καὶ εἰσελθόντος τοῦ βασιλέως εἰς τὴν χαλκήν πύλην τοῦ Κυρίου, κλείουσιν εὐθέως τὰς θύρας οἱ * ἔμπρωσθεν το δοχῇ, διασ. τ. βασιλέα. Δέχονται 79 πλάκῳ τῷ 80 πύλην εἰσάγουσαν ἀπελατικὰ δρομικά μέχρι τῶν περατικῶν μερῶν τῶν Βενέτων τῶν τοῦ Φιλαδελφίου, μέχρι τοῦ Ταύρου, Πλακωτὸν Πλά μαρμαρωτόν,

τοῦ κουβουκλείου κτὶ ὑπερεύχονται τὸν βασιλέα, καὶ λαβόντος τοῦ πραιποσίτου τὴν τύγα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς τοῦ βασιλέως, εἰσέρχεται ὁ βασιλεὺς καὶ ἵσταται ἔμπροσθεν τῶν ἁγίων θυρῶν, καὶ ἅψας κηρούς, εξ. χεται ἐκεῖσε, καὶ εὐξάμενος διέρχεται διὰ τῶν διαβατικῶν τοῦ Κυρίου καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ ἡμικυκλίῳ τοῦ τρικόγχου, καὶ διελθὼν καὶ τῶν διαβατικῶν τῶν ἁγίων τεσσαράκοντα, εἰσέρχεται ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ, καὶ στάντες οἱ τοῦ κουβουκλείου πάντες ἐν τῷ αὐτῷ οι τρικλίνῳ ὑπερεύχονται τὸν βασιλέα· «Εἰς πολλούς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» καὶ ἐξέρχονται. Θ΄. Ιστέον δὲ, ὅτι εἰ μὲν τύχῃ τῇ αὐτῇ προελεύσει, ἤγουν τῇ δευτέρᾳ τῆς διακαινησίμου, ἡ ἑορτὴ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τελεῖται οὕτως· Ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς ἠλλαγμένος τὴν τοῦ Εὐαγγελισμοῦ στολὴν, καὶ ἀνέρ χεται ἐν τῷ φόρῳ, τῇ τάξει καὶ προελεύσει τῆς τοῦ Εὐαγγελισμοῦ ἑορτῆς, καὶ ἀνελθὼν ἐν τῷ φόρῳ καὶ τελέσας ἅπαντα κατὰ συνήθειαν, ἃ εἴωθεν ἐν τῇ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ ἑορτῇ τελεῖν, διέρχεται τὴν μέσην λιτανεύων, ἀρξαμένου τοῦ τῆς καταστάσεως τὸ τῆς ἑορτής τροπάριον· «Σήμερον τῆς σωτηρίας ἡμῶν τὸ κεφάλαιον,» καὶ ἀπέρχεται μέχρι τῆς Παναγίας Θεοτόκου τῶν διακονίσσης. Καταλαβὼν δὲ ἐκεῖσε, εἰσέρχεται ἐν τῷ ναῷ καὶ τελεῖ τὸ προκείμενον τὸν ᾿Απόστολον καὶ τὸ ἄχραντον Εὐαγγέλιον, καὶ μετὰ τὴν ἐκτενῆ ἀπαλλάσσει ὁ βασιλεὺς τὴν στολήν, ἣν φορεῖ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ, καὶ περιβάλλεται τὴν τῆς αὐτῆς ἡμέρας στολὴν, ἤγουν δευτέρας τῆς δια καινησίμου, ὡς ἀνωτέρω εἴρηται. Καὶ ἄρξαμένων ἐν τῷ ἄμβωνι τῶν ψαλτῶν, «Χριστὸς ἀνέστη, ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε, καὶ ἀπέρχεται λιτανεύων, ἄρχομένου τοῦ τῆς καταστάσεως τὸ τρο πάριον ἐν τῷ ναῷ τῶν ᾿Αγίων Αποστόλων, καὶ ἐκε τελοῦνται τὰ τῆς προελεύσεως δευτέρας τῆς διακαι νησίμου ὡς ἀνωτέρω εἴρηται. Ιστέον δὲ καὶ τοῦτο, ὅτι ἐπὶ Λέοντος τοῦ τῆς θείας λήξεως ἐγένετο ἡ 81 καὶ πάντες οἱ τοῦ κουβουκλείου ἐν τῷ αὐτῷ ἐνέλιπεν αὐτῷ. βασιλεὺς πολλὰ τῶν ἔτι μᾶλλον εἰς τιμὴν ὁρώντων ἐν τῷ παριέναι, μεθ᾿ ἵππου Ἔραβος ἐριαύχενος νὰ ἀνάκτορα, καὶ μέλλειν εἰσιέναι διὰ τῆς πόλης, μεθ᾿ ἣν ἡ ἐκ τῆς ἔδρας ἀπόβασις ἐφεῖται μόνοις τοῖς αὐτοκράτορσιν, τούτοις ἐπαρθεὶς, εἴτε καὶ ξύμφυτόν τινα τρέ φων ἀλαζονείαν, ἐπειδήπερ εἰς τὴν βασίλειον εἰσῆλ δεν αὐλὴν ὑπὸ τε τῶν βασιλείων ῥαβδούχων καὶ Ῥωμαίων τῶν ἐπὶ δόξης παραπεμπόμενος, ἐνταῦθα τοῦ ἵππου ἀπέβη, ἔνθα καὶ βασιλεὺς αὐτὸ ποιεῖν εἴθιστο. Εφ᾽ οἷς αγερωχίαν αὐτοῦ καταγνοὺς ὁ τὸ προκείμενον τῆς ἡμέρας, Αρο τὸ προκείμενον πρόκειται τοῦ ᾿Απο στόλου, προκείμενον τοῦ ᾿Αποστόλου. ὁ διάκονος· Σοφία, γνώστης. Ψαλμός τῷ Δαβίδ. Ὁ διάκονος Πρόσχωμεν καὶ λέγει ὁ ἀναγνώστης τὸ προκείμενον τοῦ ᾿Απο στόλου. Ο διάκονος· Σοφία. Ὁ ἀναγνώστης λέγει] τὴν ἐπιγραφὴν τοῦ ᾿Αποστόλου. Ὁ διάκονος Πρόσχω μεν. Ὁ ἀναγνώσης ἀναγινώσει τὸν ᾿Απόστολον. ὁ τῆς θείας λήξεως.

τοῦ κουβουκλείου κτὶ ὑπερεύχονται τὸν βασιλέα, καὶ λαβόντος τοῦ πραιποσίτου τὴν τύγα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς τοῦ βασιλέως, εἰσέρχεται ὁ βασιλεὺς καὶ ἵσταται ἔμπροσθεν τῶν ἁγίων θυρῶν, καὶ ἅψας κηρούς, εξ. χεται ἐκεῖσε, καὶ εὐξάμενος διέρχεται διὰ τῶν διαβατικῶν τοῦ Κυρίου καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ ἡμικυκλίῳ τοῦ τρικόγχου, καὶ διελθὼν καὶ τῶν διαβατικῶν τῶν ἁγίων τεσσαράκοντα, εἰσέρχεται ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ, καὶ στάντες οἱ τοῦ κουβουκλείου πάντες ἐν τῷ αὐτῷ οι τρικλίνῳ ὑπερεύχονται τὸν βασιλέα· «Εἰς πολλούς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» καὶ ἐξέρχονται. Θ΄. Ιστέον δὲ, ὅτι εἰ μὲν τύχῃ τῇ αὐτῇ προελεύσει, ἤγουν τῇ δευτέρᾳ τῆς διακαινησίμου, ἡ ἑορτὴ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τελεῖται οὕτως· Ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς ἠλλαγμένος τὴν τοῦ Εὐαγγελισμοῦ στολὴν, καὶ ἀνέρ χεται ἐν τῷ φόρῳ, τῇ τάξει καὶ προελεύσει τῆς τοῦ Εὐαγγελισμοῦ ἑορτῆς, καὶ ἀνελθὼν ἐν τῷ φόρῳ καὶ τελέσας ἅπαντα κατὰ συνήθειαν, ἃ εἴωθεν ἐν τῇ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ ἑορτῇ τελεῖν, διέρχεται τὴν μέσην λιτανεύων, ἀρξαμένου τοῦ τῆς καταστάσεως τὸ τῆς ἑορτής τροπάριον· «Σήμερον τῆς σωτηρίας ἡμῶν τὸ κεφάλαιον,» καὶ ἀπέρχεται μέχρι τῆς Παναγίας Θεοτόκου τῶν διακονίσσης. Καταλαβὼν δὲ ἐκεῖσε, εἰσέρχεται ἐν τῷ ναῷ καὶ τελεῖ τὸ προκείμενον τὸν ᾿Απόστολον καὶ τὸ ἄχραντον Εὐαγγέλιον, καὶ μετὰ τὴν ἐκτενῆ ἀπαλλάσσει ὁ βασιλεὺς τὴν στολήν, ἣν φορεῖ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ, καὶ περιβάλλεται τὴν τῆς αὐτῆς ἡμέρας στολὴν, ἤγουν δευτέρας τῆς δια καινησίμου, ὡς ἀνωτέρω εἴρηται. Καὶ ἄρξαμένων ἐν τῷ ἄμβωνι τῶν ψαλτῶν, «Χριστὸς ἀνέστη, ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε, καὶ ἀπέρχεται λιτανεύων, ἄρχομένου τοῦ τῆς καταστάσεως τὸ τρο πάριον ἐν τῷ ναῷ τῶν ᾿Αγίων Αποστόλων, καὶ ἐκε τελοῦνται τὰ τῆς προελεύσεως δευτέρας τῆς διακαι νησίμου ὡς ἀνωτέρω εἴρηται. Ιστέον δὲ καὶ τοῦτο, ὅτι ἐπὶ Λέοντος τοῦ τῆς θείας λήξεως ἐγένετο ἡ 81 καὶ πάντες οἱ τοῦ κουβουκλείου ἐν τῷ αὐτῷ ἐνέλιπεν αὐτῷ. βασιλεὺς πολλὰ τῶν ἔτι μᾶλλον εἰς τιμὴν ὁρώντων ἐν τῷ παριέναι, μεθ᾿ ἵππου Ἔραβος ἐριαύχενος νὰ ἀνάκτορα, καὶ μέλλειν εἰσιέναι διὰ τῆς πόλης, μεθ᾿ ἣν ἡ ἐκ τῆς ἔδρας ἀπόβασις ἐφεῖται μόνοις τοῖς αὐτοκράτορσιν, τούτοις ἐπαρθεὶς, εἴτε καὶ ξύμφυτόν τινα τρέ φων ἀλαζονείαν, ἐπειδήπερ εἰς τὴν βασίλειον εἰσῆλ δεν αὐλὴν ὑπὸ τε τῶν βασιλείων ῥαβδούχων καὶ Ῥωμαίων τῶν ἐπὶ δόξης παραπεμπόμενος, ἐνταῦθα τοῦ ἵππου ἀπέβη, ἔνθα καὶ βασιλεὺς αὐτὸ ποιεῖν εἴθιστο. Εφ᾽ οἷς αγερωχίαν αὐτοῦ καταγνοὺς ὁ τὸ προκείμενον τῆς ἡμέρας, Αρο τὸ προκείμενον πρόκειται τοῦ ᾿Απο στόλου, προκείμενον τοῦ ᾿Αποστόλου. ὁ διάκονος· Σοφία, γνώστης. Ψαλμός τῷ Δαβίδ. Ὁ διάκονος Πρόσχωμεν καὶ λέγει ὁ ἀναγνώστης τὸ προκείμενον τοῦ ᾿Απο στόλου. Ο διάκονος· Σοφία. Ὁ ἀναγνώστης λέγει] τὴν ἐπιγραφὴν τοῦ ᾿Αποστόλου. Ὁ διάκονος Πρόσχω μεν. Ὁ ἀναγνώσης ἀναγινώσει τὸν ᾿Απόστολον. ὁ τῆς θείας λήξεως.

βαλλόμενος ὁ βασιλεὺς διβητίσιον λευκὸν καὶ τζιτζά χιον, δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων του κουβου κλείου, διέρχεται διὰ τοῦ χρυσοτρικλίνου καὶ τοῦ τριπέτωνος καὶ ἵσταται ἐν τῇ ἐξαγούσῃ πύλῃ τοῦ τριπέτωνος πρὸς τὸν λαυσιακόν, οἱ δὲ πατρίκιοι καὶ στρατηγοὶ ἵστανται εἰς τὴν αὐτὴν πύλην μέχρι τῆς ἐξαγούσης πύλης εἰς τὸν Ἰουστινιανὸν ἔνθεν κἀκεῖσε. Προσκυνησάντων δὲ πάντων τῷ βασιλεῖ, νεύει ὁ πραιπόσιτος ἀπὸ κελεύσεως τῷ τῆς καταστάσεως καὶ λέγει - • Κελεύσατε·, αὐνοὶ δὲ ὑπερεύχονται τῷ βασιλεῖ· «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» Καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ πάντων αὐτῶν, ἐξέρχεται τῷ τρικλίνῳ 18 τοῦ Ἰουστινιανοῦ καὶ ἵσταται δὲ ἐν τῷ πρώτῳ ἐμφαλίῳ τοῦ αὐτοῦ τρικλίνου. Ενωθέντες δὲ οἱ πατρίκιοι καὶ στρατηγοί ἐκεῖσε καὶ ἡ λοιπή σύγκλητος καὶ πεσόντες, νεύοντος τοῦ πραιποσίτου β ἀπὸ κελεύσεως σιλεντιαρίῳ τῷ ἑστῶτι ἐν μέσῳ τῆς δοχῆς, κἀκεῖνος λέγει 3. • Κελεύσατε· ν αὐτοὶ δὲ ὑπερεύχονται τῷ βασιλεῖ· «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγα θοὺς χρόνους.» Οἱ δὲ σπαθαροκανδιδάτοι καὶ οἱ σπα θάριοι ἵστανται ὄπισθεν τῶν πατρικίων, καὶ ἄρχοντες τοῦ κουβουκλείον ἔνθεν κἀκεῖθεν ὡς εἴθισται αὐτοῖς ἐν ἑκάστῃ προελεύσει τοῦτο τελεῖν. Δηριγευόμενος δὲ ὑπ' αὐτῶν ὁ βασιλεὺς, διέρχεται ἐπὶ τὰ σκύλα ἐν δὲ τῷ ἱπποδρομίῳ ἵστανται κανδιδάτοι, σκρίβωνες καὶ βασιλικοὶ μανδάτορες ὡς μέλλοντες δηριγεύειν κ ἐν τῷ τρικλ. & ἵστανται τρικλίνου ἐνωθέντες. 65 ΣΧΟΑ. Ιστέον, ὅτι, πραιποσίτου μὴ ὄντος, νεύει τῷ σιλεντιαρίῳ ὁ πριμικήριος του κουβουκλείου. κυρίοις τοῦ ἀναστῆσαι, τοῖς στασις μετάστασις, τοῖς ἀνα. στάτοις, βάθροις ροδί, ἐξέλθῃ τῷ ἱπποδρόμῳ, ποῖ πο Πῷ, τόπῳ, ποῖ, Ιχθύσι καὶ ποταμῷ Κλειτώνυμον ἐχθρὸς ὅμιλος. Ώσεν... Πυθοῖ καὶ ἰσθμῷ ἐκώματα, Η δ' ἐδάφει κλινθεῖσα κατέκτανε παῖδα πετοῦσα. εἰς ἔδαφος, ποιεῖ μοι, πρὸς ἐμέ, Ανέρχεται ἅμα Πύβεῳ ἄμβων! εἰς τὸν ἄμβωνα. 103: Στασιασάντων αὐτῷ τῶν δυσμικῶν Γαλατών, διαπρεσβευσαμένων τε αὐτῶν καὶ Οδο κρου πρὸς Ζήνωνα, Οδοάκρῳ πρὸς τὸν Ὀδ.] μᾶλλον ὁ Ζήνων ἀπέκλινεν. 77: Κυνηγεσίοις ἐπένευον, ὥραισιν ἱκέσθαι εἰς ὥρας, εἴσι ταῖς προβῥηθεῖσι βάθραις, άνεισι ταῖς βάθρας εἰς τὰς βάθρας εἰ τοῖς προβο βηθεῖσι βάθρας προῤῥηθείσαις. ὁ Σκυλλομάγ λ σκύλα, οἱ τὰ μανδάτα πρὸς τῶν ἀρχόντων ὀξέως ἐπὶ τοὺς στρατιώτας δια κομίζοντες, ἡμεροδρόμοι, οἱ ταῖς βασιλικαῖς διατάξεσι τα χύτατα διακονούμενοι. έντο λικάριοι

βαλλόμενος ὁ βασιλεὺς διβητίσιον λευκὸν καὶ τζιτζά χιον, δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων του κουβου κλείου, διέρχεται διὰ τοῦ χρυσοτρικλίνου καὶ τοῦ τριπέτωνος καὶ ἵσταται ἐν τῇ ἐξαγούσῃ πύλῃ τοῦ τριπέτωνος πρὸς τὸν λαυσιακόν, οἱ δὲ πατρίκιοι καὶ στρατηγοὶ ἵστανται εἰς τὴν αὐτὴν πύλην μέχρι τῆς ἐξαγούσης πύλης εἰς τὸν Ἰουστινιανὸν ἔνθεν κἀκεῖσε. Προσκυνησάντων δὲ πάντων τῷ βασιλεῖ, νεύει ὁ πραιπόσιτος ἀπὸ κελεύσεως τῷ τῆς καταστάσεως καὶ λέγει - • Κελεύσατε·, αὐνοὶ δὲ ὑπερεύχονται τῷ βασιλεῖ· «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» Καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ πάντων αὐτῶν, ἐξέρχεται τῷ τρικλίνῳ 18 τοῦ Ἰουστινιανοῦ καὶ ἵσταται δὲ ἐν τῷ πρώτῳ ἐμφαλίῳ τοῦ αὐτοῦ τρικλίνου. Ενωθέντες δὲ οἱ πατρίκιοι καὶ στρατηγοί ἐκεῖσε καὶ ἡ λοιπή σύγκλητος καὶ πεσόντες, νεύοντος τοῦ πραιποσίτου β ἀπὸ κελεύσεως σιλεντιαρίῳ τῷ ἑστῶτι ἐν μέσῳ τῆς δοχῆς, κἀκεῖνος λέγει 3. • Κελεύσατε· ν αὐτοὶ δὲ ὑπερεύχονται τῷ βασιλεῖ· «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγα θοὺς χρόνους.» Οἱ δὲ σπαθαροκανδιδάτοι καὶ οἱ σπα θάριοι ἵστανται ὄπισθεν τῶν πατρικίων, καὶ ἄρχοντες τοῦ κουβουκλείον ἔνθεν κἀκεῖθεν ὡς εἴθισται αὐτοῖς ἐν ἑκάστῃ προελεύσει τοῦτο τελεῖν. Δηριγευόμενος δὲ ὑπ' αὐτῶν ὁ βασιλεὺς, διέρχεται ἐπὶ τὰ σκύλα ἐν δὲ τῷ ἱπποδρομίῳ ἵστανται κανδιδάτοι, σκρίβωνες καὶ βασιλικοὶ μανδάτορες ὡς μέλλοντες δηριγεύειν κ ἐν τῷ τρικλ. & ἵστανται τρικλίνου ἐνωθέντες. 65 ΣΧΟΑ. Ιστέον, ὅτι, πραιποσίτου μὴ ὄντος, νεύει τῷ σιλεντιαρίῳ ὁ πριμικήριος του κουβουκλείου. κυρίοις τοῦ ἀναστῆσαι, τοῖς στασις μετάστασις, τοῖς ἀνα. στάτοις, βάθροις ροδί, ἐξέλθῃ τῷ ἱπποδρόμῳ, ποῖ πο Πῷ, τόπῳ, ποῖ, Ιχθύσι καὶ ποταμῷ Κλειτώνυμον ἐχθρὸς ὅμιλος. Ώσεν... Πυθοῖ καὶ ἰσθμῷ ἐκώματα, Η δ' ἐδάφει κλινθεῖσα κατέκτανε παῖδα πετοῦσα. εἰς ἔδαφος, ποιεῖ μοι, πρὸς ἐμέ, Ανέρχεται ἅμα Πύβεῳ ἄμβων! εἰς τὸν ἄμβωνα. 103: Στασιασάντων αὐτῷ τῶν δυσμικῶν Γαλατών, διαπρεσβευσαμένων τε αὐτῶν καὶ Οδο κρου πρὸς Ζήνωνα, Οδοάκρῳ πρὸς τὸν Ὀδ.] μᾶλλον ὁ Ζήνων ἀπέκλινεν. 77: Κυνηγεσίοις ἐπένευον, ὥραισιν ἱκέσθαι εἰς ὥρας, εἴσι ταῖς προβῥηθεῖσι βάθραις, άνεισι ταῖς βάθρας εἰς τὰς βάθρας εἰ τοῖς προβο βηθεῖσι βάθρας προῤῥηθείσαις. ὁ Σκυλλομάγ λ σκύλα, οἱ τὰ μανδάτα πρὸς τῶν ἀρχόντων ὀξέως ἐπὶ τοὺς στρατιώτας δια κομίζοντες, ἡμεροδρόμοι, οἱ ταῖς βασιλικαῖς διατάξεσι τα χύτατα διακονούμενοι. έντο λικάριοι

τὸν βασιλέα, ἡνίκα ἐξέλθῃ τῷ ἱπποδρόμῳ. Καὶ ἐξελ θὼν ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ, δηριγευόμενος ὑπὶ αὐτῶν πάντων καὶ τῶν προειρημένων, διέρχεται διὰ τοῦ ἱπποδρόμου, τὰ δὲ πλήθη τῶν ὄχλων ἵστανται ἐν τῷ ἱπποδρόμω ὑπερευχόμενοι τὸν βασιλέα. Καὶ διελ θὼν ὁ βασιλεὺς δηριγευόμενος ὑπὸ πάντων, διὰ τῶν παλαιῶν ἐσηκρητειῶν ἀπέρχεται ἐν τῷ ναῷ τοῦ Αγίου Σεργίου. Μέλλοντος δὲ τοῦ βασιλέως εἰσέρχε σθαι ἐν τοῖς κατηχουμενίοις, μένουσιν ἔξω τῆς πύ λης πντρίκιοι καὶ στρατηγοί, ὁ δὲ ἡγούμενος τοῦ αὐτοῦ ναοῦ δέχεται ἐκεῖσε τὸν βασιλέα ἀπὸ τῆς πύλης, βαστάζων θυμιατὸν καὶ θυμιῶν ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως. Ὁ δὲ βασιλεὺς, εἰσελθὼν ἐν τοῖς κατηχουμενίοις, ἅπτει κηροὺς ἀπέναντι τοῦ θυσιαστηρίου ὕπερθεν τῶν βασιλικῶν πυλῶν καὶ εὔχεται ἐκεῖσε· εὐξάμενος δὲ ἐν τῷ ὄντι τῶν κατηχουμενίων εὐκτηρίῳ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ἅψας δὲ κἀκεῖσε κηροὺς καὶ εὐξάμενος ἐξέρχεται, καὶ ἵσταται ἐν τῷ παρακυμπτικῷ τοῦ θυσιαστηρίου, ἐν ᾧ εἴθισται αὐτῷ καθ᾿ ἑκάστην προέλευσιν ίστασθαι καὶ ἐκτελεῖν 3 τὴν θείαν λειτουργίαν, ἄπτει δὲ κἀκεῖσε κηρούς. 53 Β΄. Τῷ δὲ καιρῷ τῆς θείας κοινωνίας ἀνέρχεται ὁ ἱερεὺς μετὰ καὶ λοιπῶν ἱερέων, προσφέρων τὸ τίμιον δῶρον, καὶ εἰσελθόντος τοῦ ἱερέως μετὰ τοῦ τιμίου δώρου, κοινωνεῖ ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ εὐκτηρίῳ, καὶ ἐξελθὼν εἰσέρχεται ἐν τῷ μητατωρίῳ. Κοινωνήσαν τες δὲ καὶ οἱ τοῦ κουβουκλείου ἅπαντες, ἀπέρχονται οἱ ἱερεῖς καὶ προτιθέασι τὸ τίμιον δῶρον ἐν τῷ ἀντι μισίῳ τῷ ὄντι ἀπέναντι τοῦ θυσιαστηρίου ὑπερθεν τῶν βασιλικῶν πυλῶν, καὶ προσκληθέντες οἱ πατρί κιοι, στρατηγοί τε καὶ ἡ σύγκλητὸς παρὰ τοῦ τῆς καταστάσεως κοινωνοῦσι, καὶ εἶθ᾽ οὕτως κατέρχον. ται οἱ ἱερεῖς πρὸς τὸ ἐκτελέσαι τὴν θείαν λειτουρ γίαν. Καὶ τῆς θείας λειτουργίας τελεσθείσης, διέρ χεται ὁ βασιλεὺς διὰ τῶν κατηχουμενίων, καὶ κατελ θὼν ἐν τῷ τρικλίνῳ, καθέζεται ἐπὶ τῆς αὐτοῦ τιμίας τραπέζης μετὰ καὶ φίλων, ὧν ἂν κελευῃ καλέσαι. Κραματίσας δὲ καὶ ἀναστὰς, περιβάλλεται τὸ τζι τζάκιον, καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, μαγλαβιτῶν τε καὶ λοιπῶν οἰκειακῶν, διέρχεται διὰ τῶν κατηχουμενίων. Ὁ δὲ ἡγούμενος θυμιᾷ ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως μέχρι τῆς ἐξαγού σης πύλης τῶν κατηχουμενίων Εξελθόντος δὲ τοῦ βασιλέως τὴν αὐτὴν πύλην, δέχονται αὐτὸν παι τρίκιοι καὶ στρατηγοὶ ἐν τῇ αὐτῇ πύλῃ, ἐν ᾗ καὶ ἔμειναν ἐν τῇ εἰσόεῳ τοῦ βασιλέως, καὶ δηριγευόμε νος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τῶν προειρημένων κατὰ τὴν αὐτ δ τήν τάξιν, διέρχεται διὰ τῶν παλαιῶν ἀσηκρητειῶν καὶ τοῦ ἱπποδρόμου, οἱ δὲ πατρίκιοι μένουσιν εἰς τὰ σκύλα, ὑπερευχόμενοι τὸν βασιλέα. Καὶ ἀπὸ τῶν Εκεῖσε δηριγευόμενος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου καὶ τοῦ τῆς καταστάκεως, μετά 86 καὶ τελεῖν 87 ἀγούσης 88 κατηχουμένων θυμιάν ἐντός. παρακυπτικῷ, παρα κύπτειν παρακυπτικόν, 9, τὰς τῶν οἰκημάτων παρακυπτικὰς ἐξ ὀπτῆς πλίνθου καὶ τιτάνου παρῳκοδομημένας

τὸν βασιλέα, ἡνίκα ἐξέλθῃ τῷ ἱπποδρόμῳ. Καὶ ἐξελ θὼν ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ, δηριγευόμενος ὑπὶ αὐτῶν πάντων καὶ τῶν προειρημένων, διέρχεται διὰ τοῦ ἱπποδρόμου, τὰ δὲ πλήθη τῶν ὄχλων ἵστανται ἐν τῷ ἱπποδρόμω ὑπερευχόμενοι τὸν βασιλέα. Καὶ διελ θὼν ὁ βασιλεὺς δηριγευόμενος ὑπὸ πάντων, διὰ τῶν παλαιῶν ἐσηκρητειῶν ἀπέρχεται ἐν τῷ ναῷ τοῦ Αγίου Σεργίου. Μέλλοντος δὲ τοῦ βασιλέως εἰσέρχε σθαι ἐν τοῖς κατηχουμενίοις, μένουσιν ἔξω τῆς πύ λης πντρίκιοι καὶ στρατηγοί, ὁ δὲ ἡγούμενος τοῦ αὐτοῦ ναοῦ δέχεται ἐκεῖσε τὸν βασιλέα ἀπὸ τῆς πύλης, βαστάζων θυμιατὸν καὶ θυμιῶν ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως. Ὁ δὲ βασιλεὺς, εἰσελθὼν ἐν τοῖς κατηχουμενίοις, ἅπτει κηροὺς ἀπέναντι τοῦ θυσιαστηρίου ὕπερθεν τῶν βασιλικῶν πυλῶν καὶ εὔχεται ἐκεῖσε· εὐξάμενος δὲ ἐν τῷ ὄντι τῶν κατηχουμενίων εὐκτηρίῳ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ἅψας δὲ κἀκεῖσε κηροὺς καὶ εὐξάμενος ἐξέρχεται, καὶ ἵσταται ἐν τῷ παρακυμπτικῷ τοῦ θυσιαστηρίου, ἐν ᾧ εἴθισται αὐτῷ καθ᾿ ἑκάστην προέλευσιν ίστασθαι καὶ ἐκτελεῖν 3 τὴν θείαν λειτουργίαν, ἄπτει δὲ κἀκεῖσε κηρούς. 53 Β΄. Τῷ δὲ καιρῷ τῆς θείας κοινωνίας ἀνέρχεται ὁ ἱερεὺς μετὰ καὶ λοιπῶν ἱερέων, προσφέρων τὸ τίμιον δῶρον, καὶ εἰσελθόντος τοῦ ἱερέως μετὰ τοῦ τιμίου δώρου, κοινωνεῖ ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ εὐκτηρίῳ, καὶ ἐξελθὼν εἰσέρχεται ἐν τῷ μητατωρίῳ. Κοινωνήσαν τες δὲ καὶ οἱ τοῦ κουβουκλείου ἅπαντες, ἀπέρχονται οἱ ἱερεῖς καὶ προτιθέασι τὸ τίμιον δῶρον ἐν τῷ ἀντι μισίῳ τῷ ὄντι ἀπέναντι τοῦ θυσιαστηρίου ὑπερθεν τῶν βασιλικῶν πυλῶν, καὶ προσκληθέντες οἱ πατρί κιοι, στρατηγοί τε καὶ ἡ σύγκλητὸς παρὰ τοῦ τῆς καταστάσεως κοινωνοῦσι, καὶ εἶθ᾽ οὕτως κατέρχον. ται οἱ ἱερεῖς πρὸς τὸ ἐκτελέσαι τὴν θείαν λειτουρ γίαν. Καὶ τῆς θείας λειτουργίας τελεσθείσης, διέρ χεται ὁ βασιλεὺς διὰ τῶν κατηχουμενίων, καὶ κατελ θὼν ἐν τῷ τρικλίνῳ, καθέζεται ἐπὶ τῆς αὐτοῦ τιμίας τραπέζης μετὰ καὶ φίλων, ὧν ἂν κελευῃ καλέσαι. Κραματίσας δὲ καὶ ἀναστὰς, περιβάλλεται τὸ τζι τζάκιον, καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, μαγλαβιτῶν τε καὶ λοιπῶν οἰκειακῶν, διέρχεται διὰ τῶν κατηχουμενίων. Ὁ δὲ ἡγούμενος θυμιᾷ ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως μέχρι τῆς ἐξαγού σης πύλης τῶν κατηχουμενίων Εξελθόντος δὲ τοῦ βασιλέως τὴν αὐτὴν πύλην, δέχονται αὐτὸν παι τρίκιοι καὶ στρατηγοὶ ἐν τῇ αὐτῇ πύλῃ, ἐν ᾗ καὶ ἔμειναν ἐν τῇ εἰσόεῳ τοῦ βασιλέως, καὶ δηριγευόμε νος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τῶν προειρημένων κατὰ τὴν αὐτ δ τήν τάξιν, διέρχεται διὰ τῶν παλαιῶν ἀσηκρητειῶν καὶ τοῦ ἱπποδρόμου, οἱ δὲ πατρίκιοι μένουσιν εἰς τὰ σκύλα, ὑπερευχόμενοι τὸν βασιλέα. Καὶ ἀπὸ τῶν Εκεῖσε δηριγευόμενος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου καὶ τοῦ τῆς καταστάκεως, μετά 86 καὶ τελεῖν 87 ἀγούσης 88 κατηχουμένων θυμιάν ἐντός. παρακυπτικῷ, παρα κύπτειν παρακυπτικόν, 9, τὰς τῶν οἰκημάτων παρακυπτικὰς ἐξ ὀπτῆς πλίνθου καὶ τιτάνου παρῳκοδομημένας

τῶν σιλεντιαρίων διέρχεται σε διὰ τοῦ Ἰουστινιανοῦ τρικλίνου. Ὁ δὲ τῆς καταστάσεως μένει μετὰ τῶν σιλεντιαρίων ἐν τῇ πύλῃ τοῦ λαυσιακοῦ, ὑπερευχόμενοι καὶ αὐτοὶ τὸν βασιλέα, κἀκεῖθεν δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, εἰσέρχεται διὰ τοῦ τριπέτωνος ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ, καὶ ἀπαλλάξας τὸ τζιτζάκιον, καθέζεται ἐπὶ τῆς αὐτοῦ τιμίας καὶ χρυσῆς τραπέζης μετὰ καὶ φίλων, οὕς ἐκέλευσε τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ καλέσαι. Χρὴ δὲ 90 εἰδέναι καὶ τοῦτο, ὅτι ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ ἀπέρχεται ὁ πατριάρχης ἐν Βλαχέρ ναις μετὰ λιτῆς, καὶ ἐν τούτῳ οὐχ εὑρίσκεται εἰς τὴν προέλευσιν ταύτην. Όσα δεί παραφυλάττειν τῇ δὲ τῆς διακαινησίμου, καὶ ὅσα ἐν αὐτῇ τελεῖται. Προέρχονται πάντες ἠλλαγμένοι ἀπὸ λευκῶν χλα νιδίων, ὡς ἀνωτέρω προείρηται, καὶ εἰσέρχεται ἡ προέλευσις ἐν τῷ Ἰουστινιανῷ τρικλίνῳ. Ὁ δὲ βα σιλεὺς περιβάλλεται διβητήσιον καὶ τζιτζάκιον καὶ ἵσταται ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ ἐν τῇ ἐξαγούσῃ καμάρα αἴρεται ὑπὸ σιλεντιαρίου, καὶ ἐξελθὼν ἀπὸ κελεύσεως ὀστιάριος, εἰσάγει τὸν ὀρφανοτρόφον ηλλαγμέ σὺν αὐτῷ εἰσέρχονται φωτίσματα ἓξ καὶ ἐκ τῶν ὀρφανῶν ὀρφανὰ ἕξ, παρακρατοῦντα *: διέρχεται η καὶ ἐκ τῶν ὀρφανῶν φωτίσματα ἕξ, εἰ τισμόν οι φωτίζειν,

φωτίσματα καὶ ἐκμάσσουσι τα τούτων μέτωπα καὶ στοιχηθέντος τοῦ κλητωρίου γίνονται μίνσαι, μετὰ καὶ ἀρχόντων, οὓς ἂν καλέσῃ νὰ τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ. ὅ τε πρεσβύτερος 93 καὶ ὀρφανοτρόφος, καὶ ἀσπάζεται ὁ βασιλεὺς τὸ αὐτὸ φώτισμα ἐν τῷ μετώπῳ. Τελε σθέντων δὲ τούτων καὶ ἐν τοῖς λοιποῖς πέντε φωτί σμασι καὶ ἀσπασαμένου αὐτὰ τοῦ βασιλέως, εὐθέως φωνοβολοῦσι τὰ ὄρφανα ὡς εἴθισται αὐτοῖς, καὶ εἶν ληφότα ἀποκόμβια παρὰ τοῦ βασιλέως ἐξέρχονται, καὶ καθέζεται ὁ βασιλεὺς ἐν τῇ τιμία χρυσῇ τραπέζη ΚΕΦΑΛ. Π. Περὶ τῆς τοῦ πατριάρχου προσπλήσεως. Χρὴ τὸν πραιπόσιτοο τῇ ἡμέρᾳ τῆς τετράδος ὥρᾳ πρώτῃ εἰσελθεῖν πρὸς τὸν βασιλέα καὶ ὑπομνῆσαι, εἰ ἄρα κελεύσει προσκληθῆναι τὸν πατριάρχην, ὅπως ἐλθὼν τῇ ἐπαύριον ὁ πατριάρχης μετὰ πάντων τῶν εἰωθότων αὐτῷ ἱερέων πρὸς τὸ δοῦναι ἀγάπην τῷ βασιλεῖ καὶ ἀριστῆσαι ἐν τῇ τιμία χρυσῇ τραπέζη μετὰ τοῦ βασιλέως κατὰ τὴν ἐξ ἀρχῆς καὶ ἄνωθεν παραδεδομένην ἀκρίβειαν. Τοῦτο δὲ τελεῖται ἐν οἷα δ᾽ ἂν ἡμέρᾳ κελεύσῃ ὁ βασιλεὺς ἀριστῆσαι μετ᾿ αὐτ τοῦ τὸν πατριάρχην. Πρὸ γὰρ μιᾶς ἡμέρας γίνεται ἡ πρόσκλησις ἀπὸ κελεύσεως, καὶ ἀποστέλλει ὁ πραι πόσιτος κουβικουλάριον καὶ σιλεντιάριον, καὶ προσ καλοῦνται τὸν πατριάργην μετὰ τῶν σὺν αὐτῷ προειρημένων. ΚΕΦΔΑ. ΙΔ'. Όσα δεί παραφυλάττειν τῇ ε' τῆς διακαινησίμου, τοῦ ἀσπασμοῦ τελουμένου ἐπὶ τοῦ χρυσοτρί κλίνου. Α΄. Προέρχονται πάντες ἡλλαγμένοι ἀπὸ λευκῶν χλανιδίων, ἕκαστος μετὰ τὴν αὐτοῦ τάξιν, ὡς άνωτέρω εἴρηται, καὶ εἰσέρχεται ἡ προέλευσις ἐν τῷ Ιουστινιανῷ τρικλίνῳ· Αποστέλλεται δὲ ἀπὸ κελεύ σεως διὰ τοῦ πραιποσίτου κουβικουλάριος καὶ σιλεν τιάριος, καὶ προσκαλοῦνται τὸν πατριάρχην καταλα βόντος δὲ τοῦ πατριάρχου, εἰσέρχεται διὰ τῆς ἀψίσ δος, καὶ διελφών διὰ τῶν διαβατικῶν τοῦ τρικόγχου, εἰσέρχεται διὰ τοῦ μονοθύρου τοῦ εἰδικοῦ καὶ κατ ἔρχεται τὰ βασμίδια, καὶ μέλλοντος αὐτοῦ κατέρχε σθαι τὰ σκαλία τοῦ λαυσιακού, δέχονται 98 αὐτὸν οἱ τοῦ κουβουκλείου ἅπαντες, καὶ διελθόντες μέσον διὰ τοῦ λαυσιακοῦ, εἰσάγουσιν αὐτὸν οἱ τοῦ κουβουκλείου ἐν τῷ τριπέτωνι, καὶ ἵσταται ἔμπροσθεν τοῦ ὡρολο Οι παρακρατοῦντα φωτίσματα παρακρατῶν φώτισμα 98 ἐκμάσσωσιν Μ ὁ δὲ πρεσβ. 9 κελεύσῃ • καὶ δέχονται παρακρατοῦντα παρακρατών). φώτισμα στοιχεῖν τὸ κλητώριον) ἐπλήρωσαν, κατὰ τήν 162, μετὰ τὸ κωδικέλλιον μετὰ φατλία, 171, μετὰ τοὺς τῶν μερῶν προύχοντας, μετὰ τὴν αὐτοῦ τάξιν

φωτίσματα καὶ ἐκμάσσουσι τα τούτων μέτωπα καὶ στοιχηθέντος τοῦ κλητωρίου γίνονται μίνσαι, μετὰ καὶ ἀρχόντων, οὓς ἂν καλέσῃ νὰ τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ. ὅ τε πρεσβύτερος 93 καὶ ὀρφανοτρόφος, καὶ ἀσπάζεται ὁ βασιλεὺς τὸ αὐτὸ φώτισμα ἐν τῷ μετώπῳ. Τελε σθέντων δὲ τούτων καὶ ἐν τοῖς λοιποῖς πέντε φωτί σμασι καὶ ἀσπασαμένου αὐτὰ τοῦ βασιλέως, εὐθέως φωνοβολοῦσι τὰ ὄρφανα ὡς εἴθισται αὐτοῖς, καὶ εἶν ληφότα ἀποκόμβια παρὰ τοῦ βασιλέως ἐξέρχονται, καὶ καθέζεται ὁ βασιλεὺς ἐν τῇ τιμία χρυσῇ τραπέζη ΚΕΦΑΛ. Π. Περὶ τῆς τοῦ πατριάρχου προσπλήσεως. Χρὴ τὸν πραιπόσιτοο τῇ ἡμέρᾳ τῆς τετράδος ὥρᾳ πρώτῃ εἰσελθεῖν πρὸς τὸν βασιλέα καὶ ὑπομνῆσαι, εἰ ἄρα κελεύσει προσκληθῆναι τὸν πατριάρχην, ὅπως ἐλθὼν τῇ ἐπαύριον ὁ πατριάρχης μετὰ πάντων τῶν εἰωθότων αὐτῷ ἱερέων πρὸς τὸ δοῦναι ἀγάπην τῷ βασιλεῖ καὶ ἀριστῆσαι ἐν τῇ τιμία χρυσῇ τραπέζη μετὰ τοῦ βασιλέως κατὰ τὴν ἐξ ἀρχῆς καὶ ἄνωθεν παραδεδομένην ἀκρίβειαν. Τοῦτο δὲ τελεῖται ἐν οἷα δ᾽ ἂν ἡμέρᾳ κελεύσῃ ὁ βασιλεὺς ἀριστῆσαι μετ᾿ αὐτ τοῦ τὸν πατριάρχην. Πρὸ γὰρ μιᾶς ἡμέρας γίνεται ἡ πρόσκλησις ἀπὸ κελεύσεως, καὶ ἀποστέλλει ὁ πραι πόσιτος κουβικουλάριον καὶ σιλεντιάριον, καὶ προσ καλοῦνται τὸν πατριάργην μετὰ τῶν σὺν αὐτῷ προειρημένων. ΚΕΦΔΑ. ΙΔ'. Όσα δεί παραφυλάττειν τῇ ε' τῆς διακαινησίμου, τοῦ ἀσπασμοῦ τελουμένου ἐπὶ τοῦ χρυσοτρί κλίνου. Α΄. Προέρχονται πάντες ἡλλαγμένοι ἀπὸ λευκῶν χλανιδίων, ἕκαστος μετὰ τὴν αὐτοῦ τάξιν, ὡς άνωτέρω εἴρηται, καὶ εἰσέρχεται ἡ προέλευσις ἐν τῷ Ιουστινιανῷ τρικλίνῳ· Αποστέλλεται δὲ ἀπὸ κελεύ σεως διὰ τοῦ πραιποσίτου κουβικουλάριος καὶ σιλεν τιάριος, καὶ προσκαλοῦνται τὸν πατριάρχην καταλα βόντος δὲ τοῦ πατριάρχου, εἰσέρχεται διὰ τῆς ἀψίσ δος, καὶ διελφών διὰ τῶν διαβατικῶν τοῦ τρικόγχου, εἰσέρχεται διὰ τοῦ μονοθύρου τοῦ εἰδικοῦ καὶ κατ ἔρχεται τὰ βασμίδια, καὶ μέλλοντος αὐτοῦ κατέρχε σθαι τὰ σκαλία τοῦ λαυσιακού, δέχονται 98 αὐτὸν οἱ τοῦ κουβουκλείου ἅπαντες, καὶ διελθόντες μέσον διὰ τοῦ λαυσιακοῦ, εἰσάγουσιν αὐτὸν οἱ τοῦ κουβουκλείου ἐν τῷ τριπέτωνι, καὶ ἵσταται ἔμπροσθεν τοῦ ὡρολο Οι παρακρατοῦντα φωτίσματα παρακρατῶν φώτισμα 98 ἐκμάσσωσιν Μ ὁ δὲ πρεσβ. 9 κελεύσῃ • καὶ δέχονται παρακρατοῦντα παρακρατών). φώτισμα στοιχεῖν τὸ κλητώριον) ἐπλήρωσαν, κατὰ τήν 162, μετὰ τὸ κωδικέλλιον μετὰ φατλία, 171, μετὰ τοὺς τῶν μερῶν προύχοντας, μετὰ τὴν αὐτοῦ τάξιν

γίου. ἵσταται δὲ σκάμνον ἐκεῖ, καὶ ἥπλωται ἐπ' αὐτὸ σκαμνάλιον, καὶ εἰσελθὼν καθέζεται ἐπ' αὐτοῦ. Ὁ δὲ πραιπόσιτος εἰσελθὼν δηλοῖ τῷ βασιλεῖ, καὶ εὐθέως ὁ βασιλεὺς φορθῶν τὸ διβητήσιον αὐτοῦ, περιο βάλλεται τζιτζάκιον, καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, ἐξέρχεται καὶ προσκαλεῖται τὸν πατριάρχην ὁ δὲ πατριάρχης, ἐπακουμβίζων τῇ τοῦ πραιποσίτου χειρὶ, εἰσέρχεται ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ, καὶ δέχεται αὐτὸν ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ μέσῳ τοῦ αὐτοῦ τρικλίνου, καὶ προσκυνήσαντες αμφότεροι ἀλλήλους καὶ ἀσπασάμενοι, ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης καθέζονται ὁμοῦ ἐν τῷ αὐτῷ τρικλίνῳ. Καταλαβούσης δὲ τῆς ὥρας πρὸς τὸ δοῦναι τὴν ἀγάπην, εἰσέρχονται οἱ τοῦ κουβουκλείου ἀπὸ κελεύσεως. Καὶ οἱ μὲν ἄρ χοντες τοῦ κουβουκλείου ἵστανται ἔνθεν κἀκεῖσε τῆς χρυσῆς τραπέζης πλησίον τῶν χρυσῶν σκευῶν, οἱ δὲ σπαθαροκουβικουλβάριοι και κουβικουλάριοι ἵστανται ὄπισθεν τῶν ἑστῶτων ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ σκευῶν ἔνθεν κἀκείσε, διὰ τὸ χωρηθῆναι τους μελλοντας εἰσιέναι ἐν τῇ ἀγάπῃ ἱερεῖς. Καὶ ὁ μὲν βασιλεὺς καθέζεται ἐπὶ σελλίου χρυσοῦ ἔμπροσθεν τοῦ πενταπυργίου, ὁ δὲ πατριάρχης ὁμοίως καὶ αὐτὸς καθέζεται ἐπὶ σελλίου ἐξ ἀριστερᾶς τοῦ βασιλέως οὐ μέντοι ἐπίσης οἱ δὲ εὐνοῦχοι πρωτοσπαθάριοι οι ἵστανται "όπισθεν τοῦ βασιλέως κατὰ τὴν τάξιν αὐτῶν. Λαβὼν δὲ νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, νεύει τῷ ὀστιαρίῳ, κἀκεῖνος ἐξέρχεται κατ' 10 κακεῖσε κἀκεῖσαι, κἀκεῖθεν " ἀσπαθάριοι Εὐφημοῦντα Ρωμαίων τὸν δῆ μου αναβοήσειν ἀεὶ βασιλέα πρῶτον, ἔπειτα θευ δάτον ἔν τε θεάτροις καὶ ἱπποδρομίαις — εικόνα τε χαλκήν μήποτε Θευδάτῳ μόνῳ καθίστασθαι, ἀλλὰ γίγνεσθαι μὲν ἀεὶ ἀμφοτέροις, πτήσεσθαι δὲ οὕτως, ἐν δεξιοῖς μὲν τὴν βασιλέως, ἐπὶ θάτερα δὲ τὴν Θευδάτου. καθισταμένης ἔτι, καθέδρας τε καὶ τραπέζης ἐξ ἴσου κοινωνὸν παρελάμβανε καὶ μετεδίδου τῆς ἀναῤῥήσεως λόν ἐστι τοῖς ἁπασιν ὡς αἱ τοῦ ἐπιπέδου ἐκ διαμέ τρου ἀκρότητες τῶν βασιλικῶν τρικλίνων ἀμφότεραι ὑπέρκεινται που τοῦ μεταξὺ ἐπιπέδου μέχρι καὶ εἰς τρίτον σπιθαμῆς, καὶ μάλιστα ὅπη καὶ δ' βασιλικός ἕστηκε θρόνος, ἵν᾽ ἴσως ἔχῃ τι κάν τούτῳ πλέον τῶν άλλως ὁ βασιλεὺς ἱστάμενος, ἔν τε ταῖς ἱεραῖς ὑμνε ῳδίαις, καὶ ὅτε διαλέγοιτο, νῦν μὲν τοῖς ὑπηκόοις, νῦν δὲ τοῖς ἐξ ἐθνῶν πρέσβεσιν· ἐξεῖναι γε μὴν ἐπ' ἐκείνης τῆς στάσεως οὐδενὶ τῶν ἀπάντων τῷ βασιλεῖ συνίστασθαι, πλὴν τῆς συζύγου καὶ τῶν υἱέων καὶ ἀδελφῶν, προσθείην δ' ἂν καὶ τῶν πατραδέλφων. ᾿Αλλὰ τούτου γε ἱσταμένου καὶ ὁμιλοῦντος ἐκεῖθεν οἷς ἐχρῆν, ἀνήεσαν καὶ συνίσταντο οἱ, οὐχ ὅπως ἅπασα τῶν εὐγενῶν ἡ νεότης, ἀλλὰ καὶ τῶν χυδαίων καὶ ὑπηρέτου τάξιν ἐχόντων, οἷς πρὸς βουλήσεως ἦν, Κλιτζιάσθλαν δὲ ἐπειδήπερ ἐς μέσους παρῆλθε, θάμβους ὅλος ἦν. Καὶ τοῦ βασιλέως καθ ιζῆσαι τοῦτον προτρεπομένου, ὁ δὲ τὸ μὲν πρότερον ἰσχυρώτατα ἀπέλεγεν, ὡς δ' ἐπὶ μᾶλλον ἐγκείμενον ἑώρα τὸν βασιλέα, καθῆστο λοιπὸν ἐπὶ χαμαιζήλου τινὸς καὶ ἥκιστα ἐπὶ μετεώρος καθέδρας. 1: Εἰσελαύνοντι τοίνυν ἄνδρες ὑπο ἥντων αὐτῷ ὁπόσοι τε κατά γένος καὶ τύχην βασιλεῖ ἔγγιζον, καὶ ὅσοι τὰς ὑπερηφάνους τῷ τηνικάδε διεῖπον ἀρχὰς, προπέμψοντές τε αὐτὸν εἰς τὰ βασί λεια μεγαλοπρεπῶς καὶ τὰ εἰκότα τιμήσοντες. Επει δή τε εἴσω τῶν ἀνακτόρων ἤδη ἐγίγνετο, ἔνθα βασι λεὺς ἐπὶ μετεώρου καθῆστο, χθαμαλή τις αὐτῷ ἐκομίζετο ἕδρα, ἣν σελλίον Ῥωμαίζοντες ὀνομάζου σιν ἄνθρωποι, ἐφ᾿ ἧς καθιζήσας τὰ εἰκότα τε εἰπὼν καὶ ἀκούσας τότε μὲν ἐς τὸ πρὸ τοῦ περιβόλου ἀπὸ ηλλάττετο προάστειον,

γίου. ἵσταται δὲ σκάμνον ἐκεῖ, καὶ ἥπλωται ἐπ' αὐτὸ σκαμνάλιον, καὶ εἰσελθὼν καθέζεται ἐπ' αὐτοῦ. Ὁ δὲ πραιπόσιτος εἰσελθὼν δηλοῖ τῷ βασιλεῖ, καὶ εὐθέως ὁ βασιλεὺς φορθῶν τὸ διβητήσιον αὐτοῦ, περιο βάλλεται τζιτζάκιον, καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, ἐξέρχεται καὶ προσκαλεῖται τὸν πατριάρχην ὁ δὲ πατριάρχης, ἐπακουμβίζων τῇ τοῦ πραιποσίτου χειρὶ, εἰσέρχεται ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ, καὶ δέχεται αὐτὸν ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ μέσῳ τοῦ αὐτοῦ τρικλίνου, καὶ προσκυνήσαντες αμφότεροι ἀλλήλους καὶ ἀσπασάμενοι, ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης καθέζονται ὁμοῦ ἐν τῷ αὐτῷ τρικλίνῳ. Καταλαβούσης δὲ τῆς ὥρας πρὸς τὸ δοῦναι τὴν ἀγάπην, εἰσέρχονται οἱ τοῦ κουβουκλείου ἀπὸ κελεύσεως. Καὶ οἱ μὲν ἄρ χοντες τοῦ κουβουκλείου ἵστανται ἔνθεν κἀκεῖσε τῆς χρυσῆς τραπέζης πλησίον τῶν χρυσῶν σκευῶν, οἱ δὲ σπαθαροκουβικουλβάριοι και κουβικουλάριοι ἵστανται ὄπισθεν τῶν ἑστῶτων ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ σκευῶν ἔνθεν κἀκείσε, διὰ τὸ χωρηθῆναι τους μελλοντας εἰσιέναι ἐν τῇ ἀγάπῃ ἱερεῖς. Καὶ ὁ μὲν βασιλεὺς καθέζεται ἐπὶ σελλίου χρυσοῦ ἔμπροσθεν τοῦ πενταπυργίου, ὁ δὲ πατριάρχης ὁμοίως καὶ αὐτὸς καθέζεται ἐπὶ σελλίου ἐξ ἀριστερᾶς τοῦ βασιλέως οὐ μέντοι ἐπίσης οἱ δὲ εὐνοῦχοι πρωτοσπαθάριοι οι ἵστανται "όπισθεν τοῦ βασιλέως κατὰ τὴν τάξιν αὐτῶν. Λαβὼν δὲ νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, νεύει τῷ ὀστιαρίῳ, κἀκεῖνος ἐξέρχεται κατ' 10 κακεῖσε κἀκεῖσαι, κἀκεῖθεν " ἀσπαθάριοι Εὐφημοῦντα Ρωμαίων τὸν δῆ μου αναβοήσειν ἀεὶ βασιλέα πρῶτον, ἔπειτα θευ δάτον ἔν τε θεάτροις καὶ ἱπποδρομίαις — εικόνα τε χαλκήν μήποτε Θευδάτῳ μόνῳ καθίστασθαι, ἀλλὰ γίγνεσθαι μὲν ἀεὶ ἀμφοτέροις, πτήσεσθαι δὲ οὕτως, ἐν δεξιοῖς μὲν τὴν βασιλέως, ἐπὶ θάτερα δὲ τὴν Θευδάτου. καθισταμένης ἔτι, καθέδρας τε καὶ τραπέζης ἐξ ἴσου κοινωνὸν παρελάμβανε καὶ μετεδίδου τῆς ἀναῤῥήσεως λόν ἐστι τοῖς ἁπασιν ὡς αἱ τοῦ ἐπιπέδου ἐκ διαμέ τρου ἀκρότητες τῶν βασιλικῶν τρικλίνων ἀμφότεραι ὑπέρκεινται που τοῦ μεταξὺ ἐπιπέδου μέχρι καὶ εἰς τρίτον σπιθαμῆς, καὶ μάλιστα ὅπη καὶ δ' βασιλικός ἕστηκε θρόνος, ἵν᾽ ἴσως ἔχῃ τι κάν τούτῳ πλέον τῶν άλλως ὁ βασιλεὺς ἱστάμενος, ἔν τε ταῖς ἱεραῖς ὑμνε ῳδίαις, καὶ ὅτε διαλέγοιτο, νῦν μὲν τοῖς ὑπηκόοις, νῦν δὲ τοῖς ἐξ ἐθνῶν πρέσβεσιν· ἐξεῖναι γε μὴν ἐπ' ἐκείνης τῆς στάσεως οὐδενὶ τῶν ἀπάντων τῷ βασιλεῖ συνίστασθαι, πλὴν τῆς συζύγου καὶ τῶν υἱέων καὶ ἀδελφῶν, προσθείην δ' ἂν καὶ τῶν πατραδέλφων. ᾿Αλλὰ τούτου γε ἱσταμένου καὶ ὁμιλοῦντος ἐκεῖθεν οἷς ἐχρῆν, ἀνήεσαν καὶ συνίσταντο οἱ, οὐχ ὅπως ἅπασα τῶν εὐγενῶν ἡ νεότης, ἀλλὰ καὶ τῶν χυδαίων καὶ ὑπηρέτου τάξιν ἐχόντων, οἷς πρὸς βουλήσεως ἦν, Κλιτζιάσθλαν δὲ ἐπειδήπερ ἐς μέσους παρῆλθε, θάμβους ὅλος ἦν. Καὶ τοῦ βασιλέως καθ ιζῆσαι τοῦτον προτρεπομένου, ὁ δὲ τὸ μὲν πρότερον ἰσχυρώτατα ἀπέλεγεν, ὡς δ' ἐπὶ μᾶλλον ἐγκείμενον ἑώρα τὸν βασιλέα, καθῆστο λοιπὸν ἐπὶ χαμαιζήλου τινὸς καὶ ἥκιστα ἐπὶ μετεώρος καθέδρας. 1: Εἰσελαύνοντι τοίνυν ἄνδρες ὑπο ἥντων αὐτῷ ὁπόσοι τε κατά γένος καὶ τύχην βασιλεῖ ἔγγιζον, καὶ ὅσοι τὰς ὑπερηφάνους τῷ τηνικάδε διεῖπον ἀρχὰς, προπέμψοντές τε αὐτὸν εἰς τὰ βασί λεια μεγαλοπρεπῶς καὶ τὰ εἰκότα τιμήσοντες. Επει δή τε εἴσω τῶν ἀνακτόρων ἤδη ἐγίγνετο, ἔνθα βασι λεὺς ἐπὶ μετεώρου καθῆστο, χθαμαλή τις αὐτῷ ἐκομίζετο ἕδρα, ἣν σελλίον Ῥωμαίζοντες ὀνομάζου σιν ἄνθρωποι, ἐφ᾿ ἧς καθιζήσας τὰ εἰκότα τε εἰπὼν καὶ ἀκούσας τότε μὲν ἐς τὸ πρὸ τοῦ περιβόλου ἀπὸ ηλλάττετο προάστειον,

ἔχων ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ βεργίον χρυσοῦν διάλιθον, καὶ ἑτοιμάσας βῆλον α', μητροπολίτας. εἰσέρχεται καὶ ἵσταται ἐν τῷ οὐδῷ 9 τῶν ἀργυρῶν πυλῶν τοῦ χρυσοτρικλίνου. Β'. Καὶ λαβὼν αὖθις νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, νεύει τῷ ὀστιαρίῳ, κἀκεῖνος νύσσει τὸ βῆλον μετὰ τῆς χειρὸς, καὶ αἴρουσιν αὐτὸ ὕπερθεν σιλεντιάριοι. Καὶ εἰσέρχεται διὰ τοῦ ἀριστεροῦ μέσ ρους τοῦ χρυσοτρικλίνου βῆλον α', μητροπολῖται καὶ ἐπίσκοποι, καὶ στάντος τοῦ ὀστιαρίου ὑπὸ τὸ εἰρη μένον βῆλον, πίπτουσιν οἱ αὐτοὶ, καὶ ἀναστάντες διέρχονται μέχρι τῆς μέσης τοῦ τρικλίνου. Ὁ δὲ ὀστιάριος προπορεύεται αὐτῶν, καὶ ἑστὼς ἀπέναντι τοῦ πολυελαίου τοῦ κρεμαμένου ἐν τῷ μέσῳ τῆς χρυσῆς τραπέζης, πιπτόντων τὸ δεύτερον ἐκεῖσε καὶ ἀναστάντων, ἀπέρχονται καὶ ἵστανται ἐπὶ τῆς χρυσῆς τραπέζης, καὶ στάντος τοῦ πρώτου αὐτῶν 56 ἔμπροσθεν τῆς χρυσῆς τραπέζης, πίπτουσι πάντες, λαβόντες δὲ ὅ τε τῆς καταστάσεως καὶ ὁ ῥεφε Η ρενδάριος τὸν πρῶτον αὐτῶν, ἀποφέρουσιν αὐτὸν πρὸς τὸν βασιλέα, και προσκυνήσας τὰ γόνατα καὶ τὰς χεῖρας τοῦ βασιλέως, ἀσπάζεται αὐτὸν, καὶ διελ θὼν διὰ τοῦ δεξιοῦ μέρους ἵσταται ἀπὸ τῶν ἀρχόν των τοῦ κουβουκλείου. Ασπασάμενοι δὲ καὶ οἱ εἰσελ θόντες μετὰ ταῦτα ἅπαντες τῇ τάξει ταύτῃ, ἀπέρ χονται καὶ ἵστανται ἀπ᾿ αὐτοῦ ἐπ᾽ εὐθείας ἅπαντες ἐν τῷ δεξιῷ μέρει, ὡς προείρηται. Καὶ αὖθις ἐξελ θὼν ὁ ὀστιάριος ἀπὸ κελεύσεως, εἰσάγει διὰ τοῦ δεσ ξιοῦ μέρους βῆλον β', τὸν κλῆρον τῆς Μεγάλης Εκ κλησίας· προσκυνήσαντες δὲ καὶ αὐτοὶ ὁμοίως τῇ ν ἐν τῇ ὁδῷ παρὰ τοῦ βασιλέως, ἀλλὰ πρὸ ἓξ σταδίων τοὺς γνη σιωτάτους των καθ' αἷμα προσῳκειωμένων αὐτῷ τὴν ἐμὴν ποιήσασθαι προϋπάντησιν. Περὶ δὲ τὴν βασιλικήν σκηνήν πελάσαντα ἅμα τῷ τάς πύλας εἰσιέναι, καὶ αὐτὸν τῆς βασιλικῆς ἐξαναστάντα πε ριωπῆς ἐντίμως με ὑποδέξασθαι. — Πρὸς δὲ τούτοις καὶ τὸν βασιλέα τῆς ἐμῆς κρατῆσαι χειρὸς καὶ πρὸς τῇ κεφαλῇ τῆς κλίνης αὐτοῦ παραστῆσαι με, καὶ μετὰ δύο χλαμύδων τὴν εἴσοδον ποιησάμενον μηδε όλως εἰς προσκύνησιν κάμψαι γόνο ἢ τράχηλον τῷ ἀνάκτορι. τὸ μὲν ἐξαναστῆναι τοῦ βαφιλικού θρόνου αὐτὸν οὐ προσεδέξαντο, ἀλλὰ καὶ ὡς περιττὴν τὴν αἴτησιν ἀπεπέμψαντο. Οὐ μόνον δὲ τοῦτο ἀπεδοκίμασαν, ἀλλὰ καὶ τὸ μὴ κλίναι γόνυ μήτε τράχηλον εἰς προσκύνησιν τῷ βασιλεῖ.; το τινας τῶν πορρωτέρω συγγενῶν μεταβῆναι διά στη μα ἱκανὸν, καὶ οὕτω τοῦτον προσδέξασθαι ἀλλὰ δὴ καὶ τὸ τῆς χειρὸς τούτου τὸν βασιλέα ἐρ άψασθαι καὶ στῆσαι πρὸς τῷ ἄνωθεν μέρει τοῦ βά σιλικοῦ σκίμποδος — τὸ σὺν δυσὶ χλαμύσιν εἰσελθεῖν οὐκ ἀπεπέμψαντο. 1037. Μὴ ἀτίμως ὑποδεχθῆναι εἶδεν αὐτὸν καὶ προσεῖ μεν, ἕδραν δέ τινα χθαμαλὴν καθτιζῆσαι παρέθετο. ἐν ἄλλῳ ἀντιγράφῳ) ὁ και στρήσις.

προειρημένῃ τάξει καὶ ἀσπασάμενοι τὸν βασιλέα, ἀπέρχονται καὶ ἵστανται ἐν τῷ ἀριστερῷ μέρει τοῦ αὐτοῦ τρικλίνου, καὶ αὐτοὶ ἀπὸ τῶν αρχόντων τοῦ κουβουκλείου. Καὶ ἐξελθὼν πάλιν ὁ ὁστιάριος ἀπὸ κελεύσεως διὰ νεύματος τοῦ πραιποσίτου, εἰσάγει διὰ τοῦ ἀριστεροῦ μέρους βῆλον γ', ἡγουμένους· εἰσελθόντες δὲ καὶ αὐτοὶ καὶ προσκυνήσαντες ἐκ γ', ἀσπάζονται τὸν βασιλέα ὅν τρόπον καὶ οἱ πρὸ αὐτῶν, καὶ διελθόντες διὰ τοῦ δεξιοῦ μέρους, ἵστανται ἀπὸ τῶν μητροπολιτῶν καὶ ἐπισκόπων. Γ΄. Καὶ εἶθ' οὕτως λαβὼν ὁ τῆς καταστάσεως τὸν ῥεφερενδάριον, ρίπτει αὐτὸν πρὸς τοὺς πόδας τοῦ βασιλέως· ἀσπασάμενος δὲ τοὺς τε πόδας καὶ τὰ γόνατα αὐτοῦ, ἀναστὰς ἀσπάζεται τὸν βασιλέα, καὶ ἀπελθών, ἐν τῷ ἀριστερῷ μέρει ἵσταται μετὰ τοῦ κλήρου τῆς ἐκκλησίας ἐν τῷ αὐτοῦ βαθμῷ, καὶ εὐο θέως ὁ τῆς καταστάσεως ἐξέρχεται· νεύων δὲ ὁ βα σιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ, λέγει «Κελεύσατε.» Καὶ ἀπελθόντες πάντες οἱ εἰσελθόντες διὰ τῶν τριῶν βήλων, ἵστανται ὁμαδὸν ἐν τῷ κατωτέρῳ μέρει τῆς χρυσῆς τραπέζης. Ὁ δὲ βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης ἀναστάντες, ἱστανται ἐν τῷ ἀνωτέρῳ μέρει τῆς αὐο τῆς χρυσῆς τραπέζης, βλέποντες πρὸς ἀνατολὰς, καὶ ποιεῖ ὁ πατριάρχης εὐχὴν συναπτὴν 99 καὶ τελεσθείσης τῆς εὐχῆς, λέγει ὁ πραιπόσιτος· «Κε λεύσατε.» Καὶ ἐξέρχονται ἅπαντες οἱ ἱερεῖς τε καὶ ἡγούμενοι, καὶ ὑπερεύχονται τὸν βασιλέα. Ὁ δὲ βα σιλεὺς μετὰ τοῦ πατριάρχου εἰσέρχονται 1 εἰς τὸν ναὸν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τοῦ φάρου, κἀκεῖσε τελοῦσι τὴν θείαν λειτουργίαν, καὶ στοιχηθέντος τοῦ κλητωρίου, γίνονται μίνσαι, καὶ οἱ μὲν κληθέντες ἱερεῖς τε καὶ ἡγούμενοι μένουσιν ἐν τῷ παλατίῳ· οἱ δὲ λοιποὶ εἰληφότες χρήματα ἀναχωροῦσι κπὶ αὐτοὶ ὑπερευχόμενοι τὸν βασιλέα. Τελεσθείσης δὲ τῆς θείας λειτουργίας, ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς ἀπὸ τῆς ἐκκλη σίας μετὰ τοῦ πατριάρχου καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ· εἰσέρχονται δὲ καὶ οἱ κατὰ συνήθειαν ἱερεῖς ἀπὸ κελεύσεως καὶ ποιοῦσι τὸν στίχον, καὶ εὐλογήσας τὴν τράπεζαν ὁ πατριάρχης, ἀπέρχεται καὶ ἵσταται ἔνδον τοῦ βήλου ἐν τῇ καμάρᾳ τῇ οὔσῃ ἐκ δεξιῶν τῶν ἀργυρῶν πυλῶν τοῦ χρυσοτρι κλίνου, καὶ ἐκβάλλει τὸ ὠμοφόριον 1 αὐτοῦ, καὶ λαβόντες οἱ ἱερεῖς, ήγουν οἱ κουβουκλείσιοι ἐξέρω χονται. Δ΄. Εκβαλόντες δὲ τοῦ βασιλέως τὸ σαγίον, ὅπερ φορεῖ, καθέζονται ἀμφότεροι ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης ἐν τῇ ἀποκοπτῇ, τραπέζῃ, εἰσενεγκάν 19 συναπτὴν Π., συναπτεῖν 1 εἰσέρχεται 3 ὠμόφρον συν απτείν) εἰσελθεῖν εἰσελθῆ». εὐχὴ συν απτή ἡ συναπτή συνάπτει, συνάπτειν βουκλείσιος, Κληρικὸς τῶν ἐν τοῖς οἴκοις τῶν βασιλέων τεταγμέν νων είς.]" κουβουκλείσιος τῆς ἁγιωτάτης μη τροπόλεως Θεσσαλονίκης.

προειρημένῃ τάξει καὶ ἀσπασάμενοι τὸν βασιλέα, ἀπέρχονται καὶ ἵστανται ἐν τῷ ἀριστερῷ μέρει τοῦ αὐτοῦ τρικλίνου, καὶ αὐτοὶ ἀπὸ τῶν αρχόντων τοῦ κουβουκλείου. Καὶ ἐξελθὼν πάλιν ὁ ὁστιάριος ἀπὸ κελεύσεως διὰ νεύματος τοῦ πραιποσίτου, εἰσάγει διὰ τοῦ ἀριστεροῦ μέρους βῆλον γ', ἡγουμένους· εἰσελθόντες δὲ καὶ αὐτοὶ καὶ προσκυνήσαντες ἐκ γ', ἀσπάζονται τὸν βασιλέα ὅν τρόπον καὶ οἱ πρὸ αὐτῶν, καὶ διελθόντες διὰ τοῦ δεξιοῦ μέρους, ἵστανται ἀπὸ τῶν μητροπολιτῶν καὶ ἐπισκόπων. Γ΄. Καὶ εἶθ' οὕτως λαβὼν ὁ τῆς καταστάσεως τὸν ῥεφερενδάριον, ρίπτει αὐτὸν πρὸς τοὺς πόδας τοῦ βασιλέως· ἀσπασάμενος δὲ τοὺς τε πόδας καὶ τὰ γόνατα αὐτοῦ, ἀναστὰς ἀσπάζεται τὸν βασιλέα, καὶ ἀπελθών, ἐν τῷ ἀριστερῷ μέρει ἵσταται μετὰ τοῦ κλήρου τῆς ἐκκλησίας ἐν τῷ αὐτοῦ βαθμῷ, καὶ εὐο θέως ὁ τῆς καταστάσεως ἐξέρχεται· νεύων δὲ ὁ βα σιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ, λέγει «Κελεύσατε.» Καὶ ἀπελθόντες πάντες οἱ εἰσελθόντες διὰ τῶν τριῶν βήλων, ἵστανται ὁμαδὸν ἐν τῷ κατωτέρῳ μέρει τῆς χρυσῆς τραπέζης. Ὁ δὲ βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης ἀναστάντες, ἱστανται ἐν τῷ ἀνωτέρῳ μέρει τῆς αὐο τῆς χρυσῆς τραπέζης, βλέποντες πρὸς ἀνατολὰς, καὶ ποιεῖ ὁ πατριάρχης εὐχὴν συναπτὴν 99 καὶ τελεσθείσης τῆς εὐχῆς, λέγει ὁ πραιπόσιτος· «Κε λεύσατε.» Καὶ ἐξέρχονται ἅπαντες οἱ ἱερεῖς τε καὶ ἡγούμενοι, καὶ ὑπερεύχονται τὸν βασιλέα. Ὁ δὲ βα σιλεὺς μετὰ τοῦ πατριάρχου εἰσέρχονται 1 εἰς τὸν ναὸν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τοῦ φάρου, κἀκεῖσε τελοῦσι τὴν θείαν λειτουργίαν, καὶ στοιχηθέντος τοῦ κλητωρίου, γίνονται μίνσαι, καὶ οἱ μὲν κληθέντες ἱερεῖς τε καὶ ἡγούμενοι μένουσιν ἐν τῷ παλατίῳ· οἱ δὲ λοιποὶ εἰληφότες χρήματα ἀναχωροῦσι κπὶ αὐτοὶ ὑπερευχόμενοι τὸν βασιλέα. Τελεσθείσης δὲ τῆς θείας λειτουργίας, ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς ἀπὸ τῆς ἐκκλη σίας μετὰ τοῦ πατριάρχου καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ· εἰσέρχονται δὲ καὶ οἱ κατὰ συνήθειαν ἱερεῖς ἀπὸ κελεύσεως καὶ ποιοῦσι τὸν στίχον, καὶ εὐλογήσας τὴν τράπεζαν ὁ πατριάρχης, ἀπέρχεται καὶ ἵσταται ἔνδον τοῦ βήλου ἐν τῇ καμάρᾳ τῇ οὔσῃ ἐκ δεξιῶν τῶν ἀργυρῶν πυλῶν τοῦ χρυσοτρι κλίνου, καὶ ἐκβάλλει τὸ ὠμοφόριον 1 αὐτοῦ, καὶ λαβόντες οἱ ἱερεῖς, ήγουν οἱ κουβουκλείσιοι ἐξέρω χονται. Δ΄. Εκβαλόντες δὲ τοῦ βασιλέως τὸ σαγίον, ὅπερ φορεῖ, καθέζονται ἀμφότεροι ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης ἐν τῇ ἀποκοπτῇ, τραπέζῃ, εἰσενεγκάν 19 συναπτὴν Π., συναπτεῖν 1 εἰσέρχεται 3 ὠμόφρον συν απτείν) εἰσελθεῖν εἰσελθῆ». εὐχὴ συν απτή ἡ συναπτή συνάπτει, συνάπτειν βουκλείσιος, Κληρικὸς τῶν ἐν τοῖς οἴκοις τῶν βασιλέων τεταγμέν νων είς.]" κουβουκλείσιος τῆς ἁγιωτάτης μη τροπόλεως Θεσσαλονίκης.

των δὲ τῶν κουβικουλαρίων τὰ κουκουμάρια πίνουσι πρὸς ἅπαξ. Τῇ γὰρ τάξει ταύτῃ εἰσέρχονται τα κουκουμάρια διὰ τῶν κουβικουλαρίων, ἡνίκα ὁ βασιλεὺς μετὰ τοῦ πατριάρχου ἀριστῷ· Καὶ εἶθ᾽ οὔ τως, ὡς προείρηται, εἰσέρχεται ὁ τῆς τραπέζης, καὶ ἵσταται ἐν τῷ οὐδῷ 8 τῶν ἀργυρῶν πυλῶν. Εἶτα νεύει ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος τῷ τῆς τραπέζης. Τοῦ δὲ τῆς τραπέζης νύξαντος τὸ βῆλον μετὰ τῆς χειρὸς, αἴρουσιν αὐτὸ σιλεντιάριοι ὕπερ θεν, καὶ εἰσέρχονται οἱ φίλοι· διὰ γὰρ τῆς ἑβδομάδος ἐν ἑκάστῃ εἰσόδῳ καὶ ἐξόδῳ τοῦ αὐτοῦ βήλου ὑπὸ δύο σιλεντιαρίων βαστάζεται. Εἰσελθόντες δὲ οἱ φίλοι, καθέζονται ἐν τῇ τιμία χρυσῇ τραπέζῃ τοῦ βασιλέως, ὡσαύτως καὶ ἐν τοῖς παρατραπεζίοις, ὡσαύτως καὶ ἐν ταῖς τῶν κλητωρίων εἰσοδιεξόδοις μίνσων τε καὶ λοιπῶν χρειῶν ἐν δὲ τῇ εἰσόδῳ τοῦ ἑνὸς ἱκά στου μίνσου ἐν τῇ τραπέζῃ ἀξιοῖ ὁ βασιλεὺς τὸν πατριάρχην πρὸς τὸ εὐλογῆσαι. Ὁ δὲ πατριάρχης προτρέπεται κατὰ μίνσον ἑνὶ ἑκάστῳ μητροπολίτῃ κατὰ τὴν ἑαυτοῦ προκαθεδρίαν καὶ εὐλογεῖ, καὶ πά σης τῆς τοῦ τραπεζίου ἀκολουθίας τελεσθείσης, ανα ίστανται, καὶ ὑπερευξάμενοι τὸν βασιλέα ἐξέρχονται, καὶ μένει ὁ βασιλεὺς μετὰ μόνου τοῦ πατριάρχου ἐν τῇ τραπέζῃ. Πιόντες δὲ πάλιν πρὸς ἅπαξ ἀνίσταν ται, καὶ εὐθέως ὁ βασιλεὺς περιβάλλεται το σαγιον αὐτοῦ, προσκληθέντες δὲ καὶ οἱ ἱερεῖς εἰσέρχονται, καὶ περιβαλλόμενος ὁ πατριάρχης τὸ ὠμοφόριον αὐτ δ τοῦ ἐν τῇ προλεχθείσῃ καμάρα διὰ τῶν ἱερέων, ἐξω έρχεται. Καὶ ποιοῦσι τὸν στίχον, καὶ μετὰ τὸν στί χον ἐπιδίδωσιν ὁ πατριάρχης τῷ βασιλεῖ εὐλογίας, καὶ ἐξέρχοντα οἱ ἱερεῖς, καὶ προσκυνήσαντες ἀμφότεροι ἀλλήλους ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης καὶ ἀσπασάμενοι, ὁ μὲν βασιλεὺς εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτῶνι αὐτοῦ, τὸν δὲ πατριάρχην λαβόντες οἱ ἄρχοντες τοῦ κουβουκλείου καὶ οἱ κουβικουλάριοι, διασώζουσιν αὐτὸν μέχρι τῆς πύλης τοῦ σπαθαρικίου ΚΕΦΑΛ. ΙΕ. Όσα δεί παραφυλάττειν τῇ παρασκευῇ τῆς διακαινησίμου. Προέρχονται ἅπαντες ἐν τῷ παλατίῳ ἀλλαγμένοι ἀπὸ λευκῶν χλανιδίων, ὡς προείρηται· ἀνοίξαντος δὲ τοῦ παλατίου εἰσέρχεται ἡ προέλευσις ἐν τῷ νέῳ τρικλίνῳ τῷ καλουμένῳ Ἰουστινιανῷ. Καταλαβούσης δὲ τῆς ὥρας, στοιχεῖται 4 τὸ κλητώριον, εἶθ' οὕτως γίνονται μίνσαι. Καὶ οἱ μὲν κληθέντες φίλοι πάνου σιν, οἱ δὲ λοιποὶ ἅπαντες ἀπέρχονται ἐν τοῖς οἴκοις αὐτῶν. Ὁ δὲ βασιλεὺς ἐξελθὼν καθέζεται ἐπὶ τῆς χρυσῆς τραπέζης ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ μετὰ τῶν φί λων, ὧν ἐκέλευσε κληθῆναι, καὶ πάσης τῆς τοῦ τρα πεζίου ἀκολουθίας τελεσθείσης, ἀνίστανται καὶ ἀπ έρχονται ἕκαστος ἐν τοῖς οἴκοις αὐτῶν. Ιστέον δὲ καὶ τοῦτο, ὅτι ἡ αὐτὴ τάξις παρακολουθεῖ καὶ ἐπὶ τῇ αὔριον, ἤγουν τὸ Σάββατον τῆς αὐτῆς ἑβδομάδος. 8 ἐν τῇ ὁδῷ * στείχεται ὁδῷ οὐδῷ Εἰσο διέξοδος

των δὲ τῶν κουβικουλαρίων τὰ κουκουμάρια πίνουσι πρὸς ἅπαξ. Τῇ γὰρ τάξει ταύτῃ εἰσέρχονται τα κουκουμάρια διὰ τῶν κουβικουλαρίων, ἡνίκα ὁ βασιλεὺς μετὰ τοῦ πατριάρχου ἀριστῷ· Καὶ εἶθ᾽ οὔ τως, ὡς προείρηται, εἰσέρχεται ὁ τῆς τραπέζης, καὶ ἵσταται ἐν τῷ οὐδῷ 8 τῶν ἀργυρῶν πυλῶν. Εἶτα νεύει ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος τῷ τῆς τραπέζης. Τοῦ δὲ τῆς τραπέζης νύξαντος τὸ βῆλον μετὰ τῆς χειρὸς, αἴρουσιν αὐτὸ σιλεντιάριοι ὕπερ θεν, καὶ εἰσέρχονται οἱ φίλοι· διὰ γὰρ τῆς ἑβδομάδος ἐν ἑκάστῃ εἰσόδῳ καὶ ἐξόδῳ τοῦ αὐτοῦ βήλου ὑπὸ δύο σιλεντιαρίων βαστάζεται. Εἰσελθόντες δὲ οἱ φίλοι, καθέζονται ἐν τῇ τιμία χρυσῇ τραπέζῃ τοῦ βασιλέως, ὡσαύτως καὶ ἐν τοῖς παρατραπεζίοις, ὡσαύτως καὶ ἐν ταῖς τῶν κλητωρίων εἰσοδιεξόδοις μίνσων τε καὶ λοιπῶν χρειῶν ἐν δὲ τῇ εἰσόδῳ τοῦ ἑνὸς ἱκά στου μίνσου ἐν τῇ τραπέζῃ ἀξιοῖ ὁ βασιλεὺς τὸν πατριάρχην πρὸς τὸ εὐλογῆσαι. Ὁ δὲ πατριάρχης προτρέπεται κατὰ μίνσον ἑνὶ ἑκάστῳ μητροπολίτῃ κατὰ τὴν ἑαυτοῦ προκαθεδρίαν καὶ εὐλογεῖ, καὶ πά σης τῆς τοῦ τραπεζίου ἀκολουθίας τελεσθείσης, ανα ίστανται, καὶ ὑπερευξάμενοι τὸν βασιλέα ἐξέρχονται, καὶ μένει ὁ βασιλεὺς μετὰ μόνου τοῦ πατριάρχου ἐν τῇ τραπέζῃ. Πιόντες δὲ πάλιν πρὸς ἅπαξ ἀνίσταν ται, καὶ εὐθέως ὁ βασιλεὺς περιβάλλεται το σαγιον αὐτοῦ, προσκληθέντες δὲ καὶ οἱ ἱερεῖς εἰσέρχονται, καὶ περιβαλλόμενος ὁ πατριάρχης τὸ ὠμοφόριον αὐτ δ τοῦ ἐν τῇ προλεχθείσῃ καμάρα διὰ τῶν ἱερέων, ἐξω έρχεται. Καὶ ποιοῦσι τὸν στίχον, καὶ μετὰ τὸν στί χον ἐπιδίδωσιν ὁ πατριάρχης τῷ βασιλεῖ εὐλογίας, καὶ ἐξέρχοντα οἱ ἱερεῖς, καὶ προσκυνήσαντες ἀμφότεροι ἀλλήλους ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης καὶ ἀσπασάμενοι, ὁ μὲν βασιλεὺς εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτῶνι αὐτοῦ, τὸν δὲ πατριάρχην λαβόντες οἱ ἄρχοντες τοῦ κουβουκλείου καὶ οἱ κουβικουλάριοι, διασώζουσιν αὐτὸν μέχρι τῆς πύλης τοῦ σπαθαρικίου ΚΕΦΑΛ. ΙΕ. Όσα δεί παραφυλάττειν τῇ παρασκευῇ τῆς διακαινησίμου. Προέρχονται ἅπαντες ἐν τῷ παλατίῳ ἀλλαγμένοι ἀπὸ λευκῶν χλανιδίων, ὡς προείρηται· ἀνοίξαντος δὲ τοῦ παλατίου εἰσέρχεται ἡ προέλευσις ἐν τῷ νέῳ τρικλίνῳ τῷ καλουμένῳ Ἰουστινιανῷ. Καταλαβούσης δὲ τῆς ὥρας, στοιχεῖται 4 τὸ κλητώριον, εἶθ' οὕτως γίνονται μίνσαι. Καὶ οἱ μὲν κληθέντες φίλοι πάνου σιν, οἱ δὲ λοιποὶ ἅπαντες ἀπέρχονται ἐν τοῖς οἴκοις αὐτῶν. Ὁ δὲ βασιλεὺς ἐξελθὼν καθέζεται ἐπὶ τῆς χρυσῆς τραπέζης ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ μετὰ τῶν φί λων, ὧν ἐκέλευσε κληθῆναι, καὶ πάσης τῆς τοῦ τρα πεζίου ἀκολουθίας τελεσθείσης, ἀνίστανται καὶ ἀπ έρχονται ἕκαστος ἐν τοῖς οἴκοις αὐτῶν. Ιστέον δὲ καὶ τοῦτο, ὅτι ἡ αὐτὴ τάξις παρακολουθεῖ καὶ ἐπὶ τῇ αὔριον, ἤγουν τὸ Σάββατον τῆς αὐτῆς ἑβδομάδος. 8 ἐν τῇ ὁδῷ * στείχεται ὁδῷ οὐδῷ Εἰσο διέξοδος

των δὲ τῶν κουβικουλαρίων τὰ κουκουμάρια πίνουσι πρὸς ἅπαξ. Τῇ γὰρ τάξει ταύτῃ εἰσέρχονται τα κουκουμάρια διὰ τῶν κουβικουλαρίων, ἡνίκα ὁ βασιλεὺς μετὰ τοῦ πατριάρχου ἀριστῷ· Καὶ εἶθ᾽ οὔ τως, ὡς προείρηται, εἰσέρχεται ὁ τῆς τραπέζης, καὶ ἵσταται ἐν τῷ οὐδῷ 8 τῶν ἀργυρῶν πυλῶν. Εἶτα νεύει ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος τῷ τῆς τραπέζης. Τοῦ δὲ τῆς τραπέζης νύξαντος τὸ βῆλον μετὰ τῆς χειρὸς, αἴρουσιν αὐτὸ σιλεντιάριοι ὕπερ θεν, καὶ εἰσέρχονται οἱ φίλοι· διὰ γὰρ τῆς ἑβδομάδος ἐν ἑκάστῃ εἰσόδῳ καὶ ἐξόδῳ τοῦ αὐτοῦ βήλου ὑπὸ δύο σιλεντιαρίων βαστάζεται. Εἰσελθόντες δὲ οἱ φίλοι, καθέζονται ἐν τῇ τιμία χρυσῇ τραπέζῃ τοῦ βασιλέως, ὡσαύτως καὶ ἐν τοῖς παρατραπεζίοις, ὡσαύτως καὶ ἐν ταῖς τῶν κλητωρίων εἰσοδιεξόδοις μίνσων τε καὶ λοιπῶν χρειῶν ἐν δὲ τῇ εἰσόδῳ τοῦ ἑνὸς ἱκά στου μίνσου ἐν τῇ τραπέζῃ ἀξιοῖ ὁ βασιλεὺς τὸν πατριάρχην πρὸς τὸ εὐλογῆσαι. Ὁ δὲ πατριάρχης προτρέπεται κατὰ μίνσον ἑνὶ ἑκάστῳ μητροπολίτῃ κατὰ τὴν ἑαυτοῦ προκαθεδρίαν καὶ εὐλογεῖ, καὶ πά σης τῆς τοῦ τραπεζίου ἀκολουθίας τελεσθείσης, ανα ίστανται, καὶ ὑπερευξάμενοι τὸν βασιλέα ἐξέρχονται, καὶ μένει ὁ βασιλεὺς μετὰ μόνου τοῦ πατριάρχου ἐν τῇ τραπέζῃ. Πιόντες δὲ πάλιν πρὸς ἅπαξ ἀνίσταν ται, καὶ εὐθέως ὁ βασιλεὺς περιβάλλεται το σαγιον αὐτοῦ, προσκληθέντες δὲ καὶ οἱ ἱερεῖς εἰσέρχονται, καὶ περιβαλλόμενος ὁ πατριάρχης τὸ ὠμοφόριον αὐτ δ τοῦ ἐν τῇ προλεχθείσῃ καμάρα διὰ τῶν ἱερέων, ἐξω έρχεται. Καὶ ποιοῦσι τὸν στίχον, καὶ μετὰ τὸν στί χον ἐπιδίδωσιν ὁ πατριάρχης τῷ βασιλεῖ εὐλογίας, καὶ ἐξέρχοντα οἱ ἱερεῖς, καὶ προσκυνήσαντες ἀμφότεροι ἀλλήλους ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης καὶ ἀσπασάμενοι, ὁ μὲν βασιλεὺς εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτῶνι αὐτοῦ, τὸν δὲ πατριάρχην λαβόντες οἱ ἄρχοντες τοῦ κουβουκλείου καὶ οἱ κουβικουλάριοι, διασώζουσιν αὐτὸν μέχρι τῆς πύλης τοῦ σπαθαρικίου ΚΕΦΑΛ. ΙΕ. Όσα δεί παραφυλάττειν τῇ παρασκευῇ τῆς διακαινησίμου. Προέρχονται ἅπαντες ἐν τῷ παλατίῳ ἀλλαγμένοι ἀπὸ λευκῶν χλανιδίων, ὡς προείρηται· ἀνοίξαντος δὲ τοῦ παλατίου εἰσέρχεται ἡ προέλευσις ἐν τῷ νέῳ τρικλίνῳ τῷ καλουμένῳ Ἰουστινιανῷ. Καταλαβούσης δὲ τῆς ὥρας, στοιχεῖται 4 τὸ κλητώριον, εἶθ' οὕτως γίνονται μίνσαι. Καὶ οἱ μὲν κληθέντες φίλοι πάνου σιν, οἱ δὲ λοιποὶ ἅπαντες ἀπέρχονται ἐν τοῖς οἴκοις αὐτῶν. Ὁ δὲ βασιλεὺς ἐξελθὼν καθέζεται ἐπὶ τῆς χρυσῆς τραπέζης ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ μετὰ τῶν φί λων, ὧν ἐκέλευσε κληθῆναι, καὶ πάσης τῆς τοῦ τρα πεζίου ἀκολουθίας τελεσθείσης, ἀνίστανται καὶ ἀπ έρχονται ἕκαστος ἐν τοῖς οἴκοις αὐτῶν. Ιστέον δὲ καὶ τοῦτο, ὅτι ἡ αὐτὴ τάξις παρακολουθεῖ καὶ ἐπὶ τῇ αὔριον, ἤγουν τὸ Σάββατον τῆς αὐτῆς ἑβδομάδος. 8 ἐν τῇ ὁδῷ * στείχεται ὁδῷ οὐδῷ Εἰσο διέξοδος

Όσα δεί παραφυλάττειν τῇ Κυριακῇ τοῦ ἀντίπα σχα, απιόντος τοῦ βασιλέως ἐν τῇ Ἁγία Σου φία. Εἰσέρχεται ἡ προέλευσις ἀπὸ ἀλλαξίμων εἰς τὸ 1 Ἰουστινιανὸν, καὶ περὶ ὥραν τρίτην δίδονται μίν σαι, καὶ γίνεται μεταστάσιμον ἐν τῷ κονσιστω ρίῳ, καὶ ἀπέρχονται οἱ δεσπόται εἰς τὸν αὐγουστέα, καὶ ἀλλάσσουσι τὰ διβητήσια καὶ τὰς χλαμύδας καὶ ἐξέρχονται. Καὶ γίνεται ἡ πρώτη δοχὴ, τῶν πατρι κίων ἐν τῷ ὀνοποδίῳ· καὶ λέγει ὁ τῆς καταστάσεως Κελεύσατε·» καὶ ἐπεύχονται· «Εἰς πολλοὺς χρό νους.» Καὶ ἐξέρχονται ἕως τοῦ μεγάλου κονσι στωρίου, ἔνθα ἵστανται ὕπατοι κονσιστώριον καὶ οἱ λοιποὶ συγκλητικοί, καὶ στάντων τῶν δεσπο τῶν εἰς τὸ κιβώριον ἐπάνω τῶν προφυρῶν γρα δηλίων, πίπτουσιν οἱ συγκλητικοὶ πάντες ἅμα τοῖς πατρικίοις, καὶ ἀναστάντων αὐτῶν, λαμβάνει ὁ σιλεν τιάριος νεῦμα διά, τοῦ πραιποσίτου καὶ λέγει «Κελεύσατε·» οἱ δέ· «Εἰς πολλούς χρόνους,» καὶ ἀπέρχονται διὰ τῶν σχολῶν· Τὰ δὲ μέρη ἵστανται κατασφραγίζοντα καὶ μόνον, οἱ δὲ νοτάριοι καὶ οἱ μαΐστορες λέγουσι τοὺς ἰάμβους. Καὶ διὰ τοῦ χυτοῦ ἀπέρχονται εἰς τὰ κατηχούμενα οἱ δεσπόται καὶ μό νον ἅμα τοῦ κουβουκλείου καὶ τῶν σιλεντιαρίων 1 καὶ λειτουργοῦσιν ἐκεῖσε καὶ ἀριστοῦσι 8 μετὰ τοῦ πατριάρχου, καὶ ὑποστρέφοντες φοροῦσι τὰ διβητή σια οἱ δεσπόται καὶ τζιτζάκια, καὶ ὑποστρέφουσιν ὀψικευόμενοι ὑπὸ τῶν παταικίων καὶ σιλεντιαρίων φορούντων σαγία ἀληθινὰ, καὶ εἰσέρχονται διὰ τοῦ Κυρίου τῆς ἐκκλησίας. ΚΕΦΑΛ. ΙΖ'. Όσα δεί παραφυλάττειν τῇ τετράδι τῆς μεσοπεν τηκοστῆς καὶ τῆς ἐν τῷ ναῷ τοῦ ῾Αγίου Μωκίου προελεύσεως. Δ΄. Προέρχονται ἅπαντες οἱ ἄρχοντες ἐννύχιοι ἦλ λαγμένοι ἐν τῷ παλατίῳ, ἤγουν ἐν τῷ ναῷ τοῦ Κυ * εἰς τὸν ὁ ὕπατοι, κονσιστώριον κονσιστώριο ύπατοι κονσιστω ρίου 1 ΣΧΟΛ. Ιστέον, ὅτι τῇ Κυριακῇ τῇ αὐτῇ [ταύτῃ τοῦ ἀντίπαρχα ἀπέρχεται ὁ βασιλεὺς ἔφιππος ἔμπρατος εἰς τοὺς Αγίους Αποστόλους [τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου νεωστὶ γὰρ τοῦτο ἐξέθεντο. 8 ἀριστῶσι θά, τοῦ σπαθαρικίου ἤτοι τοῦ ἱπποδρόμου. τὸ χειμερινόν, τὸ κιβώριον τοῦ κονσιστωρίου, ἱλαστήριον, θολωτῷ, κιβώριον Βαστέρνα, κιβούριν ἐκ ξύλων, ᾧ ἐχοῦσιν αἱ παρθένοι. Κιπώριν. Διά, νεῦμα,

ρίου, φοροῦντες σαγια ἀληθινὰ, πατρίκιοί τε καὶ ἀσπαθάριοι στρατηγοί, πραιπόσιτοί τε καὶ ὀστιάριοι καὶ πριν μικήριοι· οἱ δὲ εὐνοῦχοι πρωτοσπαθάριοι " στέκια ἀληθινά, ὁμοίως δὲ καὶ οἱ βαρβάτοι πρω τοσπαθάριοι, οἱ δὲ σπαθαροκουβικουλάριοι καὶ οἱ κουβικουλάριοι ἀπὸ καμινσίων, βαστάζοντες οἱ σπά θαροκουβικουλάριοι καὶ τὰ διστράλια αὐτῶν, οἱ δὲ κανδιδάτοι καὶ μανδάτορες, ὡσαύτως καὶ οἱ σκρίβω νες, τὰς ἑαυτῶν στολὰς, ὡς εἴθισται αὐτοῖς· ἀνοίξαν τος δὲ τοῦ παλατίου ἐπὶ τοῦ Κυρίου φορῶν ὁ βασιλεὺς σκαραμάγγιον δίασπρον χρυσόκλαβον καὶ στεφθεὶς ὑπὸ τοῦ πραιποσίτου, ἐξέρχεται ἐξω τῆς πόλης τοῦ Κυρίου, καὶ δέχονται αὐτὸν ἐκεῖσε πατρίκιοι καὶ στρατηγοί. Καὶ δηριγευόμενος ὑπ' αὐτῶν πάντων, ἐξέρχεται μέχρι τῆς μεγάλης πύλης τῶν ἐσκουβίτων, ἐν ᾗ καὶ οἱ σκρίβωνες προβάλλον ται· ἱππεύει δὲ ἐκεῖσε ὁ βασιλεὺς ἐφ᾽ ἵππου έστρω μένου ἀπὸ σελοχαλίνου χρυσοῦ διαλίθου χειμευτοῦ ἀετός ἔτος, πρῶτον ἔτος. 107, 17: Σημαίνει δὲ ὁ ἀετὸς καὶ τὸν ἐνεστῶτα ἐνιαυτόν. Εστι γὰρ τὸ ὄνομα αὐτοῦ γραφὲν οὐδὲν ἄλλο ἢ πρῶτον ἔτος. πρῶτος Σαββάτων ἡ πρώτη τῶν Σαββάτων, διροδον, δικίτρινον, διβένετον, διρόδινος, χρυσοκλαβαρικόν, χειμευτόν, χνμευτόν, χειμών χέω, χειμα κέχομαι περιχειμένον εὐνῇ περικεχειμένον περικε περικείμενον. περιχεῖσθαι εὐνῇ, 484, ἀναπαύου μικρῶς περιχιά μενος. χύμα

χοντες τοῦ κουκουβουκλείου μετὰ πάσης τῆς συγκλή του, φοροῦντες σαγία ἀληθινὰ, ἱππεύουσιν ἔξω τῶν κορτίνων, καὶ οὗτοι μέν ἐφ' ἵππων δηριγεύοντες τὸν βασιλέα μετὰ σιλεντιαρίων καὶ ἀποεπάρχων καὶ τοῦ τῆς καταστάσεως διερχομένου ἐν τῷ μέσῳ καὶ ἱστῶντος τὴν προέλευσιν, οἱ δὲ πεζδὶ οἱ δηριγεύοντες τὸν βασιλέα εἰσὶν οὗτοι· σπαθάριοι βαστάζοντες διστράλια, φοροῦντες καὶ τὰ σκουτάρια αὐτῶν, κανδιδάτον βαστάζοντες ὁμοίως, σκρίβωνες καὶ μανδάτορες βαστάζοντες τὰ βεργία αὐτῶν, πάντες δὲ οὗτοι ἔνθεν κἀκεῖσε δηριγεύουσι τὸν βασιλέα, ἐν δὲ τῷ μέσῳ αὐτῶν σιλεντιάριοι τέσσαρες, βαστάζοντες χρυσά διά λιθα βεργία, φοροῦντες σαγία ἀληθινά. Β΄. Δηριγευόμενος δὲ ὑπ᾽ αὐτῶν πάντων ὁ βασι λεὺς ὑπὸ τε πεζῶν καὶ ἐφίππων, διέρχεται διὰ τε τοῦ φόρου καὶ τοῦ ταύρου, τοῦ φιλαδελφίου, τοῦ βοός, τοῦ ξηρολόφου καὶ τοῦ ἑξακιονίου. Καταλαβὼν δὲ ἐν τῇ τριόδῳ, ἔνθα ὁ ναὸς τοῦ ᾿Αγίου Αποστόλου Ονη σίμου, ἐκνεύει δεξιᾷ καὶ διέρχεται διὰ τοῦ Ἁγίου 60 Ἰακώβου τοῦ Πέρσου· ἀπὸ δὲ τῶν ἐκεῖσε εἰσέρχεται ἐν τῷ σεπτῷ ναῷ τοῦ ῾Αγίου μάρτυρος Μωκίου. Εἰσ ελθὼν δὲ ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ λουτῆρι καὶ διελθὼν μέσ χρ: τῶν γραδηλίων τῶν ἀνερχομένων ἐν τῷ νάρθηκι, κἀκεῖσε νιψάμενος, διέρχεται διὰ τοῦ νάρθηκος, στάντες δὲ οἱ πατρίκιοι και στρατηγοί μετά της συγκλήτου πλησίον τῆς εἰσαγούσης πύλης εἰς τὸν κοχλίαν, ἐπεύχονται τὸν βασιλέα, ἕκαστος αὐτῶν ὡς προείρηται. Ὁ δὲ βασιλεὺς δηριγευόμενος ὑπό τε τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου καὶ βασιλικῶν οἰκειακῶν, τοῦ τῆς καταστάσεώς τε καὶ σιλεντιαρίων, ανέρχεται διὰ τοῦ κοχλίου, καὶ μικρὸν ἐκκλίνας ἀριστερὸν, διέρχεται διὰ τῶν κατηχουμενίων τοῦ νάρθηκος καὶ εἰσέρχεται εἰς τὸν κοιτῶνα αὐτοῦ, καὶ εἰσελθὼν ἀπαλλάσσει διβητήσιον ἄσπρον, οἱ δὲ εὐνοῦμοι πρωτ τοσπαθάριοι ὑπαλλάσσουσι διβητήσια ἄσπρα καὶ σαβάνια βαστάζοντες καὶ τὰ σπαθοβάκλια αὐ ἀσπαθάριοι α Σμάγος. σμάλτος οι σμαγδόννειν σμαλ τοῦν. μόν γυμευταὶ λίθων χρυσ σοκολλήτων χειμευτόν οὐ γὰρ δὴ χρυσοχόους ἡμᾶς καὶ λιθουργοὺς καὶ χειμευτάς χρυσοκολλήτων λίθων ἀπεργάσασθαι βουλομένη ἡ Γραφὴ καὶ παι δεύουσα ταῦτά φησι. μὸς ἐγχυματίζειν. Μέλαν, τὸ μέλαν, τὰ ποτεθησαυρισμένα, τὰ ἀπόθετα, Βαστάζειν φορεῖν φορεῖν

χοντες τοῦ κουκουβουκλείου μετὰ πάσης τῆς συγκλή του, φοροῦντες σαγία ἀληθινὰ, ἱππεύουσιν ἔξω τῶν κορτίνων, καὶ οὗτοι μέν ἐφ' ἵππων δηριγεύοντες τὸν βασιλέα μετὰ σιλεντιαρίων καὶ ἀποεπάρχων καὶ τοῦ τῆς καταστάσεως διερχομένου ἐν τῷ μέσῳ καὶ ἱστῶντος τὴν προέλευσιν, οἱ δὲ πεζδὶ οἱ δηριγεύοντες τὸν βασιλέα εἰσὶν οὗτοι· σπαθάριοι βαστάζοντες διστράλια, φοροῦντες καὶ τὰ σκουτάρια αὐτῶν, κανδιδάτον βαστάζοντες ὁμοίως, σκρίβωνες καὶ μανδάτορες βαστάζοντες τὰ βεργία αὐτῶν, πάντες δὲ οὗτοι ἔνθεν κἀκεῖσε δηριγεύουσι τὸν βασιλέα, ἐν δὲ τῷ μέσῳ αὐτῶν σιλεντιάριοι τέσσαρες, βαστάζοντες χρυσά διά λιθα βεργία, φοροῦντες σαγία ἀληθινά. Β΄. Δηριγευόμενος δὲ ὑπ᾽ αὐτῶν πάντων ὁ βασι λεὺς ὑπὸ τε πεζῶν καὶ ἐφίππων, διέρχεται διὰ τε τοῦ φόρου καὶ τοῦ ταύρου, τοῦ φιλαδελφίου, τοῦ βοός, τοῦ ξηρολόφου καὶ τοῦ ἑξακιονίου. Καταλαβὼν δὲ ἐν τῇ τριόδῳ, ἔνθα ὁ ναὸς τοῦ ᾿Αγίου Αποστόλου Ονη σίμου, ἐκνεύει δεξιᾷ καὶ διέρχεται διὰ τοῦ Ἁγίου 60 Ἰακώβου τοῦ Πέρσου· ἀπὸ δὲ τῶν ἐκεῖσε εἰσέρχεται ἐν τῷ σεπτῷ ναῷ τοῦ ῾Αγίου μάρτυρος Μωκίου. Εἰσ ελθὼν δὲ ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ λουτῆρι καὶ διελθὼν μέσ χρ: τῶν γραδηλίων τῶν ἀνερχομένων ἐν τῷ νάρθηκι, κἀκεῖσε νιψάμενος, διέρχεται διὰ τοῦ νάρθηκος, στάντες δὲ οἱ πατρίκιοι και στρατηγοί μετά της συγκλήτου πλησίον τῆς εἰσαγούσης πύλης εἰς τὸν κοχλίαν, ἐπεύχονται τὸν βασιλέα, ἕκαστος αὐτῶν ὡς προείρηται. Ὁ δὲ βασιλεὺς δηριγευόμενος ὑπό τε τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου καὶ βασιλικῶν οἰκειακῶν, τοῦ τῆς καταστάσεώς τε καὶ σιλεντιαρίων, ανέρχεται διὰ τοῦ κοχλίου, καὶ μικρὸν ἐκκλίνας ἀριστερὸν, διέρχεται διὰ τῶν κατηχουμενίων τοῦ νάρθηκος καὶ εἰσέρχεται εἰς τὸν κοιτῶνα αὐτοῦ, καὶ εἰσελθὼν ἀπαλλάσσει διβητήσιον ἄσπρον, οἱ δὲ εὐνοῦμοι πρωτ τοσπαθάριοι ὑπαλλάσσουσι διβητήσια ἄσπρα καὶ σαβάνια βαστάζοντες καὶ τὰ σπαθοβάκλια αὐ ἀσπαθάριοι α Σμάγος. σμάλτος οι σμαγδόννειν σμαλ τοῦν. μόν γυμευταὶ λίθων χρυσ σοκολλήτων χειμευτόν οὐ γὰρ δὴ χρυσοχόους ἡμᾶς καὶ λιθουργοὺς καὶ χειμευτάς χρυσοκολλήτων λίθων ἀπεργάσασθαι βουλομένη ἡ Γραφὴ καὶ παι δεύουσα ταῦτά φησι. μὸς ἐγχυματίζειν. Μέλαν, τὸ μέλαν, τὰ ποτεθησαυρισμένα, τὰ ἀπόθετα, Βαστάζειν φορεῖν φορεῖν

τῶν, φοροῦντες καὶ τὰ σπαθία αὐτῶν, διέρχονται ὄπισθεν τοῦ βασιλέως, ὡς εἴθισται αὐτοῖς. Ὁ δὲ τῆς καταστάσεως εἰσελθὼν δηλοῖ τῷ πραιποσίτῳ, ὡς ὅτι ἤγγισεν ὁ καιρὸς τῆς λιτῆς μετὰ τοῦ πατριάρχου, ὁ δὲ πραιπόσιτος εἰσελθὼν δηλοῖ τῷ βασιλεῖ. Τοῦ δὲ βασιλέως ἐξελθόντος ἐκ τοῦ κοιτῶνος αὐτοῦ ἐν τοῖς κακη χουμενίοις ύπερθεν τῶν βασιλικῶν πυλῶν, εἰσ έρχονται οἱ βεστήτορες καὶ ὑπαλλάσσουσι τὴν χλα νίδα τὸν βασιλέα, τὰ δὲ ἐκεῖσε κρεμάμενα βῆλα ἐν τοῖς κατηχουμενίοις κουβικουλάριοι ποιοῦσιν. Ἐξελ θόντα δὲ τὸν βασιλέα ἐκ τῶν βήλων καὶ δηριγευόμε τον 14 ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, δέχονται ἐκεῖσε ἔξω τοῦ βήλου πατρίκιοί τε καὶ στρατηγοί, καὶ πεσόντες προσκυνοῦσι, καὶ νεύει ὁ πραιπόσιτος ἀπὸ κελεύσεως τὸν τῆς καταστάσεως, κἀκεῖνος λέγει «Κελεύσατε· «αὐτοὶ δὲ ὑπερεύχονται τὸ, «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους, «Καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ πάντων φορούντων τὰ χρυσόταβλα αὐτῶν χλανίδια, κατέρχεται τὸν κοχλιᾶν, καὶ δέχονται αὐτὸν πάλιν ἐκεῖ σε, ἤγουν ἐν τῷ πληρώματι τοῦ κοχλιοῦ, πατρίκιοί τε καὶ στρατηγοὶ σὺν πάσῃ τῇ συγκλήτῳ, καὶ πάνω των πεσόντων, νεύει ὁ πραιπόσιτος ἀπὸ κελεύσεως τῷ σιλεντιαρίῳ, κἀκεῖνος λέγει· «Κελεύσατε·» αὐτοὶ δὲ ὑπερεύχονται· «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» Γ΄. Δηριγευόμενος δὲ ὁ βασιλεὺς ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε, διέρχεται διὰ τοῦ νάρθηκος, καὶ ἐξελθὼν τὴν οὖσαν ἄντικρυ τῶν βασιλικῶν πυλῶν τοῦ μεγάλου ναοῦ πύλην, κατέρχεται τὰ γραφήλια, καὶ ἐκκλίνας ἐξ ἀριστερᾶς, ἐξέρχεται τὴν πύλην, δι' ἧς είθισται αὐτῷ καθ᾿ ἑκάστην προέλευσιν διέρχεσθαι, καὶ ἀπαντᾶ τὴν λιτὴν ἐν τῇ μέσῃ, καὶ ἅψας νηροὺς καὶ εὐξάμενος, προσκυνεῖ τὸν τίμιον καὶ ζωοποιὸν σταυρὸν καὶ τὸ ἄχραντον Εὐαγγέλιον, εἶτα προσκυνήσαντες ἀμφότε ροι, δ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, διέρχεται ἔμ προσθεν τῆς λιτῆς, δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν κατὰ 61 συνήθειαν, διὰ τοῦ λουτῆρος, καὶ ἀνελθὼν τὰ εἰσ άγοντα γραδήλια ἐν τῷ νάρθηκι, εἰσέρχεται εἰς τὸν αὐτὸν νάρθηκα καὶ καθέζεται ἐπὶ σελλίου χρυσοῦ ἐξ ἀριστερᾶς τῆς εἰσαγούσης ἀπὸ τῶν βάθρων μέσης πύλης, ἐκδεχόμενος μέχρις ἂν καταλάβῃ ὁ πατριάρ χης μετὰ λιτῆς. Καὶ τούτου γινομένου καὶ μέλλοντος τοῦ τιμίου σταυροῦ εἰσέρχεσθαι τὴν εὐώνυμον τῶν γραδηλίων πύλην, ἀνίσταται ὁ βασιλεὺς, καὶ ἀνελ θέντος τοῦ πατριάρχου τὰ γραδήλια, ἀπέρχεται ὁ βα σιλεὺς μετὰ τοῦ πατριάρχου, καὶ ἵστανται ἀμφό τεροι ἐν τῷ οὐδῷ τῶν βασιλικῶν πυλῶν, καὶ ὁ μὲν βασιλεὺς ἅψας κηροὺς εὔχεται, ὁ δὲ πατριάρχης τελεῖ τὴν εὐχὴν τῆς εἰσόδου τῆς θείας λειτουργίας, καὶ εὐξάμενος ὁ βασιλεὺς ἐπιδίδωσι τὰ κηρία τῷ πραιπο σίτῳ· τελεσθείσης δὲ καὶ τῆς εὐχῆς 1, προσκυνεῖ τὸ ἄχραντον Εὐαγγέλιον καὶ τὸν τίμιον σταυρόν. Καὶ ἐπιλαβομένου τοῦ βασιλέως τῆς χειρὸς τοῦ πατριάρ χου, διέρχονται μέσον τοῦ ναοῦ καὶ διὰ τῆς δεξιᾶς πλαγίας τοῦ ἄμβωνος εἰσέρχονται ἐν τῇ σωλές, κα! ἀπελθόντων μέχρι τῶν ἁγίω θυρῶν, ὁ μὲν πατριάρ δ 11 δηριγευομένων δέχονται αὐτὸν ἐκ. 18 τὰ γραφήλια – πατριάρχου, καὶ 18 τῇ ὁδῷ 16 δὲ τῆς εὐχῆς βαστάζοντες διστράλια, φοροῦντες καὶ τὰ σκουτάρια αὐτῶν, βαστάζειν

τῶν, φοροῦντες καὶ τὰ σπαθία αὐτῶν, διέρχονται ὄπισθεν τοῦ βασιλέως, ὡς εἴθισται αὐτοῖς. Ὁ δὲ τῆς καταστάσεως εἰσελθὼν δηλοῖ τῷ πραιποσίτῳ, ὡς ὅτι ἤγγισεν ὁ καιρὸς τῆς λιτῆς μετὰ τοῦ πατριάρχου, ὁ δὲ πραιπόσιτος εἰσελθὼν δηλοῖ τῷ βασιλεῖ. Τοῦ δὲ βασιλέως ἐξελθόντος ἐκ τοῦ κοιτῶνος αὐτοῦ ἐν τοῖς κακη χουμενίοις ύπερθεν τῶν βασιλικῶν πυλῶν, εἰσ έρχονται οἱ βεστήτορες καὶ ὑπαλλάσσουσι τὴν χλα νίδα τὸν βασιλέα, τὰ δὲ ἐκεῖσε κρεμάμενα βῆλα ἐν τοῖς κατηχουμενίοις κουβικουλάριοι ποιοῦσιν. Ἐξελ θόντα δὲ τὸν βασιλέα ἐκ τῶν βήλων καὶ δηριγευόμε τον 14 ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, δέχονται ἐκεῖσε ἔξω τοῦ βήλου πατρίκιοί τε καὶ στρατηγοί, καὶ πεσόντες προσκυνοῦσι, καὶ νεύει ὁ πραιπόσιτος ἀπὸ κελεύσεως τὸν τῆς καταστάσεως, κἀκεῖνος λέγει «Κελεύσατε· «αὐτοὶ δὲ ὑπερεύχονται τὸ, «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους, «Καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ πάντων φορούντων τὰ χρυσόταβλα αὐτῶν χλανίδια, κατέρχεται τὸν κοχλιᾶν, καὶ δέχονται αὐτὸν πάλιν ἐκεῖ σε, ἤγουν ἐν τῷ πληρώματι τοῦ κοχλιοῦ, πατρίκιοί τε καὶ στρατηγοὶ σὺν πάσῃ τῇ συγκλήτῳ, καὶ πάνω των πεσόντων, νεύει ὁ πραιπόσιτος ἀπὸ κελεύσεως τῷ σιλεντιαρίῳ, κἀκεῖνος λέγει· «Κελεύσατε·» αὐτοὶ δὲ ὑπερεύχονται· «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» Γ΄. Δηριγευόμενος δὲ ὁ βασιλεὺς ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε, διέρχεται διὰ τοῦ νάρθηκος, καὶ ἐξελθὼν τὴν οὖσαν ἄντικρυ τῶν βασιλικῶν πυλῶν τοῦ μεγάλου ναοῦ πύλην, κατέρχεται τὰ γραφήλια, καὶ ἐκκλίνας ἐξ ἀριστερᾶς, ἐξέρχεται τὴν πύλην, δι' ἧς είθισται αὐτῷ καθ᾿ ἑκάστην προέλευσιν διέρχεσθαι, καὶ ἀπαντᾶ τὴν λιτὴν ἐν τῇ μέσῃ, καὶ ἅψας νηροὺς καὶ εὐξάμενος, προσκυνεῖ τὸν τίμιον καὶ ζωοποιὸν σταυρὸν καὶ τὸ ἄχραντον Εὐαγγέλιον, εἶτα προσκυνήσαντες ἀμφότε ροι, δ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, διέρχεται ἔμ προσθεν τῆς λιτῆς, δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν κατὰ 61 συνήθειαν, διὰ τοῦ λουτῆρος, καὶ ἀνελθὼν τὰ εἰσ άγοντα γραδήλια ἐν τῷ νάρθηκι, εἰσέρχεται εἰς τὸν αὐτὸν νάρθηκα καὶ καθέζεται ἐπὶ σελλίου χρυσοῦ ἐξ ἀριστερᾶς τῆς εἰσαγούσης ἀπὸ τῶν βάθρων μέσης πύλης, ἐκδεχόμενος μέχρις ἂν καταλάβῃ ὁ πατριάρ χης μετὰ λιτῆς. Καὶ τούτου γινομένου καὶ μέλλοντος τοῦ τιμίου σταυροῦ εἰσέρχεσθαι τὴν εὐώνυμον τῶν γραδηλίων πύλην, ἀνίσταται ὁ βασιλεὺς, καὶ ἀνελ θέντος τοῦ πατριάρχου τὰ γραδήλια, ἀπέρχεται ὁ βα σιλεὺς μετὰ τοῦ πατριάρχου, καὶ ἵστανται ἀμφό τεροι ἐν τῷ οὐδῷ τῶν βασιλικῶν πυλῶν, καὶ ὁ μὲν βασιλεὺς ἅψας κηροὺς εὔχεται, ὁ δὲ πατριάρχης τελεῖ τὴν εὐχὴν τῆς εἰσόδου τῆς θείας λειτουργίας, καὶ εὐξάμενος ὁ βασιλεὺς ἐπιδίδωσι τὰ κηρία τῷ πραιπο σίτῳ· τελεσθείσης δὲ καὶ τῆς εὐχῆς 1, προσκυνεῖ τὸ ἄχραντον Εὐαγγέλιον καὶ τὸν τίμιον σταυρόν. Καὶ ἐπιλαβομένου τοῦ βασιλέως τῆς χειρὸς τοῦ πατριάρ χου, διέρχονται μέσον τοῦ ναοῦ καὶ διὰ τῆς δεξιᾶς πλαγίας τοῦ ἄμβωνος εἰσέρχονται ἐν τῇ σωλές, κα! ἀπελθόντων μέχρι τῶν ἁγίω θυρῶν, ὁ μὲν πατριάρ δ 11 δηριγευομένων δέχονται αὐτὸν ἐκ. 18 τὰ γραφήλια – πατριάρχου, καὶ 18 τῇ ὁδῷ 16 δὲ τῆς εὐχῆς βαστάζοντες διστράλια, φοροῦντες καὶ τὰ σκουτάρια αὐτῶν, βαστάζειν

τῶν, φοροῦντες καὶ τὰ σπαθία αὐτῶν, διέρχονται ὄπισθεν τοῦ βασιλέως, ὡς εἴθισται αὐτοῖς. Ὁ δὲ τῆς καταστάσεως εἰσελθὼν δηλοῖ τῷ πραιποσίτῳ, ὡς ὅτι ἤγγισεν ὁ καιρὸς τῆς λιτῆς μετὰ τοῦ πατριάρχου, ὁ δὲ πραιπόσιτος εἰσελθὼν δηλοῖ τῷ βασιλεῖ. Τοῦ δὲ βασιλέως ἐξελθόντος ἐκ τοῦ κοιτῶνος αὐτοῦ ἐν τοῖς κακη χουμενίοις ύπερθεν τῶν βασιλικῶν πυλῶν, εἰσ έρχονται οἱ βεστήτορες καὶ ὑπαλλάσσουσι τὴν χλα νίδα τὸν βασιλέα, τὰ δὲ ἐκεῖσε κρεμάμενα βῆλα ἐν τοῖς κατηχουμενίοις κουβικουλάριοι ποιοῦσιν. Ἐξελ θόντα δὲ τὸν βασιλέα ἐκ τῶν βήλων καὶ δηριγευόμε τον 14 ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, δέχονται ἐκεῖσε ἔξω τοῦ βήλου πατρίκιοί τε καὶ στρατηγοί, καὶ πεσόντες προσκυνοῦσι, καὶ νεύει ὁ πραιπόσιτος ἀπὸ κελεύσεως τὸν τῆς καταστάσεως, κἀκεῖνος λέγει «Κελεύσατε· «αὐτοὶ δὲ ὑπερεύχονται τὸ, «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους, «Καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ πάντων φορούντων τὰ χρυσόταβλα αὐτῶν χλανίδια, κατέρχεται τὸν κοχλιᾶν, καὶ δέχονται αὐτὸν πάλιν ἐκεῖ σε, ἤγουν ἐν τῷ πληρώματι τοῦ κοχλιοῦ, πατρίκιοί τε καὶ στρατηγοὶ σὺν πάσῃ τῇ συγκλήτῳ, καὶ πάνω των πεσόντων, νεύει ὁ πραιπόσιτος ἀπὸ κελεύσεως τῷ σιλεντιαρίῳ, κἀκεῖνος λέγει· «Κελεύσατε·» αὐτοὶ δὲ ὑπερεύχονται· «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» Γ΄. Δηριγευόμενος δὲ ὁ βασιλεὺς ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε, διέρχεται διὰ τοῦ νάρθηκος, καὶ ἐξελθὼν τὴν οὖσαν ἄντικρυ τῶν βασιλικῶν πυλῶν τοῦ μεγάλου ναοῦ πύλην, κατέρχεται τὰ γραφήλια, καὶ ἐκκλίνας ἐξ ἀριστερᾶς, ἐξέρχεται τὴν πύλην, δι' ἧς είθισται αὐτῷ καθ᾿ ἑκάστην προέλευσιν διέρχεσθαι, καὶ ἀπαντᾶ τὴν λιτὴν ἐν τῇ μέσῃ, καὶ ἅψας νηροὺς καὶ εὐξάμενος, προσκυνεῖ τὸν τίμιον καὶ ζωοποιὸν σταυρὸν καὶ τὸ ἄχραντον Εὐαγγέλιον, εἶτα προσκυνήσαντες ἀμφότε ροι, δ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, διέρχεται ἔμ προσθεν τῆς λιτῆς, δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν κατὰ 61 συνήθειαν, διὰ τοῦ λουτῆρος, καὶ ἀνελθὼν τὰ εἰσ άγοντα γραδήλια ἐν τῷ νάρθηκι, εἰσέρχεται εἰς τὸν αὐτὸν νάρθηκα καὶ καθέζεται ἐπὶ σελλίου χρυσοῦ ἐξ ἀριστερᾶς τῆς εἰσαγούσης ἀπὸ τῶν βάθρων μέσης πύλης, ἐκδεχόμενος μέχρις ἂν καταλάβῃ ὁ πατριάρ χης μετὰ λιτῆς. Καὶ τούτου γινομένου καὶ μέλλοντος τοῦ τιμίου σταυροῦ εἰσέρχεσθαι τὴν εὐώνυμον τῶν γραδηλίων πύλην, ἀνίσταται ὁ βασιλεὺς, καὶ ἀνελ θέντος τοῦ πατριάρχου τὰ γραδήλια, ἀπέρχεται ὁ βα σιλεὺς μετὰ τοῦ πατριάρχου, καὶ ἵστανται ἀμφό τεροι ἐν τῷ οὐδῷ τῶν βασιλικῶν πυλῶν, καὶ ὁ μὲν βασιλεὺς ἅψας κηροὺς εὔχεται, ὁ δὲ πατριάρχης τελεῖ τὴν εὐχὴν τῆς εἰσόδου τῆς θείας λειτουργίας, καὶ εὐξάμενος ὁ βασιλεὺς ἐπιδίδωσι τὰ κηρία τῷ πραιπο σίτῳ· τελεσθείσης δὲ καὶ τῆς εὐχῆς 1, προσκυνεῖ τὸ ἄχραντον Εὐαγγέλιον καὶ τὸν τίμιον σταυρόν. Καὶ ἐπιλαβομένου τοῦ βασιλέως τῆς χειρὸς τοῦ πατριάρ χου, διέρχονται μέσον τοῦ ναοῦ καὶ διὰ τῆς δεξιᾶς πλαγίας τοῦ ἄμβωνος εἰσέρχονται ἐν τῇ σωλές, κα! ἀπελθόντων μέχρι τῶν ἁγίω θυρῶν, ὁ μὲν πατριάρ δ 11 δηριγευομένων δέχονται αὐτὸν ἐκ. 18 τὰ γραφήλια – πατριάρχου, καὶ 18 τῇ ὁδῷ 16 δὲ τῆς εὐχῆς βαστάζοντες διστράλια, φοροῦντες καὶ τὰ σκουτάρια αὐτῶν, βαστάζειν

χης εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον, ὁ δὲ βασιλεὺς εὐξάμενος καὶ ἐπιδοὺς τῷ πραιποσίτῳ τοὺς κηρούς, εἰσέρχεται· Ηνίκα δὲ μέλλει εἰσέρχεσθαι εἰς τὸ θυ σιαστήριον, ἐπιῤῥέπουσιν οἱ μητροπολῖται κατὰ τὸ ἔθος τὰ ἅγια θύρια πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ προσκυνή σας ὁ βασιλεὺς τοὺς ἐπ᾿ αὐταῖς πεπαρμένους σταυ ρούς, εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον, καὶ εὐξάμενος ὑπαλλάξας τὴν ἁγίαν τράπεζαν, ὡς εἴθισται αὐτῷ, τίθησιν ἐπ' αὐτῇ ἀποκόμβιον καὶ διέρχεται μετὰ τοῦ πατριάρχου διὰ τῆς πλαγίας τοῦ θυσιαστηρίου ἐκ δεξιῶν μέχρι τῶν ἁγίων θυρῶν τοῦ βήματος. Καὶ ὁ μὲν πατριάρχης μένει ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ πρὸς τὸ ἐκτελέσαι τὴν θείαν λειτουργίαν, ὁ δὲ βασιλεὺς ἐξελ θὼν ἐκ τοῦ θυσιαστηρίου διέρχεται διὰ τῆς πλαγίας τοῦ γυναικίτου, οἱ δὲ πατρίκιοι ἵστανται ἔξωθεν τῆς πύλης τῆς εἰσαγούσης εἰς τὸν κοχλιὰν μετὰ στρατηγῶν, τῆς καταστάσεώς τε καὶ σιλεντιαρίων, μετὰ τῆς συγκλήτου ὑπερευχόμενοι τὸν βασιλέα. Δ'. Ὁ δὲ βασιλεύς, δηριγευόμενος ὑπὸ τε τῶν ἀρ τοῦ προειρημένου κοχλιοῦ. Ὁ δὲ βασιλεὺς δηριγευό. χόντων του κουβουκλείου καὶ τῶν βασιλικῶν οἰκεια κῶν, ἀνέρχεται διὰ τοῦ μυστικοῦ κοχλιοῦ καὶ εἰσερ χεται εἰς τὸ παρακυπτικόν ἔνθα καὶ τὴν θείαν λειτουργίαν τελεῖ· καὶ εἰ μὲν κελεύει ὁ βασιλεὺς, ἐκδέχεται ἐκεῖσε τὸν πατριάρχην, μέχρις ἂν κατα λάβῃ τοῦ ἀκουμβίσαι αὐτὸν ἐν τῇ τραπέζῃ, εἰ δὲ μή γε, διέρχεται διὰ τῶν κατηχουμενίων, δηριγευόμε νος ὑπὸ τῶν πρειρημένων, καὶ ἀπέρχεται ἐν τῷ κοιτῶνι αὐτοῦ. Ἡνίκα δὲ καταλάβῃ ὁ τοῦ κλητωρίου καιρός, ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς ἀπὸ τοῦ κοιτῶνος αὐτ τοῦ, δηριγευόμενος ὑπ' αὐτῶν, καὶ ἀπέρχεται ἐν τοῖς κατηχουμενίοις, ἐν οἷς καὶ ἡ τιμία τράπεζα ἵσταται αὐτοῦ. Καὶ δὴ καταλαβόντος τοῦ πατριάρχου ἀπὸ προσκλήσεως, δέχονται αὐτὸν ἄρχοντες τοῦ κουβου κλείου μετὰ κουβικουλαρίων 15 ἀπὸ κελεύσεως ἐν τῷ κοχλιᾷ, δι' οὗ ἀνῆλθεν ὁ βασιλεὺς ἐν πρώτοις πρὸ τοῦ καταλαβεῖν τὴν λιτὴν, καὶ ἀποφέρουσιν αὐτὸν διὰ τῶν κατηχουμένων, καὶ εἰσελθὼν ἐνοῦται τῷ βα σιλεῖ. Εἰσέρχονται δὲ καὶ οἱ ἱερεῖς καὶ ποιοῦσι τὸν στίχον, καὶ λαβόντες οἱ αὐτοὶ ἱερεῖς τοῦ πατριάρχου τὸ ὠμοφόριον, ἐξέρχονται, καὶ καθέζονται ἀμφότεροι, δ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, ἐν τῇ τραπέζῃ. Πιόντων δὲ ὡς εἴθισται αὐτοῖς πρὸς ἅπαξ, εἰσέρχον ται οἱ φίλοι, καὶ πάσης τῆς τοῦ τραπεζίου ἀκολου θίας τελεσθείσης. ἀνίστανται καὶ ἐξέρχονται, καὶ μένει ὁ βασιλεὺς μὲτὰ τοῦ πατριάρχου ἐν τῷ κλητω δ ρίῳ, πιόντες δὲ πάλιν ἀμφότεροι πρὸς ἅπαξ, ἀνίσταν ται. Εἶτα προσκυνήσαντες ἀλλήλους ὅ τε 10 βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, ὁ μὲν πατριάρχης ἐξέρχεται, δια σώζουσι δὲ αὐτὸν ἄρχοντες τοῦ κουβουκλείου μέχρι μενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου καὶ βασι λικῶν οἰκειακῶν, ἀπέρχεται ἐν κῷ κοιτῶνι αὐτοῦ, 15 κουβικουλαρίων κουβικουλαρίου 16 τε ὁ καιρὸς τοῦ ἀκουμβίσαι, ο καιρός ὥστε ἀκουμβίσαι. τοῦ ὥστε

χης εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον, ὁ δὲ βασιλεὺς εὐξάμενος καὶ ἐπιδοὺς τῷ πραιποσίτῳ τοὺς κηρούς, εἰσέρχεται· Ηνίκα δὲ μέλλει εἰσέρχεσθαι εἰς τὸ θυ σιαστήριον, ἐπιῤῥέπουσιν οἱ μητροπολῖται κατὰ τὸ ἔθος τὰ ἅγια θύρια πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ προσκυνή σας ὁ βασιλεὺς τοὺς ἐπ᾿ αὐταῖς πεπαρμένους σταυ ρούς, εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον, καὶ εὐξάμενος ὑπαλλάξας τὴν ἁγίαν τράπεζαν, ὡς εἴθισται αὐτῷ, τίθησιν ἐπ' αὐτῇ ἀποκόμβιον καὶ διέρχεται μετὰ τοῦ πατριάρχου διὰ τῆς πλαγίας τοῦ θυσιαστηρίου ἐκ δεξιῶν μέχρι τῶν ἁγίων θυρῶν τοῦ βήματος. Καὶ ὁ μὲν πατριάρχης μένει ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ πρὸς τὸ ἐκτελέσαι τὴν θείαν λειτουργίαν, ὁ δὲ βασιλεὺς ἐξελ θὼν ἐκ τοῦ θυσιαστηρίου διέρχεται διὰ τῆς πλαγίας τοῦ γυναικίτου, οἱ δὲ πατρίκιοι ἵστανται ἔξωθεν τῆς πύλης τῆς εἰσαγούσης εἰς τὸν κοχλιὰν μετὰ στρατηγῶν, τῆς καταστάσεώς τε καὶ σιλεντιαρίων, μετὰ τῆς συγκλήτου ὑπερευχόμενοι τὸν βασιλέα. Δ'. Ὁ δὲ βασιλεύς, δηριγευόμενος ὑπὸ τε τῶν ἀρ τοῦ προειρημένου κοχλιοῦ. Ὁ δὲ βασιλεὺς δηριγευό. χόντων του κουβουκλείου καὶ τῶν βασιλικῶν οἰκεια κῶν, ἀνέρχεται διὰ τοῦ μυστικοῦ κοχλιοῦ καὶ εἰσερ χεται εἰς τὸ παρακυπτικόν ἔνθα καὶ τὴν θείαν λειτουργίαν τελεῖ· καὶ εἰ μὲν κελεύει ὁ βασιλεὺς, ἐκδέχεται ἐκεῖσε τὸν πατριάρχην, μέχρις ἂν κατα λάβῃ τοῦ ἀκουμβίσαι αὐτὸν ἐν τῇ τραπέζῃ, εἰ δὲ μή γε, διέρχεται διὰ τῶν κατηχουμενίων, δηριγευόμε νος ὑπὸ τῶν πρειρημένων, καὶ ἀπέρχεται ἐν τῷ κοιτῶνι αὐτοῦ. Ἡνίκα δὲ καταλάβῃ ὁ τοῦ κλητωρίου καιρός, ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς ἀπὸ τοῦ κοιτῶνος αὐτ τοῦ, δηριγευόμενος ὑπ' αὐτῶν, καὶ ἀπέρχεται ἐν τοῖς κατηχουμενίοις, ἐν οἷς καὶ ἡ τιμία τράπεζα ἵσταται αὐτοῦ. Καὶ δὴ καταλαβόντος τοῦ πατριάρχου ἀπὸ προσκλήσεως, δέχονται αὐτὸν ἄρχοντες τοῦ κουβου κλείου μετὰ κουβικουλαρίων 15 ἀπὸ κελεύσεως ἐν τῷ κοχλιᾷ, δι' οὗ ἀνῆλθεν ὁ βασιλεὺς ἐν πρώτοις πρὸ τοῦ καταλαβεῖν τὴν λιτὴν, καὶ ἀποφέρουσιν αὐτὸν διὰ τῶν κατηχουμένων, καὶ εἰσελθὼν ἐνοῦται τῷ βα σιλεῖ. Εἰσέρχονται δὲ καὶ οἱ ἱερεῖς καὶ ποιοῦσι τὸν στίχον, καὶ λαβόντες οἱ αὐτοὶ ἱερεῖς τοῦ πατριάρχου τὸ ὠμοφόριον, ἐξέρχονται, καὶ καθέζονται ἀμφότεροι, δ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, ἐν τῇ τραπέζῃ. Πιόντων δὲ ὡς εἴθισται αὐτοῖς πρὸς ἅπαξ, εἰσέρχον ται οἱ φίλοι, καὶ πάσης τῆς τοῦ τραπεζίου ἀκολου θίας τελεσθείσης. ἀνίστανται καὶ ἐξέρχονται, καὶ μένει ὁ βασιλεὺς μὲτὰ τοῦ πατριάρχου ἐν τῷ κλητω δ ρίῳ, πιόντες δὲ πάλιν ἀμφότεροι πρὸς ἅπαξ, ἀνίσταν ται. Εἶτα προσκυνήσαντες ἀλλήλους ὅ τε 10 βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, ὁ μὲν πατριάρχης ἐξέρχεται, δια σώζουσι δὲ αὐτὸν ἄρχοντες τοῦ κουβουκλείου μέχρι μενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου καὶ βασι λικῶν οἰκειακῶν, ἀπέρχεται ἐν κῷ κοιτῶνι αὐτοῦ, 15 κουβικουλαρίων κουβικουλαρίου 16 τε ὁ καιρὸς τοῦ ἀκουμβίσαι, ο καιρός ὥστε ἀκουμβίσαι. τοῦ ὥστε

χης εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον, ὁ δὲ βασιλεὺς εὐξάμενος καὶ ἐπιδοὺς τῷ πραιποσίτῳ τοὺς κηρούς, εἰσέρχεται· Ηνίκα δὲ μέλλει εἰσέρχεσθαι εἰς τὸ θυ σιαστήριον, ἐπιῤῥέπουσιν οἱ μητροπολῖται κατὰ τὸ ἔθος τὰ ἅγια θύρια πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ προσκυνή σας ὁ βασιλεὺς τοὺς ἐπ᾿ αὐταῖς πεπαρμένους σταυ ρούς, εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον, καὶ εὐξάμενος ὑπαλλάξας τὴν ἁγίαν τράπεζαν, ὡς εἴθισται αὐτῷ, τίθησιν ἐπ' αὐτῇ ἀποκόμβιον καὶ διέρχεται μετὰ τοῦ πατριάρχου διὰ τῆς πλαγίας τοῦ θυσιαστηρίου ἐκ δεξιῶν μέχρι τῶν ἁγίων θυρῶν τοῦ βήματος. Καὶ ὁ μὲν πατριάρχης μένει ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ πρὸς τὸ ἐκτελέσαι τὴν θείαν λειτουργίαν, ὁ δὲ βασιλεὺς ἐξελ θὼν ἐκ τοῦ θυσιαστηρίου διέρχεται διὰ τῆς πλαγίας τοῦ γυναικίτου, οἱ δὲ πατρίκιοι ἵστανται ἔξωθεν τῆς πύλης τῆς εἰσαγούσης εἰς τὸν κοχλιὰν μετὰ στρατηγῶν, τῆς καταστάσεώς τε καὶ σιλεντιαρίων, μετὰ τῆς συγκλήτου ὑπερευχόμενοι τὸν βασιλέα. Δ'. Ὁ δὲ βασιλεύς, δηριγευόμενος ὑπὸ τε τῶν ἀρ τοῦ προειρημένου κοχλιοῦ. Ὁ δὲ βασιλεὺς δηριγευό. χόντων του κουβουκλείου καὶ τῶν βασιλικῶν οἰκεια κῶν, ἀνέρχεται διὰ τοῦ μυστικοῦ κοχλιοῦ καὶ εἰσερ χεται εἰς τὸ παρακυπτικόν ἔνθα καὶ τὴν θείαν λειτουργίαν τελεῖ· καὶ εἰ μὲν κελεύει ὁ βασιλεὺς, ἐκδέχεται ἐκεῖσε τὸν πατριάρχην, μέχρις ἂν κατα λάβῃ τοῦ ἀκουμβίσαι αὐτὸν ἐν τῇ τραπέζῃ, εἰ δὲ μή γε, διέρχεται διὰ τῶν κατηχουμενίων, δηριγευόμε νος ὑπὸ τῶν πρειρημένων, καὶ ἀπέρχεται ἐν τῷ κοιτῶνι αὐτοῦ. Ἡνίκα δὲ καταλάβῃ ὁ τοῦ κλητωρίου καιρός, ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς ἀπὸ τοῦ κοιτῶνος αὐτ τοῦ, δηριγευόμενος ὑπ' αὐτῶν, καὶ ἀπέρχεται ἐν τοῖς κατηχουμενίοις, ἐν οἷς καὶ ἡ τιμία τράπεζα ἵσταται αὐτοῦ. Καὶ δὴ καταλαβόντος τοῦ πατριάρχου ἀπὸ προσκλήσεως, δέχονται αὐτὸν ἄρχοντες τοῦ κουβου κλείου μετὰ κουβικουλαρίων 15 ἀπὸ κελεύσεως ἐν τῷ κοχλιᾷ, δι' οὗ ἀνῆλθεν ὁ βασιλεὺς ἐν πρώτοις πρὸ τοῦ καταλαβεῖν τὴν λιτὴν, καὶ ἀποφέρουσιν αὐτὸν διὰ τῶν κατηχουμένων, καὶ εἰσελθὼν ἐνοῦται τῷ βα σιλεῖ. Εἰσέρχονται δὲ καὶ οἱ ἱερεῖς καὶ ποιοῦσι τὸν στίχον, καὶ λαβόντες οἱ αὐτοὶ ἱερεῖς τοῦ πατριάρχου τὸ ὠμοφόριον, ἐξέρχονται, καὶ καθέζονται ἀμφότεροι, δ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, ἐν τῇ τραπέζῃ. Πιόντων δὲ ὡς εἴθισται αὐτοῖς πρὸς ἅπαξ, εἰσέρχον ται οἱ φίλοι, καὶ πάσης τῆς τοῦ τραπεζίου ἀκολου θίας τελεσθείσης. ἀνίστανται καὶ ἐξέρχονται, καὶ μένει ὁ βασιλεὺς μὲτὰ τοῦ πατριάρχου ἐν τῷ κλητω δ ρίῳ, πιόντες δὲ πάλιν ἀμφότεροι πρὸς ἅπαξ, ἀνίσταν ται. Εἶτα προσκυνήσαντες ἀλλήλους ὅ τε 10 βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, ὁ μὲν πατριάρχης ἐξέρχεται, δια σώζουσι δὲ αὐτὸν ἄρχοντες τοῦ κουβουκλείου μέχρι μενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου καὶ βασι λικῶν οἰκειακῶν, ἀπέρχεται ἐν κῷ κοιτῶνι αὐτοῦ, 15 κουβικουλαρίων κουβικουλαρίου 16 τε ὁ καιρὸς τοῦ ἀκουμβίσαι, ο καιρός ὥστε ἀκουμβίσαι. τοῦ ὥστε

ἐκδεχόμενος τὸν καιρόν. Καταλαβόντος δὲ τοῦ καιροῦ τῆς προελεύσεως, ἐξέρχεται ἀπὸ τοῦ κοιτῶνος αὐτοῦ: «» ἐν τοῖς κατηχουμενίοις ύπερθεν τῆς τῶν βασιλικῶν πυλῶν καὶ ὑπαλλάσσει τὴν στολὴν, ἦν είθισται αὐτῷ ἐν ταύτῃ τῇ ἑορτῇ περιβεβλήσθαι. Καὶ λαβὼν ὁ πραιπόσιτος τὴν τιάραν 17, ἐπιτίθησιν αὐτὴν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ βασιλέως, καὶ δηριγευόμενος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τοῦ κουβουκλείου, κατέρχεται ὑπὸ τοῦ προ ειρημένου δυτικοῦ κοχλιοῦ, ἅπαντες δὲ αὐτῶν ἀπὸ σαγίων ἀληθινῶν, καὶ δέχονται αὐτὸν ἐν τῷ νάρθηκε ἔξωθεν τῆς πύλης τοῦ αὐτοῦ κοχλιοῦ ὡσαύτως καὶ οἱ τοῦ κουβουκλείου ἄρχοντες. Καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, νεύει τῷ τῆς καταστάσεως, κἀκεῖνος λέγει· «Κελεύσατε.» Ε΄. Καὶ δηριγευόμενος ὑπ' αὐτῶν ὁ βασιλεὺς ἐξέρο χεται τὴν οὖσαν πρὸς τὰ γραδήλια μέσην πύλην τοῦ ναρθηκος καὶ ἱππεύει ἐκεῖσε ἐφ᾽ ἵππου λευκοῦ ἐστρω μένου ὑπὸ σελοχαλίνου χρυσοῦ διαλίθου χειμευτοῦ, ἡμφιεσμένου ἀπὸ μαργάρων, οἱ δὲ λοιποὶ ἄρχοντες ἱππεύουσιν ἔξω τῆς πύλης. Ἐν δὲ τῇ περιόδῳ τοῦ βασιλέως τελεῖται ἡ τῆς προελεύσεως τάξις υπό τε τῶν ἐφίππων καὶ πεζῶν ὡσαύτως καὶ τῶν μερῶν, ὅν τρόπον ἀνωτέρω τῇ δευτέρα τῆς διακαινησίμου τῶν ᾿Αγίων Αποστόλων ἐπὶ λεπτῷ ἐξεθέμεθα. Εξελ θόντος δὲ τοῦ βασιλέως ἐν τῇ πύλῃ, ἐν ᾗ διέρχεται ἐν ἑκάστῃ προελεύσει, ήγουν τῇ οὔσῃ πρὸς ἄρκτον, δέχονται αὐτὸν ἐκεῖσε ἐν πρώτοις ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν μετὰ τοῦ περατικοῦ δήμου τῶν Βενέτων, ἐπιδίδωσι δὲ λιβελλάριον τῷ βασιλεῖ, φορῶν χλαν! διον 18 Βένετον χρυσούφαντον, καὶ διασώζει τὸν βασι λέα τὸ αὐτὸ μέρος μέχρι τοῦ ἐξακιονίου. Ὁ δὲ δομέ στικος τῶν ἐκσκουβίτων μετὰ τοῦ περατικοῦ δήμου τῶν Πρασίνων δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῷ ἐξακιονίῳ, καὶ ἐπιδιδόντος τοῦ δημοκράτου λιβελλάριον, διασώ ζουσιν αὐτὸν μέχρι τῆς μονήτας· φορεῖ δὲ καὶ ὁ δη μοκράτης χλανίδα Πράσινον χρυσοΰφαντον κατὰ τὴν ἀναλογίαν τοῦ μέρους 10 αὐτοῦ. Καὶ τῆς πολιτι κῆς τὸ μέρος τῶν Πρασίνων δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῇ μονήτῃ, καὶ ἐπιδίδωσιν ὁ δήμαρχος τῷ βασιλεῖ λιβελλάριον καὶ διασώζει τὸν βασιλέα τὸ αὐτὸ μέρος μέχρι τῆς πρώτης καμάρας τοῦ ξηρολόφου, φοροῦν τος τοῦ δημάρχου χλανίδα Πράσινον. Καὶ τῆς πολιτι κῆς τὸ μέρος 20 τῶν Βενέτων δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῇ καμάρα τοῦ ξηρολόφου 1, φοροῦντος τοῦ δη μάρχου χλανίδα Βέτετον, ἐπιδίδωσι δὲ τῷ βασιλεῖ λιβελλάριον, καὶ διασώζουσιν οἱ τοῦ μέρους τὸν βασι λέα μέχρι τῆς μέσης τοῦ ξηρολόφου τῆς πολιτικής τὸ μέρος 98 τῶν Πρασίνων δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῇ μέσῃ τοῦ ξηρολόφου καὶ διασώζουσιν αὐτὸν μέχρι τοῦ βούς. Τῆς πολιτικῆς τὸ μέρος τῶν Βενέτων δέχον ται τὸν βασιλέα ἐν τῷ βοΐ καὶ διασώζουσι μέχρι τοῦ ἀμαστριανοῦ, καὶ δέχεται ἐκεῖσε ὁ ἐκσκούβιτος μετά τοῦ περατικοῦ μέρους τῶν Πρασίνων, καὶ διασώζου σιν αὐτὸν μέχρι τοῦ φιλαδελφίου· τῶν περατικῶν μερῶν 23 Βενέτων δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῷ φιλο αδελφίῳ καὶ διασώζουσι μέχρι τοῦ μοδίου· τῆς που λιτικῆς τὸ μέρος τῶν Πρασίνων δέχονται τὸν βασιλέα 11 στιάρα 10 χλανίδιον χλανίδα 10 του μέρους τοῦ μέρους 11 αὐτοῦ ξηρ. 21 τοῦ μέρους θὰ 13 μέρος των ἀπό, 20 τὸ μέρος Πράσινον.

ἐκδεχόμενος τὸν καιρόν. Καταλαβόντος δὲ τοῦ καιροῦ τῆς προελεύσεως, ἐξέρχεται ἀπὸ τοῦ κοιτῶνος αὐτοῦ: «» ἐν τοῖς κατηχουμενίοις ύπερθεν τῆς τῶν βασιλικῶν πυλῶν καὶ ὑπαλλάσσει τὴν στολὴν, ἦν είθισται αὐτῷ ἐν ταύτῃ τῇ ἑορτῇ περιβεβλήσθαι. Καὶ λαβὼν ὁ πραιπόσιτος τὴν τιάραν 17, ἐπιτίθησιν αὐτὴν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ βασιλέως, καὶ δηριγευόμενος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τοῦ κουβουκλείου, κατέρχεται ὑπὸ τοῦ προ ειρημένου δυτικοῦ κοχλιοῦ, ἅπαντες δὲ αὐτῶν ἀπὸ σαγίων ἀληθινῶν, καὶ δέχονται αὐτὸν ἐν τῷ νάρθηκε ἔξωθεν τῆς πύλης τοῦ αὐτοῦ κοχλιοῦ ὡσαύτως καὶ οἱ τοῦ κουβουκλείου ἄρχοντες. Καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, νεύει τῷ τῆς καταστάσεως, κἀκεῖνος λέγει· «Κελεύσατε.» Ε΄. Καὶ δηριγευόμενος ὑπ' αὐτῶν ὁ βασιλεὺς ἐξέρο χεται τὴν οὖσαν πρὸς τὰ γραδήλια μέσην πύλην τοῦ ναρθηκος καὶ ἱππεύει ἐκεῖσε ἐφ᾽ ἵππου λευκοῦ ἐστρω μένου ὑπὸ σελοχαλίνου χρυσοῦ διαλίθου χειμευτοῦ, ἡμφιεσμένου ἀπὸ μαργάρων, οἱ δὲ λοιποὶ ἄρχοντες ἱππεύουσιν ἔξω τῆς πύλης. Ἐν δὲ τῇ περιόδῳ τοῦ βασιλέως τελεῖται ἡ τῆς προελεύσεως τάξις υπό τε τῶν ἐφίππων καὶ πεζῶν ὡσαύτως καὶ τῶν μερῶν, ὅν τρόπον ἀνωτέρω τῇ δευτέρα τῆς διακαινησίμου τῶν ᾿Αγίων Αποστόλων ἐπὶ λεπτῷ ἐξεθέμεθα. Εξελ θόντος δὲ τοῦ βασιλέως ἐν τῇ πύλῃ, ἐν ᾗ διέρχεται ἐν ἑκάστῃ προελεύσει, ήγουν τῇ οὔσῃ πρὸς ἄρκτον, δέχονται αὐτὸν ἐκεῖσε ἐν πρώτοις ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν μετὰ τοῦ περατικοῦ δήμου τῶν Βενέτων, ἐπιδίδωσι δὲ λιβελλάριον τῷ βασιλεῖ, φορῶν χλαν! διον 18 Βένετον χρυσούφαντον, καὶ διασώζει τὸν βασι λέα τὸ αὐτὸ μέρος μέχρι τοῦ ἐξακιονίου. Ὁ δὲ δομέ στικος τῶν ἐκσκουβίτων μετὰ τοῦ περατικοῦ δήμου τῶν Πρασίνων δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῷ ἐξακιονίῳ, καὶ ἐπιδιδόντος τοῦ δημοκράτου λιβελλάριον, διασώ ζουσιν αὐτὸν μέχρι τῆς μονήτας· φορεῖ δὲ καὶ ὁ δη μοκράτης χλανίδα Πράσινον χρυσοΰφαντον κατὰ τὴν ἀναλογίαν τοῦ μέρους 10 αὐτοῦ. Καὶ τῆς πολιτι κῆς τὸ μέρος τῶν Πρασίνων δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῇ μονήτῃ, καὶ ἐπιδίδωσιν ὁ δήμαρχος τῷ βασιλεῖ λιβελλάριον καὶ διασώζει τὸν βασιλέα τὸ αὐτὸ μέρος μέχρι τῆς πρώτης καμάρας τοῦ ξηρολόφου, φοροῦν τος τοῦ δημάρχου χλανίδα Πράσινον. Καὶ τῆς πολιτι κῆς τὸ μέρος 20 τῶν Βενέτων δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῇ καμάρα τοῦ ξηρολόφου 1, φοροῦντος τοῦ δη μάρχου χλανίδα Βέτετον, ἐπιδίδωσι δὲ τῷ βασιλεῖ λιβελλάριον, καὶ διασώζουσιν οἱ τοῦ μέρους τὸν βασι λέα μέχρι τῆς μέσης τοῦ ξηρολόφου τῆς πολιτικής τὸ μέρος 98 τῶν Πρασίνων δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῇ μέσῃ τοῦ ξηρολόφου καὶ διασώζουσιν αὐτὸν μέχρι τοῦ βούς. Τῆς πολιτικῆς τὸ μέρος τῶν Βενέτων δέχον ται τὸν βασιλέα ἐν τῷ βοΐ καὶ διασώζουσι μέχρι τοῦ ἀμαστριανοῦ, καὶ δέχεται ἐκεῖσε ὁ ἐκσκούβιτος μετά τοῦ περατικοῦ μέρους τῶν Πρασίνων, καὶ διασώζου σιν αὐτὸν μέχρι τοῦ φιλαδελφίου· τῶν περατικῶν μερῶν 23 Βενέτων δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῷ φιλο αδελφίῳ καὶ διασώζουσι μέχρι τοῦ μοδίου· τῆς που λιτικῆς τὸ μέρος τῶν Πρασίνων δέχονται τὸν βασιλέα 11 στιάρα 10 χλανίδιον χλανίδα 10 του μέρους τοῦ μέρους 11 αὐτοῦ ξηρ. 21 τοῦ μέρους θὰ 13 μέρος των ἀπό, 20 τὸ μέρος Πράσινον.

ἐκδεχόμενος τὸν καιρόν. Καταλαβόντος δὲ τοῦ καιροῦ τῆς προελεύσεως, ἐξέρχεται ἀπὸ τοῦ κοιτῶνος αὐτοῦ: «» ἐν τοῖς κατηχουμενίοις ύπερθεν τῆς τῶν βασιλικῶν πυλῶν καὶ ὑπαλλάσσει τὴν στολὴν, ἦν είθισται αὐτῷ ἐν ταύτῃ τῇ ἑορτῇ περιβεβλήσθαι. Καὶ λαβὼν ὁ πραιπόσιτος τὴν τιάραν 17, ἐπιτίθησιν αὐτὴν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ βασιλέως, καὶ δηριγευόμενος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τοῦ κουβουκλείου, κατέρχεται ὑπὸ τοῦ προ ειρημένου δυτικοῦ κοχλιοῦ, ἅπαντες δὲ αὐτῶν ἀπὸ σαγίων ἀληθινῶν, καὶ δέχονται αὐτὸν ἐν τῷ νάρθηκε ἔξωθεν τῆς πύλης τοῦ αὐτοῦ κοχλιοῦ ὡσαύτως καὶ οἱ τοῦ κουβουκλείου ἄρχοντες. Καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, νεύει τῷ τῆς καταστάσεως, κἀκεῖνος λέγει· «Κελεύσατε.» Ε΄. Καὶ δηριγευόμενος ὑπ' αὐτῶν ὁ βασιλεὺς ἐξέρο χεται τὴν οὖσαν πρὸς τὰ γραδήλια μέσην πύλην τοῦ ναρθηκος καὶ ἱππεύει ἐκεῖσε ἐφ᾽ ἵππου λευκοῦ ἐστρω μένου ὑπὸ σελοχαλίνου χρυσοῦ διαλίθου χειμευτοῦ, ἡμφιεσμένου ἀπὸ μαργάρων, οἱ δὲ λοιποὶ ἄρχοντες ἱππεύουσιν ἔξω τῆς πύλης. Ἐν δὲ τῇ περιόδῳ τοῦ βασιλέως τελεῖται ἡ τῆς προελεύσεως τάξις υπό τε τῶν ἐφίππων καὶ πεζῶν ὡσαύτως καὶ τῶν μερῶν, ὅν τρόπον ἀνωτέρω τῇ δευτέρα τῆς διακαινησίμου τῶν ᾿Αγίων Αποστόλων ἐπὶ λεπτῷ ἐξεθέμεθα. Εξελ θόντος δὲ τοῦ βασιλέως ἐν τῇ πύλῃ, ἐν ᾗ διέρχεται ἐν ἑκάστῃ προελεύσει, ήγουν τῇ οὔσῃ πρὸς ἄρκτον, δέχονται αὐτὸν ἐκεῖσε ἐν πρώτοις ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν μετὰ τοῦ περατικοῦ δήμου τῶν Βενέτων, ἐπιδίδωσι δὲ λιβελλάριον τῷ βασιλεῖ, φορῶν χλαν! διον 18 Βένετον χρυσούφαντον, καὶ διασώζει τὸν βασι λέα τὸ αὐτὸ μέρος μέχρι τοῦ ἐξακιονίου. Ὁ δὲ δομέ στικος τῶν ἐκσκουβίτων μετὰ τοῦ περατικοῦ δήμου τῶν Πρασίνων δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῷ ἐξακιονίῳ, καὶ ἐπιδιδόντος τοῦ δημοκράτου λιβελλάριον, διασώ ζουσιν αὐτὸν μέχρι τῆς μονήτας· φορεῖ δὲ καὶ ὁ δη μοκράτης χλανίδα Πράσινον χρυσοΰφαντον κατὰ τὴν ἀναλογίαν τοῦ μέρους 10 αὐτοῦ. Καὶ τῆς πολιτι κῆς τὸ μέρος τῶν Πρασίνων δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῇ μονήτῃ, καὶ ἐπιδίδωσιν ὁ δήμαρχος τῷ βασιλεῖ λιβελλάριον καὶ διασώζει τὸν βασιλέα τὸ αὐτὸ μέρος μέχρι τῆς πρώτης καμάρας τοῦ ξηρολόφου, φοροῦν τος τοῦ δημάρχου χλανίδα Πράσινον. Καὶ τῆς πολιτι κῆς τὸ μέρος 20 τῶν Βενέτων δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῇ καμάρα τοῦ ξηρολόφου 1, φοροῦντος τοῦ δη μάρχου χλανίδα Βέτετον, ἐπιδίδωσι δὲ τῷ βασιλεῖ λιβελλάριον, καὶ διασώζουσιν οἱ τοῦ μέρους τὸν βασι λέα μέχρι τῆς μέσης τοῦ ξηρολόφου τῆς πολιτικής τὸ μέρος 98 τῶν Πρασίνων δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῇ μέσῃ τοῦ ξηρολόφου καὶ διασώζουσιν αὐτὸν μέχρι τοῦ βούς. Τῆς πολιτικῆς τὸ μέρος τῶν Βενέτων δέχον ται τὸν βασιλέα ἐν τῷ βοΐ καὶ διασώζουσι μέχρι τοῦ ἀμαστριανοῦ, καὶ δέχεται ἐκεῖσε ὁ ἐκσκούβιτος μετά τοῦ περατικοῦ μέρους τῶν Πρασίνων, καὶ διασώζου σιν αὐτὸν μέχρι τοῦ φιλαδελφίου· τῶν περατικῶν μερῶν 23 Βενέτων δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῷ φιλο αδελφίῳ καὶ διασώζουσι μέχρι τοῦ μοδίου· τῆς που λιτικῆς τὸ μέρος τῶν Πρασίνων δέχονται τὸν βασιλέα 11 στιάρα 10 χλανίδιον χλανίδα 10 του μέρους τοῦ μέρους 11 αὐτοῦ ξηρ. 21 τοῦ μέρους θὰ 13 μέρος των ἀπό, 20 τὸ μέρος Πράσινον.

ἐν τῷ μοδίῳ καὶ διασώζουσι μέχρι τοῦ ταύρου, κάτ κεῖθεν τὸ μέρος τῆς πολιτικῆς τῶν Βενέτων διασώζει μέχρι τῶν ἀρτοπολίων. Εἴθ' οὕτως τὸ μέρος τῶν Πρασίνων διασώζει μέχρι του φόρου εἶθ' οὕτως τὸ μέρος τῶν Βενέτων τῆς πολιτικῆς μέχρι τοῦ πραι τωρίου καὶ πάλιν τοῦ μιλίου· μέρος Βενέτων τῆς πολιτικῆς μέχρι τῆς καμάρας τοῦ μιλίου· τῆς πολιτικῆς τὸ μέρος τῶν Βενέτων δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῷ μιλίῳ, ἔχουν ἐν τῇ καμάρᾳ, καὶ διασώσ ζουσι μέχρι τοῦ μαρμαρωτοῦ· τῶν περατικῶν μερῶν Πρασίνων δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῷ μαρμαρωτῷ καὶ διασώζουσι μέχρι τοῦ ζευξίππου· τῆς πολιτικῆς τὸ μέρος τῶν Πρασίνων δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῷ ζευξίππῳ καὶ διασώζουσι μέχρι τῆς χαλκῆς, τῶν περατικῶν μερῶν Βενέτων δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῇ χαλκῇ, καὶ εἶθ' οὕτως πεζεύουσιν ἅπαντες, καὶ μένει ἔφιππος μόνος ὁ βασιλεύς. ζ'. Ιστέον δὲ, ὅτι ἓν ἕκαστον μέρος ἐν ἑκάστῃ αὐτῶν δοχῇ λέγει τὰ κατὰ συνήθειαν ἄκτα, ἐν δὲ τῇ προπομπῇ λέγει ἔμπροσθεν δρομικά, εἰ τύχῃ ἀπὸ κελεύσεως, λέγει καὶ ἀπελατικούς. Κἀκεῖθεν δηρι γευόμενος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ πάντων, ὡς προείρηται, διέρχεται διὰ τῶν κορτινῶν μέχρι τῆς ἔνδον πύλης τῶν ἐκσκουβίτων, ἐν ᾗ γίνεται ἡ τῶν σκριβώνων προβολή, ἐν δὲ τῇ αὐτῇ πύλῃ πεζεύει ὁ βασιλεὺς, διελθὼν μέχρι τῶν τριῶν πυλῶν τοῦ κονσιστωρίου μένουσι δὲ ἐκεῖσε οἱ τῆς συγκλήτου, ὑπερευχόμενοι τὸν βασιλέα. Ὁ δὲ βασιλεὺς εἰσέρχεται τὴν μέσην πύλην πρὸς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου, καὶ μένουσιν ἐκεῖ πατρίκιοι καὶ στρατηγοί, ὑπερευχόμενοι καὶ αὐτοὶ ὁμοίως. Τοῦ δὲ βασιλέως εἰσελθόντος τὴν χαλκήν πύλην τοῦ Κυρίου, εὐθέως κλείουσι τὰς θύρας οἱ τοῦ κουβουκλείου καὶ ὑπερεύχονται τὸν βασιλέα, καὶ λα βόντος τοῦ πραιποσίτου τὴν τιάραν 4 ἀπὸ τῆς κεφα λῆς τοῦ βασιλέως, εἰσέρχεται ὁ βασιλεὺς καὶ ἵσταται ἔμπροσθεν τῶν ἁγίων θυρῶν, ἅψας δὲ κηροὺς καὶ εὐξάμενος, διέρχεται διὰ τῶν διαβατικῶν τοῦ Κυρίου καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ ἡμικυκλίῳ τοῦ τρικόγχου. Διελθὼν δὲ διὰ τῶν διαβατικῶν τῶν ἁγίων μ', εἰσέρ χεται ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ, καὶ στάντες οἱ τοῦ κου. βουκλείου ἅπαντες ἐν νῷ χρυσοτρικλίνῳ ὑπερεύχονται τὸν βασιλέα·. Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους ὁ Θεὸς ἀγάγοι τὴν βασιλείαν ὑμῶν,» καὶ ἐξέρχονται. Ζ΄. Δεῖ εἰδέναι καὶ τοῦτο, ἀνὰ πόσων δοχῶν δέχον ται τὰ μέρη ἐν ταύτῃ τῇ προελεύσει. Ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ήγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, μετὰ δ τοῦ περατικοῦ αὐτου δήμου τῶν Βενέτων δέχεται 80 χὰς τρεῖς· ὁ δημοκράτης τῶν Πρασίνων, ἤγουν ὁ ἐκσκούβιτος, μετὰ τοῦ περατικοῦ αὐτοῦ δήμου δέχε ται δοχὰς δύο. Ο δήμαρχος τῶν Βενέτων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ λευκοῦ δέχεται δοχὰς ἑπτά. Ο δήμαρχος τῶν Πρασίνων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ ῥουσίου δέχεται δοχὰς ε'. Ὁμοῦ δοχῶν ιζ'. ΚΕΦΑΛ. ΙΗ'. "Όσα δεῖ παραφυλάττειν τῇ ἑορτῇ καὶ προελεύσει τῆς ἁγίας Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ᾿Αναλήψεως. Α΄. Προέρχονται ἅπαντες οἱ ἄρχοντες ἐννύχιοι ἐν τῷ παλατίῳ ἀπὸ σκαραμαγγίων, καὶ εἰ κελεύει ὁ βα σιλεὺς ἀπελθεῖν διὰ τοῦ πλοὸς κατὰ συνήθειαν, 24 στιάραν τῆς πολιτικῆς μερίδος, ἀγέλης πληθύος τοῦ μέρους τῶν Πρασίνων,

ἐν τῷ μοδίῳ καὶ διασώζουσι μέχρι τοῦ ταύρου, κάτ κεῖθεν τὸ μέρος τῆς πολιτικῆς τῶν Βενέτων διασώζει μέχρι τῶν ἀρτοπολίων. Εἴθ' οὕτως τὸ μέρος τῶν Πρασίνων διασώζει μέχρι του φόρου εἶθ' οὕτως τὸ μέρος τῶν Βενέτων τῆς πολιτικῆς μέχρι τοῦ πραι τωρίου καὶ πάλιν τοῦ μιλίου· μέρος Βενέτων τῆς πολιτικῆς μέχρι τῆς καμάρας τοῦ μιλίου· τῆς πολιτικῆς τὸ μέρος τῶν Βενέτων δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῷ μιλίῳ, ἔχουν ἐν τῇ καμάρᾳ, καὶ διασώσ ζουσι μέχρι τοῦ μαρμαρωτοῦ· τῶν περατικῶν μερῶν Πρασίνων δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῷ μαρμαρωτῷ καὶ διασώζουσι μέχρι τοῦ ζευξίππου· τῆς πολιτικῆς τὸ μέρος τῶν Πρασίνων δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῷ ζευξίππῳ καὶ διασώζουσι μέχρι τῆς χαλκῆς, τῶν περατικῶν μερῶν Βενέτων δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῇ χαλκῇ, καὶ εἶθ' οὕτως πεζεύουσιν ἅπαντες, καὶ μένει ἔφιππος μόνος ὁ βασιλεύς. ζ'. Ιστέον δὲ, ὅτι ἓν ἕκαστον μέρος ἐν ἑκάστῃ αὐτῶν δοχῇ λέγει τὰ κατὰ συνήθειαν ἄκτα, ἐν δὲ τῇ προπομπῇ λέγει ἔμπροσθεν δρομικά, εἰ τύχῃ ἀπὸ κελεύσεως, λέγει καὶ ἀπελατικούς. Κἀκεῖθεν δηρι γευόμενος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ πάντων, ὡς προείρηται, διέρχεται διὰ τῶν κορτινῶν μέχρι τῆς ἔνδον πύλης τῶν ἐκσκουβίτων, ἐν ᾗ γίνεται ἡ τῶν σκριβώνων προβολή, ἐν δὲ τῇ αὐτῇ πύλῃ πεζεύει ὁ βασιλεὺς, διελθὼν μέχρι τῶν τριῶν πυλῶν τοῦ κονσιστωρίου μένουσι δὲ ἐκεῖσε οἱ τῆς συγκλήτου, ὑπερευχόμενοι τὸν βασιλέα. Ὁ δὲ βασιλεὺς εἰσέρχεται τὴν μέσην πύλην πρὸς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου, καὶ μένουσιν ἐκεῖ πατρίκιοι καὶ στρατηγοί, ὑπερευχόμενοι καὶ αὐτοὶ ὁμοίως. Τοῦ δὲ βασιλέως εἰσελθόντος τὴν χαλκήν πύλην τοῦ Κυρίου, εὐθέως κλείουσι τὰς θύρας οἱ τοῦ κουβουκλείου καὶ ὑπερεύχονται τὸν βασιλέα, καὶ λα βόντος τοῦ πραιποσίτου τὴν τιάραν 4 ἀπὸ τῆς κεφα λῆς τοῦ βασιλέως, εἰσέρχεται ὁ βασιλεὺς καὶ ἵσταται ἔμπροσθεν τῶν ἁγίων θυρῶν, ἅψας δὲ κηροὺς καὶ εὐξάμενος, διέρχεται διὰ τῶν διαβατικῶν τοῦ Κυρίου καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ ἡμικυκλίῳ τοῦ τρικόγχου. Διελθὼν δὲ διὰ τῶν διαβατικῶν τῶν ἁγίων μ', εἰσέρ χεται ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ, καὶ στάντες οἱ τοῦ κου. βουκλείου ἅπαντες ἐν νῷ χρυσοτρικλίνῳ ὑπερεύχονται τὸν βασιλέα·. Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους ὁ Θεὸς ἀγάγοι τὴν βασιλείαν ὑμῶν,» καὶ ἐξέρχονται. Ζ΄. Δεῖ εἰδέναι καὶ τοῦτο, ἀνὰ πόσων δοχῶν δέχον ται τὰ μέρη ἐν ταύτῃ τῇ προελεύσει. Ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ήγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, μετὰ δ τοῦ περατικοῦ αὐτου δήμου τῶν Βενέτων δέχεται 80 χὰς τρεῖς· ὁ δημοκράτης τῶν Πρασίνων, ἤγουν ὁ ἐκσκούβιτος, μετὰ τοῦ περατικοῦ αὐτοῦ δήμου δέχε ται δοχὰς δύο. Ο δήμαρχος τῶν Βενέτων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ λευκοῦ δέχεται δοχὰς ἑπτά. Ο δήμαρχος τῶν Πρασίνων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ ῥουσίου δέχεται δοχὰς ε'. Ὁμοῦ δοχῶν ιζ'. ΚΕΦΑΛ. ΙΗ'. "Όσα δεῖ παραφυλάττειν τῇ ἑορτῇ καὶ προελεύσει τῆς ἁγίας Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ᾿Αναλήψεως. Α΄. Προέρχονται ἅπαντες οἱ ἄρχοντες ἐννύχιοι ἐν τῷ παλατίῳ ἀπὸ σκαραμαγγίων, καὶ εἰ κελεύει ὁ βα σιλεὺς ἀπελθεῖν διὰ τοῦ πλοὸς κατὰ συνήθειαν, 24 στιάραν τῆς πολιτικῆς μερίδος, ἀγέλης πληθύος τοῦ μέρους τῶν Πρασίνων,

ἐν τῷ μοδίῳ καὶ διασώζουσι μέχρι τοῦ ταύρου, κάτ κεῖθεν τὸ μέρος τῆς πολιτικῆς τῶν Βενέτων διασώζει μέχρι τῶν ἀρτοπολίων. Εἴθ' οὕτως τὸ μέρος τῶν Πρασίνων διασώζει μέχρι του φόρου εἶθ' οὕτως τὸ μέρος τῶν Βενέτων τῆς πολιτικῆς μέχρι τοῦ πραι τωρίου καὶ πάλιν τοῦ μιλίου· μέρος Βενέτων τῆς πολιτικῆς μέχρι τῆς καμάρας τοῦ μιλίου· τῆς πολιτικῆς τὸ μέρος τῶν Βενέτων δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῷ μιλίῳ, ἔχουν ἐν τῇ καμάρᾳ, καὶ διασώσ ζουσι μέχρι τοῦ μαρμαρωτοῦ· τῶν περατικῶν μερῶν Πρασίνων δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῷ μαρμαρωτῷ καὶ διασώζουσι μέχρι τοῦ ζευξίππου· τῆς πολιτικῆς τὸ μέρος τῶν Πρασίνων δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῷ ζευξίππῳ καὶ διασώζουσι μέχρι τῆς χαλκῆς, τῶν περατικῶν μερῶν Βενέτων δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῇ χαλκῇ, καὶ εἶθ' οὕτως πεζεύουσιν ἅπαντες, καὶ μένει ἔφιππος μόνος ὁ βασιλεύς. ζ'. Ιστέον δὲ, ὅτι ἓν ἕκαστον μέρος ἐν ἑκάστῃ αὐτῶν δοχῇ λέγει τὰ κατὰ συνήθειαν ἄκτα, ἐν δὲ τῇ προπομπῇ λέγει ἔμπροσθεν δρομικά, εἰ τύχῃ ἀπὸ κελεύσεως, λέγει καὶ ἀπελατικούς. Κἀκεῖθεν δηρι γευόμενος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ πάντων, ὡς προείρηται, διέρχεται διὰ τῶν κορτινῶν μέχρι τῆς ἔνδον πύλης τῶν ἐκσκουβίτων, ἐν ᾗ γίνεται ἡ τῶν σκριβώνων προβολή, ἐν δὲ τῇ αὐτῇ πύλῃ πεζεύει ὁ βασιλεὺς, διελθὼν μέχρι τῶν τριῶν πυλῶν τοῦ κονσιστωρίου μένουσι δὲ ἐκεῖσε οἱ τῆς συγκλήτου, ὑπερευχόμενοι τὸν βασιλέα. Ὁ δὲ βασιλεὺς εἰσέρχεται τὴν μέσην πύλην πρὸς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου, καὶ μένουσιν ἐκεῖ πατρίκιοι καὶ στρατηγοί, ὑπερευχόμενοι καὶ αὐτοὶ ὁμοίως. Τοῦ δὲ βασιλέως εἰσελθόντος τὴν χαλκήν πύλην τοῦ Κυρίου, εὐθέως κλείουσι τὰς θύρας οἱ τοῦ κουβουκλείου καὶ ὑπερεύχονται τὸν βασιλέα, καὶ λα βόντος τοῦ πραιποσίτου τὴν τιάραν 4 ἀπὸ τῆς κεφα λῆς τοῦ βασιλέως, εἰσέρχεται ὁ βασιλεὺς καὶ ἵσταται ἔμπροσθεν τῶν ἁγίων θυρῶν, ἅψας δὲ κηροὺς καὶ εὐξάμενος, διέρχεται διὰ τῶν διαβατικῶν τοῦ Κυρίου καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ ἡμικυκλίῳ τοῦ τρικόγχου. Διελθὼν δὲ διὰ τῶν διαβατικῶν τῶν ἁγίων μ', εἰσέρ χεται ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ, καὶ στάντες οἱ τοῦ κου. βουκλείου ἅπαντες ἐν νῷ χρυσοτρικλίνῳ ὑπερεύχονται τὸν βασιλέα·. Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους ὁ Θεὸς ἀγάγοι τὴν βασιλείαν ὑμῶν,» καὶ ἐξέρχονται. Ζ΄. Δεῖ εἰδέναι καὶ τοῦτο, ἀνὰ πόσων δοχῶν δέχον ται τὰ μέρη ἐν ταύτῃ τῇ προελεύσει. Ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ήγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, μετὰ δ τοῦ περατικοῦ αὐτου δήμου τῶν Βενέτων δέχεται 80 χὰς τρεῖς· ὁ δημοκράτης τῶν Πρασίνων, ἤγουν ὁ ἐκσκούβιτος, μετὰ τοῦ περατικοῦ αὐτοῦ δήμου δέχε ται δοχὰς δύο. Ο δήμαρχος τῶν Βενέτων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ λευκοῦ δέχεται δοχὰς ἑπτά. Ο δήμαρχος τῶν Πρασίνων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ ῥουσίου δέχεται δοχὰς ε'. Ὁμοῦ δοχῶν ιζ'. ΚΕΦΑΛ. ΙΗ'. "Όσα δεῖ παραφυλάττειν τῇ ἑορτῇ καὶ προελεύσει τῆς ἁγίας Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ᾿Αναλήψεως. Α΄. Προέρχονται ἅπαντες οἱ ἄρχοντες ἐννύχιοι ἐν τῷ παλατίῳ ἀπὸ σκαραμαγγίων, καὶ εἰ κελεύει ὁ βα σιλεὺς ἀπελθεῖν διὰ τοῦ πλοὸς κατὰ συνήθειαν, 24 στιάραν τῆς πολιτικῆς μερίδος, ἀγέλης πληθύος τοῦ μέρους τῶν Πρασίνων,

ἐν τῷ μοδίῳ καὶ διασώζουσι μέχρι τοῦ ταύρου, κάτ κεῖθεν τὸ μέρος τῆς πολιτικῆς τῶν Βενέτων διασώζει μέχρι τῶν ἀρτοπολίων. Εἴθ' οὕτως τὸ μέρος τῶν Πρασίνων διασώζει μέχρι του φόρου εἶθ' οὕτως τὸ μέρος τῶν Βενέτων τῆς πολιτικῆς μέχρι τοῦ πραι τωρίου καὶ πάλιν τοῦ μιλίου· μέρος Βενέτων τῆς πολιτικῆς μέχρι τῆς καμάρας τοῦ μιλίου· τῆς πολιτικῆς τὸ μέρος τῶν Βενέτων δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῷ μιλίῳ, ἔχουν ἐν τῇ καμάρᾳ, καὶ διασώσ ζουσι μέχρι τοῦ μαρμαρωτοῦ· τῶν περατικῶν μερῶν Πρασίνων δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῷ μαρμαρωτῷ καὶ διασώζουσι μέχρι τοῦ ζευξίππου· τῆς πολιτικῆς τὸ μέρος τῶν Πρασίνων δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῷ ζευξίππῳ καὶ διασώζουσι μέχρι τῆς χαλκῆς, τῶν περατικῶν μερῶν Βενέτων δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῇ χαλκῇ, καὶ εἶθ' οὕτως πεζεύουσιν ἅπαντες, καὶ μένει ἔφιππος μόνος ὁ βασιλεύς. ζ'. Ιστέον δὲ, ὅτι ἓν ἕκαστον μέρος ἐν ἑκάστῃ αὐτῶν δοχῇ λέγει τὰ κατὰ συνήθειαν ἄκτα, ἐν δὲ τῇ προπομπῇ λέγει ἔμπροσθεν δρομικά, εἰ τύχῃ ἀπὸ κελεύσεως, λέγει καὶ ἀπελατικούς. Κἀκεῖθεν δηρι γευόμενος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ πάντων, ὡς προείρηται, διέρχεται διὰ τῶν κορτινῶν μέχρι τῆς ἔνδον πύλης τῶν ἐκσκουβίτων, ἐν ᾗ γίνεται ἡ τῶν σκριβώνων προβολή, ἐν δὲ τῇ αὐτῇ πύλῃ πεζεύει ὁ βασιλεὺς, διελθὼν μέχρι τῶν τριῶν πυλῶν τοῦ κονσιστωρίου μένουσι δὲ ἐκεῖσε οἱ τῆς συγκλήτου, ὑπερευχόμενοι τὸν βασιλέα. Ὁ δὲ βασιλεὺς εἰσέρχεται τὴν μέσην πύλην πρὸς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου, καὶ μένουσιν ἐκεῖ πατρίκιοι καὶ στρατηγοί, ὑπερευχόμενοι καὶ αὐτοὶ ὁμοίως. Τοῦ δὲ βασιλέως εἰσελθόντος τὴν χαλκήν πύλην τοῦ Κυρίου, εὐθέως κλείουσι τὰς θύρας οἱ τοῦ κουβουκλείου καὶ ὑπερεύχονται τὸν βασιλέα, καὶ λα βόντος τοῦ πραιποσίτου τὴν τιάραν 4 ἀπὸ τῆς κεφα λῆς τοῦ βασιλέως, εἰσέρχεται ὁ βασιλεὺς καὶ ἵσταται ἔμπροσθεν τῶν ἁγίων θυρῶν, ἅψας δὲ κηροὺς καὶ εὐξάμενος, διέρχεται διὰ τῶν διαβατικῶν τοῦ Κυρίου καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ ἡμικυκλίῳ τοῦ τρικόγχου. Διελθὼν δὲ διὰ τῶν διαβατικῶν τῶν ἁγίων μ', εἰσέρ χεται ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ, καὶ στάντες οἱ τοῦ κου. βουκλείου ἅπαντες ἐν νῷ χρυσοτρικλίνῳ ὑπερεύχονται τὸν βασιλέα·. Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους ὁ Θεὸς ἀγάγοι τὴν βασιλείαν ὑμῶν,» καὶ ἐξέρχονται. Ζ΄. Δεῖ εἰδέναι καὶ τοῦτο, ἀνὰ πόσων δοχῶν δέχον ται τὰ μέρη ἐν ταύτῃ τῇ προελεύσει. Ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ήγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, μετὰ δ τοῦ περατικοῦ αὐτου δήμου τῶν Βενέτων δέχεται 80 χὰς τρεῖς· ὁ δημοκράτης τῶν Πρασίνων, ἤγουν ὁ ἐκσκούβιτος, μετὰ τοῦ περατικοῦ αὐτοῦ δήμου δέχε ται δοχὰς δύο. Ο δήμαρχος τῶν Βενέτων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ λευκοῦ δέχεται δοχὰς ἑπτά. Ο δήμαρχος τῶν Πρασίνων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ ῥουσίου δέχεται δοχὰς ε'. Ὁμοῦ δοχῶν ιζ'. ΚΕΦΑΛ. ΙΗ'. "Όσα δεῖ παραφυλάττειν τῇ ἑορτῇ καὶ προελεύσει τῆς ἁγίας Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ᾿Αναλήψεως. Α΄. Προέρχονται ἅπαντες οἱ ἄρχοντες ἐννύχιοι ἐν τῷ παλατίῳ ἀπὸ σκαραμαγγίων, καὶ εἰ κελεύει ὁ βα σιλεὺς ἀπελθεῖν διὰ τοῦ πλοὸς κατὰ συνήθειαν, 24 στιάραν τῆς πολιτικῆς μερίδος, ἀγέλης πληθύος τοῦ μέρους τῶν Πρασίνων,

ἐν τῷ μοδίῳ καὶ διασώζουσι μέχρι τοῦ ταύρου, κάτ κεῖθεν τὸ μέρος τῆς πολιτικῆς τῶν Βενέτων διασώζει μέχρι τῶν ἀρτοπολίων. Εἴθ' οὕτως τὸ μέρος τῶν Πρασίνων διασώζει μέχρι του φόρου εἶθ' οὕτως τὸ μέρος τῶν Βενέτων τῆς πολιτικῆς μέχρι τοῦ πραι τωρίου καὶ πάλιν τοῦ μιλίου· μέρος Βενέτων τῆς πολιτικῆς μέχρι τῆς καμάρας τοῦ μιλίου· τῆς πολιτικῆς τὸ μέρος τῶν Βενέτων δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῷ μιλίῳ, ἔχουν ἐν τῇ καμάρᾳ, καὶ διασώσ ζουσι μέχρι τοῦ μαρμαρωτοῦ· τῶν περατικῶν μερῶν Πρασίνων δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῷ μαρμαρωτῷ καὶ διασώζουσι μέχρι τοῦ ζευξίππου· τῆς πολιτικῆς τὸ μέρος τῶν Πρασίνων δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῷ ζευξίππῳ καὶ διασώζουσι μέχρι τῆς χαλκῆς, τῶν περατικῶν μερῶν Βενέτων δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῇ χαλκῇ, καὶ εἶθ' οὕτως πεζεύουσιν ἅπαντες, καὶ μένει ἔφιππος μόνος ὁ βασιλεύς. ζ'. Ιστέον δὲ, ὅτι ἓν ἕκαστον μέρος ἐν ἑκάστῃ αὐτῶν δοχῇ λέγει τὰ κατὰ συνήθειαν ἄκτα, ἐν δὲ τῇ προπομπῇ λέγει ἔμπροσθεν δρομικά, εἰ τύχῃ ἀπὸ κελεύσεως, λέγει καὶ ἀπελατικούς. Κἀκεῖθεν δηρι γευόμενος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ πάντων, ὡς προείρηται, διέρχεται διὰ τῶν κορτινῶν μέχρι τῆς ἔνδον πύλης τῶν ἐκσκουβίτων, ἐν ᾗ γίνεται ἡ τῶν σκριβώνων προβολή, ἐν δὲ τῇ αὐτῇ πύλῃ πεζεύει ὁ βασιλεὺς, διελθὼν μέχρι τῶν τριῶν πυλῶν τοῦ κονσιστωρίου μένουσι δὲ ἐκεῖσε οἱ τῆς συγκλήτου, ὑπερευχόμενοι τὸν βασιλέα. Ὁ δὲ βασιλεὺς εἰσέρχεται τὴν μέσην πύλην πρὸς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου, καὶ μένουσιν ἐκεῖ πατρίκιοι καὶ στρατηγοί, ὑπερευχόμενοι καὶ αὐτοὶ ὁμοίως. Τοῦ δὲ βασιλέως εἰσελθόντος τὴν χαλκήν πύλην τοῦ Κυρίου, εὐθέως κλείουσι τὰς θύρας οἱ τοῦ κουβουκλείου καὶ ὑπερεύχονται τὸν βασιλέα, καὶ λα βόντος τοῦ πραιποσίτου τὴν τιάραν 4 ἀπὸ τῆς κεφα λῆς τοῦ βασιλέως, εἰσέρχεται ὁ βασιλεὺς καὶ ἵσταται ἔμπροσθεν τῶν ἁγίων θυρῶν, ἅψας δὲ κηροὺς καὶ εὐξάμενος, διέρχεται διὰ τῶν διαβατικῶν τοῦ Κυρίου καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ ἡμικυκλίῳ τοῦ τρικόγχου. Διελθὼν δὲ διὰ τῶν διαβατικῶν τῶν ἁγίων μ', εἰσέρ χεται ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ, καὶ στάντες οἱ τοῦ κου. βουκλείου ἅπαντες ἐν νῷ χρυσοτρικλίνῳ ὑπερεύχονται τὸν βασιλέα·. Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους ὁ Θεὸς ἀγάγοι τὴν βασιλείαν ὑμῶν,» καὶ ἐξέρχονται. Ζ΄. Δεῖ εἰδέναι καὶ τοῦτο, ἀνὰ πόσων δοχῶν δέχον ται τὰ μέρη ἐν ταύτῃ τῇ προελεύσει. Ὁ δημοκράτης τῶν Βενέτων, ήγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, μετὰ δ τοῦ περατικοῦ αὐτου δήμου τῶν Βενέτων δέχεται 80 χὰς τρεῖς· ὁ δημοκράτης τῶν Πρασίνων, ἤγουν ὁ ἐκσκούβιτος, μετὰ τοῦ περατικοῦ αὐτοῦ δήμου δέχε ται δοχὰς δύο. Ο δήμαρχος τῶν Βενέτων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ λευκοῦ δέχεται δοχὰς ἑπτά. Ο δήμαρχος τῶν Πρασίνων μετὰ τοῦ δήμου τοῦ ῥουσίου δέχεται δοχὰς ε'. Ὁμοῦ δοχῶν ιζ'. ΚΕΦΑΛ. ΙΗ'. "Όσα δεῖ παραφυλάττειν τῇ ἑορτῇ καὶ προελεύσει τῆς ἁγίας Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ᾿Αναλήψεως. Α΄. Προέρχονται ἅπαντες οἱ ἄρχοντες ἐννύχιοι ἐν τῷ παλατίῳ ἀπὸ σκαραμαγγίων, καὶ εἰ κελεύει ὁ βα σιλεὺς ἀπελθεῖν διὰ τοῦ πλοὸς κατὰ συνήθειαν, 24 στιάραν τῆς πολιτικῆς μερίδος, ἀγέλης πληθύος τοῦ μέρους τῶν Πρασίνων,

«καὶ δέχονται αὐτὸν ἐκεῖσε οἵ τε πατρίκιοι καὶ στρατο ηγοὶ ἀπὸ χρυσοτάβλων χλανιδίων, καὶ πεσόντες, νεύει ὁ πραιπόσιτος ἀπὸ κελεύσεως τῷ τῆς καταστά σεως καὶ λέγει· Κελεύσατε· αὐτοὶ δὲ ὑπερεύχον ται· Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθούς χρόνους. Καὶ δη ριγευόμενος ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε ὑπό τε τῶν ἀρχόντων τοῦ «κουβουκλείου καὶ τῆς συγκλήτου, κατέρχεται δι' οὗ ;»: 66 «» καὶ ἀνῆλθε κοχλιοῦ, καὶ δέχονται πάλιν ἐν τῷ πλη ρώματι τοῦ κοχλιοῦ οἱ τε πατρίκιοι καὶ στρατηγοί ἅμα τῇ συγκλήτῳ, καὶ πάλιν λαβὼν νεῦμα ὁ πρα «» πόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, νεύει τῷ σιλεντιαρίῳ, κἀκεῖνος λέγει· Κελεύσατε· αὐτοὶ δὲ ὑπερεύχον ται τὸν βασιλέα· Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρό νους. Καὶ δηριγευόμενος ὑπ' αὐτῶν ὁ βασιλεὺς, ἐξέρχεται τὴν πύλην τοῦ λουτῆρος, φωνοῦντος κατά τὸ σύνηθες τοῦ τῆς καταστάσεως το, Καπλάτε, Δό μηνι, καὶ δέχεται εὐθέως ὁ δημοκράτης τῶν Βενέ των, ήγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, καὶ ἐπιδίδωσι τῷ βασιλεῖ κρατούμενος ὑπὸ τοῦ τῆς καταστά σεως, σταυρούς ροδοπλόκους, καὶ μετ' ὀλίγον δέχεται ὁ δήμαρχος τῶν Βενέτων, κρατούμενος δὲ καὶ αὐτὸς ὑπὸ τοῦ τῆς καταστάσεως, ἐπιδίδωσι τῷ βασιλεῖ σταυροὺς καὶ ὀσφράδια ὡς προείρηται, καὶ εὐθέως ἄρχεται ὁ νοτάριος τοῦ αὐτοῦ μέρους λέγειν τοὺς ἰάμβους τῆς ἑορτῆς. Ἐν δὲ τῇ ἔξω πύλῃ δέχεται ὁ δημοκράτης τῶν Πρασίνων, ἤγουν ὁ δομέστικος τῶν ἐκσκουβίτων, ἐπιδίδωσι δὲ καὶ αὐτὸς τῷ βασιλεῖ κρατούμενος ὑπὸ τοῦ τῆς καταστάσεως, σταυρούς ῥοδοπλόκους καὶ ὀσφράδια. Εἶτα δέχεται ὁ δήμαρχος τῶν Πρασίνων, ἐπιδίδωσι δὲ καὶ αὐτὸς τῷ βασιλεῖ ως καὶ οἱ πρὸ αὐτοῦ. 28 ἐπιδίδωσι Γ΄. Καὶ μικρὸν ὑπεξελθὼν ὁ βασιλεὺς ἀπὸ τῆς δου χῆς τῶν Πρασίνων, δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀνωτέρω εἰρημένων, δέχεται τὴν λιτὴν, καὶ ἅψας κηρούς, εὔχεται ἐν τῷ τιμίῳ σταυρῷ καὶ προσκυνεῖ τό τε ἄχραντον Εὐαγγέλιον καὶ αὐτὸν τὸν τίμιον σταυρόν. Καὶ εἶθ' οὕτως προσκυνοῦσιν ἀμφότεροι ἀλλήλους, καὶ ἀσπασάμενοι, ὑποστρέφει ὁ βασιλεὺς, καὶ δηρι γευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, πα τρικίων τε καὶ στρατηγῶν καὶ τῆς συγκλήτου, διέρ χεται ἔμπροσθεν τῆς λιτῆς, καὶ εἰσελθὼν διὰ τῆς μέσης πύλης τοῦ λουτῆρος, εἰσέρχεται ἐν τῷ νάρθηκε καὶ καθέζεται ἐπὶ σελλίου προσμένων, μέχρις ἂν καταλάβῃ ἡ λιτὴ μετὰ τοῦ πατριάρχου. Καὶ καταλα κρατούμενος ἐπιδιδοῦσι - κρατούμενοι * ὑπὸ τοῦ ὑπ' αὐτοῦ Οσφράδια. ἀνὰ ἑνὸς βαίου ἔχοντος φοινικόφυλλα καὶ σάμψυχα καὶ ἕτερα εὐώδη ἄνθη, οἷα ὁ τότε παρέχει καιρός

«καὶ δέχονται αὐτὸν ἐκεῖσε οἵ τε πατρίκιοι καὶ στρατο ηγοὶ ἀπὸ χρυσοτάβλων χλανιδίων, καὶ πεσόντες, νεύει ὁ πραιπόσιτος ἀπὸ κελεύσεως τῷ τῆς καταστά σεως καὶ λέγει· Κελεύσατε· αὐτοὶ δὲ ὑπερεύχον ται· Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθούς χρόνους. Καὶ δη ριγευόμενος ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε ὑπό τε τῶν ἀρχόντων τοῦ «κουβουκλείου καὶ τῆς συγκλήτου, κατέρχεται δι' οὗ ;»: 66 «» καὶ ἀνῆλθε κοχλιοῦ, καὶ δέχονται πάλιν ἐν τῷ πλη ρώματι τοῦ κοχλιοῦ οἱ τε πατρίκιοι καὶ στρατηγοί ἅμα τῇ συγκλήτῳ, καὶ πάλιν λαβὼν νεῦμα ὁ πρα «» πόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, νεύει τῷ σιλεντιαρίῳ, κἀκεῖνος λέγει· Κελεύσατε· αὐτοὶ δὲ ὑπερεύχον ται τὸν βασιλέα· Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρό νους. Καὶ δηριγευόμενος ὑπ' αὐτῶν ὁ βασιλεὺς, ἐξέρχεται τὴν πύλην τοῦ λουτῆρος, φωνοῦντος κατά τὸ σύνηθες τοῦ τῆς καταστάσεως το, Καπλάτε, Δό μηνι, καὶ δέχεται εὐθέως ὁ δημοκράτης τῶν Βενέ των, ήγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν, καὶ ἐπιδίδωσι τῷ βασιλεῖ κρατούμενος ὑπὸ τοῦ τῆς καταστά σεως, σταυρούς ροδοπλόκους, καὶ μετ' ὀλίγον δέχεται ὁ δήμαρχος τῶν Βενέτων, κρατούμενος δὲ καὶ αὐτὸς ὑπὸ τοῦ τῆς καταστάσεως, ἐπιδίδωσι τῷ βασιλεῖ σταυροὺς καὶ ὀσφράδια ὡς προείρηται, καὶ εὐθέως ἄρχεται ὁ νοτάριος τοῦ αὐτοῦ μέρους λέγειν τοὺς ἰάμβους τῆς ἑορτῆς. Ἐν δὲ τῇ ἔξω πύλῃ δέχεται ὁ δημοκράτης τῶν Πρασίνων, ἤγουν ὁ δομέστικος τῶν ἐκσκουβίτων, ἐπιδίδωσι δὲ καὶ αὐτὸς τῷ βασιλεῖ κρατούμενος ὑπὸ τοῦ τῆς καταστάσεως, σταυρούς ῥοδοπλόκους καὶ ὀσφράδια. Εἶτα δέχεται ὁ δήμαρχος τῶν Πρασίνων, ἐπιδίδωσι δὲ καὶ αὐτὸς τῷ βασιλεῖ ως καὶ οἱ πρὸ αὐτοῦ. 28 ἐπιδίδωσι Γ΄. Καὶ μικρὸν ὑπεξελθὼν ὁ βασιλεὺς ἀπὸ τῆς δου χῆς τῶν Πρασίνων, δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀνωτέρω εἰρημένων, δέχεται τὴν λιτὴν, καὶ ἅψας κηρούς, εὔχεται ἐν τῷ τιμίῳ σταυρῷ καὶ προσκυνεῖ τό τε ἄχραντον Εὐαγγέλιον καὶ αὐτὸν τὸν τίμιον σταυρόν. Καὶ εἶθ' οὕτως προσκυνοῦσιν ἀμφότεροι ἀλλήλους, καὶ ἀσπασάμενοι, ὑποστρέφει ὁ βασιλεὺς, καὶ δηρι γευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, πα τρικίων τε καὶ στρατηγῶν καὶ τῆς συγκλήτου, διέρ χεται ἔμπροσθεν τῆς λιτῆς, καὶ εἰσελθὼν διὰ τῆς μέσης πύλης τοῦ λουτῆρος, εἰσέρχεται ἐν τῷ νάρθηκε καὶ καθέζεται ἐπὶ σελλίου προσμένων, μέχρις ἂν καταλάβῃ ἡ λιτὴ μετὰ τοῦ πατριάρχου. Καὶ καταλα κρατούμενος ἐπιδιδοῦσι - κρατούμενοι * ὑπὸ τοῦ ὑπ' αὐτοῦ Οσφράδια. ἀνὰ ἑνὸς βαίου ἔχοντος φοινικόφυλλα καὶ σάμψυχα καὶ ἕτερα εὐώδη ἄνθη, οἷα ὁ τότε παρέχει καιρός

βούσης τῆς λιτῆς, ἀνίσταται ὁ βασιλεὺς, καὶ προσ κυνήσαντες ἀμφότεροι καὶ ἀσπασάμενοι ἀπέρχονται καὶ ἵστανται ἐν τῷ οὐδῷ 10 τῶν βασιλικῶν πυλῶν, καὶ λαβὼν κηροὺς παρὰ τοῦ πραιποσίτου ὁ βασιλεὺς, εὔχεται ἐκεῖσε, ὁ δὲ πατριάρχης ἐκτελεῖ τὴν εὐχὴν τῆς εἰσόδου τῆς θείας λειτουργίας. Ευξάμενος δὲ ὁ βασιλεὺς, ἐπιδίδωσι τοὺς κηροὺς τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ τελέσαντος τοῦ πατριάρχου τὴν εὐχὴν, προσκυνεῖ ὁ βασιλεὺς τὸ ἄχραντον Εὐαγγέλιον καὶ τὸν τίμιον σταυρὸν, καὶ ἐπιλαβόμενος τῆς χειρὸς τοῦ πατριάρχου καὶ δηρι γευόμενος ὑπὸ τῶν προειρημένων πάντων, διέρχον ται ἀμφότεροι μέσον διὰ τοῦ ναοῦ καὶ διὰ τῆς δεξιᾶς πλαγίας τοῦ ἄμβωνος, εἰσέρχονται ἀμφότεροι, ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, ἔν τῇ σωλέᾳ καὶ οἱ ἄρ χοντες τοῦ κουβουκλείου, οἱ δὲ λοιποὶ μένουσιν ἔξω τῆς σωλέας ἐστῶτες ἔνθεν κἀκεῖσε. Ελθόντες δὲ μέχρι τῶν ἁγίων θυρῶν, ὁ μὲν πατριάρχης εἰσέρχε ται εἰς τὸ θυσιαστήριον, ὅ τε βασιλεὺς ἵσταται ἔμε προσθεν τῶν ἁγίων θυρῶν, καὶ ἅψας κηρούς εὔχεται καὶ ἐπιδίδωσιν αὐτοὺς τῷ πραιποσίτῳ, καὶ προσκυ νήσας τὰς ἁγίας θύρας, εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον καὶ προσκυνεῖ τὴν ἁγίαν τράπεζαν καὶ ἐπιτίθη σιν ἐπ᾿ αὐτῇ ἀποκόμβιον, καὶ ἐξελθὼν ἐκ τοῦ θυσιαστηρίου, δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἐξ ἔθους, διέρχεται διὰ τοῦ δεξιοῦ μέρους τοῦ ναοῦ καὶ ἀνέρχεται διὰ τοῦ προειρημένου κοχλιοῦ ἐν τοῖς κατηχουμενίοις, καὶ ἀπελθὼν τελεῖ ἐν τῷ εἰθισμένῳ τόπῳ τὴν θείαν λειτουργίαν. δ Δ΄. Καὶ ἐν τῷ καιρῷ τῆς θείας κοινωνίας ἀποστέλ λει ὁ πραιπόσιτος ἀπὸ κελεύσεως σιλεντιαρίους, καὶ προσκαλοῦνται τὸν πατριάρχην, καὶ ἀνέρχεται διὰ τοῦ αὐτοῦ κοχλιοῦ, καὶ διελθὼν διὰ τῶν κατηχουμε νίων, ἀπέρχεται ἐν τῷ συνήθει τόπῳ, ἔνθα καὶ τὸ ἀντιμίσιον, καὶ κοινωνεῖ ὁ Βασιλεὺς ἐκ τῶν τοῦ πα τριάρχου χειρῶν, καὶ εἶθ᾽ οὕτως ἀπέρχεται ὁ πατρι άρχης, καὶ ἱστανται 31 ἐν τῷ ἀντιμισίῳ τῷ ὄντι ἀπε ἔναντι τῆς πύλης, ἐν ᾧ ἀριστᾷ τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ὁ βασιλεὺς, καὶ κοινωνοῦσιν ἐκεῖσε οἱ συνήθεις ἄρ χοντες, καὶ εἶθ' οὕτως κατέρχεται ὁ πατριάρχης πρὸς τὸ ἐκτελέσαι τὴν θείαν λειτουργίαν. Ὁ δὲ βα σιλεὺς ἀπέρχεται διὰ τοῦ τρικλίνου, ἐν ᾧ ἀριστᾷ, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτῶνι αὐτοῦ. Τελεσθείσης δὲ τῆς θείας λειτουργίας, αποστέλλονται σιλεντιάριοι παρὰ τοῦ πραιποσίτου ἀπὸ κελεύσεως, καὶ προσκα λοῦνται τὸν πατριάρχην. Ὁ δὲ πατριάρχης ανέρχε ται, κρατούμενος ὑπὸ τῶν σιλεντιαρίων, διὰ τοῦ προειρημένου κοχλιοῦ καὶ εἰσέρχεται ἐν τοῖς κατα ηχουμενίοις, κἀκεῖσε μικρὸν προσμείναντος, εἰσέρχε ται ὁ πραιπόσιτος καὶ δηλοῖ τῷ βασιλεῖ, καὶ λαβὼν νεῦμα παρὰ τοῦ βασιλέως, ἐξέρχεται μετὰ τῶν ἀρ χόντων τοῦ κουβουκλείου, καὶ προσκαλοῦνται τὸν πατριάρχην, καὶ ἐνοῦται τῷ βασιλεῖ ἐν τῷ τρικλίνῳ, ἐν ᾧ καὶ τὸ κλητώριον ἡτοίμασται, καὶ εἰπόντων τὸν στίχον, ὑπεξέρχεται μικρὸν ὁ πατριάρχης καὶ ἐκβάλο λει τὸ ὠμοφόριον αὐτοῦ, ὡσαύτως καὶ ὁ βασιλεὺς ἐκβάλλει τὸ σαγίον αὐτοῦ. Καὶ καθέζονται ἀμφότε η 30 ἐν τῇ ὁδῷ Η ἵσταται 31: ὁ πατριάρχης καὶ εἰσέρχεται Ἐν ᾧ τοῦ τρικλίνου

βούσης τῆς λιτῆς, ἀνίσταται ὁ βασιλεὺς, καὶ προσ κυνήσαντες ἀμφότεροι καὶ ἀσπασάμενοι ἀπέρχονται καὶ ἵστανται ἐν τῷ οὐδῷ 10 τῶν βασιλικῶν πυλῶν, καὶ λαβὼν κηροὺς παρὰ τοῦ πραιποσίτου ὁ βασιλεὺς, εὔχεται ἐκεῖσε, ὁ δὲ πατριάρχης ἐκτελεῖ τὴν εὐχὴν τῆς εἰσόδου τῆς θείας λειτουργίας. Ευξάμενος δὲ ὁ βασιλεὺς, ἐπιδίδωσι τοὺς κηροὺς τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ τελέσαντος τοῦ πατριάρχου τὴν εὐχὴν, προσκυνεῖ ὁ βασιλεὺς τὸ ἄχραντον Εὐαγγέλιον καὶ τὸν τίμιον σταυρὸν, καὶ ἐπιλαβόμενος τῆς χειρὸς τοῦ πατριάρχου καὶ δηρι γευόμενος ὑπὸ τῶν προειρημένων πάντων, διέρχον ται ἀμφότεροι μέσον διὰ τοῦ ναοῦ καὶ διὰ τῆς δεξιᾶς πλαγίας τοῦ ἄμβωνος, εἰσέρχονται ἀμφότεροι, ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, ἔν τῇ σωλέᾳ καὶ οἱ ἄρ χοντες τοῦ κουβουκλείου, οἱ δὲ λοιποὶ μένουσιν ἔξω τῆς σωλέας ἐστῶτες ἔνθεν κἀκεῖσε. Ελθόντες δὲ μέχρι τῶν ἁγίων θυρῶν, ὁ μὲν πατριάρχης εἰσέρχε ται εἰς τὸ θυσιαστήριον, ὅ τε βασιλεὺς ἵσταται ἔμε προσθεν τῶν ἁγίων θυρῶν, καὶ ἅψας κηρούς εὔχεται καὶ ἐπιδίδωσιν αὐτοὺς τῷ πραιποσίτῳ, καὶ προσκυ νήσας τὰς ἁγίας θύρας, εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον καὶ προσκυνεῖ τὴν ἁγίαν τράπεζαν καὶ ἐπιτίθη σιν ἐπ᾿ αὐτῇ ἀποκόμβιον, καὶ ἐξελθὼν ἐκ τοῦ θυσιαστηρίου, δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἐξ ἔθους, διέρχεται διὰ τοῦ δεξιοῦ μέρους τοῦ ναοῦ καὶ ἀνέρχεται διὰ τοῦ προειρημένου κοχλιοῦ ἐν τοῖς κατηχουμενίοις, καὶ ἀπελθὼν τελεῖ ἐν τῷ εἰθισμένῳ τόπῳ τὴν θείαν λειτουργίαν. δ Δ΄. Καὶ ἐν τῷ καιρῷ τῆς θείας κοινωνίας ἀποστέλ λει ὁ πραιπόσιτος ἀπὸ κελεύσεως σιλεντιαρίους, καὶ προσκαλοῦνται τὸν πατριάρχην, καὶ ἀνέρχεται διὰ τοῦ αὐτοῦ κοχλιοῦ, καὶ διελθὼν διὰ τῶν κατηχουμε νίων, ἀπέρχεται ἐν τῷ συνήθει τόπῳ, ἔνθα καὶ τὸ ἀντιμίσιον, καὶ κοινωνεῖ ὁ Βασιλεὺς ἐκ τῶν τοῦ πα τριάρχου χειρῶν, καὶ εἶθ᾽ οὕτως ἀπέρχεται ὁ πατρι άρχης, καὶ ἱστανται 31 ἐν τῷ ἀντιμισίῳ τῷ ὄντι ἀπε ἔναντι τῆς πύλης, ἐν ᾧ ἀριστᾷ τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ὁ βασιλεὺς, καὶ κοινωνοῦσιν ἐκεῖσε οἱ συνήθεις ἄρ χοντες, καὶ εἶθ' οὕτως κατέρχεται ὁ πατριάρχης πρὸς τὸ ἐκτελέσαι τὴν θείαν λειτουργίαν. Ὁ δὲ βα σιλεὺς ἀπέρχεται διὰ τοῦ τρικλίνου, ἐν ᾧ ἀριστᾷ, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτῶνι αὐτοῦ. Τελεσθείσης δὲ τῆς θείας λειτουργίας, αποστέλλονται σιλεντιάριοι παρὰ τοῦ πραιποσίτου ἀπὸ κελεύσεως, καὶ προσκα λοῦνται τὸν πατριάρχην. Ὁ δὲ πατριάρχης ανέρχε ται, κρατούμενος ὑπὸ τῶν σιλεντιαρίων, διὰ τοῦ προειρημένου κοχλιοῦ καὶ εἰσέρχεται ἐν τοῖς κατα ηχουμενίοις, κἀκεῖσε μικρὸν προσμείναντος, εἰσέρχε ται ὁ πραιπόσιτος καὶ δηλοῖ τῷ βασιλεῖ, καὶ λαβὼν νεῦμα παρὰ τοῦ βασιλέως, ἐξέρχεται μετὰ τῶν ἀρ χόντων τοῦ κουβουκλείου, καὶ προσκαλοῦνται τὸν πατριάρχην, καὶ ἐνοῦται τῷ βασιλεῖ ἐν τῷ τρικλίνῳ, ἐν ᾧ καὶ τὸ κλητώριον ἡτοίμασται, καὶ εἰπόντων τὸν στίχον, ὑπεξέρχεται μικρὸν ὁ πατριάρχης καὶ ἐκβάλο λει τὸ ὠμοφόριον αὐτοῦ, ὡσαύτως καὶ ὁ βασιλεὺς ἐκβάλλει τὸ σαγίον αὐτοῦ. Καὶ καθέζονται ἀμφότε η 30 ἐν τῇ ὁδῷ Η ἵσταται 31: ὁ πατριάρχης καὶ εἰσέρχεται Ἐν ᾧ τοῦ τρικλίνου

βούσης τῆς λιτῆς, ἀνίσταται ὁ βασιλεὺς, καὶ προσ κυνήσαντες ἀμφότεροι καὶ ἀσπασάμενοι ἀπέρχονται καὶ ἵστανται ἐν τῷ οὐδῷ 10 τῶν βασιλικῶν πυλῶν, καὶ λαβὼν κηροὺς παρὰ τοῦ πραιποσίτου ὁ βασιλεὺς, εὔχεται ἐκεῖσε, ὁ δὲ πατριάρχης ἐκτελεῖ τὴν εὐχὴν τῆς εἰσόδου τῆς θείας λειτουργίας. Ευξάμενος δὲ ὁ βασιλεὺς, ἐπιδίδωσι τοὺς κηροὺς τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ τελέσαντος τοῦ πατριάρχου τὴν εὐχὴν, προσκυνεῖ ὁ βασιλεὺς τὸ ἄχραντον Εὐαγγέλιον καὶ τὸν τίμιον σταυρὸν, καὶ ἐπιλαβόμενος τῆς χειρὸς τοῦ πατριάρχου καὶ δηρι γευόμενος ὑπὸ τῶν προειρημένων πάντων, διέρχον ται ἀμφότεροι μέσον διὰ τοῦ ναοῦ καὶ διὰ τῆς δεξιᾶς πλαγίας τοῦ ἄμβωνος, εἰσέρχονται ἀμφότεροι, ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, ἔν τῇ σωλέᾳ καὶ οἱ ἄρ χοντες τοῦ κουβουκλείου, οἱ δὲ λοιποὶ μένουσιν ἔξω τῆς σωλέας ἐστῶτες ἔνθεν κἀκεῖσε. Ελθόντες δὲ μέχρι τῶν ἁγίων θυρῶν, ὁ μὲν πατριάρχης εἰσέρχε ται εἰς τὸ θυσιαστήριον, ὅ τε βασιλεὺς ἵσταται ἔμε προσθεν τῶν ἁγίων θυρῶν, καὶ ἅψας κηρούς εὔχεται καὶ ἐπιδίδωσιν αὐτοὺς τῷ πραιποσίτῳ, καὶ προσκυ νήσας τὰς ἁγίας θύρας, εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον καὶ προσκυνεῖ τὴν ἁγίαν τράπεζαν καὶ ἐπιτίθη σιν ἐπ᾿ αὐτῇ ἀποκόμβιον, καὶ ἐξελθὼν ἐκ τοῦ θυσιαστηρίου, δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἐξ ἔθους, διέρχεται διὰ τοῦ δεξιοῦ μέρους τοῦ ναοῦ καὶ ἀνέρχεται διὰ τοῦ προειρημένου κοχλιοῦ ἐν τοῖς κατηχουμενίοις, καὶ ἀπελθὼν τελεῖ ἐν τῷ εἰθισμένῳ τόπῳ τὴν θείαν λειτουργίαν. δ Δ΄. Καὶ ἐν τῷ καιρῷ τῆς θείας κοινωνίας ἀποστέλ λει ὁ πραιπόσιτος ἀπὸ κελεύσεως σιλεντιαρίους, καὶ προσκαλοῦνται τὸν πατριάρχην, καὶ ἀνέρχεται διὰ τοῦ αὐτοῦ κοχλιοῦ, καὶ διελθὼν διὰ τῶν κατηχουμε νίων, ἀπέρχεται ἐν τῷ συνήθει τόπῳ, ἔνθα καὶ τὸ ἀντιμίσιον, καὶ κοινωνεῖ ὁ Βασιλεὺς ἐκ τῶν τοῦ πα τριάρχου χειρῶν, καὶ εἶθ᾽ οὕτως ἀπέρχεται ὁ πατρι άρχης, καὶ ἱστανται 31 ἐν τῷ ἀντιμισίῳ τῷ ὄντι ἀπε ἔναντι τῆς πύλης, ἐν ᾧ ἀριστᾷ τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ὁ βασιλεὺς, καὶ κοινωνοῦσιν ἐκεῖσε οἱ συνήθεις ἄρ χοντες, καὶ εἶθ' οὕτως κατέρχεται ὁ πατριάρχης πρὸς τὸ ἐκτελέσαι τὴν θείαν λειτουργίαν. Ὁ δὲ βα σιλεὺς ἀπέρχεται διὰ τοῦ τρικλίνου, ἐν ᾧ ἀριστᾷ, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτῶνι αὐτοῦ. Τελεσθείσης δὲ τῆς θείας λειτουργίας, αποστέλλονται σιλεντιάριοι παρὰ τοῦ πραιποσίτου ἀπὸ κελεύσεως, καὶ προσκα λοῦνται τὸν πατριάρχην. Ὁ δὲ πατριάρχης ανέρχε ται, κρατούμενος ὑπὸ τῶν σιλεντιαρίων, διὰ τοῦ προειρημένου κοχλιοῦ καὶ εἰσέρχεται ἐν τοῖς κατα ηχουμενίοις, κἀκεῖσε μικρὸν προσμείναντος, εἰσέρχε ται ὁ πραιπόσιτος καὶ δηλοῖ τῷ βασιλεῖ, καὶ λαβὼν νεῦμα παρὰ τοῦ βασιλέως, ἐξέρχεται μετὰ τῶν ἀρ χόντων τοῦ κουβουκλείου, καὶ προσκαλοῦνται τὸν πατριάρχην, καὶ ἐνοῦται τῷ βασιλεῖ ἐν τῷ τρικλίνῳ, ἐν ᾧ καὶ τὸ κλητώριον ἡτοίμασται, καὶ εἰπόντων τὸν στίχον, ὑπεξέρχεται μικρὸν ὁ πατριάρχης καὶ ἐκβάλο λει τὸ ὠμοφόριον αὐτοῦ, ὡσαύτως καὶ ὁ βασιλεὺς ἐκβάλλει τὸ σαγίον αὐτοῦ. Καὶ καθέζονται ἀμφότε η 30 ἐν τῇ ὁδῷ Η ἵσταται 31: ὁ πατριάρχης καὶ εἰσέρχεται Ἐν ᾧ τοῦ τρικλίνου

βούσης τῆς λιτῆς, ἀνίσταται ὁ βασιλεὺς, καὶ προσ κυνήσαντες ἀμφότεροι καὶ ἀσπασάμενοι ἀπέρχονται καὶ ἵστανται ἐν τῷ οὐδῷ 10 τῶν βασιλικῶν πυλῶν, καὶ λαβὼν κηροὺς παρὰ τοῦ πραιποσίτου ὁ βασιλεὺς, εὔχεται ἐκεῖσε, ὁ δὲ πατριάρχης ἐκτελεῖ τὴν εὐχὴν τῆς εἰσόδου τῆς θείας λειτουργίας. Ευξάμενος δὲ ὁ βασιλεὺς, ἐπιδίδωσι τοὺς κηροὺς τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ τελέσαντος τοῦ πατριάρχου τὴν εὐχὴν, προσκυνεῖ ὁ βασιλεὺς τὸ ἄχραντον Εὐαγγέλιον καὶ τὸν τίμιον σταυρὸν, καὶ ἐπιλαβόμενος τῆς χειρὸς τοῦ πατριάρχου καὶ δηρι γευόμενος ὑπὸ τῶν προειρημένων πάντων, διέρχον ται ἀμφότεροι μέσον διὰ τοῦ ναοῦ καὶ διὰ τῆς δεξιᾶς πλαγίας τοῦ ἄμβωνος, εἰσέρχονται ἀμφότεροι, ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, ἔν τῇ σωλέᾳ καὶ οἱ ἄρ χοντες τοῦ κουβουκλείου, οἱ δὲ λοιποὶ μένουσιν ἔξω τῆς σωλέας ἐστῶτες ἔνθεν κἀκεῖσε. Ελθόντες δὲ μέχρι τῶν ἁγίων θυρῶν, ὁ μὲν πατριάρχης εἰσέρχε ται εἰς τὸ θυσιαστήριον, ὅ τε βασιλεὺς ἵσταται ἔμε προσθεν τῶν ἁγίων θυρῶν, καὶ ἅψας κηρούς εὔχεται καὶ ἐπιδίδωσιν αὐτοὺς τῷ πραιποσίτῳ, καὶ προσκυ νήσας τὰς ἁγίας θύρας, εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον καὶ προσκυνεῖ τὴν ἁγίαν τράπεζαν καὶ ἐπιτίθη σιν ἐπ᾿ αὐτῇ ἀποκόμβιον, καὶ ἐξελθὼν ἐκ τοῦ θυσιαστηρίου, δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἐξ ἔθους, διέρχεται διὰ τοῦ δεξιοῦ μέρους τοῦ ναοῦ καὶ ἀνέρχεται διὰ τοῦ προειρημένου κοχλιοῦ ἐν τοῖς κατηχουμενίοις, καὶ ἀπελθὼν τελεῖ ἐν τῷ εἰθισμένῳ τόπῳ τὴν θείαν λειτουργίαν. δ Δ΄. Καὶ ἐν τῷ καιρῷ τῆς θείας κοινωνίας ἀποστέλ λει ὁ πραιπόσιτος ἀπὸ κελεύσεως σιλεντιαρίους, καὶ προσκαλοῦνται τὸν πατριάρχην, καὶ ἀνέρχεται διὰ τοῦ αὐτοῦ κοχλιοῦ, καὶ διελθὼν διὰ τῶν κατηχουμε νίων, ἀπέρχεται ἐν τῷ συνήθει τόπῳ, ἔνθα καὶ τὸ ἀντιμίσιον, καὶ κοινωνεῖ ὁ Βασιλεὺς ἐκ τῶν τοῦ πα τριάρχου χειρῶν, καὶ εἶθ᾽ οὕτως ἀπέρχεται ὁ πατρι άρχης, καὶ ἱστανται 31 ἐν τῷ ἀντιμισίῳ τῷ ὄντι ἀπε ἔναντι τῆς πύλης, ἐν ᾧ ἀριστᾷ τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ὁ βασιλεὺς, καὶ κοινωνοῦσιν ἐκεῖσε οἱ συνήθεις ἄρ χοντες, καὶ εἶθ' οὕτως κατέρχεται ὁ πατριάρχης πρὸς τὸ ἐκτελέσαι τὴν θείαν λειτουργίαν. Ὁ δὲ βα σιλεὺς ἀπέρχεται διὰ τοῦ τρικλίνου, ἐν ᾧ ἀριστᾷ, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτῶνι αὐτοῦ. Τελεσθείσης δὲ τῆς θείας λειτουργίας, αποστέλλονται σιλεντιάριοι παρὰ τοῦ πραιποσίτου ἀπὸ κελεύσεως, καὶ προσκα λοῦνται τὸν πατριάρχην. Ὁ δὲ πατριάρχης ανέρχε ται, κρατούμενος ὑπὸ τῶν σιλεντιαρίων, διὰ τοῦ προειρημένου κοχλιοῦ καὶ εἰσέρχεται ἐν τοῖς κατα ηχουμενίοις, κἀκεῖσε μικρὸν προσμείναντος, εἰσέρχε ται ὁ πραιπόσιτος καὶ δηλοῖ τῷ βασιλεῖ, καὶ λαβὼν νεῦμα παρὰ τοῦ βασιλέως, ἐξέρχεται μετὰ τῶν ἀρ χόντων τοῦ κουβουκλείου, καὶ προσκαλοῦνται τὸν πατριάρχην, καὶ ἐνοῦται τῷ βασιλεῖ ἐν τῷ τρικλίνῳ, ἐν ᾧ καὶ τὸ κλητώριον ἡτοίμασται, καὶ εἰπόντων τὸν στίχον, ὑπεξέρχεται μικρὸν ὁ πατριάρχης καὶ ἐκβάλο λει τὸ ὠμοφόριον αὐτοῦ, ὡσαύτως καὶ ὁ βασιλεὺς ἐκβάλλει τὸ σαγίον αὐτοῦ. Καὶ καθέζονται ἀμφότε η 30 ἐν τῇ ὁδῷ Η ἵσταται 31: ὁ πατριάρχης καὶ εἰσέρχεται Ἐν ᾧ τοῦ τρικλίνου

ροι ἐν τῷ κλητωρίῳ, καὶ πιόντων πρὸς ἅπαξ, εισέρ χονται οι φίλοι, καὶ εἶθ' αὕτως εἰσέρχονται καὶ δι τῶν ἀμφοτέρων μερῶν δημόται κάτω ἐν τῷ λουτήρι, καὶ ἀριστῶντος τοῦ βασιλέως, αὐτοὶ ἐκτελοῦσι τὰς συνήθεις ἀκτολογίας, καὶ ἡνίκα εἰσέλθῃ τὸ δούλκιον, ἀποστέλλει ὁ βασιλεὺς ἀποκόμβια, καὶ λαβόντες αὐτὰ, ὑπερεύχονται καὶ ἀνίστανται, καὶ μένει ὁ βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης. Καὶ πιόντων πρὸς ἅπαξ, ἀνίστανται, καὶ περιβάλλεται ὁ βασιλεὺς τὸ σαγίον αὐτοῦ, ὁ δὲ πατριάρχης τὸ ὠμοφόριον αὐτοῦ, εἶτα λέγουσι τὸν στίχον καὶ προσκυνοῦσιν ἀλλήλους, καὶ ὁ μὲν βασιλεὺς ἀπέρχεται ἐν τῷ κοιτῶνι αὐτοῦ, ὁ δὲ πατριάρχης, όπου βούλεται. ΚΕΦΑΛ. ΙΘ'. Όσα δεί παραφυλάττειν τῇ παραμονῇ τοῦ Ἁγίου Ἠλιοῦ καὶ τῇ αὐτῇ ἑορτῇ 23. Α΄. Δείλης περὶ ὥραν ἐβδόμην προέρχεται ἡ σύγ κλητος ἀπὸ σκαραμαγγίων εἰς τὸν ἱππόδρομον, καὶ ἀνοίγοντος τοῦ παπία, εἰσέρχεται ἡ σύγκλητος διὰ ή τῶν σκύλων καὶ τοῦ Ἰουστινιανοῦ καὶ τοῦ λαυσιακοῦ εἰς τὸν χρυσοτρίκλινον, κἀκεῖθεν διέρχεται, καί εἰσ έρχεται εἰς τὸν ναὸν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τοῦ Φάρου. Ὁ δὲ παπίας ἵσταται εἰς τὰς ἀνατολικὰς εἰς τὸ πορφυροῦν μάρμαρον, μετὰ διαιτηρίων βαστα ζόντων τὰ βασιλικὰ καὶ τῆς συγκλήτου διερχο 13 ΣΧΟΛ. Ιστέον, ὅτι αὕτη [αὐτὴ ἡ ἑορτὴ ἐκαινουργήθη ἐπὶ Βασιλείου τοῦ φιλοχρίστου. τοῦ ἁγίου Ἰλίου Μ. αὕτη. βασιλικὸν εἰς ἕκαστος αὐτῶν βαστάζων. βασιλικόν χῶρον ἄνευ μόνου τοῦ στέμματος· διὰ γὰρ τοῦτο καὶ ἐν ταῖς ὁπηδήποτε γινομέναις προελεύσεσιν αὐτοῦ καὶ ἐν ταῖς θείαις ιεροτελεστίαις διὰ βασιλικοῦ λώρου τὴν κεφαλὴν καλύπτεται. ἀετοί εἰ τὰ βασιλικά βασιλίκια

φώτατος καὶ ἀγαθὸς βασιλεύς. Αντιφώνως δὲ τούτου ψαλλομένου ὑπό τε τοῦ κουβουκλείου καὶ τοῦ βασιλι κοῦ κλήρου, μετὰ τὴν ἀπόλυσιν τῆς τοιαύτης ψαλμ ῳδίας ἐπιδίδοται τοῖς τε μαγίστροις, πραιποσίτοις, ἀνθυπάτοις, πατρικίοις τε καὶ ὀφφικιαλίοις παρά τοῦ βασιλέως ἀνὰ ἑνὸς ἀργυροῦ μικροῦ σταυροῦ μηνύεται δὲ ὁ πατριάρχης, ἵνα ἐλθὼν ἐπὶ τὴν αὔριον ἐπιτελέσῃ τὴν θείαν λειτουργίαν Τῇ δὲ ἕωθεν ἀλλάσσει πᾶσα ἡ σύγκλητος ἀπὸ λευκῶν χλανιδίων οἱ δὲ δεσπόται ἀλλάσσουσι τὸ πορφυρά διβητήσια, καὶ περὶ ὥραν δευτέραν κελεύουσιν οἱ δεσπόται εἰσο ελθεῖν τοὺς πραιποσίτους, καὶ εἰσελθόντων, ἀνίσταν ται οἱ δεσπόται καὶ εἰσέρχονται ἐν τῇ καμάρᾳ τοῦ Αγίου Θεοδώρου, κἀκεῖσε περιβάλλονται τὰς ἑαυτῶν χλανίδας. Καὶ ἐξερχόμενοι καθέζονται, ὁ μὲν μέγας βασιλεὺς ἐπὶ τοῦ θρόνου, οἱ δὲ μικροὶ ἔνθεν κἀκεῖθεν ἐν χρυσοῖς σελλίοις, τοῦ δὲ κουβουκλείου εἰσελθόντος κατὰ τὸν τύπον τῆς βαϊοφόρου, καὶ εἰς τὴν οἰκείαν τάξιν στάντος, ἤγουν δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ, ὅ τε τοῦ σακελλίου καὶ οἱ ξενοδόχοι καὶ γηροκόμοι 36 προσάγοντες τῷ βασιλεῖ τοὺς κατὰ τύπον χρυσοστοι βάστους σταυρους. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως εἰσάγεται στοιχηδόν πᾶσα ἡ τάξις τῶν τε μαγίστρων 35, ἀνθυπάτων, πατρικίων καὶ ὀφφικιαλίων καὶ ἄλλων, ὧν ἂν κελεύσωσιν οἱ δεσπόται, καὶ ἐπιδίδωσιν ὁ βασιλεὺς ἑνὶ ἀκάστῳ τούτων ἀνὰ ἑνὸς σταυροῦ. δ Β΄. Καὶ γίνεται μεταστάσιμον, καὶ κατέρχονται πάντες ἐν τῷ νάρθηκι τῆς Μεγάλης Νέας Εκκλησίας, οἱ δὲ δεσπόται ἀνιστάμενοι ἐκδέχονται τὸν πατριάρ χην. Οἱ οὖν πραιπόσιτοι μετὰ ὀλίγων του κουβου κλείου ἅμα τοῦ παπίου καὶ τοῦ ἑταιρειάρχου ἀπέρα χονται καὶ εἰσάγουσι τὸν πατριάρχην μετὰ καὶ τῶν μητροπολιτῶν καὶ τῆς λοιπῆς αὐτοῦ τάξεως. Καὶ τοῦ πατριάρχου εισερχομένου διὰ τῶν διαβατικῶν τοῦ τρικόγχου, ἔρχεται καὶ κάθηται ἐν τῇ καμάρᾳ τοῦ χρυσοτρικλίνου τῇ οὔσῃ πρὸς τὸ πάνθεον 86, οἱ δὲ πραιπόσιτοι εἰσερχόμενοι ἀναγγέλλουσι τοῖς δεσπό ταις τὴν τοῦ πατριάρχου άφιξιν, καὶ κελεύουσιν οἱ δεσπόται εἰσαχθῆναι τὸν πατριάρχην. Οἱ δὲ πραιπό * γηροκόμοι γηροκόμητες 36 τῶν δὲ μαγ. 36 ΣΧΟΛ. Ιστέον, ὅτι, τοῦ πατριάρχου μέλλοντος εἰσελθεῖν εἰς παλάτιον, ὁ ρεφερενδάριος δηλοῖ τῷ παπίᾳ, κἀκεῖνος ὑπομιμνήσκει τῷ βασιλεῖ, καὶ εἶθ᾽ οὕτως κελεύει ὁ βασιλεὺς εἰσελθεῖν τοὺς πραιποσίτους, καὶ ἀπελθόντας εἰσαγαγεῖν τὴν παι τριάρχην. βασιλεύς 790, Τὸ γενόμενον ἔργον εἰς τὴν Μεγάλην τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίαν ἐγκωμίων οὐκ ἀπο λείπεται. Εως εκείνου γὰρ ἐν μόναις ταῖς ἐπισήμοις ἑορταῖς ἐν ταύτῃ ἔτι δὲ καὶ τοῖς Σάββασι καὶ ταῖς Κυ ριακαῖς ἡμέραις ἡ ἀναίμακτος τῷ Θεῷ ἐπετελείτο ἱερουργία. Ἐν δὲ ταῖς λοιπαῖς οὐδαμῶς ἡμέραις τοῦτο ἐγίνετο διὰ προσόδου ἐνδείαν, ἢν οὗτος δαψιλώς ἀφορίσας καὶ ἀποχρώντως, καθ᾿ ἑκάστην τελεῖσθαι τὴν ἱερὰν παρεσκεύασε λειτουργίαν. Ο καὶ κρατεῖ γινόμενον μέχρις ἡμῶν. Στοιβάζειν στοιβάζει ἵππους 200, στοιβάζειν ἐν τῷ καμπτῷ λάχανα και ; καὶ ὑπὲρ αὐτῶν πλακοῦντας, στοιβαὶ λαχάνων, σταυροί χρυσοστοίβαστοι, γηροκοκο. κόμητες γηροκόμοι.

φώτατος καὶ ἀγαθὸς βασιλεύς. Αντιφώνως δὲ τούτου ψαλλομένου ὑπό τε τοῦ κουβουκλείου καὶ τοῦ βασιλι κοῦ κλήρου, μετὰ τὴν ἀπόλυσιν τῆς τοιαύτης ψαλμ ῳδίας ἐπιδίδοται τοῖς τε μαγίστροις, πραιποσίτοις, ἀνθυπάτοις, πατρικίοις τε καὶ ὀφφικιαλίοις παρά τοῦ βασιλέως ἀνὰ ἑνὸς ἀργυροῦ μικροῦ σταυροῦ μηνύεται δὲ ὁ πατριάρχης, ἵνα ἐλθὼν ἐπὶ τὴν αὔριον ἐπιτελέσῃ τὴν θείαν λειτουργίαν Τῇ δὲ ἕωθεν ἀλλάσσει πᾶσα ἡ σύγκλητος ἀπὸ λευκῶν χλανιδίων οἱ δὲ δεσπόται ἀλλάσσουσι τὸ πορφυρά διβητήσια, καὶ περὶ ὥραν δευτέραν κελεύουσιν οἱ δεσπόται εἰσο ελθεῖν τοὺς πραιποσίτους, καὶ εἰσελθόντων, ἀνίσταν ται οἱ δεσπόται καὶ εἰσέρχονται ἐν τῇ καμάρᾳ τοῦ Αγίου Θεοδώρου, κἀκεῖσε περιβάλλονται τὰς ἑαυτῶν χλανίδας. Καὶ ἐξερχόμενοι καθέζονται, ὁ μὲν μέγας βασιλεὺς ἐπὶ τοῦ θρόνου, οἱ δὲ μικροὶ ἔνθεν κἀκεῖθεν ἐν χρυσοῖς σελλίοις, τοῦ δὲ κουβουκλείου εἰσελθόντος κατὰ τὸν τύπον τῆς βαϊοφόρου, καὶ εἰς τὴν οἰκείαν τάξιν στάντος, ἤγουν δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ, ὅ τε τοῦ σακελλίου καὶ οἱ ξενοδόχοι καὶ γηροκόμοι 36 προσάγοντες τῷ βασιλεῖ τοὺς κατὰ τύπον χρυσοστοι βάστους σταυρους. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως εἰσάγεται στοιχηδόν πᾶσα ἡ τάξις τῶν τε μαγίστρων 35, ἀνθυπάτων, πατρικίων καὶ ὀφφικιαλίων καὶ ἄλλων, ὧν ἂν κελεύσωσιν οἱ δεσπόται, καὶ ἐπιδίδωσιν ὁ βασιλεὺς ἑνὶ ἀκάστῳ τούτων ἀνὰ ἑνὸς σταυροῦ. δ Β΄. Καὶ γίνεται μεταστάσιμον, καὶ κατέρχονται πάντες ἐν τῷ νάρθηκι τῆς Μεγάλης Νέας Εκκλησίας, οἱ δὲ δεσπόται ἀνιστάμενοι ἐκδέχονται τὸν πατριάρ χην. Οἱ οὖν πραιπόσιτοι μετὰ ὀλίγων του κουβου κλείου ἅμα τοῦ παπίου καὶ τοῦ ἑταιρειάρχου ἀπέρα χονται καὶ εἰσάγουσι τὸν πατριάρχην μετὰ καὶ τῶν μητροπολιτῶν καὶ τῆς λοιπῆς αὐτοῦ τάξεως. Καὶ τοῦ πατριάρχου εισερχομένου διὰ τῶν διαβατικῶν τοῦ τρικόγχου, ἔρχεται καὶ κάθηται ἐν τῇ καμάρᾳ τοῦ χρυσοτρικλίνου τῇ οὔσῃ πρὸς τὸ πάνθεον 86, οἱ δὲ πραιπόσιτοι εἰσερχόμενοι ἀναγγέλλουσι τοῖς δεσπό ταις τὴν τοῦ πατριάρχου άφιξιν, καὶ κελεύουσιν οἱ δεσπόται εἰσαχθῆναι τὸν πατριάρχην. Οἱ δὲ πραιπό * γηροκόμοι γηροκόμητες 36 τῶν δὲ μαγ. 36 ΣΧΟΛ. Ιστέον, ὅτι, τοῦ πατριάρχου μέλλοντος εἰσελθεῖν εἰς παλάτιον, ὁ ρεφερενδάριος δηλοῖ τῷ παπίᾳ, κἀκεῖνος ὑπομιμνήσκει τῷ βασιλεῖ, καὶ εἶθ᾽ οὕτως κελεύει ὁ βασιλεὺς εἰσελθεῖν τοὺς πραιποσίτους, καὶ ἀπελθόντας εἰσαγαγεῖν τὴν παι τριάρχην. βασιλεύς 790, Τὸ γενόμενον ἔργον εἰς τὴν Μεγάλην τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίαν ἐγκωμίων οὐκ ἀπο λείπεται. Εως εκείνου γὰρ ἐν μόναις ταῖς ἐπισήμοις ἑορταῖς ἐν ταύτῃ ἔτι δὲ καὶ τοῖς Σάββασι καὶ ταῖς Κυ ριακαῖς ἡμέραις ἡ ἀναίμακτος τῷ Θεῷ ἐπετελείτο ἱερουργία. Ἐν δὲ ταῖς λοιπαῖς οὐδαμῶς ἡμέραις τοῦτο ἐγίνετο διὰ προσόδου ἐνδείαν, ἢν οὗτος δαψιλώς ἀφορίσας καὶ ἀποχρώντως, καθ᾿ ἑκάστην τελεῖσθαι τὴν ἱερὰν παρεσκεύασε λειτουργίαν. Ο καὶ κρατεῖ γινόμενον μέχρις ἡμῶν. Στοιβάζειν στοιβάζει ἵππους 200, στοιβάζειν ἐν τῷ καμπτῷ λάχανα και ; καὶ ὑπὲρ αὐτῶν πλακοῦντας, στοιβαὶ λαχάνων, σταυροί χρυσοστοίβαστοι, γηροκοκο. κόμητες γηροκόμοι.

σιτοι ἐξερχόμενοι εἰσάγουσιν αὐτὸν, καὶ δὴ τοῦτον οἱ δεσπόται κατὰ τὸ εἰωθὸς ἐσπαζόμενοι, εἰσέρχονται μετ' αἅτοῦ μυστικῶς διὰ τοῦ μάκρωνος τοῦ κοιτῶνος εἰς τὸν ναὸν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τοῦ Φάρου, κάτ κεῖθεν ἀπέρχονται ἐν τῷ εὐκτηρίῳ τοῦ ᾿Αγίου Ηλιού, καὶ οἱ μὲν δεσπόται ἵστανται ἐν τῷ νάρθηκι, ὁ δὲ πατριάρχης εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον, καὶ τῆς εἰωθυίας εὐχῆς τελουμένης, ἀπάρχονται οἱ ψάλται τὸ τροπάριον. Ὁ δὲ πατριάρχης ἐξερχόμενος ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου, βαστάζων τὸ ἅγιον Εὐαγγέλιον, ἔρχεται εἰς τὰς βασιλικὴς πύλας τοῦ αὐτοῦ εὐκτηρίου, δηλονότι καὶ τοῦ ὑποδιακόνου βαστάζοντος τὸν λιτανικὸν σταυρόν. Οἱ δὲ δεσπόται λαμβάνουσι παρὰ τοῦ πραιποσίτου κηρούς, καὶ διὰ τῆς τρισσῆς μετὰ τῶν κηρῶν προσκυνήσεως ἀπευχαριστοῦσι τῷ Θεῷ καὶ μιώμενοι ὑπὸ τοῦ διακόνου. Γ΄. Καὶ παρακρατούμενος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τοῦ πα τριάρχου, ἐξέρχεται ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας, καὶ διερ χομένου αὐτοῦ μέσον τοῦ ναοῦ τοῦ φάρου, καὶ ἐξιόντος τὴν πύλην τὴν ἐξάγουσαν 3' ἐπὶ τὸν ἡλιακὸν 38 λαμβάνουσιν οἱ δεσπόται παρὰ τών πραιποσίτων κυρία λιτανίκια καὶ διέρχοντα: λιτανεύοντες διὰ μέσ σου τοῦ ἡλιακοῦ καὶ τοῦ στενωποῦ τοῦ μονοθύρου, κατέρχονται τὸ καταβάσιον τοῦ βουκολέοντος, καὶ ἐκνεύοντες δεξιᾷ, κατέρχονται πρὸς τὸν νάρθηκα τῆς Νέας Μεγάλης Εκκλησίας (ἐκεῖσε γὰρ ἔστανται Η πύλην ἐξάγουσαν 38 τὸ ἡλιακὸν ἀσπάζονται τὸ Εὐαγγέλιον καὶ τὸν σταυρὸν, θυα ὁ ἡλιακός, τὸ ἡλιακόν, ριον καὶ ἡλιοβολούμενον μαρμαρόστρωτον περίπα ηλιακόν ἐξώστην ἐξωστάριον ὁ ἐξώστης, ἡ ἐξωστή, αρχιστράτηγος αρ

ἅπαντες οἱ τῆς συγκλήτου), καὶ γίνεται ἡ εἰωθυῖα ἐκκλησιαστικὴ ἀκολουθία τῆς εἰσόδου. Τῶν δὲ δεσπο τῶν κατὰ τὸ εἰωθὸς εἰσιόντων μετὰ τοῦ πατρεάρχου εἰς τὸ θυσιαστήριον τοῦ εὐκτηρίου τοῦ ῾Αγίου Ἠλιοῦ τῆς αὐτῆς Νέας Ἐκκλησίας, ὁ μὲν πατριάρ χης προεισέρχεται, οἱ δὲ δεσπόται, ἱστάμενοι ἔξωθεν τῶν ἁγίων θυρῶν, λαμβάνουσι κηροὺς ἀπὸ τῶν πραι ποσίτων, καὶ διὰ τῆς τρισσῆς προσκυνήσεως ἀπευ χαριστοῦσι τῷ Θεῷ. Εἶτα εἰσερχόμενοι ἐν τῷ θυσια στηρίῳ, ἐν πρώτοις μὲν ἀσπάζονται τὰ ἅγια θύρια, εἶτα τὴν τῆς ἁγίας τραπέζης ἐνδυτὴν καὶ τὴν ἐκεῖσε ἀποκειμένην τοῦ ἁγίου προφήτου μηλωτὴν, καὶ τι θέντες ἀποκόμβιον ἐπὶ τῆς ἁγίας τραπέζης, διέρχον ται διὰ τῶν βημάτων ἅπτοντες κηροὺς καθ᾽ ἂν ἕκαστον βῆμα, ἀσπαζόμενοι κατὰ τὸ εἰωθὸς τὰς ἐν δυτάς. Καὶ διερχόμενοι διὰ τοῦ αὐτοῦ γυναικίτου, ἅπτουσι κηροὺς εἰς τὴν εἰκόνα Βασιλείου τοῦ φιλοχρίστου Δεσπότου, καὶ εὐθέως ἀποχαιρετίζοντες τὸν πατριάρχην, εἰσέρχονται ἐν τῷ ἐκεῖσε προσευχα δίψ κἀκεῖθεν ἐκβαίνοντες εἰς τὸν πρὸς τὴν θά λασσαν νάρθηκα, ἐν ᾧ καὶ τὰ σελλία ἵστανται καὶ τὸ βῆλον κρέμαται, ἀπαλλάσσουσι τὰς ἑαυτῶν χλανίδας, καὶ ἴστανται ἐκδεχόμενοι τὴν τοῦ ἁγίου Εὐαγγελίου ανάγνωσιν, εἶθ' οὕτως λαμβάνοντες κη ροὺς παρὰ τῶν πραιποσίτων, ἀκούουσι τοῦ ἁγίου Εὐαγγελίου. Μετὰ δὲ τὴν ἀπόλυσιν τῆς ἐκτενοῦς καθέζονται, καὶ εἰσάγει ὁ τῆς τραπέζης μετὰ καὶ τῶν ἀρτοκλινῶν τὸ κλητώριον, καὶ στοιχεῖ αὐτὸ ὁ μέγας βασιλεὺς, καὶ εἶθ᾽ σὕτως οἱ δεσπόται διέρχον ται μυστικῶς διὰ τοῦ αὐτοῦ νάρθηκος καὶ τοῦ ἐκεῖσε μυστικοῦ ἀναβασίου, καὶ διὰ τοῦ ἀνωτάτου ἡλιακοῦ τοῦ αὐτοῦ νάρθηκος εἰσέρχονται οἱ δεσπόται εἰς τὸ παλάτιον. Ιστέον, ὅτι ταὐτῇ τῇ ἑορτῇ μετὰ τῶν ἀλλαξίμων καθέζονται οἱ δεσπόται ἐπὶ τραπέζης. ΚΕΦΑΛ. Κ'. Μηνὶ Μαΐῳ α' τὰ ἐγκαίνια τῆς Νέας, ὅσα δεῖ πα ραφυλάττειν τῇ ἑορτῇ τῶν ἐγκαινίων Νέας 30 Μεγάλης Εκκλησίας 40. τῆς Α' Πρὸ μιᾶς ἡμέρας κελεύουσιν οἱ δεσπόται τοῖς πραιποσίτοις, προελθεῖν ἐπὶ τῇ αὔριον μετὰ ἀλλαξι μων πᾶσαν τὴν σύγκπητον, καὶ τῇ ἕωθεν περὶ ὥραν δευτέραν κελεύουσιν οἱ δεσπόται εἰσελθεῖν τούς πραι ποσίτους, καὶ δὴ τούτων εἰσελθόντων μετὰ καὶ ὀλίγων τοῦ κουβουκλείου, απέρχονται ἅμα τοῦ παπία καὶ τοῦ ἑταιρειάρχου, καὶ εἰσάγουσι τὸν πατριάρχην * Νέας 40 ΣΧΟΛ. Ιστέον, ὅτι καὶ αὕτη ἡ ἑορτὴ ἐκαινουργήθη ἐπὶ Βασιλείου δεσπότου. νι, προσευχάδιον προσευχάδιον θάλασσα Νέας

ἅπαντες οἱ τῆς συγκλήτου), καὶ γίνεται ἡ εἰωθυῖα ἐκκλησιαστικὴ ἀκολουθία τῆς εἰσόδου. Τῶν δὲ δεσπο τῶν κατὰ τὸ εἰωθὸς εἰσιόντων μετὰ τοῦ πατρεάρχου εἰς τὸ θυσιαστήριον τοῦ εὐκτηρίου τοῦ ῾Αγίου Ἠλιοῦ τῆς αὐτῆς Νέας Ἐκκλησίας, ὁ μὲν πατριάρ χης προεισέρχεται, οἱ δὲ δεσπόται, ἱστάμενοι ἔξωθεν τῶν ἁγίων θυρῶν, λαμβάνουσι κηροὺς ἀπὸ τῶν πραι ποσίτων, καὶ διὰ τῆς τρισσῆς προσκυνήσεως ἀπευ χαριστοῦσι τῷ Θεῷ. Εἶτα εἰσερχόμενοι ἐν τῷ θυσια στηρίῳ, ἐν πρώτοις μὲν ἀσπάζονται τὰ ἅγια θύρια, εἶτα τὴν τῆς ἁγίας τραπέζης ἐνδυτὴν καὶ τὴν ἐκεῖσε ἀποκειμένην τοῦ ἁγίου προφήτου μηλωτὴν, καὶ τι θέντες ἀποκόμβιον ἐπὶ τῆς ἁγίας τραπέζης, διέρχον ται διὰ τῶν βημάτων ἅπτοντες κηροὺς καθ᾽ ἂν ἕκαστον βῆμα, ἀσπαζόμενοι κατὰ τὸ εἰωθὸς τὰς ἐν δυτάς. Καὶ διερχόμενοι διὰ τοῦ αὐτοῦ γυναικίτου, ἅπτουσι κηροὺς εἰς τὴν εἰκόνα Βασιλείου τοῦ φιλοχρίστου Δεσπότου, καὶ εὐθέως ἀποχαιρετίζοντες τὸν πατριάρχην, εἰσέρχονται ἐν τῷ ἐκεῖσε προσευχα δίψ κἀκεῖθεν ἐκβαίνοντες εἰς τὸν πρὸς τὴν θά λασσαν νάρθηκα, ἐν ᾧ καὶ τὰ σελλία ἵστανται καὶ τὸ βῆλον κρέμαται, ἀπαλλάσσουσι τὰς ἑαυτῶν χλανίδας, καὶ ἴστανται ἐκδεχόμενοι τὴν τοῦ ἁγίου Εὐαγγελίου ανάγνωσιν, εἶθ' οὕτως λαμβάνοντες κη ροὺς παρὰ τῶν πραιποσίτων, ἀκούουσι τοῦ ἁγίου Εὐαγγελίου. Μετὰ δὲ τὴν ἀπόλυσιν τῆς ἐκτενοῦς καθέζονται, καὶ εἰσάγει ὁ τῆς τραπέζης μετὰ καὶ τῶν ἀρτοκλινῶν τὸ κλητώριον, καὶ στοιχεῖ αὐτὸ ὁ μέγας βασιλεὺς, καὶ εἶθ᾽ σὕτως οἱ δεσπόται διέρχον ται μυστικῶς διὰ τοῦ αὐτοῦ νάρθηκος καὶ τοῦ ἐκεῖσε μυστικοῦ ἀναβασίου, καὶ διὰ τοῦ ἀνωτάτου ἡλιακοῦ τοῦ αὐτοῦ νάρθηκος εἰσέρχονται οἱ δεσπόται εἰς τὸ παλάτιον. Ιστέον, ὅτι ταὐτῇ τῇ ἑορτῇ μετὰ τῶν ἀλλαξίμων καθέζονται οἱ δεσπόται ἐπὶ τραπέζης. ΚΕΦΑΛ. Κ'. Μηνὶ Μαΐῳ α' τὰ ἐγκαίνια τῆς Νέας, ὅσα δεῖ πα ραφυλάττειν τῇ ἑορτῇ τῶν ἐγκαινίων Νέας 30 Μεγάλης Εκκλησίας 40. τῆς Α' Πρὸ μιᾶς ἡμέρας κελεύουσιν οἱ δεσπόται τοῖς πραιποσίτοις, προελθεῖν ἐπὶ τῇ αὔριον μετὰ ἀλλαξι μων πᾶσαν τὴν σύγκπητον, καὶ τῇ ἕωθεν περὶ ὥραν δευτέραν κελεύουσιν οἱ δεσπόται εἰσελθεῖν τούς πραι ποσίτους, καὶ δὴ τούτων εἰσελθόντων μετὰ καὶ ὀλίγων τοῦ κουβουκλείου, απέρχονται ἅμα τοῦ παπία καὶ τοῦ ἑταιρειάρχου, καὶ εἰσάγουσι τὸν πατριάρχην * Νέας 40 ΣΧΟΛ. Ιστέον, ὅτι καὶ αὕτη ἡ ἑορτὴ ἐκαινουργήθη ἐπὶ Βασιλείου δεσπότου. νι, προσευχάδιον προσευχάδιον θάλασσα Νέας

μετὰ καὶ τῶν μητροπολιτῶν καὶ τῆς λοιπῆς αὐτοῦ τάξεως 44. Καὶ τοῦ πατριάρχου εἰσερχομένου διὰ τῶν διαβατικῶν τοῦ τριχόγχου, ἔρχεται καὶ κάθηται ἐν τῇ καμάρα 48 τοῦ ῾Αγίου Θεοδώρου, κἀκεῖσε περ ριβάλλονται τὰς ἑαυτῶν χλανίδας, καὶ ἐξερχόμενοι ἔξωθεν τοῦ βήλου τῆς αὐτῆς καμάρας ίστανται. Οἱ δὲ πραιπόσιτοι ἐξερχόμενοι εἰσάγουσι τὸν πατριάρχην οἱ δὲ δεσπόται τοῦτον κατὰ τὸ εἰωθὺς ἀσπαζόμενοι, καθέζονται μετ' αὐτοῦ ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ μικρὸν τι, καὶ εὐθέως γίνεται μεταστάσιμον, καὶ οἱ μὲν μάγιστροι καὶ ἀνθύπατοι καὶ πατρίκιοι καὶ λοιποί συγκλητικοί κατέρχονται ἐν τῷ νάρθηκι τῆς Νέας Μεγάλης Εκκλησίας, οἱ δὲ τοῦ κουβουκλείου ἅπαντες διέρχονται διὰ τοῦ ὡρολογίου καὶ 43 τοῦ χρυσοτρι κλίνου καὶ τῆς καμάρας τοῦ πανθέου καὶ τοῦ φύλα κος, καὶ ἐκβαίνοντες τὸ μννόθυρον, ἀπίασιν ἐν τῷ ναῷ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τοῦ φάρου, καὶ οἱ μὲν δεσπόται ἀνίστάμενοι εἰσέρχονται μετὰ τοῦ πατριάρ χου μυστικῶς διὰ τοῦ μάκρωνος τοῦ κοιτῶνος εἰς τὸν ναὸν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τοῦ φάρου, καὶ οἱ δεσπόται ἴστανται ἐν τῷ νάρθηκι, ὁ δὲ πατριάρχης εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον, καὶ τῆς εἰωθυίας εὐχῆς τελουμένης, ἀπάρχονται οἱ ψάλται τὸ τροπά ριον· ὁ δὲ πατριάρχης ἐξερχόμενος ἀπὸ τοῦ θυσια στηρίου. βαστάζων τὸ ἅγιον Εὐαγγέλιον, ἔρχεται εἰς τὰς βασιλικές πύλης, δηλονότι τοῦ ὑποδιακόνου βα στάζοντος τὸν λιτανικὸν σταυρὸν, οἱ δὲ δεσπόται λαμβάνουσι παρὰ τῶν πραιποσίτων κηροὺς, καὶ διὰ τῆς τριστῆς μετὰ τῶν κηρῶν προσκυνήσεως ἀπευχαριστοῦσι τῷ Θεῷ, καὶ ἀσπάζονται τό τε Εὐαγγέλιον καὶ τὸν σταυρόν, θυμιώμενοι ὑπὸ τοῦ διακόνου. Β΄. Καὶ παρακρατούμενος ὁ βασιλεύς ὑπὸ τοῦ πα τριάρχου εξέρχεται ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας, καὶ ἐξιόντων τὴν πύλην τὴν ἐξάγουσαν εἰς τὸν ἡλιακὸν 4, λαμβά νουσιν οἱ δεσπόται παρὰ τῶν πραιποσίτων κηρία λιο τανίκια 45, καὶ διέρχονται λιτανεύοντες διὰ μέσου τοῦ ἡλιακοῦ καὶ τοῦ στενωποῦ τοῦ μονοθύρου, καὶ κατέρχονται τὸ καταβάσιον τοῦ βουκολέοντος, καὶ ἐκνεύοντες δεξιᾷ, κατέρχονται πρὸς τὸν νάρθηκα τῆς Νέας Εκκλησίας (ἐκεῖσε γὰρ ἵστανται οἱ τῆς συγ κλήτου), καὶ γίνεται ἡ ἀκολουθία τῆς εἰσόδου τῶν ἐγκαινίων. Σῶν δὲ δεσποτῶν κατὰ τὸ εἰωθὸς εἰσιόν. των μετὰ τοῦ πατριάρχου εἰς τὸ θυσιαστήριον, ὁ μὲν πατριάρχης προεισέρχεται, οἱ δὲ δεσπόται, ἱστάμενοι ἔξωθεν τῶν ἁγίων θυρῶν, λαμβάνουσι τοὺς κηρούς παρὰ τῶν πραιποσίτων καὶ διὰ τῆς τρισσῆς μετὰ τῶν κηρῶν προσκυνήσεως ἀπευχαριστοῦσι τῷ Θεῷ εἶτα εἰσερχόμενοι ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ, ἐν πρῶτοις " μὲν ἀσπάζονται τὸ ἅγια θύρια, εἶτα τὴν τῆς ἁγίας τραπέζης ἐνδυτὴν, καὶ τιθέντες ἀποκόμβιον ἐπὶ τῆς ἁγίας τραπέζης, διέρχονται διὰ τῶν βημάτων, ἅπτοντες κηροὺς καθ᾿ ἕνα ἕκαστον βῆμα, ασπά ζόμενοι κατὰ τὸ εἰωθὸς τὰς ἐνδυτὰς, καὶ διερχόμενοι διὰ τοῦ γυναικίτου, ἅπτουσι κηροὺς εἰς τὴν εἰκόνα 41 ΣΧΟΛ. Ιστέον, ὅτι ὁ ρεφερενδάριος δηλοῖ τῷ παπίᾳ τὴν τοῦ πατριάρχου ἄφιξιν. 48 καμάρα. τοῦ χρυσοτρικλίνου ἐν τῇ καμάρα. “καὶ τοῦ χρυσοτρικλίνου * τὸ ἡλ. Η λιτανικὰ καθ᾽ ἔν ἕκα στον. 176 τὸ δὲ ἅρμα, ἤγουν τὸ σκουτάριον βαστάζουσιν σπαρθάριοι δύο καθ' ένα καθ᾽ ἓν) ἕκαστος,

μετὰ καὶ τῶν μητροπολιτῶν καὶ τῆς λοιπῆς αὐτοῦ τάξεως 44. Καὶ τοῦ πατριάρχου εἰσερχομένου διὰ τῶν διαβατικῶν τοῦ τριχόγχου, ἔρχεται καὶ κάθηται ἐν τῇ καμάρα 48 τοῦ ῾Αγίου Θεοδώρου, κἀκεῖσε περ ριβάλλονται τὰς ἑαυτῶν χλανίδας, καὶ ἐξερχόμενοι ἔξωθεν τοῦ βήλου τῆς αὐτῆς καμάρας ίστανται. Οἱ δὲ πραιπόσιτοι ἐξερχόμενοι εἰσάγουσι τὸν πατριάρχην οἱ δὲ δεσπόται τοῦτον κατὰ τὸ εἰωθὺς ἀσπαζόμενοι, καθέζονται μετ' αὐτοῦ ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ μικρὸν τι, καὶ εὐθέως γίνεται μεταστάσιμον, καὶ οἱ μὲν μάγιστροι καὶ ἀνθύπατοι καὶ πατρίκιοι καὶ λοιποί συγκλητικοί κατέρχονται ἐν τῷ νάρθηκι τῆς Νέας Μεγάλης Εκκλησίας, οἱ δὲ τοῦ κουβουκλείου ἅπαντες διέρχονται διὰ τοῦ ὡρολογίου καὶ 43 τοῦ χρυσοτρι κλίνου καὶ τῆς καμάρας τοῦ πανθέου καὶ τοῦ φύλα κος, καὶ ἐκβαίνοντες τὸ μννόθυρον, ἀπίασιν ἐν τῷ ναῷ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τοῦ φάρου, καὶ οἱ μὲν δεσπόται ἀνίστάμενοι εἰσέρχονται μετὰ τοῦ πατριάρ χου μυστικῶς διὰ τοῦ μάκρωνος τοῦ κοιτῶνος εἰς τὸν ναὸν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τοῦ φάρου, καὶ οἱ δεσπόται ἴστανται ἐν τῷ νάρθηκι, ὁ δὲ πατριάρχης εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον, καὶ τῆς εἰωθυίας εὐχῆς τελουμένης, ἀπάρχονται οἱ ψάλται τὸ τροπά ριον· ὁ δὲ πατριάρχης ἐξερχόμενος ἀπὸ τοῦ θυσια στηρίου. βαστάζων τὸ ἅγιον Εὐαγγέλιον, ἔρχεται εἰς τὰς βασιλικές πύλης, δηλονότι τοῦ ὑποδιακόνου βα στάζοντος τὸν λιτανικὸν σταυρὸν, οἱ δὲ δεσπόται λαμβάνουσι παρὰ τῶν πραιποσίτων κηροὺς, καὶ διὰ τῆς τριστῆς μετὰ τῶν κηρῶν προσκυνήσεως ἀπευχαριστοῦσι τῷ Θεῷ, καὶ ἀσπάζονται τό τε Εὐαγγέλιον καὶ τὸν σταυρόν, θυμιώμενοι ὑπὸ τοῦ διακόνου. Β΄. Καὶ παρακρατούμενος ὁ βασιλεύς ὑπὸ τοῦ πα τριάρχου εξέρχεται ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας, καὶ ἐξιόντων τὴν πύλην τὴν ἐξάγουσαν εἰς τὸν ἡλιακὸν 4, λαμβά νουσιν οἱ δεσπόται παρὰ τῶν πραιποσίτων κηρία λιο τανίκια 45, καὶ διέρχονται λιτανεύοντες διὰ μέσου τοῦ ἡλιακοῦ καὶ τοῦ στενωποῦ τοῦ μονοθύρου, καὶ κατέρχονται τὸ καταβάσιον τοῦ βουκολέοντος, καὶ ἐκνεύοντες δεξιᾷ, κατέρχονται πρὸς τὸν νάρθηκα τῆς Νέας Εκκλησίας (ἐκεῖσε γὰρ ἵστανται οἱ τῆς συγ κλήτου), καὶ γίνεται ἡ ἀκολουθία τῆς εἰσόδου τῶν ἐγκαινίων. Σῶν δὲ δεσποτῶν κατὰ τὸ εἰωθὸς εἰσιόν. των μετὰ τοῦ πατριάρχου εἰς τὸ θυσιαστήριον, ὁ μὲν πατριάρχης προεισέρχεται, οἱ δὲ δεσπόται, ἱστάμενοι ἔξωθεν τῶν ἁγίων θυρῶν, λαμβάνουσι τοὺς κηρούς παρὰ τῶν πραιποσίτων καὶ διὰ τῆς τρισσῆς μετὰ τῶν κηρῶν προσκυνήσεως ἀπευχαριστοῦσι τῷ Θεῷ εἶτα εἰσερχόμενοι ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ, ἐν πρῶτοις " μὲν ἀσπάζονται τὸ ἅγια θύρια, εἶτα τὴν τῆς ἁγίας τραπέζης ἐνδυτὴν, καὶ τιθέντες ἀποκόμβιον ἐπὶ τῆς ἁγίας τραπέζης, διέρχονται διὰ τῶν βημάτων, ἅπτοντες κηροὺς καθ᾿ ἕνα ἕκαστον βῆμα, ασπά ζόμενοι κατὰ τὸ εἰωθὸς τὰς ἐνδυτὰς, καὶ διερχόμενοι διὰ τοῦ γυναικίτου, ἅπτουσι κηροὺς εἰς τὴν εἰκόνα 41 ΣΧΟΛ. Ιστέον, ὅτι ὁ ρεφερενδάριος δηλοῖ τῷ παπίᾳ τὴν τοῦ πατριάρχου ἄφιξιν. 48 καμάρα. τοῦ χρυσοτρικλίνου ἐν τῇ καμάρα. “καὶ τοῦ χρυσοτρικλίνου * τὸ ἡλ. Η λιτανικὰ καθ᾽ ἔν ἕκα στον. 176 τὸ δὲ ἅρμα, ἤγουν τὸ σκουτάριον βαστάζουσιν σπαρθάριοι δύο καθ' ένα καθ᾽ ἓν) ἕκαστος,

μετὰ καὶ τῶν μητροπολιτῶν καὶ τῆς λοιπῆς αὐτοῦ τάξεως 44. Καὶ τοῦ πατριάρχου εἰσερχομένου διὰ τῶν διαβατικῶν τοῦ τριχόγχου, ἔρχεται καὶ κάθηται ἐν τῇ καμάρα 48 τοῦ ῾Αγίου Θεοδώρου, κἀκεῖσε περ ριβάλλονται τὰς ἑαυτῶν χλανίδας, καὶ ἐξερχόμενοι ἔξωθεν τοῦ βήλου τῆς αὐτῆς καμάρας ίστανται. Οἱ δὲ πραιπόσιτοι ἐξερχόμενοι εἰσάγουσι τὸν πατριάρχην οἱ δὲ δεσπόται τοῦτον κατὰ τὸ εἰωθὺς ἀσπαζόμενοι, καθέζονται μετ' αὐτοῦ ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ μικρὸν τι, καὶ εὐθέως γίνεται μεταστάσιμον, καὶ οἱ μὲν μάγιστροι καὶ ἀνθύπατοι καὶ πατρίκιοι καὶ λοιποί συγκλητικοί κατέρχονται ἐν τῷ νάρθηκι τῆς Νέας Μεγάλης Εκκλησίας, οἱ δὲ τοῦ κουβουκλείου ἅπαντες διέρχονται διὰ τοῦ ὡρολογίου καὶ 43 τοῦ χρυσοτρι κλίνου καὶ τῆς καμάρας τοῦ πανθέου καὶ τοῦ φύλα κος, καὶ ἐκβαίνοντες τὸ μννόθυρον, ἀπίασιν ἐν τῷ ναῷ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τοῦ φάρου, καὶ οἱ μὲν δεσπόται ἀνίστάμενοι εἰσέρχονται μετὰ τοῦ πατριάρ χου μυστικῶς διὰ τοῦ μάκρωνος τοῦ κοιτῶνος εἰς τὸν ναὸν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τοῦ φάρου, καὶ οἱ δεσπόται ἴστανται ἐν τῷ νάρθηκι, ὁ δὲ πατριάρχης εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον, καὶ τῆς εἰωθυίας εὐχῆς τελουμένης, ἀπάρχονται οἱ ψάλται τὸ τροπά ριον· ὁ δὲ πατριάρχης ἐξερχόμενος ἀπὸ τοῦ θυσια στηρίου. βαστάζων τὸ ἅγιον Εὐαγγέλιον, ἔρχεται εἰς τὰς βασιλικές πύλης, δηλονότι τοῦ ὑποδιακόνου βα στάζοντος τὸν λιτανικὸν σταυρὸν, οἱ δὲ δεσπόται λαμβάνουσι παρὰ τῶν πραιποσίτων κηροὺς, καὶ διὰ τῆς τριστῆς μετὰ τῶν κηρῶν προσκυνήσεως ἀπευχαριστοῦσι τῷ Θεῷ, καὶ ἀσπάζονται τό τε Εὐαγγέλιον καὶ τὸν σταυρόν, θυμιώμενοι ὑπὸ τοῦ διακόνου. Β΄. Καὶ παρακρατούμενος ὁ βασιλεύς ὑπὸ τοῦ πα τριάρχου εξέρχεται ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας, καὶ ἐξιόντων τὴν πύλην τὴν ἐξάγουσαν εἰς τὸν ἡλιακὸν 4, λαμβά νουσιν οἱ δεσπόται παρὰ τῶν πραιποσίτων κηρία λιο τανίκια 45, καὶ διέρχονται λιτανεύοντες διὰ μέσου τοῦ ἡλιακοῦ καὶ τοῦ στενωποῦ τοῦ μονοθύρου, καὶ κατέρχονται τὸ καταβάσιον τοῦ βουκολέοντος, καὶ ἐκνεύοντες δεξιᾷ, κατέρχονται πρὸς τὸν νάρθηκα τῆς Νέας Εκκλησίας (ἐκεῖσε γὰρ ἵστανται οἱ τῆς συγ κλήτου), καὶ γίνεται ἡ ἀκολουθία τῆς εἰσόδου τῶν ἐγκαινίων. Σῶν δὲ δεσποτῶν κατὰ τὸ εἰωθὸς εἰσιόν. των μετὰ τοῦ πατριάρχου εἰς τὸ θυσιαστήριον, ὁ μὲν πατριάρχης προεισέρχεται, οἱ δὲ δεσπόται, ἱστάμενοι ἔξωθεν τῶν ἁγίων θυρῶν, λαμβάνουσι τοὺς κηρούς παρὰ τῶν πραιποσίτων καὶ διὰ τῆς τρισσῆς μετὰ τῶν κηρῶν προσκυνήσεως ἀπευχαριστοῦσι τῷ Θεῷ εἶτα εἰσερχόμενοι ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ, ἐν πρῶτοις " μὲν ἀσπάζονται τὸ ἅγια θύρια, εἶτα τὴν τῆς ἁγίας τραπέζης ἐνδυτὴν, καὶ τιθέντες ἀποκόμβιον ἐπὶ τῆς ἁγίας τραπέζης, διέρχονται διὰ τῶν βημάτων, ἅπτοντες κηροὺς καθ᾿ ἕνα ἕκαστον βῆμα, ασπά ζόμενοι κατὰ τὸ εἰωθὸς τὰς ἐνδυτὰς, καὶ διερχόμενοι διὰ τοῦ γυναικίτου, ἅπτουσι κηροὺς εἰς τὴν εἰκόνα 41 ΣΧΟΛ. Ιστέον, ὅτι ὁ ρεφερενδάριος δηλοῖ τῷ παπίᾳ τὴν τοῦ πατριάρχου ἄφιξιν. 48 καμάρα. τοῦ χρυσοτρικλίνου ἐν τῇ καμάρα. “καὶ τοῦ χρυσοτρικλίνου * τὸ ἡλ. Η λιτανικὰ καθ᾽ ἔν ἕκα στον. 176 τὸ δὲ ἅρμα, ἤγουν τὸ σκουτάριον βαστάζουσιν σπαρθάριοι δύο καθ' ένα καθ᾽ ἓν) ἕκαστος,

μετὰ καὶ τῶν μητροπολιτῶν καὶ τῆς λοιπῆς αὐτοῦ τάξεως 44. Καὶ τοῦ πατριάρχου εἰσερχομένου διὰ τῶν διαβατικῶν τοῦ τριχόγχου, ἔρχεται καὶ κάθηται ἐν τῇ καμάρα 48 τοῦ ῾Αγίου Θεοδώρου, κἀκεῖσε περ ριβάλλονται τὰς ἑαυτῶν χλανίδας, καὶ ἐξερχόμενοι ἔξωθεν τοῦ βήλου τῆς αὐτῆς καμάρας ίστανται. Οἱ δὲ πραιπόσιτοι ἐξερχόμενοι εἰσάγουσι τὸν πατριάρχην οἱ δὲ δεσπόται τοῦτον κατὰ τὸ εἰωθὺς ἀσπαζόμενοι, καθέζονται μετ' αὐτοῦ ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ μικρὸν τι, καὶ εὐθέως γίνεται μεταστάσιμον, καὶ οἱ μὲν μάγιστροι καὶ ἀνθύπατοι καὶ πατρίκιοι καὶ λοιποί συγκλητικοί κατέρχονται ἐν τῷ νάρθηκι τῆς Νέας Μεγάλης Εκκλησίας, οἱ δὲ τοῦ κουβουκλείου ἅπαντες διέρχονται διὰ τοῦ ὡρολογίου καὶ 43 τοῦ χρυσοτρι κλίνου καὶ τῆς καμάρας τοῦ πανθέου καὶ τοῦ φύλα κος, καὶ ἐκβαίνοντες τὸ μννόθυρον, ἀπίασιν ἐν τῷ ναῷ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τοῦ φάρου, καὶ οἱ μὲν δεσπόται ἀνίστάμενοι εἰσέρχονται μετὰ τοῦ πατριάρ χου μυστικῶς διὰ τοῦ μάκρωνος τοῦ κοιτῶνος εἰς τὸν ναὸν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τοῦ φάρου, καὶ οἱ δεσπόται ἴστανται ἐν τῷ νάρθηκι, ὁ δὲ πατριάρχης εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον, καὶ τῆς εἰωθυίας εὐχῆς τελουμένης, ἀπάρχονται οἱ ψάλται τὸ τροπά ριον· ὁ δὲ πατριάρχης ἐξερχόμενος ἀπὸ τοῦ θυσια στηρίου. βαστάζων τὸ ἅγιον Εὐαγγέλιον, ἔρχεται εἰς τὰς βασιλικές πύλης, δηλονότι τοῦ ὑποδιακόνου βα στάζοντος τὸν λιτανικὸν σταυρὸν, οἱ δὲ δεσπόται λαμβάνουσι παρὰ τῶν πραιποσίτων κηροὺς, καὶ διὰ τῆς τριστῆς μετὰ τῶν κηρῶν προσκυνήσεως ἀπευχαριστοῦσι τῷ Θεῷ, καὶ ἀσπάζονται τό τε Εὐαγγέλιον καὶ τὸν σταυρόν, θυμιώμενοι ὑπὸ τοῦ διακόνου. Β΄. Καὶ παρακρατούμενος ὁ βασιλεύς ὑπὸ τοῦ πα τριάρχου εξέρχεται ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας, καὶ ἐξιόντων τὴν πύλην τὴν ἐξάγουσαν εἰς τὸν ἡλιακὸν 4, λαμβά νουσιν οἱ δεσπόται παρὰ τῶν πραιποσίτων κηρία λιο τανίκια 45, καὶ διέρχονται λιτανεύοντες διὰ μέσου τοῦ ἡλιακοῦ καὶ τοῦ στενωποῦ τοῦ μονοθύρου, καὶ κατέρχονται τὸ καταβάσιον τοῦ βουκολέοντος, καὶ ἐκνεύοντες δεξιᾷ, κατέρχονται πρὸς τὸν νάρθηκα τῆς Νέας Εκκλησίας (ἐκεῖσε γὰρ ἵστανται οἱ τῆς συγ κλήτου), καὶ γίνεται ἡ ἀκολουθία τῆς εἰσόδου τῶν ἐγκαινίων. Σῶν δὲ δεσποτῶν κατὰ τὸ εἰωθὸς εἰσιόν. των μετὰ τοῦ πατριάρχου εἰς τὸ θυσιαστήριον, ὁ μὲν πατριάρχης προεισέρχεται, οἱ δὲ δεσπόται, ἱστάμενοι ἔξωθεν τῶν ἁγίων θυρῶν, λαμβάνουσι τοὺς κηρούς παρὰ τῶν πραιποσίτων καὶ διὰ τῆς τρισσῆς μετὰ τῶν κηρῶν προσκυνήσεως ἀπευχαριστοῦσι τῷ Θεῷ εἶτα εἰσερχόμενοι ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ, ἐν πρῶτοις " μὲν ἀσπάζονται τὸ ἅγια θύρια, εἶτα τὴν τῆς ἁγίας τραπέζης ἐνδυτὴν, καὶ τιθέντες ἀποκόμβιον ἐπὶ τῆς ἁγίας τραπέζης, διέρχονται διὰ τῶν βημάτων, ἅπτοντες κηροὺς καθ᾿ ἕνα ἕκαστον βῆμα, ασπά ζόμενοι κατὰ τὸ εἰωθὸς τὰς ἐνδυτὰς, καὶ διερχόμενοι διὰ τοῦ γυναικίτου, ἅπτουσι κηροὺς εἰς τὴν εἰκόνα 41 ΣΧΟΛ. Ιστέον, ὅτι ὁ ρεφερενδάριος δηλοῖ τῷ παπίᾳ τὴν τοῦ πατριάρχου ἄφιξιν. 48 καμάρα. τοῦ χρυσοτρικλίνου ἐν τῇ καμάρα. “καὶ τοῦ χρυσοτρικλίνου * τὸ ἡλ. Η λιτανικὰ καθ᾽ ἔν ἕκα στον. 176 τὸ δὲ ἅρμα, ἤγουν τὸ σκουτάριον βαστάζουσιν σπαρθάριοι δύο καθ' ένα καθ᾽ ἓν) ἕκαστος,

μετὰ καὶ τῶν μητροπολιτῶν καὶ τῆς λοιπῆς αὐτοῦ τάξεως 44. Καὶ τοῦ πατριάρχου εἰσερχομένου διὰ τῶν διαβατικῶν τοῦ τριχόγχου, ἔρχεται καὶ κάθηται ἐν τῇ καμάρα 48 τοῦ ῾Αγίου Θεοδώρου, κἀκεῖσε περ ριβάλλονται τὰς ἑαυτῶν χλανίδας, καὶ ἐξερχόμενοι ἔξωθεν τοῦ βήλου τῆς αὐτῆς καμάρας ίστανται. Οἱ δὲ πραιπόσιτοι ἐξερχόμενοι εἰσάγουσι τὸν πατριάρχην οἱ δὲ δεσπόται τοῦτον κατὰ τὸ εἰωθὺς ἀσπαζόμενοι, καθέζονται μετ' αὐτοῦ ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ μικρὸν τι, καὶ εὐθέως γίνεται μεταστάσιμον, καὶ οἱ μὲν μάγιστροι καὶ ἀνθύπατοι καὶ πατρίκιοι καὶ λοιποί συγκλητικοί κατέρχονται ἐν τῷ νάρθηκι τῆς Νέας Μεγάλης Εκκλησίας, οἱ δὲ τοῦ κουβουκλείου ἅπαντες διέρχονται διὰ τοῦ ὡρολογίου καὶ 43 τοῦ χρυσοτρι κλίνου καὶ τῆς καμάρας τοῦ πανθέου καὶ τοῦ φύλα κος, καὶ ἐκβαίνοντες τὸ μννόθυρον, ἀπίασιν ἐν τῷ ναῷ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τοῦ φάρου, καὶ οἱ μὲν δεσπόται ἀνίστάμενοι εἰσέρχονται μετὰ τοῦ πατριάρ χου μυστικῶς διὰ τοῦ μάκρωνος τοῦ κοιτῶνος εἰς τὸν ναὸν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τοῦ φάρου, καὶ οἱ δεσπόται ἴστανται ἐν τῷ νάρθηκι, ὁ δὲ πατριάρχης εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον, καὶ τῆς εἰωθυίας εὐχῆς τελουμένης, ἀπάρχονται οἱ ψάλται τὸ τροπά ριον· ὁ δὲ πατριάρχης ἐξερχόμενος ἀπὸ τοῦ θυσια στηρίου. βαστάζων τὸ ἅγιον Εὐαγγέλιον, ἔρχεται εἰς τὰς βασιλικές πύλης, δηλονότι τοῦ ὑποδιακόνου βα στάζοντος τὸν λιτανικὸν σταυρὸν, οἱ δὲ δεσπόται λαμβάνουσι παρὰ τῶν πραιποσίτων κηροὺς, καὶ διὰ τῆς τριστῆς μετὰ τῶν κηρῶν προσκυνήσεως ἀπευχαριστοῦσι τῷ Θεῷ, καὶ ἀσπάζονται τό τε Εὐαγγέλιον καὶ τὸν σταυρόν, θυμιώμενοι ὑπὸ τοῦ διακόνου. Β΄. Καὶ παρακρατούμενος ὁ βασιλεύς ὑπὸ τοῦ πα τριάρχου εξέρχεται ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας, καὶ ἐξιόντων τὴν πύλην τὴν ἐξάγουσαν εἰς τὸν ἡλιακὸν 4, λαμβά νουσιν οἱ δεσπόται παρὰ τῶν πραιποσίτων κηρία λιο τανίκια 45, καὶ διέρχονται λιτανεύοντες διὰ μέσου τοῦ ἡλιακοῦ καὶ τοῦ στενωποῦ τοῦ μονοθύρου, καὶ κατέρχονται τὸ καταβάσιον τοῦ βουκολέοντος, καὶ ἐκνεύοντες δεξιᾷ, κατέρχονται πρὸς τὸν νάρθηκα τῆς Νέας Εκκλησίας (ἐκεῖσε γὰρ ἵστανται οἱ τῆς συγ κλήτου), καὶ γίνεται ἡ ἀκολουθία τῆς εἰσόδου τῶν ἐγκαινίων. Σῶν δὲ δεσποτῶν κατὰ τὸ εἰωθὸς εἰσιόν. των μετὰ τοῦ πατριάρχου εἰς τὸ θυσιαστήριον, ὁ μὲν πατριάρχης προεισέρχεται, οἱ δὲ δεσπόται, ἱστάμενοι ἔξωθεν τῶν ἁγίων θυρῶν, λαμβάνουσι τοὺς κηρούς παρὰ τῶν πραιποσίτων καὶ διὰ τῆς τρισσῆς μετὰ τῶν κηρῶν προσκυνήσεως ἀπευχαριστοῦσι τῷ Θεῷ εἶτα εἰσερχόμενοι ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ, ἐν πρῶτοις " μὲν ἀσπάζονται τὸ ἅγια θύρια, εἶτα τὴν τῆς ἁγίας τραπέζης ἐνδυτὴν, καὶ τιθέντες ἀποκόμβιον ἐπὶ τῆς ἁγίας τραπέζης, διέρχονται διὰ τῶν βημάτων, ἅπτοντες κηροὺς καθ᾿ ἕνα ἕκαστον βῆμα, ασπά ζόμενοι κατὰ τὸ εἰωθὸς τὰς ἐνδυτὰς, καὶ διερχόμενοι διὰ τοῦ γυναικίτου, ἅπτουσι κηροὺς εἰς τὴν εἰκόνα 41 ΣΧΟΛ. Ιστέον, ὅτι ὁ ρεφερενδάριος δηλοῖ τῷ παπίᾳ τὴν τοῦ πατριάρχου ἄφιξιν. 48 καμάρα. τοῦ χρυσοτρικλίνου ἐν τῇ καμάρα. “καὶ τοῦ χρυσοτρικλίνου * τὸ ἡλ. Η λιτανικὰ καθ᾽ ἔν ἕκα στον. 176 τὸ δὲ ἅρμα, ἤγουν τὸ σκουτάριον βαστάζουσιν σπαρθάριοι δύο καθ' ένα καθ᾽ ἓν) ἕκαστος,

Βασιλείου τοῦ φιλοχρίστου δεσπότου, καὶ εὐθέως ἀποχαιρετίζοντες τὸν πατριάρχην, εἰσέρχονται ἐν τῷ ἐκεῖσε προσευχαδίῳ, κἀκεῖθεν ἐκβαίνοντες εἰς τὸν πρὸς τὴν θάλασσαν νάρθηκα, ἐν ᾧ καὶ τὰ σελλία ἵστανται καὶ τὸ βῆλον κρέμαται, καὶ ἀπαλλάσσουσι τὰς ἑαυτῶν χλανίδας, καὶ ἵστανται ἐκδεχόμενοι τὴν τοῦ ἁγίου Εὐαγγελίου ἀνάγνωσιν· εἶθ᾽ οὕτως λαμβά νοντες κηροὺς παρὰ τῶν πραιποσίτων, ἀκούουσι τοῦ ἁγίου Εὐαγγελίου. Μετὰ δὲ τὴν ἀπόλυσιν τῆς ἐκτε νοῦς εὐχῆς καθέζονται, καὶ εἰσάγει ὁ τῆς τραπέζης μετὰ καὶ τῶν ἀρτοκλινῶν τὸ κλητώριον, καὶ στοιχεί αὐτὸ ὁ μέγας βασιλεύς. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως οἱ δεσπόται διέρχονται μυστικῶς διὰ τοῦ αὐτοῦ νάρθηκος καὶ τοῦ μυστικοῦ ἀναβασίου, καὶ διὰ τοῦ ἀνωτάτου ἡλιακοῦ τοῦ αὐτοῦ νάρθηκος εἰσέρχονται εἰς τὸ παλάτιον. Χρὴ εἰδέναι, ὅτι κατὰ τὴν τάξιν ταύτης τῆς ἑορτῆς καὶ τὸν τύπον ἐπιτελεῖται καὶ ἡ ἑορτὴ τοῦ ἀρχιστρατήγου μηνὶ Νοεμβρίῳ η Εἰδέναι δὲ δεῖ, ὅτι ταύτῃ τῇ ἑορτῇ τοῦ ἀρχιστρατήγου ἐν τῷ εὐκτηρίῳ τοῦ ναοῦ, ἤγουν τοῦ ἀρχιστρατήγου, ἐπιτελεῖται ἡ τοιαύτη ἑορτή. ΚΕΦΑΛ. ΚΑ'. Όσα δεῖ παραφυλάττειν τῇ ἑορτῇ καὶ προελεύσει τοῦ Αγίου Δημητρίου Δ΄. Πρὸ μιᾶς ἡμέρας κελεύουσιν οἱ δεσπόται τοῖς πραιποσίτοις τοῦ προελθεῖν ἐπὶ τὴν αὔριον μετὰ άλλαξίμων τὴν σύγκλητον πᾶσαν, καὶ τῇ ἕωθεν περὶ ὥρα δευτέραν κελεύουσιν οἱ δεσπόται εἰσελθεῖν τοὺς πραιποσίτους, καὶ δὴ τούτων εἰσελθόντων, μετὰ ὀλί γων τοῦ κουβουκλείου ἀπέρχονται, ἅμα τοῦ παπία καὶ τοῦ ἑταιρειάρχου, καὶ εἰσάγουσι τὸν πατριάρχην μετὰ καὶ τῶν μητροπολιτῶν καὶ τῆς λοιπῆς αὐτοῦ τάξεως. Καὶ τοῦ πατριάρχου εισερχομένου, διὰ τῶν διαβατικῶν τοῦ τριχόγχου εἰσέρχεται, καὶ κάθηται ἐν τῇ καμάρᾳ τοῦ χρυσοτρικλίνου τῇ οὔσῃ πρὸς τὸ πάνθεον. Οἱ δὲ πραιπόσιτοι εἰσερχόμενοι ἀναγγέλο λουσι τοῖς δεσπόταις τὴν τοῦ πατριάρχου ἄφιξιν, καὶ εὐθέως ἀνίστανται οἱ δεσπόται καὶ εἰσέρχονται ἐν τῇ καμάρα τοῦ ῾Αγίου Θεοδώρου, κἀκεῖσε περιβάλ λονται τὰς ἑαυτῶν χλανίδας, καὶ ἐξερχόμενοι ἔξωθεν τοῦ βήλου τῆς αὐτῆς καμάρας ἵστανται. Οἱ δὲ πραι πόσιτοι ἐξερχόμενοι εἰσάγουσι τὸν πατριάρχην· οἱ δὲ δεσπόται τοῦτον κατὰ τὸ εἴωθὸς ἀσπαζόμενοι, καθ ἔζονται μετ' αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ χρυσοτρικλίνου μικρόν τι, καὶ ὅτε πάντα καλῶς εὐτρεπισθῶσιν, εἰσέρχονται οἱ πραιπόσιτοι δηλοῦντες τοῖς δεσπόταις, καὶ εὐθέως ἀνα ἱστανται οἱ δεσπόται μετὰ τοῦ πατριάρχου, καὶ ἐξερχόμενοι κατὰ τὸν εἰωθότα τούτοις τύπον, διέρχονται διὰ τοῦ τριπέτωνος καὶ τοῦ λαυσιακοῦ καὶ τοῦ Ἰουστινιανοῦ καὶ τῶν σκύλων καὶ τῶν ἔξω διαβατικῶν τοῦ Μαρκια νοῦ, καὶ ἀπέρχονται ἐν τῷ ἐκεῖσε εὐκτηρίῳ τοῦ ῾Αγίου Αποστόλου Πέτρου. 73 Β'. Ιστέον, ὅτι, τῶν δεσποτῶν ἐξερχομένων ἀπὸ 46 λοιποῖς 47 ὁ λογοθ. τοῦ χρυσοτρικλίνου μετὰ καὶ τοῦ πατριάρχου, ἵσταν αι ἀντικρὺ τῶν ἀργυρῶν πυλῶν τοῦ χρυσοτρικλίνου οἱ εὐνοῦχοι πρωτοσπαθάριοι, ὅ τε λογοθέτης 41 τοῦ μηνὶ Νοεμορίῳ α' τοῦ ᾿Αρχιστρατήγου. ἐπὶ τῇ,

Βασιλείου τοῦ φιλοχρίστου δεσπότου, καὶ εὐθέως ἀποχαιρετίζοντες τὸν πατριάρχην, εἰσέρχονται ἐν τῷ ἐκεῖσε προσευχαδίῳ, κἀκεῖθεν ἐκβαίνοντες εἰς τὸν πρὸς τὴν θάλασσαν νάρθηκα, ἐν ᾧ καὶ τὰ σελλία ἵστανται καὶ τὸ βῆλον κρέμαται, καὶ ἀπαλλάσσουσι τὰς ἑαυτῶν χλανίδας, καὶ ἵστανται ἐκδεχόμενοι τὴν τοῦ ἁγίου Εὐαγγελίου ἀνάγνωσιν· εἶθ᾽ οὕτως λαμβά νοντες κηροὺς παρὰ τῶν πραιποσίτων, ἀκούουσι τοῦ ἁγίου Εὐαγγελίου. Μετὰ δὲ τὴν ἀπόλυσιν τῆς ἐκτε νοῦς εὐχῆς καθέζονται, καὶ εἰσάγει ὁ τῆς τραπέζης μετὰ καὶ τῶν ἀρτοκλινῶν τὸ κλητώριον, καὶ στοιχεί αὐτὸ ὁ μέγας βασιλεύς. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως οἱ δεσπόται διέρχονται μυστικῶς διὰ τοῦ αὐτοῦ νάρθηκος καὶ τοῦ μυστικοῦ ἀναβασίου, καὶ διὰ τοῦ ἀνωτάτου ἡλιακοῦ τοῦ αὐτοῦ νάρθηκος εἰσέρχονται εἰς τὸ παλάτιον. Χρὴ εἰδέναι, ὅτι κατὰ τὴν τάξιν ταύτης τῆς ἑορτῆς καὶ τὸν τύπον ἐπιτελεῖται καὶ ἡ ἑορτὴ τοῦ ἀρχιστρατήγου μηνὶ Νοεμβρίῳ η Εἰδέναι δὲ δεῖ, ὅτι ταύτῃ τῇ ἑορτῇ τοῦ ἀρχιστρατήγου ἐν τῷ εὐκτηρίῳ τοῦ ναοῦ, ἤγουν τοῦ ἀρχιστρατήγου, ἐπιτελεῖται ἡ τοιαύτη ἑορτή. ΚΕΦΑΛ. ΚΑ'. Όσα δεῖ παραφυλάττειν τῇ ἑορτῇ καὶ προελεύσει τοῦ Αγίου Δημητρίου Δ΄. Πρὸ μιᾶς ἡμέρας κελεύουσιν οἱ δεσπόται τοῖς πραιποσίτοις τοῦ προελθεῖν ἐπὶ τὴν αὔριον μετὰ άλλαξίμων τὴν σύγκλητον πᾶσαν, καὶ τῇ ἕωθεν περὶ ὥρα δευτέραν κελεύουσιν οἱ δεσπόται εἰσελθεῖν τοὺς πραιποσίτους, καὶ δὴ τούτων εἰσελθόντων, μετὰ ὀλί γων τοῦ κουβουκλείου ἀπέρχονται, ἅμα τοῦ παπία καὶ τοῦ ἑταιρειάρχου, καὶ εἰσάγουσι τὸν πατριάρχην μετὰ καὶ τῶν μητροπολιτῶν καὶ τῆς λοιπῆς αὐτοῦ τάξεως. Καὶ τοῦ πατριάρχου εισερχομένου, διὰ τῶν διαβατικῶν τοῦ τριχόγχου εἰσέρχεται, καὶ κάθηται ἐν τῇ καμάρᾳ τοῦ χρυσοτρικλίνου τῇ οὔσῃ πρὸς τὸ πάνθεον. Οἱ δὲ πραιπόσιτοι εἰσερχόμενοι ἀναγγέλο λουσι τοῖς δεσπόταις τὴν τοῦ πατριάρχου ἄφιξιν, καὶ εὐθέως ἀνίστανται οἱ δεσπόται καὶ εἰσέρχονται ἐν τῇ καμάρα τοῦ ῾Αγίου Θεοδώρου, κἀκεῖσε περιβάλ λονται τὰς ἑαυτῶν χλανίδας, καὶ ἐξερχόμενοι ἔξωθεν τοῦ βήλου τῆς αὐτῆς καμάρας ἵστανται. Οἱ δὲ πραι πόσιτοι ἐξερχόμενοι εἰσάγουσι τὸν πατριάρχην· οἱ δὲ δεσπόται τοῦτον κατὰ τὸ εἴωθὸς ἀσπαζόμενοι, καθ ἔζονται μετ' αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ χρυσοτρικλίνου μικρόν τι, καὶ ὅτε πάντα καλῶς εὐτρεπισθῶσιν, εἰσέρχονται οἱ πραιπόσιτοι δηλοῦντες τοῖς δεσπόταις, καὶ εὐθέως ἀνα ἱστανται οἱ δεσπόται μετὰ τοῦ πατριάρχου, καὶ ἐξερχόμενοι κατὰ τὸν εἰωθότα τούτοις τύπον, διέρχονται διὰ τοῦ τριπέτωνος καὶ τοῦ λαυσιακοῦ καὶ τοῦ Ἰουστινιανοῦ καὶ τῶν σκύλων καὶ τῶν ἔξω διαβατικῶν τοῦ Μαρκια νοῦ, καὶ ἀπέρχονται ἐν τῷ ἐκεῖσε εὐκτηρίῳ τοῦ ῾Αγίου Αποστόλου Πέτρου. 73 Β'. Ιστέον, ὅτι, τῶν δεσποτῶν ἐξερχομένων ἀπὸ 46 λοιποῖς 47 ὁ λογοθ. τοῦ χρυσοτρικλίνου μετὰ καὶ τοῦ πατριάρχου, ἵσταν αι ἀντικρὺ τῶν ἀργυρῶν πυλῶν τοῦ χρυσοτρικλίνου οἱ εὐνοῦχοι πρωτοσπαθάριοι, ὅ τε λογοθέτης 41 τοῦ μηνὶ Νοεμορίῳ α' τοῦ ᾿Αρχιστρατήγου. ἐπὶ τῇ,

δρομου μετὰ καὶ τοῦ πρωτοασηκρήτης καὶ τοῦ πρω τονοταρίου 4, ἐπὶ δὲ τὸ μέρος τοῦ ὡρολογίου οἱ τοῦ χρυσοτρικλίνου. Ιστέον, ὅτι ἐξιόντων τῶν δεσποτῶν τὰς χαλκᾶς πύλας πρὸς τὸν λαυσιακὸν 40, δέχονται οἱ τοῦ μαγλαβίου 50 καὶ οἱ τοῦ κουβουκλείου ἅπαντες, κἀκεῖθεν δηριγεύουσι τοὺς δεσπότας. Ιστέον, ὅτι ἔνα δον τῶν σκύλων, ἤγουν εἰς τὴν ἄκραν τοῦ Ἰουστι νιανοῦ, ἵστανται οἵ τε μάγιστροι καὶ ἀνθύπατοι καὶ οἱ ὀφφικιάλιοι, καὶ τῶν δεσποτῶν διερχομένων, πί. πτουσιν ἐπ' ἐδάφους, τούτους προσκυνοῦντες. Οἱ δὲ δεσπόται, καθὼς προείρηται, διέρχονται μέχρι τοῦ Αγίου Αποστόλου Πέτρου, ὁ δὲ πατριάρχης εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον, καὶ τῆς εἰωθυίας εὐχῆς τελου μένης, υπάρχονται οἱ ψάλται τὸ τροπάριον. Ὁ δὲ πατριάρχης ἐξερχόμενος ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου, βα στάζων τὸ ἅγιον Εὐαγγέλιον, ἔρχεται εἰς τὰς βασιλι κὰς πύλας τοῦ αὐτοῦ εὐκτηρίου, δηλονότι καὶ τοῦ υποδιάκονος 81 βαστάζοντος τὸν λιτανικὸν σταυ ρόν. Οἱ δὲ δεσπόται λαμβάνουσι παρὰ τῶν πραιπο σίτων κηροὺς καὶ διὰ τῆς τρισσῆς, προσκυνήσεως ἀπευχαριστοῦσι τῷ Θεῷ, καὶ ἀσπάζονται τό τε Εὐαγ γέλιον καὶ τὸν σταυρὸν, θυμιώμενοι ὑπὸ τοῦ διάκονος, καὶ παρακρατούμενος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τοῦ πατριάρ χου, ἐξέρχεται ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας. Ιστέον, ὅτι, ἀπὸ μὲν τοῦ Ἁγίου Πέτρου ἐξερχομένης τῆς λιτῆς, λέγου σιν οἱ ψάλται τὸ τροπάριον τοῦ μάρτυρος πρὸς τὸ, «Λαθὼν ἐτέχθης,» ὅπερ ἐποίησε Λέων ὁ σοφώτατος καὶ ἀγαθὸς βασιλεύς, εἰσερχομένης δὲ τῆς λιτῆς εἰς τὸ χρυσοτρίκλινον, ἀπάρχονται τὸ τροπάριον τῶν ἐγκαινίων, ἤγουν τὸ, • Δόξα σοι, Χριστὲ ὁ Θεὸς, ἀπο στόλων καύχημα.» Καὶ διερχόμενος, ὅθεν κἀκεῖσε ἀπῄει, διέρχεται διὰ μέσου τοῦ χρυσοτρικλίνου, καὶ ἐξέρχεται μετὰ τῆς λιτῆς τὰς ἀνατολικὰς πύλας, καὶ οἱ μὲν μάγιστροι καὶ ἀνθύπατοι καὶ πατρίκιοι καὶ ὀρφικιάλιοι ἵστανται ἀντικρὺ τοῦ ναοῦ τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, ήγουν τοῦ ἀριστεροῦ μέρους, οἱ δὲ τοῦ κουβουκλείου κατὰ ἀνατολικὰς τοῦ ἡλιακοῦ, οἱ δὲ δε σπόται μετὰ τοῦ πατριάρχου ἐν τῷ προπυλαίῳ τῆς 24, 23 99, 2. 49 τὸ λαυσ. το οἱ μαγλ. 51 ὑποδιακόνου 20, διακόνου Πέρσες Πέρσαι κρασεις, μυριάδαι μυριάδες αποσπάσαι ᾿Αρματούραι Παιάνοι παιᾶ νες, Εάν δια- κριταῖς κριταί, κων δεσμεύει τὴν ἱερέα, μὴ εἰσακούσεται. διάκο, διάκονος διακόνου, όπερες κλάδους συνομόθρονας 223 συνομοθρόνους. Ρ. 235, πούδρας ο πούερες. 226, άποικες ἄποικοι. 172, φιάλεσι φιάλαις φιαλες φιάλαι. Κρισίν, κρίτες,

δρομου μετὰ καὶ τοῦ πρωτοασηκρήτης καὶ τοῦ πρω τονοταρίου 4, ἐπὶ δὲ τὸ μέρος τοῦ ὡρολογίου οἱ τοῦ χρυσοτρικλίνου. Ιστέον, ὅτι ἐξιόντων τῶν δεσποτῶν τὰς χαλκᾶς πύλας πρὸς τὸν λαυσιακὸν 40, δέχονται οἱ τοῦ μαγλαβίου 50 καὶ οἱ τοῦ κουβουκλείου ἅπαντες, κἀκεῖθεν δηριγεύουσι τοὺς δεσπότας. Ιστέον, ὅτι ἔνα δον τῶν σκύλων, ἤγουν εἰς τὴν ἄκραν τοῦ Ἰουστι νιανοῦ, ἵστανται οἵ τε μάγιστροι καὶ ἀνθύπατοι καὶ οἱ ὀφφικιάλιοι, καὶ τῶν δεσποτῶν διερχομένων, πί. πτουσιν ἐπ' ἐδάφους, τούτους προσκυνοῦντες. Οἱ δὲ δεσπόται, καθὼς προείρηται, διέρχονται μέχρι τοῦ Αγίου Αποστόλου Πέτρου, ὁ δὲ πατριάρχης εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον, καὶ τῆς εἰωθυίας εὐχῆς τελου μένης, υπάρχονται οἱ ψάλται τὸ τροπάριον. Ὁ δὲ πατριάρχης ἐξερχόμενος ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου, βα στάζων τὸ ἅγιον Εὐαγγέλιον, ἔρχεται εἰς τὰς βασιλι κὰς πύλας τοῦ αὐτοῦ εὐκτηρίου, δηλονότι καὶ τοῦ υποδιάκονος 81 βαστάζοντος τὸν λιτανικὸν σταυ ρόν. Οἱ δὲ δεσπόται λαμβάνουσι παρὰ τῶν πραιπο σίτων κηροὺς καὶ διὰ τῆς τρισσῆς, προσκυνήσεως ἀπευχαριστοῦσι τῷ Θεῷ, καὶ ἀσπάζονται τό τε Εὐαγ γέλιον καὶ τὸν σταυρὸν, θυμιώμενοι ὑπὸ τοῦ διάκονος, καὶ παρακρατούμενος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τοῦ πατριάρ χου, ἐξέρχεται ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας. Ιστέον, ὅτι, ἀπὸ μὲν τοῦ Ἁγίου Πέτρου ἐξερχομένης τῆς λιτῆς, λέγου σιν οἱ ψάλται τὸ τροπάριον τοῦ μάρτυρος πρὸς τὸ, «Λαθὼν ἐτέχθης,» ὅπερ ἐποίησε Λέων ὁ σοφώτατος καὶ ἀγαθὸς βασιλεύς, εἰσερχομένης δὲ τῆς λιτῆς εἰς τὸ χρυσοτρίκλινον, ἀπάρχονται τὸ τροπάριον τῶν ἐγκαινίων, ἤγουν τὸ, • Δόξα σοι, Χριστὲ ὁ Θεὸς, ἀπο στόλων καύχημα.» Καὶ διερχόμενος, ὅθεν κἀκεῖσε ἀπῄει, διέρχεται διὰ μέσου τοῦ χρυσοτρικλίνου, καὶ ἐξέρχεται μετὰ τῆς λιτῆς τὰς ἀνατολικὰς πύλας, καὶ οἱ μὲν μάγιστροι καὶ ἀνθύπατοι καὶ πατρίκιοι καὶ ὀρφικιάλιοι ἵστανται ἀντικρὺ τοῦ ναοῦ τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, ήγουν τοῦ ἀριστεροῦ μέρους, οἱ δὲ τοῦ κουβουκλείου κατὰ ἀνατολικὰς τοῦ ἡλιακοῦ, οἱ δὲ δε σπόται μετὰ τοῦ πατριάρχου ἐν τῷ προπυλαίῳ τῆς 24, 23 99, 2. 49 τὸ λαυσ. το οἱ μαγλ. 51 ὑποδιακόνου 20, διακόνου Πέρσες Πέρσαι κρασεις, μυριάδαι μυριάδες αποσπάσαι ᾿Αρματούραι Παιάνοι παιᾶ νες, Εάν δια- κριταῖς κριταί, κων δεσμεύει τὴν ἱερέα, μὴ εἰσακούσεται. διάκο, διάκονος διακόνου, όπερες κλάδους συνομόθρονας 223 συνομοθρόνους. Ρ. 235, πούδρας ο πούερες. 226, άποικες ἄποικοι. 172, φιάλεσι φιάλαις φιαλες φιάλαι. Κρισίν, κρίτες,

& ἐκκλησίας, καὶ τῆς εἰωθυίας ἀκολουθίας τελεσθεί. σης, ἤγουν τῶν ἐγκαινίων, γίνεται ἡ εἴσοδος. Καὶ ὁ μὲν πατριάρχης εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον, οἱ δὲ δεσπόται, διερχόμενοι μέσον τῆς ἐκκλησίας, ἐξέρχονται καὶ ἵστανται ἐν τῷ ἐκεῖσε τετρασέρῳ ἐκδεχόμενοι τὴν τοῦ Εὐαγγελίου ἀνάγνωσιν. Μετὰ δὲ τὴν τοῦ Εὐαγγελίου ἀνάγνωσιν, ἐξερχόμενοι τὰς ἀρε γυρᾶς τοῦ μάκρωνος πύλας, ἀπαλλάσσουσι τὰς τούτων χλαμύδας, καὶ εἰσερχόμενοι καθέζονται ἐπὶ τοῦ χρυσοτρικλίνου, καθὼς εἴθισται αὐτοῖς, καὶ μετὰ μικρὸν δίδονται μίνσαι. Τῇ αὐτῇ δὲ ἡμέρᾳ συνεστιῶνται τῷ πατριάρχῃ καὶ τοῖς μητροπολίταις καὶ τῇ συγκλήτῳ, οἷς ἂν κελεύσωσιν. ΚΕΦΑΛ. ΚΒ'. "Όσα δεί παραφυλάττειν τῇ ἑορτῇ καὶ προελεύσει τῆς Ὑψώσεως τῶν τιμίων ξύλων Α΄. Προέρχονται οἱ τοῦ κουβουκλείου, πατρίκιοι τε καὶ δομέστικοι καὶ οἱ λοιποὶ ἅπαντες ἄρχοντες ἀπὸ σκαραμαγγίων ἐν τῷ σπαθαρικίῳ ὥραν ἐννάτην ἢ καὶ δεκάτην νυκτός καὶ μέλλοντος τοῦ βασιλέως τετραθύρῳ ττερα πόρτῳ ἐξέρχεσθαι, ἀνοίγεται ἡ πύλη τοῦ σπαθαρικίου, καὶ τῶν ἀρχόντων του κουβουκλείου εἰσελθόντων καὶ τὰ σαγία αὐτῶν φορούντων, προσκυνοῦσι τὸν βασιλέα ὁ δὲ βασιλεὺς, δηριγευόμενος ὑπ' αὐτῶν, ἐξέρχεται. Οἱ δὲ πατρίκιοι ἅμα τῶν δομεστίκων ἐκδέχονται τὸν βασιλέα ἔξω τῆς πύλης του σπαθαρικίου, ὡσαύτως καὶ οἱ βασιλικοὶ προσκυνήσαντες διέρχονται ἔμπρο σθεν τοῦ βασιλέως· ὁ δὲ βασιλεὺς δηριγευόμενος ὑπό τε τοῦ κουβουκλείου καὶ τῶν βασιλικῶν, διέρχεται διά τῆς μανναύρας καὶ τῶν ἀνωτέρων αὐτῆς διαβατικῶν, καὶ διὰ τῆς ξυλίνης σκάλας ἀνελθών, εἰσέρχεται ἐν τοῖς κατηχουμενίοις τῆς Μεγάλης Εκ κλησίας, εἶθ᾽ οὕτως ἔψας κηροὺς καὶ εὐξάμενος, παρακύπτει ἐν τοῖς δεξιοῖς μέρεσιν. Ἐπειτα ἀλλάσ σουσιν οἱ τοῦ κουβουκλείου άρχοντες, οἱ δὲ κουβικου λάριοι τὰ καμίσια αὐτῶν καὶ μόνον, οἱ δὲ πατρίκιο χλανίτια λιτὰ, εἶτα κελεύει ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσί τῳ, καὶ προσκαλεῖται ὁ πατριάρχης; καὶ ὀλίγον μετὰ φοίνικα (στάνειν, φοίνικα περικομίζειν ἐδέχοντο οὐ μόνον θυμιώντες καὶ στεφανοῦντες καὶ εἰνοχοοῦντες, ἀλλὰ καὶ προσώδια καὶ χοροὶ καὶ ἰθύφαλλοι μετ' ὀρχήσεως καὶ ᾠδῆς ἀπήντων αὐτῷ. Ρ. 111. λ ανεμοβούλιον άνεμος δούριον τους ἀρεύριον αλεύριον, φραγέλιον κενοφλώριον καινοφρούριον, Τρα μισσος οι Τέλμισσος κόρφος

& ἐκκλησίας, καὶ τῆς εἰωθυίας ἀκολουθίας τελεσθεί. σης, ἤγουν τῶν ἐγκαινίων, γίνεται ἡ εἴσοδος. Καὶ ὁ μὲν πατριάρχης εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον, οἱ δὲ δεσπόται, διερχόμενοι μέσον τῆς ἐκκλησίας, ἐξέρχονται καὶ ἵστανται ἐν τῷ ἐκεῖσε τετρασέρῳ ἐκδεχόμενοι τὴν τοῦ Εὐαγγελίου ἀνάγνωσιν. Μετὰ δὲ τὴν τοῦ Εὐαγγελίου ἀνάγνωσιν, ἐξερχόμενοι τὰς ἀρε γυρᾶς τοῦ μάκρωνος πύλας, ἀπαλλάσσουσι τὰς τούτων χλαμύδας, καὶ εἰσερχόμενοι καθέζονται ἐπὶ τοῦ χρυσοτρικλίνου, καθὼς εἴθισται αὐτοῖς, καὶ μετὰ μικρὸν δίδονται μίνσαι. Τῇ αὐτῇ δὲ ἡμέρᾳ συνεστιῶνται τῷ πατριάρχῃ καὶ τοῖς μητροπολίταις καὶ τῇ συγκλήτῳ, οἷς ἂν κελεύσωσιν. ΚΕΦΑΛ. ΚΒ'. "Όσα δεί παραφυλάττειν τῇ ἑορτῇ καὶ προελεύσει τῆς Ὑψώσεως τῶν τιμίων ξύλων Α΄. Προέρχονται οἱ τοῦ κουβουκλείου, πατρίκιοι τε καὶ δομέστικοι καὶ οἱ λοιποὶ ἅπαντες ἄρχοντες ἀπὸ σκαραμαγγίων ἐν τῷ σπαθαρικίῳ ὥραν ἐννάτην ἢ καὶ δεκάτην νυκτός καὶ μέλλοντος τοῦ βασιλέως τετραθύρῳ ττερα πόρτῳ ἐξέρχεσθαι, ἀνοίγεται ἡ πύλη τοῦ σπαθαρικίου, καὶ τῶν ἀρχόντων του κουβουκλείου εἰσελθόντων καὶ τὰ σαγία αὐτῶν φορούντων, προσκυνοῦσι τὸν βασιλέα ὁ δὲ βασιλεὺς, δηριγευόμενος ὑπ' αὐτῶν, ἐξέρχεται. Οἱ δὲ πατρίκιοι ἅμα τῶν δομεστίκων ἐκδέχονται τὸν βασιλέα ἔξω τῆς πύλης του σπαθαρικίου, ὡσαύτως καὶ οἱ βασιλικοὶ προσκυνήσαντες διέρχονται ἔμπρο σθεν τοῦ βασιλέως· ὁ δὲ βασιλεὺς δηριγευόμενος ὑπό τε τοῦ κουβουκλείου καὶ τῶν βασιλικῶν, διέρχεται διά τῆς μανναύρας καὶ τῶν ἀνωτέρων αὐτῆς διαβατικῶν, καὶ διὰ τῆς ξυλίνης σκάλας ἀνελθών, εἰσέρχεται ἐν τοῖς κατηχουμενίοις τῆς Μεγάλης Εκ κλησίας, εἶθ᾽ οὕτως ἔψας κηροὺς καὶ εὐξάμενος, παρακύπτει ἐν τοῖς δεξιοῖς μέρεσιν. Ἐπειτα ἀλλάσ σουσιν οἱ τοῦ κουβουκλείου άρχοντες, οἱ δὲ κουβικου λάριοι τὰ καμίσια αὐτῶν καὶ μόνον, οἱ δὲ πατρίκιο χλανίτια λιτὰ, εἶτα κελεύει ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσί τῳ, καὶ προσκαλεῖται ὁ πατριάρχης; καὶ ὀλίγον μετὰ φοίνικα (στάνειν, φοίνικα περικομίζειν ἐδέχοντο οὐ μόνον θυμιώντες καὶ στεφανοῦντες καὶ εἰνοχοοῦντες, ἀλλὰ καὶ προσώδια καὶ χοροὶ καὶ ἰθύφαλλοι μετ' ὀρχήσεως καὶ ᾠδῆς ἀπήντων αὐτῷ. Ρ. 111. λ ανεμοβούλιον άνεμος δούριον τους ἀρεύριον αλεύριον, φραγέλιον κενοφλώριον καινοφρούριον, Τρα μισσος οι Τέλμισσος κόρφος

κατελθών, εἰσέρχεται διὰ τῆς μεγάλης πύλης του νάρθηκος, καὶ τὰς βασιλικὰς πύλας καταλαβών, ἵστα ται, ἐπιδοὺς τῷ πραιποσίτῳ κηρίον, όπερ κατέχει, και ἔτερα παρ' αὐτοῦ λαβὼν καὶ εὐξάμενος, ἐπιδίδωσιν αὐτὰ τῷ πραιποσίτῳ, ὁ δὲ πραιπόσιπος τῷ τῆς καταστάσεως. Επειτα λαμβάνει τὸ λιτανίκιον αὑτοῦ πάλιν παρὰ τοῦ πραιποσίτου, καὶ προσκυνήσας τὸ ἄχραντον Εὐαγγέλιον, διέρχεται μετὰ τοῦ πατριάρχου μέσον τοῦ ναοῦ, καὶ ἐν τοῖς δεξιοῖς μέρεσι τοῦ ἄμβώνος εἰσέρχεται διὰ τῆς σωλέας, τῶν πατρικίων ἑστώτων εἰς τὴν σωλέαν, καὶ βασταζόντων τὰ αὑτῶν κηρία. Β΄. Ὁ δὲ βασιλεὺς ἔμπροσθεν τῶν ἁγίων θυρῶν ἑστὼς, ἐπισίδωσι τῷ πραιποσίτῳ τὸ ἴδιον κηρίον, καὶ ἕτερα παρ' αὐτοῦ λαβὼν καὶ εὐξάμενος, ἐπιδίδωσιν αὐτὰ αὐτῷ, καὶ εἰς τὸ θυσιαστήριον εἰσελθὼν, καὶ τὰ τίμια ξύλα προσκυνήσας, ἐξέρχεται, εἶθ᾽ οὕτως ὑπό στρεψας διὰ τῆς σωλέας, ἀνέρχεται τρίτον βάθρον τοῦ ἄμβωνος ἢ καὶ τέταρτον, καὶ ἱσταταὶ ἐκεῖσε, κρατῶν τὸ κηρίον· οἱ δὲ τοῦ κουβουκλείου ἄρχοντες ἵστανται ἐν τῇ σωλέᾳ ἐνώπιον τοῦ βασιλέως, οἱ δὲ εὐνοῦχοι πρωτοσπαθάριοι ἐξ εὐωνύμου τοῦ ἄμβωνος εἰς τὸ σκάμνον, οἱ δὲ τοῦ μαγλαβίου ὀπίσω τῶν εὐ νούχων πρωτοσπαθαρίων, ἴσον τοῦ ἀριστέρου μέρους τοῦ ἄμβωνος, διὰ τὸ μὴ διοδεύειν τινὰ ἐνώπιον τοῦ βασιλέως. Τοῦ δὲ πατριάρχου ἀνελθόντος μετὰ τῶν τιμίων ξύλων εἰς τὸν ἀμβωνα, ἐπιδίδωσιν ὁ βασιλεὺς τὸ λιτανίκιον αὐτοῦ κηρίον τῷ πραιποσίτῳ, καὶ λα βὼν ἕτερα τῆς προσευχῆς, ἵσταται μετ᾿ αὐτῶν, ἕως ἂν ὑψώσῃ ἐν τοῖς τέσσαρσι μέρεσι τοῦ ἄμβωνος. Εἶτα ἐπιδοὺς ὁ βασιλεὺς τοὺς κηροὺς τῷ πραιποσίτῳ, κατά έρχονται ἀμφότεροι διὰ τῆς σωλέας, ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, καὶ εἰσέρχονται εἰς τὸ θυσιαστή ριον, προτιθεμήνων τῶν τιμίων ξύλων, καὶ τοῦ βα σιλέως εὐξαμένου καὶ προσκυνήσαντος τὰ τίμια ξύλα, ἐξέρχεται διὰ τοῦ πλαγίου τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ διασώζει αὐτὸν ὁ πατριάρχης μέχρι τοῦ ἁγίου φρέχο τος. Κἀκεῖσε ἀλλήλους ἀσπασάμενοι, ὁ μὲν βασιλεὺς μετὰ τῆς προελεύσεως εἰσέρχεται διὰ τῆς μικρᾶς πύλης τῆς χαλκῆς, ἐν ᾗ ἵσταται μέρος τῶν Πρασίνων καὶ κατασφραγίζει τον βασιλέα, ἕως ἂν διέλθῃ, καὶ οὐδὲν ἕτερον ποιεῖ. Τοῦ δὲ 53 βασιλέως εἰσελθόντος εἰς τὴν χαλκήν, δέχεται αὐτὸν μέρος τῶν Βενέτων ἐν τῷ δεξιῷ μέρει τοῦ τρικλίνου καὶ κατασφρα γίζει τὸν βασιλέα, ὃν τρόπον καὶ οἱ Πράσινοι· τὰς δὲ σχολὰς καὶ τὰ ἐκσκούβιτα διελθὼν, ἀπέρχεται διὰ τοῦ κονσιστωρίου, καὶ μένει ἡ σύγκλητος ἐκεῖσε, ὑπερ ευχομένη τον βασιλέα· «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους,» διελθόντα δὲ τὸν ὀνόποδα, δέχεται αὐτὸν ὁ τῆς καταστάσεως μετὰ τῶν σιλεντιαρίων, καὶ αὐτοὶ ὑπερευχόμενοι τὸν βασιλέα, οἱ δὲ πατρίκιοι εἰς τὸ στενὸν καὶ αὐτοὶ ὁμοίως ποιοῦσι. Καὶ διελθὼν διὰ τοῦ αὐγουστέως εἰσέρχεται εἰς τὸ παλάτιον, καὶ εὐθέως ἀπαλλάσσουσιν οἱ ἄρχοντες πάντες 54, καὶ μένουσιν ἀπὸ σκαραμαγγίων. Χρὴ δὲ 65 εἰδέναι, ὅτι τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ προέλευσις οὐκ εἰσέρχεται. δὲ ΚΕΛΛ. ΚΓ'. "Όσα δεί παραφυλάττειν τῇ ἑορτῇ καὶ προελεύσει τῆς ἁγίας Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν κατὰ σάρκα Γεννήσεως. Α΄. Προέρχονται ἅπαντες ἠλλαγμένοι ἐν τῷ ἡμι κυκλίῳ τῆς ἀψίδος, φοροῦντες οἱ πατρίκιοι καὶ οἱ πάντες δὲ

κατελθών, εἰσέρχεται διὰ τῆς μεγάλης πύλης του νάρθηκος, καὶ τὰς βασιλικὰς πύλας καταλαβών, ἵστα ται, ἐπιδοὺς τῷ πραιποσίτῳ κηρίον, όπερ κατέχει, και ἔτερα παρ' αὐτοῦ λαβὼν καὶ εὐξάμενος, ἐπιδίδωσιν αὐτὰ τῷ πραιποσίτῳ, ὁ δὲ πραιπόσιπος τῷ τῆς καταστάσεως. Επειτα λαμβάνει τὸ λιτανίκιον αὑτοῦ πάλιν παρὰ τοῦ πραιποσίτου, καὶ προσκυνήσας τὸ ἄχραντον Εὐαγγέλιον, διέρχεται μετὰ τοῦ πατριάρχου μέσον τοῦ ναοῦ, καὶ ἐν τοῖς δεξιοῖς μέρεσι τοῦ ἄμβώνος εἰσέρχεται διὰ τῆς σωλέας, τῶν πατρικίων ἑστώτων εἰς τὴν σωλέαν, καὶ βασταζόντων τὰ αὑτῶν κηρία. Β΄. Ὁ δὲ βασιλεὺς ἔμπροσθεν τῶν ἁγίων θυρῶν ἑστὼς, ἐπισίδωσι τῷ πραιποσίτῳ τὸ ἴδιον κηρίον, καὶ ἕτερα παρ' αὐτοῦ λαβὼν καὶ εὐξάμενος, ἐπιδίδωσιν αὐτὰ αὐτῷ, καὶ εἰς τὸ θυσιαστήριον εἰσελθὼν, καὶ τὰ τίμια ξύλα προσκυνήσας, ἐξέρχεται, εἶθ᾽ οὕτως ὑπό στρεψας διὰ τῆς σωλέας, ἀνέρχεται τρίτον βάθρον τοῦ ἄμβωνος ἢ καὶ τέταρτον, καὶ ἱσταταὶ ἐκεῖσε, κρατῶν τὸ κηρίον· οἱ δὲ τοῦ κουβουκλείου ἄρχοντες ἵστανται ἐν τῇ σωλέᾳ ἐνώπιον τοῦ βασιλέως, οἱ δὲ εὐνοῦχοι πρωτοσπαθάριοι ἐξ εὐωνύμου τοῦ ἄμβωνος εἰς τὸ σκάμνον, οἱ δὲ τοῦ μαγλαβίου ὀπίσω τῶν εὐ νούχων πρωτοσπαθαρίων, ἴσον τοῦ ἀριστέρου μέρους τοῦ ἄμβωνος, διὰ τὸ μὴ διοδεύειν τινὰ ἐνώπιον τοῦ βασιλέως. Τοῦ δὲ πατριάρχου ἀνελθόντος μετὰ τῶν τιμίων ξύλων εἰς τὸν ἀμβωνα, ἐπιδίδωσιν ὁ βασιλεὺς τὸ λιτανίκιον αὐτοῦ κηρίον τῷ πραιποσίτῳ, καὶ λα βὼν ἕτερα τῆς προσευχῆς, ἵσταται μετ᾿ αὐτῶν, ἕως ἂν ὑψώσῃ ἐν τοῖς τέσσαρσι μέρεσι τοῦ ἄμβωνος. Εἶτα ἐπιδοὺς ὁ βασιλεὺς τοὺς κηροὺς τῷ πραιποσίτῳ, κατά έρχονται ἀμφότεροι διὰ τῆς σωλέας, ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, καὶ εἰσέρχονται εἰς τὸ θυσιαστή ριον, προτιθεμήνων τῶν τιμίων ξύλων, καὶ τοῦ βα σιλέως εὐξαμένου καὶ προσκυνήσαντος τὰ τίμια ξύλα, ἐξέρχεται διὰ τοῦ πλαγίου τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ διασώζει αὐτὸν ὁ πατριάρχης μέχρι τοῦ ἁγίου φρέχο τος. Κἀκεῖσε ἀλλήλους ἀσπασάμενοι, ὁ μὲν βασιλεὺς μετὰ τῆς προελεύσεως εἰσέρχεται διὰ τῆς μικρᾶς πύλης τῆς χαλκῆς, ἐν ᾗ ἵσταται μέρος τῶν Πρασίνων καὶ κατασφραγίζει τον βασιλέα, ἕως ἂν διέλθῃ, καὶ οὐδὲν ἕτερον ποιεῖ. Τοῦ δὲ 53 βασιλέως εἰσελθόντος εἰς τὴν χαλκήν, δέχεται αὐτὸν μέρος τῶν Βενέτων ἐν τῷ δεξιῷ μέρει τοῦ τρικλίνου καὶ κατασφρα γίζει τὸν βασιλέα, ὃν τρόπον καὶ οἱ Πράσινοι· τὰς δὲ σχολὰς καὶ τὰ ἐκσκούβιτα διελθὼν, ἀπέρχεται διὰ τοῦ κονσιστωρίου, καὶ μένει ἡ σύγκλητος ἐκεῖσε, ὑπερ ευχομένη τον βασιλέα· «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους,» διελθόντα δὲ τὸν ὀνόποδα, δέχεται αὐτὸν ὁ τῆς καταστάσεως μετὰ τῶν σιλεντιαρίων, καὶ αὐτοὶ ὑπερευχόμενοι τὸν βασιλέα, οἱ δὲ πατρίκιοι εἰς τὸ στενὸν καὶ αὐτοὶ ὁμοίως ποιοῦσι. Καὶ διελθὼν διὰ τοῦ αὐγουστέως εἰσέρχεται εἰς τὸ παλάτιον, καὶ εὐθέως ἀπαλλάσσουσιν οἱ ἄρχοντες πάντες 54, καὶ μένουσιν ἀπὸ σκαραμαγγίων. Χρὴ δὲ 65 εἰδέναι, ὅτι τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ προέλευσις οὐκ εἰσέρχεται. δὲ ΚΕΛΛ. ΚΓ'. "Όσα δεί παραφυλάττειν τῇ ἑορτῇ καὶ προελεύσει τῆς ἁγίας Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν κατὰ σάρκα Γεννήσεως. Α΄. Προέρχονται ἅπαντες ἠλλαγμένοι ἐν τῷ ἡμι κυκλίῳ τῆς ἀψίδος, φοροῦντες οἱ πατρίκιοι καὶ οἱ πάντες δὲ

κατελθών, εἰσέρχεται διὰ τῆς μεγάλης πύλης του νάρθηκος, καὶ τὰς βασιλικὰς πύλας καταλαβών, ἵστα ται, ἐπιδοὺς τῷ πραιποσίτῳ κηρίον, όπερ κατέχει, και ἔτερα παρ' αὐτοῦ λαβὼν καὶ εὐξάμενος, ἐπιδίδωσιν αὐτὰ τῷ πραιποσίτῳ, ὁ δὲ πραιπόσιπος τῷ τῆς καταστάσεως. Επειτα λαμβάνει τὸ λιτανίκιον αὑτοῦ πάλιν παρὰ τοῦ πραιποσίτου, καὶ προσκυνήσας τὸ ἄχραντον Εὐαγγέλιον, διέρχεται μετὰ τοῦ πατριάρχου μέσον τοῦ ναοῦ, καὶ ἐν τοῖς δεξιοῖς μέρεσι τοῦ ἄμβώνος εἰσέρχεται διὰ τῆς σωλέας, τῶν πατρικίων ἑστώτων εἰς τὴν σωλέαν, καὶ βασταζόντων τὰ αὑτῶν κηρία. Β΄. Ὁ δὲ βασιλεὺς ἔμπροσθεν τῶν ἁγίων θυρῶν ἑστὼς, ἐπισίδωσι τῷ πραιποσίτῳ τὸ ἴδιον κηρίον, καὶ ἕτερα παρ' αὐτοῦ λαβὼν καὶ εὐξάμενος, ἐπιδίδωσιν αὐτὰ αὐτῷ, καὶ εἰς τὸ θυσιαστήριον εἰσελθὼν, καὶ τὰ τίμια ξύλα προσκυνήσας, ἐξέρχεται, εἶθ᾽ οὕτως ὑπό στρεψας διὰ τῆς σωλέας, ἀνέρχεται τρίτον βάθρον τοῦ ἄμβωνος ἢ καὶ τέταρτον, καὶ ἱσταταὶ ἐκεῖσε, κρατῶν τὸ κηρίον· οἱ δὲ τοῦ κουβουκλείου ἄρχοντες ἵστανται ἐν τῇ σωλέᾳ ἐνώπιον τοῦ βασιλέως, οἱ δὲ εὐνοῦχοι πρωτοσπαθάριοι ἐξ εὐωνύμου τοῦ ἄμβωνος εἰς τὸ σκάμνον, οἱ δὲ τοῦ μαγλαβίου ὀπίσω τῶν εὐ νούχων πρωτοσπαθαρίων, ἴσον τοῦ ἀριστέρου μέρους τοῦ ἄμβωνος, διὰ τὸ μὴ διοδεύειν τινὰ ἐνώπιον τοῦ βασιλέως. Τοῦ δὲ πατριάρχου ἀνελθόντος μετὰ τῶν τιμίων ξύλων εἰς τὸν ἀμβωνα, ἐπιδίδωσιν ὁ βασιλεὺς τὸ λιτανίκιον αὐτοῦ κηρίον τῷ πραιποσίτῳ, καὶ λα βὼν ἕτερα τῆς προσευχῆς, ἵσταται μετ᾿ αὐτῶν, ἕως ἂν ὑψώσῃ ἐν τοῖς τέσσαρσι μέρεσι τοῦ ἄμβωνος. Εἶτα ἐπιδοὺς ὁ βασιλεὺς τοὺς κηροὺς τῷ πραιποσίτῳ, κατά έρχονται ἀμφότεροι διὰ τῆς σωλέας, ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, καὶ εἰσέρχονται εἰς τὸ θυσιαστή ριον, προτιθεμήνων τῶν τιμίων ξύλων, καὶ τοῦ βα σιλέως εὐξαμένου καὶ προσκυνήσαντος τὰ τίμια ξύλα, ἐξέρχεται διὰ τοῦ πλαγίου τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ διασώζει αὐτὸν ὁ πατριάρχης μέχρι τοῦ ἁγίου φρέχο τος. Κἀκεῖσε ἀλλήλους ἀσπασάμενοι, ὁ μὲν βασιλεὺς μετὰ τῆς προελεύσεως εἰσέρχεται διὰ τῆς μικρᾶς πύλης τῆς χαλκῆς, ἐν ᾗ ἵσταται μέρος τῶν Πρασίνων καὶ κατασφραγίζει τον βασιλέα, ἕως ἂν διέλθῃ, καὶ οὐδὲν ἕτερον ποιεῖ. Τοῦ δὲ 53 βασιλέως εἰσελθόντος εἰς τὴν χαλκήν, δέχεται αὐτὸν μέρος τῶν Βενέτων ἐν τῷ δεξιῷ μέρει τοῦ τρικλίνου καὶ κατασφρα γίζει τὸν βασιλέα, ὃν τρόπον καὶ οἱ Πράσινοι· τὰς δὲ σχολὰς καὶ τὰ ἐκσκούβιτα διελθὼν, ἀπέρχεται διὰ τοῦ κονσιστωρίου, καὶ μένει ἡ σύγκλητος ἐκεῖσε, ὑπερ ευχομένη τον βασιλέα· «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους,» διελθόντα δὲ τὸν ὀνόποδα, δέχεται αὐτὸν ὁ τῆς καταστάσεως μετὰ τῶν σιλεντιαρίων, καὶ αὐτοὶ ὑπερευχόμενοι τὸν βασιλέα, οἱ δὲ πατρίκιοι εἰς τὸ στενὸν καὶ αὐτοὶ ὁμοίως ποιοῦσι. Καὶ διελθὼν διὰ τοῦ αὐγουστέως εἰσέρχεται εἰς τὸ παλάτιον, καὶ εὐθέως ἀπαλλάσσουσιν οἱ ἄρχοντες πάντες 54, καὶ μένουσιν ἀπὸ σκαραμαγγίων. Χρὴ δὲ 65 εἰδέναι, ὅτι τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ προέλευσις οὐκ εἰσέρχεται. δὲ ΚΕΛΛ. ΚΓ'. "Όσα δεί παραφυλάττειν τῇ ἑορτῇ καὶ προελεύσει τῆς ἁγίας Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν κατὰ σάρκα Γεννήσεως. Α΄. Προέρχονται ἅπαντες ἠλλαγμένοι ἐν τῷ ἡμι κυκλίῳ τῆς ἀψίδος, φοροῦντες οἱ πατρίκιοι καὶ οἱ πάντες δὲ

τοῦ κουβουκλείου καὶ οἱ τὰ πρῶτα ὀφφίκια κατέχον τες χλανίδια, οἱ μὲν τύρεα καὶ μηλινοκάθρυπτα, ὁμοίως καὶ οἱ τοῦ κουβουκλείου τύρες, οἱ δὲ ταῶ νας κογχευτούς, ἔτεροι δὲ μαρζαύλια· καθ υπουργοῦσι δὲ οἱ αὐτοὶ μετὰ τῶν αὐτῶν χλανιδίων μέχρι τῆς πρὸ μιᾶς ἡμερῶν παραμονῆς τῶν φώτων. Τοῦ δὲ παλατίου ἀνοίξαντος, οἵ τε πατρίκιοι και στρατηγοὶ καὶ οἱ τοῦ κουβουκλείου εἰσρχονται εἰς τὸ ἡμικύκλιον τῆς ἀψίδος, ὡσαύτως λαὶ οἱ ἐξ ἔθους εἰσερχόμενοι. καὶ πάντων ἐν τῷ παλατίῳ εἰσελθόντων, οἱ μέν πατρίκιοι ἅμα τῶν στρατηγῶν τε καὶ δομε στίχων δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῷ ἡμικυκλίῳ τῆς ἀψι δος, ἤγουν τοῦ ὁρικόγχου· οἱ δὲ τοῦ κουβουκλείου άπαντες εἰσερχόμενοι διὰ τῶν διαβατικῶν τῶν Αγίων μ'. Κἀκεῖθεν δηριγευόμενος ὑπ' αὐτῶν ὁ βα σιλεὺς διέρχεται διὰ τῆς δάφνης εἰς τὴν Ἁγίαν Τριάδα, κἀκεῖσε κηροὺς ἅψας, ἐξέρχεται διὰ τῆς πλαγίας τοῦ βήματος καὶ εἰσέρχεται, ἔνθα τὰ λεί ψανα τῶν ἁγίων ἀπόκεινται, ἅπτων ἐκεῖσε κηρούς, ὡσαύτως ἅπτει κηροὺς καὶ εἰς τὸν βαπτιστῆρα ἔξω ἐκ μετάξης ἐν Βηρυτῷ καὶ Τύρῳ, πόλεσι ταῖς ἐπὶ Φοινίκης, ἐργάζεσθαι ἐκ παλαιοῦ ειωθόσι, μηλινοκάθρυπτα, καθρεύτης καθρέπτης, κάτοπτρα κάθρυπτα. ζωδιωτές

τοῦ κουβουκλείου καὶ οἱ τὰ πρῶτα ὀφφίκια κατέχον τες χλανίδια, οἱ μὲν τύρεα καὶ μηλινοκάθρυπτα, ὁμοίως καὶ οἱ τοῦ κουβουκλείου τύρες, οἱ δὲ ταῶ νας κογχευτούς, ἔτεροι δὲ μαρζαύλια· καθ υπουργοῦσι δὲ οἱ αὐτοὶ μετὰ τῶν αὐτῶν χλανιδίων μέχρι τῆς πρὸ μιᾶς ἡμερῶν παραμονῆς τῶν φώτων. Τοῦ δὲ παλατίου ἀνοίξαντος, οἵ τε πατρίκιοι και στρατηγοὶ καὶ οἱ τοῦ κουβουκλείου εἰσρχονται εἰς τὸ ἡμικύκλιον τῆς ἀψίδος, ὡσαύτως λαὶ οἱ ἐξ ἔθους εἰσερχόμενοι. καὶ πάντων ἐν τῷ παλατίῳ εἰσελθόντων, οἱ μέν πατρίκιοι ἅμα τῶν στρατηγῶν τε καὶ δομε στίχων δέχονται τὸν βασιλέα ἐν τῷ ἡμικυκλίῳ τῆς ἀψι δος, ἤγουν τοῦ ὁρικόγχου· οἱ δὲ τοῦ κουβουκλείου άπαντες εἰσερχόμενοι διὰ τῶν διαβατικῶν τῶν Αγίων μ'. Κἀκεῖθεν δηριγευόμενος ὑπ' αὐτῶν ὁ βα σιλεὺς διέρχεται διὰ τῆς δάφνης εἰς τὴν Ἁγίαν Τριάδα, κἀκεῖσε κηροὺς ἅψας, ἐξέρχεται διὰ τῆς πλαγίας τοῦ βήματος καὶ εἰσέρχεται, ἔνθα τὰ λεί ψανα τῶν ἁγίων ἀπόκεινται, ἅπτων ἐκεῖσε κηρούς, ὡσαύτως ἅπτει κηροὺς καὶ εἰς τὸν βαπτιστῆρα ἔξω ἐκ μετάξης ἐν Βηρυτῷ καὶ Τύρῳ, πόλεσι ταῖς ἐπὶ Φοινίκης, ἐργάζεσθαι ἐκ παλαιοῦ ειωθόσι, μηλινοκάθρυπτα, καθρεύτης καθρέπτης, κάτοπτρα κάθρυπτα. ζωδιωτές

εἰς τοὺς σταυρούς. Διοδεύων δὲ διὰ τοῦ αὐγουστέως, εἰσέρχεται εἰς τόν "Αγιον 56 Στέφανον, ἅψας δὲ κἀκεῖσε κηροὺς καὶ εὐξάμενος, ἐξέρχεται, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτῶνι αὐτοῦ, ἐκδεχόμενος τὸν καιρὸν. Τοῦ δὲ τῆς καταστάσεως εἰσελθόντος καὶ ἐνέγκαντος ἀπόκρι σιν τῷ πραιποσίτῳ, ὅτι ἤγγικεν ἡ ὥρα, εἰσέρ χεται ὁ πραιπόσιτος, καὶ λέγει τῷ βασιλεῖ, καὶ ἐξο έρχεται ἀπὸ κοιτῶνος αὑτοῦ, καὶ τὴν χλανίδα αὐτοῦ περιβαλλόμενος διὰ τῶν βεστητόρων, καὶ ἐξελθόν των αὐτῶν, στέφεται ὑπὸ τοῦ πραιποσίτου καὶ ἐξέρχεται διὰ τοῦ αὔγουστέως εἰς τὸ στενὸν, ἑστώτων πρωτοσπαθαρίων βαρβάτων ἔξω τῆς πύλης ἐξ εὐωνύμων εἰς τὸ βῆλον, καὶ τοῦ βασιλέως ἐκεῖσε μετὰ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου στάντος, νεύει τῷ πραιποσίτῳ, ὁ δὲ πραιπόσιτος δίδωσι νεῦμα τῷ ὀστιαρίῳ εἰς τὸ βῆλον κάτω, καὶ εἰσέρχονται οἱ πατρίκιοι εἰς τὸ στενὸν μετὰ τῶν στρατηγῶν, καὶ προσκυνοῦσι τὸν βασιλέα, καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, λέγει·» Κελεύσατε.» 50 εἰς τὸ ἅγιον ού. Β΄. Εἶθ' οὕτως δηριγεύεται ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τε τοῦ κουβουκλείου, πατρικίων τε καὶ στρατηγῶν, ὡσας τως καὶ οἱ βεστήτορες, βαστάζοντες τὸν σταυρὸν, διέρχονται ἐνώπιον τῶν πατρικίων καὶ τῆς συγκλή του δι' ὅλης τῆς προελεύσεως τοῦ δὲ βασιλέως ἐξελ θόντος τὴν τοῦ πουλπίτου πύλην, ἤγουν εἰς τὸν ὀνόποδα, καὶ στάντος αὐτοῦ ἐκεῖσε, αὖθις πεσόντες οἱ πατρίκιοι καὶ οἱ λοιποὶ, ἱσταμένου τοῦ τῆς κατα στάσεως ἔμπροσθεν, λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, νεύει τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ λέγει· α Κελεύσατε,» καὶ κατέρχονται πάντες εἰς τὸ κονσιστώριον, καὶ στάντος τοῦ βασιλέως ὑποκάτω τοῦ καμελαυχίου εἰς τὸν πορφυρούν λίθον, προσκυνοῦσι πάντες οἱ προειρημένοι μετά πάσης τῆς συγκλήτου, ἑστῶτος καὶ σιλεντιαρίου ἔμπροσθεν τῆς πύλης· εἶτα νεύει ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ, ὁ δὲ πραιπόσιτος τῷ σιλεντιαρίῳ, κἀκεῖνος λέγει· «Κελεύσατε.» Τὸ δὲ βασιλικόν ἅρμα βαστάζοντες σπαθάριοι βασιλικοί διοδεύουσιν ὄπισθεν τῶν βαρβάτων πρωτοσπαθαρίων ἐν ἑκάστῃ προελεύσει οὕτως, καὶ διέρχονται ἅπαντες διὰ τῶν ἐκσκουβίτων. Εμπροσθεν δὲ τῶν τριῶν τις λῶν τοῦ κονσιστωρίου ἀντικρὺ ἵσταται ὁ κλῆρος του Κυρίου, βαστάνων σταυρὸν καὶ θυμιατόν, καὶ προσ κυνήσας τὸν σταυρὸν ὁ βασιλεὺς, ὡς εἴθισται αὐτῷ κατά προέλευσιν ποιεῖν, διέρχεται διὰ τῶν ἐκτκουβί των, ἐψικευόμενος ὑπὸ τε τῆς συγκλήτου καὶ τῶν σκευῶν κατὰ τάξιν ἔμπροσθεν τοῦ μεγάλου σταυρού ἔνθεν κἀκεῖσε. Τοῦ δὲ βασιλέως μέλλοντος τὴν μεγά λην πύλην τῶν ἐκσκους των διελθεῖν, εἰ μὲν εἰσι ταῶνες λογο χευτο! μαρούλια ἀπόκρισις απόκρισιν δέχεσθαι, 122, δίδοται ἀπόκρισις ἀλλαξίμων.

εἰς τοὺς σταυρούς. Διοδεύων δὲ διὰ τοῦ αὐγουστέως, εἰσέρχεται εἰς τόν "Αγιον 56 Στέφανον, ἅψας δὲ κἀκεῖσε κηροὺς καὶ εὐξάμενος, ἐξέρχεται, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτῶνι αὐτοῦ, ἐκδεχόμενος τὸν καιρὸν. Τοῦ δὲ τῆς καταστάσεως εἰσελθόντος καὶ ἐνέγκαντος ἀπόκρι σιν τῷ πραιποσίτῳ, ὅτι ἤγγικεν ἡ ὥρα, εἰσέρ χεται ὁ πραιπόσιτος, καὶ λέγει τῷ βασιλεῖ, καὶ ἐξο έρχεται ἀπὸ κοιτῶνος αὑτοῦ, καὶ τὴν χλανίδα αὐτοῦ περιβαλλόμενος διὰ τῶν βεστητόρων, καὶ ἐξελθόν των αὐτῶν, στέφεται ὑπὸ τοῦ πραιποσίτου καὶ ἐξέρχεται διὰ τοῦ αὔγουστέως εἰς τὸ στενὸν, ἑστώτων πρωτοσπαθαρίων βαρβάτων ἔξω τῆς πύλης ἐξ εὐωνύμων εἰς τὸ βῆλον, καὶ τοῦ βασιλέως ἐκεῖσε μετὰ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου στάντος, νεύει τῷ πραιποσίτῳ, ὁ δὲ πραιπόσιτος δίδωσι νεῦμα τῷ ὀστιαρίῳ εἰς τὸ βῆλον κάτω, καὶ εἰσέρχονται οἱ πατρίκιοι εἰς τὸ στενὸν μετὰ τῶν στρατηγῶν, καὶ προσκυνοῦσι τὸν βασιλέα, καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, λέγει·» Κελεύσατε.» 50 εἰς τὸ ἅγιον ού. Β΄. Εἶθ' οὕτως δηριγεύεται ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τε τοῦ κουβουκλείου, πατρικίων τε καὶ στρατηγῶν, ὡσας τως καὶ οἱ βεστήτορες, βαστάζοντες τὸν σταυρὸν, διέρχονται ἐνώπιον τῶν πατρικίων καὶ τῆς συγκλή του δι' ὅλης τῆς προελεύσεως τοῦ δὲ βασιλέως ἐξελ θόντος τὴν τοῦ πουλπίτου πύλην, ἤγουν εἰς τὸν ὀνόποδα, καὶ στάντος αὐτοῦ ἐκεῖσε, αὖθις πεσόντες οἱ πατρίκιοι καὶ οἱ λοιποὶ, ἱσταμένου τοῦ τῆς κατα στάσεως ἔμπροσθεν, λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, νεύει τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ λέγει· α Κελεύσατε,» καὶ κατέρχονται πάντες εἰς τὸ κονσιστώριον, καὶ στάντος τοῦ βασιλέως ὑποκάτω τοῦ καμελαυχίου εἰς τὸν πορφυρούν λίθον, προσκυνοῦσι πάντες οἱ προειρημένοι μετά πάσης τῆς συγκλήτου, ἑστῶτος καὶ σιλεντιαρίου ἔμπροσθεν τῆς πύλης· εἶτα νεύει ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ, ὁ δὲ πραιπόσιτος τῷ σιλεντιαρίῳ, κἀκεῖνος λέγει· «Κελεύσατε.» Τὸ δὲ βασιλικόν ἅρμα βαστάζοντες σπαθάριοι βασιλικοί διοδεύουσιν ὄπισθεν τῶν βαρβάτων πρωτοσπαθαρίων ἐν ἑκάστῃ προελεύσει οὕτως, καὶ διέρχονται ἅπαντες διὰ τῶν ἐκσκουβίτων. Εμπροσθεν δὲ τῶν τριῶν τις λῶν τοῦ κονσιστωρίου ἀντικρὺ ἵσταται ὁ κλῆρος του Κυρίου, βαστάνων σταυρὸν καὶ θυμιατόν, καὶ προσ κυνήσας τὸν σταυρὸν ὁ βασιλεὺς, ὡς εἴθισται αὐτῷ κατά προέλευσιν ποιεῖν, διέρχεται διὰ τῶν ἐκτκουβί των, ἐψικευόμενος ὑπὸ τε τῆς συγκλήτου καὶ τῶν σκευῶν κατὰ τάξιν ἔμπροσθεν τοῦ μεγάλου σταυρού ἔνθεν κἀκεῖσε. Τοῦ δὲ βασιλέως μέλλοντος τὴν μεγά λην πύλην τῶν ἐκσκους των διελθεῖν, εἰ μὲν εἰσι ταῶνες λογο χευτο! μαρούλια ἀπόκρισις απόκρισιν δέχεσθαι, 122, δίδοται ἀπόκρισις ἀλλαξίμων.

σκρίβωνες μέλλοντες προβληθῆναι 67 τῇ τάξει ταύτῃ, στάντος τοῦ βασιλέως μέσον τῆς πύλης, εἰσάγει ὁ δομέσκικος τῶν ἐκσκουβίτων καὶ ὁ τῆς καταστάσεως, κρατοῦντες τὸν σκρίβωνα. Καὶ λαβὼν ὁ βασιλεὺς παρὰ τοῦ πραιποσίτου τὸ βεργίου ἐπιδίδωσι τῷ σκρίβωνι· εἶτα λαβὼν τὸ βεργίον, ἀπέρχεται καὶ ἴσταται ἐν τῇ τάξει αὐτοῦ. Καὶ κατελθὼν τὸ μέγα πούλπιτον ὁ βασιλεὺς καὶ εἰς τὰς σχολὰς εἰσελθὼν ἔνδον τῆς πύλης εἰς τὸ στρογγύλον, ἔνθα ὁ σταυρὸς ἵσταται καὶ οἱ τοῦ λογοθεσίου, ἅπτει κἀκεῖσε κηρούς, καὶ στὰς ἐν τῇ καμάρᾳ τοῦ στρογγύλου, εἰ μέν εἰσι κόμητες οἱ μέλλοντες προβληθῆναι, προβάλλονται οὕτως. Γ΄. Κρατοῦσιν ὅ τε δομέστικος τῶν σχολῶν καὶ ὁ τῆς καταστάσεως τὸν μέλλοντα προβληθῆναι κόμητα, καὶ ἄγουσιν αὐτὸν πρὸς τὸν βασιλέα· ὁ δὲ βασιλεὺς λαβὼν παρὰ τοῦ πραιποσίτου ὠρατίωνα ἐπιδί. δωσιν αὐτῷ, ἀπέρχεται καὶ ἵσταται ἐν τῇ τάξει αυ τοῦ· ὁμοίως δὲ ἐάν εἰσι καὶ δομέστικοι ἢ καὶ προτή κτωρες μέλλοντες προβληθῆναι, κρατούμενοι ὑπό τε του δομεστίκου τῶν σχολῶν καὶ τοῦ τῆς καταστάσεως, ἄγονται πρὸς τὸν βασιλέα, ὁ δὲ βασιλεὺς λαβὼν παρὰ τοῦ κανικλείου τὰ 58 χαρτία, οἷα τῶν ὑπάτων, ἐπι δίδωσι τοῖς προβαλλομένοις, καὶ ἀπελθόντες ἵστανται ἐν τῇ τάξει αὐτῶν 50. Ὁ δὲ βασιλεὺς διέρχεται διὰ τῶν σχολῶν, καὶ ἐν τῇ πέμπτῃ σχολῇ ἐλθὼν, ἅπτει ἐκεῖσε εἰς τὸν σταυρὸν κηρούς, καὶ στάντος αὐτοῦ ἐν τῇ τῆς πέμπτης σχολῆς πύλῃ, δέχεται αὐτὸν ὁ περατικός δήμος 60 τῶν σχολῶν καὶ ἐπιδίδωσι τῷ βασιλεῖ ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν λιβελλάριον, ὁ δὲ βασιλεὺς δίδωσι τῷ πραιποσίτῳ, ὁ δὲ πραιπόσιτος κουβικουλαρίῳ, καὶ τοῦ δομεστίκου καὶ τοῦ τῆς και ταστάσεως στάντων ἐν τῷ τόπῳ αὐτῶν, εὐφημοῦντος καὶ τοῦ δήμου τὸν βασιλέα, ὁ δομέστικος τῶν σχο λῶν κατασφραγίζει μετὰ τῆς χροακῆς αὐτοῦ ἦς φορεῖ χλανίδος· Καὶ τοῦ δήμου ἐκτελέσαντος τὰς ἐξ ἔθους εὐφημίας, διέρχεται διὰ τῶν σχολῶν καὶ ἐξα έρχεται τὴν μεγάλην πύλην τῆς χαλκῆς, εἶτα δι οδεύων διὰ τῆς μέσης, εἰσέρχεται διὰ τοῦ αὐγου στίωνος. Αἱ δὲ λοιπαὶ δοχαὶ τοῦ περατικοῦ δήμου τῶν Πρασίνων καὶ δήμου τῶν Βενέτων καὶ αὐτοὶ εὐφη μοῦσι, καὶ ἐπιδιδόντες τὰ λιβελλάρια, ποιοῦντες καὶ σταυρία, ὁ δημοκράτης τῶν Πρασίνων καὶ οἱ δύο δήμο αρχαι τῶν μερῶν ἐκτελοῦσιν ἅπαντα ἀκολούθως, ὃν τρόπον καὶ ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν ἐξετέλεσεν. Δ΄. Καὶ εἰσελθόντος τοῦ βασιλέως πρὸ τοῦ νάρθηκος ἔνδον τοῦ βήλου, λαμβάνει δ πραιπόσιτος τὸ στέμμα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς τοῦ βασιλέως, εἰσέρχεται ὁ βασι λεὺς ἐν τῷ νάρθηκι, καὶ δέχεται αὐτὸν ὁ πατριάρχης, εἶτε προσκυνήσαντες ἀλλήλους καὶ ἀσπασάμενοι, κρατήσαντες ἀλλήλων τὰς χεῖρας, διέρχονται μέχρι τῶν βασιλικῶν πυλῶν, κἀκεῖσε στὰς ὁ βασιλεὺς ἅπτει κηροὺς, καὶ τοῦ πατριάρχου ἐκτελέσαντος τὴν εὐχὴν τῆς εἰσόδου τῆς θείας λειτουργίας, ἐπιδίδωσιν ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ τοὺς κηροὺς, καὶ ὁ πραι πόσιτος τῷ τῆς καταστάσεως. Καὶ ἀσπασάμενος ὁ 37 προβληθῆναι, τῇ τάζει ταύτῃ στάντ. 38 59 ἑαυτῶν το δήμος τῶν Βενέτων μετὰ καὶ τοῦ δομεστίκου. Το στρογγύλον Οἱ τοῦ λογοθε δίου

σκρίβωνες μέλλοντες προβληθῆναι 67 τῇ τάξει ταύτῃ, στάντος τοῦ βασιλέως μέσον τῆς πύλης, εἰσάγει ὁ δομέσκικος τῶν ἐκσκουβίτων καὶ ὁ τῆς καταστάσεως, κρατοῦντες τὸν σκρίβωνα. Καὶ λαβὼν ὁ βασιλεὺς παρὰ τοῦ πραιποσίτου τὸ βεργίου ἐπιδίδωσι τῷ σκρίβωνι· εἶτα λαβὼν τὸ βεργίον, ἀπέρχεται καὶ ἴσταται ἐν τῇ τάξει αὐτοῦ. Καὶ κατελθὼν τὸ μέγα πούλπιτον ὁ βασιλεὺς καὶ εἰς τὰς σχολὰς εἰσελθὼν ἔνδον τῆς πύλης εἰς τὸ στρογγύλον, ἔνθα ὁ σταυρὸς ἵσταται καὶ οἱ τοῦ λογοθεσίου, ἅπτει κἀκεῖσε κηρούς, καὶ στὰς ἐν τῇ καμάρᾳ τοῦ στρογγύλου, εἰ μέν εἰσι κόμητες οἱ μέλλοντες προβληθῆναι, προβάλλονται οὕτως. Γ΄. Κρατοῦσιν ὅ τε δομέστικος τῶν σχολῶν καὶ ὁ τῆς καταστάσεως τὸν μέλλοντα προβληθῆναι κόμητα, καὶ ἄγουσιν αὐτὸν πρὸς τὸν βασιλέα· ὁ δὲ βασιλεὺς λαβὼν παρὰ τοῦ πραιποσίτου ὠρατίωνα ἐπιδί. δωσιν αὐτῷ, ἀπέρχεται καὶ ἵσταται ἐν τῇ τάξει αυ τοῦ· ὁμοίως δὲ ἐάν εἰσι καὶ δομέστικοι ἢ καὶ προτή κτωρες μέλλοντες προβληθῆναι, κρατούμενοι ὑπό τε του δομεστίκου τῶν σχολῶν καὶ τοῦ τῆς καταστάσεως, ἄγονται πρὸς τὸν βασιλέα, ὁ δὲ βασιλεὺς λαβὼν παρὰ τοῦ κανικλείου τὰ 58 χαρτία, οἷα τῶν ὑπάτων, ἐπι δίδωσι τοῖς προβαλλομένοις, καὶ ἀπελθόντες ἵστανται ἐν τῇ τάξει αὐτῶν 50. Ὁ δὲ βασιλεὺς διέρχεται διὰ τῶν σχολῶν, καὶ ἐν τῇ πέμπτῃ σχολῇ ἐλθὼν, ἅπτει ἐκεῖσε εἰς τὸν σταυρὸν κηρούς, καὶ στάντος αὐτοῦ ἐν τῇ τῆς πέμπτης σχολῆς πύλῃ, δέχεται αὐτὸν ὁ περατικός δήμος 60 τῶν σχολῶν καὶ ἐπιδίδωσι τῷ βασιλεῖ ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν λιβελλάριον, ὁ δὲ βασιλεὺς δίδωσι τῷ πραιποσίτῳ, ὁ δὲ πραιπόσιτος κουβικουλαρίῳ, καὶ τοῦ δομεστίκου καὶ τοῦ τῆς και ταστάσεως στάντων ἐν τῷ τόπῳ αὐτῶν, εὐφημοῦντος καὶ τοῦ δήμου τὸν βασιλέα, ὁ δομέστικος τῶν σχο λῶν κατασφραγίζει μετὰ τῆς χροακῆς αὐτοῦ ἦς φορεῖ χλανίδος· Καὶ τοῦ δήμου ἐκτελέσαντος τὰς ἐξ ἔθους εὐφημίας, διέρχεται διὰ τῶν σχολῶν καὶ ἐξα έρχεται τὴν μεγάλην πύλην τῆς χαλκῆς, εἶτα δι οδεύων διὰ τῆς μέσης, εἰσέρχεται διὰ τοῦ αὐγου στίωνος. Αἱ δὲ λοιπαὶ δοχαὶ τοῦ περατικοῦ δήμου τῶν Πρασίνων καὶ δήμου τῶν Βενέτων καὶ αὐτοὶ εὐφη μοῦσι, καὶ ἐπιδιδόντες τὰ λιβελλάρια, ποιοῦντες καὶ σταυρία, ὁ δημοκράτης τῶν Πρασίνων καὶ οἱ δύο δήμο αρχαι τῶν μερῶν ἐκτελοῦσιν ἅπαντα ἀκολούθως, ὃν τρόπον καὶ ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν ἐξετέλεσεν. Δ΄. Καὶ εἰσελθόντος τοῦ βασιλέως πρὸ τοῦ νάρθηκος ἔνδον τοῦ βήλου, λαμβάνει δ πραιπόσιτος τὸ στέμμα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς τοῦ βασιλέως, εἰσέρχεται ὁ βασι λεὺς ἐν τῷ νάρθηκι, καὶ δέχεται αὐτὸν ὁ πατριάρχης, εἶτε προσκυνήσαντες ἀλλήλους καὶ ἀσπασάμενοι, κρατήσαντες ἀλλήλων τὰς χεῖρας, διέρχονται μέχρι τῶν βασιλικῶν πυλῶν, κἀκεῖσε στὰς ὁ βασιλεὺς ἅπτει κηροὺς, καὶ τοῦ πατριάρχου ἐκτελέσαντος τὴν εὐχὴν τῆς εἰσόδου τῆς θείας λειτουργίας, ἐπιδίδωσιν ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ τοὺς κηροὺς, καὶ ὁ πραι πόσιτος τῷ τῆς καταστάσεως. Καὶ ἀσπασάμενος ὁ 37 προβληθῆναι, τῇ τάζει ταύτῃ στάντ. 38 59 ἑαυτῶν το δήμος τῶν Βενέτων μετὰ καὶ τοῦ δομεστίκου. Το στρογγύλον Οἱ τοῦ λογοθε δίου

σκρίβωνες μέλλοντες προβληθῆναι 67 τῇ τάξει ταύτῃ, στάντος τοῦ βασιλέως μέσον τῆς πύλης, εἰσάγει ὁ δομέσκικος τῶν ἐκσκουβίτων καὶ ὁ τῆς καταστάσεως, κρατοῦντες τὸν σκρίβωνα. Καὶ λαβὼν ὁ βασιλεὺς παρὰ τοῦ πραιποσίτου τὸ βεργίου ἐπιδίδωσι τῷ σκρίβωνι· εἶτα λαβὼν τὸ βεργίον, ἀπέρχεται καὶ ἴσταται ἐν τῇ τάξει αὐτοῦ. Καὶ κατελθὼν τὸ μέγα πούλπιτον ὁ βασιλεὺς καὶ εἰς τὰς σχολὰς εἰσελθὼν ἔνδον τῆς πύλης εἰς τὸ στρογγύλον, ἔνθα ὁ σταυρὸς ἵσταται καὶ οἱ τοῦ λογοθεσίου, ἅπτει κἀκεῖσε κηρούς, καὶ στὰς ἐν τῇ καμάρᾳ τοῦ στρογγύλου, εἰ μέν εἰσι κόμητες οἱ μέλλοντες προβληθῆναι, προβάλλονται οὕτως. Γ΄. Κρατοῦσιν ὅ τε δομέστικος τῶν σχολῶν καὶ ὁ τῆς καταστάσεως τὸν μέλλοντα προβληθῆναι κόμητα, καὶ ἄγουσιν αὐτὸν πρὸς τὸν βασιλέα· ὁ δὲ βασιλεὺς λαβὼν παρὰ τοῦ πραιποσίτου ὠρατίωνα ἐπιδί. δωσιν αὐτῷ, ἀπέρχεται καὶ ἵσταται ἐν τῇ τάξει αυ τοῦ· ὁμοίως δὲ ἐάν εἰσι καὶ δομέστικοι ἢ καὶ προτή κτωρες μέλλοντες προβληθῆναι, κρατούμενοι ὑπό τε του δομεστίκου τῶν σχολῶν καὶ τοῦ τῆς καταστάσεως, ἄγονται πρὸς τὸν βασιλέα, ὁ δὲ βασιλεὺς λαβὼν παρὰ τοῦ κανικλείου τὰ 58 χαρτία, οἷα τῶν ὑπάτων, ἐπι δίδωσι τοῖς προβαλλομένοις, καὶ ἀπελθόντες ἵστανται ἐν τῇ τάξει αὐτῶν 50. Ὁ δὲ βασιλεὺς διέρχεται διὰ τῶν σχολῶν, καὶ ἐν τῇ πέμπτῃ σχολῇ ἐλθὼν, ἅπτει ἐκεῖσε εἰς τὸν σταυρὸν κηρούς, καὶ στάντος αὐτοῦ ἐν τῇ τῆς πέμπτης σχολῆς πύλῃ, δέχεται αὐτὸν ὁ περατικός δήμος 60 τῶν σχολῶν καὶ ἐπιδίδωσι τῷ βασιλεῖ ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν λιβελλάριον, ὁ δὲ βασιλεὺς δίδωσι τῷ πραιποσίτῳ, ὁ δὲ πραιπόσιτος κουβικουλαρίῳ, καὶ τοῦ δομεστίκου καὶ τοῦ τῆς και ταστάσεως στάντων ἐν τῷ τόπῳ αὐτῶν, εὐφημοῦντος καὶ τοῦ δήμου τὸν βασιλέα, ὁ δομέστικος τῶν σχο λῶν κατασφραγίζει μετὰ τῆς χροακῆς αὐτοῦ ἦς φορεῖ χλανίδος· Καὶ τοῦ δήμου ἐκτελέσαντος τὰς ἐξ ἔθους εὐφημίας, διέρχεται διὰ τῶν σχολῶν καὶ ἐξα έρχεται τὴν μεγάλην πύλην τῆς χαλκῆς, εἶτα δι οδεύων διὰ τῆς μέσης, εἰσέρχεται διὰ τοῦ αὐγου στίωνος. Αἱ δὲ λοιπαὶ δοχαὶ τοῦ περατικοῦ δήμου τῶν Πρασίνων καὶ δήμου τῶν Βενέτων καὶ αὐτοὶ εὐφη μοῦσι, καὶ ἐπιδιδόντες τὰ λιβελλάρια, ποιοῦντες καὶ σταυρία, ὁ δημοκράτης τῶν Πρασίνων καὶ οἱ δύο δήμο αρχαι τῶν μερῶν ἐκτελοῦσιν ἅπαντα ἀκολούθως, ὃν τρόπον καὶ ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν ἐξετέλεσεν. Δ΄. Καὶ εἰσελθόντος τοῦ βασιλέως πρὸ τοῦ νάρθηκος ἔνδον τοῦ βήλου, λαμβάνει δ πραιπόσιτος τὸ στέμμα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς τοῦ βασιλέως, εἰσέρχεται ὁ βασι λεὺς ἐν τῷ νάρθηκι, καὶ δέχεται αὐτὸν ὁ πατριάρχης, εἶτε προσκυνήσαντες ἀλλήλους καὶ ἀσπασάμενοι, κρατήσαντες ἀλλήλων τὰς χεῖρας, διέρχονται μέχρι τῶν βασιλικῶν πυλῶν, κἀκεῖσε στὰς ὁ βασιλεὺς ἅπτει κηροὺς, καὶ τοῦ πατριάρχου ἐκτελέσαντος τὴν εὐχὴν τῆς εἰσόδου τῆς θείας λειτουργίας, ἐπιδίδωσιν ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ τοὺς κηροὺς, καὶ ὁ πραι πόσιτος τῷ τῆς καταστάσεως. Καὶ ἀσπασάμενος ὁ 37 προβληθῆναι, τῇ τάζει ταύτῃ στάντ. 38 59 ἑαυτῶν το δήμος τῶν Βενέτων μετὰ καὶ τοῦ δομεστίκου. Το στρογγύλον Οἱ τοῦ λογοθε δίου

βασιλεὺς τὸ ἄχραντον Εὐαγγέλιον, εἰσέρχεται μέσον διὰ τοῦ ναοῦ, καὶ διὰ τῆς πλαγίας τοῦ ἄμβωνος καὶ τῆς σωλαίας διελθών, ἵσταται ἐνώπιον τῶν ἁγίων θυρῶν, καὶ λαβὼν κήρια ἀπὸ τοῦ πραιποσίτου καὶ εὐξάμενος, ἐπιδίδωσιν αὐτὰ πάλιν τῷ πραιποσίτῳ καὶ εἰσέρχεται ἔνδον εἰς τὸ θυσιαστήριον, καὶ ὑψ απλοῖ ἐν τῇ ἁγίᾳ τραπέζῃ δύο εἰλιτά, ἀσπαζόμενος δύο ἱερὰ ποτήρια καὶ δύο ἱερούς οι δίσκους καὶ τὰ σπάρα γανα τοῦ Κυρίου· εἶτα λαβὼν ἀπὸ τοῦ πραιποσίτου ἀποκόμβιον ὁ βασιλεὺς, τίθησιν αὐτὸ ἐν τῇ ἁγίᾳ τρα πέζῃ καὶ ἐξέρχεται διὰ τῆς πλαγίας του βήματος, καὶ εἰσέρχεται εἰς τὸ μητατώριον, ἅπτων κἀκεῖσε κη ρούς. Τελουμένης δὲ τῆς θείας λειτουργίας, ἡνίκα μέλλουσι τὰ ἅγια διέρχεσθαι, ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς, δηριγευόμενος υπό τε τῶν πατρικίων καὶ λοιπῶν ἀρ χόντων, καὶ κατέρχεται διὰ τῆς πλαγίας τοῦ ναοῦ, καὶ ἀπέρχεται, ἔνθα ἵσταται τὸ κηρίον, ὅπερ μέλλει βαστάξαι 62, καὶ πλησιάσαντος τοῦ βασιλέως εἰς τὸν τόπον, ἐν ᾧ ἵσταται τὸ κηρίον αὐτοῦ, ἵσταται ἡ σύγκλητος ἔνθεν κἀκεῖθεν, καὶ διέρχεται μέσον αὐ τῶν. Καὶ πλησιάσαντος τῇ λαμπάδι αὐτοῦ, ἤγουν τῷ κηρίῳ, λαμβάνει αὐτὸ ὁ πραιπόσιτες καὶ ἐπιδίδωσι τῷ βασιλεῖ, καὶ λαβὼν αὐτὸ, αὖθις ὑποστρέφει, ὀψικευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων, καὶ διέρχεται ὄπισθεν αὐτῶν, ὀψικεύων τὰ ἅγια, καὶ διέρχεται διὰ τῆς σωλαίας, καὶ τῶν ἁγίων θυρῶν πλησίον γενόμενος, ἐπι δίδωσι τὸ κηρίον 8 τῷ πραιποσίτῳ, ὁ δὲ πραιπόσιτος τίθησιν αὐτὸ ἐπάνω τῆς σωλαίας, πλησίον τῶν ἁγίων θυρῶν, καὶ πλησίον αὐτοῦ ἑστὼς ὁ βασιλεὺς, ἐκδέχεται ἐκεῖσε, ἕως ἂν διέλθωσι τὰ ἅγια, καὶ προσο κυνοῦσιν ἀμφότεροι ἀλλήλους, ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης. η Ε΄. Απέρχεται πάλιν ὁ βασιλεὺς εἰς τό μητατώ Ρ:ον· ἡνίκα δὲ ἐγγίσει ὁ ἀσπασμὸς, ἐξέρχεται πάλιν, καὶ ἀπελθὼν ἀσπάζεται τὸν πατριάρχην, μητροπου λίτας τε καὶ ἐπισκόπους ἄρχοντάς τε τῆς Ἐκκλησίας καὶ κληρικοὺς τοὺς ἐξ ἔθους ἀσπαζομένους τὸν βασι λέα, ὁμοίως καὶ τρία φωτίσματα, καὶ στάντος τοῦ βασιλέως ἐν τῷ τόπῳ, ἐν ᾧ εἴθισται αὐτὸν πάντοτε διδόναι τὴν ἀγάπην τοῖς ἄρχουσιν, εἰσέρχονται οἱ πατρίκιοι, στρατηγοί τε καὶ δομέστικοι, καὶ οἱ τὰ πρῶτα ὀφφίκια κατέχοντες, οἱ δήμαρχοι καὶ ὁ τῆς καταστάσεως, ἅπαντες δὲ οὗτοι κατὰ τὰς ἰδίας αὐτῶν τάξεις προσκυνοῦντες, ἀσπάζονται καὶ ἵστανται εἰς τὰς ἰδίας αὐτῶν τάξεις τε καὶ στάσεις ἔνθεν κἀκεῖ σε, καὶ μετὰ τὸ ἀσπάσασθαι τὸν βασιλέα πάντας τοὺς προῤῥηθέντας, προσκυνοῦσιν ἀμφότεροι ἀλλήλους δ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης. Πάλιν ἀπέρχεται ὁ βασιλεὺς εἰς τὸ μητατώριον, καὶ τῆς θείας κοινωνίας καταλαβούσης, ὁ τῆς καταστάσεως δηλοῖ τῷ πραιπο σίτῳ, καὶ ὁ πραιπόσιτος τῷ βασιλεῖ, καὶ ἐξέρχεται δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν προειρημένων, καὶ πλησίον τοῦ πατριάρχου γενόμενος πρὸς τὸ κοινωνῆσαι τοῦ ἀχράντου σώματος καὶ αἵματος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, κρατοῦσι δύο ὀστιάριοι δουμνι κάλιον ἁπλωμένον, καὶ δεξάμενος τὸ τίμιον δῶ 63 τώ κυρίω σε τὰ δύο ἱερὰ ποτ. καὶ τοὺς δύο δε βαστάσαι

βασιλεὺς τὸ ἄχραντον Εὐαγγέλιον, εἰσέρχεται μέσον διὰ τοῦ ναοῦ, καὶ διὰ τῆς πλαγίας τοῦ ἄμβωνος καὶ τῆς σωλαίας διελθών, ἵσταται ἐνώπιον τῶν ἁγίων θυρῶν, καὶ λαβὼν κήρια ἀπὸ τοῦ πραιποσίτου καὶ εὐξάμενος, ἐπιδίδωσιν αὐτὰ πάλιν τῷ πραιποσίτῳ καὶ εἰσέρχεται ἔνδον εἰς τὸ θυσιαστήριον, καὶ ὑψ απλοῖ ἐν τῇ ἁγίᾳ τραπέζῃ δύο εἰλιτά, ἀσπαζόμενος δύο ἱερὰ ποτήρια καὶ δύο ἱερούς οι δίσκους καὶ τὰ σπάρα γανα τοῦ Κυρίου· εἶτα λαβὼν ἀπὸ τοῦ πραιποσίτου ἀποκόμβιον ὁ βασιλεὺς, τίθησιν αὐτὸ ἐν τῇ ἁγίᾳ τρα πέζῃ καὶ ἐξέρχεται διὰ τῆς πλαγίας του βήματος, καὶ εἰσέρχεται εἰς τὸ μητατώριον, ἅπτων κἀκεῖσε κη ρούς. Τελουμένης δὲ τῆς θείας λειτουργίας, ἡνίκα μέλλουσι τὰ ἅγια διέρχεσθαι, ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς, δηριγευόμενος υπό τε τῶν πατρικίων καὶ λοιπῶν ἀρ χόντων, καὶ κατέρχεται διὰ τῆς πλαγίας τοῦ ναοῦ, καὶ ἀπέρχεται, ἔνθα ἵσταται τὸ κηρίον, ὅπερ μέλλει βαστάξαι 62, καὶ πλησιάσαντος τοῦ βασιλέως εἰς τὸν τόπον, ἐν ᾧ ἵσταται τὸ κηρίον αὐτοῦ, ἵσταται ἡ σύγκλητος ἔνθεν κἀκεῖθεν, καὶ διέρχεται μέσον αὐ τῶν. Καὶ πλησιάσαντος τῇ λαμπάδι αὐτοῦ, ἤγουν τῷ κηρίῳ, λαμβάνει αὐτὸ ὁ πραιπόσιτες καὶ ἐπιδίδωσι τῷ βασιλεῖ, καὶ λαβὼν αὐτὸ, αὖθις ὑποστρέφει, ὀψικευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων, καὶ διέρχεται ὄπισθεν αὐτῶν, ὀψικεύων τὰ ἅγια, καὶ διέρχεται διὰ τῆς σωλαίας, καὶ τῶν ἁγίων θυρῶν πλησίον γενόμενος, ἐπι δίδωσι τὸ κηρίον 8 τῷ πραιποσίτῳ, ὁ δὲ πραιπόσιτος τίθησιν αὐτὸ ἐπάνω τῆς σωλαίας, πλησίον τῶν ἁγίων θυρῶν, καὶ πλησίον αὐτοῦ ἑστὼς ὁ βασιλεὺς, ἐκδέχεται ἐκεῖσε, ἕως ἂν διέλθωσι τὰ ἅγια, καὶ προσο κυνοῦσιν ἀμφότεροι ἀλλήλους, ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης. η Ε΄. Απέρχεται πάλιν ὁ βασιλεὺς εἰς τό μητατώ Ρ:ον· ἡνίκα δὲ ἐγγίσει ὁ ἀσπασμὸς, ἐξέρχεται πάλιν, καὶ ἀπελθὼν ἀσπάζεται τὸν πατριάρχην, μητροπου λίτας τε καὶ ἐπισκόπους ἄρχοντάς τε τῆς Ἐκκλησίας καὶ κληρικοὺς τοὺς ἐξ ἔθους ἀσπαζομένους τὸν βασι λέα, ὁμοίως καὶ τρία φωτίσματα, καὶ στάντος τοῦ βασιλέως ἐν τῷ τόπῳ, ἐν ᾧ εἴθισται αὐτὸν πάντοτε διδόναι τὴν ἀγάπην τοῖς ἄρχουσιν, εἰσέρχονται οἱ πατρίκιοι, στρατηγοί τε καὶ δομέστικοι, καὶ οἱ τὰ πρῶτα ὀφφίκια κατέχοντες, οἱ δήμαρχοι καὶ ὁ τῆς καταστάσεως, ἅπαντες δὲ οὗτοι κατὰ τὰς ἰδίας αὐτῶν τάξεις προσκυνοῦντες, ἀσπάζονται καὶ ἵστανται εἰς τὰς ἰδίας αὐτῶν τάξεις τε καὶ στάσεις ἔνθεν κἀκεῖ σε, καὶ μετὰ τὸ ἀσπάσασθαι τὸν βασιλέα πάντας τοὺς προῤῥηθέντας, προσκυνοῦσιν ἀμφότεροι ἀλλήλους δ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης. Πάλιν ἀπέρχεται ὁ βασιλεὺς εἰς τὸ μητατώριον, καὶ τῆς θείας κοινωνίας καταλαβούσης, ὁ τῆς καταστάσεως δηλοῖ τῷ πραιπο σίτῳ, καὶ ὁ πραιπόσιτος τῷ βασιλεῖ, καὶ ἐξέρχεται δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν προειρημένων, καὶ πλησίον τοῦ πατριάρχου γενόμενος πρὸς τὸ κοινωνῆσαι τοῦ ἀχράντου σώματος καὶ αἵματος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, κρατοῦσι δύο ὀστιάριοι δουμνι κάλιον ἁπλωμένον, καὶ δεξάμενος τὸ τίμιον δῶ 63 τώ κυρίω σε τὰ δύο ἱερὰ ποτ. καὶ τοὺς δύο δε βαστάσαι

βασιλεὺς τὸ ἄχραντον Εὐαγγέλιον, εἰσέρχεται μέσον διὰ τοῦ ναοῦ, καὶ διὰ τῆς πλαγίας τοῦ ἄμβωνος καὶ τῆς σωλαίας διελθών, ἵσταται ἐνώπιον τῶν ἁγίων θυρῶν, καὶ λαβὼν κήρια ἀπὸ τοῦ πραιποσίτου καὶ εὐξάμενος, ἐπιδίδωσιν αὐτὰ πάλιν τῷ πραιποσίτῳ καὶ εἰσέρχεται ἔνδον εἰς τὸ θυσιαστήριον, καὶ ὑψ απλοῖ ἐν τῇ ἁγίᾳ τραπέζῃ δύο εἰλιτά, ἀσπαζόμενος δύο ἱερὰ ποτήρια καὶ δύο ἱερούς οι δίσκους καὶ τὰ σπάρα γανα τοῦ Κυρίου· εἶτα λαβὼν ἀπὸ τοῦ πραιποσίτου ἀποκόμβιον ὁ βασιλεὺς, τίθησιν αὐτὸ ἐν τῇ ἁγίᾳ τρα πέζῃ καὶ ἐξέρχεται διὰ τῆς πλαγίας του βήματος, καὶ εἰσέρχεται εἰς τὸ μητατώριον, ἅπτων κἀκεῖσε κη ρούς. Τελουμένης δὲ τῆς θείας λειτουργίας, ἡνίκα μέλλουσι τὰ ἅγια διέρχεσθαι, ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς, δηριγευόμενος υπό τε τῶν πατρικίων καὶ λοιπῶν ἀρ χόντων, καὶ κατέρχεται διὰ τῆς πλαγίας τοῦ ναοῦ, καὶ ἀπέρχεται, ἔνθα ἵσταται τὸ κηρίον, ὅπερ μέλλει βαστάξαι 62, καὶ πλησιάσαντος τοῦ βασιλέως εἰς τὸν τόπον, ἐν ᾧ ἵσταται τὸ κηρίον αὐτοῦ, ἵσταται ἡ σύγκλητος ἔνθεν κἀκεῖθεν, καὶ διέρχεται μέσον αὐ τῶν. Καὶ πλησιάσαντος τῇ λαμπάδι αὐτοῦ, ἤγουν τῷ κηρίῳ, λαμβάνει αὐτὸ ὁ πραιπόσιτες καὶ ἐπιδίδωσι τῷ βασιλεῖ, καὶ λαβὼν αὐτὸ, αὖθις ὑποστρέφει, ὀψικευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων, καὶ διέρχεται ὄπισθεν αὐτῶν, ὀψικεύων τὰ ἅγια, καὶ διέρχεται διὰ τῆς σωλαίας, καὶ τῶν ἁγίων θυρῶν πλησίον γενόμενος, ἐπι δίδωσι τὸ κηρίον 8 τῷ πραιποσίτῳ, ὁ δὲ πραιπόσιτος τίθησιν αὐτὸ ἐπάνω τῆς σωλαίας, πλησίον τῶν ἁγίων θυρῶν, καὶ πλησίον αὐτοῦ ἑστὼς ὁ βασιλεὺς, ἐκδέχεται ἐκεῖσε, ἕως ἂν διέλθωσι τὰ ἅγια, καὶ προσο κυνοῦσιν ἀμφότεροι ἀλλήλους, ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης. η Ε΄. Απέρχεται πάλιν ὁ βασιλεὺς εἰς τό μητατώ Ρ:ον· ἡνίκα δὲ ἐγγίσει ὁ ἀσπασμὸς, ἐξέρχεται πάλιν, καὶ ἀπελθὼν ἀσπάζεται τὸν πατριάρχην, μητροπου λίτας τε καὶ ἐπισκόπους ἄρχοντάς τε τῆς Ἐκκλησίας καὶ κληρικοὺς τοὺς ἐξ ἔθους ἀσπαζομένους τὸν βασι λέα, ὁμοίως καὶ τρία φωτίσματα, καὶ στάντος τοῦ βασιλέως ἐν τῷ τόπῳ, ἐν ᾧ εἴθισται αὐτὸν πάντοτε διδόναι τὴν ἀγάπην τοῖς ἄρχουσιν, εἰσέρχονται οἱ πατρίκιοι, στρατηγοί τε καὶ δομέστικοι, καὶ οἱ τὰ πρῶτα ὀφφίκια κατέχοντες, οἱ δήμαρχοι καὶ ὁ τῆς καταστάσεως, ἅπαντες δὲ οὗτοι κατὰ τὰς ἰδίας αὐτῶν τάξεις προσκυνοῦντες, ἀσπάζονται καὶ ἵστανται εἰς τὰς ἰδίας αὐτῶν τάξεις τε καὶ στάσεις ἔνθεν κἀκεῖ σε, καὶ μετὰ τὸ ἀσπάσασθαι τὸν βασιλέα πάντας τοὺς προῤῥηθέντας, προσκυνοῦσιν ἀμφότεροι ἀλλήλους δ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης. Πάλιν ἀπέρχεται ὁ βασιλεὺς εἰς τὸ μητατώριον, καὶ τῆς θείας κοινωνίας καταλαβούσης, ὁ τῆς καταστάσεως δηλοῖ τῷ πραιπο σίτῳ, καὶ ὁ πραιπόσιτος τῷ βασιλεῖ, καὶ ἐξέρχεται δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν προειρημένων, καὶ πλησίον τοῦ πατριάρχου γενόμενος πρὸς τὸ κοινωνῆσαι τοῦ ἀχράντου σώματος καὶ αἵματος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, κρατοῦσι δύο ὀστιάριοι δουμνι κάλιον ἁπλωμένον, καὶ δεξάμενος τὸ τίμιον δῶ 63 τώ κυρίω σε τὰ δύο ἱερὰ ποτ. καὶ τοὺς δύο δε βαστάσαι

ρον ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ, ἀσπάζεται τον πατριάς χην, καὶ τὸ πούλπιτου κατελθὼν σε καὶ σφραγίσας ἐκ τρίτου, κοινωνεῖ τὸ ἅγιον δῶρον. Εἶθ' οὕτως ἀνέρ χεται τὸ αὐτὸ πούλπιτον, καὶ ὑφαπλοῦσιν οἱ ὀστιά ριοι τὸ δουμνικάλιον ὑποκάτω, καὶ λαβὼν τὸ ναο μα σε παρὰ τοῦ πατριάρχου, κατέρχεται, καὶ εὐξάμενος προσκυνοῦσιν ἀμφότεροι ἀλλήλους, εἶτα ὑποστρέψα εἰσέρχεται εἰς τὸ μητατώριον και κρα ματίζει μετὰ τῶν πατρικίων καὶ λοιπῶν ἀρχόντων, οὓς ἂν κελεύσῃ· Εἶτα περιβάλλεται διὰ τῶν βεστη τόρων τὴν χλανίδα αὐτοῦ, καὶ κελεύει τῷ πραιποσι τῳ προσκαλέσασθαι τὸν πατριάρχην, καὶ διέρχεται μετὰ τοῦ βασιλέως ἕως τοῦ ῾Αγίου Φρέατος, κἀκεῖσε στάντος τοῦ βασιλέως, κράζει ὁ ἄργυρος τοὺς εἰωθό τας λαμβάνειν τὰ χρυσὰ βαλαντίδια. Ὁ οὖν πραιπόσιτος λαμβάνων ἐκ τοῦ ἀργύρου τὰ βαλαντίδια, ἱπιο δίδωσι τῷ βασιλεῖ, ὁ δὲ βασιλεὺς δίδωσιν, οὓς κράζει ὁ ἄργυρος, καὶ εἰσελθὼν ἔνδον τοῦ βήλου μετὰ τῶν τοῦ κουβουκλείου ἀρχόντων, ἐπιδίδωσιν ὁ πραιπόσιτος τὸ στέμμα τῷ πατριάρχῃ, κἀκεῖνος στέφει τὸν βασιλέα, καὶ εἶθ᾽ οὕτως ἐπιδίδωσιν ὁ πατριάρχης εὐλογίας τῷ βασιλεῖ, εἶεα λαβὼν ὁ βασιλεὺς παρὰ τοῦ πραιποσίτου ἀποκόμβιον, ἀντιδίδωσι τῷ πατριάρχῃ, ὁ δὲ πατριάρχης ἀντιδίδωσι τῷ βασιλεῖ ἀλειπτά. 5. Καὶ ἀλλήλους ἀσπασάμενοι, ἐξέρχεται ὁ βασι λεὺς καὶ ἵσταται ἔξω τῆς πύλης του Αγίου Φρέατος τῆς ἐξαγούσης εἰς τὸν ἔμβολον, κἀκεῖσε δέχεται αὐτ τὸν τὸ μέρος τῶν Βενέτων, φοροῦντος τοῦ δημάρχου χλανίδα Βένετον, καὶ ἀκτολογοῦσιν, ὡς εἴθισται αὐτ τοῖς, εὐφημοῦντες τὸν βασιλέα, ὁμοίως καὶ οἱ τοῦ περατικοῦ δήμου δημοκράται καὶ ὁ δήμαρχος τῶν Πρασίνων τοῦτο ἐκτελοῦσι κατὰ τὴν τάξιν αὐτῶν. Καὶ αὖθις διέρχεται διὰ τε 66 τῶν σχολῶν καὶ τῶν ἐκσ- « κουβίτων, κἀκεῖσε ἵσταται ή σύγκλητος ἐν τῷ κοντ» σιστωρίω, λέγουσα. Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρό νους,» καὶ μένουσιν ἐκεῖσε, εἰς δὲ τὸν ὀνόποδα μένει ὁ τῆς καταστάσεως μετὰ σιλεντιαρίων υπερευχόμε νοι καὶ αὐτοὶ τὸν βασιλέα. Οἱ δὲ πατρίκιοι καὶ οἱ στρατηγοί ἵστανται εἰς τὸ στενὸν, ὁμοιως ὑπερευχό μενοι, ὥσπερ ἡ σύγκλητος, καὶ μένουσιν ἐκεῖσε. Ο Τῶν δὲ τοῦ κουβουκλείου εἰσελθόντων εἰς τὸν αὐγου- " «» στέα καὶ στάντων δίκην τοῦ Π στοιχείου, καὶ τοῦ: «» βασιλέως εἰσελθόντος, εὐθέως αἱ μεγάλαι πύλαι τοῦ: « αὐγουστέως ἀσφαλίζονται, καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ πραι» πύσιτος, λέγει Ῥωμαϊκῇ διαλέκτῳ· Βίτ ἀπο κριθεὶς δὲ τῶν τοῦ κουβουκλείου τῆς λέγει· «Καλῶς,» καὶ οἱ τοῦ κουβουκλείου ἀποκριθέντες λέγουσι Ρωσ μαϊστί· Ελθέσῃ μούκτους ἄννους φιλληκήσιμε. Εἶθ' οὕτως εἰσέρχεται ὁ βασιλεὺς εἰς τὸ ὀκτάγωνον, καὶ λαβόντος τοῦ πραιποσίτου τὸ στέμμα ἀπὸ τῆς: « κεφαλῆς τοῦ βασιλέως, εἰσέρχονται οι βεστήτορες καὶ ἀπαλλάσσουσι τὴν χλανίδα αὐτοῦ. Εἶθ᾽ οὕτως εἰσέρχεται εἰς τὸν κοιτῶνα αὐτοῦ. Εἶτα ἐξελθὼν ἀκουμβίζει, καὶ ἀναστὰς περιβάλλεται τὸ σαγίον αὐτοῦ, καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ τε τοῦ μαγλαβίου καὶ τῶν τοῦ κουβουκλείου, εἰσέρχεται εἰς τὸ παλάτιον· οἱ δὲ τοῦ κουβουκλείου, στάντες ἐν τῷ χρυσοτρικλί νῳ, λέγουσι τό ο Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους,» καὶ ἀναχωρεῖ ἕκαστος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. Η ασπάζεται κατελθὼν σε τὸ νὰμα τὸν ἅμα τε προσφοράν νάμα,, τὸ τίμιον δῶρον τὴν τιμίαν

ρον ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ, ἀσπάζεται τον πατριάς χην, καὶ τὸ πούλπιτου κατελθὼν σε καὶ σφραγίσας ἐκ τρίτου, κοινωνεῖ τὸ ἅγιον δῶρον. Εἶθ' οὕτως ἀνέρ χεται τὸ αὐτὸ πούλπιτον, καὶ ὑφαπλοῦσιν οἱ ὀστιά ριοι τὸ δουμνικάλιον ὑποκάτω, καὶ λαβὼν τὸ ναο μα σε παρὰ τοῦ πατριάρχου, κατέρχεται, καὶ εὐξάμενος προσκυνοῦσιν ἀμφότεροι ἀλλήλους, εἶτα ὑποστρέψα εἰσέρχεται εἰς τὸ μητατώριον και κρα ματίζει μετὰ τῶν πατρικίων καὶ λοιπῶν ἀρχόντων, οὓς ἂν κελεύσῃ· Εἶτα περιβάλλεται διὰ τῶν βεστη τόρων τὴν χλανίδα αὐτοῦ, καὶ κελεύει τῷ πραιποσι τῳ προσκαλέσασθαι τὸν πατριάρχην, καὶ διέρχεται μετὰ τοῦ βασιλέως ἕως τοῦ ῾Αγίου Φρέατος, κἀκεῖσε στάντος τοῦ βασιλέως, κράζει ὁ ἄργυρος τοὺς εἰωθό τας λαμβάνειν τὰ χρυσὰ βαλαντίδια. Ὁ οὖν πραιπόσιτος λαμβάνων ἐκ τοῦ ἀργύρου τὰ βαλαντίδια, ἱπιο δίδωσι τῷ βασιλεῖ, ὁ δὲ βασιλεὺς δίδωσιν, οὓς κράζει ὁ ἄργυρος, καὶ εἰσελθὼν ἔνδον τοῦ βήλου μετὰ τῶν τοῦ κουβουκλείου ἀρχόντων, ἐπιδίδωσιν ὁ πραιπόσιτος τὸ στέμμα τῷ πατριάρχῃ, κἀκεῖνος στέφει τὸν βασιλέα, καὶ εἶθ᾽ οὕτως ἐπιδίδωσιν ὁ πατριάρχης εὐλογίας τῷ βασιλεῖ, εἶεα λαβὼν ὁ βασιλεὺς παρὰ τοῦ πραιποσίτου ἀποκόμβιον, ἀντιδίδωσι τῷ πατριάρχῃ, ὁ δὲ πατριάρχης ἀντιδίδωσι τῷ βασιλεῖ ἀλειπτά. 5. Καὶ ἀλλήλους ἀσπασάμενοι, ἐξέρχεται ὁ βασι λεὺς καὶ ἵσταται ἔξω τῆς πύλης του Αγίου Φρέατος τῆς ἐξαγούσης εἰς τὸν ἔμβολον, κἀκεῖσε δέχεται αὐτ τὸν τὸ μέρος τῶν Βενέτων, φοροῦντος τοῦ δημάρχου χλανίδα Βένετον, καὶ ἀκτολογοῦσιν, ὡς εἴθισται αὐτ τοῖς, εὐφημοῦντες τὸν βασιλέα, ὁμοίως καὶ οἱ τοῦ περατικοῦ δήμου δημοκράται καὶ ὁ δήμαρχος τῶν Πρασίνων τοῦτο ἐκτελοῦσι κατὰ τὴν τάξιν αὐτῶν. Καὶ αὖθις διέρχεται διὰ τε 66 τῶν σχολῶν καὶ τῶν ἐκσ- « κουβίτων, κἀκεῖσε ἵσταται ή σύγκλητος ἐν τῷ κοντ» σιστωρίω, λέγουσα. Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρό νους,» καὶ μένουσιν ἐκεῖσε, εἰς δὲ τὸν ὀνόποδα μένει ὁ τῆς καταστάσεως μετὰ σιλεντιαρίων υπερευχόμε νοι καὶ αὐτοὶ τὸν βασιλέα. Οἱ δὲ πατρίκιοι καὶ οἱ στρατηγοί ἵστανται εἰς τὸ στενὸν, ὁμοιως ὑπερευχό μενοι, ὥσπερ ἡ σύγκλητος, καὶ μένουσιν ἐκεῖσε. Ο Τῶν δὲ τοῦ κουβουκλείου εἰσελθόντων εἰς τὸν αὐγου- " «» στέα καὶ στάντων δίκην τοῦ Π στοιχείου, καὶ τοῦ: «» βασιλέως εἰσελθόντος, εὐθέως αἱ μεγάλαι πύλαι τοῦ: « αὐγουστέως ἀσφαλίζονται, καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ πραι» πύσιτος, λέγει Ῥωμαϊκῇ διαλέκτῳ· Βίτ ἀπο κριθεὶς δὲ τῶν τοῦ κουβουκλείου τῆς λέγει· «Καλῶς,» καὶ οἱ τοῦ κουβουκλείου ἀποκριθέντες λέγουσι Ρωσ μαϊστί· Ελθέσῃ μούκτους ἄννους φιλληκήσιμε. Εἶθ' οὕτως εἰσέρχεται ὁ βασιλεὺς εἰς τὸ ὀκτάγωνον, καὶ λαβόντος τοῦ πραιποσίτου τὸ στέμμα ἀπὸ τῆς: « κεφαλῆς τοῦ βασιλέως, εἰσέρχονται οι βεστήτορες καὶ ἀπαλλάσσουσι τὴν χλανίδα αὐτοῦ. Εἶθ᾽ οὕτως εἰσέρχεται εἰς τὸν κοιτῶνα αὐτοῦ. Εἶτα ἐξελθὼν ἀκουμβίζει, καὶ ἀναστὰς περιβάλλεται τὸ σαγίον αὐτοῦ, καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ τε τοῦ μαγλαβίου καὶ τῶν τοῦ κουβουκλείου, εἰσέρχεται εἰς τὸ παλάτιον· οἱ δὲ τοῦ κουβουκλείου, στάντες ἐν τῷ χρυσοτρικλί νῳ, λέγουσι τό ο Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους,» καὶ ἀναχωρεῖ ἕκαστος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. Η ασπάζεται κατελθὼν σε τὸ νὰμα τὸν ἅμα τε προσφοράν νάμα,, τὸ τίμιον δῶρον τὴν τιμίαν

ρον ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ, ἀσπάζεται τον πατριάς χην, καὶ τὸ πούλπιτου κατελθὼν σε καὶ σφραγίσας ἐκ τρίτου, κοινωνεῖ τὸ ἅγιον δῶρον. Εἶθ' οὕτως ἀνέρ χεται τὸ αὐτὸ πούλπιτον, καὶ ὑφαπλοῦσιν οἱ ὀστιά ριοι τὸ δουμνικάλιον ὑποκάτω, καὶ λαβὼν τὸ ναο μα σε παρὰ τοῦ πατριάρχου, κατέρχεται, καὶ εὐξάμενος προσκυνοῦσιν ἀμφότεροι ἀλλήλους, εἶτα ὑποστρέψα εἰσέρχεται εἰς τὸ μητατώριον και κρα ματίζει μετὰ τῶν πατρικίων καὶ λοιπῶν ἀρχόντων, οὓς ἂν κελεύσῃ· Εἶτα περιβάλλεται διὰ τῶν βεστη τόρων τὴν χλανίδα αὐτοῦ, καὶ κελεύει τῷ πραιποσι τῳ προσκαλέσασθαι τὸν πατριάρχην, καὶ διέρχεται μετὰ τοῦ βασιλέως ἕως τοῦ ῾Αγίου Φρέατος, κἀκεῖσε στάντος τοῦ βασιλέως, κράζει ὁ ἄργυρος τοὺς εἰωθό τας λαμβάνειν τὰ χρυσὰ βαλαντίδια. Ὁ οὖν πραιπόσιτος λαμβάνων ἐκ τοῦ ἀργύρου τὰ βαλαντίδια, ἱπιο δίδωσι τῷ βασιλεῖ, ὁ δὲ βασιλεὺς δίδωσιν, οὓς κράζει ὁ ἄργυρος, καὶ εἰσελθὼν ἔνδον τοῦ βήλου μετὰ τῶν τοῦ κουβουκλείου ἀρχόντων, ἐπιδίδωσιν ὁ πραιπόσιτος τὸ στέμμα τῷ πατριάρχῃ, κἀκεῖνος στέφει τὸν βασιλέα, καὶ εἶθ᾽ οὕτως ἐπιδίδωσιν ὁ πατριάρχης εὐλογίας τῷ βασιλεῖ, εἶεα λαβὼν ὁ βασιλεὺς παρὰ τοῦ πραιποσίτου ἀποκόμβιον, ἀντιδίδωσι τῷ πατριάρχῃ, ὁ δὲ πατριάρχης ἀντιδίδωσι τῷ βασιλεῖ ἀλειπτά. 5. Καὶ ἀλλήλους ἀσπασάμενοι, ἐξέρχεται ὁ βασι λεὺς καὶ ἵσταται ἔξω τῆς πύλης του Αγίου Φρέατος τῆς ἐξαγούσης εἰς τὸν ἔμβολον, κἀκεῖσε δέχεται αὐτ τὸν τὸ μέρος τῶν Βενέτων, φοροῦντος τοῦ δημάρχου χλανίδα Βένετον, καὶ ἀκτολογοῦσιν, ὡς εἴθισται αὐτ τοῖς, εὐφημοῦντες τὸν βασιλέα, ὁμοίως καὶ οἱ τοῦ περατικοῦ δήμου δημοκράται καὶ ὁ δήμαρχος τῶν Πρασίνων τοῦτο ἐκτελοῦσι κατὰ τὴν τάξιν αὐτῶν. Καὶ αὖθις διέρχεται διὰ τε 66 τῶν σχολῶν καὶ τῶν ἐκσ- « κουβίτων, κἀκεῖσε ἵσταται ή σύγκλητος ἐν τῷ κοντ» σιστωρίω, λέγουσα. Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρό νους,» καὶ μένουσιν ἐκεῖσε, εἰς δὲ τὸν ὀνόποδα μένει ὁ τῆς καταστάσεως μετὰ σιλεντιαρίων υπερευχόμε νοι καὶ αὐτοὶ τὸν βασιλέα. Οἱ δὲ πατρίκιοι καὶ οἱ στρατηγοί ἵστανται εἰς τὸ στενὸν, ὁμοιως ὑπερευχό μενοι, ὥσπερ ἡ σύγκλητος, καὶ μένουσιν ἐκεῖσε. Ο Τῶν δὲ τοῦ κουβουκλείου εἰσελθόντων εἰς τὸν αὐγου- " «» στέα καὶ στάντων δίκην τοῦ Π στοιχείου, καὶ τοῦ: «» βασιλέως εἰσελθόντος, εὐθέως αἱ μεγάλαι πύλαι τοῦ: « αὐγουστέως ἀσφαλίζονται, καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ πραι» πύσιτος, λέγει Ῥωμαϊκῇ διαλέκτῳ· Βίτ ἀπο κριθεὶς δὲ τῶν τοῦ κουβουκλείου τῆς λέγει· «Καλῶς,» καὶ οἱ τοῦ κουβουκλείου ἀποκριθέντες λέγουσι Ρωσ μαϊστί· Ελθέσῃ μούκτους ἄννους φιλληκήσιμε. Εἶθ' οὕτως εἰσέρχεται ὁ βασιλεὺς εἰς τὸ ὀκτάγωνον, καὶ λαβόντος τοῦ πραιποσίτου τὸ στέμμα ἀπὸ τῆς: « κεφαλῆς τοῦ βασιλέως, εἰσέρχονται οι βεστήτορες καὶ ἀπαλλάσσουσι τὴν χλανίδα αὐτοῦ. Εἶθ᾽ οὕτως εἰσέρχεται εἰς τὸν κοιτῶνα αὐτοῦ. Εἶτα ἐξελθὼν ἀκουμβίζει, καὶ ἀναστὰς περιβάλλεται τὸ σαγίον αὐτοῦ, καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ τε τοῦ μαγλαβίου καὶ τῶν τοῦ κουβουκλείου, εἰσέρχεται εἰς τὸ παλάτιον· οἱ δὲ τοῦ κουβουκλείου, στάντες ἐν τῷ χρυσοτρικλί νῳ, λέγουσι τό ο Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους,» καὶ ἀναχωρεῖ ἕκαστος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. Η ασπάζεται κατελθὼν σε τὸ νὰμα τὸν ἅμα τε προσφοράν νάμα,, τὸ τίμιον δῶρον τὴν τιμίαν

ΚΑΦΑΛ. ΚΑ' Όσα δεῖ παραφυλάττειν τῇ α΄ Ἰαννουαρίου μη νός, τοῦ ἁγίου Βασιλείου. 1. Α'. Τῆς συνήθους και καθημερινῆς προελεύσεως γινομένης ἐν τῷ ἱερῷ παλατίῳ, καὶ πάντων μετὰ ἀλλαξίμων προερχομένων διὰ τὰς τῆς δωδεκαημέ ρου εορτασίμους ἡμέρας, περὶ ὥραν δευτέραν ζητοῦσιν οἱ δεσπόται τὸν πραιπόσιτον, καὶ εἰσερχό μενος μετὰ καὶ τῶν ἐπὶ τῶν ἀλλαξίμων, ἐνδύουσι τοὺς δεσπότας τὰς ἑαυτῶν χλαμύδας, καὶ εἰσέρχον ται οἰκειακῶς οι δεσπόται διὰ τοῦ μάκρωνος τοῦ κοιτῶνος εἰς τὸν νάρθηκα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τοῦ Φάρου. Οἱ δὲ μάγιστροι καὶ πατρίκιοι καὶ λοιποὶ συγκλητικοὶ μετὰ καὶ τοῦ κουβουκλείου, εἰ μὲν ἔστιν εὐδία, ἵστανται ἐν τῷ τοῦ χρυσοτρικλίνου ἡλιακή, εἰ δὲ οὐκ ἔστιν εὐδία, ἵστανται ἔνδον τοῦ χρυσοτρι κλίνου. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως ἐπαίρουσιν οἱ δεσπόται τὴν λιτὴν ἀπὸ τοῦ ναοῦ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, καὶ ἀπέρχονται λιτανεύοντες εἰς τὸν ναὸν τοῦ ᾿Αγίου Βα σιλείου, κἀκεῖσε ἀποδιδόντες τὴν λιτὴν ἵστανται μέχρι τῆς ἀπολύσεως τοῦ ἁγίου Εὐαγγελίου, και μετ τὰ τὴν ἀπόλυσιν τῆς ἐκτενοῦς εἰσέρχονται πάλιν ο κειακῶς ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ. Ευνέβη δὲ καὶ τοῦτο γενέσθαι τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ἐνδικτιῶν: γ΄, τῆς λιτῆς τε λεσθείσης, καθώς προείρηται, μετὰ τὴν τῆς λειτουρ γίας ἀπόλυσιν ἐγένετο μεταστάσιμον καὶ ἀπῆλθον πάντες οἱ ἄρχοντες ἐν τῇ Μαναύρα. Οἱ δὲ φιλόχριο στοι βασιλεῖς ἀπήλθοσαν, ἀπὸ διβητησίων πενιβε βλημένοι καὶ τὰ χρυσοπερίκλειστα σαγία, καθίσαν τες ἐν τῷ κοιτῶνι τῆς Μαναύρας, καὶ δὴ πάσης τῆς καταστάσεως τῆς δοχῆς τελεσθείσης, περιβάλλονται τὰς ἑαυτῶν χλαμύδας καὶ τὰ τούτων στέμματα, καὶ ἀνεθόντες ἐκάθισαν ἐν τῷ νεοκατασκευάστῳ σένα ζῳ τῷ ἱσταμένῳ ἐν τῷ τοιούτῳ τῆς Μαναύρας τρικλίνῳ· ὁ δὲ τῆς καταστάσεως ἔξωθεν διίστησι τὰ βῆλο, καφὼς ἡ συνήθεια ἔχει, μαγίστρους, πατρικίους καὶ λοιποὺς συγκλητικούς, καὶ ὅτε πάντα καλῶς εὐτρεπισθῶσι, ὑπομιμνήσκεται ὁ βασιλεὺς, καὶ περιβάλλονται τας χλαμύδας καὶ τὰ στέμματα. καὶ ἀνιόντες καθέζονται ἐπὶ τῶν ἑαυτῶν θρόνων. λογοθέτης τῶν οἰκειακῶν, σένζος σέντζος σέτσος δρίζεσθαι. Βρεττίους, Βρεν τους Πρίνστερ αντιδέρια βαττιτέρια, φιλά τρια, ἀδιάντροπος, ἀδιάτροπος; αχειροποίητος ἐρμητάριον,

ΚΑΦΑΛ. ΚΑ' Όσα δεῖ παραφυλάττειν τῇ α΄ Ἰαννουαρίου μη νός, τοῦ ἁγίου Βασιλείου. 1. Α'. Τῆς συνήθους και καθημερινῆς προελεύσεως γινομένης ἐν τῷ ἱερῷ παλατίῳ, καὶ πάντων μετὰ ἀλλαξίμων προερχομένων διὰ τὰς τῆς δωδεκαημέ ρου εορτασίμους ἡμέρας, περὶ ὥραν δευτέραν ζητοῦσιν οἱ δεσπόται τὸν πραιπόσιτον, καὶ εἰσερχό μενος μετὰ καὶ τῶν ἐπὶ τῶν ἀλλαξίμων, ἐνδύουσι τοὺς δεσπότας τὰς ἑαυτῶν χλαμύδας, καὶ εἰσέρχον ται οἰκειακῶς οι δεσπόται διὰ τοῦ μάκρωνος τοῦ κοιτῶνος εἰς τὸν νάρθηκα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τοῦ Φάρου. Οἱ δὲ μάγιστροι καὶ πατρίκιοι καὶ λοιποὶ συγκλητικοὶ μετὰ καὶ τοῦ κουβουκλείου, εἰ μὲν ἔστιν εὐδία, ἵστανται ἐν τῷ τοῦ χρυσοτρικλίνου ἡλιακή, εἰ δὲ οὐκ ἔστιν εὐδία, ἵστανται ἔνδον τοῦ χρυσοτρι κλίνου. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως ἐπαίρουσιν οἱ δεσπόται τὴν λιτὴν ἀπὸ τοῦ ναοῦ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, καὶ ἀπέρχονται λιτανεύοντες εἰς τὸν ναὸν τοῦ ᾿Αγίου Βα σιλείου, κἀκεῖσε ἀποδιδόντες τὴν λιτὴν ἵστανται μέχρι τῆς ἀπολύσεως τοῦ ἁγίου Εὐαγγελίου, και μετ τὰ τὴν ἀπόλυσιν τῆς ἐκτενοῦς εἰσέρχονται πάλιν ο κειακῶς ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ. Ευνέβη δὲ καὶ τοῦτο γενέσθαι τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ἐνδικτιῶν: γ΄, τῆς λιτῆς τε λεσθείσης, καθώς προείρηται, μετὰ τὴν τῆς λειτουρ γίας ἀπόλυσιν ἐγένετο μεταστάσιμον καὶ ἀπῆλθον πάντες οἱ ἄρχοντες ἐν τῇ Μαναύρα. Οἱ δὲ φιλόχριο στοι βασιλεῖς ἀπήλθοσαν, ἀπὸ διβητησίων πενιβε βλημένοι καὶ τὰ χρυσοπερίκλειστα σαγία, καθίσαν τες ἐν τῷ κοιτῶνι τῆς Μαναύρας, καὶ δὴ πάσης τῆς καταστάσεως τῆς δοχῆς τελεσθείσης, περιβάλλονται τὰς ἑαυτῶν χλαμύδας καὶ τὰ τούτων στέμματα, καὶ ἀνεθόντες ἐκάθισαν ἐν τῷ νεοκατασκευάστῳ σένα ζῳ τῷ ἱσταμένῳ ἐν τῷ τοιούτῳ τῆς Μαναύρας τρικλίνῳ· ὁ δὲ τῆς καταστάσεως ἔξωθεν διίστησι τὰ βῆλο, καφὼς ἡ συνήθεια ἔχει, μαγίστρους, πατρικίους καὶ λοιποὺς συγκλητικούς, καὶ ὅτε πάντα καλῶς εὐτρεπισθῶσι, ὑπομιμνήσκεται ὁ βασιλεὺς, καὶ περιβάλλονται τας χλαμύδας καὶ τὰ στέμματα. καὶ ἀνιόντες καθέζονται ἐπὶ τῶν ἑαυτῶν θρόνων. λογοθέτης τῶν οἰκειακῶν, σένζος σέντζος σέτσος δρίζεσθαι. Βρεττίους, Βρεν τους Πρίνστερ αντιδέρια βαττιτέρια, φιλά τρια, ἀδιάντροπος, ἀδιάτροπος; αχειροποίητος ἐρμητάριον,

ΚΑΦΑΛ. ΚΑ' Όσα δεῖ παραφυλάττειν τῇ α΄ Ἰαννουαρίου μη νός, τοῦ ἁγίου Βασιλείου. 1. Α'. Τῆς συνήθους και καθημερινῆς προελεύσεως γινομένης ἐν τῷ ἱερῷ παλατίῳ, καὶ πάντων μετὰ ἀλλαξίμων προερχομένων διὰ τὰς τῆς δωδεκαημέ ρου εορτασίμους ἡμέρας, περὶ ὥραν δευτέραν ζητοῦσιν οἱ δεσπόται τὸν πραιπόσιτον, καὶ εἰσερχό μενος μετὰ καὶ τῶν ἐπὶ τῶν ἀλλαξίμων, ἐνδύουσι τοὺς δεσπότας τὰς ἑαυτῶν χλαμύδας, καὶ εἰσέρχον ται οἰκειακῶς οι δεσπόται διὰ τοῦ μάκρωνος τοῦ κοιτῶνος εἰς τὸν νάρθηκα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τοῦ Φάρου. Οἱ δὲ μάγιστροι καὶ πατρίκιοι καὶ λοιποὶ συγκλητικοὶ μετὰ καὶ τοῦ κουβουκλείου, εἰ μὲν ἔστιν εὐδία, ἵστανται ἐν τῷ τοῦ χρυσοτρικλίνου ἡλιακή, εἰ δὲ οὐκ ἔστιν εὐδία, ἵστανται ἔνδον τοῦ χρυσοτρι κλίνου. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως ἐπαίρουσιν οἱ δεσπόται τὴν λιτὴν ἀπὸ τοῦ ναοῦ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, καὶ ἀπέρχονται λιτανεύοντες εἰς τὸν ναὸν τοῦ ᾿Αγίου Βα σιλείου, κἀκεῖσε ἀποδιδόντες τὴν λιτὴν ἵστανται μέχρι τῆς ἀπολύσεως τοῦ ἁγίου Εὐαγγελίου, και μετ τὰ τὴν ἀπόλυσιν τῆς ἐκτενοῦς εἰσέρχονται πάλιν ο κειακῶς ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ. Ευνέβη δὲ καὶ τοῦτο γενέσθαι τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ἐνδικτιῶν: γ΄, τῆς λιτῆς τε λεσθείσης, καθώς προείρηται, μετὰ τὴν τῆς λειτουρ γίας ἀπόλυσιν ἐγένετο μεταστάσιμον καὶ ἀπῆλθον πάντες οἱ ἄρχοντες ἐν τῇ Μαναύρα. Οἱ δὲ φιλόχριο στοι βασιλεῖς ἀπήλθοσαν, ἀπὸ διβητησίων πενιβε βλημένοι καὶ τὰ χρυσοπερίκλειστα σαγία, καθίσαν τες ἐν τῷ κοιτῶνι τῆς Μαναύρας, καὶ δὴ πάσης τῆς καταστάσεως τῆς δοχῆς τελεσθείσης, περιβάλλονται τὰς ἑαυτῶν χλαμύδας καὶ τὰ τούτων στέμματα, καὶ ἀνεθόντες ἐκάθισαν ἐν τῷ νεοκατασκευάστῳ σένα ζῳ τῷ ἱσταμένῳ ἐν τῷ τοιούτῳ τῆς Μαναύρας τρικλίνῳ· ὁ δὲ τῆς καταστάσεως ἔξωθεν διίστησι τὰ βῆλο, καφὼς ἡ συνήθεια ἔχει, μαγίστρους, πατρικίους καὶ λοιποὺς συγκλητικούς, καὶ ὅτε πάντα καλῶς εὐτρεπισθῶσι, ὑπομιμνήσκεται ὁ βασιλεὺς, καὶ περιβάλλονται τας χλαμύδας καὶ τὰ στέμματα. καὶ ἀνιόντες καθέζονται ἐπὶ τῶν ἑαυτῶν θρόνων. λογοθέτης τῶν οἰκειακῶν, σένζος σέντζος σέτσος δρίζεσθαι. Βρεττίους, Βρεν τους Πρίνστερ αντιδέρια βαττιτέρια, φιλά τρια, ἀδιάντροπος, ἀδιάτροπος; αχειροποίητος ἐρμητάριον,

Β'· Καὶ εὐθέως διὰ νεύματος τοῦ πραιποσίτου εἰσ έρχεται τὸ κουβούκλειον, καὶ μετὰ τὸ εἰσελθεῖν τὸ κουβούκλειον καὶ σταθῆναι δεξιᾷ καὶ ἀριστερᾷ, καθώ ὡς ἡ συνήθεια τῶν δοχῶν ἔχει, νεύει ὁ πραιπόσιτος τῷ ἐστιαρίῳ τῷ τὴν χρυσῆν ῥάβδον κατέχοντι, καὶ ἐξερχόμενος ὁ ὀστιάριος, εἰσάγει βῆλον α', τοὺς μας γίστρους· βῆλον β', τοὺς πατρικίους· βῆλον γ', τοὺς συγκλητικούς, καὶ ἁπλῶς ὅσα ἂν βῆλα ἔχει ἡ συν ήθεια καὶ ἡ τάξις τῶν δοχῶν. Καὶ μετὰ τὸ σταθῆναι πάντας νεύει ὁ πραιπόσιτος τῷ ὀστιαρίῳ τῷ τὴν χρυ στν βέργαν κατέχοντι, καὶ εἰσελθὼν εἰσάγει βῆλον α', τὸν μάγιστρον καὶ ἄρχοντα τοῦ ταρῶ Καὶ δὴ τούτου εἰσελθόντος, ὑπὸ τοῦ κατεπάνω τῶν βασιλικών κρατουμένου καὶ τοῦ λογοθέτου τοῦ δρόμου, καὶ περ σόντος καὶ προσκυνήσαντος τοὺς δεσπότας, φέρουσιν αὐτὸν ὡς ἀπὸ ὀλίγου διαστήματος τοῦ βασιλικου θρό νου. Καὶ ὑπὸ τοῦ λογοθέτου ἐρωτώμενος τὰς συνήθεις ερωτήσεις, εἰσάγει ὁ πρωτονοτάριος του δρόμου τὸ τούτου κανίσκιον καὶ δὴ μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ κανισκίου πάλιν ἐπὶ τῆς γῆς περ σών, προσκυνήσας ἐξέρχεται. Καὶ πάλιν διὰ νεύμα τος τοῦ πραιποσίτου κατέρχεται ὁ ὀστιάριος ὁ τὴν χρυσήν βέργαν κατέγων, καὶ εἰσάγει βῆλον β', τοὺς φίλους Βουλγάρους τοὺς κατά τόπον ἐρχομένους, η Δά ρας, εἰσελ θόντος δὲ τοῦ Κρικρικίου ἐν τῇ Θεοφυλάκτῳ πόλει, καὶ τῇ τοῦ μαγίστρου καὶ στρατηγοῦ Ταρὼν ἀξίᾳ τις μηθέντος, 126, Ὁ μακάριος βασιλεύς κύρης Ῥωμανὸς ἀπέστειλε τὸν πατρίκιον Κών στάντα δεδωκὼς αὐτῷ καὶ ἱμάτιον μαγιστράτου, πρὸς τὸ ποιῆσαι τὸν Κουρκένιον τον βήρα μάγια στρον. Συμπλήρωσις τοῦ κανισκίου φίλοι και λούμενος φίλος τραπέζης μὲν οὐ κοινωνεῖ, 155: Ἵνα τῆς πολυτελείας θεαταί οἱ φίλοι γένωνται. φίλοι τοὺς κατὰ τύπον ἐρχομέν νους, Πρὸς τὴν εὐωχίαν ἀπῄει συμπαραλαβὼν καὶ τοὺς ἀπὸ Βουλγάρων λους συνήθως κατὰ τὸν τότε καιρὸν τῇ βασιλευούση ἐνδιατρίβοντας. Φίλος λος τους κατὰ τύπον ἐρχομένους ἔρχεσθαι

συνεορτάσοντας τοῖς φιλοχρίστοις δεσπόταις, καὶ ἐπὶ τούτων τῆς προβεηθείσης τάξεως ἐπακολουθησάσης, ἐξέρχονται καὶ αὐτοὶ. Καὶ πάλιν διὰ νεύματος τοῦ πραιποσίτου κατέρχεται ὁ ἕτερος ὀστιάριος ὁ τὴν χρυ ό σῆν βέργαν κατέχων, καὶ εἰσάγει βῆλον γ', τοὺς προκρίτους ἀνθρώπους τοῦ μαγίστρου καὶ ἄρχοντος τοῦ ταρῶ, καὶ ἐπ' αὐτῶν τῆς προῤῥηθείσης τάξεως ἐπακολουθησάσης, ἐξέρχονται καὶ αὐτοί. Καὶ τούτων οὕτως τελεσθέντων, καὶ τοῦ πραιποσίτου εἰπόντος. «Κελεύσατε,» πάντων ἐπευξαμένων τό. «Εἰς πολ λοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους,» ἐξέρχονται οἵ τε μάγι στρὸς καὶ πατρίκιοι καὶ συγκλητικοὶ καὶ οἱ λοιποὶ πάντες, καὶ εἶθ᾽ οὕτω πάλιν τοῦ πραιποσίτου εἰπόν. τος τό, «Κελεύσατε,» ἐπεύχονται οἱ τοῦ κουβου κλείου, καθώς προείρηται, καὶ ἐξέρχονται καὶ αὐτ τοί. Καὶ εὐθέως κατιᾶσιν 67 οἱ δεσπόται ἀπὸ τῶν θρόνων, καὶ τὰ τούτων ἐκβάλλοντες στέμματα καὶ χλανίδια, καὶ περιβαλλόμενοι τὰ χρυσοπερίκλειστα σαγία, εισέρχονται ἐν τῷ θεοφυλάκτῳ αὐτῶν παλα τίῳ. Ὁ δὲ μάγιστρος ὁ ταρωνίτης καὶ οἱ φίλοι Βούλγαροι ἐν τοῖς ἰδίοις ἀπέρχονται ἀπλήκτοις, αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ μὴ συνεστιώμενοι τοῖς βασιλεῦσιν. ΚΕΦΑΛ. ΚΕ. Όσα δεῖ παραφυλάττειν τῇ παραμονῇ τῶν Αγίων Φώτων. Α΄. Εἰσέρχεται ὁ πραιπόσιτος ὥραν δευτέραν τῆς αὐτῆς ἡμέρας ἢ καὶ τρίτην ἤγουν τῆς παραμονῆς τῶν Φώτων, εἰς τὸν βασιλέα, υπομιμνήσκων αὐτὸν περὶ τοῦ πατριάρχου, όπως ἑσπέρας εἰς τὸν ἁγια σμὸν ἔλθῃ καὶ ὁποίαν ὥραν κελεύει παραγενέ σθαι αὐτὸν, ἢ πρῶτον ἁγιάσας εἰς τὴν ἐκκλησίαν τὴν Μεγάλην, εἶθ' οὕτως εἰσέλθῃ, ἁγιάσων εἰς τὸν ναὸν τοῦ Ἁγίου Στεφάνου, ἢ πρῶτον ἁγιάσει εἰς τὸν Ἅγιον Στέφανον καὶ εἶθ᾽ οὕτως ὑποστρέψας ἁγιάσει εἰς τὴν Μεγάλην ἐκκλησίαν, καὶ καθὼς κελεύσει σε ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ, ἀποστέλλει καυβικουλάριον καὶ σιλεντιάριον, προσκαλέσασθαι τὸν πατριάρχην εἰς τὸν ἁγιασμὸν, ἐν ᾗ ὥρᾳ κελεύει ὁ βασιλεύς. Ιστέον δὲ καὶ τοῦτο, ὅτι διὰ τῶν αὐτῶν καὶ τῇ ἐξῆς προσκαλεῖται εἰς τὸ κλητώριον ὁ πατριάρχης· τὸ δὲ πρωΐ τῇ παραμόνῇ ἀλλάξιμα οὐ γίνεται, ἕως ὥραν θ' ἀλλάσσει τὸ κουβούκλειον μόνον, καὶ ὅτε λέγει ἡ Μεγάλη Εκκλησία ἀνάγνωσμα τέταρτον ἢ καὶ 60 πέμπτον, ἐλθὼν σιλεντιάριος μηνύει τῷ τῆς κατα στάσεως, κἀκεῖνος τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος τῷ βα σιλεῖ. Ὁ δὲ βασιλεὺς διέρχεται διὰ τῶν διαβατικῶν τοῦ παλατίου, καὶ διὰ τῆς δάφνης καὶ τοῦ αὐγου στέως εἰσέρχεται εἰς τὸν κοιτῶνα τῆς δάφνης, πλη σίον τοῦ ναοῦ τοῦ Ἁγίου Στεφάςου, κἀκεῖσε λαβὼν 67 κατίασιν 68 κελεύει 69 Ο τῶν. ἁγιασμός ἁγίασμα ἁγια σμός ἁγιασμός των, υδά ἁγιασμὸς, ὁ μέγας ἁγιασμός τῶν φώτων ἁγιασμός μικρός,

συνεορτάσοντας τοῖς φιλοχρίστοις δεσπόταις, καὶ ἐπὶ τούτων τῆς προβεηθείσης τάξεως ἐπακολουθησάσης, ἐξέρχονται καὶ αὐτοὶ. Καὶ πάλιν διὰ νεύματος τοῦ πραιποσίτου κατέρχεται ὁ ἕτερος ὀστιάριος ὁ τὴν χρυ ό σῆν βέργαν κατέχων, καὶ εἰσάγει βῆλον γ', τοὺς προκρίτους ἀνθρώπους τοῦ μαγίστρου καὶ ἄρχοντος τοῦ ταρῶ, καὶ ἐπ' αὐτῶν τῆς προῤῥηθείσης τάξεως ἐπακολουθησάσης, ἐξέρχονται καὶ αὐτοί. Καὶ τούτων οὕτως τελεσθέντων, καὶ τοῦ πραιποσίτου εἰπόντος. «Κελεύσατε,» πάντων ἐπευξαμένων τό. «Εἰς πολ λοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους,» ἐξέρχονται οἵ τε μάγι στρὸς καὶ πατρίκιοι καὶ συγκλητικοὶ καὶ οἱ λοιποὶ πάντες, καὶ εἶθ᾽ οὕτω πάλιν τοῦ πραιποσίτου εἰπόν. τος τό, «Κελεύσατε,» ἐπεύχονται οἱ τοῦ κουβου κλείου, καθώς προείρηται, καὶ ἐξέρχονται καὶ αὐτ τοί. Καὶ εὐθέως κατιᾶσιν 67 οἱ δεσπόται ἀπὸ τῶν θρόνων, καὶ τὰ τούτων ἐκβάλλοντες στέμματα καὶ χλανίδια, καὶ περιβαλλόμενοι τὰ χρυσοπερίκλειστα σαγία, εισέρχονται ἐν τῷ θεοφυλάκτῳ αὐτῶν παλα τίῳ. Ὁ δὲ μάγιστρος ὁ ταρωνίτης καὶ οἱ φίλοι Βούλγαροι ἐν τοῖς ἰδίοις ἀπέρχονται ἀπλήκτοις, αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ μὴ συνεστιώμενοι τοῖς βασιλεῦσιν. ΚΕΦΑΛ. ΚΕ. Όσα δεῖ παραφυλάττειν τῇ παραμονῇ τῶν Αγίων Φώτων. Α΄. Εἰσέρχεται ὁ πραιπόσιτος ὥραν δευτέραν τῆς αὐτῆς ἡμέρας ἢ καὶ τρίτην ἤγουν τῆς παραμονῆς τῶν Φώτων, εἰς τὸν βασιλέα, υπομιμνήσκων αὐτὸν περὶ τοῦ πατριάρχου, όπως ἑσπέρας εἰς τὸν ἁγια σμὸν ἔλθῃ καὶ ὁποίαν ὥραν κελεύει παραγενέ σθαι αὐτὸν, ἢ πρῶτον ἁγιάσας εἰς τὴν ἐκκλησίαν τὴν Μεγάλην, εἶθ' οὕτως εἰσέλθῃ, ἁγιάσων εἰς τὸν ναὸν τοῦ Ἁγίου Στεφάνου, ἢ πρῶτον ἁγιάσει εἰς τὸν Ἅγιον Στέφανον καὶ εἶθ᾽ οὕτως ὑποστρέψας ἁγιάσει εἰς τὴν Μεγάλην ἐκκλησίαν, καὶ καθὼς κελεύσει σε ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ, ἀποστέλλει καυβικουλάριον καὶ σιλεντιάριον, προσκαλέσασθαι τὸν πατριάρχην εἰς τὸν ἁγιασμὸν, ἐν ᾗ ὥρᾳ κελεύει ὁ βασιλεύς. Ιστέον δὲ καὶ τοῦτο, ὅτι διὰ τῶν αὐτῶν καὶ τῇ ἐξῆς προσκαλεῖται εἰς τὸ κλητώριον ὁ πατριάρχης· τὸ δὲ πρωΐ τῇ παραμόνῇ ἀλλάξιμα οὐ γίνεται, ἕως ὥραν θ' ἀλλάσσει τὸ κουβούκλειον μόνον, καὶ ὅτε λέγει ἡ Μεγάλη Εκκλησία ἀνάγνωσμα τέταρτον ἢ καὶ 60 πέμπτον, ἐλθὼν σιλεντιάριος μηνύει τῷ τῆς κατα στάσεως, κἀκεῖνος τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος τῷ βα σιλεῖ. Ὁ δὲ βασιλεὺς διέρχεται διὰ τῶν διαβατικῶν τοῦ παλατίου, καὶ διὰ τῆς δάφνης καὶ τοῦ αὐγου στέως εἰσέρχεται εἰς τὸν κοιτῶνα τῆς δάφνης, πλη σίον τοῦ ναοῦ τοῦ Ἁγίου Στεφάςου, κἀκεῖσε λαβὼν 67 κατίασιν 68 κελεύει 69 Ο τῶν. ἁγιασμός ἁγίασμα ἁγια σμός ἁγιασμός των, υδά ἁγιασμὸς, ὁ μέγας ἁγιασμός τῶν φώτων ἁγιασμός μικρός,

νεῦμα ὁ πραιπόσιτος, λέγει τοῖς ἱερεῦσιν, ὅπως ἄρ ξωνται τῆς θείας λειτουργίας εἰς τὸν ναὸν τοῦ ᾿Αγίου Στεφάνου, ἐν ᾧ ὁ ἁγιασμὸς τελεῖται. Εἰς δὲ τὸν πατρίκιοι καὶ μόνον· τῇ γὰρ ἑσπέρᾳ ἐκείνῃ ἄλλο κουβούκλειον. αὐγουστέα καὶ εἰς τὸ κονσιστώριον ἀλλάσσουσιν οἱ ὀφφίκιον οὐκ ἀλλάσσει, εἰ μὴ οἱ πατρίκιοι καὶ τὸ Β΄. Ὁ δὲ βασιλεὺς φορῶν τὸ διβητήσιον αὐτοῦ καὶ τὸ τζιτζάκιον, ἵσταται εἰς τὸ ὀκτάγωνον, ἐκτελῶν τὴν θείαν λειτουργίαν· τελεσθείσης δὲ τῆς θείας λει τουργίας, εἰσέρχεται ὁ πατριάρχης εἰς τὸν ναὸν τοῦ Αγίου Στεφάνου, καὶ ἀρξαμένου αὐτοῦ ἐκτελεῖν τὴν μεγάλην εὐχὴν τοῦ ἁγιασμοῦ, ἐπιδίδωσιν εὐθέως ὁ πραιπόσιτος τῷ βασιλεῖ κηρία, καὶ ἵσταται ὁ βα σιλεὺς ὄπισθεν τῆς κολυμβήθρας, ἕως ἂν ἐκτελέσῃ ὁ πατριάρχης ἅπασαν τὴν εὐχὴν, οἱ δὲ πρωτοσπαθά ριοι οἱ εὐνοῦχοι ὄπισθεν τοῦ βασιλέως ίστανται ήλε λαγμένοι ὡσαύτως καὶ οἱ πατρίκιοι ἵστανται, κρατ τοῦντες κηροὺς βασίλικους. Τελεσθείσης δὲ τῆς εὐ χῆς, ἐπιδίδωσιν ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ ἀπερ κατέχει κηρία, ὁ δὲ πραιπόσιτος τοῖς ἱερεῦσι, καὶ λαβὼν ὁ πατριάρχης ἁγίασμα, ἐπιχέει ἐν ταῖς χερ σὶ τοῦ βασιλέως, ὁ δὲ βασιλεὺς νιψάμενος τὰς χεῖ ρας καὶ τὴν κεφαλὴν ἀλείψας καὶ τὸ πρόσωπον, καὶ εἰ θέλει, πιὼν ἐξ αὐτοῦ, προσκυνήσαντες ἀμφότεροι ἀλλήλους δ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, απέρχει ται μὲν ὁ βασιλεὺς εἰς τὸν κοιτῶνα αὐτοῦ, κἀκεῖσε ἔνδον τοῦ βήλου ἑστὼς ἐκδέχεται τὸν πατριάρχην, ἕως ἂν τὴν διακονίαν, ήγουν τοῦ ἐπιχέειν τὸ ἁγίας σμα, εκπληρώσῃ, εἰς τε τοὺς πατρικίους, καὶ τοῦ κουβουκλείου στρατηγούς τε καὶ δομεστίκους. Εἶθ' οὕτω μηνύει ὁ πραιπόσιτος τῷ βασιλεῖ, καὶ δίδωσι νεῦμα τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος ἐξελθὼν προσκαλεῖται τὸν πατριάρχην ἐν τῇ ἐκκλησιᾳ, καὶ ἐνοῦνται ἀμφότεροι ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης ἐν τῷ ὀκταγώνῳ, καὶ ἐπιδίδωσιν ὁ πατριάρχης τῷ βασιλεῖ εὐλογίας. ὁ δὲ βασιλεὺς, λαβὼν παρὰ τοῦ πραιποσίτου ἀποκόμβιον, ἐπιδίδωσι τῷ πατριαρχη. Γ. Εἶτα κρατήσαντες ἀλλήλων τὰς χεῖρας ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, ἐξέρχονται μέχρι τοῦ αὐγουστέως, καὶ προσκυνήσαντες ἀλλήλους καὶ ἀσπασάμενοι, ὁ μὲν πατριάρχης ἀπέρχεται ἐν τῇ Μεγάλῃ ἐκκλησίᾳ, διασώζουσι δὲ αὐτὸν δύο ἄρχον τες του κουβουκλείου καὶ ὁ τῆς καταστάσεως καὶ σιλεντιάριο: δύο μέχρι τοῦ ὀνόποδος ἢ καὶ τοῦ κον αιπωρίου. Ὁ δὲ βασιλεὺς ἀπέρχεται ἐν τῷ θεοφυ λάκτῳ αὐτοῦ παλατίῳ, καὶ ἐκβαλών, τό τε τζιτζή κιον καὶ τὸ διβητήσιον, περιβάλλεται σκαραμάγγιον δίασπρον χρυσόκλαβον, καὶ εἶθ᾽ οὕτω καθέζεται ἐπὶ τῆς τιμίας αὐτοῦ τραπέζης. Ὡσαύτως ἀπαλλάσσουσι καὶ οἱ πατρίκιοι, καὶ ἐνδυσάμενοι τὰ σκαραμάγγια αὐτῶν, εἰσέρχονται οἱ κληθέντες εἰς τὸ κλητρις να ἀπὸ γὰρ τῆς Ἐκκλησίας ἀλλάξιμα οὐκ εἰσιν, οἱ δὲ τοῦ κουβουκλείου ἅπαντες παραστάσιμον οὐ ποιοῦ σιν. Ιστέον δὲ, ὅτι τῇ ἑσπέρᾳ ἐκείνῃ, ἤγουν τῇ παραμονῇ τῶν φώτων, τὰ ἀλλάξιμα διὰ λευκῶν χλα νιδίων τελοῦνται, οἱ δὲ πατρίκιοι τῇ ἑσπέρᾳ ἐκεινη οὐ φοροῦσι χλανίδια χρυσόταβλα, ἀλλὰ χλανίδια καὶ τοὺς τοῦ κουβουκλείου.

νεῦμα ὁ πραιπόσιτος, λέγει τοῖς ἱερεῦσιν, ὅπως ἄρ ξωνται τῆς θείας λειτουργίας εἰς τὸν ναὸν τοῦ ᾿Αγίου Στεφάνου, ἐν ᾧ ὁ ἁγιασμὸς τελεῖται. Εἰς δὲ τὸν πατρίκιοι καὶ μόνον· τῇ γὰρ ἑσπέρᾳ ἐκείνῃ ἄλλο κουβούκλειον. αὐγουστέα καὶ εἰς τὸ κονσιστώριον ἀλλάσσουσιν οἱ ὀφφίκιον οὐκ ἀλλάσσει, εἰ μὴ οἱ πατρίκιοι καὶ τὸ Β΄. Ὁ δὲ βασιλεὺς φορῶν τὸ διβητήσιον αὐτοῦ καὶ τὸ τζιτζάκιον, ἵσταται εἰς τὸ ὀκτάγωνον, ἐκτελῶν τὴν θείαν λειτουργίαν· τελεσθείσης δὲ τῆς θείας λει τουργίας, εἰσέρχεται ὁ πατριάρχης εἰς τὸν ναὸν τοῦ Αγίου Στεφάνου, καὶ ἀρξαμένου αὐτοῦ ἐκτελεῖν τὴν μεγάλην εὐχὴν τοῦ ἁγιασμοῦ, ἐπιδίδωσιν εὐθέως ὁ πραιπόσιτος τῷ βασιλεῖ κηρία, καὶ ἵσταται ὁ βα σιλεὺς ὄπισθεν τῆς κολυμβήθρας, ἕως ἂν ἐκτελέσῃ ὁ πατριάρχης ἅπασαν τὴν εὐχὴν, οἱ δὲ πρωτοσπαθά ριοι οἱ εὐνοῦχοι ὄπισθεν τοῦ βασιλέως ίστανται ήλε λαγμένοι ὡσαύτως καὶ οἱ πατρίκιοι ἵστανται, κρατ τοῦντες κηροὺς βασίλικους. Τελεσθείσης δὲ τῆς εὐ χῆς, ἐπιδίδωσιν ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ ἀπερ κατέχει κηρία, ὁ δὲ πραιπόσιτος τοῖς ἱερεῦσι, καὶ λαβὼν ὁ πατριάρχης ἁγίασμα, ἐπιχέει ἐν ταῖς χερ σὶ τοῦ βασιλέως, ὁ δὲ βασιλεὺς νιψάμενος τὰς χεῖ ρας καὶ τὴν κεφαλὴν ἀλείψας καὶ τὸ πρόσωπον, καὶ εἰ θέλει, πιὼν ἐξ αὐτοῦ, προσκυνήσαντες ἀμφότεροι ἀλλήλους δ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, απέρχει ται μὲν ὁ βασιλεὺς εἰς τὸν κοιτῶνα αὐτοῦ, κἀκεῖσε ἔνδον τοῦ βήλου ἑστὼς ἐκδέχεται τὸν πατριάρχην, ἕως ἂν τὴν διακονίαν, ήγουν τοῦ ἐπιχέειν τὸ ἁγίας σμα, εκπληρώσῃ, εἰς τε τοὺς πατρικίους, καὶ τοῦ κουβουκλείου στρατηγούς τε καὶ δομεστίκους. Εἶθ' οὕτω μηνύει ὁ πραιπόσιτος τῷ βασιλεῖ, καὶ δίδωσι νεῦμα τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος ἐξελθὼν προσκαλεῖται τὸν πατριάρχην ἐν τῇ ἐκκλησιᾳ, καὶ ἐνοῦνται ἀμφότεροι ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης ἐν τῷ ὀκταγώνῳ, καὶ ἐπιδίδωσιν ὁ πατριάρχης τῷ βασιλεῖ εὐλογίας. ὁ δὲ βασιλεὺς, λαβὼν παρὰ τοῦ πραιποσίτου ἀποκόμβιον, ἐπιδίδωσι τῷ πατριαρχη. Γ. Εἶτα κρατήσαντες ἀλλήλων τὰς χεῖρας ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, ἐξέρχονται μέχρι τοῦ αὐγουστέως, καὶ προσκυνήσαντες ἀλλήλους καὶ ἀσπασάμενοι, ὁ μὲν πατριάρχης ἀπέρχεται ἐν τῇ Μεγάλῃ ἐκκλησίᾳ, διασώζουσι δὲ αὐτὸν δύο ἄρχον τες του κουβουκλείου καὶ ὁ τῆς καταστάσεως καὶ σιλεντιάριο: δύο μέχρι τοῦ ὀνόποδος ἢ καὶ τοῦ κον αιπωρίου. Ὁ δὲ βασιλεὺς ἀπέρχεται ἐν τῷ θεοφυ λάκτῳ αὐτοῦ παλατίῳ, καὶ ἐκβαλών, τό τε τζιτζή κιον καὶ τὸ διβητήσιον, περιβάλλεται σκαραμάγγιον δίασπρον χρυσόκλαβον, καὶ εἶθ᾽ οὕτω καθέζεται ἐπὶ τῆς τιμίας αὐτοῦ τραπέζης. Ὡσαύτως ἀπαλλάσσουσι καὶ οἱ πατρίκιοι, καὶ ἐνδυσάμενοι τὰ σκαραμάγγια αὐτῶν, εἰσέρχονται οἱ κληθέντες εἰς τὸ κλητρις να ἀπὸ γὰρ τῆς Ἐκκλησίας ἀλλάξιμα οὐκ εἰσιν, οἱ δὲ τοῦ κουβουκλείου ἅπαντες παραστάσιμον οὐ ποιοῦ σιν. Ιστέον δὲ, ὅτι τῇ ἑσπέρᾳ ἐκείνῃ, ἤγουν τῇ παραμονῇ τῶν φώτων, τὰ ἀλλάξιμα διὰ λευκῶν χλα νιδίων τελοῦνται, οἱ δὲ πατρίκιοι τῇ ἑσπέρᾳ ἐκεινη οὐ φοροῦσι χλανίδια χρυσόταβλα, ἀλλὰ χλανίδια καὶ τοὺς τοῦ κουβουκλείου.

νεῦμα ὁ πραιπόσιτος, λέγει τοῖς ἱερεῦσιν, ὅπως ἄρ ξωνται τῆς θείας λειτουργίας εἰς τὸν ναὸν τοῦ ᾿Αγίου Στεφάνου, ἐν ᾧ ὁ ἁγιασμὸς τελεῖται. Εἰς δὲ τὸν πατρίκιοι καὶ μόνον· τῇ γὰρ ἑσπέρᾳ ἐκείνῃ ἄλλο κουβούκλειον. αὐγουστέα καὶ εἰς τὸ κονσιστώριον ἀλλάσσουσιν οἱ ὀφφίκιον οὐκ ἀλλάσσει, εἰ μὴ οἱ πατρίκιοι καὶ τὸ Β΄. Ὁ δὲ βασιλεὺς φορῶν τὸ διβητήσιον αὐτοῦ καὶ τὸ τζιτζάκιον, ἵσταται εἰς τὸ ὀκτάγωνον, ἐκτελῶν τὴν θείαν λειτουργίαν· τελεσθείσης δὲ τῆς θείας λει τουργίας, εἰσέρχεται ὁ πατριάρχης εἰς τὸν ναὸν τοῦ Αγίου Στεφάνου, καὶ ἀρξαμένου αὐτοῦ ἐκτελεῖν τὴν μεγάλην εὐχὴν τοῦ ἁγιασμοῦ, ἐπιδίδωσιν εὐθέως ὁ πραιπόσιτος τῷ βασιλεῖ κηρία, καὶ ἵσταται ὁ βα σιλεὺς ὄπισθεν τῆς κολυμβήθρας, ἕως ἂν ἐκτελέσῃ ὁ πατριάρχης ἅπασαν τὴν εὐχὴν, οἱ δὲ πρωτοσπαθά ριοι οἱ εὐνοῦχοι ὄπισθεν τοῦ βασιλέως ίστανται ήλε λαγμένοι ὡσαύτως καὶ οἱ πατρίκιοι ἵστανται, κρατ τοῦντες κηροὺς βασίλικους. Τελεσθείσης δὲ τῆς εὐ χῆς, ἐπιδίδωσιν ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ ἀπερ κατέχει κηρία, ὁ δὲ πραιπόσιτος τοῖς ἱερεῦσι, καὶ λαβὼν ὁ πατριάρχης ἁγίασμα, ἐπιχέει ἐν ταῖς χερ σὶ τοῦ βασιλέως, ὁ δὲ βασιλεὺς νιψάμενος τὰς χεῖ ρας καὶ τὴν κεφαλὴν ἀλείψας καὶ τὸ πρόσωπον, καὶ εἰ θέλει, πιὼν ἐξ αὐτοῦ, προσκυνήσαντες ἀμφότεροι ἀλλήλους δ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, απέρχει ται μὲν ὁ βασιλεὺς εἰς τὸν κοιτῶνα αὐτοῦ, κἀκεῖσε ἔνδον τοῦ βήλου ἑστὼς ἐκδέχεται τὸν πατριάρχην, ἕως ἂν τὴν διακονίαν, ήγουν τοῦ ἐπιχέειν τὸ ἁγίας σμα, εκπληρώσῃ, εἰς τε τοὺς πατρικίους, καὶ τοῦ κουβουκλείου στρατηγούς τε καὶ δομεστίκους. Εἶθ' οὕτω μηνύει ὁ πραιπόσιτος τῷ βασιλεῖ, καὶ δίδωσι νεῦμα τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος ἐξελθὼν προσκαλεῖται τὸν πατριάρχην ἐν τῇ ἐκκλησιᾳ, καὶ ἐνοῦνται ἀμφότεροι ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης ἐν τῷ ὀκταγώνῳ, καὶ ἐπιδίδωσιν ὁ πατριάρχης τῷ βασιλεῖ εὐλογίας. ὁ δὲ βασιλεὺς, λαβὼν παρὰ τοῦ πραιποσίτου ἀποκόμβιον, ἐπιδίδωσι τῷ πατριαρχη. Γ. Εἶτα κρατήσαντες ἀλλήλων τὰς χεῖρας ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, ἐξέρχονται μέχρι τοῦ αὐγουστέως, καὶ προσκυνήσαντες ἀλλήλους καὶ ἀσπασάμενοι, ὁ μὲν πατριάρχης ἀπέρχεται ἐν τῇ Μεγάλῃ ἐκκλησίᾳ, διασώζουσι δὲ αὐτὸν δύο ἄρχον τες του κουβουκλείου καὶ ὁ τῆς καταστάσεως καὶ σιλεντιάριο: δύο μέχρι τοῦ ὀνόποδος ἢ καὶ τοῦ κον αιπωρίου. Ὁ δὲ βασιλεὺς ἀπέρχεται ἐν τῷ θεοφυ λάκτῳ αὐτοῦ παλατίῳ, καὶ ἐκβαλών, τό τε τζιτζή κιον καὶ τὸ διβητήσιον, περιβάλλεται σκαραμάγγιον δίασπρον χρυσόκλαβον, καὶ εἶθ᾽ οὕτω καθέζεται ἐπὶ τῆς τιμίας αὐτοῦ τραπέζης. Ὡσαύτως ἀπαλλάσσουσι καὶ οἱ πατρίκιοι, καὶ ἐνδυσάμενοι τὰ σκαραμάγγια αὐτῶν, εἰσέρχονται οἱ κληθέντες εἰς τὸ κλητρις να ἀπὸ γὰρ τῆς Ἐκκλησίας ἀλλάξιμα οὐκ εἰσιν, οἱ δὲ τοῦ κουβουκλείου ἅπαντες παραστάσιμον οὐ ποιοῦ σιν. Ιστέον δὲ, ὅτι τῇ ἑσπέρᾳ ἐκείνῃ, ἤγουν τῇ παραμονῇ τῶν φώτων, τὰ ἀλλάξιμα διὰ λευκῶν χλα νιδίων τελοῦνται, οἱ δὲ πατρίκιοι τῇ ἑσπέρᾳ ἐκεινη οὐ φοροῦσι χλανίδια χρυσόταβλα, ἀλλὰ χλανίδια καὶ τοὺς τοῦ κουβουκλείου.

ἔχοντα ταλία ἀπὸ ὀξέου διὰ γὰρ τὴν ἄορτὴν τῶν φώτων δ τε βασιλεὺς καὶ ἡ σύγκλητος λευκὰ ἀλλάσσουσιν· οἱ δὲ ὀστιάριοι φοροῦσι τὰ παρα γάόδια αὐτῶν, βαστάζοντες καὶ τὰ βεργία αὐτῶν. Οἱ δὲ πρωτοσπαθάριοι οἱ 7 εὐνοῦχοι φοροῦντες τὰ διδητήσια καὶ τὰ σπαθία, ὀψικεύουσιν ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως, ἡνίκα ἐξέρχεται ἐκ τοῦ παλατίου· ὑπο στρέφοντος δὲ τοῦ βασιλέως ἐν τῷ παλατίῳ, ἐπειδὴ ἡλλαγμένος ὑποστρέφει, καὶ αὐτοὶ ἡλλαγμένοι ὑπου στρέφουσιν. ΚΕΦΑΛ. Κζ'. Όσα δεῖ παραφυλάττειν τῇ ἑορτῇ καὶ προελεύσει τῶν Φώτων. Α΄. Προέρχονται ἅπαντες ἐννύχιοι οἱ ἐξ ἔθους προ ερχόμενοι ἐν τῷ ἡμικυκλίῳ τῆς ἁψίδος, ἠλλαγμένο ἀπὸ λευκῶν, καὶ ἀνοίξαντος τοῦ παλατίου, εἰσέρχον ται καὶ δέχονται τὸν βασιλέα εἰς τὴν τάξιν αὐτῶν, ὡς εἴθισται αὐτοῖς. Καὶ δηριγευόμενος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τῶν ἐξ ἔθους, διέρχεται διὰ τῆς δάφνης, καὶ ἅπτει κήρους εἰς τὰ εὐκτήρια, ὡς εἴθισται αὐτῷ, καὶ ἀπέρχονται τα μέχρι τοῦ αὐγουστέως, ἐκδεχόμε νος τὸ καιρόν. Καὶ τοῦ καιροῦ ἐγγίσαντος, δηλοῖ ὁ τῆς καταστάσεως τῷ πραιποσίτῷ, ὁ δὲ πραιπόσιτος τῷ 73 βασιλεῖ, καὶ ἐξελθὼν ἀπὸ τοῦ κοιτῶνος αὐτοῦ εἰς τὸ ὀκτάγωνον, περιβάλλεται τὴν χλανίδα αὐτοῦ, καὶ στεφθεὶς διέρχεται διὰ τοῦ αὐγουστέως καὶ τοῦ στενοῦ καὶ τοῦ ὀνόποδος, τὴν δὲ δοχὴν καὶ προσκύ νησιν ἐκτελοῦσιν οἱ ἐξ ἔθους, ὅν τρόπον ἐδηλώσαμεν ἐν τῇ προελεύσει τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως ἐν τῇ κάτω πύλῃ τῇ οὔσῃ ἔμπροσθεν τοῦ κινσιστωρίου. Καὶ εξ μὲν κελεύει ὁ βασιλεὺς ποιῆσαι μαγίστρους, νεύει τῷ πραιποσίτῳ, καὶ ἀπελθὼν πρὸς αὐτὸν ὁ πραιπό σιτος, λέγει αὐτῷ τὸ ὄνομα τοῦ μέλλοντος προβλη θῆναι, ὁ δὲ πραιπόσιτος λέγει τὸ τῆς καταστάσεως, κἀκεῖνος λαμβάνει αὐτὸν ἀπὸ τῆς στάσεως αὐτοῦ μετὰ σιλεντιαρίου, καὶ ἵστησιν αὐτὸν κάτωθεν τοῦ πουλπίτου ἔμπροσθεν τῶν πατρικίων, καὶ εὐθέως ἐπιδίδωσιν ὁ πραιπόσιτος τῷ βασιλεῖ στιχάριν καὶ βαλτίδιον, ὁ δὲ τῆς καταστάσεως, κρατήσας τὸν μέλλοντα προβληθῆναι, ἄγει αὐτὸν πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ προσκυνήσας τους πόδας τοῦ βασιλέως καὶ ἀσπασάμενος αὐτοὺς, ἀνίσταται. Εἶτα, λαβὼν τὸ στι χάριν 7 μετὰ τοῦ βαλτιδίου ἐκ τῶν χειρῶν τοῦ βασι λέως, φιλεῖ τοὺς πόδας τοῦ βασιλέως, λαβὼν δὲ αὐτ το ὀξέος τι οἱ εὐνοῦχοι 18 ἀπέρχεται 73 τῷ βασιλεί Τα στιχάριον 66,: Εχει τὸ πορφυρούν χρώμα τινα συμπάθειαν πρὸς τὸν θάνατον. οξέος, έα, έον, έου, ἐφ, Ταβλία ἀπὸ ὀξέον, οξέα χροικά πορφύρα ἐξεῖα ἡ κατακόρως ἐρυθρὰ καὶ ἐξεῖα πορφύρα. οξύ βλατον παραγαύδια. β

ἔχοντα ταλία ἀπὸ ὀξέου διὰ γὰρ τὴν ἄορτὴν τῶν φώτων δ τε βασιλεὺς καὶ ἡ σύγκλητος λευκὰ ἀλλάσσουσιν· οἱ δὲ ὀστιάριοι φοροῦσι τὰ παρα γάόδια αὐτῶν, βαστάζοντες καὶ τὰ βεργία αὐτῶν. Οἱ δὲ πρωτοσπαθάριοι οἱ 7 εὐνοῦχοι φοροῦντες τὰ διδητήσια καὶ τὰ σπαθία, ὀψικεύουσιν ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως, ἡνίκα ἐξέρχεται ἐκ τοῦ παλατίου· ὑπο στρέφοντος δὲ τοῦ βασιλέως ἐν τῷ παλατίῳ, ἐπειδὴ ἡλλαγμένος ὑποστρέφει, καὶ αὐτοὶ ἡλλαγμένοι ὑπου στρέφουσιν. ΚΕΦΑΛ. Κζ'. Όσα δεῖ παραφυλάττειν τῇ ἑορτῇ καὶ προελεύσει τῶν Φώτων. Α΄. Προέρχονται ἅπαντες ἐννύχιοι οἱ ἐξ ἔθους προ ερχόμενοι ἐν τῷ ἡμικυκλίῳ τῆς ἁψίδος, ἠλλαγμένο ἀπὸ λευκῶν, καὶ ἀνοίξαντος τοῦ παλατίου, εἰσέρχον ται καὶ δέχονται τὸν βασιλέα εἰς τὴν τάξιν αὐτῶν, ὡς εἴθισται αὐτοῖς. Καὶ δηριγευόμενος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τῶν ἐξ ἔθους, διέρχεται διὰ τῆς δάφνης, καὶ ἅπτει κήρους εἰς τὰ εὐκτήρια, ὡς εἴθισται αὐτῷ, καὶ ἀπέρχονται τα μέχρι τοῦ αὐγουστέως, ἐκδεχόμε νος τὸ καιρόν. Καὶ τοῦ καιροῦ ἐγγίσαντος, δηλοῖ ὁ τῆς καταστάσεως τῷ πραιποσίτῷ, ὁ δὲ πραιπόσιτος τῷ 73 βασιλεῖ, καὶ ἐξελθὼν ἀπὸ τοῦ κοιτῶνος αὐτοῦ εἰς τὸ ὀκτάγωνον, περιβάλλεται τὴν χλανίδα αὐτοῦ, καὶ στεφθεὶς διέρχεται διὰ τοῦ αὐγουστέως καὶ τοῦ στενοῦ καὶ τοῦ ὀνόποδος, τὴν δὲ δοχὴν καὶ προσκύ νησιν ἐκτελοῦσιν οἱ ἐξ ἔθους, ὅν τρόπον ἐδηλώσαμεν ἐν τῇ προελεύσει τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως ἐν τῇ κάτω πύλῃ τῇ οὔσῃ ἔμπροσθεν τοῦ κινσιστωρίου. Καὶ εξ μὲν κελεύει ὁ βασιλεὺς ποιῆσαι μαγίστρους, νεύει τῷ πραιποσίτῳ, καὶ ἀπελθὼν πρὸς αὐτὸν ὁ πραιπό σιτος, λέγει αὐτῷ τὸ ὄνομα τοῦ μέλλοντος προβλη θῆναι, ὁ δὲ πραιπόσιτος λέγει τὸ τῆς καταστάσεως, κἀκεῖνος λαμβάνει αὐτὸν ἀπὸ τῆς στάσεως αὐτοῦ μετὰ σιλεντιαρίου, καὶ ἵστησιν αὐτὸν κάτωθεν τοῦ πουλπίτου ἔμπροσθεν τῶν πατρικίων, καὶ εὐθέως ἐπιδίδωσιν ὁ πραιπόσιτος τῷ βασιλεῖ στιχάριν καὶ βαλτίδιον, ὁ δὲ τῆς καταστάσεως, κρατήσας τὸν μέλλοντα προβληθῆναι, ἄγει αὐτὸν πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ προσκυνήσας τους πόδας τοῦ βασιλέως καὶ ἀσπασάμενος αὐτοὺς, ἀνίσταται. Εἶτα, λαβὼν τὸ στι χάριν 7 μετὰ τοῦ βαλτιδίου ἐκ τῶν χειρῶν τοῦ βασι λέως, φιλεῖ τοὺς πόδας τοῦ βασιλέως, λαβὼν δὲ αὐτ το ὀξέος τι οἱ εὐνοῦχοι 18 ἀπέρχεται 73 τῷ βασιλεί Τα στιχάριον 66,: Εχει τὸ πορφυρούν χρώμα τινα συμπάθειαν πρὸς τὸν θάνατον. οξέος, έα, έον, έου, ἐφ, Ταβλία ἀπὸ ὀξέον, οξέα χροικά πορφύρα ἐξεῖα ἡ κατακόρως ἐρυθρὰ καὶ ἐξεῖα πορφύρα. οξύ βλατον παραγαύδια. β

τὸν πάλιν ὁ τῆς καταστάσεως μετὰ σιλεντιαρίου, εἰσφέρει αὐτὸν εἰς τὸ ἔνδον κονσιστώριον (β), και ἐνδύσας αὐτὸν τὸ στιχάριον, περιζώσας αὐτὸν καὶ τὸ βαλτίδιον, ἐξάγει αὐτὸν καὶ ἵστησιν ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως κάτωθεν τοῦ πουλπίτου· καὶ πάντες εἰσο ελθόντες προσκυνοῦνσιν, ὃν τρόπον καὶ ἐν τῇ προβολή τῶν πατρικίων, καὶ ἄγει αὐτὸν ὁ τῆς καταστάσεως πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ προσκυνήσας καὶ ἄσπασάμε νος τους πόδας αὐτοῦ, ἀνίσταται, ὑπερευξάμενος τὸν βασιλέα, κρατήσας δὲ αὐτὸν ὁ τῆς καταστάσεως, εἰσάγει αὐτὸν ὀπισθοφανῶς καὶ ἵστησιν αὐτὸν ἐν τῇ ἐφαρμοζούσῃ αὐτῷ τάξει τε καὶ στάσει. Β΄. Εἶθ' οὕτως λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρά τοῦ βασιλέως, νεύει τῷ σιλεντιαρίῳ τῷ ἑστῶτι ἐν τῇ πύλῃ, καὶ λέγει· «Κελεύσατε.» Εθ' οὕτως δι έρχεται διὰ τῶν ἐκσκουβίτων καὶ τῶν σχολών μέχρι τῆς Μεγάλης Εκκλησίας, καὶ δοχῇ τὸ και τάξει, καθ' ὃν τρόπον ἐδηλώθη ἡμῖν τὸ ἐν τῇ προελεύσει τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως, καὶ εἰς τὸν νάρθηκα εἰσελθών, εἰσέρχεται ἔνδον τοῦ βήλου. Καὶ λαβὼν ὁ πραιπό στος τὸ στέμμα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς τοῦ βασιλέως, εἰσέρχεται διὰ τοῦ νάρθηκος, καὶ δέχεται αὐτὸν ἐκεῖσε ὁ πατριάρχης, καὶ ἀσπασάμενοι ἀλλήλους, εἰσέρχονται καὶ ἵστανται ἔμπροσθεν τῶν μεγάλων πυλῶν. Καὶ ἅψας ἐκεῖσε κηρούς, δίδωσιν αὐτοὺς τῷ πραιποσίτῳ, ὁ δὲ πραιπόσιτος τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ προσκυνήσας τὸ ἄχραντον Εὐαγγέλιον, εἰσέρχεται εἰς τὴν ἐκκλησίαν, καὶ διελθὼν διὰ τῆς σωλαίας, ἵσταται ἔμπροσθεν τῶν ἁγίων θυρῶν, καὶ λαβὼν παρὰ τοῦ πραιποσίτου κηρία καὶ εὐξάμενος, ἐπιδίδωσιν αὐτὰ τῷ πραιποσίτῳ. Καὶ εἴθ' οὕτως εἰσελθὼν εἰς τὸ θυσιαστήριον, ὑφαπλοῖ ἐν τῇ ἁγίᾳ τραπέζῃ εἰλιτά δύο, ἀσπαζόμενος δύο ἱερὰ ποτήρια καὶ δύο ἱερούς ( δίσκους καὶ τὰ σπάργανα του κυρίου, καὶ λαβὼν ἀποκόμοιον παρὰ τοῦ πραιποσίτου, τίθησιν αὐτὸ ἐν τῇ ἁγίᾳ τραπέζῃ, καὶ ἐξελθὼν διὰ τῆς πλαγίας τοῦ θυσιαστηρίου, εἰσέρχεται εἰς τὸ μητατώριον, εἰς δὲ τὰ ἅγια, καὶ τὴν ἀγάπην καὶ τὴν κοινωνίαν ἐκτελεῖ, ὡς ἡ συνήθεια ἔχει. Καὶ μετὰ τὸ κραματίσαι καὶ ἐξελθεῖν τοῦ ᾿Αγίου Φρέατος, εἰσέρχεται ἔνδον τοῦ βή λου μετὰ τοῦ πατριάρχου, καὶ στέχεται παρ᾽ αὐτοῦ, καὶ βασιλεῖ· εἶτα λαβὼν ὁ βασιλεὺς παρὰ τοῦ πραιποσίτου τριάρχης ἀντιδιδοῖ τῷ βασιλεῖ ἀλειπτά. Γ΄. Καὶ ἀλλήλους ἀσπασάμενοι, ὁ μὲν βασιλεὺς, διοδεύων τὴν μέσην, εἰσέρχεται διὰ τῆς μεγάλης πύλης τῆς χαλκῆς· αἱ δὲ δοχαὶ τῶν περατικῶν μετ τῶν καὶ τῶν πολιτικῶν τελοῦνται ἐν τῇ τάξει καὶ στάσει, ὃν τρόπον ἐτελέσθησαν ἐν τῇ προελεύσει τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως. Καὶ τὰς σχολάς καὶ τὰ ἐκσκού. βιτα διελθὼν καὶ τοῦ κονσιστωρίου καὶ τοῦ στενοῦ, εἰσέρχεται εἰς τὸν αὐγουστέα, καὶ οἱ τοῦ κουβου κλείου, τελέσαντες τὴν συνήθειαν, εἰσέρχονται εἰς τὸ ὀκτάγωνον, καὶ λαμβάνει ὁ πραιπόσιτος τὸ στέμμα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς τοῦ βασιλέως, καὶ εἰσελθόντες οἱ βιστήτορες ἀπαλλάσσουσι τὴν χλανίδα αὐτοῦ. Εἶτα * τῇ δοχῇ 10 ὑμῖν εἶθ' οὕτως ἐπιδίδωσιν ὁ πατριάρχης εὐλογίας τῷ ἀποκόμβιον, ἀντιδίδωσι τῷ πατριάρχῃ, ὁ δὲ πα εἰσάγειν εξάγειν εἰ ἀπά γειν.

τὸν πάλιν ὁ τῆς καταστάσεως μετὰ σιλεντιαρίου, εἰσφέρει αὐτὸν εἰς τὸ ἔνδον κονσιστώριον (β), και ἐνδύσας αὐτὸν τὸ στιχάριον, περιζώσας αὐτὸν καὶ τὸ βαλτίδιον, ἐξάγει αὐτὸν καὶ ἵστησιν ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως κάτωθεν τοῦ πουλπίτου· καὶ πάντες εἰσο ελθόντες προσκυνοῦνσιν, ὃν τρόπον καὶ ἐν τῇ προβολή τῶν πατρικίων, καὶ ἄγει αὐτὸν ὁ τῆς καταστάσεως πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ προσκυνήσας καὶ ἄσπασάμε νος τους πόδας αὐτοῦ, ἀνίσταται, ὑπερευξάμενος τὸν βασιλέα, κρατήσας δὲ αὐτὸν ὁ τῆς καταστάσεως, εἰσάγει αὐτὸν ὀπισθοφανῶς καὶ ἵστησιν αὐτὸν ἐν τῇ ἐφαρμοζούσῃ αὐτῷ τάξει τε καὶ στάσει. Β΄. Εἶθ' οὕτως λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρά τοῦ βασιλέως, νεύει τῷ σιλεντιαρίῳ τῷ ἑστῶτι ἐν τῇ πύλῃ, καὶ λέγει· «Κελεύσατε.» Εθ' οὕτως δι έρχεται διὰ τῶν ἐκσκουβίτων καὶ τῶν σχολών μέχρι τῆς Μεγάλης Εκκλησίας, καὶ δοχῇ τὸ και τάξει, καθ' ὃν τρόπον ἐδηλώθη ἡμῖν τὸ ἐν τῇ προελεύσει τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως, καὶ εἰς τὸν νάρθηκα εἰσελθών, εἰσέρχεται ἔνδον τοῦ βήλου. Καὶ λαβὼν ὁ πραιπό στος τὸ στέμμα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς τοῦ βασιλέως, εἰσέρχεται διὰ τοῦ νάρθηκος, καὶ δέχεται αὐτὸν ἐκεῖσε ὁ πατριάρχης, καὶ ἀσπασάμενοι ἀλλήλους, εἰσέρχονται καὶ ἵστανται ἔμπροσθεν τῶν μεγάλων πυλῶν. Καὶ ἅψας ἐκεῖσε κηρούς, δίδωσιν αὐτοὺς τῷ πραιποσίτῳ, ὁ δὲ πραιπόσιτος τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ προσκυνήσας τὸ ἄχραντον Εὐαγγέλιον, εἰσέρχεται εἰς τὴν ἐκκλησίαν, καὶ διελθὼν διὰ τῆς σωλαίας, ἵσταται ἔμπροσθεν τῶν ἁγίων θυρῶν, καὶ λαβὼν παρὰ τοῦ πραιποσίτου κηρία καὶ εὐξάμενος, ἐπιδίδωσιν αὐτὰ τῷ πραιποσίτῳ. Καὶ εἴθ' οὕτως εἰσελθὼν εἰς τὸ θυσιαστήριον, ὑφαπλοῖ ἐν τῇ ἁγίᾳ τραπέζῃ εἰλιτά δύο, ἀσπαζόμενος δύο ἱερὰ ποτήρια καὶ δύο ἱερούς ( δίσκους καὶ τὰ σπάργανα του κυρίου, καὶ λαβὼν ἀποκόμοιον παρὰ τοῦ πραιποσίτου, τίθησιν αὐτὸ ἐν τῇ ἁγίᾳ τραπέζῃ, καὶ ἐξελθὼν διὰ τῆς πλαγίας τοῦ θυσιαστηρίου, εἰσέρχεται εἰς τὸ μητατώριον, εἰς δὲ τὰ ἅγια, καὶ τὴν ἀγάπην καὶ τὴν κοινωνίαν ἐκτελεῖ, ὡς ἡ συνήθεια ἔχει. Καὶ μετὰ τὸ κραματίσαι καὶ ἐξελθεῖν τοῦ ᾿Αγίου Φρέατος, εἰσέρχεται ἔνδον τοῦ βή λου μετὰ τοῦ πατριάρχου, καὶ στέχεται παρ᾽ αὐτοῦ, καὶ βασιλεῖ· εἶτα λαβὼν ὁ βασιλεὺς παρὰ τοῦ πραιποσίτου τριάρχης ἀντιδιδοῖ τῷ βασιλεῖ ἀλειπτά. Γ΄. Καὶ ἀλλήλους ἀσπασάμενοι, ὁ μὲν βασιλεὺς, διοδεύων τὴν μέσην, εἰσέρχεται διὰ τῆς μεγάλης πύλης τῆς χαλκῆς· αἱ δὲ δοχαὶ τῶν περατικῶν μετ τῶν καὶ τῶν πολιτικῶν τελοῦνται ἐν τῇ τάξει καὶ στάσει, ὃν τρόπον ἐτελέσθησαν ἐν τῇ προελεύσει τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως. Καὶ τὰς σχολάς καὶ τὰ ἐκσκού. βιτα διελθὼν καὶ τοῦ κονσιστωρίου καὶ τοῦ στενοῦ, εἰσέρχεται εἰς τὸν αὐγουστέα, καὶ οἱ τοῦ κουβου κλείου, τελέσαντες τὴν συνήθειαν, εἰσέρχονται εἰς τὸ ὀκτάγωνον, καὶ λαμβάνει ὁ πραιπόσιτος τὸ στέμμα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς τοῦ βασιλέως, καὶ εἰσελθόντες οἱ βιστήτορες ἀπαλλάσσουσι τὴν χλανίδα αὐτοῦ. Εἶτα * τῇ δοχῇ 10 ὑμῖν εἶθ' οὕτως ἐπιδίδωσιν ὁ πατριάρχης εὐλογίας τῷ ἀποκόμβιον, ἀντιδίδωσι τῷ πατριάρχῃ, ὁ δὲ πα εἰσάγειν εξάγειν εἰ ἀπά γειν.

τὸν πάλιν ὁ τῆς καταστάσεως μετὰ σιλεντιαρίου, εἰσφέρει αὐτὸν εἰς τὸ ἔνδον κονσιστώριον (β), και ἐνδύσας αὐτὸν τὸ στιχάριον, περιζώσας αὐτὸν καὶ τὸ βαλτίδιον, ἐξάγει αὐτὸν καὶ ἵστησιν ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως κάτωθεν τοῦ πουλπίτου· καὶ πάντες εἰσο ελθόντες προσκυνοῦνσιν, ὃν τρόπον καὶ ἐν τῇ προβολή τῶν πατρικίων, καὶ ἄγει αὐτὸν ὁ τῆς καταστάσεως πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ προσκυνήσας καὶ ἄσπασάμε νος τους πόδας αὐτοῦ, ἀνίσταται, ὑπερευξάμενος τὸν βασιλέα, κρατήσας δὲ αὐτὸν ὁ τῆς καταστάσεως, εἰσάγει αὐτὸν ὀπισθοφανῶς καὶ ἵστησιν αὐτὸν ἐν τῇ ἐφαρμοζούσῃ αὐτῷ τάξει τε καὶ στάσει. Β΄. Εἶθ' οὕτως λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρά τοῦ βασιλέως, νεύει τῷ σιλεντιαρίῳ τῷ ἑστῶτι ἐν τῇ πύλῃ, καὶ λέγει· «Κελεύσατε.» Εθ' οὕτως δι έρχεται διὰ τῶν ἐκσκουβίτων καὶ τῶν σχολών μέχρι τῆς Μεγάλης Εκκλησίας, καὶ δοχῇ τὸ και τάξει, καθ' ὃν τρόπον ἐδηλώθη ἡμῖν τὸ ἐν τῇ προελεύσει τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως, καὶ εἰς τὸν νάρθηκα εἰσελθών, εἰσέρχεται ἔνδον τοῦ βήλου. Καὶ λαβὼν ὁ πραιπό στος τὸ στέμμα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς τοῦ βασιλέως, εἰσέρχεται διὰ τοῦ νάρθηκος, καὶ δέχεται αὐτὸν ἐκεῖσε ὁ πατριάρχης, καὶ ἀσπασάμενοι ἀλλήλους, εἰσέρχονται καὶ ἵστανται ἔμπροσθεν τῶν μεγάλων πυλῶν. Καὶ ἅψας ἐκεῖσε κηρούς, δίδωσιν αὐτοὺς τῷ πραιποσίτῳ, ὁ δὲ πραιπόσιτος τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ προσκυνήσας τὸ ἄχραντον Εὐαγγέλιον, εἰσέρχεται εἰς τὴν ἐκκλησίαν, καὶ διελθὼν διὰ τῆς σωλαίας, ἵσταται ἔμπροσθεν τῶν ἁγίων θυρῶν, καὶ λαβὼν παρὰ τοῦ πραιποσίτου κηρία καὶ εὐξάμενος, ἐπιδίδωσιν αὐτὰ τῷ πραιποσίτῳ. Καὶ εἴθ' οὕτως εἰσελθὼν εἰς τὸ θυσιαστήριον, ὑφαπλοῖ ἐν τῇ ἁγίᾳ τραπέζῃ εἰλιτά δύο, ἀσπαζόμενος δύο ἱερὰ ποτήρια καὶ δύο ἱερούς ( δίσκους καὶ τὰ σπάργανα του κυρίου, καὶ λαβὼν ἀποκόμοιον παρὰ τοῦ πραιποσίτου, τίθησιν αὐτὸ ἐν τῇ ἁγίᾳ τραπέζῃ, καὶ ἐξελθὼν διὰ τῆς πλαγίας τοῦ θυσιαστηρίου, εἰσέρχεται εἰς τὸ μητατώριον, εἰς δὲ τὰ ἅγια, καὶ τὴν ἀγάπην καὶ τὴν κοινωνίαν ἐκτελεῖ, ὡς ἡ συνήθεια ἔχει. Καὶ μετὰ τὸ κραματίσαι καὶ ἐξελθεῖν τοῦ ᾿Αγίου Φρέατος, εἰσέρχεται ἔνδον τοῦ βή λου μετὰ τοῦ πατριάρχου, καὶ στέχεται παρ᾽ αὐτοῦ, καὶ βασιλεῖ· εἶτα λαβὼν ὁ βασιλεὺς παρὰ τοῦ πραιποσίτου τριάρχης ἀντιδιδοῖ τῷ βασιλεῖ ἀλειπτά. Γ΄. Καὶ ἀλλήλους ἀσπασάμενοι, ὁ μὲν βασιλεὺς, διοδεύων τὴν μέσην, εἰσέρχεται διὰ τῆς μεγάλης πύλης τῆς χαλκῆς· αἱ δὲ δοχαὶ τῶν περατικῶν μετ τῶν καὶ τῶν πολιτικῶν τελοῦνται ἐν τῇ τάξει καὶ στάσει, ὃν τρόπον ἐτελέσθησαν ἐν τῇ προελεύσει τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως. Καὶ τὰς σχολάς καὶ τὰ ἐκσκού. βιτα διελθὼν καὶ τοῦ κονσιστωρίου καὶ τοῦ στενοῦ, εἰσέρχεται εἰς τὸν αὐγουστέα, καὶ οἱ τοῦ κουβου κλείου, τελέσαντες τὴν συνήθειαν, εἰσέρχονται εἰς τὸ ὀκτάγωνον, καὶ λαμβάνει ὁ πραιπόσιτος τὸ στέμμα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς τοῦ βασιλέως, καὶ εἰσελθόντες οἱ βιστήτορες ἀπαλλάσσουσι τὴν χλανίδα αὐτοῦ. Εἶτα * τῇ δοχῇ 10 ὑμῖν εἶθ' οὕτως ἐπιδίδωσιν ὁ πατριάρχης εὐλογίας τῷ ἀποκόμβιον, ἀντιδίδωσι τῷ πατριάρχῃ, ὁ δὲ πα εἰσάγειν εξάγειν εἰ ἀπά γειν.

εἰσελθὼν ὁ πατριάρχης εἰς τὸν Ἅγιον Στέφανον, καὶ τοῦ βασιλέως μέλλοντος ἀκουμβίσαι εἰς τὰ ιθ᾿ ἀκού βιτα, νεύει τῷ πραιποσίτῳ, καὶ προσκαλεῖται τὸν πατριάρχην, καὶ τούτου γενομένου, προσκυνοῦσιν ἀλλήλους, καὶ εἰσέρχονται οἱ ἱερεῖς, καὶ τὸν στίχον ποιήσαντες, εἰσέρχεται πάλιν ὁ πατριάρχης εἰς τὸν "Αγιον Στέφανον καὶ ἐκβάλλει τὸ ὠμοφόριον αὐτοῦ. Ομοίως καὶ ὁ βασιλεὺς ἐκβάλλει τὸ σαγίον αὐτοῦ καὶ ἐνοῦνται πάλιν, καὶ εἶθ' οὕτως ἐξέρχονται, όψι κευόμενοι ὑπὸ τοῦ κουβουκλείου, καὶ ἀκουμβίζουσιν οἱ δύο ἐξ ἴσου ἐν τῷ ἀκουβίτῳ καὶ πίνουσι πρὸς ἅπαξ. Καὶ εἶθ᾽ οὕτω λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, νεύει τὴν ὑπουργίαν καὶ εἰσ έρχεται, τοῦτο δὲ ποιεῖ καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν φίλων. δ Δ΄. Μέλλοντος δὲ ἀνίστασθαι τοῦ βασιλεως καὶ τῶν φίλων ἐξελθόντων, μένουσιν οἱ τοῦ ἄνω ἀκουβί του φίλοι οι μητροπολῖται καὶ ὅσοι εἰσὶν εἰς τοὺς πρώτους ἀκουβίτους, ἤγουν εἰς τὸν δεξιὸν καὶ εὐ ώνυμον, ἐπίσκοποι· πίνουσι δὲ πάλιν πρὸς ἅπαξ ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάχης καὶ οἱ ἐναπομείναντες φίλοι, καὶ εἶθ' οὕτως λαβόντες νεῦμα παρὰ τοῦ πραιποσίτου, ἐξέρχονται καὶ αὐτοὶ, καὶ εἶθ᾽ οὕτως λαβὼν νεῦμα ὁ πρωτοσπαθάριος, ἐξέρχεται καὶ αὐ θες ἡ ὑπουργία. Καὶ πάντων ἐξελθόντων, μένει δ βασιλεὺς μετὰ μόνου τοῦ πατριάρχου καὶ τοῦ κου βουκλείου. Καὶ πιόντες πάλιν ἀμφότεροι πρὸς ἅπαξ, ἀνίστανται, καὶ ἀπέρχεται ὁ πατριτρχης εἰς τὸν "Αγιον Στέφανον καὶ βάλλει τὸ ὠμοφόριον αὐτοῦ, ὁ δὲ βασιλεὺς τὸ σαγίον αὐτοῦ, καὶ ἐνοῦνται πάλιν εἰς τὸ ὀκτάγωνὸν, καὶ ποιοῦσι τὸν στίχον. Εἶτα " λαβὼν ὁ βασιλεὺς παρὰ τοῦ πατριάρχου εὐλογίας, ἐξέρχεται μέχρι τοῦ αὐγουστέως, καὶ προσκυνήσαντες ἀλλή λους καὶ ἀσπασάμενοι, τὸν μὲν πατριάρχην λαμβά νουσι δύο κουβικουλάριοι, καὶ διασώζουσιν αὐτὸν μέχρι τοῦ στενοῦ ἢ καὶ τοῦ ὀνόποδος. Ὁ δὲ βασιλεύς, δηριγευόμενος ὑπό τε τοῦ κουβουκλείου καὶ τῶν μαγλαβιτῶν, εἰσέρχεται ἐν τῷ παλατίῳ· ἐστώτων δὲ τῶν τοῦ κουβουκλείου ἁπάντων ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ, ὑπερεύχονται τὸν βασιλέα τό·. Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» Γίνεται δὲ ἡ εὐχὴ αὕτη, ἐπειδὴ πληροῦται τὸ δωδεκαήμερον. ΚΕΦΑΛ. ΚΖ'. Όσα δεῖ παραφυλάττειν τῇ ἑορτῇ καὶ προελεύσει τῆς Ὑπαπαντῆς το Α΄, Ε: κελεύει ἀπελθεῖν ὁ βασιλεὺς καὶ παννυχεῦ. σαι ἐν Βλαχέρναις, ἀπέρχεται τῇ πρὸ μιᾶς " τῆς ἑορτῆς ἡμέρᾳ, καὶ ἐκτελεῖ τὴν πάννυχον. Τῇ δὲ τ ἑξῆς ἡμέρᾳ τῆς ἑορτῆς ἀλλάσσουσιν ἅπαντες ἀπὸ λευκῶν χλανιδίων· οἱ δὲ κουβικουλάριοι ἀλλάσσουσι καμίσια καὶ μόνον, ὡσαύτως καὶ οἱ σπαθαροκουβι Η εἶτα καί. " ὑπαπάντης ὑπαπαν ὑπαπαντήσεως " τῆς πρὸ μιᾶς το δὲ τῆς ὑπαπάντης, ὑπαντή. "Υπαντῇ

εἰσελθὼν ὁ πατριάρχης εἰς τὸν Ἅγιον Στέφανον, καὶ τοῦ βασιλέως μέλλοντος ἀκουμβίσαι εἰς τὰ ιθ᾿ ἀκού βιτα, νεύει τῷ πραιποσίτῳ, καὶ προσκαλεῖται τὸν πατριάρχην, καὶ τούτου γενομένου, προσκυνοῦσιν ἀλλήλους, καὶ εἰσέρχονται οἱ ἱερεῖς, καὶ τὸν στίχον ποιήσαντες, εἰσέρχεται πάλιν ὁ πατριάρχης εἰς τὸν "Αγιον Στέφανον καὶ ἐκβάλλει τὸ ὠμοφόριον αὐτοῦ. Ομοίως καὶ ὁ βασιλεὺς ἐκβάλλει τὸ σαγίον αὐτοῦ καὶ ἐνοῦνται πάλιν, καὶ εἶθ' οὕτως ἐξέρχονται, όψι κευόμενοι ὑπὸ τοῦ κουβουκλείου, καὶ ἀκουμβίζουσιν οἱ δύο ἐξ ἴσου ἐν τῷ ἀκουβίτῳ καὶ πίνουσι πρὸς ἅπαξ. Καὶ εἶθ᾽ οὕτω λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, νεύει τὴν ὑπουργίαν καὶ εἰσ έρχεται, τοῦτο δὲ ποιεῖ καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν φίλων. δ Δ΄. Μέλλοντος δὲ ἀνίστασθαι τοῦ βασιλεως καὶ τῶν φίλων ἐξελθόντων, μένουσιν οἱ τοῦ ἄνω ἀκουβί του φίλοι οι μητροπολῖται καὶ ὅσοι εἰσὶν εἰς τοὺς πρώτους ἀκουβίτους, ἤγουν εἰς τὸν δεξιὸν καὶ εὐ ώνυμον, ἐπίσκοποι· πίνουσι δὲ πάλιν πρὸς ἅπαξ ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάχης καὶ οἱ ἐναπομείναντες φίλοι, καὶ εἶθ' οὕτως λαβόντες νεῦμα παρὰ τοῦ πραιποσίτου, ἐξέρχονται καὶ αὐτοὶ, καὶ εἶθ᾽ οὕτως λαβὼν νεῦμα ὁ πρωτοσπαθάριος, ἐξέρχεται καὶ αὐ θες ἡ ὑπουργία. Καὶ πάντων ἐξελθόντων, μένει δ βασιλεὺς μετὰ μόνου τοῦ πατριάρχου καὶ τοῦ κου βουκλείου. Καὶ πιόντες πάλιν ἀμφότεροι πρὸς ἅπαξ, ἀνίστανται, καὶ ἀπέρχεται ὁ πατριτρχης εἰς τὸν "Αγιον Στέφανον καὶ βάλλει τὸ ὠμοφόριον αὐτοῦ, ὁ δὲ βασιλεὺς τὸ σαγίον αὐτοῦ, καὶ ἐνοῦνται πάλιν εἰς τὸ ὀκτάγωνὸν, καὶ ποιοῦσι τὸν στίχον. Εἶτα " λαβὼν ὁ βασιλεὺς παρὰ τοῦ πατριάρχου εὐλογίας, ἐξέρχεται μέχρι τοῦ αὐγουστέως, καὶ προσκυνήσαντες ἀλλή λους καὶ ἀσπασάμενοι, τὸν μὲν πατριάρχην λαμβά νουσι δύο κουβικουλάριοι, καὶ διασώζουσιν αὐτὸν μέχρι τοῦ στενοῦ ἢ καὶ τοῦ ὀνόποδος. Ὁ δὲ βασιλεύς, δηριγευόμενος ὑπό τε τοῦ κουβουκλείου καὶ τῶν μαγλαβιτῶν, εἰσέρχεται ἐν τῷ παλατίῳ· ἐστώτων δὲ τῶν τοῦ κουβουκλείου ἁπάντων ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ, ὑπερεύχονται τὸν βασιλέα τό·. Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» Γίνεται δὲ ἡ εὐχὴ αὕτη, ἐπειδὴ πληροῦται τὸ δωδεκαήμερον. ΚΕΦΑΛ. ΚΖ'. Όσα δεῖ παραφυλάττειν τῇ ἑορτῇ καὶ προελεύσει τῆς Ὑπαπαντῆς το Α΄, Ε: κελεύει ἀπελθεῖν ὁ βασιλεὺς καὶ παννυχεῦ. σαι ἐν Βλαχέρναις, ἀπέρχεται τῇ πρὸ μιᾶς " τῆς ἑορτῆς ἡμέρᾳ, καὶ ἐκτελεῖ τὴν πάννυχον. Τῇ δὲ τ ἑξῆς ἡμέρᾳ τῆς ἑορτῆς ἀλλάσσουσιν ἅπαντες ἀπὸ λευκῶν χλανιδίων· οἱ δὲ κουβικουλάριοι ἀλλάσσουσι καμίσια καὶ μόνον, ὡσαύτως καὶ οἱ σπαθαροκουβι Η εἶτα καί. " ὑπαπάντης ὑπαπαν ὑπαπαντήσεως " τῆς πρὸ μιᾶς το δὲ τῆς ὑπαπάντης, ὑπαντή. "Υπαντῇ

κουλάριοι. Οἱ δὲ εὐνοῦχοι πρωτοσπαθάριοι φοροῦσι τὰ ἀλλάξιμα αὐτῶν πλήρεις 81, βαστάζοντες καὶ σπαθοβάκλια, οἱ δὲ βαρβάτοι πρωτοσπαθάριοι φου ροῦσι τὰ στέκια αὐτῶν καὶ σπαθία, οὐ βαστάζουσι δὲ σπαθοβάχλια. Οἱ δὲ σπαθαροκανδιδάτοι καὶ σπα θάριοι καὶ οἱ τοῦ μαγλαβίου καὶ οἱ λοιποὶ οἰκειακοὶ σπαθάριοι περιπατοῦσιν ἔνθεν κἀκεῖθεν, ὄπισθεν τῆς προελεύσεως, εἰς τὰ πλάγια 88 τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου καὶ τῶν πατρικίων, τοῦτο τελοῦντες καθ᾿ ἑκάστην προέλευσιν· ἐν δὲ ταῖς μεγάλαις προς ελεύσεσι φοροῦσι τὰ μανιάκια αὐτῶν, βαστάζοντες καὶ σπαθοβάκλια αὐτῶν. Οἱ δὲ σπαθαροκανδιδάτοι τὰ μανιάκια αὐτῶν καὶ σκουτάρια καὶ διστράλια μονοπέλυκα οἱ δὲ σπατάριοι σκουτάρια καὶ διστρά λια, ἀπὸ σκαραμαγγίων δὲ ἀμφότεροι. Β΄. Τοῦ δὲ τῆς καταστάσεως ἐλθόντος καὶ μηνυ σαντος τῷ πραιποσίτῳ, ὡς ὅτι ὁ καιρὸς ἤγγικεν, εἰσέρχεται ὁ πραιπόσιτος καὶ μηνύει τὴν βασιλέα, ὁ δὲ βασιλεὺς ἐξελθὼν ἐν τῷ τρικλίνῳ τῷ καλου μένῳ Αναστασιακῷ, φορῶν τὸ δηβητήσιον αὐτοῦ, ἵσταται ἐκεῖσε, καὶ ἵστανται οἱ ἄρχοντες τοῦ κου βουκχείου ἔνθεν καὶ ἔνθεν, οἱ δὲ σπαθαροκουβικου λάριοι καὶ οἱ κουβικουλάριοι ὄπισθεν αὐτῶν, οἱ δὲ πρωτοσπαθάριοι οἱ εὐνοῦχοι ἵστανται ὄπισθεν τοῦ βασιλέως. Προσκαλεῖται δὲ ὁ πραιπόσιτος τοὺς βε στήτορας, καὶ ὑπαλλάξας ὁ βασιλεὺς τὴν χλανίδα αύτ τοῦ δι' αὐτῶν, εἶτα κατελθὼν ἐστιάριος, ἵσταται ἐν τῷ βήλῳ, καὶ νεύει ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ, ὁ δὲ 13 πραιπόσιτος τῷ κουβικουλαρίῳ τῷ αἴροντι τὸ βῆλον, καὶ εἰσάγονται πατρίκιοι καὶ στρατηγοὶ, καὶ εἰσο ελθόντες πίπτουσι. Καὶ ἀναστάντων αὐτῶν, λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, λέγει «Κελεύσατε.» Ὁ δὲ βασιλεὺς δηριγευόμενος ὑπὸ τε τῶν ἐρχόντων τοῦ κουβουκλείου, πατρικίων τε καὶ στρατηγῶν, ἐξέρχεται ἐν τῷ τρικλίνῳ τῷ καλουμένῳ Δανουβίῳ· ἵστανται δὲ οἵ τε βαρβάτοι πρωτοσπαθά ρ:ο: καὶ ὁ δρουγγάριος τῆς βίγλης ἔνθεν καὶ ἔνθεν μετὰ τῆς συγκλήτου, πίπτουσι καὶ λαμβάνει νεῦμα καταστάσεως, κἀκεῖνος λέγει· «Κελεύσατε·» καὶ αὐτοὶ Γ, Καὶ ὑπ' αὐτῶν δηριγευόμενος, διέρχεται, ὁ δὲ τῆς καταστάσεως ἐν " τῷ μέσῳ, καὶ κατὰ βάθρον ἐπιστρεφόμενος πρὸς τὸν βασιλέα, ἐφαπλῶν δὲ καὶ τὰς χεῖρας αὐτοῦ 85 ἔνδοθεν τοῦ χλανιδίου αὐτοῦ, λέγει πρὸς τὴν βασιλέα· «Καπλάτε Γόμηνι·» τοῦτο ἐκτελῶν, ὅπως ἐν τῇ διόδῳ τοῦ βασιλέως μὴ τύχῃ βάθρον 16. Καὶ ἔξω τῆς πύλης ἐξελθὼν τῆς ἐξαγούσης πρὸς τὸν ἔμβο λον, διέρχεται ἐν τῷ δεξιῷ μέρει τοῦ ἐμβόλου, οἱ δὲ πατρίκιοι τῆς αὐτῆς πύλης ἔξω λαμβάνουσι τὰ κηρία πλησίον τῆς θύρας. Οἱ δὲ πατρίκιοι καὶ στρατηγοί πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως καὶ νεύει τῷ τῆς ὑπερευχονται· «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» ὁ οι πλήρης πλήρη δε εἶτα πλάγια 83 ὁ δὲ 84 ἐν 85 αὐτοῦ τοῦ μὴ τύχῃ βάθρον, αποτύχῃ βάθρου, τύχῃ παραβαίνων βαθρον. μου νοπέλυκα πανον

κουλάριοι. Οἱ δὲ εὐνοῦχοι πρωτοσπαθάριοι φοροῦσι τὰ ἀλλάξιμα αὐτῶν πλήρεις 81, βαστάζοντες καὶ σπαθοβάκλια, οἱ δὲ βαρβάτοι πρωτοσπαθάριοι φου ροῦσι τὰ στέκια αὐτῶν καὶ σπαθία, οὐ βαστάζουσι δὲ σπαθοβάχλια. Οἱ δὲ σπαθαροκανδιδάτοι καὶ σπα θάριοι καὶ οἱ τοῦ μαγλαβίου καὶ οἱ λοιποὶ οἰκειακοὶ σπαθάριοι περιπατοῦσιν ἔνθεν κἀκεῖθεν, ὄπισθεν τῆς προελεύσεως, εἰς τὰ πλάγια 88 τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου καὶ τῶν πατρικίων, τοῦτο τελοῦντες καθ᾿ ἑκάστην προέλευσιν· ἐν δὲ ταῖς μεγάλαις προς ελεύσεσι φοροῦσι τὰ μανιάκια αὐτῶν, βαστάζοντες καὶ σπαθοβάκλια αὐτῶν. Οἱ δὲ σπαθαροκανδιδάτοι τὰ μανιάκια αὐτῶν καὶ σκουτάρια καὶ διστράλια μονοπέλυκα οἱ δὲ σπατάριοι σκουτάρια καὶ διστρά λια, ἀπὸ σκαραμαγγίων δὲ ἀμφότεροι. Β΄. Τοῦ δὲ τῆς καταστάσεως ἐλθόντος καὶ μηνυ σαντος τῷ πραιποσίτῳ, ὡς ὅτι ὁ καιρὸς ἤγγικεν, εἰσέρχεται ὁ πραιπόσιτος καὶ μηνύει τὴν βασιλέα, ὁ δὲ βασιλεὺς ἐξελθὼν ἐν τῷ τρικλίνῳ τῷ καλου μένῳ Αναστασιακῷ, φορῶν τὸ δηβητήσιον αὐτοῦ, ἵσταται ἐκεῖσε, καὶ ἵστανται οἱ ἄρχοντες τοῦ κου βουκχείου ἔνθεν καὶ ἔνθεν, οἱ δὲ σπαθαροκουβικου λάριοι καὶ οἱ κουβικουλάριοι ὄπισθεν αὐτῶν, οἱ δὲ πρωτοσπαθάριοι οἱ εὐνοῦχοι ἵστανται ὄπισθεν τοῦ βασιλέως. Προσκαλεῖται δὲ ὁ πραιπόσιτος τοὺς βε στήτορας, καὶ ὑπαλλάξας ὁ βασιλεὺς τὴν χλανίδα αύτ τοῦ δι' αὐτῶν, εἶτα κατελθὼν ἐστιάριος, ἵσταται ἐν τῷ βήλῳ, καὶ νεύει ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ, ὁ δὲ 13 πραιπόσιτος τῷ κουβικουλαρίῳ τῷ αἴροντι τὸ βῆλον, καὶ εἰσάγονται πατρίκιοι καὶ στρατηγοὶ, καὶ εἰσο ελθόντες πίπτουσι. Καὶ ἀναστάντων αὐτῶν, λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, λέγει «Κελεύσατε.» Ὁ δὲ βασιλεὺς δηριγευόμενος ὑπὸ τε τῶν ἐρχόντων τοῦ κουβουκλείου, πατρικίων τε καὶ στρατηγῶν, ἐξέρχεται ἐν τῷ τρικλίνῳ τῷ καλουμένῳ Δανουβίῳ· ἵστανται δὲ οἵ τε βαρβάτοι πρωτοσπαθά ρ:ο: καὶ ὁ δρουγγάριος τῆς βίγλης ἔνθεν καὶ ἔνθεν μετὰ τῆς συγκλήτου, πίπτουσι καὶ λαμβάνει νεῦμα καταστάσεως, κἀκεῖνος λέγει· «Κελεύσατε·» καὶ αὐτοὶ Γ, Καὶ ὑπ' αὐτῶν δηριγευόμενος, διέρχεται, ὁ δὲ τῆς καταστάσεως ἐν " τῷ μέσῳ, καὶ κατὰ βάθρον ἐπιστρεφόμενος πρὸς τὸν βασιλέα, ἐφαπλῶν δὲ καὶ τὰς χεῖρας αὐτοῦ 85 ἔνδοθεν τοῦ χλανιδίου αὐτοῦ, λέγει πρὸς τὴν βασιλέα· «Καπλάτε Γόμηνι·» τοῦτο ἐκτελῶν, ὅπως ἐν τῇ διόδῳ τοῦ βασιλέως μὴ τύχῃ βάθρον 16. Καὶ ἔξω τῆς πύλης ἐξελθὼν τῆς ἐξαγούσης πρὸς τὸν ἔμβο λον, διέρχεται ἐν τῷ δεξιῷ μέρει τοῦ ἐμβόλου, οἱ δὲ πατρίκιοι τῆς αὐτῆς πύλης ἔξω λαμβάνουσι τὰ κηρία πλησίον τῆς θύρας. Οἱ δὲ πατρίκιοι καὶ στρατηγοί πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως καὶ νεύει τῷ τῆς ὑπερευχονται· «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» ὁ οι πλήρης πλήρη δε εἶτα πλάγια 83 ὁ δὲ 84 ἐν 85 αὐτοῦ τοῦ μὴ τύχῃ βάθρον, αποτύχῃ βάθρου, τύχῃ παραβαίνων βαθρον. μου νοπέλυκα πανον

κουλάριοι. Οἱ δὲ εὐνοῦχοι πρωτοσπαθάριοι φοροῦσι τὰ ἀλλάξιμα αὐτῶν πλήρεις 81, βαστάζοντες καὶ σπαθοβάκλια, οἱ δὲ βαρβάτοι πρωτοσπαθάριοι φου ροῦσι τὰ στέκια αὐτῶν καὶ σπαθία, οὐ βαστάζουσι δὲ σπαθοβάχλια. Οἱ δὲ σπαθαροκανδιδάτοι καὶ σπα θάριοι καὶ οἱ τοῦ μαγλαβίου καὶ οἱ λοιποὶ οἰκειακοὶ σπαθάριοι περιπατοῦσιν ἔνθεν κἀκεῖθεν, ὄπισθεν τῆς προελεύσεως, εἰς τὰ πλάγια 88 τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου καὶ τῶν πατρικίων, τοῦτο τελοῦντες καθ᾿ ἑκάστην προέλευσιν· ἐν δὲ ταῖς μεγάλαις προς ελεύσεσι φοροῦσι τὰ μανιάκια αὐτῶν, βαστάζοντες καὶ σπαθοβάκλια αὐτῶν. Οἱ δὲ σπαθαροκανδιδάτοι τὰ μανιάκια αὐτῶν καὶ σκουτάρια καὶ διστράλια μονοπέλυκα οἱ δὲ σπατάριοι σκουτάρια καὶ διστρά λια, ἀπὸ σκαραμαγγίων δὲ ἀμφότεροι. Β΄. Τοῦ δὲ τῆς καταστάσεως ἐλθόντος καὶ μηνυ σαντος τῷ πραιποσίτῳ, ὡς ὅτι ὁ καιρὸς ἤγγικεν, εἰσέρχεται ὁ πραιπόσιτος καὶ μηνύει τὴν βασιλέα, ὁ δὲ βασιλεὺς ἐξελθὼν ἐν τῷ τρικλίνῳ τῷ καλου μένῳ Αναστασιακῷ, φορῶν τὸ δηβητήσιον αὐτοῦ, ἵσταται ἐκεῖσε, καὶ ἵστανται οἱ ἄρχοντες τοῦ κου βουκχείου ἔνθεν καὶ ἔνθεν, οἱ δὲ σπαθαροκουβικου λάριοι καὶ οἱ κουβικουλάριοι ὄπισθεν αὐτῶν, οἱ δὲ πρωτοσπαθάριοι οἱ εὐνοῦχοι ἵστανται ὄπισθεν τοῦ βασιλέως. Προσκαλεῖται δὲ ὁ πραιπόσιτος τοὺς βε στήτορας, καὶ ὑπαλλάξας ὁ βασιλεὺς τὴν χλανίδα αύτ τοῦ δι' αὐτῶν, εἶτα κατελθὼν ἐστιάριος, ἵσταται ἐν τῷ βήλῳ, καὶ νεύει ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ, ὁ δὲ 13 πραιπόσιτος τῷ κουβικουλαρίῳ τῷ αἴροντι τὸ βῆλον, καὶ εἰσάγονται πατρίκιοι καὶ στρατηγοὶ, καὶ εἰσο ελθόντες πίπτουσι. Καὶ ἀναστάντων αὐτῶν, λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, λέγει «Κελεύσατε.» Ὁ δὲ βασιλεὺς δηριγευόμενος ὑπὸ τε τῶν ἐρχόντων τοῦ κουβουκλείου, πατρικίων τε καὶ στρατηγῶν, ἐξέρχεται ἐν τῷ τρικλίνῳ τῷ καλουμένῳ Δανουβίῳ· ἵστανται δὲ οἵ τε βαρβάτοι πρωτοσπαθά ρ:ο: καὶ ὁ δρουγγάριος τῆς βίγλης ἔνθεν καὶ ἔνθεν μετὰ τῆς συγκλήτου, πίπτουσι καὶ λαμβάνει νεῦμα καταστάσεως, κἀκεῖνος λέγει· «Κελεύσατε·» καὶ αὐτοὶ Γ, Καὶ ὑπ' αὐτῶν δηριγευόμενος, διέρχεται, ὁ δὲ τῆς καταστάσεως ἐν " τῷ μέσῳ, καὶ κατὰ βάθρον ἐπιστρεφόμενος πρὸς τὸν βασιλέα, ἐφαπλῶν δὲ καὶ τὰς χεῖρας αὐτοῦ 85 ἔνδοθεν τοῦ χλανιδίου αὐτοῦ, λέγει πρὸς τὴν βασιλέα· «Καπλάτε Γόμηνι·» τοῦτο ἐκτελῶν, ὅπως ἐν τῇ διόδῳ τοῦ βασιλέως μὴ τύχῃ βάθρον 16. Καὶ ἔξω τῆς πύλης ἐξελθὼν τῆς ἐξαγούσης πρὸς τὸν ἔμβο λον, διέρχεται ἐν τῷ δεξιῷ μέρει τοῦ ἐμβόλου, οἱ δὲ πατρίκιοι τῆς αὐτῆς πύλης ἔξω λαμβάνουσι τὰ κηρία πλησίον τῆς θύρας. Οἱ δὲ πατρίκιοι καὶ στρατηγοί πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως καὶ νεύει τῷ τῆς ὑπερευχονται· «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» ὁ οι πλήρης πλήρη δε εἶτα πλάγια 83 ὁ δὲ 84 ἐν 85 αὐτοῦ τοῦ μὴ τύχῃ βάθρον, αποτύχῃ βάθρου, τύχῃ παραβαίνων βαθρον. μου νοπέλυκα πανον

ἕκαστος αὐτῶν, λεγόντων τῶν δύο μερῶν ἰαμβικὰ αὐτῶν διερχόμενος ἀπὸ τῆς στάσεως αὑτοῦ· πλη ροῦντος γὰρ ες τοῦ ἑνὸς, ἔρχεται ὁ ἕτερος· διελθὼν δὲ ὁ βασιλεὺς πλησίον τοῦ κίονος τοῦ κειμένου ἐγ καρσίως ἐν τῷ πληρώματι τοῦ ἐμβόλου, δέχεται ἐκεῖσε τὸν πατριάρχην μετὰ τῆς λιτῆς, λαβὼν δὲ κηρία παρὰ τοῦ πραιποσίτου καὶ εὐξάμενος, ἐπιδί δωσιν αὐτὰ πάλιν τῷ πραιποσίτῳ, καὶ προσκυνήσας τὸ ἄχραντον Εὐαγγέλιον καὶ τὸν τίμιον σταυρὸν, καὶ πάλιν προσκυνήσαντες ἀμφότεροι ἀλλήλους, ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, καὶ ἀσπασάμενοι, λαμ βένει ὁ βασιλεὺς παρὰ τοῦ πραιποσίτου κηρίον λιτα νίκιον, καὶ ὑποστρέψας, διέρχεται διὰ τοῦ αὐτοῦ ἐμβόλου, Αρχεται δὲ ὁ τῆς καταστάσεως· «Χαῖρε, κεχαριτωμένη Θεοτόκε Παρθένε, ψάλλοντες δὲ τὸ αὐτὸ τροπάριον οἱ τῆς προελεύσεως άπαντες, εἰσ έρχονται ἐν τῷ νάρθηκα τοῦ Μεγάλου ναοῦ, καὶ ὁ μὲν βασιλεὺς καθέζεται ἐπὶ σελλίου ἐν τῷ νάρθηκι, προσ μένων μέχρις ἄν καταλάβάβῃ ὁ πατριάρχης μετὰ τῆς λιτῆς, οἱ δὲ πατρίκιοι καὶ ἡ σύγκλητος εἰσέρχονται καὶ ἵστανται ἐν τῷ ναῷ, ὡς δὲ εἴθισται αὐτοῖς, προσμένοντες τὸν βασιλέα. Δ΄. Καταλαβόντος δὲ τοῦ πατριάρχου μετὰ τῆς λιτῆς, ἀνίσταται ὁ βασιλεὺς, καὶ προσκυνήσαντες ἀμφότεροι ἀλλήλους ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρ χης, ἀπέρχονται ἀμφότεροι καὶ ἵστανται ἐν τῇ πύλῃ τοῦ Μεγάλου ναοῦ καὶ ἀρξάμενος ὁ πατριάρ χης τὴν εὐχήν τῆς εἰσόδου τῆς θείας λειτουργίας, λαβὼν ὁ βασιλεὺς παρὰ τοῦ πραιποσίτου κηρία τῆς προσευχῆς, καὶ εὐξάμενος δίδωσιν αὐτὰ πάλιν τῷ πραιποσίτῳ, καὶ αὐτὸς τῷ τῆς καταστάσεως. Καὶ προσκυνήσας ὁ βασιλεὺς τὸ ἄχραντον Εὐαγγέλιον, διέρχεται μέσον διὰ τοῦ ναοῦ μετὰ τοῦ πατριάρχου, καὶ διὰ τῆς πλαγίας τοῦ ἄμβωνος εἰσέρχεται ἐν τῇ σωλαίᾳ, καὶ στὰς ἔμπροσθεν τῶν ἁγίων θυρῶν καὶ ἅψας κηροὺς καὶ εὐξάμενος, εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσια στήριον. Ασπασάμενος δὲ τὴν ἁγίαν ἐνδυτὴν, λα βὼν ἀποκόμβιον παρὰ τοῦ πραιποσίτου, τίθησιν αὐτὸ ἐν τῇ ἁγίᾳ τραπέζῃ καὶ ἐξέρχεται, και διδοῦσιν αὐτῷ εὐλογίας οἱ ἱερεῖς 80, διὰ μέσης τοῦ ναοῦ. Μέλ λοντος δὲ τοῦ βασιλέως εξέρχεσθαι ἐν τῷ νάρθηκι, ἵστανται ὀρφανὰ ἐπάνω τῶν σκάμνων ἀπ' ἀριστερᾶς τῆς μεγάλης πύλης, καὶ φωνοβολοῦντες ὑπερεύχον ται τὸν βασιλέα, ὡς ἡ συνήθεια ἔχει. Ελθόντες δὲ ἐξ ἴσου ἐν τῷ στυρακίῳ ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, προσκυνήσαντες καὶ ἀσπασάμενοι ἀλο λήλους, ὁ μὲν πατριάρχης ἀπέρχεται ἐν τῷ μεγάλῳ ναῷ τοῦ ἐκτελέσαι τὴν θείαν λειτουργίαν, ὁ δὲ βασι λεὺς, διὰ τοῦ στυρακίου ἀνελθὼν ἐν τῷ εὐκτηρίῳ ἅπτει ἐκεῖσε κηροὺς, ὡσαύτως δὲ καὶ ἐν τοῖς κατηχου μενίοις, εἰς τὸν σταυρὸν, καὶ εἰσελθὼν ἐν τῷ εὐκτηρίῳ, ἵστάται ἐκεῖσε, ἐκτελῶν τὴν θείαν λειτουρ γίαν, οἱ δὲ πατρίκιο: καὶ οἱ λοιποὶ ἄρχοντες ἅπαντες ἵστανται ἔξω ἐν τοῖς κατηχουμενίοις. ἰάμβια γάρ οἱ ἱερεῖς διὰ στυράκιον κοχλιάς στυράκιον στυ

ἕκαστος αὐτῶν, λεγόντων τῶν δύο μερῶν ἰαμβικὰ αὐτῶν διερχόμενος ἀπὸ τῆς στάσεως αὑτοῦ· πλη ροῦντος γὰρ ες τοῦ ἑνὸς, ἔρχεται ὁ ἕτερος· διελθὼν δὲ ὁ βασιλεὺς πλησίον τοῦ κίονος τοῦ κειμένου ἐγ καρσίως ἐν τῷ πληρώματι τοῦ ἐμβόλου, δέχεται ἐκεῖσε τὸν πατριάρχην μετὰ τῆς λιτῆς, λαβὼν δὲ κηρία παρὰ τοῦ πραιποσίτου καὶ εὐξάμενος, ἐπιδί δωσιν αὐτὰ πάλιν τῷ πραιποσίτῳ, καὶ προσκυνήσας τὸ ἄχραντον Εὐαγγέλιον καὶ τὸν τίμιον σταυρὸν, καὶ πάλιν προσκυνήσαντες ἀμφότεροι ἀλλήλους, ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, καὶ ἀσπασάμενοι, λαμ βένει ὁ βασιλεὺς παρὰ τοῦ πραιποσίτου κηρίον λιτα νίκιον, καὶ ὑποστρέψας, διέρχεται διὰ τοῦ αὐτοῦ ἐμβόλου, Αρχεται δὲ ὁ τῆς καταστάσεως· «Χαῖρε, κεχαριτωμένη Θεοτόκε Παρθένε, ψάλλοντες δὲ τὸ αὐτὸ τροπάριον οἱ τῆς προελεύσεως άπαντες, εἰσ έρχονται ἐν τῷ νάρθηκα τοῦ Μεγάλου ναοῦ, καὶ ὁ μὲν βασιλεὺς καθέζεται ἐπὶ σελλίου ἐν τῷ νάρθηκι, προσ μένων μέχρις ἄν καταλάβάβῃ ὁ πατριάρχης μετὰ τῆς λιτῆς, οἱ δὲ πατρίκιοι καὶ ἡ σύγκλητος εἰσέρχονται καὶ ἵστανται ἐν τῷ ναῷ, ὡς δὲ εἴθισται αὐτοῖς, προσμένοντες τὸν βασιλέα. Δ΄. Καταλαβόντος δὲ τοῦ πατριάρχου μετὰ τῆς λιτῆς, ἀνίσταται ὁ βασιλεὺς, καὶ προσκυνήσαντες ἀμφότεροι ἀλλήλους ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρ χης, ἀπέρχονται ἀμφότεροι καὶ ἵστανται ἐν τῇ πύλῃ τοῦ Μεγάλου ναοῦ καὶ ἀρξάμενος ὁ πατριάρ χης τὴν εὐχήν τῆς εἰσόδου τῆς θείας λειτουργίας, λαβὼν ὁ βασιλεὺς παρὰ τοῦ πραιποσίτου κηρία τῆς προσευχῆς, καὶ εὐξάμενος δίδωσιν αὐτὰ πάλιν τῷ πραιποσίτῳ, καὶ αὐτὸς τῷ τῆς καταστάσεως. Καὶ προσκυνήσας ὁ βασιλεὺς τὸ ἄχραντον Εὐαγγέλιον, διέρχεται μέσον διὰ τοῦ ναοῦ μετὰ τοῦ πατριάρχου, καὶ διὰ τῆς πλαγίας τοῦ ἄμβωνος εἰσέρχεται ἐν τῇ σωλαίᾳ, καὶ στὰς ἔμπροσθεν τῶν ἁγίων θυρῶν καὶ ἅψας κηροὺς καὶ εὐξάμενος, εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσια στήριον. Ασπασάμενος δὲ τὴν ἁγίαν ἐνδυτὴν, λα βὼν ἀποκόμβιον παρὰ τοῦ πραιποσίτου, τίθησιν αὐτὸ ἐν τῇ ἁγίᾳ τραπέζῃ καὶ ἐξέρχεται, και διδοῦσιν αὐτῷ εὐλογίας οἱ ἱερεῖς 80, διὰ μέσης τοῦ ναοῦ. Μέλ λοντος δὲ τοῦ βασιλέως εξέρχεσθαι ἐν τῷ νάρθηκι, ἵστανται ὀρφανὰ ἐπάνω τῶν σκάμνων ἀπ' ἀριστερᾶς τῆς μεγάλης πύλης, καὶ φωνοβολοῦντες ὑπερεύχον ται τὸν βασιλέα, ὡς ἡ συνήθεια ἔχει. Ελθόντες δὲ ἐξ ἴσου ἐν τῷ στυρακίῳ ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, προσκυνήσαντες καὶ ἀσπασάμενοι ἀλο λήλους, ὁ μὲν πατριάρχης ἀπέρχεται ἐν τῷ μεγάλῳ ναῷ τοῦ ἐκτελέσαι τὴν θείαν λειτουργίαν, ὁ δὲ βασι λεὺς, διὰ τοῦ στυρακίου ἀνελθὼν ἐν τῷ εὐκτηρίῳ ἅπτει ἐκεῖσε κηροὺς, ὡσαύτως δὲ καὶ ἐν τοῖς κατηχου μενίοις, εἰς τὸν σταυρὸν, καὶ εἰσελθὼν ἐν τῷ εὐκτηρίῳ, ἵστάται ἐκεῖσε, ἐκτελῶν τὴν θείαν λειτουρ γίαν, οἱ δὲ πατρίκιο: καὶ οἱ λοιποὶ ἄρχοντες ἅπαντες ἵστανται ἔξω ἐν τοῖς κατηχουμενίοις. ἰάμβια γάρ οἱ ἱερεῖς διὰ στυράκιον κοχλιάς στυράκιον στυ

Ε'. Τῆς δὲ θείας κοινωνίας ἐγγιζούσης, προστάσω σει ὁ πραιπόσιτος ἀπὸ κελεύσεως τῷ τῆς καταστά σεως, καὶ ἀποστέλλει σιλεντιαρίους δύο πρὸς τὸ προσκαλέσασθαι τὸν πατριάρχην, καὶ ἀνάγουσιν αὐ τὸν διὰ τοῦ στυρακίου ἐν τῷ εὐκτηρίῳ, ἐν ᾧ ἵσταται ὁ βασιλεύς. Κοινωνήσαντος δὲ τοῦ βασιλέως παρὰ τοῦ πατριάρχου τοῦ ἀχράντου σώματος καὶ αἵματος τοῦ Κυρίου, εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτῶν, καὶ εἶθ' οὕτως εἰσελθόντος πατρίκιοί τε καὶ στρατηγοὶ καὶ δομέστιο κοι καὶ οἱ τὰ πρῶτα ὀφφίκια κατέχοντες, κοινωνοῦσι καὶ αὐτοὶ ἐκ τῶν χειρῶν τοῦ πατριάρχου· καὶ πάν των ἐξελθόντων καὶ τοῦ πατριάρχου μέλλοντος κατα έρχεσθαι, ἑστῶτος τοῦ βασιλέως ἔμπροσθεν τῆς θύ ρας τοῦ κοιτώνος αὐτοῦ, προσκυνοῦσιν ἀμφότεροι ἀλλήλους, καὶ ἀπελθὼν ὁ πατριάρχης ἐκτελεῖ τὴν θείαν λειτουργίαν ἅπασαν. Τελεσθείσης δὲ τῆς θείας λειτουργίας, διέρχεται ὁ βασιλεὺς ἡλλαγμένος διὰ τοῦ τρικλίνου τῆς ῾Αγίας Σοροῦ, βασταζόντων τῶν κουβικουλαρίων τὰ ἐκείσε ὄντα βῆλά τε καὶ κορτί νας καὶ ἀνέρχεται ὁ βασιλεὺς διὰ τοῦ βισαλωτού καὶ τοῦ κοχλιοῦ, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ Δανουβίῳ τρικλίνῳ, καὶ ἵσταται ἡ τιμία αὐτοῦ τράπεζα ἐκεῖσε, καὶ μένουσιν ἐκεῖσε πρωτοσπαράριοι βαρβάτοι, σπαθαροκανδιδάτοι καὶ οἱ ἐπὶ τοῦ μαγλαβίου καὶ λοιποὶ ἅπαντες οἰκειακοὶ, καὶ τότε οἱ μὲν κληθέντες ἕκαστος ἐν τῷ κοιτῶν. αὐτοῦ 40. ἐξ αὐτῶν ἐκδέχονται ἐκεῖσε, οἱ δὲ λοιποὶ ἄρχοντες ς. Ὁ δὲ βασιλεὺς ἀνελθὼν ἐν τῷ ᾿Αναστασιακή τρικλίνῳ καὶ ἀπαλλάξας, μένει μετὰ τὸ διβητήσιον αὐτοῦ· οἱ δὲ σιλεντιάριοι, προσκαλεσάμενοι τὸν πα τριάρχην, ἀναφέρουσιν αὐτὸν μέχρι τοῦ κοχλιοῦ, καὶ καθίσας ἐκεῖσε πλησίον τῆς εἰσαγούσης πύλης ἐν τῷ τρικλίνῳ, ἐν ᾧ ἡ τράπεζα ἵσταται, μηνύει τῷ βασιλεῖ ὁ πραιπόσιτος, ὁ δὲ βασιλεὺς κελεύει τῷ πραιποτίτῳ προσκαλέσασθαι τὸν πατριάρχην, καὶ ἔσταται ὁ βασιλεὺς, φορῶν τὸ σαγίον αὐτοῦ, ἐν τῇ τραπέζῃ ἐκδεχόμενος τὸν πατριάρχην, και καταλα βόντος τοῦ πατριάρχου, προσκαλούνται παρὰ τοῦ πατριάρχου οἱ ἱερεῖς καὶ ποιοῦσι τὸν στίχον. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως ὁ μὲν βασιλεὺς ἐκβάλλει τὸ σαγίον αὐτοῦ, ὁ δὲ πατριάρχης τὸ ὠμοφόριον αὐτοῦ, καὶ λαβόντες αὐτὸ οἱ ἱερεῖς, ἐξέρχονται. Καὶ καθίσαντες ἐν τῇ τραπέζῃ ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, εἰσφέρουσι τα κουκουμάρια κουβικουλάριοι δύο, καὶ πίνουσι πρὸς άπαξ, καὶ εἶθ᾽ οὕτως εἰσέρχονται οἱ φίλοι, καὶ ἐπιτε λεῖται ἡ συνήθεια πᾶσα τοῦ τραπεζίου· καὶ ἀναστάντων τῶν φίλων καὶ ἐξελθόντων, μένει ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, καὶ εἰσφέρουσι πάλιν οἱ κουβικουλάριο τα κουκουμάρια, καὶ πιόντες πάλιν πρὸς ἅπαξ ἀνίστα ται, καὶ ὁ μὲν πατριάρχης μικρὸν ὑπεξελθὼν, βάλλει τὸν ὠμοφόριον αὐτοῦ, ὁ δὲ βασιλεὺς τὸ σαγιον αὐτοῦ, καὶ εἰπόντες τὸν στίχον, ἐπιδίδωσι τῷ βασιλεῖ ὁ πα τριάρχης εὐλογίας, καὶ ἐξέρχονται οἱ ἱερεῖς. Καθ έζεται δὲ δ' τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης μικρόν, ὁμιλοῦντες πρὸς ἀλλήλους, εἶτα προσκυνήσαντες ἀλλήλους καὶ ἀσπασάμενοι, ἐξέρχονται, καὶ ὁ μὲν παρ 0 ἄρχοντες αὐτοῦ ἄρχ. ἀπίασιν ἕκαστος ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ.

Ε'. Τῆς δὲ θείας κοινωνίας ἐγγιζούσης, προστάσω σει ὁ πραιπόσιτος ἀπὸ κελεύσεως τῷ τῆς καταστά σεως, καὶ ἀποστέλλει σιλεντιαρίους δύο πρὸς τὸ προσκαλέσασθαι τὸν πατριάρχην, καὶ ἀνάγουσιν αὐ τὸν διὰ τοῦ στυρακίου ἐν τῷ εὐκτηρίῳ, ἐν ᾧ ἵσταται ὁ βασιλεύς. Κοινωνήσαντος δὲ τοῦ βασιλέως παρὰ τοῦ πατριάρχου τοῦ ἀχράντου σώματος καὶ αἵματος τοῦ Κυρίου, εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτῶν, καὶ εἶθ' οὕτως εἰσελθόντος πατρίκιοί τε καὶ στρατηγοὶ καὶ δομέστιο κοι καὶ οἱ τὰ πρῶτα ὀφφίκια κατέχοντες, κοινωνοῦσι καὶ αὐτοὶ ἐκ τῶν χειρῶν τοῦ πατριάρχου· καὶ πάν των ἐξελθόντων καὶ τοῦ πατριάρχου μέλλοντος κατα έρχεσθαι, ἑστῶτος τοῦ βασιλέως ἔμπροσθεν τῆς θύ ρας τοῦ κοιτώνος αὐτοῦ, προσκυνοῦσιν ἀμφότεροι ἀλλήλους, καὶ ἀπελθὼν ὁ πατριάρχης ἐκτελεῖ τὴν θείαν λειτουργίαν ἅπασαν. Τελεσθείσης δὲ τῆς θείας λειτουργίας, διέρχεται ὁ βασιλεὺς ἡλλαγμένος διὰ τοῦ τρικλίνου τῆς ῾Αγίας Σοροῦ, βασταζόντων τῶν κουβικουλαρίων τὰ ἐκείσε ὄντα βῆλά τε καὶ κορτί νας καὶ ἀνέρχεται ὁ βασιλεὺς διὰ τοῦ βισαλωτού καὶ τοῦ κοχλιοῦ, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ Δανουβίῳ τρικλίνῳ, καὶ ἵσταται ἡ τιμία αὐτοῦ τράπεζα ἐκεῖσε, καὶ μένουσιν ἐκεῖσε πρωτοσπαράριοι βαρβάτοι, σπαθαροκανδιδάτοι καὶ οἱ ἐπὶ τοῦ μαγλαβίου καὶ λοιποὶ ἅπαντες οἰκειακοὶ, καὶ τότε οἱ μὲν κληθέντες ἕκαστος ἐν τῷ κοιτῶν. αὐτοῦ 40. ἐξ αὐτῶν ἐκδέχονται ἐκεῖσε, οἱ δὲ λοιποὶ ἄρχοντες ς. Ὁ δὲ βασιλεὺς ἀνελθὼν ἐν τῷ ᾿Αναστασιακή τρικλίνῳ καὶ ἀπαλλάξας, μένει μετὰ τὸ διβητήσιον αὐτοῦ· οἱ δὲ σιλεντιάριοι, προσκαλεσάμενοι τὸν πα τριάρχην, ἀναφέρουσιν αὐτὸν μέχρι τοῦ κοχλιοῦ, καὶ καθίσας ἐκεῖσε πλησίον τῆς εἰσαγούσης πύλης ἐν τῷ τρικλίνῳ, ἐν ᾧ ἡ τράπεζα ἵσταται, μηνύει τῷ βασιλεῖ ὁ πραιπόσιτος, ὁ δὲ βασιλεὺς κελεύει τῷ πραιποτίτῳ προσκαλέσασθαι τὸν πατριάρχην, καὶ ἔσταται ὁ βασιλεὺς, φορῶν τὸ σαγίον αὐτοῦ, ἐν τῇ τραπέζῃ ἐκδεχόμενος τὸν πατριάρχην, και καταλα βόντος τοῦ πατριάρχου, προσκαλούνται παρὰ τοῦ πατριάρχου οἱ ἱερεῖς καὶ ποιοῦσι τὸν στίχον. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως ὁ μὲν βασιλεὺς ἐκβάλλει τὸ σαγίον αὐτοῦ, ὁ δὲ πατριάρχης τὸ ὠμοφόριον αὐτοῦ, καὶ λαβόντες αὐτὸ οἱ ἱερεῖς, ἐξέρχονται. Καὶ καθίσαντες ἐν τῇ τραπέζῃ ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, εἰσφέρουσι τα κουκουμάρια κουβικουλάριοι δύο, καὶ πίνουσι πρὸς άπαξ, καὶ εἶθ᾽ οὕτως εἰσέρχονται οἱ φίλοι, καὶ ἐπιτε λεῖται ἡ συνήθεια πᾶσα τοῦ τραπεζίου· καὶ ἀναστάντων τῶν φίλων καὶ ἐξελθόντων, μένει ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, καὶ εἰσφέρουσι πάλιν οἱ κουβικουλάριο τα κουκουμάρια, καὶ πιόντες πάλιν πρὸς ἅπαξ ἀνίστα ται, καὶ ὁ μὲν πατριάρχης μικρὸν ὑπεξελθὼν, βάλλει τὸν ὠμοφόριον αὐτοῦ, ὁ δὲ βασιλεὺς τὸ σαγιον αὐτοῦ, καὶ εἰπόντες τὸν στίχον, ἐπιδίδωσι τῷ βασιλεῖ ὁ πα τριάρχης εὐλογίας, καὶ ἐξέρχονται οἱ ἱερεῖς. Καθ έζεται δὲ δ' τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης μικρόν, ὁμιλοῦντες πρὸς ἀλλήλους, εἶτα προσκυνήσαντες ἀλλήλους καὶ ἀσπασάμενοι, ἐξέρχονται, καὶ ὁ μὲν παρ 0 ἄρχοντες αὐτοῦ ἄρχ. ἀπίασιν ἕκαστος ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ.

Ε'. Τῆς δὲ θείας κοινωνίας ἐγγιζούσης, προστάσω σει ὁ πραιπόσιτος ἀπὸ κελεύσεως τῷ τῆς καταστά σεως, καὶ ἀποστέλλει σιλεντιαρίους δύο πρὸς τὸ προσκαλέσασθαι τὸν πατριάρχην, καὶ ἀνάγουσιν αὐ τὸν διὰ τοῦ στυρακίου ἐν τῷ εὐκτηρίῳ, ἐν ᾧ ἵσταται ὁ βασιλεύς. Κοινωνήσαντος δὲ τοῦ βασιλέως παρὰ τοῦ πατριάρχου τοῦ ἀχράντου σώματος καὶ αἵματος τοῦ Κυρίου, εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτῶν, καὶ εἶθ' οὕτως εἰσελθόντος πατρίκιοί τε καὶ στρατηγοὶ καὶ δομέστιο κοι καὶ οἱ τὰ πρῶτα ὀφφίκια κατέχοντες, κοινωνοῦσι καὶ αὐτοὶ ἐκ τῶν χειρῶν τοῦ πατριάρχου· καὶ πάν των ἐξελθόντων καὶ τοῦ πατριάρχου μέλλοντος κατα έρχεσθαι, ἑστῶτος τοῦ βασιλέως ἔμπροσθεν τῆς θύ ρας τοῦ κοιτώνος αὐτοῦ, προσκυνοῦσιν ἀμφότεροι ἀλλήλους, καὶ ἀπελθὼν ὁ πατριάρχης ἐκτελεῖ τὴν θείαν λειτουργίαν ἅπασαν. Τελεσθείσης δὲ τῆς θείας λειτουργίας, διέρχεται ὁ βασιλεὺς ἡλλαγμένος διὰ τοῦ τρικλίνου τῆς ῾Αγίας Σοροῦ, βασταζόντων τῶν κουβικουλαρίων τὰ ἐκείσε ὄντα βῆλά τε καὶ κορτί νας καὶ ἀνέρχεται ὁ βασιλεὺς διὰ τοῦ βισαλωτού καὶ τοῦ κοχλιοῦ, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ Δανουβίῳ τρικλίνῳ, καὶ ἵσταται ἡ τιμία αὐτοῦ τράπεζα ἐκεῖσε, καὶ μένουσιν ἐκεῖσε πρωτοσπαράριοι βαρβάτοι, σπαθαροκανδιδάτοι καὶ οἱ ἐπὶ τοῦ μαγλαβίου καὶ λοιποὶ ἅπαντες οἰκειακοὶ, καὶ τότε οἱ μὲν κληθέντες ἕκαστος ἐν τῷ κοιτῶν. αὐτοῦ 40. ἐξ αὐτῶν ἐκδέχονται ἐκεῖσε, οἱ δὲ λοιποὶ ἄρχοντες ς. Ὁ δὲ βασιλεὺς ἀνελθὼν ἐν τῷ ᾿Αναστασιακή τρικλίνῳ καὶ ἀπαλλάξας, μένει μετὰ τὸ διβητήσιον αὐτοῦ· οἱ δὲ σιλεντιάριοι, προσκαλεσάμενοι τὸν πα τριάρχην, ἀναφέρουσιν αὐτὸν μέχρι τοῦ κοχλιοῦ, καὶ καθίσας ἐκεῖσε πλησίον τῆς εἰσαγούσης πύλης ἐν τῷ τρικλίνῳ, ἐν ᾧ ἡ τράπεζα ἵσταται, μηνύει τῷ βασιλεῖ ὁ πραιπόσιτος, ὁ δὲ βασιλεὺς κελεύει τῷ πραιποτίτῳ προσκαλέσασθαι τὸν πατριάρχην, καὶ ἔσταται ὁ βασιλεὺς, φορῶν τὸ σαγίον αὐτοῦ, ἐν τῇ τραπέζῃ ἐκδεχόμενος τὸν πατριάρχην, και καταλα βόντος τοῦ πατριάρχου, προσκαλούνται παρὰ τοῦ πατριάρχου οἱ ἱερεῖς καὶ ποιοῦσι τὸν στίχον. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως ὁ μὲν βασιλεὺς ἐκβάλλει τὸ σαγίον αὐτοῦ, ὁ δὲ πατριάρχης τὸ ὠμοφόριον αὐτοῦ, καὶ λαβόντες αὐτὸ οἱ ἱερεῖς, ἐξέρχονται. Καὶ καθίσαντες ἐν τῇ τραπέζῃ ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, εἰσφέρουσι τα κουκουμάρια κουβικουλάριοι δύο, καὶ πίνουσι πρὸς άπαξ, καὶ εἶθ᾽ οὕτως εἰσέρχονται οἱ φίλοι, καὶ ἐπιτε λεῖται ἡ συνήθεια πᾶσα τοῦ τραπεζίου· καὶ ἀναστάντων τῶν φίλων καὶ ἐξελθόντων, μένει ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, καὶ εἰσφέρουσι πάλιν οἱ κουβικουλάριο τα κουκουμάρια, καὶ πιόντες πάλιν πρὸς ἅπαξ ἀνίστα ται, καὶ ὁ μὲν πατριάρχης μικρὸν ὑπεξελθὼν, βάλλει τὸν ὠμοφόριον αὐτοῦ, ὁ δὲ βασιλεὺς τὸ σαγιον αὐτοῦ, καὶ εἰπόντες τὸν στίχον, ἐπιδίδωσι τῷ βασιλεῖ ὁ πα τριάρχης εὐλογίας, καὶ ἐξέρχονται οἱ ἱερεῖς. Καθ έζεται δὲ δ' τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης μικρόν, ὁμιλοῦντες πρὸς ἀλλήλους, εἶτα προσκυνήσαντες ἀλλήλους καὶ ἀσπασάμενοι, ἐξέρχονται, καὶ ὁ μὲν παρ 0 ἄρχοντες αὐτοῦ ἄρχ. ἀπίασιν ἕκαστος ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ.

Ε'. Τῆς δὲ θείας κοινωνίας ἐγγιζούσης, προστάσω σει ὁ πραιπόσιτος ἀπὸ κελεύσεως τῷ τῆς καταστά σεως, καὶ ἀποστέλλει σιλεντιαρίους δύο πρὸς τὸ προσκαλέσασθαι τὸν πατριάρχην, καὶ ἀνάγουσιν αὐ τὸν διὰ τοῦ στυρακίου ἐν τῷ εὐκτηρίῳ, ἐν ᾧ ἵσταται ὁ βασιλεύς. Κοινωνήσαντος δὲ τοῦ βασιλέως παρὰ τοῦ πατριάρχου τοῦ ἀχράντου σώματος καὶ αἵματος τοῦ Κυρίου, εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτῶν, καὶ εἶθ' οὕτως εἰσελθόντος πατρίκιοί τε καὶ στρατηγοὶ καὶ δομέστιο κοι καὶ οἱ τὰ πρῶτα ὀφφίκια κατέχοντες, κοινωνοῦσι καὶ αὐτοὶ ἐκ τῶν χειρῶν τοῦ πατριάρχου· καὶ πάν των ἐξελθόντων καὶ τοῦ πατριάρχου μέλλοντος κατα έρχεσθαι, ἑστῶτος τοῦ βασιλέως ἔμπροσθεν τῆς θύ ρας τοῦ κοιτώνος αὐτοῦ, προσκυνοῦσιν ἀμφότεροι ἀλλήλους, καὶ ἀπελθὼν ὁ πατριάρχης ἐκτελεῖ τὴν θείαν λειτουργίαν ἅπασαν. Τελεσθείσης δὲ τῆς θείας λειτουργίας, διέρχεται ὁ βασιλεὺς ἡλλαγμένος διὰ τοῦ τρικλίνου τῆς ῾Αγίας Σοροῦ, βασταζόντων τῶν κουβικουλαρίων τὰ ἐκείσε ὄντα βῆλά τε καὶ κορτί νας καὶ ἀνέρχεται ὁ βασιλεὺς διὰ τοῦ βισαλωτού καὶ τοῦ κοχλιοῦ, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ Δανουβίῳ τρικλίνῳ, καὶ ἵσταται ἡ τιμία αὐτοῦ τράπεζα ἐκεῖσε, καὶ μένουσιν ἐκεῖσε πρωτοσπαράριοι βαρβάτοι, σπαθαροκανδιδάτοι καὶ οἱ ἐπὶ τοῦ μαγλαβίου καὶ λοιποὶ ἅπαντες οἰκειακοὶ, καὶ τότε οἱ μὲν κληθέντες ἕκαστος ἐν τῷ κοιτῶν. αὐτοῦ 40. ἐξ αὐτῶν ἐκδέχονται ἐκεῖσε, οἱ δὲ λοιποὶ ἄρχοντες ς. Ὁ δὲ βασιλεὺς ἀνελθὼν ἐν τῷ ᾿Αναστασιακή τρικλίνῳ καὶ ἀπαλλάξας, μένει μετὰ τὸ διβητήσιον αὐτοῦ· οἱ δὲ σιλεντιάριοι, προσκαλεσάμενοι τὸν πα τριάρχην, ἀναφέρουσιν αὐτὸν μέχρι τοῦ κοχλιοῦ, καὶ καθίσας ἐκεῖσε πλησίον τῆς εἰσαγούσης πύλης ἐν τῷ τρικλίνῳ, ἐν ᾧ ἡ τράπεζα ἵσταται, μηνύει τῷ βασιλεῖ ὁ πραιπόσιτος, ὁ δὲ βασιλεὺς κελεύει τῷ πραιποτίτῳ προσκαλέσασθαι τὸν πατριάρχην, καὶ ἔσταται ὁ βασιλεὺς, φορῶν τὸ σαγίον αὐτοῦ, ἐν τῇ τραπέζῃ ἐκδεχόμενος τὸν πατριάρχην, και καταλα βόντος τοῦ πατριάρχου, προσκαλούνται παρὰ τοῦ πατριάρχου οἱ ἱερεῖς καὶ ποιοῦσι τὸν στίχον. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως ὁ μὲν βασιλεὺς ἐκβάλλει τὸ σαγίον αὐτοῦ, ὁ δὲ πατριάρχης τὸ ὠμοφόριον αὐτοῦ, καὶ λαβόντες αὐτὸ οἱ ἱερεῖς, ἐξέρχονται. Καὶ καθίσαντες ἐν τῇ τραπέζῃ ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, εἰσφέρουσι τα κουκουμάρια κουβικουλάριοι δύο, καὶ πίνουσι πρὸς άπαξ, καὶ εἶθ᾽ οὕτως εἰσέρχονται οἱ φίλοι, καὶ ἐπιτε λεῖται ἡ συνήθεια πᾶσα τοῦ τραπεζίου· καὶ ἀναστάντων τῶν φίλων καὶ ἐξελθόντων, μένει ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, καὶ εἰσφέρουσι πάλιν οἱ κουβικουλάριο τα κουκουμάρια, καὶ πιόντες πάλιν πρὸς ἅπαξ ἀνίστα ται, καὶ ὁ μὲν πατριάρχης μικρὸν ὑπεξελθὼν, βάλλει τὸν ὠμοφόριον αὐτοῦ, ὁ δὲ βασιλεὺς τὸ σαγιον αὐτοῦ, καὶ εἰπόντες τὸν στίχον, ἐπιδίδωσι τῷ βασιλεῖ ὁ πα τριάρχης εὐλογίας, καὶ ἐξέρχονται οἱ ἱερεῖς. Καθ έζεται δὲ δ' τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης μικρόν, ὁμιλοῦντες πρὸς ἀλλήλους, εἶτα προσκυνήσαντες ἀλλήλους καὶ ἀσπασάμενοι, ἐξέρχονται, καὶ ὁ μὲν παρ 0 ἄρχοντες αὐτοῦ ἄρχ. ἀπίασιν ἕκαστος ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ.

τριάρχης προπέμπεται ὑπὸ τῶν ἀρχόντων οι τοῦ κουβουκλείου μέχρι τοῦ κοχλιοῦ, καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε ὑπὸ σιλεντιαρίων ἕως κάτω. Ὁ δὲ βασιλεὺς διαγίνεται μετὰ ταῦτα, ὡς δ᾽ ἂν κελεύῃ καὶ βούληται. ἀποκριθέντες δὲ ἅπαντες λέγουσιν· «Εἰς πολλούς γει· «Καπλάτε Δόμηνι·. ἐκτελοῦσι δὲ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε τὴν ἅπασαν τάξιν τῆς προελεύσεως, ὡς ἀνω τέρω εἰρήκαμεν 96 Ζ΄. Ιστέον ὅτι. εἰ μὲν οὐ κελεύει ὁ βασιλεὺς ποιή σαι τὴν προέλευσιν ἀπὸ τοῦ ἄνω παλατίου, ἤγουν ἀπὸ τὸν ᾿Αναστασιακόν τρίκλινον 08 τελεῖται οὕτως. Ἐξελθὼν ὁ βασιλεὺς ἀπὸ τοῦ κοιτῶνος τῆς Αγίας Σοροῦ ἠλλαγμένος, ἵσταται ἐν τῷ τῆς Ἁγίας Σορού τρικλίνῳ, ἔνθα τὰ βῆλα κρέμανται, ἱστώτων καὶ ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, καὶ ὄπισθεν αὐτοῦ ἵστανται σπαθαροκουβικουλάριοι καὶ κουβικουλάριοι, καὶ δέχεται ἐκεῖσε τούς τε πατρικίους καὶ στρατη γούς, καὶ προσκυνήσαντες τὸν βασιλέα, ἀνίστανται λαβὼν δὲ νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, λέγει· «Κελεύσατε·» αὐτοὶ δὲ τό· «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθούς.» Ὁ δὲ βασιλεὺς δηριγευόμενος ὑπ' αὐτῶν, διέρχεται διὰ τῶν βαθμίδων τῶν κατερχομένων ἀπὸ τὸ βανιάριν 08 καὶ ἐλθὼν εἰς τὰ βάθρα τῆς κάτω προελεύσεως, ἔνθα, προκένσου γινομένου ἐν τοῖς ἐκεῖσε, ἵσταται ἡ προέλευσις, ἵσταται ὁ βασιλεὺς, οἱ δὲ πατρίκιοι ἑνωθέντες τῇ συγκλήτῳ ἁπάσῃ, πιο πτουσι πάλιν μετ' αὐτῶν, ὁ δὲ πραιπόσιτος δίδωσι νεῦμα τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ λέγει· «Κελεύσατε» χρόνους·» ὁ δὲ τῆς καταστάσεως κατὰ βάθρον λέ Όσα δεί παραφυλάττειν, εἰ τύχῃ ἡ ἑορτὴ τῆς Ὑπαντῆς 15 τῇ β' τῆς ᾽ ἑβδομάδος Δ΄. Δίδοται μεταστάσιμον ὥρᾳ α' τῆς αὐτῆς ἡμέ ρας ἐν τῷ λαυσιακῷ τρικλίνῳ, καὶ ἐξελθὼν ὁ βασι λεὺς ἀπὸ σαγίου, ἀνέρχεται ἐν τῇ Μαναύρᾳ, καὶ στὰς ἄνωθεν τῶν γραδηλίων ἐν τῷ Πρασίνῳ λίθῳ, διαλαλεῖ ἐκεῖσε τὸν λαὸν, τὸ ἐν ἀγνείᾳ καὶ φόβῳ οι τῶν ἀρχόντων τοῦ ἄρχοντος 8 τῶν ᾿Αναστασιακῶν τρικλίνων να τὸ βανιάριον τοῦ Φα ναρίου " προειρήκαμεν 95 ὑπαντήσεως από βαννιάριν, κύριον. διαλαλιαι ἑορτήν, ταρακοστήν. τὴν πανσέβαστον καὶ ἁγίαν Τετταρακοστήν. ἡ ἐν τῆς ἐγκρα τείας καιρῷ συνηθής δημηγορία, Ὥστε μόλις δυνηθῆναι αὐτὸν κατὰ τὸν βασιλικόν τύπον ἐν τῷ τῆς ἐγκρατείας καιρῷ δημηγορεῖν. Ρ. ὥστε μὴ δύνασθαι ἐξελθεῖν ἐν τῇ Μανναύρα, τὴν δημηγορίαν διαλα λῆσαι ἐν τῇ ἀρχῇ τῶν νηστειῶν. ἐν ταῖς νη στείας ηχητηρίους οὖν τιθεὶς λόγους, τὴν τῶν νηστίμων ἡμετ ρῶν προθεσμίαν ἐφεστάναι προκαταγγέλλοντας, καὶ τοὺς τῆς πνευματικής πάλης πρὸς τὸν ἀγῶνα ὑπο αλείφοντας. Κατὰ τοῦτον τὸν χρόνον καὶ τὸν σιλέντιον σιλεντίου] ὁ βασιλεὺς αὐτὸς ξυνετάξατο λόγον, οὐχ, ὥσπερ εἴθιστο, τοῦ ἀσηκρήτις ἐκ βασιλέως δῆθεν ὑπαγορεύοντος,

Θεοῦ ἐκτελέσαι τὴν πανσέβαστον καὶ ἁγίαν Τετταρα κοστήν 96. Καὶ εἶθ' οὕτως ἐπιτρέπει ἀσηκρήτῃ καὶ ἐπαναγινώσκει τὸ ἐπαναγνωστικόν τελεσθείσης δὲ τῆς ἀναγνώσεως, εὐφημεῖ πᾶς ὁ λαὸς τὸν βασιλέα μετὰ δὲ τὴν εὐφημίαν τοῦ λαοῦ ἀποκινεῖ " ὁ βασι λεὺς καὶ διέρχεται διὰ τοῦ εὐωνύμου μέρους τῆς μανναύρας, καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ τοῦ πραιποσίτου καὶ τῶν λοιπῶν τοῦ κουβουκλείου καὶ πρωτοσπαθα ρίων, καὶ διερχόμενος 15 διὰ τῶν ἐκσκουβίτων καὶ τῶν σχολῶν, διὰ τῆς μικρᾶς πύλης τῆς χαλκῆς, εἰσέρ χεται ἐν τῷ ἁγίῳ φρέατι καὶ ἅπτει κηρούς· ὁ δὲ πατριάρχης δέχεται αὐτὸν ἐν τῷ ἁγίῳ φρέατι, ἐν τῇ πύλῃ τῇ εἰσαγούσῃ ἔνδον τοῦ ναοῦ, καὶ εἰσέρχονται ἀμφότεροι μέχρι τῶν ἁγίων θυρῶν. Β. Αψας δὲ κηροὺς ὁ βασιλεὺς καὶ εὐξάμενος, ἐπιδίδωσιν αὐτοὺς τῷ πραιποσίτῳ. Καὶ προσκυνή σαντες ἀλλήλους ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, η ἀπέρχεται ἐν τῷ μητατωρίῳ· τῇ γὰρ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ 92 ὁ βασιλεὺς οὐκ εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον, καὶ τελέσας τὴν τριτοέλτην ἐξέρχεται ἐκ τοῦ μητα τωρίου. Καὶ προσκυνήσαντες ἀλλήλους καὶ ἀσπασά μενοι, διέρχεται μὲν ὁ βασιλεὺς διὰ τοῦ δεξιοῦ μέσ ρους τοῦ ναοῦ, τοῦ νάρθηκος καὶ τοῦ ὡρολογίου, καὶ ἐξέρχεται ἐν τῇ πρὸς δύσιν οὔσῃ μεγάλῃ πύλῃ τῇ ἐξαγούσῃ ἐπὶ τὸν ἀθύραν, Ιππεύσας δὲ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε, διέρχεται διὰ τοῦ μιλίου, φόρου τε καὶ τοῦ μπαροῦ ἐμβόλου τοῦ Μαυριανοῦ καὶ τοῦ Μετρίου, καὶ ἀπέρχεται μέχρι τῆς Παναγίας Θεοτόκου ἐν Βλα χέρναις. Κἔκεῖσε καταλαβών, κατέρχεται ἀπὸ τοῦ ἵππου καὶ ἀνέρχεται ἐν τοῖς κατηχουμενίοις, εὐξά μενος δὲ ἄπτει κηροὺς ἔν τε τῷ παρακυπτικῷ τῆς 'Αγίας Σοροῦ, ἐν τῷ εὐκτηρίῳ καὶ ἐν τῷ ἔξω σταυρῷ τῶν κατηχουμενίων· ἐξελθὼν ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε, ἀπέρ χεται ἐν τῷ ᾿Αναστασιακῷ τρικλίνῳ, καὶ εἶθ' οὕτως ἐκτελεῖ ἅπαντα, οἷον τά τε ἀλλάξιμα καὶ αἱ δοχαί. Η τε τῆς λιτῆς ἀπάντησις καὶ ἡ τῆς θείας λειτουρ γίας εἴσοδός τε καὶ πρεσευχὴ, ὃν τρόπον ἀνωτέρω ἐν τῇ πρώτῃ καταστάσει τῆς αὐτῆς ἑορτῆς ἐξεθέ μεθα. ΚΕΦΑΛ. ΚΗ'. ξίας Όσα δεί παραφυλάττειν τῇ ἑορτῇ τῆς Ὀρθοδο Λ'. ᾿Απέρχεται ὁ πατριάρχης ὀψὲ τοῦ Σαββάτου ἐν τῷ ναῷ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου ἐν Βλαχέρναις, 86 τετταρακοστὴν ἑορτὴν " ἀποκρίνει 5 καὶ διερχόμενος Η., καὶ διέρχεται καὶ διαλαλία, πρόσταξις. διὰ μεσίτου, ἐπὶ τῇ δημηγορίᾳ ἀναγινώσκεται, τριτο ἕκτην. τρίτη καὶ ἕκτη Κανών, τριθέκτη τρίτη. ταῖς ἀναγνώσεσι.

Θεοῦ ἐκτελέσαι τὴν πανσέβαστον καὶ ἁγίαν Τετταρα κοστήν 96. Καὶ εἶθ' οὕτως ἐπιτρέπει ἀσηκρήτῃ καὶ ἐπαναγινώσκει τὸ ἐπαναγνωστικόν τελεσθείσης δὲ τῆς ἀναγνώσεως, εὐφημεῖ πᾶς ὁ λαὸς τὸν βασιλέα μετὰ δὲ τὴν εὐφημίαν τοῦ λαοῦ ἀποκινεῖ " ὁ βασι λεὺς καὶ διέρχεται διὰ τοῦ εὐωνύμου μέρους τῆς μανναύρας, καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ τοῦ πραιποσίτου καὶ τῶν λοιπῶν τοῦ κουβουκλείου καὶ πρωτοσπαθα ρίων, καὶ διερχόμενος 15 διὰ τῶν ἐκσκουβίτων καὶ τῶν σχολῶν, διὰ τῆς μικρᾶς πύλης τῆς χαλκῆς, εἰσέρ χεται ἐν τῷ ἁγίῳ φρέατι καὶ ἅπτει κηρούς· ὁ δὲ πατριάρχης δέχεται αὐτὸν ἐν τῷ ἁγίῳ φρέατι, ἐν τῇ πύλῃ τῇ εἰσαγούσῃ ἔνδον τοῦ ναοῦ, καὶ εἰσέρχονται ἀμφότεροι μέχρι τῶν ἁγίων θυρῶν. Β. Αψας δὲ κηροὺς ὁ βασιλεὺς καὶ εὐξάμενος, ἐπιδίδωσιν αὐτοὺς τῷ πραιποσίτῳ. Καὶ προσκυνή σαντες ἀλλήλους ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, η ἀπέρχεται ἐν τῷ μητατωρίῳ· τῇ γὰρ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ 92 ὁ βασιλεὺς οὐκ εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον, καὶ τελέσας τὴν τριτοέλτην ἐξέρχεται ἐκ τοῦ μητα τωρίου. Καὶ προσκυνήσαντες ἀλλήλους καὶ ἀσπασά μενοι, διέρχεται μὲν ὁ βασιλεὺς διὰ τοῦ δεξιοῦ μέσ ρους τοῦ ναοῦ, τοῦ νάρθηκος καὶ τοῦ ὡρολογίου, καὶ ἐξέρχεται ἐν τῇ πρὸς δύσιν οὔσῃ μεγάλῃ πύλῃ τῇ ἐξαγούσῃ ἐπὶ τὸν ἀθύραν, Ιππεύσας δὲ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε, διέρχεται διὰ τοῦ μιλίου, φόρου τε καὶ τοῦ μπαροῦ ἐμβόλου τοῦ Μαυριανοῦ καὶ τοῦ Μετρίου, καὶ ἀπέρχεται μέχρι τῆς Παναγίας Θεοτόκου ἐν Βλα χέρναις. Κἔκεῖσε καταλαβών, κατέρχεται ἀπὸ τοῦ ἵππου καὶ ἀνέρχεται ἐν τοῖς κατηχουμενίοις, εὐξά μενος δὲ ἄπτει κηροὺς ἔν τε τῷ παρακυπτικῷ τῆς 'Αγίας Σοροῦ, ἐν τῷ εὐκτηρίῳ καὶ ἐν τῷ ἔξω σταυρῷ τῶν κατηχουμενίων· ἐξελθὼν ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε, ἀπέρ χεται ἐν τῷ ᾿Αναστασιακῷ τρικλίνῳ, καὶ εἶθ' οὕτως ἐκτελεῖ ἅπαντα, οἷον τά τε ἀλλάξιμα καὶ αἱ δοχαί. Η τε τῆς λιτῆς ἀπάντησις καὶ ἡ τῆς θείας λειτουρ γίας εἴσοδός τε καὶ πρεσευχὴ, ὃν τρόπον ἀνωτέρω ἐν τῇ πρώτῃ καταστάσει τῆς αὐτῆς ἑορτῆς ἐξεθέ μεθα. ΚΕΦΑΛ. ΚΗ'. ξίας Όσα δεί παραφυλάττειν τῇ ἑορτῇ τῆς Ὀρθοδο Λ'. ᾿Απέρχεται ὁ πατριάρχης ὀψὲ τοῦ Σαββάτου ἐν τῷ ναῷ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου ἐν Βλαχέρναις, 86 τετταρακοστὴν ἑορτὴν " ἀποκρίνει 5 καὶ διερχόμενος Η., καὶ διέρχεται καὶ διαλαλία, πρόσταξις. διὰ μεσίτου, ἐπὶ τῇ δημηγορίᾳ ἀναγινώσκεται, τριτο ἕκτην. τρίτη καὶ ἕκτη Κανών, τριθέκτη τρίτη. ταῖς ἀναγνώσεσι.

συναπέρχονται δὲ αὐτῷ μητροπολῖται, ἀρχιεπίσκο ποι καὶ ἐπίσκοποι, ὅσοι δ᾽ ἂν τύχωσιν ὄντες τῇ αὐτῇ 80- ἡμέρᾳ ἐν τῇ πόλει. ὁμοίως καὶ οἱ κλῃρικοὶ τῆς Μετ γάλης Εκκλησίας καὶ οἱ τῶν ἔξω ἐκκλησιῶν καὶ ὅσοι δ᾽ ἂν ἐν πᾶσι τοῖς μοναστηρίοις τὸν μονήρη βιον ἀσκοῦσιν ἐν ταύτῃ τῇ θεοφυλάκτῳ πόλει, καὶ ἐκτελοῦσιν ἅπαντες παννύχιον ὕμνον ἐν τῷ σεπτῷ ναῷ. Τῇ δὲ ἑξῆς, ἥτις ἐστὶ κυρία τῶν ἡμερῶν, ἐξα έρχεται ὁ πατριάρχης μετὰ τῶν προῤῥηθέντων ἁπάντων ἐκ τοῦ ναοῦ μετὰ τῆς λιτῆς, καὶ διέρχονται διὰ τοῦ δημοσίου ἐμβόλου. Ὁ δὲ βασιλεὺς ἐξελθὼν ἀπὸ τοῦ παλατίου, φορῶν σαγίον, διὰ τῆς πύλης του σπαθαρικίου, καὶ δηριγευόμενος ὑπό τε τῶν ἢ τοῦ κουβουκλείου φορούντων τὰ σαγία αὐτῶν, διέρχεται διὰ τῆς μανναύρας καὶ τῶν διαβατικῶν αὐτῆς τῶν ἀνωτέρων, καὶ διὰ τῆς ξυλίνης σκάλας εἰσέρχεται 93 ἐν τοῖς κατηχουμενίοις τῆς Μεγάλης Εκκλησίας, καὶ εἰσελθὼν ὁ βασιλεὺς ἐν τοῖς κατηχουμενίοις καὶ εὐξάμενος, ἅπτων κηρούς, ὑπαλλάσσει, ὡσαύτως καὶ πάντες τὰ κατὰ τὴν ἰδίαν τάξιν, ἀλλαξίματα αὐτῶν «;» τὰ ἄσπρα. Τῆς δὲ λιτῆς ἐγγιζούσης, δίδοται σιλένο ««τιον, καὶ ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς ἐκ τοῦ μητατωρίου τῶν κατηχουμενίων, καὶ δέχονται αὐτὸν οἱ πατρίκιοι ἐν τῷ μεγάλῳ τρικλίνῳ τοῦ σεκρέτου μετὰ πάσης τῆς συγκλήτου καὶ πίπτουσιν. Εἶτα λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, δίδωσι τῷ τῆς καταστάσεως καὶ λέγει· «Κελεύσατε·» καὶ αὐτοὶ ὑπερεύχονται· «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» Β΄. Κἀκεῖθεν δηριγευόμενος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ πάνω των βασταζόντων κηρία ὑποφίολα, κατέρχεται δια τοῦ μεγάλου κοχλιοῦ καὶ διὰ τοῦ διδασκαλείου, ἔνθα τὰ πασχάλια, καὶ κατελθὼν τὰ γραφήλια, οὐκ εἰσο έρχεται ἐν τῷ μεγάλῳ νάρθηκι, ἀλλ᾽ ἐκνεύσας ἀρι στερὸν ἐπὶ τὸ μητάτον ἀπὸ τοῦ τριγώνου, λέγων ὁ τῆς καταστάσεως κατὰ βάθρον· «Καπλάτε, Δόμηνι· ο καὶ κατέρχεται τὰ γραδήλια τοῦ ἀθύρα, καὶ δέχεται ἐκεῖσε τὴν λιτήν. Αψας δὲ κηροὺς καὶ εὐξάμενος, προσκυνεῖ τὸν τίμιον σταυρὸν καὶ τὸ ἄχραντον Εὐαγγέλιον, ὡσαύτως καὶ ἀσπάζεται τὸν πατριάρ χην, καὶ διέρχεται ἔμπροσθεν τῆς λιτῆς. Ὁ δὲ τῆς καταστάσεως ἄρχεται τὸ τροπάριον, «Τὴν τῶν ἀλη θινῶν δογμάτων,» τὸ αὐτὸ ψαλλόντων καὶ παντων τῆς προελεύσεως. Ὁ δὲ βασιλεύς, εἰσελθὼν ἐν τῷ νάρθηκι, καθέζεται, μέχρις ἂν καταλάβῃ ὁ πατριάρ χης μετὰ τῆς λιτῆς. Καὶ τοῦ πατριάρχου καταλα βόντος, ἀνίσταται ὁ βασιλεὺς, καὶ ἵστανται ἀμφό τεροι ἔμπροσθεν τῶν βασιλικῶν πυλῶν, καὶ ὁ μὲν βασιλεὺς ἅψας κηροὺς εὔχεται, ὁ δὲ πατριάρχης τελεῖ τὴν εὐχὴν τῆς εἰσόδου, καὶ εὐξάμενος ὁ βασι λεὺς ἐπιδίδωσι τὰ κηρία τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος τῷ τῆς καταστάσεως. Τοῦ δὲ πατριάρχου τὴν εὐχὴν τελέσαντος καὶ προσκυνήσαντος τοῦ βασιλέως τὸ ἄχραντον Εὐαγγέλιον, κρατήσαντες ἀλλήλων 1 τὰς χεῖρας, διέρχονται μέσον τοῦ ναοῦ, καὶ διὰ τῆς πλα γίας τοῦ ἄμβωνος ἐκνεύσαντες, εἰσέρχονται ἐν τῇ σωλαίᾳ καὶ ἱστανται ἔμπροσθεν τῶν ἁγίων θυρῶν, το υπό τε τῶν. 4 κρατήσαντες δὲ ἀλλήλων αἱ ἔξω

συναπέρχονται δὲ αὐτῷ μητροπολῖται, ἀρχιεπίσκο ποι καὶ ἐπίσκοποι, ὅσοι δ᾽ ἂν τύχωσιν ὄντες τῇ αὐτῇ 80- ἡμέρᾳ ἐν τῇ πόλει. ὁμοίως καὶ οἱ κλῃρικοὶ τῆς Μετ γάλης Εκκλησίας καὶ οἱ τῶν ἔξω ἐκκλησιῶν καὶ ὅσοι δ᾽ ἂν ἐν πᾶσι τοῖς μοναστηρίοις τὸν μονήρη βιον ἀσκοῦσιν ἐν ταύτῃ τῇ θεοφυλάκτῳ πόλει, καὶ ἐκτελοῦσιν ἅπαντες παννύχιον ὕμνον ἐν τῷ σεπτῷ ναῷ. Τῇ δὲ ἑξῆς, ἥτις ἐστὶ κυρία τῶν ἡμερῶν, ἐξα έρχεται ὁ πατριάρχης μετὰ τῶν προῤῥηθέντων ἁπάντων ἐκ τοῦ ναοῦ μετὰ τῆς λιτῆς, καὶ διέρχονται διὰ τοῦ δημοσίου ἐμβόλου. Ὁ δὲ βασιλεὺς ἐξελθὼν ἀπὸ τοῦ παλατίου, φορῶν σαγίον, διὰ τῆς πύλης του σπαθαρικίου, καὶ δηριγευόμενος ὑπό τε τῶν ἢ τοῦ κουβουκλείου φορούντων τὰ σαγία αὐτῶν, διέρχεται διὰ τῆς μανναύρας καὶ τῶν διαβατικῶν αὐτῆς τῶν ἀνωτέρων, καὶ διὰ τῆς ξυλίνης σκάλας εἰσέρχεται 93 ἐν τοῖς κατηχουμενίοις τῆς Μεγάλης Εκκλησίας, καὶ εἰσελθὼν ὁ βασιλεὺς ἐν τοῖς κατηχουμενίοις καὶ εὐξάμενος, ἅπτων κηρούς, ὑπαλλάσσει, ὡσαύτως καὶ πάντες τὰ κατὰ τὴν ἰδίαν τάξιν, ἀλλαξίματα αὐτῶν «;» τὰ ἄσπρα. Τῆς δὲ λιτῆς ἐγγιζούσης, δίδοται σιλένο ««τιον, καὶ ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς ἐκ τοῦ μητατωρίου τῶν κατηχουμενίων, καὶ δέχονται αὐτὸν οἱ πατρίκιοι ἐν τῷ μεγάλῳ τρικλίνῳ τοῦ σεκρέτου μετὰ πάσης τῆς συγκλήτου καὶ πίπτουσιν. Εἶτα λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, δίδωσι τῷ τῆς καταστάσεως καὶ λέγει· «Κελεύσατε·» καὶ αὐτοὶ ὑπερεύχονται· «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» Β΄. Κἀκεῖθεν δηριγευόμενος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ πάνω των βασταζόντων κηρία ὑποφίολα, κατέρχεται δια τοῦ μεγάλου κοχλιοῦ καὶ διὰ τοῦ διδασκαλείου, ἔνθα τὰ πασχάλια, καὶ κατελθὼν τὰ γραφήλια, οὐκ εἰσο έρχεται ἐν τῷ μεγάλῳ νάρθηκι, ἀλλ᾽ ἐκνεύσας ἀρι στερὸν ἐπὶ τὸ μητάτον ἀπὸ τοῦ τριγώνου, λέγων ὁ τῆς καταστάσεως κατὰ βάθρον· «Καπλάτε, Δόμηνι· ο καὶ κατέρχεται τὰ γραδήλια τοῦ ἀθύρα, καὶ δέχεται ἐκεῖσε τὴν λιτήν. Αψας δὲ κηροὺς καὶ εὐξάμενος, προσκυνεῖ τὸν τίμιον σταυρὸν καὶ τὸ ἄχραντον Εὐαγγέλιον, ὡσαύτως καὶ ἀσπάζεται τὸν πατριάρ χην, καὶ διέρχεται ἔμπροσθεν τῆς λιτῆς. Ὁ δὲ τῆς καταστάσεως ἄρχεται τὸ τροπάριον, «Τὴν τῶν ἀλη θινῶν δογμάτων,» τὸ αὐτὸ ψαλλόντων καὶ παντων τῆς προελεύσεως. Ὁ δὲ βασιλεύς, εἰσελθὼν ἐν τῷ νάρθηκι, καθέζεται, μέχρις ἂν καταλάβῃ ὁ πατριάρ χης μετὰ τῆς λιτῆς. Καὶ τοῦ πατριάρχου καταλα βόντος, ἀνίσταται ὁ βασιλεὺς, καὶ ἵστανται ἀμφό τεροι ἔμπροσθεν τῶν βασιλικῶν πυλῶν, καὶ ὁ μὲν βασιλεὺς ἅψας κηροὺς εὔχεται, ὁ δὲ πατριάρχης τελεῖ τὴν εὐχὴν τῆς εἰσόδου, καὶ εὐξάμενος ὁ βασι λεὺς ἐπιδίδωσι τὰ κηρία τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος τῷ τῆς καταστάσεως. Τοῦ δὲ πατριάρχου τὴν εὐχὴν τελέσαντος καὶ προσκυνήσαντος τοῦ βασιλέως τὸ ἄχραντον Εὐαγγέλιον, κρατήσαντες ἀλλήλων 1 τὰς χεῖρας, διέρχονται μέσον τοῦ ναοῦ, καὶ διὰ τῆς πλα γίας τοῦ ἄμβωνος ἐκνεύσαντες, εἰσέρχονται ἐν τῇ σωλαίᾳ καὶ ἱστανται ἔμπροσθεν τῶν ἁγίων θυρῶν, το υπό τε τῶν. 4 κρατήσαντες δὲ ἀλλήλων αἱ ἔξω

συναπέρχονται δὲ αὐτῷ μητροπολῖται, ἀρχιεπίσκο ποι καὶ ἐπίσκοποι, ὅσοι δ᾽ ἂν τύχωσιν ὄντες τῇ αὐτῇ 80- ἡμέρᾳ ἐν τῇ πόλει. ὁμοίως καὶ οἱ κλῃρικοὶ τῆς Μετ γάλης Εκκλησίας καὶ οἱ τῶν ἔξω ἐκκλησιῶν καὶ ὅσοι δ᾽ ἂν ἐν πᾶσι τοῖς μοναστηρίοις τὸν μονήρη βιον ἀσκοῦσιν ἐν ταύτῃ τῇ θεοφυλάκτῳ πόλει, καὶ ἐκτελοῦσιν ἅπαντες παννύχιον ὕμνον ἐν τῷ σεπτῷ ναῷ. Τῇ δὲ ἑξῆς, ἥτις ἐστὶ κυρία τῶν ἡμερῶν, ἐξα έρχεται ὁ πατριάρχης μετὰ τῶν προῤῥηθέντων ἁπάντων ἐκ τοῦ ναοῦ μετὰ τῆς λιτῆς, καὶ διέρχονται διὰ τοῦ δημοσίου ἐμβόλου. Ὁ δὲ βασιλεὺς ἐξελθὼν ἀπὸ τοῦ παλατίου, φορῶν σαγίον, διὰ τῆς πύλης του σπαθαρικίου, καὶ δηριγευόμενος ὑπό τε τῶν ἢ τοῦ κουβουκλείου φορούντων τὰ σαγία αὐτῶν, διέρχεται διὰ τῆς μανναύρας καὶ τῶν διαβατικῶν αὐτῆς τῶν ἀνωτέρων, καὶ διὰ τῆς ξυλίνης σκάλας εἰσέρχεται 93 ἐν τοῖς κατηχουμενίοις τῆς Μεγάλης Εκκλησίας, καὶ εἰσελθὼν ὁ βασιλεὺς ἐν τοῖς κατηχουμενίοις καὶ εὐξάμενος, ἅπτων κηρούς, ὑπαλλάσσει, ὡσαύτως καὶ πάντες τὰ κατὰ τὴν ἰδίαν τάξιν, ἀλλαξίματα αὐτῶν «;» τὰ ἄσπρα. Τῆς δὲ λιτῆς ἐγγιζούσης, δίδοται σιλένο ««τιον, καὶ ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς ἐκ τοῦ μητατωρίου τῶν κατηχουμενίων, καὶ δέχονται αὐτὸν οἱ πατρίκιοι ἐν τῷ μεγάλῳ τρικλίνῳ τοῦ σεκρέτου μετὰ πάσης τῆς συγκλήτου καὶ πίπτουσιν. Εἶτα λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, δίδωσι τῷ τῆς καταστάσεως καὶ λέγει· «Κελεύσατε·» καὶ αὐτοὶ ὑπερεύχονται· «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» Β΄. Κἀκεῖθεν δηριγευόμενος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ πάνω των βασταζόντων κηρία ὑποφίολα, κατέρχεται δια τοῦ μεγάλου κοχλιοῦ καὶ διὰ τοῦ διδασκαλείου, ἔνθα τὰ πασχάλια, καὶ κατελθὼν τὰ γραφήλια, οὐκ εἰσο έρχεται ἐν τῷ μεγάλῳ νάρθηκι, ἀλλ᾽ ἐκνεύσας ἀρι στερὸν ἐπὶ τὸ μητάτον ἀπὸ τοῦ τριγώνου, λέγων ὁ τῆς καταστάσεως κατὰ βάθρον· «Καπλάτε, Δόμηνι· ο καὶ κατέρχεται τὰ γραδήλια τοῦ ἀθύρα, καὶ δέχεται ἐκεῖσε τὴν λιτήν. Αψας δὲ κηροὺς καὶ εὐξάμενος, προσκυνεῖ τὸν τίμιον σταυρὸν καὶ τὸ ἄχραντον Εὐαγγέλιον, ὡσαύτως καὶ ἀσπάζεται τὸν πατριάρ χην, καὶ διέρχεται ἔμπροσθεν τῆς λιτῆς. Ὁ δὲ τῆς καταστάσεως ἄρχεται τὸ τροπάριον, «Τὴν τῶν ἀλη θινῶν δογμάτων,» τὸ αὐτὸ ψαλλόντων καὶ παντων τῆς προελεύσεως. Ὁ δὲ βασιλεύς, εἰσελθὼν ἐν τῷ νάρθηκι, καθέζεται, μέχρις ἂν καταλάβῃ ὁ πατριάρ χης μετὰ τῆς λιτῆς. Καὶ τοῦ πατριάρχου καταλα βόντος, ἀνίσταται ὁ βασιλεὺς, καὶ ἵστανται ἀμφό τεροι ἔμπροσθεν τῶν βασιλικῶν πυλῶν, καὶ ὁ μὲν βασιλεὺς ἅψας κηροὺς εὔχεται, ὁ δὲ πατριάρχης τελεῖ τὴν εὐχὴν τῆς εἰσόδου, καὶ εὐξάμενος ὁ βασι λεὺς ἐπιδίδωσι τὰ κηρία τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος τῷ τῆς καταστάσεως. Τοῦ δὲ πατριάρχου τὴν εὐχὴν τελέσαντος καὶ προσκυνήσαντος τοῦ βασιλέως τὸ ἄχραντον Εὐαγγέλιον, κρατήσαντες ἀλλήλων 1 τὰς χεῖρας, διέρχονται μέσον τοῦ ναοῦ, καὶ διὰ τῆς πλα γίας τοῦ ἄμβωνος ἐκνεύσαντες, εἰσέρχονται ἐν τῇ σωλαίᾳ καὶ ἱστανται ἔμπροσθεν τῶν ἁγίων θυρῶν, το υπό τε τῶν. 4 κρατήσαντες δὲ ἀλλήλων αἱ ἔξω

τῶν διαβατικῶν εἰς τὸ παλάτιον. Ιστέον δὲ, ὅτι καὶ κηρία ἐκ τοῦ οἰκονομίου 6 λαμβάνουσιν οἵ τε μάγιστροι καὶ πραιπόσιτοι καὶ πατρίκιοι, ἐπὶ δὲ τοῦ κυρίου Θεοφυλάκτου και θυμιάματα εύοσμα, ἀλλ᾽ οὖν καὶ δούλκιον ἐποίει ὁ κύριος Θεοφύλακτος ὁ πατριάρχης ἐπὶ τὸ μερος τοῦ εὐκτηρίου τοῦ Αγίου Θεοφυλάκτου, καὶ οἱ δεσπόται ἀπήλαυον τοῦ δουλκίου μετὰ τῶν μαγίστρων καὶ τῶν πραιποσίτων καὶ λοιπῶν, ὧν ἐκέλευσαν. ΚΕΧΑΛ. ΚΘ'. Όσα δεῖ παραφυλάττειν τῇ Κυριακῇ τῆς μέσης ἑβδομάδος τῶν νηστειῶν, ἡνίκα τὸ τίμιον καὶ ζωοποιόν ξύλον τοῦ σταυροῦ προσκυ νεῖται. Προέρχονται 5 ἐννύχιοι ἐν τῷ παλατίῳ οἵ τε πα τρίκιοι, πρωτοσπαθάριοί τε καὶ δομέστικοι καὶ οἱ τοποτηρηται καὶ οἱ οἰκειακοὶ ἅπαντες, καὶ ἀνοίγει τὸ παλάτιον τάχιον, καὶ εἰσέρχονται οἱ πατρίκιοι φοροῦντες τὰ σαγία αὐτῶν ἀπὸ σκαραμαγγίων, οἱ δὲ λοιποὶ ἀπὸ σκαραμαγγίων, καὶ διέρχονται διὰ τοῦ μεγάλου τρικλίνου, καὶ ἀπέρχονται ἐν τῷ ναῷ τῆς Παναγίας Θεοτόκου ἐν τῷ Φάρῳ, καὶ προσκυνή σαντες τὰ τίμια ξύλα, ἐξέρχονται πάλιν καὶ καθε έζονται ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ· καὶ τῆς ὥρας ἐγγιζούσης πρὸς τό εἰσελθεῖν αὐτοὺς ἐν τῷ παλατίῳ, εἰσέρχον ται δν τρόπον καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν κοινῶν ἡμερῶν, ἐν τῷ μεγάλῳ τρικλίνῳ τῆς προελεύσεως, καὶ ἡνίκα ἐγγίσῃ ἡ ὥρα καὶ στοιχηθῇ τὸ κλητώριον, γίνονται μίνσαι, καὶ ἐξελθὼν ὁ βασιλεὺς ἀκουμβίζει ἐπὶ τῆς τιμίας αὐτοῦ τραπέζης ἐν τῷ αὐτῷ τρικλίνῳ τῆς προελεύσεως. Ιστέον ὅτι ἐν τοῖς παλαιοῖς χρό νοις τῇ ἑορτῇ τοῦ Εὐαγγελισμου ἤλασσον οἱ ἀξιω ματικοί εἰς τὸ κονσιστώριον χλανίδια λευκά, καὶ ἡνίκα κατέλαβεν ὁ καιρὸς, ἐξήρχοντο οἱ δεσπό ται καὶ ἐδέχοντο αὐτοὺς οἱ πατρίκιοι εἰς τὸν ἀνόπου Ο δα, οὐχὶ δὲ ἔνδον τοῦ πορτικοῦ, εἰς τὸν αὐγουστία, καὶ εἰ μὲν οὐκ ἦν Κυριακή ἔπιπτον κάτω, προσκυνοῦντες τοὺς δεσπότας. καὶ οὕτως κατήρχοντο εἰς τὸ κονσιστώριον. Εἰ δὲ ἦν Κυριακή, οὐκ ἔπιπτον κάτω προσκυνοῦντες, ἀλλὰ μέχρι τῶν γονάτων ἐποίουν τὸ σέβας τῆς προσκυνήσεως. 4 οικονομείου 5 προσέρχονται τοῦ λογοθέτου τῶν οἰκεια κῶν, κυροῦ. ἑτέρου παλαιοῦ τακτικού, ἀξιώματα αξιώματα ἄρχοντες οι αξιωματικοί. ἄρχοντας. 120, οἵ τε ἀξιώ ματα έχοντες καὶ οἱ ἄλλοι πάντες άρχοντες, οι ρ. ἀξιώματα, στρατείας, 'Αξιωματι αξιωματικός 113, Τὰ ἀξιώματα τῶν σχολῶν καὶ ταγμάτων.Infra

τῶν διαβατικῶν εἰς τὸ παλάτιον. Ιστέον δὲ, ὅτι καὶ κηρία ἐκ τοῦ οἰκονομίου 6 λαμβάνουσιν οἵ τε μάγιστροι καὶ πραιπόσιτοι καὶ πατρίκιοι, ἐπὶ δὲ τοῦ κυρίου Θεοφυλάκτου και θυμιάματα εύοσμα, ἀλλ᾽ οὖν καὶ δούλκιον ἐποίει ὁ κύριος Θεοφύλακτος ὁ πατριάρχης ἐπὶ τὸ μερος τοῦ εὐκτηρίου τοῦ Αγίου Θεοφυλάκτου, καὶ οἱ δεσπόται ἀπήλαυον τοῦ δουλκίου μετὰ τῶν μαγίστρων καὶ τῶν πραιποσίτων καὶ λοιπῶν, ὧν ἐκέλευσαν. ΚΕΧΑΛ. ΚΘ'. Όσα δεῖ παραφυλάττειν τῇ Κυριακῇ τῆς μέσης ἑβδομάδος τῶν νηστειῶν, ἡνίκα τὸ τίμιον καὶ ζωοποιόν ξύλον τοῦ σταυροῦ προσκυ νεῖται. Προέρχονται 5 ἐννύχιοι ἐν τῷ παλατίῳ οἵ τε πα τρίκιοι, πρωτοσπαθάριοί τε καὶ δομέστικοι καὶ οἱ τοποτηρηται καὶ οἱ οἰκειακοὶ ἅπαντες, καὶ ἀνοίγει τὸ παλάτιον τάχιον, καὶ εἰσέρχονται οἱ πατρίκιοι φοροῦντες τὰ σαγία αὐτῶν ἀπὸ σκαραμαγγίων, οἱ δὲ λοιποὶ ἀπὸ σκαραμαγγίων, καὶ διέρχονται διὰ τοῦ μεγάλου τρικλίνου, καὶ ἀπέρχονται ἐν τῷ ναῷ τῆς Παναγίας Θεοτόκου ἐν τῷ Φάρῳ, καὶ προσκυνή σαντες τὰ τίμια ξύλα, ἐξέρχονται πάλιν καὶ καθε έζονται ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ· καὶ τῆς ὥρας ἐγγιζούσης πρὸς τό εἰσελθεῖν αὐτοὺς ἐν τῷ παλατίῳ, εἰσέρχον ται δν τρόπον καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν κοινῶν ἡμερῶν, ἐν τῷ μεγάλῳ τρικλίνῳ τῆς προελεύσεως, καὶ ἡνίκα ἐγγίσῃ ἡ ὥρα καὶ στοιχηθῇ τὸ κλητώριον, γίνονται μίνσαι, καὶ ἐξελθὼν ὁ βασιλεὺς ἀκουμβίζει ἐπὶ τῆς τιμίας αὐτοῦ τραπέζης ἐν τῷ αὐτῷ τρικλίνῳ τῆς προελεύσεως. Ιστέον ὅτι ἐν τοῖς παλαιοῖς χρό νοις τῇ ἑορτῇ τοῦ Εὐαγγελισμου ἤλασσον οἱ ἀξιω ματικοί εἰς τὸ κονσιστώριον χλανίδια λευκά, καὶ ἡνίκα κατέλαβεν ὁ καιρὸς, ἐξήρχοντο οἱ δεσπό ται καὶ ἐδέχοντο αὐτοὺς οἱ πατρίκιοι εἰς τὸν ἀνόπου Ο δα, οὐχὶ δὲ ἔνδον τοῦ πορτικοῦ, εἰς τὸν αὐγουστία, καὶ εἰ μὲν οὐκ ἦν Κυριακή ἔπιπτον κάτω, προσκυνοῦντες τοὺς δεσπότας. καὶ οὕτως κατήρχοντο εἰς τὸ κονσιστώριον. Εἰ δὲ ἦν Κυριακή, οὐκ ἔπιπτον κάτω προσκυνοῦντες, ἀλλὰ μέχρι τῶν γονάτων ἐποίουν τὸ σέβας τῆς προσκυνήσεως. 4 οικονομείου 5 προσέρχονται τοῦ λογοθέτου τῶν οἰκεια κῶν, κυροῦ. ἑτέρου παλαιοῦ τακτικού, ἀξιώματα αξιώματα ἄρχοντες οι αξιωματικοί. ἄρχοντας. 120, οἵ τε ἀξιώ ματα έχοντες καὶ οἱ ἄλλοι πάντες άρχοντες, οι ρ. ἀξιώματα, στρατείας, 'Αξιωματι αξιωματικός 113, Τὰ ἀξιώματα τῶν σχολῶν καὶ ταγμάτων.Infra

τῶν διαβατικῶν εἰς τὸ παλάτιον. Ιστέον δὲ, ὅτι καὶ κηρία ἐκ τοῦ οἰκονομίου 6 λαμβάνουσιν οἵ τε μάγιστροι καὶ πραιπόσιτοι καὶ πατρίκιοι, ἐπὶ δὲ τοῦ κυρίου Θεοφυλάκτου και θυμιάματα εύοσμα, ἀλλ᾽ οὖν καὶ δούλκιον ἐποίει ὁ κύριος Θεοφύλακτος ὁ πατριάρχης ἐπὶ τὸ μερος τοῦ εὐκτηρίου τοῦ Αγίου Θεοφυλάκτου, καὶ οἱ δεσπόται ἀπήλαυον τοῦ δουλκίου μετὰ τῶν μαγίστρων καὶ τῶν πραιποσίτων καὶ λοιπῶν, ὧν ἐκέλευσαν. ΚΕΧΑΛ. ΚΘ'. Όσα δεῖ παραφυλάττειν τῇ Κυριακῇ τῆς μέσης ἑβδομάδος τῶν νηστειῶν, ἡνίκα τὸ τίμιον καὶ ζωοποιόν ξύλον τοῦ σταυροῦ προσκυ νεῖται. Προέρχονται 5 ἐννύχιοι ἐν τῷ παλατίῳ οἵ τε πα τρίκιοι, πρωτοσπαθάριοί τε καὶ δομέστικοι καὶ οἱ τοποτηρηται καὶ οἱ οἰκειακοὶ ἅπαντες, καὶ ἀνοίγει τὸ παλάτιον τάχιον, καὶ εἰσέρχονται οἱ πατρίκιοι φοροῦντες τὰ σαγία αὐτῶν ἀπὸ σκαραμαγγίων, οἱ δὲ λοιποὶ ἀπὸ σκαραμαγγίων, καὶ διέρχονται διὰ τοῦ μεγάλου τρικλίνου, καὶ ἀπέρχονται ἐν τῷ ναῷ τῆς Παναγίας Θεοτόκου ἐν τῷ Φάρῳ, καὶ προσκυνή σαντες τὰ τίμια ξύλα, ἐξέρχονται πάλιν καὶ καθε έζονται ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ· καὶ τῆς ὥρας ἐγγιζούσης πρὸς τό εἰσελθεῖν αὐτοὺς ἐν τῷ παλατίῳ, εἰσέρχον ται δν τρόπον καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν κοινῶν ἡμερῶν, ἐν τῷ μεγάλῳ τρικλίνῳ τῆς προελεύσεως, καὶ ἡνίκα ἐγγίσῃ ἡ ὥρα καὶ στοιχηθῇ τὸ κλητώριον, γίνονται μίνσαι, καὶ ἐξελθὼν ὁ βασιλεὺς ἀκουμβίζει ἐπὶ τῆς τιμίας αὐτοῦ τραπέζης ἐν τῷ αὐτῷ τρικλίνῳ τῆς προελεύσεως. Ιστέον ὅτι ἐν τοῖς παλαιοῖς χρό νοις τῇ ἑορτῇ τοῦ Εὐαγγελισμου ἤλασσον οἱ ἀξιω ματικοί εἰς τὸ κονσιστώριον χλανίδια λευκά, καὶ ἡνίκα κατέλαβεν ὁ καιρὸς, ἐξήρχοντο οἱ δεσπό ται καὶ ἐδέχοντο αὐτοὺς οἱ πατρίκιοι εἰς τὸν ἀνόπου Ο δα, οὐχὶ δὲ ἔνδον τοῦ πορτικοῦ, εἰς τὸν αὐγουστία, καὶ εἰ μὲν οὐκ ἦν Κυριακή ἔπιπτον κάτω, προσκυνοῦντες τοὺς δεσπότας. καὶ οὕτως κατήρχοντο εἰς τὸ κονσιστώριον. Εἰ δὲ ἦν Κυριακή, οὐκ ἔπιπτον κάτω προσκυνοῦντες, ἀλλὰ μέχρι τῶν γονάτων ἐποίουν τὸ σέβας τῆς προσκυνήσεως. 4 οικονομείου 5 προσέρχονται τοῦ λογοθέτου τῶν οἰκεια κῶν, κυροῦ. ἑτέρου παλαιοῦ τακτικού, ἀξιώματα αξιώματα ἄρχοντες οι αξιωματικοί. ἄρχοντας. 120, οἵ τε ἀξιώ ματα έχοντες καὶ οἱ ἄλλοι πάντες άρχοντες, οι ρ. ἀξιώματα, στρατείας, 'Αξιωματι αξιωματικός 113, Τὰ ἀξιώματα τῶν σχολῶν καὶ ταγμάτων.Infra

τῶν διαβατικῶν εἰς τὸ παλάτιον. Ιστέον δὲ, ὅτι καὶ κηρία ἐκ τοῦ οἰκονομίου 6 λαμβάνουσιν οἵ τε μάγιστροι καὶ πραιπόσιτοι καὶ πατρίκιοι, ἐπὶ δὲ τοῦ κυρίου Θεοφυλάκτου και θυμιάματα εύοσμα, ἀλλ᾽ οὖν καὶ δούλκιον ἐποίει ὁ κύριος Θεοφύλακτος ὁ πατριάρχης ἐπὶ τὸ μερος τοῦ εὐκτηρίου τοῦ Αγίου Θεοφυλάκτου, καὶ οἱ δεσπόται ἀπήλαυον τοῦ δουλκίου μετὰ τῶν μαγίστρων καὶ τῶν πραιποσίτων καὶ λοιπῶν, ὧν ἐκέλευσαν. ΚΕΧΑΛ. ΚΘ'. Όσα δεῖ παραφυλάττειν τῇ Κυριακῇ τῆς μέσης ἑβδομάδος τῶν νηστειῶν, ἡνίκα τὸ τίμιον καὶ ζωοποιόν ξύλον τοῦ σταυροῦ προσκυ νεῖται. Προέρχονται 5 ἐννύχιοι ἐν τῷ παλατίῳ οἵ τε πα τρίκιοι, πρωτοσπαθάριοί τε καὶ δομέστικοι καὶ οἱ τοποτηρηται καὶ οἱ οἰκειακοὶ ἅπαντες, καὶ ἀνοίγει τὸ παλάτιον τάχιον, καὶ εἰσέρχονται οἱ πατρίκιοι φοροῦντες τὰ σαγία αὐτῶν ἀπὸ σκαραμαγγίων, οἱ δὲ λοιποὶ ἀπὸ σκαραμαγγίων, καὶ διέρχονται διὰ τοῦ μεγάλου τρικλίνου, καὶ ἀπέρχονται ἐν τῷ ναῷ τῆς Παναγίας Θεοτόκου ἐν τῷ Φάρῳ, καὶ προσκυνή σαντες τὰ τίμια ξύλα, ἐξέρχονται πάλιν καὶ καθε έζονται ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ· καὶ τῆς ὥρας ἐγγιζούσης πρὸς τό εἰσελθεῖν αὐτοὺς ἐν τῷ παλατίῳ, εἰσέρχον ται δν τρόπον καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν κοινῶν ἡμερῶν, ἐν τῷ μεγάλῳ τρικλίνῳ τῆς προελεύσεως, καὶ ἡνίκα ἐγγίσῃ ἡ ὥρα καὶ στοιχηθῇ τὸ κλητώριον, γίνονται μίνσαι, καὶ ἐξελθὼν ὁ βασιλεὺς ἀκουμβίζει ἐπὶ τῆς τιμίας αὐτοῦ τραπέζης ἐν τῷ αὐτῷ τρικλίνῳ τῆς προελεύσεως. Ιστέον ὅτι ἐν τοῖς παλαιοῖς χρό νοις τῇ ἑορτῇ τοῦ Εὐαγγελισμου ἤλασσον οἱ ἀξιω ματικοί εἰς τὸ κονσιστώριον χλανίδια λευκά, καὶ ἡνίκα κατέλαβεν ὁ καιρὸς, ἐξήρχοντο οἱ δεσπό ται καὶ ἐδέχοντο αὐτοὺς οἱ πατρίκιοι εἰς τὸν ἀνόπου Ο δα, οὐχὶ δὲ ἔνδον τοῦ πορτικοῦ, εἰς τὸν αὐγουστία, καὶ εἰ μὲν οὐκ ἦν Κυριακή ἔπιπτον κάτω, προσκυνοῦντες τοὺς δεσπότας. καὶ οὕτως κατήρχοντο εἰς τὸ κονσιστώριον. Εἰ δὲ ἦν Κυριακή, οὐκ ἔπιπτον κάτω προσκυνοῦντες, ἀλλὰ μέχρι τῶν γονάτων ἐποίουν τὸ σέβας τῆς προσκυνήσεως. 4 οικονομείου 5 προσέρχονται τοῦ λογοθέτου τῶν οἰκεια κῶν, κυροῦ. ἑτέρου παλαιοῦ τακτικού, ἀξιώματα αξιώματα ἄρχοντες οι αξιωματικοί. ἄρχοντας. 120, οἵ τε ἀξιώ ματα έχοντες καὶ οἱ ἄλλοι πάντες άρχοντες, οι ρ. ἀξιώματα, στρατείας, 'Αξιωματι αξιωματικός 113, Τὰ ἀξιώματα τῶν σχολῶν καὶ ταγμάτων.Infra

τῶν διαβατικῶν εἰς τὸ παλάτιον. Ιστέον δὲ, ὅτι καὶ κηρία ἐκ τοῦ οἰκονομίου 6 λαμβάνουσιν οἵ τε μάγιστροι καὶ πραιπόσιτοι καὶ πατρίκιοι, ἐπὶ δὲ τοῦ κυρίου Θεοφυλάκτου και θυμιάματα εύοσμα, ἀλλ᾽ οὖν καὶ δούλκιον ἐποίει ὁ κύριος Θεοφύλακτος ὁ πατριάρχης ἐπὶ τὸ μερος τοῦ εὐκτηρίου τοῦ Αγίου Θεοφυλάκτου, καὶ οἱ δεσπόται ἀπήλαυον τοῦ δουλκίου μετὰ τῶν μαγίστρων καὶ τῶν πραιποσίτων καὶ λοιπῶν, ὧν ἐκέλευσαν. ΚΕΧΑΛ. ΚΘ'. Όσα δεῖ παραφυλάττειν τῇ Κυριακῇ τῆς μέσης ἑβδομάδος τῶν νηστειῶν, ἡνίκα τὸ τίμιον καὶ ζωοποιόν ξύλον τοῦ σταυροῦ προσκυ νεῖται. Προέρχονται 5 ἐννύχιοι ἐν τῷ παλατίῳ οἵ τε πα τρίκιοι, πρωτοσπαθάριοί τε καὶ δομέστικοι καὶ οἱ τοποτηρηται καὶ οἱ οἰκειακοὶ ἅπαντες, καὶ ἀνοίγει τὸ παλάτιον τάχιον, καὶ εἰσέρχονται οἱ πατρίκιοι φοροῦντες τὰ σαγία αὐτῶν ἀπὸ σκαραμαγγίων, οἱ δὲ λοιποὶ ἀπὸ σκαραμαγγίων, καὶ διέρχονται διὰ τοῦ μεγάλου τρικλίνου, καὶ ἀπέρχονται ἐν τῷ ναῷ τῆς Παναγίας Θεοτόκου ἐν τῷ Φάρῳ, καὶ προσκυνή σαντες τὰ τίμια ξύλα, ἐξέρχονται πάλιν καὶ καθε έζονται ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ· καὶ τῆς ὥρας ἐγγιζούσης πρὸς τό εἰσελθεῖν αὐτοὺς ἐν τῷ παλατίῳ, εἰσέρχον ται δν τρόπον καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν κοινῶν ἡμερῶν, ἐν τῷ μεγάλῳ τρικλίνῳ τῆς προελεύσεως, καὶ ἡνίκα ἐγγίσῃ ἡ ὥρα καὶ στοιχηθῇ τὸ κλητώριον, γίνονται μίνσαι, καὶ ἐξελθὼν ὁ βασιλεὺς ἀκουμβίζει ἐπὶ τῆς τιμίας αὐτοῦ τραπέζης ἐν τῷ αὐτῷ τρικλίνῳ τῆς προελεύσεως. Ιστέον ὅτι ἐν τοῖς παλαιοῖς χρό νοις τῇ ἑορτῇ τοῦ Εὐαγγελισμου ἤλασσον οἱ ἀξιω ματικοί εἰς τὸ κονσιστώριον χλανίδια λευκά, καὶ ἡνίκα κατέλαβεν ὁ καιρὸς, ἐξήρχοντο οἱ δεσπό ται καὶ ἐδέχοντο αὐτοὺς οἱ πατρίκιοι εἰς τὸν ἀνόπου Ο δα, οὐχὶ δὲ ἔνδον τοῦ πορτικοῦ, εἰς τὸν αὐγουστία, καὶ εἰ μὲν οὐκ ἦν Κυριακή ἔπιπτον κάτω, προσκυνοῦντες τοὺς δεσπότας. καὶ οὕτως κατήρχοντο εἰς τὸ κονσιστώριον. Εἰ δὲ ἦν Κυριακή, οὐκ ἔπιπτον κάτω προσκυνοῦντες, ἀλλὰ μέχρι τῶν γονάτων ἐποίουν τὸ σέβας τῆς προσκυνήσεως. 4 οικονομείου 5 προσέρχονται τοῦ λογοθέτου τῶν οἰκεια κῶν, κυροῦ. ἑτέρου παλαιοῦ τακτικού, ἀξιώματα αξιώματα ἄρχοντες οι αξιωματικοί. ἄρχοντας. 120, οἵ τε ἀξιώ ματα έχοντες καὶ οἱ ἄλλοι πάντες άρχοντες, οι ρ. ἀξιώματα, στρατείας, 'Αξιωματι αξιωματικός 113, Τὰ ἀξιώματα τῶν σχολῶν καὶ ταγμάτων.Infra

τῶν διαβατικῶν εἰς τὸ παλάτιον. Ιστέον δὲ, ὅτι καὶ κηρία ἐκ τοῦ οἰκονομίου 6 λαμβάνουσιν οἵ τε μάγιστροι καὶ πραιπόσιτοι καὶ πατρίκιοι, ἐπὶ δὲ τοῦ κυρίου Θεοφυλάκτου και θυμιάματα εύοσμα, ἀλλ᾽ οὖν καὶ δούλκιον ἐποίει ὁ κύριος Θεοφύλακτος ὁ πατριάρχης ἐπὶ τὸ μερος τοῦ εὐκτηρίου τοῦ Αγίου Θεοφυλάκτου, καὶ οἱ δεσπόται ἀπήλαυον τοῦ δουλκίου μετὰ τῶν μαγίστρων καὶ τῶν πραιποσίτων καὶ λοιπῶν, ὧν ἐκέλευσαν. ΚΕΧΑΛ. ΚΘ'. Όσα δεῖ παραφυλάττειν τῇ Κυριακῇ τῆς μέσης ἑβδομάδος τῶν νηστειῶν, ἡνίκα τὸ τίμιον καὶ ζωοποιόν ξύλον τοῦ σταυροῦ προσκυ νεῖται. Προέρχονται 5 ἐννύχιοι ἐν τῷ παλατίῳ οἵ τε πα τρίκιοι, πρωτοσπαθάριοί τε καὶ δομέστικοι καὶ οἱ τοποτηρηται καὶ οἱ οἰκειακοὶ ἅπαντες, καὶ ἀνοίγει τὸ παλάτιον τάχιον, καὶ εἰσέρχονται οἱ πατρίκιοι φοροῦντες τὰ σαγία αὐτῶν ἀπὸ σκαραμαγγίων, οἱ δὲ λοιποὶ ἀπὸ σκαραμαγγίων, καὶ διέρχονται διὰ τοῦ μεγάλου τρικλίνου, καὶ ἀπέρχονται ἐν τῷ ναῷ τῆς Παναγίας Θεοτόκου ἐν τῷ Φάρῳ, καὶ προσκυνή σαντες τὰ τίμια ξύλα, ἐξέρχονται πάλιν καὶ καθε έζονται ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ· καὶ τῆς ὥρας ἐγγιζούσης πρὸς τό εἰσελθεῖν αὐτοὺς ἐν τῷ παλατίῳ, εἰσέρχον ται δν τρόπον καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν κοινῶν ἡμερῶν, ἐν τῷ μεγάλῳ τρικλίνῳ τῆς προελεύσεως, καὶ ἡνίκα ἐγγίσῃ ἡ ὥρα καὶ στοιχηθῇ τὸ κλητώριον, γίνονται μίνσαι, καὶ ἐξελθὼν ὁ βασιλεὺς ἀκουμβίζει ἐπὶ τῆς τιμίας αὐτοῦ τραπέζης ἐν τῷ αὐτῷ τρικλίνῳ τῆς προελεύσεως. Ιστέον ὅτι ἐν τοῖς παλαιοῖς χρό νοις τῇ ἑορτῇ τοῦ Εὐαγγελισμου ἤλασσον οἱ ἀξιω ματικοί εἰς τὸ κονσιστώριον χλανίδια λευκά, καὶ ἡνίκα κατέλαβεν ὁ καιρὸς, ἐξήρχοντο οἱ δεσπό ται καὶ ἐδέχοντο αὐτοὺς οἱ πατρίκιοι εἰς τὸν ἀνόπου Ο δα, οὐχὶ δὲ ἔνδον τοῦ πορτικοῦ, εἰς τὸν αὐγουστία, καὶ εἰ μὲν οὐκ ἦν Κυριακή ἔπιπτον κάτω, προσκυνοῦντες τοὺς δεσπότας. καὶ οὕτως κατήρχοντο εἰς τὸ κονσιστώριον. Εἰ δὲ ἦν Κυριακή, οὐκ ἔπιπτον κάτω προσκυνοῦντες, ἀλλὰ μέχρι τῶν γονάτων ἐποίουν τὸ σέβας τῆς προσκυνήσεως. 4 οικονομείου 5 προσέρχονται τοῦ λογοθέτου τῶν οἰκεια κῶν, κυροῦ. ἑτέρου παλαιοῦ τακτικού, ἀξιώματα αξιώματα ἄρχοντες οι αξιωματικοί. ἄρχοντας. 120, οἵ τε ἀξιώ ματα έχοντες καὶ οἱ ἄλλοι πάντες άρχοντες, οι ρ. ἀξιώματα, στρατείας, 'Αξιωματι αξιωματικός 113, Τὰ ἀξιώματα τῶν σχολῶν καὶ ταγμάτων.Infra

Όσα δεί παραφυλάττειν, εἰ τύχῃ ἡ ἑορτὴ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῇ Κυριακῇ τῆς μέσης εβδομάδος Α΄. Ιστέον δὴ καὶ τοῦτο, ὅτι, εἰ μὲν τύχῃ ἡ αὐτὴ σ ἡμέρα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῇ Κυριακῇ τῆς μέσης ἑβδομάδος τῶν νηστειῶν, τελεῖται οὕτως. Προέρχον ται ἅπαντες ἐννύχιοι ἐν τῷ παλατίῳ, καὶ ἀλλάσσου σιν οἱ μὲν πατρίκιοι χλανίδιὰ λευκά, ἔχοντα ταβλία ἀπὸ ὀξέων (ἐν γὰρ ταύτῃ τῇ ἑορτῇ οὐ φοροῦσι τὰ ὑποχρυσοκλάβων 1 ταβλίων χλανίδια), ὡσαύτως καὶ ἡ σύγκλητος ἅπασα ἀπὸ λευκῶν χλανιδίων, οἱ δὲ πραιπόσιτοι ἀλλάσσουσι μετὰ τοῦ κουβουκλείου, ὡς εἴθισται αὐτοῖς. ᾿Ανοίξαντος δὲ τοῦ παλατίου, τά χιον ἀπὸ κελεύσεως εἰσέρχονται ἅπαντες, καὶ διελ θόντες διὰ τοῦ χρυσοτρικλίνου, εἰσέρχονται εἰς τὸν ναὸν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τοῦ Φάρου, καὶ προσο κυνήσαντες τὰ τίμια ξύλα, ἐξέρχονται, καὶ εὐθέως ἀπὸ κελεύσεως δίδοται μεταστάσιμον. Μεσούσης δὲ τῆς δευτέρας ὥρας, ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς καὶ διέρ χεται διὰ τῆς δάφνης, ἅπτων ἐν τοῖς εὐκτηρίοις κηρούς, ὡς εἴθισται αὐτῷ, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ κοι τῶνι τοῦ αὐγουστέως, καὶ ὑπαλλάξας τὸ διβητήσιον αὐτοῦ, ἐκδέχεται τὸν καιρόν. Καὶ τοῦ καιροῦ κατα λαβόντος, δηλωθεὶς ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ τῆς κα ταστάσεως, εἰσελθὼν δηλοῖ τῷ βασιλεῖ. Καὶ πεπι βαλλόμενος ὁ βασιλεὺς τὴν χλανίδα αὐτοῦ, καθὼς ἡ συνήθεια ἔχει, ἐξέρχεται καὶ διέρχεται διὰ τοῦ αὐτ γουστέως, εἶθ᾽ οὕτως δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρο χόντων τοῦ κουβουκλείου, διέρχεται διὰ τοῦ στενοῦ τῆς χρυσῆς χειρὸς, καὶ ἀνέρχεται εἰς τὸν ὀνόποδα, καὶ σταντος αὐτοῦ ἐν τῇ πύλῃ τῇ χαλκῇ, δέχονται ( αὐτὸν ἐκεῖσε πατρίκιοι καὶ στρατηγοί, καὶ ἱσταται μέσον αὐτῶν ὁ τῆς καταστάσεως, καὶ πάντων προσε κυνησάντων, νεύει ὁ πραιπόσιτος ἀπὸ κελεύσεως τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ λέγει, «Κλεύσατε,» καὶ εἶθ᾽ οὕτως κατέρχονται οἱ αὐτοὶ ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, ἐνούμενοι τῇ συγκλήτῳ ἀπάσῃ. Ὁ δὲ βασιλεύς ἵσταται ὑποκάτω τοῦ καμελαυκίου ἐν τῷ πορφυρῷ λίθῳ, καὶ πεσόντων τῶν πατρικίων μετὰ τῆς συγκλήτου, νεύει ὁ πραιπόσιτος τῷ σιλεντιαρίῳ ἀπὸ κελεύσεως τῷ ἑστῶτι κάτω, κἀκεῖνος λέγει· «Κελεύσατε.» Β'. Καὶ δηριγευόμενος ὑπ᾽ αὐτῶν ὁ βασιλεὺς, διέρχεται διὰ τῶν ἐκσκουβίτων καὶ τῶν σχολῶν, καὶ εξέρχεται τὴν μεγάλην πύλην τῆς χαλκῆς, τὰ οἱ μέρη ίστανται ἔν ταῖς στάσεσιν αὐτῶν, σφραγίζοντα τὸν βασιλέα και μόνον, λέγουσι δὲ καὶ οἱ νοτάριοι τοὺς ἰάμβους. Καὶ εἰσελθὼν ὁ βασιλεὺς ἐν τῇ πύλη τοῦ ἁγίου φρέατος, ἅπτει κηροὺς καὶ εύχεται· ὁ δὲ πατριάρχης δέχεται τὸν βασιλέα εἰς τὴν πύλην τὴν εἰσάγουσαν ἀπὸ τοῦ ἁγίου φρέατος εἰς τὸν ναὸν, καὶ προσχυνήσαντες ἀλλήλους καὶ ἀσπασάμενοι, εἰσέρ χονταί εἰς τὸν ναόν. Ὁ δὲ βασιλεύς, ἅπτων κηρούς, εὔχεται ἔμπροσθεν τῶν ἁγίων θυρῶν, καὶ εὐξάμενος εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον, καὶ προσκυνήσας τὴν ἁγίαν τράπεζαν καὶ εὐξάμενος, ἐξέρχεται ἀπὸ * ή αὕτη * ὑπὸ χρυσοκλ.

Όσα δεί παραφυλάττειν, εἰ τύχῃ ἡ ἑορτὴ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῇ Κυριακῇ τῆς μέσης εβδομάδος Α΄. Ιστέον δὴ καὶ τοῦτο, ὅτι, εἰ μὲν τύχῃ ἡ αὐτὴ σ ἡμέρα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῇ Κυριακῇ τῆς μέσης ἑβδομάδος τῶν νηστειῶν, τελεῖται οὕτως. Προέρχον ται ἅπαντες ἐννύχιοι ἐν τῷ παλατίῳ, καὶ ἀλλάσσου σιν οἱ μὲν πατρίκιοι χλανίδιὰ λευκά, ἔχοντα ταβλία ἀπὸ ὀξέων (ἐν γὰρ ταύτῃ τῇ ἑορτῇ οὐ φοροῦσι τὰ ὑποχρυσοκλάβων 1 ταβλίων χλανίδια), ὡσαύτως καὶ ἡ σύγκλητος ἅπασα ἀπὸ λευκῶν χλανιδίων, οἱ δὲ πραιπόσιτοι ἀλλάσσουσι μετὰ τοῦ κουβουκλείου, ὡς εἴθισται αὐτοῖς. ᾿Ανοίξαντος δὲ τοῦ παλατίου, τά χιον ἀπὸ κελεύσεως εἰσέρχονται ἅπαντες, καὶ διελ θόντες διὰ τοῦ χρυσοτρικλίνου, εἰσέρχονται εἰς τὸν ναὸν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τοῦ Φάρου, καὶ προσο κυνήσαντες τὰ τίμια ξύλα, ἐξέρχονται, καὶ εὐθέως ἀπὸ κελεύσεως δίδοται μεταστάσιμον. Μεσούσης δὲ τῆς δευτέρας ὥρας, ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς καὶ διέρ χεται διὰ τῆς δάφνης, ἅπτων ἐν τοῖς εὐκτηρίοις κηρούς, ὡς εἴθισται αὐτῷ, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ κοι τῶνι τοῦ αὐγουστέως, καὶ ὑπαλλάξας τὸ διβητήσιον αὐτοῦ, ἐκδέχεται τὸν καιρόν. Καὶ τοῦ καιροῦ κατα λαβόντος, δηλωθεὶς ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ τῆς κα ταστάσεως, εἰσελθὼν δηλοῖ τῷ βασιλεῖ. Καὶ πεπι βαλλόμενος ὁ βασιλεὺς τὴν χλανίδα αὐτοῦ, καθὼς ἡ συνήθεια ἔχει, ἐξέρχεται καὶ διέρχεται διὰ τοῦ αὐτ γουστέως, εἶθ᾽ οὕτως δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρο χόντων τοῦ κουβουκλείου, διέρχεται διὰ τοῦ στενοῦ τῆς χρυσῆς χειρὸς, καὶ ἀνέρχεται εἰς τὸν ὀνόποδα, καὶ σταντος αὐτοῦ ἐν τῇ πύλῃ τῇ χαλκῇ, δέχονται ( αὐτὸν ἐκεῖσε πατρίκιοι καὶ στρατηγοί, καὶ ἱσταται μέσον αὐτῶν ὁ τῆς καταστάσεως, καὶ πάντων προσε κυνησάντων, νεύει ὁ πραιπόσιτος ἀπὸ κελεύσεως τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ λέγει, «Κλεύσατε,» καὶ εἶθ᾽ οὕτως κατέρχονται οἱ αὐτοὶ ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, ἐνούμενοι τῇ συγκλήτῳ ἀπάσῃ. Ὁ δὲ βασιλεύς ἵσταται ὑποκάτω τοῦ καμελαυκίου ἐν τῷ πορφυρῷ λίθῳ, καὶ πεσόντων τῶν πατρικίων μετὰ τῆς συγκλήτου, νεύει ὁ πραιπόσιτος τῷ σιλεντιαρίῳ ἀπὸ κελεύσεως τῷ ἑστῶτι κάτω, κἀκεῖνος λέγει· «Κελεύσατε.» Β'. Καὶ δηριγευόμενος ὑπ᾽ αὐτῶν ὁ βασιλεὺς, διέρχεται διὰ τῶν ἐκσκουβίτων καὶ τῶν σχολῶν, καὶ εξέρχεται τὴν μεγάλην πύλην τῆς χαλκῆς, τὰ οἱ μέρη ίστανται ἔν ταῖς στάσεσιν αὐτῶν, σφραγίζοντα τὸν βασιλέα και μόνον, λέγουσι δὲ καὶ οἱ νοτάριοι τοὺς ἰάμβους. Καὶ εἰσελθὼν ὁ βασιλεὺς ἐν τῇ πύλη τοῦ ἁγίου φρέατος, ἅπτει κηροὺς καὶ εύχεται· ὁ δὲ πατριάρχης δέχεται τὸν βασιλέα εἰς τὴν πύλην τὴν εἰσάγουσαν ἀπὸ τοῦ ἁγίου φρέατος εἰς τὸν ναὸν, καὶ προσχυνήσαντες ἀλλήλους καὶ ἀσπασάμενοι, εἰσέρ χονταί εἰς τὸν ναόν. Ὁ δὲ βασιλεύς, ἅπτων κηρούς, εὔχεται ἔμπροσθεν τῶν ἁγίων θυρῶν, καὶ εὐξάμενος εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον, καὶ προσκυνήσας τὴν ἁγίαν τράπεζαν καὶ εὐξάμενος, ἐξέρχεται ἀπὸ * ή αὕτη * ὑπὸ χρυσοκλ.

» 97 τοῦ βήματος καὶ διέρχεται διὰ τῆς σωλαίας. Μέλ. λοντι δὲ ἐξέρχεσθαι τὴν σωλαίαν, ἐπιδίδωσιν αὐτῷ ὁ πραιπόσιτος κηρίον λιτανίκιον, καὶ εὐθέως ἄρχον ται τὸ τροπάριον τῆς ἑορτῆς· Σήμερον τῆς σωτης ρίας ἡμῶν τὸ κεφάλαιον,» κρατοῦσι δὲ κηρία ἅπαν τες. Καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ πάντων ὁ βασιλεὺς, διέρχεται μέσον τοῦ ναοῦ καὶ ἐξέρχεται διὰ τῶν βασιλικῶν πυλῶν, διερχόμενος διὰ τε τοῦ νάρθηκος τοῦ λουτῆρος καὶ τοῦ ἀθύρα, ἐξέρχεται ἐν τῷ μιλίῳ, κἀκεῖθεν διέρχεται τὴν μέσην καὶ ἀνέρχεται ἐν τῷ φόρῳ, καὶ ἀπελθὼν μέχρι τοῦ κίονος, ἔνθα καθίδρυ ται ὁ ναὸς τοῦ ῾Αγίου Κωνσταντίνου, ἀνέρχεται τὰ ἔμπροσθεν γραφήλια τοῦ ναοῦ, καὶ ἵσταται ἐκεῖσε, ἐπακουμβίζων τῷ δεξιῷ μέρει τοῦ καγκέλλου. Ηνίκα δὲ μελλει ἀνέρχεσθαι τὰ αὐτὰ βάθρα, δίδωσι τῷ πραιποσίτῳ τὸ λιτανίκιον κηπίον. Οἱ δὲ πατρίκιοι καὶ ἡ σύγκλητος ἵστανται κάτω πλησίον τῶν κιόνων, ὁμοίως καὶ οἱ λοιποὶ τῶν ταγμάτων ἱσταντοι ἐν τῇ μέσῃ τοῦ φόρου ἔνθεν κακεῖσε. Οἱ δὲ πρωτ τοσπαθάριοι καὶ οἱ λοιποὶ βασιλικοὶ ἵστανται ἐκ δεξιῶν τοῦ βασιλέως ἐν τῇ μέσῃ τοῦ φόρου, ὡσαύτως καὶ ἐξ ἀριστερᾶς. πολιτείαν τοὺς πολιτευομένους τοῖς ἄρχουσι, ὁ δῆμος, οι πολιτευταί, οἱ ἀξιωματικοί, κόμης και που λιτευόμενος τῆς πόλεως ἡ βασιλεία καὶ ἡ πολιτεία. 525. πολι Γ΄. Καταλαβὼν δὲ ὁ πατριάρχης μετὰ τῆς λιτῆς, διέρχεται μέσον αὐτῶν, τὸ δὲ πολίτευμα ἵστα ται ἐν τῷ ἀριστερῷ μέρει τῆς προελεύσεως πρὸς τὸ σινᾶτον, τὰ δὲ ὀρφανὰ ἵστανται ἐν τῇ μέσῃ τῶν ἀξιωματικῶν. Καὶ τοῦ σταυροῦ μέλλοντος ἀνέρχε σθαι τὰ γραδήλια, ἔνθα ὁ βασιλεὺς ἵσταται, ἅπτει κηροὺς ὁ βασιλεὺς καὶ προσκυνεῖ τὸν σταυρὸν, καὶ αὖθις ἐπιδίδωσιν αὐτοὺς τῷ πραιποσίτῳ, καὶ αὐτὸς τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ πήγνυσιν αὐτὰ ἐν τοῖς μανουαλίοις τῆς λιτῆς. Ὁ δὲ σταυρὸς ἵσταται ἐν τῇ μέσῃ ὄπισθεν τοῦ βασιλέως πλησίον τῆς πύλης του ναοῦ, ὁ δὲ πατριάρχης ανέρχεται ἐν τῇ ἐκκλησία μετὰ τῶν κατὰ συνήθειαν συνερχομένων αὐτῷ· οἱ δὲ λοιποί κληρικοὶ ἵστανται κάτω εἰς τὸ κοινὸν τοῦ λαοῦ ἐξ ἀριστερᾶς τοῦ βασιλέως. Καὶ τελουμένης τῆς ἐκτενούς, ἅπτει ὁ βασιλεὺς κηροὺς καὶ προσ εύχεται, καὶ πάλιν ἐπιδίδωσιν αὐτὰ τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ πήγνυσιν αὐτὰ ἐν τοῖς τῆς λιτῆς μανουαλίοις. Ὁ δὲ βασιλεὺς κατέρ χεται διὰ τῶν βάθρων, καὶ λαμβάνει παρὰ τοῦ πραιποσίτου κηρίον λιτανίκιον καὶ διέρχεται, δηρι γευόμενος ὑπὸ τῶν προειρημένων απάντων, διὰ τοῦ ἀντιφόρου καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ ἐμβόλῳ πλη σίον τοῦ λαύσου, καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε ἀπέρχεται εἰς τὸν ναὸν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῶν Χαλκοπρα τείων, καὶ εἰσελθὼν ἐν τῷ νάρθηκι, καθέζεται προσ μένων τὸν πατριάρχην. Καταλαβόντος δὲ τοῦ παι 168: τὸ τῆς πόλεως λεύκωμα ἡ πολιτική τὸ πολίτευμα τοὺς ἀγοραίους αρκώθησαν ἔνδον τοῦ μεγίστου νεὼ ἀπὸ τῶν ἀγο ραίων καὶ τῆς βασιλείου αὐλῆς πεντακόσιοι. Φόρος,

» 97 τοῦ βήματος καὶ διέρχεται διὰ τῆς σωλαίας. Μέλ. λοντι δὲ ἐξέρχεσθαι τὴν σωλαίαν, ἐπιδίδωσιν αὐτῷ ὁ πραιπόσιτος κηρίον λιτανίκιον, καὶ εὐθέως ἄρχον ται τὸ τροπάριον τῆς ἑορτῆς· Σήμερον τῆς σωτης ρίας ἡμῶν τὸ κεφάλαιον,» κρατοῦσι δὲ κηρία ἅπαν τες. Καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ πάντων ὁ βασιλεὺς, διέρχεται μέσον τοῦ ναοῦ καὶ ἐξέρχεται διὰ τῶν βασιλικῶν πυλῶν, διερχόμενος διὰ τε τοῦ νάρθηκος τοῦ λουτῆρος καὶ τοῦ ἀθύρα, ἐξέρχεται ἐν τῷ μιλίῳ, κἀκεῖθεν διέρχεται τὴν μέσην καὶ ἀνέρχεται ἐν τῷ φόρῳ, καὶ ἀπελθὼν μέχρι τοῦ κίονος, ἔνθα καθίδρυ ται ὁ ναὸς τοῦ ῾Αγίου Κωνσταντίνου, ἀνέρχεται τὰ ἔμπροσθεν γραφήλια τοῦ ναοῦ, καὶ ἵσταται ἐκεῖσε, ἐπακουμβίζων τῷ δεξιῷ μέρει τοῦ καγκέλλου. Ηνίκα δὲ μελλει ἀνέρχεσθαι τὰ αὐτὰ βάθρα, δίδωσι τῷ πραιποσίτῳ τὸ λιτανίκιον κηπίον. Οἱ δὲ πατρίκιοι καὶ ἡ σύγκλητος ἵστανται κάτω πλησίον τῶν κιόνων, ὁμοίως καὶ οἱ λοιποὶ τῶν ταγμάτων ἱσταντοι ἐν τῇ μέσῃ τοῦ φόρου ἔνθεν κακεῖσε. Οἱ δὲ πρωτ τοσπαθάριοι καὶ οἱ λοιποὶ βασιλικοὶ ἵστανται ἐκ δεξιῶν τοῦ βασιλέως ἐν τῇ μέσῃ τοῦ φόρου, ὡσαύτως καὶ ἐξ ἀριστερᾶς. πολιτείαν τοὺς πολιτευομένους τοῖς ἄρχουσι, ὁ δῆμος, οι πολιτευταί, οἱ ἀξιωματικοί, κόμης και που λιτευόμενος τῆς πόλεως ἡ βασιλεία καὶ ἡ πολιτεία. 525. πολι Γ΄. Καταλαβὼν δὲ ὁ πατριάρχης μετὰ τῆς λιτῆς, διέρχεται μέσον αὐτῶν, τὸ δὲ πολίτευμα ἵστα ται ἐν τῷ ἀριστερῷ μέρει τῆς προελεύσεως πρὸς τὸ σινᾶτον, τὰ δὲ ὀρφανὰ ἵστανται ἐν τῇ μέσῃ τῶν ἀξιωματικῶν. Καὶ τοῦ σταυροῦ μέλλοντος ἀνέρχε σθαι τὰ γραδήλια, ἔνθα ὁ βασιλεὺς ἵσταται, ἅπτει κηροὺς ὁ βασιλεὺς καὶ προσκυνεῖ τὸν σταυρὸν, καὶ αὖθις ἐπιδίδωσιν αὐτοὺς τῷ πραιποσίτῳ, καὶ αὐτὸς τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ πήγνυσιν αὐτὰ ἐν τοῖς μανουαλίοις τῆς λιτῆς. Ὁ δὲ σταυρὸς ἵσταται ἐν τῇ μέσῃ ὄπισθεν τοῦ βασιλέως πλησίον τῆς πύλης του ναοῦ, ὁ δὲ πατριάρχης ανέρχεται ἐν τῇ ἐκκλησία μετὰ τῶν κατὰ συνήθειαν συνερχομένων αὐτῷ· οἱ δὲ λοιποί κληρικοὶ ἵστανται κάτω εἰς τὸ κοινὸν τοῦ λαοῦ ἐξ ἀριστερᾶς τοῦ βασιλέως. Καὶ τελουμένης τῆς ἐκτενούς, ἅπτει ὁ βασιλεὺς κηροὺς καὶ προσ εύχεται, καὶ πάλιν ἐπιδίδωσιν αὐτὰ τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ πήγνυσιν αὐτὰ ἐν τοῖς τῆς λιτῆς μανουαλίοις. Ὁ δὲ βασιλεὺς κατέρ χεται διὰ τῶν βάθρων, καὶ λαμβάνει παρὰ τοῦ πραιποσίτου κηρίον λιτανίκιον καὶ διέρχεται, δηρι γευόμενος ὑπὸ τῶν προειρημένων απάντων, διὰ τοῦ ἀντιφόρου καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ ἐμβόλῳ πλη σίον τοῦ λαύσου, καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε ἀπέρχεται εἰς τὸν ναὸν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῶν Χαλκοπρα τείων, καὶ εἰσελθὼν ἐν τῷ νάρθηκι, καθέζεται προσ μένων τὸν πατριάρχην. Καταλαβόντος δὲ τοῦ παι 168: τὸ τῆς πόλεως λεύκωμα ἡ πολιτική τὸ πολίτευμα τοὺς ἀγοραίους αρκώθησαν ἔνδον τοῦ μεγίστου νεὼ ἀπὸ τῶν ἀγο ραίων καὶ τῆς βασιλείου αὐλῆς πεντακόσιοι. Φόρος,

» 97 τοῦ βήματος καὶ διέρχεται διὰ τῆς σωλαίας. Μέλ. λοντι δὲ ἐξέρχεσθαι τὴν σωλαίαν, ἐπιδίδωσιν αὐτῷ ὁ πραιπόσιτος κηρίον λιτανίκιον, καὶ εὐθέως ἄρχον ται τὸ τροπάριον τῆς ἑορτῆς· Σήμερον τῆς σωτης ρίας ἡμῶν τὸ κεφάλαιον,» κρατοῦσι δὲ κηρία ἅπαν τες. Καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ πάντων ὁ βασιλεὺς, διέρχεται μέσον τοῦ ναοῦ καὶ ἐξέρχεται διὰ τῶν βασιλικῶν πυλῶν, διερχόμενος διὰ τε τοῦ νάρθηκος τοῦ λουτῆρος καὶ τοῦ ἀθύρα, ἐξέρχεται ἐν τῷ μιλίῳ, κἀκεῖθεν διέρχεται τὴν μέσην καὶ ἀνέρχεται ἐν τῷ φόρῳ, καὶ ἀπελθὼν μέχρι τοῦ κίονος, ἔνθα καθίδρυ ται ὁ ναὸς τοῦ ῾Αγίου Κωνσταντίνου, ἀνέρχεται τὰ ἔμπροσθεν γραφήλια τοῦ ναοῦ, καὶ ἵσταται ἐκεῖσε, ἐπακουμβίζων τῷ δεξιῷ μέρει τοῦ καγκέλλου. Ηνίκα δὲ μελλει ἀνέρχεσθαι τὰ αὐτὰ βάθρα, δίδωσι τῷ πραιποσίτῳ τὸ λιτανίκιον κηπίον. Οἱ δὲ πατρίκιοι καὶ ἡ σύγκλητος ἵστανται κάτω πλησίον τῶν κιόνων, ὁμοίως καὶ οἱ λοιποὶ τῶν ταγμάτων ἱσταντοι ἐν τῇ μέσῃ τοῦ φόρου ἔνθεν κακεῖσε. Οἱ δὲ πρωτ τοσπαθάριοι καὶ οἱ λοιποὶ βασιλικοὶ ἵστανται ἐκ δεξιῶν τοῦ βασιλέως ἐν τῇ μέσῃ τοῦ φόρου, ὡσαύτως καὶ ἐξ ἀριστερᾶς. πολιτείαν τοὺς πολιτευομένους τοῖς ἄρχουσι, ὁ δῆμος, οι πολιτευταί, οἱ ἀξιωματικοί, κόμης και που λιτευόμενος τῆς πόλεως ἡ βασιλεία καὶ ἡ πολιτεία. 525. πολι Γ΄. Καταλαβὼν δὲ ὁ πατριάρχης μετὰ τῆς λιτῆς, διέρχεται μέσον αὐτῶν, τὸ δὲ πολίτευμα ἵστα ται ἐν τῷ ἀριστερῷ μέρει τῆς προελεύσεως πρὸς τὸ σινᾶτον, τὰ δὲ ὀρφανὰ ἵστανται ἐν τῇ μέσῃ τῶν ἀξιωματικῶν. Καὶ τοῦ σταυροῦ μέλλοντος ἀνέρχε σθαι τὰ γραδήλια, ἔνθα ὁ βασιλεὺς ἵσταται, ἅπτει κηροὺς ὁ βασιλεὺς καὶ προσκυνεῖ τὸν σταυρὸν, καὶ αὖθις ἐπιδίδωσιν αὐτοὺς τῷ πραιποσίτῳ, καὶ αὐτὸς τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ πήγνυσιν αὐτὰ ἐν τοῖς μανουαλίοις τῆς λιτῆς. Ὁ δὲ σταυρὸς ἵσταται ἐν τῇ μέσῃ ὄπισθεν τοῦ βασιλέως πλησίον τῆς πύλης του ναοῦ, ὁ δὲ πατριάρχης ανέρχεται ἐν τῇ ἐκκλησία μετὰ τῶν κατὰ συνήθειαν συνερχομένων αὐτῷ· οἱ δὲ λοιποί κληρικοὶ ἵστανται κάτω εἰς τὸ κοινὸν τοῦ λαοῦ ἐξ ἀριστερᾶς τοῦ βασιλέως. Καὶ τελουμένης τῆς ἐκτενούς, ἅπτει ὁ βασιλεὺς κηροὺς καὶ προσ εύχεται, καὶ πάλιν ἐπιδίδωσιν αὐτὰ τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ πήγνυσιν αὐτὰ ἐν τοῖς τῆς λιτῆς μανουαλίοις. Ὁ δὲ βασιλεὺς κατέρ χεται διὰ τῶν βάθρων, καὶ λαμβάνει παρὰ τοῦ πραιποσίτου κηρίον λιτανίκιον καὶ διέρχεται, δηρι γευόμενος ὑπὸ τῶν προειρημένων απάντων, διὰ τοῦ ἀντιφόρου καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ ἐμβόλῳ πλη σίον τοῦ λαύσου, καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε ἀπέρχεται εἰς τὸν ναὸν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῶν Χαλκοπρα τείων, καὶ εἰσελθὼν ἐν τῷ νάρθηκι, καθέζεται προσ μένων τὸν πατριάρχην. Καταλαβόντος δὲ τοῦ παι 168: τὸ τῆς πόλεως λεύκωμα ἡ πολιτική τὸ πολίτευμα τοὺς ἀγοραίους αρκώθησαν ἔνδον τοῦ μεγίστου νεὼ ἀπὸ τῶν ἀγο ραίων καὶ τῆς βασιλείου αὐλῆς πεντακόσιοι. Φόρος,

τριάρχου μετὰ τῆς λιτῆς, τὸ μὲν πολίτευμα καὶ τὸ κοινὸν τοῦ κλήρου εισέρχεται διὰ τῆς δεξιᾶς πύλης τῶν βασιλικῶν πυλῶν, τὰ δὲ ὀρφανὰ καὶ οἱ μητρο πολῖται καὶ οἱ ἐπίσκοποι διέρχονται ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως, προσκυνοῦντες αὐτὸν 8, καὶ εἰσο έρχονται ἐν τῷ ναῷ διὰ τῶν βασιλικῶν πυλῶν. Καταλαβόντος δὲ τοῦ πατριάρχου ἀνίσταται ὁ βασιλεὺς, καὶ προσκυνήσαντες ἀλλήλους καὶ ἀσπασάμενοι ἀπέρχονται καὶ ἵστανται ἔμπροσθεν τῶν βασιλικῶν πυλῶν· Καὶ ὁ μὲν πατριάρχης ἐκτελεῖ τὴν εὐχὴν τῆς εἰσόδου, ὁ δὲ βασιλεὺς, λαοὼν παρὰ τοῦ πραιποσίτου κηρούς, εὔχεται καὶ πάλιν ἐπιδίδωσιν αὐτοὺς τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος τῷ τῆς καταστά στως. Α΄. Τοῦ δὲ πατριάρχου τὴν εὐχὴν τελέσαντος, προσκυνεῖ ὁ βασιλεὺς τὸν τίμιον σταυρὸν καὶ τὸ ἄχραντον Εὐαγγέλιον, καὶ κρατήσαντες ἀλλήλων τὰς χεῖρας, διέρχονται μέσον τοῦ ναοῦ καὶ εἰσέρχονται ἐν τῇ σωλαίᾳ, καὶ ἀπέρχονται μέχρι τῶν ἁγίων θυ ρῶν. Απτων δὲ κἀκεῖσε κηρούς καὶ εὐξάμενος, ἐπιδίδωσιν αὐτοὺς τῷ πραιποσίτῳ, καὶ εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον, καὶ προσκυνήσας τὴν ἁγίαν τράπεζαν καὶ λαβὼν ἀποκόμβιον παρὰ τοῦ πραι ποσίτου, τίθησιν αὐτὸ ἐν τῇ ἁγίᾳ τραπέζῃ, καὶ διὰ τῆς πλαγίας τοῦ ἀριστεροῦ μέρους ἐξελθών, εἰσέρ χεται εἰς τὴν ῾Αγίαν Σορὸν, καὶ στὰς ἔμπροσθεν τῶν ἁγίων θυρῶν, ἅπτει κηροὺς, καὶ εὐξάμενος εἰσέρχε ται εἰς τὸ θυσιαστήριον, καὶ προσκυνήσας τὴν ἁγίαν τράπεζαν, τίθησιν ἐπ᾿ αὐτῇ ἀποκόμβιον, καὶ θυ μιάσας αὐτὴν κυκλόθεν, ἐξέρχεται. Ὡσαύτως καὶ ἐν τῷ ἐξ ἀριστερᾶς ὄντι εὐκτηρίῳ εὐξάμενος, τίθης σιν ἀποκόμβιον ἐν τῇ ἁγίᾳ τραπέζῃ, καὶ ἐξέρχεται καὶ ἀνέρχεται διὰ τῆς ξυλίνης σκάλας ἐν τοῖς κατ ηχουμενίοις, κἀκεῖσε τελεῖ τὴν θείαν λειτουργίαν. Καὶ ἐν τῷ καιρῷ τῆς θείας κοινωνίας κατέρχονται δύο σιλεντιάριοι, καὶ προσκαλοῦνται ἢ τὸν πατριάρ χην, καὶ ἀνελθὼν δίδωσι σῷ βασιλεῖ τοῦ ἁγίου σώμα τος καὶ τοῦ τιμίου αἵματος. Καὶ κοινωνήσας ὁ βασι λεὺς εἰσέρχεται εἰς τὸ μητατώριον, καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ τῆς καταστάσεως παρὰ τοῦ πραιποσίτου, προσ καλεῖται πάντας τοὺς τῆς συγκλήτου, καὶ κοινωνοῦ σιν ἐκ τῶν τοῦ πατριάρχου χειρῶν. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς ἐκ τοῦ μητατωρίου, καὶ προσο δ κυνήσαντες ἀμφότεροι αλλήλους ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, ὁ μὲν πατριάρχης κατέρχεται ἐκτε λέσαι τὴν θείαν λειτουργίαν, ὁ δε βασιλεὺς ὑπαλλάσ σει σκαραμάγγιον χρυσόκλαβον καὶ σπαθίον σιάλιθον, ἠμφιεσμένον ἀπὸ μαργάρων, οἱ δὲ πατρίκιοι καὶ οἱ ἄρχοντες τοῦ κουβουκλείου σαγία αληθινά. Καὶ τῆς θείας λειτουργίας τελεσθείσης, ἀνέρχεται ὁ πατριάρχης, καὶ προσκυνήσαντες ἀλλήλους ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, ἐπιδίδωσι τῷ βασιλεῖ εὐλογίας, ὁ δὲ βασιλεὺς ἐπιδίδωσιν αὐτῷ ἀποκόμβιον, ὁ δὲ πατριάρχης τῷ βασιλεῖ ἀλειπτά. Ε΄. Καὶ στεφθεὶς ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τοῦ πατριάρχου, κατέρχεται διὰ τῆς ξυλίνης σκάλας τοῦ γυναικίτου τοῦ ἀριστεροῦ μέρους, καὶ κατελθὼν τὰ γραδήλια τῆς κόγχης ἐν τῷ διδασκαλείῳ, καὶ πρὸς τὴν ἐξω άγουσαν ἐπὶ τὸν ἔμβολον πύλην ἐξελθών, ἱππεύει ἐκεῖσε, ὡσαύτως καὶ οἱ πραιπόσιτοι καὶ οἱ ὀστιά ριοι καὶ οἱ λοιποὶ πάντες. Ὁ δὲ τῆς καταστάσεως, φορῶν σαγίον ἀληθινόν, δηριγεύει ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως πεζός, καὶ ἔμπροσθεν αὐτοῦ σιλεντιάριοι τέτταρες 10, φοροῦντες σαγια ἀληθινά, βαστάζοντες * αὐτῷ * προσκαλούνται Β., προσκαλούν προσκαλοῦντες Το τέτταρες Β., δ., δύο

τριάρχου μετὰ τῆς λιτῆς, τὸ μὲν πολίτευμα καὶ τὸ κοινὸν τοῦ κλήρου εισέρχεται διὰ τῆς δεξιᾶς πύλης τῶν βασιλικῶν πυλῶν, τὰ δὲ ὀρφανὰ καὶ οἱ μητρο πολῖται καὶ οἱ ἐπίσκοποι διέρχονται ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως, προσκυνοῦντες αὐτὸν 8, καὶ εἰσο έρχονται ἐν τῷ ναῷ διὰ τῶν βασιλικῶν πυλῶν. Καταλαβόντος δὲ τοῦ πατριάρχου ἀνίσταται ὁ βασιλεὺς, καὶ προσκυνήσαντες ἀλλήλους καὶ ἀσπασάμενοι ἀπέρχονται καὶ ἵστανται ἔμπροσθεν τῶν βασιλικῶν πυλῶν· Καὶ ὁ μὲν πατριάρχης ἐκτελεῖ τὴν εὐχὴν τῆς εἰσόδου, ὁ δὲ βασιλεὺς, λαοὼν παρὰ τοῦ πραιποσίτου κηρούς, εὔχεται καὶ πάλιν ἐπιδίδωσιν αὐτοὺς τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος τῷ τῆς καταστά στως. Α΄. Τοῦ δὲ πατριάρχου τὴν εὐχὴν τελέσαντος, προσκυνεῖ ὁ βασιλεὺς τὸν τίμιον σταυρὸν καὶ τὸ ἄχραντον Εὐαγγέλιον, καὶ κρατήσαντες ἀλλήλων τὰς χεῖρας, διέρχονται μέσον τοῦ ναοῦ καὶ εἰσέρχονται ἐν τῇ σωλαίᾳ, καὶ ἀπέρχονται μέχρι τῶν ἁγίων θυ ρῶν. Απτων δὲ κἀκεῖσε κηρούς καὶ εὐξάμενος, ἐπιδίδωσιν αὐτοὺς τῷ πραιποσίτῳ, καὶ εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον, καὶ προσκυνήσας τὴν ἁγίαν τράπεζαν καὶ λαβὼν ἀποκόμβιον παρὰ τοῦ πραι ποσίτου, τίθησιν αὐτὸ ἐν τῇ ἁγίᾳ τραπέζῃ, καὶ διὰ τῆς πλαγίας τοῦ ἀριστεροῦ μέρους ἐξελθών, εἰσέρ χεται εἰς τὴν ῾Αγίαν Σορὸν, καὶ στὰς ἔμπροσθεν τῶν ἁγίων θυρῶν, ἅπτει κηροὺς, καὶ εὐξάμενος εἰσέρχε ται εἰς τὸ θυσιαστήριον, καὶ προσκυνήσας τὴν ἁγίαν τράπεζαν, τίθησιν ἐπ᾿ αὐτῇ ἀποκόμβιον, καὶ θυ μιάσας αὐτὴν κυκλόθεν, ἐξέρχεται. Ὡσαύτως καὶ ἐν τῷ ἐξ ἀριστερᾶς ὄντι εὐκτηρίῳ εὐξάμενος, τίθης σιν ἀποκόμβιον ἐν τῇ ἁγίᾳ τραπέζῃ, καὶ ἐξέρχεται καὶ ἀνέρχεται διὰ τῆς ξυλίνης σκάλας ἐν τοῖς κατ ηχουμενίοις, κἀκεῖσε τελεῖ τὴν θείαν λειτουργίαν. Καὶ ἐν τῷ καιρῷ τῆς θείας κοινωνίας κατέρχονται δύο σιλεντιάριοι, καὶ προσκαλοῦνται ἢ τὸν πατριάρ χην, καὶ ἀνελθὼν δίδωσι σῷ βασιλεῖ τοῦ ἁγίου σώμα τος καὶ τοῦ τιμίου αἵματος. Καὶ κοινωνήσας ὁ βασι λεὺς εἰσέρχεται εἰς τὸ μητατώριον, καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ τῆς καταστάσεως παρὰ τοῦ πραιποσίτου, προσ καλεῖται πάντας τοὺς τῆς συγκλήτου, καὶ κοινωνοῦ σιν ἐκ τῶν τοῦ πατριάρχου χειρῶν. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς ἐκ τοῦ μητατωρίου, καὶ προσο δ κυνήσαντες ἀμφότεροι αλλήλους ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, ὁ μὲν πατριάρχης κατέρχεται ἐκτε λέσαι τὴν θείαν λειτουργίαν, ὁ δε βασιλεὺς ὑπαλλάσ σει σκαραμάγγιον χρυσόκλαβον καὶ σπαθίον σιάλιθον, ἠμφιεσμένον ἀπὸ μαργάρων, οἱ δὲ πατρίκιοι καὶ οἱ ἄρχοντες τοῦ κουβουκλείου σαγία αληθινά. Καὶ τῆς θείας λειτουργίας τελεσθείσης, ἀνέρχεται ὁ πατριάρχης, καὶ προσκυνήσαντες ἀλλήλους ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, ἐπιδίδωσι τῷ βασιλεῖ εὐλογίας, ὁ δὲ βασιλεὺς ἐπιδίδωσιν αὐτῷ ἀποκόμβιον, ὁ δὲ πατριάρχης τῷ βασιλεῖ ἀλειπτά. Ε΄. Καὶ στεφθεὶς ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τοῦ πατριάρχου, κατέρχεται διὰ τῆς ξυλίνης σκάλας τοῦ γυναικίτου τοῦ ἀριστεροῦ μέρους, καὶ κατελθὼν τὰ γραδήλια τῆς κόγχης ἐν τῷ διδασκαλείῳ, καὶ πρὸς τὴν ἐξω άγουσαν ἐπὶ τὸν ἔμβολον πύλην ἐξελθών, ἱππεύει ἐκεῖσε, ὡσαύτως καὶ οἱ πραιπόσιτοι καὶ οἱ ὀστιά ριοι καὶ οἱ λοιποὶ πάντες. Ὁ δὲ τῆς καταστάσεως, φορῶν σαγίον ἀληθινόν, δηριγεύει ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως πεζός, καὶ ἔμπροσθεν αὐτοῦ σιλεντιάριοι τέτταρες 10, φοροῦντες σαγια ἀληθινά, βαστάζοντες * αὐτῷ * προσκαλούνται Β., προσκαλούν προσκαλοῦντες Το τέτταρες Β., δ., δύο

τριάρχου μετὰ τῆς λιτῆς, τὸ μὲν πολίτευμα καὶ τὸ κοινὸν τοῦ κλήρου εισέρχεται διὰ τῆς δεξιᾶς πύλης τῶν βασιλικῶν πυλῶν, τὰ δὲ ὀρφανὰ καὶ οἱ μητρο πολῖται καὶ οἱ ἐπίσκοποι διέρχονται ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως, προσκυνοῦντες αὐτὸν 8, καὶ εἰσο έρχονται ἐν τῷ ναῷ διὰ τῶν βασιλικῶν πυλῶν. Καταλαβόντος δὲ τοῦ πατριάρχου ἀνίσταται ὁ βασιλεὺς, καὶ προσκυνήσαντες ἀλλήλους καὶ ἀσπασάμενοι ἀπέρχονται καὶ ἵστανται ἔμπροσθεν τῶν βασιλικῶν πυλῶν· Καὶ ὁ μὲν πατριάρχης ἐκτελεῖ τὴν εὐχὴν τῆς εἰσόδου, ὁ δὲ βασιλεὺς, λαοὼν παρὰ τοῦ πραιποσίτου κηρούς, εὔχεται καὶ πάλιν ἐπιδίδωσιν αὐτοὺς τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος τῷ τῆς καταστά στως. Α΄. Τοῦ δὲ πατριάρχου τὴν εὐχὴν τελέσαντος, προσκυνεῖ ὁ βασιλεὺς τὸν τίμιον σταυρὸν καὶ τὸ ἄχραντον Εὐαγγέλιον, καὶ κρατήσαντες ἀλλήλων τὰς χεῖρας, διέρχονται μέσον τοῦ ναοῦ καὶ εἰσέρχονται ἐν τῇ σωλαίᾳ, καὶ ἀπέρχονται μέχρι τῶν ἁγίων θυ ρῶν. Απτων δὲ κἀκεῖσε κηρούς καὶ εὐξάμενος, ἐπιδίδωσιν αὐτοὺς τῷ πραιποσίτῳ, καὶ εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον, καὶ προσκυνήσας τὴν ἁγίαν τράπεζαν καὶ λαβὼν ἀποκόμβιον παρὰ τοῦ πραι ποσίτου, τίθησιν αὐτὸ ἐν τῇ ἁγίᾳ τραπέζῃ, καὶ διὰ τῆς πλαγίας τοῦ ἀριστεροῦ μέρους ἐξελθών, εἰσέρ χεται εἰς τὴν ῾Αγίαν Σορὸν, καὶ στὰς ἔμπροσθεν τῶν ἁγίων θυρῶν, ἅπτει κηροὺς, καὶ εὐξάμενος εἰσέρχε ται εἰς τὸ θυσιαστήριον, καὶ προσκυνήσας τὴν ἁγίαν τράπεζαν, τίθησιν ἐπ᾿ αὐτῇ ἀποκόμβιον, καὶ θυ μιάσας αὐτὴν κυκλόθεν, ἐξέρχεται. Ὡσαύτως καὶ ἐν τῷ ἐξ ἀριστερᾶς ὄντι εὐκτηρίῳ εὐξάμενος, τίθης σιν ἀποκόμβιον ἐν τῇ ἁγίᾳ τραπέζῃ, καὶ ἐξέρχεται καὶ ἀνέρχεται διὰ τῆς ξυλίνης σκάλας ἐν τοῖς κατ ηχουμενίοις, κἀκεῖσε τελεῖ τὴν θείαν λειτουργίαν. Καὶ ἐν τῷ καιρῷ τῆς θείας κοινωνίας κατέρχονται δύο σιλεντιάριοι, καὶ προσκαλοῦνται ἢ τὸν πατριάρ χην, καὶ ἀνελθὼν δίδωσι σῷ βασιλεῖ τοῦ ἁγίου σώμα τος καὶ τοῦ τιμίου αἵματος. Καὶ κοινωνήσας ὁ βασι λεὺς εἰσέρχεται εἰς τὸ μητατώριον, καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ τῆς καταστάσεως παρὰ τοῦ πραιποσίτου, προσ καλεῖται πάντας τοὺς τῆς συγκλήτου, καὶ κοινωνοῦ σιν ἐκ τῶν τοῦ πατριάρχου χειρῶν. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς ἐκ τοῦ μητατωρίου, καὶ προσο δ κυνήσαντες ἀμφότεροι αλλήλους ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, ὁ μὲν πατριάρχης κατέρχεται ἐκτε λέσαι τὴν θείαν λειτουργίαν, ὁ δε βασιλεὺς ὑπαλλάσ σει σκαραμάγγιον χρυσόκλαβον καὶ σπαθίον σιάλιθον, ἠμφιεσμένον ἀπὸ μαργάρων, οἱ δὲ πατρίκιοι καὶ οἱ ἄρχοντες τοῦ κουβουκλείου σαγία αληθινά. Καὶ τῆς θείας λειτουργίας τελεσθείσης, ἀνέρχεται ὁ πατριάρχης, καὶ προσκυνήσαντες ἀλλήλους ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης, ἐπιδίδωσι τῷ βασιλεῖ εὐλογίας, ὁ δὲ βασιλεὺς ἐπιδίδωσιν αὐτῷ ἀποκόμβιον, ὁ δὲ πατριάρχης τῷ βασιλεῖ ἀλειπτά. Ε΄. Καὶ στεφθεὶς ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τοῦ πατριάρχου, κατέρχεται διὰ τῆς ξυλίνης σκάλας τοῦ γυναικίτου τοῦ ἀριστεροῦ μέρους, καὶ κατελθὼν τὰ γραδήλια τῆς κόγχης ἐν τῷ διδασκαλείῳ, καὶ πρὸς τὴν ἐξω άγουσαν ἐπὶ τὸν ἔμβολον πύλην ἐξελθών, ἱππεύει ἐκεῖσε, ὡσαύτως καὶ οἱ πραιπόσιτοι καὶ οἱ ὀστιά ριοι καὶ οἱ λοιποὶ πάντες. Ὁ δὲ τῆς καταστάσεως, φορῶν σαγίον ἀληθινόν, δηριγεύει ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως πεζός, καὶ ἔμπροσθεν αὐτοῦ σιλεντιάριοι τέτταρες 10, φοροῦντες σαγια ἀληθινά, βαστάζοντες * αὐτῷ * προσκαλούνται Β., προσκαλούν προσκαλοῦντες Το τέτταρες Β., δ., δύο

& βεργία χρυσά διάλιθα. Καὶ καταλαβόντος τοῦ βασι δ λέως ἐν τῷ μιλίῳ, δέχονται αὐτὸν οἱ τοῦ μέρους τῶν Βενέτων, λέγοντες τὰ κατὰ συνήθειαν αὐτοῖς ἄκτα· ὁ δὲ δήμαρχος, κρατούμενος ὑπὸ τοῦ τῆς καταστάσεως, ἀπέρχεται πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ ἀσπασάμενος τοὺς πόδας αὐτοῦ, ἐπιδίδωσιν αὐτῷ λιβελλάριον. Καὶ τε λέσαντος τοῦ μέρους τὰ κατὰ συνήθειαν, διέρχεται ὁ βασιλεὺς μικρὸν, καὶ δέχονται αὐτὸν οἱ τοῦ περα τικοῦ δήμου τῶν Πρασίνων, καὶ αὐτοὶ τὰ ὅμοια τε λέσαντές, ἐπιδιδόντος καὶ τοῦ δημοκράτου λιβελλά ριον τῷ βασιλεῖ, διέρχεται, καὶ δέχονται αὐτὸν εἰς τὸν αὐγουστέα οἱ τοῦ μέρους τῶν Πρασίνων, καὶ αὐτῶν τὰ ὅμοια ποιησάννων, διέρχεται ἀπ' αὐτῶν ὁ βασιλεὺς, καὶ δέχεται αὐτὸν ἐν τῇ χαλκῇ ὁ δημο κράτης τῶν Βενέτων, ἤγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν μετὰ τοῦ περατικοῦ αὐτοῦ δήμου. Τελέσαντες δὲ καὶ οὐτοὶ πάντα, αὐλοῦντος καὶ τοῦ ὀργάνου ὡς καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν τριῶν δοχῶν, διέρχεται διὰ τῶν κορτινῶν ς'. Χρὴ δὲ εἰδέναι, ὅτι, ἡνίκα μέλλει δέξασθαι ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν τὸν βασιλέα, πεζεύουσιν ἅπαντες, καὶ μένει ἔφιππος μόνος 11 ὁ βασιλεὺς, καὶ ἀπὸ τῆς χαλκῆς, δηριγευόμενος ὑπὸ πάντων αὐτῶν, ἀπέρχεται μέχρι τοῦ Κυρίου, καὶ μένει ἐκεῖσε ἡ «» σύγκλητος ἔμπροσθεν τῶν τριῶν πυλῶν τοῦ κονσι στωρίου, ὑπερευχομένη τὸν βασιλέα· «Εἰς πολλούς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους·» οἱ δὲ πατρίκιοι καὶ στρατο ηγοί μένουσιν ἔξω τῆς πύλης τοῦ Κυρίου, ὑπερ ευχόμενοι καὶ αὐτοὶ τὸν βασιλέα. Τοῦ δὲ βασιλέως εἰσελθόντος ἔνδον τῆς πύλης, ἀσφαλίζουσιν οἱ κου βικουλάριοι την πύλην, ὑπερευχόμενοι καὶ αὐτοί «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους. Καὶ λαβὼν ὁ πραιπόσιτος τὸ στέμμα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς τοῦ βασι λέως, εἰσέρχεται ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ ναῷ τοῦ Κυρίου, καὶ λαβὼν κηροὺς καὶ εὐξάμενος, ἐπιδίδωσιν αὐτοὺς τῷ πραιποσίτῳ, διέρχεται διὰ τῶν διαβατικῶν τοῦ Κυρίου, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ τρικόγχῳ. Εἶθ' οὕτως διέρχεται τὰ διαβατικὰ τῶν ἁγίων μ', καὶ εἰσέρ 100 χεται εἰς τὸν χρυσοτρίκλινον 18, οἱ δὲ πατρίκιοι καὶ οἱ λοιποὶ εἰσέρχονται διὰ τοῦ ὄντος εἰς τὸ ἰδικὸν μονοθύρου ἐν τῷ λαυσιακῷ. Καὶ τοῦ καιροῦ ἐγγία σαντος, ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς καὶ καθέζεται ἐπὶ τῆς τιμίας αὐτοῦ τραπέζης μετὰ τῶν ἀρχόντων, ούς ἐκέλευσε τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ καλέσαι. Ιστέον δὲ, ὅτι οἱ μὲν πατρίκιοι καὶ οἱ κληθέντες ἅπαντες ἠλλαγμένοι εἰσέρχονται εἰς τὸ κλητώριον ἄνευ χλανιδίων, οἱ δὲ τοῦ κουβουκλείου άρχοντες, φοροῦντες ἀληθινά σα γία, τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ τελοῦσι διπλοῦν παραστάσιμον. Χρὴ δὲ εἰδέναι, ὅτι, εἰ μὲν τύχῃ τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ἀὴρ, διοδεύουσι διὰ τοῦ ἐμβόλου, καὶ ἀνέρχονται ἐν τῷ τοῦ φόρου σινάτῳ, καὶ ἵσταται 13 ἀντιμίσιον ἀνὰ μεταξὺ τοῦ σινάτου, καὶ τελεῖ τὰ ἅπαντα ἐκεῖσε, ὧν ἀκο λούθως εἰρήκαμεν, καὶ πάλιν διὰ τοῦ αὐτοῦ ἐμβόλου κατέρχεται καὶ τοῦ λαύσου, καὶ ἀριστερὸν ἐκκλίνας, ἀπέρχεται εἰς τὰ Χαλκοπράτεια. Ιστέον, ὅτι ταῦτα πάντα τελεῖται, πλὴν ὁ βασιλεὺς οὐκ ἀνέρχεται νυνὶ ἐν τοῖς κατηχουμενίοις, ἀλλ᾽ εἰς τὴν τροπικὴν ἑστὼς τῆς Ἁγίας Σοροῦ, ἐκεῖσε τελεῖ τὴν θείαν λειτουργίαν, καὶ πάλιν εἰς τὸ παλάτιον εἰσελθὼν, χωρὶς τῶν ἀλλα ξίμων ἀπὸ ἱματίου καθέζεται ἐπὶ τῆς 16 τραπέζης· ἀλλ᾽ οὔτε δὲ τὸ κουβούκλειον παραστάσιμον ποιεῖ. 11 μόνον 18 τὸ χρυσοτρ. 13 ἵστανται 44 τελεῖται ἅπ. 18 καὶ ἐπὶ τῆς τρ. ἀπὸ μετά διὰ] χιτῶνος, άλλαξί

& βεργία χρυσά διάλιθα. Καὶ καταλαβόντος τοῦ βασι δ λέως ἐν τῷ μιλίῳ, δέχονται αὐτὸν οἱ τοῦ μέρους τῶν Βενέτων, λέγοντες τὰ κατὰ συνήθειαν αὐτοῖς ἄκτα· ὁ δὲ δήμαρχος, κρατούμενος ὑπὸ τοῦ τῆς καταστάσεως, ἀπέρχεται πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ ἀσπασάμενος τοὺς πόδας αὐτοῦ, ἐπιδίδωσιν αὐτῷ λιβελλάριον. Καὶ τε λέσαντος τοῦ μέρους τὰ κατὰ συνήθειαν, διέρχεται ὁ βασιλεὺς μικρὸν, καὶ δέχονται αὐτὸν οἱ τοῦ περα τικοῦ δήμου τῶν Πρασίνων, καὶ αὐτοὶ τὰ ὅμοια τε λέσαντές, ἐπιδιδόντος καὶ τοῦ δημοκράτου λιβελλά ριον τῷ βασιλεῖ, διέρχεται, καὶ δέχονται αὐτὸν εἰς τὸν αὐγουστέα οἱ τοῦ μέρους τῶν Πρασίνων, καὶ αὐτῶν τὰ ὅμοια ποιησάννων, διέρχεται ἀπ' αὐτῶν ὁ βασιλεὺς, καὶ δέχεται αὐτὸν ἐν τῇ χαλκῇ ὁ δημο κράτης τῶν Βενέτων, ἤγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν μετὰ τοῦ περατικοῦ αὐτοῦ δήμου. Τελέσαντες δὲ καὶ οὐτοὶ πάντα, αὐλοῦντος καὶ τοῦ ὀργάνου ὡς καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν τριῶν δοχῶν, διέρχεται διὰ τῶν κορτινῶν ς'. Χρὴ δὲ εἰδέναι, ὅτι, ἡνίκα μέλλει δέξασθαι ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν τὸν βασιλέα, πεζεύουσιν ἅπαντες, καὶ μένει ἔφιππος μόνος 11 ὁ βασιλεὺς, καὶ ἀπὸ τῆς χαλκῆς, δηριγευόμενος ὑπὸ πάντων αὐτῶν, ἀπέρχεται μέχρι τοῦ Κυρίου, καὶ μένει ἐκεῖσε ἡ «» σύγκλητος ἔμπροσθεν τῶν τριῶν πυλῶν τοῦ κονσι στωρίου, ὑπερευχομένη τὸν βασιλέα· «Εἰς πολλούς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους·» οἱ δὲ πατρίκιοι καὶ στρατο ηγοί μένουσιν ἔξω τῆς πύλης τοῦ Κυρίου, ὑπερ ευχόμενοι καὶ αὐτοὶ τὸν βασιλέα. Τοῦ δὲ βασιλέως εἰσελθόντος ἔνδον τῆς πύλης, ἀσφαλίζουσιν οἱ κου βικουλάριοι την πύλην, ὑπερευχόμενοι καὶ αὐτοί «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους. Καὶ λαβὼν ὁ πραιπόσιτος τὸ στέμμα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς τοῦ βασι λέως, εἰσέρχεται ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ ναῷ τοῦ Κυρίου, καὶ λαβὼν κηροὺς καὶ εὐξάμενος, ἐπιδίδωσιν αὐτοὺς τῷ πραιποσίτῳ, διέρχεται διὰ τῶν διαβατικῶν τοῦ Κυρίου, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ τρικόγχῳ. Εἶθ' οὕτως διέρχεται τὰ διαβατικὰ τῶν ἁγίων μ', καὶ εἰσέρ 100 χεται εἰς τὸν χρυσοτρίκλινον 18, οἱ δὲ πατρίκιοι καὶ οἱ λοιποὶ εἰσέρχονται διὰ τοῦ ὄντος εἰς τὸ ἰδικὸν μονοθύρου ἐν τῷ λαυσιακῷ. Καὶ τοῦ καιροῦ ἐγγία σαντος, ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς καὶ καθέζεται ἐπὶ τῆς τιμίας αὐτοῦ τραπέζης μετὰ τῶν ἀρχόντων, ούς ἐκέλευσε τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ καλέσαι. Ιστέον δὲ, ὅτι οἱ μὲν πατρίκιοι καὶ οἱ κληθέντες ἅπαντες ἠλλαγμένοι εἰσέρχονται εἰς τὸ κλητώριον ἄνευ χλανιδίων, οἱ δὲ τοῦ κουβουκλείου άρχοντες, φοροῦντες ἀληθινά σα γία, τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ τελοῦσι διπλοῦν παραστάσιμον. Χρὴ δὲ εἰδέναι, ὅτι, εἰ μὲν τύχῃ τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ἀὴρ, διοδεύουσι διὰ τοῦ ἐμβόλου, καὶ ἀνέρχονται ἐν τῷ τοῦ φόρου σινάτῳ, καὶ ἵσταται 13 ἀντιμίσιον ἀνὰ μεταξὺ τοῦ σινάτου, καὶ τελεῖ τὰ ἅπαντα ἐκεῖσε, ὧν ἀκο λούθως εἰρήκαμεν, καὶ πάλιν διὰ τοῦ αὐτοῦ ἐμβόλου κατέρχεται καὶ τοῦ λαύσου, καὶ ἀριστερὸν ἐκκλίνας, ἀπέρχεται εἰς τὰ Χαλκοπράτεια. Ιστέον, ὅτι ταῦτα πάντα τελεῖται, πλὴν ὁ βασιλεὺς οὐκ ἀνέρχεται νυνὶ ἐν τοῖς κατηχουμενίοις, ἀλλ᾽ εἰς τὴν τροπικὴν ἑστὼς τῆς Ἁγίας Σοροῦ, ἐκεῖσε τελεῖ τὴν θείαν λειτουργίαν, καὶ πάλιν εἰς τὸ παλάτιον εἰσελθὼν, χωρὶς τῶν ἀλλα ξίμων ἀπὸ ἱματίου καθέζεται ἐπὶ τῆς 16 τραπέζης· ἀλλ᾽ οὔτε δὲ τὸ κουβούκλειον παραστάσιμον ποιεῖ. 11 μόνον 18 τὸ χρυσοτρ. 13 ἵστανται 44 τελεῖται ἅπ. 18 καὶ ἐπὶ τῆς τρ. ἀπὸ μετά διὰ] χιτῶνος, άλλαξί

& βεργία χρυσά διάλιθα. Καὶ καταλαβόντος τοῦ βασι δ λέως ἐν τῷ μιλίῳ, δέχονται αὐτὸν οἱ τοῦ μέρους τῶν Βενέτων, λέγοντες τὰ κατὰ συνήθειαν αὐτοῖς ἄκτα· ὁ δὲ δήμαρχος, κρατούμενος ὑπὸ τοῦ τῆς καταστάσεως, ἀπέρχεται πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ ἀσπασάμενος τοὺς πόδας αὐτοῦ, ἐπιδίδωσιν αὐτῷ λιβελλάριον. Καὶ τε λέσαντος τοῦ μέρους τὰ κατὰ συνήθειαν, διέρχεται ὁ βασιλεὺς μικρὸν, καὶ δέχονται αὐτὸν οἱ τοῦ περα τικοῦ δήμου τῶν Πρασίνων, καὶ αὐτοὶ τὰ ὅμοια τε λέσαντές, ἐπιδιδόντος καὶ τοῦ δημοκράτου λιβελλά ριον τῷ βασιλεῖ, διέρχεται, καὶ δέχονται αὐτὸν εἰς τὸν αὐγουστέα οἱ τοῦ μέρους τῶν Πρασίνων, καὶ αὐτῶν τὰ ὅμοια ποιησάννων, διέρχεται ἀπ' αὐτῶν ὁ βασιλεὺς, καὶ δέχεται αὐτὸν ἐν τῇ χαλκῇ ὁ δημο κράτης τῶν Βενέτων, ἤγουν ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν μετὰ τοῦ περατικοῦ αὐτοῦ δήμου. Τελέσαντες δὲ καὶ οὐτοὶ πάντα, αὐλοῦντος καὶ τοῦ ὀργάνου ὡς καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν τριῶν δοχῶν, διέρχεται διὰ τῶν κορτινῶν ς'. Χρὴ δὲ εἰδέναι, ὅτι, ἡνίκα μέλλει δέξασθαι ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν τὸν βασιλέα, πεζεύουσιν ἅπαντες, καὶ μένει ἔφιππος μόνος 11 ὁ βασιλεὺς, καὶ ἀπὸ τῆς χαλκῆς, δηριγευόμενος ὑπὸ πάντων αὐτῶν, ἀπέρχεται μέχρι τοῦ Κυρίου, καὶ μένει ἐκεῖσε ἡ «» σύγκλητος ἔμπροσθεν τῶν τριῶν πυλῶν τοῦ κονσι στωρίου, ὑπερευχομένη τὸν βασιλέα· «Εἰς πολλούς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους·» οἱ δὲ πατρίκιοι καὶ στρατο ηγοί μένουσιν ἔξω τῆς πύλης τοῦ Κυρίου, ὑπερ ευχόμενοι καὶ αὐτοὶ τὸν βασιλέα. Τοῦ δὲ βασιλέως εἰσελθόντος ἔνδον τῆς πύλης, ἀσφαλίζουσιν οἱ κου βικουλάριοι την πύλην, ὑπερευχόμενοι καὶ αὐτοί «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους. Καὶ λαβὼν ὁ πραιπόσιτος τὸ στέμμα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς τοῦ βασι λέως, εἰσέρχεται ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ ναῷ τοῦ Κυρίου, καὶ λαβὼν κηροὺς καὶ εὐξάμενος, ἐπιδίδωσιν αὐτοὺς τῷ πραιποσίτῳ, διέρχεται διὰ τῶν διαβατικῶν τοῦ Κυρίου, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ τρικόγχῳ. Εἶθ' οὕτως διέρχεται τὰ διαβατικὰ τῶν ἁγίων μ', καὶ εἰσέρ 100 χεται εἰς τὸν χρυσοτρίκλινον 18, οἱ δὲ πατρίκιοι καὶ οἱ λοιποὶ εἰσέρχονται διὰ τοῦ ὄντος εἰς τὸ ἰδικὸν μονοθύρου ἐν τῷ λαυσιακῷ. Καὶ τοῦ καιροῦ ἐγγία σαντος, ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς καὶ καθέζεται ἐπὶ τῆς τιμίας αὐτοῦ τραπέζης μετὰ τῶν ἀρχόντων, ούς ἐκέλευσε τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ καλέσαι. Ιστέον δὲ, ὅτι οἱ μὲν πατρίκιοι καὶ οἱ κληθέντες ἅπαντες ἠλλαγμένοι εἰσέρχονται εἰς τὸ κλητώριον ἄνευ χλανιδίων, οἱ δὲ τοῦ κουβουκλείου άρχοντες, φοροῦντες ἀληθινά σα γία, τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ τελοῦσι διπλοῦν παραστάσιμον. Χρὴ δὲ εἰδέναι, ὅτι, εἰ μὲν τύχῃ τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ἀὴρ, διοδεύουσι διὰ τοῦ ἐμβόλου, καὶ ἀνέρχονται ἐν τῷ τοῦ φόρου σινάτῳ, καὶ ἵσταται 13 ἀντιμίσιον ἀνὰ μεταξὺ τοῦ σινάτου, καὶ τελεῖ τὰ ἅπαντα ἐκεῖσε, ὧν ἀκο λούθως εἰρήκαμεν, καὶ πάλιν διὰ τοῦ αὐτοῦ ἐμβόλου κατέρχεται καὶ τοῦ λαύσου, καὶ ἀριστερὸν ἐκκλίνας, ἀπέρχεται εἰς τὰ Χαλκοπράτεια. Ιστέον, ὅτι ταῦτα πάντα τελεῖται, πλὴν ὁ βασιλεὺς οὐκ ἀνέρχεται νυνὶ ἐν τοῖς κατηχουμενίοις, ἀλλ᾽ εἰς τὴν τροπικὴν ἑστὼς τῆς Ἁγίας Σοροῦ, ἐκεῖσε τελεῖ τὴν θείαν λειτουργίαν, καὶ πάλιν εἰς τὸ παλάτιον εἰσελθὼν, χωρὶς τῶν ἀλλα ξίμων ἀπὸ ἱματίου καθέζεται ἐπὶ τῆς 16 τραπέζης· ἀλλ᾽ οὔτε δὲ τὸ κουβούκλειον παραστάσιμον ποιεῖ. 11 μόνον 18 τὸ χρυσοτρ. 13 ἵστανται 44 τελεῖται ἅπ. 18 καὶ ἐπὶ τῆς τρ. ἀπὸ μετά διὰ] χιτῶνος, άλλαξί

καὶ εἰσέρχονται οἱ τῆς συγκλήτου στιχηδόν, εἷς καθ᾿ βούκλειον καὶ μίαν οἱ βασιλικοί κληρικοί. Οἱ ἰδίων χειρῶν διανέμουσι το κουβούκλειον, καὶ ἅπαντες διὰ τῆς ἐλεφαντίνης εἷς, εἰς τὸν ναὸν τοῦ ῾Αγίου Δημητρίου, καὶ λαμβά νουσιν ἐκ χειρὸς τοῦ βασιλέως ανά βαίου ἑνὸς ἔχοντος φοινικόφυλλα καὶ σάμψυχα καὶ ἕτερά εὐώδη ἄνθη, οἷα ὁ τότε παρέχει καιρός. Καὶ οἱ μὲν μάγιστροι και πραιπόσιτοι ἀνὰ ἑνὸς ἀργυροῦ σταυροῦ μεγάλου, οἱ δὲ ὀφφικιάλιοι καὶ οἱ λοιποὶ πάντες ἀεὶ ἑνὸς ἀργυροῦ σταυροῦ μικροῦ, οἱ δὲ ἀνθύπατοι καὶ πατρίκιοι ἀνὰ ἑνὸς ἀργυροῦ σταυροῦ μεγάλου· εἰ δέ εἰσι κατὰ περισσείαν σταυρία ἀργυρᾶ μικρά, δίδοται καὶ τοῖς πρωτοσπαθαρίοις εὐνούχοις. Καὶ διὰ τῆς ἑτέρας πύλης του Αγίου Δημητρίου εἰσέρχονται εἰς τὸν ναὸν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τοῦ Φάρου, καὶ εὐθέως ἄρχεται τὸ λυχνι κὸν, καὶ εἰς τὴν ἀπόλυσιν τοῦ λυχνικοῦ ψάλλουσιν. «Ὑπὸ ἔρην συνταφέντες σοι·» μίαν τὸ κου δὲ πραιπόσιτοι λαμβάνουσι φοίνικας μεγάλας, καὶ ἐξ τῆς Ἐκκλησίας τὸ λυχνικὸν τελεσάσης, ἐξέρχονται βαΐον, ΚΕΦΛΑ. ΑΒ'. Όσα δε παραφυλάττειν τῇ ἑορτῇ καὶ προελεύσει τῶν Βαΐων. Α΄. Προέρχονται πάντες ἐν τῷ παλατίῳ διὰ τοῦ ἱπποδρόμου, καὶ ἀνοίξαντος νοῦ παπίου, εἰσέρχονται οἱ πραιπόσιτοι, ἠλλαγμένοι ἀπὸ λευκῶν χλανιδίων, Ανθεα πολλὰ γένοιτο νεοδμήτῳ ἐπὶ τύμβῳ, Μὴ βάτος αὐχμηρή, μὴ κακὸν αἰγίπυρον Αλλ᾽ ἴα καὶ σάμψουχα καὶ ὑδατίνη νάρκισσος, Οὐείβιε, καὶ περὶ τοῦ πάντα γένοιτο ρόδα. ἐκ περιστ σοῦ σαγίττας καὶ τόξα ἐκ περισσοῦ. Ψάλλουσιν ὑπὸ ἔρην συνταφέντες σόι. ψάλλουσιν ὑπὸ ἔρην· συν ταφ... ερην Εσπέρην. εσπέρην, ἑσπέραν Ελεφαντίνης. θύρας πύλης.

χεῖρα αὐτοῦ, καὶ ἀπελθὼν ὀπισθοφανῶς, ἵσταται ἐν ὑπερευξάμενος αὐτὸν, ἐξέρχεται. ὁμοίως καὶ οἱ πατρίκιοι καὶ τὸ κουβούκλειον. Καὶ εἰσ. ελθόντων αὐτῶν γίνεται ἡ προέλευσις ἐν τῷ Ἰουστι νιανοῦ τρικλίνῳ, καὶ εἰσελθὼν ὁ ὀρφανοτρόφος ἐν τῇ προελεύσει, ἐπιδίδωσι τὰ σύμβολα τοῖς ἐξ ἔθους λαμβάνουσι καὶ ἐξέρχεται. Εἶθ' οὕτως εἰσέρχονται οἱ δήμαρχοι καὶ ἐπιδιδοῦσι τοὺς προῤῥηθέντας πάντας, μαγίστρους, πραιποσίτους καὶ πατρικίους καὶ λοι ποὺς τοὺς τιμίους σταυρούς, ὁποίους ἡ τῆς ἑορτῆς τάξις ἀπαιτεῖ. Καταλαβούσης δὲ τῆς ὥρας, ὑπαλ λάσσει ὁ βασιλεὺς διβητήσιον καὶ χλανίδα, καὶ καθ έζεται ἐπὶ τοῦ σένζου εἰς τὸ χρυροτρίκλινον, οἱ δὲ τοῦ κουβουκλείου ἅπαντες ἵστανται ἔνθεν κἀκεῖσε, ὡς εἴθισται αὐτοῖς. Καὶ λαβὼν νεῦμα [δ] ὀστιάριος ἀπὸ κελεύσεως παρὰ τοῦ πραιποσίτου, ἐξέρχεται, κριτ τῶν βεργίον χρυσοῦν διάλιθον, καὶ εἰσάγει βῆλον α, τὸν ἀρφανοτρόφον, κομίζοντα τῷ βασιλεῖ τὸ τῆς πίστεως σύμβολον, καὶ εἰσελθὼν προσκυνεῖ τὸν βα σιλέα, μὴ τελέως πίπτων κάτω, ἀνθ' ὧν βαστά ζει τὰ σύμβολα. Τοῦ δὲ συρτοῦ βήλου συρομένου καὶ τοῦ ὀρφανοτρόφου ἐμφανιζομένου τῷ βασιλεῖ, ἄν (σταται ὁ βασιλεὺς ἀπὸ τοῦ θρόνου, ἐκδεχόμενος δέξασθαι τὸ τῆς πίστεως σύμβολον, καὶ τοῦτο δεξά μενος καὶ ἀσπασάμενος, ἐπιδίδωσι τῷ πραιποσίτῳ, καὶ τελέσας τὰς ἐξ ἔθους τρεῖς προσκυνήσεις, ἐπιδίδωσι τῷ βασιλεῖ τὰ σύμβολα, ἀσπαζόμενος τὴν τῷ μέσῳ, καὶ προσκυνήσας τὸν βασιλέα, πίπτει κάτω, καὶ Β΄. Εἶθ” οὕτως λαμβάνει νεῦμα ὁ ὀστιάριος καὶ εἰσάγει βῆλον β', τὸν σακελλάριον τῆς ῾Αγίας Σοφίας, προσφέροντα τῷ βασιλεῖ σταυρούς, ἐπικειμένους τῷ ἀριστερῷ αὐτοῦ ὤμῳ, ἐν δὲ τῇ δεξιᾷ χειρὶ κρατοῦντα σταυρὸν ἕνα, καὶ εἰσελθὼν προσκυνεῖ καὶ αὐτὸς τρί τον, ὡς ἡ τάξις ἔχει, καὶ ἐπιδίδωσιν ἐν πρώτοις τῷ βασιλεῖ τὸν σταυρὸν, ὃν κατέχει ἐν τῇ δεξιᾷ χειρί, ἀσπαζόμενος τὴν χεῖρα αὐτοῦ. Ὁ δὲ βασιλεὺς δεξά μενος τὸν σταυρὸν, ἀσπάζεται αὐτὸν, καὶ ἐπιδίδωσιν αὐτὸν τῷ πραιποσίτῳ, καὶ εἶθ᾽ οὕτως ἐπιδίδωσι τῷ βα σιλεῖ καὶ τοὺς λοιπούς σταυρούς, καὶ δεξάμενος αὐτοὺς ἀσπάζεται, καὶ ἐπιδίδωσι καὶ αὐτοὺς τῷ πραιποσίτῳ. Καὶ ἀπελθὼν ὁ αὐτὸς σακελλάριος ἵσταται ἐν τῷ μέσῳ, καὶ πεσὼν κάτω προσκυνεῖ τὸν βασιλέα, και ὑπερευξάμενος αὐτὸν, ἐξέρχεται· τοῦτο δὲ ποιοῦσι καὶ οἱ λοιποὶ ἅπαντες, εισερχόμενοι μετὰ σταυροῦ καθ' ἕνα ἕκαστον βῆλον. Καὶ ἐξελθὼν πάλιν ὁ ὀστιά ριος, εἰσάγει ἀπὸ κελεύσεως βῆλον γ', τὸν σκευοφύ λακα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῶν Βλαχερνῶν μετὰ; 16 κατ᾽ ἕνα οἱ ἐξ ἔθους λαμβάνοντες τὰ σύμβολα, Ανθ' ὧν δὲ χρονίσας ἐφετήσιον οὐκ ἀπέδωκε, είο. ᾿Αλγήσας φρεσὶ πολλά... ἐπιδί δωσι

χεῖρα αὐτοῦ, καὶ ἀπελθὼν ὀπισθοφανῶς, ἵσταται ἐν ὑπερευξάμενος αὐτὸν, ἐξέρχεται. ὁμοίως καὶ οἱ πατρίκιοι καὶ τὸ κουβούκλειον. Καὶ εἰσ. ελθόντων αὐτῶν γίνεται ἡ προέλευσις ἐν τῷ Ἰουστι νιανοῦ τρικλίνῳ, καὶ εἰσελθὼν ὁ ὀρφανοτρόφος ἐν τῇ προελεύσει, ἐπιδίδωσι τὰ σύμβολα τοῖς ἐξ ἔθους λαμβάνουσι καὶ ἐξέρχεται. Εἶθ' οὕτως εἰσέρχονται οἱ δήμαρχοι καὶ ἐπιδιδοῦσι τοὺς προῤῥηθέντας πάντας, μαγίστρους, πραιποσίτους καὶ πατρικίους καὶ λοι ποὺς τοὺς τιμίους σταυρούς, ὁποίους ἡ τῆς ἑορτῆς τάξις ἀπαιτεῖ. Καταλαβούσης δὲ τῆς ὥρας, ὑπαλ λάσσει ὁ βασιλεὺς διβητήσιον καὶ χλανίδα, καὶ καθ έζεται ἐπὶ τοῦ σένζου εἰς τὸ χρυροτρίκλινον, οἱ δὲ τοῦ κουβουκλείου ἅπαντες ἵστανται ἔνθεν κἀκεῖσε, ὡς εἴθισται αὐτοῖς. Καὶ λαβὼν νεῦμα [δ] ὀστιάριος ἀπὸ κελεύσεως παρὰ τοῦ πραιποσίτου, ἐξέρχεται, κριτ τῶν βεργίον χρυσοῦν διάλιθον, καὶ εἰσάγει βῆλον α, τὸν ἀρφανοτρόφον, κομίζοντα τῷ βασιλεῖ τὸ τῆς πίστεως σύμβολον, καὶ εἰσελθὼν προσκυνεῖ τὸν βα σιλέα, μὴ τελέως πίπτων κάτω, ἀνθ' ὧν βαστά ζει τὰ σύμβολα. Τοῦ δὲ συρτοῦ βήλου συρομένου καὶ τοῦ ὀρφανοτρόφου ἐμφανιζομένου τῷ βασιλεῖ, ἄν (σταται ὁ βασιλεὺς ἀπὸ τοῦ θρόνου, ἐκδεχόμενος δέξασθαι τὸ τῆς πίστεως σύμβολον, καὶ τοῦτο δεξά μενος καὶ ἀσπασάμενος, ἐπιδίδωσι τῷ πραιποσίτῳ, καὶ τελέσας τὰς ἐξ ἔθους τρεῖς προσκυνήσεις, ἐπιδίδωσι τῷ βασιλεῖ τὰ σύμβολα, ἀσπαζόμενος τὴν τῷ μέσῳ, καὶ προσκυνήσας τὸν βασιλέα, πίπτει κάτω, καὶ Β΄. Εἶθ” οὕτως λαμβάνει νεῦμα ὁ ὀστιάριος καὶ εἰσάγει βῆλον β', τὸν σακελλάριον τῆς ῾Αγίας Σοφίας, προσφέροντα τῷ βασιλεῖ σταυρούς, ἐπικειμένους τῷ ἀριστερῷ αὐτοῦ ὤμῳ, ἐν δὲ τῇ δεξιᾷ χειρὶ κρατοῦντα σταυρὸν ἕνα, καὶ εἰσελθὼν προσκυνεῖ καὶ αὐτὸς τρί τον, ὡς ἡ τάξις ἔχει, καὶ ἐπιδίδωσιν ἐν πρώτοις τῷ βασιλεῖ τὸν σταυρὸν, ὃν κατέχει ἐν τῇ δεξιᾷ χειρί, ἀσπαζόμενος τὴν χεῖρα αὐτοῦ. Ὁ δὲ βασιλεὺς δεξά μενος τὸν σταυρὸν, ἀσπάζεται αὐτὸν, καὶ ἐπιδίδωσιν αὐτὸν τῷ πραιποσίτῳ, καὶ εἶθ᾽ οὕτως ἐπιδίδωσι τῷ βα σιλεῖ καὶ τοὺς λοιπούς σταυρούς, καὶ δεξάμενος αὐτοὺς ἀσπάζεται, καὶ ἐπιδίδωσι καὶ αὐτοὺς τῷ πραιποσίτῳ. Καὶ ἀπελθὼν ὁ αὐτὸς σακελλάριος ἵσταται ἐν τῷ μέσῳ, καὶ πεσὼν κάτω προσκυνεῖ τὸν βασιλέα, και ὑπερευξάμενος αὐτὸν, ἐξέρχεται· τοῦτο δὲ ποιοῦσι καὶ οἱ λοιποὶ ἅπαντες, εισερχόμενοι μετὰ σταυροῦ καθ' ἕνα ἕκαστον βῆλον. Καὶ ἐξελθὼν πάλιν ὁ ὀστιά ριος, εἰσάγει ἀπὸ κελεύσεως βῆλον γ', τὸν σκευοφύ λακα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῶν Βλαχερνῶν μετὰ; 16 κατ᾽ ἕνα οἱ ἐξ ἔθους λαμβάνοντες τὰ σύμβολα, Ανθ' ὧν δὲ χρονίσας ἐφετήσιον οὐκ ἀπέδωκε, είο. ᾿Αλγήσας φρεσὶ πολλά... ἐπιδί δωσι

χεῖρα αὐτοῦ, καὶ ἀπελθὼν ὀπισθοφανῶς, ἵσταται ἐν ὑπερευξάμενος αὐτὸν, ἐξέρχεται. ὁμοίως καὶ οἱ πατρίκιοι καὶ τὸ κουβούκλειον. Καὶ εἰσ. ελθόντων αὐτῶν γίνεται ἡ προέλευσις ἐν τῷ Ἰουστι νιανοῦ τρικλίνῳ, καὶ εἰσελθὼν ὁ ὀρφανοτρόφος ἐν τῇ προελεύσει, ἐπιδίδωσι τὰ σύμβολα τοῖς ἐξ ἔθους λαμβάνουσι καὶ ἐξέρχεται. Εἶθ' οὕτως εἰσέρχονται οἱ δήμαρχοι καὶ ἐπιδιδοῦσι τοὺς προῤῥηθέντας πάντας, μαγίστρους, πραιποσίτους καὶ πατρικίους καὶ λοι ποὺς τοὺς τιμίους σταυρούς, ὁποίους ἡ τῆς ἑορτῆς τάξις ἀπαιτεῖ. Καταλαβούσης δὲ τῆς ὥρας, ὑπαλ λάσσει ὁ βασιλεὺς διβητήσιον καὶ χλανίδα, καὶ καθ έζεται ἐπὶ τοῦ σένζου εἰς τὸ χρυροτρίκλινον, οἱ δὲ τοῦ κουβουκλείου ἅπαντες ἵστανται ἔνθεν κἀκεῖσε, ὡς εἴθισται αὐτοῖς. Καὶ λαβὼν νεῦμα [δ] ὀστιάριος ἀπὸ κελεύσεως παρὰ τοῦ πραιποσίτου, ἐξέρχεται, κριτ τῶν βεργίον χρυσοῦν διάλιθον, καὶ εἰσάγει βῆλον α, τὸν ἀρφανοτρόφον, κομίζοντα τῷ βασιλεῖ τὸ τῆς πίστεως σύμβολον, καὶ εἰσελθὼν προσκυνεῖ τὸν βα σιλέα, μὴ τελέως πίπτων κάτω, ἀνθ' ὧν βαστά ζει τὰ σύμβολα. Τοῦ δὲ συρτοῦ βήλου συρομένου καὶ τοῦ ὀρφανοτρόφου ἐμφανιζομένου τῷ βασιλεῖ, ἄν (σταται ὁ βασιλεὺς ἀπὸ τοῦ θρόνου, ἐκδεχόμενος δέξασθαι τὸ τῆς πίστεως σύμβολον, καὶ τοῦτο δεξά μενος καὶ ἀσπασάμενος, ἐπιδίδωσι τῷ πραιποσίτῳ, καὶ τελέσας τὰς ἐξ ἔθους τρεῖς προσκυνήσεις, ἐπιδίδωσι τῷ βασιλεῖ τὰ σύμβολα, ἀσπαζόμενος τὴν τῷ μέσῳ, καὶ προσκυνήσας τὸν βασιλέα, πίπτει κάτω, καὶ Β΄. Εἶθ” οὕτως λαμβάνει νεῦμα ὁ ὀστιάριος καὶ εἰσάγει βῆλον β', τὸν σακελλάριον τῆς ῾Αγίας Σοφίας, προσφέροντα τῷ βασιλεῖ σταυρούς, ἐπικειμένους τῷ ἀριστερῷ αὐτοῦ ὤμῳ, ἐν δὲ τῇ δεξιᾷ χειρὶ κρατοῦντα σταυρὸν ἕνα, καὶ εἰσελθὼν προσκυνεῖ καὶ αὐτὸς τρί τον, ὡς ἡ τάξις ἔχει, καὶ ἐπιδίδωσιν ἐν πρώτοις τῷ βασιλεῖ τὸν σταυρὸν, ὃν κατέχει ἐν τῇ δεξιᾷ χειρί, ἀσπαζόμενος τὴν χεῖρα αὐτοῦ. Ὁ δὲ βασιλεὺς δεξά μενος τὸν σταυρὸν, ἀσπάζεται αὐτὸν, καὶ ἐπιδίδωσιν αὐτὸν τῷ πραιποσίτῳ, καὶ εἶθ᾽ οὕτως ἐπιδίδωσι τῷ βα σιλεῖ καὶ τοὺς λοιπούς σταυρούς, καὶ δεξάμενος αὐτοὺς ἀσπάζεται, καὶ ἐπιδίδωσι καὶ αὐτοὺς τῷ πραιποσίτῳ. Καὶ ἀπελθὼν ὁ αὐτὸς σακελλάριος ἵσταται ἐν τῷ μέσῳ, καὶ πεσὼν κάτω προσκυνεῖ τὸν βασιλέα, και ὑπερευξάμενος αὐτὸν, ἐξέρχεται· τοῦτο δὲ ποιοῦσι καὶ οἱ λοιποὶ ἅπαντες, εισερχόμενοι μετὰ σταυροῦ καθ' ἕνα ἕκαστον βῆλον. Καὶ ἐξελθὼν πάλιν ὁ ὀστιά ριος, εἰσάγει ἀπὸ κελεύσεως βῆλον γ', τὸν σκευοφύ λακα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῶν Βλαχερνῶν μετὰ; 16 κατ᾽ ἕνα οἱ ἐξ ἔθους λαμβάνοντες τὰ σύμβολα, Ανθ' ὧν δὲ χρονίσας ἐφετήσιον οὐκ ἀπέδωκε, είο. ᾿Αλγήσας φρεσὶ πολλά... ἐπιδί δωσι

τοῦ χαρτουλαρίου τῆς Ἁγίας Σοροῦ· βῆλον δ', τὸν ξενοδόχον τῶν Θεοφίλου· βῆλον ε, τοὺς δημοσ κράτας τῶν περατικῶν δήμων· βῆλον ς', τὸν ξενο δόχον τῶν Σαμψῶν· βῆλον ζ', τὸν ξενοδόχον τῶν Εὐ βούλου· βῆλον η', τὸν ξενοδόχον τῶν Εἰρήνης· βῆλον θ', τὸν ξενοδόχον τῶν Ναρσοῦ· βῆλον ι', τὸν ξενοδόχον τῶν τῆς ᾿Αγίας Εἰρήνης· βῆλον ια', τους δημάρχους τῆς πολιτικῆς. Απαντες δὲ οὗτοι εἰσερχόμενοι, βαστάζοντες σταυρούς, τελοῦσιν ἅπαντα, ὡς ἀνωτέρω εἴρηται. Γ΄. Εἶθ' οὕτως κελεύει ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ κἀκεῖνος τῷ τῆς καταστάσεως, ὅπως τοὺς ἐξ ἔθους εἰσερχομένους καὶ λαμβάνοντας σταυροὺς ἐκ τῶν χειρῶν τοῦ χειρῶν τοῦ βασιλέως διευθετήσῃ 11, ὅπως ἕκαστος αὐτῶν κατὰ τὴν αὐτοῦ τάξιν καὶ τιμὴν εἰσέλθωσι. Καὶ εἰσέρχονται πατρίκιοι, εἰ τύχωσι, καὶ στρατηγοί καὶ οἱ ἄρχοντες τοῦ κουβουκλείου, δομέστικοί τε καὶ οἱ τὰ πρῶτα ὀφφίκια κατέχοντες καὶ τοποτηρηταί, οἱ συνήθως εἰσερχόμενοι πάντες ἐν ἑνὶ βήλῳ στιχηδόν. Πεσόντων δὲ καὶ προσκυνησάντων τὸν βασιλέα, ἐπι δίδωσιν ἑνὶ ἑκάστῳ ὁ βασιλεὺς ἀνὰ σταυρὸν ἕνα καὶ ὑπερευξάμενοι τὸν βασιλέα, ἐξέρχονται, καὶ εἶθ᾽ οὕτως δίδοται ἀπὸ κελεύσεως μεταστάσιμον ἐν τῷ λαυσιακῷ. Καὶ ἀπέρχονται ἅπαντες διὰ τοῦ μου νοθύρου τοῦ ὄντος ἐπὶ τὸν 18 εἰδικὸν ἐν τῇ μυστική φιάλῃ τοῦ τρικόγχου, βαστάζοντες ἅπαντες αὐτῶν κηρία τῆς λιτῆς, ὁ δὲ βασιλεὺς ἐξέρχεται ἐν τῷ χρυ σοτρικλίνῳ, ἐξέρχονται δὲ καὶ οἱ ἱερεῖς ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας τοῦ Φάρου, βαστάζοντες τὸν σταυρὸν τῆς ἐκκλησίας, καὶ παρ' αὐτὰ ἄρχονται τὸ τροπά ριον τῆς λιτῆς, «Τὴν κοινὴν ἀνάστασιν.» Καὶ δηρι γενόμενος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τῶν τοῦ κουβουκλείου ἁπάντων, διέρχεται ὄπισθεν τῆς λιτῆς καὶ ἐξέρχεται ἐν τῷ ἡμικυκλίῳ φιάλης τοῦ τριχόγχου, καὶ δέχονται αὐτὸν ἐκεῖσε πατρίκιοι καὶ σύγκλητος καὶ πᾶσα ἡ προέλευσις, κἀκεῖθεν ἀπέρχεται λιτανεύων ἐν τῇ δά φνῃ, καὶ εἰσέρχεται εἰς τὸν ναὸν τῆς Ὑπεραγίας Θεο τόκου, καὶ ἅψας κηροὺς καὶ εὐξάμενος, τελεῖ ἐκεῖσε τὴν ἐκτενῆ, καὶ ἀπέρχεται εἰς τοὺς σταυρούς, καὶ εὐξάμενος διέρχεται διὰ τοῦ τρικλίνου τοῦ αὐγουστέως, καὶ εἰσέρχεται εἰς τὸν ναὸν τοῦ Ἁγίου πρωτομάρτυ ρος Στεφάνου, κἀκεῖ εὐξάμενος τελεῖ ἐκεῖσε τὴν ἐκτενῆ, καὶ δηριγευόμενος δι' αὐτῶν, διέρχεται διὰ τοῦ αὐγουστέως καὶ τῆς ἀψίδος τοῦ τριχόγχου, καὶ μένουσιν οἱ βασιλικοὶ ἐν τῇ αὐτῇ ἀψίδι τοῦ τρικόγχου. υπερευχόμενοι τὸν βασιλέα. Δ΄. Ὁ δὲ βασιλεὺς δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόν των τοῦ κουβουκλείου, πατρικίων τε καὶ πρωτοσπα θαρίων καὶ τῆς συγκλήτου, σπαθαροκανδιδάτων τε καὶ ἐπὶ τοῦ μαγλαβίου καὶ λοιπῶν οἰκειακῶν, δι έρχεται διὰ τοῦ μονοθύρου τοῦ ἐπὶ τὸν 10 εἰδικὸν, καὶ κατέρχεται τὰ βαθμίδια τοῦ λαυσιακοῦ. Οἱ δὲ τῆς συγκλήτου, σπαθαροκανδιδάτοι καὶ οἱ τοῦ μα γλαβίου καὶ λοιποὶ οἰκειακοὶ μένουσιν ἐν τῷ λαυ σιακῷ ἔνθεν κἀκεῖσε, ὑπερευχόμενοι τὸν βασιλέα. καὶ δηριγευόμενος ὁ βασιλεὺς ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε, εἰσ ἔρχεται ἐν τῷ τριπέτωνι, καὶ μένουσιν ἐκεῖσε οἱ πρωτοσπαθάριοι ὑπερευχόμενοι τὸν βασιλέα. Ὁ δὲ 17 διευθετίσῃ 10 ἐπὶ τὸ 19 ἐπὶ τὸ ἀνὰ ἑνὸς σταυροῦ.

τοῦ χαρτουλαρίου τῆς Ἁγίας Σοροῦ· βῆλον δ', τὸν ξενοδόχον τῶν Θεοφίλου· βῆλον ε, τοὺς δημοσ κράτας τῶν περατικῶν δήμων· βῆλον ς', τὸν ξενο δόχον τῶν Σαμψῶν· βῆλον ζ', τὸν ξενοδόχον τῶν Εὐ βούλου· βῆλον η', τὸν ξενοδόχον τῶν Εἰρήνης· βῆλον θ', τὸν ξενοδόχον τῶν Ναρσοῦ· βῆλον ι', τὸν ξενοδόχον τῶν τῆς ᾿Αγίας Εἰρήνης· βῆλον ια', τους δημάρχους τῆς πολιτικῆς. Απαντες δὲ οὗτοι εἰσερχόμενοι, βαστάζοντες σταυρούς, τελοῦσιν ἅπαντα, ὡς ἀνωτέρω εἴρηται. Γ΄. Εἶθ' οὕτως κελεύει ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ κἀκεῖνος τῷ τῆς καταστάσεως, ὅπως τοὺς ἐξ ἔθους εἰσερχομένους καὶ λαμβάνοντας σταυροὺς ἐκ τῶν χειρῶν τοῦ χειρῶν τοῦ βασιλέως διευθετήσῃ 11, ὅπως ἕκαστος αὐτῶν κατὰ τὴν αὐτοῦ τάξιν καὶ τιμὴν εἰσέλθωσι. Καὶ εἰσέρχονται πατρίκιοι, εἰ τύχωσι, καὶ στρατηγοί καὶ οἱ ἄρχοντες τοῦ κουβουκλείου, δομέστικοί τε καὶ οἱ τὰ πρῶτα ὀφφίκια κατέχοντες καὶ τοποτηρηταί, οἱ συνήθως εἰσερχόμενοι πάντες ἐν ἑνὶ βήλῳ στιχηδόν. Πεσόντων δὲ καὶ προσκυνησάντων τὸν βασιλέα, ἐπι δίδωσιν ἑνὶ ἑκάστῳ ὁ βασιλεὺς ἀνὰ σταυρὸν ἕνα καὶ ὑπερευξάμενοι τὸν βασιλέα, ἐξέρχονται, καὶ εἶθ᾽ οὕτως δίδοται ἀπὸ κελεύσεως μεταστάσιμον ἐν τῷ λαυσιακῷ. Καὶ ἀπέρχονται ἅπαντες διὰ τοῦ μου νοθύρου τοῦ ὄντος ἐπὶ τὸν 18 εἰδικὸν ἐν τῇ μυστική φιάλῃ τοῦ τρικόγχου, βαστάζοντες ἅπαντες αὐτῶν κηρία τῆς λιτῆς, ὁ δὲ βασιλεὺς ἐξέρχεται ἐν τῷ χρυ σοτρικλίνῳ, ἐξέρχονται δὲ καὶ οἱ ἱερεῖς ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας τοῦ Φάρου, βαστάζοντες τὸν σταυρὸν τῆς ἐκκλησίας, καὶ παρ' αὐτὰ ἄρχονται τὸ τροπά ριον τῆς λιτῆς, «Τὴν κοινὴν ἀνάστασιν.» Καὶ δηρι γενόμενος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τῶν τοῦ κουβουκλείου ἁπάντων, διέρχεται ὄπισθεν τῆς λιτῆς καὶ ἐξέρχεται ἐν τῷ ἡμικυκλίῳ φιάλης τοῦ τριχόγχου, καὶ δέχονται αὐτὸν ἐκεῖσε πατρίκιοι καὶ σύγκλητος καὶ πᾶσα ἡ προέλευσις, κἀκεῖθεν ἀπέρχεται λιτανεύων ἐν τῇ δά φνῃ, καὶ εἰσέρχεται εἰς τὸν ναὸν τῆς Ὑπεραγίας Θεο τόκου, καὶ ἅψας κηροὺς καὶ εὐξάμενος, τελεῖ ἐκεῖσε τὴν ἐκτενῆ, καὶ ἀπέρχεται εἰς τοὺς σταυρούς, καὶ εὐξάμενος διέρχεται διὰ τοῦ τρικλίνου τοῦ αὐγουστέως, καὶ εἰσέρχεται εἰς τὸν ναὸν τοῦ Ἁγίου πρωτομάρτυ ρος Στεφάνου, κἀκεῖ εὐξάμενος τελεῖ ἐκεῖσε τὴν ἐκτενῆ, καὶ δηριγευόμενος δι' αὐτῶν, διέρχεται διὰ τοῦ αὐγουστέως καὶ τῆς ἀψίδος τοῦ τριχόγχου, καὶ μένουσιν οἱ βασιλικοὶ ἐν τῇ αὐτῇ ἀψίδι τοῦ τρικόγχου. υπερευχόμενοι τὸν βασιλέα. Δ΄. Ὁ δὲ βασιλεὺς δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόν των τοῦ κουβουκλείου, πατρικίων τε καὶ πρωτοσπα θαρίων καὶ τῆς συγκλήτου, σπαθαροκανδιδάτων τε καὶ ἐπὶ τοῦ μαγλαβίου καὶ λοιπῶν οἰκειακῶν, δι έρχεται διὰ τοῦ μονοθύρου τοῦ ἐπὶ τὸν 10 εἰδικὸν, καὶ κατέρχεται τὰ βαθμίδια τοῦ λαυσιακοῦ. Οἱ δὲ τῆς συγκλήτου, σπαθαροκανδιδάτοι καὶ οἱ τοῦ μα γλαβίου καὶ λοιποὶ οἰκειακοὶ μένουσιν ἐν τῷ λαυ σιακῷ ἔνθεν κἀκεῖσε, ὑπερευχόμενοι τὸν βασιλέα. καὶ δηριγευόμενος ὁ βασιλεὺς ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε, εἰσ ἔρχεται ἐν τῷ τριπέτωνι, καὶ μένουσιν ἐκεῖσε οἱ πρωτοσπαθάριοι ὑπερευχόμενοι τὸν βασιλέα. Ὁ δὲ 17 διευθετίσῃ 10 ἐπὶ τὸ 19 ἐπὶ τὸ ἀνὰ ἑνὸς σταυροῦ.

βασιλεὺς εἰσέρχεται μετὰ τοῦ κουβουκλείου καὶ πα τρικίων ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ, καὶ ἀπελθὼν ὁ βασι λεὺς ἵσταται ἐν τῷ δεξιῷ μέρει τοῦ χρυσοτρικλίνου πλησίον ὡς πρὸς τὴν καμάραν τὴν εἰσάγουσαν πρὸς τὸν κοιτῶνα, οἱ δὲ πατρίκιοι ἱστανται ἐν τῷ ἀρι στερῷ μέρει τοῦ αὐτοῦ χρυσσερικλίνου, καὶ ἴστανται ἔμπροσθεν τοῦ σένζου, βαστάζοντες τά τε λιτανίκια αὐτῶν κηρία καὶ τοὺς σταυροὺς οἱ δὲ ἱερεῖς ἀνέρ χονται μέσον διὰ τοῦ χρυσοτρικλίνου, καὶ ἵστανται πλησίον τοῦ σένζου. Ὁ δὲ διάκονος τίθησι τὸ Εὐαγ γέλιον ἐν τῷ βασιλικῷ θρόνῳ, καὶ γίνεται ἡ συνήθης ἐκτενὴ, καὶ ἀπέρχεται ὁ βασιλεὺς μετὰ τοῦ κουβου κλείου καὶ τῶν ἱερέων εἰς τὸν ναὸν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου ἐν τῷ Φάρῳ, οἱ δὲ πατρίκιοι ὑπερευξά μενοι τὸν βασιλέα ἐξέρχονται. Καὶ εἶθ' οὕτως, εἰ κελεύει ὁ βασιλεὺς, προσκαλοῦνται τοὺς πατρικίους, καὶ συλλειτουργοῦσι τῷ βασιλεῖ ἐν τῷ ναῷ τῆς Ὑπερ αγίας Θεοτόκου, ἢ καὶ οὐχὶ, λειτουργοῦσιν ἔξω εἰς τὸν Ἅγιον Στέφανον τοῦ ἱπποδρόμου. Στοιχηθέντος δὲ τοῦ κλητωρίου, γίνονται μίνσαι, καὶ μετὰ τὴν ἀπόλυσιν τῆς θείας λειτουργίας ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς καὶ καθέζεται ἐπὶ τῆς τιμίας αὑτοῦ τραπέζης ἐν τῷ Ἰουστινιανῷ τρικλίνῳ ἀπὸ σκαραμαγγίου, ὡσαύτως καὶ οἱ κληθέντες· ἀπὸ γὰρ τῆς λιτῆς πάντες ἀλλάσσουσιν. Ε΄. Χρὴ δὲ εἰδέναι, ὅτι, εἰ μὲν τύχῃ ἐν ταύτῃ τῇ ἑορτῆ ὁ Εὐαγγελισμὸς τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου, τε λεῖται οὕτως· Λιτανεύει ὁ βασιλεὺς, ὡς ἀνωτέρω εἴ ρηταί, ἐκτελῶν ἅπαντα ἀκολούθως ἐν τοῖς εὐκτηρίοις τῆς δάφνης, τελέσας δὲ ἅπαντα, ὡς εἴθισται αὐτῷ τῇ τῶν Βαΐων ἡμέρᾳ τελεῖν. Οἱ μὲν ἱερεῖς, μετὰ τὸ ἐκτελέσαι πάντα ἀκολούθως ἐν τῷ ἁγίῳ Στεφάνῳ, ἀπέρχονται αὐτοὶ μόνον ἐν τῷ παλατίῳ λιτανεύοντες, ὁ δὲ βασιλεὺς εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτωνι αὐτοῦ, ἐκ δεχόμενος τὸν καιρόν, Καταλαβόντος δὲ τοῦ καιροῦ, μηνύει ὁ τῆς καταστάσεως τῷ πραιποσίτῳ, ὁ δὲ πραι δ πόσιτος δηλοῖ τῷ βασιλεῖ, καὶ ἐξελθὼν ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ ὀκταγώνῳ, περιβάλλεται τὴν χλανίδα αὐτοῦ διὰ τῶν βεστητόρων, καθὼς εἴθισται, καὶ δηριγευό μενος ὑπὸ τῶν τοῦ κουβουκλείου ἀρχόντων, ἐξέρχε ται διὰ τοῦ αὐγουστέως, καὶ διελθὼν τὸ στενόν, ήγουν τὴν χρυσὴν χεῖρα, ἀνέρχεται εἰς τὸν ὀνόποδα, καὶ στὰς ἐν τῇ χαλκῇ πύλῃ τοῦ ὀνόποδος, δέχονται αὐτὸν ἐκεῖσε οἱ 80 πατρίκιοι καὶ στρατηγοί· πεσόν των δὲ καὶ προσκυνησάντων, νεύει ὁ πραιπόσιτος τῷ τῆς καταστάσεως ἀπὸ κελεύσεως, κἀκεῖνος λέγει «Κελεύσατε.» ᾿Απὸ δὲ τῶν ἐκεῖ διέρχεται, τελῶν ἅπαν ἀκολούθως, ὃν τρόπον ἀνωτέρω ἐν τῇ προελεύ σει τοῦ Εὐαγγελισμοῦ ἐπὶ ςεπτῷ ἐξεθέμεθα. Ιστέον, ὅτι τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ τῶν Βαΐων καὶ ἡ Αὐγοῦστα δέχεται τὰ βῆλα ὁμοίως τῷ βασιλεῖ, καὶ τοὺς σταυροὺς λαμβάνει ἐκ τῶν κατὰ τύπον εἰσερχομένων ἐπὶ τοῦ βασιλέως οὕτως καὶ ἐπ' αὐτῆς. ΚΕΦΑΛ. ΑΓ. Οσπ δεῖ παραφυλάττειν τῇ ἁγίᾳ καὶ μεγάλη ε' καὶ ἐπὶ τῆς τοῦ βασιλέως περιόδου ἐν τοῖς γηροκομείοις. Εξέρχεται ὁ βασιλεὺς ἀπὸ τοῦ παλατίου ὥρα πρώτῃ ἢ καὶ δευτέρᾳ ἐν τῷ ἱπποδρομίῳ. Ιππεύσας δὲ ἐκεῖσε, δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν κατὰ συνήθειαν,

βασιλεὺς εἰσέρχεται μετὰ τοῦ κουβουκλείου καὶ πα τρικίων ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ, καὶ ἀπελθὼν ὁ βασι λεὺς ἵσταται ἐν τῷ δεξιῷ μέρει τοῦ χρυσοτρικλίνου πλησίον ὡς πρὸς τὴν καμάραν τὴν εἰσάγουσαν πρὸς τὸν κοιτῶνα, οἱ δὲ πατρίκιοι ἱστανται ἐν τῷ ἀρι στερῷ μέρει τοῦ αὐτοῦ χρυσσερικλίνου, καὶ ἴστανται ἔμπροσθεν τοῦ σένζου, βαστάζοντες τά τε λιτανίκια αὐτῶν κηρία καὶ τοὺς σταυροὺς οἱ δὲ ἱερεῖς ἀνέρ χονται μέσον διὰ τοῦ χρυσοτρικλίνου, καὶ ἵστανται πλησίον τοῦ σένζου. Ὁ δὲ διάκονος τίθησι τὸ Εὐαγ γέλιον ἐν τῷ βασιλικῷ θρόνῳ, καὶ γίνεται ἡ συνήθης ἐκτενὴ, καὶ ἀπέρχεται ὁ βασιλεὺς μετὰ τοῦ κουβου κλείου καὶ τῶν ἱερέων εἰς τὸν ναὸν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου ἐν τῷ Φάρῳ, οἱ δὲ πατρίκιοι ὑπερευξά μενοι τὸν βασιλέα ἐξέρχονται. Καὶ εἶθ' οὕτως, εἰ κελεύει ὁ βασιλεὺς, προσκαλοῦνται τοὺς πατρικίους, καὶ συλλειτουργοῦσι τῷ βασιλεῖ ἐν τῷ ναῷ τῆς Ὑπερ αγίας Θεοτόκου, ἢ καὶ οὐχὶ, λειτουργοῦσιν ἔξω εἰς τὸν Ἅγιον Στέφανον τοῦ ἱπποδρόμου. Στοιχηθέντος δὲ τοῦ κλητωρίου, γίνονται μίνσαι, καὶ μετὰ τὴν ἀπόλυσιν τῆς θείας λειτουργίας ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς καὶ καθέζεται ἐπὶ τῆς τιμίας αὑτοῦ τραπέζης ἐν τῷ Ἰουστινιανῷ τρικλίνῳ ἀπὸ σκαραμαγγίου, ὡσαύτως καὶ οἱ κληθέντες· ἀπὸ γὰρ τῆς λιτῆς πάντες ἀλλάσσουσιν. Ε΄. Χρὴ δὲ εἰδέναι, ὅτι, εἰ μὲν τύχῃ ἐν ταύτῃ τῇ ἑορτῆ ὁ Εὐαγγελισμὸς τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου, τε λεῖται οὕτως· Λιτανεύει ὁ βασιλεὺς, ὡς ἀνωτέρω εἴ ρηταί, ἐκτελῶν ἅπαντα ἀκολούθως ἐν τοῖς εὐκτηρίοις τῆς δάφνης, τελέσας δὲ ἅπαντα, ὡς εἴθισται αὐτῷ τῇ τῶν Βαΐων ἡμέρᾳ τελεῖν. Οἱ μὲν ἱερεῖς, μετὰ τὸ ἐκτελέσαι πάντα ἀκολούθως ἐν τῷ ἁγίῳ Στεφάνῳ, ἀπέρχονται αὐτοὶ μόνον ἐν τῷ παλατίῳ λιτανεύοντες, ὁ δὲ βασιλεὺς εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτωνι αὐτοῦ, ἐκ δεχόμενος τὸν καιρόν, Καταλαβόντος δὲ τοῦ καιροῦ, μηνύει ὁ τῆς καταστάσεως τῷ πραιποσίτῳ, ὁ δὲ πραι δ πόσιτος δηλοῖ τῷ βασιλεῖ, καὶ ἐξελθὼν ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ ὀκταγώνῳ, περιβάλλεται τὴν χλανίδα αὐτοῦ διὰ τῶν βεστητόρων, καθὼς εἴθισται, καὶ δηριγευό μενος ὑπὸ τῶν τοῦ κουβουκλείου ἀρχόντων, ἐξέρχε ται διὰ τοῦ αὐγουστέως, καὶ διελθὼν τὸ στενόν, ήγουν τὴν χρυσὴν χεῖρα, ἀνέρχεται εἰς τὸν ὀνόποδα, καὶ στὰς ἐν τῇ χαλκῇ πύλῃ τοῦ ὀνόποδος, δέχονται αὐτὸν ἐκεῖσε οἱ 80 πατρίκιοι καὶ στρατηγοί· πεσόν των δὲ καὶ προσκυνησάντων, νεύει ὁ πραιπόσιτος τῷ τῆς καταστάσεως ἀπὸ κελεύσεως, κἀκεῖνος λέγει «Κελεύσατε.» ᾿Απὸ δὲ τῶν ἐκεῖ διέρχεται, τελῶν ἅπαν ἀκολούθως, ὃν τρόπον ἀνωτέρω ἐν τῇ προελεύ σει τοῦ Εὐαγγελισμοῦ ἐπὶ ςεπτῷ ἐξεθέμεθα. Ιστέον, ὅτι τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ τῶν Βαΐων καὶ ἡ Αὐγοῦστα δέχεται τὰ βῆλα ὁμοίως τῷ βασιλεῖ, καὶ τοὺς σταυροὺς λαμβάνει ἐκ τῶν κατὰ τύπον εἰσερχομένων ἐπὶ τοῦ βασιλέως οὕτως καὶ ἐπ' αὐτῆς. ΚΕΦΑΛ. ΑΓ. Οσπ δεῖ παραφυλάττειν τῇ ἁγίᾳ καὶ μεγάλη ε' καὶ ἐπὶ τῆς τοῦ βασιλέως περιόδου ἐν τοῖς γηροκομείοις. Εξέρχεται ὁ βασιλεὺς ἀπὸ τοῦ παλατίου ὥρα πρώτῃ ἢ καὶ δευτέρᾳ ἐν τῷ ἱπποδρομίῳ. Ιππεύσας δὲ ἐκεῖσε, δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν κατὰ συνήθειαν,

βασιλεὺς εἰσέρχεται μετὰ τοῦ κουβουκλείου καὶ πα τρικίων ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ, καὶ ἀπελθὼν ὁ βασι λεὺς ἵσταται ἐν τῷ δεξιῷ μέρει τοῦ χρυσοτρικλίνου πλησίον ὡς πρὸς τὴν καμάραν τὴν εἰσάγουσαν πρὸς τὸν κοιτῶνα, οἱ δὲ πατρίκιοι ἱστανται ἐν τῷ ἀρι στερῷ μέρει τοῦ αὐτοῦ χρυσσερικλίνου, καὶ ἴστανται ἔμπροσθεν τοῦ σένζου, βαστάζοντες τά τε λιτανίκια αὐτῶν κηρία καὶ τοὺς σταυροὺς οἱ δὲ ἱερεῖς ἀνέρ χονται μέσον διὰ τοῦ χρυσοτρικλίνου, καὶ ἵστανται πλησίον τοῦ σένζου. Ὁ δὲ διάκονος τίθησι τὸ Εὐαγ γέλιον ἐν τῷ βασιλικῷ θρόνῳ, καὶ γίνεται ἡ συνήθης ἐκτενὴ, καὶ ἀπέρχεται ὁ βασιλεὺς μετὰ τοῦ κουβου κλείου καὶ τῶν ἱερέων εἰς τὸν ναὸν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου ἐν τῷ Φάρῳ, οἱ δὲ πατρίκιοι ὑπερευξά μενοι τὸν βασιλέα ἐξέρχονται. Καὶ εἶθ' οὕτως, εἰ κελεύει ὁ βασιλεὺς, προσκαλοῦνται τοὺς πατρικίους, καὶ συλλειτουργοῦσι τῷ βασιλεῖ ἐν τῷ ναῷ τῆς Ὑπερ αγίας Θεοτόκου, ἢ καὶ οὐχὶ, λειτουργοῦσιν ἔξω εἰς τὸν Ἅγιον Στέφανον τοῦ ἱπποδρόμου. Στοιχηθέντος δὲ τοῦ κλητωρίου, γίνονται μίνσαι, καὶ μετὰ τὴν ἀπόλυσιν τῆς θείας λειτουργίας ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς καὶ καθέζεται ἐπὶ τῆς τιμίας αὑτοῦ τραπέζης ἐν τῷ Ἰουστινιανῷ τρικλίνῳ ἀπὸ σκαραμαγγίου, ὡσαύτως καὶ οἱ κληθέντες· ἀπὸ γὰρ τῆς λιτῆς πάντες ἀλλάσσουσιν. Ε΄. Χρὴ δὲ εἰδέναι, ὅτι, εἰ μὲν τύχῃ ἐν ταύτῃ τῇ ἑορτῆ ὁ Εὐαγγελισμὸς τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου, τε λεῖται οὕτως· Λιτανεύει ὁ βασιλεὺς, ὡς ἀνωτέρω εἴ ρηταί, ἐκτελῶν ἅπαντα ἀκολούθως ἐν τοῖς εὐκτηρίοις τῆς δάφνης, τελέσας δὲ ἅπαντα, ὡς εἴθισται αὐτῷ τῇ τῶν Βαΐων ἡμέρᾳ τελεῖν. Οἱ μὲν ἱερεῖς, μετὰ τὸ ἐκτελέσαι πάντα ἀκολούθως ἐν τῷ ἁγίῳ Στεφάνῳ, ἀπέρχονται αὐτοὶ μόνον ἐν τῷ παλατίῳ λιτανεύοντες, ὁ δὲ βασιλεὺς εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτωνι αὐτοῦ, ἐκ δεχόμενος τὸν καιρόν, Καταλαβόντος δὲ τοῦ καιροῦ, μηνύει ὁ τῆς καταστάσεως τῷ πραιποσίτῳ, ὁ δὲ πραι δ πόσιτος δηλοῖ τῷ βασιλεῖ, καὶ ἐξελθὼν ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ ὀκταγώνῳ, περιβάλλεται τὴν χλανίδα αὐτοῦ διὰ τῶν βεστητόρων, καθὼς εἴθισται, καὶ δηριγευό μενος ὑπὸ τῶν τοῦ κουβουκλείου ἀρχόντων, ἐξέρχε ται διὰ τοῦ αὐγουστέως, καὶ διελθὼν τὸ στενόν, ήγουν τὴν χρυσὴν χεῖρα, ἀνέρχεται εἰς τὸν ὀνόποδα, καὶ στὰς ἐν τῇ χαλκῇ πύλῃ τοῦ ὀνόποδος, δέχονται αὐτὸν ἐκεῖσε οἱ 80 πατρίκιοι καὶ στρατηγοί· πεσόν των δὲ καὶ προσκυνησάντων, νεύει ὁ πραιπόσιτος τῷ τῆς καταστάσεως ἀπὸ κελεύσεως, κἀκεῖνος λέγει «Κελεύσατε.» ᾿Απὸ δὲ τῶν ἐκεῖ διέρχεται, τελῶν ἅπαν ἀκολούθως, ὃν τρόπον ἀνωτέρω ἐν τῇ προελεύ σει τοῦ Εὐαγγελισμοῦ ἐπὶ ςεπτῷ ἐξεθέμεθα. Ιστέον, ὅτι τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ τῶν Βαΐων καὶ ἡ Αὐγοῦστα δέχεται τὰ βῆλα ὁμοίως τῷ βασιλεῖ, καὶ τοὺς σταυροὺς λαμβάνει ἐκ τῶν κατὰ τύπον εἰσερχομένων ἐπὶ τοῦ βασιλέως οὕτως καὶ ἐπ' αὐτῆς. ΚΕΦΑΛ. ΑΓ. Οσπ δεῖ παραφυλάττειν τῇ ἁγίᾳ καὶ μεγάλη ε' καὶ ἐπὶ τῆς τοῦ βασιλέως περιόδου ἐν τοῖς γηροκομείοις. Εξέρχεται ὁ βασιλεὺς ἀπὸ τοῦ παλατίου ὥρα πρώτῃ ἢ καὶ δευτέρᾳ ἐν τῷ ἱπποδρομίῳ. Ιππεύσας δὲ ἐκεῖσε, δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν κατὰ συνήθειαν,

ἀπέρχεται ἐν τοῖς γηροκομείοις, ἐκπληρῶν τὴν παρὰ τοῦ προφήτου, μᾶλλον δὲ τοῦ Κυρίου, εἰρημένην φωτήν· «Εσκόρπισεν ἔδωκε τοῖς πένησιν, ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος πλουτοποιῶν ἅπαντας καὶ παραμυθούμενος ἐκ τῶν παρὰ Θεῷ δεδωρημένων αὐτῷ ἀνεξαντλήτων θησ σαυρῶν.» Εκτελέσας δὲ ἅπαντα τὰ κατὰ συνήθειαν ἐν ἑκάστῳ γηροκομείῳ, ὑποστρέφει ἐκ τῷ παλατίῳ, καὶ στοιχηθέντος τοῦ κγητωρίου, γίνονται μίνσαι καὶ οἱ μὲν κληθέντες φίλοι μένουσιν, οἱ δὲ λοιποί ἀπέρχονται ἐν τοῖς ἰδίοις αὐτῶν τόποις. Καταλαβού σης δὲ τῆς ὥρας τῆς θείας λειτουργίας, εισέρχεται ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ ναῷ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τοῦ Φάρου πρὸς τὸ ἐκτελέσαι τὴν θείαν λειτουργίαν· καὶ εἰ κελεύει ὁ βασιλεὺς, προσκαλοῦνται οἱ πατρίκιοι, καὶ συλλειτουργοῦντες 21 αὐτῷ, εἰ δὲ μήγε, ἐξέρχον ται ἐν τῷ ναῷ τοῦ Ἁγίου πρωτομάρτυρος Στεφάνου, ἐκεῖσε τελοῦντες 38 τὴν θείαν λειτουργίαν, καὶ εἰ κελεύει ὁ βασιλεὺς, προσκαλοῦνται οἱ πατρίκιοι. Τῆς δὲ θείας λειτουργίας τελεσθείσης, καθέζεται ἐν τῷ νάρθηκι τοῦ αὐτοῦ ναοῦ ἐν τῷ σκάμνῳ, καὶ εἰσ ελθόντες οἵ τε μαγίστροι καὶ πατρίκιοι, πραιπόσι τοι καὶ λοιποί, λαμβάνουσι διὰ χειρὸς τοῦ βασιλέως ἀνὰ μήλων δύο καὶ ἑνὸς κινναμώμου. Εἰ δὲ 3 οὐ κελεύει ὁ βασιλεὺς καθεστάναι ἐν τοῖς ἐκεῖσε, ἀπέρ χεται ἐν τῇ βασιλικῇ καμάρα τοῦ χρυσοτρικλίνου, καὶ καθέζεται 3 ἐν τῷ ἐκεῖσε ὄντι σκάμνῳ ἐπιτελῶν πᾶσαν τὴν προῤῥηθεῖσαν διανομήν. Αὐτοὶ δὲ ἀσπα ζόμενοι τὰς τοῦ βασιλέως χεῖρας, ἐξέρχονται ὑπερευχόμενοι αὐτὸν, καὶ μετὰ ταῦτα ἐξέρχεται ὁ βασι λεὺς καὶ καθέζεται ἐπὶ τῆς τιμίας αὐτοῦ τραπέζης μετὰ φίλων, οὓς ἂν ἐκέλευσε τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ καλέσαι. Ἱστέον δὲ, ὅτι ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ ἀλλάξιμα οὐκ εἰσίν. ΚΕΦΑΛ. ΑΔ'. Όσα δεῖ παραφυλάττειν τῇ μεγάλη Παρασκευῇ, καὶ ὅσα ἐν αὐτῇ τελεῖται. Περὶ ὥραν δευτέραν ἐξελθὼν ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ ἱπποδρομίῳ, ἱππεύει ἐκεῖσε καὶ ἀπέρχεται ἐν Βλα χέρναις 85, καὶ εἰσελθὼν ἐν τῷ ναῷ, ἀπέρχεται μέσ χρι τῶν ἁγίων θυρῶν, καὶ ἅψας κηροὺς καὶ εὐξάμε νος, εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον, καὶ λαβὼν θυ μιατόν, θυμιᾷ κυκλόθεν, καὶ ὑπαλλάξας τὴν ἁγίαν τράπεζαν, τίθησιν ἐν αὐτῇ ἀποκόμβιον, καὶ ἐξελθὼν διὰ τῆς πλαγίας, εἰσέρχεται εἰς τὸν ναὸν τῆς ῾Αγίας Σοροῦ, καὶ ἅψας κηροὺς εἰς τὸν αὐτὸν ναὸν ἐν τῇ προσευχῇ αὐτοῦ, ὡς εἴθισται αὐτῷ, ἔμπροσθεν 81 συλλειτουργοῦντες Π., συλλειτουργούν συλλειτουργοῦνται 28 τελοῦντες Η. τελοῦνται * ἢ δὲ 24 καθέζονται: ἐν Βλαχέρναις ἀπέρχεται Θεοῦ. προσευχάδιον, πλαγίαις, Προσ ευχάδιον): μετὰ τὴν εὐχὴν γνεσθαι τὰς συνήθεις γονυκλισίας τὰς μὲν δυνατωτέρας ἀπὸ γῆς ἄνευ προσευχαδίου τὰς ἀσθενεστέρας δι καὶ μετὰ τινος ὑποστηρίγματος ταπεινοῦ καὶ βή ματος.

ἀπέρχεται ἐν τοῖς γηροκομείοις, ἐκπληρῶν τὴν παρὰ τοῦ προφήτου, μᾶλλον δὲ τοῦ Κυρίου, εἰρημένην φωτήν· «Εσκόρπισεν ἔδωκε τοῖς πένησιν, ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος πλουτοποιῶν ἅπαντας καὶ παραμυθούμενος ἐκ τῶν παρὰ Θεῷ δεδωρημένων αὐτῷ ἀνεξαντλήτων θησ σαυρῶν.» Εκτελέσας δὲ ἅπαντα τὰ κατὰ συνήθειαν ἐν ἑκάστῳ γηροκομείῳ, ὑποστρέφει ἐκ τῷ παλατίῳ, καὶ στοιχηθέντος τοῦ κγητωρίου, γίνονται μίνσαι καὶ οἱ μὲν κληθέντες φίλοι μένουσιν, οἱ δὲ λοιποί ἀπέρχονται ἐν τοῖς ἰδίοις αὐτῶν τόποις. Καταλαβού σης δὲ τῆς ὥρας τῆς θείας λειτουργίας, εισέρχεται ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ ναῷ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τοῦ Φάρου πρὸς τὸ ἐκτελέσαι τὴν θείαν λειτουργίαν· καὶ εἰ κελεύει ὁ βασιλεὺς, προσκαλοῦνται οἱ πατρίκιοι, καὶ συλλειτουργοῦντες 21 αὐτῷ, εἰ δὲ μήγε, ἐξέρχον ται ἐν τῷ ναῷ τοῦ Ἁγίου πρωτομάρτυρος Στεφάνου, ἐκεῖσε τελοῦντες 38 τὴν θείαν λειτουργίαν, καὶ εἰ κελεύει ὁ βασιλεὺς, προσκαλοῦνται οἱ πατρίκιοι. Τῆς δὲ θείας λειτουργίας τελεσθείσης, καθέζεται ἐν τῷ νάρθηκι τοῦ αὐτοῦ ναοῦ ἐν τῷ σκάμνῳ, καὶ εἰσ ελθόντες οἵ τε μαγίστροι καὶ πατρίκιοι, πραιπόσι τοι καὶ λοιποί, λαμβάνουσι διὰ χειρὸς τοῦ βασιλέως ἀνὰ μήλων δύο καὶ ἑνὸς κινναμώμου. Εἰ δὲ 3 οὐ κελεύει ὁ βασιλεὺς καθεστάναι ἐν τοῖς ἐκεῖσε, ἀπέρ χεται ἐν τῇ βασιλικῇ καμάρα τοῦ χρυσοτρικλίνου, καὶ καθέζεται 3 ἐν τῷ ἐκεῖσε ὄντι σκάμνῳ ἐπιτελῶν πᾶσαν τὴν προῤῥηθεῖσαν διανομήν. Αὐτοὶ δὲ ἀσπα ζόμενοι τὰς τοῦ βασιλέως χεῖρας, ἐξέρχονται ὑπερευχόμενοι αὐτὸν, καὶ μετὰ ταῦτα ἐξέρχεται ὁ βασι λεὺς καὶ καθέζεται ἐπὶ τῆς τιμίας αὐτοῦ τραπέζης μετὰ φίλων, οὓς ἂν ἐκέλευσε τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ καλέσαι. Ἱστέον δὲ, ὅτι ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ ἀλλάξιμα οὐκ εἰσίν. ΚΕΦΑΛ. ΑΔ'. Όσα δεῖ παραφυλάττειν τῇ μεγάλη Παρασκευῇ, καὶ ὅσα ἐν αὐτῇ τελεῖται. Περὶ ὥραν δευτέραν ἐξελθὼν ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ ἱπποδρομίῳ, ἱππεύει ἐκεῖσε καὶ ἀπέρχεται ἐν Βλα χέρναις 85, καὶ εἰσελθὼν ἐν τῷ ναῷ, ἀπέρχεται μέσ χρι τῶν ἁγίων θυρῶν, καὶ ἅψας κηροὺς καὶ εὐξάμε νος, εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον, καὶ λαβὼν θυ μιατόν, θυμιᾷ κυκλόθεν, καὶ ὑπαλλάξας τὴν ἁγίαν τράπεζαν, τίθησιν ἐν αὐτῇ ἀποκόμβιον, καὶ ἐξελθὼν διὰ τῆς πλαγίας, εἰσέρχεται εἰς τὸν ναὸν τῆς ῾Αγίας Σοροῦ, καὶ ἅψας κηροὺς εἰς τὸν αὐτὸν ναὸν ἐν τῇ προσευχῇ αὐτοῦ, ὡς εἴθισται αὐτῷ, ἔμπροσθεν 81 συλλειτουργοῦντες Π., συλλειτουργούν συλλειτουργοῦνται 28 τελοῦντες Η. τελοῦνται * ἢ δὲ 24 καθέζονται: ἐν Βλαχέρναις ἀπέρχεται Θεοῦ. προσευχάδιον, πλαγίαις, Προσ ευχάδιον): μετὰ τὴν εὐχὴν γνεσθαι τὰς συνήθεις γονυκλισίας τὰς μὲν δυνατωτέρας ἀπὸ γῆς ἄνευ προσευχαδίου τὰς ἀσθενεστέρας δι καὶ μετὰ τινος ὑποστηρίγματος ταπεινοῦ καὶ βή ματος.

τῶν ἁγίων θυρῶν, καὶ εἰσελθὼν εἰς τὸ θυσιαστήριον, λαβὼν θυμιατόν, θυμιᾷ τὴν ἁγίαν τράπεζαν κυκλό θεν, καὶ λαβὼν ἀποκόμβιον, τίθησιν αὐτὸ ἐν τῇ ἁγίᾳ, τραπέζῃ, καὶ εἶθ᾽ οὕτως ὑποστρέψας εισέρχε ται ἐν τῷ παλατίῳ, εἴτε ἔφιππος, εἴτε τοῦ πλούς Καὶ περὶ ὥραν τρίτην ἢ καὶ τετάρτην τῆς αὐτῆς ἡμέρας ἀπέρχονται οἱ πατρίκιοι ἀπὸ κελεύσεως ἐν τῷ ναῷ τῆς Ἁγίας Εἰρήνης, όπως, τελοῦντος τοῦ πατριάρχου τὰς θείας κατηχήσεις ἐν τῷ αὐτῷ ναῷ, τύχωσιν ἐκεῖσε. Ιστέον δὲ, ὅτι, εἰ μὲν πρὸ τῆς τριτοέκτης ὑποστρέψει ὁ βασιλεὺς ἀπὸ Βλαχέρ νας, εἰσέρχεται πρῶτον ἐν τῷ βεστιαρίῳ καὶ ἐκβάλλει τήν τε χρυσῆν τράπεζαν μετὰ τῶν λοιπῶν χρυσῶν σκευῶν τῶν μελλόντων καθυπουρο γῆσαι τῇ διακαινησίμῳ ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ, καὶ εἶθ᾽ οὕτως τελοῦσι τὴν τριτοέκτην, καὶ προσκυ καὶ τὴν τιμίαν λόγχην Ομοίως εἰσέρχονται καὶ οἱ πατρίκιοι ἀπὸ κελεύσεως μετὰ τοῦ κουδου κλείου, πρωτοσπαθάριοί τε καὶ οἱ ἐπὶ τῶν οἰκεια κῶν, προσκυνήσαντες καὶ αὐτοὶ τὴν τιμίαν λόγχην, καὶ ὑπερευξάμενοι τον βασιλέα, ἐξέρχονται. Εἰ δὲ ἡ προσευχὴ αὐτοῦ, ἔμπροσθεν τῶν ἁγίων θυρῶν. ἀργυρά, ἅπερ κεῖται ἐν τῷ βασιλικῷ βεστιαρίῳ, τῶν ἀποθησαυριζομένων πέπλων ἐκεῖσε οι Καθυπουργεῖν εἰ ὑπουργεῖν

μετὰ τῆς τριτοέκτης ὑποστρέψει ἀπὸ Βλαχέρνας, ὡς τελέσας ἐκεῖσε πρῶτον τὴν τριτοέκτην, προσκυνεί τὴν τιμίαν λόγχην μετὰ τῶν ἀνωτέρω εἰρημένων ἐν τῷ Φάρῳ, καὶ εἶθ' οὕτως εἰσέρχεται ἐν τῷ βεστιαρίῳ, καὶ ἐκβάλλει τὰ σκεύη, ὡς προείρηται. Ἰστέον δὲ καὶ τοῦτο, ὅτι καὶ πλοὺς ἀπέρχεται ὁ βασιλεύς ἐν Βλαχέρναις, ἀλλ᾽ οὖν καὶ φιλοκαλεῖ τὸ ἅγιον βῆμα τῆς Ἁγίας Σοροῦ, καὶ ὑποστρέψας ἀπὸ ἱματίου, εἰσέρχεται εἰς τὰ γηροκομεῖα τῶν κύρης. καὶ ῥογεύει τοὺς γέροντας καὶ λωβούς καὶ ὑποστρέφει εἰς τὸ παλάτιον. 20 ἐπὶ τὸ 11 ημικύκλῳ ΚΕΦΑΛ. ΛΕ. Οσα δεῖ παραφυλάττειν τῷ ἁγίῳ καὶ μεγάλῳ Σαββάτῳ. Α΄. Περὶ ὥραν τρίτην ἀλλάσσει τὸ κουβούκλειον, καὶ δίδοται ἀπὸ κελεύσεως μεταστάσιμον διὰ τοῦ τῆς καταστάσεως ἐν τῷ λαυσιακῷ, καὶ οἱ μὲν βαρβατοι ἄρχοντες διέρχονται διὰ τοῦ μονοθύρου τοῦ ὄντος ἐπὶ τὸν 26 εἰδικὸν, καὶ ἐξέρχονται ἐν τῷ ἡμι κυκλίῳ 27 τῆς μυστικῆς φιάλης τοῦ τρικόγχου. Ὁ δὲ βασιλεὺς δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν τοῦ κουβουκλείου, ἐξέρχεται ἀπὸ τοῦ χρυσοτρικλίνου, καὶ διέρχεται διὰ τῶν διαβατικῶν τῶν ἁγίων μ', φορῶν σαγίον, καὶ ἐξέρχεται ἐν τῷ ἡμικυκλίῳ τῆς μυστικῆς φιά λης τοῦ τρικόγχου, εἶθ᾽ οὕτως διέρχεται, δηριγευό μενος ὑπὸ πάντων, διὰ τε τῆς ἁψίδος καὶ τῆς δάσ φνης, ἅπτων ἐν τοῖς ἐκεῖσε οὔσιν εὐκτηρίοις κηρία, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτώνι τοῦ αὐγουστέως. Καὶ ἀλλάσσουσιν οἱ τε πατρίκιοι, δομέστικοί τε καὶ ἡ σύγκλητος ἅπασα ἀτραβατικά χλανίδια, ὁμοίως καὶ οἱ τοῦ κουβουκλείου ἄρχοντες περιβέβληνται χλανίδια τόρεα, οἱ δὲ πραιπόσιτοι λεοντάρια ἐξ ἀῤῥενοκοιτίας] φιλοκα εν Οι φιλοκαλεῖν Λωβοί, τοὺς τὰ σώματα λελωοημένους ἐκ τῆς νόσου τῆς ἱερᾶς καὶ τοὺς λελεπρωμένους. λελωβημένον λελω- η βημένοι πεπηρωμένοι, Λώβη λωβός ευκολέοντες

μετὰ τῆς τριτοέκτης ὑποστρέψει ἀπὸ Βλαχέρνας, ὡς τελέσας ἐκεῖσε πρῶτον τὴν τριτοέκτην, προσκυνεί τὴν τιμίαν λόγχην μετὰ τῶν ἀνωτέρω εἰρημένων ἐν τῷ Φάρῳ, καὶ εἶθ' οὕτως εἰσέρχεται ἐν τῷ βεστιαρίῳ, καὶ ἐκβάλλει τὰ σκεύη, ὡς προείρηται. Ἰστέον δὲ καὶ τοῦτο, ὅτι καὶ πλοὺς ἀπέρχεται ὁ βασιλεύς ἐν Βλαχέρναις, ἀλλ᾽ οὖν καὶ φιλοκαλεῖ τὸ ἅγιον βῆμα τῆς Ἁγίας Σοροῦ, καὶ ὑποστρέψας ἀπὸ ἱματίου, εἰσέρχεται εἰς τὰ γηροκομεῖα τῶν κύρης. καὶ ῥογεύει τοὺς γέροντας καὶ λωβούς καὶ ὑποστρέφει εἰς τὸ παλάτιον. 20 ἐπὶ τὸ 11 ημικύκλῳ ΚΕΦΑΛ. ΛΕ. Οσα δεῖ παραφυλάττειν τῷ ἁγίῳ καὶ μεγάλῳ Σαββάτῳ. Α΄. Περὶ ὥραν τρίτην ἀλλάσσει τὸ κουβούκλειον, καὶ δίδοται ἀπὸ κελεύσεως μεταστάσιμον διὰ τοῦ τῆς καταστάσεως ἐν τῷ λαυσιακῷ, καὶ οἱ μὲν βαρβατοι ἄρχοντες διέρχονται διὰ τοῦ μονοθύρου τοῦ ὄντος ἐπὶ τὸν 26 εἰδικὸν, καὶ ἐξέρχονται ἐν τῷ ἡμι κυκλίῳ 27 τῆς μυστικῆς φιάλης τοῦ τρικόγχου. Ὁ δὲ βασιλεὺς δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν τοῦ κουβουκλείου, ἐξέρχεται ἀπὸ τοῦ χρυσοτρικλίνου, καὶ διέρχεται διὰ τῶν διαβατικῶν τῶν ἁγίων μ', φορῶν σαγίον, καὶ ἐξέρχεται ἐν τῷ ἡμικυκλίῳ τῆς μυστικῆς φιά λης τοῦ τρικόγχου, εἶθ᾽ οὕτως διέρχεται, δηριγευό μενος ὑπὸ πάντων, διὰ τε τῆς ἁψίδος καὶ τῆς δάσ φνης, ἅπτων ἐν τοῖς ἐκεῖσε οὔσιν εὐκτηρίοις κηρία, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτώνι τοῦ αὐγουστέως. Καὶ ἀλλάσσουσιν οἱ τε πατρίκιοι, δομέστικοί τε καὶ ἡ σύγκλητος ἅπασα ἀτραβατικά χλανίδια, ὁμοίως καὶ οἱ τοῦ κουβουκλείου ἄρχοντες περιβέβληνται χλανίδια τόρεα, οἱ δὲ πραιπόσιτοι λεοντάρια ἐξ ἀῤῥενοκοιτίας] φιλοκα εν Οι φιλοκαλεῖν Λωβοί, τοὺς τὰ σώματα λελωοημένους ἐκ τῆς νόσου τῆς ἱερᾶς καὶ τοὺς λελεπρωμένους. λελωβημένον λελω- η βημένοι πεπηρωμένοι, Λώβη λωβός ευκολέοντες

χρυσόταβλα. Καὶ καταλαβόντος τοῦ κοιροῦ, περιβαλ λόμενος ὁ βασιλεὺς διβητήσιον τὸ παγανὸν καὶ χλανίδα τὸν ὀψίμαρον καὶ δηριγευόμενος ὑπό τε τῶν πραιποσίτων καὶ λοιπῶν ἀρχόντων τοῦ κου βουκλείου, διέρχεται διά τε τοῦ αὐγουστέως καὶ τὸν στενοῦ, ἤγουν τῆς χρυσῆς χειρὸς, καὶ ἀπέρχεται εἰς τὸν ὀνόποδα, καὶ στάντος αὐτοῦ ἐν τῇ χαλκῇ πύλῃ τοῦ ὀνόποδος, δέχονται αὐτὸν ἐκεῖσε πατρίκιοι καὶ στρατηγοί, καὶ πεσόντων νεύει ὁ πραιπόσιτος τῷ τῆς καταστάσεως ἀπὸ κελεύσεως, καὶ λέγει, Κελεύσατε·» καὶ αὐτοὶ ὑπερεύχονται τὸν βασιλέα Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» Β΄. Καὶ δηριγευόμενος ὑπ' αὐτῶν πάντων, ἐξέρω χεται ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, καὶ στάντος ἐν τῷ και μελαυκίῳ ἐπὶ τοῦ πορφυροῦ λίθου, πίπτουσιν αὖθις οἱ πατρίκιοι καὶ ἡ σύγκλητος, καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, νεύει τῷ σιλεντια ρίῳ, κἀκεῖνος λέγει· «Κελεύσατε·» αὐτοὶ δὲ ὑπερ εύχονται τὸν βασιλέα· «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» Κἀκεῖθεν δηριγευόμενος ὑπὸ πάντων αὐτ τῶν, διέρχεται διά τε τῶν 28 ἐξκουβίτων καὶ τῶν σχολῶν, καὶ ἐξέρχεται διὰ τῆς μικρᾶς πύλης τῆς χαλκῆς 20 τοῦ χυτοῦ, καὶ ἀπέρχεται μέχρι τοῦ ἁγίου φρέατος. Τὰ δὲ μέρη δέχονται τὸν βασιλέα ἐν ταῖς στάσεσιν αὐτῶν, σφραγίζοντα τὸν βασιλέα και μό νον, λέγουσι δὲ καὶ οἱ νοτάριοι καὶ οἱ μαΐστορες, ὡς εἴθισται αὐτοῖς, τοὺς ἰάμβους. Ὁ δὲ βασιλεὺς εἰσελ θὼν ἐν τῷ ἁγίῳ φρέατι καὶ ἅψας κηρούς, δέχεται παρὰ τοῦ πατριαρχου ἐν τῷ ἁγίῳ φρέατι, καὶ προσ κυνήσαντες ἀμφότεροι ἀλλήλους καὶ ἀσπασάμενοι, εἰσέρχονται εἰς τὸν ναὸν, καὶ ἀπελθόντες μέχρι τῶν ἁγίων θυρῶν, ὁ μὲν πατριάρχης εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον, ὁ δὲ βασιλεὺς, στὰς ἔμπροσθεν τῶν ἁγίων θυρῶν, καὶ ἅψας κηροὺς καὶ εὐξάμενος, εἰσ έρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον, καὶ μετὰ τὸ ὑπαλλά ξαι τὴν ἁγίαν τράπεζαν τὰς αὐτῆς ἐνδυτής, λαμβά νει παρὰ τοῦ πραιποσίτου χρυσίου λίτρας ρ', καὶ τίθησιν αὐτὰς εἰς τὴν ἁγίαν τράπεζαν ἐν τῷ βασμι δίῳ, ἐν ᾧ ὁ βασιλεὺς ἵσταται, καὶ ἡνίκα ὑπαλλάξῃ τὴν ἁγίαν τράπεζαν, λαβὼν ἀποκόμβιον ἕτερον, ἔχον καὶ αὐτὸ χρήματα πάμπολλα παρὰ τοῦ πραι ποσίτου, τίθησιν αὐτὸ εἰς τὴν ἁγίαν τράπεζαν, εἶτα λαβὼν παρὰ τοῦ πατριάρχου θυμιατόν, θυμιᾷ ἐκ τρίτου τὸ θυσιαστήριον κυκλόθεν, καὶ ἐξέρχεται διὰ τοῦ ἀριστεροῦ μέρους τῆς πλαγίας, καὶ ἀπέρχε ται εἰς τὸ σκευοφυλάκιον. Εἰσελθὼν δὲ καὶ ἅψας κη ροὺς εὔχεται, καὶ εὐξάμενος θυμιᾷ τὸ σκεύη ἅπαν τα, καὶ καθέζεται μικρὸν μετὰ τοῦ πατριάρχου. Εἶθ᾽ οὕτως εἰσέρχονται οἱ τοῦ κουβουκλείου καὶ οἱ λοιποὶ ἄρχοντες οἱ κατὰ συνήθειαν εἰσιόντες, λαμβάνουσι παρὰ τοῦ σκευοφύλακος νάρδον, καὶ εἶθ' οὕτως ἀνίσταται ὁ βασιλεὺς, καὶ ἐξελθὼν ἀπὸ τοῦ σκευοφυλακίου, διέρχεται διὰ τοῦ γυναικίτου νάρο θηκος ἐν ᾧ καὶ τὴν συνήθη στάσιν κέκτηνται αἱ τῆς αὐτῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας διακόνισσαι, καὶ 20 διὰ τῶν 20 πύλης καὶ χαλκ. ὀψὲ τῆς ἡμέρας,

χρυσόταβλα. Καὶ καταλαβόντος τοῦ κοιροῦ, περιβαλ λόμενος ὁ βασιλεὺς διβητήσιον τὸ παγανὸν καὶ χλανίδα τὸν ὀψίμαρον καὶ δηριγευόμενος ὑπό τε τῶν πραιποσίτων καὶ λοιπῶν ἀρχόντων τοῦ κου βουκλείου, διέρχεται διά τε τοῦ αὐγουστέως καὶ τὸν στενοῦ, ἤγουν τῆς χρυσῆς χειρὸς, καὶ ἀπέρχεται εἰς τὸν ὀνόποδα, καὶ στάντος αὐτοῦ ἐν τῇ χαλκῇ πύλῃ τοῦ ὀνόποδος, δέχονται αὐτὸν ἐκεῖσε πατρίκιοι καὶ στρατηγοί, καὶ πεσόντων νεύει ὁ πραιπόσιτος τῷ τῆς καταστάσεως ἀπὸ κελεύσεως, καὶ λέγει, Κελεύσατε·» καὶ αὐτοὶ ὑπερεύχονται τὸν βασιλέα Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» Β΄. Καὶ δηριγευόμενος ὑπ' αὐτῶν πάντων, ἐξέρω χεται ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, καὶ στάντος ἐν τῷ και μελαυκίῳ ἐπὶ τοῦ πορφυροῦ λίθου, πίπτουσιν αὖθις οἱ πατρίκιοι καὶ ἡ σύγκλητος, καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, νεύει τῷ σιλεντια ρίῳ, κἀκεῖνος λέγει· «Κελεύσατε·» αὐτοὶ δὲ ὑπερ εύχονται τὸν βασιλέα· «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» Κἀκεῖθεν δηριγευόμενος ὑπὸ πάντων αὐτ τῶν, διέρχεται διά τε τῶν 28 ἐξκουβίτων καὶ τῶν σχολῶν, καὶ ἐξέρχεται διὰ τῆς μικρᾶς πύλης τῆς χαλκῆς 20 τοῦ χυτοῦ, καὶ ἀπέρχεται μέχρι τοῦ ἁγίου φρέατος. Τὰ δὲ μέρη δέχονται τὸν βασιλέα ἐν ταῖς στάσεσιν αὐτῶν, σφραγίζοντα τὸν βασιλέα και μό νον, λέγουσι δὲ καὶ οἱ νοτάριοι καὶ οἱ μαΐστορες, ὡς εἴθισται αὐτοῖς, τοὺς ἰάμβους. Ὁ δὲ βασιλεὺς εἰσελ θὼν ἐν τῷ ἁγίῳ φρέατι καὶ ἅψας κηρούς, δέχεται παρὰ τοῦ πατριαρχου ἐν τῷ ἁγίῳ φρέατι, καὶ προσ κυνήσαντες ἀμφότεροι ἀλλήλους καὶ ἀσπασάμενοι, εἰσέρχονται εἰς τὸν ναὸν, καὶ ἀπελθόντες μέχρι τῶν ἁγίων θυρῶν, ὁ μὲν πατριάρχης εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον, ὁ δὲ βασιλεὺς, στὰς ἔμπροσθεν τῶν ἁγίων θυρῶν, καὶ ἅψας κηροὺς καὶ εὐξάμενος, εἰσ έρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον, καὶ μετὰ τὸ ὑπαλλά ξαι τὴν ἁγίαν τράπεζαν τὰς αὐτῆς ἐνδυτής, λαμβά νει παρὰ τοῦ πραιποσίτου χρυσίου λίτρας ρ', καὶ τίθησιν αὐτὰς εἰς τὴν ἁγίαν τράπεζαν ἐν τῷ βασμι δίῳ, ἐν ᾧ ὁ βασιλεὺς ἵσταται, καὶ ἡνίκα ὑπαλλάξῃ τὴν ἁγίαν τράπεζαν, λαβὼν ἀποκόμβιον ἕτερον, ἔχον καὶ αὐτὸ χρήματα πάμπολλα παρὰ τοῦ πραι ποσίτου, τίθησιν αὐτὸ εἰς τὴν ἁγίαν τράπεζαν, εἶτα λαβὼν παρὰ τοῦ πατριάρχου θυμιατόν, θυμιᾷ ἐκ τρίτου τὸ θυσιαστήριον κυκλόθεν, καὶ ἐξέρχεται διὰ τοῦ ἀριστεροῦ μέρους τῆς πλαγίας, καὶ ἀπέρχε ται εἰς τὸ σκευοφυλάκιον. Εἰσελθὼν δὲ καὶ ἅψας κη ροὺς εὔχεται, καὶ εὐξάμενος θυμιᾷ τὸ σκεύη ἅπαν τα, καὶ καθέζεται μικρὸν μετὰ τοῦ πατριάρχου. Εἶθ᾽ οὕτως εἰσέρχονται οἱ τοῦ κουβουκλείου καὶ οἱ λοιποὶ ἄρχοντες οἱ κατὰ συνήθειαν εἰσιόντες, λαμβάνουσι παρὰ τοῦ σκευοφύλακος νάρδον, καὶ εἶθ' οὕτως ἀνίσταται ὁ βασιλεὺς, καὶ ἐξελθὼν ἀπὸ τοῦ σκευοφυλακίου, διέρχεται διὰ τοῦ γυναικίτου νάρο θηκος ἐν ᾧ καὶ τὴν συνήθη στάσιν κέκτηνται αἱ τῆς αὐτῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας διακόνισσαι, καὶ 20 διὰ τῶν 20 πύλης καὶ χαλκ. ὀψὲ τῆς ἡμέρας,

χρυσόταβλα. Καὶ καταλαβόντος τοῦ κοιροῦ, περιβαλ λόμενος ὁ βασιλεὺς διβητήσιον τὸ παγανὸν καὶ χλανίδα τὸν ὀψίμαρον καὶ δηριγευόμενος ὑπό τε τῶν πραιποσίτων καὶ λοιπῶν ἀρχόντων τοῦ κου βουκλείου, διέρχεται διά τε τοῦ αὐγουστέως καὶ τὸν στενοῦ, ἤγουν τῆς χρυσῆς χειρὸς, καὶ ἀπέρχεται εἰς τὸν ὀνόποδα, καὶ στάντος αὐτοῦ ἐν τῇ χαλκῇ πύλῃ τοῦ ὀνόποδος, δέχονται αὐτὸν ἐκεῖσε πατρίκιοι καὶ στρατηγοί, καὶ πεσόντων νεύει ὁ πραιπόσιτος τῷ τῆς καταστάσεως ἀπὸ κελεύσεως, καὶ λέγει, Κελεύσατε·» καὶ αὐτοὶ ὑπερεύχονται τὸν βασιλέα Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» Β΄. Καὶ δηριγευόμενος ὑπ' αὐτῶν πάντων, ἐξέρω χεται ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, καὶ στάντος ἐν τῷ και μελαυκίῳ ἐπὶ τοῦ πορφυροῦ λίθου, πίπτουσιν αὖθις οἱ πατρίκιοι καὶ ἡ σύγκλητος, καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, νεύει τῷ σιλεντια ρίῳ, κἀκεῖνος λέγει· «Κελεύσατε·» αὐτοὶ δὲ ὑπερ εύχονται τὸν βασιλέα· «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» Κἀκεῖθεν δηριγευόμενος ὑπὸ πάντων αὐτ τῶν, διέρχεται διά τε τῶν 28 ἐξκουβίτων καὶ τῶν σχολῶν, καὶ ἐξέρχεται διὰ τῆς μικρᾶς πύλης τῆς χαλκῆς 20 τοῦ χυτοῦ, καὶ ἀπέρχεται μέχρι τοῦ ἁγίου φρέατος. Τὰ δὲ μέρη δέχονται τὸν βασιλέα ἐν ταῖς στάσεσιν αὐτῶν, σφραγίζοντα τὸν βασιλέα και μό νον, λέγουσι δὲ καὶ οἱ νοτάριοι καὶ οἱ μαΐστορες, ὡς εἴθισται αὐτοῖς, τοὺς ἰάμβους. Ὁ δὲ βασιλεὺς εἰσελ θὼν ἐν τῷ ἁγίῳ φρέατι καὶ ἅψας κηρούς, δέχεται παρὰ τοῦ πατριαρχου ἐν τῷ ἁγίῳ φρέατι, καὶ προσ κυνήσαντες ἀμφότεροι ἀλλήλους καὶ ἀσπασάμενοι, εἰσέρχονται εἰς τὸν ναὸν, καὶ ἀπελθόντες μέχρι τῶν ἁγίων θυρῶν, ὁ μὲν πατριάρχης εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον, ὁ δὲ βασιλεὺς, στὰς ἔμπροσθεν τῶν ἁγίων θυρῶν, καὶ ἅψας κηροὺς καὶ εὐξάμενος, εἰσ έρχεται εἰς τὸ θυσιαστήριον, καὶ μετὰ τὸ ὑπαλλά ξαι τὴν ἁγίαν τράπεζαν τὰς αὐτῆς ἐνδυτής, λαμβά νει παρὰ τοῦ πραιποσίτου χρυσίου λίτρας ρ', καὶ τίθησιν αὐτὰς εἰς τὴν ἁγίαν τράπεζαν ἐν τῷ βασμι δίῳ, ἐν ᾧ ὁ βασιλεὺς ἵσταται, καὶ ἡνίκα ὑπαλλάξῃ τὴν ἁγίαν τράπεζαν, λαβὼν ἀποκόμβιον ἕτερον, ἔχον καὶ αὐτὸ χρήματα πάμπολλα παρὰ τοῦ πραι ποσίτου, τίθησιν αὐτὸ εἰς τὴν ἁγίαν τράπεζαν, εἶτα λαβὼν παρὰ τοῦ πατριάρχου θυμιατόν, θυμιᾷ ἐκ τρίτου τὸ θυσιαστήριον κυκλόθεν, καὶ ἐξέρχεται διὰ τοῦ ἀριστεροῦ μέρους τῆς πλαγίας, καὶ ἀπέρχε ται εἰς τὸ σκευοφυλάκιον. Εἰσελθὼν δὲ καὶ ἅψας κη ροὺς εὔχεται, καὶ εὐξάμενος θυμιᾷ τὸ σκεύη ἅπαν τα, καὶ καθέζεται μικρὸν μετὰ τοῦ πατριάρχου. Εἶθ᾽ οὕτως εἰσέρχονται οἱ τοῦ κουβουκλείου καὶ οἱ λοιποὶ ἄρχοντες οἱ κατὰ συνήθειαν εἰσιόντες, λαμβάνουσι παρὰ τοῦ σκευοφύλακος νάρδον, καὶ εἶθ' οὕτως ἀνίσταται ὁ βασιλεὺς, καὶ ἐξελθὼν ἀπὸ τοῦ σκευοφυλακίου, διέρχεται διὰ τοῦ γυναικίτου νάρο θηκος ἐν ᾧ καὶ τὴν συνήθη στάσιν κέκτηνται αἱ τῆς αὐτῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας διακόνισσαι, καὶ 20 διὰ τῶν 20 πύλης καὶ χαλκ. ὀψὲ τῆς ἡμέρας,

Εξέρχεται διὰ τῆς ἀριστερᾶς πύλης του βήματος καὶ ἐπιδίδωσιν αὐτῷ ὁ πατριάρχης εὐλο γίας. Γ. Καὶ διελθόντες ἀμφότεροι διὰ τοῦ ὄπισθεν τοῦ βήματος στενοῦ διαβατικοῦ τοῦ Ἁγίου Νικολάου, ἀπέρχονται μέχρι τοῦ ἁγίου φρέατος, καὶ αὖθις ἐπι δοὺς ὁ πατριάρχης τῷ βασιλεῖ εὐλογίας, καὶ ἀμφό τεροι ἀλλήλους ἀσπασάμενοι, ἐξέρχεται μὲν ὁ βασι λεύς, δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν προειρημένων πάντων, 108 καὶ εἰσέρχεται διὰ τῆς μικρᾶς πύλης τῆς χαλκῆς, καὶ μέχρι τοῦ κονσιστωρίου ἐλθών, μένουσιν ἐκεῖσε οἱ τῆς συγκλήτου, ὑπερευχόμενοι τὸν βασιλέα. Καὶ καταλαβόντος αὐτοῦ τὸ στενὸν, μένουσιν ἐκεῖσε οἱ πατρίκιοι, ὑπερευχόμενοι καὶ αὐτοὶ, καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε εἰσέρχεται ὁ βασιλεὺς εἰς τὸ παλάτιον, καὶ στοιχηθέντος τοῦ κλητωρίου, γίνονται μίνσαι, καὶ ἀπαλλάσσουσιν ἅπαντες, καὶ οἱ μὲν κληθέντες φί λοι μένουσιν, οἱ δὲ ἀπέρχονται ἕκαστος αὐτῶν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. Καὶ περὶ ὥραν θ' ἀλλάσσει τὸ κού βούκλειον, καὶ καταλαβούσης τῆς ὥρας τῆς θείας λειτουργίας, εἰσέρχεται ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸ ἐκτελέ «» σαι τὴν θείαν μυσταγωγίαν ἐν τῷ φάρῳ, καὶ εἰ μὲν κελεύσει εἰσέρχονται καὶ πατρίκιοι καὶ συλλειτουρ . γοῦνται αὐτῷ, εἰ δὲ μήγε, ἐξέρχονται 30 εἰς τὸν ὑπὸ πόδρομον, καὶ λειτουργοῦσιν ἐκεῖσε ἐν τῷ ναῷ τοῦ ἁγίου πρωτομάρτυρος Στεφάνου. Καὶ μέλλοντος τοῦ ψάλτου ἄρξασθαι τὸ, ᾿Ανάστη ὁ Θεὸς, ἵστανται ?» κουβικουλάριοι, κρατοῦντες τὰ ἔξωθεν τῶν χρυσῶν βήλων κρεμάμενα βῆλα, καὶ ἡνίκα ἄρξηται τὸ ᾿Ανάστα ὁ Θεὸς, παρευθὺ τανύσαντες ἐξ ἴσου, αἴρουσι τὰ ἔξωθεν βῆλα, καὶ μένουσι τὰ χρυσὰ βῆλα καὶ μόνον. Καὶ τῆς θείας λειτουργίας τελε σθείσης, καὶ ἀνακράξαντες οἱ ἐν τοῖς ἐκεῖσε· κ Στε ρεώσει ὁ Θεὸς τὸν βασιλέα ἡμῶν!» εὐθὺς αὐλεῖ τὸ Ο ὄργανον, δ ἵσταται ἐν τῷ τριπέτωνι, καὶ ἐξελθὼν ὁ βασιλεὺς καθέζεται ἐπὶ τῆς τιμίας αὐτοῦ τραπέζης, φορών σκαραμάγγιον δίασπρον χρυσόκλαβον, καθώ ἔζονται καὶ οἱ κληθέντες φίλοι, οἱ μὲν ἀπὸ σκαραμαγγίων λευκῶν, οἱ δὲ χροαχῶν (68'), εὐθέως δὲ οἱ μὲν ἄρχοντες τοῦ κουβουκλείου ἀπαλλάξαντες ἀναχωροῦσι, οἱ δὲ σπαθαρακουβικουλάριοι καὶ κουβικου λάριοι ἀπαλλάξαντες, παρίστανται ἀπὸ σκαραμαγγίων. 50 εἰσέρχονται Δ΄. Χρὴ δὲ εἰδέναι, ὅτι, εἰ μὲν τύχῃ ἡ ἑορτὴ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ τοῦ ἁγίου Σαββάτου, ἀπέρχεται ὁ βασιλεὺς εἰς τὴν ῾Αγίαν Σοφίαν, καὶ ἐκτελεῖ ἅπαντα τὰ τοῦ μεγάλου Σαββάτου, ὡς ἀνω τέρω εἴρηται· καὶ ἐν τῇ ὑπαλλαγῇ τῆς ἁγίας τρα πέζης καὶ ἐν τῇ θυμιάσει τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἐν τῇ εἰσκομιδῇ τοῦ χρυσίου, καὶ ἐξελθών, ὡς εἴθισται αὐτῷ, ἀπέρχεται ἐν τῷ σκευοφυλακίῳ. Καὶ τελέσας ἐκεῖσε ἅπαντα, ὡς προείρηται, ἐξέρχεται διὰ τῆς ἀνωτέρω εἰρημένης πύλης· καὶ λαβὼν ἐκεῖσε παρὰ τοῦ πατριάρχου εὐλογίας, διὰ τοῦ στενοῦ τοῦ ῾Αγίου Νικολάου διαβατικοῦ ἀπέρχεται ἐν τῷ ἁγίῳ φρέατι, καὶ λαβὼν παρὰ τοῦ πατριάρχου εὐλογίας, οὐκ ἐξέρο χεται ἐν τῇ μέσῃ πρὸς τὸ ἀπελθεῖν αὐτὸν ἐν τῷ πα

Εξέρχεται διὰ τῆς ἀριστερᾶς πύλης του βήματος καὶ ἐπιδίδωσιν αὐτῷ ὁ πατριάρχης εὐλο γίας. Γ. Καὶ διελθόντες ἀμφότεροι διὰ τοῦ ὄπισθεν τοῦ βήματος στενοῦ διαβατικοῦ τοῦ Ἁγίου Νικολάου, ἀπέρχονται μέχρι τοῦ ἁγίου φρέατος, καὶ αὖθις ἐπι δοὺς ὁ πατριάρχης τῷ βασιλεῖ εὐλογίας, καὶ ἀμφό τεροι ἀλλήλους ἀσπασάμενοι, ἐξέρχεται μὲν ὁ βασι λεύς, δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν προειρημένων πάντων, 108 καὶ εἰσέρχεται διὰ τῆς μικρᾶς πύλης τῆς χαλκῆς, καὶ μέχρι τοῦ κονσιστωρίου ἐλθών, μένουσιν ἐκεῖσε οἱ τῆς συγκλήτου, ὑπερευχόμενοι τὸν βασιλέα. Καὶ καταλαβόντος αὐτοῦ τὸ στενὸν, μένουσιν ἐκεῖσε οἱ πατρίκιοι, ὑπερευχόμενοι καὶ αὐτοὶ, καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε εἰσέρχεται ὁ βασιλεὺς εἰς τὸ παλάτιον, καὶ στοιχηθέντος τοῦ κλητωρίου, γίνονται μίνσαι, καὶ ἀπαλλάσσουσιν ἅπαντες, καὶ οἱ μὲν κληθέντες φί λοι μένουσιν, οἱ δὲ ἀπέρχονται ἕκαστος αὐτῶν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. Καὶ περὶ ὥραν θ' ἀλλάσσει τὸ κού βούκλειον, καὶ καταλαβούσης τῆς ὥρας τῆς θείας λειτουργίας, εἰσέρχεται ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸ ἐκτελέ «» σαι τὴν θείαν μυσταγωγίαν ἐν τῷ φάρῳ, καὶ εἰ μὲν κελεύσει εἰσέρχονται καὶ πατρίκιοι καὶ συλλειτουρ . γοῦνται αὐτῷ, εἰ δὲ μήγε, ἐξέρχονται 30 εἰς τὸν ὑπὸ πόδρομον, καὶ λειτουργοῦσιν ἐκεῖσε ἐν τῷ ναῷ τοῦ ἁγίου πρωτομάρτυρος Στεφάνου. Καὶ μέλλοντος τοῦ ψάλτου ἄρξασθαι τὸ, ᾿Ανάστη ὁ Θεὸς, ἵστανται ?» κουβικουλάριοι, κρατοῦντες τὰ ἔξωθεν τῶν χρυσῶν βήλων κρεμάμενα βῆλα, καὶ ἡνίκα ἄρξηται τὸ ᾿Ανάστα ὁ Θεὸς, παρευθὺ τανύσαντες ἐξ ἴσου, αἴρουσι τὰ ἔξωθεν βῆλα, καὶ μένουσι τὰ χρυσὰ βῆλα καὶ μόνον. Καὶ τῆς θείας λειτουργίας τελε σθείσης, καὶ ἀνακράξαντες οἱ ἐν τοῖς ἐκεῖσε· κ Στε ρεώσει ὁ Θεὸς τὸν βασιλέα ἡμῶν!» εὐθὺς αὐλεῖ τὸ Ο ὄργανον, δ ἵσταται ἐν τῷ τριπέτωνι, καὶ ἐξελθὼν ὁ βασιλεὺς καθέζεται ἐπὶ τῆς τιμίας αὐτοῦ τραπέζης, φορών σκαραμάγγιον δίασπρον χρυσόκλαβον, καθώ ἔζονται καὶ οἱ κληθέντες φίλοι, οἱ μὲν ἀπὸ σκαραμαγγίων λευκῶν, οἱ δὲ χροαχῶν (68'), εὐθέως δὲ οἱ μὲν ἄρχοντες τοῦ κουβουκλείου ἀπαλλάξαντες ἀναχωροῦσι, οἱ δὲ σπαθαρακουβικουλάριοι καὶ κουβικου λάριοι ἀπαλλάξαντες, παρίστανται ἀπὸ σκαραμαγγίων. 50 εἰσέρχονται Δ΄. Χρὴ δὲ εἰδέναι, ὅτι, εἰ μὲν τύχῃ ἡ ἑορτὴ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ τοῦ ἁγίου Σαββάτου, ἀπέρχεται ὁ βασιλεὺς εἰς τὴν ῾Αγίαν Σοφίαν, καὶ ἐκτελεῖ ἅπαντα τὰ τοῦ μεγάλου Σαββάτου, ὡς ἀνω τέρω εἴρηται· καὶ ἐν τῇ ὑπαλλαγῇ τῆς ἁγίας τρα πέζης καὶ ἐν τῇ θυμιάσει τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἐν τῇ εἰσκομιδῇ τοῦ χρυσίου, καὶ ἐξελθών, ὡς εἴθισται αὐτῷ, ἀπέρχεται ἐν τῷ σκευοφυλακίῳ. Καὶ τελέσας ἐκεῖσε ἅπαντα, ὡς προείρηται, ἐξέρχεται διὰ τῆς ἀνωτέρω εἰρημένης πύλης· καὶ λαβὼν ἐκεῖσε παρὰ τοῦ πατριάρχου εὐλογίας, διὰ τοῦ στενοῦ τοῦ ῾Αγίου Νικολάου διαβατικοῦ ἀπέρχεται ἐν τῷ ἁγίῳ φρέατι, καὶ λαβὼν παρὰ τοῦ πατριάρχου εὐλογίας, οὐκ ἐξέρο χεται ἐν τῇ μέσῃ πρὸς τὸ ἀπελθεῖν αὐτὸν ἐν τῷ πα

λατίῳ διὰ τὴν ἑορτὴν τοῦ Εὐαγγελισμοῦ, ἀλλ' ὑπο σρέψας εισέρχεται ἐν τῇ μικρᾷ πύλῃ τῇ οὔσῃ ἐν τῷ φρέατι, ἐν ᾗ ἵσταται ἐν ταῖς οι μεγάλαις προς ελεύσεσιν, ἐπιδοὺς τοῖς ψάλταις καὶ λοιποῖς τὰς πλουσίας αὑτοῦ δωρεὰς ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ κράζειν τὸν ἄργυρον. Καὶ ἐκεῖθεν διέρχεται διὰ τοῦ τρικλί νου, ἐν ᾧ κραματίζει ὁ βασιλεὺς ἐν τοῖς μεγάλαις προελεύσεσι, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ μητατωρίῳ, καὶ ἀπαλλάξας τὴν στολήν, ἤν φορεῖ τοῦ ἁγίου Σαββά του, ὑπαλλάσσει τὴν τοῦ Εὐαγγελισμου στολήν. Ἐξελθὼν δὲ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε ἠλλαγμένος, απέρχεται ἔμπροσθεν τῶν θυρῶν τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ εὐξά μενος, κρατῶν καὶ κηροὺς εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσια» στήριον, καὶ προσκυνήσας τὴν ἁγίαν τράπεζαν, ἐξέρχεται καὶ διέρχεται διὰ τῆς σωλαίας, καὶ μέλο λοντος αὐτοῦ διέρχεσθαι διὰ τῆς σωλαίας, λαμβάνει ἀπὸ τοῦ πραιποσίτου κηρίον λιτανίκιον, καὶ παρ' αὐτὰ ἄρχονται τὸ τροπάριον τῆς ἑορτῆς το, Σήμε ρον τῆς σωτηρίας ἡμῶν τὸ κεφάλαιον. Καὶ δηρι‐ γευόμενος ὑπὸ τε τῶν ἀρχόντων του κουβουκλείου, πατρικίων τε καὶ στρατηγῶν καὶ τῆς συγκλήτου, διέρχεται διὰ τοῦ ναοῦ, καὶ ἐξέρχεται διὰ τε τοῦ νάρθηκος καὶ τοῦ λουτῆρος. Κατελθὼν δὲ τὰ γραφή λια τοῦ ἀθύρα, ἐξέρχεται ἐπὶ τὴ μίλιον, καὶ διοδεύων τὴν μέσην, ἀνέρχεται ἐν τῷ φόρῳ καὶ τελεῖ ἐκεῖσε ἅπαντα ἀκολούθως, δν τρόπον ἀνωτέρω ἐδηλώθη. Καὶ κατελθὼν εἰς τὸν ναὸν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτό κοῦ ἐν τοῖς χαλκοπρατείοις, τελεῖ ἐκεῖσε τὴν θείαν λειτουργίαν μέχρι τοῦ Εὐαγγελίου. Καὶ ἀπὸ τοῦ Εὐ αγγελίου κατέρχεται διὰ τῆς ξυλίνης σκάλας, καὶ ἐξέρχεται, τελεσθείσης τῆς ἐκτενοῦς· ἐν ταύτῃ γάρ τῇ ἡμέρᾳ ἡ θεία λειτουργία οὐ τελεῖται ἅπασα, ἀλλ᾿ ἕως τοῦ Εὐαγγελίου καὶ τῆς ἐκντενοῦς. Καὶ ἐξελθὼν ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ ἐμβόλῳ, ὡς εἴρηται, ἱππεύει ἐκεῖσε μετὰ τῶν κατὰ συνήθειαν, καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε δηριγευόμενος ἀπέρχεται ἐν τῷ παλατίῳ, ἐκτελῶν ἅπαντα ἐν τῇ διόδῳ, στάσει δοχῇ, ὅν τρόπον ἀνωτέρω ἐν τῇ καθόλου προελεύσει του Εὐαγγελισμοῦ ἐπὶ λεπτῷ ἐξεθέμεθα. Καὶ εἰσελθὼν εἰς τὸ παλάτιον, τελεῖ τὰ τοῦ ἁγίου Σαββάτου ἀπαντα. ΚΕΦΑΛ. Λ'. Οσα δεῖ παραφυλάττειν ἐπὶ προελεύσει ενώσεως Εκκλησίας τε καὶ Ἰστέον ὅτι καὶ ἡ προέλευσις τῆς ἑνώσεως τῆς Ἐκκλησίας ὡς καὶ αἱ λοιπαὶ προελεύσεις ἐπιτελεῖ τπι· καὶ γὰρ ἐμπράττως ὁ βασιλεὺς ἄπεισι 33, καὶ αἱ δοχαὶ κατὰ τύπον γίνονται, δηλονότι καὶ τῶν δήμων κατὰ τὸ εἰωθὸς ἀκτολογούντων ἐν τοῖς τόποις αὐτῶν. Ὁ δὲ βασιλεὺς ἀπερχόμενος ἕως τοῦ ἁγίου φρέατος, ἀποστέφεται ἐκεῖσε, εἶτα δεξαμένου αὐτὸν τοῦ πατριάρχου, ἀπέρχονται ἀμφότεροι εἰς τὸν ναὸν τῆς Ἁγίας Εἰρήνης. Καὶ δὴ τῆς ἐκκλησιαστικῆς πάσης τάξεως τελουμένης, επαίρουσιν ἀπ' αὐτοῦ τοῦ ναοῦ τῆς Αγίας Ειρήνης τὴ λιτὴν, καὶ ὑπο στρέφουσιν εἰς τὸν ναὸν τῆς ῾Αγίας Σοφίας λιτα νεύοντες, καὶ εἰσέρχονται διὰ τοῦ γυναικείου μέρους ταῖς τε ἀπίεισι ἐμπράκτως, ἐμπράττοις νοὶ ἐμπράκτοις, ἀπράττοις τοὶ ἀπράκτοις 'Απί εισι ἔπεισι.

λατίῳ διὰ τὴν ἑορτὴν τοῦ Εὐαγγελισμοῦ, ἀλλ' ὑπο σρέψας εισέρχεται ἐν τῇ μικρᾷ πύλῃ τῇ οὔσῃ ἐν τῷ φρέατι, ἐν ᾗ ἵσταται ἐν ταῖς οι μεγάλαις προς ελεύσεσιν, ἐπιδοὺς τοῖς ψάλταις καὶ λοιποῖς τὰς πλουσίας αὑτοῦ δωρεὰς ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ κράζειν τὸν ἄργυρον. Καὶ ἐκεῖθεν διέρχεται διὰ τοῦ τρικλί νου, ἐν ᾧ κραματίζει ὁ βασιλεὺς ἐν τοῖς μεγάλαις προελεύσεσι, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ μητατωρίῳ, καὶ ἀπαλλάξας τὴν στολήν, ἤν φορεῖ τοῦ ἁγίου Σαββά του, ὑπαλλάσσει τὴν τοῦ Εὐαγγελισμου στολήν. Ἐξελθὼν δὲ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε ἠλλαγμένος, απέρχεται ἔμπροσθεν τῶν θυρῶν τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ εὐξά μενος, κρατῶν καὶ κηροὺς εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσια» στήριον, καὶ προσκυνήσας τὴν ἁγίαν τράπεζαν, ἐξέρχεται καὶ διέρχεται διὰ τῆς σωλαίας, καὶ μέλο λοντος αὐτοῦ διέρχεσθαι διὰ τῆς σωλαίας, λαμβάνει ἀπὸ τοῦ πραιποσίτου κηρίον λιτανίκιον, καὶ παρ' αὐτὰ ἄρχονται τὸ τροπάριον τῆς ἑορτῆς το, Σήμε ρον τῆς σωτηρίας ἡμῶν τὸ κεφάλαιον. Καὶ δηρι‐ γευόμενος ὑπὸ τε τῶν ἀρχόντων του κουβουκλείου, πατρικίων τε καὶ στρατηγῶν καὶ τῆς συγκλήτου, διέρχεται διὰ τοῦ ναοῦ, καὶ ἐξέρχεται διὰ τε τοῦ νάρθηκος καὶ τοῦ λουτῆρος. Κατελθὼν δὲ τὰ γραφή λια τοῦ ἀθύρα, ἐξέρχεται ἐπὶ τὴ μίλιον, καὶ διοδεύων τὴν μέσην, ἀνέρχεται ἐν τῷ φόρῳ καὶ τελεῖ ἐκεῖσε ἅπαντα ἀκολούθως, δν τρόπον ἀνωτέρω ἐδηλώθη. Καὶ κατελθὼν εἰς τὸν ναὸν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτό κοῦ ἐν τοῖς χαλκοπρατείοις, τελεῖ ἐκεῖσε τὴν θείαν λειτουργίαν μέχρι τοῦ Εὐαγγελίου. Καὶ ἀπὸ τοῦ Εὐ αγγελίου κατέρχεται διὰ τῆς ξυλίνης σκάλας, καὶ ἐξέρχεται, τελεσθείσης τῆς ἐκτενοῦς· ἐν ταύτῃ γάρ τῇ ἡμέρᾳ ἡ θεία λειτουργία οὐ τελεῖται ἅπασα, ἀλλ᾿ ἕως τοῦ Εὐαγγελίου καὶ τῆς ἐκντενοῦς. Καὶ ἐξελθὼν ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ ἐμβόλῳ, ὡς εἴρηται, ἱππεύει ἐκεῖσε μετὰ τῶν κατὰ συνήθειαν, καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε δηριγευόμενος ἀπέρχεται ἐν τῷ παλατίῳ, ἐκτελῶν ἅπαντα ἐν τῇ διόδῳ, στάσει δοχῇ, ὅν τρόπον ἀνωτέρω ἐν τῇ καθόλου προελεύσει του Εὐαγγελισμοῦ ἐπὶ λεπτῷ ἐξεθέμεθα. Καὶ εἰσελθὼν εἰς τὸ παλάτιον, τελεῖ τὰ τοῦ ἁγίου Σαββάτου ἀπαντα. ΚΕΦΑΛ. Λ'. Οσα δεῖ παραφυλάττειν ἐπὶ προελεύσει ενώσεως Εκκλησίας τε καὶ Ἰστέον ὅτι καὶ ἡ προέλευσις τῆς ἑνώσεως τῆς Ἐκκλησίας ὡς καὶ αἱ λοιπαὶ προελεύσεις ἐπιτελεῖ τπι· καὶ γὰρ ἐμπράττως ὁ βασιλεὺς ἄπεισι 33, καὶ αἱ δοχαὶ κατὰ τύπον γίνονται, δηλονότι καὶ τῶν δήμων κατὰ τὸ εἰωθὸς ἀκτολογούντων ἐν τοῖς τόποις αὐτῶν. Ὁ δὲ βασιλεὺς ἀπερχόμενος ἕως τοῦ ἁγίου φρέατος, ἀποστέφεται ἐκεῖσε, εἶτα δεξαμένου αὐτὸν τοῦ πατριάρχου, ἀπέρχονται ἀμφότεροι εἰς τὸν ναὸν τῆς Ἁγίας Εἰρήνης. Καὶ δὴ τῆς ἐκκλησιαστικῆς πάσης τάξεως τελουμένης, επαίρουσιν ἀπ' αὐτοῦ τοῦ ναοῦ τῆς Αγίας Ειρήνης τὴ λιτὴν, καὶ ὑπο στρέφουσιν εἰς τὸν ναὸν τῆς ῾Αγίας Σοφίας λιτα νεύοντες, καὶ εἰσέρχονται διὰ τοῦ γυναικείου μέρους ταῖς τε ἀπίεισι ἐμπράκτως, ἐμπράττοις νοὶ ἐμπράκτοις, ἀπράττοις τοὶ ἀπράκτοις 'Απί εισι ἔπεισι.

λατίῳ διὰ τὴν ἑορτὴν τοῦ Εὐαγγελισμοῦ, ἀλλ' ὑπο σρέψας εισέρχεται ἐν τῇ μικρᾷ πύλῃ τῇ οὔσῃ ἐν τῷ φρέατι, ἐν ᾗ ἵσταται ἐν ταῖς οι μεγάλαις προς ελεύσεσιν, ἐπιδοὺς τοῖς ψάλταις καὶ λοιποῖς τὰς πλουσίας αὑτοῦ δωρεὰς ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ κράζειν τὸν ἄργυρον. Καὶ ἐκεῖθεν διέρχεται διὰ τοῦ τρικλί νου, ἐν ᾧ κραματίζει ὁ βασιλεὺς ἐν τοῖς μεγάλαις προελεύσεσι, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ μητατωρίῳ, καὶ ἀπαλλάξας τὴν στολήν, ἤν φορεῖ τοῦ ἁγίου Σαββά του, ὑπαλλάσσει τὴν τοῦ Εὐαγγελισμου στολήν. Ἐξελθὼν δὲ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε ἠλλαγμένος, απέρχεται ἔμπροσθεν τῶν θυρῶν τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ εὐξά μενος, κρατῶν καὶ κηροὺς εἰσέρχεται εἰς τὸ θυσια» στήριον, καὶ προσκυνήσας τὴν ἁγίαν τράπεζαν, ἐξέρχεται καὶ διέρχεται διὰ τῆς σωλαίας, καὶ μέλο λοντος αὐτοῦ διέρχεσθαι διὰ τῆς σωλαίας, λαμβάνει ἀπὸ τοῦ πραιποσίτου κηρίον λιτανίκιον, καὶ παρ' αὐτὰ ἄρχονται τὸ τροπάριον τῆς ἑορτῆς το, Σήμε ρον τῆς σωτηρίας ἡμῶν τὸ κεφάλαιον. Καὶ δηρι‐ γευόμενος ὑπὸ τε τῶν ἀρχόντων του κουβουκλείου, πατρικίων τε καὶ στρατηγῶν καὶ τῆς συγκλήτου, διέρχεται διὰ τοῦ ναοῦ, καὶ ἐξέρχεται διὰ τε τοῦ νάρθηκος καὶ τοῦ λουτῆρος. Κατελθὼν δὲ τὰ γραφή λια τοῦ ἀθύρα, ἐξέρχεται ἐπὶ τὴ μίλιον, καὶ διοδεύων τὴν μέσην, ἀνέρχεται ἐν τῷ φόρῳ καὶ τελεῖ ἐκεῖσε ἅπαντα ἀκολούθως, δν τρόπον ἀνωτέρω ἐδηλώθη. Καὶ κατελθὼν εἰς τὸν ναὸν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτό κοῦ ἐν τοῖς χαλκοπρατείοις, τελεῖ ἐκεῖσε τὴν θείαν λειτουργίαν μέχρι τοῦ Εὐαγγελίου. Καὶ ἀπὸ τοῦ Εὐ αγγελίου κατέρχεται διὰ τῆς ξυλίνης σκάλας, καὶ ἐξέρχεται, τελεσθείσης τῆς ἐκτενοῦς· ἐν ταύτῃ γάρ τῇ ἡμέρᾳ ἡ θεία λειτουργία οὐ τελεῖται ἅπασα, ἀλλ᾿ ἕως τοῦ Εὐαγγελίου καὶ τῆς ἐκντενοῦς. Καὶ ἐξελθὼν ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ ἐμβόλῳ, ὡς εἴρηται, ἱππεύει ἐκεῖσε μετὰ τῶν κατὰ συνήθειαν, καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε δηριγευόμενος ἀπέρχεται ἐν τῷ παλατίῳ, ἐκτελῶν ἅπαντα ἐν τῇ διόδῳ, στάσει δοχῇ, ὅν τρόπον ἀνωτέρω ἐν τῇ καθόλου προελεύσει του Εὐαγγελισμοῦ ἐπὶ λεπτῷ ἐξεθέμεθα. Καὶ εἰσελθὼν εἰς τὸ παλάτιον, τελεῖ τὰ τοῦ ἁγίου Σαββάτου ἀπαντα. ΚΕΦΑΛ. Λ'. Οσα δεῖ παραφυλάττειν ἐπὶ προελεύσει ενώσεως Εκκλησίας τε καὶ Ἰστέον ὅτι καὶ ἡ προέλευσις τῆς ἑνώσεως τῆς Ἐκκλησίας ὡς καὶ αἱ λοιπαὶ προελεύσεις ἐπιτελεῖ τπι· καὶ γὰρ ἐμπράττως ὁ βασιλεὺς ἄπεισι 33, καὶ αἱ δοχαὶ κατὰ τύπον γίνονται, δηλονότι καὶ τῶν δήμων κατὰ τὸ εἰωθὸς ἀκτολογούντων ἐν τοῖς τόποις αὐτῶν. Ὁ δὲ βασιλεὺς ἀπερχόμενος ἕως τοῦ ἁγίου φρέατος, ἀποστέφεται ἐκεῖσε, εἶτα δεξαμένου αὐτὸν τοῦ πατριάρχου, ἀπέρχονται ἀμφότεροι εἰς τὸν ναὸν τῆς Ἁγίας Εἰρήνης. Καὶ δὴ τῆς ἐκκλησιαστικῆς πάσης τάξεως τελουμένης, επαίρουσιν ἀπ' αὐτοῦ τοῦ ναοῦ τῆς Αγίας Ειρήνης τὴ λιτὴν, καὶ ὑπο στρέφουσιν εἰς τὸν ναὸν τῆς ῾Αγίας Σοφίας λιτα νεύοντες, καὶ εἰσέρχονται διὰ τοῦ γυναικείου μέρους ταῖς τε ἀπίεισι ἐμπράκτως, ἐμπράττοις νοὶ ἐμπράκτοις, ἀπράττοις τοὶ ἀπράκτοις 'Απί εισι ἔπεισι.

τῆς αὐτῆς ἐκκλησίας καὶ τοῦ νάρθηκος, καὶ ἀποδόν τες ἐκεῖσε τὴν τῆς λιτῆς ἀκολουθίαν, γίνεται ἡ εἰσ οδος, καὶ εἰσοδεύει ὁ βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης μετὰ καὶ πάντων τῶν ἱερέων. Τὰ δὲ τῆς ὑποστροφῆς ἐπιτελεῖται καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς προελεύσεσι. ΚΕΦΑΛ. ΛΖ'. Χρή εἰδέναι, πῶς ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται ἐν ταῖς ἑορταῖς καὶ προελεύσεσι. Δ', Τῇ ἁγίᾳ καὶ μεγάλῃ Κυριακῇ τοῦ Πάσχα ἐξέρ χονται οἱ δεσπόται ἀπὸ τοῦ παλατίου μετὰ ὄξεων σκαραμαγγίων καὶ χρυσοπερικλείστων σαγίων, καὶ Ἐν τῷ κοιτῶνι της δάφνης ἀλλάσσουσι τὰ θωράκια, περιβάλλονται δὲ καὶ τὰ τζιτζάκια, καὶ γίνεται ὁ ἀσπασμὸς ἐν τῷ μεγάλῳ τρικλίνῳ τῶν ιθ' ἀκο κουβίτων, καὶ μετὰ τὸν ἀσπασμὸν ἐκβάλλουσι τὰ τζιτζάκια καὶ περιβάλλονται τοὺς λώρους και στέμ ματα, εἰ κελεύουσι, λευκὰ εἴτε ρούσια, καὶ ἐν μὲν τῇ εὐωνύμῳ χειρὶ κρατοῦσι σκηπίονας χρυσοῦς ἐκ λίθων καὶ μαργάρων ἠμφιεσμένους, εν δὲ τῇ δεξιᾷ χειρὶ τὴν ἀνεξικακίαν· τὰ δὲ τῆς προελεύσεως ἐπι τελεῖται, καθὼς εἰρήκαμεν. Ιστέον, ὅτι, τῶν δεσπο τῶν εἰσοδευσάντων κατὰ τὸ εἰωθὸς καὶ εἰσελθόντων ἐν τῷ μητατωριῃ, ἐκβάλλουσι τοὺς λώρους, καὶ δὴ ἐκβαίνοντες εἰς τὰ ἅγια καὶ εἰς τὴν ἀγάπην καὶ εἰς τὴν κοινωνίαν, οὐ περιβάλλονται τοὺς λώρους, ἀλλὰ χλαμύδας· ἐν δὲ τῷ ὑποστρέφειν αὐτοὺς ἐν τῷ παλατίῳ, περιβάλλονται τοὺς λώρους καὶ στέμματα, εἰ μὲν ἐν τῷ πρωΐ λευκά, ἐν τῇ ὑποστροφῇ ρούσια, εἰ δὲ τῷ πρωΐ ῥούσια, ἐν τῇ ὑποστροφῇ λευκά. Ιστέον, ὅτι, τῶν δεσποτῶν τῇ δευτέρᾳ τῆς διακαινη σίμου ἀπὸ τοῦ παλατίου ἐξερχομένων, περιβάλλονται τὰ λευκὰ χρυσᾶ σκαραμάγγια καὶ τὰ διαλιθα τούτων 86 σπαθία. Ἐν δὲ τῇ τοῦ Κυρίου ἐκκλησίᾳ περιβάλε λονται στέμματα πράσινα, καὶ ἀπέρχονται ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ τῶν ᾿Αγίων Αποστόλων, καὶ περιβάλλονται τὰ ἑαυτῶν λευκὰ διβητήσια καὶ τὰ χλανίδια καὶ εἰσοδεύουσι, δείλης δὲ ἐν τῇ ὑποστροφῇ περιβάλλονται τὰ κολώδια, ἤγουν τοὺς κριούς καὶ τὰ διάλιθα ζωστίκια σπαθία καὶ στέμματα λευκά, εἰδὲ βουληθῶσι βάλλειν τὰς τιάρας, ἤγουν τὰς τούφας, περιβάλλονται αὐτάς. Ιστέον, ὅτι ταύτῃ τῇ ἑβδομάδι τῆς διακαι νησίμου φοροῦσιν οἱ δεσπόται τα ἄσπρα διβητήσια, εἰ δὲ βουληθῶσι ποιῆσαι ἢ πρόκενσον ἐν ἐκκλησίᾳ, εἴτε λιτὴν εἴτε δοχὴν ἐν τῷ παλατίῳ, περιβάλλονται τὰ τζιτζάκια. Ιστέον, ὅτι τῇ καινῇ Κυριακῇ (74', 84 τούτων δῶρα. εἰς τὰ ἅγια, Ζωστίκια σπαθία παραζωνίδια ή και νή, ἡ νέα Κυριακή, ἡ διακαινήσιμος προ ἡ τῶν θυρῶν κεκλεισμένων, Ἡ Διακαινήσιμος ἡ νέα ἡ καινή

τῆς αὐτῆς ἐκκλησίας καὶ τοῦ νάρθηκος, καὶ ἀποδόν τες ἐκεῖσε τὴν τῆς λιτῆς ἀκολουθίαν, γίνεται ἡ εἰσ οδος, καὶ εἰσοδεύει ὁ βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης μετὰ καὶ πάντων τῶν ἱερέων. Τὰ δὲ τῆς ὑποστροφῆς ἐπιτελεῖται καθὼς καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς προελεύσεσι. ΚΕΦΑΛ. ΛΖ'. Χρή εἰδέναι, πῶς ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται ἐν ταῖς ἑορταῖς καὶ προελεύσεσι. Δ', Τῇ ἁγίᾳ καὶ μεγάλῃ Κυριακῇ τοῦ Πάσχα ἐξέρ χονται οἱ δεσπόται ἀπὸ τοῦ παλατίου μετὰ ὄξεων σκαραμαγγίων καὶ χρυσοπερικλείστων σαγίων, καὶ Ἐν τῷ κοιτῶνι της δάφνης ἀλλάσσουσι τὰ θωράκια, περιβάλλονται δὲ καὶ τὰ τζιτζάκια, καὶ γίνεται ὁ ἀσπασμὸς ἐν τῷ μεγάλῳ τρικλίνῳ τῶν ιθ' ἀκο κουβίτων, καὶ μετὰ τὸν ἀσπασμὸν ἐκβάλλουσι τὰ τζιτζάκια καὶ περιβάλλονται τοὺς λώρους και στέμ ματα, εἰ κελεύουσι, λευκὰ εἴτε ρούσια, καὶ ἐν μὲν τῇ εὐωνύμῳ χειρὶ κρατοῦσι σκηπίονας χρυσοῦς ἐκ λίθων καὶ μαργάρων ἠμφιεσμένους, εν δὲ τῇ δεξιᾷ χειρὶ τὴν ἀνεξικακίαν· τὰ δὲ τῆς προελεύσεως ἐπι τελεῖται, καθὼς εἰρήκαμεν. Ιστέον, ὅτι, τῶν δεσπο τῶν εἰσοδευσάντων κατὰ τὸ εἰωθὸς καὶ εἰσελθόντων ἐν τῷ μητατωριῃ, ἐκβάλλουσι τοὺς λώρους, καὶ δὴ ἐκβαίνοντες εἰς τὰ ἅγια καὶ εἰς τὴν ἀγάπην καὶ εἰς τὴν κοινωνίαν, οὐ περιβάλλονται τοὺς λώρους, ἀλλὰ χλαμύδας· ἐν δὲ τῷ ὑποστρέφειν αὐτοὺς ἐν τῷ παλατίῳ, περιβάλλονται τοὺς λώρους καὶ στέμματα, εἰ μὲν ἐν τῷ πρωΐ λευκά, ἐν τῇ ὑποστροφῇ ρούσια, εἰ δὲ τῷ πρωΐ ῥούσια, ἐν τῇ ὑποστροφῇ λευκά. Ιστέον, ὅτι, τῶν δεσποτῶν τῇ δευτέρᾳ τῆς διακαινη σίμου ἀπὸ τοῦ παλατίου ἐξερχομένων, περιβάλλονται τὰ λευκὰ χρυσᾶ σκαραμάγγια καὶ τὰ διαλιθα τούτων 86 σπαθία. Ἐν δὲ τῇ τοῦ Κυρίου ἐκκλησίᾳ περιβάλε λονται στέμματα πράσινα, καὶ ἀπέρχονται ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ τῶν ᾿Αγίων Αποστόλων, καὶ περιβάλλονται τὰ ἑαυτῶν λευκὰ διβητήσια καὶ τὰ χλανίδια καὶ εἰσοδεύουσι, δείλης δὲ ἐν τῇ ὑποστροφῇ περιβάλλονται τὰ κολώδια, ἤγουν τοὺς κριούς καὶ τὰ διάλιθα ζωστίκια σπαθία καὶ στέμματα λευκά, εἰδὲ βουληθῶσι βάλλειν τὰς τιάρας, ἤγουν τὰς τούφας, περιβάλλονται αὐτάς. Ιστέον, ὅτι ταύτῃ τῇ ἑβδομάδι τῆς διακαι νησίμου φοροῦσιν οἱ δεσπόται τα ἄσπρα διβητήσια, εἰ δὲ βουληθῶσι ποιῆσαι ἢ πρόκενσον ἐν ἐκκλησίᾳ, εἴτε λιτὴν εἴτε δοχὴν ἐν τῷ παλατίῳ, περιβάλλονται τὰ τζιτζάκια. Ιστέον, ὅτι τῇ καινῇ Κυριακῇ (74', 84 τούτων δῶρα. εἰς τὰ ἅγια, Ζωστίκια σπαθία παραζωνίδια ή και νή, ἡ νέα Κυριακή, ἡ διακαινήσιμος προ ἡ τῶν θυρῶν κεκλεισμένων, Ἡ Διακαινήσιμος ἡ νέα ἡ καινή

ἤγουν τῶν θυρῶν κεκλεισμένων, ὁμοίως ἐπιτελεῖται πολλάκις δὲ, εἰ κελεύουσιν οἱ δεσπόται, ταύτῃ τῇ ἑορτῇ ἀντὶ τῶν λευκῶν χρυσῶν σκαραμαγγίων περιβάλ λονται τὰ πορφυρά χρυσά σκαραμάγγια. Ιστέον,ὅτι τῇ ἑορτῇ τῆς Μυοπεντηκοστῆς ὁμοίως ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται. Ιστέον, ὅτι τῇ ἑορτῇ τῆς ᾿Αναλήψεως ἀπὸ μὲν τοῦ παλατίου ἐξέρχονται οἱ δεσπόται μετὰ τριβλατίων σκαραμαγγίων, καὶ εἰσέρχονται εἰς τὸν δρόμωνα καὶ ἀπέρχονται μέχρι τῆς χρυσῆς πόρτης, ἐκεῖσε δὲ βάλλοντες τὰ αὑτῶν χρυσὰ διάλιθα σπαθία καὶ καβαλικεύοντες τὰ χιώματα, ἀπέρχονται ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῆς πηγῆς, και κεῖσε ἀλλάσσουσι τὰ ἑαυτῶν λευκὰ διβητήσια, καὶ εἰσοδεύουσιν· ἡ δὲ ὑποστροφὴ τελεῖτα καθὼς καὶ τῇ δευτέρᾳ τῆς διακαινησίμου. Ιστέον, ὅτι τῇ ἑορτῇ τῆς Νέας Μεγάλης Εκκλησίας ἀλλάσσουσιν οἱ δε σπόται διβητήσια πορφυρᾶ καὶ τὰς τούτων χλαμύδας, Ιστέον, ὅτι τῇ ἑορτῇ τῆς πεντηκοστῆς ἀλάσσουσιν οἱ δεσπόται ἐν τῷ κοιτῶνι τῆς δάφνης λευκὰ διβητήσια καὶ τὰς τούτων χλαμύδας καὶ στέμματα ῥούσια, ἐν δὲ τῇ ὑποστροφῇ στέμματα λευκά. Β'. Ιστέον, ὅτι τῇ ἑορτῇ τῶν ῾Αγίων Πάντων περιβάλλονται οι δεσπόται χρυσὰ σκαραμαγγία, οτα κελεύουσι, καὶ στέμματα ὁμοίως. Ἱστέον, ὅτι καὶ ἡ ἑορτὴ τῶν ἁγίων Αποστόλων ὁμοίως τελεῖται, Ιστέον, ὅτι τῇ ἑορτῇ τοῦ ἁγίου Ηλίου ἀλλάτουσιν οἱ δεσπόται διβητήσια 2 πορφυρὰ καὶ τὰς τούτων χλαμύδας. Ιστέον, ὅτι τῇ ἑορτῇ τῆς Μεταμορφώσεως ἐν τῷ κοιτῶνι τῆς δάφνης ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται λευκὰ διζητήσια 26 καὶ τὰς τούτων χλαμύδας καὶ στέμματα πράσινα, ἐν δὲ τῇ 37 ὑποστροφῇ στέμματα λευκά. Ιστέον, ὅτι τῇ ἑορτῇ τῆς Κοιμήσεως τῆς ὑπερ ραγίας Θεοτόκου ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται ἀπὸ τοῦ παλατίου τὰ ὀξία τούτων σκαραμάγγια, καὶ εἰσερ χόμενοι εἰς τὸν δρόμωνα, ἀπέρχονται ἐν τῷ ταῷ τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου ἐν Βλαχέρναις, ἐν δὲ τῷ ἐκεῖσε κοιτῶνι ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται τὰ πορφυρᾶ διβη τήσια καὶ τὰς τούτων χλαμύδας. Ιστέον, ὅτι τῇ ἑορ τῇ τοῦ Γενεσίου τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκον ἐν τῷ κοιτῶνι τῆς δάφνης ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται διβητή σια πορφυρά καὶ τὰς τούτων χλαμύδας, καὶ ἀνέρ χονται μετὰ τῆς λιτῆς ἕως τοῦ φόρου, καὶ ἀπὸ τῆς ἐκτενοῦς κατέρχονται μετὰ τῆς λιτῆς ἕως τοῦ ναοῦ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῶν χαλκοπρατείων, και κεῖσε ἀλλάσσουσι τὰ πορφυρά χρουσᾶ σκαραμάγγια, περιβαλλόμενοι καὶ τὰ τούτων σπαθία καὶ στέμματα, * τὰ διβητ. " διβητήσια δ' ἐν τὲ τῇ Θ. πεντηκο στάριον

οἷα κελεύουσι, καὶ ἀπὸ τοῦ Εὐαγγελίου ὑποστρέφου σιν ἔφιπποι μετὰ τῶν χιωμάτων. Ιστέον, ὅτι τῇ ἑορτῇ τῆς Ὑψώσεως ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται τὰ πορ φυρά διβητήσια καὶ τὰς τούτων χλαμύδας. Ιστέον, ὅτι τῇ ἑορτῇ τοῦ ἁγίου Δημητρίου ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται τὰ πορφυρά διβητήσια καὶ τὰς τούτων χλα μύδας. Ιστέον, ὅτι τῇ ἑορτῇ τοῦ Ἀρχιστρατήγου ἁλλάσσουσιν οἱ δεσποται τὰ πορφυρά διβητήσια καὶ τὰς τούτων χλαμύδας. Ιστέον, ὅτι τῇ ἑορτῇ τῶν Χριστουγέννων ἐν τῷ κοιτῶνι τῆς δάφνης ἀλλάσσου σιν οἱ δεσπόται τὰ πορφυρὰ διβητήσια καὶ τὰς τού των χλαμύδας καὶ στέμματα πράσινα, ἐν δὲ τῇ ὑπο στροφῇ στέμματα λευκά. Ιστέον, ὅτι τῇ ἡμέρᾳ τοῦ Βότου ἐν τῷ ἱπποδρομίῳ ἀλλάσσουσιν οι δεσπόται τὰ παγανά, καὶ οἱ ἄρχοντες τὰ ἀτραβατικὰ χλανίδια. Ιστέον, ὅτι ἐν τοῖς ἱππικοῖς πᾶσιν ἱππο δρομίοις ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται τὰ πορφυρά διβητήσια καὶ τὰς τούτων χλαμύδας καὶ στέμματα. οἷα κελεύουσιν. Ἱστέον, ὅτι τῇ ἑορτῇ τῶν ἁγίων Φώτων ἐν τῷ κοιτῶνι τῆς δάφνης ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται τὰ πορφυρά διβητήσια καὶ τὰς τούτων χλαμύδας καὶ στέμματα ένετα, ἐν δὲ τῇ ὑποστροφή στέμματα λευκά. Ιστέον, ὅτι τῇ ἑορτῇ τῆς Ὑπαπαν τῆς ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται ἀπὸ τοῦ παλατίου τὰ ὀξέα αὐτῶν σκαραμάγγια, καὶ εἰσερχόμενοι εἰς τὸν δρύμωνα, ἀπέρχονται ἐν τῷ ναῷ τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου ἐν Βλαχέρναις, ἐν δὲ τῷ ἐκεῖσε κοίτῶνι ἀλλάσσουσι τὰ πορφυρά, διβητήσια καὶ τὰς τούτων χλαμύδας. Ιστέον, ὅτι τῇ Κυριακῇ τῆς Ὀρθοδοξίας ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται ἀπὸ τοῦ παλατίου τὰ ὀξέα τούτων σκαραμάγγια καὶ τὰ χρυσοπερίκλειστα σαγία, καὶ ἀνέρχονται ἐν τοῖς κατηγουμενείοις τῆς Ἁγίας Σοφίας, κἀκεῖσε ἀλλάσσουσι τὰ πορφυρά διβητήσια καὶ τὰς τούτων χλαμύδας, καὶ λιτανεύοντες εἰσοδεύουσιν Εἶθ' οὕτως ἀνερχόμενοι ἐν τοῖς κατηχου μενείοις, ἀκούουσι τοῦ ἁγίου Εὐαγγελίου καὶ ἀπέρχονται ἐν τῷ πατριαρχείῳ. Ιστέον, ὅτι τῇ τῇ ἑορτῇ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου ἐν τῷ κοιτῶνι τῆς δάφνης ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται διβητήσια πορφυρᾶ καὶ τὰς τούτων χλαμύδας, καὶ ἀνέρχονται μετὰ τῆς λιτῆς ἕως τοῦ φόρου, καὶ ἀπὸ τῆς ἐκτενοῦς κατέρχονται μετὰ τῆς λιτῆς ἕως τοῦ ναοῦ τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου τῶν χαλκοπρατείων, κἀκεῖσε ἀλλάσ σουσι τὰ πορφυρά χρυσά σκαραμάγγια, περιβαλλόμενοι καὶ τὰ τούτων σπαθία καὶ στέμματα, οἷα κελεύουσι, καὶ ἀπὸ τοῦ Εὐαγγελίου ὑποστρέφουσιν ἔφιπποι μετὰ τῶν χιωμάτων. ΚΕΦΑΛ, ΑΠ'. Όσα δεῖ παραφυλάττειν ἐπὶ στεψίμῳ Βασιλέως. Α΄. Προέρχονται πάντες μετὰ ἀλλαξίμων, καὶ ἀλλάσσει πᾶσα ἡ σύγκλητος καὶ τὰ ἀξιώματα τῶν σχολῶν καὶ τῶν λοιπῶν ταγμάτων, καὶ προλαμβά νουσι τὰ σκεύη πρὸς τὸ ὀψικεῦσαι τοὺς δεσπότας. Καὶ ὅτε πάντα ἑτοιμασθῶσιν, ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς ἐκ τοῦ αὐγουστέως, φορῶν τὸ σκαραμάγγιον αὑτοῦ καὶ 28 τοῦ ἁγίου Βασιλείου τοῦ βότου ἱππικὰ ιπποδρόμια Ιπποδρόμια ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ, θαυματουργών οπο ἀκροάματα τοῖς ἱππικοῖς, τὰ ἱππικὰ ἱπποδρόμια

οἷα κελεύουσι, καὶ ἀπὸ τοῦ Εὐαγγελίου ὑποστρέφου σιν ἔφιπποι μετὰ τῶν χιωμάτων. Ιστέον, ὅτι τῇ ἑορτῇ τῆς Ὑψώσεως ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται τὰ πορ φυρά διβητήσια καὶ τὰς τούτων χλαμύδας. Ιστέον, ὅτι τῇ ἑορτῇ τοῦ ἁγίου Δημητρίου ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται τὰ πορφυρά διβητήσια καὶ τὰς τούτων χλα μύδας. Ιστέον, ὅτι τῇ ἑορτῇ τοῦ Ἀρχιστρατήγου ἁλλάσσουσιν οἱ δεσποται τὰ πορφυρά διβητήσια καὶ τὰς τούτων χλαμύδας. Ιστέον, ὅτι τῇ ἑορτῇ τῶν Χριστουγέννων ἐν τῷ κοιτῶνι τῆς δάφνης ἀλλάσσου σιν οἱ δεσπόται τὰ πορφυρὰ διβητήσια καὶ τὰς τού των χλαμύδας καὶ στέμματα πράσινα, ἐν δὲ τῇ ὑπο στροφῇ στέμματα λευκά. Ιστέον, ὅτι τῇ ἡμέρᾳ τοῦ Βότου ἐν τῷ ἱπποδρομίῳ ἀλλάσσουσιν οι δεσπόται τὰ παγανά, καὶ οἱ ἄρχοντες τὰ ἀτραβατικὰ χλανίδια. Ιστέον, ὅτι ἐν τοῖς ἱππικοῖς πᾶσιν ἱππο δρομίοις ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται τὰ πορφυρά διβητήσια καὶ τὰς τούτων χλαμύδας καὶ στέμματα. οἷα κελεύουσιν. Ἱστέον, ὅτι τῇ ἑορτῇ τῶν ἁγίων Φώτων ἐν τῷ κοιτῶνι τῆς δάφνης ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται τὰ πορφυρά διβητήσια καὶ τὰς τούτων χλαμύδας καὶ στέμματα ένετα, ἐν δὲ τῇ ὑποστροφή στέμματα λευκά. Ιστέον, ὅτι τῇ ἑορτῇ τῆς Ὑπαπαν τῆς ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται ἀπὸ τοῦ παλατίου τὰ ὀξέα αὐτῶν σκαραμάγγια, καὶ εἰσερχόμενοι εἰς τὸν δρύμωνα, ἀπέρχονται ἐν τῷ ναῷ τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου ἐν Βλαχέρναις, ἐν δὲ τῷ ἐκεῖσε κοίτῶνι ἀλλάσσουσι τὰ πορφυρά, διβητήσια καὶ τὰς τούτων χλαμύδας. Ιστέον, ὅτι τῇ Κυριακῇ τῆς Ὀρθοδοξίας ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται ἀπὸ τοῦ παλατίου τὰ ὀξέα τούτων σκαραμάγγια καὶ τὰ χρυσοπερίκλειστα σαγία, καὶ ἀνέρχονται ἐν τοῖς κατηγουμενείοις τῆς Ἁγίας Σοφίας, κἀκεῖσε ἀλλάσσουσι τὰ πορφυρά διβητήσια καὶ τὰς τούτων χλαμύδας, καὶ λιτανεύοντες εἰσοδεύουσιν Εἶθ' οὕτως ἀνερχόμενοι ἐν τοῖς κατηχου μενείοις, ἀκούουσι τοῦ ἁγίου Εὐαγγελίου καὶ ἀπέρχονται ἐν τῷ πατριαρχείῳ. Ιστέον, ὅτι τῇ τῇ ἑορτῇ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου ἐν τῷ κοιτῶνι τῆς δάφνης ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται διβητήσια πορφυρᾶ καὶ τὰς τούτων χλαμύδας, καὶ ἀνέρχονται μετὰ τῆς λιτῆς ἕως τοῦ φόρου, καὶ ἀπὸ τῆς ἐκτενοῦς κατέρχονται μετὰ τῆς λιτῆς ἕως τοῦ ναοῦ τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου τῶν χαλκοπρατείων, κἀκεῖσε ἀλλάσ σουσι τὰ πορφυρά χρυσά σκαραμάγγια, περιβαλλόμενοι καὶ τὰ τούτων σπαθία καὶ στέμματα, οἷα κελεύουσι, καὶ ἀπὸ τοῦ Εὐαγγελίου ὑποστρέφουσιν ἔφιπποι μετὰ τῶν χιωμάτων. ΚΕΦΑΛ, ΑΠ'. Όσα δεῖ παραφυλάττειν ἐπὶ στεψίμῳ Βασιλέως. Α΄. Προέρχονται πάντες μετὰ ἀλλαξίμων, καὶ ἀλλάσσει πᾶσα ἡ σύγκλητος καὶ τὰ ἀξιώματα τῶν σχολῶν καὶ τῶν λοιπῶν ταγμάτων, καὶ προλαμβά νουσι τὰ σκεύη πρὸς τὸ ὀψικεῦσαι τοὺς δεσπότας. Καὶ ὅτε πάντα ἑτοιμασθῶσιν, ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς ἐκ τοῦ αὐγουστέως, φορῶν τὸ σκαραμάγγιον αὑτοῦ καὶ 28 τοῦ ἁγίου Βασιλείου τοῦ βότου ἱππικὰ ιπποδρόμια Ιπποδρόμια ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ, θαυματουργών οπο ἀκροάματα τοῖς ἱππικοῖς, τὰ ἱππικὰ ἱπποδρόμια

οἷα κελεύουσι, καὶ ἀπὸ τοῦ Εὐαγγελίου ὑποστρέφου σιν ἔφιπποι μετὰ τῶν χιωμάτων. Ιστέον, ὅτι τῇ ἑορτῇ τῆς Ὑψώσεως ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται τὰ πορ φυρά διβητήσια καὶ τὰς τούτων χλαμύδας. Ιστέον, ὅτι τῇ ἑορτῇ τοῦ ἁγίου Δημητρίου ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται τὰ πορφυρά διβητήσια καὶ τὰς τούτων χλα μύδας. Ιστέον, ὅτι τῇ ἑορτῇ τοῦ Ἀρχιστρατήγου ἁλλάσσουσιν οἱ δεσποται τὰ πορφυρά διβητήσια καὶ τὰς τούτων χλαμύδας. Ιστέον, ὅτι τῇ ἑορτῇ τῶν Χριστουγέννων ἐν τῷ κοιτῶνι τῆς δάφνης ἀλλάσσου σιν οἱ δεσπόται τὰ πορφυρὰ διβητήσια καὶ τὰς τού των χλαμύδας καὶ στέμματα πράσινα, ἐν δὲ τῇ ὑπο στροφῇ στέμματα λευκά. Ιστέον, ὅτι τῇ ἡμέρᾳ τοῦ Βότου ἐν τῷ ἱπποδρομίῳ ἀλλάσσουσιν οι δεσπόται τὰ παγανά, καὶ οἱ ἄρχοντες τὰ ἀτραβατικὰ χλανίδια. Ιστέον, ὅτι ἐν τοῖς ἱππικοῖς πᾶσιν ἱππο δρομίοις ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται τὰ πορφυρά διβητήσια καὶ τὰς τούτων χλαμύδας καὶ στέμματα. οἷα κελεύουσιν. Ἱστέον, ὅτι τῇ ἑορτῇ τῶν ἁγίων Φώτων ἐν τῷ κοιτῶνι τῆς δάφνης ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται τὰ πορφυρά διβητήσια καὶ τὰς τούτων χλαμύδας καὶ στέμματα ένετα, ἐν δὲ τῇ ὑποστροφή στέμματα λευκά. Ιστέον, ὅτι τῇ ἑορτῇ τῆς Ὑπαπαν τῆς ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται ἀπὸ τοῦ παλατίου τὰ ὀξέα αὐτῶν σκαραμάγγια, καὶ εἰσερχόμενοι εἰς τὸν δρύμωνα, ἀπέρχονται ἐν τῷ ναῷ τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου ἐν Βλαχέρναις, ἐν δὲ τῷ ἐκεῖσε κοίτῶνι ἀλλάσσουσι τὰ πορφυρά, διβητήσια καὶ τὰς τούτων χλαμύδας. Ιστέον, ὅτι τῇ Κυριακῇ τῆς Ὀρθοδοξίας ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται ἀπὸ τοῦ παλατίου τὰ ὀξέα τούτων σκαραμάγγια καὶ τὰ χρυσοπερίκλειστα σαγία, καὶ ἀνέρχονται ἐν τοῖς κατηγουμενείοις τῆς Ἁγίας Σοφίας, κἀκεῖσε ἀλλάσσουσι τὰ πορφυρά διβητήσια καὶ τὰς τούτων χλαμύδας, καὶ λιτανεύοντες εἰσοδεύουσιν Εἶθ' οὕτως ἀνερχόμενοι ἐν τοῖς κατηχου μενείοις, ἀκούουσι τοῦ ἁγίου Εὐαγγελίου καὶ ἀπέρχονται ἐν τῷ πατριαρχείῳ. Ιστέον, ὅτι τῇ τῇ ἑορτῇ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου ἐν τῷ κοιτῶνι τῆς δάφνης ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται διβητήσια πορφυρᾶ καὶ τὰς τούτων χλαμύδας, καὶ ἀνέρχονται μετὰ τῆς λιτῆς ἕως τοῦ φόρου, καὶ ἀπὸ τῆς ἐκτενοῦς κατέρχονται μετὰ τῆς λιτῆς ἕως τοῦ ναοῦ τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου τῶν χαλκοπρατείων, κἀκεῖσε ἀλλάσ σουσι τὰ πορφυρά χρυσά σκαραμάγγια, περιβαλλόμενοι καὶ τὰ τούτων σπαθία καὶ στέμματα, οἷα κελεύουσι, καὶ ἀπὸ τοῦ Εὐαγγελίου ὑποστρέφουσιν ἔφιπποι μετὰ τῶν χιωμάτων. ΚΕΦΑΛ, ΑΠ'. Όσα δεῖ παραφυλάττειν ἐπὶ στεψίμῳ Βασιλέως. Α΄. Προέρχονται πάντες μετὰ ἀλλαξίμων, καὶ ἀλλάσσει πᾶσα ἡ σύγκλητος καὶ τὰ ἀξιώματα τῶν σχολῶν καὶ τῶν λοιπῶν ταγμάτων, καὶ προλαμβά νουσι τὰ σκεύη πρὸς τὸ ὀψικεῦσαι τοὺς δεσπότας. Καὶ ὅτε πάντα ἑτοιμασθῶσιν, ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς ἐκ τοῦ αὐγουστέως, φορῶν τὸ σκαραμάγγιον αὑτοῦ καὶ 28 τοῦ ἁγίου Βασιλείου τοῦ βότου ἱππικὰ ιπποδρόμια Ιπποδρόμια ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ, θαυματουργών οπο ἀκροάματα τοῖς ἱππικοῖς, τὰ ἱππικὰ ἱπποδρόμια

οἷα κελεύουσι, καὶ ἀπὸ τοῦ Εὐαγγελίου ὑποστρέφου σιν ἔφιπποι μετὰ τῶν χιωμάτων. Ιστέον, ὅτι τῇ ἑορτῇ τῆς Ὑψώσεως ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται τὰ πορ φυρά διβητήσια καὶ τὰς τούτων χλαμύδας. Ιστέον, ὅτι τῇ ἑορτῇ τοῦ ἁγίου Δημητρίου ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται τὰ πορφυρά διβητήσια καὶ τὰς τούτων χλα μύδας. Ιστέον, ὅτι τῇ ἑορτῇ τοῦ Ἀρχιστρατήγου ἁλλάσσουσιν οἱ δεσποται τὰ πορφυρά διβητήσια καὶ τὰς τούτων χλαμύδας. Ιστέον, ὅτι τῇ ἑορτῇ τῶν Χριστουγέννων ἐν τῷ κοιτῶνι τῆς δάφνης ἀλλάσσου σιν οἱ δεσπόται τὰ πορφυρὰ διβητήσια καὶ τὰς τού των χλαμύδας καὶ στέμματα πράσινα, ἐν δὲ τῇ ὑπο στροφῇ στέμματα λευκά. Ιστέον, ὅτι τῇ ἡμέρᾳ τοῦ Βότου ἐν τῷ ἱπποδρομίῳ ἀλλάσσουσιν οι δεσπόται τὰ παγανά, καὶ οἱ ἄρχοντες τὰ ἀτραβατικὰ χλανίδια. Ιστέον, ὅτι ἐν τοῖς ἱππικοῖς πᾶσιν ἱππο δρομίοις ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται τὰ πορφυρά διβητήσια καὶ τὰς τούτων χλαμύδας καὶ στέμματα. οἷα κελεύουσιν. Ἱστέον, ὅτι τῇ ἑορτῇ τῶν ἁγίων Φώτων ἐν τῷ κοιτῶνι τῆς δάφνης ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται τὰ πορφυρά διβητήσια καὶ τὰς τούτων χλαμύδας καὶ στέμματα ένετα, ἐν δὲ τῇ ὑποστροφή στέμματα λευκά. Ιστέον, ὅτι τῇ ἑορτῇ τῆς Ὑπαπαν τῆς ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται ἀπὸ τοῦ παλατίου τὰ ὀξέα αὐτῶν σκαραμάγγια, καὶ εἰσερχόμενοι εἰς τὸν δρύμωνα, ἀπέρχονται ἐν τῷ ναῷ τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου ἐν Βλαχέρναις, ἐν δὲ τῷ ἐκεῖσε κοίτῶνι ἀλλάσσουσι τὰ πορφυρά, διβητήσια καὶ τὰς τούτων χλαμύδας. Ιστέον, ὅτι τῇ Κυριακῇ τῆς Ὀρθοδοξίας ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται ἀπὸ τοῦ παλατίου τὰ ὀξέα τούτων σκαραμάγγια καὶ τὰ χρυσοπερίκλειστα σαγία, καὶ ἀνέρχονται ἐν τοῖς κατηγουμενείοις τῆς Ἁγίας Σοφίας, κἀκεῖσε ἀλλάσσουσι τὰ πορφυρά διβητήσια καὶ τὰς τούτων χλαμύδας, καὶ λιτανεύοντες εἰσοδεύουσιν Εἶθ' οὕτως ἀνερχόμενοι ἐν τοῖς κατηχου μενείοις, ἀκούουσι τοῦ ἁγίου Εὐαγγελίου καὶ ἀπέρχονται ἐν τῷ πατριαρχείῳ. Ιστέον, ὅτι τῇ τῇ ἑορτῇ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου ἐν τῷ κοιτῶνι τῆς δάφνης ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται διβητήσια πορφυρᾶ καὶ τὰς τούτων χλαμύδας, καὶ ἀνέρχονται μετὰ τῆς λιτῆς ἕως τοῦ φόρου, καὶ ἀπὸ τῆς ἐκτενοῦς κατέρχονται μετὰ τῆς λιτῆς ἕως τοῦ ναοῦ τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου τῶν χαλκοπρατείων, κἀκεῖσε ἀλλάσ σουσι τὰ πορφυρά χρυσά σκαραμάγγια, περιβαλλόμενοι καὶ τὰ τούτων σπαθία καὶ στέμματα, οἷα κελεύουσι, καὶ ἀπὸ τοῦ Εὐαγγελίου ὑποστρέφουσιν ἔφιπποι μετὰ τῶν χιωμάτων. ΚΕΦΑΛ, ΑΠ'. Όσα δεῖ παραφυλάττειν ἐπὶ στεψίμῳ Βασιλέως. Α΄. Προέρχονται πάντες μετὰ ἀλλαξίμων, καὶ ἀλλάσσει πᾶσα ἡ σύγκλητος καὶ τὰ ἀξιώματα τῶν σχολῶν καὶ τῶν λοιπῶν ταγμάτων, καὶ προλαμβά νουσι τὰ σκεύη πρὸς τὸ ὀψικεῦσαι τοὺς δεσπότας. Καὶ ὅτε πάντα ἑτοιμασθῶσιν, ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς ἐκ τοῦ αὐγουστέως, φορῶν τὸ σκαραμάγγιον αὑτοῦ καὶ 28 τοῦ ἁγίου Βασιλείου τοῦ βότου ἱππικὰ ιπποδρόμια Ιπποδρόμια ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ, θαυματουργών οπο ἀκροάματα τοῖς ἱππικοῖς, τὰ ἱππικὰ ἱπποδρόμια

σαγίον πορφυροῦν, ὀψικευόμενος ὑπὸ τοῦ κουβου κλείου, καὶ ἐξέρχεται μέχρι τοῦ ὀνόποδος, καὶ γίνε ται ἡ πρώτη δοχὴ τῶν πατρικίων ἐν τῷ ὀνοποδίῳ, καὶ λέγει ὁ τῆς καταστάσεως, «Κελεύσατε·» καὶ ἐπεύχονται, «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» Καὶ κατέρχονται μέχρι τοῦ μεγάλου κονσιστωρίου, ἔνθα ἵστανται οἱ ὕπατοι κονσιστώριον καὶ οἱ λοιποὶ συγκλητικοί, καὶ ἵστανται οἱ δεσπόται εἰς τὸ κιβώ ριον καὶ πίπτουσιν οἱ συγκλητικοί πάντες ἅμα τοῖς πατρικίοις. Καὶ ἀναστάντων, αὐτῶν, νεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, καὶ λέγει ὁ σιλεντιάριος, «Κελεύσατε·» καὶ ἐπεύχονται, «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» Καὶ ἀποκινοῦσιν εἰς τὴν ἐκκλησίαν διὰ τῶν σχολῶν, τὰ δὲ μέρη ἵστανται ἐν τοῖς τόποις αὐτῶν ἠλλαγμένα, σφραγίζοντες 50 καὶ μόνον. Β΄. Καὶ ὅτε εἰσέλθῃ ὁ βασιλεὺς εἰς τὸ ὡρολόγιον, σηκονται τὸ βῆλον, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ μητατωρίῳ καὶ ἀλλάσσει το διβητήσιον καὶ τὸ τζιτζάκιον, καὶ βάλλει ἐπάνω τὸ σαγίον καὶ εἰσοδεύει μετὰ τοῦ παι τριάρχου, καὶ ἅπτει κηροὺς εἰς τὰς ἀργυρᾶς πύλας καὶ εἰσοδεύει ἐν τῷ ναῷ, καὶ εἰσέρχεται εἰς τὴν σωλαίαν καὶ εὔχεται εἰς τὰ ἅγια θυρία, ἅψας κηρούς, καὶ ἀνέρχεται εἰς τὸν ἄμβωνα ἅμα τοῦ πατριάρχου. Καὶ ποιεῖ τὴν εὐχὴν ὁ πατριάρχης ἐπὶ τῆς χλαμύ δος, καὶ ὅταν πληρώσῃ τὴν εὐχὴν, ἐπαίρουσιν αὐτὴν οἱ τοῦ κουβουκλείου καὶ ἐνδύουσι τῷ δεσπότῃ. Καὶ πάλιν ποιεῖ εὐχὴν ἐπὶ τοῦ στέμματος αὐτοῦ, καὶ πληρώσας λαμβάνει αὐτὸς ὁ πατριάρχης το στέμμα, καὶ τίθησιν αὐτὸ εἰς τὴν κεφαλὴν τοῦ δεσπότου, καὶ εὐθέως ἀνακράζει ὁ λαός· «Αγιος, ἅγιος, ἅγιος (82)! 20 σφραγίζοντα Ν. κιβώριον ἅγιος. 18.: Ὁ πατριάρχης χρίει σταυροειδῶς τὴν κεφαλὴν τοῦ βασιλέως, τῷ θείῳ μύρῳ ἐπιλέγων μεγάλῃ φωνῇ τὸ, “Άγιος. Οἱ δὲ ὄντες ἐν τῷ ἄμβωνι πάντες παρὰ τοῦ πατριάρχου διαδεχό μενοι τὴν φωνὴν λέγουσι καὶ αὐτοὶ ἐκ τρίτου τὸν Αγιος, Ομοίως καὶ τὸ λοιπὸν τοῦ λαοῦ ἐκ τρίτου λέγει τὸν αὐτὸν λόγον. ἅγιος ἅγιος, τὸν βασιλέα χρίων ὁ ἀρχιερεὺς ἅγιον ἀνακηρύττει. ἅγιος βασι λεὺς ἅγιος τὸν Ἰσαπόστολον καὶ ἅγιον βασιλέα Ισαπόστολος ἅγιος, ἡγιασμένε ἅγιος ἄγω άζω, άζομαι, ἄγαμαι, ἡ σὴ ἁγιότης ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος ὁ Θεός, ἅγιος ὁ ἰσχυρὸς, ἅγιος ὁ ἀθάνατος,

Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ, καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη! τρίτον εἶτα· «Ὁ δεῖνα μεγάλου βασιλέως καὶ αὐτοκράτορος πολλὰ τὰ ἔτη,» καὶ τὰ ἑξῆς. Καὶ φορῶν τὸ στέμμα κατέρχεται καὶ ἀπέρχεται ἐν τῷ μητατωρίῳ, καθε έζεται εἰς τὸ σελλίον καὶ εἰσέρχονται τὰ ἀξιώματα, πίσ πτοντες καὶ φιλοῦντες τὰ δύο γόνατα αὐτοῦ· Βῆλον α', οἱ μάγιστροι· βῆλον β', οἱ πατρίκιοι καὶ στρατηγοί. Τρί τον βήλον, πρωτοσπαθάριοι· τέταρτον, ὁ τοῦ στρατιωτ τικοῦ ὁ τῶν ἐξκουβίνων τῶν ἱκανάτων καὶ τῶν νουμέρων, οπαθάριοι, συγκλητικοὶ καὶ ὕπατοι πέμπτον, σπαθάριοι· ἕκτον, στράτορες· ἕβδομον, κάτ μητες τῶν σχολῶν· η΄, κανδιδάτοι καβαλλαρικοῦ· θ', σκρίβωνες καὶ δομέστικοι· ι', ἀσηκρήται, βεστήτορες καὶ σιλεντιάριοι· ια, μανδάτορες βασιλικοί καὶ κανδιδάτοι πεζοί ιβ', κόμητες τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἱκανάτων, τριβούνοι κόμητες τοῦ πλοίμου. Καὶ λέγει ὁ πραιπόσιτος, «Κελεύσατε·» καὶ ἐπεύχονται τὸ, «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους,» καὶ ἐξέρχονται 40. Εἰς δὲ τὴν ἀγάπην καὶ τὴν κοινωνίαν, ὡς ἔχει ἡ συνήθεια τῶν ἑορτῶν, καὶ τὰ λοιπὰ πάντα πληροῦνται, καθώς ἐστιν ἡ συνήθεια. ἐξέρχονται εἰς δὲ ἅγιος ἐκ τρίτου Ὑμνέομες Λήδας τε καὶ αἰγιόχου Διὸς υἱώ, Κάστορα και φοβερὸν Πολυδεύκεα πὺξ ἐρεθίζεν, ὑμνέομες καὶ δὶς καὶ τὸ τρίτον ἄρσενα τέκνα, κούρης Θεστιάδος. 1. Μ. ὁ τοῦ ἐξκουβίτου τῶν ἱκανάτων. διδάτους καβαλλαρικούς. κατὰ τὸ εἰωθὸς ἐπὶ τὴν καθολικὴν ἐκκλησίαν γενομένης, ύπατείαν ἐποίησαν, καὶ τοῖς παρελθοῦσι χρήματα διένειμαν ἐκ τοῦ παλατίου ἀρξάμενοι, μέχρι τῆς ἐκκλησίας τοῦτο ἐπιτελοῦντες.

Ακτολογία τῶν δήμων ἐπὶ στεψίμῳ βασι λέως. Συνήθους ἑορτῆς τελουμένης, καὶ τῶν δεσποτῶν ἐν τῇ ἁγίᾳ ἐκκλησία προέλευσιν ποιουμένων καὶ πάντα τὰ συνήθη ταῖς προελεύσεσιν ἐπιτελουμένων, τῶν δεσποτῶν δὲ ἀνιόντων μετὰ τοῦ πατριάρχου εἰς τὸν ἄμβωνα (ἐκεῖσε γὰρ ἵσταται ἀντιμίσιον, ἐν ᾧ ἀπόκειται ἥ τε χλαμὺς καὶ τὰ στέμματα), εἶτα 41 ποιεῖ εὐχὴν ὁ πατριάρχης ἐπὶ τῆς χλαμύδος, καὶ μετὰ τὴν εὐχὴν ἐπιδίδωσι 42 ὁ πατριάρχης τὴν γλα μύδα τῷ μεγάλῳ βασιλεῖ. Καὶ ὁ βασιλεὺς μετὰ τῶν πραιποσίτων ἐνδύουσι τὴν χλανίδα τὸν νεοχειροτόνη τον βασιλέα καὶ πάλιν ποιεῖ εὐχὴν ἐπὶ τῶν στεμμάτων, καὶ πρῶτον μὲν ἰδίαις χερσὶ στέφει ὁ πατριάρχης τὸν μέγαν βασιλέα, εἶτα ἐπιδίδωσι τῷ μεγάλῳ βασιλεῖ τὸ στέμμα, καὶ στέφει ὁ βασιλεὺς * 48 ὁ πατρ. ἐπιδίδ. φιλοτιμησάμενος πάντας ὡς ἔθος ἐν τῷ Μιχαὴλ καὶ Βασίλειος πολλά τα ἔτη. ἐπ᾿ ἐκκλησίας τεταινιῶσθαι διαδήματι, 18: Ὅτε καὶ χρυ σίου κεντηνάριον τραπέζῃ τῇ ἱερᾷ καταθεὶς, τότε μὲν ἐξῄει, τὸ ἐλευθέριον αὐτοῦ καὶ μεγαλοπρεπὲς ἐν τοῖς ἁπάντων καταλελοιπώς στόμασιν. Εἰσέπειτα δὲ καὶ ἐτησίαν τῷ κλήρῳ ἐκ παλατίου κεντηναρίων δύο προσαφώρισε δόσιν. Καλοῦσι δὲ τοῦτο τὸ νόμισμα δεύτερον. ἐστέφθη παρὰ Νικηφόρου πατριάρχου ἐν τῷ ἄμβωνι τῆς Μεγάλης Εκκλησίας, ἐφ᾽ ᾧ κοινὴ ἀγαλλίασις γέγονεν, καὶ ἐδωρήσατο τῷ πατριαρχη χρυσίου λίτρας πεντήκοντα καὶ τῷ κλήρῳ εἰκοσίπεντε. 75. ἐπὶ στέψει ναὶ ἐπὶ ἡμέρᾳ στεψίμῳ. Νικηφόρου τοῦ πατριάρχου 499, βασιλεύς βασιλέας,

τὸν νεοχειροτόνητον βασιλέα, καὶ εὐθέως ἀνακρά ζουσι τὰ δύο μέρη καὶ λέγουσιν. Αξιος. Καὶ προσκυνοῦσι τὰ σκῆπτρα καὶ τὸ λοιπὰ σκεύη μετὰ τῶν βάνδων, ἑστῶτα δεξιᾷ καὶ ἀριστερᾷ ἔνθεν κἀκεῖθεν, οἱ δὲ τῆς συγκλήτου πάντες καὶ τὰ μέρη ἵστανται ἐν τῷ πρὸς ἀνατολὴν δεξιῷ μέρει τοῦ αὐτοῦ ἄμβωνος. Ο Β΄. Καὶ λέγουσιν οἱ κράκται· «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ, καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ'. Οι κράκται. «Ἐν ἀνθρώποις Χριστιανῶν εὐδοκία·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ'. Οἱ κράκται· «Οτι ἠλέησεν ὁ Θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ «ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ'. Οἱ κράκται· «Αὕτη ἡ ἡμέρα Κυρίου ἡ μεγάλη·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ'. Οἱ κράκται· «Αὕτη ἡ ἡμέρα τῆς ζωῆς τῶν Ῥωμαίων·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ', Οἱ κράκται «Αὕτη ἡ χαρὰ καὶ ἡ δόξα τοῦ κόσμου·» ὁ λαὸς ὁμοίως. Οἱ κράκται «Ἐν ᾗ τὸ στέφος τῆς βασι λείας·» ὁ λαὸς ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Τῆς κορυφῆς σου ἀξίως περιετέθη 48·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ΄. Οι κράκται·» Δόξα Θεῷ τῷ 44 Δεσπότῃ πάντων· ὁ λαὸς ὁμοίως. Οἱ κράκται. ὁμοίως. Οἱ κράκται, «Δόξα Θεῷ τῷ στέψαντι τὴν κορυφών σου·» ὁ λαὸς ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Δόξα Θεῷ τῷ ἀναδείξαντί σε βασιλέα·» ὁ λαὸς ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Δόξα Θεῷ τῷ δοξάσαντί σε οὕτως» ὁ λαὸς ὁμοίως. Οἱ κράκται" «Δόξα Θεῷ τῷ εὐδο κήσαντι οὕτως·» ὁ λαὸς ὁμοίως. Οἱ κράκται α 'Αλλ' ὁ στέψας σε, ὁ δεῖνα βασιλέα, αὐτοχείρως·» ὁ λαὸς ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Φυλάξει σε εἰς πλήθη χρόνων ἐν τῇ πορφύρᾳ·» ὁ λαὸς ὁμοίως. Οι κράκται· «Σύν ταῖς Αὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρο γεννήτοις «ὁ λαὸς ὁμοίως, Οἱ κράκται· «Εἰς δόξαν καὶ ἀνέγερσιν τῶν Ῥωμαίων·» ὁ λαὸς ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Εισακούσῃ ὁ Θεὸς τοῦ λαοῦ ὑμῶν·» ὁ λαὸς ὁμοίως. 40 περιέθετο Η τῷ Θεῷ δεσπ. 45 πλῆθος θυγατέραν. βασιλέαν Συντυγχάνειν. ἄνδρας ἀνήρ. χεῖρα, χεῖραν νύχταν νύχτα. Ρου τὸν θῆραν θῆρα, τὴν φάλαγγαν, & ή φάλαγγα, 430, τὴν νῆαν, ο Ἡ νῆα, Στάμαν στάμα ἱερέαν ἱερέα ανδραν ἕναν, ἄνδρας ἕνας. εὐλογεῖν γυνεκαν γυναῖκα, & γυνεκα. ικμάδα θυγατέρα ικμάς θυγάτηρ οι καλαμώνας καλαμών, τὸν κανῶνάν μου, μῆς ναν σκυταλίδα σκο ταλίς Ρόχανον, σκυταλίδα ἀποῤῥιγλοῦσι Σμηκτρίδα γῆ σμηκτρίς ν. σμηκτρίδα, τινάν τινά, γάλαν γάλα, ν. σφαχτόν, λίβαν, Σίβα, ν. φιάλη, κατὰ τὸ κλίτος τοῦ ναοῦ πρὸς λίβαν, χεῖραν λείποντας λείπων, λείπονταν ἔρωτας ἔρως, ἄρχοντας ἄρχων, χει μῶνας χειμών. μουνορύχαν ὄρυγα αἰγιπόδων χίμαρον τὰ σκεύη τρόπαια, Θε

νου τοῦ ἐν τῷ παλατίῳ τῆς δάφνης, καὶ τῶν νεονύμφων στέφανουμένων 4, ἐξέρχονται διὰ τοῦ ὀκταγώνου καὶ τοῦ αὐγουστέως καὶ τῆς χρυσῆς χειρὸς, καὶ δέχον ται αὐτὸν οἱ τε μάγιστροι καὶ πατρίκιοι ἐν τῷ ὀνο ποδίῳ, καὶ τὸ στῆναι τοὺς νεονύμφους, γίνεται ἡ συνήθης ἀκολουθία. Καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε όψικευο μένων τῶν νεονύμφων ὑπὸ τε μαγίστρων καὶ πατρι κίων καὶ τῆς λοιπῆς πάσης τάξεως, ἔρχονται μέχρι τοῦ σεκρέτου τῶν ὑπάτων, καὶ δέχονται ἐκεῖσε πάνω τες οἱ συγκλητικοί ἅμα μαγίστρων καὶ πατρικίων, καὶ τὸ στῆναι τοὺς νεονύμφους, γίνεται ἡ συνήθης ἀκολουθία. Τὰ δὲ μέρη ἵστανται ἐν τῷ τρικλίνῳ τῶν κανδιδάτων ἔνθεν κἀκεῖθεν πλησίον τῶν γραδηλίων τῆς μανναύρας, καὶ δὴ τῶν νεονύμφων ἐξιόντων τὰς πύλας τοῦ κονσιστωρίου, αὐλοῦσι τῶν δύο μερῶν Η τὰ ὄργανα, δηλονότι ἱσταμένων ἐν τῷ ἀριστερῷ μέσ ρει τῆς ἀναβάσεως τῶν αὐτῶν γραδηλίων. Β΄. Καὶ εὐθέως λέγουσιν οἱ κράκται τῶν δύο με ρῶν ἡνωμένοι 48 άμφω, «Πολλὰ, πολλὰ, πολλὰ!» ὁ λαός· «Πολλὰ ἔτη εἰς πολλὰ.» Οἱ κράκται·. Ὁ Σωτὴρ ἡμῶν, τοὺς δεσπότας φύλαξον! Πνεῦμα τὸ πανάγιον, τὰς Αὐγούστας σκέπασον! Κύριε, ζωὴν αὐτῶν διὰ τὴν ζωὴν ἡμῶν! βασιλεῦ νεόνυμφε, Θεὸς διαφυλάξει σε! Ἔντιμε, ἐνάρετε 49. Τριὰς κατακο σμήσει σε, καὶ χαρὰν παρέξει σο: Θεὸς ὁ ἐπουράνιος, εὐλογῶν τὸν γάμον σου, ὡς μόνος ὑπεράγαθος· ὅς ἐν Κανᾷ τὸ πρότερον τῷ γάμῳ παρεγένετο καὶ ἐν αὐτῷ εὐλόγησε τὸ ὕδωρ ὡς φιλάνθρωπος, καὶ οἶνον ἀπετέλεσεν ἀνθρώποις εἰς ἀπόλαυσιν, οὗτος εὐλογή σει σε μετὰ τῆς συζύγου σου, καὶ τέκνα σοι δωρή σεται Θεὸς πορφυρογέννητα! Αὕτη ἡ ἡμέρα τῆς χαρᾶς των Ρωμαίων, ἐν ᾗ ἐνυμφεύθης ὁ δεῖνα ἄναξ ὁ δεῖνα τῇ εὐτυχεστάτῃ Αὐγούστῃ!» Γ. Καὶ ἀποκινούντων τῶν νεονύμφων, εἰ σέρχον ται τὰ μέρη εἰς τὸν παστὸν καὶ ἱσταμένων τῶν νεονύφων ἐν τῷ παστῷ ἐστεφανωμένων, ἀκτο λογοῦσι τῶν δύο μερῶν οἱ κράκται, ἡνωμένοι ἄμφω, Η ΣΧΟΛ. Χρὴ εἰδέναι, ὅτι ὁ βασιλεὺς ἐστεμμένος στεφανοῦται. 40 ενώμενοι 1. ενώμενοι ἐ ἐνάριστε τό στεφάνωμα, ᾧ ἐπίκλην Σινάπης. μετὰ τὸ στῆναι, μετά προς 154, καὶ νόμων διακράτησιν, καὶ πρὸς ν. δ. εἰς δεξιὰ καὶ ἀριστερά. 45. μέρος, πριμκηρίω μέρος Αὐγούστης εἰς τὸ μέρος Αὐγούστης, διανέμουσιν εἰς τὸ κουβουκλείον. ἀπὸ διὰ μετὰ εἴτε μετὰ ἀπὸ] πλοὸς, είνε κανί. παστάδα, παστὰς ἐγνωρίζετο καὶ ἐτελεῖτο, ὁ παστός γενομένου τοῦ παστοῦ ἐν τῇ Μανναύρα τῆς δὲ συγκλήτου ἀνακλιθεισης ἐν τοῖς ιθ´ ἀκκουβίτοις.

νου τοῦ ἐν τῷ παλατίῳ τῆς δάφνης, καὶ τῶν νεονύμφων στέφανουμένων 4, ἐξέρχονται διὰ τοῦ ὀκταγώνου καὶ τοῦ αὐγουστέως καὶ τῆς χρυσῆς χειρὸς, καὶ δέχον ται αὐτὸν οἱ τε μάγιστροι καὶ πατρίκιοι ἐν τῷ ὀνο ποδίῳ, καὶ τὸ στῆναι τοὺς νεονύμφους, γίνεται ἡ συνήθης ἀκολουθία. Καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε όψικευο μένων τῶν νεονύμφων ὑπὸ τε μαγίστρων καὶ πατρι κίων καὶ τῆς λοιπῆς πάσης τάξεως, ἔρχονται μέχρι τοῦ σεκρέτου τῶν ὑπάτων, καὶ δέχονται ἐκεῖσε πάνω τες οἱ συγκλητικοί ἅμα μαγίστρων καὶ πατρικίων, καὶ τὸ στῆναι τοὺς νεονύμφους, γίνεται ἡ συνήθης ἀκολουθία. Τὰ δὲ μέρη ἵστανται ἐν τῷ τρικλίνῳ τῶν κανδιδάτων ἔνθεν κἀκεῖθεν πλησίον τῶν γραδηλίων τῆς μανναύρας, καὶ δὴ τῶν νεονύμφων ἐξιόντων τὰς πύλας τοῦ κονσιστωρίου, αὐλοῦσι τῶν δύο μερῶν Η τὰ ὄργανα, δηλονότι ἱσταμένων ἐν τῷ ἀριστερῷ μέσ ρει τῆς ἀναβάσεως τῶν αὐτῶν γραδηλίων. Β΄. Καὶ εὐθέως λέγουσιν οἱ κράκται τῶν δύο με ρῶν ἡνωμένοι 48 άμφω, «Πολλὰ, πολλὰ, πολλὰ!» ὁ λαός· «Πολλὰ ἔτη εἰς πολλὰ.» Οἱ κράκται·. Ὁ Σωτὴρ ἡμῶν, τοὺς δεσπότας φύλαξον! Πνεῦμα τὸ πανάγιον, τὰς Αὐγούστας σκέπασον! Κύριε, ζωὴν αὐτῶν διὰ τὴν ζωὴν ἡμῶν! βασιλεῦ νεόνυμφε, Θεὸς διαφυλάξει σε! Ἔντιμε, ἐνάρετε 49. Τριὰς κατακο σμήσει σε, καὶ χαρὰν παρέξει σο: Θεὸς ὁ ἐπουράνιος, εὐλογῶν τὸν γάμον σου, ὡς μόνος ὑπεράγαθος· ὅς ἐν Κανᾷ τὸ πρότερον τῷ γάμῳ παρεγένετο καὶ ἐν αὐτῷ εὐλόγησε τὸ ὕδωρ ὡς φιλάνθρωπος, καὶ οἶνον ἀπετέλεσεν ἀνθρώποις εἰς ἀπόλαυσιν, οὗτος εὐλογή σει σε μετὰ τῆς συζύγου σου, καὶ τέκνα σοι δωρή σεται Θεὸς πορφυρογέννητα! Αὕτη ἡ ἡμέρα τῆς χαρᾶς των Ρωμαίων, ἐν ᾗ ἐνυμφεύθης ὁ δεῖνα ἄναξ ὁ δεῖνα τῇ εὐτυχεστάτῃ Αὐγούστῃ!» Γ. Καὶ ἀποκινούντων τῶν νεονύμφων, εἰ σέρχον ται τὰ μέρη εἰς τὸν παστὸν καὶ ἱσταμένων τῶν νεονύφων ἐν τῷ παστῷ ἐστεφανωμένων, ἀκτο λογοῦσι τῶν δύο μερῶν οἱ κράκται, ἡνωμένοι ἄμφω, Η ΣΧΟΛ. Χρὴ εἰδέναι, ὅτι ὁ βασιλεὺς ἐστεμμένος στεφανοῦται. 40 ενώμενοι 1. ενώμενοι ἐ ἐνάριστε τό στεφάνωμα, ᾧ ἐπίκλην Σινάπης. μετὰ τὸ στῆναι, μετά προς 154, καὶ νόμων διακράτησιν, καὶ πρὸς ν. δ. εἰς δεξιὰ καὶ ἀριστερά. 45. μέρος, πριμκηρίω μέρος Αὐγούστης εἰς τὸ μέρος Αὐγούστης, διανέμουσιν εἰς τὸ κουβουκλείον. ἀπὸ διὰ μετὰ εἴτε μετὰ ἀπὸ] πλοὸς, είνε κανί. παστάδα, παστὰς ἐγνωρίζετο καὶ ἐτελεῖτο, ὁ παστός γενομένου τοῦ παστοῦ ἐν τῇ Μανναύρα τῆς δὲ συγκλήτου ἀνακλιθεισης ἐν τοῖς ιθ´ ἀκκουβίτοις.

νου τοῦ ἐν τῷ παλατίῳ τῆς δάφνης, καὶ τῶν νεονύμφων στέφανουμένων 4, ἐξέρχονται διὰ τοῦ ὀκταγώνου καὶ τοῦ αὐγουστέως καὶ τῆς χρυσῆς χειρὸς, καὶ δέχον ται αὐτὸν οἱ τε μάγιστροι καὶ πατρίκιοι ἐν τῷ ὀνο ποδίῳ, καὶ τὸ στῆναι τοὺς νεονύμφους, γίνεται ἡ συνήθης ἀκολουθία. Καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε όψικευο μένων τῶν νεονύμφων ὑπὸ τε μαγίστρων καὶ πατρι κίων καὶ τῆς λοιπῆς πάσης τάξεως, ἔρχονται μέχρι τοῦ σεκρέτου τῶν ὑπάτων, καὶ δέχονται ἐκεῖσε πάνω τες οἱ συγκλητικοί ἅμα μαγίστρων καὶ πατρικίων, καὶ τὸ στῆναι τοὺς νεονύμφους, γίνεται ἡ συνήθης ἀκολουθία. Τὰ δὲ μέρη ἵστανται ἐν τῷ τρικλίνῳ τῶν κανδιδάτων ἔνθεν κἀκεῖθεν πλησίον τῶν γραδηλίων τῆς μανναύρας, καὶ δὴ τῶν νεονύμφων ἐξιόντων τὰς πύλας τοῦ κονσιστωρίου, αὐλοῦσι τῶν δύο μερῶν Η τὰ ὄργανα, δηλονότι ἱσταμένων ἐν τῷ ἀριστερῷ μέσ ρει τῆς ἀναβάσεως τῶν αὐτῶν γραδηλίων. Β΄. Καὶ εὐθέως λέγουσιν οἱ κράκται τῶν δύο με ρῶν ἡνωμένοι 48 άμφω, «Πολλὰ, πολλὰ, πολλὰ!» ὁ λαός· «Πολλὰ ἔτη εἰς πολλὰ.» Οἱ κράκται·. Ὁ Σωτὴρ ἡμῶν, τοὺς δεσπότας φύλαξον! Πνεῦμα τὸ πανάγιον, τὰς Αὐγούστας σκέπασον! Κύριε, ζωὴν αὐτῶν διὰ τὴν ζωὴν ἡμῶν! βασιλεῦ νεόνυμφε, Θεὸς διαφυλάξει σε! Ἔντιμε, ἐνάρετε 49. Τριὰς κατακο σμήσει σε, καὶ χαρὰν παρέξει σο: Θεὸς ὁ ἐπουράνιος, εὐλογῶν τὸν γάμον σου, ὡς μόνος ὑπεράγαθος· ὅς ἐν Κανᾷ τὸ πρότερον τῷ γάμῳ παρεγένετο καὶ ἐν αὐτῷ εὐλόγησε τὸ ὕδωρ ὡς φιλάνθρωπος, καὶ οἶνον ἀπετέλεσεν ἀνθρώποις εἰς ἀπόλαυσιν, οὗτος εὐλογή σει σε μετὰ τῆς συζύγου σου, καὶ τέκνα σοι δωρή σεται Θεὸς πορφυρογέννητα! Αὕτη ἡ ἡμέρα τῆς χαρᾶς των Ρωμαίων, ἐν ᾗ ἐνυμφεύθης ὁ δεῖνα ἄναξ ὁ δεῖνα τῇ εὐτυχεστάτῃ Αὐγούστῃ!» Γ. Καὶ ἀποκινούντων τῶν νεονύμφων, εἰ σέρχον ται τὰ μέρη εἰς τὸν παστὸν καὶ ἱσταμένων τῶν νεονύφων ἐν τῷ παστῷ ἐστεφανωμένων, ἀκτο λογοῦσι τῶν δύο μερῶν οἱ κράκται, ἡνωμένοι ἄμφω, Η ΣΧΟΛ. Χρὴ εἰδέναι, ὅτι ὁ βασιλεὺς ἐστεμμένος στεφανοῦται. 40 ενώμενοι 1. ενώμενοι ἐ ἐνάριστε τό στεφάνωμα, ᾧ ἐπίκλην Σινάπης. μετὰ τὸ στῆναι, μετά προς 154, καὶ νόμων διακράτησιν, καὶ πρὸς ν. δ. εἰς δεξιὰ καὶ ἀριστερά. 45. μέρος, πριμκηρίω μέρος Αὐγούστης εἰς τὸ μέρος Αὐγούστης, διανέμουσιν εἰς τὸ κουβουκλείον. ἀπὸ διὰ μετὰ εἴτε μετὰ ἀπὸ] πλοὸς, είνε κανί. παστάδα, παστὰς ἐγνωρίζετο καὶ ἐτελεῖτο, ὁ παστός γενομένου τοῦ παστοῦ ἐν τῇ Μανναύρα τῆς δὲ συγκλήτου ἀνακλιθεισης ἐν τοῖς ιθ´ ἀκκουβίτοις.

νου τοῦ ἐν τῷ παλατίῳ τῆς δάφνης, καὶ τῶν νεονύμφων στέφανουμένων 4, ἐξέρχονται διὰ τοῦ ὀκταγώνου καὶ τοῦ αὐγουστέως καὶ τῆς χρυσῆς χειρὸς, καὶ δέχον ται αὐτὸν οἱ τε μάγιστροι καὶ πατρίκιοι ἐν τῷ ὀνο ποδίῳ, καὶ τὸ στῆναι τοὺς νεονύμφους, γίνεται ἡ συνήθης ἀκολουθία. Καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε όψικευο μένων τῶν νεονύμφων ὑπὸ τε μαγίστρων καὶ πατρι κίων καὶ τῆς λοιπῆς πάσης τάξεως, ἔρχονται μέχρι τοῦ σεκρέτου τῶν ὑπάτων, καὶ δέχονται ἐκεῖσε πάνω τες οἱ συγκλητικοί ἅμα μαγίστρων καὶ πατρικίων, καὶ τὸ στῆναι τοὺς νεονύμφους, γίνεται ἡ συνήθης ἀκολουθία. Τὰ δὲ μέρη ἵστανται ἐν τῷ τρικλίνῳ τῶν κανδιδάτων ἔνθεν κἀκεῖθεν πλησίον τῶν γραδηλίων τῆς μανναύρας, καὶ δὴ τῶν νεονύμφων ἐξιόντων τὰς πύλας τοῦ κονσιστωρίου, αὐλοῦσι τῶν δύο μερῶν Η τὰ ὄργανα, δηλονότι ἱσταμένων ἐν τῷ ἀριστερῷ μέσ ρει τῆς ἀναβάσεως τῶν αὐτῶν γραδηλίων. Β΄. Καὶ εὐθέως λέγουσιν οἱ κράκται τῶν δύο με ρῶν ἡνωμένοι 48 άμφω, «Πολλὰ, πολλὰ, πολλὰ!» ὁ λαός· «Πολλὰ ἔτη εἰς πολλὰ.» Οἱ κράκται·. Ὁ Σωτὴρ ἡμῶν, τοὺς δεσπότας φύλαξον! Πνεῦμα τὸ πανάγιον, τὰς Αὐγούστας σκέπασον! Κύριε, ζωὴν αὐτῶν διὰ τὴν ζωὴν ἡμῶν! βασιλεῦ νεόνυμφε, Θεὸς διαφυλάξει σε! Ἔντιμε, ἐνάρετε 49. Τριὰς κατακο σμήσει σε, καὶ χαρὰν παρέξει σο: Θεὸς ὁ ἐπουράνιος, εὐλογῶν τὸν γάμον σου, ὡς μόνος ὑπεράγαθος· ὅς ἐν Κανᾷ τὸ πρότερον τῷ γάμῳ παρεγένετο καὶ ἐν αὐτῷ εὐλόγησε τὸ ὕδωρ ὡς φιλάνθρωπος, καὶ οἶνον ἀπετέλεσεν ἀνθρώποις εἰς ἀπόλαυσιν, οὗτος εὐλογή σει σε μετὰ τῆς συζύγου σου, καὶ τέκνα σοι δωρή σεται Θεὸς πορφυρογέννητα! Αὕτη ἡ ἡμέρα τῆς χαρᾶς των Ρωμαίων, ἐν ᾗ ἐνυμφεύθης ὁ δεῖνα ἄναξ ὁ δεῖνα τῇ εὐτυχεστάτῃ Αὐγούστῃ!» Γ. Καὶ ἀποκινούντων τῶν νεονύμφων, εἰ σέρχον ται τὰ μέρη εἰς τὸν παστὸν καὶ ἱσταμένων τῶν νεονύφων ἐν τῷ παστῷ ἐστεφανωμένων, ἀκτο λογοῦσι τῶν δύο μερῶν οἱ κράκται, ἡνωμένοι ἄμφω, Η ΣΧΟΛ. Χρὴ εἰδέναι, ὅτι ὁ βασιλεὺς ἐστεμμένος στεφανοῦται. 40 ενώμενοι 1. ενώμενοι ἐ ἐνάριστε τό στεφάνωμα, ᾧ ἐπίκλην Σινάπης. μετὰ τὸ στῆναι, μετά προς 154, καὶ νόμων διακράτησιν, καὶ πρὸς ν. δ. εἰς δεξιὰ καὶ ἀριστερά. 45. μέρος, πριμκηρίω μέρος Αὐγούστης εἰς τὸ μέρος Αὐγούστης, διανέμουσιν εἰς τὸ κουβουκλείον. ἀπὸ διὰ μετὰ εἴτε μετὰ ἀπὸ] πλοὸς, είνε κανί. παστάδα, παστὰς ἐγνωρίζετο καὶ ἐτελεῖτο, ὁ παστός γενομένου τοῦ παστοῦ ἐν τῇ Μανναύρα τῆς δὲ συγκλήτου ἀνακλιθεισης ἐν τοῖς ιθ´ ἀκκουβίτοις.

α Πολλά, πολλά, πολλα ὁ λαὸς, Πολλὰ ἔτη εἰς πολλά!» Οἱ κράκται· «Καλώς ήλθες, ὁ δεσπότης τῶν Ρωμαίων!» Ο λαός, «Καλῶς ἦλθες!» Οἱ κράκται «Καλῶς ἦλθες, ὁ δεσπότης, σὺν τῇ Αὐγούστῃ!» ὁ λαός, ο Καλῶς ἦλθες!» Οἱ κράκται. «Καλῶς ἦλθες, θεοεπίλεκτε Αὐγοῦστα!» ὁ λαὸς, «Καλώς ήλθες!» Οἱ κράκται· «Καλῶς ἦλθες, θεοσκέπαστε Αὐγοῦστα!» ὁ λαός, «Καλῶς ἦλθες!» Οἱ κρἄκται· «Καλώς ήλθες, ὁ δεῖνα χαρὰ Ῥωμαίων!» ὁ λαὸς, «Καλώς ήλθες!» Ο κράκται «Καλῶς ἦλθες, ἡ εὐγένεια 50 της πορφύρας!» ὁλαός, «Καλῶς ἦλθες!» Οἱ κράκται· «Καλῶς ἦλθες, ἡ ποθουμένη παρὰ πάντας!» ὁ λαός, «Καλῶς ηλ θες!» Οἱ κράκται· «Σὺ ἐκ θείας ψήφου προεχεια ρίσθης, εἰς σύστασιν καὶ ἀνέγερσιν τοῦ κόσμου, σὺ ἐνυμφεύθης ἐκ Θεοῦ τῇ πορφύρα, σε εὐλόγησεν ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ, στεφανώσας σε τῇ αὐτοῦ πα λάμῃ! ἀλλ᾽ ὁ εἰς ταύτην καλέσας σε τὴν ἀξίαν καὶ συζεύξας σε ὁ δεῖνα τῷ δεσπότῃ, τοὺς χρόνους σου πληθύνει ἐν τῇ πορφύρᾳ εἰσακούσει ὁ Θεὸς τοῦ λαοῦ ὑμῶν!» Δ΄. Χρὴ γινώσκειν, ὅτι μετὰ τὴν ἄκτολογίαν τοῦ δήμου, τῶν δεσποτῶν ἀνιόντων πρὸς τὴν κόγχην τοῦ παστοῦ πρὸς τὸ ἀποθέσθαι τὰ στέμματα καὶ τοὺς στεφάνους, λέγουσιν οἱ κράκται τῶν δύο μερῶν, ἡνωμένοι ἄμφω, ἔσ «Πνεῦμα τὸ πανάγιον, τὸν γάμον ἐπευλόγησον!» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου τὸ αὐτό. Οι κράκται·. Ὁ ἐν Κανῇ Χριστὸς εὐλογήσας τὸν γά μον·» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Εύα λογήσει τὸ στεφάνωμά σου, ὁ δεῖνα αὐτεκράτωρ!» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου ἔσ. κ Πνεῦμα τὸ πανάγιον, τὸν γά μον ἐπευλόγησον!» Οἱ κράκται » Οι κάκται· «Μετὰ συζύγου σου τῆς ὁ δεῖνα!» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου ἔσ· «Πνεῦμα & τὸ πανάγιον!» Οἱ κράκται, «Εἰς ἡμέρας καὶ και ροὺς καὶ χρόνους!» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου ἔσ· «Πνεῦμα τὸ πανάγιον!» Οἱ κράκται· «Ἕως ἄκρου γήρως ὑμῶν ἐν βίῳ!» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου ἔσ' «Πνεῦμα τὸ πανάγιον!» Οἱ κράκται· «Εἰς δόξαν αὐτοῦ καὶ εἰς σύστασιν τῶν Ῥωμαίων!» ὁ λαὸς ἔσ' «Πνεῦμα τὸ πανάγιον!» Οἱ κράκται Οἱ κράκται· «Εἰσακούσει ὁ Θεὸς τοῦ λαοῦ ὑμῶν!» ὁ λαὸς ἔσ· «Ηνεῦμα τὸ πανάγιον!» Οἱ κράκται· «Πολλά, πολλὰ, πολλὰ!» ὁ λαὸς, «Πολ λὰ ἔτη εἰς πολλὰ!» Οἱ κράκται ἔσ· «Κύριε δ τούτους συζεύξας, σὺ αὐτοὺς περισωζε!» ὁ λαὸς ἔσ· «Πνεῦμα τὸ πανάγιον!» Οἱ κράκται ἔσ· «Ὁ Θεὸς ἅγιον, δὸς αὐτοῖς ὁμόνοιαν·» ὁ λαὸς ἐσ' «Πνεῦ μα τὸ πανάγιον!» Οἱ κράκται ἔσ· «Τοῦτο τὸ βασί λειον, Κύριε, στερέωσον!» ὁ λαὸς ἔσ· «Πνεῦμα τὸ πανάγιον!» Οἱ κράκται ἔσ· «Πνεῦμα τὸ πανάγιον, τὸν γάμον ἐπευλόγησον!» ὁ λαὸς, «Πολυχρόνιον 1» καὶ ἐξέρχονται. Καὶ μετὰ ταῦτα ἀπέρχονται οἱ νεός νυμφοι ἐστεφανωμένοι εἰς τὴν κόγχην τοῦ παστοῦ, Ενθα ἵσταται ὁ βασιλικός χρυσοῦς κράβαττος, καὶ το εὐγένεστάτη

α Πολλά, πολλά, πολλα ὁ λαὸς, Πολλὰ ἔτη εἰς πολλά!» Οἱ κράκται· «Καλώς ήλθες, ὁ δεσπότης τῶν Ρωμαίων!» Ο λαός, «Καλῶς ἦλθες!» Οἱ κράκται «Καλῶς ἦλθες, ὁ δεσπότης, σὺν τῇ Αὐγούστῃ!» ὁ λαός, ο Καλῶς ἦλθες!» Οἱ κράκται. «Καλῶς ἦλθες, θεοεπίλεκτε Αὐγοῦστα!» ὁ λαὸς, «Καλώς ήλθες!» Οἱ κράκται· «Καλῶς ἦλθες, θεοσκέπαστε Αὐγοῦστα!» ὁ λαός, «Καλῶς ἦλθες!» Οἱ κρἄκται· «Καλώς ήλθες, ὁ δεῖνα χαρὰ Ῥωμαίων!» ὁ λαὸς, «Καλώς ήλθες!» Ο κράκται «Καλῶς ἦλθες, ἡ εὐγένεια 50 της πορφύρας!» ὁλαός, «Καλῶς ἦλθες!» Οἱ κράκται· «Καλῶς ἦλθες, ἡ ποθουμένη παρὰ πάντας!» ὁ λαός, «Καλῶς ηλ θες!» Οἱ κράκται· «Σὺ ἐκ θείας ψήφου προεχεια ρίσθης, εἰς σύστασιν καὶ ἀνέγερσιν τοῦ κόσμου, σὺ ἐνυμφεύθης ἐκ Θεοῦ τῇ πορφύρα, σε εὐλόγησεν ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ, στεφανώσας σε τῇ αὐτοῦ πα λάμῃ! ἀλλ᾽ ὁ εἰς ταύτην καλέσας σε τὴν ἀξίαν καὶ συζεύξας σε ὁ δεῖνα τῷ δεσπότῃ, τοὺς χρόνους σου πληθύνει ἐν τῇ πορφύρᾳ εἰσακούσει ὁ Θεὸς τοῦ λαοῦ ὑμῶν!» Δ΄. Χρὴ γινώσκειν, ὅτι μετὰ τὴν ἄκτολογίαν τοῦ δήμου, τῶν δεσποτῶν ἀνιόντων πρὸς τὴν κόγχην τοῦ παστοῦ πρὸς τὸ ἀποθέσθαι τὰ στέμματα καὶ τοὺς στεφάνους, λέγουσιν οἱ κράκται τῶν δύο μερῶν, ἡνωμένοι ἄμφω, ἔσ «Πνεῦμα τὸ πανάγιον, τὸν γάμον ἐπευλόγησον!» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου τὸ αὐτό. Οι κράκται·. Ὁ ἐν Κανῇ Χριστὸς εὐλογήσας τὸν γά μον·» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Εύα λογήσει τὸ στεφάνωμά σου, ὁ δεῖνα αὐτεκράτωρ!» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου ἔσ. κ Πνεῦμα τὸ πανάγιον, τὸν γά μον ἐπευλόγησον!» Οἱ κράκται » Οι κάκται· «Μετὰ συζύγου σου τῆς ὁ δεῖνα!» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου ἔσ· «Πνεῦμα & τὸ πανάγιον!» Οἱ κράκται, «Εἰς ἡμέρας καὶ και ροὺς καὶ χρόνους!» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου ἔσ· «Πνεῦμα τὸ πανάγιον!» Οἱ κράκται· «Ἕως ἄκρου γήρως ὑμῶν ἐν βίῳ!» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου ἔσ' «Πνεῦμα τὸ πανάγιον!» Οἱ κράκται· «Εἰς δόξαν αὐτοῦ καὶ εἰς σύστασιν τῶν Ῥωμαίων!» ὁ λαὸς ἔσ' «Πνεῦμα τὸ πανάγιον!» Οἱ κράκται Οἱ κράκται· «Εἰσακούσει ὁ Θεὸς τοῦ λαοῦ ὑμῶν!» ὁ λαὸς ἔσ· «Ηνεῦμα τὸ πανάγιον!» Οἱ κράκται· «Πολλά, πολλὰ, πολλὰ!» ὁ λαὸς, «Πολ λὰ ἔτη εἰς πολλὰ!» Οἱ κράκται ἔσ· «Κύριε δ τούτους συζεύξας, σὺ αὐτοὺς περισωζε!» ὁ λαὸς ἔσ· «Πνεῦμα τὸ πανάγιον!» Οἱ κράκται ἔσ· «Ὁ Θεὸς ἅγιον, δὸς αὐτοῖς ὁμόνοιαν·» ὁ λαὸς ἐσ' «Πνεῦ μα τὸ πανάγιον!» Οἱ κράκται ἔσ· «Τοῦτο τὸ βασί λειον, Κύριε, στερέωσον!» ὁ λαὸς ἔσ· «Πνεῦμα τὸ πανάγιον!» Οἱ κράκται ἔσ· «Πνεῦμα τὸ πανάγιον, τὸν γάμον ἐπευλόγησον!» ὁ λαὸς, «Πολυχρόνιον 1» καὶ ἐξέρχονται. Καὶ μετὰ ταῦτα ἀπέρχονται οἱ νεός νυμφοι ἐστεφανωμένοι εἰς τὴν κόγχην τοῦ παστοῦ, Ενθα ἵσταται ὁ βασιλικός χρυσοῦς κράβαττος, καὶ το εὐγένεστάτη

ἀποτιθοῦσι δὲ τὰ μὲν στέμματα ἐν τῷ αὐτῷ κραβάτο τῳ, τὰ δὲ στεφάνια κρεμῶσιν οἱ τῆς τάξεως τοῦ κουβουκλείου ἐν τῷ πενταπυργίῳ, ἐν ᾧ ἵσταται ὁ βασιλικός κράβαττος καὶ εὐθέως ἀπέρχον ται οἱ δεσπόται διὰ τῶν διαβατικῶν ὡς ἐπὶ τὸν ἔρωτα εἰς τὰ ιθ᾿ ἀκούβιτα, καὶ ἀκουμβίζουσιν ἐπὶ τῆς τραπέζης. Ε. Ακτολογία εἰς τὴν Αὐγοῦσταν. α Εὐφημήσωμεν κατὰ χρέως τὴν χαρὰν ἡμῶν τὴν Αὐγοῦσταν!» Οἱ κράκται· «Πολλοί σου χρόνοι, θεοπρόβλητε Αὐγοῦστα!» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου, «Πολ λοί σου χρόνοι.» Οἱ κράκται· «Πολλοί σου χρόνοι, εὐτυχεστάτη Αὐγοῦστα!» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου, «Πολο λοί σου χρόνοι! • Οἱ κράκται· «Πολλοί σου χρόνοι, ἡ σύζυγος τοῦ δεσπότου!» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου, «Πολ λοί σου χρόνοι.» Οἱ κράκται· «Σὺ ἐκ θείας ψήφ φου προεχειρίσθης» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου ὁμοίως. Οἱ κράκται· Εὐλόγησεν ὁ Θεὸς ὁ παντοκρά τωρ·» ὁ λαὸς ἐκ γ´ ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Σὺ ἐνυμφεύθης 58 ἐκ Θεοῦ τῇ πορφύρᾳ·» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Στεφανώσας σε τῇ ἰδίᾳ παλάμῃ·» ὁ λαὸς ἐν τρίτου ὁμοίως. Οἱ κράκται «᾿Αλλ' ὁ εἰς ταύτην καλέσας σε τὴν ἀξίαν·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ τρίτου. Οἱ κράκται· «Καὶ συζεύξας σε δ δεῖνα τῷ δεσπότῃ·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ'. Οἱ κράκται. «Τοὺς χρόνους σου πληθύνει σὺν τῷ δεσπότῃ·» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Εἰσακούσει ὁ Θεὸς τοῦ λαοῦ ὑμῶν·» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Ο δεῖνα τῆς εὐσεβεστάτης Αὐγούστης πολλὰ τὰ ἔτη·» ὁ λαός, «Πολυχρόνιον.» ζ'. Εἰδέναι δὲ δεῖ, ὅτι λέγεται 13 καὶ τοῦτο γεγο νέναι 84 ποτέ, ὅτι μετὰ τὸ πληρῶσαι τὰ μέρη τὴν προῤῥηθεῖσαν ἀκτολογίαν πρὸ τῶν γραδηλίων τῆς ἀναβάσεως τῆς μανούρας προανέρχονται τὰ δύο μέρη, καὶ οἱ μὲν Βένετοι ἀνέρχονται εἰς τὰ σκάμνα τὰ ἱστάμενα ἐν τῷ τῆς μαναύρας ἀναδενδραδίῳ ἔνθεν κἀκεῖθεν, καὶ ἀπόκρισιν μὴ δεχόμενοι, λέγουσιν οἱ κράκται κατάλεγμα «Πολλὰ τὰ ἔτη τῶν βα σιλέων 58!» καὶ ὁ λαὸς ἀποκρίνεται τὰ ὀφειλόμενα τοῦ καταλέγματος. Καὶ μετὰ τὸ στῆναι τοὺς νεο νύμφους γίνεται δοχὴ α'. καὶ λέγουσιν οἱ κράκται καὶ ὁ λαὸς τὰς προῤῥηθείσας ἀκτολογίας. Καὶ πάλιν μετὰ μικρὸν τῆς τοιαύτης δοχῆς, γίνεται δοχῆ β', καὶ δέχονται οἱ Πράσινοι ἀπὸ μικροῦ διαστήματος ἐν τῷ αὐτῷ ἀναδενδροδίῳ, καὶ τῶν νεονύμφων ισταμένων, λέγουσιν οἱ κράκται καὶ ὁ καὸς τὰς προῤῥηθείσας κι ἀποτιθεῖσι 58 νυμφεύθης 53 ὅτι λέγεται & γεγονέναι γέγονε κ τῷ βασιλεῖ ἀναδενδράδιον αναδενδράδας Μ. ἀναδενδράς ἡ ἄμπελος ἡ πρὸς τὸ δένδρον ἀνερχομένη. ἀναδεν ὄχνη χειρὸς ἐμῆς, ἀναδενδράς κατὰ λέγμα,

ἀποτιθοῦσι δὲ τὰ μὲν στέμματα ἐν τῷ αὐτῷ κραβάτο τῳ, τὰ δὲ στεφάνια κρεμῶσιν οἱ τῆς τάξεως τοῦ κουβουκλείου ἐν τῷ πενταπυργίῳ, ἐν ᾧ ἵσταται ὁ βασιλικός κράβαττος καὶ εὐθέως ἀπέρχον ται οἱ δεσπόται διὰ τῶν διαβατικῶν ὡς ἐπὶ τὸν ἔρωτα εἰς τὰ ιθ᾿ ἀκούβιτα, καὶ ἀκουμβίζουσιν ἐπὶ τῆς τραπέζης. Ε. Ακτολογία εἰς τὴν Αὐγοῦσταν. α Εὐφημήσωμεν κατὰ χρέως τὴν χαρὰν ἡμῶν τὴν Αὐγοῦσταν!» Οἱ κράκται· «Πολλοί σου χρόνοι, θεοπρόβλητε Αὐγοῦστα!» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου, «Πολ λοί σου χρόνοι.» Οἱ κράκται· «Πολλοί σου χρόνοι, εὐτυχεστάτη Αὐγοῦστα!» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου, «Πολο λοί σου χρόνοι! • Οἱ κράκται· «Πολλοί σου χρόνοι, ἡ σύζυγος τοῦ δεσπότου!» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου, «Πολ λοί σου χρόνοι.» Οἱ κράκται· «Σὺ ἐκ θείας ψήφ φου προεχειρίσθης» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου ὁμοίως. Οἱ κράκται· Εὐλόγησεν ὁ Θεὸς ὁ παντοκρά τωρ·» ὁ λαὸς ἐκ γ´ ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Σὺ ἐνυμφεύθης 58 ἐκ Θεοῦ τῇ πορφύρᾳ·» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Στεφανώσας σε τῇ ἰδίᾳ παλάμῃ·» ὁ λαὸς ἐν τρίτου ὁμοίως. Οἱ κράκται «᾿Αλλ' ὁ εἰς ταύτην καλέσας σε τὴν ἀξίαν·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ τρίτου. Οἱ κράκται· «Καὶ συζεύξας σε δ δεῖνα τῷ δεσπότῃ·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ'. Οἱ κράκται. «Τοὺς χρόνους σου πληθύνει σὺν τῷ δεσπότῃ·» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Εἰσακούσει ὁ Θεὸς τοῦ λαοῦ ὑμῶν·» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Ο δεῖνα τῆς εὐσεβεστάτης Αὐγούστης πολλὰ τὰ ἔτη·» ὁ λαός, «Πολυχρόνιον.» ζ'. Εἰδέναι δὲ δεῖ, ὅτι λέγεται 13 καὶ τοῦτο γεγο νέναι 84 ποτέ, ὅτι μετὰ τὸ πληρῶσαι τὰ μέρη τὴν προῤῥηθεῖσαν ἀκτολογίαν πρὸ τῶν γραδηλίων τῆς ἀναβάσεως τῆς μανούρας προανέρχονται τὰ δύο μέρη, καὶ οἱ μὲν Βένετοι ἀνέρχονται εἰς τὰ σκάμνα τὰ ἱστάμενα ἐν τῷ τῆς μαναύρας ἀναδενδραδίῳ ἔνθεν κἀκεῖθεν, καὶ ἀπόκρισιν μὴ δεχόμενοι, λέγουσιν οἱ κράκται κατάλεγμα «Πολλὰ τὰ ἔτη τῶν βα σιλέων 58!» καὶ ὁ λαὸς ἀποκρίνεται τὰ ὀφειλόμενα τοῦ καταλέγματος. Καὶ μετὰ τὸ στῆναι τοὺς νεο νύμφους γίνεται δοχὴ α'. καὶ λέγουσιν οἱ κράκται καὶ ὁ λαὸς τὰς προῤῥηθείσας ἀκτολογίας. Καὶ πάλιν μετὰ μικρὸν τῆς τοιαύτης δοχῆς, γίνεται δοχῆ β', καὶ δέχονται οἱ Πράσινοι ἀπὸ μικροῦ διαστήματος ἐν τῷ αὐτῷ ἀναδενδροδίῳ, καὶ τῶν νεονύμφων ισταμένων, λέγουσιν οἱ κράκται καὶ ὁ καὸς τὰς προῤῥηθείσας κι ἀποτιθεῖσι 58 νυμφεύθης 53 ὅτι λέγεται & γεγονέναι γέγονε κ τῷ βασιλεῖ ἀναδενδράδιον αναδενδράδας Μ. ἀναδενδράς ἡ ἄμπελος ἡ πρὸς τὸ δένδρον ἀνερχομένη. ἀναδεν ὄχνη χειρὸς ἐμῆς, ἀναδενδράς κατὰ λέγμα,

ἀκτολογίας, καὶ μετὰ ταῦτα ἐπακολουθεῖ ἡ τάξις, καθὼς προείρηται. Χρὴ δὲ γινώσκειν, ὅτι ἐν τοῖς 50 ἐσχάτοις καιροῖς ἐκαινουργήθη τοῦ γίνεσθαι 57 τὸ στεφάνωμα τοῦ βασιλέως ἐν τῷ ναῷ τοῦ παλατίου τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου τοῦ Φάρου· καὶ δὴ τῶν νεονύμφων ἐξιόντων διὰ τοῦ χρυσοτρικλίνου, δηλονότι ὀψικευομένων ὑπό τε τοῦ κουβουκλείου καὶ τῶν μαγίστρων καὶ πατρικίων, μελλόντων αὐτῶν ἐξιέναι τὰς ἀργυρᾶς του χρυσοτρικλίνου πύλας, αὐλεῖ τὸ προείρηται. ΚΕΦΑΛ. Μ'. Όσα δεί παραφυλάττειν ἐπὶ στεψίμῳ Αὐγού στης χρυσοῦν ὄργανον, καὶ τὰ μέρη ἀκτολογοῦσι, καθὼς Δ΄. Εξέρχεται ὁ βασιλεὺς εἰς τὸν αὐγουστέα, φου ρῶν τὴν χλαμύδα ἐστεμμένος, καὶ ποιεῖ προαγω γὰς καὶ περὶ ὥραν τρίτην καθέζεται μέσον τοῦ τρικλίνου. Ὁ δὲ τῆς καταστάσεως εὐτρεπίζει τὰ βῆλα, ὡς ἔχει ἡ τ συνήθεια, καὶ νεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, καὶ ἐξέρχεται μετὰ ὀστιαρίων καὶ βεργίων, καὶ προσκαλεῖται βῆλον α', τοὺς μαγί στρους β΄, πατρικίους· τρίτον, τοὺς συγκλητικούς, ὁπάτους, κόμητας, κανδιδάτους, ἀπὸ ἐπάρχων καὶ στρατηλάτας 6 βῆλα βῆλα. Ὁ δὲ πατριάρχης ἔρχεται διὰ τῆς δάφνης, καὶ εἰσέρχεται εἰς τὸν ᾿Αγιον Στέφανον καὶ ἐκδέχεται τοὺς δεσπότας, καὶ ὅτε εἰσ έλθωσι τὰ βῆλα πάντα καὶ πληρωθῶσι, νεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ καὶ ἀπάρχεται καὶ προσ καλεῖται τὸν πατριάρχην, καὶ εἰσέρχεται εἰς τὸν αὐγουστέα. Καὶ ἐξέρχεται ἡ βουλομένη στεφθῆναι, ὀψικευομένη ὑπὸ τοῦ κουβουκλείου, καὶ ἐγείρονται οἱ δεσπόται καὶ ἀπέρχονται ἔνθα ἵσταται τὸ ἀντι μίσιον ἅμα τοῦ πατριάρχου, καὶ τῆς Αὐγούστης φο ρούσης μαφόριον, ποιεῖ ὁ πατριάρχης τὰς συνήθεις εὐχάς. Καὶ ὅτε πληρώσῃ τὴν εὐχὴν, ἐκδύουσι τὴν Αὐγοῦσταν τὸ μαφόριον, καὶ ἐνδύουσιν αὐτὴν οἱ δεσπόται τὴν χλαμύδα, καὶ αὖθις ποιεῖ εὐχὴν ὁ πα τριάρχης ἐπὶ τοῦ στέμματος, καὶ μετὰ τὴν πλήρω σιν τῆς εὐχῆς λαμβάνει ὁ πατριάρχης τὸ στέμμα καὶ ἐπιδίδωσι τῷ βασιλεῖ, κἀκεῖνος τίθησιν αὐτὸ εἰς τὴν κεφαλὴν τῆς Αὐγούστης, καὶ συντάσσεται ὁ πατριάρχης τοῖς δεσπόταις, καὶ ἐξέρχεται διὰ τοῦ ὀκταγώνου κοιτῶνος, καὶ καθέζονται οἱ δεσπόται καὶ ἡ Αὐγοῦστα ἐπὶ σελλίων εἰς τὸ δεξιὸν μέρος, ἡ δὲ Αὐσ γοῦστα ἐπὶ τὸ εὐώνυμον 68 μέρος τοῦ ῾Αγίου Στεφάνου. Β΄. Καὶ εἰσέρχονται οἱ πατρίκιοι καὶ οἱ λοιποὶ πάντες, κρατούμενοι ὑπὸ σιλεντιαρίων πίπτοντες καὶ φιλοῦντες τὰ δύο γόνατα αὐτῶν, καὶ ἀπευχαρι 56 τοῖς 57 τὸ γίνεσθαι 5 τῆς αὐγ. 60 προσαγοράς " ή οι στρατηλάτων σε εὐώνυμον στρατηλάτης στρατ ηγός. στρατηλάτην τῆς ᾿Ανατολῆς ἀργυρά αργά.) Πετρωναν στρατο πλάτην τῆς Ἀνατολῆς καὶ Νάσαρ τῶν Βουκελλα ρίων. στρατηλάτης στρατηγός. συντάττεσθαι συντάττονται,

ἀκτολογίας, καὶ μετὰ ταῦτα ἐπακολουθεῖ ἡ τάξις, καθὼς προείρηται. Χρὴ δὲ γινώσκειν, ὅτι ἐν τοῖς 50 ἐσχάτοις καιροῖς ἐκαινουργήθη τοῦ γίνεσθαι 57 τὸ στεφάνωμα τοῦ βασιλέως ἐν τῷ ναῷ τοῦ παλατίου τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου τοῦ Φάρου· καὶ δὴ τῶν νεονύμφων ἐξιόντων διὰ τοῦ χρυσοτρικλίνου, δηλονότι ὀψικευομένων ὑπό τε τοῦ κουβουκλείου καὶ τῶν μαγίστρων καὶ πατρικίων, μελλόντων αὐτῶν ἐξιέναι τὰς ἀργυρᾶς του χρυσοτρικλίνου πύλας, αὐλεῖ τὸ προείρηται. ΚΕΦΑΛ. Μ'. Όσα δεί παραφυλάττειν ἐπὶ στεψίμῳ Αὐγού στης χρυσοῦν ὄργανον, καὶ τὰ μέρη ἀκτολογοῦσι, καθὼς Δ΄. Εξέρχεται ὁ βασιλεὺς εἰς τὸν αὐγουστέα, φου ρῶν τὴν χλαμύδα ἐστεμμένος, καὶ ποιεῖ προαγω γὰς καὶ περὶ ὥραν τρίτην καθέζεται μέσον τοῦ τρικλίνου. Ὁ δὲ τῆς καταστάσεως εὐτρεπίζει τὰ βῆλα, ὡς ἔχει ἡ τ συνήθεια, καὶ νεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, καὶ ἐξέρχεται μετὰ ὀστιαρίων καὶ βεργίων, καὶ προσκαλεῖται βῆλον α', τοὺς μαγί στρους β΄, πατρικίους· τρίτον, τοὺς συγκλητικούς, ὁπάτους, κόμητας, κανδιδάτους, ἀπὸ ἐπάρχων καὶ στρατηλάτας 6 βῆλα βῆλα. Ὁ δὲ πατριάρχης ἔρχεται διὰ τῆς δάφνης, καὶ εἰσέρχεται εἰς τὸν ᾿Αγιον Στέφανον καὶ ἐκδέχεται τοὺς δεσπότας, καὶ ὅτε εἰσ έλθωσι τὰ βῆλα πάντα καὶ πληρωθῶσι, νεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ καὶ ἀπάρχεται καὶ προσ καλεῖται τὸν πατριάρχην, καὶ εἰσέρχεται εἰς τὸν αὐγουστέα. Καὶ ἐξέρχεται ἡ βουλομένη στεφθῆναι, ὀψικευομένη ὑπὸ τοῦ κουβουκλείου, καὶ ἐγείρονται οἱ δεσπόται καὶ ἀπέρχονται ἔνθα ἵσταται τὸ ἀντι μίσιον ἅμα τοῦ πατριάρχου, καὶ τῆς Αὐγούστης φο ρούσης μαφόριον, ποιεῖ ὁ πατριάρχης τὰς συνήθεις εὐχάς. Καὶ ὅτε πληρώσῃ τὴν εὐχὴν, ἐκδύουσι τὴν Αὐγοῦσταν τὸ μαφόριον, καὶ ἐνδύουσιν αὐτὴν οἱ δεσπόται τὴν χλαμύδα, καὶ αὖθις ποιεῖ εὐχὴν ὁ πα τριάρχης ἐπὶ τοῦ στέμματος, καὶ μετὰ τὴν πλήρω σιν τῆς εὐχῆς λαμβάνει ὁ πατριάρχης τὸ στέμμα καὶ ἐπιδίδωσι τῷ βασιλεῖ, κἀκεῖνος τίθησιν αὐτὸ εἰς τὴν κεφαλὴν τῆς Αὐγούστης, καὶ συντάσσεται ὁ πατριάρχης τοῖς δεσπόταις, καὶ ἐξέρχεται διὰ τοῦ ὀκταγώνου κοιτῶνος, καὶ καθέζονται οἱ δεσπόται καὶ ἡ Αὐγοῦστα ἐπὶ σελλίων εἰς τὸ δεξιὸν μέρος, ἡ δὲ Αὐσ γοῦστα ἐπὶ τὸ εὐώνυμον 68 μέρος τοῦ ῾Αγίου Στεφάνου. Β΄. Καὶ εἰσέρχονται οἱ πατρίκιοι καὶ οἱ λοιποὶ πάντες, κρατούμενοι ὑπὸ σιλεντιαρίων πίπτοντες καὶ φιλοῦντες τὰ δύο γόνατα αὐτῶν, καὶ ἀπευχαρι 56 τοῖς 57 τὸ γίνεσθαι 5 τῆς αὐγ. 60 προσαγοράς " ή οι στρατηλάτων σε εὐώνυμον στρατηλάτης στρατ ηγός. στρατηλάτην τῆς ᾿Ανατολῆς ἀργυρά αργά.) Πετρωναν στρατο πλάτην τῆς Ἀνατολῆς καὶ Νάσαρ τῶν Βουκελλα ρίων. στρατηλάτης στρατηγός. συντάττεσθαι συντάττονται,

«;» στοῦντες, καὶ ὅτε πληρωθῇ σε ἡ εὐχαριστια, νεύου σε σιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος λέγει. «Κελεύσατε·» καὶ ἐπεύχονται πάντες, «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους,» καὶ ἐξέρχονται. Καὶ εὐθέως εἰσέρχεται τὸ σέκρετον τῶν γυναικῶν, βῆλον α'. αἱ ζωσταί· βῆλον β', αἱ πατρίκιαι· βῆλον γ', αἱ πρωτ τοσπαθάριαι καὶ σπαθάριαι· βῆλον δ', ὑπάτισται βῆλον ε', στρατώρισσαι· βῆλον ς', κομήτισσαι, κανε διδάτισσαι 66. βῆλον ζ', σκριβώνισσαι, δομεστίκισε σαι· βῆλον η'. σιλεντιάρισσαι· βῆλον θ', μανδατό ρισσαι βασιλικαί, κομήτισσαι τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἱκα νάτων βῆλον ι, τριβούνισσαι σε κομήτισσαι πλοίμων· βῆλον ια', πρωτικτόρισσαι, κεντάρχισσαι. Εἰσέρχονται κατὰ τάξιν, προσκυνοῦσαι τὰ δύο γό κατα τῶν δεσποτῶν ὁμοίως καὶ τῆς Αὐγούστης, καὶ ἵστανται σε κονσιστώριον, καὶ νεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, καὶ λέγει, «Κελεύσατε,» καὶ ἐξέρω χονται. Τὸ δὲ λοιπὸν τοῦ λαοῦ τῆς πόλεως καὶ τῶν ταγμάτων καὶ τῶν νουμέρων καὶ τὰ σκεύη πάντα ἑτοιμάζονται εἰς τὸ τριβουνάλιον τῶν ιθ´ ἀκουβίτων. Καὶ ἵστανται οἱ πατρίκιοι ἐν τῷ ὀνοποδίῳ, οἱ δὲ συγκλητικοὶ εἰς τὸν πόρτικα τῶν ιθ' ἀκουβίτων. Καὶ εξέρχεται ἡ Αὐγούστα, ὀψικευομένη ὑπὸ τοῦ κου βουκλείου, καὶ συνεξέρχονται δὲ αὐτῇ καὶ οἱ δεσπό ται μέχρι τῆς χρυσῆς χειρὸς, καὶ ὑποστρέφουσι. Καὶ ἐξελθούσης αὐτῆς εἰς τὸ ὀνοπόδιον, πίπτουσιν οἱ πατρίκιοι μετὰ τῶν λοιπῶν συγκλητικῶν, καὶ ἀναστάντων αὐτῶν, νεύουσι τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ λέγει, «Κελεύσατε,» καὶ ἐπεύχονται, «Εἰς πολ λοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους,» καὶ ὀψιλεύουσιν αὐτὴν μέχρι τοῦ ἡλιακοῦ τοῦ τριβουναλίου. Καὶ κατέρχον ται οἱ ὕπατο: καὶ οἱ λοιποὶ συγκλητικοί, οἱ δὲ πα τρίκιοι ἵστανται εἰς τὰ βάθρα ἔνθεν κἀκεῖθεν, καὶ δεικνυούσης αὐτῆς 67 τὴν ὄψιν ἀνακράζουσι τὰ μέρη· «Άγιος, ἅγιος, ἅγιος. Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ, καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη.» Καὶ ἀκτολογοῦσι τὰ μέρη τὰ τῷ στεψίμῳ ἁρμόζοντα, καὶ λαμβάνει ή 68 Αὐγού στα κηρούς, καὶ ἄπτει πρὸς τὸν τίμιον σταυρὸν, καὶ εὐφημεῖ ὁ λαὸς τοὺς δεσπότας, εὐφημεῖ καὶ τὴν Αὐτ γοῦσταν, καὶ ὅτε πληρωθῇ ἡ εὐφημία, προσκυνεῖ ἡ Αὐγοῦστα ἔνθεν κἀκεῖθεν, καὶ ὑποστρέφει διὰ τοῦ αὐγουστέως ὀψικευομένη· οἱ δὲ ὕπατοι ἵστανται εἰς τὸν πόρτικα, οἱ δὲ πατρίκιοι μέχρι τῆς χρυσῆς χειρὸς, καὶ δίδονται μίνσαι. 68 ἐπληρώθη σε κανδιδάτισσαι σκριβώνισσαι βῆλον η', εστητόρισσαι η'. 65 τριβούνισσαι, κομήτισσαι σε ἵσταται σ' αὐτῆς τὴν ὄψιν αὐτὴν ὄψιν αὐτὴν ὀψικευομένην ή λυπτρα. παστάδι, τὰ ἀνακαλυ πτήρια ἀνακαλυπτήρια οἱ ἀνακά θεώρητον, ἀνακαλυπτηρίων φαίνει, ὅλην αυτήν, τὸ πρόσωπον

«;» στοῦντες, καὶ ὅτε πληρωθῇ σε ἡ εὐχαριστια, νεύου σε σιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος λέγει. «Κελεύσατε·» καὶ ἐπεύχονται πάντες, «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους,» καὶ ἐξέρχονται. Καὶ εὐθέως εἰσέρχεται τὸ σέκρετον τῶν γυναικῶν, βῆλον α'. αἱ ζωσταί· βῆλον β', αἱ πατρίκιαι· βῆλον γ', αἱ πρωτ τοσπαθάριαι καὶ σπαθάριαι· βῆλον δ', ὑπάτισται βῆλον ε', στρατώρισσαι· βῆλον ς', κομήτισσαι, κανε διδάτισσαι 66. βῆλον ζ', σκριβώνισσαι, δομεστίκισε σαι· βῆλον η'. σιλεντιάρισσαι· βῆλον θ', μανδατό ρισσαι βασιλικαί, κομήτισσαι τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἱκα νάτων βῆλον ι, τριβούνισσαι σε κομήτισσαι πλοίμων· βῆλον ια', πρωτικτόρισσαι, κεντάρχισσαι. Εἰσέρχονται κατὰ τάξιν, προσκυνοῦσαι τὰ δύο γό κατα τῶν δεσποτῶν ὁμοίως καὶ τῆς Αὐγούστης, καὶ ἵστανται σε κονσιστώριον, καὶ νεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, καὶ λέγει, «Κελεύσατε,» καὶ ἐξέρω χονται. Τὸ δὲ λοιπὸν τοῦ λαοῦ τῆς πόλεως καὶ τῶν ταγμάτων καὶ τῶν νουμέρων καὶ τὰ σκεύη πάντα ἑτοιμάζονται εἰς τὸ τριβουνάλιον τῶν ιθ´ ἀκουβίτων. Καὶ ἵστανται οἱ πατρίκιοι ἐν τῷ ὀνοποδίῳ, οἱ δὲ συγκλητικοὶ εἰς τὸν πόρτικα τῶν ιθ' ἀκουβίτων. Καὶ εξέρχεται ἡ Αὐγούστα, ὀψικευομένη ὑπὸ τοῦ κου βουκλείου, καὶ συνεξέρχονται δὲ αὐτῇ καὶ οἱ δεσπό ται μέχρι τῆς χρυσῆς χειρὸς, καὶ ὑποστρέφουσι. Καὶ ἐξελθούσης αὐτῆς εἰς τὸ ὀνοπόδιον, πίπτουσιν οἱ πατρίκιοι μετὰ τῶν λοιπῶν συγκλητικῶν, καὶ ἀναστάντων αὐτῶν, νεύουσι τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ λέγει, «Κελεύσατε,» καὶ ἐπεύχονται, «Εἰς πολ λοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους,» καὶ ὀψιλεύουσιν αὐτὴν μέχρι τοῦ ἡλιακοῦ τοῦ τριβουναλίου. Καὶ κατέρχον ται οἱ ὕπατο: καὶ οἱ λοιποὶ συγκλητικοί, οἱ δὲ πα τρίκιοι ἵστανται εἰς τὰ βάθρα ἔνθεν κἀκεῖθεν, καὶ δεικνυούσης αὐτῆς 67 τὴν ὄψιν ἀνακράζουσι τὰ μέρη· «Άγιος, ἅγιος, ἅγιος. Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ, καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη.» Καὶ ἀκτολογοῦσι τὰ μέρη τὰ τῷ στεψίμῳ ἁρμόζοντα, καὶ λαμβάνει ή 68 Αὐγού στα κηρούς, καὶ ἄπτει πρὸς τὸν τίμιον σταυρὸν, καὶ εὐφημεῖ ὁ λαὸς τοὺς δεσπότας, εὐφημεῖ καὶ τὴν Αὐτ γοῦσταν, καὶ ὅτε πληρωθῇ ἡ εὐφημία, προσκυνεῖ ἡ Αὐγοῦστα ἔνθεν κἀκεῖθεν, καὶ ὑποστρέφει διὰ τοῦ αὐγουστέως ὀψικευομένη· οἱ δὲ ὕπατοι ἵστανται εἰς τὸν πόρτικα, οἱ δὲ πατρίκιοι μέχρι τῆς χρυσῆς χειρὸς, καὶ δίδονται μίνσαι. 68 ἐπληρώθη σε κανδιδάτισσαι σκριβώνισσαι βῆλον η', εστητόρισσαι η'. 65 τριβούνισσαι, κομήτισσαι σε ἵσταται σ' αὐτῆς τὴν ὄψιν αὐτὴν ὄψιν αὐτὴν ὀψικευομένην ή λυπτρα. παστάδι, τὰ ἀνακαλυ πτήρια ἀνακαλυπτήρια οἱ ἀνακά θεώρητον, ἀνακαλυπτηρίων φαίνει, ὅλην αυτήν, τὸ πρόσωπον

«;» στοῦντες, καὶ ὅτε πληρωθῇ σε ἡ εὐχαριστια, νεύου σε σιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος λέγει. «Κελεύσατε·» καὶ ἐπεύχονται πάντες, «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους,» καὶ ἐξέρχονται. Καὶ εὐθέως εἰσέρχεται τὸ σέκρετον τῶν γυναικῶν, βῆλον α'. αἱ ζωσταί· βῆλον β', αἱ πατρίκιαι· βῆλον γ', αἱ πρωτ τοσπαθάριαι καὶ σπαθάριαι· βῆλον δ', ὑπάτισται βῆλον ε', στρατώρισσαι· βῆλον ς', κομήτισσαι, κανε διδάτισσαι 66. βῆλον ζ', σκριβώνισσαι, δομεστίκισε σαι· βῆλον η'. σιλεντιάρισσαι· βῆλον θ', μανδατό ρισσαι βασιλικαί, κομήτισσαι τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἱκα νάτων βῆλον ι, τριβούνισσαι σε κομήτισσαι πλοίμων· βῆλον ια', πρωτικτόρισσαι, κεντάρχισσαι. Εἰσέρχονται κατὰ τάξιν, προσκυνοῦσαι τὰ δύο γό κατα τῶν δεσποτῶν ὁμοίως καὶ τῆς Αὐγούστης, καὶ ἵστανται σε κονσιστώριον, καὶ νεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, καὶ λέγει, «Κελεύσατε,» καὶ ἐξέρω χονται. Τὸ δὲ λοιπὸν τοῦ λαοῦ τῆς πόλεως καὶ τῶν ταγμάτων καὶ τῶν νουμέρων καὶ τὰ σκεύη πάντα ἑτοιμάζονται εἰς τὸ τριβουνάλιον τῶν ιθ´ ἀκουβίτων. Καὶ ἵστανται οἱ πατρίκιοι ἐν τῷ ὀνοποδίῳ, οἱ δὲ συγκλητικοὶ εἰς τὸν πόρτικα τῶν ιθ' ἀκουβίτων. Καὶ εξέρχεται ἡ Αὐγούστα, ὀψικευομένη ὑπὸ τοῦ κου βουκλείου, καὶ συνεξέρχονται δὲ αὐτῇ καὶ οἱ δεσπό ται μέχρι τῆς χρυσῆς χειρὸς, καὶ ὑποστρέφουσι. Καὶ ἐξελθούσης αὐτῆς εἰς τὸ ὀνοπόδιον, πίπτουσιν οἱ πατρίκιοι μετὰ τῶν λοιπῶν συγκλητικῶν, καὶ ἀναστάντων αὐτῶν, νεύουσι τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ λέγει, «Κελεύσατε,» καὶ ἐπεύχονται, «Εἰς πολ λοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους,» καὶ ὀψιλεύουσιν αὐτὴν μέχρι τοῦ ἡλιακοῦ τοῦ τριβουναλίου. Καὶ κατέρχον ται οἱ ὕπατο: καὶ οἱ λοιποὶ συγκλητικοί, οἱ δὲ πα τρίκιοι ἵστανται εἰς τὰ βάθρα ἔνθεν κἀκεῖθεν, καὶ δεικνυούσης αὐτῆς 67 τὴν ὄψιν ἀνακράζουσι τὰ μέρη· «Άγιος, ἅγιος, ἅγιος. Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ, καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη.» Καὶ ἀκτολογοῦσι τὰ μέρη τὰ τῷ στεψίμῳ ἁρμόζοντα, καὶ λαμβάνει ή 68 Αὐγού στα κηρούς, καὶ ἄπτει πρὸς τὸν τίμιον σταυρὸν, καὶ εὐφημεῖ ὁ λαὸς τοὺς δεσπότας, εὐφημεῖ καὶ τὴν Αὐτ γοῦσταν, καὶ ὅτε πληρωθῇ ἡ εὐφημία, προσκυνεῖ ἡ Αὐγοῦστα ἔνθεν κἀκεῖθεν, καὶ ὑποστρέφει διὰ τοῦ αὐγουστέως ὀψικευομένη· οἱ δὲ ὕπατοι ἵστανται εἰς τὸν πόρτικα, οἱ δὲ πατρίκιοι μέχρι τῆς χρυσῆς χειρὸς, καὶ δίδονται μίνσαι. 68 ἐπληρώθη σε κανδιδάτισσαι σκριβώνισσαι βῆλον η', εστητόρισσαι η'. 65 τριβούνισσαι, κομήτισσαι σε ἵσταται σ' αὐτῆς τὴν ὄψιν αὐτὴν ὄψιν αὐτὴν ὀψικευομένην ή λυπτρα. παστάδι, τὰ ἀνακαλυ πτήρια ἀνακαλυπτήρια οἱ ἀνακά θεώρητον, ἀνακαλυπτηρίων φαίνει, ὅλην αυτήν, τὸ πρόσωπον

«;» στοῦντες, καὶ ὅτε πληρωθῇ σε ἡ εὐχαριστια, νεύου σε σιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος λέγει. «Κελεύσατε·» καὶ ἐπεύχονται πάντες, «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους,» καὶ ἐξέρχονται. Καὶ εὐθέως εἰσέρχεται τὸ σέκρετον τῶν γυναικῶν, βῆλον α'. αἱ ζωσταί· βῆλον β', αἱ πατρίκιαι· βῆλον γ', αἱ πρωτ τοσπαθάριαι καὶ σπαθάριαι· βῆλον δ', ὑπάτισται βῆλον ε', στρατώρισσαι· βῆλον ς', κομήτισσαι, κανε διδάτισσαι 66. βῆλον ζ', σκριβώνισσαι, δομεστίκισε σαι· βῆλον η'. σιλεντιάρισσαι· βῆλον θ', μανδατό ρισσαι βασιλικαί, κομήτισσαι τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἱκα νάτων βῆλον ι, τριβούνισσαι σε κομήτισσαι πλοίμων· βῆλον ια', πρωτικτόρισσαι, κεντάρχισσαι. Εἰσέρχονται κατὰ τάξιν, προσκυνοῦσαι τὰ δύο γό κατα τῶν δεσποτῶν ὁμοίως καὶ τῆς Αὐγούστης, καὶ ἵστανται σε κονσιστώριον, καὶ νεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, καὶ λέγει, «Κελεύσατε,» καὶ ἐξέρω χονται. Τὸ δὲ λοιπὸν τοῦ λαοῦ τῆς πόλεως καὶ τῶν ταγμάτων καὶ τῶν νουμέρων καὶ τὰ σκεύη πάντα ἑτοιμάζονται εἰς τὸ τριβουνάλιον τῶν ιθ´ ἀκουβίτων. Καὶ ἵστανται οἱ πατρίκιοι ἐν τῷ ὀνοποδίῳ, οἱ δὲ συγκλητικοὶ εἰς τὸν πόρτικα τῶν ιθ' ἀκουβίτων. Καὶ εξέρχεται ἡ Αὐγούστα, ὀψικευομένη ὑπὸ τοῦ κου βουκλείου, καὶ συνεξέρχονται δὲ αὐτῇ καὶ οἱ δεσπό ται μέχρι τῆς χρυσῆς χειρὸς, καὶ ὑποστρέφουσι. Καὶ ἐξελθούσης αὐτῆς εἰς τὸ ὀνοπόδιον, πίπτουσιν οἱ πατρίκιοι μετὰ τῶν λοιπῶν συγκλητικῶν, καὶ ἀναστάντων αὐτῶν, νεύουσι τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ λέγει, «Κελεύσατε,» καὶ ἐπεύχονται, «Εἰς πολ λοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους,» καὶ ὀψιλεύουσιν αὐτὴν μέχρι τοῦ ἡλιακοῦ τοῦ τριβουναλίου. Καὶ κατέρχον ται οἱ ὕπατο: καὶ οἱ λοιποὶ συγκλητικοί, οἱ δὲ πα τρίκιοι ἵστανται εἰς τὰ βάθρα ἔνθεν κἀκεῖθεν, καὶ δεικνυούσης αὐτῆς 67 τὴν ὄψιν ἀνακράζουσι τὰ μέρη· «Άγιος, ἅγιος, ἅγιος. Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ, καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη.» Καὶ ἀκτολογοῦσι τὰ μέρη τὰ τῷ στεψίμῳ ἁρμόζοντα, καὶ λαμβάνει ή 68 Αὐγού στα κηρούς, καὶ ἄπτει πρὸς τὸν τίμιον σταυρὸν, καὶ εὐφημεῖ ὁ λαὸς τοὺς δεσπότας, εὐφημεῖ καὶ τὴν Αὐτ γοῦσταν, καὶ ὅτε πληρωθῇ ἡ εὐφημία, προσκυνεῖ ἡ Αὐγοῦστα ἔνθεν κἀκεῖθεν, καὶ ὑποστρέφει διὰ τοῦ αὐγουστέως ὀψικευομένη· οἱ δὲ ὕπατοι ἵστανται εἰς τὸν πόρτικα, οἱ δὲ πατρίκιοι μέχρι τῆς χρυσῆς χειρὸς, καὶ δίδονται μίνσαι. 68 ἐπληρώθη σε κανδιδάτισσαι σκριβώνισσαι βῆλον η', εστητόρισσαι η'. 65 τριβούνισσαι, κομήτισσαι σε ἵσταται σ' αὐτῆς τὴν ὄψιν αὐτὴν ὄψιν αὐτὴν ὀψικευομένην ή λυπτρα. παστάδι, τὰ ἀνακαλυ πτήρια ἀνακαλυπτήρια οἱ ἀνακά θεώρητον, ἀνακαλυπτηρίων φαίνει, ὅλην αυτήν, τὸ πρόσωπον

«;» στοῦντες, καὶ ὅτε πληρωθῇ σε ἡ εὐχαριστια, νεύου σε σιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος λέγει. «Κελεύσατε·» καὶ ἐπεύχονται πάντες, «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους,» καὶ ἐξέρχονται. Καὶ εὐθέως εἰσέρχεται τὸ σέκρετον τῶν γυναικῶν, βῆλον α'. αἱ ζωσταί· βῆλον β', αἱ πατρίκιαι· βῆλον γ', αἱ πρωτ τοσπαθάριαι καὶ σπαθάριαι· βῆλον δ', ὑπάτισται βῆλον ε', στρατώρισσαι· βῆλον ς', κομήτισσαι, κανε διδάτισσαι 66. βῆλον ζ', σκριβώνισσαι, δομεστίκισε σαι· βῆλον η'. σιλεντιάρισσαι· βῆλον θ', μανδατό ρισσαι βασιλικαί, κομήτισσαι τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἱκα νάτων βῆλον ι, τριβούνισσαι σε κομήτισσαι πλοίμων· βῆλον ια', πρωτικτόρισσαι, κεντάρχισσαι. Εἰσέρχονται κατὰ τάξιν, προσκυνοῦσαι τὰ δύο γό κατα τῶν δεσποτῶν ὁμοίως καὶ τῆς Αὐγούστης, καὶ ἵστανται σε κονσιστώριον, καὶ νεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, καὶ λέγει, «Κελεύσατε,» καὶ ἐξέρω χονται. Τὸ δὲ λοιπὸν τοῦ λαοῦ τῆς πόλεως καὶ τῶν ταγμάτων καὶ τῶν νουμέρων καὶ τὰ σκεύη πάντα ἑτοιμάζονται εἰς τὸ τριβουνάλιον τῶν ιθ´ ἀκουβίτων. Καὶ ἵστανται οἱ πατρίκιοι ἐν τῷ ὀνοποδίῳ, οἱ δὲ συγκλητικοὶ εἰς τὸν πόρτικα τῶν ιθ' ἀκουβίτων. Καὶ εξέρχεται ἡ Αὐγούστα, ὀψικευομένη ὑπὸ τοῦ κου βουκλείου, καὶ συνεξέρχονται δὲ αὐτῇ καὶ οἱ δεσπό ται μέχρι τῆς χρυσῆς χειρὸς, καὶ ὑποστρέφουσι. Καὶ ἐξελθούσης αὐτῆς εἰς τὸ ὀνοπόδιον, πίπτουσιν οἱ πατρίκιοι μετὰ τῶν λοιπῶν συγκλητικῶν, καὶ ἀναστάντων αὐτῶν, νεύουσι τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ λέγει, «Κελεύσατε,» καὶ ἐπεύχονται, «Εἰς πολ λοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους,» καὶ ὀψιλεύουσιν αὐτὴν μέχρι τοῦ ἡλιακοῦ τοῦ τριβουναλίου. Καὶ κατέρχον ται οἱ ὕπατο: καὶ οἱ λοιποὶ συγκλητικοί, οἱ δὲ πα τρίκιοι ἵστανται εἰς τὰ βάθρα ἔνθεν κἀκεῖθεν, καὶ δεικνυούσης αὐτῆς 67 τὴν ὄψιν ἀνακράζουσι τὰ μέρη· «Άγιος, ἅγιος, ἅγιος. Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ, καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη.» Καὶ ἀκτολογοῦσι τὰ μέρη τὰ τῷ στεψίμῳ ἁρμόζοντα, καὶ λαμβάνει ή 68 Αὐγού στα κηρούς, καὶ ἄπτει πρὸς τὸν τίμιον σταυρὸν, καὶ εὐφημεῖ ὁ λαὸς τοὺς δεσπότας, εὐφημεῖ καὶ τὴν Αὐτ γοῦσταν, καὶ ὅτε πληρωθῇ ἡ εὐφημία, προσκυνεῖ ἡ Αὐγοῦστα ἔνθεν κἀκεῖθεν, καὶ ὑποστρέφει διὰ τοῦ αὐγουστέως ὀψικευομένη· οἱ δὲ ὕπατοι ἵστανται εἰς τὸν πόρτικα, οἱ δὲ πατρίκιοι μέχρι τῆς χρυσῆς χειρὸς, καὶ δίδονται μίνσαι. 68 ἐπληρώθη σε κανδιδάτισσαι σκριβώνισσαι βῆλον η', εστητόρισσαι η'. 65 τριβούνισσαι, κομήτισσαι σε ἵσταται σ' αὐτῆς τὴν ὄψιν αὐτὴν ὄψιν αὐτὴν ὀψικευομένην ή λυπτρα. παστάδι, τὰ ἀνακαλυ πτήρια ἀνακαλυπτήρια οἱ ἀνακά θεώρητον, ἀνακαλυπτηρίων φαίνει, ὅλην αυτήν, τὸ πρόσωπον

»: «και «Εἰς τελείχν συστασιν τῶν Ῥωμαίων.» Καὶ ἀπὸ τούτων εὐφημοῦσι τὰ δύο μέρη, καὶ λέγουσι «Πολλὰ τὰ ἔτη τῶν βασιλέων·» καὶ τὰ ἑξῆς τοῦ καταλέγματος. Καὶ μετὰ ταῦτα ἐπεύχονται καὶ ἐξ ιοῦσιν 70. ΚΕΦΑΛ. ΜΑ'. Όσα δεί παραφυλάττειν ἐπὶ στεψίμῳ Αυγούστης καὶ στεφανώματος. Α΄. Πρὸ μιᾶς δίδοται ἀπόκρισις ἀλλαξίμων, καὶ τῇ ἑξῆς τάχιον προέρχονται πάντες οἱ συγκλη τικοὶ, καὶ ἀλλάσσουσιν ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, καὶ ὅτε κελεύουσιν οἱ δεσπόται, ανέρχονται οἱ πατρίκιοι καὶ οἱ λοιποὶ τοῦ σεκρέτου εἰς τὴν χρυσῆν χεῖρα, καὶ τιθέασι σελλία εἰς τὸν αὐγουστέα, καὶ καθέζονται οι δεσπόται ἔστεμμένοι, καὶ δέχονται τὸ σέκρετον βῆλα, βῆλα "ι, καθὼς ἔχει ἡ συνήθεια. Καὶ μετὰ τὸ στῆναι τὸ σέκρετον ὅλον, συνεισέρχεται ὁ τῆς καταστάσεως δ μετὰ καὶ ἄλλων πέντε σιλεντιαρίων ὄπισθεν τοῦ σε κρέτου ἔνθεν κἀκεῖθεν, καὶ νεύει ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ, καὶ εἰσέρχονται εἰς τὸν Ἅγιον Στέφα νον, καὶ προσκαλεῖται τὸν πατριάρχην, καὶ ἐξέρχε ται εἰς τὸν αὐγουστές, καὶ μετὰ τὸ ἐξελθεῖν τὸν πατριάρχην ἐγείρονται οἱ δεσπόται καὶ δέχονται αὐτ τόν. Καὶ ὄπισθεν τῶν βασιλικῶν σελλίων ἵσταται ἀντιμίσιον, ἔνθα κεῖται ἡ βασιλική χλαμύς, καὶ στάντος τοῦ πατριάρχου εἰς τὸ ἀντιμίσιον, νεύει δ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ, καὶ εἰσέρχονται οἱ ἐπίσκο ποι καὶ ὁ κλῆρος τοῦ σεκρέτου τοῦ πατριάρχου, καὶ ἵστανται ὄπισθεν τοῦ βασιλικού σεκρέτου ἐπὶ τὸ τῆς ἀψίδος μέρος. Καὶ εὐθέως νεύει ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ, καὶ εἰσάγει τὴν Αὐγούσταν ἀπὸ μαρο ρίου, φοροῦσαν καὶ στιχάριν βασιλίκιον (β), διὰ τοῦ διαβατικοῦ τοῦ ᾿Αγίου Στεφάνου εἰς τὸν αὐγουστέα, οὔσης αὐτῆς εἰς τὸν κοιτῶνα ἔνδον τοῦ ὀκταγώνου, πρὸς τοὺς δεσπότας, καὶ εὐθέως ἄρχεται ὁ πατριάρχης τὴν εὐχὴν εἰς τὴν χλαμύδα. δ Το ἐξίασιν " βῆλα Β΄. Καὶ ὅτε ἡ εὐχὴ παρὰ τοῦ πατριάρχου τελεῖται, λαμβάνει ἡ Αὐγούστα κηροὺς, καὶ πληρωθείσης τῆς εὐχῆς ἐπιδίδωσι τοὺς κηροὺς τῷ πριμικηρίῳ εἴτε τῷ ὀστιαρίῳ, καὶ ἀποσκεπάζουσιν οἱ δεσπόται τὸ μαφόριον τῆς Αὐγούστης, καὶ λαμβάνουσιν αὐτὸ οἱ κουβικουλάριοι ἁπλοῦντες αὐτὸ γύροθεν αὐτῆς. Καὶ λαμβάνει ὁ πατριάρχης τὴν χλαμύδα καὶ ἐπι δίδωσι τοῖς δεσπόταις, καὶ εὐθέως περιτιθέασιν οἱ δεσπόται τὴν χλαμύδα τῇ Αὐγούστῃ, καὶ φιβλώνου σιν αὐτὴν οἱ αὐτοὶ, καὶ πάλιν ποιεῖ εὐχὴν ἐπὶ τοῦ στέμματος καὶ τῶν πρεπενδουλίων καὶ ὅτε πληρ καισαρίκην, σπαθαρίκην, σκεπάζειν ἀπόκρισις ην οί ιος δίδοται ἀπό κρισις ἀλλαξίμων, Μ. στιχάριν βασιλίκην, βασιλίκιον. τὰ κατάσει

»: «και «Εἰς τελείχν συστασιν τῶν Ῥωμαίων.» Καὶ ἀπὸ τούτων εὐφημοῦσι τὰ δύο μέρη, καὶ λέγουσι «Πολλὰ τὰ ἔτη τῶν βασιλέων·» καὶ τὰ ἑξῆς τοῦ καταλέγματος. Καὶ μετὰ ταῦτα ἐπεύχονται καὶ ἐξ ιοῦσιν 70. ΚΕΦΑΛ. ΜΑ'. Όσα δεί παραφυλάττειν ἐπὶ στεψίμῳ Αυγούστης καὶ στεφανώματος. Α΄. Πρὸ μιᾶς δίδοται ἀπόκρισις ἀλλαξίμων, καὶ τῇ ἑξῆς τάχιον προέρχονται πάντες οἱ συγκλη τικοὶ, καὶ ἀλλάσσουσιν ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, καὶ ὅτε κελεύουσιν οἱ δεσπόται, ανέρχονται οἱ πατρίκιοι καὶ οἱ λοιποὶ τοῦ σεκρέτου εἰς τὴν χρυσῆν χεῖρα, καὶ τιθέασι σελλία εἰς τὸν αὐγουστέα, καὶ καθέζονται οι δεσπόται ἔστεμμένοι, καὶ δέχονται τὸ σέκρετον βῆλα, βῆλα "ι, καθὼς ἔχει ἡ συνήθεια. Καὶ μετὰ τὸ στῆναι τὸ σέκρετον ὅλον, συνεισέρχεται ὁ τῆς καταστάσεως δ μετὰ καὶ ἄλλων πέντε σιλεντιαρίων ὄπισθεν τοῦ σε κρέτου ἔνθεν κἀκεῖθεν, καὶ νεύει ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ, καὶ εἰσέρχονται εἰς τὸν Ἅγιον Στέφα νον, καὶ προσκαλεῖται τὸν πατριάρχην, καὶ ἐξέρχε ται εἰς τὸν αὐγουστές, καὶ μετὰ τὸ ἐξελθεῖν τὸν πατριάρχην ἐγείρονται οἱ δεσπόται καὶ δέχονται αὐτ τόν. Καὶ ὄπισθεν τῶν βασιλικῶν σελλίων ἵσταται ἀντιμίσιον, ἔνθα κεῖται ἡ βασιλική χλαμύς, καὶ στάντος τοῦ πατριάρχου εἰς τὸ ἀντιμίσιον, νεύει δ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ, καὶ εἰσέρχονται οἱ ἐπίσκο ποι καὶ ὁ κλῆρος τοῦ σεκρέτου τοῦ πατριάρχου, καὶ ἵστανται ὄπισθεν τοῦ βασιλικού σεκρέτου ἐπὶ τὸ τῆς ἀψίδος μέρος. Καὶ εὐθέως νεύει ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ, καὶ εἰσάγει τὴν Αὐγούσταν ἀπὸ μαρο ρίου, φοροῦσαν καὶ στιχάριν βασιλίκιον (β), διὰ τοῦ διαβατικοῦ τοῦ ᾿Αγίου Στεφάνου εἰς τὸν αὐγουστέα, οὔσης αὐτῆς εἰς τὸν κοιτῶνα ἔνδον τοῦ ὀκταγώνου, πρὸς τοὺς δεσπότας, καὶ εὐθέως ἄρχεται ὁ πατριάρχης τὴν εὐχὴν εἰς τὴν χλαμύδα. δ Το ἐξίασιν " βῆλα Β΄. Καὶ ὅτε ἡ εὐχὴ παρὰ τοῦ πατριάρχου τελεῖται, λαμβάνει ἡ Αὐγούστα κηροὺς, καὶ πληρωθείσης τῆς εὐχῆς ἐπιδίδωσι τοὺς κηροὺς τῷ πριμικηρίῳ εἴτε τῷ ὀστιαρίῳ, καὶ ἀποσκεπάζουσιν οἱ δεσπόται τὸ μαφόριον τῆς Αὐγούστης, καὶ λαμβάνουσιν αὐτὸ οἱ κουβικουλάριοι ἁπλοῦντες αὐτὸ γύροθεν αὐτῆς. Καὶ λαμβάνει ὁ πατριάρχης τὴν χλαμύδα καὶ ἐπι δίδωσι τοῖς δεσπόταις, καὶ εὐθέως περιτιθέασιν οἱ δεσπόται τὴν χλαμύδα τῇ Αὐγούστῃ, καὶ φιβλώνου σιν αὐτὴν οἱ αὐτοὶ, καὶ πάλιν ποιεῖ εὐχὴν ἐπὶ τοῦ στέμματος καὶ τῶν πρεπενδουλίων καὶ ὅτε πληρ καισαρίκην, σπαθαρίκην, σκεπάζειν ἀπόκρισις ην οί ιος δίδοται ἀπό κρισις ἀλλαξίμων, Μ. στιχάριν βασιλίκην, βασιλίκιον. τὰ κατάσει

ρώσῃ τὴν εὐχὴν ὁ πατριάρχης, ἐπιδίδωσι τὸ στέμμα τοῖς δεσπόταις, καὶ οἱ δεσπόται ἐπιτιθέασιν αὐτὸ εἰς τὴν κεφαλὴν τῆς Αὐγούστης. Ομοίως ἐπι δίδωσιν ὁ πατριάρχης καὶ τὰ πρεπενδούλια τοῖς δεσπόταις, καὶ κρεμῶσιν αὐτὰ οἱ δεσπόται ἐν τῷ στέμματι τῆς Αὐγούστης, καὶ εὐθέως εἰσέρχεται ὁ πατριάρχης εἶν τὸν ᾿Αγιον Στέφανον καὶ οἱ ἐπίσκο ποι καὶ τὸ σέκρετον τοῦ πατριάρχου, καὶ τίθεται σελλίον ἄλλο λόγῳ τῆς Αὐγούστης, καὶ εὐθέως καθα: «» ἕζονται οἱ δεσπόται καὶ ἡ Αὐγούστα. Καὶ μετὰ τοῦτο εἰσάγονται παρὰ τοῦ τῆς καταστάσεως πάντες, προσκυνοῦντες τὰ γόνατα τῶν δεσποτῶν καὶ τῆς Αὐτ γούστης, καὶ μετὰ τὸ προσκυνῆσαι πάντας του σε κρέτου, ἵστανται καὶ οἱ σιλεντιάριοι, καὶ εἰσάγει αὐτοὺς ὁ τοποτηρητής τῷ κόμητι τῶν ἀδμησιόνων, καὶ προσκυνοῦσι καὶ ἵστανται ἔπεσθεν, καὶ προσκυ νεῖ καὶ ὁ τῆς καταστάσεως, καὶ εὐθέως λαμβάνει νεῦμα παρὰ τῶν δεσποτῶν ὁ πραιπόσιτος καὶ λέγει Κελεύσατε, καὶ ἐξέρχονται ἐπευχόμενοι, καὶ ἀπέρχονται οἱ πατρίκιοι εἰς τὸ ὀνοπόδιον, καὶ οἱ ὕπα τοι εἰς τὸν πόρτηκα τῶν ιθ' ἀκουβίτων, καὶ σταν ται κονσιστώριον εἰς τὸ σχιστὸν βῆλον, οἱ δὲ κόμητες καὶ οἱ κανδιδάτοι καὶ οἱ δομέστικοι καὶ οἱ λοιποί ἀπέρχονται ἐν τῷ τριβουναλίῳ, καὶ ἵστανται ἔμπροσ θεν τῶν σκευῶν. Καὶ ἐξελθόντος τοῦ σεκρέτου ἀπὸ τοῦ πόρτηκος τοῦ αὐγουστέως, εὐθέως εἰσάγει ὁ τῆς καταστάσεως μετὰ καὶ ἑτέρου σιλεντιαρίου κρα τοῦντες τὴν πρώτην τῶν συγκλητικῶν, καὶ ὄπισθεν: «» αἱ λοιπαὶ ἀκολουθοῦσαι, ἔμπροσθεν δὲ ὀστιάριος μετὰ βεργίου, καὶ ἔνθα νεύσει, προσκυνοῦσι τρίτον. Καὶ εἰσάγονται αἱ προῤῥηθεῖσαι ὑπὸ σιλεντιαρίων κρατούμεναι, καὶ προσκυνοῦσι τὰ γόνατα τῶν δεσποτῶν, ὁμοίως καὶ τῆς Αὐγούστης, καὶ ὅτε πληρώ σουσιν αἱ συγκλητικαὶ τὴν προσκύνησιν, ἐξέρχονται αὗται εἰς τὴν χρυσῆν χεῖρα καὶ ἵστανται ἔνδοθεν τῆς κορτίνας. Καὶ τῆς Αὐγούστης ἐξελθούσης εἰς τὴν χρυσὴν χεῖρα, εἰσέρχονται ὄπισθεν αὐτῆς αἱ πατρίς κιαι καὶ αἱ λοιπαὶ συγκλητικοί, καὶ ἐξέρχεται ἡ Αὐγούστα ἐν τῷ ὀνοποδίῳ, ὄψικευομένη ὑπὸ τοῦ κουβουκλείου, καὶ ἵστανται οἱ πατρίκιοι κονσιστώριον εἰς τὸ αὐτὸ ὄνοπόδιον, καὶ στάσης αὐτῆς, πίσ πτουσιν οἱ πατρίκιοι. Καὶ ἀναστάντων αὐτῶν, νεύει ὁ πραιπόσιτος τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ λέγει· «Κελεύσατε,» καὶ ἐπεύχονται· «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» Γ. Καὶ ἀποκινοῦσιν ὀψικεύοντες, καὶ αἴρεται ἡ κορτίνα ὑπὸ δύο σιλεντιαρίων, καὶ ἵσταται πάλιν ἡ 78 καὶ τοῦ σιλεντ. 13 ὁ ὀστιάρ. τὰ κατάσειστα 336], πρεπεν δούλια μετω πίδιον, Εἰς τὸν περιώνυμον τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας οἶκον λαμπρώς καταχθεῖς, ἐνταῦθα ταύτην ἁρμόζεται, Λουκᾶ τὴν ἐν Κωνσταντίνου πόλει Εκκλησίαν τηνικαῦτα λα χόντος, Σωφρονίου Αλεξανδρείας, καὶ τοῦ Θεουπόλεως Αθανασίου, η Χριστιανοῖς ἔθος ἐστὶν, αὐτοῖς τὰς χεῖρας ἐπιθέντων Αὔγουστάν τε αὐτὴν ἀνειπών, ἐς τὰ βασίλεια παλινδρομές, μεγαλοπρεπέσι τε δείπνοις τοὺς ἐν τέλει εἰστία. καὶ δημοθοινίας ἀπανταχῆ τῶν τῆς πόλεως ἐκάθισε στενωπῶν. Τῇ ἑξῆς δὲ συνδειπνήσοντας αὐτῷ τοὺς πατριάρχας ήγεν, ἀφθόνῳ τε χρυσίῳ δεξιωσάμενος ἕκαστον ἀπέλυε. Πρὸ πάντων γε μὴν χρυσίου κεν τηναρίῳ τὴν Ἐκκλησίαν ἐδωρήσατο. Ολίγῳ δὲ ὕστε ρον καὶ ἁμίλλαις ἵππων διῆγε τὸν δῆμον.

ρώσῃ τὴν εὐχὴν ὁ πατριάρχης, ἐπιδίδωσι τὸ στέμμα τοῖς δεσπόταις, καὶ οἱ δεσπόται ἐπιτιθέασιν αὐτὸ εἰς τὴν κεφαλὴν τῆς Αὐγούστης. Ομοίως ἐπι δίδωσιν ὁ πατριάρχης καὶ τὰ πρεπενδούλια τοῖς δεσπόταις, καὶ κρεμῶσιν αὐτὰ οἱ δεσπόται ἐν τῷ στέμματι τῆς Αὐγούστης, καὶ εὐθέως εἰσέρχεται ὁ πατριάρχης εἶν τὸν ᾿Αγιον Στέφανον καὶ οἱ ἐπίσκο ποι καὶ τὸ σέκρετον τοῦ πατριάρχου, καὶ τίθεται σελλίον ἄλλο λόγῳ τῆς Αὐγούστης, καὶ εὐθέως καθα: «» ἕζονται οἱ δεσπόται καὶ ἡ Αὐγούστα. Καὶ μετὰ τοῦτο εἰσάγονται παρὰ τοῦ τῆς καταστάσεως πάντες, προσκυνοῦντες τὰ γόνατα τῶν δεσποτῶν καὶ τῆς Αὐτ γούστης, καὶ μετὰ τὸ προσκυνῆσαι πάντας του σε κρέτου, ἵστανται καὶ οἱ σιλεντιάριοι, καὶ εἰσάγει αὐτοὺς ὁ τοποτηρητής τῷ κόμητι τῶν ἀδμησιόνων, καὶ προσκυνοῦσι καὶ ἵστανται ἔπεσθεν, καὶ προσκυ νεῖ καὶ ὁ τῆς καταστάσεως, καὶ εὐθέως λαμβάνει νεῦμα παρὰ τῶν δεσποτῶν ὁ πραιπόσιτος καὶ λέγει Κελεύσατε, καὶ ἐξέρχονται ἐπευχόμενοι, καὶ ἀπέρχονται οἱ πατρίκιοι εἰς τὸ ὀνοπόδιον, καὶ οἱ ὕπα τοι εἰς τὸν πόρτηκα τῶν ιθ' ἀκουβίτων, καὶ σταν ται κονσιστώριον εἰς τὸ σχιστὸν βῆλον, οἱ δὲ κόμητες καὶ οἱ κανδιδάτοι καὶ οἱ δομέστικοι καὶ οἱ λοιποί ἀπέρχονται ἐν τῷ τριβουναλίῳ, καὶ ἵστανται ἔμπροσ θεν τῶν σκευῶν. Καὶ ἐξελθόντος τοῦ σεκρέτου ἀπὸ τοῦ πόρτηκος τοῦ αὐγουστέως, εὐθέως εἰσάγει ὁ τῆς καταστάσεως μετὰ καὶ ἑτέρου σιλεντιαρίου κρα τοῦντες τὴν πρώτην τῶν συγκλητικῶν, καὶ ὄπισθεν: «» αἱ λοιπαὶ ἀκολουθοῦσαι, ἔμπροσθεν δὲ ὀστιάριος μετὰ βεργίου, καὶ ἔνθα νεύσει, προσκυνοῦσι τρίτον. Καὶ εἰσάγονται αἱ προῤῥηθεῖσαι ὑπὸ σιλεντιαρίων κρατούμεναι, καὶ προσκυνοῦσι τὰ γόνατα τῶν δεσποτῶν, ὁμοίως καὶ τῆς Αὐγούστης, καὶ ὅτε πληρώ σουσιν αἱ συγκλητικαὶ τὴν προσκύνησιν, ἐξέρχονται αὗται εἰς τὴν χρυσῆν χεῖρα καὶ ἵστανται ἔνδοθεν τῆς κορτίνας. Καὶ τῆς Αὐγούστης ἐξελθούσης εἰς τὴν χρυσὴν χεῖρα, εἰσέρχονται ὄπισθεν αὐτῆς αἱ πατρίς κιαι καὶ αἱ λοιπαὶ συγκλητικοί, καὶ ἐξέρχεται ἡ Αὐγούστα ἐν τῷ ὀνοποδίῳ, ὄψικευομένη ὑπὸ τοῦ κουβουκλείου, καὶ ἵστανται οἱ πατρίκιοι κονσιστώριον εἰς τὸ αὐτὸ ὄνοπόδιον, καὶ στάσης αὐτῆς, πίσ πτουσιν οἱ πατρίκιοι. Καὶ ἀναστάντων αὐτῶν, νεύει ὁ πραιπόσιτος τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ λέγει· «Κελεύσατε,» καὶ ἐπεύχονται· «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» Γ. Καὶ ἀποκινοῦσιν ὀψικεύοντες, καὶ αἴρεται ἡ κορτίνα ὑπὸ δύο σιλεντιαρίων, καὶ ἵσταται πάλιν ἡ 78 καὶ τοῦ σιλεντ. 13 ὁ ὀστιάρ. τὰ κατάσειστα 336], πρεπεν δούλια μετω πίδιον, Εἰς τὸν περιώνυμον τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας οἶκον λαμπρώς καταχθεῖς, ἐνταῦθα ταύτην ἁρμόζεται, Λουκᾶ τὴν ἐν Κωνσταντίνου πόλει Εκκλησίαν τηνικαῦτα λα χόντος, Σωφρονίου Αλεξανδρείας, καὶ τοῦ Θεουπόλεως Αθανασίου, η Χριστιανοῖς ἔθος ἐστὶν, αὐτοῖς τὰς χεῖρας ἐπιθέντων Αὔγουστάν τε αὐτὴν ἀνειπών, ἐς τὰ βασίλεια παλινδρομές, μεγαλοπρεπέσι τε δείπνοις τοὺς ἐν τέλει εἰστία. καὶ δημοθοινίας ἀπανταχῆ τῶν τῆς πόλεως ἐκάθισε στενωπῶν. Τῇ ἑξῆς δὲ συνδειπνήσοντας αὐτῷ τοὺς πατριάρχας ήγεν, ἀφθόνῳ τε χρυσίῳ δεξιωσάμενος ἕκαστον ἀπέλυε. Πρὸ πάντων γε μὴν χρυσίου κεν τηναρίῳ τὴν Ἐκκλησίαν ἐδωρήσατο. Ολίγῳ δὲ ὕστε ρον καὶ ἁμίλλαις ἵππων διῆγε τὸν δῆμον.

Αὐγούστα εἰς τὸ δικιόνιον 74, καὶ πίπτουσιν οἱ συφο κλητικοὶ ἅμα τοῖς πατρικίοις, καὶ ἀναστάντων αὐτ τῶν, νεύει ὁ πραιπόσιτος τῷ σιλεντιαρίῳ, καὶ λέγει «Κελεύσατε,» καὶ ἐπεύχονται. Καὶ ἀποκινεῖ ἡ σύγκλητος ", καὶ ἐξέρχεται διὰ τοῦ μέσου πυλῶνος τοῦ τριβουναλίου ἔνθεν κἀκεῖθεν εἰς τὴν κεφαλὴν τῶν βάθρων, καθώς ὀψικεύουσιν· οἱ δὲ λοιποὶ ἄρχοντες τῶν ταγμάτων κατέρχονται ἐν τῷ αὐτῷ τριβουναλίῳ, ἔνθα ἵσταται ὁ σταυρὸς καὶ τὰ σκῆπτρα, λάβουρά τε ἅμα καὶ τῶν λοιπῶν σκευῶν, τὰ δὲ δύο μέρη ἐν τῷ ἅμα, καὶ τὸ λοιπὸν ἅπαν τοῦ λαοῦ καὶ οἱ ἄρχον τες τῶν ταγμάτων ἵστανται ἔμπροσθεν τῶν σκευῶν εἰς τοὺς τόπους αὐτῶν. Καὶ ὅτε ἐξέλθῃ ἡ σύγκλητος ἅμα τοῖς πατρικίοις καὶ στῶσιν, ἀναφαίνει Αὐγούστα, ὁδηγουμένη ὑπὸ τοῦ πραιποσίτου καὶ Η πριμικηρίου, καὶ στάσης αὐτῆς εἰς τὴν μέσην τοῦ ἡλιακοῦ, ἀνακράζουσι τὰ μέρη καὶ ἅπαν τοῦ λαοῦ «Άγιος, ἅγιος, ἅγιος· δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ, καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη,» καὶ ἀκτολογοῦσι τὰ μέρη τὰ τῷ στεψίμῳ ἀρμόζοντα. Καὶ ἀποκινεῖ ἡ Αὐγούστα ἀπὸ τὴν 7 μέσην τοῦ ἡλιακοῦ, καὶ ὅτε ἀπέλθη εἰς τὸ μέσον κάγκελον. ἵσταυρὸν, καὶ ἐπιδίδωσιν ὁ ἀστιά. ριος ζυγὴν κηροὺς καὶ λαβοῦσα τοὺς κηροὺς ποιεῖ προσκύνησιν ἐπὶ τὸν σταυρὸν, καὶ εὐθέως πίπτουσιν οἱ ἄρχοντες καὶ προσκυνοῦσιν αὐτὴν καὶ τὰ σκεύη πάντα, σκῆπτρα, λάβουρα καὶ τὰ λοιπά. Δ΄. Καὶ ὅτε πληρώσουσιν τὰ μέρη τὰ ἄκτα τῆς ἀνα γορεύσεως,καὶ εἴπωσι γορεύσεως,καὶ εἴπωσι» Τοῦτο τὸ βασίλειον Κύριε, στερέωσον, ο εὐθέως εἰσέρχεται ἡ σύγκλητος εἰς τὸν πόρτηκα τῶν ιθ' ἀκουβίτων, καὶ ἵστανται κοντ σιστώριον μέχρι τοῦ δικιονίου καὶ ὀνοποδίου, αἱ δὲ συγ κλητικαὶ γυναῖκες ἀκολουθοῦσαι, ὅτε ἀποκινήσει ἡ σύγκλητος τὴν ἔσω, μεθίστανται αι γυναῖκες καὶ ἀπέρ χονται ἐπὶ τοὺς ἐλεφαντίνους πυλῶνας τοῦ καστρη σιάκου, καὶ ἐκδέχονται ἐκεῖσε, μέχρις ἂν εἰσέληῃ ἡ Αὐγούστα εἰς τὴν αὐγουστέα. Ἡ δὲ σύγκλητος ίστα ται, μέχρις ἂν πληρώσωσι τὰ μέρη. Πολλά τὰ ἔτη ",, καὶ τὰ ἐξῆς, καὶ ὅτε πληρώσωσι τὴν εὐφηρίαν τὰ μέρη, προσκυνεῖ ἡ Αὐγούστα ἔνθεν κἀκεῖσε πρὸς τὰ δύο μέρη, καὶ ἀποκινεῖ τὴν ἔσω, καὶ λέγουσι τὰ δύο μέρη: «Περισώσει ὁ Θεὸς τὴν Αὐγούσταν·» αἱ δὲ πατρίκιαι ἵστανται ἔνδον τῆς πύλης τοῦ τρίβουνα λίου, καὶ ὅτε εἰσέλθῃ ἡ Αὐγούστα ἀπὸ τοῦ ἡλιακοῦ, ἀποκινοῦσιν οἱ πατρίκιοι μέχρι τῆς χρυσῆς χειρὸς ὀψικεύοντες· τὸ δὲ σέκρετον τῶν ὑπάτων ἵσταται μέχρι τοῦ δικιονίου, καὶ ὅτε μεσάσῃ ἡ Αὐγούστα εἰς τὴν μέσην τῶν ὑπάτων, ἐπεύχονται τό· «Εἰς πολ λοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» Ομοίως καὶ οἱ πατρί κιοι εἰς τὴν χρυσὴν χεῖρα, καὶ διέρχεται ἡ Αὐγούστα, καὶ εἰσέρχεται εἰς τὸν αὐγουστέα, καὶ ἵσταται τὸ η το δικίονον " συγκλητική 76 ἀπὸ τὴν ἐπὶ τὴν * πολλὰ ἔτη ἑαυτὴν, τὸ πρόσωπον ἑαυ τῆς, ἀπὸ ὅτε εὐθέως εἰσέρ χεται. βασι λεία, Αρχειν τὸ βασίλειον τῶν Σκυ θῶν,

Αὐγούστα εἰς τὸ δικιόνιον 74, καὶ πίπτουσιν οἱ συφο κλητικοὶ ἅμα τοῖς πατρικίοις, καὶ ἀναστάντων αὐτ τῶν, νεύει ὁ πραιπόσιτος τῷ σιλεντιαρίῳ, καὶ λέγει «Κελεύσατε,» καὶ ἐπεύχονται. Καὶ ἀποκινεῖ ἡ σύγκλητος ", καὶ ἐξέρχεται διὰ τοῦ μέσου πυλῶνος τοῦ τριβουναλίου ἔνθεν κἀκεῖθεν εἰς τὴν κεφαλὴν τῶν βάθρων, καθώς ὀψικεύουσιν· οἱ δὲ λοιποὶ ἄρχοντες τῶν ταγμάτων κατέρχονται ἐν τῷ αὐτῷ τριβουναλίῳ, ἔνθα ἵσταται ὁ σταυρὸς καὶ τὰ σκῆπτρα, λάβουρά τε ἅμα καὶ τῶν λοιπῶν σκευῶν, τὰ δὲ δύο μέρη ἐν τῷ ἅμα, καὶ τὸ λοιπὸν ἅπαν τοῦ λαοῦ καὶ οἱ ἄρχον τες τῶν ταγμάτων ἵστανται ἔμπροσθεν τῶν σκευῶν εἰς τοὺς τόπους αὐτῶν. Καὶ ὅτε ἐξέλθῃ ἡ σύγκλητος ἅμα τοῖς πατρικίοις καὶ στῶσιν, ἀναφαίνει Αὐγούστα, ὁδηγουμένη ὑπὸ τοῦ πραιποσίτου καὶ Η πριμικηρίου, καὶ στάσης αὐτῆς εἰς τὴν μέσην τοῦ ἡλιακοῦ, ἀνακράζουσι τὰ μέρη καὶ ἅπαν τοῦ λαοῦ «Άγιος, ἅγιος, ἅγιος· δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ, καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη,» καὶ ἀκτολογοῦσι τὰ μέρη τὰ τῷ στεψίμῳ ἀρμόζοντα. Καὶ ἀποκινεῖ ἡ Αὐγούστα ἀπὸ τὴν 7 μέσην τοῦ ἡλιακοῦ, καὶ ὅτε ἀπέλθη εἰς τὸ μέσον κάγκελον. ἵσταυρὸν, καὶ ἐπιδίδωσιν ὁ ἀστιά. ριος ζυγὴν κηροὺς καὶ λαβοῦσα τοὺς κηροὺς ποιεῖ προσκύνησιν ἐπὶ τὸν σταυρὸν, καὶ εὐθέως πίπτουσιν οἱ ἄρχοντες καὶ προσκυνοῦσιν αὐτὴν καὶ τὰ σκεύη πάντα, σκῆπτρα, λάβουρα καὶ τὰ λοιπά. Δ΄. Καὶ ὅτε πληρώσουσιν τὰ μέρη τὰ ἄκτα τῆς ἀνα γορεύσεως,καὶ εἴπωσι γορεύσεως,καὶ εἴπωσι» Τοῦτο τὸ βασίλειον Κύριε, στερέωσον, ο εὐθέως εἰσέρχεται ἡ σύγκλητος εἰς τὸν πόρτηκα τῶν ιθ' ἀκουβίτων, καὶ ἵστανται κοντ σιστώριον μέχρι τοῦ δικιονίου καὶ ὀνοποδίου, αἱ δὲ συγ κλητικαὶ γυναῖκες ἀκολουθοῦσαι, ὅτε ἀποκινήσει ἡ σύγκλητος τὴν ἔσω, μεθίστανται αι γυναῖκες καὶ ἀπέρ χονται ἐπὶ τοὺς ἐλεφαντίνους πυλῶνας τοῦ καστρη σιάκου, καὶ ἐκδέχονται ἐκεῖσε, μέχρις ἂν εἰσέληῃ ἡ Αὐγούστα εἰς τὴν αὐγουστέα. Ἡ δὲ σύγκλητος ίστα ται, μέχρις ἂν πληρώσωσι τὰ μέρη. Πολλά τὰ ἔτη ",, καὶ τὰ ἐξῆς, καὶ ὅτε πληρώσωσι τὴν εὐφηρίαν τὰ μέρη, προσκυνεῖ ἡ Αὐγούστα ἔνθεν κἀκεῖσε πρὸς τὰ δύο μέρη, καὶ ἀποκινεῖ τὴν ἔσω, καὶ λέγουσι τὰ δύο μέρη: «Περισώσει ὁ Θεὸς τὴν Αὐγούσταν·» αἱ δὲ πατρίκιαι ἵστανται ἔνδον τῆς πύλης τοῦ τρίβουνα λίου, καὶ ὅτε εἰσέλθῃ ἡ Αὐγούστα ἀπὸ τοῦ ἡλιακοῦ, ἀποκινοῦσιν οἱ πατρίκιοι μέχρι τῆς χρυσῆς χειρὸς ὀψικεύοντες· τὸ δὲ σέκρετον τῶν ὑπάτων ἵσταται μέχρι τοῦ δικιονίου, καὶ ὅτε μεσάσῃ ἡ Αὐγούστα εἰς τὴν μέσην τῶν ὑπάτων, ἐπεύχονται τό· «Εἰς πολ λοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» Ομοίως καὶ οἱ πατρί κιοι εἰς τὴν χρυσὴν χεῖρα, καὶ διέρχεται ἡ Αὐγούστα, καὶ εἰσέρχεται εἰς τὸν αὐγουστέα, καὶ ἵσταται τὸ η το δικίονον " συγκλητική 76 ἀπὸ τὴν ἐπὶ τὴν * πολλὰ ἔτη ἑαυτὴν, τὸ πρόσωπον ἑαυ τῆς, ἀπὸ ὅτε εὐθέως εἰσέρ χεται. βασι λεία, Αρχειν τὸ βασίλειον τῶν Σκυ θῶν,

πᾶν τοῦ κουβουκλείου εἰς τὸν αὐγουστέα, καὶ 'Ρω μαΐζουσι· κ Βαῖνε, βαῖνε ἡ Αὐγούστα· καλῶς ἦλθες, ἡ Αὐγούστα.» Καὶ εἰσέρχεται ἡ Αὐγούστα εἰς τὸ ὀκτάγωνον τὸ ἔξω τοῦ ῾Αγίου Στεφάνου, καὶ εἰσέρ Χεται ὁ βασιλεὺς καὶ ἡ Αὐγούστα εἰς τὸ Ἅγιον Στέφανον, καὶ γίνεται τὸ μνῆστρον καὶ ἐξέρχονται τῆς ἐκκλησίας. Καὶ λειτουργεῖ ὁ πατριάρχης, καὶ ὅτι ἀπολύσει ἡ λειτουργία, εἰσέρχονται οἱ δεσπόται καὶ ἡ Αὐγούστα, καὶ γίνεται τὸ στεφάνωμα. Ε΄. Χρὴ δὲ εἰδέναι, ὅτι ὁ βασιλεὺς ἐστεμμένος στε φανοῦται, καὶ ἐξέρχονται ἐστεφανωμένο: ἐπὶ τὴν χρυσῆν χεῖρα, καὶ δέχονται οἱ πατρίκιοι ἐν τῷ ὀνο ποδίῳ, καὶ στάντων τῶν το δεσποτῶν, πίπτουσιν οἱ αὐτοί. Καὶ ἀναστάντων αὐτῶν, νεύει ὁ πραιπόσιτος τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ λέγει· «Κελεύσατε,» καὶ ἐπεύχονται· «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους, καὶ ἀποκινοῦσιν, ὀψικεύοντες μέχρι τοῦ σεκρέτου τῶν ὁπάτων, καὶ στάντων τῶν δεσποτῶν, πίπτουσιν οἱ συγκλητικοί πάντες ἅμα τοῖς πατρικίοις, καὶ ἀταστάντων αὐτῶν, νεύει ὁ πραιπόσιτος τῷ σιλεν. τιαρίῳ, καὶ λέγει· «Κελεύσατε,» καὶ ἀποκινοῦσιν ὀψικεύοντες μέχρι τοῦ παστοῦ. Τὰ δὲ μέρη δέχονται εἰς τὸν τρίκλινον 10 τῶν κανδιδάτων ἔνθεν κἀκεῖθεν πλησίον τῶν γραδηλίων τῆς Μαναύρας, οἱ δὲ κράκται τῶν δύο μερῶν ἡνωμένοι λέγουσιν οἱ ἀμφότεροι ὁμοῦ τὰς ἀναφωνήσεις, τὰ δὲ ὄργανα αὐλοῦσιν ἐπὶ τὸ μέσ ρος τῶν Πρασίνων. Καὶ ὅτε διέλθῃ τὸ στεφάνωμα, εἰσέρχονται τὰ μέρη εἰς τὸν παστὸν, καὶ ἵστανται οἱ βασιλεῖς ἐστεμμένοι εἰς τὸν παστὸν, καὶ ἀκτολογοῦσι τὰ μέρη τὰ κατὰ συνήθειαν. Καὶ ἀπέρχονται οἱ δεν σπόται ἐστεφανωμένοι εἰς τὴν κόγχην τοῦ παστοῦ, ἔνθα ἵσταται ὁ βασικικὸς κραβάττος, καὶ τιθέασι τὰ στέμματα ἐπὶ τὸν κράβαττον, καὶ εὐθέως ἀπέρχον ται οἱ δεσπόται διὰ τῶν διαβατικῶν, ὡς ἐπὶ τὸν ἔρωτα, εἰς τὰ ιθ´ ἀκούβιτα, καὶ ἀκουμβίζουσι, καὶ ὅτε ἀναστῶσιν, ὁρίζει, οὓς κελεύει φίλους καὶ εἰσέρχονται εἰς τὸν παστὸν, ὡς ἔχει ἡ συνήθεια. ζ. Χρὴ δὲ γινώσκειν, ὅτι οὐ καθέζονται οἱ δεσπό ται μετὰ χλανίδια εἰς τὸν παστὸν μετὰ τῶν φίλων, ἀλλ᾽ 80 ὁ μέγας βασιλεὺς φορῶν σαγίον χρυσοῦν, ὁ δὲ μικρὸς βασιλεὺς φορῶν τζιτζάκιον, οἱ δὲ φίλοι, καθὼς ἀκουμβίζουσιν. Χρὴ δὲ γινώσκειν, ὅτι, ἐὰν ἐξέλθῃ ἡ Αὐγούστα εστεμμένη ἐν τῷ τρικλίνῳ, οἱ σπαθάριοι μετὰ διστράλια ὀψικεύουσιν, τὸ δὲ ἅρμα οὐκ ἀκολουθεῖ· εἰ δὲ ἐπὶ τῶν ιθ' ει ἀκουβίτων, οὐκ ὀψικεύουσιν οἱ σπαθάριοι τὸ σύνολον. Αἱ δὲ συγκλη τικαὶ, ἀφ᾽ οὗ εἰσέλθῃ ἡ Αὐγούστα ἀπὸ τοῦ τριβουνα λίου εἰς τὸν αὐγουστέα, εἰσέρχονται καὶ αἱ γυναῖκες διὰ τοῦ τρικλίνου τῶν ιθ' ἀκουβίτων διὰ τῆς εἰσόδου τοῦ βασιλικοῦ ἀκουβίτου, καὶ ἀπέρχονται εἰς τὸν πόρ τηκα τοῦ αὐγουσθέως, ἔνθα κρέμαται ἡ κορτίνα. Καὶ ὅτε διέλθῃ τὸ στεφάνωμα εἰς τὴν χρυσῆν χεῖρα, τῶν το τρίκλ. ἀλλ' οι τῶν θ' καλῶς

πᾶν τοῦ κουβουκλείου εἰς τὸν αὐγουστέα, καὶ 'Ρω μαΐζουσι· κ Βαῖνε, βαῖνε ἡ Αὐγούστα· καλῶς ἦλθες, ἡ Αὐγούστα.» Καὶ εἰσέρχεται ἡ Αὐγούστα εἰς τὸ ὀκτάγωνον τὸ ἔξω τοῦ ῾Αγίου Στεφάνου, καὶ εἰσέρ Χεται ὁ βασιλεὺς καὶ ἡ Αὐγούστα εἰς τὸ Ἅγιον Στέφανον, καὶ γίνεται τὸ μνῆστρον καὶ ἐξέρχονται τῆς ἐκκλησίας. Καὶ λειτουργεῖ ὁ πατριάρχης, καὶ ὅτι ἀπολύσει ἡ λειτουργία, εἰσέρχονται οἱ δεσπόται καὶ ἡ Αὐγούστα, καὶ γίνεται τὸ στεφάνωμα. Ε΄. Χρὴ δὲ εἰδέναι, ὅτι ὁ βασιλεὺς ἐστεμμένος στε φανοῦται, καὶ ἐξέρχονται ἐστεφανωμένο: ἐπὶ τὴν χρυσῆν χεῖρα, καὶ δέχονται οἱ πατρίκιοι ἐν τῷ ὀνο ποδίῳ, καὶ στάντων τῶν το δεσποτῶν, πίπτουσιν οἱ αὐτοί. Καὶ ἀναστάντων αὐτῶν, νεύει ὁ πραιπόσιτος τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ λέγει· «Κελεύσατε,» καὶ ἐπεύχονται· «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους, καὶ ἀποκινοῦσιν, ὀψικεύοντες μέχρι τοῦ σεκρέτου τῶν ὁπάτων, καὶ στάντων τῶν δεσποτῶν, πίπτουσιν οἱ συγκλητικοί πάντες ἅμα τοῖς πατρικίοις, καὶ ἀταστάντων αὐτῶν, νεύει ὁ πραιπόσιτος τῷ σιλεν. τιαρίῳ, καὶ λέγει· «Κελεύσατε,» καὶ ἀποκινοῦσιν ὀψικεύοντες μέχρι τοῦ παστοῦ. Τὰ δὲ μέρη δέχονται εἰς τὸν τρίκλινον 10 τῶν κανδιδάτων ἔνθεν κἀκεῖθεν πλησίον τῶν γραδηλίων τῆς Μαναύρας, οἱ δὲ κράκται τῶν δύο μερῶν ἡνωμένοι λέγουσιν οἱ ἀμφότεροι ὁμοῦ τὰς ἀναφωνήσεις, τὰ δὲ ὄργανα αὐλοῦσιν ἐπὶ τὸ μέσ ρος τῶν Πρασίνων. Καὶ ὅτε διέλθῃ τὸ στεφάνωμα, εἰσέρχονται τὰ μέρη εἰς τὸν παστὸν, καὶ ἵστανται οἱ βασιλεῖς ἐστεμμένοι εἰς τὸν παστὸν, καὶ ἀκτολογοῦσι τὰ μέρη τὰ κατὰ συνήθειαν. Καὶ ἀπέρχονται οἱ δεν σπόται ἐστεφανωμένοι εἰς τὴν κόγχην τοῦ παστοῦ, ἔνθα ἵσταται ὁ βασικικὸς κραβάττος, καὶ τιθέασι τὰ στέμματα ἐπὶ τὸν κράβαττον, καὶ εὐθέως ἀπέρχον ται οἱ δεσπόται διὰ τῶν διαβατικῶν, ὡς ἐπὶ τὸν ἔρωτα, εἰς τὰ ιθ´ ἀκούβιτα, καὶ ἀκουμβίζουσι, καὶ ὅτε ἀναστῶσιν, ὁρίζει, οὓς κελεύει φίλους καὶ εἰσέρχονται εἰς τὸν παστὸν, ὡς ἔχει ἡ συνήθεια. ζ. Χρὴ δὲ γινώσκειν, ὅτι οὐ καθέζονται οἱ δεσπό ται μετὰ χλανίδια εἰς τὸν παστὸν μετὰ τῶν φίλων, ἀλλ᾽ 80 ὁ μέγας βασιλεὺς φορῶν σαγίον χρυσοῦν, ὁ δὲ μικρὸς βασιλεὺς φορῶν τζιτζάκιον, οἱ δὲ φίλοι, καθὼς ἀκουμβίζουσιν. Χρὴ δὲ γινώσκειν, ὅτι, ἐὰν ἐξέλθῃ ἡ Αὐγούστα εστεμμένη ἐν τῷ τρικλίνῳ, οἱ σπαθάριοι μετὰ διστράλια ὀψικεύουσιν, τὸ δὲ ἅρμα οὐκ ἀκολουθεῖ· εἰ δὲ ἐπὶ τῶν ιθ' ει ἀκουβίτων, οὐκ ὀψικεύουσιν οἱ σπαθάριοι τὸ σύνολον. Αἱ δὲ συγκλη τικαὶ, ἀφ᾽ οὗ εἰσέλθῃ ἡ Αὐγούστα ἀπὸ τοῦ τριβουνα λίου εἰς τὸν αὐγουστέα, εἰσέρχονται καὶ αἱ γυναῖκες διὰ τοῦ τρικλίνου τῶν ιθ' ἀκουβίτων διὰ τῆς εἰσόδου τοῦ βασιλικοῦ ἀκουβίτου, καὶ ἀπέρχονται εἰς τὸν πόρ τηκα τοῦ αὐγουσθέως, ἔνθα κρέμαται ἡ κορτίνα. Καὶ ὅτε διέλθῃ τὸ στεφάνωμα εἰς τὴν χρυσῆν χεῖρα, τῶν το τρίκλ. ἀλλ' οι τῶν θ' καλῶς

πᾶν τοῦ κουβουκλείου εἰς τὸν αὐγουστέα, καὶ 'Ρω μαΐζουσι· κ Βαῖνε, βαῖνε ἡ Αὐγούστα· καλῶς ἦλθες, ἡ Αὐγούστα.» Καὶ εἰσέρχεται ἡ Αὐγούστα εἰς τὸ ὀκτάγωνον τὸ ἔξω τοῦ ῾Αγίου Στεφάνου, καὶ εἰσέρ Χεται ὁ βασιλεὺς καὶ ἡ Αὐγούστα εἰς τὸ Ἅγιον Στέφανον, καὶ γίνεται τὸ μνῆστρον καὶ ἐξέρχονται τῆς ἐκκλησίας. Καὶ λειτουργεῖ ὁ πατριάρχης, καὶ ὅτι ἀπολύσει ἡ λειτουργία, εἰσέρχονται οἱ δεσπόται καὶ ἡ Αὐγούστα, καὶ γίνεται τὸ στεφάνωμα. Ε΄. Χρὴ δὲ εἰδέναι, ὅτι ὁ βασιλεὺς ἐστεμμένος στε φανοῦται, καὶ ἐξέρχονται ἐστεφανωμένο: ἐπὶ τὴν χρυσῆν χεῖρα, καὶ δέχονται οἱ πατρίκιοι ἐν τῷ ὀνο ποδίῳ, καὶ στάντων τῶν το δεσποτῶν, πίπτουσιν οἱ αὐτοί. Καὶ ἀναστάντων αὐτῶν, νεύει ὁ πραιπόσιτος τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ λέγει· «Κελεύσατε,» καὶ ἐπεύχονται· «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους, καὶ ἀποκινοῦσιν, ὀψικεύοντες μέχρι τοῦ σεκρέτου τῶν ὁπάτων, καὶ στάντων τῶν δεσποτῶν, πίπτουσιν οἱ συγκλητικοί πάντες ἅμα τοῖς πατρικίοις, καὶ ἀταστάντων αὐτῶν, νεύει ὁ πραιπόσιτος τῷ σιλεν. τιαρίῳ, καὶ λέγει· «Κελεύσατε,» καὶ ἀποκινοῦσιν ὀψικεύοντες μέχρι τοῦ παστοῦ. Τὰ δὲ μέρη δέχονται εἰς τὸν τρίκλινον 10 τῶν κανδιδάτων ἔνθεν κἀκεῖθεν πλησίον τῶν γραδηλίων τῆς Μαναύρας, οἱ δὲ κράκται τῶν δύο μερῶν ἡνωμένοι λέγουσιν οἱ ἀμφότεροι ὁμοῦ τὰς ἀναφωνήσεις, τὰ δὲ ὄργανα αὐλοῦσιν ἐπὶ τὸ μέσ ρος τῶν Πρασίνων. Καὶ ὅτε διέλθῃ τὸ στεφάνωμα, εἰσέρχονται τὰ μέρη εἰς τὸν παστὸν, καὶ ἵστανται οἱ βασιλεῖς ἐστεμμένοι εἰς τὸν παστὸν, καὶ ἀκτολογοῦσι τὰ μέρη τὰ κατὰ συνήθειαν. Καὶ ἀπέρχονται οἱ δεν σπόται ἐστεφανωμένοι εἰς τὴν κόγχην τοῦ παστοῦ, ἔνθα ἵσταται ὁ βασικικὸς κραβάττος, καὶ τιθέασι τὰ στέμματα ἐπὶ τὸν κράβαττον, καὶ εὐθέως ἀπέρχον ται οἱ δεσπόται διὰ τῶν διαβατικῶν, ὡς ἐπὶ τὸν ἔρωτα, εἰς τὰ ιθ´ ἀκούβιτα, καὶ ἀκουμβίζουσι, καὶ ὅτε ἀναστῶσιν, ὁρίζει, οὓς κελεύει φίλους καὶ εἰσέρχονται εἰς τὸν παστὸν, ὡς ἔχει ἡ συνήθεια. ζ. Χρὴ δὲ γινώσκειν, ὅτι οὐ καθέζονται οἱ δεσπό ται μετὰ χλανίδια εἰς τὸν παστὸν μετὰ τῶν φίλων, ἀλλ᾽ 80 ὁ μέγας βασιλεὺς φορῶν σαγίον χρυσοῦν, ὁ δὲ μικρὸς βασιλεὺς φορῶν τζιτζάκιον, οἱ δὲ φίλοι, καθὼς ἀκουμβίζουσιν. Χρὴ δὲ γινώσκειν, ὅτι, ἐὰν ἐξέλθῃ ἡ Αὐγούστα εστεμμένη ἐν τῷ τρικλίνῳ, οἱ σπαθάριοι μετὰ διστράλια ὀψικεύουσιν, τὸ δὲ ἅρμα οὐκ ἀκολουθεῖ· εἰ δὲ ἐπὶ τῶν ιθ' ει ἀκουβίτων, οὐκ ὀψικεύουσιν οἱ σπαθάριοι τὸ σύνολον. Αἱ δὲ συγκλη τικαὶ, ἀφ᾽ οὗ εἰσέλθῃ ἡ Αὐγούστα ἀπὸ τοῦ τριβουνα λίου εἰς τὸν αὐγουστέα, εἰσέρχονται καὶ αἱ γυναῖκες διὰ τοῦ τρικλίνου τῶν ιθ' ἀκουβίτων διὰ τῆς εἰσόδου τοῦ βασιλικοῦ ἀκουβίτου, καὶ ἀπέρχονται εἰς τὸν πόρ τηκα τοῦ αὐγουσθέως, ἔνθα κρέμαται ἡ κορτίνα. Καὶ ὅτε διέλθῃ τὸ στεφάνωμα εἰς τὴν χρυσῆν χεῖρα, τῶν το τρίκλ. ἀλλ' οι τῶν θ' καλῶς

εἰσέρχονται αἱ πατρίκιαι καὶ αἱ λοιπαὶ ὄπισθεν τῆς Αὐγούστης μέχρι τῆς γεφύρας, καὶ αἱ κλητωρευθεῖ στι ἀπέρχονται ἐπὶ τὸν κοχλιὰν τῆς ἁγίας Χριστίνης, καὶ οἱ λοιπαὶ ἀναχωροῦσιν. Χρὴ δὲ εἰδέναι, ὅτι οὐ φοροῦσιν αἱ πατρικιαι εἰς τὸ στεφανωμα τῆς Αὐγού στης προπόλωμα Χρὴ δὲ γινώσκειν, ὅτι ὁρία ζει ὁ βασιλεὺς ἐκ τὰς πατρικίας οἵας θέλει, ἵνα εισέλθωσιν εἰς τὴν αὐγουστέα διὰ τοῦ ὀκταγώνου, καὶ ἴδωσι τὸ στέψιμον τῆς Αὐγούστης. Ομοίως καὶ εἰς τὸ στεφάνωμα ὁρίζει ὁ βασιλεὺς, ἵνα εἰσέλθῃ ὁ παράνυμφος καὶ πατρικίους. οὓς κελεύει, καὶ ὅτε πληρωθῇ τὸ στεφάνωμα, ἐξέρχονται οἱ αὐτοὶ πατρίκιοι καὶ ἵστανται εἰς τοὺς τόπους αὐτῶν μετὰ καὶ τοὺς λοιποὺς πατρικίους. Ζ'· Χρὴ δὲ γινώσκειν, ὅτι τῇ τρίτῃ τοῦ λουτροῦ όπως ὀφείλει γενέσθαι ἡ ἀκολουθία, ἵσταται τὸ μέρος τῶν Βενέτων εἰς τὸν δεξιὸν ἔμβολον τῆς Μα ναύρας, ὃς ἐστιν ἡ πύλη τοῦ αὐγουστέως, τὰ ἴσα τοῦ πίνσου, ὁμοίως καὶ οἱ Πράσινοι εἰς τὸ ἀντι κρὺ μέρος πλησίον τοῦ στάβλου, τὸ δὲ ὄργανον εἰς τὸ ἀναδενδράδιον, καὶ τὸ ἕτερον εἰς τὴν εἴσοδον τοῦ στάβλου, ὀλίγον ἀπὸ 88 διαστήματος, καὶ ἄλλο ὄργα νον ἐκεῖθεν τοῦ πουλπίτου τοῦ καταβασίου τοῦ λουτροῦ. Καὶ ὅτε ἐξέλθωσιν τὰ σάβανα ή μυρο θήκη, τὰ σκρινία καὶ τὰ σικλότρουλλα, ὀψικεύουσιν αὐτὰ ὕπατοι μέχρι τοῦ καταβασίου τοῦ λουτροῦ, τὰ θυμελικά 86 πάντα ὀψικεύουσιν, ὡς ἔχει ἡ συν ἤθεια, καὶ ἀποσωθέντων 15 τῶν σαβάνων, ἔρχον ται οἱ ὕπατοι, καὶ ἵστανται εἰς πόδωσιν τῆς ὅτι, εἰς τὸ φοροῦσιν αἱ πατρίκιαι. 13 στάβλου ὀλίγον, ἀπὸ 4 θεμελικὰ οι ἀπὸ σωθέντων νιννία πολλὰ κατὰ τὸ κιβώτιον. Ποτήρι, τὴν δεσποτικὴν πλευρὰν, ἐξ ἢ ἐρύη τὸ αἷμα καὶ τὸ ὕδωρ. ἐξ τὸ στεφάνωμα, Όπως όταν. Μ. ὡς, ὡς ἐς τὴν πυλήν. Τὰ ἴσα Εκεῖθεν ἐπέ κεινα Σιλότρουλλα, Ο σιαλιτρούλλας σίκλαν Σώζειν σόειν, σοβεῖν. διασώζειν, διασώστης ἀποσώζειν, πόδωσις τῆς γεφύρας. πόδωσις πους. στήθια, δρυφάκτους, ράπεζαν τῆς γεφύρας.

εἰσέρχονται αἱ πατρίκιαι καὶ αἱ λοιπαὶ ὄπισθεν τῆς Αὐγούστης μέχρι τῆς γεφύρας, καὶ αἱ κλητωρευθεῖ στι ἀπέρχονται ἐπὶ τὸν κοχλιὰν τῆς ἁγίας Χριστίνης, καὶ οἱ λοιπαὶ ἀναχωροῦσιν. Χρὴ δὲ εἰδέναι, ὅτι οὐ φοροῦσιν αἱ πατρικιαι εἰς τὸ στεφανωμα τῆς Αὐγού στης προπόλωμα Χρὴ δὲ γινώσκειν, ὅτι ὁρία ζει ὁ βασιλεὺς ἐκ τὰς πατρικίας οἵας θέλει, ἵνα εισέλθωσιν εἰς τὴν αὐγουστέα διὰ τοῦ ὀκταγώνου, καὶ ἴδωσι τὸ στέψιμον τῆς Αὐγούστης. Ομοίως καὶ εἰς τὸ στεφάνωμα ὁρίζει ὁ βασιλεὺς, ἵνα εἰσέλθῃ ὁ παράνυμφος καὶ πατρικίους. οὓς κελεύει, καὶ ὅτε πληρωθῇ τὸ στεφάνωμα, ἐξέρχονται οἱ αὐτοὶ πατρίκιοι καὶ ἵστανται εἰς τοὺς τόπους αὐτῶν μετὰ καὶ τοὺς λοιποὺς πατρικίους. Ζ'· Χρὴ δὲ γινώσκειν, ὅτι τῇ τρίτῃ τοῦ λουτροῦ όπως ὀφείλει γενέσθαι ἡ ἀκολουθία, ἵσταται τὸ μέρος τῶν Βενέτων εἰς τὸν δεξιὸν ἔμβολον τῆς Μα ναύρας, ὃς ἐστιν ἡ πύλη τοῦ αὐγουστέως, τὰ ἴσα τοῦ πίνσου, ὁμοίως καὶ οἱ Πράσινοι εἰς τὸ ἀντι κρὺ μέρος πλησίον τοῦ στάβλου, τὸ δὲ ὄργανον εἰς τὸ ἀναδενδράδιον, καὶ τὸ ἕτερον εἰς τὴν εἴσοδον τοῦ στάβλου, ὀλίγον ἀπὸ 88 διαστήματος, καὶ ἄλλο ὄργα νον ἐκεῖθεν τοῦ πουλπίτου τοῦ καταβασίου τοῦ λουτροῦ. Καὶ ὅτε ἐξέλθωσιν τὰ σάβανα ή μυρο θήκη, τὰ σκρινία καὶ τὰ σικλότρουλλα, ὀψικεύουσιν αὐτὰ ὕπατοι μέχρι τοῦ καταβασίου τοῦ λουτροῦ, τὰ θυμελικά 86 πάντα ὀψικεύουσιν, ὡς ἔχει ἡ συν ἤθεια, καὶ ἀποσωθέντων 15 τῶν σαβάνων, ἔρχον ται οἱ ὕπατοι, καὶ ἵστανται εἰς πόδωσιν τῆς ὅτι, εἰς τὸ φοροῦσιν αἱ πατρίκιαι. 13 στάβλου ὀλίγον, ἀπὸ 4 θεμελικὰ οι ἀπὸ σωθέντων νιννία πολλὰ κατὰ τὸ κιβώτιον. Ποτήρι, τὴν δεσποτικὴν πλευρὰν, ἐξ ἢ ἐρύη τὸ αἷμα καὶ τὸ ὕδωρ. ἐξ τὸ στεφάνωμα, Όπως όταν. Μ. ὡς, ὡς ἐς τὴν πυλήν. Τὰ ἴσα Εκεῖθεν ἐπέ κεινα Σιλότρουλλα, Ο σιαλιτρούλλας σίκλαν Σώζειν σόειν, σοβεῖν. διασώζειν, διασώστης ἀποσώζειν, πόδωσις τῆς γεφύρας. πόδωσις πους. στήθια, δρυφάκτους, ράπεζαν τῆς γεφύρας.

γεφύρας κονσιστώριον· οἱ δὲ πατρίκιοι ἵστανται εἰς τὴν τράπεζαν τῆς γεφύρας. Καὶ ὅτε ἐξέλθῃ ἡ Αὐτ γοῦσα ἀπὸ τοῦ παστοῦ, ἀποκινοῦσιν οἱ πατρίκιοι ὀψικεύοντες ἐπὶ τὸ καταβάσιον τῆς γεφύρᾶς τὸ μέρος τοῦ ὡάτου, καὶ ἀποκινοῦσιν οἱ ὕπατοι ὀψικεύο οντες μέχρι τοῦ καταβασίου τῆς ἁγίας Χριστίνης. Καὶ δέχεται πρῶτον τὸ μέρος τῶν Βενέτων, ὅτε ἀναφανῷ ἡ Αὐγούστα, καὶ ἀκτολογοῦσιν, ὡς ἔχει ἡ συνήθεια. Δὐλοῦσιν 8 καὶ τὰ ὄργανα, καὶ ὅτε μεσά σει 87 ἡ Αὐγούστα εἰς τὸ ἀναδεδράδιον, ἄρχονται ἀκτολογεῖν καὶ οἱ Πράσινοι ὁμοίως. Καὶ εἰσέρχεται 4 Αὐγούστα εἰς τὸ λουτρόν, καὶ ὅτε ἐξελθῃ. ὁμοίως γίνεται ἡ ἀκολουθία τοῦ ὀψικίου τῆς συγκλήτου, καὶ εἰσέρχονται ὀψικεύοντας μέχρι τοῦ παστοῦ, καὶ ίστανται κονσιστώριον, ἕως οὗ εἰσέλθῃ ἡ Αὐγούστα εἰς τὸ δεξιὸν μέρος τῆς κόγχης. Τὰ δὲ μέρη ἔρχονται καὶ αὐτὰ ὄπισθεν ἀκτολογοῦντα ἕως τοῦ παντοῦ, αἱ δὲ κληθεῖσαι γυναῖκες ἀπέρχονται ὄπισθεν τοῦ ὡάτου. Κρὴ δὲ γινώσκειν, ὅτι περιπατοῦοι τρεῖς ῥοδιῶν νες διάλιθοι πορφυροῖ, τὸ μὲν ἔν βαστάζει ἡ παρακαθίστρια ὄπισθεν τῆς Αὐγούστης, καὶ ἄλλοι δύο ἔνθεν κἀκεῖθεν. ΚΕΦΑΛ. ΜΒ. Ακτολογία τῶν δήμων, ὅταν τεχθῇ παιδίον πορ φυρογέννητον. Δ΄. Ανιόντων τῶν δύο μερῶν ἐν τῇ φιάλῃ τοῦ σιγο ματος, λέγουσιν οἱ κράκται· «Τοῖς δεσπόταις 30, ὁ λαύς· ο Νίκαις καλὴ ἡμέρα» Οί κράκται. τί πρὸς αὐτοὺς;» ὁ λαός. «Καὶ ἐνίσχυσον αὐτοὺς,ναί, Κύριε, σὺ αὐτοὺς σῶσον, ναί, Κύριε, νίκαις καλὴ ἡμέρα.» Οἱ κράκται· «Ταῖς Αὐγούσταις·» ὁ λαὸς. «Νίκαις καλὴ ἡμέρα, ο Οἱ κράκται· «Καὶ τί πρὸς αὐτάς;» ὁ λαός·» Καὶ ἐνίσχυσον αὐτὰς, ναί, Κύριε, σ᾿ αὐτὰς σῶσον, ναί, Κύριε, νίκαις καλὴ ἡμέρα.» Οι κράκται· «Τῇ συγκλήτῳ·» ὁ λαός· «Νίκαις καλὴ ἡμέρα.» Οἱ κράκται· κ Καὶ τί πρὸς αὐτήν;» ὁ λαός. «Καὶ ἐνίσχυσον αὐτὴν, ναί, Κύριε, σὺ αὐτὴν σῶσον, ναί, Κύριε, νίκαις καλὴ ἡμέρα.» Οἱ κράκται Τῷ στρατοπέδῳ·» ὁ λαός· «Νίκαις καλὴ ἡμέσ ρα.» Οἱ κράκτα: «Καὶ τί πρὸς αὐτοὺς;» ὁ λαός 86 συνήθεια, αὐλοῦσ. " μεσσάσῃ· τὸ τοὺς δεσπότας 8 τῶν στρατοπέδων Τράπεζα τράπεζαν ἐν τῇ πρώτη τραπέζῃ κεῖται τάδε. τράπεζα Xιν, 2: Εκ χρυσοῦ καὶ λίθων τιμίων θαυμάσιόν τι χρήμα θεαμάτων κάλλιστον ὑπὲρ τῆς ἰδίας παρθενίας καὶ τῆς τοῦ ἀδελφοῦ ἡγεμονίας ἱερὰν ἀνέθετο τράπεζαν ἐν τῇ ἐκκλησιᾳ καὶ ἐπὶ τοῦ μετώπου τῆς τραπέζης, ὡς ἂν πᾶσιν ἔνδηλα ᾖ, τάδε ἐπ έγραψεν. Ἐπὶ μέχρι τοῦ καταβασίου. Το μέρος ὡς τὸ μέρος, ὠωτόν, θα λωτόν, καλὰς ἡμέρας καλημέρα

»: «?» «Καὶ ἐνίσχυσον αὐτοὺς, καὶ, Κύριε, σὺ αὐτοὺς σῶ σον, ναί, Κύριε, νίκαις καλὴ ἡμέρα. Β΄. Οἱ κράκται δὲ λέγουσιν ἀπὸ τούτων ἕτερα ἄκτα. «Καλὰς ἡμέρας καὶ ἀγαθὰς ὁ Θεὸς παράσχῃ τοῖς ὀρθοδόξοις δεσπόταις·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ'. Οι κρά κται. «Ὁ Θεὸς καλαῖς ἡμέραις πλεονάσει τὴν βασι λείαν·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ'. Οἱ κράκται· «Ὁ Θεὸς καλὰς ἡμέρας καταπέμψει τοῖς δεσπόταις 5.» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ'. Οἱ κράκται· «Ὁ Θεὸς καλὰς ἡμέ ρας καταπέμψει ταῖς Αὐγούσταις σὺν τοῖς πορε φυρογεννήτοις·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ΄. Οἱ κράκται «Τελείας νίκας ὁ Θεὸς χορηγήσει ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ´. Οἱ κράκται· «Ο Θεὸς καλὰς ἡμέρας καὶ καλὰ γενέθλια παράσχῃ τῷ τεχθέντι ὑμῖν ὁ δεῖνα τῷ πορφυρογεννήτῳ.» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ'. Οἱ κράκται «Πνεῦμα τὸ πανάγιον, τὰς Αὐγούστας σκέπασον·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ´. Οι κράκται· «Μήτηρ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, φύλαττε τὰ πορτ φυρογέννητα.» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ. Οἱ κράκται «Ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος 1, τούς, δεσπότας φύλαττε·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ΄. Οἱ κράκται· «Κύριε, ζωὴν αὐτῶν διὰ ζωὴν ἡμῶν.» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐν γ'. Καὶ λέγουσι πάνω τες» Πολυχρόνιον ποιήσει ὁ Θεός.» ΚΕΦΑΛ. ΜΓ. Όσα δεῖ παραφυλάττειν ἐπὶ χειροτονια Καίσαρος. Α΄. Αἴτησις γίνεται τῆς συγκλήτου καὶ πάντων τῶν στρατευμάτων, καὶ ὅτε κελεύουσιν οἱ δεσπόται, τῆς ὑποσχέσεως γενομένης τῇ ἁγία Κυριακῇ τῆς ἁγίας ἀναστάσεως, γίνεται οὕτως. Τῇ αὐτῇ ἡμέρα προέρχονται τάχιον πάντες οἱ ἄρχοντες καὶ στρα τεύματα εἰς τὸ τριβουνάλιον τῆς ἀραίας ἔξωθεν τῶν ιθ' ἀκουβίτων, καὶ εὐφημοῦσι τοὺς βασιλεῖς κατὰ τὸν ὅμοιον τρόπον. Καὶ αἰτοῦνται διὰ τὸν Καί σαρα, καὶ συντόμως λαμβάνουσιν ἀπόκρισιν, εἴτε αὐτοῦ τοῦ βασιλέως ἔξερχομένου, εἴτε δηλοποιοῦντος αὐτοῖς, καὶ σιωπῶσιν. Καθέζονται δὲ οἱ δεσπόται ἐν τῷ μεγάλῳ τρικλίνῳ τῶν ιθ᾽ ἀκουβίτων, καὶ εἰσέρ χεται ὁ πατριάρχης τάχιον, καὶ ἐκδέχεται εἰς τὸν "Αγιον Στέφανον, καὶ καθεσθέντων τῶν δεσποτών, δέχονται τὸ σέκρετον, βῆλον α', τους μαγίστρους, καὶ τὰ λοιπὰ βῆλα κατὰ τάξιν, ὡς ἔχει συνήθεια, καὶ ὅτι εἰσέλθωσι τὰ βῆλα καὶ πληρωθῶσι, κελεύουσιν οἱ δεσπόται λαλῆσαι αὐτοῖς τὰ περὶ τοῦ Καίσαρος, φοροῦντες καὶ τὰ διβητήσια καὶ τὰς χλαμύδας καὶ τὰ στέμματα αὐτῶν, καὶ πάντων συναινούντων ἐπὶ τῇ χειροτονία τοῦ Καίσαρος, νεύουσιν οἱ δεσπό ται τῷ πραιποσίτῳ καὶ λέγει· «Κελεύσασε,» καὶ ἐπεύχονται. Καὶ ἐξέρχεται τὸ σέκρετον, καὶ ἵσταν ται οἱ πατρίκιοι κονσιστώριον εἰς τὸν πόρτηκα τῶν ιθ' ἀκουσίτων, οἱ δὲ λοιποί συγκλητικοὶ ἐξέρχονται το τοὺς δεσπότας Οι Θεὸς ἅγιος 18 συναιρούντων Υποσχέσεως γενο μένης, τρόπον

»: «?» «Καὶ ἐνίσχυσον αὐτοὺς, καὶ, Κύριε, σὺ αὐτοὺς σῶ σον, ναί, Κύριε, νίκαις καλὴ ἡμέρα. Β΄. Οἱ κράκται δὲ λέγουσιν ἀπὸ τούτων ἕτερα ἄκτα. «Καλὰς ἡμέρας καὶ ἀγαθὰς ὁ Θεὸς παράσχῃ τοῖς ὀρθοδόξοις δεσπόταις·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ'. Οι κρά κται. «Ὁ Θεὸς καλαῖς ἡμέραις πλεονάσει τὴν βασι λείαν·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ'. Οἱ κράκται· «Ὁ Θεὸς καλὰς ἡμέρας καταπέμψει τοῖς δεσπόταις 5.» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ'. Οἱ κράκται· «Ὁ Θεὸς καλὰς ἡμέ ρας καταπέμψει ταῖς Αὐγούσταις σὺν τοῖς πορε φυρογεννήτοις·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ΄. Οἱ κράκται «Τελείας νίκας ὁ Θεὸς χορηγήσει ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ´. Οἱ κράκται· «Ο Θεὸς καλὰς ἡμέρας καὶ καλὰ γενέθλια παράσχῃ τῷ τεχθέντι ὑμῖν ὁ δεῖνα τῷ πορφυρογεννήτῳ.» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ'. Οἱ κράκται «Πνεῦμα τὸ πανάγιον, τὰς Αὐγούστας σκέπασον·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ´. Οι κράκται· «Μήτηρ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, φύλαττε τὰ πορτ φυρογέννητα.» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ. Οἱ κράκται «Ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος 1, τούς, δεσπότας φύλαττε·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ΄. Οἱ κράκται· «Κύριε, ζωὴν αὐτῶν διὰ ζωὴν ἡμῶν.» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐν γ'. Καὶ λέγουσι πάνω τες» Πολυχρόνιον ποιήσει ὁ Θεός.» ΚΕΦΑΛ. ΜΓ. Όσα δεῖ παραφυλάττειν ἐπὶ χειροτονια Καίσαρος. Α΄. Αἴτησις γίνεται τῆς συγκλήτου καὶ πάντων τῶν στρατευμάτων, καὶ ὅτε κελεύουσιν οἱ δεσπόται, τῆς ὑποσχέσεως γενομένης τῇ ἁγία Κυριακῇ τῆς ἁγίας ἀναστάσεως, γίνεται οὕτως. Τῇ αὐτῇ ἡμέρα προέρχονται τάχιον πάντες οἱ ἄρχοντες καὶ στρα τεύματα εἰς τὸ τριβουνάλιον τῆς ἀραίας ἔξωθεν τῶν ιθ' ἀκουβίτων, καὶ εὐφημοῦσι τοὺς βασιλεῖς κατὰ τὸν ὅμοιον τρόπον. Καὶ αἰτοῦνται διὰ τὸν Καί σαρα, καὶ συντόμως λαμβάνουσιν ἀπόκρισιν, εἴτε αὐτοῦ τοῦ βασιλέως ἔξερχομένου, εἴτε δηλοποιοῦντος αὐτοῖς, καὶ σιωπῶσιν. Καθέζονται δὲ οἱ δεσπόται ἐν τῷ μεγάλῳ τρικλίνῳ τῶν ιθ᾽ ἀκουβίτων, καὶ εἰσέρ χεται ὁ πατριάρχης τάχιον, καὶ ἐκδέχεται εἰς τὸν "Αγιον Στέφανον, καὶ καθεσθέντων τῶν δεσποτών, δέχονται τὸ σέκρετον, βῆλον α', τους μαγίστρους, καὶ τὰ λοιπὰ βῆλα κατὰ τάξιν, ὡς ἔχει συνήθεια, καὶ ὅτι εἰσέλθωσι τὰ βῆλα καὶ πληρωθῶσι, κελεύουσιν οἱ δεσπόται λαλῆσαι αὐτοῖς τὰ περὶ τοῦ Καίσαρος, φοροῦντες καὶ τὰ διβητήσια καὶ τὰς χλαμύδας καὶ τὰ στέμματα αὐτῶν, καὶ πάντων συναινούντων ἐπὶ τῇ χειροτονία τοῦ Καίσαρος, νεύουσιν οἱ δεσπό ται τῷ πραιποσίτῳ καὶ λέγει· «Κελεύσασε,» καὶ ἐπεύχονται. Καὶ ἐξέρχεται τὸ σέκρετον, καὶ ἵσταν ται οἱ πατρίκιοι κονσιστώριον εἰς τὸν πόρτηκα τῶν ιθ' ἀκουσίτων, οἱ δὲ λοιποί συγκλητικοὶ ἐξέρχονται το τοὺς δεσπότας Οι Θεὸς ἅγιος 18 συναιρούντων Υποσχέσεως γενο μένης, τρόπον

»: «?» «Καὶ ἐνίσχυσον αὐτοὺς, καὶ, Κύριε, σὺ αὐτοὺς σῶ σον, ναί, Κύριε, νίκαις καλὴ ἡμέρα. Β΄. Οἱ κράκται δὲ λέγουσιν ἀπὸ τούτων ἕτερα ἄκτα. «Καλὰς ἡμέρας καὶ ἀγαθὰς ὁ Θεὸς παράσχῃ τοῖς ὀρθοδόξοις δεσπόταις·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ'. Οι κρά κται. «Ὁ Θεὸς καλαῖς ἡμέραις πλεονάσει τὴν βασι λείαν·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ'. Οἱ κράκται· «Ὁ Θεὸς καλὰς ἡμέρας καταπέμψει τοῖς δεσπόταις 5.» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ'. Οἱ κράκται· «Ὁ Θεὸς καλὰς ἡμέ ρας καταπέμψει ταῖς Αὐγούσταις σὺν τοῖς πορε φυρογεννήτοις·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ΄. Οἱ κράκται «Τελείας νίκας ὁ Θεὸς χορηγήσει ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ´. Οἱ κράκται· «Ο Θεὸς καλὰς ἡμέρας καὶ καλὰ γενέθλια παράσχῃ τῷ τεχθέντι ὑμῖν ὁ δεῖνα τῷ πορφυρογεννήτῳ.» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ'. Οἱ κράκται «Πνεῦμα τὸ πανάγιον, τὰς Αὐγούστας σκέπασον·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ´. Οι κράκται· «Μήτηρ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, φύλαττε τὰ πορτ φυρογέννητα.» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ. Οἱ κράκται «Ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος 1, τούς, δεσπότας φύλαττε·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ΄. Οἱ κράκται· «Κύριε, ζωὴν αὐτῶν διὰ ζωὴν ἡμῶν.» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐν γ'. Καὶ λέγουσι πάνω τες» Πολυχρόνιον ποιήσει ὁ Θεός.» ΚΕΦΑΛ. ΜΓ. Όσα δεῖ παραφυλάττειν ἐπὶ χειροτονια Καίσαρος. Α΄. Αἴτησις γίνεται τῆς συγκλήτου καὶ πάντων τῶν στρατευμάτων, καὶ ὅτε κελεύουσιν οἱ δεσπόται, τῆς ὑποσχέσεως γενομένης τῇ ἁγία Κυριακῇ τῆς ἁγίας ἀναστάσεως, γίνεται οὕτως. Τῇ αὐτῇ ἡμέρα προέρχονται τάχιον πάντες οἱ ἄρχοντες καὶ στρα τεύματα εἰς τὸ τριβουνάλιον τῆς ἀραίας ἔξωθεν τῶν ιθ' ἀκουβίτων, καὶ εὐφημοῦσι τοὺς βασιλεῖς κατὰ τὸν ὅμοιον τρόπον. Καὶ αἰτοῦνται διὰ τὸν Καί σαρα, καὶ συντόμως λαμβάνουσιν ἀπόκρισιν, εἴτε αὐτοῦ τοῦ βασιλέως ἔξερχομένου, εἴτε δηλοποιοῦντος αὐτοῖς, καὶ σιωπῶσιν. Καθέζονται δὲ οἱ δεσπόται ἐν τῷ μεγάλῳ τρικλίνῳ τῶν ιθ᾽ ἀκουβίτων, καὶ εἰσέρ χεται ὁ πατριάρχης τάχιον, καὶ ἐκδέχεται εἰς τὸν "Αγιον Στέφανον, καὶ καθεσθέντων τῶν δεσποτών, δέχονται τὸ σέκρετον, βῆλον α', τους μαγίστρους, καὶ τὰ λοιπὰ βῆλα κατὰ τάξιν, ὡς ἔχει συνήθεια, καὶ ὅτι εἰσέλθωσι τὰ βῆλα καὶ πληρωθῶσι, κελεύουσιν οἱ δεσπόται λαλῆσαι αὐτοῖς τὰ περὶ τοῦ Καίσαρος, φοροῦντες καὶ τὰ διβητήσια καὶ τὰς χλαμύδας καὶ τὰ στέμματα αὐτῶν, καὶ πάντων συναινούντων ἐπὶ τῇ χειροτονία τοῦ Καίσαρος, νεύουσιν οἱ δεσπό ται τῷ πραιποσίτῳ καὶ λέγει· «Κελεύσασε,» καὶ ἐπεύχονται. Καὶ ἐξέρχεται τὸ σέκρετον, καὶ ἵσταν ται οἱ πατρίκιοι κονσιστώριον εἰς τὸν πόρτηκα τῶν ιθ' ἀκουσίτων, οἱ δὲ λοιποί συγκλητικοὶ ἐξέρχονται το τοὺς δεσπότας Οι Θεὸς ἅγιος 18 συναιρούντων Υποσχέσεως γενο μένης, τρόπον

καὶ ἵστανται εἰς τὰ γραδήλια τῆς ἀρχίας ἔνθεν κα κεῖθεν τοῦ ἡλιακοῦ, τὰ δὲ σκῆπτρα καὶ τὰ λάβουρα καὶ πάντα τὰ σκεύη καὶ ὁ σταυρὸς ἱστανται ἐν τῷ τριβουναλίῳ καὶ πᾶς ὁ λαὸς, καὶ τιθέασιν ἀντιμίσιον ἐν τῷ τριβου ναλίῳ, ἐν ᾧ κεῖνται αἱ χλαμύδες μετὰ τῶν φιβλῶν καὶ τῶν περικεφαλαίων, ἤτοι τὰ λεγόμενα καισαρίκια. Β΄. Καὶ ἐξέρχονται οἱ δεσπόται ἅμα τοῦ πατριάρ χου, καὶ δέχονται οἱ πατρίκιοι ἐν τῷ πόρτηκι, καὶ ὀψικεύοντες τοὺς δεσπότας ἐξέρχονται ἐν τῷ τρίβον ναλίῳ, καὶ ἵστανται οἱ πατρίκιοι εἰς τὰ γραφήλια ἔνθεν κἀκεῖθεν, οἱ δὲ δεσπόται ἀνέρχονται ἐν τῷ ἡλιακῷ μετὰ τοῦ πατριάρχου, καὶ εὐθέως ὁ βασι λεὺς προσομιλεῖ τῷ λαῷ, εἴ τι βούλεται, καὶ εἴ τι ἔχουσιν ἀποκριθῆναι ὁ λαὸς, ἀποκρίνονται. Καὶ ἐπι τρέπει ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ καὶ τῷ μαγίστρο, καὶ ἀπέρχονται καὶ φέρουσι τοὺς ὀφείλοντας χειρο τονηθῆναι ἀπὸ διβητησίων καὶ καμποτούβων Τὰ γὰρ χλανίδια καὶ τὰ φιβλία ἐπάνω τῶν χλανιδίων καὶ τὰ καισαρίκια εἰς πλάγια τῶν χλανιδίων, καὶ τ ἐπίκεινται εἰς τὸ ἀντιμίσιον, καὶ ὁ μὲν πα τριάρχης ἵσταται ἔμπροσθεν τοῦ ἀντιμισίου, οἱ δὲ δεσπόται ἔνθε κἀκεῖθεν 94 αὐτοῦ, καὶ ὄπισθεν τοῦ πατριάρχου ὁ διάκονος, καὶ οἱ ὀφείλοντες χειροτονη θῆναι Καίσαρες ἵστανται ὄπισθεν τοῦ διάκονος 15, Καὶ λαμβάνουσιν οἱ δεσπόται καὶ οἱ Καίσαρες κηροὺς καὶ ἅπτουσι, καὶ λέγει ὁ διάκονος· «Ἐν εἰρήνῃ τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν· ο στρέφεται οὖν ὁ βασιλεὺς κατὰ ἀνατολὰς καὶ ἀποκρίνεται· «Κύριε, ἐλέησον.» Καὶ μετὰ τὸ πληρῶσαι τὸν διάκονον τὴν λιτανείαν καὶ ἀποκριθῆναι τὸν λαόν· «Σύ, Κύριε,» ἀπάρχεται δ ἔνθεν ἐκ τοῦ διακόνου βασιλεύς, Τὰ καισαρίκια στεφάνια καισαρίκια σαρίκια περικεφάλαια, τὴν χρυσῆν χλαῖναν καὶ τὸν στέφανον μονοστράτηγος, εὐτυχέστατος, ἀνίκητος, ἀνική του Καίσαρος Ο ευτυχής Αλέξανδρος Αύγουστος Δεδωκὼς ὁ βασιλεὺς Φωτίῳ τῷ πατριάρχῃ τὸ στέμμα ἄρας ἐκ τῆς αὐτοῦ κεφαλῆς, ὃς εἰσαγαγὼν ἐν τῇ ἁγίᾳ τραπέζῃ ἐποίησεν εὐχὴν ἐπ' αὐτῷ, καὶ οἱ πραι πόσιτοι ἐνέγκαντες διβίτισιν καὶ τζαγγία ἐνέδυσαν Βασίλειον. Ὅστις βαλὼν τὴν χλαμύδα ἔπεσεν εἰς τοὺς πόδας τοῦ βασιλέως. Καὶ ἐξῆλθεν ὁ πατριάρχης, καὶ ἦρεν ἀπὸ τῆς κεφαλῆς τοῦ βασιλέως τὸ στέμμα, καὶ ἐπέδωκεν αὐτὸ τῷ βασιλεῖ, καὶ τῶν σκήπτρων πεσόντων, ὡς ἔθος, ἔστεψεν ὁ Μιχαὴλ τὸν Βασίλειον, καὶ εὐφήμησαν πάντες· Μιχαὴλ καὶ Βασιλείου πολλά τὰ ἔτη. καμπότουβα, καμπότουβα καμπάγια Μ. καὶ ἐπίκεινται ἔνθε ἔνθεν, πρόσθε πρόσθεν, ὄπισθε

πατριάρχης τῆς εὐχῆς τό· «Δέσποτα Κύριε·» καὶ ὅτε πληρώσῃ τὴν εὐχὴν μέχρι τοῦ, «Νῦν καὶ ἀεὶ, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων,» καὶ ἀποκριθῆναι τὸν λαόν· ο Αμήν,» ἐπαίρει ὁ πατριάρχης τὸ χλα νίδιον ἐπικείμενον * εἰς αὐτὸ τὸ φιβλίον καὶ ἐπιδίδωσι τοὺς βεστήτορας, εὐθέως ἁπλοῦσιν αὐτὸ οἱ βεστήτορες, κρατοῦντες αὐτὸ ἔμπροσθεν τῶν δεσποτών. Γ'. Καὶ φέρει ὁ πραιπόσιτος καὶ ὁ μάγιστρος τοὺς προβληθέντας, καὶ παριστῶσιν αὐτοὺς τοῖς δεσπό ταις, καὶ ἐφαπλοῦσιν οἱ δεσπόται τὰς χεῖρας, καὶ κρατοῦσι τὴν χλαμύδα, καὶ περιβάλλουσι τους σαρας 97 καὶ φιλοῦσιν αὐτοὺς, καὶ ἀποκρίνεται ὁ λαός, ἤτοι οἱ κραται, λέγοντες «Εὐτυχῶς, εὐτυχῶς» καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου τὸ αὐτό. Καὶ εὐθέως ὁ πατριάρ χης κατασφραγίζει πρὸς τὸν λαὸν τρίτον τὰ κατὰ συνήθειαν τρία σταυρία καὶ λέγει· «Εἰρήνη πᾶσιν» καὶ ἀποκρίνεται ὁ λαός· «Καὶ τῷ πνεύματί σου.» Καὶ λέγει ὁ διάκονος· «Τὰς κεφαλὰς ἡμῶν τῷ Κυ ρίῳ κλίνωμεν·» καὶ ὁ λαός· α Σύ, Κύριε.» Καὶ κύπτοντος τοῦ λαοῦ μικρὸν μέρος, καὶ ὁ πατριάρ χης κύψας καὶ οἱ βασιλεῖς καὶ οἱ Καίσαρες, λέγει ὁ πατριάρχης τὴν δευτέραν εὐχήν. Καὶ ὅτε πληρώσῃ τὴν εὐχὴν, καὶ ἀποκριθῇ τε ὁ λαὸς τὸ «'Αμήν,» παίρει ὁ πατριάρχης τὰ καισαρίκια, φιλῶν αὐτά, καὶ ἐπιδίδωσι τοῖς δεσπόταις, και λαμβάνοντες οἱ δεσπόται, φιλοῦσιν αὐτὰ καὶ ποιοῦσι φιλῆσαι καὶ τοὺς Καίσαρας. Καὶ εὐθέως κατασφραγίζουσιν οἱ δεσπόται μετ' αὐτῶν ἐπάνω τῆς κεφαλῆς αὐτῶν, κατονομάζοντες 3 τὸ ὄνομα τῆς ἁγίας Τριάδος, βάλε λουσιν αὐτὰ 4 εἰς τὴν κεφαλὴν ' τοῦ χειροτονουμένου Καίσαρος, καὶ εὐθέως ἀνακράζουσι τὰ μέρη καὶ πᾶς ὁ λαός, οἱ κράκται· «Φιλλικήσιμο, φιλ λικήσιμε, φιλλικήσιμε·» καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου· «Φιλλικήσιμε.» Οἱ κράκται· «Πολλὰ τὰ ἔτη τῶν βασιλέων, ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα μεγάλων βασιλέων πολλὰ τὰ ἔτη, θεοπροβλήτων βασιλέων, *,» καὶ τὰ ἑξῆς. Δ΄. Καὶ ὅτε πληρωθῇ ἡ εὐφημία καὶ ἀναγόρευσις τῶν Καισάρων, εἰσέρχονται οἱ δεσπόται μετὰ τοῦ πατριάρχου καὶ τῶν Καισάρων εἰς τὸν 4 τρίκλινον τῶν ιθ' ἀκουβίτων, καὶ καθέζονται ἐν σελλίοις, καὶ οἱ Καίσαρες ἔνθεν κἀκεῖθεν. Καὶ εὐθέως τὰ στεύη καὶ τὰ μέρη καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἀπέρχονται καὶ ἴστανται εἰς τοὺς τόπους αὐτῶν, καὶ καθεσθέντων τῶν δε σποτῶν, εἰσέρχονται οἱ διδόντες τὴν ἀγάπην ἀπὸ πλαγίου, καὶ προσκυνοῦσι τὰ δύο γόνατα τοῦ μεγά λου βασιλέως, ὁμοίως καὶ τοῦ μικροῦ, καὶ προσκυ νοῦσιν ἓν γόνατον 5 τοῦ Καίσαρος τοῦ ἐκ δεξιῶν καὶ ἐν τοῦ ἐξ εὐωνύμων, καὶ προσκυνοῦντες δίδωσι καὶ τὴν ἀγάπην. Καὶ ὅτε πληρώσουσι τὰ ἀπὸ πλαγίου, εἰσέρχεται τὸ σέκρετον ὅλον, βῆλον α', οἱ μάγιστρος, καὶ τὰ λοιπὰ βῆλα κατὰ τάξιν, ὡς ἔχει ἡ συνήθεια, καὶ προσκυνοῦσα ἡ σύγκλητος δίδωσι τὴν ἀγάπην, καὶ πληρωσάσης, λέγει ὁ πραιπόσιτος ἀπὸ κελεύσεως τό «Κελεύσατε.» Καὶ ἐξέρχονται καὶ ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπά. ται τοὺς λώρους καὶ τὰ στέμματα, ὁμοίως καὶ οἱ Καίσα ρες τοὺς λώρους καὶ τὰ καισαρίκια, καὶ ἐξέρχονται, καὶ πληροῦται πᾶσα ἡ ἀκολουθία τῆς ἑορτῆς, ὡς ἦν τυπικόν. Εἰς δὲ τὴν ἀγάπην καὶ τὴν κοινωνίαν πρῶτον οἱ δεσπόται, καὶ μετ᾿ αὐτῶν οἱ Καίσαρες 96 και ἐπικείμενον Ο καὶ κρατοῦσι Καίσαρας 18 ἀποκρίνεται 80 καὶ όνομ. κατονομ. Θα. ' αὐτὰ Β., αὐτὸ 3 εἰς κεφ. • Θεοπροβλήτῳ βασιλεῖ εἰς τὸ γόνυ κοινωνοῦσι, Μετὰ

πατριάρχης τῆς εὐχῆς τό· «Δέσποτα Κύριε·» καὶ ὅτε πληρώσῃ τὴν εὐχὴν μέχρι τοῦ, «Νῦν καὶ ἀεὶ, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων,» καὶ ἀποκριθῆναι τὸν λαόν· ο Αμήν,» ἐπαίρει ὁ πατριάρχης τὸ χλα νίδιον ἐπικείμενον * εἰς αὐτὸ τὸ φιβλίον καὶ ἐπιδίδωσι τοὺς βεστήτορας, εὐθέως ἁπλοῦσιν αὐτὸ οἱ βεστήτορες, κρατοῦντες αὐτὸ ἔμπροσθεν τῶν δεσποτών. Γ'. Καὶ φέρει ὁ πραιπόσιτος καὶ ὁ μάγιστρος τοὺς προβληθέντας, καὶ παριστῶσιν αὐτοὺς τοῖς δεσπό ταις, καὶ ἐφαπλοῦσιν οἱ δεσπόται τὰς χεῖρας, καὶ κρατοῦσι τὴν χλαμύδα, καὶ περιβάλλουσι τους σαρας 97 καὶ φιλοῦσιν αὐτοὺς, καὶ ἀποκρίνεται ὁ λαός, ἤτοι οἱ κραται, λέγοντες «Εὐτυχῶς, εὐτυχῶς» καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου τὸ αὐτό. Καὶ εὐθέως ὁ πατριάρ χης κατασφραγίζει πρὸς τὸν λαὸν τρίτον τὰ κατὰ συνήθειαν τρία σταυρία καὶ λέγει· «Εἰρήνη πᾶσιν» καὶ ἀποκρίνεται ὁ λαός· «Καὶ τῷ πνεύματί σου.» Καὶ λέγει ὁ διάκονος· «Τὰς κεφαλὰς ἡμῶν τῷ Κυ ρίῳ κλίνωμεν·» καὶ ὁ λαός· α Σύ, Κύριε.» Καὶ κύπτοντος τοῦ λαοῦ μικρὸν μέρος, καὶ ὁ πατριάρ χης κύψας καὶ οἱ βασιλεῖς καὶ οἱ Καίσαρες, λέγει ὁ πατριάρχης τὴν δευτέραν εὐχήν. Καὶ ὅτε πληρώσῃ τὴν εὐχὴν, καὶ ἀποκριθῇ τε ὁ λαὸς τὸ «'Αμήν,» παίρει ὁ πατριάρχης τὰ καισαρίκια, φιλῶν αὐτά, καὶ ἐπιδίδωσι τοῖς δεσπόταις, και λαμβάνοντες οἱ δεσπόται, φιλοῦσιν αὐτὰ καὶ ποιοῦσι φιλῆσαι καὶ τοὺς Καίσαρας. Καὶ εὐθέως κατασφραγίζουσιν οἱ δεσπόται μετ' αὐτῶν ἐπάνω τῆς κεφαλῆς αὐτῶν, κατονομάζοντες 3 τὸ ὄνομα τῆς ἁγίας Τριάδος, βάλε λουσιν αὐτὰ 4 εἰς τὴν κεφαλὴν ' τοῦ χειροτονουμένου Καίσαρος, καὶ εὐθέως ἀνακράζουσι τὰ μέρη καὶ πᾶς ὁ λαός, οἱ κράκται· «Φιλλικήσιμο, φιλ λικήσιμε, φιλλικήσιμε·» καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου· «Φιλλικήσιμε.» Οἱ κράκται· «Πολλὰ τὰ ἔτη τῶν βασιλέων, ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα μεγάλων βασιλέων πολλὰ τὰ ἔτη, θεοπροβλήτων βασιλέων, *,» καὶ τὰ ἑξῆς. Δ΄. Καὶ ὅτε πληρωθῇ ἡ εὐφημία καὶ ἀναγόρευσις τῶν Καισάρων, εἰσέρχονται οἱ δεσπόται μετὰ τοῦ πατριάρχου καὶ τῶν Καισάρων εἰς τὸν 4 τρίκλινον τῶν ιθ' ἀκουβίτων, καὶ καθέζονται ἐν σελλίοις, καὶ οἱ Καίσαρες ἔνθεν κἀκεῖθεν. Καὶ εὐθέως τὰ στεύη καὶ τὰ μέρη καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἀπέρχονται καὶ ἴστανται εἰς τοὺς τόπους αὐτῶν, καὶ καθεσθέντων τῶν δε σποτῶν, εἰσέρχονται οἱ διδόντες τὴν ἀγάπην ἀπὸ πλαγίου, καὶ προσκυνοῦσι τὰ δύο γόνατα τοῦ μεγά λου βασιλέως, ὁμοίως καὶ τοῦ μικροῦ, καὶ προσκυ νοῦσιν ἓν γόνατον 5 τοῦ Καίσαρος τοῦ ἐκ δεξιῶν καὶ ἐν τοῦ ἐξ εὐωνύμων, καὶ προσκυνοῦντες δίδωσι καὶ τὴν ἀγάπην. Καὶ ὅτε πληρώσουσι τὰ ἀπὸ πλαγίου, εἰσέρχεται τὸ σέκρετον ὅλον, βῆλον α', οἱ μάγιστρος, καὶ τὰ λοιπὰ βῆλα κατὰ τάξιν, ὡς ἔχει ἡ συνήθεια, καὶ προσκυνοῦσα ἡ σύγκλητος δίδωσι τὴν ἀγάπην, καὶ πληρωσάσης, λέγει ὁ πραιπόσιτος ἀπὸ κελεύσεως τό «Κελεύσατε.» Καὶ ἐξέρχονται καὶ ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπά. ται τοὺς λώρους καὶ τὰ στέμματα, ὁμοίως καὶ οἱ Καίσα ρες τοὺς λώρους καὶ τὰ καισαρίκια, καὶ ἐξέρχονται, καὶ πληροῦται πᾶσα ἡ ἀκολουθία τῆς ἑορτῆς, ὡς ἦν τυπικόν. Εἰς δὲ τὴν ἀγάπην καὶ τὴν κοινωνίαν πρῶτον οἱ δεσπόται, καὶ μετ᾿ αὐτῶν οἱ Καίσαρες 96 και ἐπικείμενον Ο καὶ κρατοῦσι Καίσαρας 18 ἀποκρίνεται 80 καὶ όνομ. κατονομ. Θα. ' αὐτὰ Β., αὐτὸ 3 εἰς κεφ. • Θεοπροβλήτῳ βασιλεῖ εἰς τὸ γόνυ κοινωνοῦσι, Μετὰ

πατριάρχης τῆς εὐχῆς τό· «Δέσποτα Κύριε·» καὶ ὅτε πληρώσῃ τὴν εὐχὴν μέχρι τοῦ, «Νῦν καὶ ἀεὶ, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων,» καὶ ἀποκριθῆναι τὸν λαόν· ο Αμήν,» ἐπαίρει ὁ πατριάρχης τὸ χλα νίδιον ἐπικείμενον * εἰς αὐτὸ τὸ φιβλίον καὶ ἐπιδίδωσι τοὺς βεστήτορας, εὐθέως ἁπλοῦσιν αὐτὸ οἱ βεστήτορες, κρατοῦντες αὐτὸ ἔμπροσθεν τῶν δεσποτών. Γ'. Καὶ φέρει ὁ πραιπόσιτος καὶ ὁ μάγιστρος τοὺς προβληθέντας, καὶ παριστῶσιν αὐτοὺς τοῖς δεσπό ταις, καὶ ἐφαπλοῦσιν οἱ δεσπόται τὰς χεῖρας, καὶ κρατοῦσι τὴν χλαμύδα, καὶ περιβάλλουσι τους σαρας 97 καὶ φιλοῦσιν αὐτοὺς, καὶ ἀποκρίνεται ὁ λαός, ἤτοι οἱ κραται, λέγοντες «Εὐτυχῶς, εὐτυχῶς» καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου τὸ αὐτό. Καὶ εὐθέως ὁ πατριάρ χης κατασφραγίζει πρὸς τὸν λαὸν τρίτον τὰ κατὰ συνήθειαν τρία σταυρία καὶ λέγει· «Εἰρήνη πᾶσιν» καὶ ἀποκρίνεται ὁ λαός· «Καὶ τῷ πνεύματί σου.» Καὶ λέγει ὁ διάκονος· «Τὰς κεφαλὰς ἡμῶν τῷ Κυ ρίῳ κλίνωμεν·» καὶ ὁ λαός· α Σύ, Κύριε.» Καὶ κύπτοντος τοῦ λαοῦ μικρὸν μέρος, καὶ ὁ πατριάρ χης κύψας καὶ οἱ βασιλεῖς καὶ οἱ Καίσαρες, λέγει ὁ πατριάρχης τὴν δευτέραν εὐχήν. Καὶ ὅτε πληρώσῃ τὴν εὐχὴν, καὶ ἀποκριθῇ τε ὁ λαὸς τὸ «'Αμήν,» παίρει ὁ πατριάρχης τὰ καισαρίκια, φιλῶν αὐτά, καὶ ἐπιδίδωσι τοῖς δεσπόταις, και λαμβάνοντες οἱ δεσπόται, φιλοῦσιν αὐτὰ καὶ ποιοῦσι φιλῆσαι καὶ τοὺς Καίσαρας. Καὶ εὐθέως κατασφραγίζουσιν οἱ δεσπόται μετ' αὐτῶν ἐπάνω τῆς κεφαλῆς αὐτῶν, κατονομάζοντες 3 τὸ ὄνομα τῆς ἁγίας Τριάδος, βάλε λουσιν αὐτὰ 4 εἰς τὴν κεφαλὴν ' τοῦ χειροτονουμένου Καίσαρος, καὶ εὐθέως ἀνακράζουσι τὰ μέρη καὶ πᾶς ὁ λαός, οἱ κράκται· «Φιλλικήσιμο, φιλ λικήσιμε, φιλλικήσιμε·» καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου· «Φιλλικήσιμε.» Οἱ κράκται· «Πολλὰ τὰ ἔτη τῶν βασιλέων, ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα μεγάλων βασιλέων πολλὰ τὰ ἔτη, θεοπροβλήτων βασιλέων, *,» καὶ τὰ ἑξῆς. Δ΄. Καὶ ὅτε πληρωθῇ ἡ εὐφημία καὶ ἀναγόρευσις τῶν Καισάρων, εἰσέρχονται οἱ δεσπόται μετὰ τοῦ πατριάρχου καὶ τῶν Καισάρων εἰς τὸν 4 τρίκλινον τῶν ιθ' ἀκουβίτων, καὶ καθέζονται ἐν σελλίοις, καὶ οἱ Καίσαρες ἔνθεν κἀκεῖθεν. Καὶ εὐθέως τὰ στεύη καὶ τὰ μέρη καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἀπέρχονται καὶ ἴστανται εἰς τοὺς τόπους αὐτῶν, καὶ καθεσθέντων τῶν δε σποτῶν, εἰσέρχονται οἱ διδόντες τὴν ἀγάπην ἀπὸ πλαγίου, καὶ προσκυνοῦσι τὰ δύο γόνατα τοῦ μεγά λου βασιλέως, ὁμοίως καὶ τοῦ μικροῦ, καὶ προσκυ νοῦσιν ἓν γόνατον 5 τοῦ Καίσαρος τοῦ ἐκ δεξιῶν καὶ ἐν τοῦ ἐξ εὐωνύμων, καὶ προσκυνοῦντες δίδωσι καὶ τὴν ἀγάπην. Καὶ ὅτε πληρώσουσι τὰ ἀπὸ πλαγίου, εἰσέρχεται τὸ σέκρετον ὅλον, βῆλον α', οἱ μάγιστρος, καὶ τὰ λοιπὰ βῆλα κατὰ τάξιν, ὡς ἔχει ἡ συνήθεια, καὶ προσκυνοῦσα ἡ σύγκλητος δίδωσι τὴν ἀγάπην, καὶ πληρωσάσης, λέγει ὁ πραιπόσιτος ἀπὸ κελεύσεως τό «Κελεύσατε.» Καὶ ἐξέρχονται καὶ ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπά. ται τοὺς λώρους καὶ τὰ στέμματα, ὁμοίως καὶ οἱ Καίσα ρες τοὺς λώρους καὶ τὰ καισαρίκια, καὶ ἐξέρχονται, καὶ πληροῦται πᾶσα ἡ ἀκολουθία τῆς ἑορτῆς, ὡς ἦν τυπικόν. Εἰς δὲ τὴν ἀγάπην καὶ τὴν κοινωνίαν πρῶτον οἱ δεσπόται, καὶ μετ᾿ αὐτῶν οἱ Καίσαρες 96 και ἐπικείμενον Ο καὶ κρατοῦσι Καίσαρας 18 ἀποκρίνεται 80 καὶ όνομ. κατονομ. Θα. ' αὐτὰ Β., αὐτὸ 3 εἰς κεφ. • Θεοπροβλήτῳ βασιλεῖ εἰς τὸ γόνυ κοινωνοῦσι, Μετὰ

καὶ ὁ εἰσέρχονται ὁμοῦ ἐν τῷ μητατωρίῳ, καὶ πληροῦνται πάντα κατὰ τάξιν τῆς ἑορτῆς, ὡς ἦν τυπι ΧΟΥ. Ακτολογία των δήμων ἐπὶ χειροτονία Καίσαρος. Α΄. Τῶν δεσποτῶν διερχομένων μετὰ καὶ τοῦ πατριάρχου διὰ τοῦ μεγάλου τρικλίνου τῶν ιθ' ἀκουβί των, μήπω φθασάντων ἐν τῷ ἡλιακῷ τοῦ τριβουνα λίου, ἐν ᾧ προαποτίθεται ἀντιμίσιον, εἰς ὅ πρόκεινα ται ἥ τε χλαμὺς καὶ ὁ στέφανος, ἤγουν τὰ καισαρίο κια, λέγουσιν οἱ κράκται· «Ανάτειλον, ἡ ἔνθεος βασιλεία, ὁ λαὸς ἐκ γ´' «Ανάτειλον» Οἱ κρά κται· ο 'Ανάτειλον ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα αὐτοκράτορες Ρωμαίων·» ὁ λαὸς ἐκ γ' α Ανάτειλον.» Οἱ κράτ κται· «Ανάτειλον οἱ θεράποντες τοῦ Κυρίου·» ὁ λαὸς ἐκ γ'. κ 'Ανάτειλον.» Οἱ κράκται· «Ανάτει λον ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα Αὐγοῦσται τῶν Ῥωμαίων·» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου «Ανάτειλον.» Ο κράκται «Ανάτειλον οἱ δεσπόται σὺν ταῖς Αὐγούσταις·» ὁ λαὸς ἐκ γ' «Ανάτειλον.» Καὶ δὴ ἐξερχομένων τῶν δε σποτῶν καὶ ἱσταμένων ἐπὶ τοῦ ἡλιακοῦ τοῦ αὐτοῦ τιβουναλίου, τοῦ πατριάρχου Ισταμένου ἐν τῷ ἀν τιμισίῳ καὶ τοῦ διακόνου όπισθεν αὐτοῦ, κατασφρα γίζουσιν οι δεσπόται τὸν λαὸν ἐκ τρίτου, καὶ εἶθ᾽ οὔτ τως λέγουσι τὰ δύο μέρη. • Αγιος, ἅγιος, ἅγιος.» καὶ αἰτοῦνται ἀπὸ φθογγῆς, λέγοντες·» Δεσπόται τῆς οἰκουμένης, δέξασθε τοὺς δούλους ὑμῶν παρα καλοῦντας, ὡς δοῦλοι τολμῶμεν παρακαλέσαι, μετὰ φόβου • δυσωποῦμεν τους δεσπότας, καὶ ἀνεξικάκως παρακλήθητε, ὦ εὐεργέται, εἰς τὴν δέησιν τοῦ λαοῦ ὑμῶν, δεσπόται, χαροποιήσατε τοὺς δούλους ὑμῶν, δεσπόται ὑπὲρ εὐφροσύνης τῆς πόλεως ὑμῶν δυσα ωπούμεν· ἐπιφανείσθω * τοῖς δούλοις ὑμῶν ὁ Καίσαρ, παρακαλοῦμεν οἱ δοῦλοι ὑμῶν, δεσπόται, εἰς δόξαν μεγίστην τῆς συγκλήτου, εἰς εὐτυχίαν μεγίστην τῶν στρατοπέδων, εἰς χαρμοσύνην τῶν ὑμῶν 10, εὐεργέ Ν. ο ται. Β΄. Καὶ ὅτε γένηται τὸ νεῦμα παρὰ τοῦ πραιποσί» ( του τοῦ σιγῆσαι τὰ μέρη εἰς τὸ λαλῆσαι τὸν βασιλέα πρὸς τὸν λαὸν καὶ εἰς τὸ τέλος δῶσαι 11 εὐχὴν ἀνα κράζουσιν οἱ κράκται καὶ λέγουσι· «Τῆς δεήσεως ἡμῶν εἰσήκουσαν οἱ στεφοδόται, εὐφράναντες τὸν λαὸν αὐτῶν μεγάλως, χαροποιήσαντες τὴν πολιτείαν οἱ δεσπύται, εἰς πλάτος καὶ αὔξησιν τῶν Ῥωμαίων, εὐδοκια 13 τοῦ στέψαντος ὑμᾶς, εὐεργέται· ἀλλ' ὁ πάντων Ποιητὴς καὶ Δεσπότης τους χρόνους ὑμῶν πληθύνει σὺν ταῖς Αὐγούσταις καὶ σὺν τῷ Καίσαρι, τὸ κράτος ὁμῶν φυλάξει εἰς πλήθη χρόνων ἐν τῇ πορφύρα, εισακούσει ὁ Θεὸς τοῦ λαοῦ ὑμῶν, ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα φιλόχριστοι ἐν Θεῷ, νικᾶτε. «Καὶ δὴ τοῦ μέλλοντος γενέσθαι Καίσαρος ἱσταμένου ὄπισθεν 6 καὶ εἰσέρχ. 7 λέγουσιν και. ΣΧΟΛ. Ιστέον, ὅτι ἐν οἷς τόποις ἵστανται οἱ τῆς συχν κλήτου καὶ οἱ ἄρχοντες καὶ τὰ β' μέρη καὶ πᾶς ὁ λαὸς, ὅτε σταυρὸς καὶ τὰ σκῆπτρα καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἐν τῷ στεψίμῳ τῆς Αὐγούστης, ἵστανται καὶ ἐν τῇ χειροτονία του Καίσαρος. παρακαλέσαι μετά φόβου, Επιφανείτο ἐπιφανήτω. 10 τῶν δούλων ὑμῶν 11 δώσει 19 εὐδοκία Ανάτειλον, Ποιήσαντος αὐτοῦ ἱππικὸν καὶ πολλῷ χρησαμένου τῷ οἴνῳ καὶ βραδύναντος ἀνελθεῖν, ἔκραξεν ὁ δῆμος· Ανάτειλον, Φωκᾶ. Μὴ ἐξερχομένου δὲ αὐτοῦ τάχιον πρὸς τὴν θέαν, ανατέλλειν χόμενοι τὴν ἀνατολὴν τοῦ δεσπότου,

καὶ ὁ εἰσέρχονται ὁμοῦ ἐν τῷ μητατωρίῳ, καὶ πληροῦνται πάντα κατὰ τάξιν τῆς ἑορτῆς, ὡς ἦν τυπι ΧΟΥ. Ακτολογία των δήμων ἐπὶ χειροτονία Καίσαρος. Α΄. Τῶν δεσποτῶν διερχομένων μετὰ καὶ τοῦ πατριάρχου διὰ τοῦ μεγάλου τρικλίνου τῶν ιθ' ἀκουβί των, μήπω φθασάντων ἐν τῷ ἡλιακῷ τοῦ τριβουνα λίου, ἐν ᾧ προαποτίθεται ἀντιμίσιον, εἰς ὅ πρόκεινα ται ἥ τε χλαμὺς καὶ ὁ στέφανος, ἤγουν τὰ καισαρίο κια, λέγουσιν οἱ κράκται· «Ανάτειλον, ἡ ἔνθεος βασιλεία, ὁ λαὸς ἐκ γ´' «Ανάτειλον» Οἱ κρά κται· ο 'Ανάτειλον ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα αὐτοκράτορες Ρωμαίων·» ὁ λαὸς ἐκ γ' α Ανάτειλον.» Οἱ κράτ κται· «Ανάτειλον οἱ θεράποντες τοῦ Κυρίου·» ὁ λαὸς ἐκ γ'. κ 'Ανάτειλον.» Οἱ κράκται· «Ανάτει λον ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα Αὐγοῦσται τῶν Ῥωμαίων·» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου «Ανάτειλον.» Ο κράκται «Ανάτειλον οἱ δεσπόται σὺν ταῖς Αὐγούσταις·» ὁ λαὸς ἐκ γ' «Ανάτειλον.» Καὶ δὴ ἐξερχομένων τῶν δε σποτῶν καὶ ἱσταμένων ἐπὶ τοῦ ἡλιακοῦ τοῦ αὐτοῦ τιβουναλίου, τοῦ πατριάρχου Ισταμένου ἐν τῷ ἀν τιμισίῳ καὶ τοῦ διακόνου όπισθεν αὐτοῦ, κατασφρα γίζουσιν οι δεσπόται τὸν λαὸν ἐκ τρίτου, καὶ εἶθ᾽ οὔτ τως λέγουσι τὰ δύο μέρη. • Αγιος, ἅγιος, ἅγιος.» καὶ αἰτοῦνται ἀπὸ φθογγῆς, λέγοντες·» Δεσπόται τῆς οἰκουμένης, δέξασθε τοὺς δούλους ὑμῶν παρα καλοῦντας, ὡς δοῦλοι τολμῶμεν παρακαλέσαι, μετὰ φόβου • δυσωποῦμεν τους δεσπότας, καὶ ἀνεξικάκως παρακλήθητε, ὦ εὐεργέται, εἰς τὴν δέησιν τοῦ λαοῦ ὑμῶν, δεσπόται, χαροποιήσατε τοὺς δούλους ὑμῶν, δεσπόται ὑπὲρ εὐφροσύνης τῆς πόλεως ὑμῶν δυσα ωπούμεν· ἐπιφανείσθω * τοῖς δούλοις ὑμῶν ὁ Καίσαρ, παρακαλοῦμεν οἱ δοῦλοι ὑμῶν, δεσπόται, εἰς δόξαν μεγίστην τῆς συγκλήτου, εἰς εὐτυχίαν μεγίστην τῶν στρατοπέδων, εἰς χαρμοσύνην τῶν ὑμῶν 10, εὐεργέ Ν. ο ται. Β΄. Καὶ ὅτε γένηται τὸ νεῦμα παρὰ τοῦ πραιποσί» ( του τοῦ σιγῆσαι τὰ μέρη εἰς τὸ λαλῆσαι τὸν βασιλέα πρὸς τὸν λαὸν καὶ εἰς τὸ τέλος δῶσαι 11 εὐχὴν ἀνα κράζουσιν οἱ κράκται καὶ λέγουσι· «Τῆς δεήσεως ἡμῶν εἰσήκουσαν οἱ στεφοδόται, εὐφράναντες τὸν λαὸν αὐτῶν μεγάλως, χαροποιήσαντες τὴν πολιτείαν οἱ δεσπύται, εἰς πλάτος καὶ αὔξησιν τῶν Ῥωμαίων, εὐδοκια 13 τοῦ στέψαντος ὑμᾶς, εὐεργέται· ἀλλ' ὁ πάντων Ποιητὴς καὶ Δεσπότης τους χρόνους ὑμῶν πληθύνει σὺν ταῖς Αὐγούσταις καὶ σὺν τῷ Καίσαρι, τὸ κράτος ὁμῶν φυλάξει εἰς πλήθη χρόνων ἐν τῇ πορφύρα, εισακούσει ὁ Θεὸς τοῦ λαοῦ ὑμῶν, ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα φιλόχριστοι ἐν Θεῷ, νικᾶτε. «Καὶ δὴ τοῦ μέλλοντος γενέσθαι Καίσαρος ἱσταμένου ὄπισθεν 6 καὶ εἰσέρχ. 7 λέγουσιν και. ΣΧΟΛ. Ιστέον, ὅτι ἐν οἷς τόποις ἵστανται οἱ τῆς συχν κλήτου καὶ οἱ ἄρχοντες καὶ τὰ β' μέρη καὶ πᾶς ὁ λαὸς, ὅτε σταυρὸς καὶ τὰ σκῆπτρα καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἐν τῷ στεψίμῳ τῆς Αὐγούστης, ἵστανται καὶ ἐν τῇ χειροτονία του Καίσαρος. παρακαλέσαι μετά φόβου, Επιφανείτο ἐπιφανήτω. 10 τῶν δούλων ὑμῶν 11 δώσει 19 εὐδοκία Ανάτειλον, Ποιήσαντος αὐτοῦ ἱππικὸν καὶ πολλῷ χρησαμένου τῷ οἴνῳ καὶ βραδύναντος ἀνελθεῖν, ἔκραξεν ὁ δῆμος· Ανάτειλον, Φωκᾶ. Μὴ ἐξερχομένου δὲ αὐτοῦ τάχιον πρὸς τὴν θέαν, ανατέλλειν χόμενοι τὴν ἀνατολὴν τοῦ δεσπότου,

τοῦ διακονου, λαμβάνουσι τοὺς κηρούς παρὰ τοῦ πραιποσίτου οἵ τε δεσπόται καὶ αὐτὸς ὁ μέλλων γε νέσθαι Καῖσαρ, καὶ δια τῆς τρισσῆς προσκυνήσεως ἀπευχαριστοῦσι τῷ Θεῷ, καὶ στρέφεται ἅπας ὁ λαὸς κατὰ ἀνατολάς, εἰσαγομένου τοῦ μέλλοντος γίνεσθο Καίσαρος παρά τε τοῦ πραιποσίτου καὶ τοῦ πρώτο μαγίστρου, και 18 λέγει ὁ διάκονος" «Ἐν εἰρήνῃ τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν Κυρίου δεηθῶμεν·» καὶ ὁ λαός. «Κύριε ἐλέησον» καὶ μετὰ τὸ πληρῶσαι τὸν διάκονον ἀπάρχεται ὁ πατριάρχης τὴν εὐχὴν, καὶ δὴ τοῦ πατριάρχου τὴν εἰωθυῖαν πληροῦντος εὐχὴν, 'καὶ τοῦ λαοῦ ἀποκρινο μένου τό, «Αμὴν,» αἵρει ὁ πατριάχρης την χλα μύδα καὶ ἐπιδίδωσι τοῖς βεστήτορσι, οἱ δὲ βεστήτου ρες ἁπλοῦσιν αὐτὴν ἔμπροσθεν τῶν δεσποτῶν, καὶ φέρει ὁ πραιπόσιτος καὶ ὁ πρῶτος μάγιστρος τὸν χειροτονούμενον Καίσαρα, καὶ εὐθέως ἁπλοῦσιν οἱ δεσπόται τὰς χεῖρας καὶ κρατοῦσι τὴν χλαμύδα, καὶ περιτιθέασι τῷ Καίσαρι· καὶ φιλοῦσιν αὐτὸν καὶ λέγουσιν οἱ κράκται· «Εὐτυχῶς εὐτυχῶς, εὐτυχῶς.» καὶ ὁ λαὸς ἐκγ' τὸ αὐτό. λοι τοῦ Καίσαρος, Υἱὲ Θεοῦ, ζωὴν αὐτοῖς Υἱὲ Θεοῦ, χονται οἱ δεσπόται μετὰ τοῦ πατριάρχου καὶ τοῦ Καίσαρος εἰς τὸν τρικλίνιον τῶν ιθ' ἀκουδίτων, καὶ καθέζον ται, καὶ ἐπιτελεῖται ἡ προσκύνησις. Γ. Καὶ εὐθέως ὁ πατριάρχης κατασφραγίζει προς τὸν λαὸν τρίτον, καὶ λέγει;«Εἰρήνη πᾶσιν·» ὁ λαός «Καὶ τῷ πνεύματί σου.» Εἶτα λέγει ὁ διάκονος «Τὰς κεφαλὰς ἡμῶν τῷ Κυρίῳ κλίνωμεν·» Καὶ τῆς συνήθους τάξεως τῆς κεφαλοκλισίας τελουμένης, δηλονότι κεφαλοκλινούντων καὶ τῶν βασιλέων καὶ τοῦ Καίσαρος, καὶ μετὰ τὴν τεχείωσιν τῆς εὐλῆς αἴρει δ πατριαρχης τὸν στέφανον, ἤτοι τὸ καισαρίκιον, φιλῶν αὐτὸ, καὶ ἐπιδίδωσιν αὐτὸ τῷ βατιλεῖ. Ὁ δὲ βασι λεὺς ἀσπάζεται αὐτὸ, καὶ ποιεῖ φιλῆσαι αὐτὸ καὶ τὸν Καίσαρα, καὶ εὐθέως κατασφραγίζει ἐπάνω τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ λέγων· «Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς, καὶ τοῦ Υἱοῦ, καὶ τοῦ Πνεύματος ἁγίου.» Καὶ εἶθ᾽ οὕτως περιτίθησι τὸν στέφανον εἰς τὴν κορυφὴν τοῦ χειρο τονουμένου Καίσαρος, καὶ λέγουσιν οἱ κράκται, «Φιλο λικήσιμο, φιλλικήσιμο, φιλλικήσιμο,» Καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου· «Φιλλικήσιμο 1,» καὶ εἶθ' οὕτως γίνεται ἡ εὐφημία. • Πολλὰ τὰ ἔτη 18,» καὶ τὰ ἐξῆς, ἐν δὲ τῷ τελευτήν· «Πολλὰ τὰ ἔτη τοῦ εὐτυχεςτάτου Καίσα ρος.» Εἶτα· «Ἡμεῖς δοῦλοι τῶν βασιλέων, ἡμεῖς δοῦ νίκην αὐτοῖς.» Καὶ ὅτε πληρωθῇ ἡ εὐφημία, εἰσέρ ΚΕΦΑΛ. ΜΔ'. Όσα δεί παραφυλάττειν ἐπὶ χειροτονία Νωβελη σίμου. Δ΄. Ηρὸ μιᾶς δίδοται ἀπόκρισις εἰς ἑορτὴν τοῖς δημάρχοις καὶ τῷ ῥεφερενδαρίῳ, καὶ μηνύεται πᾶσα ἡ σύγκλητος, ἵνα πρωί ἔλθωσι μετὰ ἀλλαξίμων, καὶ τὸ πρωί ἀλλάσσει πᾶσα ἡ σύγκλητος καὶ τὰ ἀξιώμα τα τῶν σχολῶν καὶ τῶν λοιπῶν ταγμάτων, καὶ παν ραλαμβάνουσι τὰ σκεύη πρὸς τὸ ὀψικεῦσαι τοὺς δεσπότας. Καὶ πάντων εὐτρεπισθέντων, ἔρχεται ὁ πατριάρχης καὶ εἰσέρχεται διὰ τῆς δάφνης εἰς τὸν 18 καὶ 10 φιλλ. φιλλ. καὶ — φιλλ. 10 πολλὰ ἔτη

τοῦ διακονου, λαμβάνουσι τοὺς κηρούς παρὰ τοῦ πραιποσίτου οἵ τε δεσπόται καὶ αὐτὸς ὁ μέλλων γε νέσθαι Καῖσαρ, καὶ δια τῆς τρισσῆς προσκυνήσεως ἀπευχαριστοῦσι τῷ Θεῷ, καὶ στρέφεται ἅπας ὁ λαὸς κατὰ ἀνατολάς, εἰσαγομένου τοῦ μέλλοντος γίνεσθο Καίσαρος παρά τε τοῦ πραιποσίτου καὶ τοῦ πρώτο μαγίστρου, και 18 λέγει ὁ διάκονος" «Ἐν εἰρήνῃ τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν Κυρίου δεηθῶμεν·» καὶ ὁ λαός. «Κύριε ἐλέησον» καὶ μετὰ τὸ πληρῶσαι τὸν διάκονον ἀπάρχεται ὁ πατριάρχης τὴν εὐχὴν, καὶ δὴ τοῦ πατριάρχου τὴν εἰωθυῖαν πληροῦντος εὐχὴν, 'καὶ τοῦ λαοῦ ἀποκρινο μένου τό, «Αμὴν,» αἵρει ὁ πατριάχρης την χλα μύδα καὶ ἐπιδίδωσι τοῖς βεστήτορσι, οἱ δὲ βεστήτου ρες ἁπλοῦσιν αὐτὴν ἔμπροσθεν τῶν δεσποτῶν, καὶ φέρει ὁ πραιπόσιτος καὶ ὁ πρῶτος μάγιστρος τὸν χειροτονούμενον Καίσαρα, καὶ εὐθέως ἁπλοῦσιν οἱ δεσπόται τὰς χεῖρας καὶ κρατοῦσι τὴν χλαμύδα, καὶ περιτιθέασι τῷ Καίσαρι· καὶ φιλοῦσιν αὐτὸν καὶ λέγουσιν οἱ κράκται· «Εὐτυχῶς εὐτυχῶς, εὐτυχῶς.» καὶ ὁ λαὸς ἐκγ' τὸ αὐτό. λοι τοῦ Καίσαρος, Υἱὲ Θεοῦ, ζωὴν αὐτοῖς Υἱὲ Θεοῦ, χονται οἱ δεσπόται μετὰ τοῦ πατριάρχου καὶ τοῦ Καίσαρος εἰς τὸν τρικλίνιον τῶν ιθ' ἀκουδίτων, καὶ καθέζον ται, καὶ ἐπιτελεῖται ἡ προσκύνησις. Γ. Καὶ εὐθέως ὁ πατριάρχης κατασφραγίζει προς τὸν λαὸν τρίτον, καὶ λέγει;«Εἰρήνη πᾶσιν·» ὁ λαός «Καὶ τῷ πνεύματί σου.» Εἶτα λέγει ὁ διάκονος «Τὰς κεφαλὰς ἡμῶν τῷ Κυρίῳ κλίνωμεν·» Καὶ τῆς συνήθους τάξεως τῆς κεφαλοκλισίας τελουμένης, δηλονότι κεφαλοκλινούντων καὶ τῶν βασιλέων καὶ τοῦ Καίσαρος, καὶ μετὰ τὴν τεχείωσιν τῆς εὐλῆς αἴρει δ πατριαρχης τὸν στέφανον, ἤτοι τὸ καισαρίκιον, φιλῶν αὐτὸ, καὶ ἐπιδίδωσιν αὐτὸ τῷ βατιλεῖ. Ὁ δὲ βασι λεὺς ἀσπάζεται αὐτὸ, καὶ ποιεῖ φιλῆσαι αὐτὸ καὶ τὸν Καίσαρα, καὶ εὐθέως κατασφραγίζει ἐπάνω τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ λέγων· «Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς, καὶ τοῦ Υἱοῦ, καὶ τοῦ Πνεύματος ἁγίου.» Καὶ εἶθ᾽ οὕτως περιτίθησι τὸν στέφανον εἰς τὴν κορυφὴν τοῦ χειρο τονουμένου Καίσαρος, καὶ λέγουσιν οἱ κράκται, «Φιλο λικήσιμο, φιλλικήσιμο, φιλλικήσιμο,» Καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου· «Φιλλικήσιμο 1,» καὶ εἶθ' οὕτως γίνεται ἡ εὐφημία. • Πολλὰ τὰ ἔτη 18,» καὶ τὰ ἐξῆς, ἐν δὲ τῷ τελευτήν· «Πολλὰ τὰ ἔτη τοῦ εὐτυχεςτάτου Καίσα ρος.» Εἶτα· «Ἡμεῖς δοῦλοι τῶν βασιλέων, ἡμεῖς δοῦ νίκην αὐτοῖς.» Καὶ ὅτε πληρωθῇ ἡ εὐφημία, εἰσέρ ΚΕΦΑΛ. ΜΔ'. Όσα δεί παραφυλάττειν ἐπὶ χειροτονία Νωβελη σίμου. Δ΄. Ηρὸ μιᾶς δίδοται ἀπόκρισις εἰς ἑορτὴν τοῖς δημάρχοις καὶ τῷ ῥεφερενδαρίῳ, καὶ μηνύεται πᾶσα ἡ σύγκλητος, ἵνα πρωί ἔλθωσι μετὰ ἀλλαξίμων, καὶ τὸ πρωί ἀλλάσσει πᾶσα ἡ σύγκλητος καὶ τὰ ἀξιώμα τα τῶν σχολῶν καὶ τῶν λοιπῶν ταγμάτων, καὶ παν ραλαμβάνουσι τὰ σκεύη πρὸς τὸ ὀψικεῦσαι τοὺς δεσπότας. Καὶ πάντων εὐτρεπισθέντων, ἔρχεται ὁ πατριάρχης καὶ εἰσέρχεται διὰ τῆς δάφνης εἰς τὸν 18 καὶ 10 φιλλ. φιλλ. καὶ — φιλλ. 10 πολλὰ ἔτη

τοῦ διακονου, λαμβάνουσι τοὺς κηρούς παρὰ τοῦ πραιποσίτου οἵ τε δεσπόται καὶ αὐτὸς ὁ μέλλων γε νέσθαι Καῖσαρ, καὶ δια τῆς τρισσῆς προσκυνήσεως ἀπευχαριστοῦσι τῷ Θεῷ, καὶ στρέφεται ἅπας ὁ λαὸς κατὰ ἀνατολάς, εἰσαγομένου τοῦ μέλλοντος γίνεσθο Καίσαρος παρά τε τοῦ πραιποσίτου καὶ τοῦ πρώτο μαγίστρου, και 18 λέγει ὁ διάκονος" «Ἐν εἰρήνῃ τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν Κυρίου δεηθῶμεν·» καὶ ὁ λαός. «Κύριε ἐλέησον» καὶ μετὰ τὸ πληρῶσαι τὸν διάκονον ἀπάρχεται ὁ πατριάρχης τὴν εὐχὴν, καὶ δὴ τοῦ πατριάρχου τὴν εἰωθυῖαν πληροῦντος εὐχὴν, 'καὶ τοῦ λαοῦ ἀποκρινο μένου τό, «Αμὴν,» αἵρει ὁ πατριάχρης την χλα μύδα καὶ ἐπιδίδωσι τοῖς βεστήτορσι, οἱ δὲ βεστήτου ρες ἁπλοῦσιν αὐτὴν ἔμπροσθεν τῶν δεσποτῶν, καὶ φέρει ὁ πραιπόσιτος καὶ ὁ πρῶτος μάγιστρος τὸν χειροτονούμενον Καίσαρα, καὶ εὐθέως ἁπλοῦσιν οἱ δεσπόται τὰς χεῖρας καὶ κρατοῦσι τὴν χλαμύδα, καὶ περιτιθέασι τῷ Καίσαρι· καὶ φιλοῦσιν αὐτὸν καὶ λέγουσιν οἱ κράκται· «Εὐτυχῶς εὐτυχῶς, εὐτυχῶς.» καὶ ὁ λαὸς ἐκγ' τὸ αὐτό. λοι τοῦ Καίσαρος, Υἱὲ Θεοῦ, ζωὴν αὐτοῖς Υἱὲ Θεοῦ, χονται οἱ δεσπόται μετὰ τοῦ πατριάρχου καὶ τοῦ Καίσαρος εἰς τὸν τρικλίνιον τῶν ιθ' ἀκουδίτων, καὶ καθέζον ται, καὶ ἐπιτελεῖται ἡ προσκύνησις. Γ. Καὶ εὐθέως ὁ πατριάρχης κατασφραγίζει προς τὸν λαὸν τρίτον, καὶ λέγει;«Εἰρήνη πᾶσιν·» ὁ λαός «Καὶ τῷ πνεύματί σου.» Εἶτα λέγει ὁ διάκονος «Τὰς κεφαλὰς ἡμῶν τῷ Κυρίῳ κλίνωμεν·» Καὶ τῆς συνήθους τάξεως τῆς κεφαλοκλισίας τελουμένης, δηλονότι κεφαλοκλινούντων καὶ τῶν βασιλέων καὶ τοῦ Καίσαρος, καὶ μετὰ τὴν τεχείωσιν τῆς εὐλῆς αἴρει δ πατριαρχης τὸν στέφανον, ἤτοι τὸ καισαρίκιον, φιλῶν αὐτὸ, καὶ ἐπιδίδωσιν αὐτὸ τῷ βατιλεῖ. Ὁ δὲ βασι λεὺς ἀσπάζεται αὐτὸ, καὶ ποιεῖ φιλῆσαι αὐτὸ καὶ τὸν Καίσαρα, καὶ εὐθέως κατασφραγίζει ἐπάνω τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ λέγων· «Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς, καὶ τοῦ Υἱοῦ, καὶ τοῦ Πνεύματος ἁγίου.» Καὶ εἶθ᾽ οὕτως περιτίθησι τὸν στέφανον εἰς τὴν κορυφὴν τοῦ χειρο τονουμένου Καίσαρος, καὶ λέγουσιν οἱ κράκται, «Φιλο λικήσιμο, φιλλικήσιμο, φιλλικήσιμο,» Καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου· «Φιλλικήσιμο 1,» καὶ εἶθ' οὕτως γίνεται ἡ εὐφημία. • Πολλὰ τὰ ἔτη 18,» καὶ τὰ ἐξῆς, ἐν δὲ τῷ τελευτήν· «Πολλὰ τὰ ἔτη τοῦ εὐτυχεςτάτου Καίσα ρος.» Εἶτα· «Ἡμεῖς δοῦλοι τῶν βασιλέων, ἡμεῖς δοῦ νίκην αὐτοῖς.» Καὶ ὅτε πληρωθῇ ἡ εὐφημία, εἰσέρ ΚΕΦΑΛ. ΜΔ'. Όσα δεί παραφυλάττειν ἐπὶ χειροτονία Νωβελη σίμου. Δ΄. Ηρὸ μιᾶς δίδοται ἀπόκρισις εἰς ἑορτὴν τοῖς δημάρχοις καὶ τῷ ῥεφερενδαρίῳ, καὶ μηνύεται πᾶσα ἡ σύγκλητος, ἵνα πρωί ἔλθωσι μετὰ ἀλλαξίμων, καὶ τὸ πρωί ἀλλάσσει πᾶσα ἡ σύγκλητος καὶ τὰ ἀξιώμα τα τῶν σχολῶν καὶ τῶν λοιπῶν ταγμάτων, καὶ παν ραλαμβάνουσι τὰ σκεύη πρὸς τὸ ὀψικεῦσαι τοὺς δεσπότας. Καὶ πάντων εὐτρεπισθέντων, ἔρχεται ὁ πατριάρχης καὶ εἰσέρχεται διὰ τῆς δάφνης εἰς τὸν 18 καὶ 10 φιλλ. φιλλ. καὶ — φιλλ. 10 πολλὰ ἔτη

Αγιον Στέφανον, καὶ ἐκδέχεται τοὺς δεσπότας, καὶ ἐξέρχονται τὰ σκεύη πάντα καὶ ὁ σταυρὸς ἐν τῷ τρι βουναλίῳ τῶν ιθ' ἀκουβίτων, ὁμοίως καὶ τὰ μέρη καὶ οἱ τῆς πόλεως καὶ τὰ στρατεύματα· ὁ δὲ τῆς κατα στάσεως εὐτρεπίζει τὰ βῆλα εἰς τὸν πόρτηκα τῶν ιθ' ἀκουδίτων, ὡς ἔχει ἡ συνήθεια, καὶ καθέζονται οἱ δεσπόται εἰς τὸν αὐτὸν τρίκλινον ἐν σελλίοις, φο ροῦντες τὰ διβητήσια καὶ τὰς χλαμύδας καὶ τὰ στέμ ματα, καὶ εἰς Καίσαρ καθέζεται ἐκ δεξιῶν καὶ εἰς ἐξ εὐωνύμων, καὶ νεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, καὶ ἐξέρχεται μετὰ ὁστιαρίων καὶ προσκαλεῖται βῆ λον α', τὸν κουροπαλάτην 16 δεύτερον, μαγί στρους· γ', τοὺς πατρικίους, καὶ τὰ λοιπὰ βῆλα κατὰ τάξιν, ὡς ἔχει ἡ συνήθεια. Καὶ ὅτε πληρωθῇ πάντα τὰ βῆλα καὶ σταθῇ τὸ σέκρετον ὅλον, κελεύουσιν οἱ δεσπόται λαλῆσαι αὐτοὺς τὰ 17 περὶ τοῦ νωβελησίμου, καὶ εἴ τι βούλονται, ἀνταποκρίνονται. Β'. Καὶ νεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, καὶ λέγει, «Κελεύσατε·» καὶ ἐπευχόμενο: ἐξέρχονται, καὶ ἐξέρχεται ἡ συγκλητος καὶ ἵσταται εἰς τὰ γρα δήλια τοῦ τριβουναλίου ἔνθεν κἀκεῖθεν τοῦ ἡλιακοῦ. Οἱ δὲ πατρίκιοι ἵστανται εἰς τὸν πόρτηκα τῶν ιθ' ἀκουβίτων κονσιστώριον, καὶ εὐθέως ἐξέρχονται οἱ δεσπόται ἅμα τῶν καισάρων καὶ τοῦ πατριάρχου, καὶ δέχονται αὐτὸν οἱ πατρίκιοι ἐν τῷ πορτήκῳ, καὶ εὐθέως πίπτουσι, καὶ λέγει ὁ τῆς καταστάσεως «Κελεύσατε.» Καὶ ἐξέρχονται καὶ ἵστανται εἰς τὰ γραδήλια τοῦ τριβουναλίου ἔνθεν κἀκεῖθεν· οἱ δὲ δε σπόται ἐξέρχονται διὰ τῶν μέσων πυλῶν ἐν τῷ ἡλια κῷ, καὶ εὐθέως κελεύουσι λαλῆσαι τοῖς λαοῖς τὰ περὶ τοῦ νωβελησίμου, καὶ εἴ τι ἂν θέλωσιν, ἀποκρίνον ται, καὶ τίθεται ἀντιμίσιον, ἔνθα κεῖται ἥ τε χλαμύς καὶ ἡ φίβλα, Ἡ μὲν χλαμύς ἐστι Πρασινος ἔχουσα ρόδα χρυσᾶ καὶ ταβλια χρυσᾶ. Καὶ νεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ καὶ τῷ μαγίστρῳ, καὶ απέρχονται καὶ φέρουσι τὸν ὀφείλοντα προχειρίζεσθαι νωβελήσιμον, φοροῦντα διβητήσιον ῥούσιον καὶ καμ πότουβα 18 καὶ καὶ καμπάγια· καὶ ἵσταται ὁ πατριάρ χης ἔμπροσθεν τοῦ ἀντιμισίου, οἱ δὲ δεσπόται εἰς τὸ πλάγιον τοῦ πατριάρχου ἔνθεν κἀκεῖθεν, καὶ ὄπισθεν τῶν δεσποτῶν οἱ Καίσαρες, καὶ οὕτως ὁ νωβελήσι μος. Καὶ λαμβάνουσιν οἱ δεσπόται καὶ οἱ Καίσαρες 16 κουροπαλάτιν κουροπαλάτιον 11 αὐτοῦ καὶ τὰ 18 καμβό του 134 Ἡ δὲ χλαμὺς ἡ τούτῳ περιτεθε μένη οὐκ ἔστιν πορφυρᾶ, οἷα τοῦ Καίσαρος, ἀλλὰ κόκκινος. Ζο λογο θέτη Μ. καμπότουβα,

Αγιον Στέφανον, καὶ ἐκδέχεται τοὺς δεσπότας, καὶ ἐξέρχονται τὰ σκεύη πάντα καὶ ὁ σταυρὸς ἐν τῷ τρι βουναλίῳ τῶν ιθ' ἀκουβίτων, ὁμοίως καὶ τὰ μέρη καὶ οἱ τῆς πόλεως καὶ τὰ στρατεύματα· ὁ δὲ τῆς κατα στάσεως εὐτρεπίζει τὰ βῆλα εἰς τὸν πόρτηκα τῶν ιθ' ἀκουδίτων, ὡς ἔχει ἡ συνήθεια, καὶ καθέζονται οἱ δεσπόται εἰς τὸν αὐτὸν τρίκλινον ἐν σελλίοις, φο ροῦντες τὰ διβητήσια καὶ τὰς χλαμύδας καὶ τὰ στέμ ματα, καὶ εἰς Καίσαρ καθέζεται ἐκ δεξιῶν καὶ εἰς ἐξ εὐωνύμων, καὶ νεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, καὶ ἐξέρχεται μετὰ ὁστιαρίων καὶ προσκαλεῖται βῆ λον α', τὸν κουροπαλάτην 16 δεύτερον, μαγί στρους· γ', τοὺς πατρικίους, καὶ τὰ λοιπὰ βῆλα κατὰ τάξιν, ὡς ἔχει ἡ συνήθεια. Καὶ ὅτε πληρωθῇ πάντα τὰ βῆλα καὶ σταθῇ τὸ σέκρετον ὅλον, κελεύουσιν οἱ δεσπόται λαλῆσαι αὐτοὺς τὰ 17 περὶ τοῦ νωβελησίμου, καὶ εἴ τι βούλονται, ἀνταποκρίνονται. Β'. Καὶ νεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, καὶ λέγει, «Κελεύσατε·» καὶ ἐπευχόμενο: ἐξέρχονται, καὶ ἐξέρχεται ἡ συγκλητος καὶ ἵσταται εἰς τὰ γρα δήλια τοῦ τριβουναλίου ἔνθεν κἀκεῖθεν τοῦ ἡλιακοῦ. Οἱ δὲ πατρίκιοι ἵστανται εἰς τὸν πόρτηκα τῶν ιθ' ἀκουβίτων κονσιστώριον, καὶ εὐθέως ἐξέρχονται οἱ δεσπόται ἅμα τῶν καισάρων καὶ τοῦ πατριάρχου, καὶ δέχονται αὐτὸν οἱ πατρίκιοι ἐν τῷ πορτήκῳ, καὶ εὐθέως πίπτουσι, καὶ λέγει ὁ τῆς καταστάσεως «Κελεύσατε.» Καὶ ἐξέρχονται καὶ ἵστανται εἰς τὰ γραδήλια τοῦ τριβουναλίου ἔνθεν κἀκεῖθεν· οἱ δὲ δε σπόται ἐξέρχονται διὰ τῶν μέσων πυλῶν ἐν τῷ ἡλια κῷ, καὶ εὐθέως κελεύουσι λαλῆσαι τοῖς λαοῖς τὰ περὶ τοῦ νωβελησίμου, καὶ εἴ τι ἂν θέλωσιν, ἀποκρίνον ται, καὶ τίθεται ἀντιμίσιον, ἔνθα κεῖται ἥ τε χλαμύς καὶ ἡ φίβλα, Ἡ μὲν χλαμύς ἐστι Πρασινος ἔχουσα ρόδα χρυσᾶ καὶ ταβλια χρυσᾶ. Καὶ νεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ καὶ τῷ μαγίστρῳ, καὶ απέρχονται καὶ φέρουσι τὸν ὀφείλοντα προχειρίζεσθαι νωβελήσιμον, φοροῦντα διβητήσιον ῥούσιον καὶ καμ πότουβα 18 καὶ καὶ καμπάγια· καὶ ἵσταται ὁ πατριάρ χης ἔμπροσθεν τοῦ ἀντιμισίου, οἱ δὲ δεσπόται εἰς τὸ πλάγιον τοῦ πατριάρχου ἔνθεν κἀκεῖθεν, καὶ ὄπισθεν τῶν δεσποτῶν οἱ Καίσαρες, καὶ οὕτως ὁ νωβελήσι μος. Καὶ λαμβάνουσιν οἱ δεσπόται καὶ οἱ Καίσαρες 16 κουροπαλάτιν κουροπαλάτιον 11 αὐτοῦ καὶ τὰ 18 καμβό του 134 Ἡ δὲ χλαμὺς ἡ τούτῳ περιτεθε μένη οὐκ ἔστιν πορφυρᾶ, οἷα τοῦ Καίσαρος, ἀλλὰ κόκκινος. Ζο λογο θέτη Μ. καμπότουβα,

καὶ ὁ νωβελήσιμος κηρούς, καὶ ἅπτουσι, καὶ ὅτε λέ γει ὁ διάκονος τὴν λιτανίαν, κύπτει ὁ πατριάρχης «καὶ ποιεῖ τὴν εὐχὴν, καὶ ὅτε πληρώσῃ τὴν εὐχὴν, ! λαμβάνει τὴν χλαμύδα καὶ ἐπιδίδωσι τοῖς βεστήτορ ! σι, καὶ οἱ βεστήτορες ἐφαπλοῦσιν αὐτὴν, καὶ εὐθέως ! προσφέρει ὁ πραιπόσιτος καὶ ὁ μάγιστρος τὸν ὀφεί λοντα προχειρίζεσθαι νωβελήσιμον ἔμπροσθεν τῶν δεσποτῶν, καὶ λαμβάνουσιν οἱ δεσπόται τὴν χλαμύδα καὶ περιβαλλουσιν αὐτῷ, καὶ φιλοῦσιν αὐτὸν, καὶ αὐθέως ἀνακράζουσι τὰ μέρη καὶ πᾶς ὁ λαός· «Πολλὰ τὰ ἔτη τῶν βασιλέων· ὁ δεῖνα καὶ δεῖνα με γάλων βασιλέων καὶ αὐτοκρατόρων πολλὰ τὰ ἔτη· ὁ δεῖνα τῆς εὐσεβεστάτης Αὐγούστης πολλὰ τὰ ἔτη· ὁ δεῖνα εὐτυχεστάτου Καίσαρος πολλὰ τὰ ἔτη· ὁ δεῖνα ἐπιφανεστάτου νωβελησίμου πολλὰ τὰ ἔτη.» Γ΄. Καὶ ἐν τῇ συμπληρώσει τῆς εὐφημίας εἰσέρ χονται οἱ δεσπόται καὶ οἱ Καίσαρος καὶ ὁ νωβελήσι μος, καὶ καθέζονται ἐν τῷ τρικλίνῳ τῶν ιθ᾽ ἀκουβί των, καὶ εἰς Καῖσαρ καθέζεται ἐν τῷ δεξιῷ μέρει καὶ εἷς ἐξ ἀριστερᾶς, καὶ ἵσταται ὁ νωβελήσιμος εἰς τὸ δεξιὸν μέρος, καὶ εἰσέρχεται τὸ σέκρετον, βῆλα βίλα, ὥς ἐστιν ἡ συνήθεια. Εἰ μὲν ἔστιν ἡ ἁγία καὶ μεγάλη Κυριακή, προσκυνοῦσα ἡ σύγκλητος δίδωσι τὴν ἀγά πτη, εἰ δὲ ἄλλη ἑορτὴ, τὴν προσκύνησιν καὶ μόνον, καὶ προσκυνοῦσι τοὺς πόδας καὶ τὰ δύο γόνατα τοῦ μεγάλου δεσπότου, ὁμοίως καὶ τοῦ μικροῦ, καὶ προσ κυνοῦσιν ἕν γόνατον τοῦ ἐκ δεξιοῦ 19 Καίσαρος, καὶ ἕν τοῦ ἐξ εὐωνύμου, τοῦ δὲ ἑστῶτος νωβελησίμου φι λοῦσι τὴν χεῖρα, καὶ προσκυνοῦντες ἵστανται κονσι στώριον. Καὶ ὅτε πληρώσῃ ἡ σύγκλητος τὴν εὐχαρι στίαν, νεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, καὶ λέγει· «Κελεύσατε,» καὶ ἐπεύχονται, καὶ ἐξέρχεται τὸ σεκρετον, καὶ πληροῦται πᾶσα ἡ ἀκολουθία τῆς ἑορ τῆς, ὡς ἦν τυπικόν. Ερὴ δὲ γινώσκειν, ὅτι εἰς τὴν ἀγάπην καὶ εἰς τὴν κοινωνίαν οἱ Καίσαρες καὶ ὁ νωβελήσιμος μετὰ τῶν δεσποτῶν κοινωνοῦσιν ὁμοίως καὶ εἰς τὴν ἀγάπην, 10 ἐκ δεξιὸν ἐκ δεξιῶν Β. 'Ακτολογία τῶν δήμων ἐπὶ χειροτονία Νωβελη σίμου. Χρή γινώσκεῖν, ὅτι, ἐὰν βασιλεὺς θελήσῃ ποιῆσαι νωβελήσιμον, ἡ πᾶσα τάξις καὶ ἀκολουθία τελεῖται, ὡς ἐπὶ τοῦ Καίσαρος, ὁμοίως καὶ αἱ ἀκτολογίαι τῶν δήμων, ἡ δὲ χλαμὺς ἡ τούτῳ περιτιθεμένη οὐκ ἔστι πορφυρᾶ, οἷα τοῦ Καίσαρος, ἀλλὰ κόκκινος· στέφανον δὲ οὐ περιτίθεται, οὔτε μὴν προσκυνεῖται, ὡς ὁ Και σαρ, ὑπὸ τῶν ἀρχόντων. ΚΕΦΑΛ. ΜΕ. Όσα δεί παραφυλάττειν ἐπὶ προαγωγῇ Κουροπα λάτου. Α'. Αλλάσσουσιν οἱ δεσπόται τὰ διβητήσια καὶ τὰς τούτων χλαμύδας κθ' τὰ στέμματα αὐτῶν, καὶ καθε έζονται εἰς τὸ σένζον· ὁ δὲ τῆς καταστάσεως ἔξω ἑστὼς εὐτρεπίζει τὰ βῆλα, ὡς ἔχει ἡ συνήθεια, καὶ νεύουσιν σε δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, καὶ ἐξέρχεται μετὰ ὀστιαρίων καὶ βεργίων, καὶ προσκαλεῖται βῆ λα α', τῶν μαγίστρων β', τοὺς πατρικίους συνεισ ένα εὐτυχέστατος, εἰς τὴν ἀγάπην

καὶ ὁ νωβελήσιμος κηρούς, καὶ ἅπτουσι, καὶ ὅτε λέ γει ὁ διάκονος τὴν λιτανίαν, κύπτει ὁ πατριάρχης «καὶ ποιεῖ τὴν εὐχὴν, καὶ ὅτε πληρώσῃ τὴν εὐχὴν, ! λαμβάνει τὴν χλαμύδα καὶ ἐπιδίδωσι τοῖς βεστήτορ ! σι, καὶ οἱ βεστήτορες ἐφαπλοῦσιν αὐτὴν, καὶ εὐθέως ! προσφέρει ὁ πραιπόσιτος καὶ ὁ μάγιστρος τὸν ὀφεί λοντα προχειρίζεσθαι νωβελήσιμον ἔμπροσθεν τῶν δεσποτῶν, καὶ λαμβάνουσιν οἱ δεσπόται τὴν χλαμύδα καὶ περιβαλλουσιν αὐτῷ, καὶ φιλοῦσιν αὐτὸν, καὶ αὐθέως ἀνακράζουσι τὰ μέρη καὶ πᾶς ὁ λαός· «Πολλὰ τὰ ἔτη τῶν βασιλέων· ὁ δεῖνα καὶ δεῖνα με γάλων βασιλέων καὶ αὐτοκρατόρων πολλὰ τὰ ἔτη· ὁ δεῖνα τῆς εὐσεβεστάτης Αὐγούστης πολλὰ τὰ ἔτη· ὁ δεῖνα εὐτυχεστάτου Καίσαρος πολλὰ τὰ ἔτη· ὁ δεῖνα ἐπιφανεστάτου νωβελησίμου πολλὰ τὰ ἔτη.» Γ΄. Καὶ ἐν τῇ συμπληρώσει τῆς εὐφημίας εἰσέρ χονται οἱ δεσπόται καὶ οἱ Καίσαρος καὶ ὁ νωβελήσι μος, καὶ καθέζονται ἐν τῷ τρικλίνῳ τῶν ιθ᾽ ἀκουβί των, καὶ εἰς Καῖσαρ καθέζεται ἐν τῷ δεξιῷ μέρει καὶ εἷς ἐξ ἀριστερᾶς, καὶ ἵσταται ὁ νωβελήσιμος εἰς τὸ δεξιὸν μέρος, καὶ εἰσέρχεται τὸ σέκρετον, βῆλα βίλα, ὥς ἐστιν ἡ συνήθεια. Εἰ μὲν ἔστιν ἡ ἁγία καὶ μεγάλη Κυριακή, προσκυνοῦσα ἡ σύγκλητος δίδωσι τὴν ἀγά πτη, εἰ δὲ ἄλλη ἑορτὴ, τὴν προσκύνησιν καὶ μόνον, καὶ προσκυνοῦσι τοὺς πόδας καὶ τὰ δύο γόνατα τοῦ μεγάλου δεσπότου, ὁμοίως καὶ τοῦ μικροῦ, καὶ προσ κυνοῦσιν ἕν γόνατον τοῦ ἐκ δεξιοῦ 19 Καίσαρος, καὶ ἕν τοῦ ἐξ εὐωνύμου, τοῦ δὲ ἑστῶτος νωβελησίμου φι λοῦσι τὴν χεῖρα, καὶ προσκυνοῦντες ἵστανται κονσι στώριον. Καὶ ὅτε πληρώσῃ ἡ σύγκλητος τὴν εὐχαρι στίαν, νεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, καὶ λέγει· «Κελεύσατε,» καὶ ἐπεύχονται, καὶ ἐξέρχεται τὸ σεκρετον, καὶ πληροῦται πᾶσα ἡ ἀκολουθία τῆς ἑορ τῆς, ὡς ἦν τυπικόν. Ερὴ δὲ γινώσκειν, ὅτι εἰς τὴν ἀγάπην καὶ εἰς τὴν κοινωνίαν οἱ Καίσαρες καὶ ὁ νωβελήσιμος μετὰ τῶν δεσποτῶν κοινωνοῦσιν ὁμοίως καὶ εἰς τὴν ἀγάπην, 10 ἐκ δεξιὸν ἐκ δεξιῶν Β. 'Ακτολογία τῶν δήμων ἐπὶ χειροτονία Νωβελη σίμου. Χρή γινώσκεῖν, ὅτι, ἐὰν βασιλεὺς θελήσῃ ποιῆσαι νωβελήσιμον, ἡ πᾶσα τάξις καὶ ἀκολουθία τελεῖται, ὡς ἐπὶ τοῦ Καίσαρος, ὁμοίως καὶ αἱ ἀκτολογίαι τῶν δήμων, ἡ δὲ χλαμὺς ἡ τούτῳ περιτιθεμένη οὐκ ἔστι πορφυρᾶ, οἷα τοῦ Καίσαρος, ἀλλὰ κόκκινος· στέφανον δὲ οὐ περιτίθεται, οὔτε μὴν προσκυνεῖται, ὡς ὁ Και σαρ, ὑπὸ τῶν ἀρχόντων. ΚΕΦΑΛ. ΜΕ. Όσα δεί παραφυλάττειν ἐπὶ προαγωγῇ Κουροπα λάτου. Α'. Αλλάσσουσιν οἱ δεσπόται τὰ διβητήσια καὶ τὰς τούτων χλαμύδας κθ' τὰ στέμματα αὐτῶν, καὶ καθε έζονται εἰς τὸ σένζον· ὁ δὲ τῆς καταστάσεως ἔξω ἑστὼς εὐτρεπίζει τὰ βῆλα, ὡς ἔχει ἡ συνήθεια, καὶ νεύουσιν σε δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, καὶ ἐξέρχεται μετὰ ὀστιαρίων καὶ βεργίων, καὶ προσκαλεῖται βῆ λα α', τῶν μαγίστρων β', τοὺς πατρικίους συνεισ ένα εὐτυχέστατος, εἰς τὴν ἀγάπην

καὶ ὁ νωβελήσιμος κηρούς, καὶ ἅπτουσι, καὶ ὅτε λέ γει ὁ διάκονος τὴν λιτανίαν, κύπτει ὁ πατριάρχης «καὶ ποιεῖ τὴν εὐχὴν, καὶ ὅτε πληρώσῃ τὴν εὐχὴν, ! λαμβάνει τὴν χλαμύδα καὶ ἐπιδίδωσι τοῖς βεστήτορ ! σι, καὶ οἱ βεστήτορες ἐφαπλοῦσιν αὐτὴν, καὶ εὐθέως ! προσφέρει ὁ πραιπόσιτος καὶ ὁ μάγιστρος τὸν ὀφεί λοντα προχειρίζεσθαι νωβελήσιμον ἔμπροσθεν τῶν δεσποτῶν, καὶ λαμβάνουσιν οἱ δεσπόται τὴν χλαμύδα καὶ περιβαλλουσιν αὐτῷ, καὶ φιλοῦσιν αὐτὸν, καὶ αὐθέως ἀνακράζουσι τὰ μέρη καὶ πᾶς ὁ λαός· «Πολλὰ τὰ ἔτη τῶν βασιλέων· ὁ δεῖνα καὶ δεῖνα με γάλων βασιλέων καὶ αὐτοκρατόρων πολλὰ τὰ ἔτη· ὁ δεῖνα τῆς εὐσεβεστάτης Αὐγούστης πολλὰ τὰ ἔτη· ὁ δεῖνα εὐτυχεστάτου Καίσαρος πολλὰ τὰ ἔτη· ὁ δεῖνα ἐπιφανεστάτου νωβελησίμου πολλὰ τὰ ἔτη.» Γ΄. Καὶ ἐν τῇ συμπληρώσει τῆς εὐφημίας εἰσέρ χονται οἱ δεσπόται καὶ οἱ Καίσαρος καὶ ὁ νωβελήσι μος, καὶ καθέζονται ἐν τῷ τρικλίνῳ τῶν ιθ᾽ ἀκουβί των, καὶ εἰς Καῖσαρ καθέζεται ἐν τῷ δεξιῷ μέρει καὶ εἷς ἐξ ἀριστερᾶς, καὶ ἵσταται ὁ νωβελήσιμος εἰς τὸ δεξιὸν μέρος, καὶ εἰσέρχεται τὸ σέκρετον, βῆλα βίλα, ὥς ἐστιν ἡ συνήθεια. Εἰ μὲν ἔστιν ἡ ἁγία καὶ μεγάλη Κυριακή, προσκυνοῦσα ἡ σύγκλητος δίδωσι τὴν ἀγά πτη, εἰ δὲ ἄλλη ἑορτὴ, τὴν προσκύνησιν καὶ μόνον, καὶ προσκυνοῦσι τοὺς πόδας καὶ τὰ δύο γόνατα τοῦ μεγάλου δεσπότου, ὁμοίως καὶ τοῦ μικροῦ, καὶ προσ κυνοῦσιν ἕν γόνατον τοῦ ἐκ δεξιοῦ 19 Καίσαρος, καὶ ἕν τοῦ ἐξ εὐωνύμου, τοῦ δὲ ἑστῶτος νωβελησίμου φι λοῦσι τὴν χεῖρα, καὶ προσκυνοῦντες ἵστανται κονσι στώριον. Καὶ ὅτε πληρώσῃ ἡ σύγκλητος τὴν εὐχαρι στίαν, νεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, καὶ λέγει· «Κελεύσατε,» καὶ ἐπεύχονται, καὶ ἐξέρχεται τὸ σεκρετον, καὶ πληροῦται πᾶσα ἡ ἀκολουθία τῆς ἑορ τῆς, ὡς ἦν τυπικόν. Ερὴ δὲ γινώσκειν, ὅτι εἰς τὴν ἀγάπην καὶ εἰς τὴν κοινωνίαν οἱ Καίσαρες καὶ ὁ νωβελήσιμος μετὰ τῶν δεσποτῶν κοινωνοῦσιν ὁμοίως καὶ εἰς τὴν ἀγάπην, 10 ἐκ δεξιὸν ἐκ δεξιῶν Β. 'Ακτολογία τῶν δήμων ἐπὶ χειροτονία Νωβελη σίμου. Χρή γινώσκεῖν, ὅτι, ἐὰν βασιλεὺς θελήσῃ ποιῆσαι νωβελήσιμον, ἡ πᾶσα τάξις καὶ ἀκολουθία τελεῖται, ὡς ἐπὶ τοῦ Καίσαρος, ὁμοίως καὶ αἱ ἀκτολογίαι τῶν δήμων, ἡ δὲ χλαμὺς ἡ τούτῳ περιτιθεμένη οὐκ ἔστι πορφυρᾶ, οἷα τοῦ Καίσαρος, ἀλλὰ κόκκινος· στέφανον δὲ οὐ περιτίθεται, οὔτε μὴν προσκυνεῖται, ὡς ὁ Και σαρ, ὑπὸ τῶν ἀρχόντων. ΚΕΦΑΛ. ΜΕ. Όσα δεί παραφυλάττειν ἐπὶ προαγωγῇ Κουροπα λάτου. Α'. Αλλάσσουσιν οἱ δεσπόται τὰ διβητήσια καὶ τὰς τούτων χλαμύδας κθ' τὰ στέμματα αὐτῶν, καὶ καθε έζονται εἰς τὸ σένζον· ὁ δὲ τῆς καταστάσεως ἔξω ἑστὼς εὐτρεπίζει τὰ βῆλα, ὡς ἔχει ἡ συνήθεια, καὶ νεύουσιν σε δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, καὶ ἐξέρχεται μετὰ ὀστιαρίων καὶ βεργίων, καὶ προσκαλεῖται βῆ λα α', τῶν μαγίστρων β', τοὺς πατρικίους συνεισ ένα εὐτυχέστατος, εἰς τὴν ἀγάπην

έρχεται δὲ καὶ ὁ βουλόμενος γενέσθαι κουρο παλάτης· βῆλον γ', τους συγκλητικούς, ὑπάτους, κόμητας, κανδιδάτους, ἀπὸ ἐπάρχων καὶ στρατη λάτας, βῆλα βῆλα· συνεισέρχονται καὶ σιλεντιάριοι εἰς τὴν συμπλήρωσιν τῶν βήλων, καὶ ἴστανται, καὶ ὅτε εἰσέλθωσι τὰ βῆλα πάντα καὶ πληρωθῶσι, νεύου σιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, καὶ ἐπαίρει τὸν ὀφείλοντα προβληθῆναι, καὶ ἵστησιν αὐτὸν μέσον τοῦ τεκρέτου, καὶ πίπτει, καὶ πάλιν προσφέρει αὐτὸν, καὶ πίπτει καὶ φιλεῖ τοὺς πόδας καὶ τὰ γόνατά του μεγάλου βασιλέως, ὁμοίως καὶ τοῦ μικροῦ, καὶ ἀνα στὰς ἁπλοῖ τὰς χεῖρας, καὶ λαμβάνει παρὰ τῶν δε σποτῶν διβητήσιον ἀληθινὸν, καὶ φιλεῖ τὰς χεῖρας αὐτῶν. Καὶ ἐπαίρει αὐτὸν ὁ πραιπόσιτος, καὶ ἐξέρο χεται εἰς ἐπισκοπὴν τῶν πατρικίων, καὶ ἐκβάλο λει τὸ ἴδιον αὐτοῦ χλανίδιον καὶ ἐνδύει αὐτὸν τὸ διοντήσιον, καὶ προσφέρει 21 αὐτῷ πάλιν ὁ πραιπόσιτος, καὶ πίπτει ἔμπροσθεν τῶν δεσποτῶν, καὶ λαμβάνουσιν οἱ πριμικήριοι καὶ οἱ ὀστιάριοι τὴν χλαμύδα, καὶ βάλλουσιν αὐτὴν αὐτῷ οἱ δεσπόται καὶ ἰδίαις χερσί, καὶ ὀπισθοποδεῖ αὐτὸν ὁ πραιπόσιτος, καὶ ἵσταται εἰς τὸ μέσον, καὶ εἰσέρχονται πάντες, κρατούμενοι ὑπὸ σιλεντιαρίων, πίπτοντες καὶ ἀπευχαριστούντες. ἵστανται αὐτοὶ ὀρθοὶ, καὶ φιβλοῦσιν 18 αὐτὴν Β΄. Καὶ ὅτε πληρώσῃ ἡ σύγκλητος τὴν εὐχαριστίαν, νεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, καὶ προσφέρει αὐτὸν καὶ λέγει· «Κελεύσατε·» καὶ ἐπεύχονται τη «»: « «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» Καὶ ἐξέρχεται» τὸ σέκρετον, συνεξέρχεται καὶ ὁ προβληθεὶς, καὶ ἴσταν; ται πατρίκιοι, ὕπατοι, σιλεντιάριοι, κονσιστώριον καὶ δύο σιλεντιάριοι βαστάζοντες βεργία. Οι πατρίκιοι ἀψικεύουσιν αὐτὸν ὀλίγον τόπον, οἱ δὲ ὕπατοι καὶ σιλεντιάριοι συνεισέρχονται μετ᾿ αὐτοῦ μέχρι τῆς ἐκκλησίας τοῦ Κυρίου, καὶ ἅπτει κηροὺς καὶ ἐξέρχεται ὀψικευόμενος ὑπὸ τῶν ὑπάτων καὶ σιλεν τιαρίων μέχρι τῆς ῥηγίας καὶ ἀναχωροῦσιν οἱ δὲ ἀξιωματικοὶ καὶ κόμητες τοῦ ἀριθμοῦ καὶ τὰ συνέρχεται προσφέρει αὐτὸν λοῦσιν φιβλοῦσιν φι Ό μέλλων γενέσθαι, αὐτόν. ω οὕτω φιλεῖν ταῖς ἰδίαις χερσί, φιβλοῦσιν, Αὐτὴν αὐτὸν πύλαις βασιλικαῖς, ῥηγία,

έρχεται δὲ καὶ ὁ βουλόμενος γενέσθαι κουρο παλάτης· βῆλον γ', τους συγκλητικούς, ὑπάτους, κόμητας, κανδιδάτους, ἀπὸ ἐπάρχων καὶ στρατη λάτας, βῆλα βῆλα· συνεισέρχονται καὶ σιλεντιάριοι εἰς τὴν συμπλήρωσιν τῶν βήλων, καὶ ἴστανται, καὶ ὅτε εἰσέλθωσι τὰ βῆλα πάντα καὶ πληρωθῶσι, νεύου σιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, καὶ ἐπαίρει τὸν ὀφείλοντα προβληθῆναι, καὶ ἵστησιν αὐτὸν μέσον τοῦ τεκρέτου, καὶ πίπτει, καὶ πάλιν προσφέρει αὐτὸν, καὶ πίπτει καὶ φιλεῖ τοὺς πόδας καὶ τὰ γόνατά του μεγάλου βασιλέως, ὁμοίως καὶ τοῦ μικροῦ, καὶ ἀνα στὰς ἁπλοῖ τὰς χεῖρας, καὶ λαμβάνει παρὰ τῶν δε σποτῶν διβητήσιον ἀληθινὸν, καὶ φιλεῖ τὰς χεῖρας αὐτῶν. Καὶ ἐπαίρει αὐτὸν ὁ πραιπόσιτος, καὶ ἐξέρο χεται εἰς ἐπισκοπὴν τῶν πατρικίων, καὶ ἐκβάλο λει τὸ ἴδιον αὐτοῦ χλανίδιον καὶ ἐνδύει αὐτὸν τὸ διοντήσιον, καὶ προσφέρει 21 αὐτῷ πάλιν ὁ πραιπόσιτος, καὶ πίπτει ἔμπροσθεν τῶν δεσποτῶν, καὶ λαμβάνουσιν οἱ πριμικήριοι καὶ οἱ ὀστιάριοι τὴν χλαμύδα, καὶ βάλλουσιν αὐτὴν αὐτῷ οἱ δεσπόται καὶ ἰδίαις χερσί, καὶ ὀπισθοποδεῖ αὐτὸν ὁ πραιπόσιτος, καὶ ἵσταται εἰς τὸ μέσον, καὶ εἰσέρχονται πάντες, κρατούμενοι ὑπὸ σιλεντιαρίων, πίπτοντες καὶ ἀπευχαριστούντες. ἵστανται αὐτοὶ ὀρθοὶ, καὶ φιβλοῦσιν 18 αὐτὴν Β΄. Καὶ ὅτε πληρώσῃ ἡ σύγκλητος τὴν εὐχαριστίαν, νεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, καὶ προσφέρει αὐτὸν καὶ λέγει· «Κελεύσατε·» καὶ ἐπεύχονται τη «»: « «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» Καὶ ἐξέρχεται» τὸ σέκρετον, συνεξέρχεται καὶ ὁ προβληθεὶς, καὶ ἴσταν; ται πατρίκιοι, ὕπατοι, σιλεντιάριοι, κονσιστώριον καὶ δύο σιλεντιάριοι βαστάζοντες βεργία. Οι πατρίκιοι ἀψικεύουσιν αὐτὸν ὀλίγον τόπον, οἱ δὲ ὕπατοι καὶ σιλεντιάριοι συνεισέρχονται μετ᾿ αὐτοῦ μέχρι τῆς ἐκκλησίας τοῦ Κυρίου, καὶ ἅπτει κηροὺς καὶ ἐξέρχεται ὀψικευόμενος ὑπὸ τῶν ὑπάτων καὶ σιλεν τιαρίων μέχρι τῆς ῥηγίας καὶ ἀναχωροῦσιν οἱ δὲ ἀξιωματικοὶ καὶ κόμητες τοῦ ἀριθμοῦ καὶ τὰ συνέρχεται προσφέρει αὐτὸν λοῦσιν φιβλοῦσιν φι Ό μέλλων γενέσθαι, αὐτόν. ω οὕτω φιλεῖν ταῖς ἰδίαις χερσί, φιβλοῦσιν, Αὐτὴν αὐτὸν πύλαις βασιλικαῖς, ῥηγία,

σκουτάρια τοῦ ἀριθμοῦ καὶ κούρσωρες καὶ οἱ διαιτά ριοι τῶν ὅλων διαιτῶν καὶ οἱ δεκανοὶ διὰ τῶν σχολῶν δέχονται τὰ μέρη εἰς τοὺς τόπους αὐτῶν, λαμβά νει καὶ λιβελλάριν παρὰ τῶν δημάρχων, καὶ ἀκτολογοῦσιν, ὡς ἔχει ἡ συνήθεια καὶ ἐπὶ τῶν πα τρικίων. Καὶ εἰσέρχεται διὰ τοῦ χυτοῦ τῆς χαλκῆς εἰς τὸ ἅγιον φρέαρ καὶ ἅπτει κηροὺς, καὶ ἐξέρ χεται ὁ πατριάρχης καὶ ποιεῖ εὐχὴν, καὶ κοινωνεῖ, τῶν αὐτῶν, καὶ δύο σιλεντιάριοι βαστάζον αὐτοῦ σαγίον ἀληθινόν· οὕτως προέρχεται καὶ ὑποστρέφει εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, ὄψικευόμενος ὑπὸ τες τὰ βεργία αὐτῶν μέχρι τριῶν ἡμερῶν, φεροῦντος ὀψικευόμενος ὁμοίως καὶ εἰς τὴν ἀναχώρησιν αὐτοῦ 21. Περὶ προαγωγῆς Κουροπαλάτου. Χρὴ εἰδέναι, ὅτι, γινομένου κουροπαλάτου, οὐ γίνεται σιλέντιον ἀλλ' ὁ βασιλεὺς λαμβάνων ἐν τῷ ἰδίῳ τὸν μέλλοντα γενέσθαι κουροπαλάτην, ἐπαίρει βεργίον ἐξ ἑνὸς τῶν βασιλικῶν ὀστιαρίων, καὶ ἐπιδίδωσιν αὐτῷ, καὶ γίνεται ἡ προαγωγὴ αὐτ τοῦ. ΚΕΦΑΛ. ΜϚ΄. Όσα δεί παραφυλάττειν, ἐπὶ προαγωγή Μαγί στρου, εἰ κελεύει αὐτὸν ποιῆσαι ἐν προκένσῳ τῆς Μεγάλης ἐκκλησίας ὁ βασιλεύς. Α΄. Ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς ἀπὸ τοῦ αὐγουστέως ἐστεμμένος, φορῶν τὴν χλαμύδα, καὶ ἵσταται εἰς τὴν χρυσῆν χεῖρα ἀπέναντι τοῦ βήλου τοῦ ταγηνα ρίου, καὶ νεύει ὁ πραιπόσιτος τῷ ὀστιαρίῳ τῷ κρατ τοῦντι τὸ βῆλον τοῦ μαρμαρινοῦ πουλπίτου τοῦ ἐξερχομένου εἰς τὸ ὀνοπόδιον. Καὶ ὅταν λάβῃ τὸ νεῦμα, εἰσάγουσι τοὺς πατρικίους, καθὼς ἔχει ἡ συνήθεια τῶν ἑορτῶν· συνεισέρχεται δὲ καὶ ὁ βου λόμενος γενέσθαι μάγιστρος, καὶ πίπτουσιν εἰς τὸ στενάκιον τῆς χρυσῆς χειρὸς, ἔνθα ἵστανται οἱ δεν σπόται. Καὶ ἀναστάντων αὐτῶν, νεύουσιν οἱ δεσπό ται τῷ πραιποσίτῳ, καὶ λέγει· «Κελεύσατε,» καὶ ἐξέρχονται ὀψικεύοντες τοὺς δεσπότας μέχρι τοῦ ὀνόποδος, ἔνθα ἵσταται ὁ τῆς καταστάσεως καὶ τὰ 28 ἅρματα καὶ οἱ σπαθάριοι βαστάζοντες τὰ ὅπλα αὐτ τῶν, καὶ πίπτουσιν οἱ αὐτοὶ πατρίκιοι κατά συνή θειαν, καὶ νεύει ὁ πραιπόσιτος τῷ τῆς καταστά σεως, καὶ λέγει· «Κελεύσατε, ο καὶ ἐπεύχονται οἱ πατρίκιοι, ὀψικεύοντες τοὺς δεσπότας μέχρι τοῦ μεγάλου κονσιστωρίου, ἔνθα ἵστανται οἱ ὕπατοι κονσιστώριον καὶ οἱ λοιποί συγκλητικοί, καὶ στάν των τῶν δεσποτῶν εἰς τὸ κιβώριον ἐπάνω τῶν πορφυρών γραδηλίων, πίπτουσιν οἱ συγκλητικοί πάν τες. Σ' αὐτοῦ 2 τά οὕτως προέρχεται, αὐτῶν Οι δεκα νοὶ διὰ τῶν σχολῶν δέχονται τὰ μέρη. Εἰς τοὺς τόπους αὐτῶν. Λαμβάνει. οψικεύ ουσι. ἀναχωροῦσιν ὑποστρέφουσι μετ' αὐτοῦ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ,

σκουτάρια τοῦ ἀριθμοῦ καὶ κούρσωρες καὶ οἱ διαιτά ριοι τῶν ὅλων διαιτῶν καὶ οἱ δεκανοὶ διὰ τῶν σχολῶν δέχονται τὰ μέρη εἰς τοὺς τόπους αὐτῶν, λαμβά νει καὶ λιβελλάριν παρὰ τῶν δημάρχων, καὶ ἀκτολογοῦσιν, ὡς ἔχει ἡ συνήθεια καὶ ἐπὶ τῶν πα τρικίων. Καὶ εἰσέρχεται διὰ τοῦ χυτοῦ τῆς χαλκῆς εἰς τὸ ἅγιον φρέαρ καὶ ἅπτει κηροὺς, καὶ ἐξέρ χεται ὁ πατριάρχης καὶ ποιεῖ εὐχὴν, καὶ κοινωνεῖ, τῶν αὐτῶν, καὶ δύο σιλεντιάριοι βαστάζον αὐτοῦ σαγίον ἀληθινόν· οὕτως προέρχεται καὶ ὑποστρέφει εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, ὄψικευόμενος ὑπὸ τες τὰ βεργία αὐτῶν μέχρι τριῶν ἡμερῶν, φεροῦντος ὀψικευόμενος ὁμοίως καὶ εἰς τὴν ἀναχώρησιν αὐτοῦ 21. Περὶ προαγωγῆς Κουροπαλάτου. Χρὴ εἰδέναι, ὅτι, γινομένου κουροπαλάτου, οὐ γίνεται σιλέντιον ἀλλ' ὁ βασιλεὺς λαμβάνων ἐν τῷ ἰδίῳ τὸν μέλλοντα γενέσθαι κουροπαλάτην, ἐπαίρει βεργίον ἐξ ἑνὸς τῶν βασιλικῶν ὀστιαρίων, καὶ ἐπιδίδωσιν αὐτῷ, καὶ γίνεται ἡ προαγωγὴ αὐτ τοῦ. ΚΕΦΑΛ. ΜϚ΄. Όσα δεί παραφυλάττειν, ἐπὶ προαγωγή Μαγί στρου, εἰ κελεύει αὐτὸν ποιῆσαι ἐν προκένσῳ τῆς Μεγάλης ἐκκλησίας ὁ βασιλεύς. Α΄. Ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς ἀπὸ τοῦ αὐγουστέως ἐστεμμένος, φορῶν τὴν χλαμύδα, καὶ ἵσταται εἰς τὴν χρυσῆν χεῖρα ἀπέναντι τοῦ βήλου τοῦ ταγηνα ρίου, καὶ νεύει ὁ πραιπόσιτος τῷ ὀστιαρίῳ τῷ κρατ τοῦντι τὸ βῆλον τοῦ μαρμαρινοῦ πουλπίτου τοῦ ἐξερχομένου εἰς τὸ ὀνοπόδιον. Καὶ ὅταν λάβῃ τὸ νεῦμα, εἰσάγουσι τοὺς πατρικίους, καθὼς ἔχει ἡ συνήθεια τῶν ἑορτῶν· συνεισέρχεται δὲ καὶ ὁ βου λόμενος γενέσθαι μάγιστρος, καὶ πίπτουσιν εἰς τὸ στενάκιον τῆς χρυσῆς χειρὸς, ἔνθα ἵστανται οἱ δεν σπόται. Καὶ ἀναστάντων αὐτῶν, νεύουσιν οἱ δεσπό ται τῷ πραιποσίτῳ, καὶ λέγει· «Κελεύσατε,» καὶ ἐξέρχονται ὀψικεύοντες τοὺς δεσπότας μέχρι τοῦ ὀνόποδος, ἔνθα ἵσταται ὁ τῆς καταστάσεως καὶ τὰ 28 ἅρματα καὶ οἱ σπαθάριοι βαστάζοντες τὰ ὅπλα αὐτ τῶν, καὶ πίπτουσιν οἱ αὐτοὶ πατρίκιοι κατά συνή θειαν, καὶ νεύει ὁ πραιπόσιτος τῷ τῆς καταστά σεως, καὶ λέγει· «Κελεύσατε, ο καὶ ἐπεύχονται οἱ πατρίκιοι, ὀψικεύοντες τοὺς δεσπότας μέχρι τοῦ μεγάλου κονσιστωρίου, ἔνθα ἵστανται οἱ ὕπατοι κονσιστώριον καὶ οἱ λοιποί συγκλητικοί, καὶ στάν των τῶν δεσποτῶν εἰς τὸ κιβώριον ἐπάνω τῶν πορφυρών γραδηλίων, πίπτουσιν οἱ συγκλητικοί πάν τες. Σ' αὐτοῦ 2 τά οὕτως προέρχεται, αὐτῶν Οι δεκα νοὶ διὰ τῶν σχολῶν δέχονται τὰ μέρη. Εἰς τοὺς τόπους αὐτῶν. Λαμβάνει. οψικεύ ουσι. ἀναχωροῦσιν ὑποστρέφουσι μετ' αὐτοῦ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ,

Β΄. Καὶ εἶθ' οὕτως νεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ πραι ποπίτῳ, καὶ εἰσάγει τὸν ὀφείλοντα προβληθῆναι μάγιστρον εἰς τοὺς πόδας τῶν δεσποτῶν, καὶ πίπτει εἰς τὸ πρῶτον γραδήλιον 16 ὁ προβαλλόμενος, καὶ ἀναφέρει αὐτὸν εἰς τὸ τρίτον γραδήλιον, καὶ προσ κυνῶν φιλεῖ τοὺς πόδας τῶν δεσποτῶν, ἐστώτων αὐτῶν καὶ οὐ καθεζομένων, διότι εἰς ἑορτὴν προ βάλλεται ἐν προκένσῳ τῆς ἐκκλησίας. Καὶ ἀσπασά μενος τοὺς πόδας ὁ προβληθεὶς, ἀνίσταται, καὶ ὁ ἕτερος πραιπόσιτος παρέχει τοῖς δεσπόταις τὸ στις χάριον καὶ τὸ βαλτίδιον, καὶ οἱ δεσπόται ἐπιδιδοῦσι τῷ προβαλλομένῳ μαγίστρῳ, καὶ φιλεῖ τὰς χεῖρας τῶν δεσποτῶν ὁ προβληθεὶς, λαμβάνων τὸ στιχάριον καὶ τὸ βαλτίδιον, καὶ λαμβάνει αὐτὰ ὁ αὐτὸς πραι πόσιτος, εἰσάγων αὐτὸν ἐν τῷ χειμερινῷ κονσιστων ρίῳ, καὶ ἐνδύει αὐτὸν τὸ στιχάριον καὶ ζώννυσιν αὐτὸν τὸ βαλτίδιον, καὶ φορεῖ τὸ χλανίδιον αὐτοῦ τὸ ἴδιον ἐπάνω τοῦ στιχαρίου. Καὶ ἐπαίρει αὐτὸν ὁ αὐτ τός 25 πραιπόσιτος, καὶ εἰσάγει αὐτὸν εἰς τὸ κιβώς ριον, ἔνθα ἵστανται οἱ δεσπόται, καὶ πίπτει εἰς τὸ πρῶτον γραδήλιον καὶ φιλεῖ τοὺς πόδας τῶν δεσπο τῶν, καὶ ἀναστὰς ἀπευχαριστεῖ, καὶ ἵστησιν αὐτ τὸν ὁ πραιπόσιτος εἰς κεφαλὴν τοῦ σεκρέτου ἐπάνω πάντων τῶν πατρικίων, καὶ εὐθέως οἱ σιλεντιάριοι ὄπισθεν τοῦ σεκρέτου ἔνθεν κἀκεῖθεν εἰσάγουσι κατὰ τιμὴν ἕκαστον, καὶ πίπτουσιν ἔμπροσθεν τῶν δεσπο τῶν ἀπευχαριστοῦντες, ὡς λαβόντες κεφαλὴν σεκρέτων ὁμοίως καὶ υπάτους μέχρι τοῦ ἐσχάτου τῶν συγκλητικῶν. Εἶθ᾽ οὕτως νεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος νεύει διὰ τῆς χλανίδος αὐτοῦ τὸν σιλεντιάριον τὸν ἑστῶτα μέσον τοῦ σεκρέτου, καὶ λέγει· «Κελεύσατε,» καὶ ἐπεύχεται πᾶσα ἡ σύγκ κλητος· «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους,» καὶ 26 ἀποκινεῖ ἐν τῷ προκένσῳ τῆς ἐκκλησίας ἅμα τοῖς δεσπόταις. Όσα δεί παρυφυλάττειν ἐπὶ προαγωγή μαγί στρου, εἰ κελεύει αὐτὸν ποιῆσαι εἰς κυριακὴν παγανήν. Δ΄. Πρὸ μιᾶς τῇ αὐτῇ ἑσπέρα ἀσφαλίζονται οἱ τρεῖς πυλῶνες οἱ ἐλεφάντινοι τοῦ κονσιστωρίου, καὶ οἱ ἐξερχόμενοι εἰς τὸν μάκρωνα τῶν κανδιδάτων καὶ κρεμῶσι βῆλα εἰς τοὺς τρεῖς πυλῶνας, ἀσφαίζει ται καὶ τὸ τρίθυρον τοῦ ὁνοποδίου. ὁμοίως καὶ αἱ θύραι του δέλφακος, καὶ ἵσταται τὸ σένζον εἰς τὸ κθβώριον νοῦ κονσιστωρίου, καὶ τῇ ἑσπέρα φυλάττε ται ὑπὸ σιλεντιαρίων καὶ ἰχοσβαϊτῶν, καὶ οὐδεὶς διέρχεται τῇ ἑσπέρᾳ ἐκείνῃ ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, ἱσταμένου τοῦ σένζου. Καὶ μηνύεται ἀφ' ἑσπέρας πᾶσα ἡ συγκλητος, ἵνω προέλθωσιν ἐπὶ προελεύσει, καὶ τὸ πρωί 37 αλλάτσει ἡ σύγκλητος ἐν τῷ μάκρων τῶν κανδιδάτων, καὶ οἱ πατρίκιοι ἀλλάσ σουσιν εἰς τοὺς Ἰνδούς, μὴ ἔχοντες ἄδειαν εἰσιέναι ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, ἱσταμένου τοῦ σένζου. Καὶ ὅτε κελεύουσιν οἱ δεσπόται καθίσαι εἰς τὸ σένζον ἐξέρ χονται ἐκ τοῦ αὐγουστέως εστεμμένοι, φοροῦντες καὶ τὰς χλαμύδας, καὶ μυστικῶς ὀψικευόμενοι ὑπὸ τοῦ κουβουκλείου, καθέζονται εἰς τὸ σένζον, ὁ δὲ τῆς καταστάσεως ἔξωθεν τῶν ἐλεφαντίνων πυκῶν εἰς τὸν μάκρωνα τῶν κανδιδάτων, ἔνθα καὶ ἡ προσ Έλευσις, ευτρεπίζει τὰ βῆλα ἀπὸ τε μαγίστρων, πατρικιων καὶ λοιπῶν συγκλητικών. οι γραφήλιον προβαλλ. * αὐτὸς 20 καὶ ἀποκινεῖ

Β΄. Καὶ εἶθ' οὕτως νεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ πραι ποπίτῳ, καὶ εἰσάγει τὸν ὀφείλοντα προβληθῆναι μάγιστρον εἰς τοὺς πόδας τῶν δεσποτῶν, καὶ πίπτει εἰς τὸ πρῶτον γραδήλιον 16 ὁ προβαλλόμενος, καὶ ἀναφέρει αὐτὸν εἰς τὸ τρίτον γραδήλιον, καὶ προσ κυνῶν φιλεῖ τοὺς πόδας τῶν δεσποτῶν, ἐστώτων αὐτῶν καὶ οὐ καθεζομένων, διότι εἰς ἑορτὴν προ βάλλεται ἐν προκένσῳ τῆς ἐκκλησίας. Καὶ ἀσπασά μενος τοὺς πόδας ὁ προβληθεὶς, ἀνίσταται, καὶ ὁ ἕτερος πραιπόσιτος παρέχει τοῖς δεσπόταις τὸ στις χάριον καὶ τὸ βαλτίδιον, καὶ οἱ δεσπόται ἐπιδιδοῦσι τῷ προβαλλομένῳ μαγίστρῳ, καὶ φιλεῖ τὰς χεῖρας τῶν δεσποτῶν ὁ προβληθεὶς, λαμβάνων τὸ στιχάριον καὶ τὸ βαλτίδιον, καὶ λαμβάνει αὐτὰ ὁ αὐτὸς πραι πόσιτος, εἰσάγων αὐτὸν ἐν τῷ χειμερινῷ κονσιστων ρίῳ, καὶ ἐνδύει αὐτὸν τὸ στιχάριον καὶ ζώννυσιν αὐτὸν τὸ βαλτίδιον, καὶ φορεῖ τὸ χλανίδιον αὐτοῦ τὸ ἴδιον ἐπάνω τοῦ στιχαρίου. Καὶ ἐπαίρει αὐτὸν ὁ αὐτ τός 25 πραιπόσιτος, καὶ εἰσάγει αὐτὸν εἰς τὸ κιβώς ριον, ἔνθα ἵστανται οἱ δεσπόται, καὶ πίπτει εἰς τὸ πρῶτον γραδήλιον καὶ φιλεῖ τοὺς πόδας τῶν δεσπο τῶν, καὶ ἀναστὰς ἀπευχαριστεῖ, καὶ ἵστησιν αὐτ τὸν ὁ πραιπόσιτος εἰς κεφαλὴν τοῦ σεκρέτου ἐπάνω πάντων τῶν πατρικίων, καὶ εὐθέως οἱ σιλεντιάριοι ὄπισθεν τοῦ σεκρέτου ἔνθεν κἀκεῖθεν εἰσάγουσι κατὰ τιμὴν ἕκαστον, καὶ πίπτουσιν ἔμπροσθεν τῶν δεσπο τῶν ἀπευχαριστοῦντες, ὡς λαβόντες κεφαλὴν σεκρέτων ὁμοίως καὶ υπάτους μέχρι τοῦ ἐσχάτου τῶν συγκλητικῶν. Εἶθ᾽ οὕτως νεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος νεύει διὰ τῆς χλανίδος αὐτοῦ τὸν σιλεντιάριον τὸν ἑστῶτα μέσον τοῦ σεκρέτου, καὶ λέγει· «Κελεύσατε,» καὶ ἐπεύχεται πᾶσα ἡ σύγκ κλητος· «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους,» καὶ 26 ἀποκινεῖ ἐν τῷ προκένσῳ τῆς ἐκκλησίας ἅμα τοῖς δεσπόταις. Όσα δεί παρυφυλάττειν ἐπὶ προαγωγή μαγί στρου, εἰ κελεύει αὐτὸν ποιῆσαι εἰς κυριακὴν παγανήν. Δ΄. Πρὸ μιᾶς τῇ αὐτῇ ἑσπέρα ἀσφαλίζονται οἱ τρεῖς πυλῶνες οἱ ἐλεφάντινοι τοῦ κονσιστωρίου, καὶ οἱ ἐξερχόμενοι εἰς τὸν μάκρωνα τῶν κανδιδάτων καὶ κρεμῶσι βῆλα εἰς τοὺς τρεῖς πυλῶνας, ἀσφαίζει ται καὶ τὸ τρίθυρον τοῦ ὁνοποδίου. ὁμοίως καὶ αἱ θύραι του δέλφακος, καὶ ἵσταται τὸ σένζον εἰς τὸ κθβώριον νοῦ κονσιστωρίου, καὶ τῇ ἑσπέρα φυλάττε ται ὑπὸ σιλεντιαρίων καὶ ἰχοσβαϊτῶν, καὶ οὐδεὶς διέρχεται τῇ ἑσπέρᾳ ἐκείνῃ ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, ἱσταμένου τοῦ σένζου. Καὶ μηνύεται ἀφ' ἑσπέρας πᾶσα ἡ συγκλητος, ἵνω προέλθωσιν ἐπὶ προελεύσει, καὶ τὸ πρωί 37 αλλάτσει ἡ σύγκλητος ἐν τῷ μάκρων τῶν κανδιδάτων, καὶ οἱ πατρίκιοι ἀλλάσ σουσιν εἰς τοὺς Ἰνδούς, μὴ ἔχοντες ἄδειαν εἰσιέναι ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, ἱσταμένου τοῦ σένζου. Καὶ ὅτε κελεύουσιν οἱ δεσπόται καθίσαι εἰς τὸ σένζον ἐξέρ χονται ἐκ τοῦ αὐγουστέως εστεμμένοι, φοροῦντες καὶ τὰς χλαμύδας, καὶ μυστικῶς ὀψικευόμενοι ὑπὸ τοῦ κουβουκλείου, καθέζονται εἰς τὸ σένζον, ὁ δὲ τῆς καταστάσεως ἔξωθεν τῶν ἐλεφαντίνων πυκῶν εἰς τὸν μάκρωνα τῶν κανδιδάτων, ἔνθα καὶ ἡ προσ Έλευσις, ευτρεπίζει τὰ βῆλα ἀπὸ τε μαγίστρων, πατρικιων καὶ λοιπῶν συγκλητικών. οι γραφήλιον προβαλλ. * αὐτὸς 20 καὶ ἀποκινεῖ

Β΄. Καὶ εἶθ' οὕτως νεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ πραι ποπίτῳ, καὶ εἰσάγει τὸν ὀφείλοντα προβληθῆναι μάγιστρον εἰς τοὺς πόδας τῶν δεσποτῶν, καὶ πίπτει εἰς τὸ πρῶτον γραδήλιον 16 ὁ προβαλλόμενος, καὶ ἀναφέρει αὐτὸν εἰς τὸ τρίτον γραδήλιον, καὶ προσ κυνῶν φιλεῖ τοὺς πόδας τῶν δεσποτῶν, ἐστώτων αὐτῶν καὶ οὐ καθεζομένων, διότι εἰς ἑορτὴν προ βάλλεται ἐν προκένσῳ τῆς ἐκκλησίας. Καὶ ἀσπασά μενος τοὺς πόδας ὁ προβληθεὶς, ἀνίσταται, καὶ ὁ ἕτερος πραιπόσιτος παρέχει τοῖς δεσπόταις τὸ στις χάριον καὶ τὸ βαλτίδιον, καὶ οἱ δεσπόται ἐπιδιδοῦσι τῷ προβαλλομένῳ μαγίστρῳ, καὶ φιλεῖ τὰς χεῖρας τῶν δεσποτῶν ὁ προβληθεὶς, λαμβάνων τὸ στιχάριον καὶ τὸ βαλτίδιον, καὶ λαμβάνει αὐτὰ ὁ αὐτὸς πραι πόσιτος, εἰσάγων αὐτὸν ἐν τῷ χειμερινῷ κονσιστων ρίῳ, καὶ ἐνδύει αὐτὸν τὸ στιχάριον καὶ ζώννυσιν αὐτὸν τὸ βαλτίδιον, καὶ φορεῖ τὸ χλανίδιον αὐτοῦ τὸ ἴδιον ἐπάνω τοῦ στιχαρίου. Καὶ ἐπαίρει αὐτὸν ὁ αὐτ τός 25 πραιπόσιτος, καὶ εἰσάγει αὐτὸν εἰς τὸ κιβώς ριον, ἔνθα ἵστανται οἱ δεσπόται, καὶ πίπτει εἰς τὸ πρῶτον γραδήλιον καὶ φιλεῖ τοὺς πόδας τῶν δεσπο τῶν, καὶ ἀναστὰς ἀπευχαριστεῖ, καὶ ἵστησιν αὐτ τὸν ὁ πραιπόσιτος εἰς κεφαλὴν τοῦ σεκρέτου ἐπάνω πάντων τῶν πατρικίων, καὶ εὐθέως οἱ σιλεντιάριοι ὄπισθεν τοῦ σεκρέτου ἔνθεν κἀκεῖθεν εἰσάγουσι κατὰ τιμὴν ἕκαστον, καὶ πίπτουσιν ἔμπροσθεν τῶν δεσπο τῶν ἀπευχαριστοῦντες, ὡς λαβόντες κεφαλὴν σεκρέτων ὁμοίως καὶ υπάτους μέχρι τοῦ ἐσχάτου τῶν συγκλητικῶν. Εἶθ᾽ οὕτως νεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος νεύει διὰ τῆς χλανίδος αὐτοῦ τὸν σιλεντιάριον τὸν ἑστῶτα μέσον τοῦ σεκρέτου, καὶ λέγει· «Κελεύσατε,» καὶ ἐπεύχεται πᾶσα ἡ σύγκ κλητος· «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους,» καὶ 26 ἀποκινεῖ ἐν τῷ προκένσῳ τῆς ἐκκλησίας ἅμα τοῖς δεσπόταις. Όσα δεί παρυφυλάττειν ἐπὶ προαγωγή μαγί στρου, εἰ κελεύει αὐτὸν ποιῆσαι εἰς κυριακὴν παγανήν. Δ΄. Πρὸ μιᾶς τῇ αὐτῇ ἑσπέρα ἀσφαλίζονται οἱ τρεῖς πυλῶνες οἱ ἐλεφάντινοι τοῦ κονσιστωρίου, καὶ οἱ ἐξερχόμενοι εἰς τὸν μάκρωνα τῶν κανδιδάτων καὶ κρεμῶσι βῆλα εἰς τοὺς τρεῖς πυλῶνας, ἀσφαίζει ται καὶ τὸ τρίθυρον τοῦ ὁνοποδίου. ὁμοίως καὶ αἱ θύραι του δέλφακος, καὶ ἵσταται τὸ σένζον εἰς τὸ κθβώριον νοῦ κονσιστωρίου, καὶ τῇ ἑσπέρα φυλάττε ται ὑπὸ σιλεντιαρίων καὶ ἰχοσβαϊτῶν, καὶ οὐδεὶς διέρχεται τῇ ἑσπέρᾳ ἐκείνῃ ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, ἱσταμένου τοῦ σένζου. Καὶ μηνύεται ἀφ' ἑσπέρας πᾶσα ἡ συγκλητος, ἵνω προέλθωσιν ἐπὶ προελεύσει, καὶ τὸ πρωί 37 αλλάτσει ἡ σύγκλητος ἐν τῷ μάκρων τῶν κανδιδάτων, καὶ οἱ πατρίκιοι ἀλλάσ σουσιν εἰς τοὺς Ἰνδούς, μὴ ἔχοντες ἄδειαν εἰσιέναι ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, ἱσταμένου τοῦ σένζου. Καὶ ὅτε κελεύουσιν οἱ δεσπόται καθίσαι εἰς τὸ σένζον ἐξέρ χονται ἐκ τοῦ αὐγουστέως εστεμμένοι, φοροῦντες καὶ τὰς χλαμύδας, καὶ μυστικῶς ὀψικευόμενοι ὑπὸ τοῦ κουβουκλείου, καθέζονται εἰς τὸ σένζον, ὁ δὲ τῆς καταστάσεως ἔξωθεν τῶν ἐλεφαντίνων πυκῶν εἰς τὸν μάκρωνα τῶν κανδιδάτων, ἔνθα καὶ ἡ προσ Έλευσις, ευτρεπίζει τὰ βῆλα ἀπὸ τε μαγίστρων, πατρικιων καὶ λοιπῶν συγκλητικών. οι γραφήλιον προβαλλ. * αὐτὸς 20 καὶ ἀποκινεῖ

η Β΄ Λαμβάνει νεῦμα παρὰ τῶν δεσποτῶν ὁ πραι πόσιτος καὶ ἐξέρχεται ἔξω διὰ τοῦ μέσου πυλῶνος τοῦ κονσιστωρίου, ὀψικευόμενος ὑπὸ δύο ὀστιαρίων, καὶ εἰσάγει βῆλον α', μαγίστρους 28. βῆλον β', πατριο λίους· βῆλον γ', τοὺς ὑπάτους· βῆλον δ', τοὺς κόσ μητασ σεκόρων *. βῆλον ε, τοὺς ἀπὸ ἐπάρο χων καὶ στρατηλάτας. Καὶ ἀφ' οὗ πληρωθῶσι 20 τὰ βῆλο καὶ εἰσέλθωσιν ἔνδον τοῦ κονσιστωρίου, νεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, καὶ εἰσάγει τὸν ὀφείλοντα προβληθῆναι μάγιστρον ἐκ της τάξεως τῶν πατρικίων, καὶ φέρει αὐτὸν μέσον τῶν πορφυ τῶν γραδηλίων ἔμπροσθεν τοῦ κιβωρίου, καὶ ἀνα φέρει αὐτὸν εἰς τὸ τρίτον γραφήλιον, καὶ πίπτει ἔμπροσθεν τοῦ ὑποποδίου τοῦ σένζου, καὶ φιλεῖ τοὺς πόδας τοῦ μεγάλου δεσπότου καὶ τὰ δύο γόνατα, ὁμοίως καὶ τοῦ μικροῦ, καὶ ἀναστὰς ἁπλοῖ τὰς χεῖρας καὶ λαμβάνει παρὰ τῶν δεσποτῶν τὸ στιχά. ριον καὶ τὸ βαλτίδιον. Καὶ εἰσάγει αὐτὸν ὁ πραι πόσιτος ἐν τῷ χειμερινῷ κονσιστωρίῳ, καὶ ἐνδύει αὐτὸν τὸ στιχάριον καὶ ζώννυσιν αὐτὸν τὸ βαλτίδιον, καὶ εἶθ᾽ οὕτως προσφέρει αὐτὸν πρὸς τοὺς πόδας τῶν δεσποτῶν, καὶ φιλεῖ τοὺς πόδας, ὡς τὸ πρότε ρον, ἀπευχαριστῶν τοὺς δεσπότας. Καὶ λαβὼν αὐτ τὸν ὁ πραιπόσιτος ἵστησιν αὐτὸν εἰς κεφαλὴν τοῦ σεκρέτου τῶν πατρικίων, καὶ εἰσάγονται ἀπὸ το πατρικίων μέχρι τῶν ἐσχάτων, κρατούμενοι ὑπὸ σι λεντιαρίων, καὶ ἀπευχαριστοῦσιν, ὡς λαβόντες κε φαλὴν σεκρέτου. Ὁ δὲ σιλεντιάριος, ἑστὼς μέσον τοῦ σεκρέτου, λαμβάνει νεῦμα παρὰ τοῦ πραιποσί του καὶ λέγει· «Κελεύσατε,» καὶ ἐπεύχεται ἡ σύγκλη τος· «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους,» καὶ ἐξέρω χονται ἐν τῷ μάκρωνι τῶν κανδιδάτων, καὶ δίδονται μίνσαι παρὰ τοῦ σιλεντιαρίου. Ὁ δε προβληθείς μάγιστρος ἐξέρχεται εἰς τοὺς Ἰνδούς, καὶ ἀλλάσσει σαγίον ἀληθινὸν ἐπάνω τοῦ στιχαρίου αὐτοῦ, καὶ ἀναχωρεῖ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, καὶ εἰ μὲν ἔστι πλησιάζων τῷ παλατίῳ ὁ οἶκος αὐτοῦ, ὀψικεύεται ὑπὸ ἀξιωματικῶν καὶ δομεστίκων πεδίτου καὶ σχολαρίων πεδίτου καὶ σκουταρίων τοῦ ἀριθμοῦ καὶ διαι ταρίων καὶ δεκανῶν· εξ δὲ ἐστι μηκόθεν, οἱ αὐτοὶ ἄνευ τῶν ἀξιωματικῶν. Χρὴ δὲ γινώσκειν ὅτι καὶ ἐν ἑοστῇ, ἐὰν προβληθῇ, οὕτως ἀναχωρεῖ. ΚΕΦΑΛ. ΜΖ. Όσα δεί παραφυλάττειν ἐπί προαγωγῇ ΠΑ τρικίου συγκλητικοῦ καὶ στρατηγοῦν τος. Α΄. Πρὸ μιᾶς δίδοται ἀπόκρισις, καὶ μηνύεται πᾶσα ἡ σύγκλητος, ἵνα προέλθῃ μετὰ ἀλλαξίμων, βῆλα, α' μαγίστρους, καὶ β' σεκόρων, σακρῶν. σεκρέτων 30 πληρωθῇ εἰσέλθωσιν εἰσελθὼν εἰσῆλθον σεκόρων. σεκόρων, σακρῶν, 139. Α' σεκρέτων σεκόρων σά κρας οι τὴν σύγκλητον,

η Β΄ Λαμβάνει νεῦμα παρὰ τῶν δεσποτῶν ὁ πραι πόσιτος καὶ ἐξέρχεται ἔξω διὰ τοῦ μέσου πυλῶνος τοῦ κονσιστωρίου, ὀψικευόμενος ὑπὸ δύο ὀστιαρίων, καὶ εἰσάγει βῆλον α', μαγίστρους 28. βῆλον β', πατριο λίους· βῆλον γ', τοὺς ὑπάτους· βῆλον δ', τοὺς κόσ μητασ σεκόρων *. βῆλον ε, τοὺς ἀπὸ ἐπάρο χων καὶ στρατηλάτας. Καὶ ἀφ' οὗ πληρωθῶσι 20 τὰ βῆλο καὶ εἰσέλθωσιν ἔνδον τοῦ κονσιστωρίου, νεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, καὶ εἰσάγει τὸν ὀφείλοντα προβληθῆναι μάγιστρον ἐκ της τάξεως τῶν πατρικίων, καὶ φέρει αὐτὸν μέσον τῶν πορφυ τῶν γραδηλίων ἔμπροσθεν τοῦ κιβωρίου, καὶ ἀνα φέρει αὐτὸν εἰς τὸ τρίτον γραφήλιον, καὶ πίπτει ἔμπροσθεν τοῦ ὑποποδίου τοῦ σένζου, καὶ φιλεῖ τοὺς πόδας τοῦ μεγάλου δεσπότου καὶ τὰ δύο γόνατα, ὁμοίως καὶ τοῦ μικροῦ, καὶ ἀναστὰς ἁπλοῖ τὰς χεῖρας καὶ λαμβάνει παρὰ τῶν δεσποτῶν τὸ στιχά. ριον καὶ τὸ βαλτίδιον. Καὶ εἰσάγει αὐτὸν ὁ πραι πόσιτος ἐν τῷ χειμερινῷ κονσιστωρίῳ, καὶ ἐνδύει αὐτὸν τὸ στιχάριον καὶ ζώννυσιν αὐτὸν τὸ βαλτίδιον, καὶ εἶθ᾽ οὕτως προσφέρει αὐτὸν πρὸς τοὺς πόδας τῶν δεσποτῶν, καὶ φιλεῖ τοὺς πόδας, ὡς τὸ πρότε ρον, ἀπευχαριστῶν τοὺς δεσπότας. Καὶ λαβὼν αὐτ τὸν ὁ πραιπόσιτος ἵστησιν αὐτὸν εἰς κεφαλὴν τοῦ σεκρέτου τῶν πατρικίων, καὶ εἰσάγονται ἀπὸ το πατρικίων μέχρι τῶν ἐσχάτων, κρατούμενοι ὑπὸ σι λεντιαρίων, καὶ ἀπευχαριστοῦσιν, ὡς λαβόντες κε φαλὴν σεκρέτου. Ὁ δὲ σιλεντιάριος, ἑστὼς μέσον τοῦ σεκρέτου, λαμβάνει νεῦμα παρὰ τοῦ πραιποσί του καὶ λέγει· «Κελεύσατε,» καὶ ἐπεύχεται ἡ σύγκλη τος· «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους,» καὶ ἐξέρω χονται ἐν τῷ μάκρωνι τῶν κανδιδάτων, καὶ δίδονται μίνσαι παρὰ τοῦ σιλεντιαρίου. Ὁ δε προβληθείς μάγιστρος ἐξέρχεται εἰς τοὺς Ἰνδούς, καὶ ἀλλάσσει σαγίον ἀληθινὸν ἐπάνω τοῦ στιχαρίου αὐτοῦ, καὶ ἀναχωρεῖ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, καὶ εἰ μὲν ἔστι πλησιάζων τῷ παλατίῳ ὁ οἶκος αὐτοῦ, ὀψικεύεται ὑπὸ ἀξιωματικῶν καὶ δομεστίκων πεδίτου καὶ σχολαρίων πεδίτου καὶ σκουταρίων τοῦ ἀριθμοῦ καὶ διαι ταρίων καὶ δεκανῶν· εξ δὲ ἐστι μηκόθεν, οἱ αὐτοὶ ἄνευ τῶν ἀξιωματικῶν. Χρὴ δὲ γινώσκειν ὅτι καὶ ἐν ἑοστῇ, ἐὰν προβληθῇ, οὕτως ἀναχωρεῖ. ΚΕΦΑΛ. ΜΖ. Όσα δεί παραφυλάττειν ἐπί προαγωγῇ ΠΑ τρικίου συγκλητικοῦ καὶ στρατηγοῦν τος. Α΄. Πρὸ μιᾶς δίδοται ἀπόκρισις, καὶ μηνύεται πᾶσα ἡ σύγκλητος, ἵνα προέλθῃ μετὰ ἀλλαξίμων, βῆλα, α' μαγίστρους, καὶ β' σεκόρων, σακρῶν. σεκρέτων 30 πληρωθῇ εἰσέλθωσιν εἰσελθὼν εἰσῆλθον σεκόρων. σεκόρων, σακρῶν, 139. Α' σεκρέτων σεκόρων σά κρας οι τὴν σύγκλητον,

καὶ τὸ πρωὶ ἀλλάσσει ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ, καὶ εἰσέρ χεται ἡ προέλευσις εἰς τὸ τρίκλινον τοῦ Ἰουστινια νοῦ καὶ πᾶς ὁ λαὸς, καθὼς ἔχει ἡ συνήθεια τῆς Κυρ ριακῆς. Καὶ ὅτε κελεύουσιν οι δεσπόται δέξασθαι τὸ σέκρετον, λέγουσι τῷ πραιποσίτῳ, καὶ ἐξέρχεται ὁ πραιπόσιτος καὶ λέγει τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ προσκαλεῖται ὁ τῆς καταστάσεως τοὺς πατρικίους καὶ τὴν σύγκλητον. Καὶ εἰσέρχονται εἰς τὸν τριπέ τωνα, καὶ εὐτρεπίζει τὰ βῆλα εἰς τὸν αὐτὸν τριπέ τωνα, καὶ ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται τὰ διβητήσια καὶ τὰς χλαμύδας καὶ τὰ στέμματα αὐτῶν, καὶ καθ έζονται ἐν τῷ σένζῳ. Καὶ εὐθέως εἰσέρχονται οἱ κουβικουλάριοι μυστικῶς ἀπὸ πλαγίου ἔνθεν κἀκεῖ θεν, καὶ ἵστανται κονσιστώριον, καὶ νεύουσιν οἱ δε σπόται τῷ πραιποσίτῳ, καὶ ἐξέρχεται μετὰ ὀστια ρίων, ὡς ἔχει ἡ συνήθεια, καὶ προσκαλεῖται βῆλον α', τῶν μαγίστρων· βῆλον β', τοὺς πατρικίους· βῆλον γ', τοὺς ὑπάτους· βῆλον δ', τοὺς κόμητας τῶν σεκόρων 81· βῆλον ε', τοὺς κανδιδάτους σεκόρων· βῆλον ς, τοὺς δομεστίκους σεκόρων· βῆλον ζ', ἀπὸ ἐπάρχων, τοὺς στρατηλάτας. β'. Ὁ δὲ ῥεφερενδάριος εἰσέρχεται ἀπὸ πλαγίου, ὅτε εἰσῆλθε τὸ βῆλον τῶν πατρικίων, καὶ ἵσταται ὄπι σθεν αὐτῶν· οἱ δὲ ἀσηκρῆται οἱ μὴ ὄντες ὑπατοι εἰσέρχονται ἀμηνυτί, ὅτε εἰσέλθῃ τὸ βῆλον τῶν ὑπάτων, καὶ ἵστανται ὄπισθεν τῶν ὑπάτων· ὁμοίως εἰσέρχονται οἱ σιλεντιάριοι εἰς τὴν συμπλήρωσιν τῶν ζ' βήλων, καὶ ἵστανται ὄπισθεν ἔνθεν κἀκεῖθεν. Τῷ δὲ τῆς καταστάσεως κελεύουσιν οι δεσπόται λα λῆσαι πρὸ τοῦ ἐλθεῖν τὰ βῆλα τῷ ὀφείλοντι προβλη θῆναι, καὶ ὅτι θέλει εἰσάξαι τὰ βῆλα, λέγει πρὸς τὰ μέρη τὸ ὄνομα μυστικῶς, καὶ ἀπέρχονται τὰ μέρη, καὶ ποιοῦσι τὰ ποιήματα τοῦ προβαλλομένου κατὰ τὸ ὄνομα. Καὶ ἀφ᾽ οὗ σταθῇ τὸ σέκρετον κονσιστώριον, καὶ σταθῶσιν οἱ σιλεντιάριοι ἔνθεν σεκόρων σεκρέτων, σακρῶν, τηγοί, οἱ συγκλητικοί πατρίκιοι τοῖς ἀπὸ σπαθίου. ποιοῦσι ποιήματα κατὰ τὸ ὄνομα τοῦ προβαλλομένου. Τὸ πλῆς θος ἀποδεξάμενον τῆς ὁρμῆς τὸν ᾿Αλέξιον καὶ τῆς ἀγχινοίας, ἐξ αὐτῶν τῶν πραγμάτων ᾀσμάτ τιον αὐτῷ ἀνεπλέξαντο ἐξ ἰδιώτιδεσ μὲν συγκεί μενον γλώττης, παρεμφαίνον δὲ τὴν τε προαίσθησιν τῆς κατ' ἐκείνου ἐπιβουλῆς, καὶ τὰ παρ' αὐτοῦ μεμηχανημένα. Τὸ δὲ ᾀσμάτιον αὐταῖς λέξεσιν εἶχεν οὕτως· «Τὸ σάββατον τῆς τυρινῆς χαρείς, Αλέξιε, ἐνόητες τὸ, καὶ τὴν δευτέραν τὸ πρωί ἔπτα καλῶς γεράκιν μου. Εἶχε δὲ ὧδέ πως ένα νοίας τὸ διαφημιζόμενον ἐκεῖνο ᾀσμάτιον, ὡς ἄρα κατὰ μὲν τὸ τυρώνυμον σάββατον ὑπέρευγέ σοι τῆς ἀγχινοίας. Τὴν δὲ μετὰ τὴν κυριακήν δευ τέραν καθάπερ τις ὑψιπέτης ἱερὰς ἀφίπτατο τῶν ἐπιβουλευόντων βαρβάρων.»

καὶ τὸ πρωὶ ἀλλάσσει ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ, καὶ εἰσέρ χεται ἡ προέλευσις εἰς τὸ τρίκλινον τοῦ Ἰουστινια νοῦ καὶ πᾶς ὁ λαὸς, καθὼς ἔχει ἡ συνήθεια τῆς Κυρ ριακῆς. Καὶ ὅτε κελεύουσιν οι δεσπόται δέξασθαι τὸ σέκρετον, λέγουσι τῷ πραιποσίτῳ, καὶ ἐξέρχεται ὁ πραιπόσιτος καὶ λέγει τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ προσκαλεῖται ὁ τῆς καταστάσεως τοὺς πατρικίους καὶ τὴν σύγκλητον. Καὶ εἰσέρχονται εἰς τὸν τριπέ τωνα, καὶ εὐτρεπίζει τὰ βῆλα εἰς τὸν αὐτὸν τριπέ τωνα, καὶ ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται τὰ διβητήσια καὶ τὰς χλαμύδας καὶ τὰ στέμματα αὐτῶν, καὶ καθ έζονται ἐν τῷ σένζῳ. Καὶ εὐθέως εἰσέρχονται οἱ κουβικουλάριοι μυστικῶς ἀπὸ πλαγίου ἔνθεν κἀκεῖ θεν, καὶ ἵστανται κονσιστώριον, καὶ νεύουσιν οἱ δε σπόται τῷ πραιποσίτῳ, καὶ ἐξέρχεται μετὰ ὀστια ρίων, ὡς ἔχει ἡ συνήθεια, καὶ προσκαλεῖται βῆλον α', τῶν μαγίστρων· βῆλον β', τοὺς πατρικίους· βῆλον γ', τοὺς ὑπάτους· βῆλον δ', τοὺς κόμητας τῶν σεκόρων 81· βῆλον ε', τοὺς κανδιδάτους σεκόρων· βῆλον ς, τοὺς δομεστίκους σεκόρων· βῆλον ζ', ἀπὸ ἐπάρχων, τοὺς στρατηλάτας. β'. Ὁ δὲ ῥεφερενδάριος εἰσέρχεται ἀπὸ πλαγίου, ὅτε εἰσῆλθε τὸ βῆλον τῶν πατρικίων, καὶ ἵσταται ὄπι σθεν αὐτῶν· οἱ δὲ ἀσηκρῆται οἱ μὴ ὄντες ὑπατοι εἰσέρχονται ἀμηνυτί, ὅτε εἰσέλθῃ τὸ βῆλον τῶν ὑπάτων, καὶ ἵστανται ὄπισθεν τῶν ὑπάτων· ὁμοίως εἰσέρχονται οἱ σιλεντιάριοι εἰς τὴν συμπλήρωσιν τῶν ζ' βήλων, καὶ ἵστανται ὄπισθεν ἔνθεν κἀκεῖθεν. Τῷ δὲ τῆς καταστάσεως κελεύουσιν οι δεσπόται λα λῆσαι πρὸ τοῦ ἐλθεῖν τὰ βῆλα τῷ ὀφείλοντι προβλη θῆναι, καὶ ὅτι θέλει εἰσάξαι τὰ βῆλα, λέγει πρὸς τὰ μέρη τὸ ὄνομα μυστικῶς, καὶ ἀπέρχονται τὰ μέρη, καὶ ποιοῦσι τὰ ποιήματα τοῦ προβαλλομένου κατὰ τὸ ὄνομα. Καὶ ἀφ᾽ οὗ σταθῇ τὸ σέκρετον κονσιστώριον, καὶ σταθῶσιν οἱ σιλεντιάριοι ἔνθεν σεκόρων σεκρέτων, σακρῶν, τηγοί, οἱ συγκλητικοί πατρίκιοι τοῖς ἀπὸ σπαθίου. ποιοῦσι ποιήματα κατὰ τὸ ὄνομα τοῦ προβαλλομένου. Τὸ πλῆς θος ἀποδεξάμενον τῆς ὁρμῆς τὸν ᾿Αλέξιον καὶ τῆς ἀγχινοίας, ἐξ αὐτῶν τῶν πραγμάτων ᾀσμάτ τιον αὐτῷ ἀνεπλέξαντο ἐξ ἰδιώτιδεσ μὲν συγκεί μενον γλώττης, παρεμφαίνον δὲ τὴν τε προαίσθησιν τῆς κατ' ἐκείνου ἐπιβουλῆς, καὶ τὰ παρ' αὐτοῦ μεμηχανημένα. Τὸ δὲ ᾀσμάτιον αὐταῖς λέξεσιν εἶχεν οὕτως· «Τὸ σάββατον τῆς τυρινῆς χαρείς, Αλέξιε, ἐνόητες τὸ, καὶ τὴν δευτέραν τὸ πρωί ἔπτα καλῶς γεράκιν μου. Εἶχε δὲ ὧδέ πως ένα νοίας τὸ διαφημιζόμενον ἐκεῖνο ᾀσμάτιον, ὡς ἄρα κατὰ μὲν τὸ τυρώνυμον σάββατον ὑπέρευγέ σοι τῆς ἀγχινοίας. Τὴν δὲ μετὰ τὴν κυριακήν δευ τέραν καθάπερ τις ὑψιπέτης ἱερὰς ἀφίπτατο τῶν ἐπιβουλευόντων βαρβάρων.»

κἀκεῖθεν, νεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, καὶ ὁ πραιπόσιτος τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ ἐπαίρει ὁ τῆς καταστάσεως μετὰ τοῦ σεκουνδηκηρίου τὸν προβαλλόμενον πατρίκιον, καὶ ἵσταται μέσον τοῦ σεκρέτου, κρατούμενος ὑπὸ τοῦ τῆς καταστάσεως καὶ τοῦ ἑτέρου σιλεντιαρίου· κἄν τε εἷς ἐστι, κἄν τε δύο, κἄν τε τρεῖς, καὶ αὐτοὶ συνεισέρχονται ὑπὸ σι λεντιαρίου κρατούμενοι, καὶ πίπτουσιν οἱ προβαλο λόμενοι καὶ μόνον, καὶ εἰσάγουσι τὸν πρῶτὸν αὐτῶν ἔμπροσθεν τοῦ ὑποποδίου τῶν δεσποτῶν, καὶ πίπτει καὶ φιλεῖ τοὺς πόδας καὶ τὰ δύο 88 γόνατα τοῦ μεγάλου βασιλέως, ὁμοίως καὶ τοῦ μικροῦ, καὶ ἐγερθεὶς ἁπλοῖ τὰς χεῖρας, καὶ λαμβάνει τὰ κωδικέλλια παρὰ τῶν δεσποτῶν καὶ φιλεῖ τὰς χεῖρας αὐτῶν. 31 ὁ δὲ τῷ τῆς 33 καὶ δύο Γ. Καὶ ἵστησιν αὐτὸν, ὅπου ἵστανται οἱ λοιποί, καὶ εἰσάγει τὸν δεύτερον, καὶ προσφέρει κἀκεῖνον ἐν τῷ ὑποποδίῳ, καὶ πίπτει καὶ φιλεῖ τοὺς πόδας ὁμοίως καὶ τὰ γόνατα τῶν δύο δεσποτῶν, καὶ λαβὼν τὰ κωδικέλλια φιλεῖ τὰς χεῖρας, καὶ ὀπισθοποδεῖ κἀκεῖνος, ὁμοίως καὶ οἱ λοιποί, ὅσοι ἐάν εἰσι, ποιοῦ σιν οὕτως, κἄν τι τρεῖς, κἄν τε τέσσαρες. Καὶ ὅτε λάβωσιν οἱ ἀμφότεροι τὰ κωδικέλλια καὶ σταθῶσιν, εἰσάγονται ἀπὸ τε τοῦ μαγίστρου μέχρι τῶν ἐσχάτων συγκλητικῶν ἔμπροσθεν τῶν δεσποτών, κρατούμενοι ὑπὸ σιλεντιαρίων, ἀπευχαριστοῦντες. Καὶ ὅτε πληρ ρώσῳ ἡ σύγκλητος τὴν εὐχαριστίαν, προσφέρει πάλιν ὁ τῆς καταστάσεως τὴν προβληθέντα πρῶτον, καὶ πίπτει ἐν τῷ ὑποποδίῳ καὶ φιλεῖ ἀοὺς πόδας καὶ τὰ γόνατα τοῦ μεγάλου δεσπότου, ὁμοίως καὶ τοῦ μια κροῦ, καὶ εὔχεται τοὺς δεσπότας, ὡς τιμηθείς. Καὶ ἵστησιν αὐτὸν ὁ τῆς καταστάσεως ἔνθα ἐστὶν ἡ τιμὴ αὐτοῦ, κἂν στρατηγὸς ἔμπρατος κἄν τε ἄπρα τος, ὁμοίως καὶ τοῖς λοιποῖς ποιεῖ οὕτως, πίπτουσι κἀκεῖνοι καὶ φιλοῦσι τοὺς πόδας καὶ τὰ γόνατα, καὶ ἵστησιν αὐτοὺς, ἕκαστον κατὰ τὴν τιμὴν αὐτοῦ, καὶ ὅτε συμπληρώσουσιν ἀμφότεροι οἱ προβληθέντες, ἔμπραττος, ἔμπρακτος; ἄπραττος ἄπρακτος. Εμε πρακτοι, ἔμπραττος, άπραττος, ἔμπραχτοι, μεσόπρακτοι, ἄπρακτοι. άπρακτοι) ἔμπρακτοι. τοὺς ἐμπράκτους ἐμπολιτι κούς, μεσοπράκτους; απράκτους

κἀκεῖθεν, νεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, καὶ ὁ πραιπόσιτος τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ ἐπαίρει ὁ τῆς καταστάσεως μετὰ τοῦ σεκουνδηκηρίου τὸν προβαλλόμενον πατρίκιον, καὶ ἵσταται μέσον τοῦ σεκρέτου, κρατούμενος ὑπὸ τοῦ τῆς καταστάσεως καὶ τοῦ ἑτέρου σιλεντιαρίου· κἄν τε εἷς ἐστι, κἄν τε δύο, κἄν τε τρεῖς, καὶ αὐτοὶ συνεισέρχονται ὑπὸ σι λεντιαρίου κρατούμενοι, καὶ πίπτουσιν οἱ προβαλο λόμενοι καὶ μόνον, καὶ εἰσάγουσι τὸν πρῶτὸν αὐτῶν ἔμπροσθεν τοῦ ὑποποδίου τῶν δεσποτῶν, καὶ πίπτει καὶ φιλεῖ τοὺς πόδας καὶ τὰ δύο 88 γόνατα τοῦ μεγάλου βασιλέως, ὁμοίως καὶ τοῦ μικροῦ, καὶ ἐγερθεὶς ἁπλοῖ τὰς χεῖρας, καὶ λαμβάνει τὰ κωδικέλλια παρὰ τῶν δεσποτῶν καὶ φιλεῖ τὰς χεῖρας αὐτῶν. 31 ὁ δὲ τῷ τῆς 33 καὶ δύο Γ. Καὶ ἵστησιν αὐτὸν, ὅπου ἵστανται οἱ λοιποί, καὶ εἰσάγει τὸν δεύτερον, καὶ προσφέρει κἀκεῖνον ἐν τῷ ὑποποδίῳ, καὶ πίπτει καὶ φιλεῖ τοὺς πόδας ὁμοίως καὶ τὰ γόνατα τῶν δύο δεσποτῶν, καὶ λαβὼν τὰ κωδικέλλια φιλεῖ τὰς χεῖρας, καὶ ὀπισθοποδεῖ κἀκεῖνος, ὁμοίως καὶ οἱ λοιποί, ὅσοι ἐάν εἰσι, ποιοῦ σιν οὕτως, κἄν τι τρεῖς, κἄν τε τέσσαρες. Καὶ ὅτε λάβωσιν οἱ ἀμφότεροι τὰ κωδικέλλια καὶ σταθῶσιν, εἰσάγονται ἀπὸ τε τοῦ μαγίστρου μέχρι τῶν ἐσχάτων συγκλητικῶν ἔμπροσθεν τῶν δεσποτών, κρατούμενοι ὑπὸ σιλεντιαρίων, ἀπευχαριστοῦντες. Καὶ ὅτε πληρ ρώσῳ ἡ σύγκλητος τὴν εὐχαριστίαν, προσφέρει πάλιν ὁ τῆς καταστάσεως τὴν προβληθέντα πρῶτον, καὶ πίπτει ἐν τῷ ὑποποδίῳ καὶ φιλεῖ ἀοὺς πόδας καὶ τὰ γόνατα τοῦ μεγάλου δεσπότου, ὁμοίως καὶ τοῦ μια κροῦ, καὶ εὔχεται τοὺς δεσπότας, ὡς τιμηθείς. Καὶ ἵστησιν αὐτὸν ὁ τῆς καταστάσεως ἔνθα ἐστὶν ἡ τιμὴ αὐτοῦ, κἂν στρατηγὸς ἔμπρατος κἄν τε ἄπρα τος, ὁμοίως καὶ τοῖς λοιποῖς ποιεῖ οὕτως, πίπτουσι κἀκεῖνοι καὶ φιλοῦσι τοὺς πόδας καὶ τὰ γόνατα, καὶ ἵστησιν αὐτοὺς, ἕκαστον κατὰ τὴν τιμὴν αὐτοῦ, καὶ ὅτε συμπληρώσουσιν ἀμφότεροι οἱ προβληθέντες, ἔμπραττος, ἔμπρακτος; ἄπραττος ἄπρακτος. Εμε πρακτοι, ἔμπραττος, άπραττος, ἔμπραχτοι, μεσόπρακτοι, ἄπρακτοι. άπρακτοι) ἔμπρακτοι. τοὺς ἐμπράκτους ἐμπολιτι κούς, μεσοπράκτους; απράκτους

νεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, καὶ λέγει Κε γεύσατε, καὶ εὔχονται τό· Εἰς πολλοὺς χρόνους. Καὶ ἐξέρχεται ἡ σύγκλητος μετὰ τῶν προῤῥηθέντων, καὶ λαμβάνουσιν οἱ σιλεντιάριοι τὰ κωδικέλλια αὐτῶν, καὶ ἕκαστος σιλεντιάριος ὀψικεύει τὸν ἴδιον αὐτοῦ, βαστάζοντες τὰ κωδικέλλια αὐτῶν. Δ΄. Καὶ ἐξέρχονται διὰ τῆς προελεύσεως, καὶ ἀπέρ χονται εἰς τὴν ἐκκλησίαν τοῦ ἱπποδρόμου, καὶ ἅπτουσι κηρούς, ὀψικευόμενοι ὑπὸ ἀξιωματικῶν, καὶ ἀπέρχονται ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, καὶ ἅπτουσι κἀκεῖσε κηροὺς, ὁμοίως καὶ εἰς τοῦ Κυρίου. Καὶ ἵστανται οἱ ἀξιωματικοὶ καὶ τὰ σκουτάρια τοῦ ἀριθμοῦ καὶ οἱ διαιτάριοι τῶν ὅλων διαιτῶν καὶ οἱ δικανοὶ εἰς τὸν μάκρωνα τῶν κανδιδάτων, καὶ ἀπέρ χονται οἱ αὐτοὶ πατρίκιοι ὀψικευόμενοι μέχρι τῶν χαλκῶν πυλῶν τῶν κορτινῶν, καὶ λέγει ὁ ἀδμηνσου νάλιος, ἅπερ φωνοβολεῖ ὁ νουμεράριος· καὶ λέγει «Στήτω·» καὶ κρατεῖ ὁ νουμεράριος τὸ βῆλον, καὶ πάλιν λέγει ὁ ἀδμηνσουνάλιος, ἅπερ φωνοβολεῖ ὁ νουμεράριος· «Λεβα, πατρίκιο στρατηγέ, λώκ,» καὶ ἐξέρχεται ὁ πρῶτος πατρίκιος, καὶ πάλιν λέγει «Στήτω,» εἰς τὸν δεύτερον, καὶ λέγει, ἅπερ φωνο βολεῖ ὁ νουμεράριος, εἰ μέν ἐστιν ἔπαρχος, εἴτε λογοθέτης, εἴτε κυαίστωρ, λέγει· «Λεοὰ, πατρίκιο ἔπαρχε, λώκ·» εἰ δέ ἐστι πατρίκιος μόνον, «Λεβα, πατρίκιο.» Καὶ ἐξέρχεται κἀκεῖνος εἰς τὴν πύλην, καὶ ἀπέρχονται οἱ αὐτοὶ πατρίκιοι ὀψικευόμενοι διὰ τῶν σχολῶν, καὶ δέχονται τὰ μέρη ἕκαστος εἰς τοὺς ἰδίους τόπους, καὶ ἀκτολογοῦσιν ἕνα ἕνα πατρίκιον, ἕκαστον κατὰ τὴν τιμὴν αὐτοῦ, καὶ ἐπιδίδωσι τὸ λιβελλάριον ο δήμαρχος τῷ πρώτῳ ὡς πρώτῳ, τῷ δευ τέρῳ ὡς δευτέρῳ, ὁμοίως καὶ τοῖς λοιποῖς, λέγων καὶ ὀρθοὶ, στῶμεν και λῶς. Εὐχὴ καὶ δέησις ἐκτενής. Καὶ γὰρ αὐτὸ τοῦτο τὸ παρ ρακελεύεσθαι τὸν διάκονον ἅπασι καὶ λέγειν· Ορθοί, στῶμεν καλῶς, οὐχ ἁπλῶς, οὐδὲ εἰκῆ νενομοθέτη και Διὰ τοῦτο γὰρ καλῶς ἑστάναι κατ' ἐκεῖνον τὸν καιρὸν κελευόμεθα. Τὸ γὰρ καλῶς ἑστάναι οὐδὲν ἄλλο ἐστί, όρθοὶ στῶμεν καλῶς ὀρθή, Σοφία ὀρθοί, νουμεράρης, ὀρθοί, στήτω,

τὰ ποιήματα αὐτῶν. Ὅτε δὲ λέγει τὸ ὄνομα καὶ τὴν ἀξίαν, προσκυνεῖ πρὸς τὸν δήμαρχον καὶ τὸν δῆμον, καὶ ὁ δήμαρχος πρὸς αὐτὸν ποιῶν τὸ σέβας ὁμοίως ἀκτολογοῦσι καὶ τοὺς λοιποὺς, ὁμοίως καὶ ὁ δῆμος τοῦ Βενέτου. Καὶ ἀπέρχονται οἱ προβληθέν τες διὰ τοῦ χυτοῦ τῆς χαλκῆς εἰς τὸ ἅγιον φρέαρ, καὶ ἅπτουσι κηροὺς καὶ εἰσέρχονται ἐν τῷ ναῷ, καὶ ἵστανται εἰς τὸ σκάμνον τῶν πατρικίων, καὶ ὅτε ἐστιν ὁ καιρὸς γενέσθαι τὴν εὐχὴν τῶν πατρικίων παρὰ τοῦ πατριάρχου, ἔρχεται ὁ ῥεφερενδάριος καὶ προσ καλεῖται αὐτοὺς, καὶ εἰσέρχονται εἰς τὸν ναὸν εἰς τὴν σωλαίαν, ἔνθα ἵσταται τὸ ἀντιμίσιον. Καὶ ἐξέρχεται ὁ πατριάρχης ἐκ τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ λαμβάνει τὰ κωδικέλλια ἐξ αὐτῶν, καὶ τίθησιν αὐτὰ ἐν τῷ ἀντι μισίῳ, καὶ ποιεῖ τὴν εὐχὴν, καὶ εἶθ᾽ οὕτως ἐπιδίδω σιν ἑνὶ ἑκάστῳ πατρικίῳ τὰ κωδικέλλια αὐτῶν, καὶ ἕκαστος πατρίκιος τίθησι τὸ ἀποκόμβιον αὐτοῦ ἐν τῷ ἀντιμισίῳ, ὁ στρατηγός νομίσματα οβ', ὁ ἔμε πραττος νομίσματα ν', ὁ ἔπραττος νομίσματα λς. Καὶ ἀπέρχεται ὁ πατριάρχης ἐν τῷ ἀντιμισίῳ, ἔνθα μεταδίδει 84.85 καὶ εἰσέρχονται οἱ πατρίκιοι καὶ κοινωνοῦσιν, εἶθ᾽ οὕτως ἀπέρχονται εἰς τὸ σκάμνον τῶν πατρικίων, καὶ φοροῦσι σαγία ἀληθινὰ ἀμφότεροι καὶ διαμερίζεται τὸ ὀψίκιον εἰς τοὺς προβληθέντας, καὶ ἀναχωροῦσιν εἰς τοὺς οἴκους αὐτῶν όψι κευόμενοι. Καὶ οἱ σιλεντιάριοι φοροῦντες σαγια ῥυῆς καβαλλάριοι, βαστάζοντες τὰ κωδικέλλια αὐτῶν, καὶ ἀπέρχονται μέχρι τῶν οίκων αὐτῶν ὀψικεύοντες. Εἰ μὲν ἔχει γυναῖκα ὁ προβληθεὶς πατρίκιος, ἐπιδί δωσιν ὁ σιλεντιάριος τὰ κωδικέλλια τῇ πατρικίᾳ, καὶ λαμβάνει ἐξ αὐτῆς νομίσματα ιβ'· εἰ δὲ οὐκ ἔχει γυναῖκα, τίθησιν αὐτὰ εἰς τὸν κράβαττον αὐτοῦ, καὶ λαμβάνει τὰ ιβ' οομίσματα ἐξ αὐτοῦ, καὶ ἀριστᾷ μετ' αὐτοῦ καὶ οὕτως ἀναχωρεῖ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. Ε΄. Χρὴ δὲ γινώσκειν, ὅτι ἐν ἑορτῇ προβολὴ πα τρικίου οἱ γίνεται, τὴν δωδεκαήμερον τῶν ἑορτῶν γίνεται καὶ τὴν ἑξαήμερον τῆς διακαινησί μου, καὶ τὴν ἡμέραν τῶν Βαΐων καὶ ἐν παγανῇ Κυ ριακῇ 36, καὶ τὸ ἅγιον Σάββατον μηνύεται ἡ σύγκλη της, ἵνα βαστάζωσι τὰ ἄσπρα χλανίδια μετὰ τῶν ἀτραβατικῶν, καὶ πρὸ τοῦ ἀπελθεῖν τοὺς δεσπότας εἰς τὴν ἐκκλησίαν δέχεται σέκρετον μετὰ λευκῶν χλανιδίων εἰς τὸ χρυσοτρίκλινον, καὶ γίνεται ἡ προ βολὴ τῆς πατριότητος, καὶ δίδοται μεταστάσιμον ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, καὶ ἀλλάσσει πᾶσα ἡ σύγκλητος στραβατικά χλανίδια κατὰ τὴν συνήθειαν τῆς ἡμέρας τοῦ ἁγίου Σαββάτου, ὁμοίως καὶ οἱ προβληθέντες 84.38 μεταδίδωσι 36 κυριακῇ, καὶ Αμφότεροι, ἀμφότεροι, προσκυνήσεως, Τὸ προσῆκον ἀπονέμειν σέβας 489. σέβας σματα. λλ λίτραι, κόμης λ Μ. μεταδίδι, μεταδίδει. διδειν διδόναι ύλλα, νεl εἰ μὴ μόνον, ὅταν δὲ κατά. Οι Εξαήμερον,

τὰ ποιήματα αὐτῶν. Ὅτε δὲ λέγει τὸ ὄνομα καὶ τὴν ἀξίαν, προσκυνεῖ πρὸς τὸν δήμαρχον καὶ τὸν δῆμον, καὶ ὁ δήμαρχος πρὸς αὐτὸν ποιῶν τὸ σέβας ὁμοίως ἀκτολογοῦσι καὶ τοὺς λοιποὺς, ὁμοίως καὶ ὁ δῆμος τοῦ Βενέτου. Καὶ ἀπέρχονται οἱ προβληθέν τες διὰ τοῦ χυτοῦ τῆς χαλκῆς εἰς τὸ ἅγιον φρέαρ, καὶ ἅπτουσι κηροὺς καὶ εἰσέρχονται ἐν τῷ ναῷ, καὶ ἵστανται εἰς τὸ σκάμνον τῶν πατρικίων, καὶ ὅτε ἐστιν ὁ καιρὸς γενέσθαι τὴν εὐχὴν τῶν πατρικίων παρὰ τοῦ πατριάρχου, ἔρχεται ὁ ῥεφερενδάριος καὶ προσ καλεῖται αὐτοὺς, καὶ εἰσέρχονται εἰς τὸν ναὸν εἰς τὴν σωλαίαν, ἔνθα ἵσταται τὸ ἀντιμίσιον. Καὶ ἐξέρχεται ὁ πατριάρχης ἐκ τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ λαμβάνει τὰ κωδικέλλια ἐξ αὐτῶν, καὶ τίθησιν αὐτὰ ἐν τῷ ἀντι μισίῳ, καὶ ποιεῖ τὴν εὐχὴν, καὶ εἶθ᾽ οὕτως ἐπιδίδω σιν ἑνὶ ἑκάστῳ πατρικίῳ τὰ κωδικέλλια αὐτῶν, καὶ ἕκαστος πατρίκιος τίθησι τὸ ἀποκόμβιον αὐτοῦ ἐν τῷ ἀντιμισίῳ, ὁ στρατηγός νομίσματα οβ', ὁ ἔμε πραττος νομίσματα ν', ὁ ἔπραττος νομίσματα λς. Καὶ ἀπέρχεται ὁ πατριάρχης ἐν τῷ ἀντιμισίῳ, ἔνθα μεταδίδει 84.85 καὶ εἰσέρχονται οἱ πατρίκιοι καὶ κοινωνοῦσιν, εἶθ᾽ οὕτως ἀπέρχονται εἰς τὸ σκάμνον τῶν πατρικίων, καὶ φοροῦσι σαγία ἀληθινὰ ἀμφότεροι καὶ διαμερίζεται τὸ ὀψίκιον εἰς τοὺς προβληθέντας, καὶ ἀναχωροῦσιν εἰς τοὺς οἴκους αὐτῶν όψι κευόμενοι. Καὶ οἱ σιλεντιάριοι φοροῦντες σαγια ῥυῆς καβαλλάριοι, βαστάζοντες τὰ κωδικέλλια αὐτῶν, καὶ ἀπέρχονται μέχρι τῶν οίκων αὐτῶν ὀψικεύοντες. Εἰ μὲν ἔχει γυναῖκα ὁ προβληθεὶς πατρίκιος, ἐπιδί δωσιν ὁ σιλεντιάριος τὰ κωδικέλλια τῇ πατρικίᾳ, καὶ λαμβάνει ἐξ αὐτῆς νομίσματα ιβ'· εἰ δὲ οὐκ ἔχει γυναῖκα, τίθησιν αὐτὰ εἰς τὸν κράβαττον αὐτοῦ, καὶ λαμβάνει τὰ ιβ' οομίσματα ἐξ αὐτοῦ, καὶ ἀριστᾷ μετ' αὐτοῦ καὶ οὕτως ἀναχωρεῖ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. Ε΄. Χρὴ δὲ γινώσκειν, ὅτι ἐν ἑορτῇ προβολὴ πα τρικίου οἱ γίνεται, τὴν δωδεκαήμερον τῶν ἑορτῶν γίνεται καὶ τὴν ἑξαήμερον τῆς διακαινησί μου, καὶ τὴν ἡμέραν τῶν Βαΐων καὶ ἐν παγανῇ Κυ ριακῇ 36, καὶ τὸ ἅγιον Σάββατον μηνύεται ἡ σύγκλη της, ἵνα βαστάζωσι τὰ ἄσπρα χλανίδια μετὰ τῶν ἀτραβατικῶν, καὶ πρὸ τοῦ ἀπελθεῖν τοὺς δεσπότας εἰς τὴν ἐκκλησίαν δέχεται σέκρετον μετὰ λευκῶν χλανιδίων εἰς τὸ χρυσοτρίκλινον, καὶ γίνεται ἡ προ βολὴ τῆς πατριότητος, καὶ δίδοται μεταστάσιμον ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, καὶ ἀλλάσσει πᾶσα ἡ σύγκλητος στραβατικά χλανίδια κατὰ τὴν συνήθειαν τῆς ἡμέρας τοῦ ἁγίου Σαββάτου, ὁμοίως καὶ οἱ προβληθέντες 84.38 μεταδίδωσι 36 κυριακῇ, καὶ Αμφότεροι, ἀμφότεροι, προσκυνήσεως, Τὸ προσῆκον ἀπονέμειν σέβας 489. σέβας σματα. λλ λίτραι, κόμης λ Μ. μεταδίδι, μεταδίδει. διδειν διδόναι ύλλα, νεl εἰ μὴ μόνον, ὅταν δὲ κατά. Οι Εξαήμερον,

τὰ ποιήματα αὐτῶν. Ὅτε δὲ λέγει τὸ ὄνομα καὶ τὴν ἀξίαν, προσκυνεῖ πρὸς τὸν δήμαρχον καὶ τὸν δῆμον, καὶ ὁ δήμαρχος πρὸς αὐτὸν ποιῶν τὸ σέβας ὁμοίως ἀκτολογοῦσι καὶ τοὺς λοιποὺς, ὁμοίως καὶ ὁ δῆμος τοῦ Βενέτου. Καὶ ἀπέρχονται οἱ προβληθέν τες διὰ τοῦ χυτοῦ τῆς χαλκῆς εἰς τὸ ἅγιον φρέαρ, καὶ ἅπτουσι κηροὺς καὶ εἰσέρχονται ἐν τῷ ναῷ, καὶ ἵστανται εἰς τὸ σκάμνον τῶν πατρικίων, καὶ ὅτε ἐστιν ὁ καιρὸς γενέσθαι τὴν εὐχὴν τῶν πατρικίων παρὰ τοῦ πατριάρχου, ἔρχεται ὁ ῥεφερενδάριος καὶ προσ καλεῖται αὐτοὺς, καὶ εἰσέρχονται εἰς τὸν ναὸν εἰς τὴν σωλαίαν, ἔνθα ἵσταται τὸ ἀντιμίσιον. Καὶ ἐξέρχεται ὁ πατριάρχης ἐκ τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ λαμβάνει τὰ κωδικέλλια ἐξ αὐτῶν, καὶ τίθησιν αὐτὰ ἐν τῷ ἀντι μισίῳ, καὶ ποιεῖ τὴν εὐχὴν, καὶ εἶθ᾽ οὕτως ἐπιδίδω σιν ἑνὶ ἑκάστῳ πατρικίῳ τὰ κωδικέλλια αὐτῶν, καὶ ἕκαστος πατρίκιος τίθησι τὸ ἀποκόμβιον αὐτοῦ ἐν τῷ ἀντιμισίῳ, ὁ στρατηγός νομίσματα οβ', ὁ ἔμε πραττος νομίσματα ν', ὁ ἔπραττος νομίσματα λς. Καὶ ἀπέρχεται ὁ πατριάρχης ἐν τῷ ἀντιμισίῳ, ἔνθα μεταδίδει 84.85 καὶ εἰσέρχονται οἱ πατρίκιοι καὶ κοινωνοῦσιν, εἶθ᾽ οὕτως ἀπέρχονται εἰς τὸ σκάμνον τῶν πατρικίων, καὶ φοροῦσι σαγία ἀληθινὰ ἀμφότεροι καὶ διαμερίζεται τὸ ὀψίκιον εἰς τοὺς προβληθέντας, καὶ ἀναχωροῦσιν εἰς τοὺς οἴκους αὐτῶν όψι κευόμενοι. Καὶ οἱ σιλεντιάριοι φοροῦντες σαγια ῥυῆς καβαλλάριοι, βαστάζοντες τὰ κωδικέλλια αὐτῶν, καὶ ἀπέρχονται μέχρι τῶν οίκων αὐτῶν ὀψικεύοντες. Εἰ μὲν ἔχει γυναῖκα ὁ προβληθεὶς πατρίκιος, ἐπιδί δωσιν ὁ σιλεντιάριος τὰ κωδικέλλια τῇ πατρικίᾳ, καὶ λαμβάνει ἐξ αὐτῆς νομίσματα ιβ'· εἰ δὲ οὐκ ἔχει γυναῖκα, τίθησιν αὐτὰ εἰς τὸν κράβαττον αὐτοῦ, καὶ λαμβάνει τὰ ιβ' οομίσματα ἐξ αὐτοῦ, καὶ ἀριστᾷ μετ' αὐτοῦ καὶ οὕτως ἀναχωρεῖ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. Ε΄. Χρὴ δὲ γινώσκειν, ὅτι ἐν ἑορτῇ προβολὴ πα τρικίου οἱ γίνεται, τὴν δωδεκαήμερον τῶν ἑορτῶν γίνεται καὶ τὴν ἑξαήμερον τῆς διακαινησί μου, καὶ τὴν ἡμέραν τῶν Βαΐων καὶ ἐν παγανῇ Κυ ριακῇ 36, καὶ τὸ ἅγιον Σάββατον μηνύεται ἡ σύγκλη της, ἵνα βαστάζωσι τὰ ἄσπρα χλανίδια μετὰ τῶν ἀτραβατικῶν, καὶ πρὸ τοῦ ἀπελθεῖν τοὺς δεσπότας εἰς τὴν ἐκκλησίαν δέχεται σέκρετον μετὰ λευκῶν χλανιδίων εἰς τὸ χρυσοτρίκλινον, καὶ γίνεται ἡ προ βολὴ τῆς πατριότητος, καὶ δίδοται μεταστάσιμον ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, καὶ ἀλλάσσει πᾶσα ἡ σύγκλητος στραβατικά χλανίδια κατὰ τὴν συνήθειαν τῆς ἡμέρας τοῦ ἁγίου Σαββάτου, ὁμοίως καὶ οἱ προβληθέντες 84.38 μεταδίδωσι 36 κυριακῇ, καὶ Αμφότεροι, ἀμφότεροι, προσκυνήσεως, Τὸ προσῆκον ἀπονέμειν σέβας 489. σέβας σματα. λλ λίτραι, κόμης λ Μ. μεταδίδι, μεταδίδει. διδειν διδόναι ύλλα, νεl εἰ μὴ μόνον, ὅταν δὲ κατά. Οι Εξαήμερον,

πατρίκιοι τὰ ἀτραβατικά, εἰ μὲν ἐστι στρατηγός φορεῖ σαγίον ἀληθινὸν, βαστάζων καὶ τὰ κωδικέλλια αὐτοῦ ἔμπροσθεν τῶν δεσποτῶν. Καὶ ἀπερχονται μέχρι τῆς ἐκκλησίας, καὶ ὅτε ἀλλάξουσιν οι δεσπόται τὰς ἐνδυτὰς τῆς ἐκκλησίας, ὑποστρέφουσιν ἐν τῷ πελατίῳ καὶ ἀλλάσσουσιν οἱ προβληθέντες πατρίκιοι τὰ ἄσπρα χλανίδια, καὶ ἐπαίρουσιν οἱ σιλεντιάριοι τὰ κωδικέλλια αὐτῶν. Οἱ μὲν στρατηγοί μετὰ σαγίων ἀληθινῶν ἀπέρχονται ἐν τῇ ἐκκλησια, καθὼς τὰ προῤῥηθέντα, διὰ τῶν σχολῶν καὶ τὰς δοχὰς τῶν μερῶν, καὶ ἐξέρχεται ὁ πατριάρχης ἐκ τοῦ θυσια στηρίου, καὶ ποιεῖ τὴν εὐχὴν, ὡς ἔχει ἡ συνήθεια, καὶ ἀναχωροῦσιν εἰς τοὺς οἴκους αὐτῶν, καθώς ἀνωτέρω εἴρηται. Ἐν ἡμέρᾳ παρακϋπτικού φιά λης γίνεται, καὶ παρακύπτει μετὰ τὸ κωδικέλ λιον ", καὶ ἐν τῇ συμπληρώσει τοῦ παρακυπτικοῦ η τῆς φιάλης τῶν Βενέτων ἀπέρχονται τὰ μέρη εἰς τοὺς τόπους αὐτῶν εἰς τὰς σχολὰς, ὁμοίως καὶ οἱ προβληθέντες πατρίκιοι ὀψικευόμενοι ἀπέρχονται εἰς τὰς σχολάς, καὶ δέχονται αὐτοὺς τὰ μέρη, καὶ ἀπέρχονται ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, καὶ πληροῦται πᾶσα ἡ ἀκολουθία, ὡς ἔχει ἡ συνήθεια, καθὼς ἀνωτέρω εἴρηται. Εἰ δὲ οὐκ ἔστι συγκλητικὸς ὁ προβληθείς πατρίκιος, ἀλλ᾽ ἔστιν ἀπὸ σπαθίου, οὐκ εἰσέρχεται ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ, ἀλλ' ἐνδύει αὐτὸν ὁ τῆς κατα στάσεως σαγίον ῥοῆς. Καὶ ὅτε εἰσέλθωσι τὰ βῆλα * τῶν κωδικελλίων προ κύπτειν οἱ παρακύπτειν. προκύψας ἐκ τοῦ καθίσματος δημηγορεῖν, πρόκυψις προ κύψεις, Παρακύ πτειν οἱ προκύπτειν Παρακλίνασαι τῆς αὐλείας παρα κύπτουσι, κἂν τις προσέχῃ τὸν νοῦν αὐταῖς, ἀνα χωροῦσι κατ' ἣν ἀπίῃ, παρακύπτουσι. Ι, στόλος παν ρακύψας παρακυπτικά, πρόκυμμα οι παράκυμμα παράκυψιν ποιεῖν. 8; ἔστη ἐπάνω τόπου ὑψηλού εξαίφνης φανείς, ποιήσας τὴν νῦν λεγομένην πρόκυψιν. παράκυμμα, 145: Ἔστιν οἰκήματα δύο κατ' ἄντικρυς ἀλλήλων, ἐν ᾧ ὁ βασιλεὺς τὸ ἄριστον ποιεῖται, καὶ ἐν ᾧ οἱ σύνδειπνοι, θύρα καὶ ὁ βασι λεὺς ἐκείνους ὁρᾷ διὰ τοῦ παρακύμματος παρακαλύμματος του ἐπὶ τῇ θύρα, ἐκεῖνοι δ' αὐτὸν οὐχ ὁρῶσιν. προκύμματα ἔξαιτα ἔξετα, ἔξω ἵεσθαι,

θῶσι κονσιστώριον, κρατεῖ ὁ τῆς καταστάσεως τὸν ὀφείλοντα προβληθῆναι εἰς τὸ πούλπιτον τῶν ἀργυρῶν πυλῶν μετὰ ἄλλου σιλεντιαρίου, καὶ ἔρχεται ὁ 88 ὀστιά ριος μόνος, καὶ ἵσταται εἰς τὸ βῆλον ἔσωθεν, καὶ ὅτι λάβῃ τὸ νεῦμα παρὰ τοῦ πραιποσίτου, κρούει τὸ βῆλον, καὶ ἔπαίρει αὐτὸ ὁ σιλεντιάριος, καὶ εἰσέρχεται ὁ προ βληθεὶς πατρίκιος ἀπὸ σαγίου βοῆς, κρατούμενος ὑπὸ τοῦ τῆς καταστάσεως καὶ ἑτέρου σιλεντιαρίου, καὶ πίσ πτει μετὰ τῶν σιλεντιαρίων ὁ προβληθεὶς τὸ πρῶτον τὸ δεύτερον πίπτει εἰς τὴν μέσην τοῦ τρικλίνου, τὸ τρίτον πίπτει ἀπὸ διαστήματος τοῦ σένζου. Καὶ φέσ ρουσιν αὐτὸν, καὶ πίπτει ἔμπροσθεν τοῦ ὑποποδίου, καὶ φιλεῖ τούς πόδας τοῦ μεγάλου βασιλέως καὶ τὰ δύο οὐτοῦ γόνατα, ὁμοίως καὶ τοῦ μικροῦ, καὶ ἁπλοῖ ὅλα κατὰ τὴν συνήθειαν ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ καὶ στα β τὰς χεῖρας καὶ λαμβάνει παρὰ τῶν δεσποτῶν τὰ κωδικέλλια, καὶ φειλεῖ τὰς χεῖρας τῶν δεσποτῶν, καὶ ὀπισθοποδεῖ αὐτὸν ὁ τῆς καταστάσεως, ἔνθα τὸ τρίτον προσεκύνησε, καὶ εἰσέρχονται οἱ πατρίκιοι ἀπὸ τε μαγίστρων καὶ τῶν λοιπῶν πατρικίων, κρατούμενοι ὑπὸ σιλεντιαρίων, απευχαριστοῦντες τοῖς δεσπόταις πατρίκιοι καὶ μόνον· οἱ δὲ λοιποὶ συγκλητικοὶ οὐ πίπτουσιν, ὡς μὴ γενομένου συγκλητικοῦ. Καὶ ἀπέρχεται ὀψικευόμενος ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, καὶ οὕτως ἀπέρχονται ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, καὶ τὰ λοιπὰ πάντα πληροῦται, ὡς ἔχει ἡ συνήθεια, καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν, καὶ ὅτε ἀναχωρεῖ ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας, φορεί καὶ αὐτὸς σαγίον ἀληθινὸν, καὶ οὕτως ἀναχωρεῖ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. ΚΕΦΑΛ. ΜΗ'. Όσα δεί παραφυλάττειν ἐπὶ προβολῇ πατρικίων. Α΄. Εἰσελθὼν ὁ βασιλεὺς εἰς τὴν καμάραν τὴν οὖσαν πρὸς τὸν ναὸν τοῦ ᾿Αγίου Θεοδώρου ἔνδον τοῦ βήλου, προσκαλεῖται ὁ πραιπόσιτος τούς βεστήτορας, δ καὶ περιβάλλουσι τὴν χλανίδα τὸν βασιλέα, καὶ τούτων ἐξελθόντων, στέφεται ὑπὸ τοῦ πραιποσίτου, ἔπειτα ἐξέρχεται ἐκ τῆς καμάρας, ἐν ᾗ ἐστέφθη, καὶ ἀνελθὼν καθέζεται ἐπὶ τοῦ σένζου αὑτοῦ τοῦ “σταμένου εἰς τὸ χρυσοτρίκλινον. Στάντων 30 δὲ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου ἔνθεν κἀκεῖθεν, οἱ κου βικουλάριτι καὶ οἱ σπαθοκουβικουλάριοι ἵστανται ὀπίσω κύκλῳ τοῦ σένζου, καθὼς ἐστι τὸ ἡμικύκλιον, διὰ τὸ χωρηθῆναι τοὺς μέλλοντας εἰσελεῖν διὰ τῶν ὀκτὼ βήλων· οἱ δὲ πρωτοσπαθάριοι εὐνοῦχοι ἵστανται πλησίον τοῦ σένζου. Εἶτα λαβὼν τὸν θυμιατὸν ὁ μινσουράτωρ ἢ καὶ ὁ παπίας τοῦ παλατίου τοῦ μετ γάλου, θυμίᾷ ἀπό τοῦ αἱρομένου βήλου τοῦ χρυσο τρικλίνου, καὶ ἀνέρχεται θυμιῶν τὸν βασιλέα, καὶ τοῦτο ποιῶν ἐκ τρίτου υποχωρεῖ. Καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, απέρχεται καὶ ἵσταται ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως μέσον τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, καὶ ἐφαπλώσας τὰς χεῖρας αὐτοῦ μετὰ τοῦ χλανιδίου αὐτοῦ, προσκυνεῖ τὸν βασιλέα, μὴ κλίνας τὰ γόνατα, εἰ μὴ μόνον τὸ σχῆμα τῆς προσκυνήσεως, δν τρόπον ἡ τῆς ἡμέρας τάξις ἀπαι τεῖ. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως ἐξέρχεται μετὰ δύο ἀστιαρίων, ἔμπροσθεν αὐτοῦ βασταζόντων καὶ τὰ βεργία αὐτῶν ἐν τῇ τριπέτωνι, καὶ εὑρίσκει τοὺς μαγίστρους ἦτοι μασθέντας παρὰ τοῦ τῆς καταστάσεως, καὶ προσ καλεῖται αὐτοὺς ὁ πραιπόσιτος· καὶ ἵστανται ἔξω τοῦ βήλου τῆς πύλης του χρυσοτρικλίνου δύο σιλεν τιάριοι, καὶ ἡνίκα προσκληθῶσιν οἱ μάγιστροι παρὰ 3 ὁ 8 ἱστάντων

θῶσι κονσιστώριον, κρατεῖ ὁ τῆς καταστάσεως τὸν ὀφείλοντα προβληθῆναι εἰς τὸ πούλπιτον τῶν ἀργυρῶν πυλῶν μετὰ ἄλλου σιλεντιαρίου, καὶ ἔρχεται ὁ 88 ὀστιά ριος μόνος, καὶ ἵσταται εἰς τὸ βῆλον ἔσωθεν, καὶ ὅτι λάβῃ τὸ νεῦμα παρὰ τοῦ πραιποσίτου, κρούει τὸ βῆλον, καὶ ἔπαίρει αὐτὸ ὁ σιλεντιάριος, καὶ εἰσέρχεται ὁ προ βληθεὶς πατρίκιος ἀπὸ σαγίου βοῆς, κρατούμενος ὑπὸ τοῦ τῆς καταστάσεως καὶ ἑτέρου σιλεντιαρίου, καὶ πίσ πτει μετὰ τῶν σιλεντιαρίων ὁ προβληθεὶς τὸ πρῶτον τὸ δεύτερον πίπτει εἰς τὴν μέσην τοῦ τρικλίνου, τὸ τρίτον πίπτει ἀπὸ διαστήματος τοῦ σένζου. Καὶ φέσ ρουσιν αὐτὸν, καὶ πίπτει ἔμπροσθεν τοῦ ὑποποδίου, καὶ φιλεῖ τούς πόδας τοῦ μεγάλου βασιλέως καὶ τὰ δύο οὐτοῦ γόνατα, ὁμοίως καὶ τοῦ μικροῦ, καὶ ἁπλοῖ ὅλα κατὰ τὴν συνήθειαν ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ καὶ στα β τὰς χεῖρας καὶ λαμβάνει παρὰ τῶν δεσποτῶν τὰ κωδικέλλια, καὶ φειλεῖ τὰς χεῖρας τῶν δεσποτῶν, καὶ ὀπισθοποδεῖ αὐτὸν ὁ τῆς καταστάσεως, ἔνθα τὸ τρίτον προσεκύνησε, καὶ εἰσέρχονται οἱ πατρίκιοι ἀπὸ τε μαγίστρων καὶ τῶν λοιπῶν πατρικίων, κρατούμενοι ὑπὸ σιλεντιαρίων, απευχαριστοῦντες τοῖς δεσπόταις πατρίκιοι καὶ μόνον· οἱ δὲ λοιποὶ συγκλητικοὶ οὐ πίπτουσιν, ὡς μὴ γενομένου συγκλητικοῦ. Καὶ ἀπέρχεται ὀψικευόμενος ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, καὶ οὕτως ἀπέρχονται ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, καὶ τὰ λοιπὰ πάντα πληροῦται, ὡς ἔχει ἡ συνήθεια, καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν, καὶ ὅτε ἀναχωρεῖ ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας, φορεί καὶ αὐτὸς σαγίον ἀληθινὸν, καὶ οὕτως ἀναχωρεῖ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. ΚΕΦΑΛ. ΜΗ'. Όσα δεί παραφυλάττειν ἐπὶ προβολῇ πατρικίων. Α΄. Εἰσελθὼν ὁ βασιλεὺς εἰς τὴν καμάραν τὴν οὖσαν πρὸς τὸν ναὸν τοῦ ᾿Αγίου Θεοδώρου ἔνδον τοῦ βήλου, προσκαλεῖται ὁ πραιπόσιτος τούς βεστήτορας, δ καὶ περιβάλλουσι τὴν χλανίδα τὸν βασιλέα, καὶ τούτων ἐξελθόντων, στέφεται ὑπὸ τοῦ πραιποσίτου, ἔπειτα ἐξέρχεται ἐκ τῆς καμάρας, ἐν ᾗ ἐστέφθη, καὶ ἀνελθὼν καθέζεται ἐπὶ τοῦ σένζου αὑτοῦ τοῦ “σταμένου εἰς τὸ χρυσοτρίκλινον. Στάντων 30 δὲ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου ἔνθεν κἀκεῖθεν, οἱ κου βικουλάριτι καὶ οἱ σπαθοκουβικουλάριοι ἵστανται ὀπίσω κύκλῳ τοῦ σένζου, καθὼς ἐστι τὸ ἡμικύκλιον, διὰ τὸ χωρηθῆναι τοὺς μέλλοντας εἰσελεῖν διὰ τῶν ὀκτὼ βήλων· οἱ δὲ πρωτοσπαθάριοι εὐνοῦχοι ἵστανται πλησίον τοῦ σένζου. Εἶτα λαβὼν τὸν θυμιατὸν ὁ μινσουράτωρ ἢ καὶ ὁ παπίας τοῦ παλατίου τοῦ μετ γάλου, θυμίᾷ ἀπό τοῦ αἱρομένου βήλου τοῦ χρυσο τρικλίνου, καὶ ἀνέρχεται θυμιῶν τὸν βασιλέα, καὶ τοῦτο ποιῶν ἐκ τρίτου υποχωρεῖ. Καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, απέρχεται καὶ ἵσταται ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως μέσον τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, καὶ ἐφαπλώσας τὰς χεῖρας αὐτοῦ μετὰ τοῦ χλανιδίου αὐτοῦ, προσκυνεῖ τὸν βασιλέα, μὴ κλίνας τὰ γόνατα, εἰ μὴ μόνον τὸ σχῆμα τῆς προσκυνήσεως, δν τρόπον ἡ τῆς ἡμέρας τάξις ἀπαι τεῖ. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως ἐξέρχεται μετὰ δύο ἀστιαρίων, ἔμπροσθεν αὐτοῦ βασταζόντων καὶ τὰ βεργία αὐτῶν ἐν τῇ τριπέτωνι, καὶ εὑρίσκει τοὺς μαγίστρους ἦτοι μασθέντας παρὰ τοῦ τῆς καταστάσεως, καὶ προσ καλεῖται αὐτοὺς ὁ πραιπόσιτος· καὶ ἵστανται ἔξω τοῦ βήλου τῆς πύλης του χρυσοτρικλίνου δύο σιλεν τιάριοι, καὶ ἡνίκα προσκληθῶσιν οἱ μάγιστροι παρὰ 3 ὁ 8 ἱστάντων

θῶσι κονσιστώριον, κρατεῖ ὁ τῆς καταστάσεως τὸν ὀφείλοντα προβληθῆναι εἰς τὸ πούλπιτον τῶν ἀργυρῶν πυλῶν μετὰ ἄλλου σιλεντιαρίου, καὶ ἔρχεται ὁ 88 ὀστιά ριος μόνος, καὶ ἵσταται εἰς τὸ βῆλον ἔσωθεν, καὶ ὅτι λάβῃ τὸ νεῦμα παρὰ τοῦ πραιποσίτου, κρούει τὸ βῆλον, καὶ ἔπαίρει αὐτὸ ὁ σιλεντιάριος, καὶ εἰσέρχεται ὁ προ βληθεὶς πατρίκιος ἀπὸ σαγίου βοῆς, κρατούμενος ὑπὸ τοῦ τῆς καταστάσεως καὶ ἑτέρου σιλεντιαρίου, καὶ πίσ πτει μετὰ τῶν σιλεντιαρίων ὁ προβληθεὶς τὸ πρῶτον τὸ δεύτερον πίπτει εἰς τὴν μέσην τοῦ τρικλίνου, τὸ τρίτον πίπτει ἀπὸ διαστήματος τοῦ σένζου. Καὶ φέσ ρουσιν αὐτὸν, καὶ πίπτει ἔμπροσθεν τοῦ ὑποποδίου, καὶ φιλεῖ τούς πόδας τοῦ μεγάλου βασιλέως καὶ τὰ δύο οὐτοῦ γόνατα, ὁμοίως καὶ τοῦ μικροῦ, καὶ ἁπλοῖ ὅλα κατὰ τὴν συνήθειαν ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ καὶ στα β τὰς χεῖρας καὶ λαμβάνει παρὰ τῶν δεσποτῶν τὰ κωδικέλλια, καὶ φειλεῖ τὰς χεῖρας τῶν δεσποτῶν, καὶ ὀπισθοποδεῖ αὐτὸν ὁ τῆς καταστάσεως, ἔνθα τὸ τρίτον προσεκύνησε, καὶ εἰσέρχονται οἱ πατρίκιοι ἀπὸ τε μαγίστρων καὶ τῶν λοιπῶν πατρικίων, κρατούμενοι ὑπὸ σιλεντιαρίων, απευχαριστοῦντες τοῖς δεσπόταις πατρίκιοι καὶ μόνον· οἱ δὲ λοιποὶ συγκλητικοὶ οὐ πίπτουσιν, ὡς μὴ γενομένου συγκλητικοῦ. Καὶ ἀπέρχεται ὀψικευόμενος ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, καὶ οὕτως ἀπέρχονται ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, καὶ τὰ λοιπὰ πάντα πληροῦται, ὡς ἔχει ἡ συνήθεια, καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν, καὶ ὅτε ἀναχωρεῖ ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας, φορεί καὶ αὐτὸς σαγίον ἀληθινὸν, καὶ οὕτως ἀναχωρεῖ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. ΚΕΦΑΛ. ΜΗ'. Όσα δεί παραφυλάττειν ἐπὶ προβολῇ πατρικίων. Α΄. Εἰσελθὼν ὁ βασιλεὺς εἰς τὴν καμάραν τὴν οὖσαν πρὸς τὸν ναὸν τοῦ ᾿Αγίου Θεοδώρου ἔνδον τοῦ βήλου, προσκαλεῖται ὁ πραιπόσιτος τούς βεστήτορας, δ καὶ περιβάλλουσι τὴν χλανίδα τὸν βασιλέα, καὶ τούτων ἐξελθόντων, στέφεται ὑπὸ τοῦ πραιποσίτου, ἔπειτα ἐξέρχεται ἐκ τῆς καμάρας, ἐν ᾗ ἐστέφθη, καὶ ἀνελθὼν καθέζεται ἐπὶ τοῦ σένζου αὑτοῦ τοῦ “σταμένου εἰς τὸ χρυσοτρίκλινον. Στάντων 30 δὲ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου ἔνθεν κἀκεῖθεν, οἱ κου βικουλάριτι καὶ οἱ σπαθοκουβικουλάριοι ἵστανται ὀπίσω κύκλῳ τοῦ σένζου, καθὼς ἐστι τὸ ἡμικύκλιον, διὰ τὸ χωρηθῆναι τοὺς μέλλοντας εἰσελεῖν διὰ τῶν ὀκτὼ βήλων· οἱ δὲ πρωτοσπαθάριοι εὐνοῦχοι ἵστανται πλησίον τοῦ σένζου. Εἶτα λαβὼν τὸν θυμιατὸν ὁ μινσουράτωρ ἢ καὶ ὁ παπίας τοῦ παλατίου τοῦ μετ γάλου, θυμίᾷ ἀπό τοῦ αἱρομένου βήλου τοῦ χρυσο τρικλίνου, καὶ ἀνέρχεται θυμιῶν τὸν βασιλέα, καὶ τοῦτο ποιῶν ἐκ τρίτου υποχωρεῖ. Καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, απέρχεται καὶ ἵσταται ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως μέσον τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, καὶ ἐφαπλώσας τὰς χεῖρας αὐτοῦ μετὰ τοῦ χλανιδίου αὐτοῦ, προσκυνεῖ τὸν βασιλέα, μὴ κλίνας τὰ γόνατα, εἰ μὴ μόνον τὸ σχῆμα τῆς προσκυνήσεως, δν τρόπον ἡ τῆς ἡμέρας τάξις ἀπαι τεῖ. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως ἐξέρχεται μετὰ δύο ἀστιαρίων, ἔμπροσθεν αὐτοῦ βασταζόντων καὶ τὰ βεργία αὐτῶν ἐν τῇ τριπέτωνι, καὶ εὑρίσκει τοὺς μαγίστρους ἦτοι μασθέντας παρὰ τοῦ τῆς καταστάσεως, καὶ προσ καλεῖται αὐτοὺς ὁ πραιπόσιτος· καὶ ἵστανται ἔξω τοῦ βήλου τῆς πύλης του χρυσοτρικλίνου δύο σιλεν τιάριοι, καὶ ἡνίκα προσκληθῶσιν οἱ μάγιστροι παρὰ 3 ὁ 8 ἱστάντων

θῶσι κονσιστώριον, κρατεῖ ὁ τῆς καταστάσεως τὸν ὀφείλοντα προβληθῆναι εἰς τὸ πούλπιτον τῶν ἀργυρῶν πυλῶν μετὰ ἄλλου σιλεντιαρίου, καὶ ἔρχεται ὁ 88 ὀστιά ριος μόνος, καὶ ἵσταται εἰς τὸ βῆλον ἔσωθεν, καὶ ὅτι λάβῃ τὸ νεῦμα παρὰ τοῦ πραιποσίτου, κρούει τὸ βῆλον, καὶ ἔπαίρει αὐτὸ ὁ σιλεντιάριος, καὶ εἰσέρχεται ὁ προ βληθεὶς πατρίκιος ἀπὸ σαγίου βοῆς, κρατούμενος ὑπὸ τοῦ τῆς καταστάσεως καὶ ἑτέρου σιλεντιαρίου, καὶ πίσ πτει μετὰ τῶν σιλεντιαρίων ὁ προβληθεὶς τὸ πρῶτον τὸ δεύτερον πίπτει εἰς τὴν μέσην τοῦ τρικλίνου, τὸ τρίτον πίπτει ἀπὸ διαστήματος τοῦ σένζου. Καὶ φέσ ρουσιν αὐτὸν, καὶ πίπτει ἔμπροσθεν τοῦ ὑποποδίου, καὶ φιλεῖ τούς πόδας τοῦ μεγάλου βασιλέως καὶ τὰ δύο οὐτοῦ γόνατα, ὁμοίως καὶ τοῦ μικροῦ, καὶ ἁπλοῖ ὅλα κατὰ τὴν συνήθειαν ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ καὶ στα β τὰς χεῖρας καὶ λαμβάνει παρὰ τῶν δεσποτῶν τὰ κωδικέλλια, καὶ φειλεῖ τὰς χεῖρας τῶν δεσποτῶν, καὶ ὀπισθοποδεῖ αὐτὸν ὁ τῆς καταστάσεως, ἔνθα τὸ τρίτον προσεκύνησε, καὶ εἰσέρχονται οἱ πατρίκιοι ἀπὸ τε μαγίστρων καὶ τῶν λοιπῶν πατρικίων, κρατούμενοι ὑπὸ σιλεντιαρίων, απευχαριστοῦντες τοῖς δεσπόταις πατρίκιοι καὶ μόνον· οἱ δὲ λοιποὶ συγκλητικοὶ οὐ πίπτουσιν, ὡς μὴ γενομένου συγκλητικοῦ. Καὶ ἀπέρχεται ὀψικευόμενος ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, καὶ οὕτως ἀπέρχονται ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, καὶ τὰ λοιπὰ πάντα πληροῦται, ὡς ἔχει ἡ συνήθεια, καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν, καὶ ὅτε ἀναχωρεῖ ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας, φορεί καὶ αὐτὸς σαγίον ἀληθινὸν, καὶ οὕτως ἀναχωρεῖ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. ΚΕΦΑΛ. ΜΗ'. Όσα δεί παραφυλάττειν ἐπὶ προβολῇ πατρικίων. Α΄. Εἰσελθὼν ὁ βασιλεὺς εἰς τὴν καμάραν τὴν οὖσαν πρὸς τὸν ναὸν τοῦ ᾿Αγίου Θεοδώρου ἔνδον τοῦ βήλου, προσκαλεῖται ὁ πραιπόσιτος τούς βεστήτορας, δ καὶ περιβάλλουσι τὴν χλανίδα τὸν βασιλέα, καὶ τούτων ἐξελθόντων, στέφεται ὑπὸ τοῦ πραιποσίτου, ἔπειτα ἐξέρχεται ἐκ τῆς καμάρας, ἐν ᾗ ἐστέφθη, καὶ ἀνελθὼν καθέζεται ἐπὶ τοῦ σένζου αὑτοῦ τοῦ “σταμένου εἰς τὸ χρυσοτρίκλινον. Στάντων 30 δὲ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου ἔνθεν κἀκεῖθεν, οἱ κου βικουλάριτι καὶ οἱ σπαθοκουβικουλάριοι ἵστανται ὀπίσω κύκλῳ τοῦ σένζου, καθὼς ἐστι τὸ ἡμικύκλιον, διὰ τὸ χωρηθῆναι τοὺς μέλλοντας εἰσελεῖν διὰ τῶν ὀκτὼ βήλων· οἱ δὲ πρωτοσπαθάριοι εὐνοῦχοι ἵστανται πλησίον τοῦ σένζου. Εἶτα λαβὼν τὸν θυμιατὸν ὁ μινσουράτωρ ἢ καὶ ὁ παπίας τοῦ παλατίου τοῦ μετ γάλου, θυμίᾷ ἀπό τοῦ αἱρομένου βήλου τοῦ χρυσο τρικλίνου, καὶ ἀνέρχεται θυμιῶν τὸν βασιλέα, καὶ τοῦτο ποιῶν ἐκ τρίτου υποχωρεῖ. Καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, απέρχεται καὶ ἵσταται ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως μέσον τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, καὶ ἐφαπλώσας τὰς χεῖρας αὐτοῦ μετὰ τοῦ χλανιδίου αὐτοῦ, προσκυνεῖ τὸν βασιλέα, μὴ κλίνας τὰ γόνατα, εἰ μὴ μόνον τὸ σχῆμα τῆς προσκυνήσεως, δν τρόπον ἡ τῆς ἡμέρας τάξις ἀπαι τεῖ. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως ἐξέρχεται μετὰ δύο ἀστιαρίων, ἔμπροσθεν αὐτοῦ βασταζόντων καὶ τὰ βεργία αὐτῶν ἐν τῇ τριπέτωνι, καὶ εὑρίσκει τοὺς μαγίστρους ἦτοι μασθέντας παρὰ τοῦ τῆς καταστάσεως, καὶ προσ καλεῖται αὐτοὺς ὁ πραιπόσιτος· καὶ ἵστανται ἔξω τοῦ βήλου τῆς πύλης του χρυσοτρικλίνου δύο σιλεν τιάριοι, καὶ ἡνίκα προσκληθῶσιν οἱ μάγιστροι παρὰ 3 ὁ 8 ἱστάντων

βεστήτορες καὶ ὁ λογοθέτης καὶ ὁ δεκανὸς εἰσιοντες οὐ πίπτουσιν, ἀλλ᾽ ἵστανται ὄπισθεν τοῦ σεκρέτου ἔνθεν κἀκεῖθεν, ἡ δὲ σύγκλητος, ὡς προείρηται, ἐπελθοῦσα ἐκτελεῖ ἅπαντα, ὡς καὶ οἱ πρότερον. Εἶτα ἀνελθὼν 63 πάλιν ὁ πραιπόσιτος, ἵσταται ἐν τῇ τάξει αὑτοῦ, καὶ λαβων παρὰ τοῦ βασιλέως νεῦμα, εἰσ έρχεται μέσον, καὶ προσκυνήσας ἐξέρχεται μετά ὀστιαρίων καὶ βεργίων ἐν τῷ τριπέτωνι, καὶ εἰσάγει τοὺς κόμητας τῶν σχολῶν εἰς τὸ σ' βῆλον· ἐκτελοῦσι δὲ καὶ αὐτοὶ ὁμοίως. Ὁ δὲ πραιπόσιτος ανέρχεται καὶ ἵσταται ἐν τῇ τάξει αὐτοῦ, καὶ αὖθις λαβὼν νεῦμα εἰσέρχεται εἰς τὸ μέσον καὶ προσκυνεῖ, καὶ ἐξελθὼν εἰσάγει κανδιδάτους, βῆλον ς', καὶ αὐτοί, ὡς προείρηται, τὰ συνήθη ἐκτελέσαντες, ἵστανται ἐν τῇ τάξει αὐτῶν. Καὶ ὁ πραιπόσιτος εἰσελθὼν πά λιν καὶ προσκυνήσας, εἰσάγει δομεστίκους, βῆλον ζ'· καὶ αὐτοὶ ἐκτελοῦσιν ὁμοίως. Εἶτα εἰσάγει τοὺς ἀπὸ ἐπάρχων, βῆλον η Γ΄. Καὶ τελεσθέντων τῶν η βήλων, συνεισέρχονται μετὰ τοῦ ὀγδόου βήλου ὁ τῆς καταστάσεως καὶ οἱ σιλεντιάριοι ἔνθεν κἀκεῖθεν ὄπισθεν τοῦ σεκρέτου, καὶ εἰ μὲν εἰσῆλθεν ὁ μέλλων γίνεσθαι πατρίκιος ἐν ἑνὶ τῶν βήλων, καὶ ἵσταται ἐν τῇ δοχῇ τοῦ σεκρέτου, προσκαλεῖται ὁ βασιλεὺς τὸν πραιπόσιτον, καὶ ὃν ἂν κελεύῃ 4 προβαλέσθαι πατρίκιον, λέγει τὸ ὄνομα αὐτοῦ τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος λέγει τῷ τῆς κατα στάσεως, κἀκεῖνος λαβὼν μετ᾿ αὐτοῦ σιλεντιάριον καὶ τὸν μέλλοντα προβληθῆναι, ἐξαίφνης ἄγουσι καὶ ἱστᾶσι 48 μέσον ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως· Εἰ δὲ ἔξω ἔμεινεν, ὡς μὴ ἀξίας οὔσης τῆς τάξεως αὐτοῦ εἰσελθεῖν μετὰ τῶν η' βήλων, μένει μετ' αὐτοῦ ὁ τῆς καταστάσεως μετὰ σιλεντιαρίου ἑνὸς, ὁ δὲ βασιλεὺς προσκαλεῖται τὸν πραιπόσιτον καὶ γνωρίζει τὸ ὄνομα τοῦ μέλλοντος προβληθῆναι, ὁ δὲ πραιπόσιτος ἵστα ται μέσον τοῦ σεκρέτου, καὶ προσκυνήσας, ἐξελθὼν μετὰ δύο ὀστιαρίων, προσκαλεῖται αὐτὸν, καὶ εἰσ άγει, φοροῦντα σαγίον ῥοῆς. Κρατοῦσι δὲ αὐτὸν ὅ τε τῆς καταστάσεως καὶ σιλεντιάριος, καὶ ἱστᾶσιν 4 αὐτὸν μέσον τοῦ σεκρέτου ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως, ὁ δὲ πραιπόσιτος εἰσελθὼν ἐν τῇ καμάρᾳ καὶ τὰς πλάκας παρὰ τοῦ δευτέρου λαβὼν ἐπιδίδωσιν αὐτὰς τῷ βασιλεῖ. Αγουσι δὲ τὸν μέλλοντα προβλη θῆναι ὁ τῆς καταστάσεως καὶ ὁ σιλεντιάριος, καὶ ρίπτουσιν αὐτὸν εἰς τοὺς πόδας τοῦ βασιλέως, καὶ προσκυνήσας ἀσπάζεται αὐτοὺς, εἶτα τὰ 47 γόνατα αὐτοῦ, εἶτα λαβὼν τὰς πλάκας ἀπὸ τοῦ βασιλέως, φιλεῖ καὶ τὰς χεῖρας αὐτοῦ. Καὶ λαβόντες αὐτὸν ἀποφέρουσιν ὀπισθοφανῶς, καὶ ἱστῶσιν αὐτὸν μέσον τοῦ σεκρέτου αναμεταξὺ τῶν τοῦ κουβουκλείου ἀρο χόντων, διαμερίζονται δὲ οἱ σιλεντιάριοι, οἱ μὲν ἐκ δεξιῶν, οἱ δὲ ἐξ εὐωνύμων, καὶ λαβὼν ὁ δεξιὸς τὸν πρῶτον μάγιστρον, ἔγει αὐτὸν καὶ ἵστησιν ἐν τῷ 46 ἀνέλθῃ 4 κελεύει προβάλλεσθαι 45 ἵστασι 4 ἵστασιν 47 τὰ πελλός ὑπόκιῤῥος

βεστήτορες καὶ ὁ λογοθέτης καὶ ὁ δεκανὸς εἰσιοντες οὐ πίπτουσιν, ἀλλ᾽ ἵστανται ὄπισθεν τοῦ σεκρέτου ἔνθεν κἀκεῖθεν, ἡ δὲ σύγκλητος, ὡς προείρηται, ἐπελθοῦσα ἐκτελεῖ ἅπαντα, ὡς καὶ οἱ πρότερον. Εἶτα ἀνελθὼν 63 πάλιν ὁ πραιπόσιτος, ἵσταται ἐν τῇ τάξει αὑτοῦ, καὶ λαβων παρὰ τοῦ βασιλέως νεῦμα, εἰσ έρχεται μέσον, καὶ προσκυνήσας ἐξέρχεται μετά ὀστιαρίων καὶ βεργίων ἐν τῷ τριπέτωνι, καὶ εἰσάγει τοὺς κόμητας τῶν σχολῶν εἰς τὸ σ' βῆλον· ἐκτελοῦσι δὲ καὶ αὐτοὶ ὁμοίως. Ὁ δὲ πραιπόσιτος ανέρχεται καὶ ἵσταται ἐν τῇ τάξει αὐτοῦ, καὶ αὖθις λαβὼν νεῦμα εἰσέρχεται εἰς τὸ μέσον καὶ προσκυνεῖ, καὶ ἐξελθὼν εἰσάγει κανδιδάτους, βῆλον ς', καὶ αὐτοί, ὡς προείρηται, τὰ συνήθη ἐκτελέσαντες, ἵστανται ἐν τῇ τάξει αὐτῶν. Καὶ ὁ πραιπόσιτος εἰσελθὼν πά λιν καὶ προσκυνήσας, εἰσάγει δομεστίκους, βῆλον ζ'· καὶ αὐτοὶ ἐκτελοῦσιν ὁμοίως. Εἶτα εἰσάγει τοὺς ἀπὸ ἐπάρχων, βῆλον η Γ΄. Καὶ τελεσθέντων τῶν η βήλων, συνεισέρχονται μετὰ τοῦ ὀγδόου βήλου ὁ τῆς καταστάσεως καὶ οἱ σιλεντιάριοι ἔνθεν κἀκεῖθεν ὄπισθεν τοῦ σεκρέτου, καὶ εἰ μὲν εἰσῆλθεν ὁ μέλλων γίνεσθαι πατρίκιος ἐν ἑνὶ τῶν βήλων, καὶ ἵσταται ἐν τῇ δοχῇ τοῦ σεκρέτου, προσκαλεῖται ὁ βασιλεὺς τὸν πραιπόσιτον, καὶ ὃν ἂν κελεύῃ 4 προβαλέσθαι πατρίκιον, λέγει τὸ ὄνομα αὐτοῦ τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος λέγει τῷ τῆς κατα στάσεως, κἀκεῖνος λαβὼν μετ᾿ αὐτοῦ σιλεντιάριον καὶ τὸν μέλλοντα προβληθῆναι, ἐξαίφνης ἄγουσι καὶ ἱστᾶσι 48 μέσον ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως· Εἰ δὲ ἔξω ἔμεινεν, ὡς μὴ ἀξίας οὔσης τῆς τάξεως αὐτοῦ εἰσελθεῖν μετὰ τῶν η' βήλων, μένει μετ' αὐτοῦ ὁ τῆς καταστάσεως μετὰ σιλεντιαρίου ἑνὸς, ὁ δὲ βασιλεὺς προσκαλεῖται τὸν πραιπόσιτον καὶ γνωρίζει τὸ ὄνομα τοῦ μέλλοντος προβληθῆναι, ὁ δὲ πραιπόσιτος ἵστα ται μέσον τοῦ σεκρέτου, καὶ προσκυνήσας, ἐξελθὼν μετὰ δύο ὀστιαρίων, προσκαλεῖται αὐτὸν, καὶ εἰσ άγει, φοροῦντα σαγίον ῥοῆς. Κρατοῦσι δὲ αὐτὸν ὅ τε τῆς καταστάσεως καὶ σιλεντιάριος, καὶ ἱστᾶσιν 4 αὐτὸν μέσον τοῦ σεκρέτου ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως, ὁ δὲ πραιπόσιτος εἰσελθὼν ἐν τῇ καμάρᾳ καὶ τὰς πλάκας παρὰ τοῦ δευτέρου λαβὼν ἐπιδίδωσιν αὐτὰς τῷ βασιλεῖ. Αγουσι δὲ τὸν μέλλοντα προβλη θῆναι ὁ τῆς καταστάσεως καὶ ὁ σιλεντιάριος, καὶ ρίπτουσιν αὐτὸν εἰς τοὺς πόδας τοῦ βασιλέως, καὶ προσκυνήσας ἀσπάζεται αὐτοὺς, εἶτα τὰ 47 γόνατα αὐτοῦ, εἶτα λαβὼν τὰς πλάκας ἀπὸ τοῦ βασιλέως, φιλεῖ καὶ τὰς χεῖρας αὐτοῦ. Καὶ λαβόντες αὐτὸν ἀποφέρουσιν ὀπισθοφανῶς, καὶ ἱστῶσιν αὐτὸν μέσον τοῦ σεκρέτου αναμεταξὺ τῶν τοῦ κουβουκλείου ἀρο χόντων, διαμερίζονται δὲ οἱ σιλεντιάριοι, οἱ μὲν ἐκ δεξιῶν, οἱ δὲ ἐξ εὐωνύμων, καὶ λαβὼν ὁ δεξιὸς τὸν πρῶτον μάγιστρον, ἔγει αὐτὸν καὶ ἵστησιν ἐν τῷ 46 ἀνέλθῃ 4 κελεύει προβάλλεσθαι 45 ἵστασι 4 ἵστασιν 47 τὰ πελλός ὑπόκιῤῥος

βεστήτορες καὶ ὁ λογοθέτης καὶ ὁ δεκανὸς εἰσιοντες οὐ πίπτουσιν, ἀλλ᾽ ἵστανται ὄπισθεν τοῦ σεκρέτου ἔνθεν κἀκεῖθεν, ἡ δὲ σύγκλητος, ὡς προείρηται, ἐπελθοῦσα ἐκτελεῖ ἅπαντα, ὡς καὶ οἱ πρότερον. Εἶτα ἀνελθὼν 63 πάλιν ὁ πραιπόσιτος, ἵσταται ἐν τῇ τάξει αὑτοῦ, καὶ λαβων παρὰ τοῦ βασιλέως νεῦμα, εἰσ έρχεται μέσον, καὶ προσκυνήσας ἐξέρχεται μετά ὀστιαρίων καὶ βεργίων ἐν τῷ τριπέτωνι, καὶ εἰσάγει τοὺς κόμητας τῶν σχολῶν εἰς τὸ σ' βῆλον· ἐκτελοῦσι δὲ καὶ αὐτοὶ ὁμοίως. Ὁ δὲ πραιπόσιτος ανέρχεται καὶ ἵσταται ἐν τῇ τάξει αὐτοῦ, καὶ αὖθις λαβὼν νεῦμα εἰσέρχεται εἰς τὸ μέσον καὶ προσκυνεῖ, καὶ ἐξελθὼν εἰσάγει κανδιδάτους, βῆλον ς', καὶ αὐτοί, ὡς προείρηται, τὰ συνήθη ἐκτελέσαντες, ἵστανται ἐν τῇ τάξει αὐτῶν. Καὶ ὁ πραιπόσιτος εἰσελθὼν πά λιν καὶ προσκυνήσας, εἰσάγει δομεστίκους, βῆλον ζ'· καὶ αὐτοὶ ἐκτελοῦσιν ὁμοίως. Εἶτα εἰσάγει τοὺς ἀπὸ ἐπάρχων, βῆλον η Γ΄. Καὶ τελεσθέντων τῶν η βήλων, συνεισέρχονται μετὰ τοῦ ὀγδόου βήλου ὁ τῆς καταστάσεως καὶ οἱ σιλεντιάριοι ἔνθεν κἀκεῖθεν ὄπισθεν τοῦ σεκρέτου, καὶ εἰ μὲν εἰσῆλθεν ὁ μέλλων γίνεσθαι πατρίκιος ἐν ἑνὶ τῶν βήλων, καὶ ἵσταται ἐν τῇ δοχῇ τοῦ σεκρέτου, προσκαλεῖται ὁ βασιλεὺς τὸν πραιπόσιτον, καὶ ὃν ἂν κελεύῃ 4 προβαλέσθαι πατρίκιον, λέγει τὸ ὄνομα αὐτοῦ τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος λέγει τῷ τῆς κατα στάσεως, κἀκεῖνος λαβὼν μετ᾿ αὐτοῦ σιλεντιάριον καὶ τὸν μέλλοντα προβληθῆναι, ἐξαίφνης ἄγουσι καὶ ἱστᾶσι 48 μέσον ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως· Εἰ δὲ ἔξω ἔμεινεν, ὡς μὴ ἀξίας οὔσης τῆς τάξεως αὐτοῦ εἰσελθεῖν μετὰ τῶν η' βήλων, μένει μετ' αὐτοῦ ὁ τῆς καταστάσεως μετὰ σιλεντιαρίου ἑνὸς, ὁ δὲ βασιλεὺς προσκαλεῖται τὸν πραιπόσιτον καὶ γνωρίζει τὸ ὄνομα τοῦ μέλλοντος προβληθῆναι, ὁ δὲ πραιπόσιτος ἵστα ται μέσον τοῦ σεκρέτου, καὶ προσκυνήσας, ἐξελθὼν μετὰ δύο ὀστιαρίων, προσκαλεῖται αὐτὸν, καὶ εἰσ άγει, φοροῦντα σαγίον ῥοῆς. Κρατοῦσι δὲ αὐτὸν ὅ τε τῆς καταστάσεως καὶ σιλεντιάριος, καὶ ἱστᾶσιν 4 αὐτὸν μέσον τοῦ σεκρέτου ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως, ὁ δὲ πραιπόσιτος εἰσελθὼν ἐν τῇ καμάρᾳ καὶ τὰς πλάκας παρὰ τοῦ δευτέρου λαβὼν ἐπιδίδωσιν αὐτὰς τῷ βασιλεῖ. Αγουσι δὲ τὸν μέλλοντα προβλη θῆναι ὁ τῆς καταστάσεως καὶ ὁ σιλεντιάριος, καὶ ρίπτουσιν αὐτὸν εἰς τοὺς πόδας τοῦ βασιλέως, καὶ προσκυνήσας ἀσπάζεται αὐτοὺς, εἶτα τὰ 47 γόνατα αὐτοῦ, εἶτα λαβὼν τὰς πλάκας ἀπὸ τοῦ βασιλέως, φιλεῖ καὶ τὰς χεῖρας αὐτοῦ. Καὶ λαβόντες αὐτὸν ἀποφέρουσιν ὀπισθοφανῶς, καὶ ἱστῶσιν αὐτὸν μέσον τοῦ σεκρέτου αναμεταξὺ τῶν τοῦ κουβουκλείου ἀρο χόντων, διαμερίζονται δὲ οἱ σιλεντιάριοι, οἱ μὲν ἐκ δεξιῶν, οἱ δὲ ἐξ εὐωνύμων, καὶ λαβὼν ὁ δεξιὸς τὸν πρῶτον μάγιστρον, ἔγει αὐτὸν καὶ ἵστησιν ἐν τῷ 46 ἀνέλθῃ 4 κελεύει προβάλλεσθαι 45 ἵστασι 4 ἵστασιν 47 τὰ πελλός ὑπόκιῤῥος

βεστήτορες καὶ ὁ λογοθέτης καὶ ὁ δεκανὸς εἰσιοντες οὐ πίπτουσιν, ἀλλ᾽ ἵστανται ὄπισθεν τοῦ σεκρέτου ἔνθεν κἀκεῖθεν, ἡ δὲ σύγκλητος, ὡς προείρηται, ἐπελθοῦσα ἐκτελεῖ ἅπαντα, ὡς καὶ οἱ πρότερον. Εἶτα ἀνελθὼν 63 πάλιν ὁ πραιπόσιτος, ἵσταται ἐν τῇ τάξει αὑτοῦ, καὶ λαβων παρὰ τοῦ βασιλέως νεῦμα, εἰσ έρχεται μέσον, καὶ προσκυνήσας ἐξέρχεται μετά ὀστιαρίων καὶ βεργίων ἐν τῷ τριπέτωνι, καὶ εἰσάγει τοὺς κόμητας τῶν σχολῶν εἰς τὸ σ' βῆλον· ἐκτελοῦσι δὲ καὶ αὐτοὶ ὁμοίως. Ὁ δὲ πραιπόσιτος ανέρχεται καὶ ἵσταται ἐν τῇ τάξει αὐτοῦ, καὶ αὖθις λαβὼν νεῦμα εἰσέρχεται εἰς τὸ μέσον καὶ προσκυνεῖ, καὶ ἐξελθὼν εἰσάγει κανδιδάτους, βῆλον ς', καὶ αὐτοί, ὡς προείρηται, τὰ συνήθη ἐκτελέσαντες, ἵστανται ἐν τῇ τάξει αὐτῶν. Καὶ ὁ πραιπόσιτος εἰσελθὼν πά λιν καὶ προσκυνήσας, εἰσάγει δομεστίκους, βῆλον ζ'· καὶ αὐτοὶ ἐκτελοῦσιν ὁμοίως. Εἶτα εἰσάγει τοὺς ἀπὸ ἐπάρχων, βῆλον η Γ΄. Καὶ τελεσθέντων τῶν η βήλων, συνεισέρχονται μετὰ τοῦ ὀγδόου βήλου ὁ τῆς καταστάσεως καὶ οἱ σιλεντιάριοι ἔνθεν κἀκεῖθεν ὄπισθεν τοῦ σεκρέτου, καὶ εἰ μὲν εἰσῆλθεν ὁ μέλλων γίνεσθαι πατρίκιος ἐν ἑνὶ τῶν βήλων, καὶ ἵσταται ἐν τῇ δοχῇ τοῦ σεκρέτου, προσκαλεῖται ὁ βασιλεὺς τὸν πραιπόσιτον, καὶ ὃν ἂν κελεύῃ 4 προβαλέσθαι πατρίκιον, λέγει τὸ ὄνομα αὐτοῦ τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος λέγει τῷ τῆς κατα στάσεως, κἀκεῖνος λαβὼν μετ᾿ αὐτοῦ σιλεντιάριον καὶ τὸν μέλλοντα προβληθῆναι, ἐξαίφνης ἄγουσι καὶ ἱστᾶσι 48 μέσον ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως· Εἰ δὲ ἔξω ἔμεινεν, ὡς μὴ ἀξίας οὔσης τῆς τάξεως αὐτοῦ εἰσελθεῖν μετὰ τῶν η' βήλων, μένει μετ' αὐτοῦ ὁ τῆς καταστάσεως μετὰ σιλεντιαρίου ἑνὸς, ὁ δὲ βασιλεὺς προσκαλεῖται τὸν πραιπόσιτον καὶ γνωρίζει τὸ ὄνομα τοῦ μέλλοντος προβληθῆναι, ὁ δὲ πραιπόσιτος ἵστα ται μέσον τοῦ σεκρέτου, καὶ προσκυνήσας, ἐξελθὼν μετὰ δύο ὀστιαρίων, προσκαλεῖται αὐτὸν, καὶ εἰσ άγει, φοροῦντα σαγίον ῥοῆς. Κρατοῦσι δὲ αὐτὸν ὅ τε τῆς καταστάσεως καὶ σιλεντιάριος, καὶ ἱστᾶσιν 4 αὐτὸν μέσον τοῦ σεκρέτου ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως, ὁ δὲ πραιπόσιτος εἰσελθὼν ἐν τῇ καμάρᾳ καὶ τὰς πλάκας παρὰ τοῦ δευτέρου λαβὼν ἐπιδίδωσιν αὐτὰς τῷ βασιλεῖ. Αγουσι δὲ τὸν μέλλοντα προβλη θῆναι ὁ τῆς καταστάσεως καὶ ὁ σιλεντιάριος, καὶ ρίπτουσιν αὐτὸν εἰς τοὺς πόδας τοῦ βασιλέως, καὶ προσκυνήσας ἀσπάζεται αὐτοὺς, εἶτα τὰ 47 γόνατα αὐτοῦ, εἶτα λαβὼν τὰς πλάκας ἀπὸ τοῦ βασιλέως, φιλεῖ καὶ τὰς χεῖρας αὐτοῦ. Καὶ λαβόντες αὐτὸν ἀποφέρουσιν ὀπισθοφανῶς, καὶ ἱστῶσιν αὐτὸν μέσον τοῦ σεκρέτου αναμεταξὺ τῶν τοῦ κουβουκλείου ἀρο χόντων, διαμερίζονται δὲ οἱ σιλεντιάριοι, οἱ μὲν ἐκ δεξιῶν, οἱ δὲ ἐξ εὐωνύμων, καὶ λαβὼν ὁ δεξιὸς τὸν πρῶτον μάγιστρον, ἔγει αὐτὸν καὶ ἵστησιν ἐν τῷ 46 ἀνέλθῃ 4 κελεύει προβάλλεσθαι 45 ἵστασι 4 ἵστασιν 47 τὰ πελλός ὑπόκιῤῥος

βεστήτορες καὶ ὁ λογοθέτης καὶ ὁ δεκανὸς εἰσιοντες οὐ πίπτουσιν, ἀλλ᾽ ἵστανται ὄπισθεν τοῦ σεκρέτου ἔνθεν κἀκεῖθεν, ἡ δὲ σύγκλητος, ὡς προείρηται, ἐπελθοῦσα ἐκτελεῖ ἅπαντα, ὡς καὶ οἱ πρότερον. Εἶτα ἀνελθὼν 63 πάλιν ὁ πραιπόσιτος, ἵσταται ἐν τῇ τάξει αὑτοῦ, καὶ λαβων παρὰ τοῦ βασιλέως νεῦμα, εἰσ έρχεται μέσον, καὶ προσκυνήσας ἐξέρχεται μετά ὀστιαρίων καὶ βεργίων ἐν τῷ τριπέτωνι, καὶ εἰσάγει τοὺς κόμητας τῶν σχολῶν εἰς τὸ σ' βῆλον· ἐκτελοῦσι δὲ καὶ αὐτοὶ ὁμοίως. Ὁ δὲ πραιπόσιτος ανέρχεται καὶ ἵσταται ἐν τῇ τάξει αὐτοῦ, καὶ αὖθις λαβὼν νεῦμα εἰσέρχεται εἰς τὸ μέσον καὶ προσκυνεῖ, καὶ ἐξελθὼν εἰσάγει κανδιδάτους, βῆλον ς', καὶ αὐτοί, ὡς προείρηται, τὰ συνήθη ἐκτελέσαντες, ἵστανται ἐν τῇ τάξει αὐτῶν. Καὶ ὁ πραιπόσιτος εἰσελθὼν πά λιν καὶ προσκυνήσας, εἰσάγει δομεστίκους, βῆλον ζ'· καὶ αὐτοὶ ἐκτελοῦσιν ὁμοίως. Εἶτα εἰσάγει τοὺς ἀπὸ ἐπάρχων, βῆλον η Γ΄. Καὶ τελεσθέντων τῶν η βήλων, συνεισέρχονται μετὰ τοῦ ὀγδόου βήλου ὁ τῆς καταστάσεως καὶ οἱ σιλεντιάριοι ἔνθεν κἀκεῖθεν ὄπισθεν τοῦ σεκρέτου, καὶ εἰ μὲν εἰσῆλθεν ὁ μέλλων γίνεσθαι πατρίκιος ἐν ἑνὶ τῶν βήλων, καὶ ἵσταται ἐν τῇ δοχῇ τοῦ σεκρέτου, προσκαλεῖται ὁ βασιλεὺς τὸν πραιπόσιτον, καὶ ὃν ἂν κελεύῃ 4 προβαλέσθαι πατρίκιον, λέγει τὸ ὄνομα αὐτοῦ τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος λέγει τῷ τῆς κατα στάσεως, κἀκεῖνος λαβὼν μετ᾿ αὐτοῦ σιλεντιάριον καὶ τὸν μέλλοντα προβληθῆναι, ἐξαίφνης ἄγουσι καὶ ἱστᾶσι 48 μέσον ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως· Εἰ δὲ ἔξω ἔμεινεν, ὡς μὴ ἀξίας οὔσης τῆς τάξεως αὐτοῦ εἰσελθεῖν μετὰ τῶν η' βήλων, μένει μετ' αὐτοῦ ὁ τῆς καταστάσεως μετὰ σιλεντιαρίου ἑνὸς, ὁ δὲ βασιλεὺς προσκαλεῖται τὸν πραιπόσιτον καὶ γνωρίζει τὸ ὄνομα τοῦ μέλλοντος προβληθῆναι, ὁ δὲ πραιπόσιτος ἵστα ται μέσον τοῦ σεκρέτου, καὶ προσκυνήσας, ἐξελθὼν μετὰ δύο ὀστιαρίων, προσκαλεῖται αὐτὸν, καὶ εἰσ άγει, φοροῦντα σαγίον ῥοῆς. Κρατοῦσι δὲ αὐτὸν ὅ τε τῆς καταστάσεως καὶ σιλεντιάριος, καὶ ἱστᾶσιν 4 αὐτὸν μέσον τοῦ σεκρέτου ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως, ὁ δὲ πραιπόσιτος εἰσελθὼν ἐν τῇ καμάρᾳ καὶ τὰς πλάκας παρὰ τοῦ δευτέρου λαβὼν ἐπιδίδωσιν αὐτὰς τῷ βασιλεῖ. Αγουσι δὲ τὸν μέλλοντα προβλη θῆναι ὁ τῆς καταστάσεως καὶ ὁ σιλεντιάριος, καὶ ρίπτουσιν αὐτὸν εἰς τοὺς πόδας τοῦ βασιλέως, καὶ προσκυνήσας ἀσπάζεται αὐτοὺς, εἶτα τὰ 47 γόνατα αὐτοῦ, εἶτα λαβὼν τὰς πλάκας ἀπὸ τοῦ βασιλέως, φιλεῖ καὶ τὰς χεῖρας αὐτοῦ. Καὶ λαβόντες αὐτὸν ἀποφέρουσιν ὀπισθοφανῶς, καὶ ἱστῶσιν αὐτὸν μέσον τοῦ σεκρέτου αναμεταξὺ τῶν τοῦ κουβουκλείου ἀρο χόντων, διαμερίζονται δὲ οἱ σιλεντιάριοι, οἱ μὲν ἐκ δεξιῶν, οἱ δὲ ἐξ εὐωνύμων, καὶ λαβὼν ὁ δεξιὸς τὸν πρῶτον μάγιστρον, ἔγει αὐτὸν καὶ ἵστησιν ἐν τῷ 46 ἀνέλθῃ 4 κελεύει προβάλλεσθαι 45 ἵστασι 4 ἵστασιν 47 τὰ πελλός ὑπόκιῤῥος

δεξιῷ μέρει τοῦ προβληθέντος πατρικίου, κἀκεῖνος προσκυνήσας, ὑπερεύχονται 48 τὸν βασιλέα, καὶ εἶθ᾽ οὕτως ἀπέρχεται ἐν τῇ αὐτοῦ στάσει τε καὶ τάξει. Καὶ ἡνίκα τελέσῃ τὴν εὐχὴν καὶ εὐχαριστίαν ὁ πρῶ τος μάγιστρος, εὐθέως καταλαμβάνει ὁ εὐώνυμος σιλεντιάριος, εἰσάγων μάγιστρον ἐκ τοῦ ἑτέρου μέσ ρους, καὶ ἴστησιν αὐτὸν ἐξ εὐωνύμων τοῦ προβλη θέντος πατρικίου, καὶ αὐτὸς ὑπερεύχεται τὸν βασι 146 Λέα απευχαριστῶν· ἡνίκα δὲ μέλλει ἐξελθεῖν ὁ αὐτ τὸς μάγιστρος, καταλαμβάνει 49 ὁ ἐκ δεξιῶν τὰ αὐτὰ ποιῶν. Ιστέον δὲ, ὅτι πάντες οἱ εἰσελθόντες διὰ τῶν ὀκτὼ βήλων χωρὶς τῶν ἀσηκρητῶν καὶ τῶν βεστη τόρων καὶ τοῦ ῥεφερενδαρίου, ἕκαστος αὐτῶν κατά τὴν ἰδίαν τάξιν, εἰσέρχεται, κρατούμενος ὑπὸ σιλεν τιαρίου, πλησίον τοῦ προβληθέντος πατρικίου, ο μὲν ἐκ δεξιῶν, οἱ δὲ ἐξ ἀριστερῶν, ἐκτελοῦσι δὲ καὶ: « αὐτοὶ πάντα ἀκολούθως, ὃν τρόπον ὁ ἐκ δεξιῶν μά γιστρος καὶ ὁ ἐξ ἀριστερῶν ἐξετέλεσαν. Καὶ πάντων προσκυνησάντων καὶ ἀπευχαριστησάντων τὸν βασι λέα, λαβόντες τὸν προβληθέντα πατρίκιον ὁ τε τῆς καταστάσεως καὶ ὁ σιλεντιάριος, ἄγουσιν αὐτὸν πρὸς τὸν 50 βασιλέα, καὶ πεσὼν φιλεῖ τοὺς πόδας τοῦ βασιλέως, εἶτα τὰ γόνατα αὐτοῦ, καὶ εὐξάμενος καὶ ἀπευχαριστήσας τὸν βασιλέα, ἀπελθὼν ἵσταται ἐν τῇ τάξει αὐτοῦ, εἶτα λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως λέγει ο Κελεύσατε.» Δ΄. Καὶ πάντες ὑπερευξάμενοι ἐξέρχονται, ὁ δὲ βασιλεὺς ἀναστὰς ἀπὸ τοῦ σένζου αὐτοῦ, εἰσέρχεται ἐν τῇ καμάρᾳ τοῦ ᾿Αγίου Θεοδώρου, καὶ λαβὼν ὁ πραιπόσιτος τὸ στέμμα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς τοῦ βασι λέως, προσκαλεῖται τοὺς βεστήτορας, καὶ ἀπαλλάσ σουσιν αὐτοὶ τὴν χλανίδα αὐτοῦ. Ὁ δὲ προβληθεὶς πατρίκιος ἐξέρχεται διὰ τῶν σκύλων ἐν τῷ ἱππο δρόμῳ, καὶ περιπατεῖ ἔμπροσθεν αὐτοῦ σιλεντιάριος ( βαστάζων τὰς πλάκας, καὶ εἰσελθὼν εἰς τὸν ναὸν τοῦ ῾Αγίου Στεφάνου, ἅπτει κηρούς, καὶ εὐξάμενος ἐξέρχεται ἐκεῖθεν, καὶ δηριγευόμενος ὑπό τε ἀξιω ματικών σκευοφόρων, στρατιωτῶν ταγμάτων 50, δεκανῶν καὶ διαιτηρίων, διέρχεται διὰ τοῦ ἱπποδρό μου καὶ τῆς θερμάστρας καὶ ἀπέρχεται ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, καὶ ἅψας κηροὺς ἐξέρχεται, καὶ ὑπὸ τῶν αὐτῶν δηριγευόμενος, εξέρχεται διά τε τῶν ἐξκουβίτων καὶ τῶν σχολῶν. Δέχονται αὐτὸν οἱ τοῦ μέρους τῶν Βενέτων, ἐν ᾧ ἅπτει κηροὺς ὁ βασιλεὺς ἐν τῇ τρίτῃ τάξει, ὅρε προέρχεται ἔξωθεν 51 τῶν μετ γάλων πυλῶν, ἀκτολογοῦσι δὲ αὐτὸν, καθὼς τελοῦσιν ἐν ταῖς προβολαῖς τῶν πατρικίων, λέγοντες καὶ τόν «Ο δεῖνα,» καί· ε Εἴσε πατρίκιος (84)» καὶ ἐπιδίδωσιν 40 ὑπερεύχεται 40 ἐξελθεῖν, ὁ αὐτὸς μάγιστρος καταλ. σκευοφόρων, στρατιωτών, ταγμάτων 58 τῶν δε 50 τὸν 51 ἀξιωματικῶν τὰ σκεύη, 147, ἵστανται οἵ τε ἀξιωματικοὶ καὶ τὰ σκουτάρια οἱ σκευοφόροι) καὶ οἱ διαιτάριοι. εἰ πυριᾶσθαι θερμαίνεσθαι, θέρμαστρα εἶσε εἰς, εἶσε, εἶσαι. αι εἰμί, εἰς εἶ, ἐστί

δεξιῷ μέρει τοῦ προβληθέντος πατρικίου, κἀκεῖνος προσκυνήσας, ὑπερεύχονται 48 τὸν βασιλέα, καὶ εἶθ᾽ οὕτως ἀπέρχεται ἐν τῇ αὐτοῦ στάσει τε καὶ τάξει. Καὶ ἡνίκα τελέσῃ τὴν εὐχὴν καὶ εὐχαριστίαν ὁ πρῶ τος μάγιστρος, εὐθέως καταλαμβάνει ὁ εὐώνυμος σιλεντιάριος, εἰσάγων μάγιστρον ἐκ τοῦ ἑτέρου μέσ ρους, καὶ ἴστησιν αὐτὸν ἐξ εὐωνύμων τοῦ προβλη θέντος πατρικίου, καὶ αὐτὸς ὑπερεύχεται τὸν βασι 146 Λέα απευχαριστῶν· ἡνίκα δὲ μέλλει ἐξελθεῖν ὁ αὐτ τὸς μάγιστρος, καταλαμβάνει 49 ὁ ἐκ δεξιῶν τὰ αὐτὰ ποιῶν. Ιστέον δὲ, ὅτι πάντες οἱ εἰσελθόντες διὰ τῶν ὀκτὼ βήλων χωρὶς τῶν ἀσηκρητῶν καὶ τῶν βεστη τόρων καὶ τοῦ ῥεφερενδαρίου, ἕκαστος αὐτῶν κατά τὴν ἰδίαν τάξιν, εἰσέρχεται, κρατούμενος ὑπὸ σιλεν τιαρίου, πλησίον τοῦ προβληθέντος πατρικίου, ο μὲν ἐκ δεξιῶν, οἱ δὲ ἐξ ἀριστερῶν, ἐκτελοῦσι δὲ καὶ: « αὐτοὶ πάντα ἀκολούθως, ὃν τρόπον ὁ ἐκ δεξιῶν μά γιστρος καὶ ὁ ἐξ ἀριστερῶν ἐξετέλεσαν. Καὶ πάντων προσκυνησάντων καὶ ἀπευχαριστησάντων τὸν βασι λέα, λαβόντες τὸν προβληθέντα πατρίκιον ὁ τε τῆς καταστάσεως καὶ ὁ σιλεντιάριος, ἄγουσιν αὐτὸν πρὸς τὸν 50 βασιλέα, καὶ πεσὼν φιλεῖ τοὺς πόδας τοῦ βασιλέως, εἶτα τὰ γόνατα αὐτοῦ, καὶ εὐξάμενος καὶ ἀπευχαριστήσας τὸν βασιλέα, ἀπελθὼν ἵσταται ἐν τῇ τάξει αὐτοῦ, εἶτα λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως λέγει ο Κελεύσατε.» Δ΄. Καὶ πάντες ὑπερευξάμενοι ἐξέρχονται, ὁ δὲ βασιλεὺς ἀναστὰς ἀπὸ τοῦ σένζου αὐτοῦ, εἰσέρχεται ἐν τῇ καμάρᾳ τοῦ ᾿Αγίου Θεοδώρου, καὶ λαβὼν ὁ πραιπόσιτος τὸ στέμμα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς τοῦ βασι λέως, προσκαλεῖται τοὺς βεστήτορας, καὶ ἀπαλλάσ σουσιν αὐτοὶ τὴν χλανίδα αὐτοῦ. Ὁ δὲ προβληθεὶς πατρίκιος ἐξέρχεται διὰ τῶν σκύλων ἐν τῷ ἱππο δρόμῳ, καὶ περιπατεῖ ἔμπροσθεν αὐτοῦ σιλεντιάριος ( βαστάζων τὰς πλάκας, καὶ εἰσελθὼν εἰς τὸν ναὸν τοῦ ῾Αγίου Στεφάνου, ἅπτει κηρούς, καὶ εὐξάμενος ἐξέρχεται ἐκεῖθεν, καὶ δηριγευόμενος ὑπό τε ἀξιω ματικών σκευοφόρων, στρατιωτῶν ταγμάτων 50, δεκανῶν καὶ διαιτηρίων, διέρχεται διὰ τοῦ ἱπποδρό μου καὶ τῆς θερμάστρας καὶ ἀπέρχεται ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, καὶ ἅψας κηροὺς ἐξέρχεται, καὶ ὑπὸ τῶν αὐτῶν δηριγευόμενος, εξέρχεται διά τε τῶν ἐξκουβίτων καὶ τῶν σχολῶν. Δέχονται αὐτὸν οἱ τοῦ μέρους τῶν Βενέτων, ἐν ᾧ ἅπτει κηροὺς ὁ βασιλεὺς ἐν τῇ τρίτῃ τάξει, ὅρε προέρχεται ἔξωθεν 51 τῶν μετ γάλων πυλῶν, ἀκτολογοῦσι δὲ αὐτὸν, καθὼς τελοῦσιν ἐν ταῖς προβολαῖς τῶν πατρικίων, λέγοντες καὶ τόν «Ο δεῖνα,» καί· ε Εἴσε πατρίκιος (84)» καὶ ἐπιδίδωσιν 40 ὑπερεύχεται 40 ἐξελθεῖν, ὁ αὐτὸς μάγιστρος καταλ. σκευοφόρων, στρατιωτών, ταγμάτων 58 τῶν δε 50 τὸν 51 ἀξιωματικῶν τὰ σκεύη, 147, ἵστανται οἵ τε ἀξιωματικοὶ καὶ τὰ σκουτάρια οἱ σκευοφόροι) καὶ οἱ διαιτάριοι. εἰ πυριᾶσθαι θερμαίνεσθαι, θέρμαστρα εἶσε εἰς, εἶσε, εἶσαι. αι εἰμί, εἰς εἶ, ἐστί

αὐτῷ ὁ δήμαρχος λιβελλάριον. Καὶ ἀνελθὼν ἐν τῇ πύλῃ η πλησίον τῆς χαλκῆς, δέχεται αὐτὸν τὸ μέρος τῶν Πρα σίνων, καὶ ἐπιδίδωσιν ὁ δήμαρχος τὸ λιβελλάριον, καὶ ἴσταται μέσον, ὡς εἴθισται αὑτῷ πάντοτε ἐν ταῖς δοχαῖς γίνεσθαι. Εἶτα τελεσάντων τῶν δύο μερών, ἐξέρχεται διὰ τῆς χαλκῆς, καὶ διελθὼν μέχρι τοῦ ἁγίου φρέατος, ἅπτει ἐκεῖσε κηροὺς, καὶ εἶθ' οὕτως εἰσέρχεται εἰς τὴν Μεγάλην ἐκκλησίαν, καὶ ἔμπροσ σθεν τῶν ἁγίων θυρῶν ἑστὼς, εὔχεται, καὶ προσκα λεσάμενος αὐτὸν ὁ πατριάρχης, κλίνει τὴν αὐτοῦ κεφαλήν, λέγων εὐχὴν, εἶν' και οὕτως κοινωνεῖ τοῦ ἀχράντου σώματος καὶ αἵματος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ παρὰ τοῦ πατριάρχου, καὶ ἀσπα σάμενος αὐτὸν ὁ πατριάρχης, αποπέμπει αὐτόν. Ο δὲ πατρίκιος τὴν ἐξ ἔθους τῇ ἐκκλησίᾳ διδομένην συνήθειαν δεδωκώς, ἐξέρχεται διὰ μέσου τοῦ ναοῦ εἰς τὸν νάρθηκα, κἀκεῖσε ἀπαλλάξας βάλλει τὸ σκαριο μάγγιον αὐτοῦ καὶ σαγίον ἀληθινὸν, καὶ εἶθ᾽ οὕτως ἐξελθὼν ἀπέρχεται ἔφιππος αὐτὸς, καὶ ὁ σιλεντιάριος ἔμπροσθεν αὐτοῦ, βαστάζων τὰς πλάκας, φορῶν σαγίον ἀληθινὸν, οἱ δὲ λοιποί, οὓς ἀνωτέρω εἰρή καμεν, δηριγεύουσιν αὐτὸν μέχρι τοῦ οἴκου αὐτοῦ. Ιστέον δὲ, ὅτι οὓς ἀνωτέρω εἴπομεν, πεζοί δηρι γεύουσι, καταλαβὼν δὲ ὁ πατρίκιος τὸν οἶκον αὐτοῦ, ὑποδέχεται πάντας, ἡ δὲ ἐν τῇ τραπέζῃ καθέδρα τοῦ σιλεντιαρίου πλησίον τοῦ πατρικίου εἰς τὸ ἀριστερὸν μέρος ἰσοτίμως καθέζεται ἡ γὰρ τάξις οὕτως παρέχει· λαμβάνουσι δὲ καὶ αὐτοὶ παρὰ τοῦ πατρικίου οἵ τε σιλεντιάριοι καὶ οἱ στρατιῶται τὰς ἐξ ἔθους διδομένα αὐτοῖς συνηθείας καὶ ἀπέρχεται ἕκαστος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, εὐχαριστοῦντες τὸν Θεὸν καὶ ὑπερευχόμενοι τὸν πλουτοποιὸν ἡμῶν βασιλέα. Ακτολογία τῶν δήμων ἐπὶ προαγωγῇ Πατρικίου. Α΄. Τῆς συνήθους τάξεως τελουμένης ἐν τῷ παλα τίῳ ἐπὶ τῇ τοῦ πατρικίου προαγωγῇ, ἐξέρχεται διὰ 68 καὶ εἶθ᾽ τῆς προελεύσεως, ὀψικευόμενος ὑπὸ σιλεντιαρίου, δηλονότι τοῦ σιλεντιαρίου βαστάζοντος τὸν τούτου κωδίκελλον. καὶ ἀπέρχεται εἰς τὴν ἐκκλησίαν τοῦ ἱπποδρόμου εἰς τὸν Ἅγιον Στέφανον, καὶ ἅπτει ἐκεῖσε κηρούς. Καὶ ὀψικευόμενος ὑπὸ ἀξιωματικῶν ἀπέρχεται ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, καὶ ἅπτει ἐκεῖσε κηροὺς, ὁμοίως καὶ εἰς τὴν τοῦ Κυρίου ἐκκλησίαν, ; εἶμαι, εἶσαι εἶσαι, εἶναι, εἶνε, κουροπαλάτης οὐκ εἶσε σεβαστοῦ παιδίν, οὔτε κουροπαλάτου. εἴσε, Μ. εἷς. εἰμί, εἶ, εἶσαι. σαι 219, Κομίζεσαι κομίζῃ, 360, ἀναλαμ βάνεσαι αναλαμβάνῃ, λυθροῦσαι λυθροῦ, ἡ κάθεδρα καθέζεται ίστα ται, καθίεται, κατατίθεται; καθέζεται θέδρα ισοτίμως, ἐξ ἴσου, Σολέμωνια Συνήθεια, ἐκταγὴ, ἐκταγιατικά,

αὐτῷ ὁ δήμαρχος λιβελλάριον. Καὶ ἀνελθὼν ἐν τῇ πύλῃ η πλησίον τῆς χαλκῆς, δέχεται αὐτὸν τὸ μέρος τῶν Πρα σίνων, καὶ ἐπιδίδωσιν ὁ δήμαρχος τὸ λιβελλάριον, καὶ ἴσταται μέσον, ὡς εἴθισται αὑτῷ πάντοτε ἐν ταῖς δοχαῖς γίνεσθαι. Εἶτα τελεσάντων τῶν δύο μερών, ἐξέρχεται διὰ τῆς χαλκῆς, καὶ διελθὼν μέχρι τοῦ ἁγίου φρέατος, ἅπτει ἐκεῖσε κηροὺς, καὶ εἶθ' οὕτως εἰσέρχεται εἰς τὴν Μεγάλην ἐκκλησίαν, καὶ ἔμπροσ σθεν τῶν ἁγίων θυρῶν ἑστὼς, εὔχεται, καὶ προσκα λεσάμενος αὐτὸν ὁ πατριάρχης, κλίνει τὴν αὐτοῦ κεφαλήν, λέγων εὐχὴν, εἶν' και οὕτως κοινωνεῖ τοῦ ἀχράντου σώματος καὶ αἵματος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ παρὰ τοῦ πατριάρχου, καὶ ἀσπα σάμενος αὐτὸν ὁ πατριάρχης, αποπέμπει αὐτόν. Ο δὲ πατρίκιος τὴν ἐξ ἔθους τῇ ἐκκλησίᾳ διδομένην συνήθειαν δεδωκώς, ἐξέρχεται διὰ μέσου τοῦ ναοῦ εἰς τὸν νάρθηκα, κἀκεῖσε ἀπαλλάξας βάλλει τὸ σκαριο μάγγιον αὐτοῦ καὶ σαγίον ἀληθινὸν, καὶ εἶθ᾽ οὕτως ἐξελθὼν ἀπέρχεται ἔφιππος αὐτὸς, καὶ ὁ σιλεντιάριος ἔμπροσθεν αὐτοῦ, βαστάζων τὰς πλάκας, φορῶν σαγίον ἀληθινὸν, οἱ δὲ λοιποί, οὓς ἀνωτέρω εἰρή καμεν, δηριγεύουσιν αὐτὸν μέχρι τοῦ οἴκου αὐτοῦ. Ιστέον δὲ, ὅτι οὓς ἀνωτέρω εἴπομεν, πεζοί δηρι γεύουσι, καταλαβὼν δὲ ὁ πατρίκιος τὸν οἶκον αὐτοῦ, ὑποδέχεται πάντας, ἡ δὲ ἐν τῇ τραπέζῃ καθέδρα τοῦ σιλεντιαρίου πλησίον τοῦ πατρικίου εἰς τὸ ἀριστερὸν μέρος ἰσοτίμως καθέζεται ἡ γὰρ τάξις οὕτως παρέχει· λαμβάνουσι δὲ καὶ αὐτοὶ παρὰ τοῦ πατρικίου οἵ τε σιλεντιάριοι καὶ οἱ στρατιῶται τὰς ἐξ ἔθους διδομένα αὐτοῖς συνηθείας καὶ ἀπέρχεται ἕκαστος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, εὐχαριστοῦντες τὸν Θεὸν καὶ ὑπερευχόμενοι τὸν πλουτοποιὸν ἡμῶν βασιλέα. Ακτολογία τῶν δήμων ἐπὶ προαγωγῇ Πατρικίου. Α΄. Τῆς συνήθους τάξεως τελουμένης ἐν τῷ παλα τίῳ ἐπὶ τῇ τοῦ πατρικίου προαγωγῇ, ἐξέρχεται διὰ 68 καὶ εἶθ᾽ τῆς προελεύσεως, ὀψικευόμενος ὑπὸ σιλεντιαρίου, δηλονότι τοῦ σιλεντιαρίου βαστάζοντος τὸν τούτου κωδίκελλον. καὶ ἀπέρχεται εἰς τὴν ἐκκλησίαν τοῦ ἱπποδρόμου εἰς τὸν Ἅγιον Στέφανον, καὶ ἅπτει ἐκεῖσε κηρούς. Καὶ ὀψικευόμενος ὑπὸ ἀξιωματικῶν ἀπέρχεται ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, καὶ ἅπτει ἐκεῖσε κηροὺς, ὁμοίως καὶ εἰς τὴν τοῦ Κυρίου ἐκκλησίαν, ; εἶμαι, εἶσαι εἶσαι, εἶναι, εἶνε, κουροπαλάτης οὐκ εἶσε σεβαστοῦ παιδίν, οὔτε κουροπαλάτου. εἴσε, Μ. εἷς. εἰμί, εἶ, εἶσαι. σαι 219, Κομίζεσαι κομίζῃ, 360, ἀναλαμ βάνεσαι αναλαμβάνῃ, λυθροῦσαι λυθροῦ, ἡ κάθεδρα καθέζεται ίστα ται, καθίεται, κατατίθεται; καθέζεται θέδρα ισοτίμως, ἐξ ἴσου, Σολέμωνια Συνήθεια, ἐκταγὴ, ἐκταγιατικά,

καὶ ἵστανται οἵ τε ἀξιωματικοὶ καὶ τὰ σκουτέρια τοῦ ἀριθμοῦ καὶ οἱ διαιτάριοι τῶν ὅλων διαιτῶν καὶ: «» οἱ δεκανοὶ εἰς τὸν μάκρωνα τῶν κανδιδάτων. Καὶ» ἀπέρχεται ὁ αὐτὸς πατρίκιος, όψικευόμενος ὑπ' αὐτῶν, ἕως τῶν χαλῶν πυλῶν τῶν κορτινῶν, καὶ λέγει ὁ ἀθμησουνάλιος· Στήτω, καὶ κρατεῖ ὁ νουμεράριος τὸ βῆλον καὶ λέγει· Λεβα, πατρικιε, ἐλώκ. Καὶ πάλιν λέγει ὁ ἀδμηνσουνάλιος, ἅπερ φωνοβολεῖ ὁ νουμεράριος, καὶ ἐξέρχεται ὁ πατρί: « κιος, καὶ διέρχεται διὰ τῶν σχολῶν, ὀψικευόμενος»: « δηλονότι ὑπὸ τῶν προειρημένων. Τὸ δὲ μέρος τῶν!» Πρασίνων ἵσταται εἰς τοὺς Αγίους Αποστόλους εἰς: «Ν. Ν.;» τὰς σχολὰς, ἐκδεχόμενον τι τὸν πατρίκιον, καὶ μετὰ τὸ στῆναι τὸν πατρίκιον εἰς τὸν εἰωθότα τό πον, λέγει ὁ δῆμος· Πρὸ πάντων εὐφημήσωμεν τοὺς δεσπότας τῆς οἰκουμένης" οἱ κράκται· Ο δεί να καὶ ὁ δεῖνα μεγάλων βασιλέων καὶ αὐτοκρατό. 148;» ρων πολλὰ τὰ ἔτη· ὁ λαὸς ἐκ τρίτου ὁμοίως. Οι κράκται· Ο δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα εὐσεβεστάτων αὑγουστῶν πολλὰ τὰ ἔτη·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ τρί ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ τρί του. Οἱ κράκται· κ Τῶν πορφυρογεννήτων πολλὰ τὰ ἔτη.» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ τρίτου. Οὕτως ' οἱ κρά: «»; κται· καὶ εἶτα λέγουσιν ἄκτα ἀπὸ φθογγῆς «Τίς οὐκ ἔχει ἐπὶ πλεῖον δοξάσαι τὸν μόνον ἀθάνατον!» βασιλέα, ἐκ γ' καὶ προβιβάζοντα ἀξίαν τοῖς ἀξίοις, ο ἐκ γ', καὶ σὲ ὁ δεῖνα ἐτίμησαν παραδό έως ἐκ γ' τὴν τοῦ πατρικίου περίδοξον ἀξίαν, ἐκ γ'· ἀλλ' ὁ πάντων Ποιητὴς καὶ Δεσπό τῆς τοὺς χρόνους αὐτῶν πληθύνει σὺν ταῖς αὐγού;» σταις καὶ τοῖς πορφυρογεννήτοις, ο Καὶ μετὰ ταῦτα «»: « ἐπιδίδωσι τὸ κ λιβελλάριον ὁ δήμαρχος τῷ πατρι-;»: « 8. ΣΧΟΛ. Ιστέον, ὅτι, προελεύσεως οὔσης ἐν τῇ ἁγίᾳ Σοφίᾳ, ἐὰν συμβῇ γενέσθαι πατρίκιον, πρώτως δέχεται αὐτὸν τὸ μέρος τῶν Βενέτων εἰς τοὺς λύχνους μετὰ καὶ [καὶ του δημάρχου τὸ δὲ μέρος τῶν Πρασίνων εἰς τὰς σχολές μετὰ καὶ τοῦ δημάρχου, — εκδεχόμενος 5 μεγάλῳ βασιλεῖ καὶ αὐτοκρά τορι 16 εὐσεβεστάτῳ 57 οὕτως το Μ. ἐκδεχόμενος, ἐκδεχόμενος έκδεχό μενον. δῆμος τὸ σημαινό μενον. εἶχον ἰδεῖν, ἔχειν. τιμήσαντα πο ἐτίμησαν οἱ βασι λεῖς καὶ σὲ, ὁ δεῖνα, οἱ ἐκ Θεοῦ κραταιούμενοι ταῖς νίκαις, κοσμοπόθητοι δε μηνύ σαι ἔχω, 429, εἶχον βαλεῖν τὰς χεῖρας, 433, έγομεν ποιῆσαι θέλομεν ποιῆσαι, 33, δύνασθε τὸ βάπτισμα βαπτισθῆναι, ὅ ἐγὼ μέλλω βαπτίζεσθαι ὁ μέλλων ἔνσαρκοῦσθαι. εισαι; ἔχομεν, νικήσαι, με απότο Ρωμαίων τίμησαν, 155 οι 183, παραδόξως περιδό έως. παράδοξον χαῖρε, παράδοξε παράδοξος περιδόξῳ ἐνδόξῳ παράδοξα

τρίκιοι καὶ ὀφφικιάλιοι καὶ οἱ δύο δήμαρχοι καὶ ὁ σιλεντιάριος, οἱ δὲ πραιπόσιτοι λαμβάνουσιν ἀνὰ ἱματίων ἐῤῥαμμένων ἀπὸ τριβλαττίων ον ὀρνεμένων β', καὶ οἱ δήμαρχοι ἀβδία ΚΕΦΑΛ. ΜΘ'. Όσα δεῖ παραφυλάττειν ἐπὶ προβολῇ ἀνθυπά των. Α΄. Καθέζεται ὁ βασιλεὺς ἐπὶ τοῦ σένζου ἐστεμ μένος, φορῶν τὴν χλανίδα αὐτοῦ, καὶ ἱστανται οἱ τοῦ κουβουκλείου ἄρχοντες ἐν τῇ τάξει αὑτῶν· οἱ δὲ σπαθαροκουβικουλάριοι καὶ οἱ κουβικουλάριοι ἵσταν ται ὄπισθεν τοῦ βασιλέως κύκλοθεν το τοῦ ἡμικο κλίου. οἱ δὲ πρωτοσπαθάριοι οἱ εὐνοῦχοι ἵστανται πλησίον τοῦ σένζου, φοροῦντες τὰ σαβάνια αὐτων, βαστάζοντες καὶ τὰ σπαθοβάκλια αὐτῶν. Καὶ λαβὼν θυμιατὸν ὁ παπίας, θυμιᾷ ὁμοίως, ὡς ἐπὶ προβολῇ πατρικίων, καὶ ὑποχωρεῖ. Εἶτα λαβὼν νεῦμα ὁ πραι πόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, εἰσέρχεται καὶ ἵσταται μέσον ἀναμεταξὺ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, καὶ προσκυνήσας, ἐξέρχεται ἐν τῷ τριπέτωνι μετὰ δύο ὀστιαρίων, καὶ ἐκτελεῖ πάντα, ὃν τρόπον ἀνω τέρω εἰρήκαμεν ἐν τῇ προβολῇ τῶν πατρικίων. Καὶ εἰσάγει βῆλον α', μαγίστρους, καὶ ἐκτελοῦσι πάντα, ὡς ἡ συνήθεια ἔχει, ὁμοίως πάλιν ἐξελθὼν εἰσάγει βῆλον β'. πατρικίους καὶ στρατηγούς, καὶ ἁπλῶς τὰ λοιπὰ βῆλα, τούς τε δημάρχους καὶ τὸν τοποτηρητὴν τῶν σχολῶν. Καὶ εἰ μὴ εἰσῆλθεν ἐν τῇ δοχῇ ὁ μέλ λων γενέσθαι ἀνθύπατος, προσκαλεσάμενος ὁ βασι λεὺς τὸν πραιπόσιτον, λέγει τὸ ὄνομα τοῦ μέλλοντος προβληθῆναι, κἀκεῖνος λέγει τῷ τῆς καταστάσεως, κἀκεῖνος λαβὼν αὐτὸν, ὡς ἐπὶ πατρικίου, ἵστησιν αὐτὸν ἔμπροσθεν τῶν ἀρχόντῶν τοῦ κουβουκλείου, σε τριβλατίων ὀρναμένων 70 κυκλόθεν (καλῶς ἦλθες) Μ. τριβλαττίων ὀρνεμένων. ἀπὸ ἱματίων ἐῤῥαμμένων τριβλαττίων ὀρνεμένων, ὠρνημένων Όρνα ν. ὄρνα Μ. κυκλόθεν. εἰς σχῆμα εἰς σχῆμα ἡμικυκλίου; 143, κυκλόθεν δίκην κύκλου,

τρίκιοι καὶ ὀφφικιάλιοι καὶ οἱ δύο δήμαρχοι καὶ ὁ σιλεντιάριος, οἱ δὲ πραιπόσιτοι λαμβάνουσιν ἀνὰ ἱματίων ἐῤῥαμμένων ἀπὸ τριβλαττίων ον ὀρνεμένων β', καὶ οἱ δήμαρχοι ἀβδία ΚΕΦΑΛ. ΜΘ'. Όσα δεῖ παραφυλάττειν ἐπὶ προβολῇ ἀνθυπά των. Α΄. Καθέζεται ὁ βασιλεὺς ἐπὶ τοῦ σένζου ἐστεμ μένος, φορῶν τὴν χλανίδα αὐτοῦ, καὶ ἱστανται οἱ τοῦ κουβουκλείου ἄρχοντες ἐν τῇ τάξει αὑτῶν· οἱ δὲ σπαθαροκουβικουλάριοι καὶ οἱ κουβικουλάριοι ἵσταν ται ὄπισθεν τοῦ βασιλέως κύκλοθεν το τοῦ ἡμικο κλίου. οἱ δὲ πρωτοσπαθάριοι οἱ εὐνοῦχοι ἵστανται πλησίον τοῦ σένζου, φοροῦντες τὰ σαβάνια αὐτων, βαστάζοντες καὶ τὰ σπαθοβάκλια αὐτῶν. Καὶ λαβὼν θυμιατὸν ὁ παπίας, θυμιᾷ ὁμοίως, ὡς ἐπὶ προβολῇ πατρικίων, καὶ ὑποχωρεῖ. Εἶτα λαβὼν νεῦμα ὁ πραι πόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, εἰσέρχεται καὶ ἵσταται μέσον ἀναμεταξὺ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, καὶ προσκυνήσας, ἐξέρχεται ἐν τῷ τριπέτωνι μετὰ δύο ὀστιαρίων, καὶ ἐκτελεῖ πάντα, ὃν τρόπον ἀνω τέρω εἰρήκαμεν ἐν τῇ προβολῇ τῶν πατρικίων. Καὶ εἰσάγει βῆλον α', μαγίστρους, καὶ ἐκτελοῦσι πάντα, ὡς ἡ συνήθεια ἔχει, ὁμοίως πάλιν ἐξελθὼν εἰσάγει βῆλον β'. πατρικίους καὶ στρατηγούς, καὶ ἁπλῶς τὰ λοιπὰ βῆλα, τούς τε δημάρχους καὶ τὸν τοποτηρητὴν τῶν σχολῶν. Καὶ εἰ μὴ εἰσῆλθεν ἐν τῇ δοχῇ ὁ μέλ λων γενέσθαι ἀνθύπατος, προσκαλεσάμενος ὁ βασι λεὺς τὸν πραιπόσιτον, λέγει τὸ ὄνομα τοῦ μέλλοντος προβληθῆναι, κἀκεῖνος λέγει τῷ τῆς καταστάσεως, κἀκεῖνος λαβὼν αὐτὸν, ὡς ἐπὶ πατρικίου, ἵστησιν αὐτὸν ἔμπροσθεν τῶν ἀρχόντῶν τοῦ κουβουκλείου, σε τριβλατίων ὀρναμένων 70 κυκλόθεν (καλῶς ἦλθες) Μ. τριβλαττίων ὀρνεμένων. ἀπὸ ἱματίων ἐῤῥαμμένων τριβλαττίων ὀρνεμένων, ὠρνημένων Όρνα ν. ὄρνα Μ. κυκλόθεν. εἰς σχῆμα εἰς σχῆμα ἡμικυκλίου; 143, κυκλόθεν δίκην κύκλου,

τρίκιοι καὶ ὀφφικιάλιοι καὶ οἱ δύο δήμαρχοι καὶ ὁ σιλεντιάριος, οἱ δὲ πραιπόσιτοι λαμβάνουσιν ἀνὰ ἱματίων ἐῤῥαμμένων ἀπὸ τριβλαττίων ον ὀρνεμένων β', καὶ οἱ δήμαρχοι ἀβδία ΚΕΦΑΛ. ΜΘ'. Όσα δεῖ παραφυλάττειν ἐπὶ προβολῇ ἀνθυπά των. Α΄. Καθέζεται ὁ βασιλεὺς ἐπὶ τοῦ σένζου ἐστεμ μένος, φορῶν τὴν χλανίδα αὐτοῦ, καὶ ἱστανται οἱ τοῦ κουβουκλείου ἄρχοντες ἐν τῇ τάξει αὑτῶν· οἱ δὲ σπαθαροκουβικουλάριοι καὶ οἱ κουβικουλάριοι ἵσταν ται ὄπισθεν τοῦ βασιλέως κύκλοθεν το τοῦ ἡμικο κλίου. οἱ δὲ πρωτοσπαθάριοι οἱ εὐνοῦχοι ἵστανται πλησίον τοῦ σένζου, φοροῦντες τὰ σαβάνια αὐτων, βαστάζοντες καὶ τὰ σπαθοβάκλια αὐτῶν. Καὶ λαβὼν θυμιατὸν ὁ παπίας, θυμιᾷ ὁμοίως, ὡς ἐπὶ προβολῇ πατρικίων, καὶ ὑποχωρεῖ. Εἶτα λαβὼν νεῦμα ὁ πραι πόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, εἰσέρχεται καὶ ἵσταται μέσον ἀναμεταξὺ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, καὶ προσκυνήσας, ἐξέρχεται ἐν τῷ τριπέτωνι μετὰ δύο ὀστιαρίων, καὶ ἐκτελεῖ πάντα, ὃν τρόπον ἀνω τέρω εἰρήκαμεν ἐν τῇ προβολῇ τῶν πατρικίων. Καὶ εἰσάγει βῆλον α', μαγίστρους, καὶ ἐκτελοῦσι πάντα, ὡς ἡ συνήθεια ἔχει, ὁμοίως πάλιν ἐξελθὼν εἰσάγει βῆλον β'. πατρικίους καὶ στρατηγούς, καὶ ἁπλῶς τὰ λοιπὰ βῆλα, τούς τε δημάρχους καὶ τὸν τοποτηρητὴν τῶν σχολῶν. Καὶ εἰ μὴ εἰσῆλθεν ἐν τῇ δοχῇ ὁ μέλ λων γενέσθαι ἀνθύπατος, προσκαλεσάμενος ὁ βασι λεὺς τὸν πραιπόσιτον, λέγει τὸ ὄνομα τοῦ μέλλοντος προβληθῆναι, κἀκεῖνος λέγει τῷ τῆς καταστάσεως, κἀκεῖνος λαβὼν αὐτὸν, ὡς ἐπὶ πατρικίου, ἵστησιν αὐτὸν ἔμπροσθεν τῶν ἀρχόντῶν τοῦ κουβουκλείου, σε τριβλατίων ὀρναμένων 70 κυκλόθεν (καλῶς ἦλθες) Μ. τριβλαττίων ὀρνεμένων. ἀπὸ ἱματίων ἐῤῥαμμένων τριβλαττίων ὀρνεμένων, ὠρνημένων Όρνα ν. ὄρνα Μ. κυκλόθεν. εἰς σχῆμα εἰς σχῆμα ἡμικυκλίου; 143, κυκλόθεν δίκην κύκλου,

τρίκιοι καὶ ὀφφικιάλιοι καὶ οἱ δύο δήμαρχοι καὶ ὁ σιλεντιάριος, οἱ δὲ πραιπόσιτοι λαμβάνουσιν ἀνὰ ἱματίων ἐῤῥαμμένων ἀπὸ τριβλαττίων ον ὀρνεμένων β', καὶ οἱ δήμαρχοι ἀβδία ΚΕΦΑΛ. ΜΘ'. Όσα δεῖ παραφυλάττειν ἐπὶ προβολῇ ἀνθυπά των. Α΄. Καθέζεται ὁ βασιλεὺς ἐπὶ τοῦ σένζου ἐστεμ μένος, φορῶν τὴν χλανίδα αὐτοῦ, καὶ ἱστανται οἱ τοῦ κουβουκλείου ἄρχοντες ἐν τῇ τάξει αὑτῶν· οἱ δὲ σπαθαροκουβικουλάριοι καὶ οἱ κουβικουλάριοι ἵσταν ται ὄπισθεν τοῦ βασιλέως κύκλοθεν το τοῦ ἡμικο κλίου. οἱ δὲ πρωτοσπαθάριοι οἱ εὐνοῦχοι ἵστανται πλησίον τοῦ σένζου, φοροῦντες τὰ σαβάνια αὐτων, βαστάζοντες καὶ τὰ σπαθοβάκλια αὐτῶν. Καὶ λαβὼν θυμιατὸν ὁ παπίας, θυμιᾷ ὁμοίως, ὡς ἐπὶ προβολῇ πατρικίων, καὶ ὑποχωρεῖ. Εἶτα λαβὼν νεῦμα ὁ πραι πόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, εἰσέρχεται καὶ ἵσταται μέσον ἀναμεταξὺ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, καὶ προσκυνήσας, ἐξέρχεται ἐν τῷ τριπέτωνι μετὰ δύο ὀστιαρίων, καὶ ἐκτελεῖ πάντα, ὃν τρόπον ἀνω τέρω εἰρήκαμεν ἐν τῇ προβολῇ τῶν πατρικίων. Καὶ εἰσάγει βῆλον α', μαγίστρους, καὶ ἐκτελοῦσι πάντα, ὡς ἡ συνήθεια ἔχει, ὁμοίως πάλιν ἐξελθὼν εἰσάγει βῆλον β'. πατρικίους καὶ στρατηγούς, καὶ ἁπλῶς τὰ λοιπὰ βῆλα, τούς τε δημάρχους καὶ τὸν τοποτηρητὴν τῶν σχολῶν. Καὶ εἰ μὴ εἰσῆλθεν ἐν τῇ δοχῇ ὁ μέλ λων γενέσθαι ἀνθύπατος, προσκαλεσάμενος ὁ βασι λεὺς τὸν πραιπόσιτον, λέγει τὸ ὄνομα τοῦ μέλλοντος προβληθῆναι, κἀκεῖνος λέγει τῷ τῆς καταστάσεως, κἀκεῖνος λαβὼν αὐτὸν, ὡς ἐπὶ πατρικίου, ἵστησιν αὐτὸν ἔμπροσθεν τῶν ἀρχόντῶν τοῦ κουβουκλείου, σε τριβλατίων ὀρναμένων 70 κυκλόθεν (καλῶς ἦλθες) Μ. τριβλαττίων ὀρνεμένων. ἀπὸ ἱματίων ἐῤῥαμμένων τριβλαττίων ὀρνεμένων, ὠρνημένων Όρνα ν. ὄρνα Μ. κυκλόθεν. εἰς σχῆμα εἰς σχῆμα ἡμικυκλίου; 143, κυκλόθεν δίκην κύκλου,

τρίκιοι καὶ ὀφφικιάλιοι καὶ οἱ δύο δήμαρχοι καὶ ὁ σιλεντιάριος, οἱ δὲ πραιπόσιτοι λαμβάνουσιν ἀνὰ ἱματίων ἐῤῥαμμένων ἀπὸ τριβλαττίων ον ὀρνεμένων β', καὶ οἱ δήμαρχοι ἀβδία ΚΕΦΑΛ. ΜΘ'. Όσα δεῖ παραφυλάττειν ἐπὶ προβολῇ ἀνθυπά των. Α΄. Καθέζεται ὁ βασιλεὺς ἐπὶ τοῦ σένζου ἐστεμ μένος, φορῶν τὴν χλανίδα αὐτοῦ, καὶ ἱστανται οἱ τοῦ κουβουκλείου ἄρχοντες ἐν τῇ τάξει αὑτῶν· οἱ δὲ σπαθαροκουβικουλάριοι καὶ οἱ κουβικουλάριοι ἵσταν ται ὄπισθεν τοῦ βασιλέως κύκλοθεν το τοῦ ἡμικο κλίου. οἱ δὲ πρωτοσπαθάριοι οἱ εὐνοῦχοι ἵστανται πλησίον τοῦ σένζου, φοροῦντες τὰ σαβάνια αὐτων, βαστάζοντες καὶ τὰ σπαθοβάκλια αὐτῶν. Καὶ λαβὼν θυμιατὸν ὁ παπίας, θυμιᾷ ὁμοίως, ὡς ἐπὶ προβολῇ πατρικίων, καὶ ὑποχωρεῖ. Εἶτα λαβὼν νεῦμα ὁ πραι πόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, εἰσέρχεται καὶ ἵσταται μέσον ἀναμεταξὺ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, καὶ προσκυνήσας, ἐξέρχεται ἐν τῷ τριπέτωνι μετὰ δύο ὀστιαρίων, καὶ ἐκτελεῖ πάντα, ὃν τρόπον ἀνω τέρω εἰρήκαμεν ἐν τῇ προβολῇ τῶν πατρικίων. Καὶ εἰσάγει βῆλον α', μαγίστρους, καὶ ἐκτελοῦσι πάντα, ὡς ἡ συνήθεια ἔχει, ὁμοίως πάλιν ἐξελθὼν εἰσάγει βῆλον β'. πατρικίους καὶ στρατηγούς, καὶ ἁπλῶς τὰ λοιπὰ βῆλα, τούς τε δημάρχους καὶ τὸν τοποτηρητὴν τῶν σχολῶν. Καὶ εἰ μὴ εἰσῆλθεν ἐν τῇ δοχῇ ὁ μέλ λων γενέσθαι ἀνθύπατος, προσκαλεσάμενος ὁ βασι λεὺς τὸν πραιπόσιτον, λέγει τὸ ὄνομα τοῦ μέλλοντος προβληθῆναι, κἀκεῖνος λέγει τῷ τῆς καταστάσεως, κἀκεῖνος λαβὼν αὐτὸν, ὡς ἐπὶ πατρικίου, ἵστησιν αὐτὸν ἔμπροσθεν τῶν ἀρχόντῶν τοῦ κουβουκλείου, σε τριβλατίων ὀρναμένων 70 κυκλόθεν (καλῶς ἦλθες) Μ. τριβλαττίων ὀρνεμένων. ἀπὸ ἱματίων ἐῤῥαμμένων τριβλαττίων ὀρνεμένων, ὠρνημένων Όρνα ν. ὄρνα Μ. κυκλόθεν. εἰς σχῆμα εἰς σχῆμα ἡμικυκλίου; 143, κυκλόθεν δίκην κύκλου,

καὶ λαβὼν ὁ πραιπόσιτος πορφυροῦν τετράδιον ἐπιδίδωσι τῷ βασιλεῖ ὁ δὲ τῆς καταστάσεως μετὰ σιλεντιαρίου, ἐνέγκαντες αὐτὸν πλησίον τοῦ βασι λέως, ποιοῦσι προσκυνῆσαι καὶ φιλῆσαι τοὺς πόδας τοῦ βασιλέως, εἶθ᾽ οὕτως τὰ μόνατα αὐτοῦ. Εἶτα λαβὼν τὸ πορφυροῦν τετράδιον παρὰ τοῦ βασιλέως, ἤγουν τὸ ἀνθυπατίκιον 7, φιλεῖ καὶ τὰς χεῖρας αὐτ τοῦ, καὶ εἶδ᾽ οὕτως ἀπαγαγόντες 18 αὐτὸν ὀπισθοφανῶς, ἱστᾶσιν αὐτὸν μέσον· ἅπαντες δὲ οἱ ἐν τῇ δοχῇ εἰσελθόντες ἐκτελοῦσι τὴν προσκύνησιν, ὃν τρόπον ἀνωτέρω εἴρηται ἐν τῇ προβολῇ τῶν πατρι κίων. ο Β΄. Εἰ δὲ οὐκ εἰσῆλθεν ἐν τῇ δοχῇ ὁ μέλλων προ βληθῆναι, ἀλλ᾽ ἐναπέμεινεν ἔξω, ὡς μὴ ἐνδέχεσθαι τὴν ἀξίαν αὐτοῦ εἰσέρχεσθαι ἐν ταῖς δοχαῖς, ἢ κατὰ ὑστέρησιν ἐναπέμεινεν ἔξω, ἐξέρχεται ὁ πραι πόσιτος καὶ εἰσάγει αὐτὸν, τελεῖται δὲ μέχρις ἂν καταλάβη τὸ ἀνθυπατίκιον παρὰ τοῦ βασιλέως, ὡς ἀνωτέρω ἐν τῇ καταστάσει τῶν πατρικίων ἐδη λώσαμεν. Τελέσαντες δὲ πάντες ἐν τῇ δοχῇ τὴν συν ήθη προσκύνησιν καὶ εὐχαριστήσαντες, λαμβάνουσι τὸν προβληθέντα ἀνθύπατον ὁ τῆς καταστάσεως μετὰ σιλεντιαρίου, καὶ ἀπάγουσιν αὐτὸν πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ προσκυνήσας τὸν βασιλέα ὑποστρέφει, καὶ ἵστα ται ἐν τῇ τάξει αὑτοῦ, καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπό σιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, λέγει· «Κελεύσατε.» ΚΕΦΑΛ. Ν΄. Όσα δεί παραφυλάττειν ἐπὶ προαγωγῇ ζωστῆς πατρικίας. Α΄. Αλλάσσουσιν οἱ δεσπόται τὰ διβητήσια καὶ τὰς χλαμύδας, καὶ ἵστανται εἰς τὰς πύλας τοῦ φάσ μου, βλέποντες ἐπὶ τὸν μέσον πυλῶνα, τὰ νῶτα ἔχοντες πρὸς ἀνατολὴν, στέμματα δὲ οὐ φοροῦσιν οἱ δεσπόται. Καὶ ὅτε λάβῃ ὁ πραιπόσιτος τὸ νεῦμα παρὰ τῶν δεσποτῶν, εἰσάγει τοὺς πατρικίους καὶ μέρος τῶν ὑπάτων καὶ μέρος τῶν σιλεντιαρίων πρὸς τὴν χώρησιν τῆς ἐκκλησίας καὶ ἵστανται κοντ σιστώριον εἰς τὴν ἐκκλησίαν οἱ εἰσελθόντες ἔνθεν κἀκεῖθεν. Καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τῶν δεσποτῶν, ἐξέρχεται εἰς τὸν παρανάρθηκα, καὶ ἐπαίο ρει τὴν βουλομένην 13 ἀπὸ τοῦ φύλακος, ἔνθα εἰσὶν οἱ γανωτοί πυλῶνες οἱ ἀντίπεπτοι 7 καὶ εἰσάγει αὐτὴν ὁ πραιπόσιτος ἔνδον τῶν μέσων πυλῶν, καὶ πίπτει πρὸς τοὺς πόδας αὐτὴ καὶ μόνον, καὶ ἀναστάσης αὐτῆς, ἀποφέρει αὐτὴν πρὸς τοὺς δε σπότας, καὶ πίπτει πρὸς τοὺς πόδας αὐτῶν, καὶ ἀναστᾶσα ἁπλοῖ τὰς χεῖρας καὶ λαμβάνει παρὰ τῶν 7 ἀνθυπατίκιον Β., ανθυπατικὸν " ἀπάγοντες * βουλομένην προβάλλεσθαι Ἡ ἀντιπεπτοὶ καταλαμβάνειν λάβῃ, καὶ λάβῃ χωρεῖν, Μ. ἀντιπεπτοί ἀντιπίπτω, ἀντιπετάω, αντίστρεπτοι πρὸς τὸ οὖδας,

καὶ λαβὼν ὁ πραιπόσιτος πορφυροῦν τετράδιον ἐπιδίδωσι τῷ βασιλεῖ ὁ δὲ τῆς καταστάσεως μετὰ σιλεντιαρίου, ἐνέγκαντες αὐτὸν πλησίον τοῦ βασι λέως, ποιοῦσι προσκυνῆσαι καὶ φιλῆσαι τοὺς πόδας τοῦ βασιλέως, εἶθ᾽ οὕτως τὰ μόνατα αὐτοῦ. Εἶτα λαβὼν τὸ πορφυροῦν τετράδιον παρὰ τοῦ βασιλέως, ἤγουν τὸ ἀνθυπατίκιον 7, φιλεῖ καὶ τὰς χεῖρας αὐτ τοῦ, καὶ εἶδ᾽ οὕτως ἀπαγαγόντες 18 αὐτὸν ὀπισθοφανῶς, ἱστᾶσιν αὐτὸν μέσον· ἅπαντες δὲ οἱ ἐν τῇ δοχῇ εἰσελθόντες ἐκτελοῦσι τὴν προσκύνησιν, ὃν τρόπον ἀνωτέρω εἴρηται ἐν τῇ προβολῇ τῶν πατρι κίων. ο Β΄. Εἰ δὲ οὐκ εἰσῆλθεν ἐν τῇ δοχῇ ὁ μέλλων προ βληθῆναι, ἀλλ᾽ ἐναπέμεινεν ἔξω, ὡς μὴ ἐνδέχεσθαι τὴν ἀξίαν αὐτοῦ εἰσέρχεσθαι ἐν ταῖς δοχαῖς, ἢ κατὰ ὑστέρησιν ἐναπέμεινεν ἔξω, ἐξέρχεται ὁ πραι πόσιτος καὶ εἰσάγει αὐτὸν, τελεῖται δὲ μέχρις ἂν καταλάβη τὸ ἀνθυπατίκιον παρὰ τοῦ βασιλέως, ὡς ἀνωτέρω ἐν τῇ καταστάσει τῶν πατρικίων ἐδη λώσαμεν. Τελέσαντες δὲ πάντες ἐν τῇ δοχῇ τὴν συν ήθη προσκύνησιν καὶ εὐχαριστήσαντες, λαμβάνουσι τὸν προβληθέντα ἀνθύπατον ὁ τῆς καταστάσεως μετὰ σιλεντιαρίου, καὶ ἀπάγουσιν αὐτὸν πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ προσκυνήσας τὸν βασιλέα ὑποστρέφει, καὶ ἵστα ται ἐν τῇ τάξει αὑτοῦ, καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπό σιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, λέγει· «Κελεύσατε.» ΚΕΦΑΛ. Ν΄. Όσα δεί παραφυλάττειν ἐπὶ προαγωγῇ ζωστῆς πατρικίας. Α΄. Αλλάσσουσιν οἱ δεσπόται τὰ διβητήσια καὶ τὰς χλαμύδας, καὶ ἵστανται εἰς τὰς πύλας τοῦ φάσ μου, βλέποντες ἐπὶ τὸν μέσον πυλῶνα, τὰ νῶτα ἔχοντες πρὸς ἀνατολὴν, στέμματα δὲ οὐ φοροῦσιν οἱ δεσπόται. Καὶ ὅτε λάβῃ ὁ πραιπόσιτος τὸ νεῦμα παρὰ τῶν δεσποτῶν, εἰσάγει τοὺς πατρικίους καὶ μέρος τῶν ὑπάτων καὶ μέρος τῶν σιλεντιαρίων πρὸς τὴν χώρησιν τῆς ἐκκλησίας καὶ ἵστανται κοντ σιστώριον εἰς τὴν ἐκκλησίαν οἱ εἰσελθόντες ἔνθεν κἀκεῖθεν. Καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τῶν δεσποτῶν, ἐξέρχεται εἰς τὸν παρανάρθηκα, καὶ ἐπαίο ρει τὴν βουλομένην 13 ἀπὸ τοῦ φύλακος, ἔνθα εἰσὶν οἱ γανωτοί πυλῶνες οἱ ἀντίπεπτοι 7 καὶ εἰσάγει αὐτὴν ὁ πραιπόσιτος ἔνδον τῶν μέσων πυλῶν, καὶ πίπτει πρὸς τοὺς πόδας αὐτὴ καὶ μόνον, καὶ ἀναστάσης αὐτῆς, ἀποφέρει αὐτὴν πρὸς τοὺς δε σπότας, καὶ πίπτει πρὸς τοὺς πόδας αὐτῶν, καὶ ἀναστᾶσα ἁπλοῖ τὰς χεῖρας καὶ λαμβάνει παρὰ τῶν 7 ἀνθυπατίκιον Β., ανθυπατικὸν " ἀπάγοντες * βουλομένην προβάλλεσθαι Ἡ ἀντιπεπτοὶ καταλαμβάνειν λάβῃ, καὶ λάβῃ χωρεῖν, Μ. ἀντιπεπτοί ἀντιπίπτω, ἀντιπετάω, αντίστρεπτοι πρὸς τὸ οὖδας,

δεσποτῶν τὸ δελματίκιον καὶ τὸ θωράκιον καὶ ματ φόριον ἄσπρον, καὶ φιλεῖ τὰς χεῖρας τῶν δεσποτών. Καὶ ἀποφέρει αὐτὴν εἰς τὸν φύλακα, ὅθεν ἐξῆλθε, καὶ ἐνδύει αὐτὴν τὸ δελματίκιον, καὶ φορεῖ τὸ μα φόριον τὸ ἄσπρον, καὶ πάλιν εἰσάγει αὐτὴν εἰς τὸν φάρον εἰς τὴν ἐκκλησίαν, ἔνθα ἵστανται οἱ δεσπόται καὶ οἱ συγκλητικοί. Εἶθ' οὕτως φιλεῖ τοὺς πόδας τῶν δεσποτῶν, καὶ ἐξέρχεται ἀπευχαριστοῦσα, καὶ Επέρχεται εἰς τὸ πάνθεον, καὶ μετὰ μικρὸν λαμβάνει νεῦμα ὁ πραιπόσιτος, καὶ λέγει· «Κελεύσατε.» Καὶ ἐξέρχεται ἡ σύγκλητος ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας, καὶ ἀπέρχονται ἐν τῷ τριπέτωνι, καὶ ὁ τῆς καταστάσεως εὐτρεπίζει τὰ βῆλα ἀπό τε τῶν πατρικίων καὶ τῶν λοιπῶν συγκλητικῶν εἰς τὸν αὐτὸν τριπέτωνα, καὶ ὅτε ἀπέλθῃ ἡ ζωστή πατρικία εἰς τὸ πάνθεον, ἐνδύεται τὸ θωράκιον ἐπάνω τοῦ δελματικοῦ, καὶ φορεῖ καὶ λῶρον καὶ τὸ προπόλωμα. Β. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως φοροῦσιν οἱ δεσπόται τα στέμ ματα, καὶ καθέζονται ἐν τῷ σένζῳ, καὶ νεύουσι τῷ πραιποσίτῳ, καὶ ἐξέρχεται μετὰ ὀστιαρίων καὶ βεργίων, καὶ προσκαλεῖται βῆλον α', μαγίστρους βῆλον β', πατρικίους· βῆλον γ', συγκλητικούς, υπά τους, κόμητας, κανδιδάτους, δομεστίκους, ἀπὸ ἐπ άρχων καὶ στρατηλάτας· συνεισέρχονται δὲ καὶ οἱ σιλεντιάριοι ὄπισθεν τῆς συγκλήτου ἔνθεν κἀκεῖθεν. Καὶ ὅτε πληρωθῇ τὰ βῆμα καὶ σταθῇ τὸ σέκρετον ὅλον, νεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, καὶ ἐξέρ χεται διὰ τῆς πληρώσεως τῆς τάξεως τῶν παι τρικίων τὸ μέρος τοῦ πανθέου, καὶ ἀπέρχεται εἰς τὸ πάνθεον, ἔνθα ἐστὶν ἡ προβληθεῖσα ζωστή πα τρικία, καὶ εἰσάγει αὐτὴν, κρατῶν αὐτὴν ἀπὸ τῶν ὤμων, καὶ διέρχεται εἰς τὴν πλήρωσιν τῆς τάξεως τῶν πατρικίων, καὶ ἵστησιν αὐτὴν μέσον τοῦ σε κρέτου τῶν πατρικίων, φοροῦσαν τον λώρον 18 καὶ τὸ προπόλωμα. Καὶ προσκυνεῖ μικρὸν, ὡς μὴ δυνα μένης αὐτῆς πεσεῖν διὰ τὸν λῶρον καὶ τὸ προ πόλωμα, καὶ πάλιν ἀποφέρει αὐτὴν ὀλίγα βήματα, καὶ προσκυνεῖ ὁμοίως, καὶ εἰς τὸ τρίτον Προσ φέρει 10 αὐτὴν εἰς τὰ γόνατα τῶν δεσποτῶν, καὶ φιλεῖ τὰ δύο γόνατα τοῦ μεγάλου δεσπότου, ὁμοίως καὶ τοῦ μικροῦ, πόδας δὲ οὐ φιλεῖ, ὡς μὴ δυναμένης αὐτῆς πεσεῖν. Εἶθ᾽ οὕτως ἁπλοῖ τὰς χεῖρας, καὶ λαμ βάνει τὰς πλάκας μετὰ τῶν κωδικέλλων, καὶ φιλεῖ τὰς χεῖρας τῶν δεσποτῶν, καὶ ὑποχωρεῖ ὀλίγον κρατ τουμένη παρὰ τοῦ πραιποσίτου, καὶ εἰσάγονται ὑπὸ σιλεντιαρίων κρατούμενοι από τε μαγίστρου μέχρι τῶν στρατηλατῶν ἀπευχαριστοῦντες διὰ τὴν τιμη θεῖσαν. Καὶ ὅταν συμπληρώσῃ ἡ σύγκλητος τὴν εὐχαριστίαν, εἰσάγει αὐτὴν πάλιν ὁ πραιπόσιτος εἰς 16 τὸ χῶρον 7 τὸ τρίτον προσφ. Τὸ μέρος, ὡς νεὶ πρὸς τὸ μέρος, προσκυνεῖ,

δεσποτῶν τὸ δελματίκιον καὶ τὸ θωράκιον καὶ ματ φόριον ἄσπρον, καὶ φιλεῖ τὰς χεῖρας τῶν δεσποτών. Καὶ ἀποφέρει αὐτὴν εἰς τὸν φύλακα, ὅθεν ἐξῆλθε, καὶ ἐνδύει αὐτὴν τὸ δελματίκιον, καὶ φορεῖ τὸ μα φόριον τὸ ἄσπρον, καὶ πάλιν εἰσάγει αὐτὴν εἰς τὸν φάρον εἰς τὴν ἐκκλησίαν, ἔνθα ἵστανται οἱ δεσπόται καὶ οἱ συγκλητικοί. Εἶθ' οὕτως φιλεῖ τοὺς πόδας τῶν δεσποτῶν, καὶ ἐξέρχεται ἀπευχαριστοῦσα, καὶ Επέρχεται εἰς τὸ πάνθεον, καὶ μετὰ μικρὸν λαμβάνει νεῦμα ὁ πραιπόσιτος, καὶ λέγει· «Κελεύσατε.» Καὶ ἐξέρχεται ἡ σύγκλητος ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας, καὶ ἀπέρχονται ἐν τῷ τριπέτωνι, καὶ ὁ τῆς καταστάσεως εὐτρεπίζει τὰ βῆλα ἀπό τε τῶν πατρικίων καὶ τῶν λοιπῶν συγκλητικῶν εἰς τὸν αὐτὸν τριπέτωνα, καὶ ὅτε ἀπέλθῃ ἡ ζωστή πατρικία εἰς τὸ πάνθεον, ἐνδύεται τὸ θωράκιον ἐπάνω τοῦ δελματικοῦ, καὶ φορεῖ καὶ λῶρον καὶ τὸ προπόλωμα. Β. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως φοροῦσιν οἱ δεσπόται τα στέμ ματα, καὶ καθέζονται ἐν τῷ σένζῳ, καὶ νεύουσι τῷ πραιποσίτῳ, καὶ ἐξέρχεται μετὰ ὀστιαρίων καὶ βεργίων, καὶ προσκαλεῖται βῆλον α', μαγίστρους βῆλον β', πατρικίους· βῆλον γ', συγκλητικούς, υπά τους, κόμητας, κανδιδάτους, δομεστίκους, ἀπὸ ἐπ άρχων καὶ στρατηλάτας· συνεισέρχονται δὲ καὶ οἱ σιλεντιάριοι ὄπισθεν τῆς συγκλήτου ἔνθεν κἀκεῖθεν. Καὶ ὅτε πληρωθῇ τὰ βῆμα καὶ σταθῇ τὸ σέκρετον ὅλον, νεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, καὶ ἐξέρ χεται διὰ τῆς πληρώσεως τῆς τάξεως τῶν παι τρικίων τὸ μέρος τοῦ πανθέου, καὶ ἀπέρχεται εἰς τὸ πάνθεον, ἔνθα ἐστὶν ἡ προβληθεῖσα ζωστή πα τρικία, καὶ εἰσάγει αὐτὴν, κρατῶν αὐτὴν ἀπὸ τῶν ὤμων, καὶ διέρχεται εἰς τὴν πλήρωσιν τῆς τάξεως τῶν πατρικίων, καὶ ἵστησιν αὐτὴν μέσον τοῦ σε κρέτου τῶν πατρικίων, φοροῦσαν τον λώρον 18 καὶ τὸ προπόλωμα. Καὶ προσκυνεῖ μικρὸν, ὡς μὴ δυνα μένης αὐτῆς πεσεῖν διὰ τὸν λῶρον καὶ τὸ προ πόλωμα, καὶ πάλιν ἀποφέρει αὐτὴν ὀλίγα βήματα, καὶ προσκυνεῖ ὁμοίως, καὶ εἰς τὸ τρίτον Προσ φέρει 10 αὐτὴν εἰς τὰ γόνατα τῶν δεσποτῶν, καὶ φιλεῖ τὰ δύο γόνατα τοῦ μεγάλου δεσπότου, ὁμοίως καὶ τοῦ μικροῦ, πόδας δὲ οὐ φιλεῖ, ὡς μὴ δυναμένης αὐτῆς πεσεῖν. Εἶθ᾽ οὕτως ἁπλοῖ τὰς χεῖρας, καὶ λαμ βάνει τὰς πλάκας μετὰ τῶν κωδικέλλων, καὶ φιλεῖ τὰς χεῖρας τῶν δεσποτῶν, καὶ ὑποχωρεῖ ὀλίγον κρατ τουμένη παρὰ τοῦ πραιποσίτου, καὶ εἰσάγονται ὑπὸ σιλεντιαρίων κρατούμενοι από τε μαγίστρου μέχρι τῶν στρατηλατῶν ἀπευχαριστοῦντες διὰ τὴν τιμη θεῖσαν. Καὶ ὅταν συμπληρώσῃ ἡ σύγκλητος τὴν εὐχαριστίαν, εἰσάγει αὐτὴν πάλιν ὁ πραιπόσιτος εἰς 16 τὸ χῶρον 7 τὸ τρίτον προσφ. Τὸ μέρος, ὡς νεὶ πρὸς τὸ μέρος, προσκυνεῖ,

τὰ γόνατα τῶν δεσποτῶν, καὶ ἀπευχαριστεῖ τοῖς δεσπόταις. Καὶ νεύει ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ τῷ ἀστῶτι εἰς τὸ πλαγίον τοῦ σέντζου, κάν τε πριμικήριος τύχῃ, ἄνευ τοῦ κρατοῦντος τὴν ζωστὴν, καὶ λέγει· «Κελεύσατε.» η Γ. Καὶ ἐπεύχεται ἡ σύγκλητος καὶ ἐξέρχεται, συνεξέρχεται δὲ καὶ ἡ ζωσθεῖσα, καὶ λαμβάνει τὰς πλάκας αὐτῆς σιλεντιάριος, καὶ ἐξέρχεται εἰς τὸ λαυσιακόν, ὀψικευομένη ὑπὸ σιλεντιαρίων καὶ κου βικουλαρίων φορούντων χλανίδια λευκά, καὶ ἀπέρ χεται ἐπὶ τὴν τροπικὴν τοῦ λαυσιακοῦ, καὶ οὐκ ἐξέρχεται, ἔνθα ἐστὶν ἡ προέλευσις, ἀλλ᾽ ἐπὶ τὸν ἔρωτα, καὶ ἐκβαίνει ἐπὶ τὸ πλαγίον τῆς μαναύ. ρας, καὶ ἐπὶ τὸν μάκρωνα τῶν κανδιδάτων εἰς τὰ ἐξκούβιτα καὶ διὰ τῶν σχολῶν, καὶ δέχονται τὰ μέ ρη, ὡς ἐπὶ τῶν πατρικίων, λαβμάνει καὶ λιβελλά ριον παρὰ τῶν δημάρχων, καὶ ἀκτολογοῦσι τὰ μέρη, ὡς ἡ συνήθεια ἔχει. Καὶ ἀπέρχεται διὰ τοῦ χυτοῦ τῆς χαλκῆς εἰς τὸ ἅγιον φρέαρ, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ ναῷ εἰς τὰ ἅγια θυρία, ἔνθα πρόκειται τὸ ἀντι μίσιον, καὶ ἐκβαίνει ὁ πατριάρχης ἀπὸ τοῦ θυσια στηρίου, καὶ λαμβάνει τὰς πλάκας αὐτῆς, καὶ τί θησιν αὐτὰς εἰς τὸ ἀντιμίσιον, καὶ ποιεῖ εὐχὴν, ὡς ἐπὶ τῶν πατρικίων. Συνοψικεύουσι δὲ αὐτὴν μέχρι τῆς ἐκκλησίας καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ καὶ οἱ λοιποὶ τῶν ἀξιωμάτων καὶ ὅταν συμπληρώσῃ τὴν εὐχὴν ὁ πατριάρχης, επαίρουσιν αὐτὴν οἱ κουβικουλάριοι καὶ οἱ σιλεντιάριοι, καὶ ἀναφέρουσιν αὐτὴν εἰς τὸ μητατώριον ἐπὶ τὸν Θωμαΐτην * καὶ τὰ διαβα τικὰ ἀναχωροῦντες ἔσωθεν ἱστᾶσιν 77. Οἱ δὲ ἀξιωματ τικοὶ καὶ οἱ λοιποὶ ἀναχωροῦσιν ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας, αἱ δὲ πατρίκιαι καὶ αἱ στρατήγισσαι ἵστανται κον σιστώριον εἰς τὸν τρίκλινον τ8 τῆς μανναύρας, ἐκδε χόμεναι τὴν ζωσθεῖσαν. Καὶ ὅτε φθάσῃ 7, 7 ἵσταται κατὰ κεφαλῆς ἀνὰ μέσον (β) νῶν πατρικίων, καὶ απέρχεται μία μία προσκυνοῦσα καὶ λαμβάνουσα σπόρτυλον παρ᾽ αὐτῆς, ἔχοντα ἀνὰ νομίσματα ς, Ομοίως καὶ αἱ στρατήγισσαι προσκυνοῦσιν αὐτὴν, καὶ ἐπεύχονται τοῖς δεσπόταις, καὶ τὴν προβληθεῖ σαν. Καὶ ἀναχωροῦσιν αἱ πατρίλιαι, καὶ ἐπαίρουσιν αὐτὴν οἱ κουβικουλάριοι καὶ οἱ σιλεντιάριοι, καὶ εἰσφέρουσιν αὐτὴν ἐν τῷ παλατίῳ διὰ τοῦ ἔρωτος καὶ τῶν διαβατικῶν τῶν Ἁγίων μ', καὶ ἐπικόπτει τὸ ἡλιακὸν τοῦ χρυσοτρικλίνου, καὶ εἰσέρχεται εἰς τὸν φάρον, εὐχομένη τοῖς δεσπόταις καὶ τίθεῖ σπόρτυλον νομίσματα ιβ' εἰς τὸ ἀντιμίσιον, καὶ ἄπτει κηροὺς καὶ ἐξέρχεται εἰς τὸ κελλίον αὐτῆς. Χρὴ δὲ γινώσκειν, ὅτι ἐν ἑορτῇ οὐ γίνεται, εἰ μὴ ἐν Κυριακῇ παγανῇ. Ο ΚΕΦΑΛ. ΝΑ'. Όσα δεῖ παραφυλάττειν ἐπὶ προαγωγῇ πραιπο σίτου. Α΄. Εν ἡμέρᾳ ἀλλαξίμων, ὅτε κελεύουσιν οἱ δεσπόται δέξασθαι σεκρετον ἐπὶ προελεύσει, ἀλλάσσουσιν οἱ * τὸ θωμαίτιον την ἔσωθεν ἱστᾶσι ἔξωθεν ἔσω ἔσωθεν ἔσω 10 τὸ τρίκλ. Θά. 10 φθάσει ἐν τῷ χορῷ; κατά κεφαλής ἀνὰ μέσον.

τὰ γόνατα τῶν δεσποτῶν, καὶ ἀπευχαριστεῖ τοῖς δεσπόταις. Καὶ νεύει ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ τῷ ἀστῶτι εἰς τὸ πλαγίον τοῦ σέντζου, κάν τε πριμικήριος τύχῃ, ἄνευ τοῦ κρατοῦντος τὴν ζωστὴν, καὶ λέγει· «Κελεύσατε.» η Γ. Καὶ ἐπεύχεται ἡ σύγκλητος καὶ ἐξέρχεται, συνεξέρχεται δὲ καὶ ἡ ζωσθεῖσα, καὶ λαμβάνει τὰς πλάκας αὐτῆς σιλεντιάριος, καὶ ἐξέρχεται εἰς τὸ λαυσιακόν, ὀψικευομένη ὑπὸ σιλεντιαρίων καὶ κου βικουλαρίων φορούντων χλανίδια λευκά, καὶ ἀπέρ χεται ἐπὶ τὴν τροπικὴν τοῦ λαυσιακοῦ, καὶ οὐκ ἐξέρχεται, ἔνθα ἐστὶν ἡ προέλευσις, ἀλλ᾽ ἐπὶ τὸν ἔρωτα, καὶ ἐκβαίνει ἐπὶ τὸ πλαγίον τῆς μαναύ. ρας, καὶ ἐπὶ τὸν μάκρωνα τῶν κανδιδάτων εἰς τὰ ἐξκούβιτα καὶ διὰ τῶν σχολῶν, καὶ δέχονται τὰ μέ ρη, ὡς ἐπὶ τῶν πατρικίων, λαβμάνει καὶ λιβελλά ριον παρὰ τῶν δημάρχων, καὶ ἀκτολογοῦσι τὰ μέρη, ὡς ἡ συνήθεια ἔχει. Καὶ ἀπέρχεται διὰ τοῦ χυτοῦ τῆς χαλκῆς εἰς τὸ ἅγιον φρέαρ, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ ναῷ εἰς τὰ ἅγια θυρία, ἔνθα πρόκειται τὸ ἀντι μίσιον, καὶ ἐκβαίνει ὁ πατριάρχης ἀπὸ τοῦ θυσια στηρίου, καὶ λαμβάνει τὰς πλάκας αὐτῆς, καὶ τί θησιν αὐτὰς εἰς τὸ ἀντιμίσιον, καὶ ποιεῖ εὐχὴν, ὡς ἐπὶ τῶν πατρικίων. Συνοψικεύουσι δὲ αὐτὴν μέχρι τῆς ἐκκλησίας καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ καὶ οἱ λοιποὶ τῶν ἀξιωμάτων καὶ ὅταν συμπληρώσῃ τὴν εὐχὴν ὁ πατριάρχης, επαίρουσιν αὐτὴν οἱ κουβικουλάριοι καὶ οἱ σιλεντιάριοι, καὶ ἀναφέρουσιν αὐτὴν εἰς τὸ μητατώριον ἐπὶ τὸν Θωμαΐτην * καὶ τὰ διαβα τικὰ ἀναχωροῦντες ἔσωθεν ἱστᾶσιν 77. Οἱ δὲ ἀξιωματ τικοὶ καὶ οἱ λοιποὶ ἀναχωροῦσιν ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας, αἱ δὲ πατρίκιαι καὶ αἱ στρατήγισσαι ἵστανται κον σιστώριον εἰς τὸν τρίκλινον τ8 τῆς μανναύρας, ἐκδε χόμεναι τὴν ζωσθεῖσαν. Καὶ ὅτε φθάσῃ 7, 7 ἵσταται κατὰ κεφαλῆς ἀνὰ μέσον (β) νῶν πατρικίων, καὶ απέρχεται μία μία προσκυνοῦσα καὶ λαμβάνουσα σπόρτυλον παρ᾽ αὐτῆς, ἔχοντα ἀνὰ νομίσματα ς, Ομοίως καὶ αἱ στρατήγισσαι προσκυνοῦσιν αὐτὴν, καὶ ἐπεύχονται τοῖς δεσπόταις, καὶ τὴν προβληθεῖ σαν. Καὶ ἀναχωροῦσιν αἱ πατρίλιαι, καὶ ἐπαίρουσιν αὐτὴν οἱ κουβικουλάριοι καὶ οἱ σιλεντιάριοι, καὶ εἰσφέρουσιν αὐτὴν ἐν τῷ παλατίῳ διὰ τοῦ ἔρωτος καὶ τῶν διαβατικῶν τῶν Ἁγίων μ', καὶ ἐπικόπτει τὸ ἡλιακὸν τοῦ χρυσοτρικλίνου, καὶ εἰσέρχεται εἰς τὸν φάρον, εὐχομένη τοῖς δεσπόταις καὶ τίθεῖ σπόρτυλον νομίσματα ιβ' εἰς τὸ ἀντιμίσιον, καὶ ἄπτει κηροὺς καὶ ἐξέρχεται εἰς τὸ κελλίον αὐτῆς. Χρὴ δὲ γινώσκειν, ὅτι ἐν ἑορτῇ οὐ γίνεται, εἰ μὴ ἐν Κυριακῇ παγανῇ. Ο ΚΕΦΑΛ. ΝΑ'. Όσα δεῖ παραφυλάττειν ἐπὶ προαγωγῇ πραιπο σίτου. Α΄. Εν ἡμέρᾳ ἀλλαξίμων, ὅτε κελεύουσιν οἱ δεσπόται δέξασθαι σεκρετον ἐπὶ προελεύσει, ἀλλάσσουσιν οἱ * τὸ θωμαίτιον την ἔσωθεν ἱστᾶσι ἔξωθεν ἔσω ἔσωθεν ἔσω 10 τὸ τρίκλ. Θά. 10 φθάσει ἐν τῷ χορῷ; κατά κεφαλής ἀνὰ μέσον.

τὰ γόνατα τῶν δεσποτῶν, καὶ ἀπευχαριστεῖ τοῖς δεσπόταις. Καὶ νεύει ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ τῷ ἀστῶτι εἰς τὸ πλαγίον τοῦ σέντζου, κάν τε πριμικήριος τύχῃ, ἄνευ τοῦ κρατοῦντος τὴν ζωστὴν, καὶ λέγει· «Κελεύσατε.» η Γ. Καὶ ἐπεύχεται ἡ σύγκλητος καὶ ἐξέρχεται, συνεξέρχεται δὲ καὶ ἡ ζωσθεῖσα, καὶ λαμβάνει τὰς πλάκας αὐτῆς σιλεντιάριος, καὶ ἐξέρχεται εἰς τὸ λαυσιακόν, ὀψικευομένη ὑπὸ σιλεντιαρίων καὶ κου βικουλαρίων φορούντων χλανίδια λευκά, καὶ ἀπέρ χεται ἐπὶ τὴν τροπικὴν τοῦ λαυσιακοῦ, καὶ οὐκ ἐξέρχεται, ἔνθα ἐστὶν ἡ προέλευσις, ἀλλ᾽ ἐπὶ τὸν ἔρωτα, καὶ ἐκβαίνει ἐπὶ τὸ πλαγίον τῆς μαναύ. ρας, καὶ ἐπὶ τὸν μάκρωνα τῶν κανδιδάτων εἰς τὰ ἐξκούβιτα καὶ διὰ τῶν σχολῶν, καὶ δέχονται τὰ μέ ρη, ὡς ἐπὶ τῶν πατρικίων, λαβμάνει καὶ λιβελλά ριον παρὰ τῶν δημάρχων, καὶ ἀκτολογοῦσι τὰ μέρη, ὡς ἡ συνήθεια ἔχει. Καὶ ἀπέρχεται διὰ τοῦ χυτοῦ τῆς χαλκῆς εἰς τὸ ἅγιον φρέαρ, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ ναῷ εἰς τὰ ἅγια θυρία, ἔνθα πρόκειται τὸ ἀντι μίσιον, καὶ ἐκβαίνει ὁ πατριάρχης ἀπὸ τοῦ θυσια στηρίου, καὶ λαμβάνει τὰς πλάκας αὐτῆς, καὶ τί θησιν αὐτὰς εἰς τὸ ἀντιμίσιον, καὶ ποιεῖ εὐχὴν, ὡς ἐπὶ τῶν πατρικίων. Συνοψικεύουσι δὲ αὐτὴν μέχρι τῆς ἐκκλησίας καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ καὶ οἱ λοιποὶ τῶν ἀξιωμάτων καὶ ὅταν συμπληρώσῃ τὴν εὐχὴν ὁ πατριάρχης, επαίρουσιν αὐτὴν οἱ κουβικουλάριοι καὶ οἱ σιλεντιάριοι, καὶ ἀναφέρουσιν αὐτὴν εἰς τὸ μητατώριον ἐπὶ τὸν Θωμαΐτην * καὶ τὰ διαβα τικὰ ἀναχωροῦντες ἔσωθεν ἱστᾶσιν 77. Οἱ δὲ ἀξιωματ τικοὶ καὶ οἱ λοιποὶ ἀναχωροῦσιν ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας, αἱ δὲ πατρίκιαι καὶ αἱ στρατήγισσαι ἵστανται κον σιστώριον εἰς τὸν τρίκλινον τ8 τῆς μανναύρας, ἐκδε χόμεναι τὴν ζωσθεῖσαν. Καὶ ὅτε φθάσῃ 7, 7 ἵσταται κατὰ κεφαλῆς ἀνὰ μέσον (β) νῶν πατρικίων, καὶ απέρχεται μία μία προσκυνοῦσα καὶ λαμβάνουσα σπόρτυλον παρ᾽ αὐτῆς, ἔχοντα ἀνὰ νομίσματα ς, Ομοίως καὶ αἱ στρατήγισσαι προσκυνοῦσιν αὐτὴν, καὶ ἐπεύχονται τοῖς δεσπόταις, καὶ τὴν προβληθεῖ σαν. Καὶ ἀναχωροῦσιν αἱ πατρίλιαι, καὶ ἐπαίρουσιν αὐτὴν οἱ κουβικουλάριοι καὶ οἱ σιλεντιάριοι, καὶ εἰσφέρουσιν αὐτὴν ἐν τῷ παλατίῳ διὰ τοῦ ἔρωτος καὶ τῶν διαβατικῶν τῶν Ἁγίων μ', καὶ ἐπικόπτει τὸ ἡλιακὸν τοῦ χρυσοτρικλίνου, καὶ εἰσέρχεται εἰς τὸν φάρον, εὐχομένη τοῖς δεσπόταις καὶ τίθεῖ σπόρτυλον νομίσματα ιβ' εἰς τὸ ἀντιμίσιον, καὶ ἄπτει κηροὺς καὶ ἐξέρχεται εἰς τὸ κελλίον αὐτῆς. Χρὴ δὲ γινώσκειν, ὅτι ἐν ἑορτῇ οὐ γίνεται, εἰ μὴ ἐν Κυριακῇ παγανῇ. Ο ΚΕΦΑΛ. ΝΑ'. Όσα δεῖ παραφυλάττειν ἐπὶ προαγωγῇ πραιπο σίτου. Α΄. Εν ἡμέρᾳ ἀλλαξίμων, ὅτε κελεύουσιν οἱ δεσπόται δέξασθαι σεκρετον ἐπὶ προελεύσει, ἀλλάσσουσιν οἱ * τὸ θωμαίτιον την ἔσωθεν ἱστᾶσι ἔξωθεν ἔσω ἔσωθεν ἔσω 10 τὸ τρίκλ. Θά. 10 φθάσει ἐν τῷ χορῷ; κατά κεφαλής ἀνὰ μέσον.

δεσπόται τὰ διβητήσια αὐτῶν καὶ τὰς χλαμύδας καὶ ἡ τὰ στέμματα, καὶ καθέζονται ἐν τῷ σένζῳ εἰς τὸν 80 χρυσοτρίκλινον, καὶ εἰσέρχονται οἱ τοῦ κουβουκλείου ἀπὸ πλαγίου, ὡς ἔστιν ἡ συνήθεια, καὶ ἵστανται κονσιστώριον. Καὶ νεύουσιν οἱ δεσπόται, καν τε πραιπόσιτος ἕτερός ἐστι, κἂν πριμικήριος, καὶ ἐπαί ρει τὸν ὀφείλοντα προβληθῆναι πραιπόσιτον, καὶ εἰσάγει αὐτὸν κατὰ παντὸς μέσον τοῦ σεκράτου τοῦ κονσιστωρίου τοῦ κουβουκλείου "ι. Καὶ πίπτει, καὶ εἰσάγει αὐτὸν ἔμπροσθεν τοῦ ὑποποδίου τῶν δε σποτῶν, καὶ πίπτει καὶ φιλεῖ τοὺς πόδας καὶ τὰ δὲ γόνατα τοῦ μεγάλου δεσπότου, ὁμοίως καὶ τοῦ μικροῦ, οἱ δὲ τοῦ κουβουκλείου ἵστανται ὥσπερ ΙΙ. Καὶ ἀναστὰς ἐφαπλοῖ τὰς χεῖρας, καὶ λαμβάνει παρὰ τῶν δεσποι τῶν πλάκας ἄνευ κωδικελλίων, καὶ φιλεῖ τὰς χεῖρας αὐτῶν, καὶ ὀπισθοποδεῖ μικρὸν ἀπὸ τοῦ σένζου, καὶ εὐθέως ἀπευχαριστοῦσι πάντες οἱ τοῦ κουβουκλείου. Καὶ πάλιν προσφέρει αὐτὸν ἔμπροσθεν τῶν δεσπο τῶν, καὶ πίπτει καὶ φιλεῖ τοὺς πόδας καὶ τὰ γόνατα τῶν δεσποτῶν, καὶ ἀπευχαριστεῖ, καὶ ἐπαίρουσιν αὐτὸν οἱ κουβικουλάριοι καὶ οἱ ὀστιάριοι, καὶ ἐξέρω χονται ὀψικεύοντες αὐτὸν μέχρι τοῦ τριπέτωνος, ἔνθα ἵστανται οἱ πατρίκιοι καὶ οἱ λοιποὶ συγκλητικοί, καὶ ζων καὶ τὰς πλάκας σὐτοῦ, καὶ πάλιν εἰσέρχεται ὁ αὐτὸς τὴν καθέδραν τῶν δεσποτῶν, βαστάζων καὶ τὰς πλάκας. Β΄. Ὁ δὲ τῆς καταστάσεως εὐτρεπίζει τὰ βῆλα εἰς τὸν τριπέτωνα, ὡς ἔχει ἡ συνήθεια, καὶ ὅτε κελεύ σωσιν οἱ δεσπόται εἰσελθεῖν τὰ βῆλα τοῦ σεκρέτου, νεύουσι τῷ προβληθέντι πραιποσίτῳ, καὶ ἐξέρχεται μετὰ δύο ὀστιαρίων καὶ βεργίων, βαστάζων καὶ τὰς πλάκας. Καὶ εἰσάγει βῆλον α', τοὺς μαγίστρους, καὶ τὰ λοιπὰ βῆλα, ὡς ἔχει ἡ συνήθεια. Καὶ ὅταν ἔλθω σιν ὅλα τὰ βῆλα, νεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ προβλη θέντι πραιποσίτω, καὶ λέγει· «Κελεύσατε,» καὶ ἐπεύχονται· «Εἰς πολλοὺς χρόνους καὶ ἀγαθοὺς,» καὶ ἐξέρχονται, καὶ πληροῖ πάντα τὰ νούμερα ὁ προβληθείς πραιπόσιτος. Χρὴ δὲ γινώσκειν, ὅτι και πατρίκιον εἰ κελεύωσιν 13 αὐτὸν ποιῆσαι, ἄλλας πλάκας λαμβάνει μετὰ τῶν κωδικέλλων, καὶ πληροῦται ΚΕΦΑΛ. ΝΒ΄. προσκυνεῖ τοὺς πατρικίους καὶ οὓς βούλεται, βαστά πραιπόσιτος μετὰ τοῦ κουβουκλείου, καὶ ἵσταται εἰς τότε ἡ ἀκολουθία, ὡς καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν πατρικίων. Όσα δεῖ παραφυλάττειν ἐπὶ προαγωγῇ υπάρχου. Α΄. Προσκολεῖται ὁ βασιλεὺς, ὃν ἂν βούλεται προσ βαλέσθαι οι υπαρχον, προσκαλεῖται καὶ τὸν πραι: « πόσιτον, καὶ λέγει πρὸς αὐτόν· «"Απελθε, καὶ παράδος» 20 εἰς τὸ 81 τοῦ σεκρέτου, τοῦ κονσιστωρίου, του κουβουκλείου δὲ τὰ & κελεύσωσιν Η προσκαλέσασθαι προβαλέσθαι κατὰ παντὸς τοῦ σεκρέτου, κατὰ παντὸς τοῦ κωνσιστορίου, κατά, ποντὸς τοῦ κουβουκλείου; ἀνθρώπον; σεκρέτου οι χωνεστορίου, Μ. κατὰ μέσον ἀνὰ μέσον, κατὰ παντὸς τοῦ σεκρέτου του κωνσι στωρίου τοῦ κουβουκλείου,

δεσπόται τὰ διβητήσια αὐτῶν καὶ τὰς χλαμύδας καὶ ἡ τὰ στέμματα, καὶ καθέζονται ἐν τῷ σένζῳ εἰς τὸν 80 χρυσοτρίκλινον, καὶ εἰσέρχονται οἱ τοῦ κουβουκλείου ἀπὸ πλαγίου, ὡς ἔστιν ἡ συνήθεια, καὶ ἵστανται κονσιστώριον. Καὶ νεύουσιν οἱ δεσπόται, καν τε πραιπόσιτος ἕτερός ἐστι, κἂν πριμικήριος, καὶ ἐπαί ρει τὸν ὀφείλοντα προβληθῆναι πραιπόσιτον, καὶ εἰσάγει αὐτὸν κατὰ παντὸς μέσον τοῦ σεκράτου τοῦ κονσιστωρίου τοῦ κουβουκλείου "ι. Καὶ πίπτει, καὶ εἰσάγει αὐτὸν ἔμπροσθεν τοῦ ὑποποδίου τῶν δε σποτῶν, καὶ πίπτει καὶ φιλεῖ τοὺς πόδας καὶ τὰ δὲ γόνατα τοῦ μεγάλου δεσπότου, ὁμοίως καὶ τοῦ μικροῦ, οἱ δὲ τοῦ κουβουκλείου ἵστανται ὥσπερ ΙΙ. Καὶ ἀναστὰς ἐφαπλοῖ τὰς χεῖρας, καὶ λαμβάνει παρὰ τῶν δεσποι τῶν πλάκας ἄνευ κωδικελλίων, καὶ φιλεῖ τὰς χεῖρας αὐτῶν, καὶ ὀπισθοποδεῖ μικρὸν ἀπὸ τοῦ σένζου, καὶ εὐθέως ἀπευχαριστοῦσι πάντες οἱ τοῦ κουβουκλείου. Καὶ πάλιν προσφέρει αὐτὸν ἔμπροσθεν τῶν δεσπο τῶν, καὶ πίπτει καὶ φιλεῖ τοὺς πόδας καὶ τὰ γόνατα τῶν δεσποτῶν, καὶ ἀπευχαριστεῖ, καὶ ἐπαίρουσιν αὐτὸν οἱ κουβικουλάριοι καὶ οἱ ὀστιάριοι, καὶ ἐξέρω χονται ὀψικεύοντες αὐτὸν μέχρι τοῦ τριπέτωνος, ἔνθα ἵστανται οἱ πατρίκιοι καὶ οἱ λοιποὶ συγκλητικοί, καὶ ζων καὶ τὰς πλάκας σὐτοῦ, καὶ πάλιν εἰσέρχεται ὁ αὐτὸς τὴν καθέδραν τῶν δεσποτῶν, βαστάζων καὶ τὰς πλάκας. Β΄. Ὁ δὲ τῆς καταστάσεως εὐτρεπίζει τὰ βῆλα εἰς τὸν τριπέτωνα, ὡς ἔχει ἡ συνήθεια, καὶ ὅτε κελεύ σωσιν οἱ δεσπόται εἰσελθεῖν τὰ βῆλα τοῦ σεκρέτου, νεύουσι τῷ προβληθέντι πραιποσίτῳ, καὶ ἐξέρχεται μετὰ δύο ὀστιαρίων καὶ βεργίων, βαστάζων καὶ τὰς πλάκας. Καὶ εἰσάγει βῆλον α', τοὺς μαγίστρους, καὶ τὰ λοιπὰ βῆλα, ὡς ἔχει ἡ συνήθεια. Καὶ ὅταν ἔλθω σιν ὅλα τὰ βῆλα, νεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ προβλη θέντι πραιποσίτω, καὶ λέγει· «Κελεύσατε,» καὶ ἐπεύχονται· «Εἰς πολλοὺς χρόνους καὶ ἀγαθοὺς,» καὶ ἐξέρχονται, καὶ πληροῖ πάντα τὰ νούμερα ὁ προβληθείς πραιπόσιτος. Χρὴ δὲ γινώσκειν, ὅτι και πατρίκιον εἰ κελεύωσιν 13 αὐτὸν ποιῆσαι, ἄλλας πλάκας λαμβάνει μετὰ τῶν κωδικέλλων, καὶ πληροῦται ΚΕΦΑΛ. ΝΒ΄. προσκυνεῖ τοὺς πατρικίους καὶ οὓς βούλεται, βαστά πραιπόσιτος μετὰ τοῦ κουβουκλείου, καὶ ἵσταται εἰς τότε ἡ ἀκολουθία, ὡς καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν πατρικίων. Όσα δεῖ παραφυλάττειν ἐπὶ προαγωγῇ υπάρχου. Α΄. Προσκολεῖται ὁ βασιλεὺς, ὃν ἂν βούλεται προσ βαλέσθαι οι υπαρχον, προσκαλεῖται καὶ τὸν πραι: « πόσιτον, καὶ λέγει πρὸς αὐτόν· «"Απελθε, καὶ παράδος» 20 εἰς τὸ 81 τοῦ σεκρέτου, τοῦ κονσιστωρίου, του κουβουκλείου δὲ τὰ & κελεύσωσιν Η προσκαλέσασθαι προβαλέσθαι κατὰ παντὸς τοῦ σεκρέτου, κατὰ παντὸς τοῦ κωνσιστορίου, κατά, ποντὸς τοῦ κουβουκλείου; ἀνθρώπον; σεκρέτου οι χωνεστορίου, Μ. κατὰ μέσον ἀνὰ μέσον, κατὰ παντὸς τοῦ σεκρέτου του κωνσι στωρίου τοῦ κουβουκλείου,

αὐτὸν ὕπαρχον πόλεως. Παραλαβών δε αὐτὸν ὁ πραιπόσιτος, περιβάλλει αὐτὸν σαγίον ῥοῆς, καὶ εὐτ θέως ἀποστέλλει σιλεντιάριον, προσκαλέσασθαι τὴν πολιτικὴν κατάστασιν ἅπασαν ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, καὶ ἐξέρχεται ὁ πραιπόσιτος μετὰ τοῦ ὑπάρχον διὰ τοῦ λαυσιακοῦ καὶ τῶν σκαλίων καὶ ἐξέρχεται διὰ τοῦ μονοθύρου τοῦ ὄντος εἰς τὸ εἰδικὸν, καὶ ἐκεῖθεν δηριγευόμενος, διοδεύων διὰ τῶν διαβατικῶν καὶ τῆς ἀψίδος, καὶ εἰσέρχεται σε μέχρι τοῦ αὐγουστέως, καὶ καθέζονται ἀμφότεροι ἐκεῖσε, ἐκδεχόμενοι μέχρις ἂν καταλάβῃ τὸ πολίτευμα. Τῶν δὲ σιλεντιαρίων ἐλθόν των καὶ ἀπαγγειλάντων, ὡς ὅτι πάρεστι τὸ πολί τευμα ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, λαμβάνουσι πάλιν οἱ αὐτοὶ σιλεντιάριοι πρόσταξιν παρὰ τοῦ πραιποσίτου πρὸς τὸ ἀπαγαγεῖν τὸ πολίτευμα εἰς τὸν ὀνάποδα. Τότε λαβὼν ὁ πραιπόσιτος τὸν ὕπαρχον, καὶ ἐξελθὼν ἀπὸ τοῦ αὐγουστέως, διέρχεται διὰ τοῦ στενοῦ καὶ μένει ὁ ὕπαρχος ἔνδον τῆς πύλης τῆς ἐξαγούσης πρὸς τὸν ὀνότοδα, ἐξέρχεται 87 μόνος, ἔνθα ἵσταται τὸ πολί τευμα, καὶ λέγει αὐτοῖς, ἃ ἐδιδάχθη παρὰ τοῦ βασιλέως λέγειν 88 νουθεσίας ἕνεκα καὶ νομίμων διακράτησιν. Ν. Ν. εἶσε ὕπαρχος·» ἐὰν δέ ἐστιν πατρίκιος, ἀκτολογεῖ οὕτως· «Ὁ δεῖνα εἶσε ὕπαρχος, εἶσε οι καὶ πατρί κιος» καὶ τὰ ἑξῆς. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως εἰσέρχεται ἐν τῇ Μεγάλῃ ἐκκλησίᾳ διὰ τοῦ ἁγίου φρέατος, καὶ ἅψας κηροὺς καὶ εὐξάμενος, ὑποστρέφει εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. Β΄. Μετὰ δὲ τὴν διαλαλίαν κελεύει ὁ πραιπόσιτος τῷ τῆς καταστάσεως ἀνοιγῆναι τὸ βῆλον, καὶ προσω καλεῖται τὸν ὕπαρχον, κακείνου ἐξελθόντος, παρα δίδωσιν αὐτὸν ὁ πραιπόσιτος τῇ πολιτεία ὕπαρχον καὶ πατέρα πόλεως, καὶ εἶθ' οὕτως ἀπὸ τοῦ ὀνόποδος ὑποστρέφει ὁ πραιπόσιτος ἐν τῷ παλατίῳ, ὁ δὲ τῆς καταστάσεως μετὰ τῶν σιλεντιαρίων λαμβάνει τὸν ὕπαρχον, καὶ εἰσάγει αὐτὸν ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, καὶ ὑπαλλάσσει αὐτὸν τὴν τοῦ ὑπάρχου στολὴν, ἤγουν τὸ καμήσιον καὶ τὸ πλώνιον καὶ τὸν λῶρον 89, καὶ ὑποδύει αὐτὸν καὶ τὸ καλίγιον. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως ὁ τῆς κατα στάσεως μετὰ τοῦ πολιτεύματος καὶ τῶν δημο τῶν τῶν δύο μερῶν, ὀλίγον ὀψικεύοντες αὐτὸν, διέρχον ται διά τε τῶν ἐξκουβίτων καὶ τῶν σχολῶν, ἀκτολογου μένου θα ὑπ' αὐτῶν, λεγόντων αὐτῶν· «Ὁ δεῖνα ΚΕΦΑΛ. ΝΓ. Ακτολογία τῶν δήμων ἐπὶ τῆς ὑπάρχου προ ἀγωγῆς. Λ. Τῆς συνήθους τάξεως τελουμένης ἐν τῷ παρ λατίῳ ἐπὶ τῇ τοῦ ὑπάρχον προαγωγῇ, καὶ τοῦ πραι ποσίτου τοῦτον ἐξάγοντος διὰ τοῦ τρικόγχου καὶ τῆς ἀψίδος εἰς τὸν αὐγουστέα, απέρχονται ἐν τῷ [δνοπο δίῳ, καὶ δὴ πάσης τῆς τάξεως τοῦ πραιποσίτου ἐν τῷ ὀνοποδίῳ ἀνερχομένης, παραδίδωσιν ὁ προιπόσιο τος πατέρα πόλεως τὸν προβληθέντα ὕπαρχον. Εἶτα επαίρει αὐτὸν ὁ τῆς καταστάσεως, καὶ εἰσφέρει αὐτ τὸν ἐν τῷ κονσιστορίῳ τῷ χειμερινῷ, καὶ ἐνδύει αὐτὸν τὸ καμήσιον καὶ τὸν λῶρον, καὶ ὑποδύεται καλήγιον, καὶ ἔρχεται ἐπὶ τὸν μάκρωνα τῶν κανδι δάτων, ὀψικευόμενος ὑπὸ πάσης τῆς τάξεως τοῦ πραιτωρίου ἕως τῶν χαλκῶν πυλῶν τῶν κορτινῶν. Καὶ λέγει ὁ ἀδμηνσουνάλιος· «Στήτω·» καὶ κρατεῖ ὁ νουμεράριος τὸ βῆλον, καὶ λέγει· «Λεβὰ, ὕπαρχε προφέκτωρ λώκ,» καὶ πάλιν λέγει ὁ ἀδμηνσου τι σκαλέων 8 καὶ εἰσέρχ. Οι ὁ δὲ πραιπόσιτος έξερχεται το λέγειν * τὸ λῶρον " ἀκτολογούμενοι Η ε σε εἴσε

αὐτὸν ὕπαρχον πόλεως. Παραλαβών δε αὐτὸν ὁ πραιπόσιτος, περιβάλλει αὐτὸν σαγίον ῥοῆς, καὶ εὐτ θέως ἀποστέλλει σιλεντιάριον, προσκαλέσασθαι τὴν πολιτικὴν κατάστασιν ἅπασαν ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, καὶ ἐξέρχεται ὁ πραιπόσιτος μετὰ τοῦ ὑπάρχον διὰ τοῦ λαυσιακοῦ καὶ τῶν σκαλίων καὶ ἐξέρχεται διὰ τοῦ μονοθύρου τοῦ ὄντος εἰς τὸ εἰδικὸν, καὶ ἐκεῖθεν δηριγευόμενος, διοδεύων διὰ τῶν διαβατικῶν καὶ τῆς ἀψίδος, καὶ εἰσέρχεται σε μέχρι τοῦ αὐγουστέως, καὶ καθέζονται ἀμφότεροι ἐκεῖσε, ἐκδεχόμενοι μέχρις ἂν καταλάβῃ τὸ πολίτευμα. Τῶν δὲ σιλεντιαρίων ἐλθόν των καὶ ἀπαγγειλάντων, ὡς ὅτι πάρεστι τὸ πολί τευμα ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, λαμβάνουσι πάλιν οἱ αὐτοὶ σιλεντιάριοι πρόσταξιν παρὰ τοῦ πραιποσίτου πρὸς τὸ ἀπαγαγεῖν τὸ πολίτευμα εἰς τὸν ὀνάποδα. Τότε λαβὼν ὁ πραιπόσιτος τὸν ὕπαρχον, καὶ ἐξελθὼν ἀπὸ τοῦ αὐγουστέως, διέρχεται διὰ τοῦ στενοῦ καὶ μένει ὁ ὕπαρχος ἔνδον τῆς πύλης τῆς ἐξαγούσης πρὸς τὸν ὀνότοδα, ἐξέρχεται 87 μόνος, ἔνθα ἵσταται τὸ πολί τευμα, καὶ λέγει αὐτοῖς, ἃ ἐδιδάχθη παρὰ τοῦ βασιλέως λέγειν 88 νουθεσίας ἕνεκα καὶ νομίμων διακράτησιν. Ν. Ν. εἶσε ὕπαρχος·» ἐὰν δέ ἐστιν πατρίκιος, ἀκτολογεῖ οὕτως· «Ὁ δεῖνα εἶσε ὕπαρχος, εἶσε οι καὶ πατρί κιος» καὶ τὰ ἑξῆς. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως εἰσέρχεται ἐν τῇ Μεγάλῃ ἐκκλησίᾳ διὰ τοῦ ἁγίου φρέατος, καὶ ἅψας κηροὺς καὶ εὐξάμενος, ὑποστρέφει εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. Β΄. Μετὰ δὲ τὴν διαλαλίαν κελεύει ὁ πραιπόσιτος τῷ τῆς καταστάσεως ἀνοιγῆναι τὸ βῆλον, καὶ προσω καλεῖται τὸν ὕπαρχον, κακείνου ἐξελθόντος, παρα δίδωσιν αὐτὸν ὁ πραιπόσιτος τῇ πολιτεία ὕπαρχον καὶ πατέρα πόλεως, καὶ εἶθ' οὕτως ἀπὸ τοῦ ὀνόποδος ὑποστρέφει ὁ πραιπόσιτος ἐν τῷ παλατίῳ, ὁ δὲ τῆς καταστάσεως μετὰ τῶν σιλεντιαρίων λαμβάνει τὸν ὕπαρχον, καὶ εἰσάγει αὐτὸν ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, καὶ ὑπαλλάσσει αὐτὸν τὴν τοῦ ὑπάρχου στολὴν, ἤγουν τὸ καμήσιον καὶ τὸ πλώνιον καὶ τὸν λῶρον 89, καὶ ὑποδύει αὐτὸν καὶ τὸ καλίγιον. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως ὁ τῆς κατα στάσεως μετὰ τοῦ πολιτεύματος καὶ τῶν δημο τῶν τῶν δύο μερῶν, ὀλίγον ὀψικεύοντες αὐτὸν, διέρχον ται διά τε τῶν ἐξκουβίτων καὶ τῶν σχολῶν, ἀκτολογου μένου θα ὑπ' αὐτῶν, λεγόντων αὐτῶν· «Ὁ δεῖνα ΚΕΦΑΛ. ΝΓ. Ακτολογία τῶν δήμων ἐπὶ τῆς ὑπάρχου προ ἀγωγῆς. Λ. Τῆς συνήθους τάξεως τελουμένης ἐν τῷ παρ λατίῳ ἐπὶ τῇ τοῦ ὑπάρχον προαγωγῇ, καὶ τοῦ πραι ποσίτου τοῦτον ἐξάγοντος διὰ τοῦ τρικόγχου καὶ τῆς ἀψίδος εἰς τὸν αὐγουστέα, απέρχονται ἐν τῷ [δνοπο δίῳ, καὶ δὴ πάσης τῆς τάξεως τοῦ πραιποσίτου ἐν τῷ ὀνοποδίῳ ἀνερχομένης, παραδίδωσιν ὁ προιπόσιο τος πατέρα πόλεως τὸν προβληθέντα ὕπαρχον. Εἶτα επαίρει αὐτὸν ὁ τῆς καταστάσεως, καὶ εἰσφέρει αὐτ τὸν ἐν τῷ κονσιστορίῳ τῷ χειμερινῷ, καὶ ἐνδύει αὐτὸν τὸ καμήσιον καὶ τὸν λῶρον, καὶ ὑποδύεται καλήγιον, καὶ ἔρχεται ἐπὶ τὸν μάκρωνα τῶν κανδι δάτων, ὀψικευόμενος ὑπὸ πάσης τῆς τάξεως τοῦ πραιτωρίου ἕως τῶν χαλκῶν πυλῶν τῶν κορτινῶν. Καὶ λέγει ὁ ἀδμηνσουνάλιος· «Στήτω·» καὶ κρατεῖ ὁ νουμεράριος τὸ βῆλον, καὶ λέγει· «Λεβὰ, ὕπαρχε προφέκτωρ λώκ,» καὶ πάλιν λέγει ὁ ἀδμηνσου τι σκαλέων 8 καὶ εἰσέρχ. Οι ὁ δὲ πραιπόσιτος έξερχεται το λέγειν * τὸ λῶρον " ἀκτολογούμενοι Η ε σε εἴσε

αὐτὸν ὕπαρχον πόλεως. Παραλαβών δε αὐτὸν ὁ πραιπόσιτος, περιβάλλει αὐτὸν σαγίον ῥοῆς, καὶ εὐτ θέως ἀποστέλλει σιλεντιάριον, προσκαλέσασθαι τὴν πολιτικὴν κατάστασιν ἅπασαν ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, καὶ ἐξέρχεται ὁ πραιπόσιτος μετὰ τοῦ ὑπάρχον διὰ τοῦ λαυσιακοῦ καὶ τῶν σκαλίων καὶ ἐξέρχεται διὰ τοῦ μονοθύρου τοῦ ὄντος εἰς τὸ εἰδικὸν, καὶ ἐκεῖθεν δηριγευόμενος, διοδεύων διὰ τῶν διαβατικῶν καὶ τῆς ἀψίδος, καὶ εἰσέρχεται σε μέχρι τοῦ αὐγουστέως, καὶ καθέζονται ἀμφότεροι ἐκεῖσε, ἐκδεχόμενοι μέχρις ἂν καταλάβῃ τὸ πολίτευμα. Τῶν δὲ σιλεντιαρίων ἐλθόν των καὶ ἀπαγγειλάντων, ὡς ὅτι πάρεστι τὸ πολί τευμα ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, λαμβάνουσι πάλιν οἱ αὐτοὶ σιλεντιάριοι πρόσταξιν παρὰ τοῦ πραιποσίτου πρὸς τὸ ἀπαγαγεῖν τὸ πολίτευμα εἰς τὸν ὀνάποδα. Τότε λαβὼν ὁ πραιπόσιτος τὸν ὕπαρχον, καὶ ἐξελθὼν ἀπὸ τοῦ αὐγουστέως, διέρχεται διὰ τοῦ στενοῦ καὶ μένει ὁ ὕπαρχος ἔνδον τῆς πύλης τῆς ἐξαγούσης πρὸς τὸν ὀνότοδα, ἐξέρχεται 87 μόνος, ἔνθα ἵσταται τὸ πολί τευμα, καὶ λέγει αὐτοῖς, ἃ ἐδιδάχθη παρὰ τοῦ βασιλέως λέγειν 88 νουθεσίας ἕνεκα καὶ νομίμων διακράτησιν. Ν. Ν. εἶσε ὕπαρχος·» ἐὰν δέ ἐστιν πατρίκιος, ἀκτολογεῖ οὕτως· «Ὁ δεῖνα εἶσε ὕπαρχος, εἶσε οι καὶ πατρί κιος» καὶ τὰ ἑξῆς. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως εἰσέρχεται ἐν τῇ Μεγάλῃ ἐκκλησίᾳ διὰ τοῦ ἁγίου φρέατος, καὶ ἅψας κηροὺς καὶ εὐξάμενος, ὑποστρέφει εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. Β΄. Μετὰ δὲ τὴν διαλαλίαν κελεύει ὁ πραιπόσιτος τῷ τῆς καταστάσεως ἀνοιγῆναι τὸ βῆλον, καὶ προσω καλεῖται τὸν ὕπαρχον, κακείνου ἐξελθόντος, παρα δίδωσιν αὐτὸν ὁ πραιπόσιτος τῇ πολιτεία ὕπαρχον καὶ πατέρα πόλεως, καὶ εἶθ' οὕτως ἀπὸ τοῦ ὀνόποδος ὑποστρέφει ὁ πραιπόσιτος ἐν τῷ παλατίῳ, ὁ δὲ τῆς καταστάσεως μετὰ τῶν σιλεντιαρίων λαμβάνει τὸν ὕπαρχον, καὶ εἰσάγει αὐτὸν ἐν τῷ κονσιστωρίῳ, καὶ ὑπαλλάσσει αὐτὸν τὴν τοῦ ὑπάρχου στολὴν, ἤγουν τὸ καμήσιον καὶ τὸ πλώνιον καὶ τὸν λῶρον 89, καὶ ὑποδύει αὐτὸν καὶ τὸ καλίγιον. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως ὁ τῆς κατα στάσεως μετὰ τοῦ πολιτεύματος καὶ τῶν δημο τῶν τῶν δύο μερῶν, ὀλίγον ὀψικεύοντες αὐτὸν, διέρχον ται διά τε τῶν ἐξκουβίτων καὶ τῶν σχολῶν, ἀκτολογου μένου θα ὑπ' αὐτῶν, λεγόντων αὐτῶν· «Ὁ δεῖνα ΚΕΦΑΛ. ΝΓ. Ακτολογία τῶν δήμων ἐπὶ τῆς ὑπάρχου προ ἀγωγῆς. Λ. Τῆς συνήθους τάξεως τελουμένης ἐν τῷ παρ λατίῳ ἐπὶ τῇ τοῦ ὑπάρχον προαγωγῇ, καὶ τοῦ πραι ποσίτου τοῦτον ἐξάγοντος διὰ τοῦ τρικόγχου καὶ τῆς ἀψίδος εἰς τὸν αὐγουστέα, απέρχονται ἐν τῷ [δνοπο δίῳ, καὶ δὴ πάσης τῆς τάξεως τοῦ πραιποσίτου ἐν τῷ ὀνοποδίῳ ἀνερχομένης, παραδίδωσιν ὁ προιπόσιο τος πατέρα πόλεως τὸν προβληθέντα ὕπαρχον. Εἶτα επαίρει αὐτὸν ὁ τῆς καταστάσεως, καὶ εἰσφέρει αὐτ τὸν ἐν τῷ κονσιστορίῳ τῷ χειμερινῷ, καὶ ἐνδύει αὐτὸν τὸ καμήσιον καὶ τὸν λῶρον, καὶ ὑποδύεται καλήγιον, καὶ ἔρχεται ἐπὶ τὸν μάκρωνα τῶν κανδι δάτων, ὀψικευόμενος ὑπὸ πάσης τῆς τάξεως τοῦ πραιτωρίου ἕως τῶν χαλκῶν πυλῶν τῶν κορτινῶν. Καὶ λέγει ὁ ἀδμηνσουνάλιος· «Στήτω·» καὶ κρατεῖ ὁ νουμεράριος τὸ βῆλον, καὶ λέγει· «Λεβὰ, ὕπαρχε προφέκτωρ λώκ,» καὶ πάλιν λέγει ὁ ἀδμηνσου τι σκαλέων 8 καὶ εἰσέρχ. Οι ὁ δὲ πραιπόσιτος έξερχεται το λέγειν * τὸ λῶρον " ἀκτολογούμενοι Η ε σε εἴσε

νάλιος, ἅπερ φινοβολεῖ ὁ νουμεράριος. Καὶ ἐξέρχεται ὁ ὕπαρχος, καὶ διέρχεται διὰ τῶν σχολῶν, ὀψικευόμενος ὑπὸ τῶν προειρημένων. Ν. Ν. Β΄. Τὸ δὲ μέρος τῶν Βενέτων ἵσταται εἰς τοὺς λύ χνους, ἐκδεχόμενος 98 τὸν ὕπαρχον, καὶ πρὸ τοῦ φθάσαι αὐτὸν εἰς τὸν τοῦ Βενέτου δῆμον λέγει ὁ δῆμος ποίη με δρομικὸν ἤχ. δ· «Οἱ ἐκ Θεοῦ κραταιούμενοι ταῖς νίκαις, κοσμοπόθητοι δεσπόται τῶν Ῥωμαίων, σὲ, ὡς γνησιοπόθητον καὶ πιστότατον δοῦλον προ εβίβασαν ἀξίως ἐν ὑπερτέραις ἀξίαις, πρωτοσπαθά ριον ἔντιμον καὶ εὐγενῆ ἐκ προγόνων, καὶ εἰς ὑπέρ τιμον δόξαν τῇ τοῦ ὑπάρχου ἀνύψωσαν ἀξίᾳ.» Καὶ μετὰ τὸ στῆναι τὸν ὕπαρχον εἰς τὸν εἰωθότα τόπον τῆς αὑτοῦ στάσεως λέγει ὁ δῆμος· Προ πάντων εὐφημήσωμεν τοὺς δεσπότας τῆς οἰκουμένης·» οἱ κράκται· «Ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα μεγάλων βασιλέων καὶ αὐτοκρατόρων πολλὰ τὰ ἔτη·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ. Οἱ κράκται· «Ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα τῶν εὐσε βεστάτων αὐγουστῶν πολλὰ τὰ ἔτη·» ὁ λαὸς ὁμοίως β ἐκ γ´. Καὶ νὰ εἶθ᾽ οὕτω λέγει ἄκτα ἀπὸ φθογγῆς «Τίς οὐκ ἔχει ἐπὶ πλεῖον δοξάσαι;» ἐν γ' «Τὸν μόνον ἀθάνατον βασιλέα,» ἐκ γ' «τὸν τοιούτους δε δωκότα ὑμῖν δεσπότας,» ἐκ γ´· «προνοούμενος ἑκάστῳ τὴν σωτηρίαν, ο ἐκ γ'. «καὶ προβιβάζων 9 ἀξίαν τοῖς ἀξίοις,» ἐκ γ´· «καὶ σὲ ὁ δεῖνα ἐτίμησαν παραδόξως,» ἐκ γ´· «τῇ τοῦ ὑπάρχου περιδόξῳ ἀξία,» ἐκ γ· «ἀλλ᾽ ὁ πάντων ποιητὴς καὶ δεσπότης τοὺς χρόνους αὐτῶν πληθύνει σὺν ταῖς Αὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεννήτοις, ο Γ. Εἶτα λέγουσιν οἱ κράκται· ««Εὐφημήσωμεν κατὰ χρέως τὸν ὕπαρχον Ρωμαίων. Εἶσε ὁ δεῖνα, εἶσε ὁ δεῖνα, εἶσε ὰ δεῖνα 96, εἶσέ ὕπαρχος, εἶσε.» Καὶ εἶθ᾽ οὕτως λέγουσιν οἱ κράκται· «Καλώς ήλθες, θεοστέπτων 96 ὁ δοῦλος·» ὁ λαός· «Καλώς ήλθες.» Οἱ κράκται· «Καλῶς ἦλθες, προβολὴ εὐεργετῶν ὁ λαός· «Καλῶς ἦλθες.» Οἱ κράκται· «Καλῶς ἤλε θες, ὁ εὐγενὴς ἔκ προγόνων·» ὁ λαός· «Καλῶς » ὁ λαός· «Καλῶς πάθες.» Οἱ κράκται· «Καλῶς ἦλθες, ὁ δεῖνα υπαρχε τῶν Ῥωμαίων·» ὁ λαός· «Καλώς ήλθες 97.» Οἱ κράκται· «Αλλ' ὁ πάντων Ποιητὴς καὶ Δεσπότης φυλάξει σε, ὕπαρχε, εἰς πλήθη χρόνων·» Καὶ μετὰ ταῦτα ἐπιδίδωσι λιβελλάριον ὁ δήμαρχος τῷ ὑπάρχῳ, καὶ λέγουσιν οἱ κράκται· «Καλῶς ἦλθες, ποθητὲ τῶν ἀνάκτων·» ὁ λαός· «Καλῶς ἦλθες.» Οἱ κράκται «Καλῶς ἦλθες, ὁ δεῖνα υπαρχε τῶν Ῥωμαίων·» ὁ λαός· «Καλῶς ἦλθες·» Οἱ κράκται· «Καλώς ήλθες εἰς φιλοῦντά σε δῆμον·» ὁ λαός· «Καλώς ήλθες.» Οι κρήκται ο Αξίως σε ἠγάπησαν οἱ δεσπόται·» ὁ λαός· «Καλώς ήλθες.» Οἱ κράκται· «Ὡς ὄντα και θαρὸν καὶ ἐπάξιον·» ὁ λαός «Καλῶς ἦλθες.» Οἱ κράκται· «᾿Αλλ' ὁ πάντων Ποιητὴς καὶ Δεσπότης φυλάξει σε, ὕπαρχε, εἰς πλήθη χρόνων.» ν ἐκδεχόμενον καὶ Η προνοουμένους οι προβιβάζοντας * εἶσε ὁ δεῖνα ο θεόστεπτος η ΣΧΟΛ. Ιστέον, ὅτι, τοῦ δήμου λέγοντος «Καλῶς ἦλθες, ὁ δεῖνα υπαρχε, " προσκυνεῖ ὁ ὑπαρχος πρὸς τὸν δῆμον καὶ τὸν δήμαρχον, ὁμοίως καὶ ὁ δῆμος πρὸς αὐτὸν ποιῶν τὸ σέβας. Αὔγουστε σε βαστέ, γνήσιον καὶ ποθητόν, γνήσιος γνήσιος γνησιοπόθητον Ο μηδ' ἀστοῖσι φιληθεὶς Τίμων οὐδ' 'Λΐδῃ γνήσιος εἰμι νέκυς.

νάλιος, ἅπερ φινοβολεῖ ὁ νουμεράριος. Καὶ ἐξέρχεται ὁ ὕπαρχος, καὶ διέρχεται διὰ τῶν σχολῶν, ὀψικευόμενος ὑπὸ τῶν προειρημένων. Ν. Ν. Β΄. Τὸ δὲ μέρος τῶν Βενέτων ἵσταται εἰς τοὺς λύ χνους, ἐκδεχόμενος 98 τὸν ὕπαρχον, καὶ πρὸ τοῦ φθάσαι αὐτὸν εἰς τὸν τοῦ Βενέτου δῆμον λέγει ὁ δῆμος ποίη με δρομικὸν ἤχ. δ· «Οἱ ἐκ Θεοῦ κραταιούμενοι ταῖς νίκαις, κοσμοπόθητοι δεσπόται τῶν Ῥωμαίων, σὲ, ὡς γνησιοπόθητον καὶ πιστότατον δοῦλον προ εβίβασαν ἀξίως ἐν ὑπερτέραις ἀξίαις, πρωτοσπαθά ριον ἔντιμον καὶ εὐγενῆ ἐκ προγόνων, καὶ εἰς ὑπέρ τιμον δόξαν τῇ τοῦ ὑπάρχου ἀνύψωσαν ἀξίᾳ.» Καὶ μετὰ τὸ στῆναι τὸν ὕπαρχον εἰς τὸν εἰωθότα τόπον τῆς αὑτοῦ στάσεως λέγει ὁ δῆμος· Προ πάντων εὐφημήσωμεν τοὺς δεσπότας τῆς οἰκουμένης·» οἱ κράκται· «Ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα μεγάλων βασιλέων καὶ αὐτοκρατόρων πολλὰ τὰ ἔτη·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ. Οἱ κράκται· «Ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα τῶν εὐσε βεστάτων αὐγουστῶν πολλὰ τὰ ἔτη·» ὁ λαὸς ὁμοίως β ἐκ γ´. Καὶ νὰ εἶθ᾽ οὕτω λέγει ἄκτα ἀπὸ φθογγῆς «Τίς οὐκ ἔχει ἐπὶ πλεῖον δοξάσαι;» ἐν γ' «Τὸν μόνον ἀθάνατον βασιλέα,» ἐκ γ' «τὸν τοιούτους δε δωκότα ὑμῖν δεσπότας,» ἐκ γ´· «προνοούμενος ἑκάστῳ τὴν σωτηρίαν, ο ἐκ γ'. «καὶ προβιβάζων 9 ἀξίαν τοῖς ἀξίοις,» ἐκ γ´· «καὶ σὲ ὁ δεῖνα ἐτίμησαν παραδόξως,» ἐκ γ´· «τῇ τοῦ ὑπάρχου περιδόξῳ ἀξία,» ἐκ γ· «ἀλλ᾽ ὁ πάντων ποιητὴς καὶ δεσπότης τοὺς χρόνους αὐτῶν πληθύνει σὺν ταῖς Αὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεννήτοις, ο Γ. Εἶτα λέγουσιν οἱ κράκται· ««Εὐφημήσωμεν κατὰ χρέως τὸν ὕπαρχον Ρωμαίων. Εἶσε ὁ δεῖνα, εἶσε ὁ δεῖνα, εἶσε ὰ δεῖνα 96, εἶσέ ὕπαρχος, εἶσε.» Καὶ εἶθ᾽ οὕτως λέγουσιν οἱ κράκται· «Καλώς ήλθες, θεοστέπτων 96 ὁ δοῦλος·» ὁ λαός· «Καλώς ήλθες.» Οἱ κράκται· «Καλῶς ἦλθες, προβολὴ εὐεργετῶν ὁ λαός· «Καλῶς ἦλθες.» Οἱ κράκται· «Καλῶς ἤλε θες, ὁ εὐγενὴς ἔκ προγόνων·» ὁ λαός· «Καλῶς » ὁ λαός· «Καλῶς πάθες.» Οἱ κράκται· «Καλῶς ἦλθες, ὁ δεῖνα υπαρχε τῶν Ῥωμαίων·» ὁ λαός· «Καλώς ήλθες 97.» Οἱ κράκται· «Αλλ' ὁ πάντων Ποιητὴς καὶ Δεσπότης φυλάξει σε, ὕπαρχε, εἰς πλήθη χρόνων·» Καὶ μετὰ ταῦτα ἐπιδίδωσι λιβελλάριον ὁ δήμαρχος τῷ ὑπάρχῳ, καὶ λέγουσιν οἱ κράκται· «Καλῶς ἦλθες, ποθητὲ τῶν ἀνάκτων·» ὁ λαός· «Καλῶς ἦλθες.» Οἱ κράκται «Καλῶς ἦλθες, ὁ δεῖνα υπαρχε τῶν Ῥωμαίων·» ὁ λαός· «Καλῶς ἦλθες·» Οἱ κράκται· «Καλώς ήλθες εἰς φιλοῦντά σε δῆμον·» ὁ λαός· «Καλώς ήλθες.» Οι κρήκται ο Αξίως σε ἠγάπησαν οἱ δεσπόται·» ὁ λαός· «Καλώς ήλθες.» Οἱ κράκται· «Ὡς ὄντα και θαρὸν καὶ ἐπάξιον·» ὁ λαός «Καλῶς ἦλθες.» Οἱ κράκται· «᾿Αλλ' ὁ πάντων Ποιητὴς καὶ Δεσπότης φυλάξει σε, ὕπαρχε, εἰς πλήθη χρόνων.» ν ἐκδεχόμενον καὶ Η προνοουμένους οι προβιβάζοντας * εἶσε ὁ δεῖνα ο θεόστεπτος η ΣΧΟΛ. Ιστέον, ὅτι, τοῦ δήμου λέγοντος «Καλῶς ἦλθες, ὁ δεῖνα υπαρχε, " προσκυνεῖ ὁ ὑπαρχος πρὸς τὸν δῆμον καὶ τὸν δήμαρχον, ὁμοίως καὶ ὁ δῆμος πρὸς αὐτὸν ποιῶν τὸ σέβας. Αὔγουστε σε βαστέ, γνήσιον καὶ ποθητόν, γνήσιος γνήσιος γνησιοπόθητον Ο μηδ' ἀστοῖσι φιληθεὶς Τίμων οὐδ' 'Λΐδῃ γνήσιος εἰμι νέκυς.

Δ΄. Καὶ ἀποκινοῦντος τοῦ ὑπάρχου, ὀψικεύει ἔμε προσθεν αὐτοῦ ὁ δῆμος, λέγων τὸ δρομικὸν ποίημα ἤχ· δ'· «Οἱ ἐκ Θεοῦ κραταιούμενοι ταῖς νίκαις.» Προεγράφη. Καὶ ἀπάγουσιν αὐτὸν ἕως τῆς δοχῆς τῶν Πρασίνων (μέχρι γὰρ τῶν ἐκεῖσε πληροῦται τὸ ποίημα), καὶ πληρωθέντος λέγουσιν οἱ κράκται· «Ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος, σῶσον τὸν ὕπαρχον·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ΄. Καὶ δέχεται τοῦτον τὸ μέρος τῶν Πρασίνων εἰς τὰς σχολὰς, καὶ γίνεται ἡ ἀκολουθία καὶ ἡ τάξις τῆς δοχῆς, καθὼς καὶ ἐπὶ τῶν Βενέτων, καὶ διέρχε ται διὰ τοῦ χυτοῦ τῆς χαλκῆς, καὶ εἰσέρχεται εἰς τὸ ἅγιον φρέαρ, καὶ ἅπτει κηρούς, Ιστέον, ὅτι ὁ πατριάρ χης εὐχὴν τοῦ ὑπάρχου ποιεῖ κατὰ τὸν εἰωθότα τύπον τῶν πατρικίων. Καὶ μετὰ τοῦτο εἰσέρχεται εἰς τὸ σκά μνον τῶν πατρικίων, καὶ ἐκεῖ ἐνδύει αὐτὸν ὁ τῆς κατα στάσεως τόν τε λῶρον καὶ τὸ πελώνιον, καὶ ἐξέρχεται διὰ τῆς πλαγίας τοῦ ναοῦ, ὡς ἐπὶ τὸ τοῦ μητατωρίου μέρος, εἰς τὸ ὡρολόγιον, ἔνθα ἵσταται ὁ λευκὸς ἵππος μετὰ τοῦ χιώματος 38 καὶ τὸ καλαμάριον καὶ οἱ τα ξαιῶται μετὰ τῶν πελωνίων αὐτῶν, καὶ καβαλι κεύει ὁ ὕπαρχος καὶ ἀπέρχεται ἐν τῷ πραιτρῶίῳ, καὶ αὐτοῦ ἀνελθόντος καὶ καθεσθέντος ἐπὶ τοῦ ἑαυ τοῦ θρόνου, λέγουσιν οἱ τῆς τάξεως καὶ τῆς πόλεως· «Αξιος, ἄξιος, ἄξιος, πολλὰ τὰ ἔτη τῶν βασιλέων» καὶ τὰ ἑξῆς τῆς εὐφημίας· ἐν δὲ τῇ τελευταίᾳ εὐφημία λέγουσι· «Καὶ τοῦ προβληθέντος.» Καὶ εἶθ᾽ οὕτως πάλιν καβαλικεύει τὸ χίωμα 90 καὶ ἀπέρχεται εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, ὀψικευόμενος ὑπὸ τῶν προῤῥηθέντων. 98 χαιώματος 9 χαίωμα οἱ ταξαιῶται, ταξιῶται. τάξιν, καλαμάριον τὰ καλάμια, τῷ λαχανικῷ. τάξιν, οἱ τῆς τάξεως οἱ τῆς πόλεως, τάξις χίωμα το χωμα τὸ χίωμα 47: "Εν πρότερον συνήθεια φορεῖν τὸν τοῦ βασιλέως ἵππον ἐν τῇ τοιαύτῃ παν ηγύρει περὶ τὸν τράχηλον καὶ ὄπισθεν τῆς σέλλας ἐπάνω τῶν σκαπουλίων ἅπερ ὠνομάζοντο χαιώματα, ἐκ μαργάρων καὶ λίθων συγκείμενα. τὰ σκαπούλια ὅπι σθεν τῆς σέλλας, χιώματα Χιούν ὁ χιασμός, χιωτῶς καγκελλωτῶς, μετάξια Μετάξια ἔνδεσμα σηνίου Ιστρικού εἴτουν τὰ ἐνδεδεμένα ἀλλήλοις καγκελωδῶς, εἴτοι χιωτῶς. κα χωμα χαίωμα,

Δ΄. Καὶ ἀποκινοῦντος τοῦ ὑπάρχου, ὀψικεύει ἔμε προσθεν αὐτοῦ ὁ δῆμος, λέγων τὸ δρομικὸν ποίημα ἤχ· δ'· «Οἱ ἐκ Θεοῦ κραταιούμενοι ταῖς νίκαις.» Προεγράφη. Καὶ ἀπάγουσιν αὐτὸν ἕως τῆς δοχῆς τῶν Πρασίνων (μέχρι γὰρ τῶν ἐκεῖσε πληροῦται τὸ ποίημα), καὶ πληρωθέντος λέγουσιν οἱ κράκται· «Ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος, σῶσον τὸν ὕπαρχον·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ΄. Καὶ δέχεται τοῦτον τὸ μέρος τῶν Πρασίνων εἰς τὰς σχολὰς, καὶ γίνεται ἡ ἀκολουθία καὶ ἡ τάξις τῆς δοχῆς, καθὼς καὶ ἐπὶ τῶν Βενέτων, καὶ διέρχε ται διὰ τοῦ χυτοῦ τῆς χαλκῆς, καὶ εἰσέρχεται εἰς τὸ ἅγιον φρέαρ, καὶ ἅπτει κηρούς, Ιστέον, ὅτι ὁ πατριάρ χης εὐχὴν τοῦ ὑπάρχου ποιεῖ κατὰ τὸν εἰωθότα τύπον τῶν πατρικίων. Καὶ μετὰ τοῦτο εἰσέρχεται εἰς τὸ σκά μνον τῶν πατρικίων, καὶ ἐκεῖ ἐνδύει αὐτὸν ὁ τῆς κατα στάσεως τόν τε λῶρον καὶ τὸ πελώνιον, καὶ ἐξέρχεται διὰ τῆς πλαγίας τοῦ ναοῦ, ὡς ἐπὶ τὸ τοῦ μητατωρίου μέρος, εἰς τὸ ὡρολόγιον, ἔνθα ἵσταται ὁ λευκὸς ἵππος μετὰ τοῦ χιώματος 38 καὶ τὸ καλαμάριον καὶ οἱ τα ξαιῶται μετὰ τῶν πελωνίων αὐτῶν, καὶ καβαλι κεύει ὁ ὕπαρχος καὶ ἀπέρχεται ἐν τῷ πραιτρῶίῳ, καὶ αὐτοῦ ἀνελθόντος καὶ καθεσθέντος ἐπὶ τοῦ ἑαυ τοῦ θρόνου, λέγουσιν οἱ τῆς τάξεως καὶ τῆς πόλεως· «Αξιος, ἄξιος, ἄξιος, πολλὰ τὰ ἔτη τῶν βασιλέων» καὶ τὰ ἑξῆς τῆς εὐφημίας· ἐν δὲ τῇ τελευταίᾳ εὐφημία λέγουσι· «Καὶ τοῦ προβληθέντος.» Καὶ εἶθ᾽ οὕτως πάλιν καβαλικεύει τὸ χίωμα 90 καὶ ἀπέρχεται εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, ὀψικευόμενος ὑπὸ τῶν προῤῥηθέντων. 98 χαιώματος 9 χαίωμα οἱ ταξαιῶται, ταξιῶται. τάξιν, καλαμάριον τὰ καλάμια, τῷ λαχανικῷ. τάξιν, οἱ τῆς τάξεως οἱ τῆς πόλεως, τάξις χίωμα το χωμα τὸ χίωμα 47: "Εν πρότερον συνήθεια φορεῖν τὸν τοῦ βασιλέως ἵππον ἐν τῇ τοιαύτῃ παν ηγύρει περὶ τὸν τράχηλον καὶ ὄπισθεν τῆς σέλλας ἐπάνω τῶν σκαπουλίων ἅπερ ὠνομάζοντο χαιώματα, ἐκ μαργάρων καὶ λίθων συγκείμενα. τὰ σκαπούλια ὅπι σθεν τῆς σέλλας, χιώματα Χιούν ὁ χιασμός, χιωτῶς καγκελλωτῶς, μετάξια Μετάξια ἔνδεσμα σηνίου Ιστρικού εἴτουν τὰ ἐνδεδεμένα ἀλλήλοις καγκελωδῶς, εἴτοι χιωτῶς. κα χωμα χαίωμα,

Όσα δεῖ παραφυλάττειν ἐπὶ προαγωγῇ δημάρχου. Α', Πρὸ μιᾶς ἡμέρας λαμβάνει ἀπόκρισιν ὁ πραι πόσιτος παρὰ τῶν δεσποτῶν περὶ τοῦ βουλομένου προβληθῆναι δημάρχου, καὶ λέγει τῷ τῆς καταστά σεως, κἀκεῖνος ἀποστέλλει ἀδμηνσουνάλιον, ἵνα, μη νύσῃ τοῖς τοῦ μέρους, τουτέστι τῷ δευτερεύοντι τῷ γειτονιάρχῃ καὶ τοῖς λοιποῖς ἄρχουσι τοῦ μέρους, καὶ τὰ πρωτεία αὐτῶν, ὅπως τῇ ἐξῆς ἔλθωσιν ἐν τῷ κονσιστωρίῳ μετὰ σαγίων. Καὶ τὸ πρωΐ, ὅτε συμφθάσωσι καὶ ἔλθωσιν οἱ τῶν μερῶν ἐν τῷ κονσιστωρίῳ μετὰ σαγία 3 αὑτῶν, μηνύεται ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ τῆς καταστάσεως, καὶ ἀνα αγάγει 4 τοῖς δεσπόταις, καὶ παραλαμβάνει ὁ πραι πόσιτος παρὰ τῶν δεσποτῶν, ὃν βούλεται προβάλλε σθαι δήμαρχον. Καὶ εὐθέως ἐξέρχεται ὀψικευόμενος ὑπὸ κουβικουλαρίου, καὶ αὐτὸς ὁ προβληθεὶς μετ αὐτοῦ, καὶ ἀνέρχεται διὰ τοῦ λαυσιακοῦ καὶ τοῦ ἔρωτος καὶ τῆς δάφνης εἰς τὸν αὐγουστέα, καὶ καθέζεται ἐκεῖσε, Καὶ ἀπέρχεται σιλεντιάριος, καὶ προσκαλεῖται τὸ μέρος, καὶ ἀπέρχονται πάν τῆς ἐν τῷ ὀνοποδίῳ, φοροῦντες τὰ σαγία, καὶ ἵστανται ἐκεῖσε. Καὶ ἐξέρχεται ὁ πραιπόσιτος καὶ ὁ τῆς καταστάσεως μετὰ σιλεντιαρίων τῶν ὄντων ἑβδομαρίων, φοροῦντες ἀμφότεροι αγία τους, ὁμοίως καὶ κουβικουλάριος, ὀψικεύων τὴν πραιπόσιτον, ὁμοίως καὶ ὁ προβληθεὶς, φορῶν σαγίον ῥους, ἀκολουθεῖ ὀπίσω τοῦ πραιποσίτου, τὸ δὲ σαγίον φορεῖ εἰς τὸν αὐγουστέα. 3 σαγίων 4 ἀνάγει Β΄. Καὶ ἀνέρχεται ὁ πραιπόσιτος ἐν τῷ ὀνοποδίῳ, καὶ καθὼς ἔχει ἡ συνήθεια, παραδίδωσι τὸν προβλη θέντα δήμαρχον, λέγων τῷ μέρει· «Κελεύουσιν οἱ δεσπόται, παραλάβετε αὐτὸν δήμαρχον,» καὶ ἐπεύ διαδέχεσθαι, Μείνεις ἀδιάδοχος του δημάρχου Γειτονία 'Αμφοδάρχας μφοδιάρ 208: Διεδέχθη Προκόπιος ὁ ὕπαρχος τῆς πόλεως καὶ γένονεν ἀντ᾽ αὐτοῦ ᾿Ανδρέας ὁ᾽ ἀπὸ λογοθετών, διαδέχεσθαι διάδοχος Ο αυτοκράτωρ πάλιν τῆς στρατηγίας τὸν Φιλιππικὸν διαδεξάμενος, Κομεντίολον στρατηγόν τῆς ᾿Ανατολῆς ἀπέστειλεν διάδοχόν τινι πέμπειν καὶ τοῦ ἔθνους ἐξελθεῖν κελεύειν. ι. Ι. διαδοχή τῇ προ βολῇ ᾿Αποδέχεσθαι διαδέχε σθαι Έξ ήκοντα γὰρ ἔτη ἐστρατευσάμην, καὶ ἐπὶ Κωνσταντί νου τοῦ μεγάλου βασιλέως, καὶ ἐπὶ Κωνσταντίου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, καὶ οὐδαμοῦ εὑρέθην μὴ ἀρέσας, ἢ διρικτώρια πράξας, ἀλλὰ καὶ ἀρέσας ἀπεδέχθην, Δισερτώριον ἀποδέχεσθαι 'Απεδέξατο αὐτοὺς μὴ φονεύσας αὐτοὺς,

Όσα δεῖ παραφυλάττειν ἐπὶ προαγωγῇ δημάρχου. Α', Πρὸ μιᾶς ἡμέρας λαμβάνει ἀπόκρισιν ὁ πραι πόσιτος παρὰ τῶν δεσποτῶν περὶ τοῦ βουλομένου προβληθῆναι δημάρχου, καὶ λέγει τῷ τῆς καταστά σεως, κἀκεῖνος ἀποστέλλει ἀδμηνσουνάλιον, ἵνα, μη νύσῃ τοῖς τοῦ μέρους, τουτέστι τῷ δευτερεύοντι τῷ γειτονιάρχῃ καὶ τοῖς λοιποῖς ἄρχουσι τοῦ μέρους, καὶ τὰ πρωτεία αὐτῶν, ὅπως τῇ ἐξῆς ἔλθωσιν ἐν τῷ κονσιστωρίῳ μετὰ σαγίων. Καὶ τὸ πρωΐ, ὅτε συμφθάσωσι καὶ ἔλθωσιν οἱ τῶν μερῶν ἐν τῷ κονσιστωρίῳ μετὰ σαγία 3 αὑτῶν, μηνύεται ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ τῆς καταστάσεως, καὶ ἀνα αγάγει 4 τοῖς δεσπόταις, καὶ παραλαμβάνει ὁ πραι πόσιτος παρὰ τῶν δεσποτῶν, ὃν βούλεται προβάλλε σθαι δήμαρχον. Καὶ εὐθέως ἐξέρχεται ὀψικευόμενος ὑπὸ κουβικουλαρίου, καὶ αὐτὸς ὁ προβληθεὶς μετ αὐτοῦ, καὶ ἀνέρχεται διὰ τοῦ λαυσιακοῦ καὶ τοῦ ἔρωτος καὶ τῆς δάφνης εἰς τὸν αὐγουστέα, καὶ καθέζεται ἐκεῖσε, Καὶ ἀπέρχεται σιλεντιάριος, καὶ προσκαλεῖται τὸ μέρος, καὶ ἀπέρχονται πάν τῆς ἐν τῷ ὀνοποδίῳ, φοροῦντες τὰ σαγία, καὶ ἵστανται ἐκεῖσε. Καὶ ἐξέρχεται ὁ πραιπόσιτος καὶ ὁ τῆς καταστάσεως μετὰ σιλεντιαρίων τῶν ὄντων ἑβδομαρίων, φοροῦντες ἀμφότεροι αγία τους, ὁμοίως καὶ κουβικουλάριος, ὀψικεύων τὴν πραιπόσιτον, ὁμοίως καὶ ὁ προβληθεὶς, φορῶν σαγίον ῥους, ἀκολουθεῖ ὀπίσω τοῦ πραιποσίτου, τὸ δὲ σαγίον φορεῖ εἰς τὸν αὐγουστέα. 3 σαγίων 4 ἀνάγει Β΄. Καὶ ἀνέρχεται ὁ πραιπόσιτος ἐν τῷ ὀνοποδίῳ, καὶ καθὼς ἔχει ἡ συνήθεια, παραδίδωσι τὸν προβλη θέντα δήμαρχον, λέγων τῷ μέρει· «Κελεύουσιν οἱ δεσπόται, παραλάβετε αὐτὸν δήμαρχον,» καὶ ἐπεύ διαδέχεσθαι, Μείνεις ἀδιάδοχος του δημάρχου Γειτονία 'Αμφοδάρχας μφοδιάρ 208: Διεδέχθη Προκόπιος ὁ ὕπαρχος τῆς πόλεως καὶ γένονεν ἀντ᾽ αὐτοῦ ᾿Ανδρέας ὁ᾽ ἀπὸ λογοθετών, διαδέχεσθαι διάδοχος Ο αυτοκράτωρ πάλιν τῆς στρατηγίας τὸν Φιλιππικὸν διαδεξάμενος, Κομεντίολον στρατηγόν τῆς ᾿Ανατολῆς ἀπέστειλεν διάδοχόν τινι πέμπειν καὶ τοῦ ἔθνους ἐξελθεῖν κελεύειν. ι. Ι. διαδοχή τῇ προ βολῇ ᾿Αποδέχεσθαι διαδέχε σθαι Έξ ήκοντα γὰρ ἔτη ἐστρατευσάμην, καὶ ἐπὶ Κωνσταντί νου τοῦ μεγάλου βασιλέως, καὶ ἐπὶ Κωνσταντίου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, καὶ οὐδαμοῦ εὑρέθην μὴ ἀρέσας, ἢ διρικτώρια πράξας, ἀλλὰ καὶ ἀρέσας ἀπεδέχθην, Δισερτώριον ἀποδέχεσθαι 'Απεδέξατο αὐτοὺς μὴ φονεύσας αὐτοὺς,

Όσα δεῖ παραφυλάττειν ἐπὶ προαγωγῇ δημάρχου. Α', Πρὸ μιᾶς ἡμέρας λαμβάνει ἀπόκρισιν ὁ πραι πόσιτος παρὰ τῶν δεσποτῶν περὶ τοῦ βουλομένου προβληθῆναι δημάρχου, καὶ λέγει τῷ τῆς καταστά σεως, κἀκεῖνος ἀποστέλλει ἀδμηνσουνάλιον, ἵνα, μη νύσῃ τοῖς τοῦ μέρους, τουτέστι τῷ δευτερεύοντι τῷ γειτονιάρχῃ καὶ τοῖς λοιποῖς ἄρχουσι τοῦ μέρους, καὶ τὰ πρωτεία αὐτῶν, ὅπως τῇ ἐξῆς ἔλθωσιν ἐν τῷ κονσιστωρίῳ μετὰ σαγίων. Καὶ τὸ πρωΐ, ὅτε συμφθάσωσι καὶ ἔλθωσιν οἱ τῶν μερῶν ἐν τῷ κονσιστωρίῳ μετὰ σαγία 3 αὑτῶν, μηνύεται ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ τῆς καταστάσεως, καὶ ἀνα αγάγει 4 τοῖς δεσπόταις, καὶ παραλαμβάνει ὁ πραι πόσιτος παρὰ τῶν δεσποτῶν, ὃν βούλεται προβάλλε σθαι δήμαρχον. Καὶ εὐθέως ἐξέρχεται ὀψικευόμενος ὑπὸ κουβικουλαρίου, καὶ αὐτὸς ὁ προβληθεὶς μετ αὐτοῦ, καὶ ἀνέρχεται διὰ τοῦ λαυσιακοῦ καὶ τοῦ ἔρωτος καὶ τῆς δάφνης εἰς τὸν αὐγουστέα, καὶ καθέζεται ἐκεῖσε, Καὶ ἀπέρχεται σιλεντιάριος, καὶ προσκαλεῖται τὸ μέρος, καὶ ἀπέρχονται πάν τῆς ἐν τῷ ὀνοποδίῳ, φοροῦντες τὰ σαγία, καὶ ἵστανται ἐκεῖσε. Καὶ ἐξέρχεται ὁ πραιπόσιτος καὶ ὁ τῆς καταστάσεως μετὰ σιλεντιαρίων τῶν ὄντων ἑβδομαρίων, φοροῦντες ἀμφότεροι αγία τους, ὁμοίως καὶ κουβικουλάριος, ὀψικεύων τὴν πραιπόσιτον, ὁμοίως καὶ ὁ προβληθεὶς, φορῶν σαγίον ῥους, ἀκολουθεῖ ὀπίσω τοῦ πραιποσίτου, τὸ δὲ σαγίον φορεῖ εἰς τὸν αὐγουστέα. 3 σαγίων 4 ἀνάγει Β΄. Καὶ ἀνέρχεται ὁ πραιπόσιτος ἐν τῷ ὀνοποδίῳ, καὶ καθὼς ἔχει ἡ συνήθεια, παραδίδωσι τὸν προβλη θέντα δήμαρχον, λέγων τῷ μέρει· «Κελεύουσιν οἱ δεσπόται, παραλάβετε αὐτὸν δήμαρχον,» καὶ ἐπεύ διαδέχεσθαι, Μείνεις ἀδιάδοχος του δημάρχου Γειτονία 'Αμφοδάρχας μφοδιάρ 208: Διεδέχθη Προκόπιος ὁ ὕπαρχος τῆς πόλεως καὶ γένονεν ἀντ᾽ αὐτοῦ ᾿Ανδρέας ὁ᾽ ἀπὸ λογοθετών, διαδέχεσθαι διάδοχος Ο αυτοκράτωρ πάλιν τῆς στρατηγίας τὸν Φιλιππικὸν διαδεξάμενος, Κομεντίολον στρατηγόν τῆς ᾿Ανατολῆς ἀπέστειλεν διάδοχόν τινι πέμπειν καὶ τοῦ ἔθνους ἐξελθεῖν κελεύειν. ι. Ι. διαδοχή τῇ προ βολῇ ᾿Αποδέχεσθαι διαδέχε σθαι Έξ ήκοντα γὰρ ἔτη ἐστρατευσάμην, καὶ ἐπὶ Κωνσταντί νου τοῦ μεγάλου βασιλέως, καὶ ἐπὶ Κωνσταντίου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, καὶ οὐδαμοῦ εὑρέθην μὴ ἀρέσας, ἢ διρικτώρια πράξας, ἀλλὰ καὶ ἀρέσας ἀπεδέχθην, Δισερτώριον ἀποδέχεσθαι 'Απεδέξατο αὐτοὺς μὴ φονεύσας αὐτοὺς,

Όσα δεῖ παραφυλάττειν ἐπὶ προαγωγῇ δημάρχου. Α', Πρὸ μιᾶς ἡμέρας λαμβάνει ἀπόκρισιν ὁ πραι πόσιτος παρὰ τῶν δεσποτῶν περὶ τοῦ βουλομένου προβληθῆναι δημάρχου, καὶ λέγει τῷ τῆς καταστά σεως, κἀκεῖνος ἀποστέλλει ἀδμηνσουνάλιον, ἵνα, μη νύσῃ τοῖς τοῦ μέρους, τουτέστι τῷ δευτερεύοντι τῷ γειτονιάρχῃ καὶ τοῖς λοιποῖς ἄρχουσι τοῦ μέρους, καὶ τὰ πρωτεία αὐτῶν, ὅπως τῇ ἐξῆς ἔλθωσιν ἐν τῷ κονσιστωρίῳ μετὰ σαγίων. Καὶ τὸ πρωΐ, ὅτε συμφθάσωσι καὶ ἔλθωσιν οἱ τῶν μερῶν ἐν τῷ κονσιστωρίῳ μετὰ σαγία 3 αὑτῶν, μηνύεται ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ τῆς καταστάσεως, καὶ ἀνα αγάγει 4 τοῖς δεσπόταις, καὶ παραλαμβάνει ὁ πραι πόσιτος παρὰ τῶν δεσποτῶν, ὃν βούλεται προβάλλε σθαι δήμαρχον. Καὶ εὐθέως ἐξέρχεται ὀψικευόμενος ὑπὸ κουβικουλαρίου, καὶ αὐτὸς ὁ προβληθεὶς μετ αὐτοῦ, καὶ ἀνέρχεται διὰ τοῦ λαυσιακοῦ καὶ τοῦ ἔρωτος καὶ τῆς δάφνης εἰς τὸν αὐγουστέα, καὶ καθέζεται ἐκεῖσε, Καὶ ἀπέρχεται σιλεντιάριος, καὶ προσκαλεῖται τὸ μέρος, καὶ ἀπέρχονται πάν τῆς ἐν τῷ ὀνοποδίῳ, φοροῦντες τὰ σαγία, καὶ ἵστανται ἐκεῖσε. Καὶ ἐξέρχεται ὁ πραιπόσιτος καὶ ὁ τῆς καταστάσεως μετὰ σιλεντιαρίων τῶν ὄντων ἑβδομαρίων, φοροῦντες ἀμφότεροι αγία τους, ὁμοίως καὶ κουβικουλάριος, ὀψικεύων τὴν πραιπόσιτον, ὁμοίως καὶ ὁ προβληθεὶς, φορῶν σαγίον ῥους, ἀκολουθεῖ ὀπίσω τοῦ πραιποσίτου, τὸ δὲ σαγίον φορεῖ εἰς τὸν αὐγουστέα. 3 σαγίων 4 ἀνάγει Β΄. Καὶ ἀνέρχεται ὁ πραιπόσιτος ἐν τῷ ὀνοποδίῳ, καὶ καθὼς ἔχει ἡ συνήθεια, παραδίδωσι τὸν προβλη θέντα δήμαρχον, λέγων τῷ μέρει· «Κελεύουσιν οἱ δεσπόται, παραλάβετε αὐτὸν δήμαρχον,» καὶ ἐπεύ διαδέχεσθαι, Μείνεις ἀδιάδοχος του δημάρχου Γειτονία 'Αμφοδάρχας μφοδιάρ 208: Διεδέχθη Προκόπιος ὁ ὕπαρχος τῆς πόλεως καὶ γένονεν ἀντ᾽ αὐτοῦ ᾿Ανδρέας ὁ᾽ ἀπὸ λογοθετών, διαδέχεσθαι διάδοχος Ο αυτοκράτωρ πάλιν τῆς στρατηγίας τὸν Φιλιππικὸν διαδεξάμενος, Κομεντίολον στρατηγόν τῆς ᾿Ανατολῆς ἀπέστειλεν διάδοχόν τινι πέμπειν καὶ τοῦ ἔθνους ἐξελθεῖν κελεύειν. ι. Ι. διαδοχή τῇ προ βολῇ ᾿Αποδέχεσθαι διαδέχε σθαι Έξ ήκοντα γὰρ ἔτη ἐστρατευσάμην, καὶ ἐπὶ Κωνσταντί νου τοῦ μεγάλου βασιλέως, καὶ ἐπὶ Κωνσταντίου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, καὶ οὐδαμοῦ εὑρέθην μὴ ἀρέσας, ἢ διρικτώρια πράξας, ἀλλὰ καὶ ἀρέσας ἀπεδέχθην, Δισερτώριον ἀποδέχεσθαι 'Απεδέξατο αὐτοὺς μὴ φονεύσας αὐτοὺς,

Όσα δεῖ παραφυλάττειν ἐπὶ προαγωγῇ δημάρχου. Α', Πρὸ μιᾶς ἡμέρας λαμβάνει ἀπόκρισιν ὁ πραι πόσιτος παρὰ τῶν δεσποτῶν περὶ τοῦ βουλομένου προβληθῆναι δημάρχου, καὶ λέγει τῷ τῆς καταστά σεως, κἀκεῖνος ἀποστέλλει ἀδμηνσουνάλιον, ἵνα, μη νύσῃ τοῖς τοῦ μέρους, τουτέστι τῷ δευτερεύοντι τῷ γειτονιάρχῃ καὶ τοῖς λοιποῖς ἄρχουσι τοῦ μέρους, καὶ τὰ πρωτεία αὐτῶν, ὅπως τῇ ἐξῆς ἔλθωσιν ἐν τῷ κονσιστωρίῳ μετὰ σαγίων. Καὶ τὸ πρωΐ, ὅτε συμφθάσωσι καὶ ἔλθωσιν οἱ τῶν μερῶν ἐν τῷ κονσιστωρίῳ μετὰ σαγία 3 αὑτῶν, μηνύεται ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ τῆς καταστάσεως, καὶ ἀνα αγάγει 4 τοῖς δεσπόταις, καὶ παραλαμβάνει ὁ πραι πόσιτος παρὰ τῶν δεσποτῶν, ὃν βούλεται προβάλλε σθαι δήμαρχον. Καὶ εὐθέως ἐξέρχεται ὀψικευόμενος ὑπὸ κουβικουλαρίου, καὶ αὐτὸς ὁ προβληθεὶς μετ αὐτοῦ, καὶ ἀνέρχεται διὰ τοῦ λαυσιακοῦ καὶ τοῦ ἔρωτος καὶ τῆς δάφνης εἰς τὸν αὐγουστέα, καὶ καθέζεται ἐκεῖσε, Καὶ ἀπέρχεται σιλεντιάριος, καὶ προσκαλεῖται τὸ μέρος, καὶ ἀπέρχονται πάν τῆς ἐν τῷ ὀνοποδίῳ, φοροῦντες τὰ σαγία, καὶ ἵστανται ἐκεῖσε. Καὶ ἐξέρχεται ὁ πραιπόσιτος καὶ ὁ τῆς καταστάσεως μετὰ σιλεντιαρίων τῶν ὄντων ἑβδομαρίων, φοροῦντες ἀμφότεροι αγία τους, ὁμοίως καὶ κουβικουλάριος, ὀψικεύων τὴν πραιπόσιτον, ὁμοίως καὶ ὁ προβληθεὶς, φορῶν σαγίον ῥους, ἀκολουθεῖ ὀπίσω τοῦ πραιποσίτου, τὸ δὲ σαγίον φορεῖ εἰς τὸν αὐγουστέα. 3 σαγίων 4 ἀνάγει Β΄. Καὶ ἀνέρχεται ὁ πραιπόσιτος ἐν τῷ ὀνοποδίῳ, καὶ καθὼς ἔχει ἡ συνήθεια, παραδίδωσι τὸν προβλη θέντα δήμαρχον, λέγων τῷ μέρει· «Κελεύουσιν οἱ δεσπόται, παραλάβετε αὐτὸν δήμαρχον,» καὶ ἐπεύ διαδέχεσθαι, Μείνεις ἀδιάδοχος του δημάρχου Γειτονία 'Αμφοδάρχας μφοδιάρ 208: Διεδέχθη Προκόπιος ὁ ὕπαρχος τῆς πόλεως καὶ γένονεν ἀντ᾽ αὐτοῦ ᾿Ανδρέας ὁ᾽ ἀπὸ λογοθετών, διαδέχεσθαι διάδοχος Ο αυτοκράτωρ πάλιν τῆς στρατηγίας τὸν Φιλιππικὸν διαδεξάμενος, Κομεντίολον στρατηγόν τῆς ᾿Ανατολῆς ἀπέστειλεν διάδοχόν τινι πέμπειν καὶ τοῦ ἔθνους ἐξελθεῖν κελεύειν. ι. Ι. διαδοχή τῇ προ βολῇ ᾿Αποδέχεσθαι διαδέχε σθαι Έξ ήκοντα γὰρ ἔτη ἐστρατευσάμην, καὶ ἐπὶ Κωνσταντί νου τοῦ μεγάλου βασιλέως, καὶ ἐπὶ Κωνσταντίου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, καὶ οὐδαμοῦ εὑρέθην μὴ ἀρέσας, ἢ διρικτώρια πράξας, ἀλλὰ καὶ ἀρέσας ἀπεδέχθην, Δισερτώριον ἀποδέχεσθαι 'Απεδέξατο αὐτοὺς μὴ φονεύσας αὐτοὺς,

χοντα: οἱ τῶν μερῶν τοὺς δεσπότας, καὶ λαμβάνουσι τον προβληθέντα δήμαρχον, ὀψικεύοντες αὐτὸν μέχρι τοῦ κονσιστωρίου. Καὶ εἰσέρχεται ὁ προβληθείς, καὶ ἅπτει κηροὺς ἐν τῷ σταυρῷ, καὶ ἀπέρχεται εἰς τὴν τοῦ Κυρίου ἐκκλησίαν, καὶ ἅπτει κἀκεῖσε κηρούς, καὶ ἀπέρχεται ὀψικευόμενος διὰ τῶν κορτινῶν, καὶ εὐφημοῦσιν αὐτὸν εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ ἀπὸ τῆς χαλ κῆς μέχρι τοῦ μηλίου. Καὶ καβαλικεύει ὁ προβληθεὶς ἀπὸ σαγίου, καὶ ὀψικεύεται ὑπὸ τοῦ μέρους, φορούν τῶν κἀκείνων σαγία ῥοῆς καὶ σκαραμάγγια. Καὶ ἀπέρχεται οὕτω μέχρι τοῦ στάβλου τοῦ μέρους καὶ θεωρεῖ τοὺς ἵππους αὐτοῦ, καὶ καβαλικεύει, καὶ ἀπέρχεται ὀψικευόμενος μέχρι τοῦ οἴκου αὐτοῦ, ἀκολουθούντων καβαλλαρίων τοῦ δευτερεύοντος καὶ τοῦ γειτονιάρχου καὶ τοῦ νοταρίου, φορούντων σκα ραμάγγια. Χρὴ δὲ γινώσκειν, ὅτι προλαμβάνουσιν εἰς τὸν οἶκον τοῦ προβληθέντος ὁ αὐτὸς γειτονάρχης καὶ ὁ νοτάριος καὶ οἱ λοιποὶ, καὶ ἴστανται μετὰ τοῦ μέρους, εὐφημοῦντες τὸν προβληθέντα, εἰς τὸν πυλῶνα αὐτοῦ, καθὼς ἔχει ἡ συνήθεια, καὶ καλεῖ τὸν δευτερεύοντα καὶ τὸν γειτονιάρχην καὶ τὸν νοτάριον καὶ τοὺς λοιποὺς ἄρχοντας καὶ τὰ πρωτεῖα. Χρὴ δὲ γινώσκειν, ὅτι ἡ αὐτὴ ἀκολουθία γίνεται καὶ ἐπὶ τοῦ ἑτέρου μέρους. Όσα δεῖ παραφυλάττειν, εἰ κελεύει ὁ βασιλεὺς προ βαλέσθαι ο δύο δημάρχους ἐν τῷ ἅμα. Μηνύονται καὶ ἀνέρχονται τὰ δύο μέρη ἐν τῷ ὀνο ποδίῳ, καὶ παραδίδωσιν ὁ πραιπόσιτος τὸν πρῶτον δήμαρχον εἰς τὸ μέρος αὐτοῦ, ὁμοίως καὶ τὸν ἕτερον εἰς τὸ μέρος αὐτοῦ· τὰ δὲ λοιπὰ πάντα τελεῖται, καθὼς ἀνωτέρω εἴρηται. Τὰ μὲν χλανίδια ἐπαίρου σιν οἱ δήμαρχοι ἀπὸ τῶν διαδεδεγμένων ⚫ δημ άρχων, ὁ Βένετος Βένετον καὶ Τύρεον, καὶ ὁ Πράσι νος ὁμοίως, ἐπειδὴ βασιλικά εἰσιν. ΚΕΦΑΛ. Ν. Όσα δει παραφυλάττειν ἐπὶ προαγωγῇ δευτε ρεύοντος. Κελεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ περὶ προ βολῆς δευτερεύοντος, καὶ ἀποστέλλει ὁ πραιπόσιτος σιλεντιάριον, καὶ ζητεῖ τὸν δήμαρχον, καὶ ἐὰν εύ ρεθῇ, δίδωσιν ἀπόκρισιν τοῖς δεσπόταις, καὶ οἱ δε σπόται παραδιδοῦσι τῷ πραιποσίτῳ δν βούλονται προβαλέσθαι 4 δευτερεύοντα. Καὶ ἐξέρχεται ὀψικευό μενος ὑπὸ κουβικουλαρίων καὶ σιλεντιαρίων τῶν ὄνο των ἑβδομαρίων, καὶ παραδίδωσι τὸν δευτερεύοντα τῷ δημάρχῳ, καὶ ἐπεύχονται τοῖς δεσπόταις. Προ βάλλεται δὲ ἡ ἐν τῷ ἡμικυκλίῳ, ἤ ἐν τῇ θερμάστρα, εἱ δὲ ἀσθενεῖ ὁ δήμαρχος, ἐπαίρει αὐτὸν ὁ ἑβδομά ριος σιλεντιάριος παρὰ τοῦ πραιποσίτου, καὶ ἀπ ἔρχεται ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ δημάρχου, καὶ παραδίδωσι τῷ δημάρχω τὸν δευτερεύοντα. Χρὴ δὲ εἰδέναι, ὅτι, ὅτι ὁ πραιπόσιτος παραδίδωσι τῷ σιλεντιαρίῳ τὸν δευτερεύοντα, εὑρίσκονται καὶ οἱ τοῦ μέρους, ὁ γει τονιάρχης, ὁ νοτάριος, ἤτοι ὁ χαρτουλάριος, ὁ ποιη ό Ο προβάλλεσθαι ο διαδεδειγμένων 7 προβάλλεσθαι Ιπποκόμους. αρκτοτρόφους ναι θηριοκόμους

χοντα: οἱ τῶν μερῶν τοὺς δεσπότας, καὶ λαμβάνουσι τον προβληθέντα δήμαρχον, ὀψικεύοντες αὐτὸν μέχρι τοῦ κονσιστωρίου. Καὶ εἰσέρχεται ὁ προβληθείς, καὶ ἅπτει κηροὺς ἐν τῷ σταυρῷ, καὶ ἀπέρχεται εἰς τὴν τοῦ Κυρίου ἐκκλησίαν, καὶ ἅπτει κἀκεῖσε κηρούς, καὶ ἀπέρχεται ὀψικευόμενος διὰ τῶν κορτινῶν, καὶ εὐφημοῦσιν αὐτὸν εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ ἀπὸ τῆς χαλ κῆς μέχρι τοῦ μηλίου. Καὶ καβαλικεύει ὁ προβληθεὶς ἀπὸ σαγίου, καὶ ὀψικεύεται ὑπὸ τοῦ μέρους, φορούν τῶν κἀκείνων σαγία ῥοῆς καὶ σκαραμάγγια. Καὶ ἀπέρχεται οὕτω μέχρι τοῦ στάβλου τοῦ μέρους καὶ θεωρεῖ τοὺς ἵππους αὐτοῦ, καὶ καβαλικεύει, καὶ ἀπέρχεται ὀψικευόμενος μέχρι τοῦ οἴκου αὐτοῦ, ἀκολουθούντων καβαλλαρίων τοῦ δευτερεύοντος καὶ τοῦ γειτονιάρχου καὶ τοῦ νοταρίου, φορούντων σκα ραμάγγια. Χρὴ δὲ γινώσκειν, ὅτι προλαμβάνουσιν εἰς τὸν οἶκον τοῦ προβληθέντος ὁ αὐτὸς γειτονάρχης καὶ ὁ νοτάριος καὶ οἱ λοιποὶ, καὶ ἴστανται μετὰ τοῦ μέρους, εὐφημοῦντες τὸν προβληθέντα, εἰς τὸν πυλῶνα αὐτοῦ, καθὼς ἔχει ἡ συνήθεια, καὶ καλεῖ τὸν δευτερεύοντα καὶ τὸν γειτονιάρχην καὶ τὸν νοτάριον καὶ τοὺς λοιποὺς ἄρχοντας καὶ τὰ πρωτεῖα. Χρὴ δὲ γινώσκειν, ὅτι ἡ αὐτὴ ἀκολουθία γίνεται καὶ ἐπὶ τοῦ ἑτέρου μέρους. Όσα δεῖ παραφυλάττειν, εἰ κελεύει ὁ βασιλεὺς προ βαλέσθαι ο δύο δημάρχους ἐν τῷ ἅμα. Μηνύονται καὶ ἀνέρχονται τὰ δύο μέρη ἐν τῷ ὀνο ποδίῳ, καὶ παραδίδωσιν ὁ πραιπόσιτος τὸν πρῶτον δήμαρχον εἰς τὸ μέρος αὐτοῦ, ὁμοίως καὶ τὸν ἕτερον εἰς τὸ μέρος αὐτοῦ· τὰ δὲ λοιπὰ πάντα τελεῖται, καθὼς ἀνωτέρω εἴρηται. Τὰ μὲν χλανίδια ἐπαίρου σιν οἱ δήμαρχοι ἀπὸ τῶν διαδεδεγμένων ⚫ δημ άρχων, ὁ Βένετος Βένετον καὶ Τύρεον, καὶ ὁ Πράσι νος ὁμοίως, ἐπειδὴ βασιλικά εἰσιν. ΚΕΦΑΛ. Ν. Όσα δει παραφυλάττειν ἐπὶ προαγωγῇ δευτε ρεύοντος. Κελεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ περὶ προ βολῆς δευτερεύοντος, καὶ ἀποστέλλει ὁ πραιπόσιτος σιλεντιάριον, καὶ ζητεῖ τὸν δήμαρχον, καὶ ἐὰν εύ ρεθῇ, δίδωσιν ἀπόκρισιν τοῖς δεσπόταις, καὶ οἱ δε σπόται παραδιδοῦσι τῷ πραιποσίτῳ δν βούλονται προβαλέσθαι 4 δευτερεύοντα. Καὶ ἐξέρχεται ὀψικευό μενος ὑπὸ κουβικουλαρίων καὶ σιλεντιαρίων τῶν ὄνο των ἑβδομαρίων, καὶ παραδίδωσι τὸν δευτερεύοντα τῷ δημάρχῳ, καὶ ἐπεύχονται τοῖς δεσπόταις. Προ βάλλεται δὲ ἡ ἐν τῷ ἡμικυκλίῳ, ἤ ἐν τῇ θερμάστρα, εἱ δὲ ἀσθενεῖ ὁ δήμαρχος, ἐπαίρει αὐτὸν ὁ ἑβδομά ριος σιλεντιάριος παρὰ τοῦ πραιποσίτου, καὶ ἀπ ἔρχεται ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ δημάρχου, καὶ παραδίδωσι τῷ δημάρχω τὸν δευτερεύοντα. Χρὴ δὲ εἰδέναι, ὅτι, ὅτι ὁ πραιπόσιτος παραδίδωσι τῷ σιλεντιαρίῳ τὸν δευτερεύοντα, εὑρίσκονται καὶ οἱ τοῦ μέρους, ὁ γει τονιάρχης, ὁ νοτάριος, ἤτοι ὁ χαρτουλάριος, ὁ ποιη ό Ο προβάλλεσθαι ο διαδεδειγμένων 7 προβάλλεσθαι Ιπποκόμους. αρκτοτρόφους ναι θηριοκόμους

τῆς ὁ μελιστὴς καὶ ὁ μαΐστωρ, ἵνα καὶ αὐτοὶ παραλάβωσιν αὐτὸν παρὰ τοῦ πραιποσίτου Χρὴ δὲ εἰδέναι, ὅτι οἱ δύο δευτερεύοντες τὴν αὐτὴν ἀκολου θίαν ἔχουσι, τοῦ Βενέτου καὶ Πρασίνου. ΚΕΦΑΛ. ΝΖ. Όσα δεί παραφυλάττειν ἐπὶ προαγωγῇ συμπόνων καὶ λογοθετῶν 8 Κελεύουσιν οἱ δεσπόται προβάλλεσθαι αὐτοὺς τῷ πραιποσίτῳ, καὶ ὁ πραιπόσιτος οὐκ ἐξέρχεται, ἀλλο ἀποστέλλει σιλεντιάριον τὸν ἔχοντα ἐβδομάδα ἐν τῇ προελεύσει τοῦ ἱπποδρόμου, ἵνα ἴδῃ, ἐάν ἐστιν ὁ ὕπα αρχος ἐκεῖσε. Καὶ εἰ μέν ἐστιν, εἰσέρχεται ὁ σιλεν τιάριος, καὶ δίδωσιν ἀπόκρισιν τῷ πραιποσίτῳ, καὶ ὁ πραιπόσιτος ἀναγάγει· τοῖς δεσπόταις, καὶ παρα λαμβάνει παρὰ τῶν δεσποτῶν τὸν ὀφείλοντα προ βληθῆναι σύμπονον. Καὶ ἐξέρχεται ὁ πραιπόσιτος 5 όψικευόμενος ὑπὸ κουβικουλαρίων καὶ σιλεντιαρίων, καὶ ζητοῦσι τὸν ὕπαρχον ἐν τῷ ἡμικυκλίῳ τῶν σκύ λων, καὶ παραδιδοῦσιν 10 αὐτῷ συμπονον, καὶ ἐπε εύχονται τοῖς δεσπόταις, καὶ ἐξέρχονται. Ἐὰν δὲ οὐχ εὐρεθῇ ὁ ὕπαρχος ἐν τῇ προελεύσει, ζητεῖται παρὰ τοῦ διατρέχοντος καὶ εἰ μὲν ἔλθῃ πρὸ τοῦ ακουμβίσαι τοὺς δεσπότας, ἀναγγέλλει ὁ πραιπόσι τος τοῖς δεσπόταις, καὶ γίνεται ἡ ἀκολουθία, καθὼς ἀνωτέρω εἴρηται, παραδιδοὺς αὐτὸν ἐν τῇ θερμά στρα. Εἰ δὲ συμβῇ ἀσθενεῖν τὸν ὕπαρχον, παραδι δοῦσιν οἱ δεσπόται τὸν σύμπονον τῇ πραιποσίτῳ, καὶ ἐξελθὼν ὁ πραιπόσιτος ζητεῖ, ἐάν ἐστι λογοθέτης ἢ καὶ ἕτερος σύμπονος, καὶ παραδίδωσιν αὐτὸν ἐνώπιον αὐτῶν τῷ σιλεντιαρίῳ τῷ ὄντι ἑβδομαρίῳ, ὅπως ἀπελθὼν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ ὑπάρχου, παραδῷ αὐτῷ σύμπονον· ὁμοίως καὶ ὁ λογοθέτης τοῦ πραιτωρίου οὕτως προβάλλεται, μὴ ἔχων ἀκολουθίαν ἢ τάξιν πλείω ἢ ἐλάσσω. Ο λογοθέτων· ἀνάγει 10 παραδίδουσιν 1. με λιστάς Υπὸ πάντων ἐδοξάζοντο, καὶ οἱ δήμοι μέλισαν ποιή ματα καθ᾿ ἕκαστον ἦχον πρὸς εὐφημίαν αὐτῶν πᾶσαν ἡδονὴν κολακείας παρέχοντα. ὁ ἀπὸ μελιστών, Μ. λογοθέτων. διατρέχοντες Οὐκ εἶδες καὶ τοῖς παρ' ἡμῖν ἄρχοντας, όταν μετὰ τιμῆς τινα καλοῦσιν, πῶς ἀποστέλλουσι τοὺς δρομεῖς, κούρσωρας καλουμένους Ῥωμαϊστί. Κούρσως

τῆς ὁ μελιστὴς καὶ ὁ μαΐστωρ, ἵνα καὶ αὐτοὶ παραλάβωσιν αὐτὸν παρὰ τοῦ πραιποσίτου Χρὴ δὲ εἰδέναι, ὅτι οἱ δύο δευτερεύοντες τὴν αὐτὴν ἀκολου θίαν ἔχουσι, τοῦ Βενέτου καὶ Πρασίνου. ΚΕΦΑΛ. ΝΖ. Όσα δεί παραφυλάττειν ἐπὶ προαγωγῇ συμπόνων καὶ λογοθετῶν 8 Κελεύουσιν οἱ δεσπόται προβάλλεσθαι αὐτοὺς τῷ πραιποσίτῳ, καὶ ὁ πραιπόσιτος οὐκ ἐξέρχεται, ἀλλο ἀποστέλλει σιλεντιάριον τὸν ἔχοντα ἐβδομάδα ἐν τῇ προελεύσει τοῦ ἱπποδρόμου, ἵνα ἴδῃ, ἐάν ἐστιν ὁ ὕπα αρχος ἐκεῖσε. Καὶ εἰ μέν ἐστιν, εἰσέρχεται ὁ σιλεν τιάριος, καὶ δίδωσιν ἀπόκρισιν τῷ πραιποσίτῳ, καὶ ὁ πραιπόσιτος ἀναγάγει· τοῖς δεσπόταις, καὶ παρα λαμβάνει παρὰ τῶν δεσποτῶν τὸν ὀφείλοντα προ βληθῆναι σύμπονον. Καὶ ἐξέρχεται ὁ πραιπόσιτος 5 όψικευόμενος ὑπὸ κουβικουλαρίων καὶ σιλεντιαρίων, καὶ ζητοῦσι τὸν ὕπαρχον ἐν τῷ ἡμικυκλίῳ τῶν σκύ λων, καὶ παραδιδοῦσιν 10 αὐτῷ συμπονον, καὶ ἐπε εύχονται τοῖς δεσπόταις, καὶ ἐξέρχονται. Ἐὰν δὲ οὐχ εὐρεθῇ ὁ ὕπαρχος ἐν τῇ προελεύσει, ζητεῖται παρὰ τοῦ διατρέχοντος καὶ εἰ μὲν ἔλθῃ πρὸ τοῦ ακουμβίσαι τοὺς δεσπότας, ἀναγγέλλει ὁ πραιπόσι τος τοῖς δεσπόταις, καὶ γίνεται ἡ ἀκολουθία, καθὼς ἀνωτέρω εἴρηται, παραδιδοὺς αὐτὸν ἐν τῇ θερμά στρα. Εἰ δὲ συμβῇ ἀσθενεῖν τὸν ὕπαρχον, παραδι δοῦσιν οἱ δεσπόται τὸν σύμπονον τῇ πραιποσίτῳ, καὶ ἐξελθὼν ὁ πραιπόσιτος ζητεῖ, ἐάν ἐστι λογοθέτης ἢ καὶ ἕτερος σύμπονος, καὶ παραδίδωσιν αὐτὸν ἐνώπιον αὐτῶν τῷ σιλεντιαρίῳ τῷ ὄντι ἑβδομαρίῳ, ὅπως ἀπελθὼν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ ὑπάρχου, παραδῷ αὐτῷ σύμπονον· ὁμοίως καὶ ὁ λογοθέτης τοῦ πραιτωρίου οὕτως προβάλλεται, μὴ ἔχων ἀκολουθίαν ἢ τάξιν πλείω ἢ ἐλάσσω. Ο λογοθέτων· ἀνάγει 10 παραδίδουσιν 1. με λιστάς Υπὸ πάντων ἐδοξάζοντο, καὶ οἱ δήμοι μέλισαν ποιή ματα καθ᾿ ἕκαστον ἦχον πρὸς εὐφημίαν αὐτῶν πᾶσαν ἡδονὴν κολακείας παρέχοντα. ὁ ἀπὸ μελιστών, Μ. λογοθέτων. διατρέχοντες Οὐκ εἶδες καὶ τοῖς παρ' ἡμῖν ἄρχοντας, όταν μετὰ τιμῆς τινα καλοῦσιν, πῶς ἀποστέλλουσι τοὺς δρομεῖς, κούρσωρας καλουμένους Ῥωμαϊστί. Κούρσως

Ἐπὶ προαγωγῆ ἀντιγραφέως. Κελεύουσιν οι δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, καὶ ἐξ έρχεται καὶ ζητεῖ σιλεντιάριον, καὶ ἀποστέλλει, ἵνα ἴδῃ, ἐὰν προῆλθεν ὁ κοιαίστωρ, καὶ ἐὰν εὑρεθῇ, λαμβάνει ἀπόκρισιν ὁ πραιπόσιτος, καὶ ἀναγγέλλει τοῖς δεσπόταις, καὶ παραλαμβάνει παρὰ τῶν δεσπο τῶν τὸν ὀφείλοντα προβληθῆναι ἀντιγραφέα, καὶ ἐξέρχεται ὀψικευόμενος, καθὼς ἀνωτέρω εἴρηται, καὶ ζητεῖ τὸν κοιαίστωρα ἐν τῷ ἡμικυκλίῳ, καὶ παραδίδωσι τὸν ἀντιγραφέα, κἄν τε εἷς ἐστι, κἄν τε δύο, καὶ ἐπεύχονται τοῖς δεσπόταις, καὶ ἐξέρχονται ἐν τῇ προελεύσει Εἰ δὲ συμβῇ μὴ εὑρεθῆναι τὸν κοιαίστωρα ἐν ταύτῃ τῇ προελεύσει, ζητεῖται παρὰ τοῦ διατρέχοντος, πεμπομένου αὐτοῦ παρὰ τοῦ πραιποσίτου, καὶ εἰ μὲν ἔλθῃ πρὸ τοῦ ἀκουμβί σπι, ἀναγγέλλει ὁ πραιπόσιτος τοῖς δεσπόταις, καὶ λαμβάνει τὸν ὀφείλοντα προβληθῆναι, καὶ ζητεῖ τὸν κοιαίστωρα ἐν τῇ θερμάστρᾳ, καὶ παραδίδωσιν αὐτῷ τὸν ἀντιγραφέα, καὶ ἐπεύχονται τοῖς δεσπόταις καὶ ἀναχωροῦσιν. Ε' δὲ συμβῇ ἐν ἀσθενείᾳ εἶναι τὸν ἀντιγραφές, γίνεται πᾶσα ἡ ἀκολουθία, καθὼς ἀνωτέρω ΚΕΦΑΛ. ΝΘ'. Όσα δεί παραφυλάττειν, σπαθαροκανδιδάτου μέλο λοντος γίνεσθαι πρωτοσπαθαρίου. Κελεύουσιν οι δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, καὶ εἰσε έρχεται ὁ μέλλων γίνεσθαι πρωτοσπαθάριος ἀπὸ σκαραμαγγίου καὶ σπαθίου, εἰσαγόμενος ὑπὸ ὀστια ρίου, κρατούμενος ὑπὸ πρωτοσπαθαρίου εὐνούχου, Καὶ πίπτων φιλεῖ τοὺς πόδας καὶ τὰ γόνατα τῶν δι σποτῶν, καὶ βάλλουσιν οἱ δεσπόται τὸ μανιάκιον 11 εἰς τὸν τράχηλον αὐτοῦ, καὶ ἐξέρχεται. ΚΕΦΛΑ. Ε. Επιτάφιος βασιλέων. Ἐξέρχεται τὸ λείψανον διὰ τοῦ καβαλλαρίου, καὶ τίθεται εἰς τὰ ιθ' ἀκούβιτα ή χρυσή κλίνη 18 ἡ ἐπονομαζομένη λύπης, καὶ πρόκειται ἐκεῖσε τὸ αὐτὸ λείψανον, εστεμμένον μετὰ διβητησίου καὶ 11 μανιάκιν 18 χρυσή τρικλίνη η κοιαίστωρα, καὶ θελήσουσιν οἱ δεσπόται προβαλέσθαι εἴρηται ἐπὶ συμπόνῳ. μανιάκης, μανιάκιον, αφηρέθησαν τῶν ἀξιωμάτων αὐτῶν καὶ τῶν μανιακίων. εἰς τὸν τράχηλον αὐτόν. κόσμος προέλευσις. οι Εννατα, ν. μελανει μονεῖν

Ἐπὶ προαγωγῆ ἀντιγραφέως. Κελεύουσιν οι δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, καὶ ἐξ έρχεται καὶ ζητεῖ σιλεντιάριον, καὶ ἀποστέλλει, ἵνα ἴδῃ, ἐὰν προῆλθεν ὁ κοιαίστωρ, καὶ ἐὰν εὑρεθῇ, λαμβάνει ἀπόκρισιν ὁ πραιπόσιτος, καὶ ἀναγγέλλει τοῖς δεσπόταις, καὶ παραλαμβάνει παρὰ τῶν δεσπο τῶν τὸν ὀφείλοντα προβληθῆναι ἀντιγραφέα, καὶ ἐξέρχεται ὀψικευόμενος, καθὼς ἀνωτέρω εἴρηται, καὶ ζητεῖ τὸν κοιαίστωρα ἐν τῷ ἡμικυκλίῳ, καὶ παραδίδωσι τὸν ἀντιγραφέα, κἄν τε εἷς ἐστι, κἄν τε δύο, καὶ ἐπεύχονται τοῖς δεσπόταις, καὶ ἐξέρχονται ἐν τῇ προελεύσει Εἰ δὲ συμβῇ μὴ εὑρεθῆναι τὸν κοιαίστωρα ἐν ταύτῃ τῇ προελεύσει, ζητεῖται παρὰ τοῦ διατρέχοντος, πεμπομένου αὐτοῦ παρὰ τοῦ πραιποσίτου, καὶ εἰ μὲν ἔλθῃ πρὸ τοῦ ἀκουμβί σπι, ἀναγγέλλει ὁ πραιπόσιτος τοῖς δεσπόταις, καὶ λαμβάνει τὸν ὀφείλοντα προβληθῆναι, καὶ ζητεῖ τὸν κοιαίστωρα ἐν τῇ θερμάστρᾳ, καὶ παραδίδωσιν αὐτῷ τὸν ἀντιγραφέα, καὶ ἐπεύχονται τοῖς δεσπόταις καὶ ἀναχωροῦσιν. Ε' δὲ συμβῇ ἐν ἀσθενείᾳ εἶναι τὸν ἀντιγραφές, γίνεται πᾶσα ἡ ἀκολουθία, καθὼς ἀνωτέρω ΚΕΦΑΛ. ΝΘ'. Όσα δεί παραφυλάττειν, σπαθαροκανδιδάτου μέλο λοντος γίνεσθαι πρωτοσπαθαρίου. Κελεύουσιν οι δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ, καὶ εἰσε έρχεται ὁ μέλλων γίνεσθαι πρωτοσπαθάριος ἀπὸ σκαραμαγγίου καὶ σπαθίου, εἰσαγόμενος ὑπὸ ὀστια ρίου, κρατούμενος ὑπὸ πρωτοσπαθαρίου εὐνούχου, Καὶ πίπτων φιλεῖ τοὺς πόδας καὶ τὰ γόνατα τῶν δι σποτῶν, καὶ βάλλουσιν οἱ δεσπόται τὸ μανιάκιον 11 εἰς τὸν τράχηλον αὐτοῦ, καὶ ἐξέρχεται. ΚΕΦΛΑ. Ε. Επιτάφιος βασιλέων. Ἐξέρχεται τὸ λείψανον διὰ τοῦ καβαλλαρίου, καὶ τίθεται εἰς τὰ ιθ' ἀκούβιτα ή χρυσή κλίνη 18 ἡ ἐπονομαζομένη λύπης, καὶ πρόκειται ἐκεῖσε τὸ αὐτὸ λείψανον, εστεμμένον μετὰ διβητησίου καὶ 11 μανιάκιν 18 χρυσή τρικλίνη η κοιαίστωρα, καὶ θελήσουσιν οἱ δεσπόται προβαλέσθαι εἴρηται ἐπὶ συμπόνῳ. μανιάκης, μανιάκιον, αφηρέθησαν τῶν ἀξιωμάτων αὐτῶν καὶ τῶν μανιακίων. εἰς τὸν τράχηλον αὐτόν. κόσμος προέλευσις. οι Εννατα, ν. μελανει μονεῖν

χρυσής χλαμύδος καὶ καμπαγίων, καὶ εἰσέρχονται οἱ τῆς ῾Αγίας Σοφίας γήλωνες καὶ ὁ κλῆρος, ὡσαύ τως καὶ πᾶσα ἡ σύγκλητος ἀπὸ σκαραμαγγίων, καὶ ψάλλουσι κατὰ ἀκολουθίαν. Εἶθ' οὕτω νεύει ὁ πραι πόσιτος τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ λέγει ἐκεῖσε «Εξελθε, βασιλεῦ, καλεῖ σε ὁ 13 Βασιλεὺς τῶν βασι λευόντων καὶ Κύριος τῶν κυριευόντων·» τοῦτο λέ γει τρίτον, καὶ παραυτίκα αίρεται τὸ λείψανον παρὰ τῶν βασιλικῶν, καὶ παλιν εἰσφέρουσιν αὐτὸ ἔνδον τῆς χαλκῆς, καὶ τιθέασιν αὐτὸ ἐκεῖσε, καὶ ποιοῦσι τὰ ἐξ ἔθους. Και ὅτε ὀφείλει ἀρθῆναι τὸ λείψανον, νεύει ὁ πραιπόσιτος τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ ἄρχει ται λέγειν ἐκ τρίτου τό, «Εξελθε, βασιλεῦ,» καὶ τὰ ἑξῆς, καὶ εἶθ' οὕτως ἐξέρχεται τὸ λείψανον ἀπὸ τῆς χαλκῆς, βασταζόμενον υπό βασιλικῶν πρωτο η σπαθαρίων, καὶ διέρχεται διὰ τῆς μέσης, καὶ τὸν τόπον καταλαβόντων 14, ἐν ᾧ μέλλει κηδευθῆναι, για νεται ἡ ἀκολουθία τῆς ψαλμῳδίας καὶ τὰ συνήθη. Εἶτα νεύει πάλιν ὁ πραιπόσιτος τῷ τῆς καταστά σεως, καὶ ποιεῖται τὴν ἀναφώνησιν οὕτως· «Εισ ελθε, βασιλεῦ, καλεῖ σε ὁ Βασιλεὺς τῶν βασιλευόν των καὶ Κύριος τῶν κοριευόντων,» ἐκ τρίτου. Είθ' οὕτως· «᾿Απόθου τὸ στέμμα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς σου» καὶ εὐθέως αἴρεται παρὰ τοῦ πραιποσίτου, καὶ τίο θεται σημεντέϊνον 18 μετὰ πορφυρᾶς λιτής καὶ τίθεται ἐν τῷ μνημείῳ. Ιστέον, ὅτι ὁ αὐτὸς τύπος καὶ ἡ αὐτὴ τάξις καὶ ἀκολουθία γίνεται καὶ εἰς τὴν τῆς αὐγούστης κηδείαν. Χρὴ δὲ τὸν τῆς καταστάσεως ἐπὶ τῇ ἐξόδῳ τῆς αὐγούστης λέγειν· «Βξελθε, βασί λισσα, καλεῖ σε ὁ Βασιλεὺς τῶν βασιλευόντων καὶ Κύριος τῶν κυριευόντων.» 18 ¿ 14 καταλαβόν ΚΕΦΑΛ. ΕΔ'. Όσα δεί παραφυλάττειν, τῆς αιτήσεως τε λουμένης γενεθλίων ἡμέρᾳ τοῦ βασιλέως. Α΄. Προσέρχονται ἅπαντες οἱ ἄρχοντες ἡλλαγμέν νοι, καὶ ἵσταται ἡ προέλευσις ἐν τῷ Ἰουστινιανῷ, καὶ τρίτης ὥρας καταλαβούσης, στοιχεῖται τὸ κλη τώριον, ἡ δὲ τράπεζα ἵσταται ἐν τῷ Ἰουστινιανῷ τρικλίνῳ. Καὶ ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς περιβεβλημένος διβητήσιον προφοροῦν, καὶ καθέζεται ἐπὶ τῆς τι μίας αὐτοῦ τραπέζης, καὶ εἰσέρχονται οἱ κληθέντες ἀπό τε μαγίστρων, πατρικίων καὶ λοιπῶν συγκλη τικῶν. "Απαντες δὲ αὐτῶν εἰσέρχονται ἠλλαγμένοι, χρυσοσήμεντα, 18 σημεντεῖον γείτονες, πόρφυρα ὡς προείρηται, κλή σεως ἀριστήσεως και εστιάσεως αἰτήσεως

χρυσής χλαμύδος καὶ καμπαγίων, καὶ εἰσέρχονται οἱ τῆς ῾Αγίας Σοφίας γήλωνες καὶ ὁ κλῆρος, ὡσαύ τως καὶ πᾶσα ἡ σύγκλητος ἀπὸ σκαραμαγγίων, καὶ ψάλλουσι κατὰ ἀκολουθίαν. Εἶθ' οὕτω νεύει ὁ πραι πόσιτος τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ λέγει ἐκεῖσε «Εξελθε, βασιλεῦ, καλεῖ σε ὁ 13 Βασιλεὺς τῶν βασι λευόντων καὶ Κύριος τῶν κυριευόντων·» τοῦτο λέ γει τρίτον, καὶ παραυτίκα αίρεται τὸ λείψανον παρὰ τῶν βασιλικῶν, καὶ παλιν εἰσφέρουσιν αὐτὸ ἔνδον τῆς χαλκῆς, καὶ τιθέασιν αὐτὸ ἐκεῖσε, καὶ ποιοῦσι τὰ ἐξ ἔθους. Και ὅτε ὀφείλει ἀρθῆναι τὸ λείψανον, νεύει ὁ πραιπόσιτος τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ ἄρχει ται λέγειν ἐκ τρίτου τό, «Εξελθε, βασιλεῦ,» καὶ τὰ ἑξῆς, καὶ εἶθ' οὕτως ἐξέρχεται τὸ λείψανον ἀπὸ τῆς χαλκῆς, βασταζόμενον υπό βασιλικῶν πρωτο η σπαθαρίων, καὶ διέρχεται διὰ τῆς μέσης, καὶ τὸν τόπον καταλαβόντων 14, ἐν ᾧ μέλλει κηδευθῆναι, για νεται ἡ ἀκολουθία τῆς ψαλμῳδίας καὶ τὰ συνήθη. Εἶτα νεύει πάλιν ὁ πραιπόσιτος τῷ τῆς καταστά σεως, καὶ ποιεῖται τὴν ἀναφώνησιν οὕτως· «Εισ ελθε, βασιλεῦ, καλεῖ σε ὁ Βασιλεὺς τῶν βασιλευόν των καὶ Κύριος τῶν κοριευόντων,» ἐκ τρίτου. Είθ' οὕτως· «᾿Απόθου τὸ στέμμα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς σου» καὶ εὐθέως αἴρεται παρὰ τοῦ πραιποσίτου, καὶ τίο θεται σημεντέϊνον 18 μετὰ πορφυρᾶς λιτής καὶ τίθεται ἐν τῷ μνημείῳ. Ιστέον, ὅτι ὁ αὐτὸς τύπος καὶ ἡ αὐτὴ τάξις καὶ ἀκολουθία γίνεται καὶ εἰς τὴν τῆς αὐγούστης κηδείαν. Χρὴ δὲ τὸν τῆς καταστάσεως ἐπὶ τῇ ἐξόδῳ τῆς αὐγούστης λέγειν· «Βξελθε, βασί λισσα, καλεῖ σε ὁ Βασιλεὺς τῶν βασιλευόντων καὶ Κύριος τῶν κυριευόντων.» 18 ¿ 14 καταλαβόν ΚΕΦΑΛ. ΕΔ'. Όσα δεί παραφυλάττειν, τῆς αιτήσεως τε λουμένης γενεθλίων ἡμέρᾳ τοῦ βασιλέως. Α΄. Προσέρχονται ἅπαντες οἱ ἄρχοντες ἡλλαγμέν νοι, καὶ ἵσταται ἡ προέλευσις ἐν τῷ Ἰουστινιανῷ, καὶ τρίτης ὥρας καταλαβούσης, στοιχεῖται τὸ κλη τώριον, ἡ δὲ τράπεζα ἵσταται ἐν τῷ Ἰουστινιανῷ τρικλίνῳ. Καὶ ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς περιβεβλημένος διβητήσιον προφοροῦν, καὶ καθέζεται ἐπὶ τῆς τι μίας αὐτοῦ τραπέζης, καὶ εἰσέρχονται οἱ κληθέντες ἀπό τε μαγίστρων, πατρικίων καὶ λοιπῶν συγκλη τικῶν. "Απαντες δὲ αὐτῶν εἰσέρχονται ἠλλαγμένοι, χρυσοσήμεντα, 18 σημεντεῖον γείτονες, πόρφυρα ὡς προείρηται, κλή σεως ἀριστήσεως και εστιάσεως αἰτήσεως

καθὼς εἴθισται, οἱ μὲν πατρίκιοι τὰ χρυσόταβλα 162 αὐτῶν χλανίδια, οἱ δὲ στρατηγοὶ τὰ σαφία αὐτῶν, οἱ δὲ πρωτοσπαθάριοι καὶ οἱ λοιποὶ ἄρχοντες, ἕκαστος καθέζονται ἐν τῷ κλητωρίῳ ἡλλαγμένοι. εξί. Β΄. Καὶ πάντων καθεσθέντων τῶν προειρημένων ἀρχόντων ἐν τῷ κλητωρίῳ, δηλοποιεῖ ὁ βασιλεὺς τοῖς πατρικίοις διὰ τοῦ τῆς τραπέζης, ὡς ότι «Έκ βάλλετε τὰ χλανίδια ὑμῶν,» καὶ ἀναστάντες οἱ παο τρίκιοι καὶ οἱ στρατηγοί ὑπερεύχονται τὸν βασιλέα, καὶ ἀπαλλάσσουσιν οἱ μὲν πατρίκιο: τὰ χλανίδια αὐτῶν, οἱ δὲ στρατηγοὶ τὰ σαγία αὐτῶν, ἀπολαμ. βάνουσι δὲ τὰς αὐτῶν στολὰς ἐγγιστιάριοι βασιλικοὶ οἱ παριστάμενοι ἐν τῇ κάτω τραπέζῃ, καὶ ἐπιδιδοῦσι αὐτὰ τοῖς ὑπουργοῖς αὐτῶν εἰς τὰ σκύλα. Οἱ δὲ ἄρ χοντες τοῦ κουβουκλείου ἠλλαγμένοι ὄντες ἐκτελοῦσι διπλοῦν παραστάσιμον, εἰ τύχῃ ἐν Κυριακῆς οὐ διὰ τοῦτο ἀλλάσσει πᾶσα ἡ σύγκλητος. ΚΕΦΑΛ. ΞΒ'. Ο σα δεῖ παραφυλάττειν ἐν ἐν παραμονῇ μου Α΄. Εισέρχονται τὰ δύο μέρη εἰς τὸ σίγμα, καὶ αὐτοῦνται, λέγοντες οἱ κράκται· «Πολλά, πολλὰ, πολλά·» ὁ λαός· «Πολλὰ ἔτη εἰς πολλά.» Οἱ κράκται· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, τὸ πρόβλημα τῆς Τριάδος· «φθογγεῖ 10 καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´· Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι.» Οἱ κράκται· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα αὐτοκράτορες Ρωμαίων·» φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ'. «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι.» Οἱ κράκται. Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, οἱ θεράποντες τοῦ Κυρίου φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου· «Πολλοὶ ὑμῖν χρό νοι.» Οἱ κράκται· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα Αὐγοῦσται τῶν Ῥωμαίων· φθογγεί καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι.» Οἱ κρά κται· «Ὡς δοῦλοι τολμῶμεν παρακαλέσαι.» φθογ γει καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´ ὁμοίως. Οἱ κράκται·» Μετά φόβου δυσωποῦμεν τοὺς δεσπότας·» φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ' ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Ανεξικακως παρα κλήθητε, ὦ εὐεργέται 11.» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ. Οἱ κράκται· «Εἰς τὴν δέησιν τῶν δούλων ὑμῶν Βενέ των» ὁ λαὸς ἐκ γ´ ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Τὴν κατὰ τὸ ἴδιον ἀξίωμα, φοροῦσι καὶ τὰς στολὰς, καὶ γὰρ ἐνδέχεται ταύτῃ ἡμέρᾳ γενέσθαι δέξιμον, καὶ φθογγή ὡς εὐεργ. 1: τὴν αὐτοκρατορίαν σου αιτούμεθα ἑορτάσαι.

αὐτοκρατορίαν σου αιτούμεθα εορτάσαι· κ φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´ ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Κύ ρις, σῶσον τοὺς δεσπότας τῶν Ῥωμαίων· ο φθέγγετ καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου· «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράτ νται «Κύριε, σῶσον τοὺς δεσπότας σὺν ταῖς Αὐ γούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεννήτοις.» Β΄. Καὶ δείλης εἰσέρχονται τὰ μέρη τὰ δύο εἰς τὸ σίγμα μετὰ φατλία, καὶ γίνεται ἡ λεγομένη φακλα ρία καὶ λέγουσι τὸν ἀπελατικόν χορεύοντες, ἤχ. βαρύς· «Χαίρετε, δεσπόται τῶν Ῥωμαίων· χαί ρετε, ὁ πόθος τῆς ὅλης οἰκουμένης· χαίρετε, ἄνακτες ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα, οὓς ἡ Τριὰς ἀνηγόρευσεν νικητὰς καὶ κόσμου εὐεργέτας.» Καὶ μετὰ ταῦτα ἀνέρχονται εἰς τὰ βάθρα, καὶ λέγουσιν ἀπελατικὴν ἤχ. πλ. δ' Χαίρει ὁ κόσμος ὁρῶν σε αὐτοκράτορα δεσπότην, καὶ ἡ πόλις σου τέρπεται, θεόστεπτε ὁ δεῖνα ὡραί ζεται ἡ τάξις σε βλέπουσα ταξιάρχην, καὶ εὐο τυχοῦσι τὰ σκήπτρα σκηπτούχόν σε κεκτημένα. Κατακοσμεῖς γὰρ τὸν θρόνον τῆς πατρας βασιλείας, » σὺν τῇ Αὐγούστῃ προπέμπων μαρμαρυγὰς εὐταξίας. «ὅθεν εὐημεροῦσα διὰ σοῦ ἡ πολιτεία, τῆς σῆς αὐτο ;»: «» κρατορίας ἑορτάζει τὴν ἡμέραν.» Καὶ λέγουσιν οἱ κράκται τὰ ἄκτα· Κύριε, σῶσον τους δεσπότας Ῥωμαίων· καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ' Κύριε, σώσον. Οι κάκται· Κύριε, σῶσον τοὺς ἐκ σοῦ ἐστεμμέ νους·» φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´ Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον τοὺς δεσπότας σὺν ταῖς Αὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεννήτοις, ο δεῖ ΚΕΦΑΛ. ΕΓ. Όσα δεῖ 10 φυλάττειν τῇ ἐπαύριον εἰς τὸ δέξιμον. Α΄. Πρὸ τοῦ ἀνιέναι τους δεσπότας ἐπι του σεν του λέγουσιν οἱ κράκται· ο 'Ανάτειλον ή ένα θεος βασιλεία ο φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ' «Ανάτειλον,» καὶ τὰ ἑξῆς τῶν ἄκτων. Καὶ ὅτε ἀνα έλθωσιν. οἱ δεσπόται ἐπὶ τοῦ σένζου, κατασφραγί ζουσι πρῶτον, καὶ λέγει ὁ λαός «"Αγιος, ἅγιος, ἅγιος.» Οἱ κράκται· «Πολλά, πολλά, πολλά·, λαός· «Πολλὰ ἔτη εἰς πολλά.» Καὶ εἶθ᾽ οὕτω λέο 165, τῆς σῆς αὐτοκρατορίας εορτάζει την ἡμέραν, καλλωπίζεται σε μεγαλαυχείται, ἡ τάξις, ταξιάρχης, ἐπὶ κατωρθωμένοις πράγμασιν ὡραίζεσθαι οὗ τας ὡραῖον, 42: ὡραϊζομένου τῷ πλήθει καὶ με γέθει τῶν δωρεῶν, ἀρεταῖς προσανεῖχε καὶ ὡραίζετο, Η τάξις

αὐτοκρατορίαν σου αιτούμεθα εορτάσαι· κ φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´ ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Κύ ρις, σῶσον τοὺς δεσπότας τῶν Ῥωμαίων· ο φθέγγετ καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου· «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράτ νται «Κύριε, σῶσον τοὺς δεσπότας σὺν ταῖς Αὐ γούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεννήτοις.» Β΄. Καὶ δείλης εἰσέρχονται τὰ μέρη τὰ δύο εἰς τὸ σίγμα μετὰ φατλία, καὶ γίνεται ἡ λεγομένη φακλα ρία καὶ λέγουσι τὸν ἀπελατικόν χορεύοντες, ἤχ. βαρύς· «Χαίρετε, δεσπόται τῶν Ῥωμαίων· χαί ρετε, ὁ πόθος τῆς ὅλης οἰκουμένης· χαίρετε, ἄνακτες ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα, οὓς ἡ Τριὰς ἀνηγόρευσεν νικητὰς καὶ κόσμου εὐεργέτας.» Καὶ μετὰ ταῦτα ἀνέρχονται εἰς τὰ βάθρα, καὶ λέγουσιν ἀπελατικὴν ἤχ. πλ. δ' Χαίρει ὁ κόσμος ὁρῶν σε αὐτοκράτορα δεσπότην, καὶ ἡ πόλις σου τέρπεται, θεόστεπτε ὁ δεῖνα ὡραί ζεται ἡ τάξις σε βλέπουσα ταξιάρχην, καὶ εὐο τυχοῦσι τὰ σκήπτρα σκηπτούχόν σε κεκτημένα. Κατακοσμεῖς γὰρ τὸν θρόνον τῆς πατρας βασιλείας, » σὺν τῇ Αὐγούστῃ προπέμπων μαρμαρυγὰς εὐταξίας. «ὅθεν εὐημεροῦσα διὰ σοῦ ἡ πολιτεία, τῆς σῆς αὐτο ;»: «» κρατορίας ἑορτάζει τὴν ἡμέραν.» Καὶ λέγουσιν οἱ κράκται τὰ ἄκτα· Κύριε, σῶσον τους δεσπότας Ῥωμαίων· καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ' Κύριε, σώσον. Οι κάκται· Κύριε, σῶσον τοὺς ἐκ σοῦ ἐστεμμέ νους·» φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´ Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον τοὺς δεσπότας σὺν ταῖς Αὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεννήτοις, ο δεῖ ΚΕΦΑΛ. ΕΓ. Όσα δεῖ 10 φυλάττειν τῇ ἐπαύριον εἰς τὸ δέξιμον. Α΄. Πρὸ τοῦ ἀνιέναι τους δεσπότας ἐπι του σεν του λέγουσιν οἱ κράκται· ο 'Ανάτειλον ή ένα θεος βασιλεία ο φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ' «Ανάτειλον,» καὶ τὰ ἑξῆς τῶν ἄκτων. Καὶ ὅτε ἀνα έλθωσιν. οἱ δεσπόται ἐπὶ τοῦ σένζου, κατασφραγί ζουσι πρῶτον, καὶ λέγει ὁ λαός «"Αγιος, ἅγιος, ἅγιος.» Οἱ κράκται· «Πολλά, πολλά, πολλά·, λαός· «Πολλὰ ἔτη εἰς πολλά.» Καὶ εἶθ᾽ οὕτω λέο 165, τῆς σῆς αὐτοκρατορίας εορτάζει την ἡμέραν, καλλωπίζεται σε μεγαλαυχείται, ἡ τάξις, ταξιάρχης, ἐπὶ κατωρθωμένοις πράγμασιν ὡραίζεσθαι οὗ τας ὡραῖον, 42: ὡραϊζομένου τῷ πλήθει καὶ με γέθει τῶν δωρεῶν, ἀρεταῖς προσανεῖχε καὶ ὡραίζετο, Η τάξις

γουσι τὰ ἄκτα οἱ κράκται· Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη· ὁ λαὸς ἐκ τρίτου ὁμοίως. Οι κράκται· «Εν ἀνθρώποις Χριστιανῶν εὐδοκία·»: «» φθογγεῖ καὶ ὁ λαός ἐκ γ´ ὁμοίως. Οἱ κρέκται· «Ότι: « ἡλέησεν ὁ Θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ.» φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς;»: «» ὁμοίως ἐκ γ. Οἱ κράκται Δόξα Θεῷ τῷ δεσπότῃ πάντων φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´ ὁμοίως, Οἱ κράκται· Πολλά, πολλὰ, πολλὰ. Τριλέξιον α, ἤχ· δ'» Ὁ Θεὸς ὁ δεσπόζων ἀοράτων καὶ ὁρωμένων! ἀξιώσει ὑμᾶς, δεσπόται, ἑκατὸν ἐν εἰρήνῃ χρόνους βασιλεύειν αὐτοκρατορίας ἑορτάζειν.» Ῥωμαίων, καὶ τὴν παροῦσαν, ἡμέραν τῆς Β'. Ακτον α'. λέγουσιν οἱ κράκται· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, ἡ ἔνθεος βασιλεία· ο φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ'. «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι,» καὶ τὰ ἑξῆς τῶν ἄκτων, Τριλέξιον β'. • Ασύγκριτοι στρατιῶται οἴκου μένης οἱ πρόμαχοι, στεφηφόροι, τί ἐκ Θεοῦ ὑψω θέντες 20 ἐπὶ θρόνου τῆς βασιλείας, διεσκορπίσατε ἔθνη ὅπλοις ἐνθέοις τῆς εὐσεβείας· ἀλλ' ὁ Θεὸς ὁ στέψας ὑμᾶς καὶ πάντων κτίστης ἐπὶ πλεῖον πλεο νάσει ὑμῶν τὰς ἡμέρας.» Ακτον β'· λέγουσιν οἱ κράκται· «Ο δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα μεγάλων βασιλέων καὶ αὐτοκρατόρων πολλὰ τὰ ἔτη· ὡς τὰ αἴσια ἅπαντα εἰς τὰ πέρατα ἐκφωνεῖσθαι. Εὐφημήσωμεν Βένετοι κατὰ χρέως· εὐσεβεῖς, πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι· νικηταί, πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι· ἐκλογὴ τῆς Τριάδος, πολλοί ὑμῖν χρόνοι·» Τριλέξιον γ'. «Παρὰ Θεοῦ φιλανθρώ που ὑμεῖς ἐστέφθητε, Αὐγούσται, νοητῷ δὲ ἐλαίῳ ἐπευλογήθητε οὐρανόθεν εἰς χαρμοσύνην τοῦ λαοῦ ὑμῶν, θεοπρόβλητοι Αὐγοῦνται, καὶ εἰς κατάπτωσιν πάντων ἐναατίων.» Ακτον γ'. λέγουσιν οἱ κράκται «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα Αὐγοῦσται τῶν Ρωμαίων·» φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´· «Πολλοί ὑμῖν χρόνοι.» Οἱ κράκται· «Πολλά, πολλὰ, πολλά.» ὁ λαός· «Πολλὰ ἔτη εἰς πολλά·» καὶ αὐλεῖ τὸ ὄρο γανον. Καὶ λέγουσιν. «"Αγιαχας. Καὶ ὅτε πλη ρώσῃ, λέγουσιν οἱ κράκται φωνὴν ἔχ. π. δ'· «Τὸ ἰχάδιν ἅγια·» καὶ ὁ λαός. «᾿Ανδρίζεται ἡ πόλις ή τῶν Ῥωμαίων, δεξαμένη ἐκ τοῦ ἰδίου θρέμματος τὴν σωτηρίαν· καὶ δοξάζεται τὸ σκῆπτρον τῆς ἐξ ουσίας· ἀπανάγια 11, ὅτι ἐπεσκέψατο αὐτῷ ἀνατολὴ ἐξ ὕψους διὰ σοῦ, ὁ δεῖνα ἄναξ, τοῦ ἀγαπήσαντος δικαιοσύνην καὶ χρισθέντος ἐν ἐλαίῳ ἁγίῳ πατὰ Κυρίου, ἐβραβεύθη εἰρήνη τῇ πολιτείᾳ τῷ ῥυσα μένῳ ἐξ ἐχθρῶν τοὺς αἰχμαλώτους.» Γ΄. 'Απελατικὸν ἀπὸ φωνῆς ἤχ. π. 8ι· «Χαίρει δ κόσμος ὁρῶν σε αὐτοκράτορα δεσπότην, καὶ ἡ πόλις σου τέρπεται, θεόστεπτε ὁ δεῖνα· ὡραίζεται ἡ τάξις σε βλέπουσα ταξιάρχην, καὶ εὐτυχοῦσι τὰ σκῆπτρα, σκηπτούχόν σε κεκτημένα. Κατακοσμεῖς γὰρ τὸν θρόνον τῆς πατρώας βασιλείας σὺν τῇ Αὐγούστῃ, προπέμπων μαρμαρυγὰς εὐταξίας, ὅθεν εὐημεροῦσα διὰ σοῦ ἡ πολιτεία τῆς αὐτοκρατορίας ἑορτάζει τὴν ἡμέραν.» Καὶ ἀπὸ τούτου λέγουσιν οἱ κράκται 10 τριλέξιν 30 στεφηφόροι ἐκ Θεοῦ, ὑψ. 81 τριλέξιν λέξεσι λέξει στρα ἀναναγία ἅπαν. 28 διὰ τοῦ ῥυσαμένου τηγούς

γουσι τὰ ἄκτα οἱ κράκται· Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη· ὁ λαὸς ἐκ τρίτου ὁμοίως. Οι κράκται· «Εν ἀνθρώποις Χριστιανῶν εὐδοκία·»: «» φθογγεῖ καὶ ὁ λαός ἐκ γ´ ὁμοίως. Οἱ κρέκται· «Ότι: « ἡλέησεν ὁ Θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ.» φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς;»: «» ὁμοίως ἐκ γ. Οἱ κράκται Δόξα Θεῷ τῷ δεσπότῃ πάντων φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´ ὁμοίως, Οἱ κράκται· Πολλά, πολλὰ, πολλὰ. Τριλέξιον α, ἤχ· δ'» Ὁ Θεὸς ὁ δεσπόζων ἀοράτων καὶ ὁρωμένων! ἀξιώσει ὑμᾶς, δεσπόται, ἑκατὸν ἐν εἰρήνῃ χρόνους βασιλεύειν αὐτοκρατορίας ἑορτάζειν.» Ῥωμαίων, καὶ τὴν παροῦσαν, ἡμέραν τῆς Β'. Ακτον α'. λέγουσιν οἱ κράκται· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, ἡ ἔνθεος βασιλεία· ο φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ'. «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι,» καὶ τὰ ἑξῆς τῶν ἄκτων, Τριλέξιον β'. • Ασύγκριτοι στρατιῶται οἴκου μένης οἱ πρόμαχοι, στεφηφόροι, τί ἐκ Θεοῦ ὑψω θέντες 20 ἐπὶ θρόνου τῆς βασιλείας, διεσκορπίσατε ἔθνη ὅπλοις ἐνθέοις τῆς εὐσεβείας· ἀλλ' ὁ Θεὸς ὁ στέψας ὑμᾶς καὶ πάντων κτίστης ἐπὶ πλεῖον πλεο νάσει ὑμῶν τὰς ἡμέρας.» Ακτον β'· λέγουσιν οἱ κράκται· «Ο δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα μεγάλων βασιλέων καὶ αὐτοκρατόρων πολλὰ τὰ ἔτη· ὡς τὰ αἴσια ἅπαντα εἰς τὰ πέρατα ἐκφωνεῖσθαι. Εὐφημήσωμεν Βένετοι κατὰ χρέως· εὐσεβεῖς, πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι· νικηταί, πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι· ἐκλογὴ τῆς Τριάδος, πολλοί ὑμῖν χρόνοι·» Τριλέξιον γ'. «Παρὰ Θεοῦ φιλανθρώ που ὑμεῖς ἐστέφθητε, Αὐγούσται, νοητῷ δὲ ἐλαίῳ ἐπευλογήθητε οὐρανόθεν εἰς χαρμοσύνην τοῦ λαοῦ ὑμῶν, θεοπρόβλητοι Αὐγοῦνται, καὶ εἰς κατάπτωσιν πάντων ἐναατίων.» Ακτον γ'. λέγουσιν οἱ κράκται «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα Αὐγοῦσται τῶν Ρωμαίων·» φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´· «Πολλοί ὑμῖν χρόνοι.» Οἱ κράκται· «Πολλά, πολλὰ, πολλά.» ὁ λαός· «Πολλὰ ἔτη εἰς πολλά·» καὶ αὐλεῖ τὸ ὄρο γανον. Καὶ λέγουσιν. «"Αγιαχας. Καὶ ὅτε πλη ρώσῃ, λέγουσιν οἱ κράκται φωνὴν ἔχ. π. δ'· «Τὸ ἰχάδιν ἅγια·» καὶ ὁ λαός. «᾿Ανδρίζεται ἡ πόλις ή τῶν Ῥωμαίων, δεξαμένη ἐκ τοῦ ἰδίου θρέμματος τὴν σωτηρίαν· καὶ δοξάζεται τὸ σκῆπτρον τῆς ἐξ ουσίας· ἀπανάγια 11, ὅτι ἐπεσκέψατο αὐτῷ ἀνατολὴ ἐξ ὕψους διὰ σοῦ, ὁ δεῖνα ἄναξ, τοῦ ἀγαπήσαντος δικαιοσύνην καὶ χρισθέντος ἐν ἐλαίῳ ἁγίῳ πατὰ Κυρίου, ἐβραβεύθη εἰρήνη τῇ πολιτείᾳ τῷ ῥυσα μένῳ ἐξ ἐχθρῶν τοὺς αἰχμαλώτους.» Γ΄. 'Απελατικὸν ἀπὸ φωνῆς ἤχ. π. 8ι· «Χαίρει δ κόσμος ὁρῶν σε αὐτοκράτορα δεσπότην, καὶ ἡ πόλις σου τέρπεται, θεόστεπτε ὁ δεῖνα· ὡραίζεται ἡ τάξις σε βλέπουσα ταξιάρχην, καὶ εὐτυχοῦσι τὰ σκῆπτρα, σκηπτούχόν σε κεκτημένα. Κατακοσμεῖς γὰρ τὸν θρόνον τῆς πατρώας βασιλείας σὺν τῇ Αὐγούστῃ, προπέμπων μαρμαρυγὰς εὐταξίας, ὅθεν εὐημεροῦσα διὰ σοῦ ἡ πολιτεία τῆς αὐτοκρατορίας ἑορτάζει τὴν ἡμέραν.» Καὶ ἀπὸ τούτου λέγουσιν οἱ κράκται 10 τριλέξιν 30 στεφηφόροι ἐκ Θεοῦ, ὑψ. 81 τριλέξιν λέξεσι λέξει στρα ἀναναγία ἅπαν. 28 διὰ τοῦ ῥυσαμένου τηγούς

γουσι τὰ ἄκτα οἱ κράκται· Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη· ὁ λαὸς ἐκ τρίτου ὁμοίως. Οι κράκται· «Εν ἀνθρώποις Χριστιανῶν εὐδοκία·»: «» φθογγεῖ καὶ ὁ λαός ἐκ γ´ ὁμοίως. Οἱ κρέκται· «Ότι: « ἡλέησεν ὁ Θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ.» φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς;»: «» ὁμοίως ἐκ γ. Οἱ κράκται Δόξα Θεῷ τῷ δεσπότῃ πάντων φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´ ὁμοίως, Οἱ κράκται· Πολλά, πολλὰ, πολλὰ. Τριλέξιον α, ἤχ· δ'» Ὁ Θεὸς ὁ δεσπόζων ἀοράτων καὶ ὁρωμένων! ἀξιώσει ὑμᾶς, δεσπόται, ἑκατὸν ἐν εἰρήνῃ χρόνους βασιλεύειν αὐτοκρατορίας ἑορτάζειν.» Ῥωμαίων, καὶ τὴν παροῦσαν, ἡμέραν τῆς Β'. Ακτον α'. λέγουσιν οἱ κράκται· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, ἡ ἔνθεος βασιλεία· ο φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ'. «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι,» καὶ τὰ ἑξῆς τῶν ἄκτων, Τριλέξιον β'. • Ασύγκριτοι στρατιῶται οἴκου μένης οἱ πρόμαχοι, στεφηφόροι, τί ἐκ Θεοῦ ὑψω θέντες 20 ἐπὶ θρόνου τῆς βασιλείας, διεσκορπίσατε ἔθνη ὅπλοις ἐνθέοις τῆς εὐσεβείας· ἀλλ' ὁ Θεὸς ὁ στέψας ὑμᾶς καὶ πάντων κτίστης ἐπὶ πλεῖον πλεο νάσει ὑμῶν τὰς ἡμέρας.» Ακτον β'· λέγουσιν οἱ κράκται· «Ο δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα μεγάλων βασιλέων καὶ αὐτοκρατόρων πολλὰ τὰ ἔτη· ὡς τὰ αἴσια ἅπαντα εἰς τὰ πέρατα ἐκφωνεῖσθαι. Εὐφημήσωμεν Βένετοι κατὰ χρέως· εὐσεβεῖς, πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι· νικηταί, πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι· ἐκλογὴ τῆς Τριάδος, πολλοί ὑμῖν χρόνοι·» Τριλέξιον γ'. «Παρὰ Θεοῦ φιλανθρώ που ὑμεῖς ἐστέφθητε, Αὐγούσται, νοητῷ δὲ ἐλαίῳ ἐπευλογήθητε οὐρανόθεν εἰς χαρμοσύνην τοῦ λαοῦ ὑμῶν, θεοπρόβλητοι Αὐγοῦνται, καὶ εἰς κατάπτωσιν πάντων ἐναατίων.» Ακτον γ'. λέγουσιν οἱ κράκται «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα Αὐγοῦσται τῶν Ρωμαίων·» φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´· «Πολλοί ὑμῖν χρόνοι.» Οἱ κράκται· «Πολλά, πολλὰ, πολλά.» ὁ λαός· «Πολλὰ ἔτη εἰς πολλά·» καὶ αὐλεῖ τὸ ὄρο γανον. Καὶ λέγουσιν. «"Αγιαχας. Καὶ ὅτε πλη ρώσῃ, λέγουσιν οἱ κράκται φωνὴν ἔχ. π. δ'· «Τὸ ἰχάδιν ἅγια·» καὶ ὁ λαός. «᾿Ανδρίζεται ἡ πόλις ή τῶν Ῥωμαίων, δεξαμένη ἐκ τοῦ ἰδίου θρέμματος τὴν σωτηρίαν· καὶ δοξάζεται τὸ σκῆπτρον τῆς ἐξ ουσίας· ἀπανάγια 11, ὅτι ἐπεσκέψατο αὐτῷ ἀνατολὴ ἐξ ὕψους διὰ σοῦ, ὁ δεῖνα ἄναξ, τοῦ ἀγαπήσαντος δικαιοσύνην καὶ χρισθέντος ἐν ἐλαίῳ ἁγίῳ πατὰ Κυρίου, ἐβραβεύθη εἰρήνη τῇ πολιτείᾳ τῷ ῥυσα μένῳ ἐξ ἐχθρῶν τοὺς αἰχμαλώτους.» Γ΄. 'Απελατικὸν ἀπὸ φωνῆς ἤχ. π. 8ι· «Χαίρει δ κόσμος ὁρῶν σε αὐτοκράτορα δεσπότην, καὶ ἡ πόλις σου τέρπεται, θεόστεπτε ὁ δεῖνα· ὡραίζεται ἡ τάξις σε βλέπουσα ταξιάρχην, καὶ εὐτυχοῦσι τὰ σκῆπτρα, σκηπτούχόν σε κεκτημένα. Κατακοσμεῖς γὰρ τὸν θρόνον τῆς πατρώας βασιλείας σὺν τῇ Αὐγούστῃ, προπέμπων μαρμαρυγὰς εὐταξίας, ὅθεν εὐημεροῦσα διὰ σοῦ ἡ πολιτεία τῆς αὐτοκρατορίας ἑορτάζει τὴν ἡμέραν.» Καὶ ἀπὸ τούτου λέγουσιν οἱ κράκται 10 τριλέξιν 30 στεφηφόροι ἐκ Θεοῦ, ὑψ. 81 τριλέξιν λέξεσι λέξει στρα ἀναναγία ἅπαν. 28 διὰ τοῦ ῥυσαμένου τηγούς

ἐκ γ' «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, τῶν σον τοὺς ἐκ σοῦ ἐστεμμένους· " ὁ λαὸς ἐκ γ «» «Λ «Κύριε, σῶσον τους δεσπότας Ῥωμαίων·» ὁ λαὸς Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκτας· «Γ Κύριε, σῶσον τοὺς δεσπότας σὺν ταῖς Αὐγούσταις καὶ νοῖς πορφυ ραγεννήτοις·» ὁ λαὸς ἐκ γ' «Κύριε, σῶσον.» Δ΄. Καὶ ἀπὸ τούτων δέχονται οἱ Πράσινοι, και μετὰ τὸ πληρῶσαι τοὺς Πρασίνους λέγουσιν οἱ κρά. κται τῶν δύο μερῶν ἔπ· «Τοῦτο τὸ βασίλειον, Κα ριε, στερέωσον·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ. Οἱ κράκται «Πνεῦμα τὸ πανάγιον, τὰς Αὐγούστας σκέπασον·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ'. Οἱ κράκται· ο Μήτηρ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν 30, φύλαττε τὰ πορφυρογέννητα· ο ὁ λαὸς ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Κύριε, ζωὴν αὐτῶν διὰ τὴν ζωὴν ἡμῶν·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ´· Καὶ ἀνισταμέ νων τῶν βασιλέων ἀπὸ τοῦ σένζου, λέγει ὁ κράκτης φθογγή • Νανά 48 • Καὶ ἄρχονται λέγειν τὰ δύο μέρη· «Περισώσει ὁ Θεὸς τοὺς δεσπότας·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ τρίτου. Οἱ κράκται· «Πολλά, πολλά, πολλά·» ὁ λαός· «Πολλὰ ἔτη εἰς πολλά.» Καὶ σιωπῶσι τὰ δύο μέρη, καὶ προκύπτει διὰ τῶν χαλο κῶν καγκέλλων ἔμπροσθεν τοῦ σέντζου ὁ τοῦ κουβουκλείου φωνοβόλος, κατέχων τὸν τόμον 35 καὶ λέγει τὰ ἐκεῖ ἐγγεγραμμένα, ἅπερ εἰσὶ ταῦτα. «Ο παντοδύναμος και πολυέλεος ἡμῶν Θεὸς ὁ στέψας τὴν ὑμετέραν γαλήνην δια πρεσβειῶν τ τῆς παναχράντου αὐτοῦ Μητρὸς ἀξιώσει ἡμᾶς ἅμα τοῖς φιλοχρίστοις ὑμῖν, ἐπὶ πολλοὺς χρόνους εἰρηνικῶς τὰς αἰσίας ταύτας ἡμέρας ἐπιτελεῖν» Ε΄, Καὶ εἶθ᾽ οὕτως ἐκτείνει ὁ αὐτὸς φωνοβόλος τὴν δεξιὰν αὐτοῦ χεῖρα τοῖς ἑαυτοῦ δακτύλοις 28 Θεοῦ, ἡμῶν 24 παναγία 25 νόμον 26 διαπρεσβεύων σε μένα εἰς ἐμὲ, σεσένα εἰς σέ,; σιλάννα, σίγα. προφορα, τέμνειν, Καὶ τελέσαντα αὐτοὺς ἄρχονται τὰς συνήθεις αιτήσεις αἰτεῖσθαι, καὶ ἑκάστης αιτήσεως τελεσθείσης, νεύει ὁ πραιπόσιτος τῷ φωνοβόλῳ, καὶ εἶθ᾽ οὕτως 170, τὰς συνήθεις τέσσαρας αἰτήσεις 365, τῶν μερῶν αἴτησα μένων τὰς δ' αἰτήσεις, ἃς ἐξ ἔθοος εἰώθασιν αἰτε σθαι, καὶ τοῦ βασιλέως συνταξαμένου τὴν ἐκπλή ρωσιν τῶν τεσσάρων αιτήσεων γίνεσθαι. τὴν σύνθεσιν τοῦ βα σιλέως, (μεταξύ λέγοντος αὐτοῦ τά τε ἄλλα καὶ ὅτι πολλοῖς ετεσιν ἀποδεδημικὼς ἦν, ανεβόησαν· Οκτώ· καὶ τοῦτο καὶ ταῖς χερσὶν, ἵνα δὴ καὶ χρυσοῦς τοσούτους εἰς τὸ δεῖπνον λάβωσι, προσενεδείξαντο διεμειδίασε, καὶ ἔφη καὶ αὐτὸς· Οκτώ, καὶ μετὰ ταῦτα ἀνὰ διακο σίας δραχμὰς αὐτοῖς κατένειμεν, ὅσον οὔπω πρότε ρον ειλήφεισαν),

τὰ τῆς Πεντηκοστῆς, καὶ ἁπλῶς περὶ οἵας ὑποθέσεως ἐστι τὸ δέξιμον, ὀφείλουσι λέγεσθαι οἵ τε ἀπελατικοί καὶ τὰ τριλέξια καὶ τὰ τετράλεκτα ΚΕΦΑΛ. ΞΔ'. Όσα δεῖ παραφυλάττειν εἰς τὸ δέξιμον τοῦ χρυσοῦ ἱπποδρομίου δευτέρᾳ ἡμέρᾳ μετὰ τὸ ἀντίπασχα. Α΄. Δίδοται τὸ πέρατον ἀπὸ κελεύσεως διὰ τοῦ πραιποσίτομ τῇ Κυριακῷ ἑσπέρας, ἡνίκα υπου στρέψει ὁ βασιλεὺς τῆς τοῦ ἁγίου Μωκίου προελεύ σεως καὶ ἐκτελοῦσι τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ τὰ δύο μέρη, ἕκαστον ἐν τῇ ἰδίᾳ φιάλῃ, τήν αὐτοῦ φακλα ρέαν, ὡς εἔθισται αὐτοῖς ἐν ἐκάστῃ τοῦτο τελεῖν. Τῇ δὲ ἐπιούσῃ, ἤγουν τῇ δευτέρα, προέρχονται ἅπαντες ἠλλαγμένοι ἀπὸ λευκῶν χλανιδίων, οἱ μὲν πατρικιοι διὰ χρυσοτάβλων χλανιδίων, οἱ δὲ λοιποί, ἕκαστος κατὰ τὴν αὑτοῦ τάξιν· Ὁ δὲ τῆς καταστάσεως ἐλθὼν δηλοῖ τῷ πραιποσίτῳ, ὡς ὅτι οἱ δήμαρχοι ἤνεγκαν τὰ λιβελλάρια αὐτῶν καὶ ἵστανται ἐν τῷ Ἰουστι νιανῷ τρικλίνῳ ἅπαντες αὐτῶν 80, οἱ δὲ πραιπόσιτοι εἰσελθόντες ἐν τῷ τριπέτωνι, ὡς ἀνωτέρω είρηται μετὰ τῶν [του] κουβουκλείου ἁπάντων, βασταζόντων τῶν ὀστιαρίων τὰ αὐτῶν βεργία. Καὶ δηριγευόμενος δι ὑπ᾽ αὐτῶν πάντων ἐξέρχονται ἐκ τοῦ τριπέτωνος καὶ διελθόντες διὰ τοῦ λαυσιακοῦ, εἰσέρχονται ἐν τῷ Ιουστινιανῷ τρικλίνῳ. Καὶ οἱ μὲν τοῦ κουβουκλείου ἀπαντες καὶ ὁ τῆς καταστάσεως καὶ ειλεντιάριοι ἵστανται ἐν τῷ αὐτῷ τρικλίνῳ ἔνθεν κἀκεῖσε κατὰ τὰς αὐτῶν τάξεις· οἱ δὲ πραιπόσιτοι ἵστανται ἐν τῇ μέσῃ αὐτῶν πρὸς τῇ κεφαλῇ. Β΄. Καὶ ἐλθόντες οἱ δήμαρχοι πλησίον τῶν σιλεν τιαρίων, προσκυνοῦσι τοῖς πραιποσίτοις, εἶτα διελ θόντες μέσον τῶν τοῦ κουβουκλείου, ἐπιδιδοῦσι τὰ λιβελλάρια τοῖς πραιποσίτοις, αὐτοὶ δὲ δεξάμενοι αὐτὰ ἀντιδιδοῦσι ἀπὸ κελεύσεως τὸ πέρατον καὶ εἶθ' οὕτως ὑποστρέψαντες ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε οἱ πραιπόσι τοι, δηριγευόμενοι ὑπὸ τῶν προειρημένων, εἰσέρ χονται διὰ τοῦ λαυσιακοῦ ἐν τῷ τριπέτωνι· ὁμοίως καὶ οἱ δήμαρχοι κατέρχονται, ἕκαστος αὐτῶν ἐν τῇ ἰδίᾳ φιάλῃ, προευτρεπίζοντες τὰ τοῦ δεξίμου· ἡνίκα το περάτον Β., πέρατον " ἅπαντες αὐτῶν. Η. αἰτοῦντες 21 δηριγευόμενοι Σφεν δόνη, Μανία προελεύσεσι τὰ τριλέξια Μ. τώ περέτω. τὸ περάτο τὸ περάτον,

τὰ τῆς Πεντηκοστῆς, καὶ ἁπλῶς περὶ οἵας ὑποθέσεως ἐστι τὸ δέξιμον, ὀφείλουσι λέγεσθαι οἵ τε ἀπελατικοί καὶ τὰ τριλέξια καὶ τὰ τετράλεκτα ΚΕΦΑΛ. ΞΔ'. Όσα δεῖ παραφυλάττειν εἰς τὸ δέξιμον τοῦ χρυσοῦ ἱπποδρομίου δευτέρᾳ ἡμέρᾳ μετὰ τὸ ἀντίπασχα. Α΄. Δίδοται τὸ πέρατον ἀπὸ κελεύσεως διὰ τοῦ πραιποσίτομ τῇ Κυριακῷ ἑσπέρας, ἡνίκα υπου στρέψει ὁ βασιλεὺς τῆς τοῦ ἁγίου Μωκίου προελεύ σεως καὶ ἐκτελοῦσι τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ τὰ δύο μέρη, ἕκαστον ἐν τῇ ἰδίᾳ φιάλῃ, τήν αὐτοῦ φακλα ρέαν, ὡς εἔθισται αὐτοῖς ἐν ἐκάστῃ τοῦτο τελεῖν. Τῇ δὲ ἐπιούσῃ, ἤγουν τῇ δευτέρα, προέρχονται ἅπαντες ἠλλαγμένοι ἀπὸ λευκῶν χλανιδίων, οἱ μὲν πατρικιοι διὰ χρυσοτάβλων χλανιδίων, οἱ δὲ λοιποί, ἕκαστος κατὰ τὴν αὑτοῦ τάξιν· Ὁ δὲ τῆς καταστάσεως ἐλθὼν δηλοῖ τῷ πραιποσίτῳ, ὡς ὅτι οἱ δήμαρχοι ἤνεγκαν τὰ λιβελλάρια αὐτῶν καὶ ἵστανται ἐν τῷ Ἰουστι νιανῷ τρικλίνῳ ἅπαντες αὐτῶν 80, οἱ δὲ πραιπόσιτοι εἰσελθόντες ἐν τῷ τριπέτωνι, ὡς ἀνωτέρω είρηται μετὰ τῶν [του] κουβουκλείου ἁπάντων, βασταζόντων τῶν ὀστιαρίων τὰ αὐτῶν βεργία. Καὶ δηριγευόμενος δι ὑπ᾽ αὐτῶν πάντων ἐξέρχονται ἐκ τοῦ τριπέτωνος καὶ διελθόντες διὰ τοῦ λαυσιακοῦ, εἰσέρχονται ἐν τῷ Ιουστινιανῷ τρικλίνῳ. Καὶ οἱ μὲν τοῦ κουβουκλείου ἀπαντες καὶ ὁ τῆς καταστάσεως καὶ ειλεντιάριοι ἵστανται ἐν τῷ αὐτῷ τρικλίνῳ ἔνθεν κἀκεῖσε κατὰ τὰς αὐτῶν τάξεις· οἱ δὲ πραιπόσιτοι ἵστανται ἐν τῇ μέσῃ αὐτῶν πρὸς τῇ κεφαλῇ. Β΄. Καὶ ἐλθόντες οἱ δήμαρχοι πλησίον τῶν σιλεν τιαρίων, προσκυνοῦσι τοῖς πραιποσίτοις, εἶτα διελ θόντες μέσον τῶν τοῦ κουβουκλείου, ἐπιδιδοῦσι τὰ λιβελλάρια τοῖς πραιποσίτοις, αὐτοὶ δὲ δεξάμενοι αὐτὰ ἀντιδιδοῦσι ἀπὸ κελεύσεως τὸ πέρατον καὶ εἶθ' οὕτως ὑποστρέψαντες ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε οἱ πραιπόσι τοι, δηριγευόμενοι ὑπὸ τῶν προειρημένων, εἰσέρ χονται διὰ τοῦ λαυσιακοῦ ἐν τῷ τριπέτωνι· ὁμοίως καὶ οἱ δήμαρχοι κατέρχονται, ἕκαστος αὐτῶν ἐν τῇ ἰδίᾳ φιάλῃ, προευτρεπίζοντες τὰ τοῦ δεξίμου· ἡνίκα το περάτον Β., πέρατον " ἅπαντες αὐτῶν. Η. αἰτοῦντες 21 δηριγευόμενοι Σφεν δόνη, Μανία προελεύσεσι τὰ τριλέξια Μ. τώ περέτω. τὸ περάτο τὸ περάτον,

τὰ τῆς Πεντηκοστῆς, καὶ ἁπλῶς περὶ οἵας ὑποθέσεως ἐστι τὸ δέξιμον, ὀφείλουσι λέγεσθαι οἵ τε ἀπελατικοί καὶ τὰ τριλέξια καὶ τὰ τετράλεκτα ΚΕΦΑΛ. ΞΔ'. Όσα δεῖ παραφυλάττειν εἰς τὸ δέξιμον τοῦ χρυσοῦ ἱπποδρομίου δευτέρᾳ ἡμέρᾳ μετὰ τὸ ἀντίπασχα. Α΄. Δίδοται τὸ πέρατον ἀπὸ κελεύσεως διὰ τοῦ πραιποσίτομ τῇ Κυριακῷ ἑσπέρας, ἡνίκα υπου στρέψει ὁ βασιλεὺς τῆς τοῦ ἁγίου Μωκίου προελεύ σεως καὶ ἐκτελοῦσι τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ τὰ δύο μέρη, ἕκαστον ἐν τῇ ἰδίᾳ φιάλῃ, τήν αὐτοῦ φακλα ρέαν, ὡς εἔθισται αὐτοῖς ἐν ἐκάστῃ τοῦτο τελεῖν. Τῇ δὲ ἐπιούσῃ, ἤγουν τῇ δευτέρα, προέρχονται ἅπαντες ἠλλαγμένοι ἀπὸ λευκῶν χλανιδίων, οἱ μὲν πατρικιοι διὰ χρυσοτάβλων χλανιδίων, οἱ δὲ λοιποί, ἕκαστος κατὰ τὴν αὑτοῦ τάξιν· Ὁ δὲ τῆς καταστάσεως ἐλθὼν δηλοῖ τῷ πραιποσίτῳ, ὡς ὅτι οἱ δήμαρχοι ἤνεγκαν τὰ λιβελλάρια αὐτῶν καὶ ἵστανται ἐν τῷ Ἰουστι νιανῷ τρικλίνῳ ἅπαντες αὐτῶν 80, οἱ δὲ πραιπόσιτοι εἰσελθόντες ἐν τῷ τριπέτωνι, ὡς ἀνωτέρω είρηται μετὰ τῶν [του] κουβουκλείου ἁπάντων, βασταζόντων τῶν ὀστιαρίων τὰ αὐτῶν βεργία. Καὶ δηριγευόμενος δι ὑπ᾽ αὐτῶν πάντων ἐξέρχονται ἐκ τοῦ τριπέτωνος καὶ διελθόντες διὰ τοῦ λαυσιακοῦ, εἰσέρχονται ἐν τῷ Ιουστινιανῷ τρικλίνῳ. Καὶ οἱ μὲν τοῦ κουβουκλείου ἀπαντες καὶ ὁ τῆς καταστάσεως καὶ ειλεντιάριοι ἵστανται ἐν τῷ αὐτῷ τρικλίνῳ ἔνθεν κἀκεῖσε κατὰ τὰς αὐτῶν τάξεις· οἱ δὲ πραιπόσιτοι ἵστανται ἐν τῇ μέσῃ αὐτῶν πρὸς τῇ κεφαλῇ. Β΄. Καὶ ἐλθόντες οἱ δήμαρχοι πλησίον τῶν σιλεν τιαρίων, προσκυνοῦσι τοῖς πραιποσίτοις, εἶτα διελ θόντες μέσον τῶν τοῦ κουβουκλείου, ἐπιδιδοῦσι τὰ λιβελλάρια τοῖς πραιποσίτοις, αὐτοὶ δὲ δεξάμενοι αὐτὰ ἀντιδιδοῦσι ἀπὸ κελεύσεως τὸ πέρατον καὶ εἶθ' οὕτως ὑποστρέψαντες ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε οἱ πραιπόσι τοι, δηριγευόμενοι ὑπὸ τῶν προειρημένων, εἰσέρ χονται διὰ τοῦ λαυσιακοῦ ἐν τῷ τριπέτωνι· ὁμοίως καὶ οἱ δήμαρχοι κατέρχονται, ἕκαστος αὐτῶν ἐν τῇ ἰδίᾳ φιάλῃ, προευτρεπίζοντες τὰ τοῦ δεξίμου· ἡνίκα το περάτον Β., πέρατον " ἅπαντες αὐτῶν. Η. αἰτοῦντες 21 δηριγευόμενοι Σφεν δόνη, Μανία προελεύσεσι τὰ τριλέξια Μ. τώ περέτω. τὸ περάτο τὸ περάτον,

δὲ εὐτρεπισθῶσι τὰ μέρη, ἐξέλθωσι δὲ καὶ τὰ σκεύη, καὶ ἁπλῶς ἅπαντες οἱ καθυπουργοῦντες ἐν τῷ δεξίμῳ, εἰ τύχωσι δὲ καὶ ἀποκρισιάριοι, καὶ ἵσταν ται 38 κάτω ἐν τῇ φιάλῃ, καὶ τότε εἰσέρχεται ὁ τῆς ἅπαντα ἕτοιμά ἐστιν. καταστάσεως, καὶ δηλοῖ τῷ πραιποσίτῳ, ὡς ὅτι Γ΄, Ὁ δὲ βασιλεὺς εἰσελθὼν ἐν τῇ τοῦ ἁγίου Θεο δώρου καμάρᾳ καὶ στεφθεὶς, διέρχεται διὰ τοῦ χρυ σοτρικλίνου, δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, ὄπισθεν δὲ τοῦ βασιλέως εὐνοῦχοι πρωτ τοσπαθάριοι, φοροῦντες τὰ τε στιχάρια αὐτῶν καὶ σαβάνια, βαστάζοντες καὶ 38 τὰ σπαθοβάκλια αὑτῶν, καὶ ἐξελθόντες ἐν τῷ τρίπέτωνι, ἵστανται ἐν τῇ ὁδῷ τῆς ἐξαγούσης πύλης ἀπὸ τοῦ τριπέτωνος ἐν τῷ λαυσιακῷ, οἱ δὲ πατρίκιοι καὶ στρατηγοί ἵστανται ἔνθεν κἀκεῖσε ἐν τῷ λαυσιακῷ μέχρι τῆς εἰσαγούσης πύλης ἐν τῷ Ἰουστινιανῷ. Εμπροσθεν δὲ τῆς αὐτῆς πύλης τοῦ Ἰουστινιανοῦ ἵσταται ὁ τῆς καταστάσεως, καὶ πεσόντων τῶν προειρημένων πατρικίων τε καὶ στρατηγών, νεύει ὁ πραιπόσιτος τῷ τῆς καταστά σεως ἀπὸ κελεύσεως, καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, πατρικίων τε καὶ στρατο ηγῶν, ἐξέρχεται ἐν τῷ Ἰουστινιανῷ τρικλίνῳ τῆς προελεύσεως 84. Καὶ στάντων ἁπάντων ἐν τῷ αὐτῷ τρικλίνῳ ἔνθεν κἀκεῖσε τῶν προειρημένων πατρικίων τε καὶ στρατηγῶν μετὰ πάσης τῆς συγκλήτου, ἵσταται ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ πρώτῳ ἐμφαλίῳ. Ελθόν τες δὲ ἅπαντες οἱ προλελεγμένοι προσκυνοῦσι, καὶ ἀναστάντες, νεύει ὁ πραιπόσιτος τῷ σιλεντιαρίῳ τῷ ἑστῶτι ἐν τῷ κατωτέρω μέρει τῆς αὐτῆς δοχῆς ἀμὸ κελεύσεως, κἀκεῖνος λέγει· «Κελεύσατε·» αὐτοὶ δὲ ὑπερεύχονται τὸν βασιλέα, «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» Δ΄. Καὶ δηριγευόμενος ὁ βασιλεὺς ὑπ᾽ αὑτῶν πάν των ἅμα σπαθαροκανδιδάτων, φορούντων μανιάκια καὶ σπαθία, βασταζόντων καὶ σκουτάρια και διστρά λια, διέρχεται, καὶ μελλόντων αὐτῶν ἐξέρχεσθαι αὴν ἐξάγουσαν ἀπὸ τοῦ Ἰουστινιανοῦ πρὸς τὸ ἡλιακὸν πύλην, εὐθέως ἔφαπλοῖ τὸ παρακυπτικόν Εμ προσθεν τοῦ σέντζου ἐπάνω τοῦ στηθέου τοῦ καγκέλ λου κουβικουλάριος ὁ φωνοβόλος· ὁ δὲ τῆς κατα στάσεως λαβὼν τὸ ἄκρον τῆς τοῦ βασιλέως χλανί 88 καὶ ἵστανται & σαδάνια βαστάζοντες, καὶ θὰ. προέλευσις τὸ άρμα, Δ. προ κυπτικὸν (πτυχία εὐτυ χείοις,)

δὲ εὐτρεπισθῶσι τὰ μέρη, ἐξέλθωσι δὲ καὶ τὰ σκεύη, καὶ ἁπλῶς ἅπαντες οἱ καθυπουργοῦντες ἐν τῷ δεξίμῳ, εἰ τύχωσι δὲ καὶ ἀποκρισιάριοι, καὶ ἵσταν ται 38 κάτω ἐν τῇ φιάλῃ, καὶ τότε εἰσέρχεται ὁ τῆς ἅπαντα ἕτοιμά ἐστιν. καταστάσεως, καὶ δηλοῖ τῷ πραιποσίτῳ, ὡς ὅτι Γ΄, Ὁ δὲ βασιλεὺς εἰσελθὼν ἐν τῇ τοῦ ἁγίου Θεο δώρου καμάρᾳ καὶ στεφθεὶς, διέρχεται διὰ τοῦ χρυ σοτρικλίνου, δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, ὄπισθεν δὲ τοῦ βασιλέως εὐνοῦχοι πρωτ τοσπαθάριοι, φοροῦντες τὰ τε στιχάρια αὐτῶν καὶ σαβάνια, βαστάζοντες καὶ 38 τὰ σπαθοβάκλια αὑτῶν, καὶ ἐξελθόντες ἐν τῷ τρίπέτωνι, ἵστανται ἐν τῇ ὁδῷ τῆς ἐξαγούσης πύλης ἀπὸ τοῦ τριπέτωνος ἐν τῷ λαυσιακῷ, οἱ δὲ πατρίκιοι καὶ στρατηγοί ἵστανται ἔνθεν κἀκεῖσε ἐν τῷ λαυσιακῷ μέχρι τῆς εἰσαγούσης πύλης ἐν τῷ Ἰουστινιανῷ. Εμπροσθεν δὲ τῆς αὐτῆς πύλης τοῦ Ἰουστινιανοῦ ἵσταται ὁ τῆς καταστάσεως, καὶ πεσόντων τῶν προειρημένων πατρικίων τε καὶ στρατηγών, νεύει ὁ πραιπόσιτος τῷ τῆς καταστά σεως ἀπὸ κελεύσεως, καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, πατρικίων τε καὶ στρατο ηγῶν, ἐξέρχεται ἐν τῷ Ἰουστινιανῷ τρικλίνῳ τῆς προελεύσεως 84. Καὶ στάντων ἁπάντων ἐν τῷ αὐτῷ τρικλίνῳ ἔνθεν κἀκεῖσε τῶν προειρημένων πατρικίων τε καὶ στρατηγῶν μετὰ πάσης τῆς συγκλήτου, ἵσταται ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ πρώτῳ ἐμφαλίῳ. Ελθόν τες δὲ ἅπαντες οἱ προλελεγμένοι προσκυνοῦσι, καὶ ἀναστάντες, νεύει ὁ πραιπόσιτος τῷ σιλεντιαρίῳ τῷ ἑστῶτι ἐν τῷ κατωτέρω μέρει τῆς αὐτῆς δοχῆς ἀμὸ κελεύσεως, κἀκεῖνος λέγει· «Κελεύσατε·» αὐτοὶ δὲ ὑπερεύχονται τὸν βασιλέα, «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» Δ΄. Καὶ δηριγευόμενος ὁ βασιλεὺς ὑπ᾽ αὑτῶν πάν των ἅμα σπαθαροκανδιδάτων, φορούντων μανιάκια καὶ σπαθία, βασταζόντων καὶ σκουτάρια και διστρά λια, διέρχεται, καὶ μελλόντων αὐτῶν ἐξέρχεσθαι αὴν ἐξάγουσαν ἀπὸ τοῦ Ἰουστινιανοῦ πρὸς τὸ ἡλιακὸν πύλην, εὐθέως ἔφαπλοῖ τὸ παρακυπτικόν Εμ προσθεν τοῦ σέντζου ἐπάνω τοῦ στηθέου τοῦ καγκέλ λου κουβικουλάριος ὁ φωνοβόλος· ὁ δὲ τῆς κατα στάσεως λαβὼν τὸ ἄκρον τῆς τοῦ βασιλέως χλανί 88 καὶ ἵστανται & σαδάνια βαστάζοντες, καὶ θὰ. προέλευσις τὸ άρμα, Δ. προ κυπτικὸν (πτυχία εὐτυ χείοις,)

«» δος, ποιεῖ τὸ ῥωσθέλιον καὶ ἐπιδίδωσι τῷ βασι λεῖ· ὁ δὲ βασιλεὺς ἀνελθὼν ἵσταται ἔμπροσθεν τοῦ σέντζου, καὶ σφραγίζει τὸν λαὸν ἐκ τρίτου καὶ παντὸς τοῦ λαοῦ ἀναφωνήσαντος, «"Αγιος,» καθέζε ται ἐπὶ τοῦ σέντζου αὐτοῦ. Οἱ δὲ ἄρχοντες τοῦ κου βουκλείου ἴστανται ἔνθεν κἀνεῖσε, εἶθ᾽ οὕτως ἵσταν ται πατρίκιοι ὁμοίως ἔνθεν κἀκεῖσε ἅμα τοῖς δομε στίχοις καὶ τῆς συγκλήτου πλησίον τῶν παρακυ πτικῶν τοῦ καγκέλλου, μὴ ἐπερειδόμενοι ἐπ' αὐτοῖς, ἀλλ᾽ ἱπτόντει ὄρθιοι, καὶ μετὰ τὸ ἀνακράξαι τὸν δῆμον τό, «Αγιος,» αὐλοῦντος καὶ τοῦ ὀργάνου ἐν τῇ φιάλῃ, λαμβάνει νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, καὶ νεύει διὰ τῆς χειρὸς ἐκ τρίτου, καὶ λήγει τὸ ὄργανον, και εἶθ' οὕτως ἔρχονται οἱ τοῦ μέρους ἐκτελεῖν τὰ συνήθη ἅπαντα, εὐφημήσαντος δὲ τοῦ δήμου καὶ ἐκφωνήσαντος, αὐλεῖ τὸ ὄργανον, καὶ παύσαντος αὐτοῦ, ἔρχεται ὁ δῆμος τὸν απελατι δ κόν. Καὶ ἡνίκα ἄρξηται ὁ δῆμος τὸν ἀπελατικὸν, νεύει ὁ πραιπόσιτος ἀπὸ κελεύσεως τῷ τῆς κατα στάσεως, ὁ δὲ τῆς καταστάσεως ἀπελθὼν νεύει τοῖς μεγάλοις δομεστίκοις τῶν ταγμάτων κατὰ συνήθειαν, καὶ κατέρχονται κάτω ἐν τῇ φιάλῃ, καὶ ἵστανται ἐν τῇ αὐτῶν τάξει. Καὶ πληρουμένου τοῦ ἀπελατικοῦ, αὐλεῖ τὸ ὄργανον, καὶ παύσαντος αὐτοῦ, λέγουσιν οἱ τοῦ μέρους, ὡς εἴθισται αὐτοῖς, τὰ τετράλεκτα, καὶ ἀκτολογοῦσι· λέγουσι δὲ καὶ αὐγουστιακά, καὶ τελε σθέντων τούτων, ἄρχονται τὴν φωνὴν. Ηνίκα δὲ ἄρξονται τὴν φωνὴν, λαμβάνει νεῦμα ὁ τῆς καταστάσεως ααρὰ τοῦ πραιποσίτου ἀπὸ κελεύσεως, καὶ νεύει τοῖς ὑπατικοῖς, οἱ δὲ ἀπέρχονται καὶ εἰσέρχονται ἐν τῷ Ἰουστινιανῷ, καὶ ἵστανται ἐν τῇ αὐτῶν τάξει ἔνθεν κακεῖθεν, καὶ τῆς φωνῆς τελεσθείσης, ἀνίσταται ὁ βασιλεὺς, καὶ εὐθέως πάλιν αὐλεῖ τὸ ὄρο γανον. Καὶ ἵσταται ὁ βασιλεὺς ὄπισθεν τοῦ σέντζου, καὶ ὀπίσω αὐτοῦ ἵστανται εὐνοῦχοι πρωτοσπαθά ριοι 15 Αλλαγμένοι οἱ δὲ ἄρχοντες τοῦ κουβουκλείου, πατρίκιοί τε καὶ στρατηγοὶ ἵστανται ἔνθεν κἀκεῖθεν ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως μέχρι τῆς εἰσαγούσης πύλης ἀπὸ πλαγίας ἐν τῷ Ἰουστινιανῷ. Β΄. Καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βα σιλέως, νεύει κουβικουλαρίῳ τῷ φωνοβόλῳ, κἀκεῖνος παρακύψας νεύει ἐκ τρίτου τῷ λαῷ, καὶ παύει τὸ ὄργανον καὶ σὺν αὐτῷ οἱ τοῦ μέρους, καὶ εὐθέως ἄρχεται ὁ φωνοβόλος λέγειν· «Ο παντοδύναμος καὶ πολυέλεος Θεὸς,» καὶ τὰ ἑξῆς. Καὶ τελέσαντος αὐτοῦ, ἄρχονται τὰς συνήθεις αιτήσεις αἰτεῖσθαι, καὶ ἑκά στης αἰτήσεως τελεσθείσης. νεύει ἡ πραιπόσιτος τῷ 38: ὀπίσω - πρωτοσπαθάριοι 470. Η. ἀνελθεῖν ἀνέρχεσθαι, κατέρχε σθαι. Α. ἀνέρχεται. Β. καὶ ὀπίσω αὐτοῦ ἵστανται εὐνοῦχοι πρωτοσπαθάριοι ήλ λαγμένοι.

«» δος, ποιεῖ τὸ ῥωσθέλιον καὶ ἐπιδίδωσι τῷ βασι λεῖ· ὁ δὲ βασιλεὺς ἀνελθὼν ἵσταται ἔμπροσθεν τοῦ σέντζου, καὶ σφραγίζει τὸν λαὸν ἐκ τρίτου καὶ παντὸς τοῦ λαοῦ ἀναφωνήσαντος, «"Αγιος,» καθέζε ται ἐπὶ τοῦ σέντζου αὐτοῦ. Οἱ δὲ ἄρχοντες τοῦ κου βουκλείου ἴστανται ἔνθεν κἀνεῖσε, εἶθ᾽ οὕτως ἵσταν ται πατρίκιοι ὁμοίως ἔνθεν κἀκεῖσε ἅμα τοῖς δομε στίχοις καὶ τῆς συγκλήτου πλησίον τῶν παρακυ πτικῶν τοῦ καγκέλλου, μὴ ἐπερειδόμενοι ἐπ' αὐτοῖς, ἀλλ᾽ ἱπτόντει ὄρθιοι, καὶ μετὰ τὸ ἀνακράξαι τὸν δῆμον τό, «Αγιος,» αὐλοῦντος καὶ τοῦ ὀργάνου ἐν τῇ φιάλῃ, λαμβάνει νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, καὶ νεύει διὰ τῆς χειρὸς ἐκ τρίτου, καὶ λήγει τὸ ὄργανον, και εἶθ' οὕτως ἔρχονται οἱ τοῦ μέρους ἐκτελεῖν τὰ συνήθη ἅπαντα, εὐφημήσαντος δὲ τοῦ δήμου καὶ ἐκφωνήσαντος, αὐλεῖ τὸ ὄργανον, καὶ παύσαντος αὐτοῦ, ἔρχεται ὁ δῆμος τὸν απελατι δ κόν. Καὶ ἡνίκα ἄρξηται ὁ δῆμος τὸν ἀπελατικὸν, νεύει ὁ πραιπόσιτος ἀπὸ κελεύσεως τῷ τῆς κατα στάσεως, ὁ δὲ τῆς καταστάσεως ἀπελθὼν νεύει τοῖς μεγάλοις δομεστίκοις τῶν ταγμάτων κατὰ συνήθειαν, καὶ κατέρχονται κάτω ἐν τῇ φιάλῃ, καὶ ἵστανται ἐν τῇ αὐτῶν τάξει. Καὶ πληρουμένου τοῦ ἀπελατικοῦ, αὐλεῖ τὸ ὄργανον, καὶ παύσαντος αὐτοῦ, λέγουσιν οἱ τοῦ μέρους, ὡς εἴθισται αὐτοῖς, τὰ τετράλεκτα, καὶ ἀκτολογοῦσι· λέγουσι δὲ καὶ αὐγουστιακά, καὶ τελε σθέντων τούτων, ἄρχονται τὴν φωνὴν. Ηνίκα δὲ ἄρξονται τὴν φωνὴν, λαμβάνει νεῦμα ὁ τῆς καταστάσεως ααρὰ τοῦ πραιποσίτου ἀπὸ κελεύσεως, καὶ νεύει τοῖς ὑπατικοῖς, οἱ δὲ ἀπέρχονται καὶ εἰσέρχονται ἐν τῷ Ἰουστινιανῷ, καὶ ἵστανται ἐν τῇ αὐτῶν τάξει ἔνθεν κακεῖθεν, καὶ τῆς φωνῆς τελεσθείσης, ἀνίσταται ὁ βασιλεὺς, καὶ εὐθέως πάλιν αὐλεῖ τὸ ὄρο γανον. Καὶ ἵσταται ὁ βασιλεὺς ὄπισθεν τοῦ σέντζου, καὶ ὀπίσω αὐτοῦ ἵστανται εὐνοῦχοι πρωτοσπαθά ριοι 15 Αλλαγμένοι οἱ δὲ ἄρχοντες τοῦ κουβουκλείου, πατρίκιοί τε καὶ στρατηγοὶ ἵστανται ἔνθεν κἀκεῖθεν ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως μέχρι τῆς εἰσαγούσης πύλης ἀπὸ πλαγίας ἐν τῷ Ἰουστινιανῷ. Β΄. Καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βα σιλέως, νεύει κουβικουλαρίῳ τῷ φωνοβόλῳ, κἀκεῖνος παρακύψας νεύει ἐκ τρίτου τῷ λαῷ, καὶ παύει τὸ ὄργανον καὶ σὺν αὐτῷ οἱ τοῦ μέρους, καὶ εὐθέως ἄρχεται ὁ φωνοβόλος λέγειν· «Ο παντοδύναμος καὶ πολυέλεος Θεὸς,» καὶ τὰ ἑξῆς. Καὶ τελέσαντος αὐτοῦ, ἄρχονται τὰς συνήθεις αιτήσεις αἰτεῖσθαι, καὶ ἑκά στης αἰτήσεως τελεσθείσης. νεύει ἡ πραιπόσιτος τῷ 38: ὀπίσω - πρωτοσπαθάριοι 470. Η. ἀνελθεῖν ἀνέρχεσθαι, κατέρχε σθαι. Α. ἀνέρχεται. Β. καὶ ὀπίσω αὐτοῦ ἵστανται εὐνοῦχοι πρωτοσπαθάριοι ήλ λαγμένοι.

φωνοβόλῳ, κἀκεῖνος συντίθεται διὰ τῆς χειρὸς ἐκ γ' καθ' εκάστην, ὡς ἀνωτέρω εἴρηται. Καὶ πάν των τελεσθέντων, διέρχεται ὁ βασιλεὺς, δηριγευό μενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, πατρι κίων τε καὶ στρατηγῶν, διὰ τοῦ Ἰουστινιανοῦ τρι κλίνου, ἡ δὲ σύγκλητος ἅμα σπαθαροκανδιδάτων και σπαθαρίων ἵστανται ἔνθεν κακεῖσε, ὡσαύτως καὶ τὸ ἅρμα ἵσταται ἐξ ἀριστερᾶς τῆς ἐξαγούσης πύλης ἀπὸ τοῦ Ἰουστινιανοῦ ἐν τῷ λαυσιακῷ, ἐν ᾗ καὶ τὸ σκάμνον ἵσταται τοῦ κουροπαλάτου Διερχόμε νος δὲ ὁ βασιλεὺς, ὡς προείρηται, μέσον τῆς συγκ κλήτου, οὗτοι ἅπαντες ὑπερεύχονται· «Εἰς πολλούς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους,» καὶ δηριγευόμενος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τῶν ἀρχόντων του κουβουκλείου, διέρχεται διᾶ τοῦ τριπέτωνος, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ, καὶ εἰσελθὼν ἔνδον τοῦ βήλου ἐν τῇ καμάρα τοῦ Αγίου Θεοδώρου, λαμβάνει ὁ πραιπόσιτος τὸ στέμμα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς τοῦ βασιλέως, καὶ εἶθ᾽ οὕτως εἰσε ελθόντες οἱ βεστήτορες ἀπὸ κελεύσεως, λαμβάνουσι τὴν χλανίδα τοῦ βασιλέως 36 καὶ ἐξέρχονται. Ο δὲ βασιλεὺς καθέζεται, μέχρις ἂν ἡ παρασκευὴ ἅπασα τοῦ δεξίμου ὁμοιοτρόπως τῆς φιάλης τῶν Πρασίνων μετέλθῃ ἐν τῇ φιάλῃ τῶν Βενέτων τουτέστι τά τε σκεύη καὶ τὸ πολίτευμα, εἰ τύχωσιν, ὡς προείρη ται καὶ πρέσβεις ἐθνῶν, καὶ εἶθ᾽ οὕτως μετά τὸ πάντας εὐτρεπισθῆναι τοὺς μέλλοντας καθυπουργεῖν ἐν καταστάσεως, καὶ δηλοῖ τῷ πραιποσίτῳ, ὡς ἕτοιμά ἐστι τοῦ τῆς καταστάσεως ἐδιδάχθη, καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ τῆς δ δίδωσι μεταστάσιμον ἐν τῷ λαυσιακῷ. ζ. Καὶ διέρχονται οἵ τε πατρίκιοι καὶ στρατηγοί μετὰ τῶν συγκλητικῶν καὶ ὑπατικῶν τῆς θερμά στρας καὶ ἀνελθόντες τά γραδήλια, εἰσέρχονται διὰ τῆς διαιταρικίου πύλης, ἐλθόντες δὲ διὰ τῆς και μάρας ἔμπροσθεν τοῦ πανθέου, ἐξέρχονται διὰ τοῦ μονοθύρου ἐν τῷ ἡλιακῷ, καὶ πάντες οἱ προειρημένοι ἐν τῷ ἡλιακῷ ἵστανται ἔνθεν κἀκεῖσε ἀπὸ τῆς ἐξ αγούσης πύλης τοῦ χρυσοτρικλίνου, ἐν τῷ προειρη μένῳ ἡλιακῷ μέχρι τοῦ καμελαυκίου, ἐν ᾧ καὶ τὸ σέντζον ἵσταται. Ὁ δὲ βασιλεὺς εἰσελθὼν ἔμπροσθεν τοῦ εἰρημένου βήλου, περιβάλλεται τὴν χλανίδα αύτ τοῦ διὰ τῶν βεστητόρων, καὶ τῶν βεστητόρων ἐξελ θόντων, στέφει ὁ πραιπόσιτος τὸν βασιλέα, καὶ δηρι γευόμενος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τῶν ἀχχόντων τοῦ κουβου δ κλείου, ἀπέρχεται μέχρι τῆς καμάρας τῆς οὔσης πρὸς ἀνατολὰς τοῦ χρυσοτρικλίνου, ἐστώτων ἔνθεν κἀκεῖσε ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου· αἱ δὲ λοιπαὶ πύλαι τοῦ χρυσοτρικλίνου αἱ ἐξάγουσαι πρὸς τὸ ἡλιακόν εἰσι κεκλεισμέναι. Καὶ ἵστανται δύο κουδι κουλάριοι, εἷς ἐκ δεξιῶν, ὁ δὲ ἕτερος ἐξ ἀριστερᾶς, κατέχοντες ἀνὰ μίαν πύλην, λαβόντες δὲ νεῦμα οἱ αὐτοὶ κουβικουλάριοι ἐξανοίγουσιν αὐτὰς ἄφνῳ, καὶ Σε διὰ τοῦ βασιλ. ευ. τῷ δεξίμῳ φιάλης τῶν βενέτων, εἰσέρχεται ὁ τῆς πάντα, καὶ ὁ πραιπόσιτος δηλοῖ τῷ βασιλεῖ, ἅ παρὰ καταστάσεως παρὰ τοῦ πραιποσίτου ἀπὸ κελεύσεως, Μ. καὶ τῆς θερμ.,

φωνοβόλῳ, κἀκεῖνος συντίθεται διὰ τῆς χειρὸς ἐκ γ' καθ' εκάστην, ὡς ἀνωτέρω εἴρηται. Καὶ πάν των τελεσθέντων, διέρχεται ὁ βασιλεὺς, δηριγευό μενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, πατρι κίων τε καὶ στρατηγῶν, διὰ τοῦ Ἰουστινιανοῦ τρι κλίνου, ἡ δὲ σύγκλητος ἅμα σπαθαροκανδιδάτων και σπαθαρίων ἵστανται ἔνθεν κακεῖσε, ὡσαύτως καὶ τὸ ἅρμα ἵσταται ἐξ ἀριστερᾶς τῆς ἐξαγούσης πύλης ἀπὸ τοῦ Ἰουστινιανοῦ ἐν τῷ λαυσιακῷ, ἐν ᾗ καὶ τὸ σκάμνον ἵσταται τοῦ κουροπαλάτου Διερχόμε νος δὲ ὁ βασιλεὺς, ὡς προείρηται, μέσον τῆς συγκ κλήτου, οὗτοι ἅπαντες ὑπερεύχονται· «Εἰς πολλούς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους,» καὶ δηριγευόμενος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τῶν ἀρχόντων του κουβουκλείου, διέρχεται διᾶ τοῦ τριπέτωνος, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ, καὶ εἰσελθὼν ἔνδον τοῦ βήλου ἐν τῇ καμάρα τοῦ Αγίου Θεοδώρου, λαμβάνει ὁ πραιπόσιτος τὸ στέμμα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς τοῦ βασιλέως, καὶ εἶθ᾽ οὕτως εἰσε ελθόντες οἱ βεστήτορες ἀπὸ κελεύσεως, λαμβάνουσι τὴν χλανίδα τοῦ βασιλέως 36 καὶ ἐξέρχονται. Ο δὲ βασιλεὺς καθέζεται, μέχρις ἂν ἡ παρασκευὴ ἅπασα τοῦ δεξίμου ὁμοιοτρόπως τῆς φιάλης τῶν Πρασίνων μετέλθῃ ἐν τῇ φιάλῃ τῶν Βενέτων τουτέστι τά τε σκεύη καὶ τὸ πολίτευμα, εἰ τύχωσιν, ὡς προείρη ται καὶ πρέσβεις ἐθνῶν, καὶ εἶθ᾽ οὕτως μετά τὸ πάντας εὐτρεπισθῆναι τοὺς μέλλοντας καθυπουργεῖν ἐν καταστάσεως, καὶ δηλοῖ τῷ πραιποσίτῳ, ὡς ἕτοιμά ἐστι τοῦ τῆς καταστάσεως ἐδιδάχθη, καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ τῆς δ δίδωσι μεταστάσιμον ἐν τῷ λαυσιακῷ. ζ. Καὶ διέρχονται οἵ τε πατρίκιοι καὶ στρατηγοί μετὰ τῶν συγκλητικῶν καὶ ὑπατικῶν τῆς θερμά στρας καὶ ἀνελθόντες τά γραδήλια, εἰσέρχονται διὰ τῆς διαιταρικίου πύλης, ἐλθόντες δὲ διὰ τῆς και μάρας ἔμπροσθεν τοῦ πανθέου, ἐξέρχονται διὰ τοῦ μονοθύρου ἐν τῷ ἡλιακῷ, καὶ πάντες οἱ προειρημένοι ἐν τῷ ἡλιακῷ ἵστανται ἔνθεν κἀκεῖσε ἀπὸ τῆς ἐξ αγούσης πύλης τοῦ χρυσοτρικλίνου, ἐν τῷ προειρη μένῳ ἡλιακῷ μέχρι τοῦ καμελαυκίου, ἐν ᾧ καὶ τὸ σέντζον ἵσταται. Ὁ δὲ βασιλεὺς εἰσελθὼν ἔμπροσθεν τοῦ εἰρημένου βήλου, περιβάλλεται τὴν χλανίδα αύτ τοῦ διὰ τῶν βεστητόρων, καὶ τῶν βεστητόρων ἐξελ θόντων, στέφει ὁ πραιπόσιτος τὸν βασιλέα, καὶ δηρι γευόμενος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τῶν ἀχχόντων τοῦ κουβου δ κλείου, ἀπέρχεται μέχρι τῆς καμάρας τῆς οὔσης πρὸς ἀνατολὰς τοῦ χρυσοτρικλίνου, ἐστώτων ἔνθεν κἀκεῖσε ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου· αἱ δὲ λοιπαὶ πύλαι τοῦ χρυσοτρικλίνου αἱ ἐξάγουσαι πρὸς τὸ ἡλιακόν εἰσι κεκλεισμέναι. Καὶ ἵστανται δύο κουδι κουλάριοι, εἷς ἐκ δεξιῶν, ὁ δὲ ἕτερος ἐξ ἀριστερᾶς, κατέχοντες ἀνὰ μίαν πύλην, λαβόντες δὲ νεῦμα οἱ αὐτοὶ κουβικουλάριοι ἐξανοίγουσιν αὐτὰς ἄφνῳ, καὶ Σε διὰ τοῦ βασιλ. ευ. τῷ δεξίμῳ φιάλης τῶν βενέτων, εἰσέρχεται ὁ τῆς πάντα, καὶ ὁ πραιπόσιτος δηλοῖ τῷ βασιλεῖ, ἅ παρὰ καταστάσεως παρὰ τοῦ πραιποσίτου ἀπὸ κελεύσεως, Μ. καὶ τῆς θερμ.,

φωνοβόλῳ, κἀκεῖνος συντίθεται διὰ τῆς χειρὸς ἐκ γ' καθ' εκάστην, ὡς ἀνωτέρω εἴρηται. Καὶ πάν των τελεσθέντων, διέρχεται ὁ βασιλεὺς, δηριγευό μενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, πατρι κίων τε καὶ στρατηγῶν, διὰ τοῦ Ἰουστινιανοῦ τρι κλίνου, ἡ δὲ σύγκλητος ἅμα σπαθαροκανδιδάτων και σπαθαρίων ἵστανται ἔνθεν κακεῖσε, ὡσαύτως καὶ τὸ ἅρμα ἵσταται ἐξ ἀριστερᾶς τῆς ἐξαγούσης πύλης ἀπὸ τοῦ Ἰουστινιανοῦ ἐν τῷ λαυσιακῷ, ἐν ᾗ καὶ τὸ σκάμνον ἵσταται τοῦ κουροπαλάτου Διερχόμε νος δὲ ὁ βασιλεὺς, ὡς προείρηται, μέσον τῆς συγκ κλήτου, οὗτοι ἅπαντες ὑπερεύχονται· «Εἰς πολλούς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους,» καὶ δηριγευόμενος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τῶν ἀρχόντων του κουβουκλείου, διέρχεται διᾶ τοῦ τριπέτωνος, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ, καὶ εἰσελθὼν ἔνδον τοῦ βήλου ἐν τῇ καμάρα τοῦ Αγίου Θεοδώρου, λαμβάνει ὁ πραιπόσιτος τὸ στέμμα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς τοῦ βασιλέως, καὶ εἶθ᾽ οὕτως εἰσε ελθόντες οἱ βεστήτορες ἀπὸ κελεύσεως, λαμβάνουσι τὴν χλανίδα τοῦ βασιλέως 36 καὶ ἐξέρχονται. Ο δὲ βασιλεὺς καθέζεται, μέχρις ἂν ἡ παρασκευὴ ἅπασα τοῦ δεξίμου ὁμοιοτρόπως τῆς φιάλης τῶν Πρασίνων μετέλθῃ ἐν τῇ φιάλῃ τῶν Βενέτων τουτέστι τά τε σκεύη καὶ τὸ πολίτευμα, εἰ τύχωσιν, ὡς προείρη ται καὶ πρέσβεις ἐθνῶν, καὶ εἶθ᾽ οὕτως μετά τὸ πάντας εὐτρεπισθῆναι τοὺς μέλλοντας καθυπουργεῖν ἐν καταστάσεως, καὶ δηλοῖ τῷ πραιποσίτῳ, ὡς ἕτοιμά ἐστι τοῦ τῆς καταστάσεως ἐδιδάχθη, καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ τῆς δ δίδωσι μεταστάσιμον ἐν τῷ λαυσιακῷ. ζ. Καὶ διέρχονται οἵ τε πατρίκιοι καὶ στρατηγοί μετὰ τῶν συγκλητικῶν καὶ ὑπατικῶν τῆς θερμά στρας καὶ ἀνελθόντες τά γραδήλια, εἰσέρχονται διὰ τῆς διαιταρικίου πύλης, ἐλθόντες δὲ διὰ τῆς και μάρας ἔμπροσθεν τοῦ πανθέου, ἐξέρχονται διὰ τοῦ μονοθύρου ἐν τῷ ἡλιακῷ, καὶ πάντες οἱ προειρημένοι ἐν τῷ ἡλιακῷ ἵστανται ἔνθεν κἀκεῖσε ἀπὸ τῆς ἐξ αγούσης πύλης τοῦ χρυσοτρικλίνου, ἐν τῷ προειρη μένῳ ἡλιακῷ μέχρι τοῦ καμελαυκίου, ἐν ᾧ καὶ τὸ σέντζον ἵσταται. Ὁ δὲ βασιλεὺς εἰσελθὼν ἔμπροσθεν τοῦ εἰρημένου βήλου, περιβάλλεται τὴν χλανίδα αύτ τοῦ διὰ τῶν βεστητόρων, καὶ τῶν βεστητόρων ἐξελ θόντων, στέφει ὁ πραιπόσιτος τὸν βασιλέα, καὶ δηρι γευόμενος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τῶν ἀχχόντων τοῦ κουβου δ κλείου, ἀπέρχεται μέχρι τῆς καμάρας τῆς οὔσης πρὸς ἀνατολὰς τοῦ χρυσοτρικλίνου, ἐστώτων ἔνθεν κἀκεῖσε ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου· αἱ δὲ λοιπαὶ πύλαι τοῦ χρυσοτρικλίνου αἱ ἐξάγουσαι πρὸς τὸ ἡλιακόν εἰσι κεκλεισμέναι. Καὶ ἵστανται δύο κουδι κουλάριοι, εἷς ἐκ δεξιῶν, ὁ δὲ ἕτερος ἐξ ἀριστερᾶς, κατέχοντες ἀνὰ μίαν πύλην, λαβόντες δὲ νεῦμα οἱ αὐτοὶ κουβικουλάριοι ἐξανοίγουσιν αὐτὰς ἄφνῳ, καὶ Σε διὰ τοῦ βασιλ. ευ. τῷ δεξίμῳ φιάλης τῶν βενέτων, εἰσέρχεται ὁ τῆς πάντα, καὶ ὁ πραιπόσιτος δηλοῖ τῷ βασιλεῖ, ἅ παρὰ καταστάσεως παρὰ τοῦ πραιποσίτου ἀπὸ κελεύσεως, Μ. καὶ τῆς θερμ.,

ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, ἐξέρχεται ἐν τῷ ἡλιακῷ καὶ ἵσταται ἐν τῷ πορφυρῷ λίθῳ, καὶ παραυτίκα οἵ τε πατρίκιοι καὶ στρατηγοὶ καὶ ἡ σύγκλητος πᾶτα πίπτουσι, καὶ ὄπισθεν αὐτῶν ἵστανται πρωτοσπαθά δηριγευόμενος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τῶν προῤῥηθέντων ριοι, σπαθαροκανδιδάτοι καὶ σπαθάριοι, οἱ μὲν πρωτοσπαθάριοι φοροῦντίς τὰ μανιάκια αὐτών, βαστά ζοντες καὶ τὰ σπαθοβάκλια αὑτῶν, οἱ δὲ σπαθαροκανδιδάτοι τὰ μανιάκια αὐτῶν, βαστάζουσι δὲ καὶ σκουτάρια, ὡσαύτως καὶ οἱ σπαθάριοι σκουτάρια και διστράλια. Ισταται δὲ ὁ τῆς καταστάσεως εἰς τὴν μέσην τῆς δοχῆς, καὶ δὴ, ὡς προείρηται, προσκυνησάντων πάντων καὶ ἀναστάντων, νεύει ὁ πραιπόσιτος ἀπὸ κελεύσεως τῷ τῆς καταστάσεως, κἀκεῖνος λέγει· «Κελεύσατε.» Ζ΄. Καὶ οἱ μὲν πατρίκιοι καὶ στρατηγοὶ μετὰ τῆς συγκλήτου καὶ τῶν ὑπατικῶν ἀπέρχονται, καὶ ἵσταν ται, ὡς ἀνωτέρω εἴρηται, ἐν τῇ αὐτῶν [στάσει· ὁ δὲ τῆς καταστάσεως ποιήσας τὸ ῥωσθέλιον, ὡς εἴθισται ατῷν, ἐπιδίδωσι τῷ βασιλεῖ, καὶ παραυτίκα ὁ φω νοβόλος κουβικουλάριος ἐφαπλοῖ τὸ παρακυπτικὸν ύπερθεν τοῦ ὄντος ὑπὸ τοῦ καμελαυκίου στηθέου ἔμπροσθεν τοῦ σέντζου, καὶ κατασφραγίζει ὁ βασι «» λεὺς τὸν λαὸν ἐκ τρίτου, ὡς εἴθισται αὐτῷ, καὶ καθ έζεται ἐπὶ τοῦ σέντζου, καὶ εὐθέως ὁ δήμαρχος, 170 αὐλοῦντος καὶ τοῦ ὀργάνου, ἀνακράζει μεγάλως τό, «Άγιος.» Λαβὼν δὲ νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως καὶ παρακύψας, νεύει διὰ τῆς χειρὸς ἐκ τρίτου, καὶ παύει τὸ ὄργανον. Παύσαντος δὲ τοῦ ὄρο γάνου, ἄρχονται οἱ τοῦ μέρους ἐκτελεῖν τὰ συνήθη ἅπαντα. Εὐφημήσαντος δὲ τοῦ μέρους καὶ ἐκφωνή σαντος, αὐλεῖ τὸ ὀργανον, καὶ παύσαντος αὐτοῦ, ἄρ χεται ὁ δῆμος τὸν ἀπελατικόν. Καὶ εὐθέως λαμβάνει νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, καὶ νεύει τῷ τῆς καταστάσεως, κἀκεῖνος τοῖς τεσσάρτι δομεστίκοις τῶν ταγμάτων, ὡς κατὰ συνήθειαν, καὶ κατελθόντες ἵστανται κάτω ἐν τῇ φιάλῃ ἐν τῇ τάξει αὐτῶν. Τελεσθέντων δὲ τῶν ἀπελατικῶν, αὐλεῖ τὸ ὄργανον, καὶ παύσαντος αὐτοῦ, λέγουσιν οἱ τοῦ μέ à ρους τὰ τετράλεκτα ἀκτολογοῦντες, λέγουσι δὲ καὶ αυγουστιακά, καὶ τούτων τελεσθέντων, ἄρχονται οἱ αὐτοὶ τὴν φωνήν. Ηνίκα δὲ ἄρξηται, λαμβάνει νεῦμα ὁ τῆς καταστάσεως παρὰ τοῦ πραιποσίτου, καὶ νεύσ τοῖς ὑπατικοῖς, αὐτοὶ δὲ ἀπελθόντες, εἰσέρχονται ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ, καὶ ἵστανται ἐκεῖσε ἐν ταῖς αὐτῶν τάξεσι· τελεσθείσης δὲ τῆς φωνῆς, ἀνίσταται ὁ βασ «σιλεὺς, καὶ αὐλεῖ τὸ ὄργανον, καὶ ἵσταται ὁ βασιλεὺς » οπισθεν τοῦ σέντζου, καὶ ὀπίσω αὐτοῦ ἵστανται εύ νοῦχοι πρωτοσπαθάριοι ηλλαγμένοι, καὶ ἔμπροσθεν αὐτοῦ ἵστανται ἄρχοντες τοῦ κουβουκλείου ἔνθεν κα η κεῖσε μετὰ πατρικίων τε καὶ στρατηγῶν μέχρι τῆς εἰσαγούσης πύλης ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ. Καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, δίδωσι νεῦμα κουβικουλαρίῳ τῷ φωνοβόλῳ, κἀκεῖνος πα ρακύψας, νεύει ἐκ τρίτου τῷ λαῷ διὰ τῆς χειρὸς, καὶ παύει τὸ ὄργανον, σὺν αὐτῷ καὶ οἱ τοῦ μέρους, καὶ ὁ φωνοβόλος λέγει· «Ο παντοδύναμος καὶ πολυέλεος Θεὸς,» και τὰ ἑξῆς. Καὶ τελέσαντος αὐτοῦ, ἄρχονται οἱ τοῦ μέρους αἰτεῖσθαι τὰς συνήθεις τέσσαρας αιτήσεις, καὶ τούτων πέρας εἰληφότων, νεύει ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος τῷ φωνοβόλῷ, κἀκεῖνος συντίθεται διὰ τῆς χειρὸς, ἐκ τρίτου τοῦτο τελεῶν καθ᾿ ἑκάστην αἴτησιν, ὡς ἀνωτέρω εἴρηται.

ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, ἐξέρχεται ἐν τῷ ἡλιακῷ καὶ ἵσταται ἐν τῷ πορφυρῷ λίθῳ, καὶ παραυτίκα οἵ τε πατρίκιοι καὶ στρατηγοὶ καὶ ἡ σύγκλητος πᾶτα πίπτουσι, καὶ ὄπισθεν αὐτῶν ἵστανται πρωτοσπαθά δηριγευόμενος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τῶν προῤῥηθέντων ριοι, σπαθαροκανδιδάτοι καὶ σπαθάριοι, οἱ μὲν πρωτοσπαθάριοι φοροῦντίς τὰ μανιάκια αὐτών, βαστά ζοντες καὶ τὰ σπαθοβάκλια αὑτῶν, οἱ δὲ σπαθαροκανδιδάτοι τὰ μανιάκια αὐτῶν, βαστάζουσι δὲ καὶ σκουτάρια, ὡσαύτως καὶ οἱ σπαθάριοι σκουτάρια και διστράλια. Ισταται δὲ ὁ τῆς καταστάσεως εἰς τὴν μέσην τῆς δοχῆς, καὶ δὴ, ὡς προείρηται, προσκυνησάντων πάντων καὶ ἀναστάντων, νεύει ὁ πραιπόσιτος ἀπὸ κελεύσεως τῷ τῆς καταστάσεως, κἀκεῖνος λέγει· «Κελεύσατε.» Ζ΄. Καὶ οἱ μὲν πατρίκιοι καὶ στρατηγοὶ μετὰ τῆς συγκλήτου καὶ τῶν ὑπατικῶν ἀπέρχονται, καὶ ἵσταν ται, ὡς ἀνωτέρω εἴρηται, ἐν τῇ αὐτῶν [στάσει· ὁ δὲ τῆς καταστάσεως ποιήσας τὸ ῥωσθέλιον, ὡς εἴθισται ατῷν, ἐπιδίδωσι τῷ βασιλεῖ, καὶ παραυτίκα ὁ φω νοβόλος κουβικουλάριος ἐφαπλοῖ τὸ παρακυπτικὸν ύπερθεν τοῦ ὄντος ὑπὸ τοῦ καμελαυκίου στηθέου ἔμπροσθεν τοῦ σέντζου, καὶ κατασφραγίζει ὁ βασι «» λεὺς τὸν λαὸν ἐκ τρίτου, ὡς εἴθισται αὐτῷ, καὶ καθ έζεται ἐπὶ τοῦ σέντζου, καὶ εὐθέως ὁ δήμαρχος, 170 αὐλοῦντος καὶ τοῦ ὀργάνου, ἀνακράζει μεγάλως τό, «Άγιος.» Λαβὼν δὲ νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως καὶ παρακύψας, νεύει διὰ τῆς χειρὸς ἐκ τρίτου, καὶ παύει τὸ ὄργανον. Παύσαντος δὲ τοῦ ὄρο γάνου, ἄρχονται οἱ τοῦ μέρους ἐκτελεῖν τὰ συνήθη ἅπαντα. Εὐφημήσαντος δὲ τοῦ μέρους καὶ ἐκφωνή σαντος, αὐλεῖ τὸ ὀργανον, καὶ παύσαντος αὐτοῦ, ἄρ χεται ὁ δῆμος τὸν ἀπελατικόν. Καὶ εὐθέως λαμβάνει νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, καὶ νεύει τῷ τῆς καταστάσεως, κἀκεῖνος τοῖς τεσσάρτι δομεστίκοις τῶν ταγμάτων, ὡς κατὰ συνήθειαν, καὶ κατελθόντες ἵστανται κάτω ἐν τῇ φιάλῃ ἐν τῇ τάξει αὐτῶν. Τελεσθέντων δὲ τῶν ἀπελατικῶν, αὐλεῖ τὸ ὄργανον, καὶ παύσαντος αὐτοῦ, λέγουσιν οἱ τοῦ μέ à ρους τὰ τετράλεκτα ἀκτολογοῦντες, λέγουσι δὲ καὶ αυγουστιακά, καὶ τούτων τελεσθέντων, ἄρχονται οἱ αὐτοὶ τὴν φωνήν. Ηνίκα δὲ ἄρξηται, λαμβάνει νεῦμα ὁ τῆς καταστάσεως παρὰ τοῦ πραιποσίτου, καὶ νεύσ τοῖς ὑπατικοῖς, αὐτοὶ δὲ ἀπελθόντες, εἰσέρχονται ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ, καὶ ἵστανται ἐκεῖσε ἐν ταῖς αὐτῶν τάξεσι· τελεσθείσης δὲ τῆς φωνῆς, ἀνίσταται ὁ βασ «σιλεὺς, καὶ αὐλεῖ τὸ ὄργανον, καὶ ἵσταται ὁ βασιλεὺς » οπισθεν τοῦ σέντζου, καὶ ὀπίσω αὐτοῦ ἵστανται εύ νοῦχοι πρωτοσπαθάριοι ηλλαγμένοι, καὶ ἔμπροσθεν αὐτοῦ ἵστανται ἄρχοντες τοῦ κουβουκλείου ἔνθεν κα η κεῖσε μετὰ πατρικίων τε καὶ στρατηγῶν μέχρι τῆς εἰσαγούσης πύλης ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ. Καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, δίδωσι νεῦμα κουβικουλαρίῳ τῷ φωνοβόλῳ, κἀκεῖνος πα ρακύψας, νεύει ἐκ τρίτου τῷ λαῷ διὰ τῆς χειρὸς, καὶ παύει τὸ ὄργανον, σὺν αὐτῷ καὶ οἱ τοῦ μέρους, καὶ ὁ φωνοβόλος λέγει· «Ο παντοδύναμος καὶ πολυέλεος Θεὸς,» και τὰ ἑξῆς. Καὶ τελέσαντος αὐτοῦ, ἄρχονται οἱ τοῦ μέρους αἰτεῖσθαι τὰς συνήθεις τέσσαρας αιτήσεις, καὶ τούτων πέρας εἰληφότων, νεύει ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος τῷ φωνοβόλῷ, κἀκεῖνος συντίθεται διὰ τῆς χειρὸς, ἐκ τρίτου τοῦτο τελεῶν καθ᾿ ἑκάστην αἴτησιν, ὡς ἀνωτέρω εἴρηται.

ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, ἐξέρχεται ἐν τῷ ἡλιακῷ καὶ ἵσταται ἐν τῷ πορφυρῷ λίθῳ, καὶ παραυτίκα οἵ τε πατρίκιοι καὶ στρατηγοὶ καὶ ἡ σύγκλητος πᾶτα πίπτουσι, καὶ ὄπισθεν αὐτῶν ἵστανται πρωτοσπαθά δηριγευόμενος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τῶν προῤῥηθέντων ριοι, σπαθαροκανδιδάτοι καὶ σπαθάριοι, οἱ μὲν πρωτοσπαθάριοι φοροῦντίς τὰ μανιάκια αὐτών, βαστά ζοντες καὶ τὰ σπαθοβάκλια αὑτῶν, οἱ δὲ σπαθαροκανδιδάτοι τὰ μανιάκια αὐτῶν, βαστάζουσι δὲ καὶ σκουτάρια, ὡσαύτως καὶ οἱ σπαθάριοι σκουτάρια και διστράλια. Ισταται δὲ ὁ τῆς καταστάσεως εἰς τὴν μέσην τῆς δοχῆς, καὶ δὴ, ὡς προείρηται, προσκυνησάντων πάντων καὶ ἀναστάντων, νεύει ὁ πραιπόσιτος ἀπὸ κελεύσεως τῷ τῆς καταστάσεως, κἀκεῖνος λέγει· «Κελεύσατε.» Ζ΄. Καὶ οἱ μὲν πατρίκιοι καὶ στρατηγοὶ μετὰ τῆς συγκλήτου καὶ τῶν ὑπατικῶν ἀπέρχονται, καὶ ἵσταν ται, ὡς ἀνωτέρω εἴρηται, ἐν τῇ αὐτῶν [στάσει· ὁ δὲ τῆς καταστάσεως ποιήσας τὸ ῥωσθέλιον, ὡς εἴθισται ατῷν, ἐπιδίδωσι τῷ βασιλεῖ, καὶ παραυτίκα ὁ φω νοβόλος κουβικουλάριος ἐφαπλοῖ τὸ παρακυπτικὸν ύπερθεν τοῦ ὄντος ὑπὸ τοῦ καμελαυκίου στηθέου ἔμπροσθεν τοῦ σέντζου, καὶ κατασφραγίζει ὁ βασι «» λεὺς τὸν λαὸν ἐκ τρίτου, ὡς εἴθισται αὐτῷ, καὶ καθ έζεται ἐπὶ τοῦ σέντζου, καὶ εὐθέως ὁ δήμαρχος, 170 αὐλοῦντος καὶ τοῦ ὀργάνου, ἀνακράζει μεγάλως τό, «Άγιος.» Λαβὼν δὲ νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως καὶ παρακύψας, νεύει διὰ τῆς χειρὸς ἐκ τρίτου, καὶ παύει τὸ ὄργανον. Παύσαντος δὲ τοῦ ὄρο γάνου, ἄρχονται οἱ τοῦ μέρους ἐκτελεῖν τὰ συνήθη ἅπαντα. Εὐφημήσαντος δὲ τοῦ μέρους καὶ ἐκφωνή σαντος, αὐλεῖ τὸ ὀργανον, καὶ παύσαντος αὐτοῦ, ἄρ χεται ὁ δῆμος τὸν ἀπελατικόν. Καὶ εὐθέως λαμβάνει νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, καὶ νεύει τῷ τῆς καταστάσεως, κἀκεῖνος τοῖς τεσσάρτι δομεστίκοις τῶν ταγμάτων, ὡς κατὰ συνήθειαν, καὶ κατελθόντες ἵστανται κάτω ἐν τῇ φιάλῃ ἐν τῇ τάξει αὐτῶν. Τελεσθέντων δὲ τῶν ἀπελατικῶν, αὐλεῖ τὸ ὄργανον, καὶ παύσαντος αὐτοῦ, λέγουσιν οἱ τοῦ μέ à ρους τὰ τετράλεκτα ἀκτολογοῦντες, λέγουσι δὲ καὶ αυγουστιακά, καὶ τούτων τελεσθέντων, ἄρχονται οἱ αὐτοὶ τὴν φωνήν. Ηνίκα δὲ ἄρξηται, λαμβάνει νεῦμα ὁ τῆς καταστάσεως παρὰ τοῦ πραιποσίτου, καὶ νεύσ τοῖς ὑπατικοῖς, αὐτοὶ δὲ ἀπελθόντες, εἰσέρχονται ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ, καὶ ἵστανται ἐκεῖσε ἐν ταῖς αὐτῶν τάξεσι· τελεσθείσης δὲ τῆς φωνῆς, ἀνίσταται ὁ βασ «σιλεὺς, καὶ αὐλεῖ τὸ ὄργανον, καὶ ἵσταται ὁ βασιλεὺς » οπισθεν τοῦ σέντζου, καὶ ὀπίσω αὐτοῦ ἵστανται εύ νοῦχοι πρωτοσπαθάριοι ηλλαγμένοι, καὶ ἔμπροσθεν αὐτοῦ ἵστανται ἄρχοντες τοῦ κουβουκλείου ἔνθεν κα η κεῖσε μετὰ πατρικίων τε καὶ στρατηγῶν μέχρι τῆς εἰσαγούσης πύλης ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ. Καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, δίδωσι νεῦμα κουβικουλαρίῳ τῷ φωνοβόλῳ, κἀκεῖνος πα ρακύψας, νεύει ἐκ τρίτου τῷ λαῷ διὰ τῆς χειρὸς, καὶ παύει τὸ ὄργανον, σὺν αὐτῷ καὶ οἱ τοῦ μέρους, καὶ ὁ φωνοβόλος λέγει· «Ο παντοδύναμος καὶ πολυέλεος Θεὸς,» και τὰ ἑξῆς. Καὶ τελέσαντος αὐτοῦ, ἄρχονται οἱ τοῦ μέρους αἰτεῖσθαι τὰς συνήθεις τέσσαρας αιτήσεις, καὶ τούτων πέρας εἰληφότων, νεύει ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος τῷ φωνοβόλῷ, κἀκεῖνος συντίθεται διὰ τῆς χειρὸς, ἐκ τρίτου τοῦτο τελεῶν καθ᾿ ἑκάστην αἴτησιν, ὡς ἀνωτέρω εἴρηται.

Η΄. Εἶθ' οὕτως διέρχεται ὁ βασιλεὺς διὰ τοῦ αὐτοῦ ἡλιακοῦ, δηριγευόμενος ὑπό τε τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, πατρικίων τε καὶ στρατηγῶν, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ, καὶ ἵσταται ἔμπροσ σθεν τοῦ σέντζου, οἱ δὲ προειρημένοι πάντες ἵσταν ται ἔνθεν κἀκεῖσε. Καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, λέγει· «Κελεύσατε·» οἱ δὲ ὑπερεύχονται τὸν βασιλέα· «Εἰς πολλούς χρόνους, ο καὶ ἐξέρχονται. Τοῦ δὲ βασιλέως εἰσελθόντος, λαμβά νει ὁ πραιπόσιτος το στέμμα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς αὐτ τοῦ, καὶ εἰσελθόντες οἱ βεστήτορες λαμβάνουσι καὶ αὐτοὶ τὴν χλαμύδα, καὶ ἐξέρχονται, ὁ δὲ βασιλεύς, εἰ κελεύει, προβάλλεται προβολὰς ἀξιωμάτων, ἀπό τε ἀπὸ ἐπάρχων 37 προαναβιβάζων μέχρι πατρικίων, καὶ εἶθ᾽ οὕτως, στοιχηθέντος τοῦ κλητωρίου, γίνον ται μίνσαι. Ιστέον, ὅτι ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ σάξιμα ἐν τῷ κλητωρίῳ οὐκ εἰσέρχονται, ἀριστῶσι δὲ οἱ δήμαρχοι κατὰ τὸ σύνηθες ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ, ἕκαστος ἐν τῇ ἰδίᾳ φιάλῃ μετὰ καὶ τοὺς τῶν μερῶν προὔχοντας. ΚΕΦΑΛ. ΞΕ. Όσα δεί παραφυλάττειν εἰς τὸ σάξιμον 57 ήγουν εἰς τὸ κλητώριον 80. Δ΄. Μετὰ τὴν τοῦ δεξίμου ἀπόλυσιν δίδονται μόνο σαι, καὶ γίνεται κλιτώριον ἀποκοπτὸν ἐν τῷ εὐπρεπεστάτῳ τρικλίνῳ τοῦ Ἰουστινιανοῦ, καὶ τῶν δεσποτῶν ἀκουμβιζόντων ἐπὶ τῆς τραπέζης, ἐπιτε λεῖται ἡ συνήθης τάξις τοῦ κλητωρίου, καὶ ἀπὸ τοῦ ὁπτομίνσου ἐξέρχονται οἱ ἀρτοκλῖναι, καὶ εἰσε άγουσι τοὺς ὀφείλοντας χορεῦσαι ἐν τῷ σαξίμῳ, ἤγουν τὸν δομέστικον τῶν σχολῶν καὶ τὸν νούμερον καὶ τὸν δήμαρχον τῶν Βενέτων μετὰ καὶ τοῦ ἰδίου μέρους, τούς τε τριβούνους καὶ βικαρίους. Καὶ δὴ τούτων εἰσερχομένων ἔνδοθεν τοῦ βήλου, ἐπεύχον ται τοὺς δεσπότας πολυχρόνιον, καὶ εὐθέως κρατεῖ το λιβελλάριον τῇ δεξιᾷ χειρὶ ὁ δομέστικος τῶν σχο λῶν. Εἶτα κατέρχεται ὁ τῆς τραπέζης, καὶ αἵρει κι ἀπὸ τε ἐπάρχων 30 εἰς σαξ. 50 εἰς κλητ. δέξιμον μετὰ σαξίμου δοχὴ μετὰ σάξεως ένα βάθρας σαξιμοδέξιμον 88. Τὰ σαξιμοδέξιμα τὰ ἱπποδρό μια κρεμαμένου πανίου ἢ βήλου 151: Τὴν γενέθλιον τῆς πόλεως ἡμέραν ἐπιτελέσας καὶ ἁμιλλητήριον τῶν ἵππων ἀγῶνα ἐπιδειξάμενος εἶτα τοὺς φίλους συμπ ποσιάσας εἰς ὕπνον κατὰ τὸν μεσημβρινόν τῆς ἡμέρας καιρὸν τρά πετο μίνσος τῶν ὠπτημένων τῶν ὀπτῶν.

Η΄. Εἶθ' οὕτως διέρχεται ὁ βασιλεὺς διὰ τοῦ αὐτοῦ ἡλιακοῦ, δηριγευόμενος ὑπό τε τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, πατρικίων τε καὶ στρατηγῶν, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ, καὶ ἵσταται ἔμπροσ σθεν τοῦ σέντζου, οἱ δὲ προειρημένοι πάντες ἵσταν ται ἔνθεν κἀκεῖσε. Καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, λέγει· «Κελεύσατε·» οἱ δὲ ὑπερεύχονται τὸν βασιλέα· «Εἰς πολλούς χρόνους, ο καὶ ἐξέρχονται. Τοῦ δὲ βασιλέως εἰσελθόντος, λαμβά νει ὁ πραιπόσιτος το στέμμα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς αὐτ τοῦ, καὶ εἰσελθόντες οἱ βεστήτορες λαμβάνουσι καὶ αὐτοὶ τὴν χλαμύδα, καὶ ἐξέρχονται, ὁ δὲ βασιλεύς, εἰ κελεύει, προβάλλεται προβολὰς ἀξιωμάτων, ἀπό τε ἀπὸ ἐπάρχων 37 προαναβιβάζων μέχρι πατρικίων, καὶ εἶθ᾽ οὕτως, στοιχηθέντος τοῦ κλητωρίου, γίνον ται μίνσαι. Ιστέον, ὅτι ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ σάξιμα ἐν τῷ κλητωρίῳ οὐκ εἰσέρχονται, ἀριστῶσι δὲ οἱ δήμαρχοι κατὰ τὸ σύνηθες ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ, ἕκαστος ἐν τῇ ἰδίᾳ φιάλῃ μετὰ καὶ τοὺς τῶν μερῶν προὔχοντας. ΚΕΦΑΛ. ΞΕ. Όσα δεί παραφυλάττειν εἰς τὸ σάξιμον 57 ήγουν εἰς τὸ κλητώριον 80. Δ΄. Μετὰ τὴν τοῦ δεξίμου ἀπόλυσιν δίδονται μόνο σαι, καὶ γίνεται κλιτώριον ἀποκοπτὸν ἐν τῷ εὐπρεπεστάτῳ τρικλίνῳ τοῦ Ἰουστινιανοῦ, καὶ τῶν δεσποτῶν ἀκουμβιζόντων ἐπὶ τῆς τραπέζης, ἐπιτε λεῖται ἡ συνήθης τάξις τοῦ κλητωρίου, καὶ ἀπὸ τοῦ ὁπτομίνσου ἐξέρχονται οἱ ἀρτοκλῖναι, καὶ εἰσε άγουσι τοὺς ὀφείλοντας χορεῦσαι ἐν τῷ σαξίμῳ, ἤγουν τὸν δομέστικον τῶν σχολῶν καὶ τὸν νούμερον καὶ τὸν δήμαρχον τῶν Βενέτων μετὰ καὶ τοῦ ἰδίου μέρους, τούς τε τριβούνους καὶ βικαρίους. Καὶ δὴ τούτων εἰσερχομένων ἔνδοθεν τοῦ βήλου, ἐπεύχον ται τοὺς δεσπότας πολυχρόνιον, καὶ εὐθέως κρατεῖ το λιβελλάριον τῇ δεξιᾷ χειρὶ ὁ δομέστικος τῶν σχο λῶν. Εἶτα κατέρχεται ὁ τῆς τραπέζης, καὶ αἵρει κι ἀπὸ τε ἐπάρχων 30 εἰς σαξ. 50 εἰς κλητ. δέξιμον μετὰ σαξίμου δοχὴ μετὰ σάξεως ένα βάθρας σαξιμοδέξιμον 88. Τὰ σαξιμοδέξιμα τὰ ἱπποδρό μια κρεμαμένου πανίου ἢ βήλου 151: Τὴν γενέθλιον τῆς πόλεως ἡμέραν ἐπιτελέσας καὶ ἁμιλλητήριον τῶν ἵππων ἀγῶνα ἐπιδειξάμενος εἶτα τοὺς φίλους συμπ ποσιάσας εἰς ὕπνον κατὰ τὸν μεσημβρινόν τῆς ἡμέρας καιρὸν τρά πετο μίνσος τῶν ὠπτημένων τῶν ὀπτῶν.

καὶ λέγουσιν οἱ τοῦ μέρους ἀπελατικὸν ἤχ. α' «'Εν ταῖς χερσί σου σήμερον παραθέμενος τὸ κράτος, Θεός σε ἐπεκύρωσεν αὐτοκράτορα δεσπότην, καὶ προελθὼν οὐρανόθεν ἀρχιστράτηγος ὁ μέγας, πρὸ προσώπου σου ἤνοιξε τας πύλας τῆς βασιλείας ἔθεν ὁ κόσμος προσπίπτει τῷ σκήπτρῳ τῆς δεξιᾶς σου, εὐχαριστῶν τῷ Κυρίῳ τῷ εὐδοκήσαντι οὕτως. Σὲ γὰρ ἔχειν ἐπεπόθει τὸν εὐσεβῆ βασιλέα, δεσπότην τε καὶ ποιμένα, ὁ δεῖνα αὐτοκράτωρ.» Καὶ εἶθ᾽ οὔτ τως στρέφεται ὁ τῆς τραπέζης, καὶ ἐκτείνει την δεξιὰν αὐτοῦ χεῖρα, καὶ τοὺς δακτύλους ἀκτινοειδῶς διαστέλλων καὶ πάλιν βοτρυδὸν ἐπισυστέλλων, ἄρχε ται χορεύειν, ὅ τε δομέστικος τῶν σχολῶν μετὰ καὶ τοῦ νουμέρου καὶ τοῦ δημάρχου καὶ τῶν τριβούτων αὐτό, καὶ ἀναφέρει, καὶ ἐπιδίδωσι τῷ νιψιστιαρίῳ, καὶ βικαρίων καὶ τῶν δημοτῶν, περιερχόμενοι γυρόθεν τῆς τραπέζης τρίτον 80. Χρὴ δὲ γινώσκειν ὅτι οἱ τριβοῦνοι καὶ οἱ βικάριοι περιβέβληνται τὰ χρυσοσήμεντα διακοπτὰ κοντομάνικα Βένετὰ τε καὶ λευκὰ, καὶ ἐν τοῖς ποσὶ τὰ ποδόψελλα βαστάζοντες ἐν ταῖς χερσὶ τὰ λεγόμενα φεγγία Β. Καὶ μετὰ τὸ χορεῦσαι τρίτον κατέρχονται πάντες, καὶ ἵστανται κάτωθεν τῆς τραπέζης ἀντικρὺ τῶν δεσποτῶν. Καὶ λέγουσιν οἱ κράκται ἔσ· «Τοῦτο τὸ βασίλειον, Κύριε, στερέωσον» καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ οἱ ἔς· «Τοῦτο τὸ βασίλειον, Κύριε, στερέωσον.» ΟΙ κράκται· Κύριε 40, ζωήν αὐτῶν διὰ τὴν ζωὴν ἡμῶν·» καὶ ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ'. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως κατ έρχεται ὁ τῆς τραπέζης μετὰ τοῦ ἀποκομβίου, δηλον ότι ὑπὸ ἀρτοκλίνου βασταζόμενον 41 καὶ ἐπιδί δωσι τῷ δομεστίκῳ, καὶ τούτων προσκυνούντων, λέ γουσιν οἱ κράκται· «Πολλά, πολλὰ πολλὰ·. δ λαός· • Πολλὰ ἔτη εἰς πολλά.» Καὶ λέγουσι τὸν χορευτικόν «Λάμπουσιν οἱ δεσπόται, χαίρεται ὁ κόσμος· λάμπουσιν αἱ Αὐγοῦσται, χαίρεται ὁ κόσ σμος· καὶ τὰ πορφυρογέννητα, χαίρεται ὁ κόσμος ἀγάλλεται ἡ σύγκλητος καὶ ὅλον τὸ παλάτιον, χαίρε ται ὁ κόσμος, ἀγάλλεται ἡ πόλις καὶ ὅλη ἡ Ῥωμα νία χαίρεται ὁ κόσμος· Αὐγούσται, χαρὰ καὶ πλοῦτος ἡμῶν, ναί, Κύριε, πολλὰ τῶν τὰ ἔτη. Ο 10. ΣΧΟΛ. Ιστέον, ὅτι, τῶν χορευόντων διερχομένων διέρχεσθαι] ἔμπροσθεν τῆς ἀποκοπτῆς τραπέζας, ἐφ᾿ ἧς οἱ δεσπόται καθέζονται, επεύχονται τοὺς δεσπότας ταῖς [τοῖς χερσὶ μόνον. 40 Κύριε ζωὴν καὶ 4 βασταζομένου διάκοπτα, κοντομάνικα, ἢδομαι καὶ χαίρομαι. Η. Τὸ τῶν Μουσουλμανῶν γέ νος ἐδυσφόρει καὶ οἱ καβούριδες ἐχαίροντο. περισκελίδες. ἐστί: δῆλόν, ἐστιν ὅτι τοῦτο βαστα ζόμενόν ἐστιν. Ρωμαῖο Τῶν αὐτῶν τούτων ὁ, ἡ, τὸ τῶν ὧν ἐρωτώμεθα, τούτων περὶ ὧν ἐρωτώμεθα 58, της, ἧς εἶ χεν τιμῆς ταύτης. 86, 124; 1: Λοιμώδους καὶ ψωραλέας νόσου δίκην τὴν Ἐκκλησίαν υποδυόμενοι λυμαίνονται τὰ

καὶ λέγουσιν οἱ τοῦ μέρους ἀπελατικὸν ἤχ. α' «'Εν ταῖς χερσί σου σήμερον παραθέμενος τὸ κράτος, Θεός σε ἐπεκύρωσεν αὐτοκράτορα δεσπότην, καὶ προελθὼν οὐρανόθεν ἀρχιστράτηγος ὁ μέγας, πρὸ προσώπου σου ἤνοιξε τας πύλας τῆς βασιλείας ἔθεν ὁ κόσμος προσπίπτει τῷ σκήπτρῳ τῆς δεξιᾶς σου, εὐχαριστῶν τῷ Κυρίῳ τῷ εὐδοκήσαντι οὕτως. Σὲ γὰρ ἔχειν ἐπεπόθει τὸν εὐσεβῆ βασιλέα, δεσπότην τε καὶ ποιμένα, ὁ δεῖνα αὐτοκράτωρ.» Καὶ εἶθ᾽ οὔτ τως στρέφεται ὁ τῆς τραπέζης, καὶ ἐκτείνει την δεξιὰν αὐτοῦ χεῖρα, καὶ τοὺς δακτύλους ἀκτινοειδῶς διαστέλλων καὶ πάλιν βοτρυδὸν ἐπισυστέλλων, ἄρχε ται χορεύειν, ὅ τε δομέστικος τῶν σχολῶν μετὰ καὶ τοῦ νουμέρου καὶ τοῦ δημάρχου καὶ τῶν τριβούτων αὐτό, καὶ ἀναφέρει, καὶ ἐπιδίδωσι τῷ νιψιστιαρίῳ, καὶ βικαρίων καὶ τῶν δημοτῶν, περιερχόμενοι γυρόθεν τῆς τραπέζης τρίτον 80. Χρὴ δὲ γινώσκειν ὅτι οἱ τριβοῦνοι καὶ οἱ βικάριοι περιβέβληνται τὰ χρυσοσήμεντα διακοπτὰ κοντομάνικα Βένετὰ τε καὶ λευκὰ, καὶ ἐν τοῖς ποσὶ τὰ ποδόψελλα βαστάζοντες ἐν ταῖς χερσὶ τὰ λεγόμενα φεγγία Β. Καὶ μετὰ τὸ χορεῦσαι τρίτον κατέρχονται πάντες, καὶ ἵστανται κάτωθεν τῆς τραπέζης ἀντικρὺ τῶν δεσποτῶν. Καὶ λέγουσιν οἱ κράκται ἔσ· «Τοῦτο τὸ βασίλειον, Κύριε, στερέωσον» καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ οἱ ἔς· «Τοῦτο τὸ βασίλειον, Κύριε, στερέωσον.» ΟΙ κράκται· Κύριε 40, ζωήν αὐτῶν διὰ τὴν ζωὴν ἡμῶν·» καὶ ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ'. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως κατ έρχεται ὁ τῆς τραπέζης μετὰ τοῦ ἀποκομβίου, δηλον ότι ὑπὸ ἀρτοκλίνου βασταζόμενον 41 καὶ ἐπιδί δωσι τῷ δομεστίκῳ, καὶ τούτων προσκυνούντων, λέ γουσιν οἱ κράκται· «Πολλά, πολλὰ πολλὰ·. δ λαός· • Πολλὰ ἔτη εἰς πολλά.» Καὶ λέγουσι τὸν χορευτικόν «Λάμπουσιν οἱ δεσπόται, χαίρεται ὁ κόσμος· λάμπουσιν αἱ Αὐγοῦσται, χαίρεται ὁ κόσ σμος· καὶ τὰ πορφυρογέννητα, χαίρεται ὁ κόσμος ἀγάλλεται ἡ σύγκλητος καὶ ὅλον τὸ παλάτιον, χαίρε ται ὁ κόσμος, ἀγάλλεται ἡ πόλις καὶ ὅλη ἡ Ῥωμα νία χαίρεται ὁ κόσμος· Αὐγούσται, χαρὰ καὶ πλοῦτος ἡμῶν, ναί, Κύριε, πολλὰ τῶν τὰ ἔτη. Ο 10. ΣΧΟΛ. Ιστέον, ὅτι, τῶν χορευόντων διερχομένων διέρχεσθαι] ἔμπροσθεν τῆς ἀποκοπτῆς τραπέζας, ἐφ᾿ ἧς οἱ δεσπόται καθέζονται, επεύχονται τοὺς δεσπότας ταῖς [τοῖς χερσὶ μόνον. 40 Κύριε ζωὴν καὶ 4 βασταζομένου διάκοπτα, κοντομάνικα, ἢδομαι καὶ χαίρομαι. Η. Τὸ τῶν Μουσουλμανῶν γέ νος ἐδυσφόρει καὶ οἱ καβούριδες ἐχαίροντο. περισκελίδες. ἐστί: δῆλόν, ἐστιν ὅτι τοῦτο βαστα ζόμενόν ἐστιν. Ρωμαῖο Τῶν αὐτῶν τούτων ὁ, ἡ, τὸ τῶν ὧν ἐρωτώμεθα, τούτων περὶ ὧν ἐρωτώμεθα 58, της, ἧς εἶ χεν τιμῆς ταύτης. 86, 124; 1: Λοιμώδους καὶ ψωραλέας νόσου δίκην τὴν Ἐκκλησίαν υποδυόμενοι λυμαίνονται τὰ

Οἱ κράκται· Τῶν βασιλέων· ὁ λαός Πολλά τὰ ἔτη.» Οἱ κράκται· «Καλὰ τὰ ἔτη τῶν βασι λέων •» ὁ λαός· «Ναὶ Κύριε, πολλὰ καὶ καλά των τὰ ἔτη.» Οἱ κράκται· «Καὶ τῶν Αὐγουστῶν·» ὁ δ λαός· «Πολλὰ τὰ ἔτη.» Οἱ κράκται • «Καλά των τὰ ἔτη· «ὁ λαός· «Ναὶ Κύριε, πολλὰ καὶ καλά των τὰ ἔτη.» Οἱ κράκται· «Τῶν πορφυρογεννήτων·» ὁ λαός· «Πολλὰ τὰ ἔτη.» Οἱ κράκται· «Καλά των τὰ ἔτη·» ὁ λαός· «Ναὶ Κύριε, πολλὰ καὶ καλά των τὰ ἔτη.» Καὶ εἶθ' οὕτως ἐπεύχονται πάνω τες πολυχρόνιον. Σάξιμον β'. Εἰσέρχεται τὸ μέρος τῶν Πρασίνων κατὰ τὸν προῤῥηθέντα τύπον μετὰ καὶ τοῦ δομεστίκου τῶν ἐξκουβίτων καὶ τοῦ τειχεώ του καὶ τοῦ δημάρχου καὶ τῶν τριβούνων καὶ βικα ρίων καὶ τῶν δημοτῶν τοῦ μέρους. Χρὴ δὲ εἰδέναι, ὅτι κατὰ τὸν πρτειρημένον τύπον ἐπιτελεῖται καὶ τοῦτο τὸ σάξιμον ἀπαραλλάκτως, πλὴν οἱ τριβοῦνοι” καὶ οἱ βικάριοι περιβέβληνται τὰ χρονοσήμεντα δια κοπτὰ κοντομάνικα Πράσινά τε καὶ ῥούσια. Ιστέον, ὅτι αὕτη ἡ τάξις ἅπασα ἐπιτελεῖται καὶ ἐπὶ τοῦ αὐτ γουστιακοῦ κλητωρίου. ΚΕΦΑΛ. Ξζ'. Όσα δεί παραφυλάττειν, δεξίμου γινομένου ἐν τῇ μυστικῇ φιάλῃ τοῦ τρικόγχου, χειμῶνος ὄντος καὶ βιαίων ἀνέμων, καὶ μὴ συγχωρούντων γενέσθαι ἐν ταῖς ἐξ ἔθους φιάλεσι. Α΄. Προέρχονται τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ἐννύχιοι πατρί πιοι καὶ στρατηγοὶ καὶ πᾶσα ἡ σύγκλητος, καὶ ἔκα στος αὐτῶν ἀλλάσσει τὴν ἰδίαν στολὴν, ὁ δὲ τῆς και παστάσεως λέγει τῷ πραιποσίτῳ, ὡς ὅτι τὰ μέρη Ετοιμά εἰσιν, οἱ δήμαρχοι ἤνεγκαν τὰ λιβελλάρια αὐτῶν, καὶ ἐν τῷ Ἰουστινιανῷ τρικλίνῳ εἰς τὰ τῶν Σπάτων σκάμνα ἐκδέχονται. Καὶ ὁ πραιπόσιτος εἰσο πελθὼν ἐν τῷ τριπέτωνι μετὰ πάντων τοῦ κουβου πλείου, προστάσσει τοὺς ὀστιαρίους λαβεῖν τὰ βερο γία αὐτῶν, καὶ δηριγευόμενος ὑπ' αὐτῶν, ἐξέρχεται εἰς τὸ λαυσιακὸν, κἀκεῖσε δέχεται αὐτὸν ὁ τῆς καο ταστάσεως μετὰ τῶν σιλεντιαρίων, εἶτα ἐκεῖθεν δη ριγευόμενος ὑπὸ τῶν τοῦ κουβουκλείου καὶ τοῦ τῆς καταστάσεως, ἀλλὰ μὴν καὶ τῶν σιλεντιαρίων καὶ τῶν ὀστιαρίων βασταζόντων τὰ βεργία αὐτῶν, ἐξέρο χεται ἐν τῷ Ἰουστινιανῷ τρικλίνῳ. Χρὴ δὲ εἰδέναι, ὅτι, τοῦ πραιποσίτου δηριγευομένου διὰ τοῦ λαυσια κοῦ, ἀνίστανται πάντες· τῇ γὰρ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ὡς ἐκ προσώπου τοῦ βασιλέως διέρχεται, καὶ διὰ τοῦτο φυλάττεται ἡ τάξις καὶ ἡ τιμὴ οὕτως. Οἱ δὲ τοῦ κου βουκλείου ἄρχοντες ἵστανται ἐν τῷ αὐτῷ τρικλίνῳ ἔνθεν καὶ ἔνθεν, καὶ ὁ πραιπόσιτος μέσον αὐτῶν. Εἶτα ἔρχονται οι δήμαρχοι βαστάζοντες λιβελλάρια, καὶ διερχόμενοι μέσον τοῦ κουβουκλείου, πλησιά ζουσι τῷ πραιποσίτῳ, καὶ προσκυνοῦσιν αὐτῷ· καὶ η μέγιστα τους τούτους], οἷς ἐναπομάξασθαι οποί τε᾿ ἂν εἶεν τὸν ἐν αὐτοῖς ἀποκεκρυμμένον δυσαλθῆ καὶ χαλεπὸν ἱόν.:Ζῶντες οὐκ ἀνθρώπου βίον ἀλλὰ πνεύμονος ἢ τῶν ὅσα θαλάττια μετ᾿ ὀστρείων ἔμψυχά ἐστι σωμάτων. δδε, ήδε, τόδε ὁ, ἡ, τὸ οὗτος Υμμι γὰρ Ηρώδης, ἱερὴν ἀνὰ γαῖαν ἕηκε τὴν [Κ. Θ. ταύτην], όσσην περὶ τεῖχος εύτροχον [ἐστεφάνωται. τῶν τόνων τῶν βασιλέων, των Αὐσ γουστῶν,

Οἱ κράκται· Τῶν βασιλέων· ὁ λαός Πολλά τὰ ἔτη.» Οἱ κράκται· «Καλὰ τὰ ἔτη τῶν βασι λέων •» ὁ λαός· «Ναὶ Κύριε, πολλὰ καὶ καλά των τὰ ἔτη.» Οἱ κράκται· «Καὶ τῶν Αὐγουστῶν·» ὁ δ λαός· «Πολλὰ τὰ ἔτη.» Οἱ κράκται • «Καλά των τὰ ἔτη· «ὁ λαός· «Ναὶ Κύριε, πολλὰ καὶ καλά των τὰ ἔτη.» Οἱ κράκται· «Τῶν πορφυρογεννήτων·» ὁ λαός· «Πολλὰ τὰ ἔτη.» Οἱ κράκται· «Καλά των τὰ ἔτη·» ὁ λαός· «Ναὶ Κύριε, πολλὰ καὶ καλά των τὰ ἔτη.» Καὶ εἶθ' οὕτως ἐπεύχονται πάνω τες πολυχρόνιον. Σάξιμον β'. Εἰσέρχεται τὸ μέρος τῶν Πρασίνων κατὰ τὸν προῤῥηθέντα τύπον μετὰ καὶ τοῦ δομεστίκου τῶν ἐξκουβίτων καὶ τοῦ τειχεώ του καὶ τοῦ δημάρχου καὶ τῶν τριβούνων καὶ βικα ρίων καὶ τῶν δημοτῶν τοῦ μέρους. Χρὴ δὲ εἰδέναι, ὅτι κατὰ τὸν πρτειρημένον τύπον ἐπιτελεῖται καὶ τοῦτο τὸ σάξιμον ἀπαραλλάκτως, πλὴν οἱ τριβοῦνοι” καὶ οἱ βικάριοι περιβέβληνται τὰ χρονοσήμεντα δια κοπτὰ κοντομάνικα Πράσινά τε καὶ ῥούσια. Ιστέον, ὅτι αὕτη ἡ τάξις ἅπασα ἐπιτελεῖται καὶ ἐπὶ τοῦ αὐτ γουστιακοῦ κλητωρίου. ΚΕΦΑΛ. Ξζ'. Όσα δεί παραφυλάττειν, δεξίμου γινομένου ἐν τῇ μυστικῇ φιάλῃ τοῦ τρικόγχου, χειμῶνος ὄντος καὶ βιαίων ἀνέμων, καὶ μὴ συγχωρούντων γενέσθαι ἐν ταῖς ἐξ ἔθους φιάλεσι. Α΄. Προέρχονται τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ἐννύχιοι πατρί πιοι καὶ στρατηγοὶ καὶ πᾶσα ἡ σύγκλητος, καὶ ἔκα στος αὐτῶν ἀλλάσσει τὴν ἰδίαν στολὴν, ὁ δὲ τῆς και παστάσεως λέγει τῷ πραιποσίτῳ, ὡς ὅτι τὰ μέρη Ετοιμά εἰσιν, οἱ δήμαρχοι ἤνεγκαν τὰ λιβελλάρια αὐτῶν, καὶ ἐν τῷ Ἰουστινιανῷ τρικλίνῳ εἰς τὰ τῶν Σπάτων σκάμνα ἐκδέχονται. Καὶ ὁ πραιπόσιτος εἰσο πελθὼν ἐν τῷ τριπέτωνι μετὰ πάντων τοῦ κουβου πλείου, προστάσσει τοὺς ὀστιαρίους λαβεῖν τὰ βερο γία αὐτῶν, καὶ δηριγευόμενος ὑπ' αὐτῶν, ἐξέρχεται εἰς τὸ λαυσιακὸν, κἀκεῖσε δέχεται αὐτὸν ὁ τῆς καο ταστάσεως μετὰ τῶν σιλεντιαρίων, εἶτα ἐκεῖθεν δη ριγευόμενος ὑπὸ τῶν τοῦ κουβουκλείου καὶ τοῦ τῆς καταστάσεως, ἀλλὰ μὴν καὶ τῶν σιλεντιαρίων καὶ τῶν ὀστιαρίων βασταζόντων τὰ βεργία αὐτῶν, ἐξέρο χεται ἐν τῷ Ἰουστινιανῷ τρικλίνῳ. Χρὴ δὲ εἰδέναι, ὅτι, τοῦ πραιποσίτου δηριγευομένου διὰ τοῦ λαυσια κοῦ, ἀνίστανται πάντες· τῇ γὰρ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ὡς ἐκ προσώπου τοῦ βασιλέως διέρχεται, καὶ διὰ τοῦτο φυλάττεται ἡ τάξις καὶ ἡ τιμὴ οὕτως. Οἱ δὲ τοῦ κου βουκλείου ἄρχοντες ἵστανται ἐν τῷ αὐτῷ τρικλίνῳ ἔνθεν καὶ ἔνθεν, καὶ ὁ πραιπόσιτος μέσον αὐτῶν. Εἶτα ἔρχονται οι δήμαρχοι βαστάζοντες λιβελλάρια, καὶ διερχόμενοι μέσον τοῦ κουβουκλείου, πλησιά ζουσι τῷ πραιποσίτῳ, καὶ προσκυνοῦσιν αὐτῷ· καὶ η μέγιστα τους τούτους], οἷς ἐναπομάξασθαι οποί τε᾿ ἂν εἶεν τὸν ἐν αὐτοῖς ἀποκεκρυμμένον δυσαλθῆ καὶ χαλεπὸν ἱόν.:Ζῶντες οὐκ ἀνθρώπου βίον ἀλλὰ πνεύμονος ἢ τῶν ὅσα θαλάττια μετ᾿ ὀστρείων ἔμψυχά ἐστι σωμάτων. δδε, ήδε, τόδε ὁ, ἡ, τὸ οὗτος Υμμι γὰρ Ηρώδης, ἱερὴν ἀνὰ γαῖαν ἕηκε τὴν [Κ. Θ. ταύτην], όσσην περὶ τεῖχος εύτροχον [ἐστεφάνωται. τῶν τόνων τῶν βασιλέων, των Αὐσ γουστῶν,

. αὐτὸς μικρόν τι 48 προσκυνήσας αὐτοῖς, δέχεται τὰ λιβελλάρια αὐτῶν, κρατοῦσι δὲ οἱ δύο δήμαρχοι ἀνὰ δύο λιβελλαρίων, ἓν μὲν λόγῳ τοῦ βασιλέως, τὸ δὲ ἕτερον λύγῳ τοῦ πραιποσίτου. Καὶ ὑποστρέψας ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε ὁ αὐτὸς πραιπόσιτος και δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν προειρημένων, εἰσέρχεται ἐν τῷ τριπέτωνι, κἀκεῖσε μικρὸν ἑστὼς ἐξέρχεται, καὶ καθέζοντα: εἰς τὰς τάξεις αὐτῶν ἀπαντες. Τῶν δὲ μερῶν ἑτοιμα σθέντων καὶ τῶν σκευῶν ἐξελθόντων, καὶ ἁπλῶς πάντων τῶν καθυπουργεῖν βουλομένων ἐν τῷ δεξίμῳ, εἰ τύχωσι δὲ καὶ ἀποκρισιάριοι, ἵστανται καὶ αὐτοὶ εἰς τὴν φιάλην. Εἶτα εἰσέρχεται ὁ τῆς καταστάσεως, καὶ λέγει τῷ πραιποσίτῳ, ὅτι πάντα ἡτοίμασται, καὶ ὁ πραιπόσιτος εἰσελθὼν μηνύει τῷ βασιλεῖ, καὶ εἶθ᾽ οὕτως δίδοται μεταστάσιμον. Οἱ δὲ πατρίκιοι καὶ πάντες οἱ βαρβάτοι ἄρχοντες διέρχονται διὰ τοῦ λαυσιακοῦ καὶ τῶν ἐκεῖσε βαθμίδων, καὶ διὰ τοῦ μονοθύρου τοῦ ὄντος εἰς τὸν εἰδικὸν εἰσέρχονται ἐν τῷ ἡμικυκλίῳ τῆς μυστικής φιάλης τοῦ τρικόγχου. 48 μικρόν τε Β. Κἀκεῖσε πάντων τῶν προειρημένων στάντων ἐνώπιον τοῦ ναοῦ τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου καὶ ἐκδεχο μένων τὸν βασιλέα, ὁ βασιλεὺς, δηριγευόμενος ὑπὸ τοῦ κουβουκλείου, διέρχεται διὰ τῶν διαβατικῶν τῶν Αγίων μ' καὶ ἐξέρχεται διὰ τοῦ γανωτοῦ μονο θύρου τοῦ ἡμικυκλίου, καὶ εἰσέρχεται εἰς τὸ τρί κογχον. Εἶθ' οὕτως προσκαλεῖται ὁ πραιπόσιτος τοὺς βεστήτορας, καὶ περιβάλλουσιν αὐτὸν τὴν χλανίδα αὐτοῦ, καὶ παραυτίκα ἐξέρχονται πάντες· ὁ δὲ βα σιλεὺς στέφεται παρὰ τοῦ πραιποσίτου τοῦ κουβου κλείου ἐκεῖσε παρισταμένου. Χρὴ εἰδέναι, ὅτι ἐν ώπιον βαρβάτων ὁ βασιλεὺς οὐδέποτε στέφεται, ἔξ αὐτῆς τῆς ἀρχῆς ταύτης τῆς παραδόσεως φυ ζῇ παραζῇν βούλεται, κινδυνεύει λόγω το λόγου εἰς τὸν λόγον Εὐσεβίῳ δὲ τοῦ Παμφι λου βίβλους ἱερὰς Κωνσταντίνος κατασκευάσαι προσ έταξε λόγῳ τῶν ἐκκλησιῶν ἔπλεως. ν. λόγος Ποταμοὺς ἐπιλείποντας τοῖς ἐπιοῦσι καὶ πόλεις ὅλας ἀναλισκομένας εἰς δείπνου λόγον τῷ βασιλεί sπρο βούλεσθαι θέλειν μέλλειν τῶν βουλομένων καθυπουρ Ὅσοι ἂν θέλωσιν [εἶνα] φίλοι Επταρον ἄγχι τάφοιο καὶ ἤθελον εὐθὺς ἀκοῦσαι, Ο άπερ ωϊσάμην μοῖραν ἐμῆς ἀλόχου Εἰ μὴ πόλευμος ἦν, ἀεί τι προσέταττεν, ἢ ἀρύττειν, ἢ πατρεύειν, ἢ δέν δρα κόπτειν, ἢ ἀναζευγνύειν, [ή μετασκευάζειν ] ὡς ἐν τῇ σχολῆ νεωτερίζειν βουλομένων νεωτερισόντων νεωτεριούντων. Οστις πένης ὤν παραζῇν θέλει πέφυκε Τρίγλη οὐκ ἐθέλει νεύρων ἐπιήρανος εἶναιν ή λεγεών τῶν ἁγίων μ' μαρτύρων ἡ λεγομένη κεραυνοβόλος,

λαττομένης· ἑστῶτων δὲ τῶν ἀρχόντων του κουβου κλείου ἔνθεν κἀκεῖσε, οἱ σπαθαροκουβικουλάριοι, καὶ οι κουβικουλάριοι ἵστανται ὄπισθεν τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, οἱ μὲν ἐν τῇ κόγχῃ ἄνωθεν εἰς τὸ βαθμίδιον, οἱ δὲ ἐξ εὐωνύμων, καὶ αὐτοὶ ὁμοίως εἰς τὸ βαθμίδιον. Καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, νεύει τῷ ὀστιαρίῳ τῷ ἑστῶτι εἰς τὸ βῆλον, καὶ εἰσάγει πατρικίους και στρατηγούς, καὶ εἰσελθόντων αὐτῶν ἐν τῷ τρικλίνῳ καὶ σταντῶν, προσκυνεῖται ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, καὶ λαμβάνει νεῦμα ὁ πραιπόσιτος εἰπεῖν μειζόνως τὸ «Κελεύσατε·» οἱ δὲ ὑπερεύ χονται τὸ. «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» Τοῦτο γίνεται καθ᾿ ἑκάστην δοχὴν τοῦ βασιλέως. Γ΄. Εἶτα ἐξέρχονται ἔξω τῶν ἀργυρῶν πυλῶν ἔνθα ἵσταται τὸ σέντζον, κακείσε ἵστανται, καὶ ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς εἰς τὴν ἀργυρᾶν πύλην, καὶ προσκυνοῦσιν αὐτὸν πάντες οἱ προειρημένοι. Εἶτα λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, νεύει τῷ τῆς καταστάσεως, κἀκεῖνος λέγει λεύσατε,» καὶ ἀπέρχεται ἕκαστος ἐν τῇ ἰδίᾳ αὐτοῦ τάξει τε καὶ στάσει. Ο δὲ τῆς καταστάσεως ποιή σας τὸ ῥωσβέλιον, ὡς είθισται αὐτῷ, ἐπιδίδωσι τῷ βασιλεῖ, ὁ δὲ βασιλεὺς ἀνελθὼν ἐν τῷ σέντζῳ, κατα σφραγίζει τὸν λαὸν ἐκ τρίτου. καὶ καθέζεται. Καὶ ὁ πραιπόσιτος λαβὼν νεῦμα παρὰ τοῦ βασιλέως, παρα κύψας νεύει τῷ λαῷ ἐκ γ' διὰ τῆς χειρὸς, καὶ ἡσυ χάζουσι τὰ ὄργανα, τὰ δὲ δύο μέρη τὰς συνήθεις φω νὰς καὶ εὐφημίας ἐκτελοῦσι, καὶ τούτων παυσαμένων, αὐλεῖ τὸ ὄργανον μέρους Βενέτων, καὶ τούτου αὐλή. σαντος καὶ παυσαμένου, ἄρχεται ὁ δῆμος τῶν Βενέτων τὸν ἀπελατικὸν, καὶ τούτου τελεσθέντος, ἄρχεται τὴν φωνήν. Εἶθ' οὕτως λαμβάνει νεῦμα ἡ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, κἀκεῖνος ἀπελθών, λαμβάνει τοὺς δομεστίκους τοὺς μεγάλους, ὡς ἡ συνήθεια ἔχει, καὶ κατελθόντες, ἵστανται εἰς τὰς τάξεις αὐτῶν· τὸ αὐτὸ δὲ ποιοῦσι καὶ οἱ Πράσινοι, λέγοντες τὰ ἄκτα αὐτῶν, καὶ τοῦ ὀργάνου αὐλήσαντος, λέγουσι τὸν ἀπελατικόν, εἶθ' οὕτως τὴν φωνήν. Καὶ ἀνίσταται 43 ὁ βασιλεὺς ἀπὸ τοῦ σέντζου αὐτοῦ, καὶ αὐλοῦσι τὰ ὄργανα, ὁ δὲ βασιλεὺς ἵσταται εἰς τὸ στέντζον, οἱ δὲ πατρίκιοι καὶ οἱ στρατηγοί ἵστανται εἰς τὸ τρίκογλο γον ἔνθεν κἀκεῖσε, εἶτα λαμβάνει νεῦμα ὁ πραιπόσ σιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, καὶ νεύει τῷ φωνοβόλῳ κουβικουλαρίῳ τῷ λέγοντι· «Ο παντοδύναμος καὶ πολυέλεος Θεός,» καὶ τὰ ἑξῆς, ὁ δὲ κουβικουλάριος νεύει ἀπὸ τοῦ παρακυπτικοῦ, καὶ παύουσι τὰ ὄργανα, καὶ ἄρχονται τὰ μέρη αἰτεῖσθαι τὰς τέσσαρας αἰτήσεις, καὶ ἑκάστης πέρας ειληφυίας, λαμβάνει νεῦμα ὁ πραιπόσιτος, καὶ νεύει τῷ φωνοβόλῳ, κἀκεῖνος συντίθεται τῷ λαῷ ἐκ τρίτου διὰ τῆς χειρὸς κατὰ τὰς αἰτήσεις αὐτῶν. Καὶ συνταξάμενος αὐτοῖς ὁ βασιλεὺς, εἰσέρχεται εἰς τὸ τρίκογχον, εἶτα στὰς ἔμπροσθεν τῆς βαθμίδος τῆς κόγχης τοῦ τρικλίνου ὁ βασιλεὺς, νεύει τῷ πραιποσίτῳ, ὁ δὲ πραιπόσιτος λέγει, «Κελεύσατε.» Η ἀνίστανται συντάσσεσθαι τοῦ βασ σιλέως συνταξαμένου τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν δ' απο τήσεων, 315: Ιδού, αποθνήσκομεν, δέσποτα. Τάξαι τῷ Θεῷ, περὶ σωτηρίας, ἵνα, ὁ Θεὸς ἐὰν ἀποδώσῃ σοι τὴν βασιλείαν σου, μηδένα ἀμύνεσθαι τῶν ἐχθρῶν,

λαττομένης· ἑστῶτων δὲ τῶν ἀρχόντων του κουβου κλείου ἔνθεν κἀκεῖσε, οἱ σπαθαροκουβικουλάριοι, καὶ οι κουβικουλάριοι ἵστανται ὄπισθεν τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, οἱ μὲν ἐν τῇ κόγχῃ ἄνωθεν εἰς τὸ βαθμίδιον, οἱ δὲ ἐξ εὐωνύμων, καὶ αὐτοὶ ὁμοίως εἰς τὸ βαθμίδιον. Καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, νεύει τῷ ὀστιαρίῳ τῷ ἑστῶτι εἰς τὸ βῆλον, καὶ εἰσάγει πατρικίους και στρατηγούς, καὶ εἰσελθόντων αὐτῶν ἐν τῷ τρικλίνῳ καὶ σταντῶν, προσκυνεῖται ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, καὶ λαμβάνει νεῦμα ὁ πραιπόσιτος εἰπεῖν μειζόνως τὸ «Κελεύσατε·» οἱ δὲ ὑπερεύ χονται τὸ. «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» Τοῦτο γίνεται καθ᾿ ἑκάστην δοχὴν τοῦ βασιλέως. Γ΄. Εἶτα ἐξέρχονται ἔξω τῶν ἀργυρῶν πυλῶν ἔνθα ἵσταται τὸ σέντζον, κακείσε ἵστανται, καὶ ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς εἰς τὴν ἀργυρᾶν πύλην, καὶ προσκυνοῦσιν αὐτὸν πάντες οἱ προειρημένοι. Εἶτα λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, νεύει τῷ τῆς καταστάσεως, κἀκεῖνος λέγει λεύσατε,» καὶ ἀπέρχεται ἕκαστος ἐν τῇ ἰδίᾳ αὐτοῦ τάξει τε καὶ στάσει. Ο δὲ τῆς καταστάσεως ποιή σας τὸ ῥωσβέλιον, ὡς είθισται αὐτῷ, ἐπιδίδωσι τῷ βασιλεῖ, ὁ δὲ βασιλεὺς ἀνελθὼν ἐν τῷ σέντζῳ, κατα σφραγίζει τὸν λαὸν ἐκ τρίτου. καὶ καθέζεται. Καὶ ὁ πραιπόσιτος λαβὼν νεῦμα παρὰ τοῦ βασιλέως, παρα κύψας νεύει τῷ λαῷ ἐκ γ' διὰ τῆς χειρὸς, καὶ ἡσυ χάζουσι τὰ ὄργανα, τὰ δὲ δύο μέρη τὰς συνήθεις φω νὰς καὶ εὐφημίας ἐκτελοῦσι, καὶ τούτων παυσαμένων, αὐλεῖ τὸ ὄργανον μέρους Βενέτων, καὶ τούτου αὐλή. σαντος καὶ παυσαμένου, ἄρχεται ὁ δῆμος τῶν Βενέτων τὸν ἀπελατικὸν, καὶ τούτου τελεσθέντος, ἄρχεται τὴν φωνήν. Εἶθ' οὕτως λαμβάνει νεῦμα ἡ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, κἀκεῖνος ἀπελθών, λαμβάνει τοὺς δομεστίκους τοὺς μεγάλους, ὡς ἡ συνήθεια ἔχει, καὶ κατελθόντες, ἵστανται εἰς τὰς τάξεις αὐτῶν· τὸ αὐτὸ δὲ ποιοῦσι καὶ οἱ Πράσινοι, λέγοντες τὰ ἄκτα αὐτῶν, καὶ τοῦ ὀργάνου αὐλήσαντος, λέγουσι τὸν ἀπελατικόν, εἶθ' οὕτως τὴν φωνήν. Καὶ ἀνίσταται 43 ὁ βασιλεὺς ἀπὸ τοῦ σέντζου αὐτοῦ, καὶ αὐλοῦσι τὰ ὄργανα, ὁ δὲ βασιλεὺς ἵσταται εἰς τὸ στέντζον, οἱ δὲ πατρίκιοι καὶ οἱ στρατηγοί ἵστανται εἰς τὸ τρίκογλο γον ἔνθεν κἀκεῖσε, εἶτα λαμβάνει νεῦμα ὁ πραιπόσ σιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, καὶ νεύει τῷ φωνοβόλῳ κουβικουλαρίῳ τῷ λέγοντι· «Ο παντοδύναμος καὶ πολυέλεος Θεός,» καὶ τὰ ἑξῆς, ὁ δὲ κουβικουλάριος νεύει ἀπὸ τοῦ παρακυπτικοῦ, καὶ παύουσι τὰ ὄργανα, καὶ ἄρχονται τὰ μέρη αἰτεῖσθαι τὰς τέσσαρας αἰτήσεις, καὶ ἑκάστης πέρας ειληφυίας, λαμβάνει νεῦμα ὁ πραιπόσιτος, καὶ νεύει τῷ φωνοβόλῳ, κἀκεῖνος συντίθεται τῷ λαῷ ἐκ τρίτου διὰ τῆς χειρὸς κατὰ τὰς αἰτήσεις αὐτῶν. Καὶ συνταξάμενος αὐτοῖς ὁ βασιλεὺς, εἰσέρχεται εἰς τὸ τρίκογχον, εἶτα στὰς ἔμπροσθεν τῆς βαθμίδος τῆς κόγχης τοῦ τρικλίνου ὁ βασιλεὺς, νεύει τῷ πραιποσίτῳ, ὁ δὲ πραιπόσιτος λέγει, «Κελεύσατε.» Η ἀνίστανται συντάσσεσθαι τοῦ βασ σιλέως συνταξαμένου τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν δ' απο τήσεων, 315: Ιδού, αποθνήσκομεν, δέσποτα. Τάξαι τῷ Θεῷ, περὶ σωτηρίας, ἵνα, ὁ Θεὸς ἐὰν ἀποδώσῃ σοι τὴν βασιλείαν σου, μηδένα ἀμύνεσθαι τῶν ἐχθρῶν,

λαττομένης· ἑστῶτων δὲ τῶν ἀρχόντων του κουβου κλείου ἔνθεν κἀκεῖσε, οἱ σπαθαροκουβικουλάριοι, καὶ οι κουβικουλάριοι ἵστανται ὄπισθεν τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, οἱ μὲν ἐν τῇ κόγχῃ ἄνωθεν εἰς τὸ βαθμίδιον, οἱ δὲ ἐξ εὐωνύμων, καὶ αὐτοὶ ὁμοίως εἰς τὸ βαθμίδιον. Καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, νεύει τῷ ὀστιαρίῳ τῷ ἑστῶτι εἰς τὸ βῆλον, καὶ εἰσάγει πατρικίους και στρατηγούς, καὶ εἰσελθόντων αὐτῶν ἐν τῷ τρικλίνῳ καὶ σταντῶν, προσκυνεῖται ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, καὶ λαμβάνει νεῦμα ὁ πραιπόσιτος εἰπεῖν μειζόνως τὸ «Κελεύσατε·» οἱ δὲ ὑπερεύ χονται τὸ. «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» Τοῦτο γίνεται καθ᾿ ἑκάστην δοχὴν τοῦ βασιλέως. Γ΄. Εἶτα ἐξέρχονται ἔξω τῶν ἀργυρῶν πυλῶν ἔνθα ἵσταται τὸ σέντζον, κακείσε ἵστανται, καὶ ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς εἰς τὴν ἀργυρᾶν πύλην, καὶ προσκυνοῦσιν αὐτὸν πάντες οἱ προειρημένοι. Εἶτα λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, νεύει τῷ τῆς καταστάσεως, κἀκεῖνος λέγει λεύσατε,» καὶ ἀπέρχεται ἕκαστος ἐν τῇ ἰδίᾳ αὐτοῦ τάξει τε καὶ στάσει. Ο δὲ τῆς καταστάσεως ποιή σας τὸ ῥωσβέλιον, ὡς είθισται αὐτῷ, ἐπιδίδωσι τῷ βασιλεῖ, ὁ δὲ βασιλεὺς ἀνελθὼν ἐν τῷ σέντζῳ, κατα σφραγίζει τὸν λαὸν ἐκ τρίτου. καὶ καθέζεται. Καὶ ὁ πραιπόσιτος λαβὼν νεῦμα παρὰ τοῦ βασιλέως, παρα κύψας νεύει τῷ λαῷ ἐκ γ' διὰ τῆς χειρὸς, καὶ ἡσυ χάζουσι τὰ ὄργανα, τὰ δὲ δύο μέρη τὰς συνήθεις φω νὰς καὶ εὐφημίας ἐκτελοῦσι, καὶ τούτων παυσαμένων, αὐλεῖ τὸ ὄργανον μέρους Βενέτων, καὶ τούτου αὐλή. σαντος καὶ παυσαμένου, ἄρχεται ὁ δῆμος τῶν Βενέτων τὸν ἀπελατικὸν, καὶ τούτου τελεσθέντος, ἄρχεται τὴν φωνήν. Εἶθ' οὕτως λαμβάνει νεῦμα ἡ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, κἀκεῖνος ἀπελθών, λαμβάνει τοὺς δομεστίκους τοὺς μεγάλους, ὡς ἡ συνήθεια ἔχει, καὶ κατελθόντες, ἵστανται εἰς τὰς τάξεις αὐτῶν· τὸ αὐτὸ δὲ ποιοῦσι καὶ οἱ Πράσινοι, λέγοντες τὰ ἄκτα αὐτῶν, καὶ τοῦ ὀργάνου αὐλήσαντος, λέγουσι τὸν ἀπελατικόν, εἶθ' οὕτως τὴν φωνήν. Καὶ ἀνίσταται 43 ὁ βασιλεὺς ἀπὸ τοῦ σέντζου αὐτοῦ, καὶ αὐλοῦσι τὰ ὄργανα, ὁ δὲ βασιλεὺς ἵσταται εἰς τὸ στέντζον, οἱ δὲ πατρίκιοι καὶ οἱ στρατηγοί ἵστανται εἰς τὸ τρίκογλο γον ἔνθεν κἀκεῖσε, εἶτα λαμβάνει νεῦμα ὁ πραιπόσ σιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, καὶ νεύει τῷ φωνοβόλῳ κουβικουλαρίῳ τῷ λέγοντι· «Ο παντοδύναμος καὶ πολυέλεος Θεός,» καὶ τὰ ἑξῆς, ὁ δὲ κουβικουλάριος νεύει ἀπὸ τοῦ παρακυπτικοῦ, καὶ παύουσι τὰ ὄργανα, καὶ ἄρχονται τὰ μέρη αἰτεῖσθαι τὰς τέσσαρας αἰτήσεις, καὶ ἑκάστης πέρας ειληφυίας, λαμβάνει νεῦμα ὁ πραιπόσιτος, καὶ νεύει τῷ φωνοβόλῳ, κἀκεῖνος συντίθεται τῷ λαῷ ἐκ τρίτου διὰ τῆς χειρὸς κατὰ τὰς αἰτήσεις αὐτῶν. Καὶ συνταξάμενος αὐτοῖς ὁ βασιλεὺς, εἰσέρχεται εἰς τὸ τρίκογχον, εἶτα στὰς ἔμπροσθεν τῆς βαθμίδος τῆς κόγχης τοῦ τρικλίνου ὁ βασιλεὺς, νεύει τῷ πραιποσίτῳ, ὁ δὲ πραιπόσιτος λέγει, «Κελεύσατε.» Η ἀνίστανται συντάσσεσθαι τοῦ βασ σιλέως συνταξαμένου τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν δ' απο τήσεων, 315: Ιδού, αποθνήσκομεν, δέσποτα. Τάξαι τῷ Θεῷ, περὶ σωτηρίας, ἵνα, ὁ Θεὸς ἐὰν ἀποδώσῃ σοι τὴν βασιλείαν σου, μηδένα ἀμύνεσθαι τῶν ἐχθρῶν,

Δ΄. Καὶ πάντων τῶν ἀρχόντων ἐξελθόντων, μένει ὁ βασιλεὺς μετὰ τοῦ κουβουκλείου μόνου, ὁ δε πραιο πόσιτος, λαβὼν ἀπὸ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ τὸ στέμμα, προσκαλεῖται τοὺς βεστήτορας, καὶ ἀπαλλάσσουσι τὴν χλανίδα τοῦ βασιλέως. Εἶθ' οὕτως ἐξέρχεται ὁ Βασιλεὺς ἀπὸ τοῦ τρικόγχου, καὶ διέρχεται πάλιν διὰ τῶν αὐτῶν διαβατικῶν, καὶ ἀπέρχεται εἰς τὸν χρυσοτρίκλινον, καὶ ὁ πραιπόσιτος, λαβων ἀποκόμ βιον τῶν δύο μερῶν, δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρε χόντων του κουβουκλείου, διέρχεται διὰ τῶν διαβα τικῶν, καὶ ἀπέρχεται ἐν τῷ ἡμικυκλίῳ φιάλης τοῦ τρικόγχου, καὶ παρακύπτει κάτωθεν, οἱ δὲ τοῦ μέσ ρους τῶν Βενέτων κρατοῦσιν ἡπλωμένην τὴν χλα νίδα τοῦ δημάρχου αὐτῶν, εἰς ἣν δέχονται τὸ ἀποκόμβιον τὸ διὰ τοῦ πραιποσίτου παρὰ τοῦ βασι λέως πεμφθὲν αὐτοῖς. Ὁμοίως δὲ καὶ οἱ Πράσινοι τὸ αὐτὸ ποιοῦσιν. Εἶτα ὑποστρέφει ὁ πραιπόσιτος μετὰ τοῦ κουβουκλείου, καὶ τοῦ βασιλέως καθεσθέν τος ἐπὶ τοῦ σέντζου, φοροῦντος καὶ τό σαγίου αὑτοῦ, καὶ τοῦ κουβουκλείου εἰς τὸν χρυσοτρίκλινον ἑστῶ τος, κελεύει εἰσαχθῆναι τὰς προβολὰς ἀξιωμάτων πολλῶν, ἀπό τε μανδατώρων προαναβιβάζων καθ' ; εκάστην τάξιν ἕως πρωτοσπαθαρίων, εἰ κελεύει δὲ, προβάλλεται καὶ πατρικίους. Καὶ τούτων τελεσθέν των, καθέζεται ἐπὶ τῆς τιμίας αὑτοῦ τραπέζης εἰς τὸν Ἰουστινιανοῦ τρίκλινον, καὶ κελεύει εἰσα ελθεῖν σάξιμα· καὶ εἰσάγεται πρῶτον σάξιμον, τὸ κουβούκλειον· καὶ τῇ δευτέρᾳ τάξει εἰσέρχονται οἱ πατρίκιοι ἅμα τῶν πρωτοσπαθαρίων καὶ λοιπῶν βασιλικῶν· τῇ τρίτῃ δὲ καταστάσει εἰσέρχεται ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν μετὰ τοῦ περατικοῦ δήμου τῶν Βενέτων 46. τῇ δὲ τετάρτῃ καταστάσει εἰσέρ χεται ὁ ἐξκούδίτης μετὰ τοῦ περατικοῦ τῶν Πρασίνων δήμου· τῇ δὲ πέμπτῃ καταστάσει εἰσέρχονται οἱ τοῦ μέρους τῶν Βενέτων· τῇ δὲ ἕκτῃ καταστάσει οἱ τοῦ μέρους τῶν Πρασίνων· Καὶ ἑκάστη αὐτῶν τα ξις λαβοῦσα ἀπονόμβιον, ἔχον χρήματα ἱκανὰ. ἐξέρχεται, εὐχαριστοῦσα τὸν Θεὸν 47 καὶ εὐφημοῦσα καὶ ὑπερευ χομένη αὐτῷ. ΚΕΦΑΛ. ΕΖ. Περὶ τῆς τῶν ἁπάντων ἀρχόντων τάξεώς τε καί παραστάσεως ἐν ἑκάστῳ δεξίμῳ ἐπιτελουμέ 18 ἐν ταῖς μεγάλαις φιάλεσι. νψ Α΄. Ιστέον ότι, μετὰ τὸ καθεσθῆναι τὴν βασιλέα ἐν τῷ σέντζῳ τῇ τάξει ή ανωτέρω εἰρήναμεν, ἵστανται εὐνοῦχοι πρωτοσπαθάριοι ὄπισθεν τοῦ βασιλέως πλησίον τοῦ σέντζου, ἠλλαγμένοι τὰ τε στιχάρια αὑτῶν καὶ τὰ σαβάνια, φοροῦσι δὲ καὶ τὰ μανιάκια, καὶ ἐπὶ ὤμων βαστάζουσι τὰ σπαθοβάκλια αὑτῶν, ὄπισθεν δὲ τῶν αὐτῶν πρωτοσπαθαρίων ἵστανται μέσον τοῦ ἡλιακοῦ πρω τοσπαθάριοι βαρβάτοι ἠλλαγμένοι τὰ τε σπέκια αὐτῶν καὶ τὰ μανιάκια. Τὸ οὲ ἅρμα, ἤγουν τὸ σκου τάριον, βαστάξουσι σπαθάριοι δύο καθ᾽ ἕνα ἕκαστος αὐτῶν, καὶ ἵστανται μετὰ τῶν αὐτῶν βαρβάτων πρωτοσπαθαρίων οἱ δὲ σπαθαροκουβικουλάριοι 4 εἰς τὸ 45 εἰς τὸ * ΣΧΟΛ, Ιστέον, ὅτι, εἰ [οὐ ἀδυνάτως [δύναμιν ἔχει ὁ δομέστι κος τῶν σχολῶν, εἴτε ὁ δομέστικος τῶν ἐξκουβίτων, ἐκπροσωποῦσιν αὐτοὺς αὐτῷ πατρίκιοι, εν τὸν θεῖον βασιλέα τὸν Θεὸν “ἐπιτελουμένῳ ἐπιτελουμένων ταῖς 40 βαρβάτοι ἀσπαθάριοι

Δ΄. Καὶ πάντων τῶν ἀρχόντων ἐξελθόντων, μένει ὁ βασιλεὺς μετὰ τοῦ κουβουκλείου μόνου, ὁ δε πραιο πόσιτος, λαβὼν ἀπὸ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ τὸ στέμμα, προσκαλεῖται τοὺς βεστήτορας, καὶ ἀπαλλάσσουσι τὴν χλανίδα τοῦ βασιλέως. Εἶθ' οὕτως ἐξέρχεται ὁ Βασιλεὺς ἀπὸ τοῦ τρικόγχου, καὶ διέρχεται πάλιν διὰ τῶν αὐτῶν διαβατικῶν, καὶ ἀπέρχεται εἰς τὸν χρυσοτρίκλινον, καὶ ὁ πραιπόσιτος, λαβων ἀποκόμ βιον τῶν δύο μερῶν, δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρε χόντων του κουβουκλείου, διέρχεται διὰ τῶν διαβα τικῶν, καὶ ἀπέρχεται ἐν τῷ ἡμικυκλίῳ φιάλης τοῦ τρικόγχου, καὶ παρακύπτει κάτωθεν, οἱ δὲ τοῦ μέσ ρους τῶν Βενέτων κρατοῦσιν ἡπλωμένην τὴν χλα νίδα τοῦ δημάρχου αὐτῶν, εἰς ἣν δέχονται τὸ ἀποκόμβιον τὸ διὰ τοῦ πραιποσίτου παρὰ τοῦ βασι λέως πεμφθὲν αὐτοῖς. Ὁμοίως δὲ καὶ οἱ Πράσινοι τὸ αὐτὸ ποιοῦσιν. Εἶτα ὑποστρέφει ὁ πραιπόσιτος μετὰ τοῦ κουβουκλείου, καὶ τοῦ βασιλέως καθεσθέν τος ἐπὶ τοῦ σέντζου, φοροῦντος καὶ τό σαγίου αὑτοῦ, καὶ τοῦ κουβουκλείου εἰς τὸν χρυσοτρίκλινον ἑστῶ τος, κελεύει εἰσαχθῆναι τὰς προβολὰς ἀξιωμάτων πολλῶν, ἀπό τε μανδατώρων προαναβιβάζων καθ' ; εκάστην τάξιν ἕως πρωτοσπαθαρίων, εἰ κελεύει δὲ, προβάλλεται καὶ πατρικίους. Καὶ τούτων τελεσθέν των, καθέζεται ἐπὶ τῆς τιμίας αὑτοῦ τραπέζης εἰς τὸν Ἰουστινιανοῦ τρίκλινον, καὶ κελεύει εἰσα ελθεῖν σάξιμα· καὶ εἰσάγεται πρῶτον σάξιμον, τὸ κουβούκλειον· καὶ τῇ δευτέρᾳ τάξει εἰσέρχονται οἱ πατρίκιοι ἅμα τῶν πρωτοσπαθαρίων καὶ λοιπῶν βασιλικῶν· τῇ τρίτῃ δὲ καταστάσει εἰσέρχεται ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν μετὰ τοῦ περατικοῦ δήμου τῶν Βενέτων 46. τῇ δὲ τετάρτῃ καταστάσει εἰσέρ χεται ὁ ἐξκούδίτης μετὰ τοῦ περατικοῦ τῶν Πρασίνων δήμου· τῇ δὲ πέμπτῃ καταστάσει εἰσέρχονται οἱ τοῦ μέρους τῶν Βενέτων· τῇ δὲ ἕκτῃ καταστάσει οἱ τοῦ μέρους τῶν Πρασίνων· Καὶ ἑκάστη αὐτῶν τα ξις λαβοῦσα ἀπονόμβιον, ἔχον χρήματα ἱκανὰ. ἐξέρχεται, εὐχαριστοῦσα τὸν Θεὸν 47 καὶ εὐφημοῦσα καὶ ὑπερευ χομένη αὐτῷ. ΚΕΦΑΛ. ΕΖ. Περὶ τῆς τῶν ἁπάντων ἀρχόντων τάξεώς τε καί παραστάσεως ἐν ἑκάστῳ δεξίμῳ ἐπιτελουμέ 18 ἐν ταῖς μεγάλαις φιάλεσι. νψ Α΄. Ιστέον ότι, μετὰ τὸ καθεσθῆναι τὴν βασιλέα ἐν τῷ σέντζῳ τῇ τάξει ή ανωτέρω εἰρήναμεν, ἵστανται εὐνοῦχοι πρωτοσπαθάριοι ὄπισθεν τοῦ βασιλέως πλησίον τοῦ σέντζου, ἠλλαγμένοι τὰ τε στιχάρια αὑτῶν καὶ τὰ σαβάνια, φοροῦσι δὲ καὶ τὰ μανιάκια, καὶ ἐπὶ ὤμων βαστάζουσι τὰ σπαθοβάκλια αὑτῶν, ὄπισθεν δὲ τῶν αὐτῶν πρωτοσπαθαρίων ἵστανται μέσον τοῦ ἡλιακοῦ πρω τοσπαθάριοι βαρβάτοι ἠλλαγμένοι τὰ τε σπέκια αὐτῶν καὶ τὰ μανιάκια. Τὸ οὲ ἅρμα, ἤγουν τὸ σκου τάριον, βαστάξουσι σπαθάριοι δύο καθ᾽ ἕνα ἕκαστος αὐτῶν, καὶ ἵστανται μετὰ τῶν αὐτῶν βαρβάτων πρωτοσπαθαρίων οἱ δὲ σπαθαροκουβικουλάριοι 4 εἰς τὸ 45 εἰς τὸ * ΣΧΟΛ, Ιστέον, ὅτι, εἰ [οὐ ἀδυνάτως [δύναμιν ἔχει ὁ δομέστι κος τῶν σχολῶν, εἴτε ὁ δομέστικος τῶν ἐξκουβίτων, ἐκπροσωποῦσιν αὐτοὺς αὐτῷ πατρίκιοι, εν τὸν θεῖον βασιλέα τὸν Θεὸν “ἐπιτελουμένῳ ἐπιτελουμένων ταῖς 40 βαρβάτοι ἀσπαθάριοι

Δ΄. Καὶ πάντων τῶν ἀρχόντων ἐξελθόντων, μένει ὁ βασιλεὺς μετὰ τοῦ κουβουκλείου μόνου, ὁ δε πραιο πόσιτος, λαβὼν ἀπὸ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ τὸ στέμμα, προσκαλεῖται τοὺς βεστήτορας, καὶ ἀπαλλάσσουσι τὴν χλανίδα τοῦ βασιλέως. Εἶθ' οὕτως ἐξέρχεται ὁ Βασιλεὺς ἀπὸ τοῦ τρικόγχου, καὶ διέρχεται πάλιν διὰ τῶν αὐτῶν διαβατικῶν, καὶ ἀπέρχεται εἰς τὸν χρυσοτρίκλινον, καὶ ὁ πραιπόσιτος, λαβων ἀποκόμ βιον τῶν δύο μερῶν, δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρε χόντων του κουβουκλείου, διέρχεται διὰ τῶν διαβα τικῶν, καὶ ἀπέρχεται ἐν τῷ ἡμικυκλίῳ φιάλης τοῦ τρικόγχου, καὶ παρακύπτει κάτωθεν, οἱ δὲ τοῦ μέσ ρους τῶν Βενέτων κρατοῦσιν ἡπλωμένην τὴν χλα νίδα τοῦ δημάρχου αὐτῶν, εἰς ἣν δέχονται τὸ ἀποκόμβιον τὸ διὰ τοῦ πραιποσίτου παρὰ τοῦ βασι λέως πεμφθὲν αὐτοῖς. Ὁμοίως δὲ καὶ οἱ Πράσινοι τὸ αὐτὸ ποιοῦσιν. Εἶτα ὑποστρέφει ὁ πραιπόσιτος μετὰ τοῦ κουβουκλείου, καὶ τοῦ βασιλέως καθεσθέν τος ἐπὶ τοῦ σέντζου, φοροῦντος καὶ τό σαγίου αὑτοῦ, καὶ τοῦ κουβουκλείου εἰς τὸν χρυσοτρίκλινον ἑστῶ τος, κελεύει εἰσαχθῆναι τὰς προβολὰς ἀξιωμάτων πολλῶν, ἀπό τε μανδατώρων προαναβιβάζων καθ' ; εκάστην τάξιν ἕως πρωτοσπαθαρίων, εἰ κελεύει δὲ, προβάλλεται καὶ πατρικίους. Καὶ τούτων τελεσθέν των, καθέζεται ἐπὶ τῆς τιμίας αὑτοῦ τραπέζης εἰς τὸν Ἰουστινιανοῦ τρίκλινον, καὶ κελεύει εἰσα ελθεῖν σάξιμα· καὶ εἰσάγεται πρῶτον σάξιμον, τὸ κουβούκλειον· καὶ τῇ δευτέρᾳ τάξει εἰσέρχονται οἱ πατρίκιοι ἅμα τῶν πρωτοσπαθαρίων καὶ λοιπῶν βασιλικῶν· τῇ τρίτῃ δὲ καταστάσει εἰσέρχεται ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν μετὰ τοῦ περατικοῦ δήμου τῶν Βενέτων 46. τῇ δὲ τετάρτῃ καταστάσει εἰσέρ χεται ὁ ἐξκούδίτης μετὰ τοῦ περατικοῦ τῶν Πρασίνων δήμου· τῇ δὲ πέμπτῃ καταστάσει εἰσέρχονται οἱ τοῦ μέρους τῶν Βενέτων· τῇ δὲ ἕκτῃ καταστάσει οἱ τοῦ μέρους τῶν Πρασίνων· Καὶ ἑκάστη αὐτῶν τα ξις λαβοῦσα ἀπονόμβιον, ἔχον χρήματα ἱκανὰ. ἐξέρχεται, εὐχαριστοῦσα τὸν Θεὸν 47 καὶ εὐφημοῦσα καὶ ὑπερευ χομένη αὐτῷ. ΚΕΦΑΛ. ΕΖ. Περὶ τῆς τῶν ἁπάντων ἀρχόντων τάξεώς τε καί παραστάσεως ἐν ἑκάστῳ δεξίμῳ ἐπιτελουμέ 18 ἐν ταῖς μεγάλαις φιάλεσι. νψ Α΄. Ιστέον ότι, μετὰ τὸ καθεσθῆναι τὴν βασιλέα ἐν τῷ σέντζῳ τῇ τάξει ή ανωτέρω εἰρήναμεν, ἵστανται εὐνοῦχοι πρωτοσπαθάριοι ὄπισθεν τοῦ βασιλέως πλησίον τοῦ σέντζου, ἠλλαγμένοι τὰ τε στιχάρια αὑτῶν καὶ τὰ σαβάνια, φοροῦσι δὲ καὶ τὰ μανιάκια, καὶ ἐπὶ ὤμων βαστάζουσι τὰ σπαθοβάκλια αὑτῶν, ὄπισθεν δὲ τῶν αὐτῶν πρωτοσπαθαρίων ἵστανται μέσον τοῦ ἡλιακοῦ πρω τοσπαθάριοι βαρβάτοι ἠλλαγμένοι τὰ τε σπέκια αὐτῶν καὶ τὰ μανιάκια. Τὸ οὲ ἅρμα, ἤγουν τὸ σκου τάριον, βαστάξουσι σπαθάριοι δύο καθ᾽ ἕνα ἕκαστος αὐτῶν, καὶ ἵστανται μετὰ τῶν αὐτῶν βαρβάτων πρωτοσπαθαρίων οἱ δὲ σπαθαροκουβικουλάριοι 4 εἰς τὸ 45 εἰς τὸ * ΣΧΟΛ, Ιστέον, ὅτι, εἰ [οὐ ἀδυνάτως [δύναμιν ἔχει ὁ δομέστι κος τῶν σχολῶν, εἴτε ὁ δομέστικος τῶν ἐξκουβίτων, ἐκπροσωποῦσιν αὐτοὺς αὐτῷ πατρίκιοι, εν τὸν θεῖον βασιλέα τὸν Θεὸν “ἐπιτελουμένῳ ἐπιτελουμένων ταῖς 40 βαρβάτοι ἀσπαθάριοι

καὶ οἱ κουβικουλάριοι ἵστανται ἐπ᾿ εὐθείας ἅπαντες ἔνθεν κἀκεῖσε τῶν αὐτῶν βαρβάτων πρωτοσπαθα ρίων. Ὁ δὲ τῆς καταστάσεως ἵσταται ἔμπροσθεν τῶν κουβικουλαρίων μικρὸν πρὸς τὸ λαμβάνειν αὐτὸν ἀπὸ κελεύσεως ἐκ τοῦ πραιποσίτου τα νεύματα. Οἱ δὲ σπαθαροκανδιδάτοι ἵστανται ὄπισθεν τῶν προειρη μένων βαρβάτων πρωτοσπαθαρίων, σπαθαροκουβιο κουλαρίων τε καὶ κουβικουλαρίων 50 βαστάζοντες τὰ βαστάζοντες τὰ σκουτάρια αὑτῶν, φοροῦντες καὶ τὰ μανιάκια καὶ τὰ σπαθία αὐτῶν, ὡσαύτως καὶ οἱ σπαθάριοι φοροῦντες τά τε σπαθία αὐτῶν καὶ σκουτάρια, βαστά ζοντες τὰ διστράλια αὐτῶν, ἵστανται ἔνθεν κἀκεῖσε τῶν σπαθαροκανδιδάτων, ὁμοίως εἰ τύχωσι καὶ σπαθάριοι διὰ πόλεως Οἱ δὲ σιλεντιάριο: ἵστανται ἐν τῷ κρεμαμένῳ βήλῳ πύλης τοῦ ἡλιακοῦ ἐν τῷ μαρμαρίνῳ πουλπίτῳ· ἄρχοντες δὲ τοῦ κουβουκλείου καὶ πατρίκιοι ἵστανται ἔνθεν κἀκεῖσε ἐν τοῖς παρακυπτικοῖς καγκέλλοις ὄρθιοι, επερειδόμενοι ἐπ᾿ αὐτοῖς. εξ Β΄. Ιστέον δὲ καὶ τοῦτο, ὅτι, εἰ τοχοι γενέσθαι τὸ δέξιμον ἐν τῇ μυστικῇ φιάλῃ τοῦ τρικόγχου, τελεῖ ται ἡ τῆς παραστάσεως τάξις οὕτως· Καθέζεται ὁ βασιλεὺς ἐπὶ τοῦ σέντζου, ὡς εἴθισται αὐτῷ, καὶ ἵστανται ἐνώπιον αὐτοῦ ἄρχοντες τοῦ κουβουκλείου, οἱ δὲ πατρίκιοι καὶ στρατηγοὶ ἵστανται ἅπαντες ἔν θεν κἀκεῖσε ἀπὸ τοῦ πουλπίτου ἐν ταῖς θυρίσι οἱ δὲ συγκλήτικοὶ ὑπατικοὶ ἵστανται ἀπ᾿ αὐτῶν ὁμοίως καὶ αὐτοὶ ἐν ταῖς θυρίσιν. Ωσαύτως καὶ οἱ εὐνοῦχοι πρωτοσπαθάριοι ἵστανται ὄπισθεν τοῦ βα σιλέως πλησίον τοῦ σέντζου ἠλλαγμένοι· οἱ δὲ βαρ βάτοι πρωτοσπαθάριοι καὶ οἱ τὸ ἄρμα κατέχοντες, ὡς προείρηται, ἵστανται ἔμπροσθεν τῶν πυλῶν τοῦ τρικόγχου. Οπισθεν τῶν προῤῥηθέντων εὐνού. χων πρωτοσπαθαρίων σε σπαθαροκουβικουλάριοι τε καὶ κουβικουλάριοι ἵστανται ἐν τῇ τρίτῃ πύλῃ τοῦ τρικόγχου, οἱ δὲ σπαθαροκανδιδάτο: καὶ οἱ σπαθάριοι ἵστανται ἔνθεν κἀκεῖσε τοῦ βασιλέως ἐν τοῖς μαρμαρίνοις πουλπίτοις· ὁ δὲ τῆς καταστάσεως ἵσταται ἔμπροσθεν τῶν προειρημένων σπαθαροκανδιδάτων τε καὶ σπαθαρίων, ὄπισθεν δὲ τοῦ τῆς καταστάσεως ἵστανται σιλεντιάριοι. ΚΕΦΑΛ. ΞΗ'. Περὶ τοῦ χρυσοῦ ἱπποδρομίου καὶ τῶν ἐν αὐτῷ τελουμένων. Α΄. Προέρχονται ἅπαντες ἐννύχιοι, ἠλλαγμένοι ἀπὸ λευκῶν χλανιδίων, οἱ μὲν ἐν τῇ θερμάστρα, οἱ δὲ ἐν τῇ ἀψίδι· καὶ λαβὼν κομβίναν ὁ πραιπό 50 σπαθαροκουβικουλάριο! τε καὶ κουβικουλάριοι οι τριχόγχου άσπα θαρίων οἱ σπαθαρ. τοὺς διὰ πόλεως, τοῖς ἐξωτικοῖς, ἐπίπεδον, παστάδι Θυρίδες ἅμιλλαν ἁρμάτων

καὶ οἱ κουβικουλάριοι ἵστανται ἐπ᾿ εὐθείας ἅπαντες ἔνθεν κἀκεῖσε τῶν αὐτῶν βαρβάτων πρωτοσπαθα ρίων. Ὁ δὲ τῆς καταστάσεως ἵσταται ἔμπροσθεν τῶν κουβικουλαρίων μικρὸν πρὸς τὸ λαμβάνειν αὐτὸν ἀπὸ κελεύσεως ἐκ τοῦ πραιποσίτου τα νεύματα. Οἱ δὲ σπαθαροκανδιδάτοι ἵστανται ὄπισθεν τῶν προειρη μένων βαρβάτων πρωτοσπαθαρίων, σπαθαροκουβιο κουλαρίων τε καὶ κουβικουλαρίων 50 βαστάζοντες τὰ βαστάζοντες τὰ σκουτάρια αὑτῶν, φοροῦντες καὶ τὰ μανιάκια καὶ τὰ σπαθία αὐτῶν, ὡσαύτως καὶ οἱ σπαθάριοι φοροῦντες τά τε σπαθία αὐτῶν καὶ σκουτάρια, βαστά ζοντες τὰ διστράλια αὐτῶν, ἵστανται ἔνθεν κἀκεῖσε τῶν σπαθαροκανδιδάτων, ὁμοίως εἰ τύχωσι καὶ σπαθάριοι διὰ πόλεως Οἱ δὲ σιλεντιάριο: ἵστανται ἐν τῷ κρεμαμένῳ βήλῳ πύλης τοῦ ἡλιακοῦ ἐν τῷ μαρμαρίνῳ πουλπίτῳ· ἄρχοντες δὲ τοῦ κουβουκλείου καὶ πατρίκιοι ἵστανται ἔνθεν κἀκεῖσε ἐν τοῖς παρακυπτικοῖς καγκέλλοις ὄρθιοι, επερειδόμενοι ἐπ᾿ αὐτοῖς. εξ Β΄. Ιστέον δὲ καὶ τοῦτο, ὅτι, εἰ τοχοι γενέσθαι τὸ δέξιμον ἐν τῇ μυστικῇ φιάλῃ τοῦ τρικόγχου, τελεῖ ται ἡ τῆς παραστάσεως τάξις οὕτως· Καθέζεται ὁ βασιλεὺς ἐπὶ τοῦ σέντζου, ὡς εἴθισται αὐτῷ, καὶ ἵστανται ἐνώπιον αὐτοῦ ἄρχοντες τοῦ κουβουκλείου, οἱ δὲ πατρίκιοι καὶ στρατηγοὶ ἵστανται ἅπαντες ἔν θεν κἀκεῖσε ἀπὸ τοῦ πουλπίτου ἐν ταῖς θυρίσι οἱ δὲ συγκλήτικοὶ ὑπατικοὶ ἵστανται ἀπ᾿ αὐτῶν ὁμοίως καὶ αὐτοὶ ἐν ταῖς θυρίσιν. Ωσαύτως καὶ οἱ εὐνοῦχοι πρωτοσπαθάριοι ἵστανται ὄπισθεν τοῦ βα σιλέως πλησίον τοῦ σέντζου ἠλλαγμένοι· οἱ δὲ βαρ βάτοι πρωτοσπαθάριοι καὶ οἱ τὸ ἄρμα κατέχοντες, ὡς προείρηται, ἵστανται ἔμπροσθεν τῶν πυλῶν τοῦ τρικόγχου. Οπισθεν τῶν προῤῥηθέντων εὐνού. χων πρωτοσπαθαρίων σε σπαθαροκουβικουλάριοι τε καὶ κουβικουλάριοι ἵστανται ἐν τῇ τρίτῃ πύλῃ τοῦ τρικόγχου, οἱ δὲ σπαθαροκανδιδάτο: καὶ οἱ σπαθάριοι ἵστανται ἔνθεν κἀκεῖσε τοῦ βασιλέως ἐν τοῖς μαρμαρίνοις πουλπίτοις· ὁ δὲ τῆς καταστάσεως ἵσταται ἔμπροσθεν τῶν προειρημένων σπαθαροκανδιδάτων τε καὶ σπαθαρίων, ὄπισθεν δὲ τοῦ τῆς καταστάσεως ἵστανται σιλεντιάριοι. ΚΕΦΑΛ. ΞΗ'. Περὶ τοῦ χρυσοῦ ἱπποδρομίου καὶ τῶν ἐν αὐτῷ τελουμένων. Α΄. Προέρχονται ἅπαντες ἐννύχιοι, ἠλλαγμένοι ἀπὸ λευκῶν χλανιδίων, οἱ μὲν ἐν τῇ θερμάστρα, οἱ δὲ ἐν τῇ ἀψίδι· καὶ λαβὼν κομβίναν ὁ πραιπό 50 σπαθαροκουβικουλάριο! τε καὶ κουβικουλάριοι οι τριχόγχου άσπα θαρίων οἱ σπαθαρ. τοὺς διὰ πόλεως, τοῖς ἐξωτικοῖς, ἐπίπεδον, παστάδι Θυρίδες ἅμιλλαν ἁρμάτων

σιτος παρὰ σιλεντιαρίου, εἰσέρχεται καὶ ἐπιδίδωσιν αὐτὴν τῷ βασιλεῖ, ὁ δὲ βασιλεὺς καλεύει τῷ πραιπο σίτῳ δοθῆναι τὸ πέρατον, καὶ ἐξελθὼν μετὰ τῶν τοῦ κουβουκλείου ἁπάντων, διέρχεται διὰ τῶν διαβατικών τῶν Ἁγίων Τεσσαράκοντα. Εἶτα ἐλθόντα ἐν τῷ ἡμι κυκλίῳ τοῦ τρικόγχου δέχεται αὐτὸν ἐκεῖσε ὁ τῆς καταστάσεως μετὰ σιλεντιαρίων ἁπάντων, καὶ διέρο χεται μετ' αὐτῶν ἡ πραιπόσιτος διά τε τῆς ἀψίδος καὶ τῆς δάφνης 58. Ἀπελθὼν δὲ μέχρι τοῦ αὐγου στέως, ἐξέρχεται εἰς τὸ στενὸν ἐν τῇ χρυσῇ χειρί, καὶ εὑρίσκει ἐκεῖσε ἐστῶτας τους κούρσωρας μέτα τῶν δεκανῶν ἔνθεν κἀκεῖσε. Διελθόντες δὲ μέσον αὐτῶν οἵ τε δήμαρχοι 4 καὶ ὁ ἀκτουάριος καὶ πλη οὕτως δίδωσιν αὐτοῖς ὁ πραιπόσιτος τὸ πέρα ὑπὸ τῶν προειρημένων, εἰσέρχεται ἐν τά παι σιάσαντες τῷ πραιποσίτῳ, προσκυνοῦσιν αὐτῷ, καὶ εἶθ᾽ τον, εἶτα ὑποστρέψας ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε, δηριγευόμεμος λατίῳ. Β'. Ὁ δὲ βασιλεὺς περιβαλλόμενος τὸ χρυσοπερί κλειστον αὑτοῦ σαγίον και δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, διέρχεται διὰ τῶν δια βατικῶν τοῦ τριχόγχου, ἀψίδος τε καὶ τῆς δάφνης, ἅπτων κηροὺς ἐν τοῖς εὐκτηρίοις, ὡς εἴθισται αὐτῷ. Καὶ διελθὼν διὰ τοῦ αὐγουστέως, εἰσέρχεται εἰς τὸν "Αγιον Στέφανον, καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε ἀνέρχεται διὰ τοῦ μυστικοῦ κοχλιοῦ ἐν τῷ κοιτῶνι τοῦ καθα ίσματος καὶ ἐκεῖσε παρακύπτει, μέχρις ἂν 65 ΣΧΟΛ. Ιστέον ὅτι πάντα τὰ ἱπποδρόμια, τὰ τε πρωΐ καὶ δείλης [δήλης γινόμενα, τοῦτον τὸν τύπον καὶ ταύτην ἔχουσι τὴν τάξιν. κι οἱ δὲ δήμ. κομβίνα, σαν ἐς τὴν βασιλικήν θέαν. κομβινογράφοι, ἁμιλλογράφοι, σχολάζειν κομβίνα, χρονο τὰ καθίσματα Κάθισμα θεωρίου βασιλικοῦ ἀπὸ τοῦ καθο ῆσθαι, [Τούτων ἁπάντων ἔφορος ἦν ὁ βασιλεὺς καὶ θυμηδίας απάσης πληρού μενος, ἐν χρυσῷ διαλίθῳ θρόνῳ καθήμενος, καὶ μὴ πρότερον εξανιστάμενος..... ἢ τῶν σκιρτημάτων ἐκείνων ἀπολαῦσαι διὰ τῆς θέας καὶ τῶν πολιτικῶν ἐξαλμάτων. οἱ δὲ Μακεδόνες, παραλαβόντες τὸν βα σιλέα καὶ ταχέως εἰς τὸν ἵππον ἀναβιβάσαντες ἦγον εἰς τὸ στάδιον. Αμα δὲ τῷ φανῆναι μεγάλης κρα γῆς καὶ κρότου γενηθέντος, επιστήσαντες τὸν απο πον καθεῖλον τὸν παῖδα, καὶ προσαγαγόντες εκάθισ πύργον κατὰ τὸ θέατρον οὗ κάτωθεν μὲν αἱ τῶν ἐπὶ σταδίου θεόντων ἀφετήριας εἰς ἀψίδας παραλλήλους κεχήνασιν, εἰέα ἄνωθεν δὲ ἵπποι χαλκήλατοι πεπήγασι πίσω ρες χρυσῷ ἀληλιμμένοι, τοὺς αὐχένας ὑπόγυροι, αντιβλέποντες ἀλλήλοις, καὶ δρόμον καμπτῆρος πνέοντες, διαπτῆναι τὸ στάδιον ἐπηγγάλλοντο,

ἅπαντα εὐτρεπισθῶσι. Τοῦ δὲ τῆς καταστάσεως θόντος καὶ δηλώσαντος τῷ πραιποσίτῳ, ὡς ὅτι πάντα ἕτοιμά ἐστι τὰ σκεύη, ἐξελθόντες οἱ ἡνίοχοι ἐποίη σαν τὰ ἀποδιαλύσιμα αὐτῶν, καὶ ἵστανται ἐν 178 τοῖς ἰδίοις τόποις μετὰ τῶν ἁρμάτων αὐτῶν, οἱ δὲ δημοκράται καὶ οἱ δήμαρχοι ἀνῆλθον ἐν ταῖς ἐξ ἔθους καθέδραις ὄπισθεν τῶν δήμων ἐκδεχό μενοι τὴν ἀνατολὴν τοῦ δεσπότου, ὅπως ἀνέλο θωσιν ἕκαστος ἐν τῷ αὐτοῦ δήμῳ, ἅπαντες οἱ ἵπποι τῶν ἁρμάτων ἀνῆλθον, ὁ στρατὸς μετὰ τῶν φλαμού λων ἵσταται ἐν ταῖς τάξεσιν αὐτῶν, ὁ κοινὸς λαὸς «««» ἀνῆλθον καὶ ἐπληρώθησαν τὰ βάθρα· τότε εἰσελθὼν ὁ πραιπόσιτος δηλοῖ τῷ βασιλεῖ, ὡς ὅτι ἅπαντα ἕτοιμά ἐστιν· ὁ δὲ βασιλεὺς κατέρχεται διὰ τῆς λιο» θίνης σκάλας, κατερχόμενος δὲ λέγει τῷ πραιπο σίτῳ· Δὸς μεταστάσιμον κἀκεῖνος λέγει μεγάλως· Μεταστάσιμον εἰσέρχεται δὲ ὁ βα σιλεὺς ἐν τῷ κοιτῶνι αὐτοῦ, καὶ προσκαλεσάμενος ὁ πραιπόσιτος τοὺς βεστήτορας, εἰσέρχονται καὶ περιβάλλουσι τὴν χλανίδα τῷ βασιλεῖ, εἰπόντος δὲ τοῦ πραιποσίτου· «Κελεύσατε,» ἐξέρχονται οι βεστήρες ἀπὸ τοῦ κοιτῶνος, καὶ στεφθεὶς ὑπὸ τοῦ πραιποσίτου ὁ βασιλεὺς ἐξέρχεται ἀπὸ τοῦ κοιτῶνος, δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων του κουβουκλείου, στὰς δὲ εἰς τὸ ὀστιαρίῳ, καὶ ὁ ὀστιάριος εἰσάγει τοὺς πατρικίους, τὸ δὲ Γ. Εἰσελθόντες δὲ ἔσω οἱ πατρίκιοι μετὰ καὶ τῶν στρατηγών, πίπτουσι, καὶ ἀναστάντων αὐτῶν, νεύει ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ, καὶ λέγει μεγάλως· «Κε λεύσατε.» Απὸ δὲ τῶν ἐκεῖσε δηριγευόμενος ὁ βα σιλεὺς, ἐλθὼν, ἴσταται ἐν τῷ τρικλίνῳ, ἐν ᾧ ἀριστᾷ τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, καὶ εἰσελθόντες δ σιλεντιάριοι τρεῖς ἢ καὶ τέσσαρες, οἱ μὲν τρεῖς διέρχονται ἐν τῷ δεξιῷ μέρει τῆς δοχῆς ὄπισθεν, ὁ δὲ ἕτερος ἵσταται ἐν τῷ μέσῳ. Λαβὼν δὲ νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, δίδωσιν νεῦμα τῷ σιλεντιαρίῳ, ὁ δὲ σιλεν τιάριος ἀπέρχεται ἐν τῷ βήλῳ, καὶ λέγει μεγάλως «Λεβά·» καὶ εἰσάγει τὸν τῆς καταστάσεως, καὶ ἵσταται μέσον τῆς δοχῆς, λαβὼν δὲ πάλιν νεῦμα δ εε εἰσελθονται στενὸν, νεύει τῷ πραιποσίτῳ, ὁ δὲ πραιπόσιτος τῷ βῆλον τῆς πύλης ἐκείνης σιλεντιάριος ποιεῖ. λύσιμα δήμοι, ἐντολὴν φλάμουλον ριπίο διον. φλάμμουλον, φλάμουλλον φλάμουλον μ φλά μουλλα, φλάμουλλα

ἅπαντα εὐτρεπισθῶσι. Τοῦ δὲ τῆς καταστάσεως θόντος καὶ δηλώσαντος τῷ πραιποσίτῳ, ὡς ὅτι πάντα ἕτοιμά ἐστι τὰ σκεύη, ἐξελθόντες οἱ ἡνίοχοι ἐποίη σαν τὰ ἀποδιαλύσιμα αὐτῶν, καὶ ἵστανται ἐν 178 τοῖς ἰδίοις τόποις μετὰ τῶν ἁρμάτων αὐτῶν, οἱ δὲ δημοκράται καὶ οἱ δήμαρχοι ἀνῆλθον ἐν ταῖς ἐξ ἔθους καθέδραις ὄπισθεν τῶν δήμων ἐκδεχό μενοι τὴν ἀνατολὴν τοῦ δεσπότου, ὅπως ἀνέλο θωσιν ἕκαστος ἐν τῷ αὐτοῦ δήμῳ, ἅπαντες οἱ ἵπποι τῶν ἁρμάτων ἀνῆλθον, ὁ στρατὸς μετὰ τῶν φλαμού λων ἵσταται ἐν ταῖς τάξεσιν αὐτῶν, ὁ κοινὸς λαὸς «««» ἀνῆλθον καὶ ἐπληρώθησαν τὰ βάθρα· τότε εἰσελθὼν ὁ πραιπόσιτος δηλοῖ τῷ βασιλεῖ, ὡς ὅτι ἅπαντα ἕτοιμά ἐστιν· ὁ δὲ βασιλεὺς κατέρχεται διὰ τῆς λιο» θίνης σκάλας, κατερχόμενος δὲ λέγει τῷ πραιπο σίτῳ· Δὸς μεταστάσιμον κἀκεῖνος λέγει μεγάλως· Μεταστάσιμον εἰσέρχεται δὲ ὁ βα σιλεὺς ἐν τῷ κοιτῶνι αὐτοῦ, καὶ προσκαλεσάμενος ὁ πραιπόσιτος τοὺς βεστήτορας, εἰσέρχονται καὶ περιβάλλουσι τὴν χλανίδα τῷ βασιλεῖ, εἰπόντος δὲ τοῦ πραιποσίτου· «Κελεύσατε,» ἐξέρχονται οι βεστήρες ἀπὸ τοῦ κοιτῶνος, καὶ στεφθεὶς ὑπὸ τοῦ πραιποσίτου ὁ βασιλεὺς ἐξέρχεται ἀπὸ τοῦ κοιτῶνος, δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων του κουβουκλείου, στὰς δὲ εἰς τὸ ὀστιαρίῳ, καὶ ὁ ὀστιάριος εἰσάγει τοὺς πατρικίους, τὸ δὲ Γ. Εἰσελθόντες δὲ ἔσω οἱ πατρίκιοι μετὰ καὶ τῶν στρατηγών, πίπτουσι, καὶ ἀναστάντων αὐτῶν, νεύει ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ, καὶ λέγει μεγάλως· «Κε λεύσατε.» Απὸ δὲ τῶν ἐκεῖσε δηριγευόμενος ὁ βα σιλεὺς, ἐλθὼν, ἴσταται ἐν τῷ τρικλίνῳ, ἐν ᾧ ἀριστᾷ τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, καὶ εἰσελθόντες δ σιλεντιάριοι τρεῖς ἢ καὶ τέσσαρες, οἱ μὲν τρεῖς διέρχονται ἐν τῷ δεξιῷ μέρει τῆς δοχῆς ὄπισθεν, ὁ δὲ ἕτερος ἵσταται ἐν τῷ μέσῳ. Λαβὼν δὲ νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, δίδωσιν νεῦμα τῷ σιλεντιαρίῳ, ὁ δὲ σιλεν τιάριος ἀπέρχεται ἐν τῷ βήλῳ, καὶ λέγει μεγάλως «Λεβά·» καὶ εἰσάγει τὸν τῆς καταστάσεως, καὶ ἵσταται μέσον τῆς δοχῆς, λαβὼν δὲ πάλιν νεῦμα δ εε εἰσελθονται στενὸν, νεύει τῷ πραιποσίτῳ, ὁ δὲ πραιπόσιτος τῷ βῆλον τῆς πύλης ἐκείνης σιλεντιάριος ποιεῖ. λύσιμα δήμοι, ἐντολὴν φλάμουλον ριπίο διον. φλάμμουλον, φλάμουλλον φλάμουλον μ φλά μουλλα, φλάμουλλα

πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, νεύει τῷ μαγίστρῳ, καὶ εἰσέρχεται ὁ ἀπὸ ἐπάρχων· προσκυνήσας δὲ καὶ λεὺς τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» μὴ ὄντος δὲ μαγίστρου, νεύει τῷ κοιαίστωρι, Ιστέον δὲ ὅτι, εἰ μὲν ὁ ὕπαρχος τοῦ πραιτωρίου καὶ ὁ κοιαίστωρ οὐκ εἰσὶ πατρίκιοι, πρὸ τῆς συγκλήτου ἴδιον βῆλον εἰσέρχονται· λαβὼν γὰρ νεῦμα ὁ μάγι δ στρος, νεύει λέγων τῷ τῆς καταστάσεως· «Κόμης τες,» κἀκεῖσος ἀπελθὼν λέγει· «Λεβά. «Καὶ εἰσο έρχονται οἱ τῆς συγκλήτου, προσκυνήσαντες δὲ ἵστανται ἕκαστος αὐτῶν ἐν τῇ τάξει αὑτῶν· εἶτα νεύει πάλιν ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῷ, ὁ δὲ πραιπόσι δ τος τῷ μαγίστρῳ, ὁ δὲ μάγιστρος νεύει τὸ δεύτερον τῷ τῆς καταστάσεως 16, λέγων· «Προφέκτωρ» κἀκεῖνος εἰς τὸ βῆλον λπελθὼν λέγει. «Λεβα, αὐτὸς, ἵστατα: ἐν τῇ τάξει αὐτοῦ. Εἶτα νεύει ὁ βασι λέγει· «Κελεύσατε·» αὐτοὶ δὲ ὑπερεύχονται «Εἰς Δ΄. Καὶ εὐθέως κατασχὼν ὁ τῆς καταστάσεως τὸ ἄκρον τῆς χλανίδος τοῦ βασιλέως καὶ ποιήσας ῥωσθέ λιον, ἐπιδίδωσι τῷ βασιλεῖ, ὅπως ἀνελθὼν ἐν τῷ σέντζο, σφραγίσῃ μετ᾿ αὐτοῦ τὸν λαὸν κατὰ συν ήθειαν. Δηριγευόμενος δὲ, ὡς προείρηται, ὑπ' αὐτῶν πάντων ὁ βασιλεὺς, ἐξέρχεται καὶ ἀνέρχεται ἐν τῷ καθίσματι, καὶ στὰς ἔμπροσθεν τοῦ σέντζου, σφρα γίζει τὸν λαὸν ἐκ γ´, πρῶτον μὲν μέσον δεύτε ρον τὸν τοῦ Βενέτου δῆμον, τρίτον τοῦ Πρασίνου, καὶ καθέζεται ἐπὶ τοῦ σέντζου. Μετὰ δὲ τὴν συμπλήρωσιν τῆς εὐφημίας τοῦ δήμου καὶ τῶν στρατευμάτων νεύει ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ· ὁ δὲ πραιπόσιτος ἐξελθὼν ἔξω τοῦ καθίσματος, ἵσταται ἐπάνω τῶν βάθρων, καὶ προσκαλεῖται τοὺς τε πατρικίους τοὺς κατά συν ἤθειαν ἐκτελοῦντας προσκύνησιν, καὶ εἰσελθόντες κατὰ τὴν τάξιν αὐτῶν ἐν τῷ καθίσματι, προσκυνοῦσι τῷ βασιλεῖ, καὶ ἐξέρχονται ὑπερευχόμενοι, καὶ ἵστανται ὑποκάτω τῶν βάθρων ἔμπροσθεν τῆς μεγάλης πύλης. Καὶ μετὰ τὴν συμπλήρωσιν πάντων λαβὼν νεῦμα δ πραιπόσιτος παρά τοῦ βασιλέως, ἐξελθὼν ἵσταται πάλιν ἐπάνω τῶν βάθρων, καὶ νεύει τοῖς τὴν προσο κίνησιν τελέσασιν, ὅπως ἀπέλθωσι δ' ἐν ταῖς αὐτῶν τάζεσιν ἐν τοῖς σκαμνίοις. Τελεσθέντων δὲ τῶν δ' 36 τὸν τῆς κατ. 7 ἀπέλθωσι ἀπελθόντες ἀπέλθονται προφέκτωρ Ἐπειδὴ περὶ τὴν βενέτειον ἐγεγόνει στοάν, ἢ τοῦ βασιλέως θρόνου ἐν δεξιᾷ ἐστιν. Εχαιρε τῷ Πρασίνῳ μέρει, καὶ ἀντεποιεῖτο αὐτῶν κατὰ πόλιν. δὲ ἀπόλει μετήγαγεν αὐτοὺς, θεωροῦντας πρώην εἰς τὰ δεξιὰ αὐτοῦ μέρη, καὶ ἐποίησεν αὐτ τοὺς θεωρεῖν εἰς τὰ ἀριστερᾶ βάθρα, καὶ τοὺς τῆς πεδατούρας στρατιώτας τοὺς κατέναντι τοῦ καθί σματος θεωρούντας μενέστησεν ἐπὶ τὸ Βένετον μέρος καὶ τὰ βάθρα ἔδωκε τοῖς τοῦ Πρασίνου μέρους, εἰρη κὡς τῷ ἐπάρχῳ Κύρῳ, ὅτι «Οὓς φιλῶ, κατέναντί μου θέλω θεωρεῖν.» καὶ ἔκραξαν ἐν ἀπόλει οἱ ἐκ τοῦ Πρασίνου μέρους τῷ αὐτῷ βασιλεῖ· Τὰ ίδια τοῖς ἰδίοις.» καὶ ἔπεμψεν αὐτῷ μανδάτα διὰ τοῦ πρωτοκούρσωρος, λέγων, ότι «Εγώ, ὡς τιμῶν ὑμᾶς, εἰς τὰ ἀριστερὰ τοῦ καθίσματος, ἔνθα θεωρώ, μετά έστησα ὑμᾶς.» Καὶ εὐφήμησαν αὐτόν. Καὶ ἐκέλευσε κατὰ πόλιν εἰς τὰ ἀριστερὰ τῶν ἀρχόντων θεωρεῖν τοὺς Πρασίνους.

πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, νεύει τῷ μαγίστρῳ, καὶ εἰσέρχεται ὁ ἀπὸ ἐπάρχων· προσκυνήσας δὲ καὶ λεὺς τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» μὴ ὄντος δὲ μαγίστρου, νεύει τῷ κοιαίστωρι, Ιστέον δὲ ὅτι, εἰ μὲν ὁ ὕπαρχος τοῦ πραιτωρίου καὶ ὁ κοιαίστωρ οὐκ εἰσὶ πατρίκιοι, πρὸ τῆς συγκλήτου ἴδιον βῆλον εἰσέρχονται· λαβὼν γὰρ νεῦμα ὁ μάγι δ στρος, νεύει λέγων τῷ τῆς καταστάσεως· «Κόμης τες,» κἀκεῖσος ἀπελθὼν λέγει· «Λεβά. «Καὶ εἰσο έρχονται οἱ τῆς συγκλήτου, προσκυνήσαντες δὲ ἵστανται ἕκαστος αὐτῶν ἐν τῇ τάξει αὑτῶν· εἶτα νεύει πάλιν ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῷ, ὁ δὲ πραιπόσι δ τος τῷ μαγίστρῳ, ὁ δὲ μάγιστρος νεύει τὸ δεύτερον τῷ τῆς καταστάσεως 16, λέγων· «Προφέκτωρ» κἀκεῖνος εἰς τὸ βῆλον λπελθὼν λέγει. «Λεβα, αὐτὸς, ἵστατα: ἐν τῇ τάξει αὐτοῦ. Εἶτα νεύει ὁ βασι λέγει· «Κελεύσατε·» αὐτοὶ δὲ ὑπερεύχονται «Εἰς Δ΄. Καὶ εὐθέως κατασχὼν ὁ τῆς καταστάσεως τὸ ἄκρον τῆς χλανίδος τοῦ βασιλέως καὶ ποιήσας ῥωσθέ λιον, ἐπιδίδωσι τῷ βασιλεῖ, ὅπως ἀνελθὼν ἐν τῷ σέντζο, σφραγίσῃ μετ᾿ αὐτοῦ τὸν λαὸν κατὰ συν ήθειαν. Δηριγευόμενος δὲ, ὡς προείρηται, ὑπ' αὐτῶν πάντων ὁ βασιλεὺς, ἐξέρχεται καὶ ἀνέρχεται ἐν τῷ καθίσματι, καὶ στὰς ἔμπροσθεν τοῦ σέντζου, σφρα γίζει τὸν λαὸν ἐκ γ´, πρῶτον μὲν μέσον δεύτε ρον τὸν τοῦ Βενέτου δῆμον, τρίτον τοῦ Πρασίνου, καὶ καθέζεται ἐπὶ τοῦ σέντζου. Μετὰ δὲ τὴν συμπλήρωσιν τῆς εὐφημίας τοῦ δήμου καὶ τῶν στρατευμάτων νεύει ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ· ὁ δὲ πραιπόσιτος ἐξελθὼν ἔξω τοῦ καθίσματος, ἵσταται ἐπάνω τῶν βάθρων, καὶ προσκαλεῖται τοὺς τε πατρικίους τοὺς κατά συν ἤθειαν ἐκτελοῦντας προσκύνησιν, καὶ εἰσελθόντες κατὰ τὴν τάξιν αὐτῶν ἐν τῷ καθίσματι, προσκυνοῦσι τῷ βασιλεῖ, καὶ ἐξέρχονται ὑπερευχόμενοι, καὶ ἵστανται ὑποκάτω τῶν βάθρων ἔμπροσθεν τῆς μεγάλης πύλης. Καὶ μετὰ τὴν συμπλήρωσιν πάντων λαβὼν νεῦμα δ πραιπόσιτος παρά τοῦ βασιλέως, ἐξελθὼν ἵσταται πάλιν ἐπάνω τῶν βάθρων, καὶ νεύει τοῖς τὴν προσο κίνησιν τελέσασιν, ὅπως ἀπέλθωσι δ' ἐν ταῖς αὐτῶν τάζεσιν ἐν τοῖς σκαμνίοις. Τελεσθέντων δὲ τῶν δ' 36 τὸν τῆς κατ. 7 ἀπέλθωσι ἀπελθόντες ἀπέλθονται προφέκτωρ Ἐπειδὴ περὶ τὴν βενέτειον ἐγεγόνει στοάν, ἢ τοῦ βασιλέως θρόνου ἐν δεξιᾷ ἐστιν. Εχαιρε τῷ Πρασίνῳ μέρει, καὶ ἀντεποιεῖτο αὐτῶν κατὰ πόλιν. δὲ ἀπόλει μετήγαγεν αὐτοὺς, θεωροῦντας πρώην εἰς τὰ δεξιὰ αὐτοῦ μέρη, καὶ ἐποίησεν αὐτ τοὺς θεωρεῖν εἰς τὰ ἀριστερᾶ βάθρα, καὶ τοὺς τῆς πεδατούρας στρατιώτας τοὺς κατέναντι τοῦ καθί σματος θεωρούντας μενέστησεν ἐπὶ τὸ Βένετον μέρος καὶ τὰ βάθρα ἔδωκε τοῖς τοῦ Πρασίνου μέρους, εἰρη κὡς τῷ ἐπάρχῳ Κύρῳ, ὅτι «Οὓς φιλῶ, κατέναντί μου θέλω θεωρεῖν.» καὶ ἔκραξαν ἐν ἀπόλει οἱ ἐκ τοῦ Πρασίνου μέρους τῷ αὐτῷ βασιλεῖ· Τὰ ίδια τοῖς ἰδίοις.» καὶ ἔπεμψεν αὐτῷ μανδάτα διὰ τοῦ πρωτοκούρσωρος, λέγων, ότι «Εγώ, ὡς τιμῶν ὑμᾶς, εἰς τὰ ἀριστερὰ τοῦ καθίσματος, ἔνθα θεωρώ, μετά έστησα ὑμᾶς.» Καὶ εὐφήμησαν αὐτόν. Καὶ ἐκέλευσε κατὰ πόλιν εἰς τὰ ἀριστερὰ τῶν ἀρχόντων θεωρεῖν τοὺς Πρασίνους.

βαΐων ἀνίσταται ὁ βασικούς ἀπὸ τοῦ σέντζου, οι δὲ πατρίκιοι καὶ οἱ στρατηγοὶ ἔστανται ἐν τῷ τρι κλίνῳ, ἐν ᾧ ἀριστῇ τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ὁ βασιλεύς, ἔνθεν κἀκεῖσε, καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων του κουβουκλείου, διέρχεται, αὐτοὶ δὲ ὑπερεύχονται Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους,» Καὶ εἰσελ θόντος τοῦ βασιλέως εἰς τὸν κοιτῶνα αὐτοῦ, λαμβάνει ὁ πραιπόσιτος τὸ στέμμα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, καὶ εἰσελθόντες οἱ βεστήτορες ἀπὸ κελεύσεως, λι βάνουσι τὴν χλανίδα, καὶ ἐξέρχονται· εἶθ' οὕτως ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς, καὶ καθέζεται ἐπὶ τῆς τιμίας αὐ τραπέζης μετὰ καὶ φίλων ὧν κελεύει, καὶ ἀναστὰς ἀπὸ τοῦ κλητωρίου ὁ βασιλεὺς καὶ μικρὸν ἀναπαύο ἐκδέχεται, μέχρις ἂν τὰ πάντα ἑτοίμασθῶσιν ἐν τῷ ἱππινῷ, Περὶ τοῦ δειλινού Ιπποδρομίου. Δ΄. Εἶτα εἰσελθὼν ὁ τῆς καταστάσεως δηλοῖ τῷ πραιποσίτῳ, ὡς ὅτι ἅπαντα ἔτοιμά ἐστι, καὶ ὁ πραι πόσιτος δηλοῖ τῷ βασιλεῖ· ὁ δὲ βασιλεὺς διέρχεται " ἰδιὰ τῆς λιθίνης σκάλας, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ κοι τῶνι αὐτοῦ, καὶ περιβάλλεται τὴν χλανίδα αὐτοῦ καὶ τὸ στέμμα κατὰ τὸ εἰωθὸς, καὶ δηριγευόμενος ὑπό τε τῶν ἀρχόντων του κουβουκλείου, διέρχεται διὰ τοῦ στενοῦ τρικλίνου. Καὶ ἐξέρχεται ἐν τῷ με γάλῳ τρικλίνῳ, ἐν ᾧ ἀριστῷ, καὶ στὰς ἐκεῖσε ἅμα τῶν ἀρχόντων του κουβουκλείου, νεύει τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος τῷ ὀστιαρίω, καὶ εἰσάγει πατρικίους καὶ στρατηγούς, καὶ προσκυνησάντων τὸν βασιλέα, λαμ βάνει νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, καὶ λέγει· «Κελεύσατε,» καὶ εὐθέως ἐξελθόντες ἔξω τῆς πύλης οἵ τε πατρίκιοι καὶ στρατηγοί μετὰ τῆς συγκ κλήτου, ἵστανται ἔνθεν κἀκεῖσε. Καὶ τοῦ βασιλέως ἑστῶτος ἐν τῇ πύλῃ, πίπτουσιν οι προειρημένοι ἅπαντες, καὶ ἀναστάντων, λαμβάνει νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, καὶ νεύει τῷ τῆς καταστάσεως, κἀκεῖνος λέγει. «Κελεύσατε·» αὐτοὶ δὲ ὑπερεύχονται τὸν βασιλέα. Β΄. ᾿Απὸ δὲ τῶν ἐκεῖσε δηριγευόμενος ὁ βασιλεὺς ( ὑπὸ τε τῶν ἀρχόντων του κουβουκλείου, πατρικίων τε καὶ στρατηγῶν, ἀνέρχεται ἐν τῷ καθίσματι μετὰ τῶν τοῦ κουβουκλείου ἀρχόντων καὶ δύο μαγλαβι τῶν σπαθαρίων βασταζόντων 88 τὰ διστράλια 88 μαγλαδιτών σπαδαρίων, βασταζόντων πρῶτον βαΐον, 313: Επάτησε τον τράχηλον αὐτοῦ ἄχρις απολύσεως τοῦ πρώτου βαΐου. βραβείου, τοῦ πρώτου ἄθλου, τοῦ πρώτου ἀγῶνας δρόμου. 421: Ἱππικόν ποιήσας καὶ τὸ πρῶτον βαΐον παίξας, άρματι λευκῷ ἐποχησάμενος, καὶ τὰ λάφυρα θριαμβεύσας ἐστεφανώθη, τῶν δήμων ἐπιβοώντων· Καλώς ήλθες, ασύγκριτε φάκτιο νάρη. σπα.

βαΐων ἀνίσταται ὁ βασικούς ἀπὸ τοῦ σέντζου, οι δὲ πατρίκιοι καὶ οἱ στρατηγοὶ ἔστανται ἐν τῷ τρι κλίνῳ, ἐν ᾧ ἀριστῇ τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ὁ βασιλεύς, ἔνθεν κἀκεῖσε, καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων του κουβουκλείου, διέρχεται, αὐτοὶ δὲ ὑπερεύχονται Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους,» Καὶ εἰσελ θόντος τοῦ βασιλέως εἰς τὸν κοιτῶνα αὐτοῦ, λαμβάνει ὁ πραιπόσιτος τὸ στέμμα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, καὶ εἰσελθόντες οἱ βεστήτορες ἀπὸ κελεύσεως, λι βάνουσι τὴν χλανίδα, καὶ ἐξέρχονται· εἶθ' οὕτως ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς, καὶ καθέζεται ἐπὶ τῆς τιμίας αὐ τραπέζης μετὰ καὶ φίλων ὧν κελεύει, καὶ ἀναστὰς ἀπὸ τοῦ κλητωρίου ὁ βασιλεὺς καὶ μικρὸν ἀναπαύο ἐκδέχεται, μέχρις ἂν τὰ πάντα ἑτοίμασθῶσιν ἐν τῷ ἱππινῷ, Περὶ τοῦ δειλινού Ιπποδρομίου. Δ΄. Εἶτα εἰσελθὼν ὁ τῆς καταστάσεως δηλοῖ τῷ πραιποσίτῳ, ὡς ὅτι ἅπαντα ἔτοιμά ἐστι, καὶ ὁ πραι πόσιτος δηλοῖ τῷ βασιλεῖ· ὁ δὲ βασιλεὺς διέρχεται " ἰδιὰ τῆς λιθίνης σκάλας, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ κοι τῶνι αὐτοῦ, καὶ περιβάλλεται τὴν χλανίδα αὐτοῦ καὶ τὸ στέμμα κατὰ τὸ εἰωθὸς, καὶ δηριγευόμενος ὑπό τε τῶν ἀρχόντων του κουβουκλείου, διέρχεται διὰ τοῦ στενοῦ τρικλίνου. Καὶ ἐξέρχεται ἐν τῷ με γάλῳ τρικλίνῳ, ἐν ᾧ ἀριστῷ, καὶ στὰς ἐκεῖσε ἅμα τῶν ἀρχόντων του κουβουκλείου, νεύει τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος τῷ ὀστιαρίω, καὶ εἰσάγει πατρικίους καὶ στρατηγούς, καὶ προσκυνησάντων τὸν βασιλέα, λαμ βάνει νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, καὶ λέγει· «Κελεύσατε,» καὶ εὐθέως ἐξελθόντες ἔξω τῆς πύλης οἵ τε πατρίκιοι καὶ στρατηγοί μετὰ τῆς συγκ κλήτου, ἵστανται ἔνθεν κἀκεῖσε. Καὶ τοῦ βασιλέως ἑστῶτος ἐν τῇ πύλῃ, πίπτουσιν οι προειρημένοι ἅπαντες, καὶ ἀναστάντων, λαμβάνει νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως, καὶ νεύει τῷ τῆς καταστάσεως, κἀκεῖνος λέγει. «Κελεύσατε·» αὐτοὶ δὲ ὑπερεύχονται τὸν βασιλέα. Β΄. ᾿Απὸ δὲ τῶν ἐκεῖσε δηριγευόμενος ὁ βασιλεὺς ( ὑπὸ τε τῶν ἀρχόντων του κουβουκλείου, πατρικίων τε καὶ στρατηγῶν, ἀνέρχεται ἐν τῷ καθίσματι μετὰ τῶν τοῦ κουβουκλείου ἀρχόντων καὶ δύο μαγλαβι τῶν σπαθαρίων βασταζόντων 88 τὰ διστράλια 88 μαγλαδιτών σπαδαρίων, βασταζόντων πρῶτον βαΐον, 313: Επάτησε τον τράχηλον αὐτοῦ ἄχρις απολύσεως τοῦ πρώτου βαΐου. βραβείου, τοῦ πρώτου ἄθλου, τοῦ πρώτου ἀγῶνας δρόμου. 421: Ἱππικόν ποιήσας καὶ τὸ πρῶτον βαΐον παίξας, άρματι λευκῷ ἐποχησάμενος, καὶ τὰ λάφυρα θριαμβεύσας ἐστεφανώθη, τῶν δήμων ἐπιβοώντων· Καλώς ήλθες, ασύγκριτε φάκτιο νάρη. σπα.

φορούντων καὶ τὰ σπαθία αὑτῶν, ὡς ἐν ἑκάστῳ ἱπ ποδρομίῳ εἰώθασι ποιεῖν. Καὶ ἀνελθὼν ἐν τῷ σέντζῳ ὁ βασιλεὺς καὶ σφαγίσας τὸν λαὸν ἐκ τρίτου καθ έζεται, καὶ μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τῆς εὐφημίας τοῦ λαοῦ ἐξέρχεται ὁ πραιπόσιτος ἀπὸ κελεύσεως, καὶ νεύει τοῖς πατρικίοις καὶ στρατηγοῖς, καὶ ἀπέρχεται ἔκαστος ἐν τῇ αὑτοῦ τάξει τε καὶ καθέδρα, δείλης γὰρ ἐν τῇ τοιαύτῃ τάξει ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς, καὶ οὐχὶ ὡς τὸ προί. Τελεσθέντων δὲ τῶν τεσσάρων βαίων, ἀνίσταται ὁ βασιλεὺς ἀπὸ τοῦ σέντζου, τῶν πατρικίων καὶ στρατηγῶν ἑστώτων ἐν τῷ τρικλίνῳ, ἐν ᾧ ἀριστᾷ, ἔνθεν κἀκεῖσε, καὶ δηριγευόμενος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τε τῶν ἀρχόντων του κουβουκλείου, διέρχεται μέσον αὐτῶν· αὐτοὶ ὑπερεύχονται «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους,» καὶ διελθὼν διὰ τοῦ στενοῦ τχινλίνου, εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτῶνι αὐτοῦ, Ὦ ἀπαλλάξας τὴν τε χλανίδα καὶ τὸ στέμμα κατὰ τὸ σύνηθες, περιβάλλεται σαγίον, καὶ κατέρχεται διὰ τοῦ μυστικοῦ κοχλιοῦ, καὶ διέρχεται διὰ τοῦ αὐγου στέως καὶ τῆς ἀψίδος καὶ τοῦ τριχόγχου. Δηριγεύε ««ται δὲ ὑπὸ πάντων του κουβουκλείου, ἑστώτων τῶν τε πρωτοσπαθαρίων καὶ τῶν μαγλαβιτῶν ἐν τῷ ἡμι κυκλίῳ τοῦ τρικόγχου ἔμπροσθεν τοῦ ἁγίου Ἰωάννου. Καὶ διέρχεται ὁ βασιλεὺς, δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν προειρημένων, διὰ τοῦ αὐτοῦ 10 ἡμικυκλίου, αὐτοὶ δὲ ὑκεριύχονται τὸν βασιλέα, καὶ διελθὼν διὰ τῆς γανωτής πύλης του μονοθύρου καὶ διὰ τῶν διαβατικῶν τῶν ᾿Αγίων μ', εἰσέρχεται ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ, καὶ ὑπερεύξά μενοι μεγάλως οἱ τοῦ κουβουκλείου ἅπαντες τὸ, «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους, ο ἐξέρχονται, καὶ ἀπέρχονται ἕκαστος αὐτῶν ἐν τῷ ἰδίῳ αὐτοῦ οἴκῳ. ΚΕΦΑΛ. ΞΘ΄. Όσα δεί παραφυλάττειν, ἱππικοῦ ἀγομένου τοῦ καταλόγου 1. Α'. Προσκαλοῦνται οἱ δεσπόται τοῖς πραιποσίτοις, κελεύοντες δοθῆναι τὸ βηλάριον, ἤτοι κρεμάσαι τὸ πάνιον Ὁ δὲ πραιπόσιτος ἐξελθὼν, λέγει τῷ θεσ σαρίῳ «Απελθε, βάλε ἄνω» Ὁ δὲ ἐξερα χόμενος ἔρχεται εἰς τὸ στάμα, ἤγουν εἰς τὸ Π καὶ κατασφραγίζων, ποιεῖ τρεῖς σταυρούς, καὶ ἀπὸ 59 αὐτοῦ θαρίων Παρέχειν τὸ τοῦ ἱππικοῦ βῆλον Μάππα παρ ἔχειν τὸ βῆλον Μάππαν, (β) θεσσεραρίῳ.

φορούντων καὶ τὰ σπαθία αὑτῶν, ὡς ἐν ἑκάστῳ ἱπ ποδρομίῳ εἰώθασι ποιεῖν. Καὶ ἀνελθὼν ἐν τῷ σέντζῳ ὁ βασιλεὺς καὶ σφαγίσας τὸν λαὸν ἐκ τρίτου καθ έζεται, καὶ μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τῆς εὐφημίας τοῦ λαοῦ ἐξέρχεται ὁ πραιπόσιτος ἀπὸ κελεύσεως, καὶ νεύει τοῖς πατρικίοις καὶ στρατηγοῖς, καὶ ἀπέρχεται ἔκαστος ἐν τῇ αὑτοῦ τάξει τε καὶ καθέδρα, δείλης γὰρ ἐν τῇ τοιαύτῃ τάξει ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς, καὶ οὐχὶ ὡς τὸ προί. Τελεσθέντων δὲ τῶν τεσσάρων βαίων, ἀνίσταται ὁ βασιλεὺς ἀπὸ τοῦ σέντζου, τῶν πατρικίων καὶ στρατηγῶν ἑστώτων ἐν τῷ τρικλίνῳ, ἐν ᾧ ἀριστᾷ, ἔνθεν κἀκεῖσε, καὶ δηριγευόμενος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τε τῶν ἀρχόντων του κουβουκλείου, διέρχεται μέσον αὐτῶν· αὐτοὶ ὑπερεύχονται «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους,» καὶ διελθὼν διὰ τοῦ στενοῦ τχινλίνου, εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτῶνι αὐτοῦ, Ὦ ἀπαλλάξας τὴν τε χλανίδα καὶ τὸ στέμμα κατὰ τὸ σύνηθες, περιβάλλεται σαγίον, καὶ κατέρχεται διὰ τοῦ μυστικοῦ κοχλιοῦ, καὶ διέρχεται διὰ τοῦ αὐγου στέως καὶ τῆς ἀψίδος καὶ τοῦ τριχόγχου. Δηριγεύε ««ται δὲ ὑπὸ πάντων του κουβουκλείου, ἑστώτων τῶν τε πρωτοσπαθαρίων καὶ τῶν μαγλαβιτῶν ἐν τῷ ἡμι κυκλίῳ τοῦ τρικόγχου ἔμπροσθεν τοῦ ἁγίου Ἰωάννου. Καὶ διέρχεται ὁ βασιλεὺς, δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν προειρημένων, διὰ τοῦ αὐτοῦ 10 ἡμικυκλίου, αὐτοὶ δὲ ὑκεριύχονται τὸν βασιλέα, καὶ διελθὼν διὰ τῆς γανωτής πύλης του μονοθύρου καὶ διὰ τῶν διαβατικῶν τῶν ᾿Αγίων μ', εἰσέρχεται ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ, καὶ ὑπερεύξά μενοι μεγάλως οἱ τοῦ κουβουκλείου ἅπαντες τὸ, «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους, ο ἐξέρχονται, καὶ ἀπέρχονται ἕκαστος αὐτῶν ἐν τῷ ἰδίῳ αὐτοῦ οἴκῳ. ΚΕΦΑΛ. ΞΘ΄. Όσα δεί παραφυλάττειν, ἱππικοῦ ἀγομένου τοῦ καταλόγου 1. Α'. Προσκαλοῦνται οἱ δεσπόται τοῖς πραιποσίτοις, κελεύοντες δοθῆναι τὸ βηλάριον, ἤτοι κρεμάσαι τὸ πάνιον Ὁ δὲ πραιπόσιτος ἐξελθὼν, λέγει τῷ θεσ σαρίῳ «Απελθε, βάλε ἄνω» Ὁ δὲ ἐξερα χόμενος ἔρχεται εἰς τὸ στάμα, ἤγουν εἰς τὸ Π καὶ κατασφραγίζων, ποιεῖ τρεῖς σταυρούς, καὶ ἀπὸ 59 αὐτοῦ θαρίων Παρέχειν τὸ τοῦ ἱππικοῦ βῆλον Μάππα παρ ἔχειν τὸ βῆλον Μάππαν, (β) θεσσεραρίῳ.

κἀκεῖσε ὁμοίως κατασφραγίζει τρίτον ἐπὶ τὰς θύρας, καὶ λέγει τρίτον μεγάλῃ φωνῇ· «Απελθε, βάλε ἂνω,» καὶ εὐθέως ὁ κουστωδιάριος κρεμᾷ τὸ βῆλον ἄνω, καὶ ὁ μαγγανάριος ἱσκᾷ τὰ κάγκελλα. Ὁ δὲ Θεσσάριος ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε κατερχόμενος ἀπέρχεται εἰς τὸν σταῦλον 60, καὶ ἵσταται εἰς τὴν φλιάν τοῦ μεγάλου πυλῶνος, καὶ λέγει μικρᾷ τῇ φωνῇ· «Δεῦτε ἔμπροσθεν, παιδία, χαίρετε, ἄγετε οι·» καὶ ἀνταποκρί νονται λέγοντες μεγάλῃ πάντες σταβλησιανοί. εἰς τὸ στάβλον Μεσοδήμιν. Δήμοι, βάθρα, επί σφενδονη ἡ κύρη. Διασφαγή Διασφαγή Καμπτός. Βάθρα, δήμοι σφενδόνη ἡ κύρη. Τὰ μάγγανα τοῖς ἕξ μεσοστύλοις Στάμα Το κάθισμα κριτήριον, ἔχων μάγγανα καὶ τρίθυρα καὶ ποικιλίαν πολλήν; ἀλείπτὴν ἵππων, μόχλον σιδήριον, ὅ καλοῦσι μάγγανον. μάγγανα Ο πολύπλοκος διάβολος μάγγανα μηχανάς κάγκελλα, μάγγανα

αὑτοῦ κριθῆς ταγάρια γ΄ κουμουλάτα και χορταρίου θέματα γ', καὶ εὐθέως ἀναχωρεῖ, καὶ ἀπέρχεται εἰς 63 τὸν τοῦ Πρασίνου στάβλον, κἀκεῖσε τὰ ὅμοια ἐκτε λῶν, εὐθέως δὲ λέγουσιν οἱ ἡνίοχοι· «Νικήτατε 6 τὰς θύρας·» τουτέστιν, «Ασφαλίσατε.» Καὶ τού του γενομένου, ἵστανται οἱ δύο ἡνίοχοι και οι δύο μαΐστορες καὶ οἱ δύο θεωρηταὶ, καὶ ἐπιτρέπουσι τοὺς στα βλησιανοὺς, καὶ ἐκβάλλουσιν ἕνα ἕκαστον ἵππον εἰς τὸ μέσον τοῦ στάβλου ἀπὸ τοῦ πρώτου ἕως τοῦ ἐσχάτου, καὶ θεωροῦσιν ἀμφότεροι τὸ σώ σιππον. Δείλης δὲ προέρχονται οἱ θεωρηταὶ μετὰ τῶν βηγαρίων εἰς τοὺς οἴκους τῶν κρατούντων ἡνιό χων καὶ ἀμφότεροι, οἵ τε ἡνίοχοι καὶ οἱ βηγά ριοι καὶ οἱ θεωρηταί, ἔρχονται εἰς τὸ ὀρνατόριον Μετὰ δὲ τὸ προελθεῖν τοὺς ἡνιόχους ανέρχεται ὁ δήμαρχος μετὰ ὀλίγων δημοτῶν καὶ τῶν λοιπῶν φυ λητῶν 68 καὶ συναθροιζόμενοι πάντες ἀντιβάλ λουσι πρὸς ἀλλήλους τα κάγκελλα καὶ τοὺς ἔπ πους. Οἱ δὲ ὀφφικιάλιοι κράζουσι τοὺς θεωρητὰς, ἵνα πειράσωσι τὰ κάγκελλα καὶ τοὺς ἱππους μετὰ δὲ τὸ πειράσαι τούτους τὰ κάγκελλα ὁ μαγγανά 63 εἰς τὸ οι νικήσετε 68 φιλητῶν Ενοιχνεῖν ἐνοιγεῖν, ἐνώκειν διώκειν) σ, ἐπιτρέπειν προτρέ 1305. 80, ἐπέτρεψε κατατρῶσαι, πρὸς τὸν οἰκουμενικὸν ἔπεμψε παρακαλῶν ἐπιτρέψαι τῷ δεδωκότι τὸν ἐπιστῇ τῷ πράγματι.

ριος ἀνοίγει πάντα, ἐπείγοντος δὲ τοῦ τριβούνου, κατέρχονται οἵ τε ηνίοχοι καὶ οἱ βηγάριοι καὶ οἱ θεωρηταὶ καὶ ὁ ἐπιστάτης καὶ εἰσέρχονται ἀμφότεροι εἰς τὸ τριβουνάλιον. Περὶ τῆς ὄρνας πῶς δεῖ κυλίειν. α. Ιστέον, ὅτι ἡ ὄρνα ἵσταται ἐν τῷ μέσῳ τοῦ τριβουναλίου, καὶ ὁ φακτιονάριος τιθεῖ εἰς τὸ φα τνίον τῆς ὄρνας τὰ δύο σφαιρία τοῦ μέρους απ τοῦ ἐπὶ τὸν τόπον τὸν ἴδιον 67, ἔνθα καὶ κάθηται, ὁμοίως τοῦτο ποιεῖ καὶ ὁ τοῦ ἑτέρου μέρους φακτιο τοῦ πραιποσίτου σιλεντιάριος, δεύτερος μετ᾿ ἐκεῖνον ὁ τριβοῦνος, τρίτος ὁ κούρσωρ, ὡς ἐκ προσώπου τοῦ ἀκτουαρίου, τέταρτος ὁ βασιλικός κομβηνογράφος, καὶ ὄπισθεν τῆς ὄρνας δύω κομβηνογράφοι, εἷς Βέ νέτου καὶ εἷς Πρασίνου, ὄπισθεν δὲ τῶν τοιούτων κομ βηνογράφων παρίστανται οἱ ὀφφικιάλιοι Οἱ δὲ ἡνίοχοι ἐκ πλαγίων καθέζονται, δύο ἔνθεν καὶ δύο ἐκεῖθεν, καὶ μετ᾿ αὐτῶν οἱ ἐπιστάται. Εἶτα φέρου σιν ἀμφότεροι θεωρητὴν ἕνα, οἷον μέρος ἔχει προ τίμησιν, ἵνα κυλίσῃ, τοῦ δὲ ἱσταμένου ἐν τῷ μέσῳ, λαμβάνει γνώμην τῶν δ' καὶ λέγει· «Πῶς κε λεύετε, ἱππάρια τὰ προζεύξαντα καὶ γνωριζό μενα ἕως ὅτου ἔχετε, καὶ ἔχομεν.» Καὶ συνταξάμενος ὁ θεωρητής, λέγει πρὸς τοὺς ἡνιόχους· «Πῶς κει λεύετε,» καὶ εὐθέως αἴρει τὰ σοαιρία ἀπὸ τοῦ φα τνίου, καὶ βάλλει αὐτὰ εἰς τὴν ὄρναν καὶ κυλίει τρί τον, καὶ οἷον ἂν χαλάσῃ σφαιρίον, ἐξέρχεται, καὶ εὐθέως ὁρίζουσι, καὶ ὀνομάζουσιν ἀμφότεροι σε τούτους τὰ κάγκελλα, ὁ μ. 67 τόπον ίδιον ἐξέρχεται, τὸν θεωρη την, σφαιρίον.

ριος ἀνοίγει πάντα, ἐπείγοντος δὲ τοῦ τριβούνου, κατέρχονται οἵ τε ηνίοχοι καὶ οἱ βηγάριοι καὶ οἱ θεωρηταὶ καὶ ὁ ἐπιστάτης καὶ εἰσέρχονται ἀμφότεροι εἰς τὸ τριβουνάλιον. Περὶ τῆς ὄρνας πῶς δεῖ κυλίειν. α. Ιστέον, ὅτι ἡ ὄρνα ἵσταται ἐν τῷ μέσῳ τοῦ τριβουναλίου, καὶ ὁ φακτιονάριος τιθεῖ εἰς τὸ φα τνίον τῆς ὄρνας τὰ δύο σφαιρία τοῦ μέρους απ τοῦ ἐπὶ τὸν τόπον τὸν ἴδιον 67, ἔνθα καὶ κάθηται, ὁμοίως τοῦτο ποιεῖ καὶ ὁ τοῦ ἑτέρου μέρους φακτιο τοῦ πραιποσίτου σιλεντιάριος, δεύτερος μετ᾿ ἐκεῖνον ὁ τριβοῦνος, τρίτος ὁ κούρσωρ, ὡς ἐκ προσώπου τοῦ ἀκτουαρίου, τέταρτος ὁ βασιλικός κομβηνογράφος, καὶ ὄπισθεν τῆς ὄρνας δύω κομβηνογράφοι, εἷς Βέ νέτου καὶ εἷς Πρασίνου, ὄπισθεν δὲ τῶν τοιούτων κομ βηνογράφων παρίστανται οἱ ὀφφικιάλιοι Οἱ δὲ ἡνίοχοι ἐκ πλαγίων καθέζονται, δύο ἔνθεν καὶ δύο ἐκεῖθεν, καὶ μετ᾿ αὐτῶν οἱ ἐπιστάται. Εἶτα φέρου σιν ἀμφότεροι θεωρητὴν ἕνα, οἷον μέρος ἔχει προ τίμησιν, ἵνα κυλίσῃ, τοῦ δὲ ἱσταμένου ἐν τῷ μέσῳ, λαμβάνει γνώμην τῶν δ' καὶ λέγει· «Πῶς κε λεύετε, ἱππάρια τὰ προζεύξαντα καὶ γνωριζό μενα ἕως ὅτου ἔχετε, καὶ ἔχομεν.» Καὶ συνταξάμενος ὁ θεωρητής, λέγει πρὸς τοὺς ἡνιόχους· «Πῶς κει λεύετε,» καὶ εὐθέως αἴρει τὰ σοαιρία ἀπὸ τοῦ φα τνίου, καὶ βάλλει αὐτὰ εἰς τὴν ὄρναν καὶ κυλίει τρί τον, καὶ οἷον ἂν χαλάσῃ σφαιρίον, ἐξέρχεται, καὶ εὐθέως ὁρίζουσι, καὶ ὀνομάζουσιν ἀμφότεροι σε τούτους τὰ κάγκελλα, ὁ μ. 67 τόπον ίδιον ἐξέρχεται, τὸν θεωρη την, σφαιρίον.

τοὺς ἀριστερούς τῶν δ' βαΐων, καὶ στοιχοῦντες ἐκβαίνουσι, καὶ ἀνέρχονται εἰς τὸ ἁρματούριον καὶ ἀντιβάλλοντες πρὸς ἀλλήλους στοιχοῦσι τὰς τρίχας, τῶν θεωρητῶν 08 ἀμφοτέρων ἀπερχομένων καὶ ἐρχομένων, μετὰ τοῦ βασιλικοῦ κομβηνογράφου ἀποπτοιχοῦσι τὰ βαΐα ὅλα. Β΄. Καὶ τῇ ἑωθεν ἀνέρχονται οἱ δήμαρχοι ἐν τῷ μεγάλῳ τρικλίνῳ τοῦ κυαιστωρίου, καὶ δίδοται ἐκεῖσε τὸ πέρατον, καὶ εἰ ἔχουσι τι πρὸς ἀλλήλους οἱ δήμο αρχοι, λαμβάνουσιν ἐκεῖσε δίκην κατενώπιον τῶν πραιποσίτων, καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε κατέρχονται οἱ δύο δήμαρχοι, ἕκαστος εἰς τὴν ἰδίαν διασφαγὴν καὶ σφραγίζει ἕκαστος τὸν ἴδιον δῆμον ἀνὰ τριῶν σταυρῶν. Καὶ λέγει ὁ λαὸς ἀπὸ τοῦ δήμου ἔσ· Η οι εσ κύριο «Χαῖρε ὅλη ἡμέρα σήμερον, καλή του ἡμέρα γίνεται.» Καὶ εὐθέως λέγουσιν οἱ κράκται ἐκάστου δήμου ἀπὸ φθογγῆς «Καλῶς ἦλθε θεο στέπτων ὁ δοῦλος· καλῶς ἤλθε προβολὴ εὐεργετῶν καλῶς ἦλθεν ὁ πρωτοσπαθάριος τῶν δεσποτῶν ὁ 69 ὑπήκοος.» Τῶν δὲ δημάρχων ανερχομένων πρὸς τοὺς ἰδίους δήμους, ἀπάρχεται ὁ λαὸς ἑκάστου δήμου ἀπελατικὸν ἤχ. τ. δ· «Οἱ τὴν ἀξίαν θεόθεν ἀξιος δότως λαβόντες, θεοστερεῖς τὸ εὐεργέται, ὡς προσφι λέστατον καὶ οἰκειοπόθητον δουλόν σε έδοξασαν σήμερον ἐν ὑπερτέραις ἀξίαις πρωτοσπαθάριον ἔντι μον καὶ δήμαρχον ἐπαξίως, ὅπως σὺ εὐτυχήσῃς νικητικῶς, ὁ δεῖνα ἡγαπημένε τι, τὸν χρυσιοβένετον δῆμον,» οἱ Πράσινοι" «Χρυσοπράσινον.» Καὶ ὅτε ἀνέλθῃ ἕκαστος τῶν δημάρχων εἰς τὸν ἴδιον δῆμον, λέγουσιν οἱ κράκται εκάστου δήμου «Καλὴν το πρὸς ἀλλήλους, στοιχοῦσι τὰς πρίγας τῶν θεωρ. 60 & 10 θεοστεφθεῖς * ἡγαπημέναι οἱ ἀριστεροί ἀρματούριον ὀρνατώριον τῶν πρα σίνων ἀρματώριον τὰς ἀρε ματούρας, οπλορχηστος τοὺς μεθ᾿ ὅπλων ὀργουμένους, οἷς καλοῦσιν ἁρματούρας. αρματούρα, αρμάτωρ, ἁρμάτος πρεμοίκτωρ πρέμφεκτος, αρμάτωρες οἱ ἁρματούρες ματώρια πέλται, μικρὰ ὅπλα, ἔχοντα κύμβαλα προσπεπηγότα, ἅπερ λέγουσιν οἱ Ρω μαῖοι ἀρματώρια. ούριον & ου ἐμβουλο κλον, στα κόνις, μεσο στύλῳ απερχομένων καὶ ἐρχο μένων. διασφαγή, διασφάττει διακόπτει), διασφαγὴ διασφαγῇ τους δημότας ἀνέρχεσθαι,

ἡμέραν ποιήσωμεν οἱ Βένετοι μετὰ τοῦ δημάρχου ἡμῶν·» ὁ λαὸς οἱ ἔσ· «Κύριε, ζωὴν αὐτῶν διὰ τὴν ζωὴν οἱ Πράσινοι ὁμοίως· καὶ εὐθέως λέγουσιν τριαδικήν Τριάδα ὑμνήσωμεν οἱ Βένετοι (οἱ Πράσινοι), τὸν Δεσπότην τοῦ παντὸς καὶ Θεὸν ἡμῶν, μίαν ἀδιαίρετον Θεότητα, τὴν τρισυπόστατον ἐξουσίαν, καὶ δύναμιν πρὸ πάντων τῶν αἰώνων ὑπάρχουσαν, καὶ εἰς πάνω τας τοὺς αἰῶνας διαμένουσαν· φῶς ὑπάρχει τρισ ήλιον, δι' οὗ καὶ ὁ κόσμος φωτίζεται, Θεὸν ἐπουρά νιον δοξάζωμεν τὸν ἐκ τῆς Παρθένου ἡμῖν ἀνατεί λαντα· φύσει 12 γὰρ ὑπάρχων φιλάνθρωπος, ἄνθρω πος γενέσθαι κατηξίωσε, τὸν προπάτορα ῥυσά μενος τοῦ ἀρχαίου παραπτώματος, καὶ κόσμον ὅλον ἠλέησε. Δόξα τῇ αὐτοῦ ἀγαθότητι.» Γ΄. Καὶ λέγουσιν οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον δ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα τοὺς βασιλεῖς τῶν Ῥωμαίων·» ὁ λαὸς ἐκ γ Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Τὰς Αὐγούστας βοήθησον, ὁ ἐν Τριάδι ὑμνούμενος· ὁ λαὸς ἐκ γ «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Τοὺς πορφυρογεννήτους φύλαξον, ὁ ἐν οὐρανοῖς δοξαζόμε νος·» ὁ λαὸς ἐκ γ· «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται «Αΰξει τὸ βασίλειον, αὔξει καὶ τὸ Βένετον» ὁ λαὸς ἐκ γ´· «Κύριε, σῶσον.» Καὶ τρισαγιάζοντος τοῦ ὀργάνου, λέγουσιν οἱ κράκται· «Τρισάγιε, βοήθησον τοὺς δεσπότας·» ὁ λαὸς ἐκ γ' «Τρισάγιε.» Οἱ κράκται· «Καὶ σὺ αὐτοὺς θεράπευσον ἐπὶ πᾶσι· ν καὶ ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ τρίτου. Πλεονάζων τῆς ζωῆς αὐτῶν χρόνους·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ τρίτου. Οἱ κρά κται· «Σὺν Αὐγούσταις εὐσεβέσι φιλοθέοις·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ· Οἱ κράκται· «Καὶ Βενέτων τῶν γντι σίων ὑμῶν τῶν δούλων·» καὶ ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ Οἱ κράκται ἔσ' «"Άγιε, τρισάγιε, τοὺς δεσπότας φύλαξον» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐν γ΄. Οἱ κράκται. «Πνεῦμα τὸ πανάγιον, τὰς Αὐγούστας σκέπασον» ὁ λαὸς οἱ ἔσ· «Πνεῦμα τὸ πανάγιον.» Οἱ κράκται «Μήτηρ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, τοὺς πορφυρογεννήτους φύλαξον·» ὁ λαὸς οἱ ἔσ· «Μήτηρ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. ο Οι κάκται· «Κύριε, ζωὴν αὐτῶν διὰ τὴν ζωὴν ἡμῶν.» Δ΄. Τῶν δὲ δεσποτῶν τὰ ειωθότα της τάξεως πρατ τόντων καὶ μελλόντων ἀνιέναι ἐπὶ τοῦ καθίσματος, ποιεῖ ὁ ἀκτουάριος τὸ αἴσιον καὶ εἰ μὲν ἔχει ὁ Βένετος προτίμησιν λέγουσιν οἱ τούτων κρά κται • Ανάτειλον, ἡ ἔνθεος βασιλεία·» εἰ δὲ οἱ Πράσινοι, λέγουσιν· «Ανάτειλον, ἡ ἐκλογὴ τῆς Τριάδος"» ὁ λαὸς ἐκ γ· «Ανάτειλον.» Οἱ κράκται «Ανάτειλον ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα Αὐγοῦσται τῶν Ῥω μαίων·» ὁ λαὸς ἐκ γ´· • Ανάτειλον.» Οἱ κράκται «Ανάτειλον οἱ θεράποντες τοῦ Κυρίου·» ὁ λαὸς ἐκ γι' «Ανάτειλον.» Οἱ κοάκται· «Ανάτειλον οἱ θεό 78 φύσιν προμήτωρ, προπάτορα, οἱ Πράσινοι, τὸ Πράσινον. αἴσιος γενέσθω αὕτη ἡ ἡμέρα, προτίμησις

ἡμέραν ποιήσωμεν οἱ Βένετοι μετὰ τοῦ δημάρχου ἡμῶν·» ὁ λαὸς οἱ ἔσ· «Κύριε, ζωὴν αὐτῶν διὰ τὴν ζωὴν οἱ Πράσινοι ὁμοίως· καὶ εὐθέως λέγουσιν τριαδικήν Τριάδα ὑμνήσωμεν οἱ Βένετοι (οἱ Πράσινοι), τὸν Δεσπότην τοῦ παντὸς καὶ Θεὸν ἡμῶν, μίαν ἀδιαίρετον Θεότητα, τὴν τρισυπόστατον ἐξουσίαν, καὶ δύναμιν πρὸ πάντων τῶν αἰώνων ὑπάρχουσαν, καὶ εἰς πάνω τας τοὺς αἰῶνας διαμένουσαν· φῶς ὑπάρχει τρισ ήλιον, δι' οὗ καὶ ὁ κόσμος φωτίζεται, Θεὸν ἐπουρά νιον δοξάζωμεν τὸν ἐκ τῆς Παρθένου ἡμῖν ἀνατεί λαντα· φύσει 12 γὰρ ὑπάρχων φιλάνθρωπος, ἄνθρω πος γενέσθαι κατηξίωσε, τὸν προπάτορα ῥυσά μενος τοῦ ἀρχαίου παραπτώματος, καὶ κόσμον ὅλον ἠλέησε. Δόξα τῇ αὐτοῦ ἀγαθότητι.» Γ΄. Καὶ λέγουσιν οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον δ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα τοὺς βασιλεῖς τῶν Ῥωμαίων·» ὁ λαὸς ἐκ γ Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Τὰς Αὐγούστας βοήθησον, ὁ ἐν Τριάδι ὑμνούμενος· ὁ λαὸς ἐκ γ «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Τοὺς πορφυρογεννήτους φύλαξον, ὁ ἐν οὐρανοῖς δοξαζόμε νος·» ὁ λαὸς ἐκ γ· «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται «Αΰξει τὸ βασίλειον, αὔξει καὶ τὸ Βένετον» ὁ λαὸς ἐκ γ´· «Κύριε, σῶσον.» Καὶ τρισαγιάζοντος τοῦ ὀργάνου, λέγουσιν οἱ κράκται· «Τρισάγιε, βοήθησον τοὺς δεσπότας·» ὁ λαὸς ἐκ γ' «Τρισάγιε.» Οἱ κράκται· «Καὶ σὺ αὐτοὺς θεράπευσον ἐπὶ πᾶσι· ν καὶ ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ τρίτου. Πλεονάζων τῆς ζωῆς αὐτῶν χρόνους·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ τρίτου. Οἱ κρά κται· «Σὺν Αὐγούσταις εὐσεβέσι φιλοθέοις·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ· Οἱ κράκται· «Καὶ Βενέτων τῶν γντι σίων ὑμῶν τῶν δούλων·» καὶ ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ Οἱ κράκται ἔσ' «"Άγιε, τρισάγιε, τοὺς δεσπότας φύλαξον» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐν γ΄. Οἱ κράκται. «Πνεῦμα τὸ πανάγιον, τὰς Αὐγούστας σκέπασον» ὁ λαὸς οἱ ἔσ· «Πνεῦμα τὸ πανάγιον.» Οἱ κράκται «Μήτηρ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, τοὺς πορφυρογεννήτους φύλαξον·» ὁ λαὸς οἱ ἔσ· «Μήτηρ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. ο Οι κάκται· «Κύριε, ζωὴν αὐτῶν διὰ τὴν ζωὴν ἡμῶν.» Δ΄. Τῶν δὲ δεσποτῶν τὰ ειωθότα της τάξεως πρατ τόντων καὶ μελλόντων ἀνιέναι ἐπὶ τοῦ καθίσματος, ποιεῖ ὁ ἀκτουάριος τὸ αἴσιον καὶ εἰ μὲν ἔχει ὁ Βένετος προτίμησιν λέγουσιν οἱ τούτων κρά κται • Ανάτειλον, ἡ ἔνθεος βασιλεία·» εἰ δὲ οἱ Πράσινοι, λέγουσιν· «Ανάτειλον, ἡ ἐκλογὴ τῆς Τριάδος"» ὁ λαὸς ἐκ γ· «Ανάτειλον.» Οἱ κράκται «Ανάτειλον ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα Αὐγοῦσται τῶν Ῥω μαίων·» ὁ λαὸς ἐκ γ´· • Ανάτειλον.» Οἱ κράκται «Ανάτειλον οἱ θεράποντες τοῦ Κυρίου·» ὁ λαὸς ἐκ γι' «Ανάτειλον.» Οἱ κοάκται· «Ανάτειλον οἱ θεό 78 φύσιν προμήτωρ, προπάτορα, οἱ Πράσινοι, τὸ Πράσινον. αἴσιος γενέσθω αὕτη ἡ ἡμέρα, προτίμησις

στέπτοι δεσπόται σὺν ταῖς Αὐγούσταις·» ὁ λαὸς ἐκ ο γ' «Ανάτειλον.» Καὶ εἶθ᾽ οὕτως λέγουσιν ἀπελα τικὸν δρομικὸν ἤχ. π, α'. «Τὸ θεοπρόβλητον κράτος τῆς ὑμετέρας δυάδος, ὁ δεῖνα αὐτοκράτωρ καὶ ὁ δεῖνα ἡ δόξα τῆς πορφύρας, ἐκλάμψατε ἐπὶ δούλους γνησίους, εὐφραίνοντες, δεσπόται, τὸν λαὸν ὑμῶν.» Καὶ πάλιν λέγουσιν οἱ κράκται· «Ανάτειλον, τὸ ὀρ θόδοξον κράτος·» ὁ λαὸς ἐκ γ'. «Ανάτειλον.» Οἱ κράκται. «Ανάτειλον, τῶν Ῥωμαίων ὁ πόθος·» ὁ λαὸς ἐκ γ' «'Ανάτειλον.» Οἱ κράκται, «Ανάτειλον ἡ χαρὰ ἡμῶν καὶ δόξα·» ὁ λαὸς ἐκ γ' «Ανάτειλον·» Οἱ κράκται· «Ανατείλον ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα αὐτοκρά τορες Ῥωμαίων· ο φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ'· «Ανάτειλον. Ε΄. Τῶν δὲ δεσποτῶν ἀνιόντων ἐπὶ τοῦ καθίσματος καὶ ἱσταμένων ἔμπροσθεν τοῦ σέντζου, κατασφρα γίζουσι μετὰ 78 τὸ ἄκρον τῶν χλανιδίων αὐτῶν, πρῶτ τον μὲν μέσον, ἤγουν τὸ μεσοδίμην” ἔπειτα τὸν τοῦ Βενέτου δῆμον· εἶθ᾽ οὕτως τὸν τοῦ Πρασί νου, καὶ δὴ τῶν δεσποτῶν σφραγιζόντων, λέγουσιν οι δήμοι· «"Αγιος, ἅγιος, ἅγιος.» Οι κάκται, «Πολλά, πολλά, πολλὰ.» ὁ λαὸς, «Πολλὰ ἔτη εἰς πολλά,» Οἱ κράκται· «Ο δεῖτα καὶ ὁ δεῖνα φιλό χριστοι, ἐν Θεῷ νικᾶτε·» καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´ ὁμοίως. Καὶ οἷον μέρος ἔχει προτίμησιν, λέγουσιν, «Οὐρά νιε·» καὶ ὁ ἀντὶς 7(44), Στέψον νίκαις τοὺς βασιλεῖς ἡμῶν. • Καὶ ὁ ἀντὶς, «Σούτους συμβασίλευσον καὶ ὁ ἀντὶς, «Ἡ ἐξουσία ἡ ἄνω.» Καὶ ὁ ἀντὶς, Κοσμοπύθητοι·» καὶ ὁ ἀντὶς. «Μιμήσασθε Θεοῦ φιλανθρωπίαν.» Οἱ Πράσινοι, «Τὴν ἄνωθεν ἐξου σίαν» καὶ ὁ ἀντὶς, Πμεῖς δὲ, ὦ στρατοπεδα, πῶς τροπώσωμεν πολεμίους;» οἱ Πράσινοι· «Τοῦ στέψαντος τοὺς δεσπότας Ῥωμαίων Θεοῦ φυλάττον τας 16 τὴν πίστιν, καὶ τὴν εὐγνωμοσύνην δεσπο τῶν.» Καὶ λέγουσιν οἱ κράκται, «Πολλά, πολλὰ, πολλά·» ὁ λαὸς, «Πολλὰ ἔτη εἰς πολλά.» Οἱ κράτ κται· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, τὸ πρόβλημα τῆς Τριά δος.» οἱ Πράσινοι· «Ἡ ἐκλογή τῆς Τριάδος"» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι» οι Πράσινοι «Αγιε.» Οἱ κράκται. «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα αὐτοκράτορες 'Ρωμαίων· ὁ λαὸς ἐκ γ', «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι.» Οι κάκται· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, οἱ θεράποντες τοῦ Κυρίου·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι.» Καὶ πάλιν λέγουσιν οἱ κρά κται. • Πόσην χαρὰν ἔχει ἡ πολιτεία, ὅτι βλέπει τοὺς ἰδίους δεσπότας·» φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´ Πολλὴν ἔχει χαρὰν ἡ πολιτεία.» Οἱ κράκται. Ὑμεῖς ὑπάρχετε ἡ χαρὰ τῶν Ῥωμαίων·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «"Αγις.» Οἱ κράκται· «Ὑμεῖς ὑπάρχετε ὁ πόθος τῶν Ῥωμαίων·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «"Αγιε.» Καὶ οἷον μέρος ἔχει προτίμησιν, λέγουσιν οἱ τούτου 78 κράκται· «Ο δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα φιλόχριστοι, ἐν Θεῷ νικάτε·» καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ', τὸ αὐτὸ δὲ λέγει καὶ μετὸ Ν. Ν. 74 μεσοδήμιον 15 ἀντὶς, ἀντίος ἄν τις. 76 φυλάττοντες 17: οἱ κράκται· «Ὑμεῖς ὑπάρχετε ὁ πόθος τῶν Ῥωμαίων·» ὁ λαὸς ἐκ γ' «"Αγιε,» Το τούτων ὁ ἀντίς, ὁ ἀντίος,

στέπτοι δεσπόται σὺν ταῖς Αὐγούσταις·» ὁ λαὸς ἐκ ο γ' «Ανάτειλον.» Καὶ εἶθ᾽ οὕτως λέγουσιν ἀπελα τικὸν δρομικὸν ἤχ. π, α'. «Τὸ θεοπρόβλητον κράτος τῆς ὑμετέρας δυάδος, ὁ δεῖνα αὐτοκράτωρ καὶ ὁ δεῖνα ἡ δόξα τῆς πορφύρας, ἐκλάμψατε ἐπὶ δούλους γνησίους, εὐφραίνοντες, δεσπόται, τὸν λαὸν ὑμῶν.» Καὶ πάλιν λέγουσιν οἱ κράκται· «Ανάτειλον, τὸ ὀρ θόδοξον κράτος·» ὁ λαὸς ἐκ γ'. «Ανάτειλον.» Οἱ κράκται. «Ανάτειλον, τῶν Ῥωμαίων ὁ πόθος·» ὁ λαὸς ἐκ γ' «'Ανάτειλον.» Οἱ κράκται, «Ανάτειλον ἡ χαρὰ ἡμῶν καὶ δόξα·» ὁ λαὸς ἐκ γ' «Ανάτειλον·» Οἱ κράκται· «Ανατείλον ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα αὐτοκρά τορες Ῥωμαίων· ο φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ'· «Ανάτειλον. Ε΄. Τῶν δὲ δεσποτῶν ἀνιόντων ἐπὶ τοῦ καθίσματος καὶ ἱσταμένων ἔμπροσθεν τοῦ σέντζου, κατασφρα γίζουσι μετὰ 78 τὸ ἄκρον τῶν χλανιδίων αὐτῶν, πρῶτ τον μὲν μέσον, ἤγουν τὸ μεσοδίμην” ἔπειτα τὸν τοῦ Βενέτου δῆμον· εἶθ᾽ οὕτως τὸν τοῦ Πρασί νου, καὶ δὴ τῶν δεσποτῶν σφραγιζόντων, λέγουσιν οι δήμοι· «"Αγιος, ἅγιος, ἅγιος.» Οι κάκται, «Πολλά, πολλά, πολλὰ.» ὁ λαὸς, «Πολλὰ ἔτη εἰς πολλά,» Οἱ κράκται· «Ο δεῖτα καὶ ὁ δεῖνα φιλό χριστοι, ἐν Θεῷ νικᾶτε·» καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´ ὁμοίως. Καὶ οἷον μέρος ἔχει προτίμησιν, λέγουσιν, «Οὐρά νιε·» καὶ ὁ ἀντὶς 7(44), Στέψον νίκαις τοὺς βασιλεῖς ἡμῶν. • Καὶ ὁ ἀντὶς, «Σούτους συμβασίλευσον καὶ ὁ ἀντὶς, «Ἡ ἐξουσία ἡ ἄνω.» Καὶ ὁ ἀντὶς, Κοσμοπύθητοι·» καὶ ὁ ἀντὶς. «Μιμήσασθε Θεοῦ φιλανθρωπίαν.» Οἱ Πράσινοι, «Τὴν ἄνωθεν ἐξου σίαν» καὶ ὁ ἀντὶς, Πμεῖς δὲ, ὦ στρατοπεδα, πῶς τροπώσωμεν πολεμίους;» οἱ Πράσινοι· «Τοῦ στέψαντος τοὺς δεσπότας Ῥωμαίων Θεοῦ φυλάττον τας 16 τὴν πίστιν, καὶ τὴν εὐγνωμοσύνην δεσπο τῶν.» Καὶ λέγουσιν οἱ κράκται, «Πολλά, πολλὰ, πολλά·» ὁ λαὸς, «Πολλὰ ἔτη εἰς πολλά.» Οἱ κράτ κται· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, τὸ πρόβλημα τῆς Τριά δος.» οἱ Πράσινοι· «Ἡ ἐκλογή τῆς Τριάδος"» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι» οι Πράσινοι «Αγιε.» Οἱ κράκται. «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα αὐτοκράτορες 'Ρωμαίων· ὁ λαὸς ἐκ γ', «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι.» Οι κάκται· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, οἱ θεράποντες τοῦ Κυρίου·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι.» Καὶ πάλιν λέγουσιν οἱ κρά κται. • Πόσην χαρὰν ἔχει ἡ πολιτεία, ὅτι βλέπει τοὺς ἰδίους δεσπότας·» φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´ Πολλὴν ἔχει χαρὰν ἡ πολιτεία.» Οἱ κράκται. Ὑμεῖς ὑπάρχετε ἡ χαρὰ τῶν Ῥωμαίων·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «"Αγις.» Οἱ κράκται· «Ὑμεῖς ὑπάρχετε ὁ πόθος τῶν Ῥωμαίων·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «"Αγιε.» Καὶ οἷον μέρος ἔχει προτίμησιν, λέγουσιν οἱ τούτου 78 κράκται· «Ο δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα φιλόχριστοι, ἐν Θεῷ νικάτε·» καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ', τὸ αὐτὸ δὲ λέγει καὶ μετὸ Ν. Ν. 74 μεσοδήμιον 15 ἀντὶς, ἀντίος ἄν τις. 76 φυλάττοντες 17: οἱ κράκται· «Ὑμεῖς ὑπάρχετε ὁ πόθος τῶν Ῥωμαίων·» ὁ λαὸς ἐκ γ' «"Αγιε,» Το τούτων ὁ ἀντίς, ὁ ἀντίος,

στέπτοι δεσπόται σὺν ταῖς Αὐγούσταις·» ὁ λαὸς ἐκ ο γ' «Ανάτειλον.» Καὶ εἶθ᾽ οὕτως λέγουσιν ἀπελα τικὸν δρομικὸν ἤχ. π, α'. «Τὸ θεοπρόβλητον κράτος τῆς ὑμετέρας δυάδος, ὁ δεῖνα αὐτοκράτωρ καὶ ὁ δεῖνα ἡ δόξα τῆς πορφύρας, ἐκλάμψατε ἐπὶ δούλους γνησίους, εὐφραίνοντες, δεσπόται, τὸν λαὸν ὑμῶν.» Καὶ πάλιν λέγουσιν οἱ κράκται· «Ανάτειλον, τὸ ὀρ θόδοξον κράτος·» ὁ λαὸς ἐκ γ'. «Ανάτειλον.» Οἱ κράκται. «Ανάτειλον, τῶν Ῥωμαίων ὁ πόθος·» ὁ λαὸς ἐκ γ' «'Ανάτειλον.» Οἱ κράκται, «Ανάτειλον ἡ χαρὰ ἡμῶν καὶ δόξα·» ὁ λαὸς ἐκ γ' «Ανάτειλον·» Οἱ κράκται· «Ανατείλον ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα αὐτοκρά τορες Ῥωμαίων· ο φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ'· «Ανάτειλον. Ε΄. Τῶν δὲ δεσποτῶν ἀνιόντων ἐπὶ τοῦ καθίσματος καὶ ἱσταμένων ἔμπροσθεν τοῦ σέντζου, κατασφρα γίζουσι μετὰ 78 τὸ ἄκρον τῶν χλανιδίων αὐτῶν, πρῶτ τον μὲν μέσον, ἤγουν τὸ μεσοδίμην” ἔπειτα τὸν τοῦ Βενέτου δῆμον· εἶθ᾽ οὕτως τὸν τοῦ Πρασί νου, καὶ δὴ τῶν δεσποτῶν σφραγιζόντων, λέγουσιν οι δήμοι· «"Αγιος, ἅγιος, ἅγιος.» Οι κάκται, «Πολλά, πολλά, πολλὰ.» ὁ λαὸς, «Πολλὰ ἔτη εἰς πολλά,» Οἱ κράκται· «Ο δεῖτα καὶ ὁ δεῖνα φιλό χριστοι, ἐν Θεῷ νικᾶτε·» καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´ ὁμοίως. Καὶ οἷον μέρος ἔχει προτίμησιν, λέγουσιν, «Οὐρά νιε·» καὶ ὁ ἀντὶς 7(44), Στέψον νίκαις τοὺς βασιλεῖς ἡμῶν. • Καὶ ὁ ἀντὶς, «Σούτους συμβασίλευσον καὶ ὁ ἀντὶς, «Ἡ ἐξουσία ἡ ἄνω.» Καὶ ὁ ἀντὶς, Κοσμοπύθητοι·» καὶ ὁ ἀντὶς. «Μιμήσασθε Θεοῦ φιλανθρωπίαν.» Οἱ Πράσινοι, «Τὴν ἄνωθεν ἐξου σίαν» καὶ ὁ ἀντὶς, Πμεῖς δὲ, ὦ στρατοπεδα, πῶς τροπώσωμεν πολεμίους;» οἱ Πράσινοι· «Τοῦ στέψαντος τοὺς δεσπότας Ῥωμαίων Θεοῦ φυλάττον τας 16 τὴν πίστιν, καὶ τὴν εὐγνωμοσύνην δεσπο τῶν.» Καὶ λέγουσιν οἱ κράκται, «Πολλά, πολλὰ, πολλά·» ὁ λαὸς, «Πολλὰ ἔτη εἰς πολλά.» Οἱ κράτ κται· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, τὸ πρόβλημα τῆς Τριά δος.» οἱ Πράσινοι· «Ἡ ἐκλογή τῆς Τριάδος"» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι» οι Πράσινοι «Αγιε.» Οἱ κράκται. «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα αὐτοκράτορες 'Ρωμαίων· ὁ λαὸς ἐκ γ', «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι.» Οι κάκται· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, οἱ θεράποντες τοῦ Κυρίου·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι.» Καὶ πάλιν λέγουσιν οἱ κρά κται. • Πόσην χαρὰν ἔχει ἡ πολιτεία, ὅτι βλέπει τοὺς ἰδίους δεσπότας·» φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´ Πολλὴν ἔχει χαρὰν ἡ πολιτεία.» Οἱ κράκται. Ὑμεῖς ὑπάρχετε ἡ χαρὰ τῶν Ῥωμαίων·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «"Αγις.» Οἱ κράκται· «Ὑμεῖς ὑπάρχετε ὁ πόθος τῶν Ῥωμαίων·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «"Αγιε.» Καὶ οἷον μέρος ἔχει προτίμησιν, λέγουσιν οἱ τούτου 78 κράκται· «Ο δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα φιλόχριστοι, ἐν Θεῷ νικάτε·» καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ', τὸ αὐτὸ δὲ λέγει καὶ μετὸ Ν. Ν. 74 μεσοδήμιον 15 ἀντὶς, ἀντίος ἄν τις. 76 φυλάττοντες 17: οἱ κράκται· «Ὑμεῖς ὑπάρχετε ὁ πόθος τῶν Ῥωμαίων·» ὁ λαὸς ἐκ γ' «"Αγιε,» Το τούτων ὁ ἀντίς, ὁ ἀντίος,

ὁ ἀντὶς δῆμος, ὁμοίως καὶ ὁ τοῦ λευκοῦ καὶ ὁ τοῦ λέγουσιν οἱ τούτου κράκται· «Οἱ τῶν πεδατουρῶν, ὁμοίως ἐκ γ'. Οἱ κράκται ἔσ·. Τῶν φιλούντων ἡμᾶς ἡμᾶς κατὰ τὰ ἔτη·» καὶ ὁ λαὸς ὁμοιως ἐκ γ'. ῥουσίου, καὶ ἀποκρίνονται ἀμφότεροι οἱ δῆμοι καὶ λέγουσιν· «Ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα Αύγουστοι τούμβησ κας.» Καὶ εἰ μὲν ἔχει ὁ Βένετος προτίμησιν, λέγου σιν οἱ τούτου κράκται. «Οἱ τῆς συγκλήτου, ἐγείρε σθε 10 τοὺς δεσπότας εὐξώμεθα·» καὶ ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ´· εἰ δὲ ἔχει ὁ Πράσινος τὴν προτίμησιν, ἐγείρεσθε· τοὺς δεσπότας εὐξώμεθα. «καὶ ὁ λαὸς πολλὰ τὰ ἔτη.» καὶ πάλιν· «Τῶν δὲ μισούντων ζ'. Ταῦτα δὲ λέγουσιν καὶ οἱ λοιποὶ δῇμοι, καὶ «ἀποκρίνονται πάντες, καὶ λέγουσιν· «Απάγεται ὡς ὁ Ἰουδᾶς ὁ μὴ φιλῶν τοὺς ἰδίους δεσπότας ο καὶ ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ τρίτου, καὶ εὐθέως αὐγεῖ τὸ όργανον, καὶ οἷον μέρος ἔχει προτίμησιν, λέγει φω νὴν ἀπὸ κρακτῶν ἤχ. πλ. α'· Εὐχαριστοῦμέν σοι, «Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, τῷ διασκεδάξοντι βουλὰς ἐθνῶν 186 καὶ συντρίβοντι πολεμίους, ὅτι ἐμεγάλυνας τὰ θαυ μάσιά σου ἐπὶ τὸν λαόν σου, δυνατέ. Τοὺς γὰρ ἐχ θροὺς ἡμῶν ὑποτάξας ἐν τῇ δυνάμει σου, ὕψωσας τὸ κέρας τῶν πιστῶν βασιλέων ἡμῶν πρεσβείαις τῆς τεκούσης σε, ὡς μόνος πολυέλεος. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως λέγουσιν οἱ κράκται τὸ ἱχάδιον, Νανάϊα ὁ λαός· «Δοξάζομέν σε, Χριστέ «Οἱ κρακται, «Να νά ὁ λαός· ο Βασιλεῦ τῶν αἰώνων. Οι «»; «κράκται, «Νανά ὁ λαύς. Μονογενῆ Λόγε του Πατρός. Οἱ κράκται, ᾿Αναναΐα. ὁ λαός, Ότι ἐπεσκέψω καὶ ἐφώτισας. Οἱ κράκται, Νανά λαός· Τον λαόν σου. λαός· Καὶ ἐν τῇ δυνάμει σου ἀπήλλαξας ἡμᾶς. «;»: «» Ο! κράκται· «Νανάκα·» ὁ λαός· «Καὶ προσήγαγες ἡμᾶς. Οἱ κράκται· Νανάϊα· ὁ λαός. Τῷ ;» «» Θεῷ καὶ Πατρί.» Οἱ κράκται. «᾿Ανανάϊα·» ὁ λαός Μεσιτεία Οἱ κράκται, Ανανάια· ὁ λαός. Ὡς μόνος παντοδύναμος. Καὶ εἶθ' οὕτως «λέγει ὁ λαὸς ἅπας· «Πολυχρόνιον ποιήσει ὁ Θεὸς τὴν ἁγίαν βασιλείαν. Ιστέον, ὅτι τὰ αὐτὰ λέγει «»: «» καὶ ὁ ἀντὶς δῆμος. Καὶ πάλιν ὁ ἔχων προτίμησιν λέγει, Γἱέ· καὶ ὁ ἀντὶς, Θεοῦ. Καὶ ὁ αντὶς Νίκη γ· καὶ εἶθ᾽ οὕτως λέγουσιν οι κράκται «>> • "Άγιε, τρισάγιε, ζωὴν καὶ δόξαν δὸς αὐτοῖς.» Και 7 ἐγείρεσθε· τοὺς δεσπ. εὐξ., ἐγείρεσθαι τοὺς δεσπ. εὐξ. 80 λέγουσι φωνῆς ἀπὸ κράκται νάνα μεσιτείᾳ ἐγείρεσθαι. αι Εγείρεσθαι ἐγεί ρεσθε, αγεται ἄγετε, ἠγαπημέναι, 187, εὔξασθαι, ἐλαίους ἐλέους, 135, έταιρος ἕτερος, ν. 190, αἰτήσασθαι αἰτήσασθε, 188. ὡς νόνις οἱ τῶν περατουρῶν, ἐγείρεσθαι, ο υος, τοῖς τῆς συγκλήτου μεσί τείᾳ τῶν πιστῶν βασιλέων ἡμῶν,

ὁ ἀντὶς δῆμος, ὁμοίως καὶ ὁ τοῦ λευκοῦ καὶ ὁ τοῦ λέγουσιν οἱ τούτου κράκται· «Οἱ τῶν πεδατουρῶν, ὁμοίως ἐκ γ'. Οἱ κράκται ἔσ·. Τῶν φιλούντων ἡμᾶς ἡμᾶς κατὰ τὰ ἔτη·» καὶ ὁ λαὸς ὁμοιως ἐκ γ'. ῥουσίου, καὶ ἀποκρίνονται ἀμφότεροι οἱ δῆμοι καὶ λέγουσιν· «Ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα Αύγουστοι τούμβησ κας.» Καὶ εἰ μὲν ἔχει ὁ Βένετος προτίμησιν, λέγου σιν οἱ τούτου κράκται. «Οἱ τῆς συγκλήτου, ἐγείρε σθε 10 τοὺς δεσπότας εὐξώμεθα·» καὶ ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ´· εἰ δὲ ἔχει ὁ Πράσινος τὴν προτίμησιν, ἐγείρεσθε· τοὺς δεσπότας εὐξώμεθα. «καὶ ὁ λαὸς πολλὰ τὰ ἔτη.» καὶ πάλιν· «Τῶν δὲ μισούντων ζ'. Ταῦτα δὲ λέγουσιν καὶ οἱ λοιποὶ δῇμοι, καὶ «ἀποκρίνονται πάντες, καὶ λέγουσιν· «Απάγεται ὡς ὁ Ἰουδᾶς ὁ μὴ φιλῶν τοὺς ἰδίους δεσπότας ο καὶ ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ τρίτου, καὶ εὐθέως αὐγεῖ τὸ όργανον, καὶ οἷον μέρος ἔχει προτίμησιν, λέγει φω νὴν ἀπὸ κρακτῶν ἤχ. πλ. α'· Εὐχαριστοῦμέν σοι, «Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, τῷ διασκεδάξοντι βουλὰς ἐθνῶν 186 καὶ συντρίβοντι πολεμίους, ὅτι ἐμεγάλυνας τὰ θαυ μάσιά σου ἐπὶ τὸν λαόν σου, δυνατέ. Τοὺς γὰρ ἐχ θροὺς ἡμῶν ὑποτάξας ἐν τῇ δυνάμει σου, ὕψωσας τὸ κέρας τῶν πιστῶν βασιλέων ἡμῶν πρεσβείαις τῆς τεκούσης σε, ὡς μόνος πολυέλεος. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως λέγουσιν οἱ κράκται τὸ ἱχάδιον, Νανάϊα ὁ λαός· «Δοξάζομέν σε, Χριστέ «Οἱ κρακται, «Να νά ὁ λαός· ο Βασιλεῦ τῶν αἰώνων. Οι «»; «κράκται, «Νανά ὁ λαύς. Μονογενῆ Λόγε του Πατρός. Οἱ κράκται, ᾿Αναναΐα. ὁ λαός, Ότι ἐπεσκέψω καὶ ἐφώτισας. Οἱ κράκται, Νανά λαός· Τον λαόν σου. λαός· Καὶ ἐν τῇ δυνάμει σου ἀπήλλαξας ἡμᾶς. «;»: «» Ο! κράκται· «Νανάκα·» ὁ λαός· «Καὶ προσήγαγες ἡμᾶς. Οἱ κράκται· Νανάϊα· ὁ λαός. Τῷ ;» «» Θεῷ καὶ Πατρί.» Οἱ κράκται. «᾿Ανανάϊα·» ὁ λαός Μεσιτεία Οἱ κράκται, Ανανάια· ὁ λαός. Ὡς μόνος παντοδύναμος. Καὶ εἶθ' οὕτως «λέγει ὁ λαὸς ἅπας· «Πολυχρόνιον ποιήσει ὁ Θεὸς τὴν ἁγίαν βασιλείαν. Ιστέον, ὅτι τὰ αὐτὰ λέγει «»: «» καὶ ὁ ἀντὶς δῆμος. Καὶ πάλιν ὁ ἔχων προτίμησιν λέγει, Γἱέ· καὶ ὁ ἀντὶς, Θεοῦ. Καὶ ὁ αντὶς Νίκη γ· καὶ εἶθ᾽ οὕτως λέγουσιν οι κράκται «>> • "Άγιε, τρισάγιε, ζωὴν καὶ δόξαν δὸς αὐτοῖς.» Και 7 ἐγείρεσθε· τοὺς δεσπ. εὐξ., ἐγείρεσθαι τοὺς δεσπ. εὐξ. 80 λέγουσι φωνῆς ἀπὸ κράκται νάνα μεσιτείᾳ ἐγείρεσθαι. αι Εγείρεσθαι ἐγεί ρεσθε, αγεται ἄγετε, ἠγαπημέναι, 187, εὔξασθαι, ἐλαίους ἐλέους, 135, έταιρος ἕτερος, ν. 190, αἰτήσασθαι αἰτήσασθε, 188. ὡς νόνις οἱ τῶν περατουρῶν, ἐγείρεσθαι, ο υος, τοῖς τῆς συγκλήτου μεσί τείᾳ τῶν πιστῶν βασιλέων ἡμῶν,

πάλιν ὁ ἔχων προτίμησιο λέγει· «Ο βοηθῶν τοὺς: «!»: « δεσπότας·» καὶ ὁ ἀντὶς, «Εἷς ὁ Θεός.» Καὶ ὁ ἀνε τὶς· «Σὺ αὐτοὺς σῶσον·» καὶ ἄλλος. «Ναὶ Κύριε.» Ομοίως καὶ οἱ μικροί δήμοι τὰ αὐτὰ λέγουσι, καὶ ἀποκρίνονται οἱ τῶν μεγάλων δήμων, καὶ λέγουσιν ἐκ γ'· «Τοὺς χρόνους αὐτῶν πλήθυνον.» Εἶθ' οὕτως λέγονται τὰ τριλέξια καὶ τὰ τετράλεπτα τὰ τῇ ἑορτῇ ἀρμόξοντα, δι' ἣν καὶ τὸ ἱπποδρόμιον ἐγεγόνει. «Ακτα ἐπὶ νίκῃ τῶν ἡνιόχων. Δ΄. Λέγουσιν οἱ κράκται· «Πολλά, πολλά, πολλά! ὁ λαός· «Πολλὰ ἔτη εἰς πολλά.» Οι κάκται· «Κα λῶς ἤλθετε, θεοστέπτων οἱ δοῦλο:!» καὶ ὁ λαὸς γι «Καλῶς ἤλθετε.» Οἱ κράκται. «Καλῶς ἤλθετε, προβολὴ εὐεργετών!» καὶ ὁ λαὸς γ «Καλῶς ἤλο θετε.» Οἱ κράκται· «Καλώς ήλθες, οὐράνιε, μετὰ νίκης!» ο! Πρασίνοι· «Ολύμπιε!» καὶ ὁ λαός γ' «Καλώς ήλθες!» Ο κράκται·. Καλώς ήλθες, ἱκάσιε νικήσας·» οι Πράσινοι. «Ανατέλλων.» ὁ λαός γ' «Καλῶς ἦλθες.» Οἱ κράκται· «Τὰ ἴσα αἰτούμεθα τῆς ἐκ Θεοῦ νίκης ὑμῶν!» οἱ Πράσινοι. «Τοῦτό ἐστιν ἐκ Θεοῦ νικῆσαι·» ὁ λαὸς γ' «Καλῶς ἦλθες,» Ο κράκται· «Πολλά, πολλὰ, πολλά!» ὁ λαός. «Πολλὰ ἔτη εἰς πολλά!» Καὶ ὅτε λαμβάνου σιν οἱ ηνίοχοι τὰ ἔπαθλα 15 λέγουσιν οἱ κρά 88 τὸ ἔπαθλα κ Ισον συμβολαίου πρωτότυπον, ἴσον πράξεως συστάσης, ἴσον Φίλιξ δὲ τὰ ἴσα πρὸς τὸν Μόγγον πεμφθέντα ἐδέξατο παρὰ τῶν ὀρθοδόξων προλαβόντα. τὸ ὅσον τῆς διατάξεως αὐτῆς ἐπὶ χεῖρα λαβών, τὰ ἴσα τῆς νίκης ὑμῶν κατὰ βαρβάρων εἰ τὰ ἴσα τῶν στρατοπέδων τὰ ἴσα τῶν λαῶν καλῶς ἤλθετε θεοστέπτων οἱ δοῦ λοι, οι προβολὴ τῶν εὐεργετῶν. τὰ ἴσα τῆς συγκλήτου ἴσα τοῦ λαοῦ, 187: τὰ ἴσα δεσπόται, τῆς νίκης ὑμῶν, τὴν ὑπατείαν, Αριστείον Τὸ μὲν οὖν σῶμα τοῦ βασιλέως οὕτω κλαπὲν, ἐκκοσ

δ Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, ἡ ἔνθεος βασιλεία οἱ Πράσινοι Ἡ ἐκλογὴ τῆς Τριάδος ὁ λαὸς ἔκ γ "Αγιε! Οἱ κράκται· Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, οἱ !»: •»: θεράποντες τοῦ Κυρίου!» ὁ λαὸς γ΄' «"Αγιε!» Πράσινοι· "Αγιε! Οἱ κράκται· Πολλοὶ ὑμῖν !»: «!.: χρόνοι, ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα Αὐγοῦσται τῶν Ρω «μαίων!» καὶ ὁ λαὸς γ'· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι!» οἱ !»: «!» Πράσινοι· «"Αγιε!» Οἱ κράκται· «Πολλοὶ ὑμῖν »: • χρόνοι, οἱ δεσπόται, σὺν ταῖς Αὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεννήτοις ὁ λαὸς ἐκ γ'. Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι! οἱ Πράσινοι· "Αγιε Οἱ κράται «»: ««Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι! Τὸ τρία τῷ Οὐρανίῳ (οἱ Πράσινοι· τῷ Ὀλυμπίῳ· καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´ «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι!. Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶ σον τοὺς δεσπότας Ρωμαίων ὁ λαὸς ἐκ γ´· Κύ «ριε, σῶσον!» Οἱ κράκται·» Τὰ ἴσα, δεσπόται, τῆς νίκης ὑμῶν ὁ λαὸς ἐκ γ´· Κύριε, σῶσον Οἱ !»: «!» κράκται· «Κύριε, σῶσον τοὺς ἐκ σοῦ ἐστεμμένους!» ὁ λαὸς ἐκ γ´· Κύριε, σῶσον Ο κράκται· Κύ «!»: «ριε, σῶσον τὸ πλοῦτος 3 τῶν ὑπηκόων!» ὁ λαὸς ἐκ γ΄' Κύριε, σῶσον Οἱ κράκται· Τὰ ἴσα, δεσπό !»: «ται, τὰ τῆς συγκλήτου!» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ'. Ο !»: «κράκται· «Τὰς νίκας ὑμῶν πληθύνει ὁ θεῖος Λόγος·» ὁ λαὸς ἐκ γ´ ὁμοίως. Οἱ κράκται· Ἡ σύγκλητος φιλεῖ ὑμᾶς ἐν ὁμονοίᾳ· ὁ λαὸς ἐκ γ' "Αγις. «»: «Οἱ κράκται· «Τὰ ἴσα, δεσπόται, τῆς νίκης ὑμῶν κατὰ βαρβάρων ὁ λαὸς ἐκ γ´ ὁμοίως· Αγιε οἱ Πράσινοι· "Αγιε. Οἱ κράκται· Οἱ ἐχθροὶ ὑμῶν ἀπολοῦνται θεοκρίτως·» ὁ λαὸς ἐκ γ' «"Αγιε!» «»: «» Οι Πράσινοι· «"Αγιε!» Οἱ κράκται· «Τὰ ἴσα, δε σπόται, τῶν στρατοπέδων ὁ λαὸς ἐκ γ'· "Αγιε «»: «!» Οι Πράσινοι· «"Αγιε!» Οἱ κράκται· «Καὶ σὺν αὐτ τοῖς ὁ Θεὸς ὑμᾶς συνεργήσει! ὁ λαὸς ἐκ γ «Αγιε οἱ Πράσινοι· "Αγιε Οἱ κράκται ἴσα, δεσπόται, τοῦ λαοῦ ὑμῶν! ὁ λαὸς ἐκ για "Αγιε.» Οἱ κράκται· «᾿Απέλθατε 85 καὶ εὔξασθε τοὺς ἰδίους δεσπότας·» ὁ λαὸς ἐκ γ' «Αγιε!» Β΄. Καὶ μετὰ τὸ ἀπευχαριστῆσαι τοὺς δεσπότας ἀναβαίνουσιν οἱ ἡνίοχοι εἰς τὸ ὄχημα, καὶ λέγουσιν οἱ κράκται ἀπὸ φθογγῆς· «Πολλὰ, πολλὰ, πολλά!» ὁ λαός· «Πολλὰ ἔτη εἰς πολλά!» Καὶ εἶθ᾽ οὕτως λέγουσι τὸν χορευτικὸν ἤχ. δ'· «Δόξα τῷ Θεῷ ἡμῶν, ὅτι δεδόξασται μόνῳ τῷ ποιητῇ τῶν ἁπάντων καὶ χορηγῷ τοῦ ἐλέους 7 ἁγιάζωμεν τὰ χείλη, ὑμᾶς ἀνευφημοῦντες, μέγιστοι εὐεργέται, αὐτοκράτορες 84 τὸ πλοῦτος τὸν πλοῦτον 85 ἀπέλθετε 88 εὔξασθαι 87 ἐλαίους μισθέν τε τῆς αὐλείου θύρας, νύκτωρ οχήματι ἐπι θέντες εἰς τὸ Ἀριστεῖον ἀπέπεμψαν. Αριστεῖον, 'Αδραστεῖον, τὸ ἀρι στεῖον τά ἀριστεῖα νομίσματα, τὰ δύο, τὸ ἓν. κέρμα,

Ῥωμαίων. Αληθῶς γὰρ ἐν ὑμῖν οἱ πιστεύοντες τὰ ἀγαθὰ καθορῶσιν.» Αλλος 88. «Τίς ἔσχεν ευεργέ τας, ἀγαθοποιούς τοιούτους, φυλάττοντας πᾶσι τὸ δίκαιον ἀνθρώποις καὶ ἀνεγείραντας Βενέτων εὐτυ γίαν; Δαβὶδ 88 σὲ ἔχομεν, ἡγαπημένε, οὗ οὐχ εὑρήσει τὸν ὅμοιόν σου μετὰ σὲ ἡ πολιτεία.» "Αλλος· «Η χαρὰ εἰς τὸ Βένετον ἐπιλάμπει, ὅτι ἀνατέλλει τὸ θεο πρόβλητον ἄνθος, ὡς οἰκείους περιθάλπον τοὺς Βενέ τους· τοῦτο γὰρ κέκτηται ἡ πολιτεία εἰς εὐτυχίαν καὶ δόξαν τῆς βασιλείας.» Αλλος «Ὅτε νικᾷ ὁ δῆμος οὗτος, ὁ βασιλεὺς ἐν πολέμοις σὺν τῷ στρατῷ εὐτυχεῖ ταῖς νίκαις, καὶ ἐν τῇ πόλει Ρωμαίων ύπερ τύξει ἡ εὐθηνία. 90. Διὸ αἰτοῦμεν τὸ θεῖον, εἰς τοὺς αἰῶνας ἔχειν τοῖς Βενέτοις οι νίκας καὶ δόξαν.» Ι. Ιστέον, ὅτι ἀπὸ τοῦ δευτέρου βαίου λέγουσιν οἱ κράκται· « «Νικᾷ ἡ πίστις τῶν βασιλέων·» λαὸς ὁμοίως ἐκ γ´. Οἱ κράκται· «Τῶν Αὐγουστῶν·» ὁ λαός· «Νικᾷ ἡ πίστις τῶν Αὐγουστῶν.» Οἱ κράτ και «Τῆς πόλεως.. ὁ λαός «Νικῇ ἡ πίστις τῆς πόλεως.» Οἱ κράκται· «Τῶν Βενέτων» (οι Πράσινοι" «τῶν Πρασίνων·») ὁ λαός «Νικᾷ ἡ πίσεις τῶν Βενέτων·» (οἱ Πράσινο: «Τῶν Πρασί νων.») καὶ μετὰ ταῦτα λέγεται ἀπελατικὴν ἤχ. «Π τοῦ στέφους ὑμῶν ἑορτὴ ἐλευθερίαν μηνύει ἀπὸ οὐ ρανῶν τοῖς ἀνθρώποις,» καὶ τὰ ἐξῆς. Αλλος *χ. α'· «Κἂν θέλω σιγῆσαι, τῶν τρόπων σου ή χρησ στότης οὐκ ἐξ με, Ὁ γὰρ πόθος τὸν φόβον ἐκνική σας, βιάζεται με εἰς τὴν σὴν εὐφημίαν· αἱ γὰρ κατ' ἐναντίων 93 σου εὐτυχίαι ὡς βροντὴ ἐξηγοῦνται εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης.» Καὶ μετὰ ταῦτα λέγουσι οι κράκται ἐχάδιον «Ανανά» ὁ λαός· «Ὅλος ὁ πάθος ὁ τῶν Ῥωμαίων.» Οι κάκται «Νανά·» ὁ λαός·. Εἰς ὑμᾶς ὁρᾶται οι, τοὺς εὐεργέτας.» Οι κράκται· «Νανά·» ὁ λαός· «Τοῦ κόσμου σε γὰρ εὐσεβεία δεσπόζετε 96 ὅλως.» Οι κάκται· «Νανά» ὁ λαός· • Εἰς δικαίωμα πρῶτον τὸ φιλάγαθον, κρά τος ὑμῶν, δεσπόται.» Καὶ μετὰ ταῦτα λέγουσιν οἱ κράκται· «Δοῦλοι» ὁ λαός. «Ἡμεῖς δοῦλοι τῶν βασιλέων,» ἐκ γ. Οἱ κράκται· «Ιδὲ δοῦλοι ἀγαθῶν βασιλέων·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ'. Οἱ κράκται· «Ἰδὲ δοῦλοι ἡμεῖς φιλοῦντες ἀξίως·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἔκ γ'. Οἱ κράκται· «Δούλοι·» ὁ λαός· «Ἡμεῖς δοῦλοι τῶν βασιλέων· ἡ ἐκ γ´. Οἱ κράκται· «Ἡμεῖς·» ὁ λαὸς· «Τῶν βασιλέων.» Δ΄. Ιστέον, ὅτι οἱ σταυροφόροι ἀπὸ τῶν δ'. δήμων κατέρχονται, καὶ οἱ μὲν τοῦ Βενέτου καὶ τοῦ λευκοῦ διὰ τοῦ καμπτοῦ τοῦ Βενένου κάμπτοντες, εἰσέρχονται εἰς τὸ στάμα, οἱ δὲ τοῦ Πρασίνου καὶ τοῦ ῥουσίου διὰ τοῦ καμπτοῦ τοῦ Πρασίνου κάμπτον ἄλλος ἄλλο Δαβίδ ὁ δεῖνα εύ θυνία οι τοὺς Βενέτους 93 ὁ λαός· «Νικᾷ ἡ πίστις τῆς πόλεως,» οὐκ ἐᾷ με Α., οὐκ ἐᾶμαι 98 κατεναντίων Οι ὁρᾶται Β., ὁρᾶτε 85: τοῦ κόσμου ὁ λαός 9 δεσπόζετε δεσπόζεται ἀπὸ ἐχθρῶν.

Ῥωμαίων. Αληθῶς γὰρ ἐν ὑμῖν οἱ πιστεύοντες τὰ ἀγαθὰ καθορῶσιν.» Αλλος 88. «Τίς ἔσχεν ευεργέ τας, ἀγαθοποιούς τοιούτους, φυλάττοντας πᾶσι τὸ δίκαιον ἀνθρώποις καὶ ἀνεγείραντας Βενέτων εὐτυ γίαν; Δαβὶδ 88 σὲ ἔχομεν, ἡγαπημένε, οὗ οὐχ εὑρήσει τὸν ὅμοιόν σου μετὰ σὲ ἡ πολιτεία.» "Αλλος· «Η χαρὰ εἰς τὸ Βένετον ἐπιλάμπει, ὅτι ἀνατέλλει τὸ θεο πρόβλητον ἄνθος, ὡς οἰκείους περιθάλπον τοὺς Βενέ τους· τοῦτο γὰρ κέκτηται ἡ πολιτεία εἰς εὐτυχίαν καὶ δόξαν τῆς βασιλείας.» Αλλος «Ὅτε νικᾷ ὁ δῆμος οὗτος, ὁ βασιλεὺς ἐν πολέμοις σὺν τῷ στρατῷ εὐτυχεῖ ταῖς νίκαις, καὶ ἐν τῇ πόλει Ρωμαίων ύπερ τύξει ἡ εὐθηνία. 90. Διὸ αἰτοῦμεν τὸ θεῖον, εἰς τοὺς αἰῶνας ἔχειν τοῖς Βενέτοις οι νίκας καὶ δόξαν.» Ι. Ιστέον, ὅτι ἀπὸ τοῦ δευτέρου βαίου λέγουσιν οἱ κράκται· « «Νικᾷ ἡ πίστις τῶν βασιλέων·» λαὸς ὁμοίως ἐκ γ´. Οἱ κράκται· «Τῶν Αὐγουστῶν·» ὁ λαός· «Νικᾷ ἡ πίστις τῶν Αὐγουστῶν.» Οἱ κράτ και «Τῆς πόλεως.. ὁ λαός «Νικῇ ἡ πίστις τῆς πόλεως.» Οἱ κράκται· «Τῶν Βενέτων» (οι Πράσινοι" «τῶν Πρασίνων·») ὁ λαός «Νικᾷ ἡ πίσεις τῶν Βενέτων·» (οἱ Πράσινο: «Τῶν Πρασί νων.») καὶ μετὰ ταῦτα λέγεται ἀπελατικὴν ἤχ. «Π τοῦ στέφους ὑμῶν ἑορτὴ ἐλευθερίαν μηνύει ἀπὸ οὐ ρανῶν τοῖς ἀνθρώποις,» καὶ τὰ ἐξῆς. Αλλος *χ. α'· «Κἂν θέλω σιγῆσαι, τῶν τρόπων σου ή χρησ στότης οὐκ ἐξ με, Ὁ γὰρ πόθος τὸν φόβον ἐκνική σας, βιάζεται με εἰς τὴν σὴν εὐφημίαν· αἱ γὰρ κατ' ἐναντίων 93 σου εὐτυχίαι ὡς βροντὴ ἐξηγοῦνται εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης.» Καὶ μετὰ ταῦτα λέγουσι οι κράκται ἐχάδιον «Ανανά» ὁ λαός· «Ὅλος ὁ πάθος ὁ τῶν Ῥωμαίων.» Οι κάκται «Νανά·» ὁ λαός·. Εἰς ὑμᾶς ὁρᾶται οι, τοὺς εὐεργέτας.» Οι κράκται· «Νανά·» ὁ λαός· «Τοῦ κόσμου σε γὰρ εὐσεβεία δεσπόζετε 96 ὅλως.» Οι κάκται· «Νανά» ὁ λαός· • Εἰς δικαίωμα πρῶτον τὸ φιλάγαθον, κρά τος ὑμῶν, δεσπόται.» Καὶ μετὰ ταῦτα λέγουσιν οἱ κράκται· «Δοῦλοι» ὁ λαός. «Ἡμεῖς δοῦλοι τῶν βασιλέων,» ἐκ γ. Οἱ κράκται· «Ιδὲ δοῦλοι ἀγαθῶν βασιλέων·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ'. Οἱ κράκται· «Ἰδὲ δοῦλοι ἡμεῖς φιλοῦντες ἀξίως·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἔκ γ'. Οἱ κράκται· «Δούλοι·» ὁ λαός· «Ἡμεῖς δοῦλοι τῶν βασιλέων· ἡ ἐκ γ´. Οἱ κράκται· «Ἡμεῖς·» ὁ λαὸς· «Τῶν βασιλέων.» Δ΄. Ιστέον, ὅτι οἱ σταυροφόροι ἀπὸ τῶν δ'. δήμων κατέρχονται, καὶ οἱ μὲν τοῦ Βενέτου καὶ τοῦ λευκοῦ διὰ τοῦ καμπτοῦ τοῦ Βενένου κάμπτοντες, εἰσέρχονται εἰς τὸ στάμα, οἱ δὲ τοῦ Πρασίνου καὶ τοῦ ῥουσίου διὰ τοῦ καμπτοῦ τοῦ Πρασίνου κάμπτον ἄλλος ἄλλο Δαβίδ ὁ δεῖνα εύ θυνία οι τοὺς Βενέτους 93 ὁ λαός· «Νικᾷ ἡ πίστις τῆς πόλεως,» οὐκ ἐᾷ με Α., οὐκ ἐᾶμαι 98 κατεναντίων Οι ὁρᾶται Β., ὁρᾶτε 85: τοῦ κόσμου ὁ λαός 9 δεσπόζετε δεσπόζεται ἀπὸ ἐχθρῶν.

Ῥωμαίων. Αληθῶς γὰρ ἐν ὑμῖν οἱ πιστεύοντες τὰ ἀγαθὰ καθορῶσιν.» Αλλος 88. «Τίς ἔσχεν ευεργέ τας, ἀγαθοποιούς τοιούτους, φυλάττοντας πᾶσι τὸ δίκαιον ἀνθρώποις καὶ ἀνεγείραντας Βενέτων εὐτυ γίαν; Δαβὶδ 88 σὲ ἔχομεν, ἡγαπημένε, οὗ οὐχ εὑρήσει τὸν ὅμοιόν σου μετὰ σὲ ἡ πολιτεία.» "Αλλος· «Η χαρὰ εἰς τὸ Βένετον ἐπιλάμπει, ὅτι ἀνατέλλει τὸ θεο πρόβλητον ἄνθος, ὡς οἰκείους περιθάλπον τοὺς Βενέ τους· τοῦτο γὰρ κέκτηται ἡ πολιτεία εἰς εὐτυχίαν καὶ δόξαν τῆς βασιλείας.» Αλλος «Ὅτε νικᾷ ὁ δῆμος οὗτος, ὁ βασιλεὺς ἐν πολέμοις σὺν τῷ στρατῷ εὐτυχεῖ ταῖς νίκαις, καὶ ἐν τῇ πόλει Ρωμαίων ύπερ τύξει ἡ εὐθηνία. 90. Διὸ αἰτοῦμεν τὸ θεῖον, εἰς τοὺς αἰῶνας ἔχειν τοῖς Βενέτοις οι νίκας καὶ δόξαν.» Ι. Ιστέον, ὅτι ἀπὸ τοῦ δευτέρου βαίου λέγουσιν οἱ κράκται· « «Νικᾷ ἡ πίστις τῶν βασιλέων·» λαὸς ὁμοίως ἐκ γ´. Οἱ κράκται· «Τῶν Αὐγουστῶν·» ὁ λαός· «Νικᾷ ἡ πίστις τῶν Αὐγουστῶν.» Οἱ κράτ και «Τῆς πόλεως.. ὁ λαός «Νικῇ ἡ πίστις τῆς πόλεως.» Οἱ κράκται· «Τῶν Βενέτων» (οι Πράσινοι" «τῶν Πρασίνων·») ὁ λαός «Νικᾷ ἡ πίσεις τῶν Βενέτων·» (οἱ Πράσινο: «Τῶν Πρασί νων.») καὶ μετὰ ταῦτα λέγεται ἀπελατικὴν ἤχ. «Π τοῦ στέφους ὑμῶν ἑορτὴ ἐλευθερίαν μηνύει ἀπὸ οὐ ρανῶν τοῖς ἀνθρώποις,» καὶ τὰ ἐξῆς. Αλλος *χ. α'· «Κἂν θέλω σιγῆσαι, τῶν τρόπων σου ή χρησ στότης οὐκ ἐξ με, Ὁ γὰρ πόθος τὸν φόβον ἐκνική σας, βιάζεται με εἰς τὴν σὴν εὐφημίαν· αἱ γὰρ κατ' ἐναντίων 93 σου εὐτυχίαι ὡς βροντὴ ἐξηγοῦνται εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης.» Καὶ μετὰ ταῦτα λέγουσι οι κράκται ἐχάδιον «Ανανά» ὁ λαός· «Ὅλος ὁ πάθος ὁ τῶν Ῥωμαίων.» Οι κάκται «Νανά·» ὁ λαός·. Εἰς ὑμᾶς ὁρᾶται οι, τοὺς εὐεργέτας.» Οι κράκται· «Νανά·» ὁ λαός· «Τοῦ κόσμου σε γὰρ εὐσεβεία δεσπόζετε 96 ὅλως.» Οι κάκται· «Νανά» ὁ λαός· • Εἰς δικαίωμα πρῶτον τὸ φιλάγαθον, κρά τος ὑμῶν, δεσπόται.» Καὶ μετὰ ταῦτα λέγουσιν οἱ κράκται· «Δοῦλοι» ὁ λαός. «Ἡμεῖς δοῦλοι τῶν βασιλέων,» ἐκ γ. Οἱ κράκται· «Ιδὲ δοῦλοι ἀγαθῶν βασιλέων·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἐκ γ'. Οἱ κράκται· «Ἰδὲ δοῦλοι ἡμεῖς φιλοῦντες ἀξίως·» ὁ λαὸς ὁμοίως ἔκ γ'. Οἱ κράκται· «Δούλοι·» ὁ λαός· «Ἡμεῖς δοῦλοι τῶν βασιλέων· ἡ ἐκ γ´. Οἱ κράκται· «Ἡμεῖς·» ὁ λαὸς· «Τῶν βασιλέων.» Δ΄. Ιστέον, ὅτι οἱ σταυροφόροι ἀπὸ τῶν δ'. δήμων κατέρχονται, καὶ οἱ μὲν τοῦ Βενέτου καὶ τοῦ λευκοῦ διὰ τοῦ καμπτοῦ τοῦ Βενένου κάμπτοντες, εἰσέρχονται εἰς τὸ στάμα, οἱ δὲ τοῦ Πρασίνου καὶ τοῦ ῥουσίου διὰ τοῦ καμπτοῦ τοῦ Πρασίνου κάμπτον ἄλλος ἄλλο Δαβίδ ὁ δεῖνα εύ θυνία οι τοὺς Βενέτους 93 ὁ λαός· «Νικᾷ ἡ πίστις τῆς πόλεως,» οὐκ ἐᾷ με Α., οὐκ ἐᾶμαι 98 κατεναντίων Οι ὁρᾶται Β., ὁρᾶτε 85: τοῦ κόσμου ὁ λαός 9 δεσπόζετε δεσπόζεται ἀπὸ ἐχθρῶν.

189 τες, εἰσέρχονται εἰς τὸ στάμα. Χρὴ εἰδέναι, ὅτι τῇ ἡμέρᾳ τῶν βοτῶν ἀπὸ τοῦ δευτέρου βαϊου κατέρ χονται ἀπὸ τῶν δ' δήμων οἱ σταυροφόροι, βαστάζον τες τοὺς ἐξ ἀνθέων πεπλεγμένους σταυρούς, καὶ ἵστανται εἰς τὸ στάμα. Οἱ δὲ κούρσωρες αἴροντες τοὺς σταυρούς, ἀναφέρουσι πρὸς τοὺς δεσπότας, καὶ εὐθέως λέγουσι τὰ ἄκτα. Οἱ κράκται· «Ο ζωο ποιὸς σταυρὸς, βοήθησον τοὺς δεσπότας!» φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ' «Αγιε!» Οι κάκται· «Εν τούτῳ ἐστέφθητε, εὐεργέται·» ὁ λαὸς ἐκ γ· «Αγιε!» Οἱ κράκται· «Ἐν τούτῳ βασιλεύετε καὶ νικᾶτε ν ὁ λαὸς ἐκ γ'· «Αγιε.» Οἱ κράκται· «Ἐν τούτῳ βασιλεύσετε τὰ ἔθνη πάντα·» ὁ λαὸς ἐκ γ'· «Αγιε!» Τοῦ δὲ ὀργάνου τρισαγιάζοντος, λέγουσιν οἱ κράκται «Τρισάγιε, βοήθησον τους δεσπότας·» καὶ ὁ λαὸς γ΄ ὁμοίως. Ιστέον, ὅτι, εἰ μὲν οὐκ ἔστι 97 δείλης, δίδονται τὸ πρωΐ, εἰ δὲ ἐστι δείλης, δίδονται δείλης. Όσα δεῖ τελεῖν εἰς τὸ δειλινὸν ἱπποδρόμιον. Α΄. Ανιόντων τῶν δεσποτών κατά τον τύπον καὶ τὴν ἀκολουθίαν τὴν πρωϊνὴν ἐπὶ τοῦ καθίσματος καὶ ἱσταμένων ἔμπροσθεν τοῦ σέντζου, κατασφραγί ζουσι μετὰ τὸ ἄκρον τῶν χλανιδίων αὐτῶν τρίτον, καθὼς ἐν τῷ πρωί προειρήκαμεν. Καὶ δὴ τῶν δεσπο τῶν σφραγιζόντων, λέγουσιν οι δήμοι «"Αγιος, ἅγιος, ἅγιος!» φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´· «Άγιος.» Οἱ κράκται· «Πολλά, πολλὰ, πολλὰ·» ὁ λαός· «Πολλά ἔτη εἰς πολλὰ,» καὶ τὰ λοιπὰ, καθὼς καὶ ἔν τῷ πρωί εἴρηται. Καὶ εἰ μὲν ἔχουσιν οἱ Βένετοι προτίμησιν, λέγουσιν οἱ κράκται φωνὴν 98 ἤχ. δ' ἰχαδιον· « νά·» ὁ λαός «Δοξάζομέν σε, Χριστέ.» Οἱ κρά κται «Νανά» ὁ λαός «Βασιλεῦ τῶν αἰώνων.» Οἱ κράκτοι. «Νανά» ὁ λαός «Μονογενῆ Λόγε τοῦ Πατρός.» Οἱ κράκται· «Ανανάγια» ὁ λαός «Ότι ἐπεσκέψω καὶ ἐφώτισας, η Οἱ κράκται «Νανά·» ὁ λαός· «Τὸν λαόν σου.» Οἱ κράκται «Αγία.» καὶ ὁ λαύς· «Καὶ ἐν τῇ δυνάμει σου ἀπήλλαξας ἡμᾶς. ἀπήλλαξας ἡμᾶς.» Οἱ κράκται » Οἱ κράκται· «Ανάνια. «ὁ λαός «Καὶ προσήγαγες ἡμᾶς.» Οἱ κράκται· «Ανανάϊα·» ὁ λαός. «τῷ θεῷ καὶ Πατρί.» Οἱ κράκται· «Ανα οι οὐκέτι 98 φωνὴν φθογγῇ βωτῶν, 434, τὸ βωτὸν πεζοδρόμιον, ἱππικά πεζοδρόμια. δίδονταν, τὰ ἔπαθλα,

Λάϊα· ω ὁ λαός· Μεσιτεία. Οἱ κράκτας 'Ανα νάϊχ·» ὁ λαός·» Τῶν πιστῶν βασιλέων ἡμῶν.» Οἱ κράκται· «Ανανάϊα·» ὁ λαός· «Ὡς μόνος παντοδύναμος.» Καὶ πάλιν λέγουσιν οἱ κράκται ἰχά διον ἤχ. π. δ'· «Νανά» ὁ λαός· «Όλος ὁ πόθος τῶν Ῥωμαίων. «Οἱ κράκται·» Ἁγία·» ὁ λαός «Εἰς ὑμᾶς ὁρᾶται 9, τοὺς εὐεργέτας. «Οἱ κράκται «Νανά·» ὁ λαός· «Τοῦ κόσμου γὰρ εὐσεβείᾳ δε σπόζετε 1 ὅλως, εἰς φιλάγαθον κράτος ὑμῶν, δεσπό ται.» Αλλος ἤχ. δ· «Κἂν θέλω σιγῆσαι, τῶν τρό πων σου ή χρηστότης οὐκ ἐξ με, '» καὶ τὰ ἐξῆς. Εἰ δὲ ἔχει ὁ Πράσινος προτίμησιν, λέγει φωνὴν 3 ἤχ. π. δ΄· «Εὐχαριστοῦμέν σοι. Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, τῷ διασκεδάζοντι βουλὰς ἐθνῶν,» καὶ τὰ ἑξῆς. Καὶ πάλιν λέγουσι τροπάριον, ἤχ. ὁ αὐτός· α «Πληρο φορῶ τὸ θεῖον ἐν πᾶσιν ὄντως καὶ τὸ εὐσε βές ὑμῶν, εὐεργέται· οὐκ ἔχει ἄλλην ἡ ψυχὴ ἡμῶν θεραπείαν, εἰ μὴ τὸ βλέπειν ὑμᾶς, τοὺς δε σπότας τῆς οἰκουμένης.» Αλλος ἤγ. δ'· «Τὸ ὑμέτ τερον κράτος, φιλόχριστοι, θεοπρόβλητοι εὐεργέται. ἐκ Θεοῦ καταλάμπεται ἀληθῶς καὶ οὐκ ἐξ ἀνθρώπων, ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα ἀγαλλίαμα τῶν Βενέτων.» Εἶθ οὕτως λέγουσιν οἱ κράκται· «Ἡμεῖς δοῦλοι τῶν βασιλέων·» ὁ λαὸς ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Ιδὲ δοῦ λοι εὐσεβῶν βασιλέων·» ὁ λαὸς ὁμοίως. Οἱ κράκται «Δοῦλοι·» ὁ λαός· «Τῶν βασιλέων. «Οἱ κράκται «Δοῦλοι·» ὁ λαός· «Τῶν βασιλέων. Β΄. Ιστέον, ὅτι ἀπὸ νίκης λέγονται τὰ προῤῥηθέντα ἄκτα τῆς νίκης τῶν ἡνιόχων πρωί. Χρὴ δὲ εἰδέναι, ὅτι ἀπὸ τοῦ δευτέρου βαΐου κατέρχονται ἀπὸ τῶν δ' δήμων οι σταυροφόροι, βαστάζοντες τοὺς ἐξ ἀνθέων πεπλεγμένους σταυρούς, καὶ ἴστανται εἰς τὸ στάμα οἱ κούρσωρες, αἵροντες τοὺς τοιούτους σταυρούς ἀναφέρουσι πρὸς τοὺς δεσπότας, καὶ εὐθέως λέγουσι τὰ ἄκτα. Οἱ κράκται· «Ὁ θεῖος τύπος βοή θησον τοὺς δεσπότας· κ ὁ λαὸς ἐκ γ´ ὁμοίως. Οι κράκται· «Ἐν τούτῳ ἐστέφθητε, οἱ εὐεργέται·» ὁ λαὸς ὁμοίως δκ γ'. Οἱ κράκται· «Ἐν τούτῳ βασι λεύετε καὶ νικᾶτε·» καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´ ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Ἐν τούτῳ ὀλέσετε τὰ ἔθνη πάντα·» καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ' ὁμοίως. Τοῦ δὲ ὀργάνου τρισαγιάζοντος, ὁρᾶτε εὐσέβεια δεσπόζεται 3 φωνῇ Πληροφορείν τινα 105, πληροφορείν τινα ὅρκοις, ὁ εὐσεβής, εὐσεβής. εὐσεβής. Αι φιλόπολιν, εὐσεβὴς τῆς ἀσεβείας, 1084. § 57. 'Προσκυνῶ σε ὡς εὐσεβῆ καὶ ἐκ Θεοῦ προβληθέντα βασιλέα. τοὺς θείους τύπους τόπους

Λάϊα· ω ὁ λαός· Μεσιτεία. Οἱ κράκτας 'Ανα νάϊχ·» ὁ λαός·» Τῶν πιστῶν βασιλέων ἡμῶν.» Οἱ κράκται· «Ανανάϊα·» ὁ λαός· «Ὡς μόνος παντοδύναμος.» Καὶ πάλιν λέγουσιν οἱ κράκται ἰχά διον ἤχ. π. δ'· «Νανά» ὁ λαός· «Όλος ὁ πόθος τῶν Ῥωμαίων. «Οἱ κράκται·» Ἁγία·» ὁ λαός «Εἰς ὑμᾶς ὁρᾶται 9, τοὺς εὐεργέτας. «Οἱ κράκται «Νανά·» ὁ λαός· «Τοῦ κόσμου γὰρ εὐσεβείᾳ δε σπόζετε 1 ὅλως, εἰς φιλάγαθον κράτος ὑμῶν, δεσπό ται.» Αλλος ἤχ. δ· «Κἂν θέλω σιγῆσαι, τῶν τρό πων σου ή χρηστότης οὐκ ἐξ με, '» καὶ τὰ ἐξῆς. Εἰ δὲ ἔχει ὁ Πράσινος προτίμησιν, λέγει φωνὴν 3 ἤχ. π. δ΄· «Εὐχαριστοῦμέν σοι. Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, τῷ διασκεδάζοντι βουλὰς ἐθνῶν,» καὶ τὰ ἑξῆς. Καὶ πάλιν λέγουσι τροπάριον, ἤχ. ὁ αὐτός· α «Πληρο φορῶ τὸ θεῖον ἐν πᾶσιν ὄντως καὶ τὸ εὐσε βές ὑμῶν, εὐεργέται· οὐκ ἔχει ἄλλην ἡ ψυχὴ ἡμῶν θεραπείαν, εἰ μὴ τὸ βλέπειν ὑμᾶς, τοὺς δε σπότας τῆς οἰκουμένης.» Αλλος ἤγ. δ'· «Τὸ ὑμέτ τερον κράτος, φιλόχριστοι, θεοπρόβλητοι εὐεργέται. ἐκ Θεοῦ καταλάμπεται ἀληθῶς καὶ οὐκ ἐξ ἀνθρώπων, ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα ἀγαλλίαμα τῶν Βενέτων.» Εἶθ οὕτως λέγουσιν οἱ κράκται· «Ἡμεῖς δοῦλοι τῶν βασιλέων·» ὁ λαὸς ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Ιδὲ δοῦ λοι εὐσεβῶν βασιλέων·» ὁ λαὸς ὁμοίως. Οἱ κράκται «Δοῦλοι·» ὁ λαός· «Τῶν βασιλέων. «Οἱ κράκται «Δοῦλοι·» ὁ λαός· «Τῶν βασιλέων. Β΄. Ιστέον, ὅτι ἀπὸ νίκης λέγονται τὰ προῤῥηθέντα ἄκτα τῆς νίκης τῶν ἡνιόχων πρωί. Χρὴ δὲ εἰδέναι, ὅτι ἀπὸ τοῦ δευτέρου βαΐου κατέρχονται ἀπὸ τῶν δ' δήμων οι σταυροφόροι, βαστάζοντες τοὺς ἐξ ἀνθέων πεπλεγμένους σταυρούς, καὶ ἴστανται εἰς τὸ στάμα οἱ κούρσωρες, αἵροντες τοὺς τοιούτους σταυρούς ἀναφέρουσι πρὸς τοὺς δεσπότας, καὶ εὐθέως λέγουσι τὰ ἄκτα. Οἱ κράκται· «Ὁ θεῖος τύπος βοή θησον τοὺς δεσπότας· κ ὁ λαὸς ἐκ γ´ ὁμοίως. Οι κράκται· «Ἐν τούτῳ ἐστέφθητε, οἱ εὐεργέται·» ὁ λαὸς ὁμοίως δκ γ'. Οἱ κράκται· «Ἐν τούτῳ βασι λεύετε καὶ νικᾶτε·» καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´ ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Ἐν τούτῳ ὀλέσετε τὰ ἔθνη πάντα·» καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ' ὁμοίως. Τοῦ δὲ ὀργάνου τρισαγιάζοντος, ὁρᾶτε εὐσέβεια δεσπόζεται 3 φωνῇ Πληροφορείν τινα 105, πληροφορείν τινα ὅρκοις, ὁ εὐσεβής, εὐσεβής. εὐσεβής. Αι φιλόπολιν, εὐσεβὴς τῆς ἀσεβείας, 1084. § 57. 'Προσκυνῶ σε ὡς εὐσεβῆ καὶ ἐκ Θεοῦ προβληθέντα βασιλέα. τοὺς θείους τύπους τόπους

σπότας·» καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´ ὁμοίως. Ιστέον, ὅτι πάντα τὰ ἱπποδρόμια, τά τε πρωί καὶ δείλης, τοῦτον καὶ αἱ 4 εὐφημία: καὶ αἱ ἄλλαι ἅπασαι ἀκολουθίαι αἱ λέγουσιν οἱ κράκτας - - Τρισάγιο, βοήθησον τοὺς δεν τὸν τύπον καὶ ταύτην ἔχουσι τὴν τάξιν. Τὰ γὰρ αὐτὰ ἄκτα προῤῥηθεῖσαι φυλάττοναι. Ὅσα δεῖ τελεῖσθαι, μικροπανίτου μέλλοντος για νεσθαι φακτιοναρίου. Δ΄. Ἱππικοῦ ἀγομένου, καὶ ἀνδραγαθοῦντος τὸ πρῶτον βαΐον μικροπανίτου ηνιόχου, δηλοῖ ὁ βασιλεὺς τῷ δήμῳ, ὡς ὅτι «Αἰτήσασθε 5 τὸν ὁ δεῖνα εἰς φα κτιονάριον,» καὶ εὐθέως λέγουσι οἱ κράκται· «Δεσπό ται τῆς οἰκουμένης, δέξασθε Βενέτους παρακαλοῦν τας·» φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου «"Αγιε.» Ο κράκται· «Ὡς δοῦλοι τολμῶμεν παρακαλέσαι· καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ' «Αγιε.» Οι κάκται· «Μετὰ φόβου δυσωποῦμεν τους δεσπότας·» καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ «Αγιε.» Οἱ κράκται· α 'Ανεξικάκως παρακλήθητε, οἱ εὐεργέται· «φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ' «"Αγις·» Ο κράκται· «Εἰς τὴν δέησιν τῶν δούλων ὑμῶν Βενέτων ὁ λαὸς ἐκ γ' «"Αγιε.» Οἱ κράκται· «Τὸν δεύτερον αἰτούμαθα εἰς φακτιονάριον αἰτούμαθα εἰς φακτιονάριον·» καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ «"Αγιε.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον τοὺς δεσπό τας Ῥωμαίων·» ὁ λαὸς ἐκ γ´ «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, τῶσον τοὺς ἐκ σοῦ ἐστεμμέ νους·» ὁ λαὸς ἐκ γ'· «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκτα Κύριε, σῶσον τοὺς δεσπότας σὺν ταῖς Αὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεννήτοις·» καὶ ὁ λαὸς ἐκ γι Κύριε, σῶσον.» Καὶ εἶθ᾽ οὕτως λέγουσιν οἱ κράκται· Αλλην μίαν αἴτησιν ἔχομεν οἱ δοῦλοι ὑμῶν ὁ λαὸς ἔκ γ'· «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Φακτίονα δεσπόται, τῷ ὁ δεῖνα» ὁ λαὸς ἐκ γ' «Κύριε, σῶσον.» 4 αί 5 αὑτήσασθαι Β'. Τοῦ δὲ βασιλέως παρασχόντος τὴν χρυσῆν βούλο λαν ἤγουν τὸν φακτίονα, νεύει ὁ ἀκτουάριος μετὰ τῆς χειρὸς τῷ δήμῳ· οἱ δὲ νοοῦσιν, ὅτι παρ ἔσχε τὸν φακτίονα ὁ βασιλεύς. Ὁ δὲ ἀκτουάριος ὀψικευόμενος ὑπὸ τῶν κουρσώρων, δηλονότι ἑνὸς κούρσωρος ἔμπροσθεν τοῦ ἀκτουαρίου περιπατοῦντος καὶ ἐπηρμένῃ χειρὶ τὴν βούλλαν βαστάζοντος. Ὁ δὲ ἀκτουάριος ταύτην αἴρων ἀπὸ τοῦ κούρσωρος, ἐπιδί δει * αὐτὴν τῷ μέλλοντι γίνεσθαι φακτιοναρίῳ. Ὁ δὲ ταύτην ἀσπαζόμενος καὶ τοῖς ὄμμασιν ἐπιθεὶς ἐπιδιδοῖ ἐξελαύνειν, χρυσῆν βούλλαν ήγουν τὸν φακτίονα. ἐντολαῖς Ρογέριος ἐν Χ Θεῷ εὐσεβὴς κραταιός ῥήξ καὶ τῶν Χριστιανῶν βοηθός; 118. χρυσοβούλων,

σπότας·» καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´ ὁμοίως. Ιστέον, ὅτι πάντα τὰ ἱπποδρόμια, τά τε πρωί καὶ δείλης, τοῦτον καὶ αἱ 4 εὐφημία: καὶ αἱ ἄλλαι ἅπασαι ἀκολουθίαι αἱ λέγουσιν οἱ κράκτας - - Τρισάγιο, βοήθησον τοὺς δεν τὸν τύπον καὶ ταύτην ἔχουσι τὴν τάξιν. Τὰ γὰρ αὐτὰ ἄκτα προῤῥηθεῖσαι φυλάττοναι. Ὅσα δεῖ τελεῖσθαι, μικροπανίτου μέλλοντος για νεσθαι φακτιοναρίου. Δ΄. Ἱππικοῦ ἀγομένου, καὶ ἀνδραγαθοῦντος τὸ πρῶτον βαΐον μικροπανίτου ηνιόχου, δηλοῖ ὁ βασιλεὺς τῷ δήμῳ, ὡς ὅτι «Αἰτήσασθε 5 τὸν ὁ δεῖνα εἰς φα κτιονάριον,» καὶ εὐθέως λέγουσι οἱ κράκται· «Δεσπό ται τῆς οἰκουμένης, δέξασθε Βενέτους παρακαλοῦν τας·» φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ τρίτου «"Αγιε.» Ο κράκται· «Ὡς δοῦλοι τολμῶμεν παρακαλέσαι· καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ' «Αγιε.» Οι κάκται· «Μετὰ φόβου δυσωποῦμεν τους δεσπότας·» καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ «Αγιε.» Οἱ κράκται· α 'Ανεξικάκως παρακλήθητε, οἱ εὐεργέται· «φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ' «"Αγις·» Ο κράκται· «Εἰς τὴν δέησιν τῶν δούλων ὑμῶν Βενέτων ὁ λαὸς ἐκ γ' «"Αγιε.» Οἱ κράκται· «Τὸν δεύτερον αἰτούμαθα εἰς φακτιονάριον αἰτούμαθα εἰς φακτιονάριον·» καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ «"Αγιε.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον τοὺς δεσπό τας Ῥωμαίων·» ὁ λαὸς ἐκ γ´ «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, τῶσον τοὺς ἐκ σοῦ ἐστεμμέ νους·» ὁ λαὸς ἐκ γ'· «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκτα Κύριε, σῶσον τοὺς δεσπότας σὺν ταῖς Αὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεννήτοις·» καὶ ὁ λαὸς ἐκ γι Κύριε, σῶσον.» Καὶ εἶθ᾽ οὕτως λέγουσιν οἱ κράκται· Αλλην μίαν αἴτησιν ἔχομεν οἱ δοῦλοι ὑμῶν ὁ λαὸς ἔκ γ'· «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Φακτίονα δεσπόται, τῷ ὁ δεῖνα» ὁ λαὸς ἐκ γ' «Κύριε, σῶσον.» 4 αί 5 αὑτήσασθαι Β'. Τοῦ δὲ βασιλέως παρασχόντος τὴν χρυσῆν βούλο λαν ἤγουν τὸν φακτίονα, νεύει ὁ ἀκτουάριος μετὰ τῆς χειρὸς τῷ δήμῳ· οἱ δὲ νοοῦσιν, ὅτι παρ ἔσχε τὸν φακτίονα ὁ βασιλεύς. Ὁ δὲ ἀκτουάριος ὀψικευόμενος ὑπὸ τῶν κουρσώρων, δηλονότι ἑνὸς κούρσωρος ἔμπροσθεν τοῦ ἀκτουαρίου περιπατοῦντος καὶ ἐπηρμένῃ χειρὶ τὴν βούλλαν βαστάζοντος. Ὁ δὲ ἀκτουάριος ταύτην αἴρων ἀπὸ τοῦ κούρσωρος, ἐπιδί δει * αὐτὴν τῷ μέλλοντι γίνεσθαι φακτιοναρίῳ. Ὁ δὲ ταύτην ἀσπαζόμενος καὶ τοῖς ὄμμασιν ἐπιθεὶς ἐπιδιδοῖ ἐξελαύνειν, χρυσῆν βούλλαν ήγουν τὸν φακτίονα. ἐντολαῖς Ρογέριος ἐν Χ Θεῷ εὐσεβὴς κραταιός ῥήξ καὶ τῶν Χριστιανῶν βοηθός; 118. χρυσοβούλων,

Β: πάλιν τῷ ἀκτουαρίῳ. Ὁ δὲ ἀκτουάριος!»:» ι ἐπὶ τὸ ψύας 7 αὐτοῦ ἐπιδένε: 8 καὶ εὐ ὑπὸ τοῦ δήμου λέγουσιν οἱ κράκται· «Γὰ τρία, και, τοῦ φακτίονος» ὁ λαὸς ἐκ γ'· «Κύ ῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον ντίληψιν τῶν Βενέτῶν·» καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´ δ, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον. Τὴν νησιν τῶν αἰτησίων·» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου. «ιε, σῶσον.» Οἱ κράκται. Καὶ ὅτε λάβῃ ὁ βουλλωθεὶς φακτιονάριος τὰ ἔπαθλα, λέγει ὁ δῆμος. λθατε 10 καὶ εὔξασθε τοὺς ἰδίους δεσπότας,» καὶ εὐθέως ανέρχεται εἰς τό ἴδιον άρμα καὶ σάσσει κατὰ πον, ἤτοι χορεύει (65)) καθὼς εἴθισται ἀπὸ νίκης. ὶ τὴν ψ. * ἐπιτείνει ο σῶσον τὴν ἀντ. σωσον τὴν ἀνακτ. 10 απέλθετε "Ωσπερ ὁ κέλευσιν βασιλέως νος καὶ ἀσπασάμενος τὴν σφραγίδα, οὐ τὸν Β΄ φακτίων [Γ. κηρὸν] ἐτίμησεν, ἢ τὴν χάρτην ἢ τὸν μόλιβδον, ἀλλὰ τῷ βασιλεῖ τὴν προσκύ 187, καὶ τὸ σέβας ἀπένειμεν. πηλόν τα ίσα Δεξάμενος τὴν τοῦ βασιλέως σάκραν ίλησε τὴν σφραγίδα τὴν ἔχουσαν τὸ στηθάριον ασιλέως. δύο χαρτία, ηρθρωμένας (ε χείρας περιπτυσσόμενοι καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτὰς δω όνω άννω, γυμνώννειν γυμνοῦν πτοντες. ἐπιδένει ἐπιτείνει], δίνειν δέννειν δεῖν έειν, τὴν χρυσόβουλλαν ἐπὶ τὸ ψύας αὐτοῦ ἐπι Θαὶ τοῦ ἐπιγονατίου τὸ ἐπιγονάτιον καὶ ψοῖαι αἱ σάρκες αἱ περικείμεναι τοῦ νεφρού γόμενα ἀπάκια. δένειν ννειν δεῖν, δέννειν οἱ ν. περιτραχήλιον. περιχύνειν -- χύειν χεύειν χεῖν; ν βάνειν, βάειν; πέρειν, πέρνειν. αντί ληψις δώρον, ἀντίδωρον, δ᾽ ἀντὶ ἄλλου δώρου ἀντιλαμβά νουσιν οἱ λαμβάνοντες. ἅρμα ἄρμα, σκεῦος Αρματούριον τὰ σάξιμα, Β. σάσσειν σάξιμον σάξει, ι. ὀξυπόδια, όξυποδῶ, σάσσειν σάσσειν, τὰ κρούματα τῶν ποδῶν, ἀπὸ τοῦ σάσο σειν, γονυκλινεῖν, σάσσειν 311.: Τοῦ πλείονος μέρους τοῦ πύρ του ποδοκοπηθέντος κάτωθεν συνέβη σάξαι τὸν πύρα γον ὡς ἐπὶ γόνυ δοκεῖν ἐπικλιθῆναι. σάσσειν άλλεσθαι ή ατμός,

Β: πάλιν τῷ ἀκτουαρίῳ. Ὁ δὲ ἀκτουάριος!»:» ι ἐπὶ τὸ ψύας 7 αὐτοῦ ἐπιδένε: 8 καὶ εὐ ὑπὸ τοῦ δήμου λέγουσιν οἱ κράκται· «Γὰ τρία, και, τοῦ φακτίονος» ὁ λαὸς ἐκ γ'· «Κύ ῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον ντίληψιν τῶν Βενέτῶν·» καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´ δ, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον. Τὴν νησιν τῶν αἰτησίων·» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου. «ιε, σῶσον.» Οἱ κράκται. Καὶ ὅτε λάβῃ ὁ βουλλωθεὶς φακτιονάριος τὰ ἔπαθλα, λέγει ὁ δῆμος. λθατε 10 καὶ εὔξασθε τοὺς ἰδίους δεσπότας,» καὶ εὐθέως ανέρχεται εἰς τό ἴδιον άρμα καὶ σάσσει κατὰ πον, ἤτοι χορεύει (65)) καθὼς εἴθισται ἀπὸ νίκης. ὶ τὴν ψ. * ἐπιτείνει ο σῶσον τὴν ἀντ. σωσον τὴν ἀνακτ. 10 απέλθετε "Ωσπερ ὁ κέλευσιν βασιλέως νος καὶ ἀσπασάμενος τὴν σφραγίδα, οὐ τὸν Β΄ φακτίων [Γ. κηρὸν] ἐτίμησεν, ἢ τὴν χάρτην ἢ τὸν μόλιβδον, ἀλλὰ τῷ βασιλεῖ τὴν προσκύ 187, καὶ τὸ σέβας ἀπένειμεν. πηλόν τα ίσα Δεξάμενος τὴν τοῦ βασιλέως σάκραν ίλησε τὴν σφραγίδα τὴν ἔχουσαν τὸ στηθάριον ασιλέως. δύο χαρτία, ηρθρωμένας (ε χείρας περιπτυσσόμενοι καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτὰς δω όνω άννω, γυμνώννειν γυμνοῦν πτοντες. ἐπιδένει ἐπιτείνει], δίνειν δέννειν δεῖν έειν, τὴν χρυσόβουλλαν ἐπὶ τὸ ψύας αὐτοῦ ἐπι Θαὶ τοῦ ἐπιγονατίου τὸ ἐπιγονάτιον καὶ ψοῖαι αἱ σάρκες αἱ περικείμεναι τοῦ νεφρού γόμενα ἀπάκια. δένειν ννειν δεῖν, δέννειν οἱ ν. περιτραχήλιον. περιχύνειν -- χύειν χεύειν χεῖν; ν βάνειν, βάειν; πέρειν, πέρνειν. αντί ληψις δώρον, ἀντίδωρον, δ᾽ ἀντὶ ἄλλου δώρου ἀντιλαμβά νουσιν οἱ λαμβάνοντες. ἅρμα ἄρμα, σκεῦος Αρματούριον τὰ σάξιμα, Β. σάσσειν σάξιμον σάξει, ι. ὀξυπόδια, όξυποδῶ, σάσσειν σάσσειν, τὰ κρούματα τῶν ποδῶν, ἀπὸ τοῦ σάσο σειν, γονυκλινεῖν, σάσσειν 311.: Τοῦ πλείονος μέρους τοῦ πύρ του ποδοκοπηθέντος κάτωθεν συνέβη σάξαι τὸν πύρα γον ὡς ἐπὶ γόνυ δοκεῖν ἐπικλιθῆναι. σάσσειν άλλεσθαι ή ατμός,

Β: πάλιν τῷ ἀκτουαρίῳ. Ὁ δὲ ἀκτουάριος!»:» ι ἐπὶ τὸ ψύας 7 αὐτοῦ ἐπιδένε: 8 καὶ εὐ ὑπὸ τοῦ δήμου λέγουσιν οἱ κράκται· «Γὰ τρία, και, τοῦ φακτίονος» ὁ λαὸς ἐκ γ'· «Κύ ῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον ντίληψιν τῶν Βενέτῶν·» καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´ δ, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον. Τὴν νησιν τῶν αἰτησίων·» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου. «ιε, σῶσον.» Οἱ κράκται. Καὶ ὅτε λάβῃ ὁ βουλλωθεὶς φακτιονάριος τὰ ἔπαθλα, λέγει ὁ δῆμος. λθατε 10 καὶ εὔξασθε τοὺς ἰδίους δεσπότας,» καὶ εὐθέως ανέρχεται εἰς τό ἴδιον άρμα καὶ σάσσει κατὰ πον, ἤτοι χορεύει (65)) καθὼς εἴθισται ἀπὸ νίκης. ὶ τὴν ψ. * ἐπιτείνει ο σῶσον τὴν ἀντ. σωσον τὴν ἀνακτ. 10 απέλθετε "Ωσπερ ὁ κέλευσιν βασιλέως νος καὶ ἀσπασάμενος τὴν σφραγίδα, οὐ τὸν Β΄ φακτίων [Γ. κηρὸν] ἐτίμησεν, ἢ τὴν χάρτην ἢ τὸν μόλιβδον, ἀλλὰ τῷ βασιλεῖ τὴν προσκύ 187, καὶ τὸ σέβας ἀπένειμεν. πηλόν τα ίσα Δεξάμενος τὴν τοῦ βασιλέως σάκραν ίλησε τὴν σφραγίδα τὴν ἔχουσαν τὸ στηθάριον ασιλέως. δύο χαρτία, ηρθρωμένας (ε χείρας περιπτυσσόμενοι καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτὰς δω όνω άννω, γυμνώννειν γυμνοῦν πτοντες. ἐπιδένει ἐπιτείνει], δίνειν δέννειν δεῖν έειν, τὴν χρυσόβουλλαν ἐπὶ τὸ ψύας αὐτοῦ ἐπι Θαὶ τοῦ ἐπιγονατίου τὸ ἐπιγονάτιον καὶ ψοῖαι αἱ σάρκες αἱ περικείμεναι τοῦ νεφρού γόμενα ἀπάκια. δένειν ννειν δεῖν, δέννειν οἱ ν. περιτραχήλιον. περιχύνειν -- χύειν χεύειν χεῖν; ν βάνειν, βάειν; πέρειν, πέρνειν. αντί ληψις δώρον, ἀντίδωρον, δ᾽ ἀντὶ ἄλλου δώρου ἀντιλαμβά νουσιν οἱ λαμβάνοντες. ἅρμα ἄρμα, σκεῦος Αρματούριον τὰ σάξιμα, Β. σάσσειν σάξιμον σάξει, ι. ὀξυπόδια, όξυποδῶ, σάσσειν σάσσειν, τὰ κρούματα τῶν ποδῶν, ἀπὸ τοῦ σάσο σειν, γονυκλινεῖν, σάσσειν 311.: Τοῦ πλείονος μέρους τοῦ πύρ του ποδοκοπηθέντος κάτωθεν συνέβη σάξαι τὸν πύρα γον ὡς ἐπὶ γόνυ δοκεῖν ἐπικλιθῆναι. σάσσειν άλλεσθαι ή ατμός,

Β: πάλιν τῷ ἀκτουαρίῳ. Ὁ δὲ ἀκτουάριος!»:» ι ἐπὶ τὸ ψύας 7 αὐτοῦ ἐπιδένε: 8 καὶ εὐ ὑπὸ τοῦ δήμου λέγουσιν οἱ κράκται· «Γὰ τρία, και, τοῦ φακτίονος» ὁ λαὸς ἐκ γ'· «Κύ ῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον ντίληψιν τῶν Βενέτῶν·» καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´ δ, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον. Τὴν νησιν τῶν αἰτησίων·» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου. «ιε, σῶσον.» Οἱ κράκται. Καὶ ὅτε λάβῃ ὁ βουλλωθεὶς φακτιονάριος τὰ ἔπαθλα, λέγει ὁ δῆμος. λθατε 10 καὶ εὔξασθε τοὺς ἰδίους δεσπότας,» καὶ εὐθέως ανέρχεται εἰς τό ἴδιον άρμα καὶ σάσσει κατὰ πον, ἤτοι χορεύει (65)) καθὼς εἴθισται ἀπὸ νίκης. ὶ τὴν ψ. * ἐπιτείνει ο σῶσον τὴν ἀντ. σωσον τὴν ἀνακτ. 10 απέλθετε "Ωσπερ ὁ κέλευσιν βασιλέως νος καὶ ἀσπασάμενος τὴν σφραγίδα, οὐ τὸν Β΄ φακτίων [Γ. κηρὸν] ἐτίμησεν, ἢ τὴν χάρτην ἢ τὸν μόλιβδον, ἀλλὰ τῷ βασιλεῖ τὴν προσκύ 187, καὶ τὸ σέβας ἀπένειμεν. πηλόν τα ίσα Δεξάμενος τὴν τοῦ βασιλέως σάκραν ίλησε τὴν σφραγίδα τὴν ἔχουσαν τὸ στηθάριον ασιλέως. δύο χαρτία, ηρθρωμένας (ε χείρας περιπτυσσόμενοι καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτὰς δω όνω άννω, γυμνώννειν γυμνοῦν πτοντες. ἐπιδένει ἐπιτείνει], δίνειν δέννειν δεῖν έειν, τὴν χρυσόβουλλαν ἐπὶ τὸ ψύας αὐτοῦ ἐπι Θαὶ τοῦ ἐπιγονατίου τὸ ἐπιγονάτιον καὶ ψοῖαι αἱ σάρκες αἱ περικείμεναι τοῦ νεφρού γόμενα ἀπάκια. δένειν ννειν δεῖν, δέννειν οἱ ν. περιτραχήλιον. περιχύνειν -- χύειν χεύειν χεῖν; ν βάνειν, βάειν; πέρειν, πέρνειν. αντί ληψις δώρον, ἀντίδωρον, δ᾽ ἀντὶ ἄλλου δώρου ἀντιλαμβά νουσιν οἱ λαμβάνοντες. ἅρμα ἄρμα, σκεῦος Αρματούριον τὰ σάξιμα, Β. σάσσειν σάξιμον σάξει, ι. ὀξυπόδια, όξυποδῶ, σάσσειν σάσσειν, τὰ κρούματα τῶν ποδῶν, ἀπὸ τοῦ σάσο σειν, γονυκλινεῖν, σάσσειν 311.: Τοῦ πλείονος μέρους τοῦ πύρ του ποδοκοπηθέντος κάτωθεν συνέβη σάξαι τὸν πύρα γον ὡς ἐπὶ γόνυ δοκεῖν ἐπικλιθῆναι. σάσσειν άλλεσθαι ή ατμός,

Β: πάλιν τῷ ἀκτουαρίῳ. Ὁ δὲ ἀκτουάριος!»:» ι ἐπὶ τὸ ψύας 7 αὐτοῦ ἐπιδένε: 8 καὶ εὐ ὑπὸ τοῦ δήμου λέγουσιν οἱ κράκται· «Γὰ τρία, και, τοῦ φακτίονος» ὁ λαὸς ἐκ γ'· «Κύ ῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον ντίληψιν τῶν Βενέτῶν·» καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´ δ, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον. Τὴν νησιν τῶν αἰτησίων·» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου. «ιε, σῶσον.» Οἱ κράκται. Καὶ ὅτε λάβῃ ὁ βουλλωθεὶς φακτιονάριος τὰ ἔπαθλα, λέγει ὁ δῆμος. λθατε 10 καὶ εὔξασθε τοὺς ἰδίους δεσπότας,» καὶ εὐθέως ανέρχεται εἰς τό ἴδιον άρμα καὶ σάσσει κατὰ πον, ἤτοι χορεύει (65)) καθὼς εἴθισται ἀπὸ νίκης. ὶ τὴν ψ. * ἐπιτείνει ο σῶσον τὴν ἀντ. σωσον τὴν ἀνακτ. 10 απέλθετε "Ωσπερ ὁ κέλευσιν βασιλέως νος καὶ ἀσπασάμενος τὴν σφραγίδα, οὐ τὸν Β΄ φακτίων [Γ. κηρὸν] ἐτίμησεν, ἢ τὴν χάρτην ἢ τὸν μόλιβδον, ἀλλὰ τῷ βασιλεῖ τὴν προσκύ 187, καὶ τὸ σέβας ἀπένειμεν. πηλόν τα ίσα Δεξάμενος τὴν τοῦ βασιλέως σάκραν ίλησε τὴν σφραγίδα τὴν ἔχουσαν τὸ στηθάριον ασιλέως. δύο χαρτία, ηρθρωμένας (ε χείρας περιπτυσσόμενοι καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτὰς δω όνω άννω, γυμνώννειν γυμνοῦν πτοντες. ἐπιδένει ἐπιτείνει], δίνειν δέννειν δεῖν έειν, τὴν χρυσόβουλλαν ἐπὶ τὸ ψύας αὐτοῦ ἐπι Θαὶ τοῦ ἐπιγονατίου τὸ ἐπιγονάτιον καὶ ψοῖαι αἱ σάρκες αἱ περικείμεναι τοῦ νεφρού γόμενα ἀπάκια. δένειν ννειν δεῖν, δέννειν οἱ ν. περιτραχήλιον. περιχύνειν -- χύειν χεύειν χεῖν; ν βάνειν, βάειν; πέρειν, πέρνειν. αντί ληψις δώρον, ἀντίδωρον, δ᾽ ἀντὶ ἄλλου δώρου ἀντιλαμβά νουσιν οἱ λαμβάνοντες. ἅρμα ἄρμα, σκεῦος Αρματούριον τὰ σάξιμα, Β. σάσσειν σάξιμον σάξει, ι. ὀξυπόδια, όξυποδῶ, σάσσειν σάσσειν, τὰ κρούματα τῶν ποδῶν, ἀπὸ τοῦ σάσο σειν, γονυκλινεῖν, σάσσειν 311.: Τοῦ πλείονος μέρους τοῦ πύρ του ποδοκοπηθέντος κάτωθεν συνέβη σάξαι τὸν πύρα γον ὡς ἐπὶ γόνυ δοκεῖν ἐπικλιθῆναι. σάσσειν άλλεσθαι ή ατμός,

Β: πάλιν τῷ ἀκτουαρίῳ. Ὁ δὲ ἀκτουάριος!»:» ι ἐπὶ τὸ ψύας 7 αὐτοῦ ἐπιδένε: 8 καὶ εὐ ὑπὸ τοῦ δήμου λέγουσιν οἱ κράκται· «Γὰ τρία, και, τοῦ φακτίονος» ὁ λαὸς ἐκ γ'· «Κύ ῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον ντίληψιν τῶν Βενέτῶν·» καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´ δ, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον. Τὴν νησιν τῶν αἰτησίων·» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου. «ιε, σῶσον.» Οἱ κράκται. Καὶ ὅτε λάβῃ ὁ βουλλωθεὶς φακτιονάριος τὰ ἔπαθλα, λέγει ὁ δῆμος. λθατε 10 καὶ εὔξασθε τοὺς ἰδίους δεσπότας,» καὶ εὐθέως ανέρχεται εἰς τό ἴδιον άρμα καὶ σάσσει κατὰ πον, ἤτοι χορεύει (65)) καθὼς εἴθισται ἀπὸ νίκης. ὶ τὴν ψ. * ἐπιτείνει ο σῶσον τὴν ἀντ. σωσον τὴν ἀνακτ. 10 απέλθετε "Ωσπερ ὁ κέλευσιν βασιλέως νος καὶ ἀσπασάμενος τὴν σφραγίδα, οὐ τὸν Β΄ φακτίων [Γ. κηρὸν] ἐτίμησεν, ἢ τὴν χάρτην ἢ τὸν μόλιβδον, ἀλλὰ τῷ βασιλεῖ τὴν προσκύ 187, καὶ τὸ σέβας ἀπένειμεν. πηλόν τα ίσα Δεξάμενος τὴν τοῦ βασιλέως σάκραν ίλησε τὴν σφραγίδα τὴν ἔχουσαν τὸ στηθάριον ασιλέως. δύο χαρτία, ηρθρωμένας (ε χείρας περιπτυσσόμενοι καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτὰς δω όνω άννω, γυμνώννειν γυμνοῦν πτοντες. ἐπιδένει ἐπιτείνει], δίνειν δέννειν δεῖν έειν, τὴν χρυσόβουλλαν ἐπὶ τὸ ψύας αὐτοῦ ἐπι Θαὶ τοῦ ἐπιγονατίου τὸ ἐπιγονάτιον καὶ ψοῖαι αἱ σάρκες αἱ περικείμεναι τοῦ νεφρού γόμενα ἀπάκια. δένειν ννειν δεῖν, δέννειν οἱ ν. περιτραχήλιον. περιχύνειν -- χύειν χεύειν χεῖν; ν βάνειν, βάειν; πέρειν, πέρνειν. αντί ληψις δώρον, ἀντίδωρον, δ᾽ ἀντὶ ἄλλου δώρου ἀντιλαμβά νουσιν οἱ λαμβάνοντες. ἅρμα ἄρμα, σκεῦος Αρματούριον τὰ σάξιμα, Β. σάσσειν σάξιμον σάξει, ι. ὀξυπόδια, όξυποδῶ, σάσσειν σάσσειν, τὰ κρούματα τῶν ποδῶν, ἀπὸ τοῦ σάσο σειν, γονυκλινεῖν, σάσσειν 311.: Τοῦ πλείονος μέρους τοῦ πύρ του ποδοκοπηθέντος κάτωθεν συνέβη σάξαι τὸν πύρα γον ὡς ἐπὶ γόνυ δοκεῖν ἐπικλιθῆναι. σάσσειν άλλεσθαι ή ατμός,

Β: πάλιν τῷ ἀκτουαρίῳ. Ὁ δὲ ἀκτουάριος!»:» ι ἐπὶ τὸ ψύας 7 αὐτοῦ ἐπιδένε: 8 καὶ εὐ ὑπὸ τοῦ δήμου λέγουσιν οἱ κράκται· «Γὰ τρία, και, τοῦ φακτίονος» ὁ λαὸς ἐκ γ'· «Κύ ῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον ντίληψιν τῶν Βενέτῶν·» καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´ δ, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον. Τὴν νησιν τῶν αἰτησίων·» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου. «ιε, σῶσον.» Οἱ κράκται. Καὶ ὅτε λάβῃ ὁ βουλλωθεὶς φακτιονάριος τὰ ἔπαθλα, λέγει ὁ δῆμος. λθατε 10 καὶ εὔξασθε τοὺς ἰδίους δεσπότας,» καὶ εὐθέως ανέρχεται εἰς τό ἴδιον άρμα καὶ σάσσει κατὰ πον, ἤτοι χορεύει (65)) καθὼς εἴθισται ἀπὸ νίκης. ὶ τὴν ψ. * ἐπιτείνει ο σῶσον τὴν ἀντ. σωσον τὴν ἀνακτ. 10 απέλθετε "Ωσπερ ὁ κέλευσιν βασιλέως νος καὶ ἀσπασάμενος τὴν σφραγίδα, οὐ τὸν Β΄ φακτίων [Γ. κηρὸν] ἐτίμησεν, ἢ τὴν χάρτην ἢ τὸν μόλιβδον, ἀλλὰ τῷ βασιλεῖ τὴν προσκύ 187, καὶ τὸ σέβας ἀπένειμεν. πηλόν τα ίσα Δεξάμενος τὴν τοῦ βασιλέως σάκραν ίλησε τὴν σφραγίδα τὴν ἔχουσαν τὸ στηθάριον ασιλέως. δύο χαρτία, ηρθρωμένας (ε χείρας περιπτυσσόμενοι καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτὰς δω όνω άννω, γυμνώννειν γυμνοῦν πτοντες. ἐπιδένει ἐπιτείνει], δίνειν δέννειν δεῖν έειν, τὴν χρυσόβουλλαν ἐπὶ τὸ ψύας αὐτοῦ ἐπι Θαὶ τοῦ ἐπιγονατίου τὸ ἐπιγονάτιον καὶ ψοῖαι αἱ σάρκες αἱ περικείμεναι τοῦ νεφρού γόμενα ἀπάκια. δένειν ννειν δεῖν, δέννειν οἱ ν. περιτραχήλιον. περιχύνειν -- χύειν χεύειν χεῖν; ν βάνειν, βάειν; πέρειν, πέρνειν. αντί ληψις δώρον, ἀντίδωρον, δ᾽ ἀντὶ ἄλλου δώρου ἀντιλαμβά νουσιν οἱ λαμβάνοντες. ἅρμα ἄρμα, σκεῦος Αρματούριον τὰ σάξιμα, Β. σάσσειν σάξιμον σάξει, ι. ὀξυπόδια, όξυποδῶ, σάσσειν σάσσειν, τὰ κρούματα τῶν ποδῶν, ἀπὸ τοῦ σάσο σειν, γονυκλινεῖν, σάσσειν 311.: Τοῦ πλείονος μέρους τοῦ πύρ του ποδοκοπηθέντος κάτωθεν συνέβη σάξαι τὸν πύρα γον ὡς ἐπὶ γόνυ δοκεῖν ἐπικλιθῆναι. σάσσειν άλλεσθαι ή ατμός,

Β: πάλιν τῷ ἀκτουαρίῳ. Ὁ δὲ ἀκτουάριος!»:» ι ἐπὶ τὸ ψύας 7 αὐτοῦ ἐπιδένε: 8 καὶ εὐ ὑπὸ τοῦ δήμου λέγουσιν οἱ κράκται· «Γὰ τρία, και, τοῦ φακτίονος» ὁ λαὸς ἐκ γ'· «Κύ ῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον ντίληψιν τῶν Βενέτῶν·» καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´ δ, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον. Τὴν νησιν τῶν αἰτησίων·» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου. «ιε, σῶσον.» Οἱ κράκται. Καὶ ὅτε λάβῃ ὁ βουλλωθεὶς φακτιονάριος τὰ ἔπαθλα, λέγει ὁ δῆμος. λθατε 10 καὶ εὔξασθε τοὺς ἰδίους δεσπότας,» καὶ εὐθέως ανέρχεται εἰς τό ἴδιον άρμα καὶ σάσσει κατὰ πον, ἤτοι χορεύει (65)) καθὼς εἴθισται ἀπὸ νίκης. ὶ τὴν ψ. * ἐπιτείνει ο σῶσον τὴν ἀντ. σωσον τὴν ἀνακτ. 10 απέλθετε "Ωσπερ ὁ κέλευσιν βασιλέως νος καὶ ἀσπασάμενος τὴν σφραγίδα, οὐ τὸν Β΄ φακτίων [Γ. κηρὸν] ἐτίμησεν, ἢ τὴν χάρτην ἢ τὸν μόλιβδον, ἀλλὰ τῷ βασιλεῖ τὴν προσκύ 187, καὶ τὸ σέβας ἀπένειμεν. πηλόν τα ίσα Δεξάμενος τὴν τοῦ βασιλέως σάκραν ίλησε τὴν σφραγίδα τὴν ἔχουσαν τὸ στηθάριον ασιλέως. δύο χαρτία, ηρθρωμένας (ε χείρας περιπτυσσόμενοι καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτὰς δω όνω άννω, γυμνώννειν γυμνοῦν πτοντες. ἐπιδένει ἐπιτείνει], δίνειν δέννειν δεῖν έειν, τὴν χρυσόβουλλαν ἐπὶ τὸ ψύας αὐτοῦ ἐπι Θαὶ τοῦ ἐπιγονατίου τὸ ἐπιγονάτιον καὶ ψοῖαι αἱ σάρκες αἱ περικείμεναι τοῦ νεφρού γόμενα ἀπάκια. δένειν ννειν δεῖν, δέννειν οἱ ν. περιτραχήλιον. περιχύνειν -- χύειν χεύειν χεῖν; ν βάνειν, βάειν; πέρειν, πέρνειν. αντί ληψις δώρον, ἀντίδωρον, δ᾽ ἀντὶ ἄλλου δώρου ἀντιλαμβά νουσιν οἱ λαμβάνοντες. ἅρμα ἄρμα, σκεῦος Αρματούριον τὰ σάξιμα, Β. σάσσειν σάξιμον σάξει, ι. ὀξυπόδια, όξυποδῶ, σάσσειν σάσσειν, τὰ κρούματα τῶν ποδῶν, ἀπὸ τοῦ σάσο σειν, γονυκλινεῖν, σάσσειν 311.: Τοῦ πλείονος μέρους τοῦ πύρ του ποδοκοπηθέντος κάτωθεν συνέβη σάξαι τὸν πύρα γον ὡς ἐπὶ γόνυ δοκεῖν ἐπικλιθῆναι. σάσσειν άλλεσθαι ή ατμός,

Β: πάλιν τῷ ἀκτουαρίῳ. Ὁ δὲ ἀκτουάριος!»:» ι ἐπὶ τὸ ψύας 7 αὐτοῦ ἐπιδένε: 8 καὶ εὐ ὑπὸ τοῦ δήμου λέγουσιν οἱ κράκται· «Γὰ τρία, και, τοῦ φακτίονος» ὁ λαὸς ἐκ γ'· «Κύ ῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον ντίληψιν τῶν Βενέτῶν·» καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´ δ, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον. Τὴν νησιν τῶν αἰτησίων·» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου. «ιε, σῶσον.» Οἱ κράκται. Καὶ ὅτε λάβῃ ὁ βουλλωθεὶς φακτιονάριος τὰ ἔπαθλα, λέγει ὁ δῆμος. λθατε 10 καὶ εὔξασθε τοὺς ἰδίους δεσπότας,» καὶ εὐθέως ανέρχεται εἰς τό ἴδιον άρμα καὶ σάσσει κατὰ πον, ἤτοι χορεύει (65)) καθὼς εἴθισται ἀπὸ νίκης. ὶ τὴν ψ. * ἐπιτείνει ο σῶσον τὴν ἀντ. σωσον τὴν ἀνακτ. 10 απέλθετε "Ωσπερ ὁ κέλευσιν βασιλέως νος καὶ ἀσπασάμενος τὴν σφραγίδα, οὐ τὸν Β΄ φακτίων [Γ. κηρὸν] ἐτίμησεν, ἢ τὴν χάρτην ἢ τὸν μόλιβδον, ἀλλὰ τῷ βασιλεῖ τὴν προσκύ 187, καὶ τὸ σέβας ἀπένειμεν. πηλόν τα ίσα Δεξάμενος τὴν τοῦ βασιλέως σάκραν ίλησε τὴν σφραγίδα τὴν ἔχουσαν τὸ στηθάριον ασιλέως. δύο χαρτία, ηρθρωμένας (ε χείρας περιπτυσσόμενοι καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτὰς δω όνω άννω, γυμνώννειν γυμνοῦν πτοντες. ἐπιδένει ἐπιτείνει], δίνειν δέννειν δεῖν έειν, τὴν χρυσόβουλλαν ἐπὶ τὸ ψύας αὐτοῦ ἐπι Θαὶ τοῦ ἐπιγονατίου τὸ ἐπιγονάτιον καὶ ψοῖαι αἱ σάρκες αἱ περικείμεναι τοῦ νεφρού γόμενα ἀπάκια. δένειν ννειν δεῖν, δέννειν οἱ ν. περιτραχήλιον. περιχύνειν -- χύειν χεύειν χεῖν; ν βάνειν, βάειν; πέρειν, πέρνειν. αντί ληψις δώρον, ἀντίδωρον, δ᾽ ἀντὶ ἄλλου δώρου ἀντιλαμβά νουσιν οἱ λαμβάνοντες. ἅρμα ἄρμα, σκεῦος Αρματούριον τὰ σάξιμα, Β. σάσσειν σάξιμον σάξει, ι. ὀξυπόδια, όξυποδῶ, σάσσειν σάσσειν, τὰ κρούματα τῶν ποδῶν, ἀπὸ τοῦ σάσο σειν, γονυκλινεῖν, σάσσειν 311.: Τοῦ πλείονος μέρους τοῦ πύρ του ποδοκοπηθέντος κάτωθεν συνέβη σάξαι τὸν πύρα γον ὡς ἐπὶ γόνυ δοκεῖν ἐπικλιθῆναι. σάσσειν άλλεσθαι ή ατμός,

Β: πάλιν τῷ ἀκτουαρίῳ. Ὁ δὲ ἀκτουάριος!»:» ι ἐπὶ τὸ ψύας 7 αὐτοῦ ἐπιδένε: 8 καὶ εὐ ὑπὸ τοῦ δήμου λέγουσιν οἱ κράκται· «Γὰ τρία, και, τοῦ φακτίονος» ὁ λαὸς ἐκ γ'· «Κύ ῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον ντίληψιν τῶν Βενέτῶν·» καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´ δ, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον. Τὴν νησιν τῶν αἰτησίων·» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου. «ιε, σῶσον.» Οἱ κράκται. Καὶ ὅτε λάβῃ ὁ βουλλωθεὶς φακτιονάριος τὰ ἔπαθλα, λέγει ὁ δῆμος. λθατε 10 καὶ εὔξασθε τοὺς ἰδίους δεσπότας,» καὶ εὐθέως ανέρχεται εἰς τό ἴδιον άρμα καὶ σάσσει κατὰ πον, ἤτοι χορεύει (65)) καθὼς εἴθισται ἀπὸ νίκης. ὶ τὴν ψ. * ἐπιτείνει ο σῶσον τὴν ἀντ. σωσον τὴν ἀνακτ. 10 απέλθετε "Ωσπερ ὁ κέλευσιν βασιλέως νος καὶ ἀσπασάμενος τὴν σφραγίδα, οὐ τὸν Β΄ φακτίων [Γ. κηρὸν] ἐτίμησεν, ἢ τὴν χάρτην ἢ τὸν μόλιβδον, ἀλλὰ τῷ βασιλεῖ τὴν προσκύ 187, καὶ τὸ σέβας ἀπένειμεν. πηλόν τα ίσα Δεξάμενος τὴν τοῦ βασιλέως σάκραν ίλησε τὴν σφραγίδα τὴν ἔχουσαν τὸ στηθάριον ασιλέως. δύο χαρτία, ηρθρωμένας (ε χείρας περιπτυσσόμενοι καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτὰς δω όνω άννω, γυμνώννειν γυμνοῦν πτοντες. ἐπιδένει ἐπιτείνει], δίνειν δέννειν δεῖν έειν, τὴν χρυσόβουλλαν ἐπὶ τὸ ψύας αὐτοῦ ἐπι Θαὶ τοῦ ἐπιγονατίου τὸ ἐπιγονάτιον καὶ ψοῖαι αἱ σάρκες αἱ περικείμεναι τοῦ νεφρού γόμενα ἀπάκια. δένειν ννειν δεῖν, δέννειν οἱ ν. περιτραχήλιον. περιχύνειν -- χύειν χεύειν χεῖν; ν βάνειν, βάειν; πέρειν, πέρνειν. αντί ληψις δώρον, ἀντίδωρον, δ᾽ ἀντὶ ἄλλου δώρου ἀντιλαμβά νουσιν οἱ λαμβάνοντες. ἅρμα ἄρμα, σκεῦος Αρματούριον τὰ σάξιμα, Β. σάσσειν σάξιμον σάξει, ι. ὀξυπόδια, όξυποδῶ, σάσσειν σάσσειν, τὰ κρούματα τῶν ποδῶν, ἀπὸ τοῦ σάσο σειν, γονυκλινεῖν, σάσσειν 311.: Τοῦ πλείονος μέρους τοῦ πύρ του ποδοκοπηθέντος κάτωθεν συνέβη σάξαι τὸν πύρα γον ὡς ἐπὶ γόνυ δοκεῖν ἐπικλιθῆναι. σάσσειν άλλεσθαι ή ατμός,

Β: πάλιν τῷ ἀκτουαρίῳ. Ὁ δὲ ἀκτουάριος!»:» ι ἐπὶ τὸ ψύας 7 αὐτοῦ ἐπιδένε: 8 καὶ εὐ ὑπὸ τοῦ δήμου λέγουσιν οἱ κράκται· «Γὰ τρία, και, τοῦ φακτίονος» ὁ λαὸς ἐκ γ'· «Κύ ῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον ντίληψιν τῶν Βενέτῶν·» καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´ δ, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον. Τὴν νησιν τῶν αἰτησίων·» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου. «ιε, σῶσον.» Οἱ κράκται. Καὶ ὅτε λάβῃ ὁ βουλλωθεὶς φακτιονάριος τὰ ἔπαθλα, λέγει ὁ δῆμος. λθατε 10 καὶ εὔξασθε τοὺς ἰδίους δεσπότας,» καὶ εὐθέως ανέρχεται εἰς τό ἴδιον άρμα καὶ σάσσει κατὰ πον, ἤτοι χορεύει (65)) καθὼς εἴθισται ἀπὸ νίκης. ὶ τὴν ψ. * ἐπιτείνει ο σῶσον τὴν ἀντ. σωσον τὴν ἀνακτ. 10 απέλθετε "Ωσπερ ὁ κέλευσιν βασιλέως νος καὶ ἀσπασάμενος τὴν σφραγίδα, οὐ τὸν Β΄ φακτίων [Γ. κηρὸν] ἐτίμησεν, ἢ τὴν χάρτην ἢ τὸν μόλιβδον, ἀλλὰ τῷ βασιλεῖ τὴν προσκύ 187, καὶ τὸ σέβας ἀπένειμεν. πηλόν τα ίσα Δεξάμενος τὴν τοῦ βασιλέως σάκραν ίλησε τὴν σφραγίδα τὴν ἔχουσαν τὸ στηθάριον ασιλέως. δύο χαρτία, ηρθρωμένας (ε χείρας περιπτυσσόμενοι καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτὰς δω όνω άννω, γυμνώννειν γυμνοῦν πτοντες. ἐπιδένει ἐπιτείνει], δίνειν δέννειν δεῖν έειν, τὴν χρυσόβουλλαν ἐπὶ τὸ ψύας αὐτοῦ ἐπι Θαὶ τοῦ ἐπιγονατίου τὸ ἐπιγονάτιον καὶ ψοῖαι αἱ σάρκες αἱ περικείμεναι τοῦ νεφρού γόμενα ἀπάκια. δένειν ννειν δεῖν, δέννειν οἱ ν. περιτραχήλιον. περιχύνειν -- χύειν χεύειν χεῖν; ν βάνειν, βάειν; πέρειν, πέρνειν. αντί ληψις δώρον, ἀντίδωρον, δ᾽ ἀντὶ ἄλλου δώρου ἀντιλαμβά νουσιν οἱ λαμβάνοντες. ἅρμα ἄρμα, σκεῦος Αρματούριον τὰ σάξιμα, Β. σάσσειν σάξιμον σάξει, ι. ὀξυπόδια, όξυποδῶ, σάσσειν σάσσειν, τὰ κρούματα τῶν ποδῶν, ἀπὸ τοῦ σάσο σειν, γονυκλινεῖν, σάσσειν 311.: Τοῦ πλείονος μέρους τοῦ πύρ του ποδοκοπηθέντος κάτωθεν συνέβη σάξαι τὸν πύρα γον ὡς ἐπὶ γόνυ δοκεῖν ἐπικλιθῆναι. σάσσειν άλλεσθαι ή ατμός,

Β: πάλιν τῷ ἀκτουαρίῳ. Ὁ δὲ ἀκτουάριος!»:» ι ἐπὶ τὸ ψύας 7 αὐτοῦ ἐπιδένε: 8 καὶ εὐ ὑπὸ τοῦ δήμου λέγουσιν οἱ κράκται· «Γὰ τρία, και, τοῦ φακτίονος» ὁ λαὸς ἐκ γ'· «Κύ ῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον ντίληψιν τῶν Βενέτῶν·» καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´ δ, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον. Τὴν νησιν τῶν αἰτησίων·» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου. «ιε, σῶσον.» Οἱ κράκται. Καὶ ὅτε λάβῃ ὁ βουλλωθεὶς φακτιονάριος τὰ ἔπαθλα, λέγει ὁ δῆμος. λθατε 10 καὶ εὔξασθε τοὺς ἰδίους δεσπότας,» καὶ εὐθέως ανέρχεται εἰς τό ἴδιον άρμα καὶ σάσσει κατὰ πον, ἤτοι χορεύει (65)) καθὼς εἴθισται ἀπὸ νίκης. ὶ τὴν ψ. * ἐπιτείνει ο σῶσον τὴν ἀντ. σωσον τὴν ἀνακτ. 10 απέλθετε "Ωσπερ ὁ κέλευσιν βασιλέως νος καὶ ἀσπασάμενος τὴν σφραγίδα, οὐ τὸν Β΄ φακτίων [Γ. κηρὸν] ἐτίμησεν, ἢ τὴν χάρτην ἢ τὸν μόλιβδον, ἀλλὰ τῷ βασιλεῖ τὴν προσκύ 187, καὶ τὸ σέβας ἀπένειμεν. πηλόν τα ίσα Δεξάμενος τὴν τοῦ βασιλέως σάκραν ίλησε τὴν σφραγίδα τὴν ἔχουσαν τὸ στηθάριον ασιλέως. δύο χαρτία, ηρθρωμένας (ε χείρας περιπτυσσόμενοι καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτὰς δω όνω άννω, γυμνώννειν γυμνοῦν πτοντες. ἐπιδένει ἐπιτείνει], δίνειν δέννειν δεῖν έειν, τὴν χρυσόβουλλαν ἐπὶ τὸ ψύας αὐτοῦ ἐπι Θαὶ τοῦ ἐπιγονατίου τὸ ἐπιγονάτιον καὶ ψοῖαι αἱ σάρκες αἱ περικείμεναι τοῦ νεφρού γόμενα ἀπάκια. δένειν ννειν δεῖν, δέννειν οἱ ν. περιτραχήλιον. περιχύνειν -- χύειν χεύειν χεῖν; ν βάνειν, βάειν; πέρειν, πέρνειν. αντί ληψις δώρον, ἀντίδωρον, δ᾽ ἀντὶ ἄλλου δώρου ἀντιλαμβά νουσιν οἱ λαμβάνοντες. ἅρμα ἄρμα, σκεῦος Αρματούριον τὰ σάξιμα, Β. σάσσειν σάξιμον σάξει, ι. ὀξυπόδια, όξυποδῶ, σάσσειν σάσσειν, τὰ κρούματα τῶν ποδῶν, ἀπὸ τοῦ σάσο σειν, γονυκλινεῖν, σάσσειν 311.: Τοῦ πλείονος μέρους τοῦ πύρ του ποδοκοπηθέντος κάτωθεν συνέβη σάξαι τὸν πύρα γον ὡς ἐπὶ γόνυ δοκεῖν ἐπικλιθῆναι. σάσσειν άλλεσθαι ή ατμός,

Β: πάλιν τῷ ἀκτουαρίῳ. Ὁ δὲ ἀκτουάριος!»:» ι ἐπὶ τὸ ψύας 7 αὐτοῦ ἐπιδένε: 8 καὶ εὐ ὑπὸ τοῦ δήμου λέγουσιν οἱ κράκται· «Γὰ τρία, και, τοῦ φακτίονος» ὁ λαὸς ἐκ γ'· «Κύ ῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον ντίληψιν τῶν Βενέτῶν·» καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´ δ, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον. Τὴν νησιν τῶν αἰτησίων·» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου. «ιε, σῶσον.» Οἱ κράκται. Καὶ ὅτε λάβῃ ὁ βουλλωθεὶς φακτιονάριος τὰ ἔπαθλα, λέγει ὁ δῆμος. λθατε 10 καὶ εὔξασθε τοὺς ἰδίους δεσπότας,» καὶ εὐθέως ανέρχεται εἰς τό ἴδιον άρμα καὶ σάσσει κατὰ πον, ἤτοι χορεύει (65)) καθὼς εἴθισται ἀπὸ νίκης. ὶ τὴν ψ. * ἐπιτείνει ο σῶσον τὴν ἀντ. σωσον τὴν ἀνακτ. 10 απέλθετε "Ωσπερ ὁ κέλευσιν βασιλέως νος καὶ ἀσπασάμενος τὴν σφραγίδα, οὐ τὸν Β΄ φακτίων [Γ. κηρὸν] ἐτίμησεν, ἢ τὴν χάρτην ἢ τὸν μόλιβδον, ἀλλὰ τῷ βασιλεῖ τὴν προσκύ 187, καὶ τὸ σέβας ἀπένειμεν. πηλόν τα ίσα Δεξάμενος τὴν τοῦ βασιλέως σάκραν ίλησε τὴν σφραγίδα τὴν ἔχουσαν τὸ στηθάριον ασιλέως. δύο χαρτία, ηρθρωμένας (ε χείρας περιπτυσσόμενοι καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτὰς δω όνω άννω, γυμνώννειν γυμνοῦν πτοντες. ἐπιδένει ἐπιτείνει], δίνειν δέννειν δεῖν έειν, τὴν χρυσόβουλλαν ἐπὶ τὸ ψύας αὐτοῦ ἐπι Θαὶ τοῦ ἐπιγονατίου τὸ ἐπιγονάτιον καὶ ψοῖαι αἱ σάρκες αἱ περικείμεναι τοῦ νεφρού γόμενα ἀπάκια. δένειν ννειν δεῖν, δέννειν οἱ ν. περιτραχήλιον. περιχύνειν -- χύειν χεύειν χεῖν; ν βάνειν, βάειν; πέρειν, πέρνειν. αντί ληψις δώρον, ἀντίδωρον, δ᾽ ἀντὶ ἄλλου δώρου ἀντιλαμβά νουσιν οἱ λαμβάνοντες. ἅρμα ἄρμα, σκεῦος Αρματούριον τὰ σάξιμα, Β. σάσσειν σάξιμον σάξει, ι. ὀξυπόδια, όξυποδῶ, σάσσειν σάσσειν, τὰ κρούματα τῶν ποδῶν, ἀπὸ τοῦ σάσο σειν, γονυκλινεῖν, σάσσειν 311.: Τοῦ πλείονος μέρους τοῦ πύρ του ποδοκοπηθέντος κάτωθεν συνέβη σάξαι τὸν πύρα γον ὡς ἐπὶ γόνυ δοκεῖν ἐπικλιθῆναι. σάσσειν άλλεσθαι ή ατμός,

Β: πάλιν τῷ ἀκτουαρίῳ. Ὁ δὲ ἀκτουάριος!»:» ι ἐπὶ τὸ ψύας 7 αὐτοῦ ἐπιδένε: 8 καὶ εὐ ὑπὸ τοῦ δήμου λέγουσιν οἱ κράκται· «Γὰ τρία, και, τοῦ φακτίονος» ὁ λαὸς ἐκ γ'· «Κύ ῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον ντίληψιν τῶν Βενέτῶν·» καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´ δ, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον. Τὴν νησιν τῶν αἰτησίων·» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου. «ιε, σῶσον.» Οἱ κράκται. Καὶ ὅτε λάβῃ ὁ βουλλωθεὶς φακτιονάριος τὰ ἔπαθλα, λέγει ὁ δῆμος. λθατε 10 καὶ εὔξασθε τοὺς ἰδίους δεσπότας,» καὶ εὐθέως ανέρχεται εἰς τό ἴδιον άρμα καὶ σάσσει κατὰ πον, ἤτοι χορεύει (65)) καθὼς εἴθισται ἀπὸ νίκης. ὶ τὴν ψ. * ἐπιτείνει ο σῶσον τὴν ἀντ. σωσον τὴν ἀνακτ. 10 απέλθετε "Ωσπερ ὁ κέλευσιν βασιλέως νος καὶ ἀσπασάμενος τὴν σφραγίδα, οὐ τὸν Β΄ φακτίων [Γ. κηρὸν] ἐτίμησεν, ἢ τὴν χάρτην ἢ τὸν μόλιβδον, ἀλλὰ τῷ βασιλεῖ τὴν προσκύ 187, καὶ τὸ σέβας ἀπένειμεν. πηλόν τα ίσα Δεξάμενος τὴν τοῦ βασιλέως σάκραν ίλησε τὴν σφραγίδα τὴν ἔχουσαν τὸ στηθάριον ασιλέως. δύο χαρτία, ηρθρωμένας (ε χείρας περιπτυσσόμενοι καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτὰς δω όνω άννω, γυμνώννειν γυμνοῦν πτοντες. ἐπιδένει ἐπιτείνει], δίνειν δέννειν δεῖν έειν, τὴν χρυσόβουλλαν ἐπὶ τὸ ψύας αὐτοῦ ἐπι Θαὶ τοῦ ἐπιγονατίου τὸ ἐπιγονάτιον καὶ ψοῖαι αἱ σάρκες αἱ περικείμεναι τοῦ νεφρού γόμενα ἀπάκια. δένειν ννειν δεῖν, δέννειν οἱ ν. περιτραχήλιον. περιχύνειν -- χύειν χεύειν χεῖν; ν βάνειν, βάειν; πέρειν, πέρνειν. αντί ληψις δώρον, ἀντίδωρον, δ᾽ ἀντὶ ἄλλου δώρου ἀντιλαμβά νουσιν οἱ λαμβάνοντες. ἅρμα ἄρμα, σκεῦος Αρματούριον τὰ σάξιμα, Β. σάσσειν σάξιμον σάξει, ι. ὀξυπόδια, όξυποδῶ, σάσσειν σάσσειν, τὰ κρούματα τῶν ποδῶν, ἀπὸ τοῦ σάσο σειν, γονυκλινεῖν, σάσσειν 311.: Τοῦ πλείονος μέρους τοῦ πύρ του ποδοκοπηθέντος κάτωθεν συνέβη σάξαι τὸν πύρα γον ὡς ἐπὶ γόνυ δοκεῖν ἐπικλιθῆναι. σάσσειν άλλεσθαι ή ατμός,

Β: πάλιν τῷ ἀκτουαρίῳ. Ὁ δὲ ἀκτουάριος!»:» ι ἐπὶ τὸ ψύας 7 αὐτοῦ ἐπιδένε: 8 καὶ εὐ ὑπὸ τοῦ δήμου λέγουσιν οἱ κράκται· «Γὰ τρία, και, τοῦ φακτίονος» ὁ λαὸς ἐκ γ'· «Κύ ῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον ντίληψιν τῶν Βενέτῶν·» καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´ δ, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον. Τὴν νησιν τῶν αἰτησίων·» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου. «ιε, σῶσον.» Οἱ κράκται. Καὶ ὅτε λάβῃ ὁ βουλλωθεὶς φακτιονάριος τὰ ἔπαθλα, λέγει ὁ δῆμος. λθατε 10 καὶ εὔξασθε τοὺς ἰδίους δεσπότας,» καὶ εὐθέως ανέρχεται εἰς τό ἴδιον άρμα καὶ σάσσει κατὰ πον, ἤτοι χορεύει (65)) καθὼς εἴθισται ἀπὸ νίκης. ὶ τὴν ψ. * ἐπιτείνει ο σῶσον τὴν ἀντ. σωσον τὴν ἀνακτ. 10 απέλθετε "Ωσπερ ὁ κέλευσιν βασιλέως νος καὶ ἀσπασάμενος τὴν σφραγίδα, οὐ τὸν Β΄ φακτίων [Γ. κηρὸν] ἐτίμησεν, ἢ τὴν χάρτην ἢ τὸν μόλιβδον, ἀλλὰ τῷ βασιλεῖ τὴν προσκύ 187, καὶ τὸ σέβας ἀπένειμεν. πηλόν τα ίσα Δεξάμενος τὴν τοῦ βασιλέως σάκραν ίλησε τὴν σφραγίδα τὴν ἔχουσαν τὸ στηθάριον ασιλέως. δύο χαρτία, ηρθρωμένας (ε χείρας περιπτυσσόμενοι καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτὰς δω όνω άννω, γυμνώννειν γυμνοῦν πτοντες. ἐπιδένει ἐπιτείνει], δίνειν δέννειν δεῖν έειν, τὴν χρυσόβουλλαν ἐπὶ τὸ ψύας αὐτοῦ ἐπι Θαὶ τοῦ ἐπιγονατίου τὸ ἐπιγονάτιον καὶ ψοῖαι αἱ σάρκες αἱ περικείμεναι τοῦ νεφρού γόμενα ἀπάκια. δένειν ννειν δεῖν, δέννειν οἱ ν. περιτραχήλιον. περιχύνειν -- χύειν χεύειν χεῖν; ν βάνειν, βάειν; πέρειν, πέρνειν. αντί ληψις δώρον, ἀντίδωρον, δ᾽ ἀντὶ ἄλλου δώρου ἀντιλαμβά νουσιν οἱ λαμβάνοντες. ἅρμα ἄρμα, σκεῦος Αρματούριον τὰ σάξιμα, Β. σάσσειν σάξιμον σάξει, ι. ὀξυπόδια, όξυποδῶ, σάσσειν σάσσειν, τὰ κρούματα τῶν ποδῶν, ἀπὸ τοῦ σάσο σειν, γονυκλινεῖν, σάσσειν 311.: Τοῦ πλείονος μέρους τοῦ πύρ του ποδοκοπηθέντος κάτωθεν συνέβη σάξαι τὸν πύρα γον ὡς ἐπὶ γόνυ δοκεῖν ἐπικλιθῆναι. σάσσειν άλλεσθαι ή ατμός,

μόσια, κατέρχονται ἐπ' ὀχήμασιν ἐκ τῶν θυρῶν, καὶ κατελθόντες οἱ τοῦ νικήσαντος μέρους δημόται, αίρουσι δάφνες ἐκ τοῦ λογίου, καὶ δέχονται τοὺς ἡνιόχους ἐπιδιφρίους ἔμπροσθεν τοῦ αὐτοῦ δήμου, καὶ σάξαντες μέχρι τοῦ ἀντικάμπτου, ἀνέρχονται ἐν τῷ στάματι. ᾿Ανερχομένων δὲ αὐτῶν, δίδοται νεῦμα τοῖς ἄρχουσι τῶν ταγμάτων, καὶ κατελθόντες ἵστανται ἐν τοῖς καμπτῆρσι καὶ ἐν τοῖς προειρημέν νοις λοιποῖς τόποις τοῦ εὐρίπου, ἔνθα αἱ στοιβαὶ τῶν λαχάνων καὶ τῶν πλακούντων εἰσίν. Ἐλθόντες δὲ οἱ ἡνίοχοι μετὰ τῶν δημοτῶν τοῦ μέρους ἐν τῷ στά ματι, ἵστανται ἐκεῖσε ἐπιδίφριοι, καὶ ἀκτολογοῦσι μετ᾿ εὐφημίας οἱ τοῦ μέρους τῷ βασιλεῖ, καὶ μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τῆς εὐφημίας ἀποστέλλει αὐτοῖς τοῖς νικηταῖς ἡνιοχοις ὁ βασιλεὺς στεφάνους διὰ τοῦ ἀκτουαρίου καὶ τοῦ δευτέρου, καὶ κατελθόντες στέφουσι τοὺς ἡνιόχους, καὶ ἀνέρχονται πάλιν ἐν τῷ καθίσματι. Καὶ εὐθέως ἄρχεται τὸ μέρος αἰτεῖσθαι τοῦ ἐξελθεῖν καὶ χορεῦσαι εἰς τὴν πλατείαν, καὶ λα βόντες τὴν αἴτησιν παρὲ τοῦ βασιλέως, ἐξέρχονται ἐν τῇ μέσῃ. Καὶ εἴθ' οὕτως ἀνίσταται ὁ βασιλεύς, καὶ μετὰ τὸ ἀναστῆναι τὸν βασιλέα κατέρχεται τὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ, καὶ αἴρουσιν ἐκ τῶν στοιβῶν τὰ τε λάχανα καὶ τὰς πλακοῦντας, ἐν δὲ τῷ αὐτῷ εἰσφερουσι χλανδον φερόμενον ἐπὶ ἁμάξης πλῆθος ἰχθύων, καὶ ῥίπτουσιν αὐτὰ 18 ἐπὶ ἐδάφους ἐν τῷ ἱππικῷ· αἴρουσι δὲ καὶ ταῦτα τὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ. Ε΄. Ο δὲ βασιλεύς, ὡς προείρηται, ἀναστὰς ἀπὸ τοῦ σέντζου καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόν των του κουβουκλείου, διέρχεται μέσον τῶν τε πα τρικίων καὶ στρατηγών, ἑπτώτων αὐτῶν ἐν τῷ τρικλίνῳ, ἐν ᾧ ἀριστῇ τῇ ἡμέρᾳ, αὐτοὶ δὲ ὑπερεύχονται τό· «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρές ῃ νους.» Καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτῶνι, λαβόντος δὲ τοῦ πραιποσίτου τὸ στέμμα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, εἰσέρχονται οἱ βεστήτορες, καὶ ἀπαλλάξαντες τὴν χλανίδα, ἐξέρχονταί. Καὶ ἐξελθὼν ὁ βασιλεὺς, καθ έζεται ἐπὶ τῆς τιμίας αὐτοῦ τραπέζης μετὰ καὶ φίλων, ὧν ἂν κελεύει, καὶ ἀναστὰς ἀπὸ τοῦ κλη τωρίου καὶ μικρὸν ἀναπαυσάμενος, ἐκδέχεται, μέσ χρις ἂν τὰ πάντα ἑτοιμασθῶσιν ἐν τῷ ἱππικῷ Ελθόντος δὲ τοῦ τῆς καταστάσεως καὶ γνωρίσαντος τῷ πραιποσίτῳ, ὡς ὅτι ἕτοιμά ἐστι πάντα, ὁ πραιπόσιτος, δηλοῖ τῷ βασιλεῖ· ὁ δὲ βασιλεὺς κατο έρχεται διὰ τῆς λιθίνης σκάλας, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτῶνι, καὶ περιβάλλεται τὴν χλανίδα καὶ τὸ στέμμα κατὰ συνήθειαν. Καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου διέρχεται διὰ τοῦ στενοῦ τρικλίνου, καὶ ἐξέρχεται ἐν τῷ μεγάλῳ τρικλίνῳ, ἐν ᾧ ἀριστῇ τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, κἀκεῖ σε ἑστὼς ἅμα τοῖς ἄρχουσι τοῦ κουβουκλείου, νεύε τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος τῷ ὀστιαρίῳ, καὶ εἰσάγει πατρικίους καὶ στρατηγούς, καὶ προσκυνησάντων τῷ βασιλεῖ, λέγει ὁ πραιπόσιτος· «Κελεύσατε.» Καὶ ἐξελθόντες ἔξω τῆς πύλης οἵ τε πατρίκιοι και στρατηγοί ἅμα τῇ συγκλήτῳ, ἵστανται ἔνθεν και 41 τοὺς πλ. 48 αὐτοὺς Δης, δείλης, νος δείλης

μόσια, κατέρχονται ἐπ' ὀχήμασιν ἐκ τῶν θυρῶν, καὶ κατελθόντες οἱ τοῦ νικήσαντος μέρους δημόται, αίρουσι δάφνες ἐκ τοῦ λογίου, καὶ δέχονται τοὺς ἡνιόχους ἐπιδιφρίους ἔμπροσθεν τοῦ αὐτοῦ δήμου, καὶ σάξαντες μέχρι τοῦ ἀντικάμπτου, ἀνέρχονται ἐν τῷ στάματι. ᾿Ανερχομένων δὲ αὐτῶν, δίδοται νεῦμα τοῖς ἄρχουσι τῶν ταγμάτων, καὶ κατελθόντες ἵστανται ἐν τοῖς καμπτῆρσι καὶ ἐν τοῖς προειρημέν νοις λοιποῖς τόποις τοῦ εὐρίπου, ἔνθα αἱ στοιβαὶ τῶν λαχάνων καὶ τῶν πλακούντων εἰσίν. Ἐλθόντες δὲ οἱ ἡνίοχοι μετὰ τῶν δημοτῶν τοῦ μέρους ἐν τῷ στά ματι, ἵστανται ἐκεῖσε ἐπιδίφριοι, καὶ ἀκτολογοῦσι μετ᾿ εὐφημίας οἱ τοῦ μέρους τῷ βασιλεῖ, καὶ μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τῆς εὐφημίας ἀποστέλλει αὐτοῖς τοῖς νικηταῖς ἡνιοχοις ὁ βασιλεὺς στεφάνους διὰ τοῦ ἀκτουαρίου καὶ τοῦ δευτέρου, καὶ κατελθόντες στέφουσι τοὺς ἡνιόχους, καὶ ἀνέρχονται πάλιν ἐν τῷ καθίσματι. Καὶ εὐθέως ἄρχεται τὸ μέρος αἰτεῖσθαι τοῦ ἐξελθεῖν καὶ χορεῦσαι εἰς τὴν πλατείαν, καὶ λα βόντες τὴν αἴτησιν παρὲ τοῦ βασιλέως, ἐξέρχονται ἐν τῇ μέσῃ. Καὶ εἴθ' οὕτως ἀνίσταται ὁ βασιλεύς, καὶ μετὰ τὸ ἀναστῆναι τὸν βασιλέα κατέρχεται τὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ, καὶ αἴρουσιν ἐκ τῶν στοιβῶν τὰ τε λάχανα καὶ τὰς πλακοῦντας, ἐν δὲ τῷ αὐτῷ εἰσφερουσι χλανδον φερόμενον ἐπὶ ἁμάξης πλῆθος ἰχθύων, καὶ ῥίπτουσιν αὐτὰ 18 ἐπὶ ἐδάφους ἐν τῷ ἱππικῷ· αἴρουσι δὲ καὶ ταῦτα τὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ. Ε΄. Ο δὲ βασιλεύς, ὡς προείρηται, ἀναστὰς ἀπὸ τοῦ σέντζου καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόν των του κουβουκλείου, διέρχεται μέσον τῶν τε πα τρικίων καὶ στρατηγών, ἑπτώτων αὐτῶν ἐν τῷ τρικλίνῳ, ἐν ᾧ ἀριστῇ τῇ ἡμέρᾳ, αὐτοὶ δὲ ὑπερεύχονται τό· «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρές ῃ νους.» Καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτῶνι, λαβόντος δὲ τοῦ πραιποσίτου τὸ στέμμα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, εἰσέρχονται οἱ βεστήτορες, καὶ ἀπαλλάξαντες τὴν χλανίδα, ἐξέρχονταί. Καὶ ἐξελθὼν ὁ βασιλεὺς, καθ έζεται ἐπὶ τῆς τιμίας αὐτοῦ τραπέζης μετὰ καὶ φίλων, ὧν ἂν κελεύει, καὶ ἀναστὰς ἀπὸ τοῦ κλη τωρίου καὶ μικρὸν ἀναπαυσάμενος, ἐκδέχεται, μέσ χρις ἂν τὰ πάντα ἑτοιμασθῶσιν ἐν τῷ ἱππικῷ Ελθόντος δὲ τοῦ τῆς καταστάσεως καὶ γνωρίσαντος τῷ πραιποσίτῳ, ὡς ὅτι ἕτοιμά ἐστι πάντα, ὁ πραιπόσιτος, δηλοῖ τῷ βασιλεῖ· ὁ δὲ βασιλεὺς κατο έρχεται διὰ τῆς λιθίνης σκάλας, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτῶνι, καὶ περιβάλλεται τὴν χλανίδα καὶ τὸ στέμμα κατὰ συνήθειαν. Καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου διέρχεται διὰ τοῦ στενοῦ τρικλίνου, καὶ ἐξέρχεται ἐν τῷ μεγάλῳ τρικλίνῳ, ἐν ᾧ ἀριστῇ τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, κἀκεῖ σε ἑστὼς ἅμα τοῖς ἄρχουσι τοῦ κουβουκλείου, νεύε τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος τῷ ὀστιαρίῳ, καὶ εἰσάγει πατρικίους καὶ στρατηγούς, καὶ προσκυνησάντων τῷ βασιλεῖ, λέγει ὁ πραιπόσιτος· «Κελεύσατε.» Καὶ ἐξελθόντες ἔξω τῆς πύλης οἵ τε πατρίκιοι και στρατηγοί ἅμα τῇ συγκλήτῳ, ἵστανται ἔνθεν και 41 τοὺς πλ. 48 αὐτοὺς Δης, δείλης, νος δείλης

μόσια, κατέρχονται ἐπ' ὀχήμασιν ἐκ τῶν θυρῶν, καὶ κατελθόντες οἱ τοῦ νικήσαντος μέρους δημόται, αίρουσι δάφνες ἐκ τοῦ λογίου, καὶ δέχονται τοὺς ἡνιόχους ἐπιδιφρίους ἔμπροσθεν τοῦ αὐτοῦ δήμου, καὶ σάξαντες μέχρι τοῦ ἀντικάμπτου, ἀνέρχονται ἐν τῷ στάματι. ᾿Ανερχομένων δὲ αὐτῶν, δίδοται νεῦμα τοῖς ἄρχουσι τῶν ταγμάτων, καὶ κατελθόντες ἵστανται ἐν τοῖς καμπτῆρσι καὶ ἐν τοῖς προειρημέν νοις λοιποῖς τόποις τοῦ εὐρίπου, ἔνθα αἱ στοιβαὶ τῶν λαχάνων καὶ τῶν πλακούντων εἰσίν. Ἐλθόντες δὲ οἱ ἡνίοχοι μετὰ τῶν δημοτῶν τοῦ μέρους ἐν τῷ στά ματι, ἵστανται ἐκεῖσε ἐπιδίφριοι, καὶ ἀκτολογοῦσι μετ᾿ εὐφημίας οἱ τοῦ μέρους τῷ βασιλεῖ, καὶ μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τῆς εὐφημίας ἀποστέλλει αὐτοῖς τοῖς νικηταῖς ἡνιοχοις ὁ βασιλεὺς στεφάνους διὰ τοῦ ἀκτουαρίου καὶ τοῦ δευτέρου, καὶ κατελθόντες στέφουσι τοὺς ἡνιόχους, καὶ ἀνέρχονται πάλιν ἐν τῷ καθίσματι. Καὶ εὐθέως ἄρχεται τὸ μέρος αἰτεῖσθαι τοῦ ἐξελθεῖν καὶ χορεῦσαι εἰς τὴν πλατείαν, καὶ λα βόντες τὴν αἴτησιν παρὲ τοῦ βασιλέως, ἐξέρχονται ἐν τῇ μέσῃ. Καὶ εἴθ' οὕτως ἀνίσταται ὁ βασιλεύς, καὶ μετὰ τὸ ἀναστῆναι τὸν βασιλέα κατέρχεται τὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ, καὶ αἴρουσιν ἐκ τῶν στοιβῶν τὰ τε λάχανα καὶ τὰς πλακοῦντας, ἐν δὲ τῷ αὐτῷ εἰσφερουσι χλανδον φερόμενον ἐπὶ ἁμάξης πλῆθος ἰχθύων, καὶ ῥίπτουσιν αὐτὰ 18 ἐπὶ ἐδάφους ἐν τῷ ἱππικῷ· αἴρουσι δὲ καὶ ταῦτα τὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ. Ε΄. Ο δὲ βασιλεύς, ὡς προείρηται, ἀναστὰς ἀπὸ τοῦ σέντζου καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόν των του κουβουκλείου, διέρχεται μέσον τῶν τε πα τρικίων καὶ στρατηγών, ἑπτώτων αὐτῶν ἐν τῷ τρικλίνῳ, ἐν ᾧ ἀριστῇ τῇ ἡμέρᾳ, αὐτοὶ δὲ ὑπερεύχονται τό· «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρές ῃ νους.» Καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτῶνι, λαβόντος δὲ τοῦ πραιποσίτου τὸ στέμμα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, εἰσέρχονται οἱ βεστήτορες, καὶ ἀπαλλάξαντες τὴν χλανίδα, ἐξέρχονταί. Καὶ ἐξελθὼν ὁ βασιλεὺς, καθ έζεται ἐπὶ τῆς τιμίας αὐτοῦ τραπέζης μετὰ καὶ φίλων, ὧν ἂν κελεύει, καὶ ἀναστὰς ἀπὸ τοῦ κλη τωρίου καὶ μικρὸν ἀναπαυσάμενος, ἐκδέχεται, μέσ χρις ἂν τὰ πάντα ἑτοιμασθῶσιν ἐν τῷ ἱππικῷ Ελθόντος δὲ τοῦ τῆς καταστάσεως καὶ γνωρίσαντος τῷ πραιποσίτῳ, ὡς ὅτι ἕτοιμά ἐστι πάντα, ὁ πραιπόσιτος, δηλοῖ τῷ βασιλεῖ· ὁ δὲ βασιλεὺς κατο έρχεται διὰ τῆς λιθίνης σκάλας, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτῶνι, καὶ περιβάλλεται τὴν χλανίδα καὶ τὸ στέμμα κατὰ συνήθειαν. Καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου διέρχεται διὰ τοῦ στενοῦ τρικλίνου, καὶ ἐξέρχεται ἐν τῷ μεγάλῳ τρικλίνῳ, ἐν ᾧ ἀριστῇ τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, κἀκεῖ σε ἑστὼς ἅμα τοῖς ἄρχουσι τοῦ κουβουκλείου, νεύε τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος τῷ ὀστιαρίῳ, καὶ εἰσάγει πατρικίους καὶ στρατηγούς, καὶ προσκυνησάντων τῷ βασιλεῖ, λέγει ὁ πραιπόσιτος· «Κελεύσατε.» Καὶ ἐξελθόντες ἔξω τῆς πύλης οἵ τε πατρίκιοι και στρατηγοί ἅμα τῇ συγκλήτῳ, ἵστανται ἔνθεν και 41 τοὺς πλ. 48 αὐτοὺς Δης, δείλης, νος δείλης

μόσια, κατέρχονται ἐπ' ὀχήμασιν ἐκ τῶν θυρῶν, καὶ κατελθόντες οἱ τοῦ νικήσαντος μέρους δημόται, αίρουσι δάφνες ἐκ τοῦ λογίου, καὶ δέχονται τοὺς ἡνιόχους ἐπιδιφρίους ἔμπροσθεν τοῦ αὐτοῦ δήμου, καὶ σάξαντες μέχρι τοῦ ἀντικάμπτου, ἀνέρχονται ἐν τῷ στάματι. ᾿Ανερχομένων δὲ αὐτῶν, δίδοται νεῦμα τοῖς ἄρχουσι τῶν ταγμάτων, καὶ κατελθόντες ἵστανται ἐν τοῖς καμπτῆρσι καὶ ἐν τοῖς προειρημέν νοις λοιποῖς τόποις τοῦ εὐρίπου, ἔνθα αἱ στοιβαὶ τῶν λαχάνων καὶ τῶν πλακούντων εἰσίν. Ἐλθόντες δὲ οἱ ἡνίοχοι μετὰ τῶν δημοτῶν τοῦ μέρους ἐν τῷ στά ματι, ἵστανται ἐκεῖσε ἐπιδίφριοι, καὶ ἀκτολογοῦσι μετ᾿ εὐφημίας οἱ τοῦ μέρους τῷ βασιλεῖ, καὶ μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τῆς εὐφημίας ἀποστέλλει αὐτοῖς τοῖς νικηταῖς ἡνιοχοις ὁ βασιλεὺς στεφάνους διὰ τοῦ ἀκτουαρίου καὶ τοῦ δευτέρου, καὶ κατελθόντες στέφουσι τοὺς ἡνιόχους, καὶ ἀνέρχονται πάλιν ἐν τῷ καθίσματι. Καὶ εὐθέως ἄρχεται τὸ μέρος αἰτεῖσθαι τοῦ ἐξελθεῖν καὶ χορεῦσαι εἰς τὴν πλατείαν, καὶ λα βόντες τὴν αἴτησιν παρὲ τοῦ βασιλέως, ἐξέρχονται ἐν τῇ μέσῃ. Καὶ εἴθ' οὕτως ἀνίσταται ὁ βασιλεύς, καὶ μετὰ τὸ ἀναστῆναι τὸν βασιλέα κατέρχεται τὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ, καὶ αἴρουσιν ἐκ τῶν στοιβῶν τὰ τε λάχανα καὶ τὰς πλακοῦντας, ἐν δὲ τῷ αὐτῷ εἰσφερουσι χλανδον φερόμενον ἐπὶ ἁμάξης πλῆθος ἰχθύων, καὶ ῥίπτουσιν αὐτὰ 18 ἐπὶ ἐδάφους ἐν τῷ ἱππικῷ· αἴρουσι δὲ καὶ ταῦτα τὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ. Ε΄. Ο δὲ βασιλεύς, ὡς προείρηται, ἀναστὰς ἀπὸ τοῦ σέντζου καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόν των του κουβουκλείου, διέρχεται μέσον τῶν τε πα τρικίων καὶ στρατηγών, ἑπτώτων αὐτῶν ἐν τῷ τρικλίνῳ, ἐν ᾧ ἀριστῇ τῇ ἡμέρᾳ, αὐτοὶ δὲ ὑπερεύχονται τό· «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρές ῃ νους.» Καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτῶνι, λαβόντος δὲ τοῦ πραιποσίτου τὸ στέμμα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, εἰσέρχονται οἱ βεστήτορες, καὶ ἀπαλλάξαντες τὴν χλανίδα, ἐξέρχονταί. Καὶ ἐξελθὼν ὁ βασιλεὺς, καθ έζεται ἐπὶ τῆς τιμίας αὐτοῦ τραπέζης μετὰ καὶ φίλων, ὧν ἂν κελεύει, καὶ ἀναστὰς ἀπὸ τοῦ κλη τωρίου καὶ μικρὸν ἀναπαυσάμενος, ἐκδέχεται, μέσ χρις ἂν τὰ πάντα ἑτοιμασθῶσιν ἐν τῷ ἱππικῷ Ελθόντος δὲ τοῦ τῆς καταστάσεως καὶ γνωρίσαντος τῷ πραιποσίτῳ, ὡς ὅτι ἕτοιμά ἐστι πάντα, ὁ πραιπόσιτος, δηλοῖ τῷ βασιλεῖ· ὁ δὲ βασιλεὺς κατο έρχεται διὰ τῆς λιθίνης σκάλας, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτῶνι, καὶ περιβάλλεται τὴν χλανίδα καὶ τὸ στέμμα κατὰ συνήθειαν. Καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου διέρχεται διὰ τοῦ στενοῦ τρικλίνου, καὶ ἐξέρχεται ἐν τῷ μεγάλῳ τρικλίνῳ, ἐν ᾧ ἀριστῇ τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, κἀκεῖ σε ἑστὼς ἅμα τοῖς ἄρχουσι τοῦ κουβουκλείου, νεύε τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος τῷ ὀστιαρίῳ, καὶ εἰσάγει πατρικίους καὶ στρατηγούς, καὶ προσκυνησάντων τῷ βασιλεῖ, λέγει ὁ πραιπόσιτος· «Κελεύσατε.» Καὶ ἐξελθόντες ἔξω τῆς πύλης οἵ τε πατρίκιοι και στρατηγοί ἅμα τῇ συγκλήτῳ, ἵστανται ἔνθεν και 41 τοὺς πλ. 48 αὐτοὺς Δης, δείλης, νος δείλης

μόσια, κατέρχονται ἐπ' ὀχήμασιν ἐκ τῶν θυρῶν, καὶ κατελθόντες οἱ τοῦ νικήσαντος μέρους δημόται, αίρουσι δάφνες ἐκ τοῦ λογίου, καὶ δέχονται τοὺς ἡνιόχους ἐπιδιφρίους ἔμπροσθεν τοῦ αὐτοῦ δήμου, καὶ σάξαντες μέχρι τοῦ ἀντικάμπτου, ἀνέρχονται ἐν τῷ στάματι. ᾿Ανερχομένων δὲ αὐτῶν, δίδοται νεῦμα τοῖς ἄρχουσι τῶν ταγμάτων, καὶ κατελθόντες ἵστανται ἐν τοῖς καμπτῆρσι καὶ ἐν τοῖς προειρημέν νοις λοιποῖς τόποις τοῦ εὐρίπου, ἔνθα αἱ στοιβαὶ τῶν λαχάνων καὶ τῶν πλακούντων εἰσίν. Ἐλθόντες δὲ οἱ ἡνίοχοι μετὰ τῶν δημοτῶν τοῦ μέρους ἐν τῷ στά ματι, ἵστανται ἐκεῖσε ἐπιδίφριοι, καὶ ἀκτολογοῦσι μετ᾿ εὐφημίας οἱ τοῦ μέρους τῷ βασιλεῖ, καὶ μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τῆς εὐφημίας ἀποστέλλει αὐτοῖς τοῖς νικηταῖς ἡνιοχοις ὁ βασιλεὺς στεφάνους διὰ τοῦ ἀκτουαρίου καὶ τοῦ δευτέρου, καὶ κατελθόντες στέφουσι τοὺς ἡνιόχους, καὶ ἀνέρχονται πάλιν ἐν τῷ καθίσματι. Καὶ εὐθέως ἄρχεται τὸ μέρος αἰτεῖσθαι τοῦ ἐξελθεῖν καὶ χορεῦσαι εἰς τὴν πλατείαν, καὶ λα βόντες τὴν αἴτησιν παρὲ τοῦ βασιλέως, ἐξέρχονται ἐν τῇ μέσῃ. Καὶ εἴθ' οὕτως ἀνίσταται ὁ βασιλεύς, καὶ μετὰ τὸ ἀναστῆναι τὸν βασιλέα κατέρχεται τὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ, καὶ αἴρουσιν ἐκ τῶν στοιβῶν τὰ τε λάχανα καὶ τὰς πλακοῦντας, ἐν δὲ τῷ αὐτῷ εἰσφερουσι χλανδον φερόμενον ἐπὶ ἁμάξης πλῆθος ἰχθύων, καὶ ῥίπτουσιν αὐτὰ 18 ἐπὶ ἐδάφους ἐν τῷ ἱππικῷ· αἴρουσι δὲ καὶ ταῦτα τὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ. Ε΄. Ο δὲ βασιλεύς, ὡς προείρηται, ἀναστὰς ἀπὸ τοῦ σέντζου καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόν των του κουβουκλείου, διέρχεται μέσον τῶν τε πα τρικίων καὶ στρατηγών, ἑπτώτων αὐτῶν ἐν τῷ τρικλίνῳ, ἐν ᾧ ἀριστῇ τῇ ἡμέρᾳ, αὐτοὶ δὲ ὑπερεύχονται τό· «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρές ῃ νους.» Καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτῶνι, λαβόντος δὲ τοῦ πραιποσίτου τὸ στέμμα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, εἰσέρχονται οἱ βεστήτορες, καὶ ἀπαλλάξαντες τὴν χλανίδα, ἐξέρχονταί. Καὶ ἐξελθὼν ὁ βασιλεὺς, καθ έζεται ἐπὶ τῆς τιμίας αὐτοῦ τραπέζης μετὰ καὶ φίλων, ὧν ἂν κελεύει, καὶ ἀναστὰς ἀπὸ τοῦ κλη τωρίου καὶ μικρὸν ἀναπαυσάμενος, ἐκδέχεται, μέσ χρις ἂν τὰ πάντα ἑτοιμασθῶσιν ἐν τῷ ἱππικῷ Ελθόντος δὲ τοῦ τῆς καταστάσεως καὶ γνωρίσαντος τῷ πραιποσίτῳ, ὡς ὅτι ἕτοιμά ἐστι πάντα, ὁ πραιπόσιτος, δηλοῖ τῷ βασιλεῖ· ὁ δὲ βασιλεὺς κατο έρχεται διὰ τῆς λιθίνης σκάλας, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτῶνι, καὶ περιβάλλεται τὴν χλανίδα καὶ τὸ στέμμα κατὰ συνήθειαν. Καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου διέρχεται διὰ τοῦ στενοῦ τρικλίνου, καὶ ἐξέρχεται ἐν τῷ μεγάλῳ τρικλίνῳ, ἐν ᾧ ἀριστῇ τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, κἀκεῖ σε ἑστὼς ἅμα τοῖς ἄρχουσι τοῦ κουβουκλείου, νεύε τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος τῷ ὀστιαρίῳ, καὶ εἰσάγει πατρικίους καὶ στρατηγούς, καὶ προσκυνησάντων τῷ βασιλεῖ, λέγει ὁ πραιπόσιτος· «Κελεύσατε.» Καὶ ἐξελθόντες ἔξω τῆς πύλης οἵ τε πατρίκιοι και στρατηγοί ἅμα τῇ συγκλήτῳ, ἵστανται ἔνθεν και 41 τοὺς πλ. 48 αὐτοὺς Δης, δείλης, νος δείλης

μόσια, κατέρχονται ἐπ' ὀχήμασιν ἐκ τῶν θυρῶν, καὶ κατελθόντες οἱ τοῦ νικήσαντος μέρους δημόται, αίρουσι δάφνες ἐκ τοῦ λογίου, καὶ δέχονται τοὺς ἡνιόχους ἐπιδιφρίους ἔμπροσθεν τοῦ αὐτοῦ δήμου, καὶ σάξαντες μέχρι τοῦ ἀντικάμπτου, ἀνέρχονται ἐν τῷ στάματι. ᾿Ανερχομένων δὲ αὐτῶν, δίδοται νεῦμα τοῖς ἄρχουσι τῶν ταγμάτων, καὶ κατελθόντες ἵστανται ἐν τοῖς καμπτῆρσι καὶ ἐν τοῖς προειρημέν νοις λοιποῖς τόποις τοῦ εὐρίπου, ἔνθα αἱ στοιβαὶ τῶν λαχάνων καὶ τῶν πλακούντων εἰσίν. Ἐλθόντες δὲ οἱ ἡνίοχοι μετὰ τῶν δημοτῶν τοῦ μέρους ἐν τῷ στά ματι, ἵστανται ἐκεῖσε ἐπιδίφριοι, καὶ ἀκτολογοῦσι μετ᾿ εὐφημίας οἱ τοῦ μέρους τῷ βασιλεῖ, καὶ μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τῆς εὐφημίας ἀποστέλλει αὐτοῖς τοῖς νικηταῖς ἡνιοχοις ὁ βασιλεὺς στεφάνους διὰ τοῦ ἀκτουαρίου καὶ τοῦ δευτέρου, καὶ κατελθόντες στέφουσι τοὺς ἡνιόχους, καὶ ἀνέρχονται πάλιν ἐν τῷ καθίσματι. Καὶ εὐθέως ἄρχεται τὸ μέρος αἰτεῖσθαι τοῦ ἐξελθεῖν καὶ χορεῦσαι εἰς τὴν πλατείαν, καὶ λα βόντες τὴν αἴτησιν παρὲ τοῦ βασιλέως, ἐξέρχονται ἐν τῇ μέσῃ. Καὶ εἴθ' οὕτως ἀνίσταται ὁ βασιλεύς, καὶ μετὰ τὸ ἀναστῆναι τὸν βασιλέα κατέρχεται τὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ, καὶ αἴρουσιν ἐκ τῶν στοιβῶν τὰ τε λάχανα καὶ τὰς πλακοῦντας, ἐν δὲ τῷ αὐτῷ εἰσφερουσι χλανδον φερόμενον ἐπὶ ἁμάξης πλῆθος ἰχθύων, καὶ ῥίπτουσιν αὐτὰ 18 ἐπὶ ἐδάφους ἐν τῷ ἱππικῷ· αἴρουσι δὲ καὶ ταῦτα τὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ. Ε΄. Ο δὲ βασιλεύς, ὡς προείρηται, ἀναστὰς ἀπὸ τοῦ σέντζου καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόν των του κουβουκλείου, διέρχεται μέσον τῶν τε πα τρικίων καὶ στρατηγών, ἑπτώτων αὐτῶν ἐν τῷ τρικλίνῳ, ἐν ᾧ ἀριστῇ τῇ ἡμέρᾳ, αὐτοὶ δὲ ὑπερεύχονται τό· «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρές ῃ νους.» Καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτῶνι, λαβόντος δὲ τοῦ πραιποσίτου τὸ στέμμα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, εἰσέρχονται οἱ βεστήτορες, καὶ ἀπαλλάξαντες τὴν χλανίδα, ἐξέρχονταί. Καὶ ἐξελθὼν ὁ βασιλεὺς, καθ έζεται ἐπὶ τῆς τιμίας αὐτοῦ τραπέζης μετὰ καὶ φίλων, ὧν ἂν κελεύει, καὶ ἀναστὰς ἀπὸ τοῦ κλη τωρίου καὶ μικρὸν ἀναπαυσάμενος, ἐκδέχεται, μέσ χρις ἂν τὰ πάντα ἑτοιμασθῶσιν ἐν τῷ ἱππικῷ Ελθόντος δὲ τοῦ τῆς καταστάσεως καὶ γνωρίσαντος τῷ πραιποσίτῳ, ὡς ὅτι ἕτοιμά ἐστι πάντα, ὁ πραιπόσιτος, δηλοῖ τῷ βασιλεῖ· ὁ δὲ βασιλεὺς κατο έρχεται διὰ τῆς λιθίνης σκάλας, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτῶνι, καὶ περιβάλλεται τὴν χλανίδα καὶ τὸ στέμμα κατὰ συνήθειαν. Καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου διέρχεται διὰ τοῦ στενοῦ τρικλίνου, καὶ ἐξέρχεται ἐν τῷ μεγάλῳ τρικλίνῳ, ἐν ᾧ ἀριστῇ τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, κἀκεῖ σε ἑστὼς ἅμα τοῖς ἄρχουσι τοῦ κουβουκλείου, νεύε τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος τῷ ὀστιαρίῳ, καὶ εἰσάγει πατρικίους καὶ στρατηγούς, καὶ προσκυνησάντων τῷ βασιλεῖ, λέγει ὁ πραιπόσιτος· «Κελεύσατε.» Καὶ ἐξελθόντες ἔξω τῆς πύλης οἵ τε πατρίκιοι και στρατηγοί ἅμα τῇ συγκλήτῳ, ἵστανται ἔνθεν και 41 τοὺς πλ. 48 αὐτοὺς Δης, δείλης, νος δείλης

μόσια, κατέρχονται ἐπ' ὀχήμασιν ἐκ τῶν θυρῶν, καὶ κατελθόντες οἱ τοῦ νικήσαντος μέρους δημόται, αίρουσι δάφνες ἐκ τοῦ λογίου, καὶ δέχονται τοὺς ἡνιόχους ἐπιδιφρίους ἔμπροσθεν τοῦ αὐτοῦ δήμου, καὶ σάξαντες μέχρι τοῦ ἀντικάμπτου, ἀνέρχονται ἐν τῷ στάματι. ᾿Ανερχομένων δὲ αὐτῶν, δίδοται νεῦμα τοῖς ἄρχουσι τῶν ταγμάτων, καὶ κατελθόντες ἵστανται ἐν τοῖς καμπτῆρσι καὶ ἐν τοῖς προειρημέν νοις λοιποῖς τόποις τοῦ εὐρίπου, ἔνθα αἱ στοιβαὶ τῶν λαχάνων καὶ τῶν πλακούντων εἰσίν. Ἐλθόντες δὲ οἱ ἡνίοχοι μετὰ τῶν δημοτῶν τοῦ μέρους ἐν τῷ στά ματι, ἵστανται ἐκεῖσε ἐπιδίφριοι, καὶ ἀκτολογοῦσι μετ᾿ εὐφημίας οἱ τοῦ μέρους τῷ βασιλεῖ, καὶ μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τῆς εὐφημίας ἀποστέλλει αὐτοῖς τοῖς νικηταῖς ἡνιοχοις ὁ βασιλεὺς στεφάνους διὰ τοῦ ἀκτουαρίου καὶ τοῦ δευτέρου, καὶ κατελθόντες στέφουσι τοὺς ἡνιόχους, καὶ ἀνέρχονται πάλιν ἐν τῷ καθίσματι. Καὶ εὐθέως ἄρχεται τὸ μέρος αἰτεῖσθαι τοῦ ἐξελθεῖν καὶ χορεῦσαι εἰς τὴν πλατείαν, καὶ λα βόντες τὴν αἴτησιν παρὲ τοῦ βασιλέως, ἐξέρχονται ἐν τῇ μέσῃ. Καὶ εἴθ' οὕτως ἀνίσταται ὁ βασιλεύς, καὶ μετὰ τὸ ἀναστῆναι τὸν βασιλέα κατέρχεται τὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ, καὶ αἴρουσιν ἐκ τῶν στοιβῶν τὰ τε λάχανα καὶ τὰς πλακοῦντας, ἐν δὲ τῷ αὐτῷ εἰσφερουσι χλανδον φερόμενον ἐπὶ ἁμάξης πλῆθος ἰχθύων, καὶ ῥίπτουσιν αὐτὰ 18 ἐπὶ ἐδάφους ἐν τῷ ἱππικῷ· αἴρουσι δὲ καὶ ταῦτα τὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ. Ε΄. Ο δὲ βασιλεύς, ὡς προείρηται, ἀναστὰς ἀπὸ τοῦ σέντζου καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόν των του κουβουκλείου, διέρχεται μέσον τῶν τε πα τρικίων καὶ στρατηγών, ἑπτώτων αὐτῶν ἐν τῷ τρικλίνῳ, ἐν ᾧ ἀριστῇ τῇ ἡμέρᾳ, αὐτοὶ δὲ ὑπερεύχονται τό· «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρές ῃ νους.» Καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτῶνι, λαβόντος δὲ τοῦ πραιποσίτου τὸ στέμμα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, εἰσέρχονται οἱ βεστήτορες, καὶ ἀπαλλάξαντες τὴν χλανίδα, ἐξέρχονταί. Καὶ ἐξελθὼν ὁ βασιλεὺς, καθ έζεται ἐπὶ τῆς τιμίας αὐτοῦ τραπέζης μετὰ καὶ φίλων, ὧν ἂν κελεύει, καὶ ἀναστὰς ἀπὸ τοῦ κλη τωρίου καὶ μικρὸν ἀναπαυσάμενος, ἐκδέχεται, μέσ χρις ἂν τὰ πάντα ἑτοιμασθῶσιν ἐν τῷ ἱππικῷ Ελθόντος δὲ τοῦ τῆς καταστάσεως καὶ γνωρίσαντος τῷ πραιποσίτῳ, ὡς ὅτι ἕτοιμά ἐστι πάντα, ὁ πραιπόσιτος, δηλοῖ τῷ βασιλεῖ· ὁ δὲ βασιλεὺς κατο έρχεται διὰ τῆς λιθίνης σκάλας, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτῶνι, καὶ περιβάλλεται τὴν χλανίδα καὶ τὸ στέμμα κατὰ συνήθειαν. Καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου διέρχεται διὰ τοῦ στενοῦ τρικλίνου, καὶ ἐξέρχεται ἐν τῷ μεγάλῳ τρικλίνῳ, ἐν ᾧ ἀριστῇ τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, κἀκεῖ σε ἑστὼς ἅμα τοῖς ἄρχουσι τοῦ κουβουκλείου, νεύε τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος τῷ ὀστιαρίῳ, καὶ εἰσάγει πατρικίους καὶ στρατηγούς, καὶ προσκυνησάντων τῷ βασιλεῖ, λέγει ὁ πραιπόσιτος· «Κελεύσατε.» Καὶ ἐξελθόντες ἔξω τῆς πύλης οἵ τε πατρίκιοι και στρατηγοί ἅμα τῇ συγκλήτῳ, ἵστανται ἔνθεν και 41 τοὺς πλ. 48 αὐτοὺς Δης, δείλης, νος δείλης

μόσια, κατέρχονται ἐπ' ὀχήμασιν ἐκ τῶν θυρῶν, καὶ κατελθόντες οἱ τοῦ νικήσαντος μέρους δημόται, αίρουσι δάφνες ἐκ τοῦ λογίου, καὶ δέχονται τοὺς ἡνιόχους ἐπιδιφρίους ἔμπροσθεν τοῦ αὐτοῦ δήμου, καὶ σάξαντες μέχρι τοῦ ἀντικάμπτου, ἀνέρχονται ἐν τῷ στάματι. ᾿Ανερχομένων δὲ αὐτῶν, δίδοται νεῦμα τοῖς ἄρχουσι τῶν ταγμάτων, καὶ κατελθόντες ἵστανται ἐν τοῖς καμπτῆρσι καὶ ἐν τοῖς προειρημέν νοις λοιποῖς τόποις τοῦ εὐρίπου, ἔνθα αἱ στοιβαὶ τῶν λαχάνων καὶ τῶν πλακούντων εἰσίν. Ἐλθόντες δὲ οἱ ἡνίοχοι μετὰ τῶν δημοτῶν τοῦ μέρους ἐν τῷ στά ματι, ἵστανται ἐκεῖσε ἐπιδίφριοι, καὶ ἀκτολογοῦσι μετ᾿ εὐφημίας οἱ τοῦ μέρους τῷ βασιλεῖ, καὶ μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τῆς εὐφημίας ἀποστέλλει αὐτοῖς τοῖς νικηταῖς ἡνιοχοις ὁ βασιλεὺς στεφάνους διὰ τοῦ ἀκτουαρίου καὶ τοῦ δευτέρου, καὶ κατελθόντες στέφουσι τοὺς ἡνιόχους, καὶ ἀνέρχονται πάλιν ἐν τῷ καθίσματι. Καὶ εὐθέως ἄρχεται τὸ μέρος αἰτεῖσθαι τοῦ ἐξελθεῖν καὶ χορεῦσαι εἰς τὴν πλατείαν, καὶ λα βόντες τὴν αἴτησιν παρὲ τοῦ βασιλέως, ἐξέρχονται ἐν τῇ μέσῃ. Καὶ εἴθ' οὕτως ἀνίσταται ὁ βασιλεύς, καὶ μετὰ τὸ ἀναστῆναι τὸν βασιλέα κατέρχεται τὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ, καὶ αἴρουσιν ἐκ τῶν στοιβῶν τὰ τε λάχανα καὶ τὰς πλακοῦντας, ἐν δὲ τῷ αὐτῷ εἰσφερουσι χλανδον φερόμενον ἐπὶ ἁμάξης πλῆθος ἰχθύων, καὶ ῥίπτουσιν αὐτὰ 18 ἐπὶ ἐδάφους ἐν τῷ ἱππικῷ· αἴρουσι δὲ καὶ ταῦτα τὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ. Ε΄. Ο δὲ βασιλεύς, ὡς προείρηται, ἀναστὰς ἀπὸ τοῦ σέντζου καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόν των του κουβουκλείου, διέρχεται μέσον τῶν τε πα τρικίων καὶ στρατηγών, ἑπτώτων αὐτῶν ἐν τῷ τρικλίνῳ, ἐν ᾧ ἀριστῇ τῇ ἡμέρᾳ, αὐτοὶ δὲ ὑπερεύχονται τό· «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρές ῃ νους.» Καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτῶνι, λαβόντος δὲ τοῦ πραιποσίτου τὸ στέμμα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, εἰσέρχονται οἱ βεστήτορες, καὶ ἀπαλλάξαντες τὴν χλανίδα, ἐξέρχονταί. Καὶ ἐξελθὼν ὁ βασιλεὺς, καθ έζεται ἐπὶ τῆς τιμίας αὐτοῦ τραπέζης μετὰ καὶ φίλων, ὧν ἂν κελεύει, καὶ ἀναστὰς ἀπὸ τοῦ κλη τωρίου καὶ μικρὸν ἀναπαυσάμενος, ἐκδέχεται, μέσ χρις ἂν τὰ πάντα ἑτοιμασθῶσιν ἐν τῷ ἱππικῷ Ελθόντος δὲ τοῦ τῆς καταστάσεως καὶ γνωρίσαντος τῷ πραιποσίτῳ, ὡς ὅτι ἕτοιμά ἐστι πάντα, ὁ πραιπόσιτος, δηλοῖ τῷ βασιλεῖ· ὁ δὲ βασιλεὺς κατο έρχεται διὰ τῆς λιθίνης σκάλας, καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτῶνι, καὶ περιβάλλεται τὴν χλανίδα καὶ τὸ στέμμα κατὰ συνήθειαν. Καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου διέρχεται διὰ τοῦ στενοῦ τρικλίνου, καὶ ἐξέρχεται ἐν τῷ μεγάλῳ τρικλίνῳ, ἐν ᾧ ἀριστῇ τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, κἀκεῖ σε ἑστὼς ἅμα τοῖς ἄρχουσι τοῦ κουβουκλείου, νεύε τῷ πραιποσίτῳ, κἀκεῖνος τῷ ὀστιαρίῳ, καὶ εἰσάγει πατρικίους καὶ στρατηγούς, καὶ προσκυνησάντων τῷ βασιλεῖ, λέγει ὁ πραιπόσιτος· «Κελεύσατε.» Καὶ ἐξελθόντες ἔξω τῆς πύλης οἵ τε πατρίκιοι και στρατηγοί ἅμα τῇ συγκλήτῳ, ἵστανται ἔνθεν και 41 τοὺς πλ. 48 αὐτοὺς Δης, δείλης, νος δείλης

κεῖσε· στάντος δὲ καὶ τοῦ βασιλέως ἐν τῇ πύλῃ, πίπτουσιν οἱ προειρημένοι ἅπαντες, καὶ ἀναστάντων, νεύει ὁ πραιπόσιτος ἀπὸ κελεύσεως τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ λέγει· «Κελεύσατε· αὐτοὶ δὲ ὑπερεύχονται πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» «Εις ζ. Καὶ εἶθ' οὕτως κατασχὼν τὸ ἄκρον τῆς χλανίδος τοῦ βασιλέως ὁ τῆς καταστάσεως καὶ ποιή σας ῥωσθέλιον, ἐπιδιδοῖ τῷ βασιλεῖ. Εἶτα ἐκεῖ δεν δηριγευόμενος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τῶν ἀρχόντων του κουβουκλείου, πατρικίων τε καὶ στρατηγῶν, ἀνέρχεται ἐν τῷ καθίσματι μετὰ μόνων τῶν τοῦ κουβουκλείου ἀρχόντων καὶ δύο μαγλαβιτῶν καὶ σπαθαρίων βασταζόντων διατράλια, φορούντων και τὰ σπαθία αὐτῶν, ὡς ἐν ἑκάστῳ ἱππικῷ. Ανελ θὼν δὲ ἐν τῷ σέντζῳ ὁ βασιλεὺς καὶ σφραγίσας τὸν λαὸν ἐκ τρίτου, καθέζεται, καὶ μετὰ τὴν συμπλή. ρωσιν τῆς εὐφημίας ἐξέρχεται ὁ πραιπόσιτος ἀπὸ κελεύσεως, καὶ νεύει τοῖς τε πατρικίοις καὶ στρατο ηγοῖς, ἀπελθεῖν ἕκαστον ἐν τῇ τάξει αὐτοῦ καὶ καθέδρα· τελεσθέντων δὲ τῶν δ' βαίων, ἀνίσταται ὁ βασιλεὺς ἀπὸ τοῦ καθίσματος, καὶ ἱσταμένων τῶν πατρικίων ἐν ᾧ ἀριστᾷ ὁ βασιλεὺς τρικλίνῳ, καὶ τ δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, διέρχεται μέσον αὐτῶν, αὐτοὶ δὲ ὑπερεύχονται «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» Καὶ διελθὼν διὰ τοῦ στενοῦ τρικλίνου, εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτῶν νι, καὶ ἀπαλλάξας τό τε στέμμα καὶ τὴν χλανίδα αὐτοῦ, περιβάλλεται σαγίον, καὶ κατέρχεται διὰ τοῦ μυστικοῦ κοχλιοῦ, καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ πάντων του κουβουκλείου, διέρχεται διὰ τοῦ αὐγουστέως, ἀψίδος τε καὶ τοῦ τριχόγχου, διὰ τοῦ μονοθύρου καὶ τῶν διαβατικῶν τῶν ᾿Αγίων μ', καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ· στάντες δὲ οἱ τοῦ κουδου κλείου καὶ ὑπερευξάμενοι τὸν βασιλέα, • Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους,» ἐξέρχονται καὶ ἀπέρα χονται οἴκαδε. Όσα δεῖ τελεῖσθαι τῇ παραμονῇ τοῦ λαχανικού Ιπποδρομίου, ήγουν τοῦ γενεθλίου ταύτης τῆς θεοφυλάκτοι και βασιλίδος πόλεως. Ιστέον εἰδέναι, ὅτι οἱ τῶν δύο μερῶν δήμαρχοι μετά τε τῶν δευτερευόντων καὶ τῶν λοιπῶν ἀρχόν των τῶν μερῶν καὶ τῶν δημοτῶν ἀπίασι τὸ δειλινόν, ἕκαστος εἰς τὸ ἴδιον στάβλον, καὶ εὐθέως ὁ θεωρητὴς ἑκάστου μέρους ταβρίζει τὸ τρίπλοκον, καὶ λέγει ὁ λαὸς ἐκ γ'· «Νίκα, Βένετε·» ὁμοίως καὶ οἱ Πράσ σινοι, «Πράσινε, • Καὶ δέχεται ὁ φωνοβόλος λέγων μεγάλῃ τῇ φωνῇ· «Ἔχεται ὁ βοηθῶν ἡμῖν Ἰη σους 4. ὁ λαός· «Αεί νίκα.» Οἱ κράκται «Βἷς 45 ὁ Θεὸς, σὺ αὐτοὺς σῶσον·» ὁ λαός· «Ναι, Κύριε.» Καὶ ὅτε ἐξέλθωσιν ἐπὶ τὸ ἑξάερον, κρούει ὁ θεωρητὴς τὴν ταβραίαν γ', καὶ λέγει ὁ λαός «Νικᾷ ἡ πίστις τῶν βασιλέων, νικᾷ ἡ πίστις τῶν Αὐγουστῶν, νικᾷ ἡ πίστις τῆς πόλεως καὶ τῶν Βενέτων» (οι Πράσινοι, ο Πρασίνων»). Καὶ λέ γουσιν οἱ κράκται· «Ο δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα μεγάλων βασιλέων, ναὶ εἰπὲ ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα μεγάλων βα σιλέων·» καὶ ὁ λαός· «Κύριε, βοήθει.» Οι κρά κται· «Εις Θεός, σὺ αὐτοὺς σῶσον· ὁ λαός· «Ναί, Κύριε.» Καὶ εἶθ᾽ οὕτως λέγεται τὸ δρομικὸν ποίη μα ἔμπροσθεν τοῦ ἱπποδρομίου· «Οἱ τῶν ἀγώνων σὲ δυσωποῦμεν τὸν Θεὸν ἡμῶν καὶ Σωτῆρα· νίκας 43 και 4 ἔχετε τὸν ὁ βοηθοῦντα ὑμῖν Ἰησοῦν 65 εἷς

κεῖσε· στάντος δὲ καὶ τοῦ βασιλέως ἐν τῇ πύλῃ, πίπτουσιν οἱ προειρημένοι ἅπαντες, καὶ ἀναστάντων, νεύει ὁ πραιπόσιτος ἀπὸ κελεύσεως τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ λέγει· «Κελεύσατε· αὐτοὶ δὲ ὑπερεύχονται πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» «Εις ζ. Καὶ εἶθ' οὕτως κατασχὼν τὸ ἄκρον τῆς χλανίδος τοῦ βασιλέως ὁ τῆς καταστάσεως καὶ ποιή σας ῥωσθέλιον, ἐπιδιδοῖ τῷ βασιλεῖ. Εἶτα ἐκεῖ δεν δηριγευόμενος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τῶν ἀρχόντων του κουβουκλείου, πατρικίων τε καὶ στρατηγῶν, ἀνέρχεται ἐν τῷ καθίσματι μετὰ μόνων τῶν τοῦ κουβουκλείου ἀρχόντων καὶ δύο μαγλαβιτῶν καὶ σπαθαρίων βασταζόντων διατράλια, φορούντων και τὰ σπαθία αὐτῶν, ὡς ἐν ἑκάστῳ ἱππικῷ. Ανελ θὼν δὲ ἐν τῷ σέντζῳ ὁ βασιλεὺς καὶ σφραγίσας τὸν λαὸν ἐκ τρίτου, καθέζεται, καὶ μετὰ τὴν συμπλή. ρωσιν τῆς εὐφημίας ἐξέρχεται ὁ πραιπόσιτος ἀπὸ κελεύσεως, καὶ νεύει τοῖς τε πατρικίοις καὶ στρατο ηγοῖς, ἀπελθεῖν ἕκαστον ἐν τῇ τάξει αὐτοῦ καὶ καθέδρα· τελεσθέντων δὲ τῶν δ' βαίων, ἀνίσταται ὁ βασιλεὺς ἀπὸ τοῦ καθίσματος, καὶ ἱσταμένων τῶν πατρικίων ἐν ᾧ ἀριστᾷ ὁ βασιλεὺς τρικλίνῳ, καὶ τ δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, διέρχεται μέσον αὐτῶν, αὐτοὶ δὲ ὑπερεύχονται «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» Καὶ διελθὼν διὰ τοῦ στενοῦ τρικλίνου, εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτῶν νι, καὶ ἀπαλλάξας τό τε στέμμα καὶ τὴν χλανίδα αὐτοῦ, περιβάλλεται σαγίον, καὶ κατέρχεται διὰ τοῦ μυστικοῦ κοχλιοῦ, καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ πάντων του κουβουκλείου, διέρχεται διὰ τοῦ αὐγουστέως, ἀψίδος τε καὶ τοῦ τριχόγχου, διὰ τοῦ μονοθύρου καὶ τῶν διαβατικῶν τῶν ᾿Αγίων μ', καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ· στάντες δὲ οἱ τοῦ κουδου κλείου καὶ ὑπερευξάμενοι τὸν βασιλέα, • Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους,» ἐξέρχονται καὶ ἀπέρα χονται οἴκαδε. Όσα δεῖ τελεῖσθαι τῇ παραμονῇ τοῦ λαχανικού Ιπποδρομίου, ήγουν τοῦ γενεθλίου ταύτης τῆς θεοφυλάκτοι και βασιλίδος πόλεως. Ιστέον εἰδέναι, ὅτι οἱ τῶν δύο μερῶν δήμαρχοι μετά τε τῶν δευτερευόντων καὶ τῶν λοιπῶν ἀρχόν των τῶν μερῶν καὶ τῶν δημοτῶν ἀπίασι τὸ δειλινόν, ἕκαστος εἰς τὸ ἴδιον στάβλον, καὶ εὐθέως ὁ θεωρητὴς ἑκάστου μέρους ταβρίζει τὸ τρίπλοκον, καὶ λέγει ὁ λαὸς ἐκ γ'· «Νίκα, Βένετε·» ὁμοίως καὶ οἱ Πράσ σινοι, «Πράσινε, • Καὶ δέχεται ὁ φωνοβόλος λέγων μεγάλῃ τῇ φωνῇ· «Ἔχεται ὁ βοηθῶν ἡμῖν Ἰη σους 4. ὁ λαός· «Αεί νίκα.» Οἱ κράκται «Βἷς 45 ὁ Θεὸς, σὺ αὐτοὺς σῶσον·» ὁ λαός· «Ναι, Κύριε.» Καὶ ὅτε ἐξέλθωσιν ἐπὶ τὸ ἑξάερον, κρούει ὁ θεωρητὴς τὴν ταβραίαν γ', καὶ λέγει ὁ λαός «Νικᾷ ἡ πίστις τῶν βασιλέων, νικᾷ ἡ πίστις τῶν Αὐγουστῶν, νικᾷ ἡ πίστις τῆς πόλεως καὶ τῶν Βενέτων» (οι Πράσινοι, ο Πρασίνων»). Καὶ λέ γουσιν οἱ κράκται· «Ο δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα μεγάλων βασιλέων, ναὶ εἰπὲ ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα μεγάλων βα σιλέων·» καὶ ὁ λαός· «Κύριε, βοήθει.» Οι κρά κται· «Εις Θεός, σὺ αὐτοὺς σῶσον· ὁ λαός· «Ναί, Κύριε.» Καὶ εἶθ᾽ οὕτως λέγεται τὸ δρομικὸν ποίη μα ἔμπροσθεν τοῦ ἱπποδρομίου· «Οἱ τῶν ἀγώνων σὲ δυσωποῦμεν τὸν Θεὸν ἡμῶν καὶ Σωτῆρα· νίκας 43 και 4 ἔχετε τὸν ὁ βοηθοῦντα ὑμῖν Ἰησοῦν 65 εἷς

κεῖσε· στάντος δὲ καὶ τοῦ βασιλέως ἐν τῇ πύλῃ, πίπτουσιν οἱ προειρημένοι ἅπαντες, καὶ ἀναστάντων, νεύει ὁ πραιπόσιτος ἀπὸ κελεύσεως τῷ τῆς καταστάσεως, καὶ λέγει· «Κελεύσατε· αὐτοὶ δὲ ὑπερεύχονται πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» «Εις ζ. Καὶ εἶθ' οὕτως κατασχὼν τὸ ἄκρον τῆς χλανίδος τοῦ βασιλέως ὁ τῆς καταστάσεως καὶ ποιή σας ῥωσθέλιον, ἐπιδιδοῖ τῷ βασιλεῖ. Εἶτα ἐκεῖ δεν δηριγευόμενος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τῶν ἀρχόντων του κουβουκλείου, πατρικίων τε καὶ στρατηγῶν, ἀνέρχεται ἐν τῷ καθίσματι μετὰ μόνων τῶν τοῦ κουβουκλείου ἀρχόντων καὶ δύο μαγλαβιτῶν καὶ σπαθαρίων βασταζόντων διατράλια, φορούντων και τὰ σπαθία αὐτῶν, ὡς ἐν ἑκάστῳ ἱππικῷ. Ανελ θὼν δὲ ἐν τῷ σέντζῳ ὁ βασιλεὺς καὶ σφραγίσας τὸν λαὸν ἐκ τρίτου, καθέζεται, καὶ μετὰ τὴν συμπλή. ρωσιν τῆς εὐφημίας ἐξέρχεται ὁ πραιπόσιτος ἀπὸ κελεύσεως, καὶ νεύει τοῖς τε πατρικίοις καὶ στρατο ηγοῖς, ἀπελθεῖν ἕκαστον ἐν τῇ τάξει αὐτοῦ καὶ καθέδρα· τελεσθέντων δὲ τῶν δ' βαίων, ἀνίσταται ὁ βασιλεὺς ἀπὸ τοῦ καθίσματος, καὶ ἱσταμένων τῶν πατρικίων ἐν ᾧ ἀριστᾷ ὁ βασιλεὺς τρικλίνῳ, καὶ τ δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου, διέρχεται μέσον αὐτῶν, αὐτοὶ δὲ ὑπερεύχονται «Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους.» Καὶ διελθὼν διὰ τοῦ στενοῦ τρικλίνου, εἰσέρχεται ἐν τῷ κοιτῶν νι, καὶ ἀπαλλάξας τό τε στέμμα καὶ τὴν χλανίδα αὐτοῦ, περιβάλλεται σαγίον, καὶ κατέρχεται διὰ τοῦ μυστικοῦ κοχλιοῦ, καὶ δηριγευόμενος ὑπὸ πάντων του κουβουκλείου, διέρχεται διὰ τοῦ αὐγουστέως, ἀψίδος τε καὶ τοῦ τριχόγχου, διὰ τοῦ μονοθύρου καὶ τῶν διαβατικῶν τῶν ᾿Αγίων μ', καὶ εἰσέρχεται ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ· στάντες δὲ οἱ τοῦ κουδου κλείου καὶ ὑπερευξάμενοι τὸν βασιλέα, • Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους,» ἐξέρχονται καὶ ἀπέρα χονται οἴκαδε. Όσα δεῖ τελεῖσθαι τῇ παραμονῇ τοῦ λαχανικού Ιπποδρομίου, ήγουν τοῦ γενεθλίου ταύτης τῆς θεοφυλάκτοι και βασιλίδος πόλεως. Ιστέον εἰδέναι, ὅτι οἱ τῶν δύο μερῶν δήμαρχοι μετά τε τῶν δευτερευόντων καὶ τῶν λοιπῶν ἀρχόν των τῶν μερῶν καὶ τῶν δημοτῶν ἀπίασι τὸ δειλινόν, ἕκαστος εἰς τὸ ἴδιον στάβλον, καὶ εὐθέως ὁ θεωρητὴς ἑκάστου μέρους ταβρίζει τὸ τρίπλοκον, καὶ λέγει ὁ λαὸς ἐκ γ'· «Νίκα, Βένετε·» ὁμοίως καὶ οἱ Πράσ σινοι, «Πράσινε, • Καὶ δέχεται ὁ φωνοβόλος λέγων μεγάλῃ τῇ φωνῇ· «Ἔχεται ὁ βοηθῶν ἡμῖν Ἰη σους 4. ὁ λαός· «Αεί νίκα.» Οἱ κράκται «Βἷς 45 ὁ Θεὸς, σὺ αὐτοὺς σῶσον·» ὁ λαός· «Ναι, Κύριε.» Καὶ ὅτε ἐξέλθωσιν ἐπὶ τὸ ἑξάερον, κρούει ὁ θεωρητὴς τὴν ταβραίαν γ', καὶ λέγει ὁ λαός «Νικᾷ ἡ πίστις τῶν βασιλέων, νικᾷ ἡ πίστις τῶν Αὐγουστῶν, νικᾷ ἡ πίστις τῆς πόλεως καὶ τῶν Βενέτων» (οι Πράσινοι, ο Πρασίνων»). Καὶ λέ γουσιν οἱ κράκται· «Ο δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα μεγάλων βασιλέων, ναὶ εἰπὲ ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα μεγάλων βα σιλέων·» καὶ ὁ λαός· «Κύριε, βοήθει.» Οι κρά κται· «Εις Θεός, σὺ αὐτοὺς σῶσον· ὁ λαός· «Ναί, Κύριε.» Καὶ εἶθ᾽ οὕτως λέγεται τὸ δρομικὸν ποίη μα ἔμπροσθεν τοῦ ἱπποδρομίου· «Οἱ τῶν ἀγώνων σὲ δυσωποῦμεν τὸν Θεὸν ἡμῶν καὶ Σωτῆρα· νίκας 43 και 4 ἔχετε τὸν ὁ βοηθοῦντα ὑμῖν Ἰησοῦν 65 εἷς

τοῖς Βενέτοις βοήθει (οἱ Πράσινοι, Πρασίνοις κ καὶ χορήγησον τῷ Οὐρανίῳ (οι Πράσινοι· «Τῷ Ὀλυμπίῳ»), «ἵνα καὶ πάλιν χορεύσωμεν 46 μετὰ νίκης.» Αλλος εἰς τὸ λευκόν· α Ὡς κραταιὰ σκέπη ἡ Θεοτόκος, καὶ ἀντίληψις βεβαία τῶν εἰς σὲ προστρεχόντων, ἐξαιτοῦμεν οἱ Βένευοι» (οί Πράσινοι Πράσινοι») «δωρηθῆναι ἡμῖν τοῦτο, τῷ Εἰκασίῳ, διαπρέπον 47 ταῖς νίκαις σὺν αὐτῷ εἰς τὸν ἀγῶνα καὶ ἡμᾶς εὐφρανθῆναι.» Ν. Ν. ΚΕΦΑΛ. ΟΛ'. Όσα δεῖ παραφυλάττειν, τῆς φακλαρέας τελουμένης. Α΄. Δείλης εἰσέρχονται τὰ δύο μέρη ἐν τῇ μυστικῇ φιάλῃ τοῦ τρικόγχου μετὰ φατλίων, καὶ γίνεται ἡ λεγομένη φακλαρέα, καὶ λέγουσι τὸν ἀπελοτικὸν χορεύοντες ἤχ. π. δ'. «Κραταιωθήτω ἡ χείρ σου, ὑψωθήτω ή δεξιά σου, ὁ δεῖνα αὐτοκράτωρ. Ἰδοὺ γὰρ, ἡ πόλις σου φιλόπολιν βλέπει σε βασιλέα, καὶ ταῖς σαῖς ἐγκαινίζεται κατ᾽ ἐχθρῶν ἀνδραγαθίαις, καὶ πολιτεύεται χάρις ἐν μέσῳ τῆς βασιλείας, ὅτι ὤφθη τὸ πολίτευμά σου, πόλις τοῦ μεγάλου βασι λέως, ὅθεν καθοπλίζονται τὰ ὅπλα σου δυναστεία, καὶ περιβάλλονται ἐχθροὶ τὴν ἔχθραν τοῦ στέψαντός σε τῇ γενεθλίῳ δόξῃ τῆς πόλεώς σου.» Καὶ μετὰ ταῦτα ἀνέρχονται εἰς τὰ βάθρα, καὶ ἱσταμένου ἑκά στου εἰς τὸ ἴδιον μέρος, λέγουσιν οἱ κράκται τὴν ἀνευφημίαν· «Ὁ βοηθῶν τοὺς δεσπότας·» ὁ λαός «Εἷς ὁ Θεός.» Οἱ κράκται· «Σὺ αὐτοὺς σῶσον·» ὁ λαός· «Ναί, Κύριε.» Οἱ κράκται· «Ο βοηθών ταῖς Αὐγούσταις·» ὁ λαός· «Εἷς ὁ Θεός.» Οἱ κρά κται· «Σὺ αὐτὰς σῶσον·» ὁ λαός· «Ναί, Κύριε.» Οἱ κράκται· «Ὁ βοηθῶν τοῖς πορφυρογεννήτοις·» ὁ λαός· «Εἰς ὁ Θεός.» Οἱ κράκται· «Σὺ αὐτοὺς σῶ σον·» ὁ λαός «Ναί, Κύριε.» Οἱ κράκται· «Ὁ βοη θῶν τῇ πόλει» ὁ λαός· «Εἷς ὁ Θεός.» Οἱ κράκται «Σὺ αὐτὴν σῶσον·» ὁ λαός· «Ναί, Κύριε, «Οἱ κρά κται· «Ο βοηθῶν τῷ ἐπάρχῳ·» ὁ λαός· «Εἷς ὁ Θεός.» Οἱ κράκται· «Σὺ αὐτὸν σῶσον 48. ὁ λαός «Ναί, Κύριε.» Οἱ κράκται· «Ὁ βοηθῶν τῷ οὐρα νίῳ» (οἱ Πράσινοι· «Τῷ Ὀλυμπίῳ»)· ὁ λαός. «Εἷς ὁ Θεός.» Οἱ κράκται· «Σὺ αὐτὸν σῶσον·» ὁ λαός· «Ναὶ, Κύριε.» Οι κάκται· «Ὁ βοηθῶν τῷ Εἰκασίῳ ο (οι Πράσινοι «Τῷ ᾿Ανατέλλοντι»)· ὁ λαός· «Εἷς ὁ Θεός.» Οἱ κράκται· «Σὺ αὐτὸν σῶσον·» ὁ λαός·» Ναί, Κύριε.» Β΄. Εἶτα εἰσέρχεται ἕτερος κράκτης καὶ λέγει τὴν συνάφειαν; «Ὁ βοηθῶν τοὺς δεσπότας, ταῖς Αὐγούσταις, τοῖς πορφυρογεννήτοις, τῇ πόλει, τῷ ἐπάρχῳ, τῷ οὐρανίῳ» (οἱ Πράσινοι· «Τῷ Όλυμ πίῳ»), «τῷ Εἰκασίῳ» (οἱ Πράσινοι· «Τῷ ᾿Ανατέλο λοντι») ὁ λαός· «Εἷς ὁ Θεός.» Οἱ κράκται· «Σὺ αὐτ τοὺς σῶσον·» ὁ λαός· «Ναι, Κύριε.» Οἱ κράκται· κ Ο δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα μεγάλων βασιλέων καὶ αὐτοκρα τόρων·» ὁ λαός· «Κύριε, βοήθει.» Εἶτα εἰσέρχεται ἕτερος κράκτης, καὶ λέγει· «Ἰοὺς ἀεὶ, ἀεί 49.» Οἱ κράκται· «Προτόνου καὶ νικῆς·» ὁ λαός· «Εῖς ἀπό 50 εὐδόκιμε.» Οἱ κράκται· «"Αγις, τρισάγιε, νίκη εἰς τὸ Βένετον» οι Πράσινοι" «Εἰς τὸ Πράσινον»). Οι 46 χορεύσομεν ' διαπρέπον Β., διαπρέπειν ** αὐτῷ σῶσον 1. 49 άλς, ἀὲς το εἰσαίτα

τοῖς Βενέτοις βοήθει (οἱ Πράσινοι, Πρασίνοις κ καὶ χορήγησον τῷ Οὐρανίῳ (οι Πράσινοι· «Τῷ Ὀλυμπίῳ»), «ἵνα καὶ πάλιν χορεύσωμεν 46 μετὰ νίκης.» Αλλος εἰς τὸ λευκόν· α Ὡς κραταιὰ σκέπη ἡ Θεοτόκος, καὶ ἀντίληψις βεβαία τῶν εἰς σὲ προστρεχόντων, ἐξαιτοῦμεν οἱ Βένευοι» (οί Πράσινοι Πράσινοι») «δωρηθῆναι ἡμῖν τοῦτο, τῷ Εἰκασίῳ, διαπρέπον 47 ταῖς νίκαις σὺν αὐτῷ εἰς τὸν ἀγῶνα καὶ ἡμᾶς εὐφρανθῆναι.» Ν. Ν. ΚΕΦΑΛ. ΟΛ'. Όσα δεῖ παραφυλάττειν, τῆς φακλαρέας τελουμένης. Α΄. Δείλης εἰσέρχονται τὰ δύο μέρη ἐν τῇ μυστικῇ φιάλῃ τοῦ τρικόγχου μετὰ φατλίων, καὶ γίνεται ἡ λεγομένη φακλαρέα, καὶ λέγουσι τὸν ἀπελοτικὸν χορεύοντες ἤχ. π. δ'. «Κραταιωθήτω ἡ χείρ σου, ὑψωθήτω ή δεξιά σου, ὁ δεῖνα αὐτοκράτωρ. Ἰδοὺ γὰρ, ἡ πόλις σου φιλόπολιν βλέπει σε βασιλέα, καὶ ταῖς σαῖς ἐγκαινίζεται κατ᾽ ἐχθρῶν ἀνδραγαθίαις, καὶ πολιτεύεται χάρις ἐν μέσῳ τῆς βασιλείας, ὅτι ὤφθη τὸ πολίτευμά σου, πόλις τοῦ μεγάλου βασι λέως, ὅθεν καθοπλίζονται τὰ ὅπλα σου δυναστεία, καὶ περιβάλλονται ἐχθροὶ τὴν ἔχθραν τοῦ στέψαντός σε τῇ γενεθλίῳ δόξῃ τῆς πόλεώς σου.» Καὶ μετὰ ταῦτα ἀνέρχονται εἰς τὰ βάθρα, καὶ ἱσταμένου ἑκά στου εἰς τὸ ἴδιον μέρος, λέγουσιν οἱ κράκται τὴν ἀνευφημίαν· «Ὁ βοηθῶν τοὺς δεσπότας·» ὁ λαός «Εἷς ὁ Θεός.» Οἱ κράκται· «Σὺ αὐτοὺς σῶσον·» ὁ λαός· «Ναί, Κύριε.» Οἱ κράκται· «Ο βοηθών ταῖς Αὐγούσταις·» ὁ λαός· «Εἷς ὁ Θεός.» Οἱ κρά κται· «Σὺ αὐτὰς σῶσον·» ὁ λαός· «Ναί, Κύριε.» Οἱ κράκται· «Ὁ βοηθῶν τοῖς πορφυρογεννήτοις·» ὁ λαός· «Εἰς ὁ Θεός.» Οἱ κράκται· «Σὺ αὐτοὺς σῶ σον·» ὁ λαός «Ναί, Κύριε.» Οἱ κράκται· «Ὁ βοη θῶν τῇ πόλει» ὁ λαός· «Εἷς ὁ Θεός.» Οἱ κράκται «Σὺ αὐτὴν σῶσον·» ὁ λαός· «Ναί, Κύριε, «Οἱ κρά κται· «Ο βοηθῶν τῷ ἐπάρχῳ·» ὁ λαός· «Εἷς ὁ Θεός.» Οἱ κράκται· «Σὺ αὐτὸν σῶσον 48. ὁ λαός «Ναί, Κύριε.» Οἱ κράκται· «Ὁ βοηθῶν τῷ οὐρα νίῳ» (οἱ Πράσινοι· «Τῷ Ὀλυμπίῳ»)· ὁ λαός. «Εἷς ὁ Θεός.» Οἱ κράκται· «Σὺ αὐτὸν σῶσον·» ὁ λαός· «Ναὶ, Κύριε.» Οι κάκται· «Ὁ βοηθῶν τῷ Εἰκασίῳ ο (οι Πράσινοι «Τῷ ᾿Ανατέλλοντι»)· ὁ λαός· «Εἷς ὁ Θεός.» Οἱ κράκται· «Σὺ αὐτὸν σῶσον·» ὁ λαός·» Ναί, Κύριε.» Β΄. Εἶτα εἰσέρχεται ἕτερος κράκτης καὶ λέγει τὴν συνάφειαν; «Ὁ βοηθῶν τοὺς δεσπότας, ταῖς Αὐγούσταις, τοῖς πορφυρογεννήτοις, τῇ πόλει, τῷ ἐπάρχῳ, τῷ οὐρανίῳ» (οἱ Πράσινοι· «Τῷ Όλυμ πίῳ»), «τῷ Εἰκασίῳ» (οἱ Πράσινοι· «Τῷ ᾿Ανατέλο λοντι») ὁ λαός· «Εἷς ὁ Θεός.» Οἱ κράκται· «Σὺ αὐτ τοὺς σῶσον·» ὁ λαός· «Ναι, Κύριε.» Οἱ κράκται· κ Ο δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα μεγάλων βασιλέων καὶ αὐτοκρα τόρων·» ὁ λαός· «Κύριε, βοήθει.» Εἶτα εἰσέρχεται ἕτερος κράκτης, καὶ λέγει· «Ἰοὺς ἀεὶ, ἀεί 49.» Οἱ κράκται· «Προτόνου καὶ νικῆς·» ὁ λαός· «Εῖς ἀπό 50 εὐδόκιμε.» Οἱ κράκται· «"Αγις, τρισάγιε, νίκη εἰς τὸ Βένετον» οι Πράσινοι" «Εἰς τὸ Πράσινον»). Οι 46 χορεύσομεν ' διαπρέπον Β., διαπρέπειν ** αὐτῷ σῶσον 1. 49 άλς, ἀὲς το εἰσαίτα

κράκται· «Δέσποινα Θεοτόκε, ὁ λαός· «Να!, Δέσποινα: « Θεοτόκε, νίκη εἰς τὸ Βένετον» (οἱ Πράσινοι· «Εἰς τὸ Πράσινον»). Οἱ κράκται· «Τοῦ σταυροῦ ἡ δύνα μις·» ὁ λαός «Ναὶ τοῦ σταυροῦ ἡ δύναμις, νίκη 51 ἔχει τὸ Βένετον» οἱ Πράσινοι·» Ἔχει 18 τὸ Πράσι νον»). Οἱ κράκται· «Θεοῦ τὴν νίκην ἔχεις 53. τό πρόσωπόν σου, Οὐράνιε • (οι Πράσινοι· ε Ολύμ πιο»). Οι κρέκται· «"Ολη δείλης σήμερον· ο ὁ λαὸς ἔσ' «Ολη δείλης σήμερον· καλή σου δείλης γίνε ται.» Οἱ κράκται· ο Κύριοι, πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι» ὁ λαός· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι» (οἱ Πράσινοι" «"Αγιε»). Καὶ εἰσέρχεται ἕτερος κράκτης και λέγει· «Ο δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα μεγάλων βασιλέων καὶ αὐτοκρατόρων, ὁ λαός· «Θεοτόκε, βοήθει.» Οἱ κράκται· «Εἷς ὁ Θεός, σὺ αὐτοὺς σῶσον·» ὁ λαός «Ναί, Κύριε.» Εἶτα λέγει ὁ κράκτης· «Ναὶ εἰπὲ καὶ ποίει τὸ ἀγω γεῖν 14 τῷ Οὐρανίῳ» (οἱ Πράσινοι «Τῷ Ολυμπίῳ») «ναὶ εἰπὶ καὶ ποίει τὸ ἀγωγεῖν τῷ Ε'κασίῳ «Οι Πράσινοι· «Τῷ ᾿Ανατέλλοντι»)· ὁ λαός· Καλὸν ἀγῶ να·» Οἱ κράκται. «Εἷς ὁ Θεὸς, σὺ αὐτοὺς σῶσον.» ὁ λαός· «Ναί, Κύριε· • Ιστέον, ὅτι τὰ αὐτὰ ἄκτα καὶ ἡ αὐτὴ εὐφημία λέγονται καὶ ἐπὶ τοῦ ἱπποδρο. μίου εἰς τὸ στάμα, ἤγουν εἰς τὸ ΙΙ ω, δηλονότι τοῦ ὑπάρχου καθεζομένου εἰς τὸ κάθισμα, ἔνθα ὁ καὶ 16 ἀκτουάριος ἵσταται. Περὶ τοῦ αὐτοῦ ἱπποδρομίου, πῶς δεῖ κυλίειν Πρὸ τοῦ ἱππικοῦ γίνεται ἡ πομπη τῶν ἵππων, καὶ τῷ πρωί τίθεται ἡ ὄρνα εἰς τὸν καμπτὸν τοῦ Βενέτου, καὶ κατέρχονται οἱ τῶν δύο μερῶν ἡνίοχοι ἅμα τῶν κουβινογράφων, φορούντων αὐτῶν τῶν κομβινοφράφων ἁρμελαύσια βένετον καὶ λευκὸν ( καὶ τὰ μασσία ὄντων αὐτῶν καὶ ἀνυποδήτων, βαστάζοντες καὶ χαρτοκαλαμάρια, καὶ κυλιούσης τῆς ὄρνας, οἷον ἐκβάλλει σφαιρίον, ὀνολάζει τὸν μεσ αρίστερον. Καὶ ὅτε πληρώσωσι τὰ δ' βαΐα, ἀπέρο χονται εἰς τὰ ὀρνατούρια, καὶ ποιοῦσι τὸ πέρας τῆς κομβίνας, καὶ ἀνερχομένου του βασιλέως, ἀπολύουσι τὰ διίππια, καὶ ἵσταται ὁ μαξιλλάριος εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ καὶ οἱ δύο θεωρηταί, εἷς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ, καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων, βαστάζοντες τὰ καλαμάρια, ἕως οὗ πετάσῃ Καὶ τοῦ Θεοῦ παρασχόντος τὴν νίκην, μετὰ τὸ λαβεῖν τὰ ἔπαθλα ἀπέρχονται εἰς τὰς θύρας, καὶ μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τῶν δ' βαΐων ἐκβαίνουσι τὰ ἄρματα τῶν νικησάντων, φορούντων Εἰ νίκην ἔχεις σ' ἔχεις κι ἔχει σε ἀγωγὴν 1. μασσία, Χαρτοκαλαμάρια (χάρτη μαξιλλάριος τὰ μαξιλάρια, 55 εἰς 56 καὶ μοκοπεῖν. δημίους, ρόπαλα, vΟΣ τις, πετάσῃ ἑαυτό τὸ βῆλον) πετασθῇ

κράκται· «Δέσποινα Θεοτόκε, ὁ λαός· «Να!, Δέσποινα: « Θεοτόκε, νίκη εἰς τὸ Βένετον» (οἱ Πράσινοι· «Εἰς τὸ Πράσινον»). Οἱ κράκται· «Τοῦ σταυροῦ ἡ δύνα μις·» ὁ λαός «Ναὶ τοῦ σταυροῦ ἡ δύναμις, νίκη 51 ἔχει τὸ Βένετον» οἱ Πράσινοι·» Ἔχει 18 τὸ Πράσι νον»). Οἱ κράκται· «Θεοῦ τὴν νίκην ἔχεις 53. τό πρόσωπόν σου, Οὐράνιε • (οι Πράσινοι· ε Ολύμ πιο»). Οι κρέκται· «"Ολη δείλης σήμερον· ο ὁ λαὸς ἔσ' «Ολη δείλης σήμερον· καλή σου δείλης γίνε ται.» Οἱ κράκται· ο Κύριοι, πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι» ὁ λαός· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι» (οἱ Πράσινοι" «"Αγιε»). Καὶ εἰσέρχεται ἕτερος κράκτης και λέγει· «Ο δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα μεγάλων βασιλέων καὶ αὐτοκρατόρων, ὁ λαός· «Θεοτόκε, βοήθει.» Οἱ κράκται· «Εἷς ὁ Θεός, σὺ αὐτοὺς σῶσον·» ὁ λαός «Ναί, Κύριε.» Εἶτα λέγει ὁ κράκτης· «Ναὶ εἰπὲ καὶ ποίει τὸ ἀγω γεῖν 14 τῷ Οὐρανίῳ» (οἱ Πράσινοι «Τῷ Ολυμπίῳ») «ναὶ εἰπὶ καὶ ποίει τὸ ἀγωγεῖν τῷ Ε'κασίῳ «Οι Πράσινοι· «Τῷ ᾿Ανατέλλοντι»)· ὁ λαός· Καλὸν ἀγῶ να·» Οἱ κράκται. «Εἷς ὁ Θεὸς, σὺ αὐτοὺς σῶσον.» ὁ λαός· «Ναί, Κύριε· • Ιστέον, ὅτι τὰ αὐτὰ ἄκτα καὶ ἡ αὐτὴ εὐφημία λέγονται καὶ ἐπὶ τοῦ ἱπποδρο. μίου εἰς τὸ στάμα, ἤγουν εἰς τὸ ΙΙ ω, δηλονότι τοῦ ὑπάρχου καθεζομένου εἰς τὸ κάθισμα, ἔνθα ὁ καὶ 16 ἀκτουάριος ἵσταται. Περὶ τοῦ αὐτοῦ ἱπποδρομίου, πῶς δεῖ κυλίειν Πρὸ τοῦ ἱππικοῦ γίνεται ἡ πομπη τῶν ἵππων, καὶ τῷ πρωί τίθεται ἡ ὄρνα εἰς τὸν καμπτὸν τοῦ Βενέτου, καὶ κατέρχονται οἱ τῶν δύο μερῶν ἡνίοχοι ἅμα τῶν κουβινογράφων, φορούντων αὐτῶν τῶν κομβινοφράφων ἁρμελαύσια βένετον καὶ λευκὸν ( καὶ τὰ μασσία ὄντων αὐτῶν καὶ ἀνυποδήτων, βαστάζοντες καὶ χαρτοκαλαμάρια, καὶ κυλιούσης τῆς ὄρνας, οἷον ἐκβάλλει σφαιρίον, ὀνολάζει τὸν μεσ αρίστερον. Καὶ ὅτε πληρώσωσι τὰ δ' βαΐα, ἀπέρο χονται εἰς τὰ ὀρνατούρια, καὶ ποιοῦσι τὸ πέρας τῆς κομβίνας, καὶ ἀνερχομένου του βασιλέως, ἀπολύουσι τὰ διίππια, καὶ ἵσταται ὁ μαξιλλάριος εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ καὶ οἱ δύο θεωρηταί, εἷς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ, καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων, βαστάζοντες τὰ καλαμάρια, ἕως οὗ πετάσῃ Καὶ τοῦ Θεοῦ παρασχόντος τὴν νίκην, μετὰ τὸ λαβεῖν τὰ ἔπαθλα ἀπέρχονται εἰς τὰς θύρας, καὶ μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τῶν δ' βαΐων ἐκβαίνουσι τὰ ἄρματα τῶν νικησάντων, φορούντων Εἰ νίκην ἔχεις σ' ἔχεις κι ἔχει σε ἀγωγὴν 1. μασσία, Χαρτοκαλαμάρια (χάρτη μαξιλλάριος τὰ μαξιλάρια, 55 εἰς 56 καὶ μοκοπεῖν. δημίους, ρόπαλα, vΟΣ τις, πετάσῃ ἑαυτό τὸ βῆλον) πετασθῇ

τῶν ἡνιόχων τὰ δημόσια, καὶ κάμπτουσι καμπτὸν Πρασίνου καὶ Βενέτου, καὶ ἔρχονται εἰς τὸν ἴδιον δῆμον, καὶ ἐπαίρουσι τους δημότας, καὶ σάσσοντες κάμπτουσιν, ὡς προείρηται, καμπτόν Πρασίνου. Καὶ ἔρχονται εἰς τὸ στάμα, καὶ κατέρχεται ὁ ἀκτουάριος, καὶ ἀπολύεῖ αὐτοὺς, καὶ κατέρχονται χομεύοντες εἰς τὸ δημόσιον. Περὶ τῶν βηγῶν, πῶς δεῖ αὐτὰς τελεῖσθαι. Ιππικοῦ ἀγομένου προσκυνησίμου, αἱ βήγες ἵστανται εἰς τὸ πρῶτον κριτάριον, καὶ οἱ βηγάριοι ἐπάνω τῶν ἁρμάτων, καὶ ἀνερχομένου τοῦ βασιλέως, ἐμβαίνουσιν οἱ δ' ἡνίοχοι καὶ λαμβάνουσι τὰ χρυσᾶ πισσία· καὶ στρέφονται, καὶ ἵστανται εἰς τὰς ἰδίας διασφαγάς. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως νεύει ὁ ἀκτουάριος, καὶ πάλιν εἰσέρχονται καὶ λαμβάνουσιν ἀπὸ ψελ λίου 57 χρυσοῦ, καὶ ὑποστρέφοντες ἐκφωτίζου σιν ἐπὶ τοὺς δήμους, καὶ ἐκβαίνουσιν αἱ βγες Φοφοῦσι δὲ οἱ βηγάριοι ἱμάτια, ἡ μὲν εἰς Βένετον, ὁ δὲ ἕτερος Πράσινον, ἔχοντα ὥσπερ πτερά, ἀπὸ κεν τούκλων 58 ἐξαμμένα, ὄπισθεν εἰς τὰς ψύας αὐτῶν, ἀντὶ δὲ κασσιδίων φοροῦσι καμελαύκια κεντουκλεϊ να 69 Ν. Ν. 57 ἀνὰ ψελλίου Ακτα ἀπὸ νίκης εἰς τὸ αὐτὸ 60 ἱπποδρόμιον. Α΄. ᾿Απὸ τοῦ δευτέρου βαΐου λέγουσιν οἱ κράκται «Πολλὰ, πολλά, πολλά·» ὁ λαός· «Πολλὰ ἔτη εἰς πολλά.» Οἱ κράκται·. Πολλοί ὑμῖν χρόνοι, ἡ ἔνθεος βασιλεία» (οι Πράσινοι. «Τὸ πρόβλημα τῆς Τριά δος·») καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνος» (οἱ Πράσινοι· ο Άγιε»). Οἱ κράκται.» Πολλοὶ ὑμῖν χρό νοι. ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα αὐτοκράτορες Ρωμαίων καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι» (οἱ Πράσι νοι" «"Αγιε»). Οἱ κράκται. «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, οἱ θεράποντες τοῦ Κυρίου·» ὁ λαὸς ἐκ γ· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι» (οἱ Πράσινοι" «"Αγιε»). Οἱ κραται· «Πολλοί ὑμῖν χρόνοι, ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα Αὐγοῦσται τῶν 'Ρω μαίων» καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι (οἱ Πράσινοι" «"Αγιε» ). Ο κράκται· «Δεσπόται τῆς οἰκουμένης, δέξασθε Βενέτους παρακαλοῦντας» (οι Πράσινοι.» Πρασίνους»)· καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ' «"Αγις.» Οἱ κράκται· «Ὡς δοῦλοι τολμῶμεν παρακαλέσαι ὁ λαὸς ἐκ γ'· «"Αγιε «οἱ Πράσινοι ὁμοίως. Οι κράκται· «Μετὰ φόβου δυσωποῦμεν τους δεσπό τας·» ὁ λαὸς ἐκ γ·. "Αγιε» οἱ Πράσινοι ὁμοίως. Οι κάκται· «Ανεξικάκως παρακλήθητε εὐεργέ ται·» ὁ λαὸς ἐκ γ´· «Αγιε·» οἱ Πράσινοι ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Εἰς τὴν δέησιν τῶν δούλῶν ὑμῶν Βε νέτων·» ὁ λαὸς ἐκ γ'. «Αγιε» οἱ Πράσινοι ὁμοίως. Οἱ κράκται· Δημόσια τοῖς δούλοις ὑμῶν, εἰ κε λεύετε·» ὁ λαὸς ἐκ γ' «"Αγιε·» οἱ Πράσινοι ὁμοίως. Ο κράκται· «Κύριε, σῶσον τοὺς δεσπότας τῶν 'Λω μαίων·» ὁ λαὸς ἐκ γ'. «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται «Κύριε, σῶσον τοὺς ἐκ σοῦ ἐστεμμένους·» ὁ λαὸς ἐκγ'. «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, τῶ σον τοὺς δεσπότας τῆς οἰκουμένης·» ὁ λαὸς ἐκ γ´ «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Καὶ σὺν αὐτοῖς ὁ 58 κενδούκλου 30 κεντουλινά 60 εἰς αὐτὸ ἀνὰ ψελλίου,

τῶν ἡνιόχων τὰ δημόσια, καὶ κάμπτουσι καμπτὸν Πρασίνου καὶ Βενέτου, καὶ ἔρχονται εἰς τὸν ἴδιον δῆμον, καὶ ἐπαίρουσι τους δημότας, καὶ σάσσοντες κάμπτουσιν, ὡς προείρηται, καμπτόν Πρασίνου. Καὶ ἔρχονται εἰς τὸ στάμα, καὶ κατέρχεται ὁ ἀκτουάριος, καὶ ἀπολύεῖ αὐτοὺς, καὶ κατέρχονται χομεύοντες εἰς τὸ δημόσιον. Περὶ τῶν βηγῶν, πῶς δεῖ αὐτὰς τελεῖσθαι. Ιππικοῦ ἀγομένου προσκυνησίμου, αἱ βήγες ἵστανται εἰς τὸ πρῶτον κριτάριον, καὶ οἱ βηγάριοι ἐπάνω τῶν ἁρμάτων, καὶ ἀνερχομένου τοῦ βασιλέως, ἐμβαίνουσιν οἱ δ' ἡνίοχοι καὶ λαμβάνουσι τὰ χρυσᾶ πισσία· καὶ στρέφονται, καὶ ἵστανται εἰς τὰς ἰδίας διασφαγάς. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως νεύει ὁ ἀκτουάριος, καὶ πάλιν εἰσέρχονται καὶ λαμβάνουσιν ἀπὸ ψελ λίου 57 χρυσοῦ, καὶ ὑποστρέφοντες ἐκφωτίζου σιν ἐπὶ τοὺς δήμους, καὶ ἐκβαίνουσιν αἱ βγες Φοφοῦσι δὲ οἱ βηγάριοι ἱμάτια, ἡ μὲν εἰς Βένετον, ὁ δὲ ἕτερος Πράσινον, ἔχοντα ὥσπερ πτερά, ἀπὸ κεν τούκλων 58 ἐξαμμένα, ὄπισθεν εἰς τὰς ψύας αὐτῶν, ἀντὶ δὲ κασσιδίων φοροῦσι καμελαύκια κεντουκλεϊ να 69 Ν. Ν. 57 ἀνὰ ψελλίου Ακτα ἀπὸ νίκης εἰς τὸ αὐτὸ 60 ἱπποδρόμιον. Α΄. ᾿Απὸ τοῦ δευτέρου βαΐου λέγουσιν οἱ κράκται «Πολλὰ, πολλά, πολλά·» ὁ λαός· «Πολλὰ ἔτη εἰς πολλά.» Οἱ κράκται·. Πολλοί ὑμῖν χρόνοι, ἡ ἔνθεος βασιλεία» (οι Πράσινοι. «Τὸ πρόβλημα τῆς Τριά δος·») καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνος» (οἱ Πράσινοι· ο Άγιε»). Οἱ κράκται.» Πολλοὶ ὑμῖν χρό νοι. ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα αὐτοκράτορες Ρωμαίων καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι» (οἱ Πράσι νοι" «"Αγιε»). Οἱ κράκται. «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, οἱ θεράποντες τοῦ Κυρίου·» ὁ λαὸς ἐκ γ· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι» (οἱ Πράσινοι" «"Αγιε»). Οἱ κραται· «Πολλοί ὑμῖν χρόνοι, ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα Αὐγοῦσται τῶν 'Ρω μαίων» καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι (οἱ Πράσινοι" «"Αγιε» ). Ο κράκται· «Δεσπόται τῆς οἰκουμένης, δέξασθε Βενέτους παρακαλοῦντας» (οι Πράσινοι.» Πρασίνους»)· καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ' «"Αγις.» Οἱ κράκται· «Ὡς δοῦλοι τολμῶμεν παρακαλέσαι ὁ λαὸς ἐκ γ'· «"Αγιε «οἱ Πράσινοι ὁμοίως. Οι κράκται· «Μετὰ φόβου δυσωποῦμεν τους δεσπό τας·» ὁ λαὸς ἐκ γ·. "Αγιε» οἱ Πράσινοι ὁμοίως. Οι κάκται· «Ανεξικάκως παρακλήθητε εὐεργέ ται·» ὁ λαὸς ἐκ γ´· «Αγιε·» οἱ Πράσινοι ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Εἰς τὴν δέησιν τῶν δούλῶν ὑμῶν Βε νέτων·» ὁ λαὸς ἐκ γ'. «Αγιε» οἱ Πράσινοι ὁμοίως. Οἱ κράκται· Δημόσια τοῖς δούλοις ὑμῶν, εἰ κε λεύετε·» ὁ λαὸς ἐκ γ' «"Αγιε·» οἱ Πράσινοι ὁμοίως. Ο κράκται· «Κύριε, σῶσον τοὺς δεσπότας τῶν 'Λω μαίων·» ὁ λαὸς ἐκ γ'. «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται «Κύριε, σῶσον τοὺς ἐκ σοῦ ἐστεμμένους·» ὁ λαὸς ἐκγ'. «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, τῶ σον τοὺς δεσπότας τῆς οἰκουμένης·» ὁ λαὸς ἐκ γ´ «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Καὶ σὺν αὐτοῖς ὁ 58 κενδούκλου 30 κεντουλινά 60 εἰς αὐτὸ ἀνὰ ψελλίου,

τῶν ἡνιόχων τὰ δημόσια, καὶ κάμπτουσι καμπτὸν Πρασίνου καὶ Βενέτου, καὶ ἔρχονται εἰς τὸν ἴδιον δῆμον, καὶ ἐπαίρουσι τους δημότας, καὶ σάσσοντες κάμπτουσιν, ὡς προείρηται, καμπτόν Πρασίνου. Καὶ ἔρχονται εἰς τὸ στάμα, καὶ κατέρχεται ὁ ἀκτουάριος, καὶ ἀπολύεῖ αὐτοὺς, καὶ κατέρχονται χομεύοντες εἰς τὸ δημόσιον. Περὶ τῶν βηγῶν, πῶς δεῖ αὐτὰς τελεῖσθαι. Ιππικοῦ ἀγομένου προσκυνησίμου, αἱ βήγες ἵστανται εἰς τὸ πρῶτον κριτάριον, καὶ οἱ βηγάριοι ἐπάνω τῶν ἁρμάτων, καὶ ἀνερχομένου τοῦ βασιλέως, ἐμβαίνουσιν οἱ δ' ἡνίοχοι καὶ λαμβάνουσι τὰ χρυσᾶ πισσία· καὶ στρέφονται, καὶ ἵστανται εἰς τὰς ἰδίας διασφαγάς. Καὶ εἶθ᾽ οὕτως νεύει ὁ ἀκτουάριος, καὶ πάλιν εἰσέρχονται καὶ λαμβάνουσιν ἀπὸ ψελ λίου 57 χρυσοῦ, καὶ ὑποστρέφοντες ἐκφωτίζου σιν ἐπὶ τοὺς δήμους, καὶ ἐκβαίνουσιν αἱ βγες Φοφοῦσι δὲ οἱ βηγάριοι ἱμάτια, ἡ μὲν εἰς Βένετον, ὁ δὲ ἕτερος Πράσινον, ἔχοντα ὥσπερ πτερά, ἀπὸ κεν τούκλων 58 ἐξαμμένα, ὄπισθεν εἰς τὰς ψύας αὐτῶν, ἀντὶ δὲ κασσιδίων φοροῦσι καμελαύκια κεντουκλεϊ να 69 Ν. Ν. 57 ἀνὰ ψελλίου Ακτα ἀπὸ νίκης εἰς τὸ αὐτὸ 60 ἱπποδρόμιον. Α΄. ᾿Απὸ τοῦ δευτέρου βαΐου λέγουσιν οἱ κράκται «Πολλὰ, πολλά, πολλά·» ὁ λαός· «Πολλὰ ἔτη εἰς πολλά.» Οἱ κράκται·. Πολλοί ὑμῖν χρόνοι, ἡ ἔνθεος βασιλεία» (οι Πράσινοι. «Τὸ πρόβλημα τῆς Τριά δος·») καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνος» (οἱ Πράσινοι· ο Άγιε»). Οἱ κράκται.» Πολλοὶ ὑμῖν χρό νοι. ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα αὐτοκράτορες Ρωμαίων καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι» (οἱ Πράσι νοι" «"Αγιε»). Οἱ κράκται. «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, οἱ θεράποντες τοῦ Κυρίου·» ὁ λαὸς ἐκ γ· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι» (οἱ Πράσινοι" «"Αγιε»). Οἱ κραται· «Πολλοί ὑμῖν χρόνοι, ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα Αὐγοῦσται τῶν 'Ρω μαίων» καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ´· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι (οἱ Πράσινοι" «"Αγιε» ). Ο κράκται· «Δεσπόται τῆς οἰκουμένης, δέξασθε Βενέτους παρακαλοῦντας» (οι Πράσινοι.» Πρασίνους»)· καὶ ὁ λαὸς ἐκ γ' «"Αγις.» Οἱ κράκται· «Ὡς δοῦλοι τολμῶμεν παρακαλέσαι ὁ λαὸς ἐκ γ'· «"Αγιε «οἱ Πράσινοι ὁμοίως. Οι κράκται· «Μετὰ φόβου δυσωποῦμεν τους δεσπό τας·» ὁ λαὸς ἐκ γ·. "Αγιε» οἱ Πράσινοι ὁμοίως. Οι κάκται· «Ανεξικάκως παρακλήθητε εὐεργέ ται·» ὁ λαὸς ἐκ γ´· «Αγιε·» οἱ Πράσινοι ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Εἰς τὴν δέησιν τῶν δούλῶν ὑμῶν Βε νέτων·» ὁ λαὸς ἐκ γ'. «Αγιε» οἱ Πράσινοι ὁμοίως. Οἱ κράκται· Δημόσια τοῖς δούλοις ὑμῶν, εἰ κε λεύετε·» ὁ λαὸς ἐκ γ' «"Αγιε·» οἱ Πράσινοι ὁμοίως. Ο κράκται· «Κύριε, σῶσον τοὺς δεσπότας τῶν 'Λω μαίων·» ὁ λαὸς ἐκ γ'. «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται «Κύριε, σῶσον τοὺς ἐκ σοῦ ἐστεμμένους·» ὁ λαὸς ἐκγ'. «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, τῶ σον τοὺς δεσπότας τῆς οἰκουμένης·» ὁ λαὸς ἐκ γ´ «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Καὶ σὺν αὐτοῖς ὁ 58 κενδούκλου 30 κεντουλινά 60 εἰς αὐτὸ ἀνὰ ψελλίου,

Θεὸς ἡμᾶς συνεργήσει· ω ὁ λαὸς ἐκ γ', «Κύριε,» σῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον τοὺς δεσπό τας σὺν ταῖς αὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεννήτοις·» ὁ λαὸς ἐκ γ´· «Κύριε, σῶσον.» Β΄. Καὶ ἀπὸ τοῦ τετάρτου βαΐου κατέρχεται ὁ μαΐ στωρ μετὰ τοῦ λαοῦ, καὶ ἵσταται ἔμπροσθεν τοῦ δήμου. Ὁ δὲ δήμαρχος ἀπομένει μετὰ τῶν πρωτ τείων ἄνω εἰς τὸν δῆμον. Εἶτα λέγουσιν οἱ κάτω ἱστάμενοι κράκται·. Εΐ τι ὁ Θεὸς ὠνόμασε» καὶ ἀποκρίνονται ἄνω εἰς τὸν δῆμον· «Τίμιον τὸ Βέ νετον» (οἱ Πράσινοι, «τὸ Πράσινον).» Οἱ κράκται «Ὁ βοηθῶν τοὺς δεσπότας 61.» — «Εἷς ὁ Θεὸς,» ὁ λαὸς, καὶ τὰ λοιπά. Εἶτα ἀνέρχονται οἱ ἡνίοχοι ἐν τοῖς ἅρμασι, φοροῦντες τα δημόσια, καὶ σάσσουσι, καὶ ὁ δῆμος ἔμπροσθεν αὐτῶν λεγόντων τὸ δρομι κόν· « Αγάλλου, Βένετε, οἱ δεσπόται ἐνίκησαν κ (οι Πράσινοι «Πράσινε).» Καὶ ὅτε ἔλθωσιν εἰς τὸ Π, ἔμπροσθεν τῶν βασιλέων ἵστανται καὶ λέγουσιν οἱ κράκται, «Πολλά, πολλά, πολλά·» ὁ λαὸς,» Πολλά ἔτη εἰς πολλά.» Οἱ κράκται· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, ἡ ἔνθεος βασιλεία,» (οἱ Πράσινοι, «ἡ ἐκλογὴ τῆς τριάδος)» Ὁ λαὸς ἐκ τρίτου, «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι,» (οί Πράσινοι «"Αγιε).»Οἱ κράκται «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα αὐτοκράτορες Ῥωμαίων·» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου, «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι,» (οι Πράσινοι, «"Αγις)» Οἱ κράκται· «Πολοὶ ὑμῖν χρόνοι, οἱ θερά ποντες τοῦ Κυρίου·» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου, «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι.» Οἱ κράκται· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα αὐγοῦσται τῶν Ῥωμαίων·» ὁ λαὸς γ', «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι,» (οἱ Πράσινοι, «'Αγιε). Οἱ κράκται· • Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, δεσπόται, σὺν ταῖς αὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεννήτοις» ὁ λαός γ', Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι,» (οι Πράσινοι, "Αγις).» Οἱ κράκται, «Πολλά, πολλὰ πολλὰ κ ὁ λαός, α Πολλὰ ἔτη εἰς πολλά.» Οι κρά και • Δεσπόται τῆς οἰκουμένης, δέξασθε Βενέ τους παρακαλοῦντας,» (οι Πράσινοι, «Πρασί νους)·» ὁ λαὸς ἐκ γ'. «"Αγις.» Οἱ κραται· «Ως δοῦλοι τολμῶμεν παρακαλέσαι·» ὁ λαὸς γ', ο 'Αγιε.» Οἱ κράκται· «Μετὰ φόβου δυσωποῦμεν τοὺς δεν σπότας·» ὁ λαός γ', «Αγιε.» Οἱ κράκται· «Ανε ξικάκως παρακλήθητε, εὐεργέται·» ὁ λαὸς γ', «"Αγιε.» Οἱ κράκται· «Εἰς τὴν δέησιν τῶν δούλων ὑμῶν Βενέτων, (Πράσινοι 68, Πρασίνων).» ὁ λαὸς γ, «Αγιε.» Οἱ κράκται· «Στεφανώσατε τοὺς δού λους ὑμῶν, εἰ κελεύετε·» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου, «"Αγις» οἱ Πράσινοι ὁμοίως. Γ. Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον τοὺς δεσπότας Ῥωμαίων·» ὁ λαὸς ἐκ γ', Κύριε, σῶτον.» Οι κάκται· «Κύριε, σῶσον τοὺς ἐκ σοῦ ἐστεμ μένους·» ὁ λαὸς ἐκ γ´, «Κύριε, σωσον.» Οι κράκται· Κύριε, σῶσον τους δεσπότας σὺν ταῖς οι δεσπότας εἷς ὁ Θεός, ὁ λαός καὶ τ. λ. 62 Πράσινοι, «Πρασίνων» Εἴ τι ὁ Θεὸς τίμιον ὠνόμασεν ἐστὶ τοῦτο τὸ Βένετον

Θεὸς ἡμᾶς συνεργήσει· ω ὁ λαὸς ἐκ γ', «Κύριε,» σῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον τοὺς δεσπό τας σὺν ταῖς αὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεννήτοις·» ὁ λαὸς ἐκ γ´· «Κύριε, σῶσον.» Β΄. Καὶ ἀπὸ τοῦ τετάρτου βαΐου κατέρχεται ὁ μαΐ στωρ μετὰ τοῦ λαοῦ, καὶ ἵσταται ἔμπροσθεν τοῦ δήμου. Ὁ δὲ δήμαρχος ἀπομένει μετὰ τῶν πρωτ τείων ἄνω εἰς τὸν δῆμον. Εἶτα λέγουσιν οἱ κάτω ἱστάμενοι κράκται·. Εΐ τι ὁ Θεὸς ὠνόμασε» καὶ ἀποκρίνονται ἄνω εἰς τὸν δῆμον· «Τίμιον τὸ Βέ νετον» (οἱ Πράσινοι, «τὸ Πράσινον).» Οἱ κράκται «Ὁ βοηθῶν τοὺς δεσπότας 61.» — «Εἷς ὁ Θεὸς,» ὁ λαὸς, καὶ τὰ λοιπά. Εἶτα ἀνέρχονται οἱ ἡνίοχοι ἐν τοῖς ἅρμασι, φοροῦντες τα δημόσια, καὶ σάσσουσι, καὶ ὁ δῆμος ἔμπροσθεν αὐτῶν λεγόντων τὸ δρομι κόν· « Αγάλλου, Βένετε, οἱ δεσπόται ἐνίκησαν κ (οι Πράσινοι «Πράσινε).» Καὶ ὅτε ἔλθωσιν εἰς τὸ Π, ἔμπροσθεν τῶν βασιλέων ἵστανται καὶ λέγουσιν οἱ κράκται, «Πολλά, πολλά, πολλά·» ὁ λαὸς,» Πολλά ἔτη εἰς πολλά.» Οἱ κράκται· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, ἡ ἔνθεος βασιλεία,» (οἱ Πράσινοι, «ἡ ἐκλογὴ τῆς τριάδος)» Ὁ λαὸς ἐκ τρίτου, «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι,» (οί Πράσινοι «"Αγιε).»Οἱ κράκται «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα αὐτοκράτορες Ῥωμαίων·» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου, «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι,» (οι Πράσινοι, «"Αγις)» Οἱ κράκται· «Πολοὶ ὑμῖν χρόνοι, οἱ θερά ποντες τοῦ Κυρίου·» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου, «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι.» Οἱ κράκται· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα αὐγοῦσται τῶν Ῥωμαίων·» ὁ λαὸς γ', «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι,» (οἱ Πράσινοι, «'Αγιε). Οἱ κράκται· • Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, δεσπόται, σὺν ταῖς αὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεννήτοις» ὁ λαός γ', Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι,» (οι Πράσινοι, "Αγις).» Οἱ κράκται, «Πολλά, πολλὰ πολλὰ κ ὁ λαός, α Πολλὰ ἔτη εἰς πολλά.» Οι κρά και • Δεσπόται τῆς οἰκουμένης, δέξασθε Βενέ τους παρακαλοῦντας,» (οι Πράσινοι, «Πρασί νους)·» ὁ λαὸς ἐκ γ'. «"Αγις.» Οἱ κραται· «Ως δοῦλοι τολμῶμεν παρακαλέσαι·» ὁ λαὸς γ', ο 'Αγιε.» Οἱ κράκται· «Μετὰ φόβου δυσωποῦμεν τοὺς δεν σπότας·» ὁ λαός γ', «Αγιε.» Οἱ κράκται· «Ανε ξικάκως παρακλήθητε, εὐεργέται·» ὁ λαὸς γ', «"Αγιε.» Οἱ κράκται· «Εἰς τὴν δέησιν τῶν δούλων ὑμῶν Βενέτων, (Πράσινοι 68, Πρασίνων).» ὁ λαὸς γ, «Αγιε.» Οἱ κράκται· «Στεφανώσατε τοὺς δού λους ὑμῶν, εἰ κελεύετε·» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου, «"Αγις» οἱ Πράσινοι ὁμοίως. Γ. Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον τοὺς δεσπότας Ῥωμαίων·» ὁ λαὸς ἐκ γ', Κύριε, σῶτον.» Οι κάκται· «Κύριε, σῶσον τοὺς ἐκ σοῦ ἐστεμ μένους·» ὁ λαὸς ἐκ γ´, «Κύριε, σωσον.» Οι κράκται· Κύριε, σῶσον τους δεσπότας σὺν ταῖς οι δεσπότας εἷς ὁ Θεός, ὁ λαός καὶ τ. λ. 62 Πράσινοι, «Πρασίνων» Εἴ τι ὁ Θεὸς τίμιον ὠνόμασεν ἐστὶ τοῦτο τὸ Βένετον

κται " »: «αὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεννήτοις·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «"Ετι μίαν αυτη σιν ἔχομεν οἱ δοῦλοι» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Άγιο οἱ Πράσινοι ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Αγπέλθωμεν χου ρεῦσαι, δεσπόται, εἰ κελεύετε·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Αγιε.» Οι κρέκται· «Κύριε, σῶσον τους δεσπότας Ῥω μαίων·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Κύριε, σῶτον. • Οι κρά Κύριε, σῶσον τοὺς 68 ἐκ σοῦ ἐστεμμένους ὁ λαὸς ἐκ γ', Κύριε, σῶσον.» Εἶτα κατέρχεται δ ἀκτουάριος, καὶ στέφει τοὺς ἡνιόγους, καὶ λέγει αὐτοῖς, «Εὐτάκτως χορεύσατε.» Οι κάκται· « τάκτως χορεύσομεν ἐν τῇ ζωῇ ὑμῶν, δεσπόται. Καὶ μετὰ τὸ γενέσθαι μεταστάσιμον καὶ ἀναστῆναι τοὺς δεσπότας ἀπὸ τοῦ σέντζου, όψικεύει ἅπας δ δῆμος τοὺς ἡνιόχους, λεγόντων τό ποίημα· «Αγάλ λου, Βένετε, οἱ δεσπόται ἐνίκησαν» (ο! Πράσινοι, Πράσινε).» Καί ὅτε ἔλθωσιν εἰς τὰ κάγκελλα, λέ γουσιν οἱ κράκται ἔς· «Λύξει σε τὸ βασίλειον, αὔξει καὶ τὸ Βένετον.» Καὶ εἶθ' οὕτως ὀψικεύουσι τοῖς ἡνιόχοις ἕως τῆς Ἐκκλησίας, ἤγουν οἱ μὲν Βένετοι εἰς τὸν ταγιστές οἱ δὲ Πράσινοι εἰς τὰ διακονίασης, λέγοντες τὸ δρομικὸν ποίημα· «Αγάλλος, Βένε τε, ο (οἱ Πράσινοι, Πράσινε,) «οἱ δεσπόται ἐνίκησαν. & τούς ε ἔσι αὔξε Ακτα, ὅτε τρέχουσιν οἱ δρομεῖς τοῦ ἑνὸς μέρους ἀπὸ δρόμου ἀπεκεῖ. Λέγει ὁ φωνοβόλος· «Εχετε βοηθοῦντα ὑμῖν Ἰη σοῦν·, ὁ λαὸς ἐκ γ', «Αεὶ νικᾷ.» Ὁ φωνοβόλος, «Νίκας δείξει» ὁ λαός, «Εσαίοντα» Ο φω νοβόλος, «Αΰξει νίκην·» ὁ λαός, «Τῶν βαΐων.» Ο φωνοβόλος. «Σωτὴρ τοῦ κόσμου·» ὁ λαὸς, σον ἡμᾶς, ο Βοήθη Ακτα εἰς τὸν ἀπολακτισμὸν τῶν δρομέων. Απολακτίζουσιν οἱ δρομεῖς, καὶ ἔρχονται ἔμπροσ θεν τοῦ ἰδίου δήμου, καὶ λέγουσιν οἱ κράκται· «Όλους τούτους, Κύριε, βοήθησον, τοὺς πρώτους βοήθησον, ὁ ἐν Τριάδι, νικήσουσι πρεσβείαις σου, Θεοτόκε, νια κήσουσι χαροπηιοῦντες τὴν βασιλείαν, τὴν πολι Βενέτους τείαν, νικήσουσι χαροποιοῦντες τους ἔς· ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος, νίκὴν αὐτοῖς παράσχου» Ιστέον, ὅτι ἐπὶ Μιχαὴλ τοῦ φιλοχγίστου δεσπότου ὁ Βαμβα λούδης ὁ τῶν Πρασίνων δρομεύς εἰς τὰ ζυγιασι μὲ καὶ εἰς τὰς πρόβας οὐκ ἦν· ἐκρατεῖτο γὰρ ὑπὸ τοῦ πατρικίου Πετρωνα τῇ δὲ τοῦ βοτοῦ ἡμέρᾳ, τελεσθείσης τῆς κυλίστρας καὶ παρα βάντων Βενέτων, μετὰ ταῦτα ἦλθεν ὁ Βαμβα λούδης, καὶ ἐξ αἰτήσεως τοῦ δήμου τῶν Πρασίνων ἔδραμεν ἀπὸ κελεύσεως εἰς τὸ τέταρτον βαΐον, καὶ ἐνίκησεν. αγιστούς αίσιo sΙν, ἐχόντων τὴν προτίμησιν,

κται " »: «αὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεννήτοις·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «"Ετι μίαν αυτη σιν ἔχομεν οἱ δοῦλοι» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Άγιο οἱ Πράσινοι ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Αγπέλθωμεν χου ρεῦσαι, δεσπόται, εἰ κελεύετε·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Αγιε.» Οι κρέκται· «Κύριε, σῶσον τους δεσπότας Ῥω μαίων·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Κύριε, σῶτον. • Οι κρά Κύριε, σῶσον τοὺς 68 ἐκ σοῦ ἐστεμμένους ὁ λαὸς ἐκ γ', Κύριε, σῶσον.» Εἶτα κατέρχεται δ ἀκτουάριος, καὶ στέφει τοὺς ἡνιόγους, καὶ λέγει αὐτοῖς, «Εὐτάκτως χορεύσατε.» Οι κάκται· « τάκτως χορεύσομεν ἐν τῇ ζωῇ ὑμῶν, δεσπόται. Καὶ μετὰ τὸ γενέσθαι μεταστάσιμον καὶ ἀναστῆναι τοὺς δεσπότας ἀπὸ τοῦ σέντζου, όψικεύει ἅπας δ δῆμος τοὺς ἡνιόχους, λεγόντων τό ποίημα· «Αγάλ λου, Βένετε, οἱ δεσπόται ἐνίκησαν» (ο! Πράσινοι, Πράσινε).» Καί ὅτε ἔλθωσιν εἰς τὰ κάγκελλα, λέ γουσιν οἱ κράκται ἔς· «Λύξει σε τὸ βασίλειον, αὔξει καὶ τὸ Βένετον.» Καὶ εἶθ' οὕτως ὀψικεύουσι τοῖς ἡνιόχοις ἕως τῆς Ἐκκλησίας, ἤγουν οἱ μὲν Βένετοι εἰς τὸν ταγιστές οἱ δὲ Πράσινοι εἰς τὰ διακονίασης, λέγοντες τὸ δρομικὸν ποίημα· «Αγάλλος, Βένε τε, ο (οἱ Πράσινοι, Πράσινε,) «οἱ δεσπόται ἐνίκησαν. & τούς ε ἔσι αὔξε Ακτα, ὅτε τρέχουσιν οἱ δρομεῖς τοῦ ἑνὸς μέρους ἀπὸ δρόμου ἀπεκεῖ. Λέγει ὁ φωνοβόλος· «Εχετε βοηθοῦντα ὑμῖν Ἰη σοῦν·, ὁ λαὸς ἐκ γ', «Αεὶ νικᾷ.» Ὁ φωνοβόλος, «Νίκας δείξει» ὁ λαός, «Εσαίοντα» Ο φω νοβόλος, «Αΰξει νίκην·» ὁ λαός, «Τῶν βαΐων.» Ο φωνοβόλος. «Σωτὴρ τοῦ κόσμου·» ὁ λαὸς, σον ἡμᾶς, ο Βοήθη Ακτα εἰς τὸν ἀπολακτισμὸν τῶν δρομέων. Απολακτίζουσιν οἱ δρομεῖς, καὶ ἔρχονται ἔμπροσ θεν τοῦ ἰδίου δήμου, καὶ λέγουσιν οἱ κράκται· «Όλους τούτους, Κύριε, βοήθησον, τοὺς πρώτους βοήθησον, ὁ ἐν Τριάδι, νικήσουσι πρεσβείαις σου, Θεοτόκε, νια κήσουσι χαροπηιοῦντες τὴν βασιλείαν, τὴν πολι Βενέτους τείαν, νικήσουσι χαροποιοῦντες τους ἔς· ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος, νίκὴν αὐτοῖς παράσχου» Ιστέον, ὅτι ἐπὶ Μιχαὴλ τοῦ φιλοχγίστου δεσπότου ὁ Βαμβα λούδης ὁ τῶν Πρασίνων δρομεύς εἰς τὰ ζυγιασι μὲ καὶ εἰς τὰς πρόβας οὐκ ἦν· ἐκρατεῖτο γὰρ ὑπὸ τοῦ πατρικίου Πετρωνα τῇ δὲ τοῦ βοτοῦ ἡμέρᾳ, τελεσθείσης τῆς κυλίστρας καὶ παρα βάντων Βενέτων, μετὰ ταῦτα ἦλθεν ὁ Βαμβα λούδης, καὶ ἐξ αἰτήσεως τοῦ δήμου τῶν Πρασίνων ἔδραμεν ἀπὸ κελεύσεως εἰς τὸ τέταρτον βαΐον, καὶ ἐνίκησεν. αγιστούς αίσιo sΙν, ἐχόντων τὴν προτίμησιν,

κται " »: «αὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεννήτοις·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «"Ετι μίαν αυτη σιν ἔχομεν οἱ δοῦλοι» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Άγιο οἱ Πράσινοι ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Αγπέλθωμεν χου ρεῦσαι, δεσπόται, εἰ κελεύετε·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Αγιε.» Οι κρέκται· «Κύριε, σῶσον τους δεσπότας Ῥω μαίων·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Κύριε, σῶτον. • Οι κρά Κύριε, σῶσον τοὺς 68 ἐκ σοῦ ἐστεμμένους ὁ λαὸς ἐκ γ', Κύριε, σῶσον.» Εἶτα κατέρχεται δ ἀκτουάριος, καὶ στέφει τοὺς ἡνιόγους, καὶ λέγει αὐτοῖς, «Εὐτάκτως χορεύσατε.» Οι κάκται· « τάκτως χορεύσομεν ἐν τῇ ζωῇ ὑμῶν, δεσπόται. Καὶ μετὰ τὸ γενέσθαι μεταστάσιμον καὶ ἀναστῆναι τοὺς δεσπότας ἀπὸ τοῦ σέντζου, όψικεύει ἅπας δ δῆμος τοὺς ἡνιόχους, λεγόντων τό ποίημα· «Αγάλ λου, Βένετε, οἱ δεσπόται ἐνίκησαν» (ο! Πράσινοι, Πράσινε).» Καί ὅτε ἔλθωσιν εἰς τὰ κάγκελλα, λέ γουσιν οἱ κράκται ἔς· «Λύξει σε τὸ βασίλειον, αὔξει καὶ τὸ Βένετον.» Καὶ εἶθ' οὕτως ὀψικεύουσι τοῖς ἡνιόχοις ἕως τῆς Ἐκκλησίας, ἤγουν οἱ μὲν Βένετοι εἰς τὸν ταγιστές οἱ δὲ Πράσινοι εἰς τὰ διακονίασης, λέγοντες τὸ δρομικὸν ποίημα· «Αγάλλος, Βένε τε, ο (οἱ Πράσινοι, Πράσινε,) «οἱ δεσπόται ἐνίκησαν. & τούς ε ἔσι αὔξε Ακτα, ὅτε τρέχουσιν οἱ δρομεῖς τοῦ ἑνὸς μέρους ἀπὸ δρόμου ἀπεκεῖ. Λέγει ὁ φωνοβόλος· «Εχετε βοηθοῦντα ὑμῖν Ἰη σοῦν·, ὁ λαὸς ἐκ γ', «Αεὶ νικᾷ.» Ὁ φωνοβόλος, «Νίκας δείξει» ὁ λαός, «Εσαίοντα» Ο φω νοβόλος, «Αΰξει νίκην·» ὁ λαός, «Τῶν βαΐων.» Ο φωνοβόλος. «Σωτὴρ τοῦ κόσμου·» ὁ λαὸς, σον ἡμᾶς, ο Βοήθη Ακτα εἰς τὸν ἀπολακτισμὸν τῶν δρομέων. Απολακτίζουσιν οἱ δρομεῖς, καὶ ἔρχονται ἔμπροσ θεν τοῦ ἰδίου δήμου, καὶ λέγουσιν οἱ κράκται· «Όλους τούτους, Κύριε, βοήθησον, τοὺς πρώτους βοήθησον, ὁ ἐν Τριάδι, νικήσουσι πρεσβείαις σου, Θεοτόκε, νια κήσουσι χαροπηιοῦντες τὴν βασιλείαν, τὴν πολι Βενέτους τείαν, νικήσουσι χαροποιοῦντες τους ἔς· ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος, νίκὴν αὐτοῖς παράσχου» Ιστέον, ὅτι ἐπὶ Μιχαὴλ τοῦ φιλοχγίστου δεσπότου ὁ Βαμβα λούδης ὁ τῶν Πρασίνων δρομεύς εἰς τὰ ζυγιασι μὲ καὶ εἰς τὰς πρόβας οὐκ ἦν· ἐκρατεῖτο γὰρ ὑπὸ τοῦ πατρικίου Πετρωνα τῇ δὲ τοῦ βοτοῦ ἡμέρᾳ, τελεσθείσης τῆς κυλίστρας καὶ παρα βάντων Βενέτων, μετὰ ταῦτα ἦλθεν ὁ Βαμβα λούδης, καὶ ἐξ αἰτήσεως τοῦ δήμου τῶν Πρασίνων ἔδραμεν ἀπὸ κελεύσεως εἰς τὸ τέταρτον βαΐον, καὶ ἐνίκησεν. αγιστούς αίσιo sΙν, ἐχόντων τὴν προτίμησιν,

κται " »: «αὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεννήτοις·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «"Ετι μίαν αυτη σιν ἔχομεν οἱ δοῦλοι» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Άγιο οἱ Πράσινοι ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Αγπέλθωμεν χου ρεῦσαι, δεσπόται, εἰ κελεύετε·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Αγιε.» Οι κρέκται· «Κύριε, σῶσον τους δεσπότας Ῥω μαίων·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Κύριε, σῶτον. • Οι κρά Κύριε, σῶσον τοὺς 68 ἐκ σοῦ ἐστεμμένους ὁ λαὸς ἐκ γ', Κύριε, σῶσον.» Εἶτα κατέρχεται δ ἀκτουάριος, καὶ στέφει τοὺς ἡνιόγους, καὶ λέγει αὐτοῖς, «Εὐτάκτως χορεύσατε.» Οι κάκται· « τάκτως χορεύσομεν ἐν τῇ ζωῇ ὑμῶν, δεσπόται. Καὶ μετὰ τὸ γενέσθαι μεταστάσιμον καὶ ἀναστῆναι τοὺς δεσπότας ἀπὸ τοῦ σέντζου, όψικεύει ἅπας δ δῆμος τοὺς ἡνιόχους, λεγόντων τό ποίημα· «Αγάλ λου, Βένετε, οἱ δεσπόται ἐνίκησαν» (ο! Πράσινοι, Πράσινε).» Καί ὅτε ἔλθωσιν εἰς τὰ κάγκελλα, λέ γουσιν οἱ κράκται ἔς· «Λύξει σε τὸ βασίλειον, αὔξει καὶ τὸ Βένετον.» Καὶ εἶθ' οὕτως ὀψικεύουσι τοῖς ἡνιόχοις ἕως τῆς Ἐκκλησίας, ἤγουν οἱ μὲν Βένετοι εἰς τὸν ταγιστές οἱ δὲ Πράσινοι εἰς τὰ διακονίασης, λέγοντες τὸ δρομικὸν ποίημα· «Αγάλλος, Βένε τε, ο (οἱ Πράσινοι, Πράσινε,) «οἱ δεσπόται ἐνίκησαν. & τούς ε ἔσι αὔξε Ακτα, ὅτε τρέχουσιν οἱ δρομεῖς τοῦ ἑνὸς μέρους ἀπὸ δρόμου ἀπεκεῖ. Λέγει ὁ φωνοβόλος· «Εχετε βοηθοῦντα ὑμῖν Ἰη σοῦν·, ὁ λαὸς ἐκ γ', «Αεὶ νικᾷ.» Ὁ φωνοβόλος, «Νίκας δείξει» ὁ λαός, «Εσαίοντα» Ο φω νοβόλος, «Αΰξει νίκην·» ὁ λαός, «Τῶν βαΐων.» Ο φωνοβόλος. «Σωτὴρ τοῦ κόσμου·» ὁ λαὸς, σον ἡμᾶς, ο Βοήθη Ακτα εἰς τὸν ἀπολακτισμὸν τῶν δρομέων. Απολακτίζουσιν οἱ δρομεῖς, καὶ ἔρχονται ἔμπροσ θεν τοῦ ἰδίου δήμου, καὶ λέγουσιν οἱ κράκται· «Όλους τούτους, Κύριε, βοήθησον, τοὺς πρώτους βοήθησον, ὁ ἐν Τριάδι, νικήσουσι πρεσβείαις σου, Θεοτόκε, νια κήσουσι χαροπηιοῦντες τὴν βασιλείαν, τὴν πολι Βενέτους τείαν, νικήσουσι χαροποιοῦντες τους ἔς· ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος, νίκὴν αὐτοῖς παράσχου» Ιστέον, ὅτι ἐπὶ Μιχαὴλ τοῦ φιλοχγίστου δεσπότου ὁ Βαμβα λούδης ὁ τῶν Πρασίνων δρομεύς εἰς τὰ ζυγιασι μὲ καὶ εἰς τὰς πρόβας οὐκ ἦν· ἐκρατεῖτο γὰρ ὑπὸ τοῦ πατρικίου Πετρωνα τῇ δὲ τοῦ βοτοῦ ἡμέρᾳ, τελεσθείσης τῆς κυλίστρας καὶ παρα βάντων Βενέτων, μετὰ ταῦτα ἦλθεν ὁ Βαμβα λούδης, καὶ ἐξ αἰτήσεως τοῦ δήμου τῶν Πρασίνων ἔδραμεν ἀπὸ κελεύσεως εἰς τὸ τέταρτον βαΐον, καὶ ἐνίκησεν. αγιστούς αίσιo sΙν, ἐχόντων τὴν προτίμησιν,

κται " »: «αὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεννήτοις·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «"Ετι μίαν αυτη σιν ἔχομεν οἱ δοῦλοι» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Άγιο οἱ Πράσινοι ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Αγπέλθωμεν χου ρεῦσαι, δεσπόται, εἰ κελεύετε·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Αγιε.» Οι κρέκται· «Κύριε, σῶσον τους δεσπότας Ῥω μαίων·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Κύριε, σῶτον. • Οι κρά Κύριε, σῶσον τοὺς 68 ἐκ σοῦ ἐστεμμένους ὁ λαὸς ἐκ γ', Κύριε, σῶσον.» Εἶτα κατέρχεται δ ἀκτουάριος, καὶ στέφει τοὺς ἡνιόγους, καὶ λέγει αὐτοῖς, «Εὐτάκτως χορεύσατε.» Οι κάκται· « τάκτως χορεύσομεν ἐν τῇ ζωῇ ὑμῶν, δεσπόται. Καὶ μετὰ τὸ γενέσθαι μεταστάσιμον καὶ ἀναστῆναι τοὺς δεσπότας ἀπὸ τοῦ σέντζου, όψικεύει ἅπας δ δῆμος τοὺς ἡνιόχους, λεγόντων τό ποίημα· «Αγάλ λου, Βένετε, οἱ δεσπόται ἐνίκησαν» (ο! Πράσινοι, Πράσινε).» Καί ὅτε ἔλθωσιν εἰς τὰ κάγκελλα, λέ γουσιν οἱ κράκται ἔς· «Λύξει σε τὸ βασίλειον, αὔξει καὶ τὸ Βένετον.» Καὶ εἶθ' οὕτως ὀψικεύουσι τοῖς ἡνιόχοις ἕως τῆς Ἐκκλησίας, ἤγουν οἱ μὲν Βένετοι εἰς τὸν ταγιστές οἱ δὲ Πράσινοι εἰς τὰ διακονίασης, λέγοντες τὸ δρομικὸν ποίημα· «Αγάλλος, Βένε τε, ο (οἱ Πράσινοι, Πράσινε,) «οἱ δεσπόται ἐνίκησαν. & τούς ε ἔσι αὔξε Ακτα, ὅτε τρέχουσιν οἱ δρομεῖς τοῦ ἑνὸς μέρους ἀπὸ δρόμου ἀπεκεῖ. Λέγει ὁ φωνοβόλος· «Εχετε βοηθοῦντα ὑμῖν Ἰη σοῦν·, ὁ λαὸς ἐκ γ', «Αεὶ νικᾷ.» Ὁ φωνοβόλος, «Νίκας δείξει» ὁ λαός, «Εσαίοντα» Ο φω νοβόλος, «Αΰξει νίκην·» ὁ λαός, «Τῶν βαΐων.» Ο φωνοβόλος. «Σωτὴρ τοῦ κόσμου·» ὁ λαὸς, σον ἡμᾶς, ο Βοήθη Ακτα εἰς τὸν ἀπολακτισμὸν τῶν δρομέων. Απολακτίζουσιν οἱ δρομεῖς, καὶ ἔρχονται ἔμπροσ θεν τοῦ ἰδίου δήμου, καὶ λέγουσιν οἱ κράκται· «Όλους τούτους, Κύριε, βοήθησον, τοὺς πρώτους βοήθησον, ὁ ἐν Τριάδι, νικήσουσι πρεσβείαις σου, Θεοτόκε, νια κήσουσι χαροπηιοῦντες τὴν βασιλείαν, τὴν πολι Βενέτους τείαν, νικήσουσι χαροποιοῦντες τους ἔς· ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος, νίκὴν αὐτοῖς παράσχου» Ιστέον, ὅτι ἐπὶ Μιχαὴλ τοῦ φιλοχγίστου δεσπότου ὁ Βαμβα λούδης ὁ τῶν Πρασίνων δρομεύς εἰς τὰ ζυγιασι μὲ καὶ εἰς τὰς πρόβας οὐκ ἦν· ἐκρατεῖτο γὰρ ὑπὸ τοῦ πατρικίου Πετρωνα τῇ δὲ τοῦ βοτοῦ ἡμέρᾳ, τελεσθείσης τῆς κυλίστρας καὶ παρα βάντων Βενέτων, μετὰ ταῦτα ἦλθεν ὁ Βαμβα λούδης, καὶ ἐξ αἰτήσεως τοῦ δήμου τῶν Πρασίνων ἔδραμεν ἀπὸ κελεύσεως εἰς τὸ τέταρτον βαΐον, καὶ ἐνίκησεν. αγιστούς αίσιo sΙν, ἐχόντων τὴν προτίμησιν,

κται " »: «αὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεννήτοις·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «"Ετι μίαν αυτη σιν ἔχομεν οἱ δοῦλοι» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Άγιο οἱ Πράσινοι ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Αγπέλθωμεν χου ρεῦσαι, δεσπόται, εἰ κελεύετε·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Αγιε.» Οι κρέκται· «Κύριε, σῶσον τους δεσπότας Ῥω μαίων·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Κύριε, σῶτον. • Οι κρά Κύριε, σῶσον τοὺς 68 ἐκ σοῦ ἐστεμμένους ὁ λαὸς ἐκ γ', Κύριε, σῶσον.» Εἶτα κατέρχεται δ ἀκτουάριος, καὶ στέφει τοὺς ἡνιόγους, καὶ λέγει αὐτοῖς, «Εὐτάκτως χορεύσατε.» Οι κάκται· « τάκτως χορεύσομεν ἐν τῇ ζωῇ ὑμῶν, δεσπόται. Καὶ μετὰ τὸ γενέσθαι μεταστάσιμον καὶ ἀναστῆναι τοὺς δεσπότας ἀπὸ τοῦ σέντζου, όψικεύει ἅπας δ δῆμος τοὺς ἡνιόχους, λεγόντων τό ποίημα· «Αγάλ λου, Βένετε, οἱ δεσπόται ἐνίκησαν» (ο! Πράσινοι, Πράσινε).» Καί ὅτε ἔλθωσιν εἰς τὰ κάγκελλα, λέ γουσιν οἱ κράκται ἔς· «Λύξει σε τὸ βασίλειον, αὔξει καὶ τὸ Βένετον.» Καὶ εἶθ' οὕτως ὀψικεύουσι τοῖς ἡνιόχοις ἕως τῆς Ἐκκλησίας, ἤγουν οἱ μὲν Βένετοι εἰς τὸν ταγιστές οἱ δὲ Πράσινοι εἰς τὰ διακονίασης, λέγοντες τὸ δρομικὸν ποίημα· «Αγάλλος, Βένε τε, ο (οἱ Πράσινοι, Πράσινε,) «οἱ δεσπόται ἐνίκησαν. & τούς ε ἔσι αὔξε Ακτα, ὅτε τρέχουσιν οἱ δρομεῖς τοῦ ἑνὸς μέρους ἀπὸ δρόμου ἀπεκεῖ. Λέγει ὁ φωνοβόλος· «Εχετε βοηθοῦντα ὑμῖν Ἰη σοῦν·, ὁ λαὸς ἐκ γ', «Αεὶ νικᾷ.» Ὁ φωνοβόλος, «Νίκας δείξει» ὁ λαός, «Εσαίοντα» Ο φω νοβόλος, «Αΰξει νίκην·» ὁ λαός, «Τῶν βαΐων.» Ο φωνοβόλος. «Σωτὴρ τοῦ κόσμου·» ὁ λαὸς, σον ἡμᾶς, ο Βοήθη Ακτα εἰς τὸν ἀπολακτισμὸν τῶν δρομέων. Απολακτίζουσιν οἱ δρομεῖς, καὶ ἔρχονται ἔμπροσ θεν τοῦ ἰδίου δήμου, καὶ λέγουσιν οἱ κράκται· «Όλους τούτους, Κύριε, βοήθησον, τοὺς πρώτους βοήθησον, ὁ ἐν Τριάδι, νικήσουσι πρεσβείαις σου, Θεοτόκε, νια κήσουσι χαροπηιοῦντες τὴν βασιλείαν, τὴν πολι Βενέτους τείαν, νικήσουσι χαροποιοῦντες τους ἔς· ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος, νίκὴν αὐτοῖς παράσχου» Ιστέον, ὅτι ἐπὶ Μιχαὴλ τοῦ φιλοχγίστου δεσπότου ὁ Βαμβα λούδης ὁ τῶν Πρασίνων δρομεύς εἰς τὰ ζυγιασι μὲ καὶ εἰς τὰς πρόβας οὐκ ἦν· ἐκρατεῖτο γὰρ ὑπὸ τοῦ πατρικίου Πετρωνα τῇ δὲ τοῦ βοτοῦ ἡμέρᾳ, τελεσθείσης τῆς κυλίστρας καὶ παρα βάντων Βενέτων, μετὰ ταῦτα ἦλθεν ὁ Βαμβα λούδης, καὶ ἐξ αἰτήσεως τοῦ δήμου τῶν Πρασίνων ἔδραμεν ἀπὸ κελεύσεως εἰς τὸ τέταρτον βαΐον, καὶ ἐνίκησεν. αγιστούς αίσιo sΙν, ἐχόντων τὴν προτίμησιν,

κται " »: «αὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεννήτοις·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «"Ετι μίαν αυτη σιν ἔχομεν οἱ δοῦλοι» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Άγιο οἱ Πράσινοι ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Αγπέλθωμεν χου ρεῦσαι, δεσπόται, εἰ κελεύετε·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Αγιε.» Οι κρέκται· «Κύριε, σῶσον τους δεσπότας Ῥω μαίων·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Κύριε, σῶτον. • Οι κρά Κύριε, σῶσον τοὺς 68 ἐκ σοῦ ἐστεμμένους ὁ λαὸς ἐκ γ', Κύριε, σῶσον.» Εἶτα κατέρχεται δ ἀκτουάριος, καὶ στέφει τοὺς ἡνιόγους, καὶ λέγει αὐτοῖς, «Εὐτάκτως χορεύσατε.» Οι κάκται· « τάκτως χορεύσομεν ἐν τῇ ζωῇ ὑμῶν, δεσπόται. Καὶ μετὰ τὸ γενέσθαι μεταστάσιμον καὶ ἀναστῆναι τοὺς δεσπότας ἀπὸ τοῦ σέντζου, όψικεύει ἅπας δ δῆμος τοὺς ἡνιόχους, λεγόντων τό ποίημα· «Αγάλ λου, Βένετε, οἱ δεσπόται ἐνίκησαν» (ο! Πράσινοι, Πράσινε).» Καί ὅτε ἔλθωσιν εἰς τὰ κάγκελλα, λέ γουσιν οἱ κράκται ἔς· «Λύξει σε τὸ βασίλειον, αὔξει καὶ τὸ Βένετον.» Καὶ εἶθ' οὕτως ὀψικεύουσι τοῖς ἡνιόχοις ἕως τῆς Ἐκκλησίας, ἤγουν οἱ μὲν Βένετοι εἰς τὸν ταγιστές οἱ δὲ Πράσινοι εἰς τὰ διακονίασης, λέγοντες τὸ δρομικὸν ποίημα· «Αγάλλος, Βένε τε, ο (οἱ Πράσινοι, Πράσινε,) «οἱ δεσπόται ἐνίκησαν. & τούς ε ἔσι αὔξε Ακτα, ὅτε τρέχουσιν οἱ δρομεῖς τοῦ ἑνὸς μέρους ἀπὸ δρόμου ἀπεκεῖ. Λέγει ὁ φωνοβόλος· «Εχετε βοηθοῦντα ὑμῖν Ἰη σοῦν·, ὁ λαὸς ἐκ γ', «Αεὶ νικᾷ.» Ὁ φωνοβόλος, «Νίκας δείξει» ὁ λαός, «Εσαίοντα» Ο φω νοβόλος, «Αΰξει νίκην·» ὁ λαός, «Τῶν βαΐων.» Ο φωνοβόλος. «Σωτὴρ τοῦ κόσμου·» ὁ λαὸς, σον ἡμᾶς, ο Βοήθη Ακτα εἰς τὸν ἀπολακτισμὸν τῶν δρομέων. Απολακτίζουσιν οἱ δρομεῖς, καὶ ἔρχονται ἔμπροσ θεν τοῦ ἰδίου δήμου, καὶ λέγουσιν οἱ κράκται· «Όλους τούτους, Κύριε, βοήθησον, τοὺς πρώτους βοήθησον, ὁ ἐν Τριάδι, νικήσουσι πρεσβείαις σου, Θεοτόκε, νια κήσουσι χαροπηιοῦντες τὴν βασιλείαν, τὴν πολι Βενέτους τείαν, νικήσουσι χαροποιοῦντες τους ἔς· ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος, νίκὴν αὐτοῖς παράσχου» Ιστέον, ὅτι ἐπὶ Μιχαὴλ τοῦ φιλοχγίστου δεσπότου ὁ Βαμβα λούδης ὁ τῶν Πρασίνων δρομεύς εἰς τὰ ζυγιασι μὲ καὶ εἰς τὰς πρόβας οὐκ ἦν· ἐκρατεῖτο γὰρ ὑπὸ τοῦ πατρικίου Πετρωνα τῇ δὲ τοῦ βοτοῦ ἡμέρᾳ, τελεσθείσης τῆς κυλίστρας καὶ παρα βάντων Βενέτων, μετὰ ταῦτα ἦλθεν ὁ Βαμβα λούδης, καὶ ἐξ αἰτήσεως τοῦ δήμου τῶν Πρασίνων ἔδραμεν ἀπὸ κελεύσεως εἰς τὸ τέταρτον βαΐον, καὶ ἐνίκησεν. αγιστούς αίσιo sΙν, ἐχόντων τὴν προτίμησιν,

κται " »: «αὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεννήτοις·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «"Ετι μίαν αυτη σιν ἔχομεν οἱ δοῦλοι» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Άγιο οἱ Πράσινοι ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Αγπέλθωμεν χου ρεῦσαι, δεσπόται, εἰ κελεύετε·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Αγιε.» Οι κρέκται· «Κύριε, σῶσον τους δεσπότας Ῥω μαίων·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Κύριε, σῶτον. • Οι κρά Κύριε, σῶσον τοὺς 68 ἐκ σοῦ ἐστεμμένους ὁ λαὸς ἐκ γ', Κύριε, σῶσον.» Εἶτα κατέρχεται δ ἀκτουάριος, καὶ στέφει τοὺς ἡνιόγους, καὶ λέγει αὐτοῖς, «Εὐτάκτως χορεύσατε.» Οι κάκται· « τάκτως χορεύσομεν ἐν τῇ ζωῇ ὑμῶν, δεσπόται. Καὶ μετὰ τὸ γενέσθαι μεταστάσιμον καὶ ἀναστῆναι τοὺς δεσπότας ἀπὸ τοῦ σέντζου, όψικεύει ἅπας δ δῆμος τοὺς ἡνιόχους, λεγόντων τό ποίημα· «Αγάλ λου, Βένετε, οἱ δεσπόται ἐνίκησαν» (ο! Πράσινοι, Πράσινε).» Καί ὅτε ἔλθωσιν εἰς τὰ κάγκελλα, λέ γουσιν οἱ κράκται ἔς· «Λύξει σε τὸ βασίλειον, αὔξει καὶ τὸ Βένετον.» Καὶ εἶθ' οὕτως ὀψικεύουσι τοῖς ἡνιόχοις ἕως τῆς Ἐκκλησίας, ἤγουν οἱ μὲν Βένετοι εἰς τὸν ταγιστές οἱ δὲ Πράσινοι εἰς τὰ διακονίασης, λέγοντες τὸ δρομικὸν ποίημα· «Αγάλλος, Βένε τε, ο (οἱ Πράσινοι, Πράσινε,) «οἱ δεσπόται ἐνίκησαν. & τούς ε ἔσι αὔξε Ακτα, ὅτε τρέχουσιν οἱ δρομεῖς τοῦ ἑνὸς μέρους ἀπὸ δρόμου ἀπεκεῖ. Λέγει ὁ φωνοβόλος· «Εχετε βοηθοῦντα ὑμῖν Ἰη σοῦν·, ὁ λαὸς ἐκ γ', «Αεὶ νικᾷ.» Ὁ φωνοβόλος, «Νίκας δείξει» ὁ λαός, «Εσαίοντα» Ο φω νοβόλος, «Αΰξει νίκην·» ὁ λαός, «Τῶν βαΐων.» Ο φωνοβόλος. «Σωτὴρ τοῦ κόσμου·» ὁ λαὸς, σον ἡμᾶς, ο Βοήθη Ακτα εἰς τὸν ἀπολακτισμὸν τῶν δρομέων. Απολακτίζουσιν οἱ δρομεῖς, καὶ ἔρχονται ἔμπροσ θεν τοῦ ἰδίου δήμου, καὶ λέγουσιν οἱ κράκται· «Όλους τούτους, Κύριε, βοήθησον, τοὺς πρώτους βοήθησον, ὁ ἐν Τριάδι, νικήσουσι πρεσβείαις σου, Θεοτόκε, νια κήσουσι χαροπηιοῦντες τὴν βασιλείαν, τὴν πολι Βενέτους τείαν, νικήσουσι χαροποιοῦντες τους ἔς· ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος, νίκὴν αὐτοῖς παράσχου» Ιστέον, ὅτι ἐπὶ Μιχαὴλ τοῦ φιλοχγίστου δεσπότου ὁ Βαμβα λούδης ὁ τῶν Πρασίνων δρομεύς εἰς τὰ ζυγιασι μὲ καὶ εἰς τὰς πρόβας οὐκ ἦν· ἐκρατεῖτο γὰρ ὑπὸ τοῦ πατρικίου Πετρωνα τῇ δὲ τοῦ βοτοῦ ἡμέρᾳ, τελεσθείσης τῆς κυλίστρας καὶ παρα βάντων Βενέτων, μετὰ ταῦτα ἦλθεν ὁ Βαμβα λούδης, καὶ ἐξ αἰτήσεως τοῦ δήμου τῶν Πρασίνων ἔδραμεν ἀπὸ κελεύσεως εἰς τὸ τέταρτον βαΐον, καὶ ἐνίκησεν. αγιστούς αίσιo sΙν, ἐχόντων τὴν προτίμησιν,

κται " »: «αὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεννήτοις·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «"Ετι μίαν αυτη σιν ἔχομεν οἱ δοῦλοι» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Άγιο οἱ Πράσινοι ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Αγπέλθωμεν χου ρεῦσαι, δεσπόται, εἰ κελεύετε·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Αγιε.» Οι κρέκται· «Κύριε, σῶσον τους δεσπότας Ῥω μαίων·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Κύριε, σῶτον. • Οι κρά Κύριε, σῶσον τοὺς 68 ἐκ σοῦ ἐστεμμένους ὁ λαὸς ἐκ γ', Κύριε, σῶσον.» Εἶτα κατέρχεται δ ἀκτουάριος, καὶ στέφει τοὺς ἡνιόγους, καὶ λέγει αὐτοῖς, «Εὐτάκτως χορεύσατε.» Οι κάκται· « τάκτως χορεύσομεν ἐν τῇ ζωῇ ὑμῶν, δεσπόται. Καὶ μετὰ τὸ γενέσθαι μεταστάσιμον καὶ ἀναστῆναι τοὺς δεσπότας ἀπὸ τοῦ σέντζου, όψικεύει ἅπας δ δῆμος τοὺς ἡνιόχους, λεγόντων τό ποίημα· «Αγάλ λου, Βένετε, οἱ δεσπόται ἐνίκησαν» (ο! Πράσινοι, Πράσινε).» Καί ὅτε ἔλθωσιν εἰς τὰ κάγκελλα, λέ γουσιν οἱ κράκται ἔς· «Λύξει σε τὸ βασίλειον, αὔξει καὶ τὸ Βένετον.» Καὶ εἶθ' οὕτως ὀψικεύουσι τοῖς ἡνιόχοις ἕως τῆς Ἐκκλησίας, ἤγουν οἱ μὲν Βένετοι εἰς τὸν ταγιστές οἱ δὲ Πράσινοι εἰς τὰ διακονίασης, λέγοντες τὸ δρομικὸν ποίημα· «Αγάλλος, Βένε τε, ο (οἱ Πράσινοι, Πράσινε,) «οἱ δεσπόται ἐνίκησαν. & τούς ε ἔσι αὔξε Ακτα, ὅτε τρέχουσιν οἱ δρομεῖς τοῦ ἑνὸς μέρους ἀπὸ δρόμου ἀπεκεῖ. Λέγει ὁ φωνοβόλος· «Εχετε βοηθοῦντα ὑμῖν Ἰη σοῦν·, ὁ λαὸς ἐκ γ', «Αεὶ νικᾷ.» Ὁ φωνοβόλος, «Νίκας δείξει» ὁ λαός, «Εσαίοντα» Ο φω νοβόλος, «Αΰξει νίκην·» ὁ λαός, «Τῶν βαΐων.» Ο φωνοβόλος. «Σωτὴρ τοῦ κόσμου·» ὁ λαὸς, σον ἡμᾶς, ο Βοήθη Ακτα εἰς τὸν ἀπολακτισμὸν τῶν δρομέων. Απολακτίζουσιν οἱ δρομεῖς, καὶ ἔρχονται ἔμπροσ θεν τοῦ ἰδίου δήμου, καὶ λέγουσιν οἱ κράκται· «Όλους τούτους, Κύριε, βοήθησον, τοὺς πρώτους βοήθησον, ὁ ἐν Τριάδι, νικήσουσι πρεσβείαις σου, Θεοτόκε, νια κήσουσι χαροπηιοῦντες τὴν βασιλείαν, τὴν πολι Βενέτους τείαν, νικήσουσι χαροποιοῦντες τους ἔς· ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος, νίκὴν αὐτοῖς παράσχου» Ιστέον, ὅτι ἐπὶ Μιχαὴλ τοῦ φιλοχγίστου δεσπότου ὁ Βαμβα λούδης ὁ τῶν Πρασίνων δρομεύς εἰς τὰ ζυγιασι μὲ καὶ εἰς τὰς πρόβας οὐκ ἦν· ἐκρατεῖτο γὰρ ὑπὸ τοῦ πατρικίου Πετρωνα τῇ δὲ τοῦ βοτοῦ ἡμέρᾳ, τελεσθείσης τῆς κυλίστρας καὶ παρα βάντων Βενέτων, μετὰ ταῦτα ἦλθεν ὁ Βαμβα λούδης, καὶ ἐξ αἰτήσεως τοῦ δήμου τῶν Πρασίνων ἔδραμεν ἀπὸ κελεύσεως εἰς τὸ τέταρτον βαΐον, καὶ ἐνίκησεν. αγιστούς αίσιo sΙν, ἐχόντων τὴν προτίμησιν,

κται " »: «αὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεννήτοις·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «"Ετι μίαν αυτη σιν ἔχομεν οἱ δοῦλοι» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Άγιο οἱ Πράσινοι ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Αγπέλθωμεν χου ρεῦσαι, δεσπόται, εἰ κελεύετε·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Αγιε.» Οι κρέκται· «Κύριε, σῶσον τους δεσπότας Ῥω μαίων·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Κύριε, σῶτον. • Οι κρά Κύριε, σῶσον τοὺς 68 ἐκ σοῦ ἐστεμμένους ὁ λαὸς ἐκ γ', Κύριε, σῶσον.» Εἶτα κατέρχεται δ ἀκτουάριος, καὶ στέφει τοὺς ἡνιόγους, καὶ λέγει αὐτοῖς, «Εὐτάκτως χορεύσατε.» Οι κάκται· « τάκτως χορεύσομεν ἐν τῇ ζωῇ ὑμῶν, δεσπόται. Καὶ μετὰ τὸ γενέσθαι μεταστάσιμον καὶ ἀναστῆναι τοὺς δεσπότας ἀπὸ τοῦ σέντζου, όψικεύει ἅπας δ δῆμος τοὺς ἡνιόχους, λεγόντων τό ποίημα· «Αγάλ λου, Βένετε, οἱ δεσπόται ἐνίκησαν» (ο! Πράσινοι, Πράσινε).» Καί ὅτε ἔλθωσιν εἰς τὰ κάγκελλα, λέ γουσιν οἱ κράκται ἔς· «Λύξει σε τὸ βασίλειον, αὔξει καὶ τὸ Βένετον.» Καὶ εἶθ' οὕτως ὀψικεύουσι τοῖς ἡνιόχοις ἕως τῆς Ἐκκλησίας, ἤγουν οἱ μὲν Βένετοι εἰς τὸν ταγιστές οἱ δὲ Πράσινοι εἰς τὰ διακονίασης, λέγοντες τὸ δρομικὸν ποίημα· «Αγάλλος, Βένε τε, ο (οἱ Πράσινοι, Πράσινε,) «οἱ δεσπόται ἐνίκησαν. & τούς ε ἔσι αὔξε Ακτα, ὅτε τρέχουσιν οἱ δρομεῖς τοῦ ἑνὸς μέρους ἀπὸ δρόμου ἀπεκεῖ. Λέγει ὁ φωνοβόλος· «Εχετε βοηθοῦντα ὑμῖν Ἰη σοῦν·, ὁ λαὸς ἐκ γ', «Αεὶ νικᾷ.» Ὁ φωνοβόλος, «Νίκας δείξει» ὁ λαός, «Εσαίοντα» Ο φω νοβόλος, «Αΰξει νίκην·» ὁ λαός, «Τῶν βαΐων.» Ο φωνοβόλος. «Σωτὴρ τοῦ κόσμου·» ὁ λαὸς, σον ἡμᾶς, ο Βοήθη Ακτα εἰς τὸν ἀπολακτισμὸν τῶν δρομέων. Απολακτίζουσιν οἱ δρομεῖς, καὶ ἔρχονται ἔμπροσ θεν τοῦ ἰδίου δήμου, καὶ λέγουσιν οἱ κράκται· «Όλους τούτους, Κύριε, βοήθησον, τοὺς πρώτους βοήθησον, ὁ ἐν Τριάδι, νικήσουσι πρεσβείαις σου, Θεοτόκε, νια κήσουσι χαροπηιοῦντες τὴν βασιλείαν, τὴν πολι Βενέτους τείαν, νικήσουσι χαροποιοῦντες τους ἔς· ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος, νίκὴν αὐτοῖς παράσχου» Ιστέον, ὅτι ἐπὶ Μιχαὴλ τοῦ φιλοχγίστου δεσπότου ὁ Βαμβα λούδης ὁ τῶν Πρασίνων δρομεύς εἰς τὰ ζυγιασι μὲ καὶ εἰς τὰς πρόβας οὐκ ἦν· ἐκρατεῖτο γὰρ ὑπὸ τοῦ πατρικίου Πετρωνα τῇ δὲ τοῦ βοτοῦ ἡμέρᾳ, τελεσθείσης τῆς κυλίστρας καὶ παρα βάντων Βενέτων, μετὰ ταῦτα ἦλθεν ὁ Βαμβα λούδης, καὶ ἐξ αἰτήσεως τοῦ δήμου τῶν Πρασίνων ἔδραμεν ἀπὸ κελεύσεως εἰς τὸ τέταρτον βαΐον, καὶ ἐνίκησεν. αγιστούς αίσιo sΙν, ἐχόντων τὴν προτίμησιν,

κται " »: «αὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεννήτοις·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «"Ετι μίαν αυτη σιν ἔχομεν οἱ δοῦλοι» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Άγιο οἱ Πράσινοι ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Αγπέλθωμεν χου ρεῦσαι, δεσπόται, εἰ κελεύετε·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Αγιε.» Οι κρέκται· «Κύριε, σῶσον τους δεσπότας Ῥω μαίων·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Κύριε, σῶτον. • Οι κρά Κύριε, σῶσον τοὺς 68 ἐκ σοῦ ἐστεμμένους ὁ λαὸς ἐκ γ', Κύριε, σῶσον.» Εἶτα κατέρχεται δ ἀκτουάριος, καὶ στέφει τοὺς ἡνιόγους, καὶ λέγει αὐτοῖς, «Εὐτάκτως χορεύσατε.» Οι κάκται· « τάκτως χορεύσομεν ἐν τῇ ζωῇ ὑμῶν, δεσπόται. Καὶ μετὰ τὸ γενέσθαι μεταστάσιμον καὶ ἀναστῆναι τοὺς δεσπότας ἀπὸ τοῦ σέντζου, όψικεύει ἅπας δ δῆμος τοὺς ἡνιόχους, λεγόντων τό ποίημα· «Αγάλ λου, Βένετε, οἱ δεσπόται ἐνίκησαν» (ο! Πράσινοι, Πράσινε).» Καί ὅτε ἔλθωσιν εἰς τὰ κάγκελλα, λέ γουσιν οἱ κράκται ἔς· «Λύξει σε τὸ βασίλειον, αὔξει καὶ τὸ Βένετον.» Καὶ εἶθ' οὕτως ὀψικεύουσι τοῖς ἡνιόχοις ἕως τῆς Ἐκκλησίας, ἤγουν οἱ μὲν Βένετοι εἰς τὸν ταγιστές οἱ δὲ Πράσινοι εἰς τὰ διακονίασης, λέγοντες τὸ δρομικὸν ποίημα· «Αγάλλος, Βένε τε, ο (οἱ Πράσινοι, Πράσινε,) «οἱ δεσπόται ἐνίκησαν. & τούς ε ἔσι αὔξε Ακτα, ὅτε τρέχουσιν οἱ δρομεῖς τοῦ ἑνὸς μέρους ἀπὸ δρόμου ἀπεκεῖ. Λέγει ὁ φωνοβόλος· «Εχετε βοηθοῦντα ὑμῖν Ἰη σοῦν·, ὁ λαὸς ἐκ γ', «Αεὶ νικᾷ.» Ὁ φωνοβόλος, «Νίκας δείξει» ὁ λαός, «Εσαίοντα» Ο φω νοβόλος, «Αΰξει νίκην·» ὁ λαός, «Τῶν βαΐων.» Ο φωνοβόλος. «Σωτὴρ τοῦ κόσμου·» ὁ λαὸς, σον ἡμᾶς, ο Βοήθη Ακτα εἰς τὸν ἀπολακτισμὸν τῶν δρομέων. Απολακτίζουσιν οἱ δρομεῖς, καὶ ἔρχονται ἔμπροσ θεν τοῦ ἰδίου δήμου, καὶ λέγουσιν οἱ κράκται· «Όλους τούτους, Κύριε, βοήθησον, τοὺς πρώτους βοήθησον, ὁ ἐν Τριάδι, νικήσουσι πρεσβείαις σου, Θεοτόκε, νια κήσουσι χαροπηιοῦντες τὴν βασιλείαν, τὴν πολι Βενέτους τείαν, νικήσουσι χαροποιοῦντες τους ἔς· ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος, νίκὴν αὐτοῖς παράσχου» Ιστέον, ὅτι ἐπὶ Μιχαὴλ τοῦ φιλοχγίστου δεσπότου ὁ Βαμβα λούδης ὁ τῶν Πρασίνων δρομεύς εἰς τὰ ζυγιασι μὲ καὶ εἰς τὰς πρόβας οὐκ ἦν· ἐκρατεῖτο γὰρ ὑπὸ τοῦ πατρικίου Πετρωνα τῇ δὲ τοῦ βοτοῦ ἡμέρᾳ, τελεσθείσης τῆς κυλίστρας καὶ παρα βάντων Βενέτων, μετὰ ταῦτα ἦλθεν ὁ Βαμβα λούδης, καὶ ἐξ αἰτήσεως τοῦ δήμου τῶν Πρασίνων ἔδραμεν ἀπὸ κελεύσεως εἰς τὸ τέταρτον βαΐον, καὶ ἐνίκησεν. αγιστούς αίσιo sΙν, ἐχόντων τὴν προτίμησιν,

κται " »: «αὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεννήτοις·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «"Ετι μίαν αυτη σιν ἔχομεν οἱ δοῦλοι» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Άγιο οἱ Πράσινοι ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Αγπέλθωμεν χου ρεῦσαι, δεσπόται, εἰ κελεύετε·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Αγιε.» Οι κρέκται· «Κύριε, σῶσον τους δεσπότας Ῥω μαίων·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Κύριε, σῶτον. • Οι κρά Κύριε, σῶσον τοὺς 68 ἐκ σοῦ ἐστεμμένους ὁ λαὸς ἐκ γ', Κύριε, σῶσον.» Εἶτα κατέρχεται δ ἀκτουάριος, καὶ στέφει τοὺς ἡνιόγους, καὶ λέγει αὐτοῖς, «Εὐτάκτως χορεύσατε.» Οι κάκται· « τάκτως χορεύσομεν ἐν τῇ ζωῇ ὑμῶν, δεσπόται. Καὶ μετὰ τὸ γενέσθαι μεταστάσιμον καὶ ἀναστῆναι τοὺς δεσπότας ἀπὸ τοῦ σέντζου, όψικεύει ἅπας δ δῆμος τοὺς ἡνιόχους, λεγόντων τό ποίημα· «Αγάλ λου, Βένετε, οἱ δεσπόται ἐνίκησαν» (ο! Πράσινοι, Πράσινε).» Καί ὅτε ἔλθωσιν εἰς τὰ κάγκελλα, λέ γουσιν οἱ κράκται ἔς· «Λύξει σε τὸ βασίλειον, αὔξει καὶ τὸ Βένετον.» Καὶ εἶθ' οὕτως ὀψικεύουσι τοῖς ἡνιόχοις ἕως τῆς Ἐκκλησίας, ἤγουν οἱ μὲν Βένετοι εἰς τὸν ταγιστές οἱ δὲ Πράσινοι εἰς τὰ διακονίασης, λέγοντες τὸ δρομικὸν ποίημα· «Αγάλλος, Βένε τε, ο (οἱ Πράσινοι, Πράσινε,) «οἱ δεσπόται ἐνίκησαν. & τούς ε ἔσι αὔξε Ακτα, ὅτε τρέχουσιν οἱ δρομεῖς τοῦ ἑνὸς μέρους ἀπὸ δρόμου ἀπεκεῖ. Λέγει ὁ φωνοβόλος· «Εχετε βοηθοῦντα ὑμῖν Ἰη σοῦν·, ὁ λαὸς ἐκ γ', «Αεὶ νικᾷ.» Ὁ φωνοβόλος, «Νίκας δείξει» ὁ λαός, «Εσαίοντα» Ο φω νοβόλος, «Αΰξει νίκην·» ὁ λαός, «Τῶν βαΐων.» Ο φωνοβόλος. «Σωτὴρ τοῦ κόσμου·» ὁ λαὸς, σον ἡμᾶς, ο Βοήθη Ακτα εἰς τὸν ἀπολακτισμὸν τῶν δρομέων. Απολακτίζουσιν οἱ δρομεῖς, καὶ ἔρχονται ἔμπροσ θεν τοῦ ἰδίου δήμου, καὶ λέγουσιν οἱ κράκται· «Όλους τούτους, Κύριε, βοήθησον, τοὺς πρώτους βοήθησον, ὁ ἐν Τριάδι, νικήσουσι πρεσβείαις σου, Θεοτόκε, νια κήσουσι χαροπηιοῦντες τὴν βασιλείαν, τὴν πολι Βενέτους τείαν, νικήσουσι χαροποιοῦντες τους ἔς· ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος, νίκὴν αὐτοῖς παράσχου» Ιστέον, ὅτι ἐπὶ Μιχαὴλ τοῦ φιλοχγίστου δεσπότου ὁ Βαμβα λούδης ὁ τῶν Πρασίνων δρομεύς εἰς τὰ ζυγιασι μὲ καὶ εἰς τὰς πρόβας οὐκ ἦν· ἐκρατεῖτο γὰρ ὑπὸ τοῦ πατρικίου Πετρωνα τῇ δὲ τοῦ βοτοῦ ἡμέρᾳ, τελεσθείσης τῆς κυλίστρας καὶ παρα βάντων Βενέτων, μετὰ ταῦτα ἦλθεν ὁ Βαμβα λούδης, καὶ ἐξ αἰτήσεως τοῦ δήμου τῶν Πρασίνων ἔδραμεν ἀπὸ κελεύσεως εἰς τὸ τέταρτον βαΐον, καὶ ἐνίκησεν. αγιστούς αίσιo sΙν, ἐχόντων τὴν προτίμησιν,

κται " »: «αὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεννήτοις·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «"Ετι μίαν αυτη σιν ἔχομεν οἱ δοῦλοι» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Άγιο οἱ Πράσινοι ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Αγπέλθωμεν χου ρεῦσαι, δεσπόται, εἰ κελεύετε·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Αγιε.» Οι κρέκται· «Κύριε, σῶσον τους δεσπότας Ῥω μαίων·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Κύριε, σῶτον. • Οι κρά Κύριε, σῶσον τοὺς 68 ἐκ σοῦ ἐστεμμένους ὁ λαὸς ἐκ γ', Κύριε, σῶσον.» Εἶτα κατέρχεται δ ἀκτουάριος, καὶ στέφει τοὺς ἡνιόγους, καὶ λέγει αὐτοῖς, «Εὐτάκτως χορεύσατε.» Οι κάκται· « τάκτως χορεύσομεν ἐν τῇ ζωῇ ὑμῶν, δεσπόται. Καὶ μετὰ τὸ γενέσθαι μεταστάσιμον καὶ ἀναστῆναι τοὺς δεσπότας ἀπὸ τοῦ σέντζου, όψικεύει ἅπας δ δῆμος τοὺς ἡνιόχους, λεγόντων τό ποίημα· «Αγάλ λου, Βένετε, οἱ δεσπόται ἐνίκησαν» (ο! Πράσινοι, Πράσινε).» Καί ὅτε ἔλθωσιν εἰς τὰ κάγκελλα, λέ γουσιν οἱ κράκται ἔς· «Λύξει σε τὸ βασίλειον, αὔξει καὶ τὸ Βένετον.» Καὶ εἶθ' οὕτως ὀψικεύουσι τοῖς ἡνιόχοις ἕως τῆς Ἐκκλησίας, ἤγουν οἱ μὲν Βένετοι εἰς τὸν ταγιστές οἱ δὲ Πράσινοι εἰς τὰ διακονίασης, λέγοντες τὸ δρομικὸν ποίημα· «Αγάλλος, Βένε τε, ο (οἱ Πράσινοι, Πράσινε,) «οἱ δεσπόται ἐνίκησαν. & τούς ε ἔσι αὔξε Ακτα, ὅτε τρέχουσιν οἱ δρομεῖς τοῦ ἑνὸς μέρους ἀπὸ δρόμου ἀπεκεῖ. Λέγει ὁ φωνοβόλος· «Εχετε βοηθοῦντα ὑμῖν Ἰη σοῦν·, ὁ λαὸς ἐκ γ', «Αεὶ νικᾷ.» Ὁ φωνοβόλος, «Νίκας δείξει» ὁ λαός, «Εσαίοντα» Ο φω νοβόλος, «Αΰξει νίκην·» ὁ λαός, «Τῶν βαΐων.» Ο φωνοβόλος. «Σωτὴρ τοῦ κόσμου·» ὁ λαὸς, σον ἡμᾶς, ο Βοήθη Ακτα εἰς τὸν ἀπολακτισμὸν τῶν δρομέων. Απολακτίζουσιν οἱ δρομεῖς, καὶ ἔρχονται ἔμπροσ θεν τοῦ ἰδίου δήμου, καὶ λέγουσιν οἱ κράκται· «Όλους τούτους, Κύριε, βοήθησον, τοὺς πρώτους βοήθησον, ὁ ἐν Τριάδι, νικήσουσι πρεσβείαις σου, Θεοτόκε, νια κήσουσι χαροπηιοῦντες τὴν βασιλείαν, τὴν πολι Βενέτους τείαν, νικήσουσι χαροποιοῦντες τους ἔς· ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος, νίκὴν αὐτοῖς παράσχου» Ιστέον, ὅτι ἐπὶ Μιχαὴλ τοῦ φιλοχγίστου δεσπότου ὁ Βαμβα λούδης ὁ τῶν Πρασίνων δρομεύς εἰς τὰ ζυγιασι μὲ καὶ εἰς τὰς πρόβας οὐκ ἦν· ἐκρατεῖτο γὰρ ὑπὸ τοῦ πατρικίου Πετρωνα τῇ δὲ τοῦ βοτοῦ ἡμέρᾳ, τελεσθείσης τῆς κυλίστρας καὶ παρα βάντων Βενέτων, μετὰ ταῦτα ἦλθεν ὁ Βαμβα λούδης, καὶ ἐξ αἰτήσεως τοῦ δήμου τῶν Πρασίνων ἔδραμεν ἀπὸ κελεύσεως εἰς τὸ τέταρτον βαΐον, καὶ ἐνίκησεν. αγιστούς αίσιo sΙν, ἐχόντων τὴν προτίμησιν,

κται " »: «αὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεννήτοις·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «"Ετι μίαν αυτη σιν ἔχομεν οἱ δοῦλοι» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Άγιο οἱ Πράσινοι ὁμοίως. Οἱ κράκται· «Αγπέλθωμεν χου ρεῦσαι, δεσπόται, εἰ κελεύετε·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Αγιε.» Οι κρέκται· «Κύριε, σῶσον τους δεσπότας Ῥω μαίων·» ὁ λαὸς ἐκ γ', «Κύριε, σῶτον. • Οι κρά Κύριε, σῶσον τοὺς 68 ἐκ σοῦ ἐστεμμένους ὁ λαὸς ἐκ γ', Κύριε, σῶσον.» Εἶτα κατέρχεται δ ἀκτουάριος, καὶ στέφει τοὺς ἡνιόγους, καὶ λέγει αὐτοῖς, «Εὐτάκτως χορεύσατε.» Οι κάκται· « τάκτως χορεύσομεν ἐν τῇ ζωῇ ὑμῶν, δεσπόται. Καὶ μετὰ τὸ γενέσθαι μεταστάσιμον καὶ ἀναστῆναι τοὺς δεσπότας ἀπὸ τοῦ σέντζου, όψικεύει ἅπας δ δῆμος τοὺς ἡνιόχους, λεγόντων τό ποίημα· «Αγάλ λου, Βένετε, οἱ δεσπόται ἐνίκησαν» (ο! Πράσινοι, Πράσινε).» Καί ὅτε ἔλθωσιν εἰς τὰ κάγκελλα, λέ γουσιν οἱ κράκται ἔς· «Λύξει σε τὸ βασίλειον, αὔξει καὶ τὸ Βένετον.» Καὶ εἶθ' οὕτως ὀψικεύουσι τοῖς ἡνιόχοις ἕως τῆς Ἐκκλησίας, ἤγουν οἱ μὲν Βένετοι εἰς τὸν ταγιστές οἱ δὲ Πράσινοι εἰς τὰ διακονίασης, λέγοντες τὸ δρομικὸν ποίημα· «Αγάλλος, Βένε τε, ο (οἱ Πράσινοι, Πράσινε,) «οἱ δεσπόται ἐνίκησαν. & τούς ε ἔσι αὔξε Ακτα, ὅτε τρέχουσιν οἱ δρομεῖς τοῦ ἑνὸς μέρους ἀπὸ δρόμου ἀπεκεῖ. Λέγει ὁ φωνοβόλος· «Εχετε βοηθοῦντα ὑμῖν Ἰη σοῦν·, ὁ λαὸς ἐκ γ', «Αεὶ νικᾷ.» Ὁ φωνοβόλος, «Νίκας δείξει» ὁ λαός, «Εσαίοντα» Ο φω νοβόλος, «Αΰξει νίκην·» ὁ λαός, «Τῶν βαΐων.» Ο φωνοβόλος. «Σωτὴρ τοῦ κόσμου·» ὁ λαὸς, σον ἡμᾶς, ο Βοήθη Ακτα εἰς τὸν ἀπολακτισμὸν τῶν δρομέων. Απολακτίζουσιν οἱ δρομεῖς, καὶ ἔρχονται ἔμπροσ θεν τοῦ ἰδίου δήμου, καὶ λέγουσιν οἱ κράκται· «Όλους τούτους, Κύριε, βοήθησον, τοὺς πρώτους βοήθησον, ὁ ἐν Τριάδι, νικήσουσι πρεσβείαις σου, Θεοτόκε, νια κήσουσι χαροπηιοῦντες τὴν βασιλείαν, τὴν πολι Βενέτους τείαν, νικήσουσι χαροποιοῦντες τους ἔς· ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος, νίκὴν αὐτοῖς παράσχου» Ιστέον, ὅτι ἐπὶ Μιχαὴλ τοῦ φιλοχγίστου δεσπότου ὁ Βαμβα λούδης ὁ τῶν Πρασίνων δρομεύς εἰς τὰ ζυγιασι μὲ καὶ εἰς τὰς πρόβας οὐκ ἦν· ἐκρατεῖτο γὰρ ὑπὸ τοῦ πατρικίου Πετρωνα τῇ δὲ τοῦ βοτοῦ ἡμέρᾳ, τελεσθείσης τῆς κυλίστρας καὶ παρα βάντων Βενέτων, μετὰ ταῦτα ἦλθεν ὁ Βαμβα λούδης, καὶ ἐξ αἰτήσεως τοῦ δήμου τῶν Πρασίνων ἔδραμεν ἀπὸ κελεύσεως εἰς τὸ τέταρτον βαΐον, καὶ ἐνίκησεν. αγιστούς αίσιo sΙν, ἐχόντων τὴν προτίμησιν,

πολιτικὴν, λέγουσι τὴν χορευτικὸν ἦχ. α'. Λέγουσιν οἱ κράκται, καὶ ἀποκρίνεται ὁ λαός· α Ιδε τὸ ἔαρ το γλυκὺ πάλιν ἐπανατέλλει, χαρὰν, υγίειαν καὶ ζωὴν καὶ τὴν εὐημερίαν, ἀνδραγαθίαν ἐκ Θεοῦ τοῖς βασι λεῦσι Ῥωμαίων, καὶ νίκην θεοδωρητὸν κατὰ τῶν πολεμίων.» Καὶ ὅτε ἔλθωσιν εἰς τὸν καμπτὸν τοῦ Πρασίνου καὶ κάμψουσι, λέγουσι τὸν ἀπελατικὸν ἦχ βαρύς· «᾿Αναθάλλουσα ἡ πόλις σου, ὁ δεῖνα αὐτοκρά τωρ ἐπεύχεται καταχρέως, τὴν γὰρ πραότητά σου ὁρῶσα, άλλον Δαβίδ 71 σε ὀνομάζει Τὸν τῆς πίστεως κήρυκα σοφώτατον, Παῦλον ἀπόστολον τὸν ἐνθωρακισάμενον Χριστόν, βλέπει 18 ἀποστρέ φοντα τῶν ἀλλοφύλων τὰ βέλη, διὰ τοῦτο ισχύο εις καὶ βασιλεύεις, ὡς χρισθεὶς παρὰ Κυρίου.» Καὶ ὅτε ἔλθωσιν εἰς τὸ Η ἔμπροσθεν τῶν βασιλέων, ἵστανται, καὶ λέγουσι οἱ κράκται· «Πολλά, πολλά, πολλά·» ὁ λαός· «Πολλὰ ἔτη εἰς πολλά.» Οἱ κράκται «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, ἡ ἔνθεος βασιλεία·» ὁ λαός· «Πολ. λοὶ ὑμῖν χρόνοι.» Οἱ κράκται· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα αὐτοκράτορες Ρωμαίων·» ὁ λαός· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι.» Οἱ κράκται· «Πολλοί ὑμῖν χρόνοι. οἱ θεράποντες τοῦ Κυρίου·» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι.» Ο! κράκται· «Πολλοί ὑμῖν χρόνοι, ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα αὐγοῦσται τῶν Ῥω μίων·» ὁ λαός· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι·» Οἱ κράκται «Πολλοί σου χρόνοι. Τὰ τρία τῷ ὑπάρχῳ·» ὁ λαός «Πολλοὶ σου χρόνοι·» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον τοὺς δεσπότας Ῥωμαίων.» ὁ λαὸς ἐν γ· «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κραται· «Κύριε, σᾶ σον τοὺς ἐκ σοῦ ἐστεμμένους·» ὁ λάγος ἐκ γ' «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται Κύριε, σῶσον ὀρθόδοξον κράτος ὁ λαὸς ἐκ γ'· «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται «Κύ ριε, σῶσον τὴν ἀνακαίνησιν τῶν αἰτησίων·» ὁ λαὸς ἐκ γ' «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶ σον τὸν πλοῦτον τῶν ὑπηκόων·» ὁ λαὸς ἐκ γ'· α Κύ ριε, σῶσον.» Οι κάκται «'Αλλ' ὁ πάντων Ποιητὴς καὶ Δεσπότης τοὺς χρόνους ὑμῶν πληθύνει σὺν ταῖς σὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεννήτοις.» ὁ λαὸς ἐκ γ' α Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Εἰσακού. σει ὁ Θεὸς τοῦ λαοῦ ὑμων·» ὁ λαὸς ἐκ γ' «Κύριε, σῶσον,» καὶ ἐπεύχονται πάντες· καὶ λέγουσι πολυχρόνιον ποίημα. ΚΕΦΑΛ ΟΔ. Τὰ ὑπὸ τῶν καγκελλαρίων τοῦ κοιαίστωρος ἐν ταῖς προελεύσεσι τῶν δεσποτῶν ἐν τῇ Με γάλῃ Εκκλησίᾳ Ῥωμαϊστὶ ἀδόμενα. Εἰς τὰ Χριστοῦ γέννα 78. «Δέ. Μαρίε. Βέργηνε. Νάτους. ἐτ. Μάγια, δωριεντεκούμ. μούντρα, ἀδο ράντες.» Ἑρμηνεύεται· «Ἐκ Μαρίας τῆς παρ θένου ἐγεννήθη, καὶ Μάγοι ἐξ ἀνατολῶν μετὰ δώ ρων προσκυνοῦσιν.» ᾿Απόκριμα· «Κρίστους. Δέους. Νόστερ. κούσιν. σέρβετ. ἡμπέριουμ. βέστρουμ. περι * Δαβίδ * βλέπει βλέπειν βλέπουσα ἀποστρέφοντας 7 εἰς τοῦ Χριστοῦ γέννησιν Μ. ἀποστρέφοντας,

πολιτικὴν, λέγουσι τὴν χορευτικὸν ἦχ. α'. Λέγουσιν οἱ κράκται, καὶ ἀποκρίνεται ὁ λαός· α Ιδε τὸ ἔαρ το γλυκὺ πάλιν ἐπανατέλλει, χαρὰν, υγίειαν καὶ ζωὴν καὶ τὴν εὐημερίαν, ἀνδραγαθίαν ἐκ Θεοῦ τοῖς βασι λεῦσι Ῥωμαίων, καὶ νίκην θεοδωρητὸν κατὰ τῶν πολεμίων.» Καὶ ὅτε ἔλθωσιν εἰς τὸν καμπτὸν τοῦ Πρασίνου καὶ κάμψουσι, λέγουσι τὸν ἀπελατικὸν ἦχ βαρύς· «᾿Αναθάλλουσα ἡ πόλις σου, ὁ δεῖνα αὐτοκρά τωρ ἐπεύχεται καταχρέως, τὴν γὰρ πραότητά σου ὁρῶσα, άλλον Δαβίδ 71 σε ὀνομάζει Τὸν τῆς πίστεως κήρυκα σοφώτατον, Παῦλον ἀπόστολον τὸν ἐνθωρακισάμενον Χριστόν, βλέπει 18 ἀποστρέ φοντα τῶν ἀλλοφύλων τὰ βέλη, διὰ τοῦτο ισχύο εις καὶ βασιλεύεις, ὡς χρισθεὶς παρὰ Κυρίου.» Καὶ ὅτε ἔλθωσιν εἰς τὸ Η ἔμπροσθεν τῶν βασιλέων, ἵστανται, καὶ λέγουσι οἱ κράκται· «Πολλά, πολλά, πολλά·» ὁ λαός· «Πολλὰ ἔτη εἰς πολλά.» Οἱ κράκται «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, ἡ ἔνθεος βασιλεία·» ὁ λαός· «Πολ. λοὶ ὑμῖν χρόνοι.» Οἱ κράκται· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι, ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα αὐτοκράτορες Ρωμαίων·» ὁ λαός· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι.» Οἱ κράκται· «Πολλοί ὑμῖν χρόνοι. οἱ θεράποντες τοῦ Κυρίου·» ὁ λαὸς ἐκ τρίτου· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι.» Ο! κράκται· «Πολλοί ὑμῖν χρόνοι, ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα αὐγοῦσται τῶν Ῥω μίων·» ὁ λαός· «Πολλοὶ ὑμῖν χρόνοι·» Οἱ κράκται «Πολλοί σου χρόνοι. Τὰ τρία τῷ ὑπάρχῳ·» ὁ λαός «Πολλοὶ σου χρόνοι·» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶσον τοὺς δεσπότας Ῥωμαίων.» ὁ λαὸς ἐν γ· «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κραται· «Κύριε, σᾶ σον τοὺς ἐκ σοῦ ἐστεμμένους·» ὁ λάγος ἐκ γ' «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται Κύριε, σῶσον ὀρθόδοξον κράτος ὁ λαὸς ἐκ γ'· «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται «Κύ ριε, σῶσον τὴν ἀνακαίνησιν τῶν αἰτησίων·» ὁ λαὸς ἐκ γ' «Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Κύριε, σῶ σον τὸν πλοῦτον τῶν ὑπηκόων·» ὁ λαὸς ἐκ γ'· α Κύ ριε, σῶσον.» Οι κάκται «'Αλλ' ὁ πάντων Ποιητὴς καὶ Δεσπότης τοὺς χρόνους ὑμῶν πληθύνει σὺν ταῖς σὐγούσταις καὶ τοῖς πορφυρογεννήτοις.» ὁ λαὸς ἐκ γ' α Κύριε, σῶσον.» Οἱ κράκται· «Εἰσακού. σει ὁ Θεὸς τοῦ λαοῦ ὑμων·» ὁ λαὸς ἐκ γ' «Κύριε, σῶσον,» καὶ ἐπεύχονται πάντες· καὶ λέγουσι πολυχρόνιον ποίημα. ΚΕΦΑΛ ΟΔ. Τὰ ὑπὸ τῶν καγκελλαρίων τοῦ κοιαίστωρος ἐν ταῖς προελεύσεσι τῶν δεσποτῶν ἐν τῇ Με γάλῃ Εκκλησίᾳ Ῥωμαϊστὶ ἀδόμενα. Εἰς τὰ Χριστοῦ γέννα 78. «Δέ. Μαρίε. Βέργηνε. Νάτους. ἐτ. Μάγια, δωριεντεκούμ. μούντρα, ἀδο ράντες.» Ἑρμηνεύεται· «Ἐκ Μαρίας τῆς παρ θένου ἐγεννήθη, καὶ Μάγοι ἐξ ἀνατολῶν μετὰ δώ ρων προσκυνοῦσιν.» ᾿Απόκριμα· «Κρίστους. Δέους. Νόστερ. κούσιν. σέρβετ. ἡμπέριουμ. βέστρουμ. περι * Δαβίδ * βλέπει βλέπειν βλέπουσα ἀποστρέφοντας 7 εἰς τοῦ Χριστοῦ γέννησιν Μ. ἀποστρέφοντας,

μουλτουσάννος. ἐτ. βόνος. Ἑρμηνεύεται· Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν φυλάξει τὴν βασιλείαν ὑμῶν ἐπὶ πολ- « λοῖς ἔτεσι καὶ καλοῖς. Εἰς τὰ Φῶτα Ιωαννες. ἐν Ἰορδάνε. βαπτίζατ. Δόμηνουμ. σεκούνδουμ. ἴλο λουμ. βόκατ δέ. τέ. βόλο. Ἑρμηνεύεται· Ιωάννης ἐν Ἰορδάνῃ βαπτίζει τὸν Κύριον· ἀκολούθως αὐτὸν: « φωνεῖ· ὑπὸ σοῦ θέλω βαπτισθῆναι·» ἄλλως· «Ιων» άννης ἐν Ἰορδάνῃ βαπτίζει τὸν Κύριον· ἐκ δευτέρου αὐτὸν ἐφώνησε· ὑπὸ σοῦ θέλω βαπτισθῆναι.» Απόκριμα «Κρίστους. Δέους, νόστερ. κουμ. Σέρετ. ἠμπέριουμ. βέστρουμ, περ. μούλτος. ἄννος. ἐτ. βόνος.» Τῇ ἁγίᾳ καὶ μεγάλῃ κυριακῇ τῆς ᾿Αναστάσεως· Κούμ «κρουκηφίξους. ἐστ. ἐτ. σεπούλτους ἐτ. τέρξια. διαρρε. σουρρέξιτ.» Ερμηνεύεται· «Ἐν τῷ σταυρωθῆναι καὶ ταφῆναι τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀνέστη.» άλλως· «Ο σταυρωθεὶς καὶ ταφεὶς καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστάς.» Απόκριμα ο Κρίστους. Δέους. νόστερ. κούμ. ο Καὶ τὰ ἐξῆς. Εἰς τὴν ἁγίαν Πεντηκοστήν ". «Κούμ μανδαβίτ. Σπηρίτους. σάκτουμ. σούπερ. τούος. ἀπόστολος.» Ἑρμηνεύεται· «Ὁ καταπέμψας τὸ ἅγιον Πνεῦμα ἐπὶ τοὺς σοὺς ἀπο στόλους.» Απόκριμα «Κρίστους. Δέους. νόστερ. κούμ. σέρβετ. ἡμπέριουμ. βέστρουμ. περ. μούλτος. ἄννος. έτ. βόνος.» Εἰς τὴν Μεταμόρφωσιν· «Κούν τρανεφιγγουράτους ἐστ. ἐν μώνεςμ.» Ἑρμηνεύεται. «Ο μεταμορφωθεὶς ἐν τῷ ὄρει.» Απόκρίμα Κρίστους. Δέους, νόστερ. κούμ. σέρβετ,» τὰ ἑξῆς. ΚΕΦΑΛ ΟΕ'. Εκθεσις τῶν λεγομένων ὑπὸ τῶν βουκαλίων ἐπὶ τῆς τραπέζης τῶν ιθ᾽ ἀκουδίτων. καὶ Τοῦ βασιλέως ἀκουμβίζοντος ἐπὶ τῆς τραπέζης, καὶ τῆς συνήθους τάξεως πάσης τελουμένης, ἐπει δὰν διὰ νεύματος τοῦ πραιποσίτου ὀφείλωσι καθ εσθῆναι οι κεκλημένοι φίλοι, λέγουσιν οἱ πέντε βουκάλιοι" «Κονσέρβετ. 75 Δέους, ἠμπέριουμ. βέστρουμ.» ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον «Φυλάξει ὁ Θεὸς τὴν βασιλείαν ὑμῶν.» Εἶτα δέχεται ὁ εἰ καὶ λέγει «Βόνα, τοῦα. σέμπερ,» ὅ ἐστι μεθερμη νευόμενον· «Τὰ ἀγαθὰ σοῦ διηνεκώς.» Καὶ πάλιν λέγει ὁ τέταρτος· Βίκτωρ σῆς σέμπερ,» ὃ ἐστι μεθερμηνευόμενον· «Τροπαιούχος ἔσῃ ἀε!.» Καὶ εἶθ᾽ οὕτως λέγει ὁ γ «Μούλτους ἄννους φικίδια 7ο θ Δέους,» ὃ ἐστι μεθερμηνευόμενον «Νικο ποιόν σε ποιήσει πάντοτε. Καὶ εἶθ᾽ οὕτων λέγει ὁ β' «Βίκτωρ. φατζία, σέμπερ.» ὅ ἐστι μεθερ- & μηνευόμενον. «Νικοποιός ἧς πάντοτε.» Καὶ τεο λευταῖον λέγει ὁ α'· «Δέους. πρένστεθ ο δ' ἐστι μεθερμηνευόμενον «Ὁ Θεὸς παρέξοι!» (Β΄.) Κατὰ δὲ κερασίαν πιόντος τοῦ βασιλέως, λέω γουσιν οἱ βοϋκάλιοι· Βήβητε 71 δόμηνι ή με 16 Πεντηκοστήν * κῶνσερβετ το φικίδιαθ " βήβητι Μ. κονσέρβεθ, φικίδια κατὰ κερασίαν πιόντος τοῦ βασιλέως ὁσάλις πίῃ ὁ βασιλεὺς κράμα οἶνον κεκερασμένον κεραννύειν Μ. βήβητι πίετε, ζήσειας Κύλικ ροπαλωτή παρὰ γυναικὸς γλυκὺν οἶνον ἐψυγμένον, λαβὼν ἔπιεν ἀμυστὶ ἐν μέσῃ τῇ ἀγωνία καμῶν, ἐφι ᾧ καὶ ὁ δῆμος καὶ ἡμεῖς παραχρῆμα πάν τες τοῦτο δὴ τὸ ἐν τοῖς συμποσίοις εξωθὸς λέγεσθαι ἐξεβοήσαμεν ΖΗΣΕΙΑΣ. ζήσατε καλήν ζωή, ἐν χαρμοσύν; οἱ ἐν χαρᾷ.