PRECATIO CONFESSORIA. τῷ ἐμφύτῳ ἐλέει σου, τῷ πελάγει τῆς ἀβύσσου καὶ ἡ ἀνεκδιήγητόν σου χρηστότητα. Ωσπερ γὰρ τὰ ἐμὰ ἀνεξιχνιάστου φιλανθρωπίας σου, καὶ αὖθις μακρ.- θύμησον ἐπ' ἐμοὶ, καὶ μὴ πρόωρον μετανοίας άρ πάσῃς με, ὡς τὸ δένδρον ἐκεῖνο τὸ ἄκαρπον, μή γένωμαι θέατρον ἀγγέλοις καὶ ἀνθρώποις, καὶ εἰς κακίαν στήλη τις καὶ παράδειγμα ἑτέρων διὰ τὴν εἰς ἐμὲ ἀπότομον καταδίκην καὶ ἐκκοπὴν σωφρονιζομένων· ἄνοιξόν μοι τὴν θύραν σου κρούοντι, δρεξόν μοι τὴν χεῖρά σου καταποντιζομένῳ· βυθός γὰρ χειμάζει με ἡδονῶν. Εἰ μὴ γὰρ ἡ σε φιλαν θρωπία προφθάσει, ὅσα ἐγὼ πράξω οὐδέν είσι. Τυραννός μας μέγας ἐφίσταται ὁ ἐχθρός, ἡ φύσις αὐτή, ἡ κακή μου προαίρεσις καὶ συνήθεια. Ηδη μου ὁ χρόνος ἐξέλιπε τῆς ζωῆς, τὸ θέριστρον τοῦ θανάτου ἐγγὺς, τὸ δρέπανον ἐξηκόνητα:, ἡ ἀξίνη πρὸς τὴν ρίζαν μου ἔφθασε, κἀγὼ πρὸς τὸ χεῖρον ἔχω τὴν προκοπήν, ὁ κλέπτης τὸν τοῖχόν μου τῆς ψυχῆς διορύσσει, ὁ κοινὸς ἐχθρὸς ὡς λέων καταπιεῖν με άρδην ζητῶν. Ἡ ὁδὸς ἑτοίμη, ἡ προθεσ σμία πεπλήρωται, τὸ χειρόγραφον ἀνὰ χεῖρας, οἱ κατήγοροι. ὡς δήμιοι ἀπαραίτητοι, ὁ ζυγὸς ἀπηύ· ρηται, κἀγὼ ὁ ἄθλιος ταλαντεύομαι, καὶ οὐδὲ οὕτως αἰσθάνομαι. Οίμοι! τίς γένωμαι; τοῖ τράπωμπι; Δώρησαί μοι μετάνοιαν, Δέσποτα, καὶ τῶν πεπραγμένων συναίσθησιν. καὶ ἀνάλογον τῷ ῥύπῳ τῶν ἡδονῶν μου, καὶ δάκρυα. Μὴ ἀνέτοιμον ἁρπάσῃς με, μὴ ἀνεξαγόρευτον. Ορᾷς τὴν ἐπίθεσιν τῆς ἀθλίας σαρκός μου τὴν τῶν λογισμῶν ὑπερημένην καὶ φλεγμαίνουσαν κάμινον, τὴν ἕξιν τὴν πονηράν, τὴν πρὸς τὰ χείρω βοπήν. Σωσόν με διὰ μόνον τὸ ἄπειρον ἔλεός σου, ἐλέησόν με διὰ τὴν μεγάλην καὶ inπταίσματα ἀριθμηθῆναι οὐ δυνατόν, οὕτως ἀπειρον καὶ ὑπερέξοχον καθ' ὑπερβολὴν τὸ ἔλεός σου καὶ ἡ φιλανθρωπία σου. Διὰ τοῦτο ἀναλόγως τοῖς ἐμοῖς πταίσμασιν ἐπίχεον δωρεὰν ἐπ᾿ ἐμὲ τὴν ἀνεξάντλη τὴν ἀγαθότητά σου, ὅτι ἐπιμελῶς ἀεὶ ἡ διάνοιά μου. ἔγκειται ἐπὶ τὰ πονηρά. Μνήσθητι, τίς μου ἡ ὑπί στασις, ὅτι νοῦς εἰμι, καὶ ὠμοιώθην τῇ ματαιότητι ἐξέλιπον ὡσεὶ καπνὺς αἱ ἡμέρας μου. Μνήσθητι ὅτι ἐν ἁμαρτίαις γεγέννη μαι· ἀλλὰ παρὰ σοὶ ὁ ἱλα σμός ἐστι, σῶσόν με ἕνεκεν τοῦ ἐλέους σου. Οπίσω γὰρ τῶν ἐπιθυμιών μου τῆς σαρκὸς πορευθείς, οδος ἐπίχαρμα τοῖς δαίμοσι γέγονα, διὰ παντὸς τοῦ βίου ἐγκυλινδούμενος τῷ βορβόρῳ τῶν σωματικῶν ἡδονῶν, ὑφ᾽ ὧν τυφλωθεὶς ἔρημος τῆς σῆς φιλανα θρωπίας γεγένημαι ἐκ βρέφους, μέχρι τοῦ νῦν ἀπατώμενος, καὶ δελεαζόμενος οὐδέποτε τοῖς σοῖς θελήμασι κατακολουθῆσαι ἠθέλησα, μή λογιζόμενες ὅτι ἀνυπόστατος ἡ ὀργὴ τῆς ἐπὶ ἁμαρτωλοὺς ἀπει λῆς σου, μηδὲ τῇ τομῇ τοῦ θανάτου καὶ τῷ φ τοῦ ἀδεκάστου σου κριτηρίου σωφρονιζόμενος. Ποίαν γὰρ πρᾶξιν αἰσχρὰν οὐ μεθ᾽ ὑπερβολῆς καὶ σπουδῆς ὅτι πλείστης ἐτέλεσα προφάσεις ἐν ἁμαρτίαις προς φασιζόμενος, τὸν νοῦν μου δι' ἐνθυμήσεων αἰσχρῶν κατεῤῥύπωσα, τὸ σῶμα διὰ μίξεων ῥυπαρῶν κατεσπίλωσα, τὸ πνεῦμα διὰ συγκαταθέσεων φαύλων ἠχρείωσα; Ἐγὼ μόνος τὸν θυμόν σου παρώργισα, καὶ τὴν ὀργήν σου ἐξέκαυσα. Τίς λοιπὸν θρηνήσει· με, τις πενθήσει με τον ταλαίπωρον; Σὺ συμπαθὰς εὐδιάλλακτος Θεὸς ἐλέους καὶ οἰκτιρμῶν, ἔμφυτον ἔχων τῆς φιλανθρωπίας τὸ πέλαγος καὶ μα cata mea innumerabilia sunt, íta miser cordia tua infinita et bonitas nullis circumscripta terminis criminibus meis ignoscat: semper enim mens et animus að malignitatem tendunt. Memento quod substantia mea fragilis, quod de limo formatus inanitati assimilatus sum. Recordare quod in percatis conceptus sum: sed penes te est propitiatus: salva me in bonitate tua. cupiditatibus carnis meæ abreptus, dæmonibus ludibrio sum factus, per omnem vitam in luto lascivitatis-volutus, et sic, œculis captus, bonitate tua destitutus ab adolescen tia, lucusque deceptus et irretitus malis artibus, almitatem tuam ostende, ne me impœnitentem proripe et arborem illam sterilein, ne spectaculo sim angelis et hominibus et malitiæ columna et exemplum stem iis qui condemnationis et perniciei mræ testes circumsistunt. Aperi pulsanti mibi jamm.m tuam porrige manum in mare voluptatu») merso. Quaecunque enim, indulgentia tua absente, facio, nilili sunt. Crudelis me tyrannus vexat, natura ipsa, prava mea indoles ac consuetudo. Jām me flos ætatis deficit; mortis messis appropinquat, ſalx acuta prope est, securis radici meæ imminet: nihiljam proficio: fur parietem animæ meæ suffodit: Inimicus communis sicut leo quomodo me devoret nun nam voluntati tuæ obtemperare volui, immoquerit. Via præceps, dies ad solvenda debita praesti tutus illucescit, creditures chirographum in manibus tenentes sicut carnifices minantur; jugum in altum erectum cerno, et «go miser suspensus inter speni metumque hæreo. O me miserum! quid de me firt? quo confugiam? Domine, pœnitentiam da cordi.meo: fac ut factorum memoria.mihi præsens sit, fastidium affer vitæ meæ in voluptatibus anteactæ; da lacrymas; ne inopinatum me abjice indicta causa. Vides onus in ser:e meæ carnis: mentis turbas vides, et ut caminum flagrantem tristem animi mei habitum in vetitum nitentem nosti. Salva me pro intimta tua misericordia, et pro bonitate tua ineffabili miserere mei. Quemadmodum enim pecmor quod ira tua adversus peccatores est irresistibilis. Vides quare nec mortis meditatione, nee metu judieii tui extremi ad sanam mentem reversus gim. Quid enim facinus sub specioso, percata velante, prætextu non perpetravi? Quoties animum pravis cogitationibus inquinavi, corpus incesta pollui, spiritum lasciva indulgendo indoli commaculavi! Ego solus iram tuam excitavi, inflammaxi. Quis postmodum me miserum.flebit, Jugebit ↑ Tim. misericordiarum immutabilis Pater, bonitatis et lot ganimitatis mare inexhaustum in te habes. Humllitatem igitur meam respice: auxilium tuum implorantem recipe, brachio tuo forti me amplectere. Ignosce anime meæ iniquitati et in judicio tua me

60° προθυμίας τὴν ἄβυσσον. Ἐπικά φιτι οὖν τῇ τα διὰ τῆς πρὸς ἐμὲ τὴν ὑπεράπειρα πταίσαντα συμ λαιπωρία μου, παρακαλούντά με δέξαι, ἐπιστρέφοντα εναγκάλισαι, ἴασαι τὸ ἀδιόρθωτος τῆς ἐμῆς ψυχῆς, καὶ οἷς ἐπίστασαι κρίματι, σῶσόν με. Ούκ ἔχω δάκρυον εκτενές, οὐκ ἔχω ἐξομολόγησιν άληθινὴν, οὐδέ τι ἄλλο τῶν ὅτι τὴν σὴν συμπάθειαν ἐκκαλέσασθαι ἱκανά. Οὐδὲν τὸ παράδοξον, εἰ τὸν δίκαιον σώσεις, εἰ τὸν ἀρεταίνοντα ἐλεήσεις. Αλλ' εἰς ἐμὲ τὸν ἄμετρα πταίσαντα θαυμάστωσον τὰ ἐλέη του. Σὺ ἀνθρωπίνης φύσεως τὴν ἀσθένειαν οἶδας· ταύτην γὰρ εὐσπλάγχνος ἐφόρησας· μή νικήσῃ τὸ πλῆθος τῶν κακῶν μου τὴν ἄμετρον εύ σπλαγχνίαν σου. Πάριδέ μου τὰς ἀνομίας, καὶ ὡς Ιατρὸς θεράπευσον τὰ τῆς ψυχῆς μου ανίατα τραύ ματα. Ορᾷς τοὺς μώλωπας ὅσοι, μᾶλλον δὲ ὁλοσώ ματος ή πληγή μου, καὶ οὐκ ἔστι μάλαγμα ἐπι· θεῖναι, οὐδὲ ἔλαιον, οὐδὲ καταδέσμους. Παρὰ σοὶ μόνῳ τῷ ἀριστοτέχνῃ Θεῷ μου, ᾧ πάντα ῥᾴδια, καὶ τὰ μήπω γενόμενα, τὸ ταῦτα ἀτασθαι, καὶ μηδ' ὁτιοῦν τραῦμα κακίας ὑπολιπέσθαι. Σῶσόν με, καὶ αὖθις κράζω, ἔνεκεν τοῦ ἐλέους σου, δι' οὗ τὸ πᾶν παρήγαγες, δι᾿ οὗ πρὸς ἡμᾶς τοὺς μυρία σαλ πταίσαντας καὶ παροργίσαντας καταβέβηκας. Μυρίων ταλάντων χρεωφειλέτης εἰμί, άφες μοι τὸ πλείον, ἵνα πλεῖον καὶ ἀγαπήσω. Ημάρτηκα, ὦ Θεός, ἡμαρτηκά σοι, ὁμολογῶ, ἀλλὰ μὴ καταδικάσης με πρὸς τὰς ἀνομίας μου, μηδὲ ἀποστρέψῃς τὴ πρόσωπόν σου ἀπ' ἐμοῦ, ἀλλ' ἀκουστόν μοι γενέσθω τὸ ἔλεός σου, μᾶλλον δὲ ἐξάκουστον καὶ διάδηλον fac salvum. Lacrymæ meæ continuæ, confessio mea verax nil possunt ad te piandum, ad favorem tuum reconciliandum. To autem nil miram facis, si justum salvas, si probum respicis. In me, quæs80, qui plurimum peccavi, misericordiæ tuæ fontem effunde, qui naturæ humanæ fragilitatem op:ime cognitam habes. Ne scelerum meorum multitudo infinitam tuam misericordiam superet! Ignosce meis peccatis, et, sient medicus, vulnera anime meæ profunda sana. Plagas in me vides, aut potius corpus unam in plagam misere decompositum, cui nil prodest unguentum impositum, oleum superinfusun. Tu solus, mi Deus, architectus es, cui omnia facilia sunt factu, vel ea quæ nondum exstiterunt; tu solus istis malis mederi potes, adeo ut nullum morbi vestigium relinquatur. Salva me, iterum imploro misericordiam tuam, qua omnia restaurasti, quæ ad nos, qui innumeris te peccatis offendimus, descendit. Mille debeo talenta; remitte mihi, ut plus amori meo addam. l'eccavi, Deus, peccavi in te, confiteor; sed me me damnes ob crimina, nec faciem aveitas a me, sed miserere mei, et exaudi deprecationem meam præ immensa tua vel in maπαθείας σου. Σε γὰρ εἴ Θεὸς τῶν μετανοούντων, μακρύνων τὰς ἀνομίας ἡμῶν ἀφ᾿ ἡμῶν, καθ᾽ ὅσον αἱ ἀνατολαὶ ἀποδιίστανται τῶν δυσμῶν, καὶ λευκαί νων διὰ μετανοίας τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν ὡς χιόνα τε καὶ ὡς ἔριον. Οσα τοίνυν ἥμαρτον ἐκ νεότητος ἄχρι τοῦ νῦν, καὶ ἃ μέλλω πρᾶξαι ἕως τέλους ζωῆς μου, συγχώρησόν μοι, ὡς ὑπεράγαθος καὶ πολυέλεος. Καὶ παράσχου μοι μετανοίας καιρόν δώρησαί μοι δάκρυα κατανύξεως· φαίδρυνον τὴν τῆς ψυχῆς μου, λαμπάδα δι' ἐξομολογήσεως, ἣν ἐζόφωση και + μαύ ρωσα ταῖς τῶν ἀνομιῶν ὑποθέσεσι. Καὶ τὸ πρότε τον ἔνδυμα τὸ καθαρὸν καὶ ἀῤῥύπωτον, ὃ ἐνεδυσάμὴν ἀπὸ τοῦ βαπτίσματος, πάλιν ἀμφίασόν με, τῇ ἐπισκέψει σου παῤῥησίαν καὶ ἀῤῥαβῶνά μοι σωτής ρίας ἀπὸ τῶν ἐντεῦθεν ἐμβραβεύων, ἀποκαταστά σει καὶ ἀσπόρως καὶ ὑπερφυῶς τεκούσης Μητρός τὸν ἄναρχόν σου Λόγον καὶ προαιώνιον, προστασίες τῶν ἀθλων καὶ ἀσωμάτων σου λειτουργιών, του τῆς μετανοίας κήρυκος τιμίου, ἐνδόξου, προφήτου, Προδρόμου και βαπτιστοῦ Ἰωάννου, τῶν τε ἁγίων καὶ ἐνδόξων καὶ πανευφήμων ἀποστόλων, εἶτα τοῦ δευτέρου της μετανοίας κήρυκος Ἰωάννου τοῦ παν σόφου καὶ χρυσορρήμονος, καὶ πάντων τῶν ἀπ' αἰῶνός σοι εὐαρεστησάντων. Ὅτι εὐλογητὸς εἶ σὺν τῷ μονογενεῖ σου Υἱῷ, καὶ τῷ ζωοποιῷ καὶ παναγίῳ σου Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς ἀτε λευτήτους αἰῶνας τῶν αἰώνων. Αμήν. ximos peccatores bonitate. Tu enim Deus es pœnitentium, et peccata a nobis removes, quantum Oriens ab Occidente distat: tu peccata nostra ut nivem ac lanam dealbas. Quæcunque igitur ab adoIrscentiɔ hucusque peccavi, et quæ usque ad vitæ terminum peccabo, mihi ignosce pro bonitate et ipdulgentia tua. Tempus mihi dona ad pœnitentiam: đa mihi lacryınas contritionis: exhilara animæ meæ lampadem quam obscuraveram et scoleribus meis exstinxi. Vestem puram et ininquinatam, qua per baptismum indutus fueram, de novo mihi circumpone; libertatem et salutis arrhabonem- mihi expende gratia Matris que sine semine concepit et enixa est Verbum principio carens abque æternum; sacrificiorum spiritualium beneficio, præconis po nitentiæ venerandi, illustris prophetæ, præcursoris Joannis Baptistæ, sanctorum et illustrium apostoJorum et secundi pœnitentiæ præconis, doctissini Joannis Chrysostomi et omnium qui inde a sæculis tibi complacuerunt, nomine. Benedictus autem sis cum unigenito tuo Filio atque vivifico et sancto Spiritu nunc et semper, et per infinita sæcula sæculorum. Amen.

DE EXCIDIO HIEROSOLYM.E. ΑΛΩΣΙΣ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ ΩΣ Ο ΙΩΣΗΠΠΟΣ ΙΣΤΟΡΕΙ XANTHOPULI DE EXCIDIO HIEROSOLYMITANO CARMEN IAMBICUM TRIMETRUM Εἰς προὔπτον δ' οὕτω συρραγείσης τῆς μάχης, Ουεσπασιανὸς ἔσταλτο πρὸς Ιουδαίων, Καὶ πρῶτον αἱρεῖ τὰς πέριξ ὅλας πόλεις, Μεθ' ὧν Ιωτάπατα σὺν τῇ Ἰόππῃ. Μέλλων δὲ βάλλειν καὶ πρὸς αὐτὴν τὴν πόλιν, Τῷ θανάτῳ Νέρωνος ἀργεῖ τὴν μάχην· Στέλλει τὸ λοιπὸν τὸν Τίτον πρὸς τὸν Γάλβαν. Πυνθάνεται γοῦν καθ᾽ ὁδὸν τούτου μέρος. Οθων μετ' αὐτὸν, Ουϊτέλλιος πάλιν. Ουεσπασιανὸς δ' ἐντεῦθεν ἀρχὴν ὑπεδο, Πρὸς τὴν Ῥώμην ἔπεισιν ἀφεὶς τὸν Τίτον. 'Ο δ' αὖ παρελθὼν τὴν πόλιν ἐπεσκέπει Τις μυρίας ἔχουσαν ἔνδον, φεῦ! μάχας, Καὶ τὸν Σίμωνα τὸν φθόρον δεδεγμένην, · Τῶν σικαρίων καὶ κακῶν ἄλλων χάριν. Κατέσχεν οὐκοῦν ἱεροῦ τὸ πᾶν κράτος. Ενέδρα πάλιν Ῥωμαίων Ιουδαίοις. Τίτος καθαίρει τοὺς τόπους ἐξωτέρω, Χώμα συνάγει καὶ κλάδους πρὸς τῇ πόλει· Οπουπερ ἦν τὸ τεῖχος ύπτιον μάλα, Ἐντα θα κριῶν προσβολή μεταρσία - Sic excitatis belli aperte præliis Vespasianus Isacidas adoritur: Capitque primo omnes in orbem urbes sitas: Atque inter has Jatapata et Joppe erat. Et jam paratis obsidere æternum oppidum Nex attulit moram Neronis principis. Proinde delegavit ad Galbam Titum: Sed mors molo Galle per iter agnoscitur. Otho secutus est Vitelliusque obit. Vespasianus principatum dein tenet, Romam petit, Titumque bello præfcit. is illico profectus urbem conspicit, * Οἱ δ᾽ Ἑβραῖοι πῦρ ἀφιᾶσι τοῖς ξύλοις, Πῦρ γὰρ ξύλινον πρὸς Τίτου πεπραγμένον, Καὶ τεῖχος οὐκ ἤνεγκεν, ἀλλ' ὑπερράγη" Πάλιν δ κριὸς καὶ κατὰ τοῦ δευτέρου Αλωσις αὐτοῦ, καὶ φυγὴ τούτου πάλιν, Λιμός πιέζων, τοῦ λαοῦ φθορά ξένη Τοῦ δευτέρου τείχους δὲ λῆψις ἐνθάδε Οἱ στασιασταί δυσμενείς ἦσαν λίαν, Τὰ πᾶν κακοῦντες τοῦ λιμοῦ πολλοῦ χάριν. Αὖθις ὁ Τίτος χώμασιν ἐπηρμένοις, Διωρυγαὶ πάλιν δὲ τῶν Ἰουδαίων. Στυλός τε καὶ πῦρ ὑπὸ κάτω τῆς ὕλης. Τίτος δ' ἐγείρει τεῖχος ἔξωθεν μέγα, Κλείων πᾶσαν κίνησιν ἐκτὸς Ἑβραίων. Τὰ τοῦ λιμοῦ δὲ τίς ἂν ἐκφράτῃ λόγῳ; Νεκρῶν ὅσων πέπληστο σύμπασα πόλις; Οσον ἰχώρων καὶ κακῆς δυσοσμία;; Οσοι πάλιν φεύγοντες εἰς ἐναντίους φθορὰν καθυφίσταντο τῷ ξέ ῳ μέρῳ! Χρυσόν τε κατέπινον, εἶτ᾽ ἐν σκυβάλως, Αὐτὸν ἀνεξέκρινον ἐκ τῶν ἐγκάτων. Quæ mille pugnas civium conceperat, Ac perditissimum Simonem admiserat; Propter scelestos, impios, sirarios. Ergo occupavit ædis hic robur sacræ Dolosque in Hebræos Latinorum virum: Dux firma dejicit Titus pomœria Struit aggeres, crates et admovet oppido, Qua parte erant excelsiora mœnia, Ibi arietum impetus fuit sublimior. Judæi at ignes jactitabant trabeculis: Nam ligneæ faces erant structæ a Tito: Nec sustinebant mœnia, at lapsa irruunt, Ex libro inscriplo: Expositio thematum Dominicorum et memorabilium quæ llierosolynis sun!. Auctoribus poeta Graco amongnuo et Epiphanio etc. 162. (lutelia). Interpretatio est fed. Morelli, quam delibationem textus Græci potius dixeris; at elegaus est et digna quæ lucem iterum vid. at,

PM37 NICEPHORI CAELISTT Πολλοὺς δὲ ἀνερρήγνυον Εθεν 'Ρωμαίοι, Παῤῥεῖν δ' εἰς ἑξήκοντα τὰς μυριάδας, "Ωσπερ κατεκρήμνιον ἄνωθεν μόνους. Εἶτα κατασείουσι την 'Αντωνίαν, Καὶ Σαβίνος πέπτωκεν, ἀνὴρ γεννάδας.. Μυκτὸς δὲ τεῖχος εἶξε τῆς ᾿Αντωνίας· Πρὸς ἱερὸν φεύγουσι δ' εὐθὺ;.Εβραίοι, Μάχη τε συνέρρηκτο καρτερὰ λίαν, Πεσόντος ἀνδρὸς γεννίδου πρὸς τῇ μάχῃ Καὶ πῦρ τὸ λοιπὸν ἱερὸν καταλέγει. Η τοῦ λιμοῦ δὲ παμφάγος στρατηγία Καὶ μητέρας ἔπειθε παῖδας ἐσθίειν, Καὶ πῦρ ὑφεῖοπε πρὸς πύλαις πάλιν δόμου.. Τίτος δὲ τὸ πῦρ σβεννύειν παρηγγύα, Σῶν δὲ τηρεῖν ἱερὸν Θεοῦ δόμον. Οἱ στασιασταί συμπλέκονται Ρωμαίοις ᾿Αλλὰ τρέπονται· καὶ πάλιν κατακράτος. Σώζειν δὲ λαὸν ἐγκελεύεται Τίτος· “[κιστα δ᾽ ἦν μάλιστα τῷ στρατῷ φίλον, Οὐκοῦν τὸ πῦρ ἤσθιε πάντα τὴν δόμον· Σωροὶ δὲ νεκρῶν κατὰ γῆς ἐῤῥιμμένοι, Κρείττους ἀριθμοῦ πανταχοῦ καὶ πῦρ φ έγει. Αλλοι δ' ἑκόντες κατέπι τον εἰς φλόγα.. Τέρατά τινα σύμβολα κακουργίας, Αστήρ κομήτης εμφερής τόμῳ ξίφι, Καὶ φῶς περιττὴν ἑσπέρας καθωράθη,. Καὶ βοῦς μετ' ἀρνοῦ τῷ Θεῷ πρὸς θυσίαν ᾿Ανατολική διανοίγεται πύλη, Εἰς ἀέρα δὲ καὶ στολα!, φεῦ! ἁρμάτων, Ἐν πεντηκοστῇ τῆς βοῆς ἄνω κτύποι· Και τις ανήρ οιμωξεν ἐν μέσοις τρέχων, 4ἱ αἱ, βοῶν σύμπασιν ἁπλῶς τῇ πόλει. Τίς δ' ἂν τὸ κέρδος ἐκφράσοι τὸ τῶν σκύλων; Τίτος στασιάζουσι τοῖς ἔνδον λέγει Σώζειν ἑαυτοὺς ἐκλιπόντας τὰ ξίφη. Ἐντεῦθεν οὐ θέλουσιν, ὁ Τίτος πάλιν Στρατὸν διαφίησιν ἐκπρῆσαι πόλιν, Creber aries repercutit quæ denuo. Patet ruina, foeda fit rursus fuga. Fames premit, strages popelli dira fit. Murus secundus capitur a vestigio. Erant rebelles interim infesti admodum; Dum quidlibet facerent, male ob suadam fam “m Aggeribus instabat Titus celsis premens. At alveis sibi cavebant incolæ, Pilis, coluninis, Igne foto fruticibus. Murum hostis excelsum struens extrinsecus Omne obstruens munimen Hebræis foris. Ecquis famis rabiem exprimat verbis feram? Et quot cadavera gravarent oppidum? Quanta redundaret lue et fœtoribus? Quot oppidani ad perduelles refugerent, Taben domesticain extera arcentes uere? Aurum quoque exhaustum erutumque e stereore, Ex intino discriminabant viscere. Romani et ideo eviscerabant plurimos, Tɔt myriadibus miljtum freti nimis; Quosdamque ab alto egere præcipites jugo: Τῶν στασιαστῶν ἐν μέσῳ τετραμμένων Ἰουδαίοις δίδωσι δεξιάν Τίτος, Φρουρεῖ. Σίμων δὲ τοὺς φυγάδας ἐκτρέπει.. Τοὺς δημοτικούς παρεῶσι Ρωμαῖοι, Κόρῳ φόνου δὲ τοὺς ξένους, ἀπημπόλουν... Θύτης Ἰησοῦς ἐμφανίζει Ῥωμαίοις Χρήματα πολλά σὺν στολαῖς ἐνδυμάτων. Τῆς δ' ἄκρας ἄνω μηχαναίς κινουμένης, Οἱ στασιαστα! πρὸ; φάραγγα τὴν κάτω, Καὶ Σιλωάμ φεύγουσιν ἐγκεκρυμμένοι. Κράτος δὲ πάντων Ρωμαίοι; ἐπιβλέπει. Χαίρων δ' ὁ Τίτος ἀνεκύκλου τὴν πόλιν, Τείχη τεθηπώς, καὶ κακουργῶν τὴν μάχην.. Οἱ μὲν θανόντες ἦσαν μυριάδες δέκα Πρὸς τοῖς ἑκατὸν, ἐν πάσῃ μάχη λέγω " Β. Οἱ δ' αἰχμάλωτοι μυριάδες ἐννέα Σύν ἑπτὰ σαφῶς τοῦ λαοῦ χιλιάτινα Οἱ στασιασταὶ σὺν Ιωάννῃ Σίμων Εξαναδύντες ἐκ λιμοῦ τὴν γῆν κάτω, Τῷ ταγματάρχῃ παραδίδονται Ρούτῳ, Καὶ πρὸς Ρώμην ἤχθησαν ἐν δήμῳ μέσω Οι καὶ τέλος τέμνουσιν αὐτῶν τὰς κάρας.. τα κακά πάσχουσιν 'Αντιοχεία Ἰουδαίων ἄπειρον ἀθλίων στίφος, Εκ τινος αὐτοῖς τὴν γονὴν ὁμοσπόρου. ᾿Αντίοχος ἦν ὡς κακοῦργος τὴν φύσιν, Ἐξ οὗ στασιάσαντες οι δήμοι τότε Πολλούς διαφθείρουσιν ἐκ τῶν Εβραίων. Αὖθις ἀνῆπτο πῦρ τὸ παμφάγον τῇ πόλει, Υποπτος Αντίοχος εἰς φρουρὰν μέσην Πολλοῖς σὺν ἄλλοις τοῦ γένους ἐν ἀπόροις.. Τίτω προσαγγέλλουσιν Εβραίων στίφη. Ωστ' ἐκβαλεῖν τάχιστα τῆς ᾿Αντίοχου, Καὶ πείθεται δὴ συμπαθών Ιουδαίοις.. 'Ανασκαφή πάλιν δὲ τῆς Ἰουδαίας. Πρὸς τὴν 'Ρώμην ἄνεισιν ὁ Τίτος τρέχων, Βάσος στρατηγός τὴν Ἰουδαίαν φθάνει, Antonianam arcem excièrunt postea:- I ique concidit: Sabimus strenuus: Antoniæ at cessere noctu mœnia. Tunc templum ad augustum fuga Isnco editi Vertere se; pugna hinc repente orta est gravis. Vir fortis occubuit in illo prælio. Absumpsit ignis reliqua templi culmina,. Famisque rabidæ sæviens hostilitas Matres coegit devorare liberos. Jam flamina repserat ædis ad sacræ fores, Cum vim Titus jussit premi flammæ igneamServare percupiens Dei augustam domum. Iterum rebelles conserunt verpæ manus Verum fugati, cæsi et omnes corruunt. Titus tueri præcipit plebem infimam, Quod duro amænum militi haudquaquas fuit; Vulcanus at nullis pepercit ædibus.. Sternuntur ecce passim inertia corpora; Innumeri aduruntur gravibus incendiis, Et conciderunt ultro in ignes plurimi, Ostenta quædam miseriam prædixerant

SYNOPSIS S. SCRIPTURE. Φρούρια πολλὰ τῇ μάχη συλλαμβάνει, Μεθ' ὧν Μαχαιρούς, καρτερά πόλις λίαν, 'Αλοῦσα ταῖς μάστιξιν Ἐλεαζάρου. Ἐκεῖσε καὶ πήγανον ὑπῆρχε μέγα, Καὶ ῥίζα νυκτὸς ἀπαστράπτουσα σέλας, Ούρῳ γυναικός, ἢ κυνὸς οὐρᾷ πάλιν, Ακινδύνως πρόβειος ἀνασπωμένη. Βάσος ἐν ἄστει τοῦ δρυμοῦ τῆς Τάρτης Ποθεῖ τὸ σύμπαν εἰς τέλος καταστρέφειν, Αὐτῶν πεσόντων καὶ στρατοῦ τῶν Ρωμαίων. Εἶτ᾽ ἀφίησιν ἐντελῆ πᾶσαν χθόνα, Καθώςπερ ἦν τὰ πρῶτα τοῖς Ἰουδαίοις, Νέμειν τε δασμούς Καπιτωλίῳ Ρώμης. Βάσου τελευτήσαντος στρατηγός Σίλας, "Οστις παρεστήσατο Μισάδα πόλιν Χώματι πολλοῖς καὶ κριοῖς καὶ λαμπάσι, Τῶν σικαρίων μᾶλλον Ελεαζάρου Βουλὴν διδόντος ἐν πυρὶ πρῆσαι πόλιν, Εἶτα κτανεῖν σύμπαντας τῷ Ρώμης ξίφει. Καὶ πράσσεται δὴ τὸ παράδοξον τέρας, Πλὴν γὰρ γυναικὸς καὶ νέων βραχυτάτων Crinita stella similis ensi acerrimo. Eximia lux affulserat sub vesperam. Ad victimam vitulus et agnus visi erant, Porta ad orientalem plagam recluditur· Exercitus heu curruum per aerem! Απαντες ἐφθάρησαν αὐτῶν τῷ ξίφει. Ο δ' αὖ στρατηγὸς εἶσι, θαυμάζει μέγα Το καρτερικὸν τῆς ψυχῆς τῶν Ἑβραίων 'Αλλ' ή φθορά πάλιν δὲ τοῖς Ἰουδαίοις Εἰς τὴν ᾿Αλεξάνδρειαν ἐκ σικαρίων Στασιαζόντων τὰ στίφη τῶν Εβραίων Μη δεσπότην Καίσαρα μηδ' όλως λέγειν Οὐκοῦν φόνος κέχυτο πλεῖστος ἐνθάδε· Φθάνει τὸ δεινὸν τῶν κακῶν σικαρίων, Καὶ μέχρις αὐτῶν τῶν τόπων τῆς Κυρ Ιωνάθαν δείσαντος ἀγροίκῳ στίφει Αὐτῷ προσελθεῖν καὶ τεράστια βλέπειν, ᾿Αλλὰ σχεθεί, πέπαυτο ράπτων τους δι Ταῦτα μὲν ὧδε τῆς Ἰουδαίας πάθη, Τὴν ἐσχάτην ἅλωσιν ὑπὸ Ῥωμαίων Υποστάσης μάλιστα τοῖς Χριστοῦ δίκα. Ες ὕστερον δὲ στασιάζουσι πάλιν ᾿Αδριανοῦ κρατοῦντος ἐν 'Ρώμῃ κράτει. Κατακράτος δ' ἥττηντο τῷ ξίφει πάλιν, Πολλῶν φθαρεισῶν ἐμφανῶς μυριάδων, Ως βραχυτάτους ὑπολειφθῆναι βίῳ. Et vir vagans vicos per urbis fleverat Eben male omnibus ominatus incolis. Judæa clades has tulit gravissimas Romuli expuguata tandem posteris, Ad vindicandam Messiæ illatam necem, ΣΥΝΟΨΙΣ ΘΕΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ Περὶ ἁγίας Τριάδος. Θεὸς Πατὴρ νοῦς ἐστιν, ἄναρχος φύσις, Αληπτος, ἀπρόσιτος, ἄρρητος λόγοις, Αμυδρῶς εἰς νοῦν ἐντυπούμενο; μόλις. Οὔτις ὑπὲρ νοῦν ὑπὲρ ἅπαντα λόγον, Ως νοῦς μέγας ἤνεγκεν ἐκ γαστρός τόκον, Γεννήσας υἱὸν αὐθυπόστατον Λόγον Που τῶν χρόνων μάλιστα καὶ τοῦ φωσφόρου, Ταυτὸν Πατρὶ σύμπασι, πλὴν τῆς αἰτίας ὺς ἐκπορεύει καὶ τὸ Πνεῦμα σὺν λόγῳ Ὅσον Θεόν, τέλειον αὐτῷ καὶ Λόγῳ, Υποστάσεις τρεῖς, εἰς Θεὸς φύσιν μέγας, Νοῦς, καὶ Λόγος, Πνεῦμά τε Πατρὸς ἐκ μένουν Περὶ ἀγγέλων. Οὗτος κινηθείς, αὐτάγαθος τυγχάνων, Ως νοῦς νοεῖ πρώτιστα τάξεις τῶν νέων, Θρόνους, Χερουβίμ, καὶ Σεραφίμ άλλως, Κυριότητας, δυνάμεις, ἐξουσίας. Μεθ' ού, τας αρχάς, ἀρχαγγέλους, ἀγγέλους, Ω, ἐν ῥιπῇ δ' ἔστησαν ἀῤῥητοτρόπως. Περί δημιουργίας. Επειτα τὴν γῆν, οὐρανοῦ μέγα πλάτος, Καὶ τὰν μέσῳ σύμπαντα πανσόφως άγει, Τὴν αἰθέρα, πῦρ, δεύτερον τὸν ἀέρα, Τρίτον ὕδωρ τε, καὶ τὸ βάρος μέγα, Πλὴν τάξιν ἐντέθεικε ταῖς κοσμουργίαις, Κἂν σύμπαν ἐξήνεγκεν ἀθρίῳ λόγῳ. Ἐν ἡμέρᾳ πρώτῃ γὰρ ἐκχέει φάος, Τὸ τῆς ἀβύσσου παντελῶς λύσας σκότος. Τῇ δευτέρᾳ δὲ τὸ στερέω να φέρει. Υδωρ συνάγει, δένδρα καὶ χλόην τρίτη, Φωστήρες, ἄστρα τῆς τετάρτη; τὸ κ ἐς;. Εργον δὲ πέμπτης ιχθύων, πτηνών γένη. Εκτῃ δὲ τῆς γῆς ἑρπετὰ καὶ θηρία. Καὶ πάντα καλά, καὶ Θεὸς κυροί λέγων, Ο Μεθ' ὧν ἀριθμεῖ καὶ τὸν ἄνθρωπον τέλος Πλασθέντα χειρὶ τοῦ Θεοῦ και οτρόπως. Ἔργων δὲ πάντων κατάπαυσις ἑβδόμῃ "Ην εὐλογήσας ἡγίασεν ἐνθέως. Περὶ παραδείσου καὶ παραβάσεως Ετα φυτουργεῖ τὴν παραδείσου χάριν, lterum ex edit. Basil. Οpp. Prodromi, de qua supra diximus.

FAT NICEPITORI CALLISTI Φυτοίς, ποταμοις, καὶ θεωρία; ξύλω, Δίδωσιν Ἀδὰμ εἰς τρυφὴν τὸ χωρίον. Κλῆσις ἁπάντων ἑρπετῶν καὶ θηρίων, Εκστασις, ὕπνος, γυναικὸς Ενας πλάσις. Αδάμ γινώσκει, καὶ παλεῖ φίλτρου σχέσιν.. Ἐνταῦθα κανὼν πλὴν ἑνὸς πᾶν ἐσθίειν. Γύμνωσις ἀναίσχυντος αὐτῶν ἐν τόπῳ, Αἰδὼς, τὰ φύλλα, καὶ Θεοῦ ποδῶν κτύπος. Ἀδὰμ κριγή τε, καὶ Θεοῦ πάλιν λόγος, Εύα πρόφασις, όφις, ἐνθάδε κρίσις, Οφις λαχὼν χοῦν, ὠδῖνες Εὔας, κόποι. Τρῶτες Αδάμ, τριβόλων πλήρες πέδον, Καὶ πάντα δεινά, καὶ χιτὼν ἐκ δερμάτων, Αρά, τέλος θάνατος, έκπτωσις τύπου, Στρεπτής Χερουβὶμ τῆς Ἐδὲμ φρουρός θύρας. Περὶ τοῦ Κάϊν καὶ ᾿Αβελ, Σήθ καὶ 'Ενώς.. Κάϊν, "Αβελ γέννησις, εἶτα θυσία, Θεοῦ κόραι βλέπουσιν ἐν δώροις "Αβελ, *Αβελ φθόνος, φόνος τε καὶ ψευδείς λόγοι, Αἷμα βοὖν ἔντρανον ἀδίκου φόνου, Ἑπτὰ Κάϊν δίκαια, κατάρα, τρόμος. Κάτι δ' Ενώχ ἑξῆς ἐγεννήθη μόνος. Τούτου Ταϊδάδ, Μοναήλ, Μαθουσάλα, Λάμεχ, Ἰουβάλ κιθαριστής εἰς γένος. Μεθ' ούς Ἰωβήλ, καὶ θάβελ σφυροκτύπος, Κάϊν θάνατος ἐκ Λάμεχ τοῦ τοξότου. Ενταῦθα καὶ Σήθ, καὶ κατάλογος πάλιν, Ἐν οἷς Ενὼς ἤλπισεν εἰς Θεὸν μόνος, Ἐξ οὗ Καϊνᾶν, Μαλαλεήλ, Ιάρεδ, Επειτα δ' Ενώχ εὐάρεστος ἡρπάγη. Μέμψις κακίας τοῦ βροτῶν παντός γένους Εἰς πᾶσαν ἀσέλγειαν ἐκδεδωκότος. Περὶ τοῦ Νῶς καὶ κατακλυσμοῦ. Νώε, κιβωτός, κατακλυσμὸς ἐνθάδε, Κόσμου νέου σπέρματα χωροῦντα ξένον, Καλὰ τὰ φαῦλα καὶ γένος σου Νῶς μόνον. Θραύσις βραχεῖα, καὶ σταλείς κόραξ γένει, Περιστερᾶς τὸ κάρφος ἐλπίδες ξέναι. Ἡ λύσις ἰδοὺ καὶ τὰ τοῦ τόξου πάλιν, Καὶ διαθῆκαι τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν Νῶς, Κατάλογός τε τῶν Νῶς γόνων μόνων, υίου τόπου κύριος ὤφθη και πόσου. Κλῆσις δὲ παίδων ὁ Σήμ, ὁ Χαμ, άφεθ, Οἶνος ἐνθάδε, καὶ πιὼν γυμνός Νᾶε, Παροινία Χαμ τοῦ πατρὸς πρὸς αἰσχύνην, Γρήγορσις αὖθις Χαμ, ἀρὰ παισὶ Νῶς, Ο Σήμ, Αρφαξάθ, Καϊναν τε καὶ Σάλα, Εβερ, ὁ Φαλέκ, καὶ κακὴ βουλὴ πάλιν, Καὶ μέχρι Νεβρώδ τοῦ γίγαντος οἱ λόγοι, Πύργος Χαλάρης, καὶ λαλίων συγχύσεις. Ἐκ τοῦ Φαλέκ γένους δὲ σειρὰ πρὸς Θάρα, Φαλέκ, ὁ Ραγαῦ, ὁ Σερούχ. Ναχώρ, θάξαν, ὺς ᾿Αβραάμ ήνεγκε τὸν πατριάρχην. Περὶ Ἀβραὰμ καὶ Σάῤῥας. Οὗτος Σύῤῥαν έγημε την στείραν νέαν, Είδωλα λιπών πατρικά ξενοτρόπων, Επειτα πρὸς Αίγυπτον ἐκ λεμοῦ τρέχει. Ὑπὲρ τοῦ Λὼτ μάχη δὲ Χολλογοδήμος, Καὶ Μελχισεδὲκ τὰς δεκάτας λαμβάνων, Επαγγελίας Ἰσαὰκ ἰδοὺ λόγοι, Ο δ' Ισμαήλ πέφυκεν ἐξ ᾿Αγαρ πάλιν. Ἐκ γῆς Χαῤῥάνδε πρὸς δρυΐ Μαμβρή μένει, Φιλοξενία τῆς Τριάδος ἐνθάδε, Καταστροφή τε τῶν Σοδόμων εἰς τέλος, Καὶ Λὼτ γυναικὸς εἰς ἀλός στήλην τύπος, Συγγίνεται Λὼτ ταῖς δυσὶ θυγατράσιν. Εν Γεράροι; δὲ τὴν Σάρξαν ᾿Αβιμέλεχ Προς βίαν ἔλκει, καὶ Θεῷ πεισθεὶς λύει. Ενταῦθα γεννᾷ τὸν Ἰσαὰκ εἰς φάος, Πειρασμός "Αβραμ, καὶ δοκιμή πρός γόνον.. Αθυτον όντως Ἰσαὰκ Θεῷ θύμα. Σάββας θάνατος, Χεττούρας συνοικία, Ορκια, μηρός, ᾽Αβραὰμ ἰδοὺ μόρος. Περὶ Ἰσαὰκ καὶ 'Ρεβέκκας. Συνέρχεται δ' αὖ Ἰσαὰκ τῇ Ρεβέκκα, Τίκτει διδύμους Ἰακώβ, Ἡσαῦ γόνους. Πρὸς ᾿Αβιμέλεχ Γεράρων βασιλέα Ὑπὲρ γυναικὸς καὶ φρεάτων ἡ μάχη. Γῆρας Ἰσαάκ, καὶ θέλησις βρωμάτων Κλέπτων Ἰακὼβ ἐκ τριχῶν εὐχὴν ξένην, Ισαῦ ὁ θυμὸς, Ἰακώβ τε δραπέτης. Περὶ ᾿Ιακώβ καὶ ιβ' πατριαρχῶν Οπου βλέπει κλίμακα την μεταρσίαν, Ραχήλ Λείαν τε λαμβάνει παῖδας Λάδαν, Δι' ὧν κυίσκει δωδεκάφυλον γένος, Ρουβίμ, Συμεών, καὶ Λευὶ τούτους τρίτους, Ἰούδαν, τὸν Δᾶν, Νεφθαλιμ, Γάς, Ασήρ τε Επειτ᾽ Ἰσάχαρ, Ζαβουλών, Ιωσήφ τε, Καὶ Βενιαμὶν ἔσχατον πάντων γόνον. Μετοικία τούτου δὲ, καὶ Λάβαν δρόμος, Χωρισμός αὐτοῦ, καὶ πάλη μετ' ἀγγέλου. Ἰσαῦ ὑπαντὴ, καὶ Ῥαχὴλ ἰδοὺ μέρος. Τὰ κατὰ Συχὲμ καὶ τὴν Δίναν ἐνθάδε, 'Εντεῦθεν εἰς γῆν πατρικὴν ἀνατρέχει Υἱῶν ἀριθμὸς Ιακώβ τε καὶ Ἡσαῦ. Περὶ ἐνυπνίου ἀποδόσεως τοῦ Ἰωσής. Οναρ τὸ καινὸν Ἰωσήφ τοῦ παγκάλου, φθόνος τ' ἀδελφῶν, καὶ δόλος, εἶτα πράσις, Οψις χιτῶνος ῥήξεσιν ἡμαγμένου, Καὶ πατρικὴν ἄδηλον ἐκ πέθου δάκρυ. Ο 'Ενταῦθα κατάλογος Ιούδα γόνων, Νύμφης κλοπή τε Θάμαρ εἰς γόνου δόσιν, Φαρές, Ζαρά, κόκκινον ἰδοὺ σπάρτον. Ἰωσὴφ εἰς Αἴγυπτον ἐξωνημένος, Οίκος Πεντεφρή, κυρίας ἀκρασία, Ἰωσὴφ εγκράτεια, χιτών, δόλος, Εἶτα φυλακή, δεσμοφύλακος χάρις, Ἐν τῇ φυλακῇ τῶν ἐνυπνίων κρίσις. Περὶ τοῦ Φαραώ. Ενύπνια δὴ Φαραώ βασιλέως Παχεῖς, κάτισχνοι, καὶ στάχυες και βόες, Κρίσις ὀνείρων, Ἰωσὴφ ἀρχῆς κράτος, Λιμός τε πικρός, σιτομετρίας δόσις, Καὶ τῶν ἀδελφῶν ἐκ λιμοῦ παρουσία, Γνώρισμα τούτων, Συμεών αὖθις σχέσ ς. COS

SYNOPSIS S. SCRIPTURE. · Βενιαμίν κάτεισι σὺν ἐμουν! ι, Ἐπι ρεασμό; τῶν ἀδελφῶν ἐν δε, Σκεύους κριθέντος εὐφυῶς τῷ μαρσίππω, Δίωξι; αὐτῶν, ταραχή, φρικτοί λόγοι, Ανακάλυψις Ιωσήφ σὺν δακρύοις, 'Αγωγή πατρός, χαρμονή τεραστία Τῆρας Ἰακώβ, ἐντο ἡ ταφῆς πάλιν, Σφραγίς Ἰωσήφ ἐναλλὰς τῶν τεκνίων, θάνατος αὐτοῦ, πένθος Αἰγύπτου μέγα, Λύσις Ἰωσὴς τῶν ἀδελφῶν ἐκ φόβου, Τῶν ὀστέων ἔπαρσις ἐντεταλμένη. «Εἶτα τελευτῶν Ἰωσὴς ἐν Αἰγύπτῳ. ΕΞΟΔΟΣ. Περὶ Φαραὼ καὶ Μωσέως. Άλλος Φαραώ βασιλεὺς Αἰγυπτίων, Οὐκοῦν καταείδος Ισραήλ τοὺς ἐκγόνους, Θστις ἐκάκου τους λαούς των Εβραίων, Πλινθείᾳ, πηλῷ, μαστίγων ἀτιμίαις, Τούτων δὲ ῥιπτεῖν ἐγκελεύεται βρέφη. "Ο Μωϋσῆς ἐκκλητος εἰς ἄλα θίση, Καὶ παῖς Φαραὼ τοῦτον ἀξίως τρέφει. Κτείνει τὸν Αἰγύπτιον, εἶτα καὶ κρίνει Ονειδος αὐτοῦ, καὶ φυγή τε καὶ φόβος. Ιωθὰρ οἰκείωσις, Σαπφόρα, γάμος, Η τῆς βάτου φλέξ, ἀγγέλου παρουσία, Αποστολή τε, καὶ τεράστια ξένα. Σὺν 'Ααρών κάτεισιν εἰς Αἰγυπτίους, Περιτομή τέκνομ δὲ πρὸς τοῦ ἀγγέλου, Καὶ πρὸ; Φαραώ σὺν Θεῷ παρρησία. Των Εβραίων κάκωσι; αὖθις ἐκ λόγων. Περὶ τῶν δέκα πληγών. Τογγυσμὸς αὐτων, η δεκάπληγος βία, Γέωρ ερυθρόν, βατράχων πλῆθος μέγα Σκνίπες τὸ τρίτον, καὶ κυνόμυια πάλιν. Τετραπόδων ὄλεθρος, ἕκτον φλυκτίδες, Χάλαζα καὶ πῦρ, καὶ βροῦχος σὺν ἀκρίδι, Τὸ ψηλαφητών, καὶ πρωτοτόκων μόρος. ᾿Αμνοῦ σφαγή τε, καὶ χρίσις ἐξ αἱμάτων, Σκευῶν χρυσῶν σκύλευσις ἐξ Αἰγυπτίων, Εβραίων φυγή, σὺν Ιωσὴφ ὀστέοις, Στύλος πυρός τε καὶ νέφους κινουμένοις, Μεταμέλεια Φαραώ στρατηγία. Περί Ερυθράς. Ρήξις Ερυθράς, διάβασις ξένη, Αἰγυπτίων σύμπανα πανωλεθρία, ᾠδὴ Μαριάμ ασματιζούσης μέγα. Νάματα Μερέας καὶ γλυκασμὸς ἐν ξύλῳ, Εἶτα γογγυσμός τῶν κακίστων Εβραίων, Δίων τὸ μάννα, καὶ βροχὴ πτηνῶν πάλιν, Αὖθις τὸ δίψος, ῥάβδο;, ἐκ πέτρας ύδωρ. Επειτ᾽ Ἰησοῦς 'Αμαληκ καταστρέφει Τοῦ Μωσέως αίροντος ἐκτάδην χείρας, Υπαντᾷ Μωσῇ πενθερός, λαλεῖ πρέπον. Αγνισμὸς ἄκρος, καὶ πλακῶν θεία δόσις, Μόσχου κεφαλή, συντριβή πλακών πάλιν, Οργή θεϊκή, Μωσέως παρρησία, Η Νηστεία πάλιν, καὶ πλακῶν ἄλλων δόσις, Σκηνῆς ἐργασία τε τοῦ μαρτυρίου. Περὶ νόμου. Τούτοις δ' ὑπῆρχεν ἡ γραφὴ πλακῶν νόμου, Κύριος εἶ; ἐστιν Ισραήλ Θεὸς μόνες, Εἴδωλον οὐδὲν ἐργάσῃ τὸ παράπαν. Ούκουν δὲ λήψῃ τοῦ Θεοῦ κλῆσιν μάτην. Μνείαν δὲ ποίει τῶν Σαββάτων ἡμέρας. Σαν πατέρα τίμα δὲ καὶ τὴν μητέρα. Ταῦτα μία πλάξ· ἡ δὲ θατέρα πάλιν· *Ηκιστα μοιχίδιον ἐργάσῃ γάμον· Αλλ' οὐδὲ κλέψεις ἐμφανώς, κεκρυμμένος. Οὐδ᾽ αὖ φονεύσεις ἐκ θυμοῦ σου τὸν πέλα;, Ψευδή τε μακρὰν ἀπόθου μαρτυρίαν, Μηδ' ἀγαπήσεις εἴ τι τῷ πέλας φίλον. ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ. Τὰ κατ' 'Ααρών και γόνους τούτου δύο, Διαφοραί τε, προσφορα!, καὶ θυσίαι, Τάξεις λατρείας, καὶ θυτῶν πάλιν χρίσις, Λεπρῶν κάθαρσις, οἰκίας, ἱματίων, Γάμοι νόμιμοι, καθαρῶν κτηνῶν κρίσις, Νηστεία, καὶ σάλπιγγες, ή νουμηνία, Τάξει; ἑορτῶν, καὶ χρεῶν εὐταξία, Γῆς ἀνάπαυσις, προσταγαί, μαρτυρίαι, Ο μηρυκισμός, καὶ διχηλοῦντα πάλιν, Τα θνησιμαία, πνιγμονήν, σφαγής χύσιν Περὶ γυναικῶν ἐνθεν ἀκαθαρσίας, Περιτομή τε τῶν ἐν ἀφέδρῳ πάλιν, Ο Περὶ γονορξοιῶν τε καὶ συζυγίας, Καὶ ποία γυνὴ προσφυής πρεσβυτέρῳ. Επειθ᾽ ἑορτῶν τὴν διάταξιν γράφει, Τοῦ φωτός, ἄρτων, καὶ χρόνου λελυμένου Περί τε δούλων, καὶ γλυφῆς θεῶν ξένον, Ἐφ᾽ οἷς ἀπειλαὶ πρὸς Θεοῦ λελεγμέναι, Ταῖς ταῦτα φυλάξασι πάντα μηδόλως. ΑΡΙΘΜΟΙ. Ελθεν ἀριθμὸν τοῦ παντὸς λαοῦ σκόπει, Εἰς χιλιάδας πάσας ἑξακοσίας, Καὶ τρεῖς σαφῶς φθάνοντα καὶ περαιτέρω, Τῆς Λευϊτικῆς δίχα φυλῆς ἐνθάδε Τάττε, Μωϋσῆς ἱερεῖς καὶ Λευίτας. Ετ' ἀκάθαρτον ἐκτίθησι τοῦ μέσου, Περὶ γυναικῶν, τῆς ἐλέγξει; ὕδωρ, Αφαγνισμός τε, καὶ σφραγὶς ἱερέως, Σκηνῆς τὰ δῶρα, καὶ περὶ λειτουργία. Ο Πρώτη κάταρξις τῆς ἑορτῆς τοῦ Πάσχα, Ἐξ ἀργύρου σάλπιγγες ἐσκευασμένα, Γογγυσμός, ᾠδὴ, καὶ τὸ πῦρ κατεσθίον Αἰγυπτίων μνεία τε πολλῶν βρωμάτων, Ορτυγομήτρας ὑετὸς οὐρανόθεν· Λέπρα Μαριάμ συγγόνου Μωϋσέως· Σκοποί Χαναάν, τεράστιον βότρυς, Χάλεβ, Ἰησοῦς θαῤῥύνων τους Εβραίους. Γογγυσμό;, ὀργὴ πρὸς Παλαιστίνης όρους. Δαβάν, Αβειρών κατάδυσις εἰς χθόνα, Καί τις ξυλεύων ἐφθάρη τῷ Σαββάτῳ· Ανθεῖ τε ῥάβδος Ααρὼν ὑπὲρ φύσιν· Θύται Λευίται, καὶ σποδός σὺν ῥανίδι,

RIT Ο Μπριάμ θάνατο;, ύδατος σπάνε. Τις πέτρας ὕδωρ διστατούντος Μωσέως, Θνήσκων Ααρών, ὁ δ' Ελεάζαρ θύτης, Τοῦ μάννα κόρος, καὶ λόγοι παροινίας. Όψεις πουτρος, και νεκρὸς χαλκούς όρος Τὸν γ Σηών τε Μωϋσῆς καταστρέφει, Βαλάκ βασιλεύς Μωαβ τῶν ἐνθάδε, Μάντις Βαλαάμ εὐλογῶν ἐκ κατάρας, Το Βεελφεγώρ, καὶ Μωαβ θυγατέρες, Στάσις Φινεές, καὶ κακοῦ λύσις πάλιν, Κόρη Σαλπαάρ, καὶ Μωϋσέως κρίσις, Ναυῆς Ἰησοῦς εἰς μέσον παρηγμένος Πέντε βασιλεῖς Μαδιάμ κατά κράτος Νικᾷ Μωῦ τῆς, καὶ Βιλαὰμ τὸν μάγος, Δυσί τε φυλαῖς τὸν Ἰορδάνην γέμει, Εξ τὰς πόλεις, κτίζει δὲ καὶ τοῖς φυγάσιν. ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ. Το Δευτερονόμιον ἐνταῦθα πάλιν Ανακεφαλαίωσις ὥσπερ ἐστί τις, ῶν εἰ; πλάτος εἴρηκε Μωϋσῆς Εβραίοις. Εἶτι παραινεῖ μὴ γλυφαῖς θαῤῥεῖν ὅλως Μνείαν δὲ ποιεῖν τοῦ Θεοῦ παντί τρόπιν, Εκαστον ἀσφαλίζεσθαι λίαν, Θεῷ τὸ πᾶν γράφειν τε καὶ περιγράφειν, Επαρσιν ἄγχειν, εὐσεβεῖν κατὰ κράτος, Τὸ σκληρὸν ἀπάγειν τε πόρο» καρδίας, Μετὰ πόσιν βρῶσιν τε μεμνήσθαι νόμου, Ενί τε τόπῳ θυσίας ἀναφέρειν, Καὶ Πάσχα ποιεῖν ἐν μιᾷ πάλιν πόλει, Μάντεις τε φεύγειν κληδόνας τεραστίων, Πρέῤῥησις ἔνθεν τῆς Χριστοῦ παρουσίας. Εἶτα παραινεῖ τοὺς λόγους πράσσειν τέλος Στάχυς τεσσαράκοντα τὸν κακεργάτη», Βοῦν ἀλοῶντα μηδαμῶς φιμοῦν στόμα, Καὶ σπέρμ' ἀνιστήν συγγόνω τεθνηκότι Πρόῤῥησις ἔνθεν τῶν κακῶν τῶν ἐσχάτων. Επειτ᾽ Ἰησοῦς διὰ τόπον Μωσέως, Οδῶν τε πάλιν δευτέρα μαρτυρία, Έλεγχος ὥσπερ Εβραίων παροινίας. Ορι Μωϋσῆς ἀνιών ὄρος μέγα Επαγγελίας τὴν χθόνα Παλαιστίνην, Ἐπευλογεί τε τὰς φυλὰς ἐν ὑστέρῳ, Θανὼν δ' ὑφανής καθορᾶται τῷ βίῳ. Κρατεί δ' Ἰησοῦς ὁ Ναυή κεκλημένος. Πως Ἱεριχὼ τῶν κατασκόπων δρό, ο Ζήτησις αὐτῶν, φυλακή Ραδ πάλιν, Σωτηρίας αίτησις ἐν κατασχέσει. Κοπεὶς δὲ βατῆς Ἰσραὴλ Ιορδάνης, Στάσις τε λίθων τῶν φυλῶν δέκα δύο, Περιτομή δ' ἄξιφος ἔνθεν πετρίνη, Πάσχα, εἶτος, ἔκλειψις ἄρτι τοῦ μάννα. Ἱεριχώ κύκλωσις ἐκ πρεσβυτέρων. Πόρθησις αὐτῆς, καὶ Ῥαὶβ σωτηρία, *Αχαρ κλοπή τε, λιθασμός, νίκη ξένη, Ηττι Χαναναίων τε καὶ ᾿Αμοῤῥέων, Γαβαωνίται σὺν δόλω μετηρμένος, Αδωνιβεζεκ πρὸς Γαβαὼ τὴν πόλιν, Σύμμαχος αὐτῶν εἰσιν ἐξαισίως, Κατά Γαβαὼ καὶ στάσις ἡ φσφόρου, Βωμός φυλῶν πέρα τε τοῦ Ἰορδάνου, Προσήκοντες λόγοι δὲ, καὶ μάχης στάσις. Τῆς γῆς μερισμὸς ἡ καλὴ κληρουχία, *Πττα διαρκὴς τῶν πέριξ βασιλέων, Φυλαῖς παραινῶν Ἰησοῦς ἐν ὑστέρι, Αὐτοῦ τελευτή, καὶ τοῦ Ελεαζάρου, Μεθ᾽ ἂν Φινεές ιερατεύει γόνος Είδωλα, προσκύνησις, ὁ Μωαβίτης Αἰγλώμ κατάρχει τοῦ γένους των Εβραίων. ΚΡΙΤΑΙ. Κριταὶ τὸ λοιπὸν ἐγκαθίστανται μόνοι, Τὴν Ἰσραὴλ ἄγοντες ἐχθρῶν ἐκ μάχης, Φυλῆς Ἰούδα προσφυώς κατηγμένοι. Ἡ μίξις ἐθνῶν καὶ Θεοῦ μακρὰν πάλιν, Καὶ Χουρσασαρὼθ βασιλεὺς τῆς Συρίας Δουλῶν Ἰσραὴλ καὶ κακῶν ἀνακράτος· Θεός δ' ἐν αὐτ ἴς, Γοθονιήλ ὁ κρίνων. Μωας βασιλεύς πάλιν αὐτοὺς ἐξάγει, Ον κτείνας ἀδ Ἰσραὴλ πάλιν κρίνει, Μεθ' όν Σαμεγὰρ κτιννύων ἐναντίου. Μετὰ χρόνον δὲ περαβάντες τους νόμους Λίγμῇ κρατοῦνται καὶ κράτει Χαναναίων, Ελεύθεροι πάλιν δὲ πρὸς Βαράκ γόνου, Καὶ πρὸς Διδώρας τῆς προφήτιδος μόνον, Μάχη Ἰαδὶς καὶ στρατηγός Σισάρα "Ον Ιαήλ ἔκτεινε πασσάλου ξίφει. Αὖθις Ἰσραὴλ τοῦ Θεοῦ πόρρω νόμου, Καὶ Μαδιὰμ δούλωσις ὑπεναντία, Τοῦ Γεδεών κίνησις ἐκ θεοπτίας, Πόνος βροχή τε σύμβολα τὰ τῆς νίκης, Λάψαντες άνδρες τριακόσιοι πόμα Κτείνουσιν ἁβρῶς δώδεκα μυριάδα, Ἐν οἷς Σαλμανά, Ζεβεαί, Ζης αρής τε. Μετὰ Γεδεών ᾿Αβιμελὲ ταῖς κρίνει, Βληθείς γυναικὸς ἐν μυλῶνι τὴν χώραν. Μεθ' όν θολά τε Ιπὴρ ἄλλος κρίνων, Οργή θεϊκή, δοῦλος Ισραηλίτης Τέκνοις 'Αμὼν μάλιστα τοῖς 'Αμανίταις. Καθίσταται δὲ καὶ κριτής Ιεφθάε *Ος ἐκ νίκης ἔθυσε την θυγατέρα. Μεθ' οὓς Ἰσεβών, εἶτα δ' Ελὼμ ὁ κρίνων. Πάλιν Ἰσραὴλ εἰς χεῖρας ἀλλοςπόρων, Ο Κριτής Μανωὲ κατιδών ὄψιν ξένην Ος χερσὶ τὰς λέοντος ἐχρήσσει γνάθους, Αίνιγμα γλυκόπικρον ἐκ κάρας μέλι, Η τα του Σαμψών ἐκ γυναικός κακίας Αλώπεκές τε, λαμπάδες σιτοφθόροι. Ζήτησις Σαμψών. ἔκδοσις ὁμοσπόρων Τῆξί; τε δεσμῶν, κἀκ σιαγόνων ὕδωρ, Παραστάδες τε τῆς Τάξης ἐπηρμέναι, Γυνή Δαλιδάς, καὶ τριχῶν ξένον θέρος, Τυφλός τε Σαμψών, καὶ γελώμενος λίαν, Καὶ κατασεισθεὶς οἶκος, ἐν τοῖς σατράπαις Πλήθει σὺν αὐτῷ καὶ Σαμψών τεθνηκότος. Αλλος κριτής δὲ Σεμεγάρ, αναρχία, Ἐξ Ἐφραὶμ ἀνὴρ γλύμμα καινὸν ἐγλύφει. Πόλις Λαϊτάν, καὶ Φυληδᾶν ἐνθάδε, Πόλις Γαβαὼ σὺν γυναικ. Λευΐτης,

ຜ່າ SYNOPSIS S. SCRIPTURE. Υδρις γυναικός, δυσκλεής ἀκρασία, Εξ ὕβρεως μέρος τε παννύχου βίας. Ταύτης μερισμὸς εἰς φυλάς δεκαδύο, Ενθεν ταραχὴ τῶν φυλῶν πασῶν ξένη. Λείψις γυναικῶν ἐκ φυλῆς ὑβρισάσης "Αρπαγμα σεμνών παρθένων ἄλλα σπόρων. Εν Ἰσραὴλ δὲ βασιλεὺς οὐκ ἦν τότε Πράττων αγαθά, καὶ Θεῷ πεφιλμένης. Η ΡΟΥΘ. Γυνὴ Νοεμὶν πρὸς Μωαβ γῆν ἐκτρέχει Συν Αβιμέλεχ συζύγῳ τε καὶ γόνοι:, Φεύγουσα λιμοῦ τὴν βίην τὴν παμφάγον. Ενὶ γόνων δὲ πρὸς γάμου κοινωνίας Συνέρχεται Ρουθ ή καλή Μωαβίτις. Χηρεύσασα δὲ πρὸς Βηθλεὲμ ἐκτρέχει, [τινι Βοὸς πρὸς λέχος τετραμένος θέρους ἐν ὥρᾳ συλλεγούσῃ τὸν στάχυν Γεννᾷ τὸν ὡσης Ἰεσσαὶ φυτοσπόρο Ο; τὸν προφητάνακτα Δαυΐδ βλαστάνει. Βασιλείων πρώτη. Μετὰ κριτὰς δὲ τοὺς προηριθμημένους, Ηλε! θύτης ἔκρινεν Ισραήλ μόνος, Οστις μόρον δέδωκε τῶν παίδων χάριν. Ανήρ Ελκανα, καὶ Φενάννα σὺν Αννη, Εὐχῆς Σαμουήλ ἱερεύς, "Αννη χάρις. Θεοῦ λαλιὰ πρὸς Σαμουὴλ τὸν νέον. Πρόῤῥησος Ηλεί, Φινεές, Οφνεί χάριν Εθνους ταραχή, καὶ κατὰ κράτος νίκη, Λείψις κι ωτοῦ, Φινεές, Ορνει μέρος Θάνατο; Ηλεί συμπεσόντος ὑψόθεν, Πτωσίς τε Δαγών, ἕδρα, μᾶς 'Αζωτίοις * Εξαποστολὴ τῆς κιβωτοῦ, καὶ χάρις Εὐχή Σαμουήλ, ήττα τῶν ἐναντίων, Γήρας Σαμουήλ, τῶν γόνων ἀταξία. Βασιλέως ζήτησις ἐκ τῶν Εβραίων, Ονοι παραπώλοντο τοῦ Κὶς ἐνθάδε, Ζήτησις αὐτῶν πρὸς Σαούλ ἐν ἡμέραις Ταύταις, χρίσις τούτου δὲ πρὸς βασιλέα. Αμᾶν ἐπανίσταται τοῖς Γαλαδίταις, Σκούλ βοηθεῖ, καὶ τροποῦται σὺν τάχει, Δημηγορία τοῦ Σαούλ πρὸς τοὺς πέλας, Φέρει θυσίαν τῷ Θεῷ μόνος μόνῳ, Καὶ Σαμουήλ πρόβξησις ἀρχῆς εἰς λύσιν. Ιωνάθαν παῖς τοῦ Σαούλ τραπεὶς μάχαις Πρὸς τοῦ πατρὸς ἔρέωτο τῇ στρατηγία, Αχρι δὲ νυκτὸς μὴ φαγεῖν Σαούλ νόμος, Παρακοῆς γλύκασμα τοῦ Ἰωνάθαν, Ψήφος κατ' αὐτοῦ, καὶ λαοῦ λύσις πάλιν· Σαούλ θανατοῖ τὸν ᾿Αμαληκ εἰς τέλος, Αγαγ περιποίησις, ὀργὴ Κυρίου, "Ονπερ Σαμουήλ τῇ μαχαίρα κτιννύει. Χρίει Σαμουήλ τον Δαυτό Θεοῦ λόγο::, Ψάλλων ὁ Δαυΐδ τὸ Σαούλ πνεῦμα λύει Καὶ τοῦ Γολιάθ ευστοχεί τῇ σφενδόνη. Αϊνός τε Δαυΐδ πρὸς γυναικῶν τῷ κράτει, Νίκαι τε Δαυΐδ, καὶ Σαούλ φθόνος πάλιν, Συνέρχεται δὲ τῇ Μελχὴλ Σαουλ κόρη, Ιωνάθαν ἔνωσις ἀκραιφνεστάτη. Η Φεύγει τε Δαυτό συζύγου συμβουλία. Ενοὶ τῷ Σαούλ τὸν Δαυΐδ Ιωνάθαν. Φυγὴ Δαυλο πάλιν δὲ, καὶ πεῖρα τρόπου Πρὸς 'Αβιμέλεχ ὁ Δαυΐδ ὑπεκτρέχει, Τοὺς μυστικοὺς ἄρτους δὲ πεινῶν ἐσθίει, κει πρὸς 'Αχοῦς τὸν καὶ Γέθ βασιλέα, Καὶ σκήπτεται δ' ἔκστασιν ἐν περιστάσει, Κτείνει Σαούλ δὲ πρὸς Δωὴκ πρεσβυτέρους. Λυπεῖ τὸ πραχθὲν τὸν Δαυΐδ ὑπὲρ φύσιν. Σαούλ διώκει, καὶ Δαυΐδ φεύγει πάλιν. Σπήλαιον Ιδού, καὶ Σαούλ Δαυὶὸ ἔσω, Τὸ κράσπεδον σκόπει δὲ Σποὺλ ἐνθάδε, Καὶ τὸ δράμα δείκνυσι καὶ ἀδικίας. Θνήσκει Σαμουήλ μή βλέπων ὁ προβλέπων, Υβρις τοῦ Ναβάλ, καὶ λύσις ἐκ συζύγου, Αὖθις ὁ Σαούλ καὶ Δαυτό στρατοῦ μέσου Δόρυ λαβών, ἤνεγκε Σαούλ ἐκ κλίνης. Δαυΐδ πρὸς 'Αγχους τὴν Σικελαγ λαμβάνει Κατά Σαούλ στράτευμα τῶν ἐναντίων, Εγγαστρίμυθος, καὶ Δαυὶε νικῶν ξένους, Ορη Γελβουέ, καὶ Σαούλ οἰκτρὸς μέρος. Σύν Ιωνάθαν, καὶ Δαυίδ θρήνος μέγας. ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ ΔΕΥΤΕΡΑ. Μέρος κτανόντος τὸν Σαούλ καὶ τὸν γίνον Δαυτό χρίσις, οὖθις δὲ φυλῆς Ἰούδα Ο Μεμφιβοσθὲ τοῦ Σαούλ ἄλλος γένος Σὺν 'Αβενὴρ ἠρατο τοῦ Σαούλ κράτος, Μάχη κραταιὰ τῶν βασιλέων δύο, (Ο Μεμφιβοσθὲ πρὸς ᾿Αβενὴρ εἰς μάχης, Ὑπὲρ γυναικός πατρικῆς παλλακίδη. Πκει δ' 'Αβενὴρ πρὸς Δαυΐδ θαρσαλέος, Καὶ κτείνεται δὲ πρὸς Ιωαβ ἐνθάδε. Θλίψις μεγίστη τῷ Δαυλή τούτου χάριν, Μεμφιβοσθὲ θάνατος, αἰτίων μόρος, Δαυΐδ βασιλεὺς ἀπασῶν φυλῶν μόνος. Πρὸς Ιεβουσταὶ καὶ Χρὰμ ἄναξ Γύρου. Πρὸς ἀλλοεθνεῖς καὶ Δαυΐδ ποιεῖ μάχης, Αγει κιβωτὴν σὺν μέλει καὶ κιθάρα. Θάνατος (ζαν, κώλυσις θείου δόμου, Δα 16 ἀναθήματα τῇ Θεοῦ πόλει, Τιμᾷ δὲ Δαυΐδ τὴν Ιωνάθαν γίνου. Πέμπει προς 'Αννών· ἀτιμάζεται λίαν, Καὶ ῥήγνυται μάχη τις ὡς ἐξαισία. Η Βαρσαβεέ, καὶ θάνατος Ουρίου, Καὶ παῖς Σολομῶν ἐξ ἀθεμίτων γάμων, Κρατεῖ δὲ Ῥαμαθ Ιωάν Δαυΐδ νέμων. Ερως ᾿Αμνών τε, σύγγονος Θάμαρ πάλιν, ᾿Αβεσσαλών ἄριστον ᾿Αμνὼν εἰς φόνον, Δαυτὸ πρὸς ὀργὴν ᾿Αβεσαλών δραπέται, Καταλλαγή τούτων δὲ πολλῷ τῷ χρόνῳ, Φυγή τε Δαυΐδ, ᾿Αβεσαλὼν ἡ στάσις Τα κατά Χρυσῆ καὶ πάλιν ᾿Αχιτόφελ Κατηγορεί Σιδᾶ δὲ τὸν Μεμφιβάαλ, Υβρις Σεμεεί, καὶ Δαβὶδ στοργή ξένη, Κοίτην πατρικὴν ᾿Αβεσαλών αἰσχύνει, Βουλὴν ὁ Χρυσῆ τὴν ᾿Αχιτόφελ τρέπει, Απάγχεται δὲ καὶ μανεὶς ᾿Αχιτόφελ, Λόγοι τε Δαυίδ, κρατερὰ μάχης βία,

NICEPHORI CALLISTE 'Αῆεσσαλὼν θάνατος ἐκ κόμη; ξύλῳ. Θρηνῶν ὁ Δαυΐδ Ιωὰ ἐπανάγων, Στροφή Σεμεί, καὶ ῥυπῶν Μεμφιβάαλ Αφεὶς τὸν υἱὸν τῷ Δαυτό Σιβα χάριν, Φόνος δ' 'Αμεσι, καὶ Σαβεὲ πρὸς πόλιν, Λιμός τ' ἐπὶ γῆς, καὶ Σαούλ παίδων δόσις, Καὶ συνεχεῖς μάχαι τι, καὶ Δαυτό νέμων Αριθμεί λαοὺς Ἰωάβ τῶν ἁρμάτων, Εννακόσιαι θ' ἦσαν αἱ χιλιάδες. *) Γάδ προφήτης αίρεσιν νέμων μίαν, Τριῶν τῷ Δαυΐδ πρὸς Θεοῦ κεκλημένων, Πτώσις στήθους ἄπειρος ἐκ θανάτου, Δαυτό ταπεινὸς ἐν θυσιαστηρίῳ. ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ ΤΡΙΤΗ. Αδωνίας παις, Ἰωάβ, πανδαισία, Δαυτό γεραρός, ᾿Αβισὰν ἡ παρθένος, Η Βηρσαβεέ, καὶ προφήτη; ὁ Νάθαν, "Αναξ Σολομῶν· καὶ Σαδὼν αὐτὸν χρίων. Αδωνίας πρόσεισι καὶ κλίνει κάρα, Δαυτή τελευτᾷ, καὶ παραινεῖ τῷ γόνῳ Θεοῦ τιμάς τε, καί τινων τιμωρίας, Αδωνία μόρος δὲ σὺν ᾿Αβιάθαρ. Σαδὼκ ὁ θύτης, Σεμεεὶ κρίσιν μόρος, Αἰτεῖ σοφίαν ἐκ Θεοῦ καὶ Σολομών, Κρίνει γυναιξὶν ἀκριβῶς ἐν νηπίῳ, Περὶ σοφίας καὶ τραπέζης καὶ κλίνης Τοῦ Σολομῶντος, ὡς ὑπέρλαμπρος λίαν Χειράμ βασιλεύς, ύλη, δρυτόμοι, στίφη, Ἔγερσις οἴκου Σολομών, εὐχὴ πάλιν, Ἐγκαίνιά τε, καὶ Θεοῦ φρικτοί λόγοι. Καὶ ναῦς χρυσὶν φέρουσα τῷ Σολομῶντι, Νέτου βασιλὶς ὑπερεκπεπληγμένη, Πλοῦτο; μέγας τε, καὶ χρυσῶν ὅπλων κλέος, Αρχῆς ὁρισμὸς ὑπερεκτεταμένος. Εἰδωλολατρεῖ καὶ Σολομῶν τὸ ξένον, 11:αίει Θεόν μάλιστα, καὶ πάσχει πλέον, Θόρυβος ἔνθεν, ταραχῆς πολλῆς βία Επαναστάσεις ᾿Αδερ, Εσρὼν ἐνθάδε, Ιεροβοάμ καὶ Τελαμώνες δέκα, Θνήσκει Σολομῶν, καὶ Ῥοβοάμ ἐκράτει, Λαοῦ το παράκλησις, ἀπειλαὶ ξέναι, Φυλών μερισμὸς τῶν δέκα, μαστιγίας Ιεροβοάμ, Ροβοάμ ἀποστάτης. Νόσημα παιδός ᾿Αχιᾶ θανῇ λέγει, Χρυσαί δαμάλεις ἐν Βεθήλ, καὶ θυσίαι. Πρ βέησις ἀνδρα, τῶν περὶ Ἰωσίαν, Τὸ θυσιαστήριον ἐξεῤῥηγμένον, Ξηρὰ δὲ καὶ χεὶρ ἐν θυμῷ βασιλέως, Πάλιν ὑγιὴς καὶ τροπὴ ἓν πρὸς λόγον, Καὶ τὸν προφήτην θηρίον κατεσθίει. Εἰδωλολατρεῖ καὶ Ροβοάμ εἰς τέλος, [κει Σουσακείμ βασιλεὺς Αἰγυπτίων. Ιερουσαλὴμ ἐκκενεῖ τῶν χρημάτων. Νοσών ᾿Αβιᾶ καὶ πρὸς 'Αχίαν δρόμος, Θνήσκει Ροβοάμ, Αβια κρατεῖ πάλιν, Μ:0' ὅνπερ 'Ατὰ πρὸς Θεὸν τὸν νοῦν στρέφων Καὶ τῶν ξοάνων τους λαούς μεταστρέφει, Η ροβοιμ ἐκψύχει δ' ἀποστάτης. Επειτα Ναβὰς ἐν Βισάκ κτιννύει, Τούτου μάχη τις πρὸς Ἀσάμ μετά Σύρων, Ονειδος ᾿Ασᾶ τῶν θεϊκῶν χρημάτων. Μετά Βασσά Οϊλά κρατεί γόνος, Τοῦτον δὲ Ζαβρῆς ἐκτίθησι τοῦ μέσου, Καὶ σύμπαν αὐτῷ τοῦ κράτους ἀνατρέπει Εμπρήσας αὐτὸν σύναμα ταῖς οἰκίαις, Κρατεῖ μετ' αὐτὸν πάλιν ᾿Αμβρῆ παιδίον Οὗ παῖς ᾿Αχαὰς ὁ κάκιστος ἀΐων, Ιωσαφάτ ἄρχει δὲ φυλῆς Ἰούδα. Περὶ τοῦ Ἡλίου προφήτου. Στέρησιν ὄμβρων Ηλίας προμηνύει, Τρέφει κόραξ δὲ τὸν προφήτην ἐνθέων, Καὶ χήρα φιλόξενος ή Σαραφθία, 43 Ο καμψάκη: ἔλαιον, καὶ δρὰς ἀλεύρου, Παιδὸς τελευτή, καὶ πνοὴ πάλιν ξένη. Πρὸς 'Αχαάβ κάτεισιν Ηλίας μέγας Τὴν θυσίαν ὕδατι τὸ ξένον φλέγει, Τοὺς ἱερεῖς θύει δὲ τοὺς καὶ αἰσχύνης, Ανεισιν εἰς Κάρμηλον, ὑετὸν χέει, Φεύγει τε μακρὰν ἐξ Ιεζάβελ φόβου Τεσσαράκοντα δ' ἀσιτεῖ πρὸς ἡμέρας Πρὸς τὸν Θεὸν κράζει τε τοῦ ζήλου λόγους. Ελιοσαῖος πρόσεισιν ἀφεὶς τοὺς βίας Μόρος Νάδουσθαι, φεῦ 1 χάριν τῆς ἀμπέλου. Φόβος, ἀπειλαὶ, καὶ κατάνυξις πάλιν. "Ην στρατεύει βασιλεύς Σύρων Αβερ, Κατὰ κράτος ήττητο, δουλοῦνται ξένοι. Τιμῆς ᾿Αχαάβ ἔλεγχος ἀνδρὸς γεννάδου, Ο Μιχαΐας δὲ συμφορὰς αὐτῶν λέγει, Δεσμὰ φυλακὴ τῷ προφήτῃ πρὸς τέλος, Συῤῥήγνυται πόλεμος, Αχαάβ νέμει Τῷ ᾿Ιωσαφὰτ τὴν στολὴν τῶν ἁρμάτων, Αὐτὸς ἐκείνου τὴν στολὴν ὑποδύει, Στολὴ δ' ἐναλλάξ τὸν στρατὸν μεταστρέφει, Καὶ πλήττεται μὲν ᾿Αχαάβ ἐν τῇ μάχῃ, Τῶν αἱμάτων σπῶσι δὲ τὴν βοὴν κύνες. Μετὰ δὲ τοῦτον ἐγκρατὴς παῖς Χοζίας, Ιωσαφάτ φίλος δὲ φυλῆς Ἰούδα. ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ ΤΕΤΑΡΤΗ. Ο Χοζίας έπεμψεν ἀσθενῶν τότε, Εἰς ἀναχωχὴν καὶ νήσου πρὸς τὸν Βαλ Ο Οτ' Ηλίας εἴρηκεν αὐτὸν τεθνάναι. Η πυρπόλησις τῶν σταλέντων εἰς ὄρος. *Αναξ Ιωράμ σύγγονος ὁ Χυζίου. Εἰς οὐρανὸν ἄνεισιν Ηλίας τρέχων. Περὶ τοῦ Ελισσαίου. Διπλασιάζει τὴν χάριν Ελισσαίῳ, Ποτὶ περῶντι τὰς ῥοὰς Ἰορδάνου. Οὗτος γόνιμα καὶ τὰ ῥεῖθρα δεικνύε: Καὶ Ἱεριχώ προσβαλὼν ἅλας μέσους. Ὑπὲρ φαλάκρας καταρᾶται παιδία, Αρκτοι δὲ κατέδουσιν αὐτὰ συντόμως Τριτοὶ βασιλεῖς πρὸς Μωαβ ἀνυδρίαν, Ελισσαίου πρόῤῥησις ύδατος, νίκης, Μωαβ βασιλεύς κτιννύει τὸ παιδίον. Ελαιον ἰδοὺ καὶ γυναικὸς πλημμυρόν,

Η Σωμανίτις σὺν γόνῳ περιλμένῳ, Την πικρίαν λέβητος εὐκόλως λύει, SYNOPSIS S. SCRIPTUR.E. Εν κριθίνοις ἄρτοις δὲ πολλοὺς ἐκτρέφει, Λεπρὶν Νεαιμὰν ἐν Ἰορδάνῃ ξέει. Λεπρὰ Γιενῆ τοῦ χρυσού δώρων χάριν, Ελκει τὸ σιδήριον ἐξ Ιορδάνου, Τυφλεί στρατόν, Σύρων δὲ τοῖς ἐχθροῖς νέμει. Λιμός κραταιός, καὶ γυνή τις εἰς κρίσιν Παῖδα φαγεῖν ἔχουσα συντεθειμένο», Λιμοῦ λύσις σύντομος ἐξ Ελισσαίου, Λεπρών δέκα κίνησις, ή φυγὴ πάλιν, Σίτος διαρκής, τοῦ δ᾽ ἀπιστοῦντος μέρος. Αλλος λιμός, πάλιν δὲ πρὸς Σωμανιτών, Καὶ θανάτου πρόβξησις άνακτι Σύρῳ, Οὗ δῆτα Ζαὴλ διεδέξατο θρόνο, Θανὼν δ' Ιωράμ κατέλιπε Χοζίαν, Κτείνει τοῦτον δὲ πάλιν βασιλεύς Ιου, Τὴν δ' Ιεζάβελ ὁ κρυφεῖσαν κτιννύει, Οἶκόν τ' Αχαάβ καὶ τὸν Βααλ συντρίβει, του θανόντος Ἰωάχαζ εἰς μέσον. Μετὰ Χοζίαν δ᾽ ἡ κακὴ Γοθολία, Ιωδαί θύτης τε Χοζίου γόνον Τὸν Ἰοὰ; ἔχρισεν εἰς βασιλέα. Αλλος Ισὰς μετὰ τὸν Ἰωάχας, Το σύμβολον δέδωκεν εἰς νίκης τρόπον, Βέλη τὰ πέντε πρὸς λόγον καὶ Συρίας, Ανιστᾷ νεκρὸν καὶ θανών Ελισσαίος, Έτρεψε Σύρους Ιοὰς πλὴν ἐκ τρίτου, Θανών δ' Ιεροβοάμ τὸ κράτος νέμει, Ἐφ' οὗ προφήτης Ἰωνᾶς ἦν ἐν βίῳ. "Αναξ δ' Ιωάς Ιούδα λυπεῖ κράτος, • "Ονπερ Ιωάβ ζωγρία συλλαμβάνει, Καὶ καταπορθεῖ τὴν πόλιν οὐκ εἰς τέλος, Αρχει μετ' αὐτὸν ἐκ σπορᾶς 'Αμεστίας, Και σφάττεται δὴ τῷ ξίφει πρὸς τῷ Σύρῳ Διάδοχος, κράτους δὲ παῖς ᾿Αζαρίας, Εφ' ὧν ασηὲ τὴν προφητείαν λέγει. Αζαρίαν δ' ἔκτεινε Σελούμ ἀδίκως, Ονπερ μεθιστᾷ Μαναὴν ἀρχῆς πάλιν, Αζαρία παῖς βασιλεὺς Ἰωάθαν, Μεθ᾽ ἂν κρατεῖ μάλιστα παιδίον "Αχαζ, Εἰδωλολατρῶν, οὐ καλῶς Θεὸν σέβων, Ελ᾽ οὗ Ρααστών, Φακεὶ Ρομελίου, Πρὸς τὴν Θεοῦ τρέχουσιν εἰς μάχην πόλιν, Τὰ σκύλα πολλά, καὶ πολὺς λαοῦ φόνος. Εἶτα νικῶνται πρὸς βίας Ασσυρίων, Τῶν συμμάχων "Αχαζ τε καὶ Ἰουδαίας, Εφ᾽ οὗ προφήτης Ησαΐας ἦν τότε. Θανών "Αχαζ ἔλιπε τον Εζεκίαν. Ο Σαλμανατὰρ τῶν Σύρων ἄναξ πάλιν, Εκστρατεύει τοῖς τόποις Σαμαρείας, Ωσηέ κατάρχοντος ἐκ γένους τότε Ανατρέπει σύμπαντα, πορθεῖ τὰς πόλεις, Ζητεῖ δ' Ἀτηὲ πρὸς φίλον συμμαχίαν. Οὐκοῦν μετοικεῖ τὴν Σαμαρείαν ὅλην Ο Σαλμανασὰρ εἰς Ασσυρίων τόπους. Ἐνταῦθα μέμψις Ἰσραὴλ καὶ Ἰούδα, Πέμπει Σύρους δὲ πρὸς πόλεις Σαμαρείας. Λέοντες αὐτοὺς δαπανῶσιν ἐνδίκως· PATROI. GR CXLVII. 4 Μίγνυσι λοιπόν καί τινας Σαμαρίων. Ἱστῇ τὸ κακὸν τῶν λεόντων ἐνθάδε. Εζεκίας δ' ὢν εὐσεβὴς ἀνακράτος, Βωμούς καθαιρεῖ καὶ νεὼν ἐκκαλλύνει, Καὶ τὴν πόλιν δείκνυσιν ὡραῖσμένην. Ο Σενναχηρείμ εἰς Θεοῦ πόλιν τρέχει, Σφοδρὰς ἀπειλὲς ἀποτοξεύων μάτην. Θερμή δέησις, ἀφανής συμμαχία, Νυκτός φόνος δ' ἄπειρος εἰ; 'Ασσυρίους, Δράσαντος αὐτὸν ἀφανῶς ἀρχαγγέλου, Ο Σενναχερεὶμ ἐκκακῶν Σαμαρείται, θάπτων ὁ Τωδής, τοὺς νεκροὺς ἐῤῥιμμένου;, Τύφλωσις αὐτῷ τὴν χολὴν ἐξ ἰχθύος Ηπατος ἄκρον, τὰ προσήκοντα λέγει, Τὸν δαίμονα βάλλει δὲ μακρὰν Τωβίας, Η Καὶ φωτὸς αὐγὰ; τῷ σπορεῖ Τωδής νέμει. Εξεκίας ἄρρωστος, αύξησις χρόνων, Αναποδισμό; φωσφόρου τεράστιος, Πρέσβεις Μαρωδαχ, τῶν ἀποῤῥήτων θέα, Εζεκίου δ' ἔλεγχος πρὸς Ἡσαΐυ· Πρίων ξύλινος καὶ μόρος Ησαίου. Ms: Εζεκίαν Μανασσῆς ἄρχει γόνο;, Πάντων μιαρώτατος, ἀσεβὴς λίαν Φαρμακὸς ἁπλῶς καὶ φονεύς μοιχοφθόρος. ᾿Αλλὰ σχεθεὶς ἔστρεψεν εἰ; Θεὸν νόσῳ, Τὸ λοιπὸν ἑξῆς εὐλαβή ζῇ τὸν βίον. Αμνών γόνος δὲ δυσσεβής τίνει δίκας - Ἰωσίας παῖς εὐσεβέστατος λίαν, Ὑπὲρ ἅπαντας καὶ Θεοῦ τιμῶν νόμους, Καὶ πάντα ποιῶν τὰ θεῷ πεφιλμένα. Τοῦτον Νεχαώ βασιλεὺς Αἰγυπτίων Τόξου βολαῖς ἤνεγκεν εἰς ᾅδου ζόφον. Ιωάχας παῖς Νεχαώ πάλιν Σύρος Πόλιν στρατηγεί, καὶ τὸν ᾿Αχαζ ἐξάγει, Τῷ δ' Ελιακείμ Ισραήλ κράτος νέμει. Φόρο, νέμει δ' οὖν Ισραήλ κατεστάθη, Καὶ στρατὸς ὀξὺς σὺν Ναβουχοδονόσορ, Παρθεί κακῶς σύμπασαν Εβραίων πόλιν ᾿Αναξ τελεῖ δὲ τὸν φόρον τῷ βαρβάρω, Τούτου δ' ἐπεισφρήσαντος ἐν πίλει πάλιν Εγκρύπτεται τάχιστα τῶν τειχῶν κάτω. Ο δ᾽ Ἰωακεὶμ, καὶ ὁ Ιεχονίας Σύν Ἐσθε μητρὶ τοῦ κράτους ἄνω μένει. "Αναξ κάκιστος ὁ Ναβουχοδονόσορ, Εξεισιν Εσδρας σὺν τῷ Ιεχονία, Τούτους κατασχὼν εἰς Βαβυλῶνα φέρει, Συν λαφύροις πλείστοις δὲ καὶ τοῖς ἐκκρίτοις Μεθ' ὧν Δανιήλ, και χορός τριῶν νέων. Σεδεκίαν δὲ τὴν θέσιν Ματθανίαν ᾿Ανακτα Σαλήμ ἐντεν ἡ καθιστάνει. Εἰκὼν ὅραμα τοῦ Ναβουχοδονόσορ Τὰς βασιλείας εἰκονίζουσα ξένως. Ο γοῦν Δανιὴλ εὑρέτης διακρίνων, Τιμαὶ Δανιὴλ ὑπερεξηρημέναι, Καὶ θεϊκή τις Βαλτάσαρ τούτῳ θέσις. Εἰκὼν χρυσῆ πάλιν δὲ Βαβυλωνίου Παίδες νέοι τρείς, καμίνου δράσο; πάλιν, Ορκων πρὸς ἀθέτησιν ὁ Σεδεκίας, Αφίσταται γάρ του Ναβουχοδονόσορ. 6'8

AlterTORI CALLISTI 'Ο δὲ στρατές. ς πυρπολεῖ καὶ τὴν πόλιν Καὶ βορβόρῳ χώννυσιν Ἱερεμίαν. Σεδεκίαν δὲ συλλαβὼν ὅρκων κρίνει Ῥήξαντα τεῖχος εἰς φυγήν τετραμμένον Παίδων στερεῖ τε καὶ σβέννυσι τὰς χώρας, Καὶ δέσμιον ἄγει δὲ τῇ Βαβυλῶνι, Κἀκεῖ τελευτᾷ τὸν βίον καθειργμένος. Ο Νανουζαρδιάς τὸν ναὸν πυρὶ καίων, Πολλούς θανατῶν, φαῦλα μυρία πράττων. Σαλήμ στρατηγὸς εὐγενὴς Γοδολίας, Συν δ' 'Αμανίταις Ισμαήλ Γοδολία, Καὶ Χαλδαίοις ἔπεισι, καὶ κτείνει ξίφει. Καὶ δῆτ᾽ Ἰωνᾶς σὺν στρατῷ τούτους φθάνει, Κτείνει τε πολλούς, καὶ στραφείς σὺν τῷ στίφει Τῶν Ἑβραίων ἅπαντι χωρεῖ συντόνως Πρὸς τὸν κρατοῦντα καὶ Αἰγύπτου τὸ κράτος. Είδωλα λοιπόν προσκυνοῦσιν ἐνθάδε. Εἶτα διεφθάρησαν ἐξ ᾿Ασσυρίων Σχόντων πᾶσαν Αἴγυπτον ὑστέρῳ χρόνῳ. Ναβουχοδονόσορ δὲ λιπὼν τὸν βίον, Οὕτω Μαρωδὰχ τὴν βασιλείαν νέμει. Ος Ἰωακεὶμ καὶ Σαλὴμ βασιλέα Σύσσιτον αὐτῷ καὶ σύνεδρον κτιννύει Καθειργμένον μένοντα πολλοῖς ἐν χρόνοις, ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α'. Θανών Μαρωδαχ Βαλτάσαρ λείπει κράτος, Δείπνον Βαλτάσαρ, καὶ Θεοῦ σκεύη πότῳ, Καὶ τοῖχος ἀστράγαλος ἀνθρώπου γράφων, Λύων Δανιὴλ τὴν γραφὴν τῶν δακτύλων, Καὶ κτείνεται μὲν Βαλτάσαρ πρὸς Δαρείου. φθονούμενός τε Δανιὴλ τοῖς σατράπαις, Λέουσιν ἀπρόσψαυστος ἀρθεὶς, τὸ ξένον, Ηκει δ' 'Αββακούμ ὑψόθεν μετηρμένος, ᾿Αρχὴ τὸ λοιπὸν, ἄγγελος ἑβδομάδιο;, Στρεπτός Δανιήλ, και τιμή Μανιάκης· Οραμα πάλιν Δανιήλ, τὰ θηρία, Κρίσις Σωσάννης ἐκ χειρὸς πρεσβυτέρων. ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β'. Μόρος Δαρείου, βασιλεὺς Πέρτης Κύρος. Λύσις Εβραίων ἔνθεν αἰχμαλωσίας, Καὶ κώλυσις δὴ τῶν κατοικούντων πέριξ, Πόλιν ἀνιστᾷν ὡς χρεὼν καὶ τὸν δῆμον. Μασσαγετῶν Τόμυρις φθείρει τὸν Κύρον, Μεθ' όν Καμβύσης ὁ Ναβουχοδονόσορ, "Ος καθελὼν ἄριστα τους Αιγυπτίους Προς Αιθίοπα δυστυχεῖ τὰ πρὸς μάχην. ᾿Αποστατοῦσι τὸ λοιπὸν Ἰουδαῖοι Τον Ολοφέρνην τοιγαροῦν μετὰ κράτους, "Αναξ Καμβύση; ἐξάγει θράσους πλέων Κινεί κατ' αὐτῶν εἰ; Γετουλᾶ τὴν πόλιν, Οἱ δ' ἔνδον ἐκλείπουσιν ὑγροῦ τῇ σπάνει, Σπάν᾽ αὖθ' Ιουδήθ τεχνικῶς καταστρέφει Τὸν 'Ολεφέρνην ἐξιοῦσα κοσμίως. Σκηνῆς γὰρ ἔνδον συγκαθεύδουσα μόνη Το ξίφος ἐξάρακα τοῦτον κτιννύει. Τιμαὶ τὸ λοιπὸν ἀναθήματα δόμῳ, Τὰ δ᾽ Ἑβραϊκά προσκυνῶν ᾿Αχώρας. Ο δ' αν Καμβύσης ὁ Να ουχοδον σορ Η Επεκστρατεύων κατὰ Μάγων τῶν δύο, Θλασθείς πόδα τέθνηκεν ἄθλιον μόρον. Μεθ' όν Δαρείος Υστάσπου κεκλημένος Εκ μηχανῆς Κρατο Περσῶν τὸ κλέος Εὐξάμενος δὴ τῷ Θεῷ, δοῦναι γέρας Ἱερουσαλὴμ τὴν στάσιν καὶ χρυσίον. Ο Ζοροβάβελ τὴν ὑπόσχεσιν λύει. Τράπεζα λοιπόν σατραπῶν εὐωχία. Ἐκ τοῦ πότου λέγει δὲ Δαρείος λόγους Πρὸς παῖδας αὐτοῦ τοὺς πέριξ κοιμωμένους. Ως δ' εὗρεν οὗτος ὁ ξένος Ζοροβάβελ Κρατεῖν ἁπάντων τὴν ἀλήθειαν μόνην, Πείθει Δαρεῖον ἐντελεῖσ' ὅρκον νέμειν, Σὺν Ιωσεδέκ δ᾽ Ἰησοῦ πρεσβυτέρω Σκευῶν τινα κάλλιστα λαβὼν τοῦ δόμου, Γραφάς τε καὶ δύναμιν ἀκριβέστατον, Πέντε σύναμα τοῦ λαοῦ μυριάσιν Εἰς Ἱεροσόλυμα συντόμως φθάνει. Βάλλουσι βάθρα τῷ νεῳ μετὰ πόνου Αλλη πάλιν κώλυσις ἐκ Σαμαρείας Διαβαλόντων εἰ; ἀπόστασιν τάχα, Τείχους ὀχυρότητα, καὶ στάσιν δόμου. Γράφει Δαρείος τοῖς στρατηγοίς Συρίας Δοῦναι χρυσίον, καὶ βοήθειαν νέμειν. Εγείρεται δ᾽ οὖν καὶ ναός τε καὶ πόλις, θυσία, ναός, ἀζύμων χορηγία. Ἐν ἱερεῦσι δ' ἦσαν ἡγμένοι μόνοις Καλῶς ποθοῦντες τὴν ἀριστοκρατίαν, Ασσαμοναίων ἄχρι καὶ Μακκαβαίων. ΕΣΘΗΡ. Μεγιστάνες δὴ Δαρείου, πανδαισία, Δεῖξις γυναικὸς, ἐντροπὴ βασιλίδος, Οργὴ Δαρείου, λύσις, Εσθήρ εἰς μέσον Οψιν ἀγαθὴ, συγγενής Μαρδοχαίου, Ἐξ αἰχμαλώτων Δαρείου, δορυφόρου, Οστις βασιλεῖ δόλους ἀνδρῶν μηνύει, Κάντεῦθεν ύψος αναβάς τιμῆς μέγα. Αμάν προάγων Εβραίων· οὗτος φθόνῳ, Σταυρὸν ἀνιστῇ κατὰ τοῦ Μαρδοχαίου, Ηκιστα τιμὴν ἀποδόντος ἀξίαν. Κίνησις Ἐσθὴρ ὑπὲρ ἅπαντος γένους, Πρὸς τὸν κρατοῦντα καὶ ξιφηφόρον λόγος Δέησις οἰκτρά, καὶ φονουργίας λύσις. Αμάν, Δαρείος εἰς Εσθήρ πανδαισίαν, Νυκτός τε χάρτης, καὶ καλὸς Μαρδοχαίος, Σύμβουλος Αμὰν καὶ τιμῆς Μαρδοχαίου, Μαρδοχαίος έφιππος ἐν πορφυρίδι, Αμάν προάγων καὶ σύρων ἵππον βάδην, Αμάν πρὸς Ἐσθὴρ τῶν γονάτων ἡμμένος, Βλέπει Δαρείος, ἐννοεῖ κακεργάτην, Εντεῦθεν ᾿Αμὰν ἐν καταδίκης ξύλῳ, Πιστὸς πατήρ τε Δαρείου Μαρδοχαίος, Φόνος τε πολὺς τῶν κατὰ τῶν Εβραίων, Καὶ τῶν δέκα σταύρωσις Αμάνου γόνων. ΕΣΔΡΑΣ ΤΟ ΠΡΩΤΟΝ. Ο Δαρείου παῖς ἐγκρατής Περτῶν Ξέρξης Τιμῶν μὲν φύλον Εβραίων κατὰ κράτος, Εσδρες φίλος μάλιστα τῶν ἄλλων πλέον,

SYNOPSIS S SCRIPTUR.E. Γράμμα κρατοῦντος εἰς ὅλην ἐπαρχίαν. Έντιμος Εσδρας σὺν λαῷ βαρεῖ τρέχων Εἰς Ἱεροσόλυμα τους νόμους νέμει, θαυμάζεται μάλιστα τῶν ἔργων χάος, Τὰς ἀλλοεθνεῖς ἐξάγει ποῤῥωτέρω, ᾿Αναγινώσκει τῷ λαῷ καὶ τοὺς νόμους· Δάκρυα πολλά, καὶ λόγοι, πανδαισία, Παραγγελία, καὶ θανών Εσδρας γέρων. ΕΣΔΡΑΣ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟΝ. Πυνθάνεται δὲ καὶ Νεεμίας πάλιν Τὰ κατὰ Σαλὴμ ἀρχοινοχόος Ξέρξου, Μανθάνει κακῶς ἀπὸ τῶν πέριξ ἔχειν, Ζητεῖ τὸν αὐτάνακτα, γραφάς λαμβάνει, Ηκει τὸ τοῖχος καὶ νεών πληροί τάχος, Καλῶς καθιστῇ κατὰ τὸν νόμον σέβειν Τις συναγωγὰς καὶ τὰ Σάββατα πάλιν. Πρὸς τὸν Ξέρξην άνεισιν, εἶτα πρὸς πόλιν, Άριστα ποιῶν, καὶ τελευτᾷ τὸν βίον. Βασιλεία Περσών μέχρι ᾿Αλεξάνδρου. Αρταβάνης δὲ Ξέρξου τὸ κράτος λύει, Ετ' Αρταξέρξης τὴν θέσιν ὁ Μακρόχειρ, Καὶ δεύτερος Ξέρξης δὲ καὶ Σογδοάνης, Νόθος Δαρείος, καὶ γόνος 'Αρταξέρξης, 'Αρταξέρξης άλλος δὲ τὴν κλῆσιν Χώς, Αρσης ὁ Χώου, καὶ κτανὼν ὁ Βαγώας, Καὶ Δαρεῖος ὕστερος ἐν Περσῶν γένει, Ονπερ Μακεδών ᾿Αλέξανδρος κτιννύει. ΒΙΒΛΙΟΝ ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ. Μετὰ δὲ ταῦτά τις Ιωάννας θύτης Χάριν τιμῆς ἔκτεινε συγγόνων ένα. Βαγώας οὐκοῦν στρατηγὸς 'Αρταξέρξου Χρόνοις ἐν ἑπτὰ συνταράσσει τὸ στίφος. Θύτης Ιωαδὰμ ἐκ γόνων Ιωάννα, Ομαιμος αὐτῷ Μανασσῆς, ἔρις λόγων, Σαναβαλέτης σατράπης ὁ Δαρείου Τῷ Μανασσῇ ζεύγνυσι τὴν θυγατέρα. Τοῦ Μανασσῆ δίωξις ἐκ θείου δόμου Τοῦ πενθεροῦ, βάρος δὲ καὶ βουλὴ ξένη, Φυγὴ πρὸς αὐτὸν ταυτοπαθῶν εἰς γάμους, Ἐν τῷ μέσῳ μόρος δὲ καὶ τοῦ Δαρείου, Σαναβαλέτης πρόσεισιν ᾿Αλεξάνδρῳ, Δίδωσιν ἀρχὴν, ἀντίχαριν λαμβάνει Ἐν τῷ Γαριζὶν τῷ Θεῷ; στῆσαι δόμον, Ἐκεῖ τὸ λοιπὸν Μανασσήν ποιεί θύτην, Μερίσας αἰσχρῶς τοὺς λαοὺς κακοτρόπους. Ἐκ Μακεδόνων 'Αλέξανδρος Φιλίππου Μετ' Ἰλλυριούς καὶ Θρᾷκας, τὰς ᾿Αθήνας Πέρσαις ἐπεστράτευσε, νικᾷ σατράπας, • Αρχὴν Περσῶν σύμπασαν ἐκ Θεοῦ λύει, Αἴγυπτον εἷλε, Συρίαν, Παλαιστίνην, Λαμπρὰν ἀνιστῇ τὴν ἐπώνυμον πόλιν, Τύρων κατασπᾷ καὶ Σιδωνίων χθόνα, Λείπει δὲ τὸ ζῆν, ὡς λόγος, τῷ φαρμάχῳ. Τέως καθιστῶν τὴν μάχην ἐπὶ Γύρον Σύμμαχον αἰτεῖ τὴν πόλιν τῶν Εβραίων. Θύτης Ἰωάδ οὐ δίδωσιν εὐλόγως. Μετὰ μικρὸν ἥκει δὲ σὺν παντευχία. Ο γοῦν Ούτης ἕξεισιν ἐστολισμένο;. 'Αλέξανδρος δὲ τὸν Θεοῦ τιμή θύτην, Πρόσεισιν ἔνδον εἰς πόλιν, εἰς τὸν δόμον, Αιτήματα σύμπαντα πρὸς τέλος ἄγει. Οι Σαμαρείς ήκουσι τῶν ἴσων χάριν, Έλεγχος αὐτῶν εἰς φυγὴν κακουργίας. Ελὼν δὲ πάσας Αλέξανδρος τὰς πόλεις, ᾿Ανδρόμαχον τίθησιν ἐν Σαμαρεία. Τοῦτον Σαμαρεῖς ἐξάγουσι τοῦ βίου, ᾿Αλέξανδρος δὲ τοὺς Σαμαρείτας ἄρας, Μακεδόνας ᾤχισε τοὺς πεφιλμένους. Μόρος Ιωάς, Ονίας θύτης γόνος. Μετὰ τὸν ᾿Αλέξανδρον εἰς τετραρχίαν Αρχὴ πᾶσα τέτραπτο τοῖς μεγιστᾶσι, Κρατεῖ δ' Αἰγύπτου Πτολεμαῖος ὁ Λάγος. Ἐν Σαββάτῳ δὲ τὴν πόλιν τῶν Εβραίων Πορθεί προφανῶς, καὶ πρὸς Αἴγυπτον τρέχει. Μετὰ δ᾽ ἐκεῖνον καὶ Φιλάδελφος γόνος, Μεταφράσας ἄριστα βίβλους Εβραίων, Φαληρεύς Δημήτριος σὺν Αριστέα. Λύσις δι' αὐτῶν Ἑβραίων ἀνδραπόδων Μετὰ δ᾽ Αγίαν καὶ Σίμων Ελεάζαρ, Πρὸς 'Αντιόχου καὶ κάκωσις Ἑβραίων, Καταστρατηγήσαντος τὸν Πτολεμαῖον. Πτολεμαίου παῖς Επιφανὴς τὴν θέσιν Μετὰ στρατοῦ κράτησεν ἐν Παλαιστίνη, Αὐτῷ τὸ λοιπὸν προστρέχουσιν Εβραίοι, Πάλιν πρὸς 'Αντιόχου ἐξ ἐναντίου, 'Αντιόχου παῖς καὶ γυνὴ Πτολεμαίου. Κίδος θυγατρός προιξ Παλαιστίνης ὅροι, Ο Καὶ Πτολεμαῖος τὴν Θεοῦ κρατεῖ πόλιν. Μετ' Ἐλεάζαρ Μανασσῆς Θεῷ θύων, Επειτ' Ονίας Σίμωνος φίλος γόνος. Τὸν δασμὸν αἰτεῖ κατ᾽ ἔθνος Πτολεμαίος, Ο δ' 'Ονίας δίδωσιν ἥκιστα φόρον, Οργίζεται, πρόσεισιν Ιωσήφ φίλος, Λαμπρῶς τιμᾶται καὶ τελωνεῖ κοσμίως. Πτολεμαίῳ παῖς καὶ γενέθλια, φίλοι. Ανεισιν ὁ παῖς Ἰωσὴφ νέμων χάριν, Υρκανὸς αὐτὸς χάριν ἀρίστην φέρων, Πρὸς συγγόνων ἐνέδρα, καὶ τούτου μόρος, Επιφανούς τε μόρος τοῦ Πτολεμαίου, Πάλιν ὁ Αντίοχος εἰς Θεοῦ πάλιν, Θύτης Ἰησοῦς καὶ Μενέλαος πάλιν, θυτῶν δύο στάσες τις ἐνθάθε ξένη, Φυγάς ὁ Μενέλαος ἐπ᾿ ᾿Αντιόχω, Πρόσεισιν 'Αντίοχος, πορθεῖ τὴν πόλιν, Τὸν πλοῦτον αὐτῆς ἐκφορεῖ, καταστρέφει, Νόμους προλιπεῖν ἐκβιάζει πατρίους, Κυροί πάντας Ἕλληνα μιμεῖσθαι βίον. Τότ' Ελεάζαρ καὶ σοφοὶ Μακκαβαίοι Ως ἀνδρικῶς ἔστησαν ὑπὲρ τοῦ νόμου, Ασαμωναῖοι σὺν πατρὶ τῷ Ματθίᾳ, Θύσαι κελευσθέν, ᾿Απελλήν δόντες φόνω Πρὸς τὴν ἔρημον ἐκτρέχουσιν αὐτίκα, Μεθ᾽ ὧν μυρίων ἀποφεύγουσι στίφος. Ἐν Σαββάτῳ μάχη δὲ φυγάδων νίκη, Ανατροπή συμπάντων ἐν τῷ Σαββάτῳ Μετὰ Ματθίαν Σίμων ὁ Maxxa5αῖς; Στίφους κατάρχει τοῦ φιλοῦντος τὸν νόμον, (22

Κτείνει τε πολλούς συμβαλών αιφνιδίως Τῶν ὑπασπιστῶν ἀνδρικῶς 'Αντιόχου. Καὶ δὴ τὸν ναὸν ἐκκαθαίρει συντόμως, Καὶ πάντα ποιεῖ πρὸς τὸ βέλτιον τρέπων. Ο δ' 'Αντίοχος ἐκμαθὼν ἀποψύχει, Καὶ μικρὸς 'Αντίοχος σὺν τῷ Λυσία Σπονδαῖς πόλιν εἴσεισιν τὴν Θεοῦ τότε, Ἐξ ἐλέφαντος Ελεαζάρου μέρος. Καὶ φθείρεται Φίλιππος ἐξ ᾿Αντιόχου. *Αλκιμος θύτης, καὶ φυγὰς δὲ Ονίας Ανιστὰς εἰς τὴν τῶν Αἰγυπτίων δήμων. Τὸν ᾿Αντίοχον Λυσίας κτείνει πάλιν, Ο Δημήτριος Σελεύκου τὸ παιδίον, Αλκιμος κινεῖ πρὸς Μακκαβαίον λόγους, Και Βακχίδης ήκει δὲ πρὸς Δημήτριον. Πράξων κακὸν τάχιστα τῷ Μακκαβαίῳ, ᾿Αλλὰ πρὸς 'Αντιόχου εστράφη μάτην. Καὶ Νικάνωρ κάτεισι σὺν δόλῳ πάλιν. Μάχης δὲ πολλῆς συρραγείσης ἐν πόλει, Πίπτει Νικάνωρ σὺν λαοῦ πολλῷ στίφει, Ο δ' αὖ λαὸς δίδωσι τῷ Μακκαβαίω Γέρας τὸ λαμπρὸν καὶ ἀρχιερωσύνης. Πάλιν Βακχίδης ἐμπεσὼν Μακκαβαίῳ Κτείνει τὸν ἄνδρα δραστικώτατον φύσει, Καὶ τὸ κράτος δίδωσι τοῖς ἐναντίοις, Στρατός Ἰούδα τοῦ καλοῦ Μακκαβαίου, Ιωνάθαν ὅμαιμον αἱροῦνται κράτει, Τούτου δὲ μάχη σύῤῥηξις ἐν Βακχίδι, Νικῇ μὲν οὐδείς. Ιωνάθης εἰς όρος, Ο δ' αὖ Βακχίδης πρὸς Δημήτριον τρέχει. Πάλιν Βακχίδης προς μάχην Ιωνάθῃ, ᾿Αλλὰ νικηθεὶς ἀφορᾶ πρὸς συμβάσεις, Καὶ πρὸς τὸν Δημήτριον αὖθις ἐκτρέχει. Μάχη πρὸς Δημήτριον ἐξ ᾿Αλεξάνδρου, Ἐπιφανοῦς γόνου δὲ τοῦ Πτολεμαίου Ιωνάθης σύμμαχος ἐν Δημητρίῳ, Εἶτα πρὸς Ἀλέξανδρον αἱρεῖ φιλίαν, Δημητρίου θάνατος ἀπὸ τελμάτων. Φιλοπάτορος θανόντος Πτολεμαίου, Εὐεργέτης κατῆρξεν ὁ Πτολεμαῖος, 'Αλέξανδρος τούτου δὲ τὴν κόρην άγει, Εἰς φιλίαν δίδωσιν ὁ Ιωνάθης. Ηχει δὲ Δημήτριος παῖς Δημητρίου· Αρχει Συρίας πατρικῶν τ' ἄλλων τόπων, 'Αλεξάνδρου δὲ πενθερὸς Πτολεμαίος Τέχνῃ μετελθὼν τὸν ᾿Αλεξάνδρον δόλῳ, Δημητρίῳ δίδωσι τὴν θυγατέρα Καὶ βασιλείας Αλέξανδρου τῶν τόπων. ᾿Αλεξάνδρου θάνατος καὶ Πτολεμαίου. Στάσις πρὸς Δημήτριον 'Αντιοχέων. Λαμπρὸς βοηθὸς καὶ φίλος Ιωνάθη; Φιλίαν αἰτῶν, καὶ πρὸς αὐτὴν τὴν 'Ρώμην Ορφανός, 'Αντίοχος παῖς ᾿Αλεξάνδρου Σὺν Τρύφωνι κάτεισιν ἐκ τῶν 'Αράβων. Θόρυβος ἔνθεν, ταραχή Δημητρίῳ». Ο Δημήτριος εἰς "Αραβας εκτρέχει, Ληφθεὶς δὲ τίνει δίκας ἀθλίως τάλας. Τρύφων τὸν ᾿Αντίοχον ἐκτεμεῖν θέλων, *Ην ὡς ἀληθῶς δειλιῶν Ἰωνάθην, Καὶ δῆτα συσχὼν τὸν Ιωνάθην δόλῳ Κάτεισιν εὐθὺς εἰς Ἰουδαίας τόπους. Καὶ τὸν Σίμωνα τὸν γόνον Ιωνάθου Ητει τάλαντα δῆθεν ὡς χρέους δόσιν. Σίμων δίδωσι μέμψιν ὡς ὑπεκκλίνων. Κτείνει δὲ λαβὼν καὶ πάλιν Ἰωνάθην, Δημητρίου παῖς Αντίοχος Σιίτης. Κρατεί Συρία; προσφιλής Ιουδαίοις Ομαιμος Αντίοχος του Δημητρίου Πρὸς Κλεοπάτραν σύζυγον Δημητρίου Ο Φεύγει, Τρύφων δ' ἔπειτα πρὸς Ορθοῦσαν. Καὶ πυρποληθεὶς τὸν βίον καταστρέφει, Σπονδὰς λύει· Σίμωνος ἄναξ Σιδίτης, Καὶ Χενδεβαῖος ἐκστρατεύει προς πόλιν, Νικᾷ δὲ τοῦτον Σίμωνος Ιωνάθης. Προς Πτολεμαίον κτείνεται Σίμων δόλῳ, *Ος Αβουχου κέκλητο λαμπρὸς τυγχάνων. ῾Ο Σίμωνος παῖς Υρκανός, Ιωνάθης Πρὸς Πτολεμαῖον ἐκστρατεύε: σὺν τάχει, Ο δὲ κτανὼν Σίμωνος ἀδελφοὺς ξίφει, Πρό; Κοτυλᾶν τύραννον εὐθὺς ἐκτρέχει. (24 ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΠΡΟΣ ΘΕΙΑΝ ΓΡΑΦΗΝ Μέχρι τούτων διαλαμβάνει ή θεία Γραφή, τὰ δὲ ἑξῆς ἄχρι καὶ αὐτὴν ἅλωσιν Ἱερουσαλὴμ ὁ Ιώσηπος ἱστορεῖ, ἅπερ ὡς λυσιτελῆ τούτοις ἐπισυνάπτομεν. Τὰ μετὰ τὰ Μακκαβαϊκὰ ὡς Ιώσηπος ἱστορεί μέχρι Χριστοῦ, καὶ αὐτῆς ἁλώσεως Ἱερουσαλήμ. Ο δ' 'Αντίοχος ἀδελφὸς Δημητρίου Μετὰ μάχην τε καὶ κάκωσιν μυρίαν Σπονδὰς τελῶν εἴσεισι τὴν Θεοῦ πόλιν. Εἶτα πρὸς αὐτοὺς ἐκστρατεύει τους Πάρθους Μετ' Αντιόχου συμβαλεῖν προς Αρσάκην. Καὶ κτείνεται μὲν 'Αντίοχο; ἐν μάχῃ· Πολλὰς δ' Υρκανός ὑποποιεῖται πόλεις. Ο Λυθεὶς δὲ Δημήτριος ἄρχει τῶν Σύρων. Σύροι δε πρὸς Φύκωνος τοῦ Πτολεμαίου Ζεδιναν ᾿Αλέξανδρον αἱροῦνται κράτει, Οστις τὸν Δημήτριον ἀρχῆς ἐξάγει Στάντος δὲ μακρὰν συζύγου Κλεοπάτρας Ηλεῖστα παθὼν τέθνηκεν ἀθλίῳ μόρῳ. Ο Γρυπός Αντίοχος παι; Δημητρίου

SYNOPSIS S. SCRIPTUR.B. Συστὰς πρὸς 'Αλέξανδρον εξάγει μέσου, Χρόνοις τε πολλοῖς ἦρξε Συρίας πάσης. Ο δ' 'Αντίοχος Κυζικηνός τὴν θέσιν, Αντιόχου παῖς συγγόνου Δημητρίου Περὶ κράτος ήρατο τῷ Γρυπῷ μάχην, Μικρὸν δὲ παυθεὶς Υρκανός ἐκ τῆς μάχης, Τελῶν φόρους, ἤνεγκεν ἀδρὸν χρυσίον. Ο Κυζικηνὸς τῶν Σαμαρέων χάριν Υρκανοῦ παισὶ συγκροτῶν μάχην ξένην, Θύων δ' Υρκανός καθορᾷ νίκης κράτος Ο πεσὼν ἐβράβευσεν, ἡ μάχης κρίσις, Σύγχυσις ὧδε φιλίας Φαρισσαίων. Θνήσκων δ' Υρκανός τῷ γόνῳ κράτος νέμει Αριστοβούλῳ βασιλεῖ πρῶτον μόνῳ, *Ος τοῦ γένους ἔφθειρε τὸ πλείστον μέρος, Μεθ᾿ ὃν ἀδελφὸν ᾿Αντίγονον ὑστορέως, Ἐν τῷ Στράτωνος ὡς προείπέ τις βίβλος, Αὐτὸς δὲ βαγεὶς τὴν ψυχὴν ἐμεῖ πάλιν. Ἰανναῖος σύγγονος τὸ κράτος φέρει, Πολλὰ δὲ δεινὰ τοῖς Ἰουδαίοις δράσας Κλεοπάτρα πρόσεισι τῇ καὶ Σελήνη Μάχας ἐχούσῃ πρὸς γόνον Πτολεμαίου, *Ος Ἰανναίῳ συμπλακείς τὰ πρὸς μάχην Κατὰ κράτος τέθεικε κατησχυμμένον, Καὶ τὴν πόλιν εἴπεισι Πτολεμαΐδα Καὶ τὴν ᾿Αλεξάνδρειαν αὖθις λαμβάνει· Τῆς Κλεοπάτρας εκλιπούσης εἰς χρόνον, Ως Ἱανναῖον ἐγκαταστήσῃ θρόνῳ, Ο Κυζικηνὸς τὸν Γρυπόν καταστρέφει, Τὸν δ' αὖ Σέλευκος ὁ Γρυποῦ πάλιν γόνος Εξοστρακίζει τοῦ κράτους πορρωτέρω. Ο Κυζικηνὸς τὸν Σέλευκον λαμβάνει, Καὶ τῷ πυρὶ δίδωσιν εἰς τέλος φλόγα. Τούτῳ συνίστων ἀκρατῶς πάλιν μάχην Γόνοι τοῦ Γρυποῦ σύγγονοι τοῦ Σελεύκου. Αγει τὸν ᾿Αλέξανδρον ἡ Κλεοπάτρα, Καὶ φαρμάκῳ πέφθαρτο δηλητηρίῳ.. Διώκεται γοῦν ᾿Αλέξανδρος αὐτίκα, Καὶ Πτολεμαίου τὸ κράτος βλέπει πάλιν. Ιανναῖος δὲ την Σαμάρειαν τέλος Πορθεί πρὸ παντὸς, καὶ σαφῶς καταστρέφει. Μετὰ δὲ μόρον τοῦ νέου Πτολεμαίου Κατῆρξεν Αλέξανδρος ἐν βραχεῖ χρόνῳ, Καὶ τὴν ἀδελφὴν ἐκτεμών Κλεοπάτραν, Πρὸς τοῦ στίφους ἤνεγκεν ἄθλιον μόρον, Μεθ' δν κρατεῖ μάλιστα παῖς φιλομήτωρ Ο Φιλάδελφος και νέος Πτολεμαίος. Ο δ' Αρμένιος Τιγράνης Παρθυαίος Πάρθων ἀποστὰς οὐ βραχὺ κρατῶν τόπῳ. Πλασε δ' ἐς γῆν Φοινίκης και Συρίας Ο κλήσιν Διόνυσος ἐκ Πτολεμαίων. Οὗτος μάχην ήγειρε πρὸς Ἰουδαίους, Οὗ καὶ θανόντος Συρίας ἄρχει κράτους 'Αρέτας, δ; χείριστον ἀνταίρες μάχην Προς Ιουδαίους, καὶ πάλιν ὑποστρέφει Πρὸς παῖδα Γρυπού. Καθιστᾷ τὰ πρὸς μάχην Ὁ Ἰανναῖος καὶ νικῇ κατὰ κράτος, Ιτουραίαν δὲ προσβαλὼν λείπει βίον, Αφεὶς γυναικὶ τῇ Σελήνῃ τὸ κράτος Σὺν παισὶ διπλοῖς ἀπαλοῖς καὶ νηπίοις. Καὶ Μάρκιος της Συρίαν φθάνει τότε, Σταλείς στρατηγὸς ἐκ παλαιτέρας Ρώμης. Ἰανναίου παῖς Υρκανός ἄναξ νέος, Ο δ' αὖ Αριστόβουλος ἱερεὺς πάλιν, Δραστήριος δ᾽ ὧν Αριστόβουλος τρόπους, Σύμπαν τὸ κράτος ἀναδύεται μόνος, Τὸν δ' Υρκανόν ήργησεν ὡς εὐμηχάνως. Ο δ' αὖ φυγὰς κάτεισι πρὸς τὸν ᾿Αρέταν. Σὺν Αντιπάτρῳ τῷ πάλαι περιλμένῳ, Καὶ πρὸς μάχην ήκουσιν Αριστοβούλῳ. Αὖθις δ' Αριστόβουλος Σκάρῳ προστρέχει, "Ον δῆτα Πομπήιος στρατηγός Ρώμης Επιβλέπειν ἔταξε την Παλαιστίνην. Οὗτος Αρέταν ὑποθήκαις ἐκτρέπει. Πάλιν Υρκανός σὺν Αντιπάτρῳ φίλω Πρὸς Πομπήϊον στρατηγὸν ἀνατρέχει. Στέλλει Γαβίνιον αὐτίκα Πομπήϊος Ὑπὲρ Υρκανοῦ πρὸς Ἰουδαίων πόλιν. Οὐκ εἰσδέχονται τὸν Γαβίνιον λόγοις. Εκει δ' ὁ Πομπήϊος ὕστερον πλέων Στρατῷ βαρεῖ μάλιστα, καὶ τρέπει λίαν Αριστοβούλῳ παριδών χρυσοῦ χύσιν, Σφάττει, θερίζει συμπλακείς πολλῇ μάχη, Καὶ τὸν Ἀριστόβουλον ἔμπνουν λαμβάνει, Υρκανῷ τὸ πᾶν δ' ἀνατίθησι κράτος, Ανακτα δεικνὺς καὶ θύτην κατὰ χρέως. ᾿Αντιπάτρῳ δὲ τὴν Παλαιστίνην νέμει Επιμελητὴν ἀναδείξα; πραγμάτων. Ο Αὐτὸν δ' Αριστόβουλον σὺν δυσὶ γόνοις Λαβὼν ὁ Πομπήϊος ἐκπλεῖ πρὸς Ρώμην. Τοῦτον δὲ σαφῶς τὸν τρόπον Ιουδαίοι Προς Ρωμαίων ήρχθησαν ἐξ ἀβουλίας. Φυγὰς τὸ λοιπὸν ᾿Αλέξανδρος ἐνθάδε Πρὸς Ἰουδαίαν Αριστοβούλου γόνος Οστις Ὑρκανὸν τοῦ κράτους ὑπεξάγει. Αὖθις δὲ φεύγει προσβαλών 'Αντωνίῳ, Καὶ πρὸς Ρώμην άγεται δέσμιος πάλιν. Εἶτα δ' Αριστόδουλος σὺν ᾿Αντιγόνῳ Φεύγουσιν ἅμα, συγκροτοῦσι καὶ μάχην, Πλὴν ἀλλ' ᾿Αριστόβουλος πρός Αντώνιο Θνήσκει προφανῶς ὡς σταλείς Πομπηίῳ, Φυγάς δ' ὁ ᾿Αντίγονος ἐν Πάρθων κράτει· Ητταν δ' ὑποστάντος τῶν Ῥωμαίων κράτος, ᾿Αποστατοῦσιν Υρκανοῦ καὶ τὰ στίφη. Ο Κάσιος δ' οὖν ἐγκαθιστεῖ πρὸς λόγον Συλῶν τὸν νεών. Υρκανοῦ δῆθεν χάριν Κάτεισιν 'Αντίγονος σὺν Πάρθοις μόνοις. Τοῦτον δὲ Γαβίνιος ὡς ποῤῥωτέρω Τίθησιν εὐθὺς ἐκτοσὶ Ταβυρίου. Καίσαρ μονάρχης, θάνατος Πομπηΐου, Βοηθός Αντίπατρος ἐν πᾶσι τρόποις Αρχὴν βεβαιοί σὺν Υρκανῷ τῷ φίλῳ. Πρόσεισιν Αντίγονος Καίσαρι πάλιν. Ο δ' 'Αντίπατρος ἐμποδὼν τούτῳ μόνον Υιούς στρατηγούς Αντίπατρος δεικνύει, Μέγαν Ηρώδην καὶ Φατάιλον λέγω. Γογγυσμό; ἔνθεν τοῦ στίφου; Ἰουδαίων, Τὸ τυραννικὸν εὐλαβουμένων τάχα.

Κρίσις Υρκανοῦ σὺν χάριτι καὶ δόλῳ Κατηγορούντων Ηρώδην των Εβραίων. Καίσαρ ἀδελφὸν Κλεοπάτρας εξάγει Την Πτολεμαῖον τοῦ κράτους Αἰγυπτίων, Μόνῃ δὲ ταύτῃ τὴν ἀρχὴν πᾶσαν νέμει, Αναίρεσις Καίσαρος ἐν μέσῳ πάλιν. Κάτεισιν ᾿Αντίγονος ἐν μάχης κράτει. Μάλιχος ᾿Αντίπατρον ἐξάγει βίου Ἐν φαρμάκω μάλιστα, τῷ δ᾽ αὖ Ηρώδη Δίδωσιν ἀρχὴν Υρκανός Αντιπάτρου, Καὶ πλείονα δοὺς πατρικῆς ἑταιρίας, Οστις ἐπαρθεὶς κατὰ μικρὸν τῷ κράτε. *Αφηνιάζων εἰς ἀπόστασιν βλέπει, Ἐς φιλίαν δὲ τοῖς κρατοῦσιν ἐν Ρώμῃ Καθίσταται μάλιστα σαίνων ἐκθύμως, Αριστοβούλῳ Μαριάμνην τὴν κόρην Τὴν ἀδελφιδὴν Υρκανοῦ λαβὼν γάμῳ. Ο Καίσαρ Ιούλιος Γάτος πάλιν Ἐν τῇ Ῥώμῃ μόναρχος αἱρεῖται κράτωρ, Στρατηγός Αντώνιο; 'Ασίας πάσης. Κατηγοροῦσιν Ἡρώδου σύμπαν γένος, Κόλαξ Ηρώδης, καὶ μέρος κατηγόρων, Πάλιν πρὸς ἀρχὴν, καὶ κίνησις τοῦ στίφου:. Εκβλητος αὐτὸς σὺν Υρκανῷ τῷ φίλῳ, Μάχη κραταιά, καὶ πρὸς τὸ κράτος πάλιν Κάτεισιν Αντίγονος ἅμα Πακόρῳ. Φυγάς Ηρώδης, θάνατος Φασαήλου, Ζῶντα δ' Υρκανόν ᾿Αντίγονος λαμβάνει, Πάρθοις δίδωσι, λωβᾶται δὲ τὰ μέλη, Αὐτὸς δ᾽ ἀνεζώσατο τὸ κράτος μόνος. Μάλχῳ πρόσεισιν Ηρώδης Αραβίῳ, Ηκιστα προσδέδεκτο τῷ Πάρθων φόβῳ. Πρὸς τὴν Ἀλεξάνδρειαν οὐκοῦν ἐκτρέχει Πρὸς κρίσιν εἰς Αἴγυπτον ἡ Κλεοπάτρα Παρ' Αντώνιον, καὶ συνάφεια γάμου, Μεθ' ης Ηρώδης καὶ γραφαῖς Αντωνίου Πρὸς τὸν Καίσαρα καὶ Ῥώμην καταπλέει. Ψηφίζεται δ' οὖν τῶν Ἰουδαίων κράτωρ, Σὺν Συδίῳ Κράτητι τῷ στρατηγέτη. Μετὰ χρόνον δὲ τριετῆ πορθεῖ πόλιν,· Τὴν δ᾽ ᾿Αντίγονον ζῶντα λαβὼν ἀθύμως 'Αντωνίῳ δίδωσι πέμπειν εἰς Ῥώμην· Δώροις φθαρεῖς δὲ τοῦτον ἐκτέμνει ξίφει, Καὶ πολλὰς ἐκδίδωσιν Ηρώδης πόλεις· Τὴν Συρίαν νέμει δὲ τῇ Κλεοπάτρα. ᾿Αντώνιος δὲ κατὰ τῶν Πάρθων τρέχων, Σύναμα πολλαῖς τοῦ στρατοῦ μυριάσιν "Η:τητο πάμπαν τοῦ στρατοῦ τὸ πᾶν τεῖχος. Υρκανὸς ἐπάνεισιν ἐκ Πάρθων πάλιν, Λαμπρῶς τιμᾶται πρὸς κόλακος Ἡρώδου, Καὶ κτείνεται δὲ συῤῥαφαῖς τισι δόλου. Θύτης Ἰαὴλ ἐξ ἀσήμου τοῦ γένους, Εἶτ' 'Αλεξάνδρας παιδίον ἐξ εἰκόνων, 'Αντωνίου φόβῳ τε καὶ Κλεοπάτρας 13 ύλευμα φυγῆς ᾿Αλεξάνδρας σὺν γόνῳ. "Αριστοβούλου πνιγμονή προς Ηρώδου. Ηκει πρὸς Αντωνίου Ηρώδης τάχος Αριστοβούλου πνιγμονῆς δώσων λόγους, Θειός τ' Ἰωσήφ Μαριάννης οἱ λόγο Κατέρχεται πάλιν δὲ λαμπος Ηρώδης, Εκπυστα μυστήρια, ζηλοτυπία Αδικος ὄντως, Ἰωσὴφ ἰδοὺ μέρος, Κλεοπάτρας Ερωτες ὡς πρὸς Ηρώδην, Δεινὰ δὲ πολλὰ τὴν Ἰουδαίαν φθάνει. Αντωνίῳ δ' ἥκιστα προς Ρώμης κράτος Ελθεῖν θελητὸν καὶ Πάρθων ήττης χάριν. Εκει τὸ λοιπὸν ὁ Καῖσαρ ἐξ Εσπέρας. Συῤῥήγνυται μάχη δὲ καὶ ναυμαχία. Πττᾶτο δ' 'Αντώνιος ἔνθεν εἰς τέλος, Τῷ φαρμάκῳ θνήσκει δὲ Κλεοπάτρα, Ο δ' ᾿Αντώνιος αὐτόχειρ πόρξω βίου. Ενταῦθ' Ηρώδης και γραφὰς στέλλει δύο Δόλῳ κελεύσας τῷ νικήσαντι νέμειν. "Ησθη νικήσας καὶ λαβὼν ταύτας Καίσαρ, Εὔνους πρὸ πάντων Ηρώδης διεκρίθη, Καὶ Καίσαρι πρόσεισιν ἐν τοῖς ὑστέροις. Λαμπρῶς τιμᾶται καὶ σεβάζεται πλέον. Σόεμος ἀπόρρητα γυναικός χάριν. Ἡρώδης δ' ἐπάνεισιν εἰς τὴν οἰκίαν, Ἐρα γυναικὸς, Μαριάμ δ' ἐνετρύφα. Εντεῦθεν αὐτὸς ζηλοτυπίας μέσος Κατὰ Μαριάμ Σαλώμη προς Ηρώδην, Ψευδής λόγος, φάρμακον ἐξ οἰνυχίου Μυστηρίων Εκφανσις, Σέμου μέρος, Κατὰ Μαριάμ ἡ κρίσις καὶ τὸ ξίφος, Νοσῶν Ἡρώδης ἐξ ἐρώτων συμβίου, Μητρός Μαριὰμ καὶ ᾿Αλεξάνδρας μέρος. Εντεῦθεν εἰς ἅπαντα δεινός Ηρώδης, Εξιν φθαρείς μάλιστα καὶ φόνον πνέων, Ορμὴ κατ' αὐτοῦ, τοῦ δόλου τιμωρία, Λιμὸς δαπανῶν καὶ ποικιλία νόσων, Λιμοῦ παραμύθιον Ηρώδης μέγα, Τέμνων τὰ παράσημα καὶ πτωχού νέμων, Ο πρὶν δ' ἀπεχθής εὐμενὴς λελεγμένος, Ἐρᾷ γυναικὸς τοῦ Σίμωνος καὶ κόρης Αγει παρ' αὐτὸν καὶ πατὴρ Σίμων θύτης, Ἰησοῦν τὸν Φάβητον ἀργὸν δεικνύων Πολλά τε πράσσων οὐ καλῶς παρὰ νόμον Πόλεις, δόμους ἔκτιζε καὶ στήλας πάλιν Εἰς χάριν ἁπλῶς τῶν κρατούντων ἐν Ῥώμη. Στέλλει δ᾽ ἐκεῖσε καὶ τοὺς γάνους πρὸς χάριν, 'Αεὶ τὰ χείρω προστιθεὶς Ἰουδαίοις. Τὸν Μαναῖν δὲ καὶ Πολίωνα μόνους • Τιμῶν ὑπῆρχε καὶ προφητείας χάριν, Τὸν δ᾽ αὖγε ναὸν καθελὼν καὶ πυθμένα Λαμπρὸν καθιστῇ κατακοσμήσας λίαν· Εἶτα νόμον τίθησι τοῖς τοιχωρύχοις. Απεισι πρὸς Καίσαρα πάλιν Ηρώδης, Καὶ τοὺς γόνους δὲ φέρει πρὸς τὴν πατρίδα, Γυναιξί τε ζεύγνυσιν, αὖθις Σαλώμη Διαβολῆς τε καὶ κυησάσης χάριν, Ως Ηρώδην μέλλουσιν ἐκθεῖναι μέσον. Εντεῦθεν 'Αντίπατρος Ηρώδου γόνος Εὔνους, ἀγαθὸς, οἱ δ' ἀπωσμένο: λίαν. Σταλεὶς δ' ἄνεισιν Αντίπατρος εἰς Ρώμην Γράφει τε πολλά πατρὶ κατὰ συγγόνων. Πείθει δὲ τοῦτον ἀφικέσθαι προς Ρώμην. 'Ανέρχεται γοῦν προσλαβὼν καὶ τοὺς γόνους. €

SYNOPSIS S. SCRIPTUR.E. Καίσαρ δικάζει καὶ σκεδάζει την μάχην, Καὶ παῖδες αὐτῷ προσφιλεῖς κατὰ κράτος. Φιλόκαλος δ᾽ ὧν καὶ φιλῶν δόξαν πλέον Πολλοὺς ἐκάκου τῶν φίλων καὶ γνησίων· Τοῖς δ' ἐκτὸς ἡδὺς, καὶ χρυσόν πολύν ῥέων. ᾿Ανοίγνυσι δὲ καὶ τοῦ Δαυΐδ τὸν τάφον, Καὶ κόσμον εὑρὼν οὐ βραχύ τι λαμβάνει. Εντεῦθεν ἐμφύλιος κάτοικος μάχη. Πάλιν δ' Αντίπατρος κατὰ τῶν ὁμογνίων. Ο δ' Ηρώδης ήγερτο κατά Φερώρα - Ότι θυγατρός τους γάμους ἀπηξίου Η Σαλώμη. Πάλιν δὲ ῥάπτει τοὺς δόλους. ᾿Αλέξανδρος ἄνεισι κατὰ Φερώρα, Καὶ Σαλώμη πρόφασις ἰδοὺ τοῖς λόγοις, Ποιναι διαρκείς αὖθις ευνούχων φίλων. Δέσμιος ᾿Αλέξανδρος, εὕρεσις λόγων, Ετασμὸς ἄκρος, καὶ τὸ φάρμακον τέλος. Πρὸς πατέρα δ' ἔγραψεν εἰδέναι λέγων Αλέξανδρος ἅπαντα καὶ κακουργίας, Καὶ λύεται δὴ τοῖς λόγοις ᾿Αρχελάου. ᾿Αντίπατρος δὲ προσλαβών Ευρυκλέα Πάλιν ἀνάπτει τῷ πατρὶ τὰ τοῦ μέσους, Καὶ βάσανα δὴ τῶν φυλάκων 'Ηρώδου, Δεσμὰ τῶν γόνων Ἡρώδου πάλιν δύο, Καὶ γράμμασι Καίσαρι πάντα μηνύει. Ο δ᾽ αὖ τὸ πᾶν τίθησιν αὐτῷ καὶ κρίσιν. Ἰδοὺ τὸ κριτήριον ἡ καταδίκη, Παρρησία Τήρωνος εἰς βασιλέα, Κατήγορος τύραννος, κουρεὺς ὁ Τρύφων. Ετασμὸς αὐτῶν, καὶ σαφὴς δόλου λόγος, Εντεῦθεν οὐκοῦν Ηρώδης καὶ τοὺς γόνους Απαγχονίζει, καὶ συνδρόμους λιθάζει. Γεννᾷ δ' Ηρώδης Ηρώδην, πάλιν γόνον Ἐκ τῆς θυγατρὸς τοῦ Σίμωνος ὑστέρως. Φίλοι Φερώρας 'Αντίπατρος ἐνθάδε, Εναντία δὲ Σαλώμη τούτοις πάλιν, Πρὸς τὴν δάμαρτα Φερώρα Φαρισαίοι. Ο Φερώρας υποπτος εἰς τετραρχίαν, ᾿Αντίπατρος δὲ πρὸς τὴν 'Ρώμην εκτρέχει. Μόρος Φερώρα, τὰ κακὰ δ᾽ ᾿Αντιπάτρω, Κατηγορίας προφανείς 'Αντιπάτρου Ανεισιν Αντίπατρος ἀπὸ τῆς 'Ρώμης. Ούαρος αὐτὸν ἀτιμάζει τοῖς λόγοις Κρίσις Ηρώδου, καὶ λόγοι πλήρεις πάθους. ᾿Αντίπατρος δέσμιος· αἰτία πάλιν Νοσῶν Ηρώδης, καὶ κακῶς πρὸς τῷ χρόνῳ. Φήμη θανάτου, καὶ χρυσοῦ στρουθοῦ λύσις, Καὶ μυρία κάκωσις ἀνδρῶν ἐνθάδε, Πληθὺς νόσων τήκουσα δὴ τὸν Ηρώδην. Ενταλμα πικρὸν ἐκτεμεῖν τοὺς προκρίτους, Αὐτόν τ' ἀναιρεῖν Ηρώδην ἔγνω δέον Ἐν τῇ φυλακῇ, καὶ φόνος δ' ᾿Αντιπάτρου. Κράτους μερισμὸς, καὶ τελευτῶν Ηρώδης, Λύσις προκρίτων δεξιῶς εἰργασμένη. Αρχέλαος άπεισιν εἰς Ρώμην τρέχων, Σὺν Αντίπα μάλιστα καὶ τῇ Σαλώμη, Κατὰ Ῥωμαίων τῶν Ἰουδαίων στάσις. Εγκλημα πρὸς Καίσαρα, καὶ κρίσις πάλιν Αρχέλαος ἥμισυ λαμβάνει κράτους· Ο δ' Αντίπας, Φίλιππος, Ηρώδης νέος Ημισυ λοιπόν, ἔνθεν ἡ τετραρχία. Ψευδαλέξανδρος εἰς Καίσαρ' ἀφιγμένος. Αρχελάω σύζυγος ἄρτι Γλαφύρα, Αρχελάου παῖς, ἀλλ' ᾿Αλεξάνδρου δάμαρ, Κακοῦργος Αρχέλαος εἰς ὑπηκόους • Εκβλητος οὐκοῦν προς Καίσαρος ἐκ λέχους. Αρχελάου δ' ὄνειρος, αὖθις Γλαφύρας - Τούτων πάλιν θάνατος ἐξ ὀνειράτων, Μετὰ δὲ τοῦτον εἰς Κυρήνιον κράτος, ὺς ὑπογραφὴν ἐκτελεί πρώτος ξένην, Εφ' οὗ γεννᾶται καὶ Χριστὸς ἐκ Παρθένου. Ενθεν στάσις ἤρξατο κἂν τοῖς Εβραίοις Ἐκ Σαδώκ ἀνδρὸς τοῦ κακοῦ Γαυλανίτου. Μετὰ δὲ Κυρήνων ἐστάλη πάλιν Ο Πομπώνιος καὶ Μάρκος ᾿Αμβιδοῦχος, Εἶτα Ρούφος "Ανινος, Καίσαρος μόρος, Καὶ Τιβέριος ἐγκαθίσταται κράτωρ, Εφ' οὗ κατῆρξεν Εβραίων ἄρτι κράτος, Μεθ' δν Πιλάτος ὁ Πόντιος τὴν θέσιν, ὺς εἰσαγαγὼν ἐν Καισαρείᾳ στίφος Τὰς εἰκόνας Καίσαρος ἔν νε φέρων. Στάσις τὸ λοιπὸν τοῦ παρανόμου χάριν Σπάνις ὑδάτων, ἀνάλωσις χρημάτων, Καταβοὴ πάλιν δὲ σαφής Πιλάτου, Φόνος τε πολλῶν ἐκ μηχανῆς Ἑβραίων. Οὗτος φανέντα τὸν Θεόν μου καὶ Λόγον, Χάριν νέμων μάλιστα τοῖς Ἰουδαίοις, Σταυρῷ προσηλοί, καὶ κατακρίνει μόρῳ· Ο 'Αλλ' ἐξανέστη και τριήμερος πάλιν, ὡς αἱ γραφαὶ φάσκουσιν Εὐαγγελίων. Κτίζει τετράρχης Ηρώδης Τιβερίῳ Τιβεριάδα τὴν πόλιν φέρων χάριν Παυλίνα σώφρων ἐν Ῥώμῃ καὶ κοσμία, Ης Μοῦνδος ήρα τὸν χρυσὸν πολὺν ξέων. Ἴσης ἐπιτήδευμα δουλίδος κόρης, *Αννουβις ή πρόφασις ἐν σωφροσύνη, Πρέσβυς μιαρὰ καθυπουργεῖ σὺν δόλῳ. Τελεῖ δ' ὁ Μοῦνδος τῶν ἐρώτων τὴν χάριν. Ονειδος, ὕβρις· πρὸς Τιβέριον λόγοι - Ξύπνον εἰς γῆν." ἱερεῖς ἐσφαγμένοι, Καὶ Μοῦνδος ἐξόριστος ἔνθεν τῆς Ρώμης. Αθροισμὸς ἰδοὺ καὶ Γαριζὶν εἰς ὄρος Καὶ Πιλάτος κτείνει δὲ τοὺς ήθροισμένους, Οὐιτελίῳ πρὸς κρίσιν ο Πιλάτος, Καὶ πρὸς Ρώμην ἔσταλτο του φόνου χάριν Φθάνει δὲ Τιβέριος ἐκστὰς τοῦ βίου, Οὐϊτέλιος ἀνίησιν Εβραίοις Στολὴν ἱερὰν, ὡς χρεὼν αὐτὴν ἄγει». Σπονδαὶ μετὰ Πάρθων δὲ τὸν βασιλέα. Οὐἱτελίῳ σὺν τῷ τετράρχῃ μάχη. Μύρος Φιλίππου συγγόνου τοῦ τετράρχου Στέλλων δὲ τὸν πλοῦν Ηρώδης πρὸς τὴν 'Ρώμην Ηρωδιάδι τῇ συνεύνῳ Φιλίππου Συγγίνεται μάλιστα λιπών Αρέταν Τὴν ἐκ βρέφους σύζυγον οὐ κατὰ νόμους. Οὗτος σβέννυσι τῇ μαχαίρᾳ τὸν λύχνον Τὸν Χριστοῦ μου Πρόδρομον ἀξινηφόρον, Πρόῤῥιζον ἐκτέμνοντα τὴν λύσιν νόμου.

Στράτευμα λοιπόν 'Αρέτα καθ' Ηρώδην, Ουϊτελίῳ Καίσαρ ἐντεῦθεν γράφει Μάχην κροτῆσαι καρτεράν πρὸς 'Αρέτα». Εφθη δὲ Τιβέριος ἐκλιπών βίον, Καὶ τὸ στράτευμα κατὰ χώραν ἐμμένει. Ο Γάτος ἄνοισιν ἀρχὴν εἰς κράτους. Ο δ' Αγρίππας Εγγονος Ηρώδου πάλαι Αριστοβούλου τοῦ γόνου παῖ; τυγχάνων, Ὑπὸ Γαΐου πρὸς τιμῆς ὕψος φθάνει, - Πολλὰ παθὼν μάλιστα τῷ πρώην χρόνῳ Πρὸς Τιβερίου, προσφιλής ὢν τῷ γένῳ, Ὑπὸ χρεῶν τε καὶ χάριν τοῦ Γαΐου Δεθεὶς φυλακῇ παρεπέμφθη τῷ τέως. Κἄν τις πρὸς ὄρνιν ἀτενίσας εὐστόχω;, Ηγγειλεν ὡς τάχιστα τὴν ἐξουσίαν, Απερ χρόνῳ, πέπρακτο σαφῶς εἰς τέλος. Λύει γὰρ αὐτὸν ὁ Γάϊος αὐτίκα, Βασιλέα τε δεικνύει τετραρχίας, Ην ἦρχεν ὁ Φίλιππος Ηρώδου γίνος· Ηρωδιάς δὲ σύγγονος τοῦ ᾿Αγρίππα. Τὸν Ηρώδην ἔπε:σεν εἰς Ῥώμην τρέχειν, Καὶ τὴν ᾿Αγρίππα λαμβάνει τετραρχίαν, ᾿Απῆλθεν, ἐζήτησεν, εὗρεν οὐδόλως, Μακρὰν δ' ἐλαθεὶς καὶ τὸ κράτος Αγρίππα Σάφ᾽ ὡς τὸ πᾶν δίδωσιν ὁ Καίσαρ μένῳ. Εἰς τὴν ᾿Αλεξάνδρειαν Ελληνος μάχην Μεθ᾽ Εβραίων ήραντο Γαΐου χάριν, Καὶ Πετρώνιος ἐστάλη πρὸς Γαίου Στήλην ἐγείραι τῇ πόλει μέσῃ ξένην, Εστασίασαν οἱ λαοὶ πρὸς τοὺς λόγους. Πετρώνιος γράφει δὲ ταῦτα Γαΐψ. Ο δ' ἀντιγράφει πρὸς βάρος Πετρωνίς. Ὑπὲρ δὲ τούτου καὶ δέησιν Αγρίππας Προσῆγεν εὐθὺς ἀξιῶν μετὰ δέους, Καὶ φθὰς τὸ βιοῦν ἀνταμείβει τῷ μόρῳ. Καὶ σπουδάσαντος Αγρίππα κατὰ κράτο;, Ο Κλαύδιος άνεισιν εἰς θρόνου κράτος, Καὶ βασιλεὺς μέγιστος Αγρίππας πάλιν. Πᾶσι δ' ἀνῆκεν ἐγγράφως Ἰουδαίοις Τὴν ἐξ ἔθους σύμπασαν ἀρχῆθεν δόσιν, Τιννὺς Αγρίππας τὴν καλὴν πάντη κρίσιν. Μετὰ μικρὸν δ' ἄνεισι λιπών 'Αγρίππαν· Θύει χαριστήρια τῷ Θεῷ ξένα, Καὶ τὴν χρυσῆν ἄλυσιν αἰωρεῖ δόμῳ, Τῶν δωρητῶν τε στάσις ἐκ τῶν εἰκόνων. Υπαρχος. Σίλας εὐγενής πάλαι φίλος. Ονειδος αὐτοῦ καὶ κενὴ παρρησία. Στόμαργος ἀνὴρ ἐν φυλακῇ, καὶ πάλιν Ἐν πᾶσι πραῦς καὶ καλὸς ἦν ᾿Αγρίππας Φιλῶν τιμᾶσθαι, δωρεῶν ὄντως βρύσις. Ἐπὶ Στάτωνος δ' εἰς πόλιν ἀφιγμένος, Καὶ δημοτερπεῖς ἐκτελῶν πανηγύρεις, Στολὴν ὑπενδὺς ἀργυρᾶν ἐξαισίαν Ανεκροτείτο, καὶ Θεὸς ἦν ἐν λόγοις. Ἐντεῦθεν οὐκοῦν ἐκ τόσων τεραστίων Πρὸς τὸν "Αδην βέβηκεν ἐκ νόσου τρέχων. Ο παῖς δ' Αγρίππας ἀτελῆς πρὸς τῇ Ρώμῃ· Ο δ' αὖ Φάδος Κούσπιο; εἰς Ἰουδαίαν Στολήν θεϊκήν εἰς ᾿Αντωνίαν φέρει. Λύει πάλιν δὲ ταῖς γραφαῖς τοῦ Κλαυδίου. Ο δ' αὖ Ηρώδης σύγγονος τοῦ ᾿Αγρίππα Τὰ τοῦ νεὼ δέδεκτο καὶ πρεσβυτέρων. Τῶν Διαβηνῶν ἡ βασιλὶς ἐνθάδε Συν Ἰζάτῃ πρόσεισι τῷ φίλῳ γόνῳ, Λιμοῦ παραμύθιον εἰς Ἰουδαίαν. Πρός τινος ἀνήχθησαν εἰς Θεοῦ νόμους, Τὰ κατὰ Πάρθους, καὶ πάλιν τέλος βίου, Θευδᾶς ἀφιστῶν τοὺς λαοὺς ἀποστάτης. Θάνατος αὐτοῦ, καὶ κάρα πρὸς τῇ πόλει. Μετὰ Κούσπιον ὁ Τιβέριος πάλιν. Ἰούδα παῖδες, τῶν λαῶν πάλιν στάσις. Διάδοχος Κούμανος ἦν Τιβερίου. Θανὼν Ηρώδης σύγγονος τοῦ ᾿Αγρίππα, Λείπει τὸ κράτος Αγρίππα νεωτέρῳ, Τοῦ Κλαυδίου Καίσαρος ἐνδεδωκότος. Ἐν τῷ νεῷ κίνησις ἐκ στρατοῦ φόβου, Φθορά τε πολλῶν, καὶ πάλιν ἄλλη δίκη Παρανομούντων καί τινων εἰς τὸν νόμον. Γαλιλαίων στάσις τε καὶ Ἰουδαίων Αφιξις αὐτῶν πρὸς Κλαύδιον ἐν Ρώμῃ, Κόμανος ἐκτὸς καὶ Φῆλιξ εἰς τὸ κράτος. Ο δ' Αγρίππας ἔλαβε τὰς τετραρχίας Τὴν τοῦ Φιλίππου, πρὸς δὲ τοῦ Λυσανίου. Φήλιξ Δρουσίλλαν Αγρίππα κόρην άγει. Νέρων μετὰ Κλαύδιον ἄρχει τῆς Ῥώμης, Γόητες εἰσέφρησαν ἄνδρες Εβραίοις Εξαπατῶντες, ἀνεγείροντες στάσεις, Ο Λῃστῶν στίφος ἄπειρον, ἄλλα μυρία. Ιωνάθου θάνατος ἐντεῦθεν θύτου. Αλλη στάσις πάλιν δὲ Σύρων Ἑβραίων Ἐν Καισαρείᾳ, καὶ πολὺς αὐτῶν φθόρος. Πρεσβυτέρων ένθαδὶ πάλιν στάσις, Τον Φήλικα Πόρκιος ἀλλάσσε: Φῆστος, Καὶ βοὴ πρὸς Νέρωνα τῶν Ἰουδαίων Κατὰ Φήλικος τῶν βίᾳ πεπραγμένων. Ἐπιστολὴ Νέρωνος ὑπὲρ τῶν Σύρων, "Ητις κατῆρξεν Εβραίοις πᾶσαν μάχην. Ἐντεῦθεν ἀνέῤῥωσεν εἰς μέγα πάλιν Σιχαρίων Όλεθρος, καὶ στάσις πάλιν. Ο δ' ᾿Αγρίππας ήγειρεν οἴκημα μέγα, *Οπερ πάλιν φράττουσιν Εβραίοι δίκῃ. Ὑπὲρ δὲ τούτου καὶ πρὸς Νέρωνα λόγοι. Αννας θύτης δὲ τὸν λαὸν στήσας άμα, Τὸν Ἰάκωβον ἀδελφὸν τοῦ Κυρίου Λίθοις βαλὼν ἔκτεινεν ἐν θείῳ δόμῳ. Μετὰ δὲ Φῆστον Αλβίνος ἐκ καὶ Ρώμης Τέμνων τὰ πολλὰ τῶν κακῶν ζιζανίων, Μεταθέσεις τε συνεχεῖς πρεσβυτέρων. Αγρίππα κατάρχοντος ἄνακτος τότε, Πολλοὺς ᾿Αλβίνος θανατεῖ τῶν δεσμίων. Μετὰ δὲ τοῦτον στρατηγὸς ἄλλος Φλώρος, Κακός, μικρός, ὡς βαρὺς τοῖς Εβραίοις, Καὶ τί τὰ πολλὰ καὶ πρὸς 'Ρωμαίους μάχης Αίτιος αὐτὸς ἐμφανῶς ἐκ κακίας, Αρχοντος ἐνδέκατον Νέρωνος χρόνον, Φλώρου δὲ διπλοῦν ἐξανύοντα πάλιν.

DE SEQUENTIBUS ASCETICIS OPUSCULIS MONITUM ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΝΗΠΤΙΚΩΝ... τύποις ἐκδιθεῖσα διά δαπάνης τοῦ τιμιωτάτου καὶ θεοσεβεστάτου κυρίου Ιωάννου Μαυροκορδάτου εἰς κοινὴν τῶν ὀρθοδόξων ὠφέλειαν. Vepetiis, 1782. fol. Κάλλιστος ὁ ἁγιώτατο; πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, ὁ ἐπίκλησιν φέρων του Ξανθοπούλου, Έκμασε μὲν ἐπὶ ᾿Ανδρονίκου τοῦ δευτέρου τῶν Παλαιολόγων, κατὰ τὸ χιλιοστόν τριακοσιοστὴν ἑξηκοστόν Ετος μαθητεύσας δὲ τῷ ἁγίῳ Γρηγορίῳ τῷ Σιναΐτῃ (οὗ καὶ τὸν βίον ὕστερον εἰς πλάτος συνέγραψεν) ἤσκησεν ἐν τῷ ἁγιωνύμῳ Ὄρει τοῦ ᾿Αθω, κατὰ τὴν Σκήτιν τοῦ Μαγουλά, τὴν ἀντικρὺ τῆς τοῦ Φιλι θέου κειμένην μονῆς. Συνέζησε δὲ τῷ συμμύστῃ αὐτοῦ Μάκρῳ ἐν ὅλοις ἔτεσιν εικοσιοκτώ. ᾿Αλλὰ καὶ Ἰγνατίῳ τῷ καὶ αὐτῷ Ξανθοπούλῳ ἐπὶ τοσοῦτον ἐγένετο φίλτατος, ὡς μίαν ψυχὴν δοκεῖν εἶναι τοὺς ἀμφοτέρους ἐν δυσὶ σώματι. Πατριαρχεύσας δὲ ὕστερον, καὶ ἐπὶ τὴν Σερβίαν ἐξορμήσας μετὰ τοῦ κλή μου. διὰ τὴν τῆς ἐκεῖσε Ἐκκλησίας εἰρηναίαν ἔνωσιν, διὰ τοῦ τῆς ἁγιότητος Ορους διῆλθε, κι κεῖθεν μετὰ τῆς τοῦ Μαξίμου τοῦ ἐπικαλουμένου Καυσοκαλυβήτου ἀστείας προββήσεως, τῆς λεγούσης· Οὗτος δ γέρων τὴν γραῖάν του έχασε, προπεμφθείς, ψάλλοντος ὄπισθεν καὶ τὸ ἐπιτάφιον· ο Μακάριοι οἱ ἄμωμοι ἐν ὁδῷ.» Κάν τῇ Σερβία γενόμενος, ἐκεῖσε τοῦ φθαρτοῦ βίου τὸν ἄφθαρτον ἀντηλλάξατο. Φησὶ δέ που περὶ τουτωνὶ τῶν δύω καὶ Συμεὼν ὁ Θεσσαλονίκης, ἐν οἷς περὶ τῆς τοῦ, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱὲ τοῦ Θεοῦ, θεοποιοῦ προσευχῆς αὐτῷ γίνεται λόγος ἐπὶ λέξεως τάδε (Κεφ. σης, σελ. 210, σειρ. 5: Εξαιρέτως δὲ ἐν ταῖς ἡμέραις ἡμῶν ταύταις, περὶ αὐτῆς (δηλ. τῆς προσευχῆς) συνεγράψαντο Πνεύματι, ὡς καὶ αὐτοὶ ὄντες ἐκ Θεοῦ, οἱ θεηγόροι, και θεοφόροι, καὶ Χριστοφόροι, καὶ ἔνθεοι ὄντες ἀληθῶς· ὅ τε ἐν ἁγίοις Πατὴρ ἡμῶν Κάλλιστος ὁ τῆς βασιλευούσης γεγονώς Νέας Ρώμης ἐκ Θεοῦ πιο τριάρχης, καὶ ὁ σύμπνους αὐτῷ, καὶ συνασκητὴς ὅσιος Ἰγνάτιος. Καὶ βίβλῳ ο!κείᾳ συντεθείσῃ παρ' αυ τῶν, πνευματικῶς τε καὶ θεοφρόνως, καὶ λίαν ὑψηλῶς ἐφιλοσόφησαν, ἐν ἑκατὸν κεφαλαίοις, τῷ ἐντελεῖ ἀριθμῷ τελείαν τὴν περὶ ταύτης γνῶσιν ἐκθέμενοι· οἱ καὶ τῆς βασιλίδος ταύτης πόλεως τελοῦντες βλα στοί, πάντα ὁμοῦ καταλιπόντες, καὶ παρθενικῶς καὶ μοναχικῶς ἐν ὑποταγῇ πρὶν πολιτευσάμενοι, καὶ ἀσκητικὺς ὁμοῦ, καὶ οὐρανίως ὕστερον, καὶ ἀδιαιρέτως ζήσαντες, καὶ τὸ ἓν ἐν Χριστῷ (ὅπερ αὐτῆς Χριστὸς πρὸς τὸν Πατέρα περὶ ἡμῶν πάντων ηύξατο), ἐν ἑαυτοῖς ἐξαιρέτως διαφυλάξαντες, ὡς φωστῆρες, κατὰ Παῦλον, ἐν κόσμῳ ζωῆς ἐπέχοντες λόγον, ὤφθησαν. Σχεδὸν γὰρ ὑπὲρ πολλοὺς τῶν ἡγιασμένων τὸ τῆς ἑνώσεως ἐν Χριστῷ καὶ ἀγάπης κατώρθωσαν, ὡς μηδὲ ὑπονοηθήναί ποτε διαφοράν τινα, ἄχρι και νεύματος, καὶ ἤθους, ἢ πρὸς στιγμήν τινα λύπην· ὅπερ ἐν ἀνθρώποις σχεδὸν ἀμήχανον. Καὶ διὰ τοῦτο ἀγγελικοὶ γεγονότες, καὶ τὴν τοῦ Θεοῦ εἰρήνην, ὡς ηύξατο, συντηρήσαντες καὶ κτησάμενοι ἐν ἑαυτοῖς, ἥτις ἐστὶν Ἰησοῦς Χριστὸς, ἡ εἰρήνη ἡμῶν (Παύλος ἔφη), ὁ ποιήσας τὰ ἀμφότερα ἕν, οὗ καὶ ἡ εἰρήνη πάντα νοῦν ὑπερέχει μεταστάντες εἰρηνικῶς, νῦν τῆς ἀνωτάτω κατατρυφῶσι γαλήνης, καὶ καθαρώτερον ἄρτι τὸν Ἰησοῦν βλέπουσιν, ὅνπερ ἐκ ψυχῆς ἠγάπησαν, καὶ ὃν ἀληθῶς ἐζήτησαν· καὶ ἕν εἰσι μετ' αὐτοῦ, καὶ τοῦ φωτὸς αὐτοῦ τοῦ γλυκυτάτου, καὶ θείου ἀκορέστως μετέχουσιν· οὗ καὶ τοὺς ἀῤῥαδῶνας ἔλαβον ἀπὸ τῶν ἐντεῦθεν, κεκαθαρμένοι γεγονότες θεωρίᾳ καὶ πράξεσι. Καὶ τῆς θείας ἐλλάμψεως τῆς ἐν τῷ ᾿Ορει, ὡς καὶ οἱ ἀπόστολος, τετυχήκασι. Καὶ δέδεικται τοῦτο πολλοῖ; ἐναργῶς εἰς μαρτύ ριον, τὴν ὄψιν ἀστράπτοντες κατὰ τὸν Στέφανον ὁραθέντες, ὡς οὐ τῇ καρδίᾳ μένον, ἀλλὰ καὶ τῇ ὄψε τούτων εγχυθείσης τῆς χάριτος. Διὸ καὶ κατὰ τὸν μέγαν ἐκεῖνον Μωϋτὴν ὤφθησαν (ὡς μεμαρτυρήκασιν οἱ ἰδόντες) ἀστράψαντες ἡλιοειδῶς τῇ μορφῇ· εἰ καὶ ὡς τὸ μακάριον τοῦτο καλῶς πεπονθότες πάθος καὶ πείνα γινώσκοντες, τρανῶς δηλοῦσι καὶ περὶ τοῦ θείου φωτός, τῆς φυσικῆς τοῦ Θεοῦ ἐνεργείας καὶ χάρι τος, καὶ μάρτυρας παράγουσι τοὺς ἁγίους· ὡς καὶ περὶ τῆς ἱερᾶς προσευχῆς. Alius ergo Callisti Xanthopuli, non mostri, sunt hæc scripta ascetica. Fabricius ait (X vet. ed., 49%) opis exstare in bibliotheca Barberina: EDIT. Editionis scilicet Giassensis, in tomo nostro CLV repetitæ.