13. Historia de Marcelli Accemetarum abbatis in Iconio sinu Cilicum civitatis episcopus, cum so vita, qui Apameam Bithynorum urbem patriam rore sua Zenobia, sub imperatore Diocletiano, nactus, in Bithyniæ monasterio, quod ob hymnos sustinuit. perpetuos, non diurnis tantum sed etiam noctur nis temporibus in eo cantari solitis, &xow, id est non dormientium nomen acceperat, impera tore Leone Thrace. A. C. 469, abbas fuit. 14. Historia de Euphemiæ virginis martyrio, quod in Chalcedonia Bithynorum regione sub im peratore Diocletiano sustinuit. 15. Historia de Anthimi Nicomediensis, Nico mediensium episcopi, martyrio, quod sub impe ratore Maximiano passus est. 16. Historia de Indi eunuchi, Domnæ virginis et aliorum martyrio,qui sub imperatore Maximia no intra Nicomediam Bithyniæ urbem, tum in incenso templo Christianis repleto, tum extra il lad perierunt. 17. Historia de Julianæ virginis martyrio, quod intra Nicomediam patriam sub imperatore Maxi miano sustinuit. 18. Historia de Barbaræ virginis martyrio, quod Nicomediæ sub imperatore Maximiano subiit. 19. Historia de Eulampii et Eulampiæ Nicome diensium fratris et sororis martyrio. 20. Historia de Theodori Tyronis (alias Tero nis) militis martyrio, quod apud Amasenos in Ponto sub imperatore Maximiano sustinuit. 21. Historia de Abrahami Mysii eremitæ vita, qqui sæculo post C. N. sexto, deserta sponsa sua, solitariam ad Hellespontum in Mysia vitam egit. c 22. Historia de Theophanis vita, quem patria Constantinopolitanum Ager magnus, in Sigriana Mysiæ minoris regione, monasterium habuit ab batem, circiter A. C. 818 mortuum 23. Historia de Abercii, Hieropolitanorum, in minore Phrygia, episcopi vita, qui sub imperato ribus M. Antonino et L. Vero claruit. 24. Historia de Carpi et Papyli Pergamenorum Phrygum, martyrio,quod in Lydia Thyatirensium ille quidem episcopus, hic autem diaconus, cum sociis, sub imperatore Decio, sustinuerunt. 25. Historia de Timothei vita, qui Lystram Ly caoniae civitatem patriam habuit, Pauli apostoli discipulus, Joannis evangelista successor, Ephe siorum in Ionia episcopus, Ephesi, sub impera tore Nerva, martyr obiisse dicitur. 26. Historia de Eusebiæ virginis Romanæ vita, quæ virgo, cum in urbem Cariæ Mylassam venis set, nomine suo dissimulato, se živny, id est hos pitam dixit; ibi monasterium Sancto Stephano martyri sacrum excitavit, in quo vitam clausit, sæculo post C. N. quinto. 27. Historia de Matronæ Pergensis vita; quæ Matrona urbem in Pamphylia Pergen patriani ha buit, Domitiani uxor, Theodatæ mater, viro tan dem posthabito quanquam invito, in monasteriis vitam transegit. 28.Historia de Zenobii martyrio, quod Œgarum 29. Historia de Sozonis opilionis,patria Cilicis, martyrio, quod apud Pompeiopolitanos in Cilicia, sub imperatore Maximiano subiit. 30. Historia de Bonifacii Romani martyrio quod apud Tarsenses in Cilicia sustinuit. 34. Historia de Clementis Ancyrani in Galatia episcopi vita et martyrio,qui A. C. 257 natu, A. C. 277 episcopus creatus, patriam suam Ancyram sub imperatore Maximiano, circiter A. C. 809, mar tyrio suo nobilitavit. 32. Historia de Platonis Ancyrani Galatæ mar tyrio, quod in patria urbe sustinuit. 33. Historia de Mennæ Ægyptii martyrio, quod imperantibus Diocletiano et Maximiano miles, sub iisdem in Galatarum urbe Cotymo sustinuit. 34. Historia de Eustratii, Auxentii, Eugenii, Mardarii, et Orestæ martyrio, quod sub impera toribus Diocletiano et Maximiano in Cappadocia subierunt. 35. Historia de Longini centurionis martyrio, qui natione Judæus, Christi pendentis in cruce custos,ad religionem Christianam conversus, per secutionis auctore Pilato, Cæsareæ Cappadocum urbe, mortem pro Christo subiisse dicitur. 36. Historia de Mercurii martyrio, quod patre Gordiano Scytha natus, militum dux, Cæsareæ Cappadocum urbe, sub imperatore Decio sustinuit. 37. Historia de Mamantis Paphlagonis marty rio, quod Cæsareæ Cappadocum urbe, sub impe ratore Aureliano subiit. 38. Historia de Severiani militis martyrio,quod Cæsareæ Cappadocum urbe sub imperatore Lici nio sustinuit. 39. Historia de Gregorii Parthi vita,qui multi plices ab Armeniis afflictiones ob Christianam religionem passus, ad eam et regem et populum Armeniorum convertit: horum aliquandiu epis copus, tandem solitudinis amator, filium Arosta nem in episcopatu successorem accepit, qui con cilio Nicæno interfait, A. C. 325. 40. Historia de Romuli, Zenonis, Eudoxii et Ma carii martyrio, quod Romulus quidem sub impe ratore Trajano, cæteri vero sub imperatore Dio cletiano in Armeniæ minoris urbe Melitine, su bierunt. 41. Historia de Hieronis et sociorum martyrio; ex quibus Hiero urbem in Cappadocia Tyanam pa triam habuit, cum 30 sociis martyrium in Arme niæ minoris urbe Melitine sub imperatoribus Dio cletiano et Maximiano passus. 42. Historia de 40 martyrum,39 militum Cappa docum, cum quadragesimus ab iis aufugisset, ejus loco custodem carceris, paganum hominem,Chrts tianum repente factum,martyrii socium consecuto rum martyrio, quod in Sebastianorum urbe, quam vetustiores quidem in Cappadocia, recentiores autem.

in Armenia minore sitam esse docent, sub impe ratore Licinio, sustinuerunt. 43. Historia de Spiridonis in insula Cypro epi scopi Trimmythuntini vita, qui sub imperatore Constantino Magno vixit, et concilio Nicæno in terfuit, A. C. 325. 44. Historia de Ignatii Theophori, Antiocheno run in Syria episcopi, martyrio quod anno impe ratoris Trajani x1, Christi 108, in urbe Roma subiit. 45. Historia de Luciani martyrio, qui Samosa tam urbem Syrorum patriam habuit, Antiochenus in Syria presbyter fuit; apud Nicomedienses in Bithynia, sub imperatore Maximino, circiter A. C. 312, martyr obiit. 46. Historia de Cypriani, Antiochenorum epis copi, vita et martyrio, quod cum Justina virgine Antiochena, sub imperatore Decio, subiit. 47. Historia de Artemii martyrio, quem impe rator Constantius Ægypto præfecerat, imperator Julianus Antiochiam vocatum, ibidem et provin cia et vita privavit. 48. Historia de Symeonis Stylitæ, sea Columellæ senioris,natione Cilicii, vita,qui monasterio egres sus, montem Antiochenæ ditionis in Syria situm ascendit,ibique multos annos in columnis primum brevioribus, tandem ad 40 cubitorum altitudinem erecta stetisse dicitur, anno imperatoris Thracis quarto, Christi 460, mortuum. 49. Historia de Ananiæ,unius e 70 Christi dis cipulis, martyrio, quod in patria, id est,Syrorum urbe Damasco, sustinuit. 50. Historia de Epbræmi Syri vita,qui Edessam Syroram urbem patriam habuit, Ecclesiæ Edesse næ diaconum,sub imperatore Valente, mortuus est. 51. Historia de sancti Danielis prophetæ et trium ejus sociorum vita. 52. Historia de Charitonis confessoris, Iconien sis Lycaonii, vita, qui sub imperatore Aureliano vix martyrium effugit, præter alia duo monasteria lauram, quæ Pharus quoque dicitur in Palæstina condidit, in quo monasterio mortuus est. 53.Historia de Cyriaci anachoretæ vita, qui anno imperatoris Theodosii junioris XL, Christi 447, Co rinthi natus, cum in pluribus monasteriis egisset monachum, per quinquennium eremita, denique in Charitonis monasterium, quod erat in Palæstina, reversus, ætatis 107 annis transactis, anno impe ratoris Justiniani primi xxix, Christi 555, vitam in eodem monasterio clausit. 54. Historia de Theodori Graptæ vita, qui patria Hierosolymitanus intra Palæstinam in Sabæ monaste rio monachus,multa propter imaginum cultum quem defendebat,ab imperatoribus Iconomachis, Leone Armeno, Michaele Balbo et Theophilo passus, tan dem apud Bithynos exsul in carcere mortuus est. 55. Historia de Melanæ Romanæ vita, quam feminam, inito inter ipsam et maritum continen tiæ pacto, in Orientem digressam, conditis aliquot in Palæstina monasteriis, ibidem mortuam refert. 56. Historia de Cornelii centurionis Palæstino rum Cæsariensis vita, quem Petrus apostolus ad Christianam religionem convertit. 57. Historia de Galactionis et Epistemes vita et martyrio,quos conjuges, matrimonio vitam solita riam præferentes, in monasteria digressos, tandem martyrium in Arabia prope Sinam montem pas sos esse narrat. 58. Historia de Samonæ, Guriæ, Abibi, Meso potamorum, martyrio, quorum duo priores sub imperatore Diocletiano, tertius sub imperatore Licinio martyres obierunt. 59. Historia de Danielis Stylitæ vita, qui Meso potamiæ vicum patriam nactus, sub imperatoribus Leone, Zenone, Basilisco monachum egit. 60. Historia de Acindyni, Pegasii, Anempodisti, Aphthonii, Elpidiphori martyrio, quod in Persia sub Sapore Persarum rege sustinuerunt. 61. Historia de Acepsimæ, Josephi et Æitbalæ Persarum martyrio, quod ille senex octogenarius, hic presbyter, iste diaconus in Persia, rege Per sarum Sapore, subierunt. 62. Historia de Anastasii Persæ vita, qui ex Per sia in Palæstinam profectus, in Anastasii monaste rio prope Hierosolymam urbem, anno imperatoris Heraclii x, Christi 620, vitam monasticam iniit; postea in Persiam reversus, sub Chosroe Persa rum rege, martyr, anno imperatoris Heraclii xvIII, Christi 628, vitam clausit. 63. Historia de Bacchi et Sergii Romanorum martyrio, quod imperatore Maximiano in Africa, sub ejus præfecto Antiocho, sunt passi. 64.Historia de Vari sociorumque martyrio,quod in Ægypto, sub imperatore Maximiano, sustinue runt. 65. Historia de Caterinæ (alias Hæcaterina) vir ginis martyrio, quod in Ægypto, sub imperatore Maxentio, Alexandriæ subiit. 66. Historia de Menæ, Hermogenis et Eugraphi martyrio, quod in Ægypto, sub imperatore Maxi mino, Alexandriæ sustinuerunt. 67. Historia de Epimachi Ægyptii martyrio, quod Pelusini montis eremita in Alexandrinorum Ægyptiorum urbe subiit. 68. Historia de Athanasii episcopi Ægyptiorum Alexandri vita, qui Ecclesiæ Alexandrinæ pre "sbyter, A. C. 325, concilio Nicæno interfuit, in Alexandrini Alexandrinorum episcopi mortui lo cum, A. C. 326, episcopus creatus, cum diu gra ves ab Arianis afflictiones passus, episcopatum an nis 46 gessisset, sub imperatore Valentiniano I mortuus est, A. C. 373. 69. Historia de Euphrosyne, Alexandrinæ vir ginis Ægyptiacæ vita, quæ virgo sub imperatore Theodosio, Arcadii filio, nata, vitam in ædibus pa ternis per annos 18, in monasterio per annos 38, in terris per annos 56 egit,circiter A. C.470 obiit. 70. Historia de Theodoræ vita, quam feminam apud Alexandrinos in Ægypto nalam imperatoris

Zenonis temporibus ibidem virtutibus claram, post adulterium a se commissum deserto marito, intra monasterium ab Alexandria militaribus octodecim remotum, inter monachos pro viro habitam,reli quum ævum transegisse narrat. 71.Historia de Joannis Eleemonis, id est miseri cordis, Alexandrinorum episcopi vita, qui patriam in Ægypto Amathuntem, patriarchatum in Ægypto Alexandrinum, anno imperatoris Phocæ quinto, Christi 606, nactus, in patria quo iter mox e vivis abiturus susceperat, diem suum obiit, anno impe ratoris Heraclii vII, Christi 616. 72. Historia de Patapii eremitæ vita, qui Thebas Ægypti urbem patriam habuit. 73. Historia de Aretæ martyrio, quod sub Eles baanæ Æthiopum rege Christiano, civitatis in Æthiopa Nagranæ præses, cum eam Dunaanus Arabum rex Christianis inimicus occupavisset, cum aliis martyribus obiit. 74. Historia de Eustathii martyrio, quod sub imperatore Trajano dux militum, sub eodem ad religionem Christianam cum suis conversus, cum Theopiste uxore, Agapio et Theopisto filiis, sub imperatore Adriano, in urbe Roma, sabiit. 75. Historia de Sophiæ Italæ martyrio, quod cum tribus filiis, fide, spe et charitate,sub impe ratore Adriano, in urbe Roma, subiit. 76. Historia de Eugeniæ Romanæ virginis mar tyrio, quod in urbe Roma,sub imperatoribns Va leriano et Galieno sustinuit. 77.Historia de Georgii Capadocis martyrio, quem vulgús cum Dracone pugnam iniisse putat, impe rator Diocletianus cum tribunum militum, denique comitem creavisset, in urbe Roma, propter Chri stianam religionem oçcidi jussit. 78. Historia de Anastasiæ Romanæ viduæ mar tyrio, quod in urbe Roma sub imperatore Diocle tiano sustinuit. 79. Historia de Anastasiæ Romanæ virginis mar tyrio, quod sub imperatore Diocletiano subiit. 80. Historia de Eleutherii, patria Romani,Illy ricorum episcopi martyrio, quod cum Evamphia matre, sub imperatore Adriano, sustinuit. 81. Historia de Niceta Gothi martyrio, quod Romanorum imperatore Gratiano, Gothorum rege Athanarico, Christianos Gothos tum Danubii ac colas persequente, sustinuit. 82. Historia de Gregorii episcopi Siculorum Agrigentini vita,qui ex vico ad Agrigentum urbom ortus, a Macario episcopus Hierosolymitano diaco nus Hierosolymitanus, tandem ab episcopo Ro mano episcopus Agrigentinus Theodori successor creatus est. 83. Historia de Agathæ virginis, patria Catanææ, martyrio, quod intra Siciliam in urbe Catana,sub imperatore Decio tertium consulatum gerente, A. C. 251, sustinuit. 84. Historia de Dionysii Areopagitæ Athenien sis, quem sanctus Paulus apostolus ad religionem Christianam convertit, vita et martyrio. Primus Atheniensium episcopus, quem postea plures pri muin Parisiensium episcopum fuisse narrant, sub imperatore Domitiano, martyr obiit. 85. Historia de Theoctista Lesbiæ virginis vita, quæ virgo patriam habuit Methymnam urbem in Ægei maris prope Phrygiam Asia provinciam Græcorum insula Lesbo, quæ nonnullis etiam Mytilene dicitur, vitam monasticam in Paro Græ corum insula coluit. 86. Historia de decem martyrum martyrio, quod in Græcorum insula Creta sub imperatore Decio sustinuerunt. 87. Historia de Andrea Cretensis vita, qui sub imperatore Constantino Copronymo Icono macho mori quam imaginum cultum damnare maluit. Catalogus Vitarum quas Symeon Metaphrastes composuit. (Ex Catalogo Biblioth. Vindobon. mss. Græc. in fol. Indicis I pag. 109. Symeonis, cognomine Metaphrastæ,qui fuit ma gister et logothetes in aula Constantinopolitana, decimoque post Christum sæculo floruit. Historia vitæ S. Alexii; Historia martyrii S. Panteleemonis; Historia vitæ S. Nicolai, episcopi Myrensis; Versus conpunctorii forma confessionis secun dum ordinem alphabeticum; Canticum sacrum ordine alphabetico, Synaxarium in crucifixionem Christi versibus politicis; Historia martyrii sancti Nicetæ Gothi; Historia martyrii sancti Eleutheri¡ episcopi Il lyrici, et historia martyrii sancti Polyeucti; Historia martyrii sancti Demetrii proconsulis; Vita sanctæ Mariæ, quæ in virili cœnobio, sub habitu virili et nomine Marini, sanctissime vixit, nec nisi post obitum femina deprehensa est; Historiæ vitæ sancti Joannis Chrysostomi fra gmentum; Vita sancti Thryphonis martyris, patria Camb sadensis in Phrygia, Nicææ autem in Bithynia. A. C. 250 sub imp. Decio passi; Martyrium sancti Isidori Alexandrini martyris.

Martyriom sanctæ Agathæ virginis et martyris; Martyrium sanctorum martyrum, Faustæ, Eveia sii et Maximini; Vita beati Eugenii et Mariæ ejus filiæ in cœno bio sub habitu virili dictæ Marini; Martyrium sancti Nicephori, martyris Antio chise in Syria; Vita et martyrium sancti martyris Blasii, epi scopi Sebastiæ in Cappadocia, et sociorura ejus; Martyrium sanctorum Pamphili, Valentii, Pauli, Seleuci, Porphyrii, Theoduli, Juliani et sociorum (initio quidem ab Eusebio ipsius sancti Pamphili amico intimo, et Cæsareæ in Palestina episcopo conscriptum, multis autem post sæculis a Sy meone Metaphraste interpolatum; Vita sancti Andronici et uxoris ejus Athanasia; Martyrium sancti Orestis Tyanæ in Cappadocia sub imp. Diocletiano; Martyrium sancti Victoris et sancti Stephanidis; Martyrion: sancti Vincentii, archiadiaconi Ca saraugustani; Martyrium sanctæ Catharina virginis; Vita sancti Alypii Stylitæ. Martyrium sancti Jacobi Persæ; Vita et martyrium sancti Stephanis Junioris; Commentarius in S. Andream apostolum; Narratio miraculi a sancto Michaele archangelo, Chonii sive Colossii in Phrygia editi; Narratio vitæ, rerum gestarum et miraculorum sancti Nicolai Myrensis in Lycia episcopi; Martyrium sancti Nicetæ Gothi; Martyrium sanctæ Euphemiæ virginis; Vita sancti Ambrosii, episcopi Mediolanensis; Martyrium SS, Eustratii, Auxentii, Fulgentii, Orestis et Mardarii; Vita sanctæ Theodoræ Alexandrinæ; Vita sancti Jeannis Eleemosynarii, patriarchæ Antiocheni; Historia martyrii sancti Polyeucti militis et martyris Martyrium sanctæ Catharinæ virginis; Vita sancti Symeonis Stylitæ primi sive senio Narratio miraculi a SS. martyribus Guria, Sa- ris, qui A. C. 468 centenario major obiit; mona et Abibo, Edessa editi; Martyrium sancti Platonis; Certamen sancti martyrii Mamantis; Certamen sancti martyris Anthimi episcopi Ni Martyria, Vitæ et Encomia SS. mensis Octo- comediæ, qui A. C. 302 passus est; bris, nempe Martyrium sanctæ Ananiæ; Martyrium SS. Cypriani et Justinæ; Martyrium sancti Dionysii Areopagitæ; Martyrium sanctæ Charitines; Martyrium sancti Babylæ, episcopi Antiocheni; Narratio miraculi a sancto Michaele archan gelo Chonii sive Colossis in Phrygia editi; Martyrium SS. Eudoxii, Romuli, Zenonis et Macarii; Commentarius in sanctum apostolum Thomam; c Martyrium sancti Sozontis; Martyrium SS. Sergii et Bacchi; Vita sanctæ Pelagiæ Antiochenæ; Martyrium SS. Eulampii et Eulampiæ; Martyrium SS. Probi, Tarachi et Andronici; Martyrium SS. Carpi, Papyli et sociorum; Martyrium SS. Nazarii, Gervasii, Protasii et Celsi; Martyrium sancti Luciani; Martyrium sancti Longini Centurionis; Commentarius in sanctum evangelistam Lucam; Martyrium sancti Vari; Martyrium sancti Audreæ in Crisi; Martyrium sancti Artemii; Vita sancti Hilarionis; Vita sancti Albericii; Commentarius in sanctum apostolum Jacobum fratrem Domini dictum; Martyrium S. Arethæ; Martyrium SS. Marciani et martyrii notario rum; Martyrium sancti Demetrii; Martyrium sanctæ Anastasiæ Romanæ senioris; Vita sancti Abramii eremitæ; Martyrium SS. Zenobii et Zenobiæ; Martyrium sancti Epimachi; Martyrium sancti Severiani; Martyrium SS. martyrum Menedoræ, Metro doca et Nymphodocæ; Vita sanctæ Theodoca Alexandrinæ; Martyrium sancti Autonomii episcopi; Res gestæ sancti Cornelii centurionis; Martyrium sancti Niceta Gothi; Martyrium sanctæ Euphemiæ; Martyrium sanctæ Sophiæ et filiarum ejus, Pi steos, Elpidis et Agapes; Martyrium SS. martyrum Trophini, Sabbatii et Dorimedontii; Martyrium sancti Eustathii et uxoris ejus Theo pistes, et duorum filiorum, Agapii et Theopisti; Martyrium sanctæ Thecla virginis; Vita sanctæ Euphrosina virginis Alexandrine; Commentarius in sanctum Joannem apostolum et evangelistam; Martyrium sancti Gallistrati et sociorum; Vita sancti Charitonis confessoris; Vita sancti Cyriaci anachoretæ; Vita et martyrium sancti Gregorii, episcopi magnæ Armeniæ; Martyrium sancti apostoli et martyris Ananiæ, Vita et martyrium SS. martyrum Cypriani et Vita sancti Joannis Chrysostomi archiepiscopi Justinæ virginis; Constantinopolitani; . Martyrium sancti Platonis; Martyrium sancti Dionysii Areopagitæ; Martyrium sanctæ Charistinæ virginis;

tabat. In eo autem loco, in quo habebat domum,in venit unan vetulam, cui præbuit modicam bene dictionem, et dixit ei: Accipe, soror, et abi in ecclesiam, et eme mihi unum lebetonarium mo nasticum, et similiter humerale, et cucullam, et accipe etiam cingulum. Abiens vero vetula, ei hac in re inservit. Cum ea autem attulisset, ei preca ta est dicens: Deus tu adjuvet, Mamma. Cumque accepisset, occultavit propter pueros. Quando au tem voluit egredi ad sanctum Menam, iis omni bus manumissis, dedit eis id quod erat ad victum necessarium, et eos dimisit. Illi vero ei bene pre cati recesserunt. ad eam deferrentur pueri et ancillæ, et aurum et argentum, et ei dicunt: Accipe, filia, et recede imple votum tuum. Deus enim vult te suam esse servam: eaque in navem imposita, his pueris con sequentibus,dixerunt ei: Filia, memento nostri in sanctis locis. Ea vero dicit: Quomodo mihi satisfe cistis, vos quoque in die malo liberabit Dominus, et parentibus valere jussis, cœpit navigare. IV.Cum autem paucis diebus pervenissent Asca lonem, paucos dies illic manserunt propter maris jactationem. Ipsa vero orans in omnibus ecclesiis et monasteriis, eis quoque exhibebat, quæ erant necessaria. Aliquot autem post diebus, cum inve nissemus comites, venimus in sanctam civitatem. VIII. Cum autem secum accepisset eunuchum Cumque in quemdam locum divertissemus propter unum, et unum senem, navi venit in Lemnam. nostras sarcinas, puerosque et ancillas, qui una Cumque pervenissent ad ædes Philoxeni, didicit is erant, paululum requievimus. Eis autem dixit beata qui erat illic Paramonarius; venitque cum magno Apollinaris: Agite, adoremus beatam resurrectio- apparatu, dicitque ei procidens: Domina mea, nem et venerandam crucem. Porro autem eis ubi jubes me manere donec ascenderis, et tuam orantibus,ea orabat pro suis parentibus.Coepitque feceris orationem? Ipsa vero eum rogavit cum sa benefacere iis, qui opus babebant. Ibant vero as- cramento, ut nihil ad se afferretur. Dicit autem ei sidue ad monasteria virginum perennium, et ad Fac officium charitatis. Affer ad me quatuor ani eos, qui vitam agebant monasticam, et suppedita- malia,ut ascendens adorem sanctum Menam. Ille bat eis, quæ erant necessaria. autem die sequenti adduxit animalia. Ea vero dixit; Crede Domino, eis non insidebo,nisi eorum mer cedem dedero. Cum dedisset plusquam dari con suevisset, valedixit econonio. Ipse autem reces sit, accepta ab ea benedictione. V. Quodam autem die dicit uni ex iis quicum ea versabantur: Volo vos, si Deus velt, liberare. Hoc autem audito, affecti sunt molestia. Illa itaque dixit eis: Ne sitis animo anxii. Si Deus enim quid com pua, it meam humilitatem, præbebo ad vos alen- IX. Cum ea autem ascendisset, fecit ut agaso dos. Cumque ii accipissent ejus benedictionem, etiam alterum animal ascenderet. Cumque perve ei ingentes gratias agebant. Cum vero recessis-nissent ad sanctum Menam, ejus venerabila mo sent, abiit cum iis, qui ei remanserant, ad Jor danem: et illic rursus præbuit fis, qui opus habe bant. Cumque illinc profecti essent, rursus ve niunt in sanctam civitatem. VI.Elapsis autem aliquot diebus, cum suam com plesset orationem, dicit eis qui una cum ea erant Fratres mei, volo vos quoque liberare. Sed nunc eamus ad Alexandriam usque et sanctum Menam adoremus.Illi vero dixerunt: Ut jubes, domina.Cum descendisset autem Ascalonem, distribuit in via iis, qui opus habebant: inventoque navigio, quod ibat Alexandriam,eo navigarunt. Audivit autem is, qui erat præses eo tempore, et misit ad eam adoran dam. Ea vero non passa est, sed noctu venit in prætorium, et adoravit præsidem et ejus uxorein. Illi vero ad pedes ejus procidunt, dicentes: Quæ sumus, domina, cur sic fecisti? Nos misimus qui venirent ad tuos pedes, et tu, domina nostra, veni sti ad nostros pedes? Ea vero dicit eis Vultis mihi rem gratam facere? Dicunt ei: Certe, domina. Ea vero dicit eis: Dimittite me, quoniam volo ire oratum ad sanctum Menam. Illi autem cum præ claris donis eam dimiserunt. Ea vero accipiens, omnia distribuit pauperibus. VII.Cum autem in civitate mansisset paucos dies, ibat ubique in monasteria, et assidue eis suppedi nimentum adoravere Audivit autem œconomus, et venit in clero ad eam adorandam. Illa vero ex eo affecta est molestia. Nolebat enim cognosci, œco nomus autem eam rogabat, dicens: Domina, jube in domo. mea. Ea vero dicit ei: Ego_volo unum diem manere in ecclesia, donec me Deus dimiserit eo, quo um abitura, misitque ad eam sancti benedictionem. Distribuit autem iis, qui opus habebant. Post tres vero dies dicit œconomo Fungere officio charitatis. Præbe mihi unam lecti cam, ut abeam et adorem Patres Scetis. Is autem accersito uno lecticario, dixit ei: In nomine Dei affer ad me lecticam. Ille vero dixit: Jussisti. Beata autem adducit ad se puerum, qui ei reman serat, et benedictione ei data, eum quoque dimi sit, dicens: Ora pro me. X. Cum sequenti autem die venisset lecticarias, mansit donec fuit vespera. Cumque valedixisset œconomo et puero, ascendit in lecticulam, habens intus vestes monachicas, et fecit ut pone ascende ret eunuchus, ante autem lecticarius. Cœpitque brata orare.cum esset intus, eta Domino Deo petere auxilium. Circa mediam autem noctem pervenit ad paludem prope fontem, qui usque in hodiernum diem dicitur Fons Apollinaris. Cumque lectica pelles aperuisset, Dei providentia invenit ambos Nota antiquum morem venerandi sepulcra sanctorum.

dormientes. Cumque se vestibus exuisset munda- sent preces, sederunt. Eam autem rogavit abbas nis induit se monasticis,dicens: Qui dedisti prin cipium, ut hunc sanctum assequerer habitum, fac me dignam,ut eum ad finem perducam con gruenter tuæ voluntati, Domine.Cumque se signas set, dejecit se e lectica, et ingressa est paludem. Deus autem com vidisset ejus in ipsum charita tem, effecit ut quandiu vixit, ad nutrimentum ei palma suffecerit. Macarius,dicens: Dic, mihi, frater, undenam venis, et quod est tibi nomen? Illa vero dixit: Vocor Do rotheus, et cum audiissem de sanctis, qui hic sunt, Patribus, volui una cum eis habitare, si sim di gnus.Dicit autem ei rursus senex: Quodnam opus facis? Ea vero dicit: Faciam, si quid me jubes. Is autem ostendit ei, ut faceret catenam. Deus vero volens ostendere ejus animi fortitudinem,non de claravit abbati Macario eam esse feminam, sed is tanquam virum eunuchum eam esse putabat.Mul tas autem curationes Deus per eam peregit. XI. Cum autem lecticarius et eunuchus excitati essent, et cognovissent eam non esse in lectica, valde sunt admirati.Invenerunt enim vestes, quas ferebat,in lectica; redeuntesque venerunt ad san- XIV. Processu autem temporis dæmoɔ,qui est ctam, et œconomo de ea retulerunt, ejus quoque bonis infestus, aggreditur ejus sororem,quæ vexa vestes ei ostendentes. Stupefactusque, in civitatem batur a dæmone: erat autem cum imperatoribus. ingressus est cum lecticario et eunucho,et exposue- Coepitque eam dæmon lacerare, et dicere: Nisi me runt præsidi rem universam. Præses vero perterri acceperitis, et tuleritis in solitudinem, ex ea non tus,scribit epistolam ad patrem ejus imperatorem, egrediar. Volebat vero dæmon ejus sororem con significans ei omnia consequenter, missis etiam vincere, quod esset femina. Deus vero obstruxit ejus vestibus.Accepta autem ejus epistola et lecta, dæmonem,ne ea diceret. Puellam autem valde ur Bevit amare. Cum vero vidisset etiam vestes filiæ, gebat dæmon,ut iret in solitudinem. Quidam vero magis suis caligavit visceribus,et cœpit flere cum ex proceribus consulunt imperatori,ut eam mittat. matre ejus, et toto senatu. Postea autem quieve- Tunc imperator dimisit eam cum magno comitatu runt, Deo agentes gratias. Dixit vero imperator: ad Patres in solitudinem. Cumque ii venissent in Deus qui eam elegisti,confirma eam in tuo timore. Scetim, novit sanctus Macarius, propter quamnam Cum omnes ergo rursus flevissent, quidam ex iis causam adsint in illo loco, eisque progressus ob dixerunt imperatori: Revera, domine, ea est filia viam, excepit eos,et dixit: Quid huc acceditis, o pii imperatoris, ea est filia tuæ potentiæ. Hinc ma- filii? Illi vero dixerunt: Noster imprimis pius im gis apparuerunt tua bona opera. Cumque ea di- perator Anthemius misit filiam suam, ut per Deum xissent, et his plura, omnes pro ea orabant. curetur et preces vestras. Cum eam autem acce XII.Cum beata autem multos annos mansisset in pisset a cubiculario, deduxit eam ad abbatem Do palude,et strenue decertassel adversus diabolum, rotheum, et dicit ei: Fungere officio charitatis evasit ejus corpus tanquam pellis testudinis. Exe- Quoniam est filia imperatoris, et opus habet pa sum enim fuerat a culicibus. Ipsa autem consum- trum precibus et vestris. Ora pro ea, ut caretur. pta fuerat ab abstinentia, et a regula quam seipsam Hæc est enim merces tua. docuerat. Quando vero Dominus Christus voluit eam facere dignam corona sanctorum Patrum,fecit ut ea egrederetur e palude. Ignorabatur autem ab omnibus, eam esse feminam, sed putabatur eunu chus. Apparuit vero ei in somnis, qui dicebat. Si quis te interrogaverit, quomodo voceris,dic, Doro theus.Cum esset autem mane, occurrit ei sanctus Macarius, et dicit ei: Benedic, Pater. Illi autem, data sibi invicem charitate, ambulabant in solitu dine.Interrogavit vero Dorotheus, dicens: Pater, quis es? Ille autem dixit: Ego sum Macarius. Is ve ro dixit: Fungere officio charitatis: sine me habi tare cum fratribus. Præbuit autem ei quoque cel lam protinus. Totum ergo diem et noctem intense offerebat Deo supplicationes. Coepit autem eam ten tare diabolus nocturnis visionibus. Beata vero illa vehementer adversus eum decertabat, ne declara ret se esse mulierem. Se autem supra modum exer cebat, neque ecclesiam relinquebat, nec regulam, noctu diuque Deum orans. XIII. Quodam autem die abbas Macarius venit in ejus cellam,et dicit ei: Fungere officio charita tis, bone frater: emitte nobis preces. Illa vero dicit: Pater,ego a te volo benedici. Cumque fecis XV.Hæc autem cum audiisset, cœpit flere,et di cere: Quisnam ego sum peccator, quod de me ta lem concepistis opinionem?flexisque genibus dice bat: Concede mihi, Pater, ut mea peccata defleam nam multa sunt.Ego enim sum imbecillus,plane que rudis et ignarus ad hanc rem. Dicit ei abbas Macarius: Annon sunt etiam alii Patres, qui per Deum signa faciunt?Sed tamen hæc remansit mer ces.Illa vero dicit: Fiat Dei voluntas, et mota pœ nitentia, eam accepit in cellam, et novit eam esse sororem, flensque conquievit. Eam autem amplexa, p dixit: Bene venisti soror. Dei vero opere fuit os obstructum dæmoni, ne argueret ancillam Dei, quod esset femina. Cum autem dæmon eam diu affligeret, per preces eum domuit. XVI. Quodam autem die dæmon cœpit eam affli gere. Illa vero exsurgens, manus suas extendit in cœlum, et flens Deo supplicavit pro sua sorore. Tunc clamans dæmon,dixit magna voce: 0, vi pulsus a te egredior. Eaque prostrata, est egressus.Cum eam autem accepisset, fert sanam in ecclesiam ad Pa trum pedes,dicens: Ignoscite mihi,quod inter vos peccarim. Illi autem data pace, vocarunt homines imperatoris, et eis tradiderunt sanam imperatoris

modum eo tempore fuit, quo S. Sabas ex suscepta ejus Roma, ubi obierat, delatæ requiescunt. «Est ad Justinianum imperatorem legatione an. 530, autem, ut ibidem additur, locus cœmiterii spe reversus est, haud diu dein superstes. Eum tunc lunca, in qua, cum a Magis illusus esset Herodes, Scythopoli adiverunt Cyrilli parentes, atque ipsi juxta Evangelii oraculum, illi inde solventes, cum puero impetrarunt benedictionem. Ita de se ipse in patriam redirent, manserunt. In hac spelunca Cyrillus in Vita S. Sahæ: × Cum me magnus sanctus Pater poster Theodosius cum religiosæ vitæ Sabas aspexisset, et salutasset, et sua dignatus certamina confecisset, gratia donatus est dæmones esset benedictione; Hic exhinc, inquit patri, est ejiciendi: neque tantum in hac temporaria brevi meus discipulus. Doceatur ergo Psalterium: eo que vita, sed etiam post obitum illos ejicit ad hunc enim opus habeo.» In Vita S. Quiriaci 29 Sep- usque diem, ad gloriam et laudem Christi veri tembris, dicitur fuisse ex monasterio Magni Dei, et Salvatoris nostri, cui gloria in sæcula sæ Euthymii, et a magni Euthymii laura ad B. Sabæ culorum. Amen.» Hæc in Elogio auctoris, ex mss. lauram accessisse, ut videret Silentiarium Joan- Græcis in posteriori editione a Rosweydo nos nem episcopum, cui fit minister litterarum ad B. tro præfixo,quod ab obitu ipsius Moschi ab aliquo Quiriacum, et ab hoc didicisse res gestas SS. ejusdem coenobii monacho concinnatuni suspica Euthymii et Sabæ, quas conscripsit. Plura 20 mur. Multa ex eo in Bibliotheca Photii, tinemate Januarii ad vitam S. Euthymii. Hæc sufficiant ut 199 citantur. Quæ porro hic de Magis, sepultura professio ejus, et ætas agnoscatur. et potestate. S. Theodosii in dæmones referuntur, eadem leguntur in Vita n. 9, 10, etc., quam pri dem antea conscriptam fuisse vel inde conjicere fas est, quia alioqui ejus virtutes non idem com memorasset Moschus, nisi in omnium jam fuisset manibus scriptus de iis libellus. 8. Alium tamen ab hoc arbitramur vitæ S. Theodosii auctorem; vel ideo, quod nusquam in ea mentio fiat aut S. Euthymii, aut certe S. Sabæ, inter quem tamen et S. Theodosium constat sum mam amicitiam atque familiaritatem intercessisse, ut infra, § 5, patebit. Deinde multus est Cyrillus in describendis circumstantiis loci, temporis, so ciorum, etc., quas alter vix attingit. Denique seipsum alibi citat, et vitas a se descriptas: at ne quidem in S. Sabæ actis, ubi toties meminit S. Theodosii, vel leviter indicat a se ejus esse vitam compositam. c § III. Ætas ejus. Tempus obitus. 10. Ut Cyrillus in temporis ratione adnotanda diligens fuit atque accuratus, ita hic auctor eam fere neglexit, unum hoc dixisse contentus n. 84, S. Theodosium obiisse, cum annos vixisset centum et quinque et paulo amplius Ex quo, si annus aut 9. Dicuntur infra, n 40, multi eruditione insi- nativitatis aut obitus sit compertus, reliqua facile gnes S. Theodosii institutum amplexi, et n. 39, deducentur. Tempus obitus (nam quæ senex potis multi ex hac eruditione prodiisse, Ecclesiæ episcopi simum gessit, ea diligentius descripta sunt) prius et pastores, et variorum monasteriorum antistites. inquirendum. Supervixit S. Theodosius Anastasio Quidni aliquis horum præclaras magistri sui opti- imperatori (n. 55, exstincto an. Ch. 518. Prædixit mique parentis virtutes descripserit? Quod haud terræmotum Antiochiæ (n. 76) aliquot diebus prius diu post ejus obitum, sub successore fortassis, quam fieret, an. Ch. 526. Sepulturæ ejus (n. 87) factum indicat citatus locus, in quo et qui S. Theo- interfuit Petrus III hujus nominis Hierosolymorum dosii, et qui ejus successoris eruditi sunt disciplina, patriarcha, qui Joanni II, an. 524, 22 April. ind. 2, enumerantur. Fuit inter Theodosii discipulos Ju- mortuo successit, supremum diem clausit an. 546. lianus,quem magnus Theodosius, ut n. 71 legitur, Hæc ex Vita Nicephorus Callistus 1. XVII Hist. eccl. ⚫ semper habebat socium vitæ ex Christo agendæ, c.24. ita scribit: a Justiniano adhuc imperium admi volebatque cum eo philosopharii, et esse eum sibi nistrante, et magnus ille Sabbas et præclarus Theo socium solitudinis.» Ex ejus relatione, aut forte dosius, eremi præsides, superstites erant. Verum etiam commentariis, haud pauca hausisse hunc prior Theodosius ad Deum transiit. Sabbas autem auctorem, conjicere licet ex iis quæ, c. 16, n. 71, nonagesimum tunc agens annum ab Æliensi anti dicuntur. Fuit vero Julianus vir magnus, dignus-stite legatus iterum Constantinopolim ad Justinianum que tanto magistro discipulus, ipso etiam tum in tenui atque imbecilli admodum senecta fluctuans, vivente factus episcopus Bostrensis, coactusque profectus est. Samaritani namque, Juliano quodam quod Severo Antiocheno hæretico consentire nollet, rege sibi creato, plurimas Christianis superbe in fugam ultro arripere, ut Evagrius, 1. III. c. 33. jurias tulerant, etc. quæ Nicephorus e Vita S. Isque ipse est, cujus vitam, seu potius miraculum Sabæ desumpsit, ubi ea sic refert Cyrillus: < Cum calicis venenati, signo crucis ante edito, innoxie jam autem imperium assumpsisset Justinianus, et epoti, narral, c. 94 Prati spiritualis Joannes Mo- rerum suscepisset administrationem, agebat quidem schus; qui et ipse, ut in præfatione operis refertur, B. Sabas 91 annum, finem vero vitæ acceperat di principio quidem sæculo renuntiavit in monas- vinus Theodosius. Qui in Palæstina quidem erat terio S. P. N. Theodosii abbatis et archimandritæ populus Samaritanorum, cum Julianum quemdam, omnium,quæ sunt Hierosolymis cœnobiorum, sive qui ipse quoque erat Samaritamus, sibi regem creas monasteriorum,»ad cujus cœmiterium reliquiæ sent, multas injurias faciebant Christianis,» etc.

Petavius noster 1. XIII De doctrina temporum, scri- a ejus monasterii, Theodosii legatus subscriptus ei bit an. Ch. 529, Junio mense, a Samaritanis et Ju- dem libello legitur. Vivebat adhuc quidem Theo dæis rebellantibus hunc Julianum regem constitu- dosius ipse, de quo ista in ejus vita, post alia su tam, et deinde a copiis Justiniani cum suis rebelli- scepta pro fide orthodoxa certamina, leguntur bus interemptum. Anno sequenti 530 refert lega- Cum de eo (Theodosio scilicet) intellexisset et qui tionem S. Sabæ ad Justitianum, quo tempore S. veteris Romæ sedem pulchre tenebat (is autem erat Sabas agebat annum ætatis 91, utpote natus sub Agapitus) et qui Antiochenam sedem regebat consulatu 17 Theodosii, id est anno Chr. 439, ut Ephraim, sive Ephræm; ipse quoque populis rectam ex Cyrilli assertione apparet initio Vitæ S. Sabæ. fidem prædicabant.In quibus multa sunt ad laudem Obierit ergo S. Theodosius hoc 11 Januarii, anno hujus beati composita, quæ non minorem gloriam Ch. 529, ante inchoatam Samaritanorum seditio- atferunt iis qui scripserunt, quam ei qui laudaba nem, secundo anno imperii Justiniani, qui Justino tur, quod non ad gratiam, sed plane ad veritatem avunculo anno 527 Augusti 4 aut 2 (variant aucto- fieret laudatio. Ita Baronius. Verum neque Aga res) defuncto, successerat ipsis ante Kalendis Apri- pelus papa, neque Ephraim patriarcha, dicuntur lis feria 3 in Coena Domini,ab eo imperator creatus. vivum laudasse S. Theodosium; sed cum certamen Quo imperante supervixerit S. Theodosius anno ejus, cum Anastasio imper,pro fide orthodoxa jam uno, mensibus quinque, aut novem. Quo tempore pridem initum, huic laudationi ibidem n. 55, con Kericus victoriam de Persis reportavit, indutus S. jungatur, videtur oblatus ab ejus successoribus Theodosii cilicio, ejusque admonitione ante con- libellus occasionem præbuisse laudandi non ita Girmatus, ut n. 73 et 74 dicitur. Ilis ita constitutis, pridem defunctum Theodosium, piissimum eorum natus fuerit S. Theodosius an. Ch. 423. Discesserit parentem et monasterii fundatorem. Creatus est e patria, post sacram Scripturam populo diu præ- Agapetus 11 Junii anni 535, decessit anno se Jectam, n. 4, anno ætatis 28, Christi 451, dum quenti. Chalcedonensis synodus congregabatur.» 13. Deinde difficile probatu est Hesychium hunc 11. Baronius tom. VII Annal. Eccl. an. Ch. 532, (qui Isychus, Isichius dicitur) missum fuisse a n. 21, censet Theodosium longe post S. Sabam B. Theodosio tum superstite; et non potius a So diem extremum clausisse, et vixisse adhuc tempo- phronio ejus successore. Ita enim actione 1 ejus ribus Agapeti Romani Pontificis; itaque plane cor- den synodi, in libello a morte Agapeti ab iisdem rigendum, quod additum est in actis Sabæ, Theo- monachis oblato subscribitur: «Hesychius divina dosium ante eum diem obiisse.» Hæc Baronius. miseratione presbyter et monachus monasterii Sed quomodo id Actis additum probat? Ipse t. VI, beati abbatis Theodosii, locum tenens Sophronii an. Chr. 475, n. 43, hunc Cyrillum diligentem presbyteri et archimandritæ ipsius monasterii et et veritatis cultorem illorum temporum florentem primi totius eremi Hierosolymorum, cum omnibus historicum dixerat,»et an. Ch. 491, n. 5, histo- his, qui mecum missi sunt, archimandritis Hie riam ejus scitu dignam, et Annalibus ecclesias- rosolymitanis ad hanc regiam urbem, qui faciunt ticis congruam vocarat; cum præsertim, inquit, pro oninibus archimandritis et monachis, qui ha a Cyrillo monacho discipulo admirandi illius Eu- bitam ipsam eremum et tres Palæstinas, qui una thymii, qui his vivebat temporibus, scripta fuerit. mecum supplicarunt; subscripsi de consensu Liceat absque invidia dicere, me neminem repe- omnium et porrexi. Imo hic Hesychius; qui cum risse post SS. Athanasium atque Hieronymum, qui Polyeucto diacono et Juliano monacho, utroque majori fide scripserit sanctissimorum virorum res ejusdem monasterii B. Theodosii alumno,interfuit gestas,d gerens eas atque distinguens accurate per illi synodo, modo dicitur Ambasiator, ut act. 2 et tempora, ac ipse Cyrillus, dum quæ ipse vidit, vel et 4, modo Prior, ut act 5, modo etiam archi sanctorum omni probitate præstantium virorum mandrita, ut act. 1 et 5, vel quia alterius cœnobili, relatione didicit, absque levi suspicione mendacii illi Theodosiano subjecti, præfectus jam fuerit, vel sinceram veritatem veluti sacrosanctum depositum quod mortuo Sophronio successerit, additusque in posteris tradidit, nempe acta Euthymii, itemque exemplaribus sit archimandritæ titulus a librariis. Sabæ atque Joannis Silentiarii. Cur non igitur Præfuit huic monasterio Gregorius archimandrita illæsam atque intactam hanc tanti scriptoris his- tempore Tiberii imperatoris circa an. Ch. 580, toriam suscipimus, a Patribus quoque synodi Ni- cujus meminit Joannes Moschus, cap. 92, 93 et cænæ 11 actione prima, honorifice citatam.» 94 Prali spiritualis. In elogio Joannis Moschi, cum corpus ejus anno 619 vel 620 ineunte (ut colligitur ex initio indictionis 8), referretur Roma ad hoc monasterium, nominantur antistes ejus Georgius, Gregorii forte illius successor. 12 Causam corrigendi hæc Acta deducit, t. VII, anno Chr. 536; num. 1, ubi relato ex synodo Con stantinopolitana sub Menna acta, libello monacho rum,oblato Agapeto papæ contra Anthimum, Seve rum et cæteros hæreticos, subjungit: «Inter alios affuit legatio a magno illo Theodosio Coenobiarcha, de quo plura superius laude dignissima pro fide perfuncta enarrata sunt. Hesychius enim presbyter 14. Hæc de ætate S. Theodosii, quasi velitando, subtimide quia contra magni Annalium ecclesiasti corum auctoris sententiam, nusquam tamen nisi in solido firmum figentes vestigiura, disputaveramus;

cum novum oblatum est nobis, quo conjecturam, lum carbonibus implet, absque igne suffitum im nostram stabiliremus, argumentum, idque ejusmo- ponit per solitudines Judaicas quaquaversum de di, ut convelli non posse existimemus. Nam quæa fert: ad ripas maris Mortui transit: conatu nec Metaphraste edita est S. Sabæ vita, hactenus hic dum succedente redit ad speluncam: accedit et citata a nobis, iterumque infra citanda, quia in ecce fumum ex carbonibus videt adscendentem omnium est manibus; eam e vetusto codice, ante jacit fundamenta,templur: que ac monasterium ædi. annum Christi 1034, exarato,[nacti sumus Latine ficat, quod deinde dilatatis pomœriis amplissimum versam ante ipsius Metaphrastæ ætatem: e quacum fecit exstructis in eo quatuor templis, ut n. 37 di illud animadvertimus, eam que vulgata est esse a citur. Prima et præcipua pars ejus ad speluncam Metaphraste paulum hinc inde amplificatam, tum Cathisma dicitur in Vita S.Sabæ his verbis:

strum Herodii, înter Herodium et Thecuam. Ab a imo vero voluntatem alterius putabat esse suam hoc distabat monasterium S. Theodosii sesquimil- cum Christi amor sic eos conjunxisset, et ut idem liari versus occidentem, Hierosolymæ propin- sentirent eis persuasisset. Hoc autem erat omnium quius; ut exigit visio in eo facta S. Sabæ, «os- sermone celebratum, et aliud per apostolicum ab tendens Torrentem, qui a Siloe defluit ad austrum, Hierosolymitanis judicabantur atque nominaban et denuntians ut habitaret Torrentis speluncam, tur. Eis ab archiepiscopo, a Salustio, inquam, qui quæ vergit ad orientem.» Hic Siloe, seu piscina erat in Christo consummandus, mandata fuit præ natatoria, respectu Hierosolymæ ad austrum, illa- fectura universi cœtus monachorum, non quod bitur in Cedron, vulgo Torrentem; qui fluviolis ipsi eam rem concupissent, sed potius electi fuis ac fontibus auctus per plana deserti versus orien- sent a monachis, et præmium virtutis eam acce tem in mare Mortuum influens, absorbetur. Huic pissent præfecturam. Quonam modo autem ad Torrenti immiscentur citati fluvii Laura et Suca, hanc administrationem pervenerint, dicam paucis. at hujus vero confluentes Susacim S. Quiriaci, 23. Cum Elpidius et Elias, successores magni nonaginta a Laura S. Sabæ stadii situm erat. Hæc de Pasarionis, e vita excessissent, consequenter ad loco et lauræ S. Sabæ et monasterii S. Theodosii. Lazarum transit administratio. Sic etiam ad Ge 20. In hoc celeberrimi Theodosii doctrinæ fru rontium. Qui cam decessisset, Anastasio cura ctum percepisse dicitur (in vita S. Sabæ) beata fratrum committitur. Cum hi ergo, Lazarus, in imperatrix Eudocia, Theodosii II defuncti uxor, quam, et Anastasius, præessent administrationi, cum hæresim Eutychianam, quam a pseudomonacho res monachorum erant admodum turbulentæ, et Theodosio hauserat, abjurasset, et remissa a Sy- maximis agitabantur fluctibus. Cnm hi ergo, quos meone Stylita ad S. Euthymium, una S. Theodo- diximus, Lazarus, inquam, et Anastasius, mo sium inviseret; obiit illa an. Ch. 460. De ea ac- nasticæ perfectionis parvam aut nullam curam tum in Notis ad vitam S. Simeonis Stylitæ auc- gererent, ad quasdam autem mundanas curas et tore Metaphraste, 5 Jan. c. 12 lit. h. et pluribus pecuniæ emolumenta tota mente et anima con agetur in Vita S. Euthymii, 20 Januar. Iloc S. versi essent; maxime cum Anastasius tunc post Theodosii monasterium, ab obitu ejus semper Zenonem suscepisset imperium, et schismata cum denominatum, præclaros habuit fidei orthodoxæ summa impudentia et licentia loquerentur adver propugnatores, quibus præ reliquis Palestinæ mo- sus Ecclesiam. Cum tunc ergo divinus Salustius Lasteriis præeminentia summa apud imperatores (erat autem is Patriarcha Hierosolymitamus), sta et in conciliis fuit. Sæpius eorum virtutes depræ- tuisset liberare fratres ab illa tempestate, primum dicat Joannes Moschus in Prato spirituali, potis- quidem constituit, ut, qui jam a me dictus est simum c. 3, 22, 23, 92, et duodecim sequenti-Marcianus eis præesset, et eorum susciperet rec bus, et 109, quorum nonnulla perperam titulum monasterii S. Theodosii in Scopulo Cilicia præ ferunt, ut capita 95 et 99, quod mirum a nemine hactenus fuisse animadversum. V. SS. Saba et Theodosii familiaritas. 21. Auctor vitæ S. Theodosii ne vel nomen qui dem S. Sabæ exprimit. In hujus Vita pluribus utriusque amicitiam collaudat Cyrillus. • Accedit ad Sabam, inquit, quidaın monachus, nomine Anthus, vir amicus virtutis, qui ipsi quoque longo tempore versatus fuerat cum magno Theodo sio..... Hic in Vita Latina Florus appellatur Tunc primum divinitus hic Sabas evadit notus Theodosio, cum eis ad hanc cognitionem An thus pulchre intercessisset. Deinde antem etiam solitudinem facit Sabas, et lauram in ea cons tituit.»Annus is erat Christi 477. 22. Divinus Sabas (pergit ibidem Cyrillus) si quem ex iis qui mundo renuntiabant videret ejus modi, cui scilicet facies nondum esset tecta pilis, eum mittebat ad Theodosium, qui eos qui mitte bantur libenter admodum excipiens, omnibus mo dis studebat eoruin curam gerere, ei qui miserat gratificans: erant enim magno inter se amore con juncti divinus Sabas et hic B. Theodosius: et uter que alterius voluntatem præferebat voluntati suæ, tionem. Cum autem intercessisset aliquantum tem poris, ægrotabat quidem divinus Salustius, et cor pore erat male affectus: ad eum vero conveniunt omnes qui erant in solitudine: ipse autem com muni suffragio eorum qui simul convenerant, sta tuit ut monasteriis, quæ erant circa sanctam ci vitatem, præessent Sabas et Theodosius, ii, quos præsens vobis ostendit narratio. Ab illo ergo tempore Theodosius quidem iis, qui communiter vivebant: Sabas autem iis, qui cum nemine con grediebantur, et erant omnino separati, præe rant.» Subjungitur obitus Salustii ut is ei morbus videatur fuisse letalis. Decessit anno Christi 513. 24. Cum Sabas a Joanne Hierosolymitano pon tifice vocatus esset ad convivium, quoniam una etiam aderat Antonius episcopus Ascalonitanus, qui erat frater archiepiscopi, cum illi Sabam medium intercepissent, illi amice propinabant, et pro viri bus eum invitabant et accipiebant. Sed neque rur sus sancto erant manus otiosæ: sed, ut par erat, remota omni fictione et simulatione, vescebatur appositis. Aderat autem divinus quoque Theodosius qui erat ei valde amicus et familiaris, ut jam a me sæpe dictum est: qui cum veluti quoddam condi mentum, vellet mensæ speciosam aliquam et gra tam injicere orationem, urbane admodum et le pide inferens dixit, divinum Sabam ita esurire a

cis et exiguis panibus, quadringentos, qui ad mo- tempora, ac ipse Cyrillus: dum, quæ ipse vidit, vel nasterium de via diverterant, pavisse. Non solum sanctorum omni probitate præstantium virorum re vero ipse divina virtute parentum suorum soluta latione didicit, absque levi suspicione mendacii, sterilitate natus est; sed alias complures matronas sinceram veritateın veluti sacrosanctum depositum prole carentes, suis precibus fecundas reddidit.Ipse posteris tradidit, nempe Acta Euthymii, itemque quoque,ut olim magnus Elias, coeli januas aperuit, Sabæ et Joannis Silentiarii. In S. Euthymii Actis, et terræ sterilitate et siti laboranti subvenit. Pro- quæ a num. 135, narrat miracula,ipse coram facta didit etiam ejus internam claritatem columnaignis, conspexit, reliqua a variis Patribus accepisse se quam eo incruentam hostiam offerente videre qui testatur.Non enim discipulus fuit S. Euthymii, ut circumstabant e cœlo descendentem, et sancto as- Baronius citato num. 43, opinatur, aut sæculo tantem toto sacrificii tempore. Ejus porro sanctissi- quinto vixit, ut idem an. Ch. 420, n. 31, scribit; mæ et purissimæ mentis id est argumentum, quod sed sæculo sexto an. Ch. 530 aut sequenti puer eoruin qui ad divinæ communionis participationem ad S.Sabam a parentibus Scythopoli, unde oriun accedebant statum pervidebat, et quis eorum pura, dus erat,adductus, ab eo in discipulum meruit co quis mala conscientia esset.Hic cum nonaginta se- optari, et a metropolita tonsus in ecclesiastico gra ptem esset annorum, migravit ad Dominum, Leo- g du constitui. Ad S.Euthymii monasterium,in quod ne Magno imperante. Forma erat eximia, sinceris laura commutata erat, venit an. 543 ut infra n. moribus,colore candido, senectute decora el vene- 135, et in Actis SS. Sabæ et Joannis Silentiarii rabili, cana cæsarie, barba usque ad femora pro- ipsemet de se narrat. missa. Fertur de ipso, quod cum monachus quidam morti proximus esset, qui temperans ac continens vulgo credebatur, revera autem non erat, sed con tra lascivus, vidit beatus angelum tridente animam ejus evellere, vocemque una audiit, occultam tur pitudinem illius monachi prodentem. Celebratur ejus festum in sanctissima Magna ecclesia.» Hæc Menæa. Quæ hic de lascivo monacho narrantur, deerant in Gentiani versione, suppleta ex ms.Græ co,in quo Euthymius hæc narrat se ab Ægyptiis accepisse, ut num. 65 patet. 7. Præter Magni cognomen, quod ei ab omnibus tribuitur,etiam Theophorus appellatur a quibusdam. In Horologio Græcorum: toŭ dolov xzi Oɛopópos po po to peɣálov. Monologium a Canisio editum: «Sancti et deiferi Patris nostri Euthymii magni. Referunt eumdem, Monologium Christophori proconsulis Mitylenai, et Kalenda rium a Genebrardo vulgatum. Latinis ita Molanus in Addit. ad Usuardum: Die vicesima sancti et Theophori Patris Euthymii magni.» Hinc cccasio Ferrario in Catalogo generali sanctorum halluci nandi, sanctumque aliquem Theophorum ab Euthy mio diversum statuendi. «In Palæstina, inquit, hoc dies.Theophoriconfessoris, citatque Menologium Græcorum.De Euthymio ita tabulæ Romanæ: In Palæstina natalis S. Euthymii abbatis, qui zelo Catholicæ disciplinæ et virtute miraculorum, tem pore Marciani imperatoris, in Ecclesia floruit.» § III. Vita S. Eutkymii. 8. Vitam S. Euthymii scripsit Cyrillus. Nomen ipse suum in epilogo num.163, prodit. Baronio au. Ch.475, num. 43, prædicatur diligens et veritatis cultor, et illorum temporum florens historicus. De quo et antea ad an. 391, num. 15, pronuntiarat Liceat absque,invidia dicere, me neminem repe risse post SS.Athanasium atque Hieronymum, qui majori fide scripserit sanctissimorum virorum res gestas,digerens eas atque distinguens accurate per 9 Ab hoc tempore quæ de S. Euthymio Patres et seniores illi narrarunt, ut ait num. 18, 135 et 161, conscripsit accuratissime, confuse tamen la men et inordinate: at post quintam synodum: Con stantinopoli an. Ch. 553 habitam, in laura nova duos annos continuos coeptum opus est prosecutus, cum SS.Euthymii et Sabæ sibi apparentium benefi cio divinitus consecutus esset gratiamn gesta eorum apte conscribendi. Patres vero, qui ei pleraque de S. Euthymii virtutibus commemorarunt, fuere S.Quiriacus, seu Cyriacus, S. Joannes Silentiarius, hujusque socius Thalelæus, de quo n. 71, plura. Cum S.Joanne ejusque discipulis habebat juvenis notitiam, quod hi Scythopoli ad ædes parentum ejus diverterent, tanquam ad proprium xenodo chium, et annuain benedictionem, sive eleemosy nam, acciperent ab ejus parentibus pro cœnobio et partibus lauræ; ex quo Sabas cum iis, ut dixi mus, egerat. Deinde hujus consilio ad monasterium S. Euthymii venit, ut narrat ipse de se Cyrillus infra num. 136, et in Vita S. Joannis, ad quem deinde e monasterio S.Euthymii discessit ad S. Sa bæ lauram, et factus est ei minister litterarum að S.Quiriacum. Hunc autem convenit in laura Sucæ veteris; qui ubi intellexit Cyrillum esse monasterii magni Euthymii, cum magno protinus gaudio:Ecce, inquit, o frater, tu es ejusdem,cujus ego cœnobii (nam e manibus S. Euthymii monastico indutus fuerat habitu); et capit oratione persequi res gestas SS. Euthymii et Sabæ. Ille autem cum eas aperte didicisset ab hoc B. Quiriaco, conscripsit singula in iis,quos de ipsis scripsit libros, ut illinc quilibet discere potest, si non leviter et aliud agens, sed accurate ea legat (potissimum num. 48, 49, 58, 60 et 76,quibus locis producuntur testes, a quibus ipse plurima Quiriacus didicerat).Atque sic quidem di vinus Quiriacus.Cum hoc autem sermone et his nar rationibus suum implevisset animum Cyrillus,dis cessit in pace.Sed cum iterum incessisset Cyrillum quoddam desiderium conveniendi Quiriacum,adivit

eum in Suasim anno ætatis ejus 99, Christi 546. De- gcnti viri refecti sunt. Mulieres steriles fecundas mum quo tempore Cyrillo in nova laura hæ vitæ bien- reddidit. Cum sacris mysticis operaretur,lux cœli nio integro erant sub manibus,continen.or accedebat tus perinde atque columna affulgens eum circum S.Quiriacum in antro magni Charitonis, et magnum dedit, veluti voce emissa quanta vitæ puritate vir is ab hoc sancto percipiebat emolumentum et utilita- esset indicans. Et quo quisque eorum animo esset, tem,cum bic tunc centum et septem vitæ annos nu- qui ad sacram communionem percipiendam acce meraret. Hæc in hujus Quiriaci Vita 30 Septemb. debant, per arcanam revelationem perspiciebat; cujus auctorem opinatur Baronius Cyrillum, quod quod clarissimum prorsus sanctimoniæ ejus sum nobis adhuc dubium nuncest,istic plenius discutien- mæ indicium fuit.Migravit autem vir beatus ad Do dum.Eumdem existimabat scripsisse Vitam S.Theo- minum cum nonaginta et septem annos exegisset, dosii,quod 11 Januarii nobis baud probari diximus. Leone Magno imperante. Vita moderatus, et mori 10. Vitam hanc a Cyrillo conscriptam, intexuit bus perquam simplex fuit; colore candidus, et ad suis sanctorum Vitis Metaphrastes 20 Januarii, femora usque promissam, eamque densam, habens quam Latio a Gentiano Herveto donatam vulgavit barbam. De quo illud historiæ memorant.Cum mo Aloysius Lipomanus tom. V et ex eo Laurentius Su- nachus quidam moreretur,qui egregiam virtutis et rius; et in compendium redactam, Zacharias Lip- castitatis famam obtineret, impudicus autem pror pelous, et Franciscus Haræus, eamque variis locissus esset, sanctum hunc virum angelum horrenda inseruit Historiæ ecclesiasticæ Baronius. Nos eam specie tridente gravi animam illius, crudelem in damus collatam cum ms. Graco, sed (pro dolor!) modum e corpore extrahentem vidisse: et vocem mutilo; nam pauca principio deeront, plura sub fi- simul cœlitus, occulta turpitudinis facinora aperte nem a num.97.Ex hoc ea suppleta, quæ num. 64, revelantem, audisse. Alium quoque pauperem 65 et 66, referuntur, a Gentiano omissa, quorum quemdam nudum in solo jacentem ab eo conspec tamen mentio est in Menæis et apud Nicephorum. tum esse, lacerum prorsus et pannis vilibus obsi de quo mox. Prologum præfigimus, qui Vitæ ms. tum: cujus animam qui multi ei præsto aderant,an S.Sabæ annexus erat, et huc potius pertinet. Ex- geli reverenter evocarint; cui David quoque cum punxerat eum Metaphrastes, alio substituto, quod summi concentus cithara sua adfuerit, carminibus ei fere solemne, ut passim cernere est toto hoc illam veluti demulcens atque producens. opere,et jam proximis diebus 22 Januar. in Actis §IV.Ætas S. Euthymii,discipulorum,successorum S. Anastasii Persæ, et 23 in Actis S.Joannis Elee el sex patriarcharum Hierosolymitanorum. mosynarii.Cætera post prologum genuinus Cyrilli fetus sunt, et sat sua se conformitate vindicant. 12.Historiam S.Euthymii, ejusque successorum, Nec usquam a Vita discrepant S.Sabæ, quam ple- deducit Cyrillus ad sua tempora,quibus acta ejus, niorem dabimus 5 Decemb.olim plurimis ante æeta- S. Sabæ et S. Joannis Silentiarii scripsit. Idem tem Metaphrastæ annis Latine redditam, e qua præstitum in Actis S. Quiriaci, sive a Cyrillo, seu prologum hic restituimus, utpote priori libro præ- quo alio illius æquali et socio. Accurata locorum, fixum ab auctore. Nam secundum librum oratio- ac potissimum temporum et personarum, ratio ha nemve ipse Cyrillus Vitam S. Sabæ indigitat in bita.Indictiones, consulatus, anni imperatorum et ipsius Sabæ et S. Joannis Silentiarii Actis,hæcque patriarcharum Hierosolymitanorum diligenter ex tertium locum occupant. pressi. Quare operæ pretium duximus eos breviter veluti in tabella ob oculos ponere. Nascitur S.Eu thymius quarto consulatu Gratiani an. Ch. 377, indictione V, forte Junio mense, ut ad vitam n. 3. Patre mortuo offertur Otrejo episcopo tertio post anno sub initium Theodosii imperatoris: educatur in studiis: adultus initiatur sacerdotio: abit Hiero solymam anno ætatis 29, Christi 406, habitat juxta lauram Pharan. Quinque in Pharan transactis an nis, secedit ad speluncam, an. Ch. 411. Exstruit inferius monasterium S. Theoctisti. Provectior canisque conspersus ædificat aliud monasterium in solitudine Engaddi: lauram, a suo dein nomine cognominatam, condit.Templum lauræ a Juvenale episcopo Hierosolymitano dedicatur, cum annos na tus esset 52, a Christi nativitate 429, volveretur. Ephesi synodus œcumenica congregatur an. Ch. 434, 22 Junii, ætatis S. Euthymii 54. Nascitur S. Sabas imp. Theodosio xvII consule, mense Ja nuario an. Ch.439. Moritur Theodosius Junior an. Ch. 450,sub ejus finem nascitur S. Quiriacus cir 11. Euthymii meminit Nicephorus Callistus lib.xiv variis locis; nominatim isthæc scribit lib.xiv,cap. 52: Sub eodem Marciani imperio magnus etiam ille et inclytus Euthymius in Palæstina excelluit. Qui sub Valente quidem ex promissione natus, a magno autem Otreio et Acacio Melitinensis Eccle siæ episcopis rite doctus atque eductus: deinde in presbyterorum ordinem allectus, sacrarum tantum rerum curam gessit. Postea in Palæstina una cum admirando Theoctisto in antro quodam virtutis sta tait officinam, multisque et variis cellis, sanctioris philosophiæ mellis stipandi gratia constructis, in gens condidit monasterium. In tantum autem vir tate enituit,ut cum canon esset et formula instituti monastici, tum miraculis etiam edendis præclarum obtineret nomen.Nam Persarum cujusdam tribuni filium morbo liberatum ad incolumitatem reduxit, et coeli januas aperuit, atque sterili terræ fertilita tem orationibus conciliavit. Effecit etiam, ut ex paucissimis plurimi panes fierent, quibus quadrin