Diplomatic text · vision-corrected transcription of the Migne scan (complete), over scholarios OCR (cleaned, language-split) — PG column chips mark the printed columns.
PrefacePraefatio
col. 99–100page 1 of 251
(Ex edit. Ang. Mai, Script. vet. nova Collectio, tom. VIII, Romæ, 1833, in-4. ) Post inventum Eusebii Chronicorum priorem librum, quem Latini veteres nunquam habuerunt, Græci jam diu desiderabant, Armenii denique orbi restituerunt, duæ tantummodo totius operis editiones curatæ sunt, Mediolanensis videlicet atque Veneta: quæ, separatis locis studiisque factæ, haud semel inter se dissident, neutra vero vel ad unguem elimata vel perfecta est: quanquam ego Venetæ editioni, proplet Armeniaci textus doctorumque scholiorum comitatum, præcipuum honorem sponte defero. Quæ cum ita se habeant, nunquam non optavi tertiam demum adornare editionem, quæ omnia superiorum bona conjungeret, mendis exclusis: id quod de priore præsertim libro dictum sit, qui unici codicis Armeniaci auctoritate et Græcorum fragmentorum adminiculo nititur. In posteriore autem libro longe plura adjumenta suppetunt, quibus egregium Eusebii opus ad meliorem frugem revocare licet: sunt enim in Vaticana Pontificis Maximi bibliotheca posterioris Chronicorum libri codices plus viginti, quos inter aliquot veteres et præstan tissimi. Præterea cum in Mediolanensi ac Veneta unius tantum Eusebii verba contineantur, magnum est operis detrimentum, quod permultis atque præclaris S. Hieronymi additamentis caret. Neque ipsemet Eusebii textus in prædictis editionibus, quæ ex Armeniaco codice manant, integer est atque illibatus: etenim luce meridiana clarius est, non pauca Armenium vel Amanuensem vel interpretem de genuinis Eusebii fra gmentis prætermisisse quam rem Syncellus præsertim, et Chronicon paschale (cujus nobilissimus in Vaticana bibliotheca codex est), aperte demonstrant, de quorum veluti rivulorum ab Eusebio origine nullo modo dubitari potest. Profecto sanctus Hieronymus affirmat in præfatione, se ante Trojana tempora nihil prorsus Eusebio addidisse: et tamen Latinus Chronicorum textus complura habet ante Trojæ captivitatem, a Græcis sæpe fragmentis confirmata, quæ Armeniacus codex desiderat. Post Trojam quoque captam multa sunt ab Armeniaco interprete prætermissa, quæ Hieronymus retinet, nec tamen inter ejus additamenta cen sere licet, quia cum Græcis fragmentis sine dubio Eusebianis adamussim congruunt. Operæ igitur pretium me facturum speravi, si universum Eusebii Chronicon nova hac editione integrius, emendatius pleniusque facerem: priorem scilicet librum duarum collatione editionum, criticis aliquot animadversionibus, philolo gico studio ac sedulitate expolirem et reformarem: posteriorem vero, non solum prætermissis ab Arme riaco interprete Eusebianis fragmentis augerem, verum etiam doctis Hieronymi laboribus cumularem; et quod apprime intererat, tot codicum Vaticanorum auxilio fretus nova prorsus lectione donarem. Hoc est igitur consilii mei summa: cui jam illud addendum est, quod lacunam codicis Armeniaci, inter priorem alterumque librum interjectam, id est consulum Cæsarumque, cum decurrentibus olympiadibus, seriem, invocato Chronici paschalis auxilio certissime, ut arbitror, sustuli, et Eusebii opus absolutissimum reddidi.
Book I of ChroniclesChronicorum Liber Primus
col. 101–102page 2 of 251
Præfatio
PG 19:101ΧΡΟΝΙΚΩΝ ΠΡΩΤΟΣ ΛΟΓΟΣ (*) Σύνοψιν σπουδάσω ποιῆσαι, συναφείας ἅμα καὶ ἀληθείας ἐν πᾶσι φροντίζων, καὶ τῆς καταλλήλου τῶν πραγμάτων ἀκολουθίας, διαφοράς φημι βασιλέων, καὶ ἱερέων ἀριθμὸν, προφητῶν τε καὶ διδασκάλων, καὶ τῶν παρ' Ελλησιν ἢ ἄλλοις ἔθνεσιν ἐπὶ σοφίᾳ βεβοημένων, ἢ ἄλλῃ τινὶ τέχνῃ ἢ ἀριστείᾳ πολεμικῇ, καὶ ἐπὶ Ἡ περὶ τῶν χρόνων ἀκρίβεια πολλοῖς μὲν καὶ ἄλ λας ἐπεξεργάσθη, καὶ δ᾽ φίλον ἑκάστῳ, τέλος τῆς ἐπιστήμης γεγένηται· ἐγὼ δὲ περὶ πολλοῦ τὸν ἀληθῆ λόγον τιθέμενος, τὰ ἑκάστῳ πονηθέντα συναγηοχώς, καὶ τὴν ἐκ τῶν ἱερῶν Βίβλων φερομένην Εβραϊκὴν ἀρχαιολογίαν καὶ χρονογραφίαν μετὰ χεῖρας θέμενος, τὸ ἀκριθὲς ἀνιχνεύσαι διὰ σπουδῆς προθέμην· ὡς ἂν εἰδείημεν, ὁπόσοις πρόσθεν χρόνοις τῆς σωτηρίου θεοφανείας Μωσῆς καὶ οἱ μετ' αὐτὸν γενόμενοι προ φῆται, τὰ κατ' αὐτὸν σὺν θείῳ Πνεύματι προσεφω νήκασι· καὶ ὡς ἂν ἔχοιμεν ἐκ προχείρου διαγινώσκειν, τίσιν Ελλήνων ἢ βαρβάρων οἱ παρ' ἑκάστῳ ἔθνει γενόμενοι σοφοί ή ποιηταὶ ἡ λογογράφοι, καὶ ὅσοι ἄλλοι γεγόνασι διαφανείς, συνήκμασαν· καὶ ποίους τε χρόνους ἀπεδείχθησαν πρῶται βασιλεῖαι. καὶ τῶν επισημοτάτων πόλεων ἀνιδρύσεις. Αρκτέον οὖν ἀφ' οὗ καὶ τὴν ἀρχὴν ἡ τῶν χρόνων σύστασις είληφε, καθ' ἣν ὁ πρῶτος ἀνθρωπος Αδάμ γεγονώς, ἐπὶ τοὺς ἑξῆς ἀπογόνους τὴν φύσιν προήγαγεν. ᾿Αλλὰ περὶ μὲν τούτων ἐν ἐπιτόμῳ λέξομεν ἐν τοῖς ἔμπροσθεν· νῦν δὲ πρῶτον περὶ τῶν βασιλειῶν. Πρώτην πασῶν ἀνα γράφουσι τὴν Χαλδαίων βασιλείαν ἄνδρες ἐν παιδεύσει γνώριμοι, Αλέξανδρος ὁ Πολυΐστωρ, Βηρωσσός, καὶ ᾿Αβυδηνὸς, καὶ Ἀπολλόδωρος, οι πρῶτον μὲν ἱστο ροῦσιν ἀβασίλευτα ἔτη ἀνη" φασὶ γὰρ Ἀδὰμ τὸν πρῶτον ἄνθρωπον ἡγήσασθαι τὸν τῆς ζωῆς αὐτοῦ χρόνον ἔτη λλ' μετά τε τούτου Σὴθ τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἔτη σκη'· ὡς εἶναι ὅλα τὰ ἀβασίλευτὰ ἔτη ανή', ἐν οἷς βασίλειον οὐδέπω ἐν τῇ Γραφῇ ὠνομάσθη. Ἐν δὲ τῷ ανή, πρῶτος ἐν τῷ βορείω κλίματι, τῷ καλουμένω κάτω χώρα, ἀπόγονοι Σήθ Χαλδαίοι ήγειραν ἑαυτοῖς βασιλέα Αλωρον ἀπὸ Βαβυλῶνος Χαλδαίον, ὃν βασι λεῦσαι φασι σάρους δέκα· μετὰ δὲ τοῦτον βασιλεῦσαι ἑτέρους βασιλέας θ' ἕως κατακλυσμοῦ· ὡς εἶναι βα σιλεῖς τοὺς πάντας ι', ὧν τοὺς τῆς βασιλείας χρόνους ἐψηφίσαντο Χαλδαίοι τότε κατὰ τὸ ἐγχώριον καὶ πά τριον τῶν ψήφων καὶ χρόνων ὀνομασίας, διά τε σάρων καὶ νήρων καὶ σόσσων, ὡς οἱ παρ' αὐτοῖς ἱστοριογράφοι μαρτυροῦσιν· οἱ καὶ ἐγένοντο σάροι ρκ'· καὶ τὸν μὲν σάρον εἰρήκασιν εἶναι ἔτη γχ'· τὸν δὲ νῆρον ἔτη χ'· τὸν δὲ σόσσον ἔτη ξ'· ἀριθμεῖσθαι δὲ ταῦτα ἀρχαιότερα τινὶ μεθόδῳ, Ἀπὸ δὲ Αλώρου του πρώτου παρ' αὐτοῖς βασιλεύσαντος, μέχρι Ξισούθρου τοῦ κατὰ τὸν κατακλυσμὸν βασιλεύσαντος, ἱστοροῦσι βασιλεῖς ι' βασιλεῦσαι δὲ αὐτοὺς σάρους μα'· οὓς σάρους φασί ποιεῖν ἐτῶν μυριάδας μγ', καὶ χρόνους δύο χιλιάδας ἦσαν δὲ οὗτοι· Αλωρος ἐβασίλευσε, ὡς εἴρηται, σά ρους τ' Αλάπαρος σάρους γ'. Αμήλων σάρους ιγ'. Αμμένων σάρους κ. τ. λ. τῷ (α)
CHRONICORUM LIB. I.
EUSEBII
PAMPHILI
CESARIENSIS EPISCOPI
CHRONICORUM LIBER
PRIMUS.
PROOEMIUM
1. Complura volumina veterum historiarum
perlegi, sive quæ apud Chaldæos Assyriosque narrantur, sive quas minute Ægyptii perscribunt, sive
denique quas Græci referunt, nulla (siquidem fieri
posset) interposita dubitatione: quibus in scriptis
tempora regum et olympiadum, qui sunt athletici
ludi, continentur: nec non si qua præclara facinora
a Barbaris et a Græcis, tamque a fortibus quam
ab imbecillibus gesta sunt: tum et horum cujusque
mirandi exercitus, duces, sapientes, viri strenui,
poetæ, historiographi et philosophi recensentur.
Porro opportunum duxi, imo perutile et necessarium, breviter hæc omnia disponere: prætereaΧΡΟΝΙΚΩΝ ΠΡΩΤΟΣ ΛΟΓΟΣ
(*) Σύνοψιν σπουδάσω ποιῆσαι, συναφείας ἅμα καὶ ἀληθείας ἐν πᾶσι φροντίζων, καὶ τῆς καταλλήλου τῶν
πραγμάτων ἀκολουθίας, διαφοράς φημι βασιλέων, καὶ ἱερέων ἀριθμὸν, προφητῶν τε καὶ διδασκάλων, καὶ
τῶν παρ' Ελλησιν ἢ ἄλλοις ἔθνεσιν ἐπὶ σοφίᾳ βεβοημένων, ἢ ἄλλῃ τινὶ τέχνῃ ἢ ἀριστείᾳ πολεμικῇ, καὶ ἐπὶ
Ab Armeniaco codice abest auctoris nomen
et operis titulus, qui mira varietate a Græcis et
Latinis auctoribus recitatur. Hac super re salis nos
disputavimus in prævia dissertatione. Qui a nobis
ponitur titulus, is evidentibus firmisque testimoniis
innititur. Vocabulum item pro@emium in codice Armeniaco desideratur. Denique libri capita in eodem
codice re quidem vera distinguuntur, non tamen
diserte appellantur.
Integrum Eusebii Chronicon (quod Græce
utinam aliquando energat!) legebat, ut opinor,
excerpebatque recentior quidam Græcus chronographus, cujus parva digestio temporum, ab orbe
condito ad captam a Turcis Coustantinopolim,
exstat Romæ in codice 175 nobilissimae gentis Barberiniorum. En porro opusculi exordium, concessu
amici præsidis a me descriptum, quo auctor evidenter compilat Eusebii (uti eum nunc habemus ab
interprete Armenio) præfationem primumque operis
caput. Licebit itaque futuris Eusebii editoribus Græcas aliquot pericopas ex hoc anonymo ad famigeratum illud Chronicon jure postliminii revocare:
Ἡ περὶ τῶν χρόνων ἀκρίβεια πολλοῖς μὲν καὶ ἄλ
λας ἐπεξεργάσθη, καὶ δ᾽ φίλον ἑκάστῳ, τέλος τῆς
ἐπιστήμης γεγένηται· ἐγὼ δὲ περὶ πολλοῦ τὸν ἀληθῆ
λόγον τιθέμενος, τὰ ἑκάστῳ πονηθέντα συναγηοχώς,
καὶ τὴν ἐκ τῶν ἱερῶν Βίβλων φερομένην Εβραϊκὴν
ἀρχαιολογίαν καὶ χρονογραφίαν μετὰ χεῖρας θέμενος,
τὸ ἀκριθὲς ἀνιχνεύσαι διὰ σπουδῆς προθέμην· ὡς
ἂν εἰδείημεν, ὁπόσοις πρόσθεν χρόνοις τῆς σωτηρίου
θεοφανείας Μωσῆς καὶ οἱ μετ' αὐτὸν γενόμενοι προ
φῆται, τὰ κατ' αὐτὸν σὺν θείῳ Πνεύματι προσεφω·
νήκασι· καὶ ὡς ἂν ἔχοιμεν ἐκ προχείρου διαγινώσκειν, τίσιν Ελλήνων ἢ βαρβάρων οἱ παρ' ἑκάστῳ ἔθνει
γενόμενοι σοφοί ή ποιηταὶ ἡ λογογράφοι, καὶ ὅσοι
ἄλλοι γεγόνασι διαφανείς, συνήκμασαν· καὶ ποίους τε
χρόνους ἀπεδείχθησαν πρῶται βασιλεῖαι. καὶ τῶν
επισημοτάτων πόλεων ἀνιδρύσεις. Αρκτέον οὖν ἀφ'
οὗ καὶ τὴν ἀρχὴν ἡ τῶν χρόνων σύστασις είληφε,
καθ' ἣν ὁ πρῶτος ἀνθρωπος Αδάμ γεγονώς, ἐπὶ τοὺς
ἑξῆς ἀπογόνους τὴν φύσιν προήγαγεν. ᾿Αλλὰ περὶ μὲν
τούτων ἐν ἐπιτόμῳ λέξομεν ἐν τοῖς ἔμπροσθεν· νῦν
δὲ πρῶτον περὶ τῶν βασιλειῶν. Πρώτην πασῶν ἀναγράφουσι τὴν Χαλδαίων βασιλείαν ἄνδρες ἐν παιδεύσει
γνώριμοι, Αλέξανδρος ὁ Πολυΐστωρ, Βηρωσσός, καὶ
᾿Αβυδηνὸς, καὶ Ἀπολλόδωρος, οι πρῶτον μὲν ἱστο
ροῦσιν ἀβασίλευτα ἔτη ἀνη" φασὶ γὰρ Ἀδὰμ τὸν
πρῶτον ἄνθρωπον ἡγήσασθαι τὸν τῆς ζωῆς αὐτοῦ
χρόνον ἔτη λλ' μετά τε τούτου Σὴθ τὸν υἱὸν αὐτοῦ
ἔτη σκη'· ὡς εἶναι ὅλα τὰ ἀβασίλευτὰ ἔτη ανή', ἐν οἷς
βασίλειον οὐδέπω ἐν τῇ Γραφῇ ὠνομάσθη. Ἐν δὲ τῷ
ανή, πρῶτος ἐν τῷ βορείω κλίματι, τῷ καλουμένω
κάτω χώρα, ἀπόγονοι Σήθ Χαλδαίοι ήγειραν ἑαυτοῖς
βασιλέα Αλωρον ἀπὸ Βαβυλῶνος Χαλδαίον, ὃν βασιλεῦσαι φασι σάρους δέκα· μετὰ δὲ τοῦτον βασιλεῦσαι
ἑτέρους βασιλέας θ' ἕως κατακλυσμοῦ· ὡς εἶναι βα
σιλεῖς τοὺς πάντας ι', ὧν τοὺς τῆς βασιλείας χρόνους
ἐψηφίσαντο Χαλδαίοι τότε κατὰ τὸ ἐγχώριον καὶ πά
τριον τῶν ψήφων καὶ χρόνων ὀνομασίας, διά τε σάρων
καὶ νήρων καὶ σόσσων, ὡς οἱ παρ' αὐτοῖς ἱστοριογρά
φοι μαρτυροῦσιν· οἱ καὶ ἐγένοντο σάροι ρκ'· καὶ τὸν
μὲν σάρον εἰρήκασιν εἶναι ἔτη γχ'· τὸν δὲ νῆρον ἔτη
χ'· τὸν δὲ σόσσον ἔτη ξ'· ἀριθμεῖσθαι δὲ ταῦτα ἀρχαιοτέρα τινὶ μεθόδῳ, Ἀπὸ δὲ Αλώρου του πρώτου
παρ' αὐτοῖς βασιλεύσαντος, μέχρι Ξισούθρου τοῦ κατὰ
τὸν κατακλυσμὸν βασιλεύσαντος, ἱστοροῦσι βασιλεῖς ι'·
βασιλεῦσαι δὲ αὐτοὺς σάρους μα'· οὓς σάρους φασί
ποιεῖν ἐτῶν μυριάδας μγ', καὶ χρόνους δύο χιλιάδας -
ἦσαν δὲ οὗτοι· Αλωρος ἐβασίλευσε, ὡς εἴρηται, σάρους τ' Αλάπαρος σάρους γ'. Αμήλων σάρους ιγ'.
Αμμένων σάρους 16', κ. τ. λ. Exin,aliquot interjectis, loquitur auctor de sarorum, nerorum, 50530rumque significatu (uti est apud Syncellum ed. paris., p. 32). Deinde, multis interpositis, occui rit
notabilis locus de Romano ante Trojana tempora (a)
annis cccxxv, capto regno quod deinceps reges
plus triginta tenuerint annis mille usque ad consulatus
Vocabulum Armeniacum ARIK valet fortes,
derivaturque ab AIR vir, opponitur τῷ Es, femina.
(α) Opinionem hanc suadet Antiochus Syracusanus apud Dionysium Halic. 1, 73.
Hine
Nempe Mosis #late. Legesis Euseb. Chron., lib. ur, ubi a Mosis ducatu ad Trojam caplam excurrunt au
n1 cccxxv, a Troja capta ad consules, anni ferme DCLXXV.
col. 103–104page 3 of 251
PG 19:103μοχθηρία προδήλῳ· πάντα, ὡς οἷός τε ὢν ἀναλεξάμενος ἐκ τῶν προειρημένων ἱστορικῶν ἀνδρῶν. (*) Ἐγὼ περὶ πολλοῦ τὸν ἀληθῆ λόγον τιθέμενος, τὰ ἑκάστῳ ποιηθέντα συναγηοχώς, καὶ τὴν ἐκ τῶν ἱερῶν Βίβλων φερομένην Εβραϊκὴν ἀρχαιολογίαν καὶ χρονογραφίαν μετὰ χεῖρας θέμενος, τὸ ἀκριβὲς ἀνιχνεῦσαι διὰ σπουδῆς προσθέμην· ὡς ἂν εἰδείημεν ὁπόσοις πρόσθεν χρόνοις της σωτηρίου θεοφανείας Μωσῆς καὶ οἱ μετ' αὐτὸν γενόμενοι προφῆται, τὰ κατ' αὐτὸν σὺν θείῳ Πνεύματι προσεφωνήκασι· καὶ ὡς ἂν ἔχοιμεν ἐκ προχείρου διαγινώσκειν, τίσιν Ἑλλήνων ἢ βαρβάρων οἱ παρ' ἑκάστῳ ἔθνει γενόμενοι σοφοί ή ποιηταὶ ἡ λογο γράφοι, καὶ ὅσοι ἄλλοι γεγόνασι διαφανείς, συνήκμασαν· καὶ ποίοις τε χρόνοις ἀπεδείχθησαν πρῶται βασι λεῖαι, καὶ τῶν ἐπισημοτάτων πόλεων ανιδρύσεις. Επ (α) οὐχ ὑμῶν ἐστι γνῶναι χρόνους ή καιρούς, οὓς ὁ Πατήρ ἔθετο ἐν τῇ ἰδίᾳ ἐξουσία. Επ 1, 7. Το Σόλων, φησί, Ἕλληνες ἀεὶ παῖδές ἐστε, γέρων δὲ Ἑλλήνων οὐδείς, οὐδέ ἐστι παρ' ὑμῖν χρόνῳ που (") Ευσέβιος ὁ Παμφίλου μνησθεὶς ἐν τοῖς Χρονικοῖς αὐτοῦ, φησὶν οὕτως· Αἰγύπτιοι δὲ θεῶν καὶ ἡμιθέων, καὶ παρὰ τούτοις νεκύων καὶ θνητῶν ἑτέρων βασιλέων πολλὴν καὶ φλύαρον συνείρουσι μυθολογίαν. Επ Τὸ παλαιὸν πρὸ πέντε καὶ εἴκοσι καὶ τριακοσίων ἐτῶν τῶν Τρωϊκῶν, βασιλέας φασὶ γενέ σθαι Ῥώμης τὸν ἀριθμὸν πλέον ἢ λ'· ἔτη δὲ αὐτοὺς κατάρξαι χίλια· μετὰ δὲ ταῦτα ὕπατοι προειστή. κεισαν τῆς Ῥωμαίων ἀρχῆς· ἔπειτα δήμαρχοι καὶ οἱ δικτάτωρος, καὶ πάλιν ὕπατοι ἐπὶ χρόνον· καὶ οὗτοι υξ' (α)· αὖθις δὲ Γάϊος καταλύσας τὴν τῶν ὑπάτων ἀρχὴν ἐμονάρχησε Ρωμαίων, κ. τ. λ.
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I. HISTORICA.
10%
que sanctis Hebræorum litteris contentas Ilebraicas quarumvis gentium neque ipsorum Hebræorum
antiquitates atque chronologiam sermoni meo adjungere scilicet ut possimus apprime intelligere,
quanto tempore ante salutarem Dei manifestationem
Moses exstiterit nec non qui post eum Hebræorum prophetæ divino Spiritu afſlati vaticinati sunt:
atque ut facile cognoscamus, Græcorum vel Barbarorum insignes homines, qui in singulis gentibus Dorere visi sunt, quo tempore occurrerint celebribus illis veteribus apud Hebræos, prophetis videlicet, iisque singulis qui eidem genti cum imperio præfuerunt *.
2. Sed enim jam inde ab exordio palam cunctis
edico, ne quis unquam arroganter contendat, quasi
fieri possit ut temporum certissima cognitio acquiratur. Quod sane quisque sibi persuadebit, si primo
veracem Magistrum cogitet familiaribus suis dicentem Non est vestrum nosse horas et tempora,
quæ Pater posuit in sua potestate. Etenim is Dei
Dominique more non de ultima tantum consumptione, sed de cunctis temporibus eam præcisam
sententiam protulisse mibi videtur; videlicet ut
eos compesceret, qui nimis audacter inanibus ejusmodi scrutationibus mentem attendunt. Deinde et
noster hic sermo vehementi testimonio eamdem magistri sententiam probabilem faciet videlicet neque Græcorum neque Barbarorum neque aliarum
universalem chronologiam nos posse evidenter addiscere. Porro autem contenti erimus, si præsens
noster tractatus ad duo statuenda nos adjuvet:
nempe primo, ut nemo sibi persuadeat (quod hactenus a quibusdain factitatum est) fieri posse ut accurata scientia ratio temporum comprehendatur,
quæ profecto hallucinatio est; deinde ut quisque
probe sciat, id tantummodo curatum a nobis, ut
aliquo pacto quinam sit hujus controversiæ status
percipiatur, ne prorsus in ambiguitate nutemus
3. Et Græcos quidem non est mirum diu admodum omni memoria caruisse: quippe qui variis
malisque exterminiis obnoxii fuerunt; diuque,
nempe usque ad Cadmi ætatem, nullis prorsus litteris usi sunt: primus enim dicitur Cadmus litterarum elementa e Phœnicum regione eis attulisse.
Sane et in Platonis libro jure castigat Ægyptius
ille Solonem: 0 Solon ***, inquit, Græci semper
pueri estis, neque senex Græcus unquam invenitur:
ideoque priscorum temporum doctrinain nemo a
vobis discere queat (5)... › Porro et Ægyptiorum
multæ feruntur insanæ historiæ, itemque Chaldæorum. Et quidem hi plus quam quadraginta annoruni
myriades temporibus suis continere se putant
Ægyptii autem deorum, semideorum, prætercaque manium et mortalium aliorum regum mulμοχθηρία προδήλῳ· πάντα, ὡς οἷός τε ὢν ἀναλεξάμενος ἐκ τῶν προειρημένων ἱστορικῶν ἀνδρῶν. Ηec
ex Syncello, p. 6, B, sed aliquantum interpolata.
(*) Ἐγὼ περὶ πολλοῦ τὸν ἀληθῆ λόγον τιθέμενος, τὰ ἑκάστῳ ποιηθέντα συναγηοχώς, καὶ τὴν ἐκ τῶν
ἱερῶν Βίβλων φερομένην Εβραϊκὴν ἀρχαιολογίαν καὶ χρονογραφίαν μετὰ χεῖρας θέμενος, τὸ ἀκριβὲς ἀνιχνεῦ
σαι διὰ σπουδῆς προσθέμην· ὡς ἂν εἰδείημεν ὁπόσοις πρόσθεν χρόνοις της σωτηρίου θεοφανείας Μωσῆς καὶ
οἱ μετ' αὐτὸν γενόμενοι προφῆται, τὰ κατ' αὐτὸν σὺν θείῳ Πνεύματι προσεφωνήκασι· καὶ ὡς ἂν ἔχοιμεν ἐκ
προχείρου διαγινώσκειν, τίσιν Ἑλλήνων ἢ βαρβάρων οἱ παρ' ἑκάστῳ ἔθνει γενόμενοι σοφοί ή ποιηταὶ ἡ λογο
γράφοι, καὶ ὅσοι ἄλλοι γεγόνασι διαφανείς, συνήκμασαν· καὶ ποίοις τε χρόνοις ἀπεδείχθησαν πρῶται βασιλεῖαι, καὶ τῶν ἐπισημοτάτων πόλεων ανιδρύσεις. Επ chronographo inedito bibliotheca Romana Barberiniorum.
(α) οὐχ ὑμῶν ἐστι γνῶναι χρόνους ή καιρούς, οὓς ὁ Πατήρ ἔθετο ἐν τῇ ἰδίᾳ ἐξουσία. Επ Act, apost. 1, 7.
Το Σόλων, φησί, Ἕλληνες ἀεὶ παῖδές ἐστε, γέρων δὲ Ἑλλήνων οὐδείς, οὐδέ ἐστι παρ' ὑμῖν χρόνῳ που
Adv pánua. Ex Platonis Timæo, non procul initio.
(") Ευσέβιος ὁ Παμφίλου μνησθεὶς ἐν τοῖς Χρονικοῖς αὐτοῦ, φησὶν οὕτως· Αἰγύπτιοι δὲ θεῶν καὶ ἡμιθέων,
καὶ παρὰ τούτοις νεκύων καὶ θνητῶν ἑτέρων βασιλέων πολλὴν καὶ φλύαρον συνείρουσι μυθολογίαν. Επ Syncello, p. 40, D.
latus initia: Τὸ παλαιὸν πρὸ πέντε καὶ εἴκοσι καὶ
τριακοσίων ἐτῶν τῶν Τρωϊκῶν, βασιλέας φασὶ γενέσθαι Ῥώμης τὸν ἀριθμὸν πλέον ἢ λ'· ἔτη δὲ αὐτοὺς
κατάρξαι χίλια· μετὰ δὲ ταῦτα ὕπατοι προειστή.
κεισαν τῆς Ῥωμαίων ἀρχῆς· ἔπειτα δήμαρχοι καὶ οἱ
δικτάτωρος, καὶ πάλιν ὕπατοι ἐπὶ χρόνον· καὶ οὗτοι
υξ' (α)· αὖθις δὲ Γάϊος καταλύσας τὴν τῶν ὑπάτων
ἀρχὴν ἐμονάρχησε Ρωμαίων, κ. τ. λ.
Hinc ANARIK, imbecilles. Hæc duo vocabula poterant
etiam converti (quod in specimine olim fecimus)
Perse et non Persa (nempe aliæ gentes). Certe antiquitus Persæ dicebantur ab Armeniis ARIK ex provincia maxima Aria, de qua vide Mosis Chorenensis Geographiam, cap. 91. lia eos appellat idem Chorenensis, Hist. 11, 40, 71, 81, nec non Elisæus aliique
historici; non Persas autem ANARIK.
Nempe Eusebius vel maxime curat, ut vetustatem Judaicæ gentis, veræque adeo religionis,
hoc opere ostendat: quod studium in proœmio
quoque posterioris Chronicorum canonum libri
aperte prodit. Id autem diu ante Eusebium factitaverat Josephus in Antiquitatibus Judaicis et in libris Adversus Apionem.
Ilic locus in Armeniaca interpretatione paulo
obscurior incertiorque est.
Eamdem fere modestiam præ se fert Eusebius
etiam in Ecclesiastica historia 1. 1.
Eadem sententia est Josephi, Contra Ap. 1, 2
4, quo Josephi loco utitur Eusebius Præp. ev., x, 7.
Paulo aliter se habet Græci textus sententia,
quod et de aliis aliquot locis dictum esto.
Hæc Babylonorium commenta diserte condemnat aut stultitiæ aut vanitatis aut impudentiæ
Cicero, De divin. 1, 19, cujus auctoritas minime
præjudicata instar omnium sit. Item legatur Diodorus Siculus, Hist. 11, 31.
Corrige s olov te h.
(a) Hæc quoque annorum cccLx supputatio a primis consulibus ad Julii principatum probe congruit cum Eusebi
Canone.
col. 105–106page 4 of 251
PG 19:105(*) Ταῦτα Βηρωσσὸς ἐν τῇ πρώτῃ φάσκει, ἐν δὲ δευτέρα τοὺς βασιλείς. (*) - Απολλόδωρος οὕτω λέγει. Ταῦτα μὲν ὁ Βηρωσσός ιστόρησε πρώτον γενέσθαι βασιλέων "Αλωρον ἐχ Βαβυλῶνος Χαλδαῖον· βασιλεῦσαι δὲ σάρους δέκα. Επ 39 Β. (…) Βηρωσσός διὰ σάρων καὶ νήρων καὶ σώσσων ἀνεγράψατο· ὧν ὁ μὲν σάρος τρισχιλίων καὶ ἐξακοσίων ἐτῶν χρόνον σημαίνει, νῆρος ἐτῶν ἐξακοσίων, ὁ δὲ σώσσος ἑξήκοντα. 17 Α. (α) καὶ συνῆξε (Βηρωσσός) σάρους ἑκατὸν εἴκοσι διὰ βασιλέων δέκα, ήτοι χρόνον ἐτῶν μυριάδων τεσσαράκοντα τριῶν καὶ δύο χιλιάδων. 17 Β. (…) Καὶ καθεξῆς Ἀλάπαρον καὶ Ἀμήλωνα τὸν ἐκ Παντιβίβλων. Είτα Αμμένωνα τὸν Χαλδαῖον, ἐφ' οὗ φησὶ φανῆναι τὸν μυσαρόν άννην τὸν Ἀννήδοτον ἐκ τῆς ἐρυθρᾶς. Εἶτα Μεγάλαρον ἐκ Παντιβίβλων τό
CHRONICORUM LIB. Ì.
ias delirantium more fabulas nectunt. Quid ergo gente regnarunt, tempora distincte singulis pro rata
mea interest, qui veritatem in primis colo, res ejusmodi minutius perscrutari? Quin adeo vel apud
mibi dilectos Hebræos dubia quædam occurrunt,
quæ suo tempore proferam. Interim hæc ad increpandam vanorum chronographorum jactantiam dicta sint.
4. Ego igitur ejus negotii causa, quod præ manibus habeo, antiquorum libros pervolutans, primum
Chaldæorum chronographiam ponam, tum Assyriorum: deinde reges Medorum, post Lydorum, juxtaque Persarum. Hinc alio me transferens universum
Hebræorum chronicon ascribam ex ordine. Kursus
tertio loco Egyptiaċarum opum tempora, additis
etiam Ptolemæis, qui post Alexandrum Macedonem
Egypti regnum Alexandriæque tenuerunt. Rursus
ex alio capite exordiens, qua ratione Græci suas bistorias digerant, diligenter exponam primoque
dicam eos qui Sicyone regnarunt, tum qui in Argivorum regione, et qui in ipsa urbe Athenarum,
primo recensens usque ad ultinium præsidem: itemque eos qui Lacedæmone, et qui Corinthi dominati
sunt: tum et eos qui quavis in plaga imperium
maris tenuerunt: addam his denique et Olympiadum librum, qui a Græcis confectus est. Postquam
hæc singula in comparativam seriem coegero, tum
et primos Macedonum reges ac Thessalorum, deinde
Syrorum atque Asianorum, qui post Alexandrum
rerum gubernacula tenuerunt, singillatim scribam.
Ubi de hisce omnibus dixero, singillatim distincteque collocabo eos, qui ducto initio ab Ænea, post Ċ
captum llium, Latinis imperitaverunt, qui et Romani deinceps appellati sunt: hinc ex ordine eos
qui Romulum Romanæ urbis conditorem consecuti
sunt: tum et eos qui post Julium Cæsarem atque
Augustum recta serie fuerunt imperatores: denique
et annuos consules qui his impliciti sunt.
5. Mox mihi materia ex hisce omnibus comparata,
ad chronicos canones pergam: incipiensque ab iis
hominibus qui jam inde a primordiis i… unaquaque
portione attribuam, atque annos cujusque é regione
alterutrorum exponam, ut facile et illico cognoscamus quinam quo tempore faerint. Porro et cujusque
regni pra-clara facinora, cujusmodi in cunctis gentibus passim narrantur, breviter in ipsum regnum
inseram. Sed enim hæc libri secundi lucubratio
posterior erit. Interim proximo libro age jam ad
chronologiam Chaldæorum videndam veniamus,
quam videlicet de suis majoribus tradunt:
CAPUT I
Qua ratione Chaldæi chronographiam conficiant; ex
Alexandro Polyhistore Et de Chaldæorum libris, deque primo ipsorum regno.
4. Ilæc quidem Berosus in primo libro narravit:
secundo autem reges singillatim recensuit *. Ut ipse
inquit, Nabonassarus erat eo tempore rex Et regun quidem nomina diligenter acervat; nullum
tamen eorum opus peculiariter recitat, fortasse
quia nihil memorandum esse arbitratur. Ex eo igi -
tur regum tantummodo seriem depromere licet.
Mac vero ratione narrationem exorditur, ut Apolloderus ait: nempe primum exstitisse regem
Alorum ex urbe Babylone Chaldæum: hunc
saris decem regno potitum. Porro is sarum ex
annis ter mille ac sexcentis conflat. Addit etiam
nescio quos neros et sossos: nerum ait sexcentis
annis constare, sossum annis sexaginta. Sic ille
de veterum more annos supputat.
2. His dictis, pergit porro; regesque Assyriorum singillatim atque ex ordine enumerat: decem
videlicet ab Aloro primo rege usque ad Xisuthrum,
sub quo magnum illud primumque diluvium contigisse ait, quod Moses quoque commemorat. Jam
summam temporum, quibus hi reges imperitaverunt****, ait esse saros centum viginti, nempe quadraginta tres annorum myriades annosque bis
mille Tum et disertis verbis ita scribit: Defuncto, inquit, Aloro, regnavit ejus filius Alapa.
saris tribus. Post Alaparum Almelon ex
rus
(*) Ταῦτα Βηρωσσὸς ἐν τῇ πρώτῃ φάσκει, ἐν δὲ δευτέρα τοὺς βασιλείς. Scaligero Euseb. Chron. ed.,
an. 1658, part. Gr., p. 6.
(*) - Απολλόδωρος οὕτω λέγει. Ταῦτα μὲν ὁ Βηρωσσός ιστόρησε πρώτον γενέσθαι βασιλέων "Αλωρον ἐχ
Βαβυλῶνος Χαλδαῖον· βασιλεῦσαι δὲ σάρους δέκα. Επ Syncello, p. 39 Β.
(…) Βηρωσσός διὰ σάρων καὶ νήρων καὶ σώσσων ἀνεγράψατο· ὧν ὁ μὲν σάρος τρισχιλίων καὶ ἐξακοσίων
ἐτῶν χρόνον σημαίνει, νῆρος ἐτῶν ἐξακοσίων, ὁ δὲ σώσσος ἑξήκοντα. Ex Syncello, p. 17 Α.
(α) καὶ συνῆξε (Βηρωσσός) σάρους ἑκατὸν εἴκοσι διὰ βασιλέων δέκα, ήτοι χρόνον ἐτῶν μυριάδων τεσσα
ράκοντα τριῶν καὶ δύο χιλιάδων. Ex Syncello,p. 17 Β.
(…) Καὶ καθεξῆς Ἀλάπαρον καὶ Ἀμήλωνα τὸν ἐκ Παντιβίβλων. Είτα Αμμένωνα τὸν Χαλδαῖον, ἐφ' οὗ
φησὶ φανῆναι τὸν μυσαρόν άννην τὸν Ἀννήδοτον ἐκ τῆς ἐρυθρᾶς. Εἶτα Μεγάλαρον ἐκ Παντιβίβλων τό
Codex Arm. Assyriorum, quæ confusio in
aliis quoque ejusdem codicis locis occurrit. Vide
Justinum 1, 2, in fine, cum notis variorum:
2) Capita hæc Eusebii videtur satis aperte expllare Cyrillus contra Julianum, lib. 1.
Alexander Polyhistor, quem L. Sylla civitate
donavit. Serv. ad Æn. rx, 388.
Num Apollodorus Berosum, Apollodorum Polyhistor, ideoque ipsum Berosum, inducit loquentem? Sane locus in codice Arm. ambiguitate ſaborare videtur.
Non est hic prætermittendum præclarum
Chorenensis Bist. 1, 5, testimonium et judicium
PATROL. GR. XIX.
de Aloro: Scriptores veteres seu voluntatis arbitrio
seu quavis alia de causa narrationes, nomina ac tempura immutaverunt, deque rerum origine partim vere,
partim falso, locuti sunt; veluti et de prima re creata,
quam non hominem sed regem vocitant, eique barbarum nomen faciunt ac significatus experiem, atque
annos vitæ triginta sex mille ascribunt.
Ita etiam Græcus textus Syncelli, nec non
Barberinianus infra ponendus. Sed Suidas voc.
Σápot scribit MCCXXII.
Græce "Aunlwv. Hujusmodi varietates deinceps lector per se ipse notabit.
col. 107–108page 5 of 251
PG 19:107λεως· βασιλεῦσαι δ᾽ αὐτὸν σάρους ὀκτωκαίδεκα. Καὶ μετὰ τοῦτον Δάκνον ποιμένα ἐκ Παντιβίβλων βασιλεῦσαι σάρους δέκα. Κατὰ τοῦτον πάλιν φησὶ φανῆναι ἐκ τῆς Ἐρυθρᾶς ᾿Αννήδοτον τέταρτον τὴν αὐτὴν τοῖς ἄνω ἔχοντα διάθεσιν, καὶ τὴν ἰχθύος πρὸς ἀνθρώπους μίξιν. Εἶτα ἄρξαι Εὐεδώρεσχον ἐκ Παντιβίβλων, καὶ βασι λεῦσαι σάρους ὀκτωκαίδεκα. Ἐπὶ τούτου φησὶν ἄλλον φανῆναι ἐκ τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης ὅμοιον κατὰ τὴν ἐχθύος πρὸς ἄνθρωπον μίξιν, ᾧ ὄνομα Οδάκων. Τούτους δὲ, φησὶν, πάντας τὰ ὑπὸ Ὠάννου κεφαλαιωδῶς βηθέντα κατὰ μέρος ἐξηγήσασθαι. Εἶτα άρξαι Αμεμψινὸν Χαλδαῖον ἐκ Λαράγχων· βασιλεῦσαι δὲ αὐτὸν ὄγδοον σάρους δέκα. Εἶτα άρξαι Ωτιάρτην Χαλδαῖον ἐκ Λαράγχων, βασιλεῦσαι δὲ σάρους η'. Οτιάρτου δὲ τελευτήσαντος τὸν υἱὸν αὐτοῦ Εἰσουθρον βασιλεῦσαι σάρους οκτωκαίδεκα. Ἐπὶ τούτου τὸν μέγαν κατακλυσμόν φησε γεγενῆσθαι· ὡς γίνεσθαι ὁμοῦ πάντας βασιλεῖς δέκα, σάρους δὲ ἑκατὸν εἴκοσι. 59 (*) Πρώτην πασῶν ἀναγράφουσι τὴν Χαλδαίων βασιλείαν ἄνδρες ἐν παιδεύσει γνώριμοι, Αλέξανδρος ὁ Που λυΐστωρ, Βηρωσσὸς καὶ ᾿Αβυδηνὸς καὶ ᾿Απολλόδωρος, οἱ πρῶτον μὲν ἱστοροῦσιν αβασίλευτα ἔτη ανή" φασὶ γὰρ Ἀδὰμ τὸν πρῶτον ἄνθρωπον ἡγήσασθαι τὸν τῆς ζωῆς αὐτοῦ χρόνον ἔτη ταιλ'· μετὰ δὲ τούτου Σὴθ τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἔτη ρκη'· ὡς εἶναι ὅλα τὰ ἀβασίλευτα ἔτη αντ', ἐν οἷς βασίλειον οὐδέπω ἐν τῇ γραφῇ ὠνομάσθη ἐν δὲ τῷ ἀνή πρῶτος ἐν τῷ βορείῳ κλίματι, τῷ καλουμένω κάτω χώρᾳ, ἀπόγονοι Σήθ Χαλδαίοι ήγειραν ἑαυτοῖς βασιλέα "Αλωρον ἀπὸ Βαβυλῶνος Χαλδαίον, ὃν βασιλεῦσαί φασι σάρους δέκα· μετὰ δὲ τοῦτον βασι λεῦσαι ἑτέρους βασιλέας θ' ἕως κατακλυσμοῦ· ὡς εἶναι βασιλεῖς τοὺς πάντας ι', ὧν τοὺς τῆς βασιλείας χρό νους ἐψηφίσαντο Χαλδαίοι τότε κατὰ τὸ ἐγχώριον καὶ πάτριον τῶν ψήφων καὶ χρόνων ὀνομασίας, διά τε σάρων καὶ νήρων καὶ σώσσων, ὡς οἱ παρ' αὐτοῖς ἱστοριογράφοι μαρτυρούσιν· οἱ καὶ ἐγένοντο σάροι ρκ'· καὶ τὸν μὲν σάρον εἰρήκασιν εἶναι ἔτη γχ'· τὸν δὲ νῆρον ἔτη χ· τὸν δὲ σώσσον ἔτη ξ'· ἀριθμεῖσθαι δὲ ταῦτα ἀρχαιοτέρα τινὶ μεθόδῳ. Ἀπὸ δὲ ᾿Αλώρου τοῦ πρώτου παρ' αὐτοῖς βασιλεύσαντος, μέχρι Εισούθρου τοῦ κατὰ τὸν κατα κλυσμὸν βασιλεύσαντος, ἱστοροῦσι βασιλεῖς ι'· βασιλεῦσαι δὲ αὐτοὺς σάρους ρχ'· οὓς σάρους φασὶ ποιεῖν ἐτῶν μυριάδας μγ', καὶ χρόνους δύο χιλιάδας· ἦσαν δὲ οὗτοι. Αλωρος ἐβασίλευσε, ὡς εἴρηται, σάρους ι', 'Αλάπαρος σάρους γʹ, Αμμένων σάρους κ. τ. λ. σ' "Αλωρος σάρους δέκα. β' Αλάσπαρος σάρους τρεῖς. γ' "Αμηλων σάρους δεκατρεῖς. δ' Αμμένων σάρους δώδεκα. ε' Μεγάλαρος σάρους ὀκτωκαίδεκα. Σ' Εὐεδώραχος σάρους οκτωκαίδεκα. Χαλδαίων εβασίλευσαν ζ' Δάωνος ἔτη ἐννενήκοντα εννέα. Αμφὶς σάρους δέκα. Θ' Οτάρτης σάρους ὀκτώ. ι' Ξίσουθρος σάρους οκτωκαίδεκα. (*) 1. Βηρωσσὸς δὲ ἐν τῇ πρώτῃ τῶν Βαβυλωνιακῶν φησὶ γενέσθαι μὲν αὐτὸν κατὰ ᾿Αλέξανδρον τὸν Φιλ χχχιν, ὀνοκένταυροι,
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I. HISTORICA.
IV. Ammenon saris xii.
V. Amegalarus sar. xviii.
VI. Daonus saris x.
VII. Edoranchus s. xviii.
Vill. Amempsinus sar. x.
IX. Otiartes saris vill.
X. Xisuthrus saris xvıtı.
3. Summa, reges decern, sari centum viginti Jam ab his centum viginti saris confici
aiunt quadraginta tres annorum myriades, et bis
mille insuper annos; siquidem sarus annis ter
mille et sexcentis constat. Ilæc in Polyhistoris
• Alexandri libris narrantur. Jam si quis fidem adhibeat his libris tot myriades annorum jactantibus,
eumdem necesse est et plura alia plane incredibilia
rata habere, quæ ibidem continentur
urbe Pantibiblis Chaldæus saris tredecim. Al- 111. Almelon saris XIII.
meloni successit Ammenon item ex Pantibiblis
Chaldaus saris duodecim. Hujus ætate bellua quædam, cui nomen Idotioni, e Rubro mari emersit,
forma ex homine et pisce mista. Hinc Amegalarus Pantibiblicus oclodecim saris regnavit.
Deinde pastor Daonus Pantibiblicus, qui et ipse
saris decem regno potitus est. Hoc imperante, rursus e Rubro mari emerserunt, eadem hominis
itemque piscis figura, monstra quatuor. Postea
regnavit Edoranchus Pantibiblicus saris oetodecim.
Eo tempore item apparuit e Rubro mari aliud quiddam simile piscis et hominis, cui nomen Odaconi.
Hos, inquit, omnes ca, quæ ab Oanne summatim
dicta erant, accurate exposuisse. Exin imperavisse
Amempsinum e Lancharis Chaldæum saris decem. Tum regnum tenuisse Otiartem e Lancharis
Chaldæum saris octo. Defuncto denique Otiarte,
filium ejus Xisuthrum rex se imperium saris octodecim sub eoque evenisse magnum diluvium.
Conflatur igitur summa decem regum et sarorum
centum viginti. Hæc est porro regum series.
1. Alorus saris x.
II. Alaparus saris III.
Sed jam illud quoque narrabo, quod in eodem
historiæ primo libro prædictus Berosus scribit,
idque hactenus dictis accensebo, nempe quod ipse
Polyhistor eodem libro suo refert diligenter admodum hoc tenore sermonis.
CAPUT II.
De Chaldaica improbabili historia. Ex eodem Polyhistore Alexandro, de prædicto Chaldæorum
libro.
1. Enimvero Berosus "narrat in primo Babyloλεως· βασιλεῦσαι δ᾽ αὐτὸν σάρους ὀκτωκαίδεκα. Καὶ μετὰ τοῦτον Δάκνον ποιμένα ἐκ Παντιβίβλων βασιλεῦσαι
σάρους δέκα. Κατὰ τοῦτον πάλιν φησὶ φανῆναι ἐκ τῆς Ἐρυθρᾶς ᾿Αννήδοτον τέταρτον τὴν αὐτὴν τοῖς ἄνω
ἔχοντα διάθεσιν, καὶ τὴν ἰχθύος πρὸς ἀνθρώπους μίξιν. Εἶτα ἄρξαι Εὐεδώρεσχον ἐκ Παντιβίβλων, καὶ βασι
λεῦσαι σάρους ὀκτωκαίδεκα. Ἐπὶ τούτου φησὶν ἄλλον φανῆναι ἐκ τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης ὅμοιον κατὰ τὴν
ἐχθύος πρὸς ἄνθρωπον μίξιν, ᾧ ὄνομα Οδάκων. Τούτους δὲ, φησὶν, πάντας τὰ ὑπὸ Ὠάννου κεφαλαιωδῶς
βηθέντα κατὰ μέρος ἐξηγήσασθαι. Εἶτα άρξαι Αμεμψινὸν Χαλδαῖον ἐκ Λαράγχων· βασιλεῦσαι δὲ αὐτὸν ὄγδοον
σάρους δέκα. Εἶτα άρξαι Ωτιάρτην Χαλδαῖον ἐκ Λαράγχων, βασιλεῦσαι δὲ σάρους η'. Οτιάρτου δὲ τελευτή
σαντος τὸν υἱὸν αὐτοῦ Εἰσουθρον βασιλεῦσαι σάρους οκτωκαίδεκα. Ἐπὶ τούτου τὸν μέγαν κατακλυσμόν φησε
γεγενῆσθαι· ὡς γίνεσθαι ὁμοῦ πάντας βασιλεῖς δέκα, σάρους δὲ ἑκατὸν εἴκοσι. Ex Syncello, p. 59 sqα.
(*) Πρώτην πασῶν ἀναγράφουσι τὴν Χαλδαίων βασιλείαν ἄνδρες ἐν παιδεύσει γνώριμοι, Αλέξανδρος ὁ Που
λυΐστωρ, Βηρωσσὸς καὶ ᾿Αβυδηνὸς καὶ ᾿Απολλόδωρος, οἱ πρῶτον μὲν ἱστοροῦσιν αβασίλευτα ἔτη ανή" φασὶ
γὰρ Ἀδὰμ τὸν πρῶτον ἄνθρωπον ἡγήσασθαι τὸν τῆς ζωῆς αὐτοῦ χρόνον ἔτη ταιλ'· μετὰ δὲ τούτου Σὴθ τὸν
υἱὸν αὐτοῦ ἔτη ρκη'· ὡς εἶναι ὅλα τὰ ἀβασίλευτα ἔτη αντ', ἐν οἷς βασίλειον οὐδέπω ἐν τῇ γραφῇ ὠνομάσθη -
ἐν δὲ τῷ ἀνή πρῶτος ἐν τῷ βορείῳ κλίματι, τῷ καλουμένω κάτω χώρᾳ, ἀπόγονοι Σήθ Χαλδαίοι ήγειραν
ἑαυτοῖς βασιλέα "Αλωρον ἀπὸ Βαβυλῶνος Χαλδαίον, ὃν βασιλεῦσαί φασι σάρους δέκα· μετὰ δὲ τοῦτον βασι
λεῦσαι ἑτέρους βασιλέας θ' ἕως κατακλυσμοῦ· ὡς εἶναι βασιλεῖς τοὺς πάντας ι', ὧν τοὺς τῆς βασιλείας χρόνους ἐψηφίσαντο Χαλδαίοι τότε κατὰ τὸ ἐγχώριον καὶ πάτριον τῶν ψήφων καὶ χρόνων ὀνομασίας, διά τε σάρων
καὶ νήρων καὶ σώσσων, ὡς οἱ παρ' αὐτοῖς ἱστοριογράφοι μαρτυρούσιν· οἱ καὶ ἐγένοντο σάροι ρκ'· καὶ τὸν μὲν
σάρον εἰρήκασιν εἶναι ἔτη γχ'· τὸν δὲ νῆρον ἔτη χ· τὸν δὲ σώσσον ἔτη ξ'· ἀριθμεῖσθαι δὲ ταῦτα ἀρχαιοτέρα
τινὶ μεθόδῳ. Ἀπὸ δὲ ᾿Αλώρου τοῦ πρώτου παρ' αὐτοῖς βασιλεύσαντος, μέχρι Εισούθρου τοῦ κατὰ τὸν κατα
κλυσμὸν βασιλεύσαντος, ἱστοροῦσι βασιλεῖς ι'· βασιλεῦσαι δὲ αὐτοὺς σάρους ρχ'· οὓς σάρους φασὶ ποιεῖν ἐτῶν
μυριάδας μγ', καὶ χρόνους δύο χιλιάδας· ἦσαν δὲ οὗτοι. Αλωρος ἐβασίλευσε, ὡς εἴρηται, σάρους ι', 'Αλάπαρος
σάρους γʹ, Αμμένων σάρους 16', κ. τ. λ. Ex chronographo inedito Barberiniorum.
σ' "Αλωρος σάρους δέκα.
β' Αλάσπαρος σάρους τρεῖς.
γ' "Αμηλων σάρους δεκατρεῖς.
δ' Αμμένων σάρους δώδεκα.
ε' Μεγάλαρος σάρους ὀκτωκαίδεκα.
Σ' Εὐεδώραχος σάρους οκτωκαίδεκα.
Χαλδαίων εβασίλευσαν
ζ' Δάωνος ἔτη ἐννενήκοντα εννέα.
Αμφὶς σάρους δέκα.
Θ' Οτάρτης σάρους ὀκτώ.
ι' Ξίσουθρος σάρους οκτωκαίδεκα.
Syncell. p. 18 sqq.
(*) 1. Βηρωσσὸς δὲ ἐν τῇ πρώτῃ τῶν Βαβυλωνιακῶν φησὶ γενέσθαι μὲν αὐτὸν κατὰ ᾿Αλέξανδρον τὸν ΦιλCodex Arm. modo Pautibiblis, ut hic; modo Armenii scribunt IVSCHABARIGH. Denique Eznichius
Pantibiblis quæ varietas in Græco quoque textu
visitur.
Cod. hic Amelagarus, sed mox Amegalarus,
quod cum Græco textu magis congruit.
Vox Armeniaca (quam interpretamur monstra) est IVS HABARIGH eaque derivatur ex lysiGu, lenis, et BARIGH quod est a verbo BAREM, choreas agitare: quasi igitur dicas lenem saltatorem. Tamen
Armeniorum antiqua glossaria hanc vocem explicant formam partim muliebrem, partim volatilem. Sed
enim in divinis Bibliis Isai. III, 22; χχχιν, 14,
quo loco Graeci habent ὀνοκένταυροι, interpretes
cap. 24 ait VSGHABARIGH, in maceriis habitare feruntur: hi Græce hippotauri appellantur. Idcirco et
Chorenensem Wistoni interpretantur Hist. ii, 60:
Aut Lapitharum et Centaurorum de Pirithoi nuptiis
certamina; quo loco est ISGHABARGHAZ.
Repetitio hæc plane exstat in codice Armeniaco.
. Sapienter hoc ponit Eusebius adversus eos
qui cum barbaricarum historiarum fabulas uti par
est irrideant, earumdem tamen absurdas æque
chronologias haud aspernari videntur.
col. 109–110page 6 of 251
PG 19:109ἵππου τὴν ἡλικίαν· ἀναγραφὰς δὲ πολλῶν ἐν Βαβυλῶνι φυλάσσεσθαι μετά πολλῆς ἐπιμελείας ἀπὸ ἐτῶν που ὑπὲρ μυριάδων δεκαπέντε περιεχούσας χρόνον· περιέχειν δὲ τὰς ἀναγραφὰς ἱστορίας περὶ τοῦ οὐρανοῦ καὶ θαλάσσης καὶ πρωτογονίας καὶ βασιλέων καὶ τῶν κατ' αὐτοὺς πράξεων. 2. Καὶ πρῶτον μὲν τὴν Βαβυλωνίαν γῆν φησι κεῖσθαι ἐπὶ τοῦ Τίγριδος καὶ Εὐφράτου ποταμοῦ μέσην φύειν δὲ αὐτὴν πυροὺς ἀγρίους καὶ κριθὰς καὶ ὄχρον καὶ σήσαμον καὶ τὰς ἐν ἔλεσι φυομένας ῥίζας ἐσθίεσθαι, ὀνομάζεσθαι αὐτὰς γόγγας· ἰσοδυναμεῖν δὲ τὰς ῥίζας ταύτας κριθαῖς· γίνεσθαι δὲ φοίνικας καὶ μῆλα καὶ τὰ λοιπὰ ἀκρόδρυα καὶ ἰχθύας καὶ ὄρνεα χερσαία τε καὶ λιμναία. Εἶναι δὲ αὐτῆς τὰ μὲν κατὰ ᾿Αραβίαν μέρη ἀνυδρά τε καὶ ἄκαρπα, τὰ δὲ ἀντικείμενα τῇ ᾿Αραβίᾳ, ὀρεινά τε καὶ εὔφορα. Ἐν δὲ τῇ Βαβυλώνι πολύ πλῆθος ἀνθρώπων γενέσθαι ἀλλοεθνῶν κατοικησάντων τὴν Χαλδαίαν· ζῆν δὲ αὐτοὺς ἀτάκτως, ὥσπερ τὰ θηρία 5. Ἐν δὲ τῷ πρώτῳ ἐνιαυτῷ φανῆναι ἐκ τῆς Ἐρυθράς θαλάσσης κατὰ τὸν ὁμοροῦντα τόπον τῇ Βαβυλωνία ζῶον ἄφρενον ὀνόματι Ὠάννην, καθὼς καὶ Ἀπολλόδωρος ἱστόρησε, τὸ μὲν ὅλον σῶμα ἔχον ἰχθύος, ὑπὸ δὲ τὴν κεφαλὴν παραπεφυκυίαν ἄλλην κεφαλὴν ὑποκάτω τῆς τοῦ ἰχθύος κεφαλῆς, καὶ πόδας ὁμοίως ἀνθρώπου, παραπεφυκότας δὲ ἐκ τῆς οὐρᾶς τοῦ ἰχθύος· εἶναι δὲ αὐτῷ φωνὴν ἀνθρώπου· τὴν δὲ εἰκόνα αὐτοῦ ἔτι καὶ νῦν διαφυλάσσεσθαι. Τοῦτο δέ, φησὶν, τὸ ζῶον τὴν μὲν ἡμέραν διατρίβειν μετὰ τῶν ἀνθρώπων, μηδεμίαν τροφήν προσφερόμενον· παραδιδόναι τε τοῖς ἀνθρώποις γραμμάτων καὶ μαθημάτων και τεχνῶν παντοδαπῶν ἐμπειρίαν καὶ πόλεων συνοικισμοὺς καὶ ἱερῶν ἱδρύσεις καὶ νόμων εἰσηγήσεις, καὶ γεωμετρίαν διδάσκειν, καὶ σπέρ ματα καὶ καρπῶν συναγωγὰς ὑποδεικνύειν, καὶ συνόλως πάντα τὰ πρὸς ἡμέρωσιν ἀνήκοντα τοῦ βίου παρα διδόναι τοῖς ἀνθρώποις· ἀπὸ δὲ τοῦ χρόνου ἐκείνου οὐδὲν ἄλλο περιστὸν εὐρεθῆναι. Τοῦ δὲ ἡλίου δύναντος τὸ ζώον τουτονὶ δύναι πάλιν εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ τὰς νύκτας ἐκεῖ διαιτάσθαι· εἶναι γὰρ αὐτὸν ἀμφίβιον. Ύστερον δὲ φανῆναι καὶ ἕτερα ζώα ὅμοια τούτων, περὶ ὧν ἐν τῇ τῶν βασιλέων ἀναγραφῇ φησίν δηλώσειν. Τὸν δὲ Ῥάννην περὶ γενεᾶς καὶ πολιτείας γράψαι, καὶ παραδοῦναι τόνδε τὸν λόγον τοῖς ἀνθρώποις. 4. Γενέσθαι φησὶ χρόνον ἐν ᾧ τὸ πᾶν σκότος καὶ ὕδωρ εἶναι, καὶ ἐν τούτοις ζώα τερατώδη, καὶ εἰδιφυεῖς τὰς ἰδέας ἔχοντα ζωογονεῖσθαι· ἀνθρώπους γὰρ διπτέρους γεννηθῆναι, ενίους δὲ καὶ τετραπτέρους καὶ διπροσώπους· καὶ σῶμα μὲν ἔχοντας ἐν, κεφαλὰς δὲ δύο, ἀνδρείαν τε καὶ γυναικείαν,καὶ αἰδοῖά τε διττά, ἄρρεν καὶ θῆλυ· καὶ ἑτέρους ἀνθρώπους τοὺς μὲν αἰγῶν σκέλη καὶ κέρατα ἔχοντας, τοὺς δὲ ἱππόποδας, τοὺς δὲ τὰ ὀπίσω μὲν μέρη ἵππων, τὰ δὲ ἔμπροσθεν ἀνθρώπων, οὓς ἱπποκενταύρους τὴν ἰδέαν εἶναι. Ζωογονηθῆναι δὲ καὶ φριχτόν. ἀφραῖνον, αὐτοφυείς,
CHRONICORUM LIB. 1.
nicarum Rerum libro, se coætaneum fuisse Alexandro aliud caput appositum, et in cauda pedes ad instar
Philippi, compluriumque auctorum codices exscripsisse qui magna cura Babylone asservabantur
jam inde ab annorum myriadibus ducentis et
quindecim: quibus codicibus continebantur rationes temporum, itidemque scriptæ erant historiæ
cœli terræque et maris, primæque rerum originis,
nec non regum facinorumque ab his patratorum.
2. Et primum quidem dicit regionem Babyloniorum sitam esse ad amnem Tigrim; Euphratem
autem eamdem interfluere Ibidem silvestre triticum nasci et hordeum et lentem et ervum et sesamum: tum in paludibus et arundinetis ejus fluminis radices quasdam occurrere esui aptas, quibus
nomen est gongis, easque panis hordeacei vim habere denique ibi esse palmas et mala aliaque
multi generis poma, piscesque et volatilia silvestria
atque palustria. Porro regionis ejus partem, quæ
Arabiam spectat, aridam esse fructibusque carenlem; quæ vero contra Arabiam sita est, eam montibus et fructibus abundare. Jam in ipsa urbe Babylone ingentem alienigenarum hominum, qui
videlicet Chaldæam incolunt, colluviem versari,
eosdemque luxuriosam et belluini prorsus ritus vitam agitare.
hominis, et loquelam humanæ similem: ejusque
imaginem ad hunc usque diem delineatam superesse. Hanc belluam, inquit, interdiu cum hominibus versari solitam, nullumque cibum capere: docuisse bomines litteras, et varia genera artium,
descriptiones urbium, templorum structuras, juris
prudentiam, finium regundorum doctrinam: semina
præterea et fructuum collectionem demonstravisse,
atque omnia prorsus quæ mundanæ societati conducunt hominibus tradidisse: ita ut ex eo tempore
nemo aliquid frugi invenerit. Tum sub solis occasum eam belluam Oannem denuo mergi solitam
mari, noctuque in immenso pelago collocari, atque
ita ancipitem quamdam vitam degere. Deinceps et alias
superiori similes belluas semet prod.disse, de quibus
in regum historia dicturum se pollicetur. Rursusque ab Oanne ait scriptum de rerum origine, et de
publico regimine, impertitamque ab eadem bellua
hominibus loquelam et industriam.
4. Tempus, inquit, aliquando fuit cum universus
orbis tenebris et aquis occupabatur: erantque ibi
et aliæ belluæ, quarum quædam ex se ipsis ortæ
erant, figuris tamen utebantur nascentium ex ante
viventibus. Erant et homines, partim quidem dua5. Atque primo anno e Rubro mari emersisse ait
bus partim quaternis alis instructi duabusque facieintra eosdem terminos Babyloniorum horrendam bus; et corpore in uno geminum caput habentes,
quamdam belluam, cui nomen Oanni, quod et muliebre videlicet et virile, cum duobus item geniApollodorus in Historia narrat: eamque toto qui- talibus femineo et masculino Erant et alii hodem corpore piscem fuisse, verum sub capite piscis mines caprinis femoribus, capite cornigero: alii
ἵππου τὴν ἡλικίαν· ἀναγραφὰς δὲ πολλῶν ἐν Βαβυλῶνι φυλάσσεσθαι μετά πολλῆς ἐπιμελείας ἀπὸ ἐτῶν που
ὑπὲρ μυριάδων δεκαπέντε περιεχούσας χρόνον· περιέχειν δὲ τὰς ἀναγραφὰς ἱστορίας περὶ τοῦ οὐρανοῦ καὶ
θαλάσσης καὶ πρωτογονίας καὶ βασιλέων καὶ τῶν κατ' αὐτοὺς πράξεων.
2. Καὶ πρῶτον μὲν τὴν Βαβυλωνίαν γῆν φησι κεῖσθαι ἐπὶ τοῦ Τίγριδος καὶ Εὐφράτου ποταμοῦ μέσην
φύειν δὲ αὐτὴν πυροὺς ἀγρίους καὶ κριθὰς καὶ ὄχρον καὶ σήσαμον καὶ τὰς ἐν ἔλεσι φυομένας ῥίζας ἐσθίεσθαι,
ὀνομάζεσθαι αὐτὰς γόγγας· ἰσοδυναμεῖν δὲ τὰς ῥίζας ταύτας κριθαῖς· γίνεσθαι δὲ φοίνικας καὶ μῆλα καὶ τὰ
λοιπὰ ἀκρόδρυα καὶ ἰχθύας καὶ ὄρνεα χερσαία τε καὶ λιμναία. Εἶναι δὲ αὐτῆς τὰ μὲν κατὰ ᾿Αραβίαν μέρη
ἀνυδρά τε καὶ ἄκαρπα, τὰ δὲ ἀντικείμενα τῇ ᾿Αραβίᾳ, ὀρεινά τε καὶ εὔφορα. Ἐν δὲ τῇ Βαβυλώνι πολύ
πλῆθος ἀνθρώπων γενέσθαι ἀλλοεθνῶν κατοικησάντων τὴν Χαλδαίαν· ζῆν δὲ αὐτοὺς ἀτάκτως, ὥσπερ τὰ
θηρία
5. Ἐν δὲ τῷ πρώτῳ ἐνιαυτῷ φανῆναι ἐκ τῆς Ἐρυθράς θαλάσσης κατὰ τὸν ὁμοροῦντα τόπον τῇ Βαβυλωνία
ζῶον ἄφρενον ὀνόματι Ὠάννην, καθὼς καὶ Ἀπολλόδωρος ἱστόρησε, τὸ μὲν ὅλον σῶμα ἔχον ἰχθύος, ὑπὸ
δὲ τὴν κεφαλὴν παραπεφυκυίαν ἄλλην κεφαλὴν ὑποκάτω τῆς τοῦ ἰχθύος κεφαλῆς, καὶ πόδας ὁμοίως ἀνθρώπου,
παραπεφυκότας δὲ ἐκ τῆς οὐρᾶς τοῦ ἰχθύος· εἶναι δὲ αὐτῷ φωνὴν ἀνθρώπου· τὴν δὲ εἰκόνα αὐτοῦ ἔτι καὶ νῦν
διαφυλάσσεσθαι. Τοῦτο δέ, φησὶν, τὸ ζῶον τὴν μὲν ἡμέραν διατρίβειν μετὰ τῶν ἀνθρώπων, μηδεμίαν τροφήν
προσφερόμενον· παραδιδόναι τε τοῖς ἀνθρώποις γραμμάτων καὶ μαθημάτων και τεχνῶν παντοδαπῶν ἐμπει
ρίαν καὶ πόλεων συνοικισμοὺς καὶ ἱερῶν ἱδρύσεις καὶ νόμων εἰσηγήσεις, καὶ γεωμετρίαν διδάσκειν, καὶ σπέρ
ματα καὶ καρπῶν συναγωγὰς ὑποδεικνύειν, καὶ συνόλως πάντα τὰ πρὸς ἡμέρωσιν ἀνήκοντα τοῦ βίου παρα
διδόναι τοῖς ἀνθρώποις· ἀπὸ δὲ τοῦ χρόνου ἐκείνου οὐδὲν ἄλλο περιστὸν εὐρεθῆναι. Τοῦ δὲ ἡλίου δύναντος τὸ
ζώον τουτονὶ δύναι πάλιν εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ τὰς νύκτας ἐκεῖ διαιτάσθαι· εἶναι γὰρ αὐτὸν ἀμφίβιον.
Ύστερον δὲ φανῆναι καὶ ἕτερα ζώα ὅμοια τούτων, περὶ ὧν ἐν τῇ τῶν βασιλέων ἀναγραφῇ φησίν δηλώσειν. Τὸν
δὲ Ῥάννην περὶ γενεᾶς καὶ πολιτείας γράψαι, καὶ παραδοῦναι τόνδε τὸν λόγον τοῖς ἀνθρώποις.
4. Γενέσθαι φησὶ χρόνον ἐν ᾧ τὸ πᾶν σκότος καὶ ὕδωρ εἶναι, καὶ ἐν τούτοις ζώα τερατώδη, καὶ εἰδι
φυείς τὰς ἰδέας ἔχοντα ζωογονεῖσθαι· ἀνθρώπους γὰρ διπτέρους γεννηθῆναι, ενίους δὲ καὶ τετραπτέρους καὶ
διπροσώπους· καὶ σῶμα μὲν ἔχοντας ἐν, κεφαλὰς δὲ δύο, ἀνδρείαν τε καὶ γυναικείαν,καὶ αἰδοῖά τε διττά, ἄρρεν
καὶ θῆλυ· καὶ ἑτέρους ἀνθρώπους τοὺς μὲν αἰγῶν σκέλη καὶ κέρατα ἔχοντας, τοὺς δὲ ἱππόποδας, τοὺς δὲ τὰ ὀπίσω
μὲν μέρη ἵππων, τὰ δὲ ἔμπροσθεν ἀνθρώπων, οὓς ἱπποκενταύρους τὴν ἰδέαν εἶναι. Ζωογονηθῆναι δὲ καὶ
Codex Arm, recedit aliquantum a Græco, uti tonem apud Eusebium Præp. ev. xii, 12.
nunc se habet, exemplari: nec raro et alibi.
Ita codex Arm. At Græcus textus tantummodo
quindecim.
} Armenii Tigrim dicunt Deglathium, Euphralem vero Arazanem.
Textus Gr. mediam (potius) inter Tigrim el
Euphratem, id est Mesopotamiam.
De antiquissimis androgynis lege etiam PlaEx Armeniaco interprete arbitror corrigendum φριχτόν. Μonuit tamen postea doctissimus editor, in Emendandis, legendum ἀφραῖνον, e quod
vocabulum, inquit, occurrit apud Nyssenum in oratione contra Macedonianos, § 1, a me nuper
edita. >
Videtur dicendum αὐτοφυείς, præterea aliquid deesse Græco textui.
col. 111–112page 7 of 251
PG 19:111θάλατταν β Δία ταύρους ἀνθρώπων κεφαλὰς ἔχοντας· καὶ κύνας τετρασωμάτους, οὐρὰς ἰχθύος ἐκ τῶν ὄπισθεν μερῶν ἔχοντας, καὶ ἵππους κυνοκεφάλους, καὶ ἀνθρώπους, καὶ ἕτερα ζῶα κεφαλὰς μὲν καὶ σώματα ἵππων ἔχοντα, οὗρὰς δὲ ἰχθύων· καὶ ἄλλα δὲ ζῶα παντοδαπών θηρίων μορφὰς ἔχοντα. Πρὸς δὲ τούτοις ἰχθύας καὶ ἑρπετὰ καὶ ὄφεις καὶ ἄλλα ζώα πλείονα θαυμαστὰ καὶ παρηλλαγμένα τὰς ὄψεις ἀλλήλων ἔχοντα· ὧν καὶ τὰς εἰκόνας ἐν τῷ τοῦ Βήλου ναῷ ἀνάκειται. "Αρχειν δὲ τούτων πάντων γυναῖκα ἢ ὄνομα ὑμορῶκα· εἶναι δὲ τοῦτο Χαλδαιστὶ μὲν θαλατθ, Ελληνιστὶ δὲ μεθερμηνεύεσθαι θάλασσαν. 5. Οὕτως δὲ τῶν ὅλων συνεστηκότων, ἐπανελθόντα Βῆλον σχίσαι τὴν γυναῖκα μέσην, καὶ τὸ μὲν ἥμισυ αὐτῆς ποιῆσαι γῆν, τὸ δὲ ἄλλο ἥμισυ οὐρανὸν, καὶ τὰ ἐν αὐτῇ ζῶα ἀφανίσαι. Αλληγορικώς δέ φησιν τοῦτο μὲν φυσιολογεῖσθαι· ὑγροῦ γὰρ ὄντος τοῦ παντὸς καὶ ζώων ἐν αὐτῷ γεγενημένων, τοῦτον τὸν θεὸν ἀφελεῖν τὴν ἑαυτοῦ κεφαλὴν, καὶ τὸ ῥυὲν αἷμα τοὺς ἄλλους θεοὺς φυρᾶσαι τῇ γῇ, καὶ διαπλάσαι τοὺς ἀνθρώπους· διδ σερούς τε εἶναι και φρονήσεως θείας μετέχειν. 6. Τὸν δὲ Βῆλον, ὃν Δία μεθερμηνεύουσι, μέσον τεμόντα τὸ σκότος χωρίσαι γῆν καὶ οὐρανὸν ἀπ' ἀλλήλων, καὶ διατάξαι τὸν κόσμον. Τὰ δὲ ζῶα οὐκ ἐνεγκόντα τὴν τοῦ φωτὸς δύναμιν φθαρήναι. Ιδόντα δὲ τὸν δῆλον χώραν ἔρημον καὶ καρποφόρον, κελεῦσαι ἐνὶ τῶν θεῶν τὴν κεφαλὴν ἀφελόντι ἑαυτοῦ τῷ ἀπομέυέντι αίματι φυρᾶσαι τὴν γῆν, καὶ διαπλάσαι ἀνθρώπους, καὶ θηρία τὰ δυνάμενα τὸν ἀέρα φέρειν. Αποτελέσαι δὲ τὸν Βῆλον καὶ ἄστρα καὶ ἥλιον καὶ σελήνην καὶ τοὺς πέντε πλανήτας. Ταῦτα ὁ Πολυΐστωρ Αλέξανδρος, (κατά) τὸν Βηρωσσὸν ἐν τῇ πρώτη, φάσκει. 28 εφή. (*) Ἐν δὲ τῇ δευτέρα τους δέκα βασιλεῖς τῶν Χαλδαίων, καὶ τὸν χρόνον τῆς βασιλείας αὐτῶν, σάρους έκα τὸν εἴκοσι, ἤτοι ἐτῶν μυριάδας τεσσαράκοντα τρεῖς καὶ δύο χιλιάδας. 30, Α. Επειτα κατὰ τὸ μηδὲν αὐτῇ μυθώδες προσάψαι, μηδ' εἰς ἀπάτην καὶ γοητείαν τῶν πολλῶν ἐπιτρέψαι τὴν γραφὴν, ὡς οἱ πρὸ αὐτοῦ πάντες ἐποίησαν, λαμίας τινὰς ἱστοροῦντες ἐν ὕλαις καὶ νάπαις ἐκ γῆς ἀνιεμένας, καὶ Ναΐδας ἀμφιβίους ἐκ ταρτάρων ἐξιούσας, καὶ διὰ πελάγους νηχομένας και μιξόθηρας, κ. τ. λ., καὶ ἄλλας τινὰς ἀπίστους τῷ καθ᾿ ἡμᾶς βίῳ καὶ πολὺ τὸ ἀνόητον ἔχειν δοκούσας ἱστορίας. ΙΙΙ, κατά. σῶμα. αἷμα Ει
EUSEBII CAESARIENSIS OPP. PARS 1. HISTORICA.
rursus equinis pedibus alii denique posteriore aliis idolis esse commistum, et sic homines procres
parte equina, anteriore autem humana, cujusmodi tos: qui idcirco et intelligentia præditi sunt et dihippocentauris figura est. Tauros quoque hu- vinæ mentis participes.
manis cum capitibus procreatos esse ait: et canes
cum quadruplici corpore, quibus caudæ ad instar
piscium e clunibus proeminerent: equos præterea
cynocephalos; et homines aliasque belluas hippocephalas et humana forma cum piscium caudis:
alia insuper multiplicia animalia draconum formam
referentia: denique pisces sirenum similes, et reptilia et serpentes aliasque feras mira varietate inter se differentes, quarum imagines accurate depictæ in Beli fano asservabantur Porro iis omnibus dominatam esse mulierem quamdam, cui nomen Marcaiæ: eamque Chaldæorum lingua dici
Thalatth, Græce vero converti θάλατταν (nempe β
mare [3]).
5. Cumque ea omnia ante mista fuissent, supervenientem ait Belum mediam dissecavisse mulicrem, ex ejusque dimidio altero terram, ex altero
colum fecisse, universis, quæ in ipsa erant, belluis
internecione deletis. Ait autem, de harum rerum
naturis allegorice sic fuisse dictum: nimirum quo
tempore humidum et aqua omnia tenebant, nihilque
¡bi præter belluas erat, idolum illud caput suum
præcidisse, sanguinemque inde manantem humo ab
6. Age vero Belum aiunt, quem Græci interpretantur Δία (Armenii vero Aramasdem [5]) scissis
tenebris terram a cœlo separavisse, pulchreque
mundum disposuisse belluas autem non sustinentes lucis vim exanimatas esse. Tunc Belum,
qui regionem desertam, attamen feracem, cerneret,
cuidam e diis imperavisse ut cum sanguine, qui e
suo capite abscisso deflueret, terram subigeret alque homines fingeret, cum cæteris brutis et belluis
quæ hunc aerem pati possent. Belum item stellas et
solem et lunam et quinque sidera errantia condidisse. Haec, Polyhistore teste, Berosus primno
libro narrat. Secundo autem idem reges singillatim perscribit: tempora quoque regum decem, quæ
ante diximus, ad annorum myriades plus quadraginta protendit.
7. Verumtamen si quis sibi persuadeat tantum
annorum numerum, quantum Chaldæi scripserunt,
eum jure oportebit et aliis fallacibus narratiunculis
fidem adhibere. Si ergo hic numerus naturam rerum excedit, et omnino absurdus est, etiamsi forte
aliter intelligatur si quis, inquam, hoc sibi
persuadeat, sequitur ut quæ traditur doctrina temταύρους ἀνθρώπων κεφαλὰς ἔχοντας· καὶ κύνας τετρασωμάτους, οὐρὰς ἰχθύος ἐκ τῶν ὄπισθεν μερῶν
ἔχοντας, καὶ ἵππους κυνοκεφάλους, καὶ ἀνθρώπους, καὶ ἕτερα ζῶα κεφαλὰς μὲν καὶ σώματα ἵππων ἔχοντα,
οὗρὰς δὲ ἰχθύων· καὶ ἄλλα δὲ ζῶα παντοδαπών θηρίων μορφὰς ἔχοντα. Πρὸς δὲ τούτοις ἰχθύας καὶ ἑρπετὰ
καὶ ὄφεις καὶ ἄλλα ζώα πλείονα θαυμαστὰ καὶ παρηλλαγμένα τὰς ὄψεις ἀλλήλων ἔχοντα· ὧν καὶ τὰς εἰκόνας
ἐν τῷ τοῦ Βήλου ναῷ ἀνάκειται. "Αρχειν δὲ τούτων πάντων γυναῖκα ἢ ὄνομα ὑμορῶκα· εἶναι δὲ τοῦτο
Χαλδαιστὶ μὲν θαλατθ, Ελληνιστὶ δὲ μεθερμηνεύεσθαι θάλασσαν.
5. Οὕτως δὲ τῶν ὅλων συνεστηκότων, ἐπανελθόντα Βῆλον σχίσαι τὴν γυναῖκα μέσην, καὶ τὸ μὲν ἥμισυ
αὐτῆς ποιῆσαι γῆν, τὸ δὲ ἄλλο ἥμισυ οὐρανὸν, καὶ τὰ ἐν αὐτῇ ζῶα ἀφανίσαι. Αλληγορικώς δέ φησιν τοῦτο μὲν
φυσιολογεῖσθαι· ὑγροῦ γὰρ ὄντος τοῦ παντὸς καὶ ζώων ἐν αὐτῷ γεγενημένων, τοῦτον τὸν θεὸν ἀφελεῖν τὴν
ἑαυτοῦ κεφαλὴν, καὶ τὸ ῥυὲν αἷμα τοὺς ἄλλους θεοὺς φυρᾶσαι τῇ γῇ, καὶ διαπλάσαι τοὺς ἀνθρώπους· διδ
σερούς τε εἶναι και φρονήσεως θείας μετέχειν.
6. Τὸν δὲ Βῆλον, ὃν Δία μεθερμηνεύουσι, μέσον τεμόντα τὸ σκότος χωρίσαι γῆν καὶ οὐρανὸν ἀπ' ἀλλήλων,
καὶ διατάξαι τὸν κόσμον. Τὰ δὲ ζῶα οὐκ ἐνεγκόντα τὴν τοῦ φωτὸς δύναμιν φθαρήναι. Ιδόντα δὲ τὸν δῆλον
χώραν ἔρημον καὶ καρποφόρον, κελεῦσαι ἐνὶ τῶν θεῶν τὴν κεφαλὴν ἀφελόντι ἑαυτοῦ τῷ ἀπομέυέντι αίματι
φυρᾶσαι τὴν γῆν, καὶ διαπλάσαι ἀνθρώπους, καὶ θηρία τὰ δυνάμενα τὸν ἀέρα φέρειν. Αποτελέσαι δὲ τὸν
Βῆλον καὶ ἄστρα καὶ ἥλιον καὶ σελήνην καὶ τοὺς πέντε πλανήτας. Ταῦτα ὁ Πολυΐστωρ Αλέξανδρος, (κατά)
τὸν Βηρωσσὸν ἐν τῇ πρώτη, φάσκει. Εr Syncello, p. 28 εφή.
(*) Ἐν δὲ τῇ δευτέρα τους δέκα βασιλεῖς τῶν Χαλδαίων, καὶ τὸν χρόνον τῆς βασιλείας αὐτῶν, σάρους έκα
τὸν εἴκοσι, ἤτοι ἐτῶν μυριάδας τεσσαράκοντα τρεῖς καὶ δύο χιλιάδας. Ex Syncello, p. 30, Α.
Codex Arm. IUSCHABARICH, de quo vocabulo inferis profectas, pelago innatantes, semiferas, etc.,
vide dicta superius col. 107, n. 3.
et alia quædam quæ nostra ætas ut incredibilia planeque delira contemnit.
Ne quis horum prodigiorum absurditatem
exosus, Eusebio qui hæc retulerit subirascatur,
is meminerit vetustissimos plerosque historicos
`in ejusmodi vanitate fuisse versatos, teste Dionysio Halicarnasseo (In judicio de Thucydide cap. 6),
qui primum Thucydidem ait nugari desivisse
Επειτα κατὰ τὸ μηδὲν αὐτῇ μυθώδες προσάψαι, μηδ'
εἰς ἀπάτην καὶ γοητείαν τῶν πολλῶν ἐπιτρέψαι τὴν
γραφὴν, ὡς οἱ πρὸ αὐτοῦ πάντες ἐποίησαν, λαμίας
τινὰς ἱστοροῦντες ἐν ὕλαις καὶ νάπαις ἐκ γῆς ἀνιεμένας, καὶ Ναΐδας ἀμφιβίους ἐκ ταρτάρων ἐξιούσας,
καὶ διὰ πελάγους νηχομένας και μιξόθηρας, κ. τ. λ.,
καὶ ἄλλας τινὰς ἀπίστους τῷ καθ᾿ ἡμᾶς βίῳ καὶ πολὺ
τὸ ἀνόητον ἔχειν δοκούσας ἱστορίας. Deinde: quod
fabulosum in suos libros nihil intulit, neque vulgo
fraudem et tanquam imposturam fecit, quo in genere
superiores omnes peccaverant: qui lamias commemoraverunt nescio quas in silvis et saltibus e terra prodeuntes, et Naidas in terra atque aqua degentes, ab
Haec est glossa Armeniaci interpretis.
Jovem dictum esse Belum a Persis, testatur
Agathias lib. 1, 24.
De Aramazde vide Chorenensem Hist. 1, 30;
11, 74; ΙΙΙ, 36, 55. Et quidem reges in epistolis se
met Aramazde satos dictitabant, quos inter et Ju
lianus imperator. Videsis eumden Chorenensern
Hist. m, 15, 17, 51. Id nomen veteribus significabat bonum genium.
Codex Arm. secundum Polyhistorem Berosum
primo libro narrat. Patet autem scriptum fuisse
mendose Berosum pro Berosus. Græco item textu excidit particula κατά.
Nempe, etiamsi anni breviores existimentur,
uti explicatur inferius.
Gr. σῶμα. Sed αἷμα legebat interpres Arm. Ει
sic ipse Græcus textus paulo inſra.
col. 113–114page 8 of 251
PG 19:113(*) Οἱ γὰρ παρ' αὐτοῖς παλαιότατοι σεληναίους ἔφασκον εἶναι, ήγουν μηνιαίους τοὺς ἐνιαυτοὺς ἐξ ἡμερῶν τριάκοντα συνεστῶτας· οἱ δὲ μετὰ τούτους ημίθεοι ὥρας ἐκάλουν τοὺς ἐνιαυτοὺς τοὺς τριμηναίους. Καὶ ταῦτα μὲν Εὐσέβιος. (*) Λέγει ὁ αὐτὸς ᾿Αλέξανδρος, ὡς ἀπὸ τῆς γραφῆς τῶν Χαλδαίων, οὕτως. 1. Αρδάτου τελευτήσαντος, τὸν υἱὸν αὐτοῦ Ξίσουθρον βασιλεῦσαι σάρους οκτωκαίδεκα· ἐπὶ τοῦτον μέγαν και τακλυσμόν γενέσθαι· ἀναγεγράφθαι δὲ τὸν λόγον οὕτως. Τὸν Κρόνον αὐτῷ κατὰ τὸν ὕπνον ἐπιστάντα φάναι, μηνὸς δαισίου πέμπτῃ καὶ δεκάτῃ τοὺς ἀνθρώπους ὑπὸ τοῦ κατακλυσμού φθαρήσεσθαι. Κελεῖται οὖν δια γραμμάτων πάντων ἀρχὰς καὶ μέσα καὶ τελευτὰς ὀρύξαντα θεῖναι ἐν πόλει ἡλίου Σιππάροις, καὶ ναυπηγησάμενον σκάφος ἐμβῆναι μετὰ τῶν συγγενῶν καὶ ἀναγκαίων φίλων· ἐνθέσθαι δὲ βρώματα καὶ τόματα, ἐμ βαλεῖν δὲ καὶ ζῶα πτηνὰ καὶ τετράποδα, καὶ πάντα εὐτρεπισάμενον πλεῖν. Ερωτώμενον δὲ ποῦ πλεῖ; φάνα πρὸς τοὺς θεούς, εὐξάμενον ἀνθρώποις ἀγαθὰ γενέσθαι. Τὸν δὲ οὐ παρακούσαντα, ναυπηγήσαντα σκάφος, τα μὲν μῆκος σταδίων πέντε, τὸ δὲ πλάτος σταδίων δύο· τὰ δὲ συνταχθέντα πάντα συνθέσθαι, καὶ γυκαῖκα καὶ τέκνα, καὶ τοὺς ἀναγκαίους φίλους ἐμβιβάσαι. 2. Γενομένου δὲ τοῦ κατακλυσμοῦ, καὶ εὐθέως λήξαντος, τῶν ὀρνέων τινὰ τὸν Ξίσονθρον ἀφιέναι· τὰ δὲ οὐ τροφήν εὑρόντα οὔτε τόπον ὅπου καθίσαι, πάλιν ἐλθεῖν εἰς τὸ πλοῖον. Τὸν δὲ Ξίσουθρον πάλιν μετά τινας ἡμέ ἃ ἔτη τινὲς τῶν καθ' ἡμᾶς ἱστορικῶν ἡμέρας ἐλογία σαν το στοχαστικῶς, μεμψάμενοι τὸν Παμφίλου Εὐ σέβιον, ὡς μὴ νοήσαντα τὰ ἔτη τῶν σάρων, ἡμέρας μάτην δὲ αὐτὸν ἐν τούτῳ μέμφονται· πῶς γὰρ τὸ μὴ δν εἶχε νοῆσαι πολυμαθής ὤν, κ. τ. λ.
CHRONICORUM LIB. I.
porum, ea non sine Inquisitione recipienda esse quadraginta tres myriades et duo millia annorum.!
conflari dictitant.
9. Tandem ex prædictis, plane tibi exploratum
fict, si modo veram doctrinam consideraveris,
Xisuthrum eumdem esse hominem. qui ab Hebræis
Noachus vocatur in cujus ætatem incidit magnum illud diluvium: cujus sane diluvii Polyhistoris quoque historia notionem præbet. Is enim hoc
pacto de illo scribit.
CAPUT III.
Alexandri Polyhistoris de diluvio. Ex eodem, de
quo dictum est, libro.
videatur. Jam si cum tot annorum millibus, quot
secundum illorum chronologiam conficiuntur, successiones quoque principatuum in gentibus pro
rata portione ejus longævitatis proferrent, resque
item aliquas et opera, quæ eo intervallo pro temporum spatiositate acta essent; merito quis suspicaretur, aliquid fortasse veritatis apud eos delitescere. Verum enimvero quod a decem tantum
hominibus tot annorum myriades comprehensas
existimaverint, quis demum ejusmodi fabulationes
Ron insaniam esse putet? Fortasse tamen qui dicuntur sari, ii non eum annorum numerum quem
nos existimamus, sed aliud quid brevis temporis
intervallum significant Namque etiam apud
priscos Ægyptios lunares dicebantur anni: nem- ratius narrationem scripto persequitur. Kpóvov
4 pe summa triginta dierum, qui singulis mensibus
continentur, annus vocitabatur. Alii wpaç nuncupabant trimestre spatium: ita ut conversiones
trimestres temporum, quotannis contingentes, pro
anno haberent. Fieri ergo potest ut Chaldæorum
etiam qui dicuntur sari, ejusmodi aliquid demonstrent.
8. Decem ergo tantummodo ætates ab Aloro, qui
primus fertur rex eorum, usque ad Xisuthrum supputantur, sub quo aiunt magnum illud accidisse
diluvium. In Hebraicis pariter libris ætates tantum
decem a Mose recitantur antediluvium: scilicet et ab
Hebræis totidem successiones hominum singillatim
scribuntur, à primo, qui apud eos fertur, homine
usque ad diluvium Sed enim Hebræorum historia decem ætatum annos intra numerum duorum
fere millium cogit; Assyrii vero dum minutatim
consequenterque ætates perscribunt, harum quidem
numerum similem ejus, qui apud Mosem est, habent; sed tempora non item: nam decem ætates
centum viginti saros complecti aiunt; tum ab his
1. Defuncto, inquit, Otiarte, filium hujus Xisusub
thrum tenuisse regnum saris octodecim, eoque
magnum diluvium esse conflatum. Sic autem accu-
(Saturnum) ait, illi in somnio prædixisse (qui Saturnus Jovis genitor fertur, et ab aliis dicitur Xpôvos (tempus) die quinta decima mensis Daesii (quì
est mareri Maius) fore ut homines a diluvio
perirent. Mandavisse itaque ut libros omnes, primos nimirum medios et ultimos, terræ infossos in
solis urbe Sipparis poneret; tum pavim strueret,
eamque cum consanguineis charisque familiaribus
conscenderet congestisque illuc esculentis atque
poculentis, inductis etiam belluis et volatilibus ac
quadrupedibus cunctaque supellectile, paratus
essel ad navigandum. Quærenti autem quonam cursus dirigendus esset? respondisse, ad deos, ad
orandum quo hominibus bene esset. Eum vero
haud recusasse quominus navigium compingeret,
longum stadia quinque latum duo: cuncta,
quæ mandata sibi fuerant, efficienda curasse:
uxorem, filios charosque familiares eodem introduxisse.
2. Ingruente demum diluvio et mox decrescente,
misisse Xisuthrum quædam volatilia, quæ cum
(*) Οἱ γὰρ παρ' αὐτοῖς παλαιότατοι σεληναίους ἔφασκον εἶναι, ήγουν μηνιαίους τοὺς ἐνιαυτοὺς ἐξ ἡμερῶν
τριάκοντα συνεστῶτας· οἱ δὲ μετὰ τούτους ημίθεοι ὥρας ἐκάλουν τοὺς ἐνιαυτοὺς τοὺς τριμηναίους. Καὶ ταῦτα
μὲν Εὐσέβιος. Ex Syncello, p. 40 D.
(*) Λέγει ὁ αὐτὸς ᾿Αλέξανδρος, ὡς ἀπὸ τῆς γραφῆς τῶν Χαλδαίων, οὕτως.
1. Αρδάτου τελευτήσαντος, τὸν υἱὸν αὐτοῦ Ξίσουθρον βασιλεῦσαι σάρους οκτωκαίδεκα· ἐπὶ τοῦτον μέγαν και
τακλυσμόν γενέσθαι· ἀναγεγράφθαι δὲ τὸν λόγον οὕτως. Τὸν Κρόνον αὐτῷ κατὰ τὸν ὕπνον ἐπιστάντα φάναι,
μηνὸς δαισίου πέμπτῃ καὶ δεκάτῃ τοὺς ἀνθρώπους ὑπὸ τοῦ κατακλυσμού φθαρήσεσθαι. Κελεῖται οὖν διαγραμμάτων πάντων ἀρχὰς καὶ μέσα καὶ τελευτὰς ὀρύξαντα θεῖναι ἐν πόλει ἡλίου Σιππάροις, καὶ ναυπηγη
σάμενον σκάφος ἐμβῆναι μετὰ τῶν συγγενῶν καὶ ἀναγκαίων φίλων· ἐνθέσθαι δὲ βρώματα καὶ τόματα, ἐμβαλεῖν δὲ καὶ ζῶα πτηνὰ καὶ τετράποδα, καὶ πάντα εὐτρεπισάμενον πλεῖν. Ερωτώμενον δὲ ποῦ πλεῖ; φάνα:
πρὸς τοὺς θεούς, εὐξάμενον ἀνθρώποις ἀγαθὰ γενέσθαι. Τὸν δὲ οὐ παρακούσαντα, ναυπηγήσαντα σκάφος, τα
μὲν μῆκος σταδίων πέντε, τὸ δὲ πλάτος σταδίων δύο· τὰ δὲ συνταχθέντα πάντα συνθέσθαι, καὶ γυκαῖκα καὶ
τέκνα, καὶ τοὺς ἀναγκαίους φίλους ἐμβιβάσαι.
2. Γενομένου δὲ τοῦ κατακλυσμοῦ, καὶ εὐθέως λήξαντος, τῶν ὀρνέων τινὰ τὸν Ξίσονθρον ἀφιέναι· τὰ δὲ οὐ
τροφήν εὑρόντα οὔτε τόπον ὅπου καθίσαι, πάλιν ἐλθεῖν εἰς τὸ πλοῖον. Τὸν δὲ Ξίσουθρον πάλιν μετά τινας ἡμέ
Juvat hic audire Syncellum, p. 17: Tauta
ἃ ἔτη τινὲς τῶν καθ' ἡμᾶς ἱστορικῶν ἡμέρας ἐλογία
σαν το στοχαστικῶς, μεμψάμενοι τὸν Παμφίλου Εὐσέβιον, ὡς μὴ νοήσαντα τὰ ἔτη τῶν σάρων, ἡμέρας·
μάτην δὲ αὐτὸν ἐν τούτῳ μέμφονται· πῶς γὰρ τὸ μὴ
δν εἶχε νοῆσαι πολυμαθής ὤν, κ. τ. λ. Hostel auten
annos historici aliquot recentiores opinantur esse dies,
ideoque Eusebium Pamphili reprehendunt, qui sarorum annos haud senserit esse dies. Sed stulte hominem in hoc accusant. Qui enim fieri potest ut rei
veritatem is, qui tanta doctrina abundavit, non noserit? etc.
Vide inferius cap. 16, 8.
Id confirmat etiain Chorenensis Hist. 1, 3.
Glossa hæc est Armeniaci interpretis. Suidas
ait Junium apud Macedones fuisse Aatatov. Hoc
pacto MARERI, qui est Armeniorum mensis decimus,
Junio responderet. Cum tanien Armeniaci menses
in vetere Kalendario constent triginta omnino diebus, ideoque quotannis quinque aut sex supersint
dies, prætereaque sex horæ; rationes mensium
Armeniacorum et Romanorum processu temporis,
immutari necesse est.
Cod. Arm., quindecim.
col. 115–116page 9 of 251
PG 19:115ρας ἀφιέναι τὰ ὄρνεα· ταῦτα δὲ πάλιν εἰς τὴν ναῦν ἐλθεῖν τοὺς πόδας πεπηλωμένους ἔχοντα. Τὸ δὲ τρίτον ἀφεθέντα οὐκ ἔτι ἐλθεῖν εἰς τὸ πλοῖον. Τὸν δὲ Ξίσουθρον ἐννοηθῆναι γῆν ἀναπεφηνέναι· διελόντα τε τῶν τοῦ πλοίου ῥαφῶν μέρος τι, καὶ ἰδόντα προσωκεῖλαν τὸ πλοῖον ὄρει τινὶ, ἐκβῆναι μετὰ τῆς γυναικὸς καὶ τῆς θυ γατρὸς καὶ τοῦ κυβερνήτου, προσκυνήσαντα τὴν γῆν, καὶ βωμὸν ἱδρυσάμενον, καὶ θυσιάσαντα τοῖς θεοῖς, γενέσθαι μετὰ τῶν ἐκβάντων του πλοίου ἀφανῆ. Τοὺς δὲ ὑπομείναντας ἐν τῷ πλοίῳ, μὴ εἰσπορευομένων τῶν περὶ τὸν Ξίσουθρον, ἐκβάντας ζητεῖν αὐτὸν ἐπὶ ὀνόματος βοῶντας· τὸν δὲ Ξίσουθρον αὐτὸν μὲν αὐτοῖς οὐκ ἔτι ὀφθῆναι, φωνὴν δὲ ἐκ τοῦ ἀέρος γενέσθαι κελεύουσαν, ὡς δέον αὐτοὺς εἶναι θεοσεβεῖς· καὶ γὰρ αὐτὸν διὰ τὴν εὐσέβειαν πορεύεσθαι μετὰ τῶν θεῶν οἰκήσοντα· τῆς δὲ αὐτῆς τιμῆς καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ τὴν θυ γατέρα καὶ τὸν κυβερνήτην μετεσχηκέναι. Εἶπέν τε αὐτοῖς ὅτι ἐλεύσονται πάλιν εἰς Βαβυλῶνα· καὶ ὡς εἴ μαρται αὐτοῖς, ἐκ Σιππάρων ἀνελομένοις τὰ γράμματα διαδοῦναι τοῖς ἀνθρώποις· καὶ ὅτι ὅπου εἰσὶν, ἡ χώρα Αρμενίας ἐστίν. Τοὺς δὲ ἀκούσαντας ταῦτα οῦσαί τε τοῖς θεοῖς, καὶ πεζῇ πορευθῆναι εἰς Βαβυλώνα. 3. Τοῦ δὲ πλοίου τούτου κατακλιθέντος ἐν τῇ ᾿Αρμενία ἔτι μέρος τι αὐτοῦ ἐν τοῖς Κορδυαίων ὄρεσι τῆς Αρ μενίας διαμένειν, καί τινας ἀπὸ τοῦ πλοίου κομίζειν ἀποξύοντας ἄσφαλτον, χρᾶσθαι δὲ αὐτὴν πρὸς τοὺς ἀποτροπιασμοὺς. Ελθόντας οὖν τούτους εἰς Βαβυλώνα, τά τε ἐκ Σιππάρων γράμματα ἀνορύξαι, καὶ πόλεις πολ λὰς κτίζοντας, καὶ ἱερὰ ἀνιδρυσαμένους πάλιν ἐπικτίσαι τὴν Βαβυλῶνα. Επ' 30 Αλεξάνδρου τοῦ Πολυΐστορος περὶ τῆς πυργοποιίας. 1. Σίβυλλα δέ φησι· ὁμοφώνων ὄντων πάντων ἀνθρώπων τινὰς τούτων πύργον ὑψηλότατον οἰκοδομῆσαι, ὅπως εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναβῶσιν· τοῦ δὲ Θεοῦ ἀνέμους ἐμφυσήσαντος ἀνατρέψαι τὸν πύργον, καὶ ἰδίαν ἑκά στη φωνὴν δοῦναι· διὸ δὴ Βαβυλώνα τὴν πόλιν κληθῆναι. Μετὰ δὲ τὸν κατακλυσμὸν Τιτᾶνα καὶ Προμηθέα γενέσθαι. 2. Αλέξανδρος Πολυΐστωρ βούλεται πάλιν τὴν μετὰ τὸν κατακλυσμὸν τῶν Χαλδαίων βασιλείαν κατάρξασθαι, μυθολογῶν διὰ σάρων καὶ νήρων καὶ σώσσων βεβασιλευκέναι Χαλδαίων καὶ Μήδων βασιλεῖς τις' ἐν vος ὁμόφωνος. ν. έκαν λεῖτο δὲ ὁ Νεβρώδ καὶ Εὐήχιος. Εὐτύχιος, Εύήχους, περιξί.
EUSEBI CASARIENSIS OPP.
neque escam neque locum, in quo considerent, invenissent, reversa in navim recepta sunt. Rursus
dlebus aliquot post, emisisse aves alias, quæ item
ad navim regressæ sunt pedibus luto infectis. Tertio denique demissæ aves cum ad navim non reverterentur, cognovisse Xisuthrum terram prorsus
esse patefactam. Tunc navis tecto partim effracto,
navim ipsam monti cuidam innitentem vidisse:
moxque ipsum cum uxore filiaque una et navis architecto exscendisse, ac pronum terram esse ve.
neratum, structaque ara diis sacrum obtulisse:
quo facto, cum iis qui secum navi exierant nusquam comparuisse. Reliquos autem qui in navi
substiterant, neque cum Xisuthri comitatu egressi
erant facta mox exscensione eum quæritasse,
eumdemque oberrantes nomine inclamasse. At vero
Xisuthrum haud ultra se conspiciendum dedisse;
voce tantum ex aere missa, deos ut colerent mandavisse nam et se religiosæ pietatis ergo ad deorum venisse habitacula, eodemque honore uxorem
quoque suam et filiam et navis architectum frui.
Tum iisdem imperasse, ut Babylonem redirent, et
ex deorum mandato, qui in Sipparis urbe conditi
fuerant, libros effoderent atque hominibus traderent. Locum autem, in quo nave egressi tunc insisterent, Armeniorum esse regionem. Hæc omnia
edoctos, celebrato diis sacrificio, Babylonem pedestri
itinere contendisse.
PARS I. HISTORICA.
3. Ejus navigii, quod demum substitit in Arme
nia, fragmentum aliquod in Cordiæorum Arme
niaco monte nostra adhuc ætate reliquum esse
aiunt. Quin et erasum bitumen quidam inde referunt remedii amuletique causa ad infausta quæque
averruncanda. Illi autem Babylonem profecti, libros ex urbe Sipparis effodisse, oppida multa
condidisse, fana deorum struxisse, Babylonemque
restituisse feruntur. Quæ hactenus dicta sunt,
prætereaque turris ædificium memorat Polyhistor
pene ad litteram cum libris Mosis hoc pacto consentiens.
CAPUT IV.
Alexandri Polyhistoris de turris ædificio.
1. Sibylla ait, omnes homines una lingua utentes
turrim celsissimam exstruxisse, ut in colum
conscenderent: Deum vero fortissimum vento afflato eamdem turrim dejecisse, peculiaremque singulis sermonem tribuisse, ideoque et urbem Babylonem esse appellatam. Mox post diluvium Titanum
atque Prometheum exstitisse: tum etiam a Titano
bello Saturnum esse appetitum De turris ædili
cio hactenus.
2. Prædictis autem hæc addit idem Polyhistor:
post diluvium imperitasse regioni Chaldæorum Eve- 1
xium neris quatuor: inde imperium exceptum
ρας ἀφιέναι τὰ ὄρνεα· ταῦτα δὲ πάλιν εἰς τὴν ναῦν ἐλθεῖν τοὺς πόδας πεπηλωμένους ἔχοντα. Τὸ δὲ τρίτον
ἀφεθέντα οὐκ ἔτι ἐλθεῖν εἰς τὸ πλοῖον. Τὸν δὲ Ξίσουθρον ἐννοηθῆναι γῆν ἀναπεφηνέναι· διελόντα τε τῶν τοῦ
πλοίου ῥαφῶν μέρος τι, καὶ ἰδόντα προσωκεῖλαν τὸ πλοῖον ὄρει τινὶ, ἐκβῆναι μετὰ τῆς γυναικὸς καὶ τῆς θυγατρὸς καὶ τοῦ κυβερνήτου, προσκυνήσαντα τὴν γῆν, καὶ βωμὸν ἱδρυσάμενον, καὶ θυσιάσαντα τοῖς θεοῖς,
γενέσθαι μετὰ τῶν ἐκβάντων του πλοίου ἀφανῆ. Τοὺς δὲ ὑπομείναντας ἐν τῷ πλοίῳ, μὴ εἰσπορευομένων τῶν
περὶ τὸν Ξίσουθρον, ἐκβάντας ζητεῖν αὐτὸν ἐπὶ ὀνόματος βοῶντας· τὸν δὲ Ξίσουθρον αὐτὸν μὲν αὐτοῖς οὐκ
ἔτι ὀφθῆναι, φωνὴν δὲ ἐκ τοῦ ἀέρος γενέσθαι κελεύουσαν, ὡς δέον αὐτοὺς εἶναι θεοσεβεῖς· καὶ γὰρ αὐτὸν διὰ
τὴν εὐσέβειαν πορεύεσθαι μετὰ τῶν θεῶν οἰκήσοντα· τῆς δὲ αὐτῆς τιμῆς καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ τὴν θυ
γατέρα καὶ τὸν κυβερνήτην μετεσχηκέναι. Εἶπέν τε αὐτοῖς ὅτι ἐλεύσονται πάλιν εἰς Βαβυλῶνα· καὶ ὡς εἴμαρται αὐτοῖς, ἐκ Σιππάρων ἀνελομένοις τὰ γράμματα διαδοῦναι τοῖς ἀνθρώποις· καὶ ὅτι ὅπου εἰσὶν, ἡ χώρα
Αρμενίας ἐστίν. Τοὺς δὲ ἀκούσαντας ταῦτα οῦσαί τε τοῖς θεοῖς, καὶ πεζῇ πορευθῆναι εἰς Βαβυλώνα.
3. Τοῦ δὲ πλοίου τούτου κατακλιθέντος ἐν τῇ ᾿Αρμενία ἔτι μέρος τι αὐτοῦ ἐν τοῖς Κορδυαίων ὄρεσι τῆς Αρ
μενίας διαμένειν, καί τινας ἀπὸ τοῦ πλοίου κομίζειν ἀποξύοντας ἄσφαλτον, χρᾶσθαι δὲ αὐτὴν πρὸς τοὺς ἀπο
τροπιασμούς. Ελθόντας οὖν τούτους εἰς Βαβυλώνα, τά τε ἐκ Σιππάρων γράμματα ἀνορύξαι, καὶ πόλεις πολλὰς κτίζοντας, καὶ ἱερὰ ἀνιδρυσαμένους πάλιν ἐπικτίσαι τὴν Βαβυλῶνα. Επ' Syncello, p. 30 seqq.
Αλεξάνδρου τοῦ Πολυΐστορος περὶ τῆς πυργοποιίας.
1. Σίβυλλα δέ φησι· ὁμοφώνων ὄντων πάντων ἀνθρώπων τινὰς τούτων πύργον ὑψηλότατον οἰκοδομῆσαι,
ὅπως εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναβῶσιν· τοῦ δὲ Θεοῦ ἀνέμους ἐμφυσήσαντος ἀνατρέψαι τὸν πύργον, καὶ ἰδίαν ἑκάστη φωνὴν δοῦναι· διὸ δὴ Βαβυλώνα τὴν πόλιν κληθῆναι. Μετὰ δὲ τὸν κατακλυσμὸν Τιτᾶνα καὶ Προμηθέα
γενέσθαι. Εx Syncello, p. 44 et Eusebio, Præp. ε.,ix. 15.
2. Αλέξανδρος Πολυΐστωρ βούλεται πάλιν τὴν μετὰ τὸν κατακλυσμὸν τῶν Χαλδαίων βασιλείαν κατάρξα
σθαι, μυθολογῶν διὰ σάρων καὶ νήρων καὶ σώσσων βεβασιλευκέναι Χαλδαίων καὶ Μήδων βασιλεῖς τις' ἐν
Melius habet Græcus textus: haud redeuntibus
Xisuthri comitibus.
De Cordiis, sive Gordyeis, vel Cordyenis,
aut Corduenis, passim loquuntur antiqui geographi,
quibus addendi Sallustius Fragm. incert. cap. 18,
et Chorenensis Ilist. 1, 15; 11, 33, 71, et Geogr. 71.
Porro vocabula Armeniaca GORTVAZIK vel GORTIK
significant locorum arduorum incolas; est enim
GORT arduus, incultus. Hinc fortasse nomen hodiernæ gentis Curdorum, quorum præcipua sedes in
provincia Armeniaca Cordiaorum est. Hinc etiam,
ut videtur, appellatio regionis Curdistan. Jam et de
arca, quæ in Cordiæorum monte substitit, Josephus Antiq. 1, 3, cum pluribus barbaricarum rerum
scriptoribus, tum et Epiphanius hæres, xviii, alii.
que loquuntur.
Interpres Arm. utitur hic et cap. 8 voce composita MIAPANEAL, cujus significatus si ad etymologiam exigatur, est consentiens, conspirans, nec fere
usurpatur de consensu in eumdeni sermonem, uti
sonat Græca vος ὁμόφωνος.
Consonant huic loco Josephus Antiq. 1, 4;
Eusebius prap. ev. ix, 14; Epiphanius hæres. 1;
Cyrillus, 1 in Julian., ed. Lips., p. 9; Cedrenus ed.
Paris. an. 1647, p. 11, aliique scriptores, quos
inter Cirenensis Hist. 1, 8; Sibyll. lib. 11, ν. 55
sqq.
Hic est Nembrotus, teste Cedreno p. 11, έκαν
λεῖτο δὲ ὁ Νεβρώδ καὶ Εὐήχιος. Idem fere ait Syncellus, cui p. 79 est Εὐτύχιος, at p. 90 est
Εύήχους, manifestis codicum mendis.
Textus Gr., περιξί.
'
col. 117–118page 10 of 251
PG 19:117τρισμυρίοις ἔτεσιν καὶ δπ, τοῦτ' ἔστιν ἐν σάροις θ', καὶ νήροις β', καὶ σώσσοις η'. Ἀπὸ δὲ τούτου τοῦ χρό νου τῶν τῶν δύο μὲν Χαλδαίων βασιλέων Εὐηχίου και Χωματβήλου· τὸ δὲ Μήδων Ζωροαστριν· καὶ τοὺς μετ' αὐτὸν 5' Χαλδαίων βασιλεῖς εἰσάγει, ἔτη κρατήσαντας ἡλιακὰ ρυι' ὁ αὐτὸς Πολυΐστωρ, οὐκ ἔτι διὰ σάρων καὶ νήρων καὶ σώσσων καὶ τῆς λοιπῆς ἀλόγου μυθικῆς ἱστορίας, ἀλλὰ διὰ ἡλιακῶν ἐτῶν. (*) Διεδέξαντο τὴν Χαλδαίων βασιλείαν Αραβες ἐπὶ ἔτη σις'. 90 Η τῶν ᾿Αράβων βασιλεία διαδεξαμένη τὴν τῶν Χαλδαίων διήρκεσεν ἔτη σιε'. Ταύτην Ασσυρίων μα' δια ελέξαντο "Αραβες βασιλεῖς.
CHRONICORUM LIB. I.
Ł
CAPUT V.
Ejusdem Alexandri de Senecherimo deque Nabuchodonosoro eorumque rebus gestis et strenuis faci-.
noribus.
4. Postquam regno defunctus est Senecherimi
frater, et post Hagisæ in Babylonios dominationem,
qui quidem nondum expleto trigesimo imperii die
a Marudacho Baldane interemptus est; Marudachus ipse Baldanes tyrannidem invasit mensibus
sex; donec eum sustulit vir quidam nomine Elibus, qui et in regnum successit. Hoc postremo
tertium jam annum regnante, Senecberimus rex
Assyriorum copias adversum Babylonios contrahebat, prælioque cum ŕis conserto, superior evade.
bat: captumque Elibum cum familiaribus ejus in
a filio ejus Chomasbelo neris quatuor cum sossis quinque. Xisuthro et a diluvio, donec Medi
Babylonem occuparunt, summam regum sex supra
octoginta supputat Polyhistor, singulosque nomi-
* natim e Berosi libro recenset. Ex horum autem omnium ætatibus tres myriades annorum conficit, prætereaque annos ter mille et unum supra nonaginta
Post hos, qui successione inconcussa regnum
obtinuerant, derepente Medos collectis copiis Babylonem cepisse ait, ibique de suis tyrannos constituisse. Hinc nomina quoque tyrannorum Medorum edisserit octo, annosque eorum viginti quatuor
supra ducentos ac rursus undecim reges, et
annos octo supra quadraginta tum et Chaldæos
reges quadraginta novem, annosque quadringentos
et octo supra quinquaginta: postea et Arabes no- Assyrian transferri jubebat. Is igitur, Babyloniorum
vem reges, annosque ducentos quadraginta quinque. Horum annorum recensione perscripta, de
Semiramide quoque narrat quæ imperavit Assyriis.
Rursumque distincte admodum nomina regum quadraginta quinque enumerat, iisque annos tribuit
viginti sex supra quingentos. Post hos ait exstitisse
Chaldæorum regem, cui nomen Phulus erat: quem
Hebræorum quoque historia memorat, quemque item
Phulum appellat Hic Judæam invasisse dicitur.
Deinde Polyhistor Senecherimum regno potitum
esse ait: quem quidem flebræorum libri regnantem
referunt imperante Ezechia et prophetante Isaia
Ait autem diserte divinus liber ‹ anno quartodecimo Ezechiæ regis ascendisse Senecherimum
ad urbes Judææ munitas, easque cepisse. Cujus
rei peracta historia, subdit: Et regnavit Asordanes filius ejus pro eo › Rursusque pergens,‹ea
tempestate ait ægrotasse Ezechiam (10)., Tum etiam
ordinatim eodem tempore Marudachum Baldanem
Babyloniorum regem misisse oratores cum litteris
et muneribus ad Ezechiam Hæc tradunt Hebræorum Scripturæ. Et quidem Senecherimum,
cum ejus filio Asordane nec non Marudacho Baldane, Chaldæorum quoque historiographus memorat: cum quibus etiam Nabuchodonosorum, uti
mox dicetur. Hac autem ratione de iis scribit.
potitus, filium suum Asordanem eis regem imponebat, ipse autem in Assyriam reditum maturabat. Mox cum ad ejus aures rumor esset
perlatus, Græcos in Ciliciam coactis copiis bellum
transtulisse, eos protinus aggressus est, prælioque
inito, multis suorum amissis, hostes nihilominus
profligavit suamque imaginem, ut esset victoria
monumentum, eo loco erectam reliquit: cui Chaldaicis litteris res a se gestas insculpi mandavit ad
memoriam temporum sempiternam. Tarsum quoque urbem ab eo structam ait ad Babylonis exemplar, eidemque nomen inditum Tharsin. Jam et reliquis Senecherimi gestis perscriptis, subdit eum
annis vixisse regnantem octodecim, donec eidem
structis a filio Ardumuzane insidiis exstinctus
est. Hæc Polyhistor.
2. Sane etiam tempora cum narratione divinorum
librorum congruunt. Sub Ezechia enim Senecherimus regnavit, uti Polyhistor innuit, annis octodecim post quem ejusdem filius annis octo: tum
annis viginti et uno Samuges, itemque hujus frater
viginti et uno: deinde Nabupalasarus annis viginti:
denique Nabucodrossorus tribus annis supra
quadraginta ita ut a Senecherimo ad Nabucodrøssorum octoginta et octo anni excurrant. Jam
si quis Hebræorum libros scrutetur, paria dictis inτρισμυρίοις ἔτεσιν καὶ δπ, τοῦτ' ἔστιν ἐν σάροις θ', καὶ νήροις β', καὶ σώσσοις η'. Ἀπὸ δὲ τούτου τοῦ χρό
νου τῶν τῶν δύο μὲν Χαλδαίων βασιλέων Εὐηχίου και Χωματβήλου· τὸ δὲ Μήδων Ζωροαστριν· καὶ τοὺς
μετ' αὐτὸν 5' Χαλδαίων βασιλεῖς εἰσάγει, ἔτη κρατήσαντας ἡλιακὰ ρυι' ὁ αὐτὸς Πολυΐστωρ, οὐκ ἔτι διὰ σάρων
καὶ νήρων καὶ σώσσων καὶ τῆς λοιπῆς ἀλόγου μυθικῆς ἱστορίας, ἀλλὰ διὰ ἡλιακῶν ἐτῶν. Hac ex Syncello,
p. 78 B, sed valde interpolata.
(*) Διεδέξαντο τὴν Χαλδαίων βασιλείαν Αραβες ἐπὶ ἔτη σις'. Εx eodem, p. 90 D.
Η τῶν ᾿Αράβων βασιλεία διαδεξαμένη τὴν τῶν Χαλδαίων διήρκεσεν ἔτη σιε'. Ταύτην Ασσυρίων μα' δια
ελέξαντο "Αραβες βασιλεῖς. Εx eodem, p. 92 B.
Syncellus p. 90 scribit Xooμásбoλov, eum- rimum habet.
que ait regnavisse annis non plus septem cum diiu idio.
Græcus textus 34080.
In margine ccxxxiv.
Hunc numerum XLVIII supplevit amanuensis
in margine, sed fortasse perperam. Idem amanuensis retro pro CCXXIV scripserat in margine xxXIV,
ACCUERUS.
IV Reg. xv, 19, quo loco Vaticanum exemplar Græcum Bibliorum nec non eorumdem interpretatio Armeniaca habent Phua.
Cod. Arm. modo Senecheribum, modo SenecheIV Reg. xviii et xix.
IV Reg. xvi, 15.
Cap. xix, 37
IV Reg. xx, I.
Cap. xx, 12.
In margine Ardumuzane; et quidem apud
IV Reg. xix, 37, et Josephum, Antiq. x, 1, Senecherimus interficitur a filiis Adremelecho et Sarasaro, qui a Chorenensi Hist. 1, 22, dicuntur
Adramelus et Sanasarus.
Ita sæpe Nabucodrossorus, alias tamen Nabucodonosorus.
col. 119–120page 11 of 251
PG 19:119(*) Χαλδαίων ις' ἐβασίλευσεν Ναβοπολάσαρος ἔτη κα', ὁ πατὴρ τοῦ Ναβουχοδονόσορ. Τοῦτον ὁ Πολυΐστωρ Αλέξανδρος Σαρδανάπαλον καλεῖ, πέμψαντα προς Αστυάγην σατράπην Μηδίας, καὶ τὴν θυγατέρα αὐτοῦ Αμυίτην λαβόντα νύμφην εἰς τὸν υἱὸν αὐτοῦ Ναβουχοδονόσορ. Επ 210 Α. λέγει βασιλεῦσαι (τὸν ᾿Αμώς) κατὰ τοὺς Οι ψεύδεται 21, 391: Ναβουχοδονόσορ πρὸ τῶν Περσῶν ἡγεμονίας ἔτεσιν ἑβδομήκοντα ἐπὶ Φοίνικας καὶ Ἰουδαίους ἐστράτευσεν, ὥς φησι Βηρωσσὸς ἐν ταῖς Χαλδαϊκαῖς τὴν Χαλδαίων ἱστορίαν ἐν τρισὶ βιβλίοις κατατάξας καὶ τὰ περὶ τῶν βασιλέων ἐκθέμενος, ἀφηγεῖταί τινος αὐτῶν ὄνομα Ναβουχοδονόσορ τοῦ στρατεύσαντος ἐπὶ Φοίνικας καὶ Ἰουδαίους, ἅτινα ἴσμεν γεγονότα πρὸ τῆς Περσῶν ἡγεμονίας ἔτεσιν ἑβδομήκοντα.
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I.
HISTORICA.
veniet. Namque post Ezechiam residuis Judæis Ma- dæos, Phoenices ct Syros in servitutem redegit.
masses imperat Ezechiæ filius quinque annis et
quinquaginta deinde Amosus annis duodecim: tum Josias triginta annis et uno postea (5)Joachimus, sub cujus regni primordiis occupaturus Hierosolyma Nabuchodonosorus supervenit,
captivosque Judæos Babylonem transtulit Atqui
ab Ezechia ad Nabuchodonosorum anni octo excurrunt et octoginta, quot nimirum Polyhistor ex bistoria Chaldaica supputavit.
Neque sane opus est me pluribus confirmare, l'olyhistorem item in his cum Hebraica Historia congruere. Post Nabucodrossorum regnat ejus filius
Amilmarudochus annis duodecim, quem Hebræo.
run litteræ Ilmarudochum appellant. Mox Polyhistor ait imperavisse Chaldæis Neglisarum annis
quatuor deinde Nabodenum annis septemdecim,
Eo regnante Cyrus Cambysis filius Babylonicam regionem copiis invasit, quicum Nabodenus certamine
inito, victus se fuga proripuit. Regnavit autem Babylone Cyrus annis novem, donec in planitic Daharum alio prælio conserto periit. Tum imperium tenuit Cambyses annis octo: exin Darius
annis sex et triginta: deinde Xerxes cæterique Persarum reges.
3. His omnibus absolutis, pergit denuo Polyhi.
stor res aliquot etiam a Senecherimo gestas exponere deque hujus filio eadem plane ratione
scribit qua libri Hebræorum, accurateque admodum
cuncta edisserit. Pythagoras sapiens fertur ea tempestate sub his regibus exstitisse Jam post Samugem imperavit Chaldæis Sardanapallus viginti annis et uno. Is ad Astyagem qui erat
Medicæ gentis præses et satrapa, legationem misit*,
ut filio suo Nabucodrossoro desponderet Amuhiam
e filiabus Astyagis unam. Deinde Nabucodrossorus dominatus est tribus annis supra quadraginta,
qui et collecto exercitu impressionem faciens Ju-
(*) Χαλδαίων ις' ἐβασίλευσεν Ναβοπολάσαρος ἔτη κα', ὁ πατὴρ τοῦ Ναβουχοδονόσορ. Τοῦτον ὁ Πολυΐστωρ
Αλέξανδρος Σαρδανάπαλον καλεῖ, πέμψαντα προς Αστυάγην σατράπην Μηδίας, καὶ τὴν θυγατέρα αὐτοῦ
Αμυίτην λαβόντα νύμφην εἰς τὸν υἱὸν αὐτοῦ Ναβουχοδονόσορ. Επ Syncello, p. 210 Α.
IV Reg. xx1, 1.
Armeniaca Biblia mss. omnia pro Ammone
babent Amosum, quæ lectio Græce etiam occurrit
in codicibus apud Biblia Breitingeri IV Reg. XXI,
Sic codex Armeniacus, non, ut vulgo, duobus.
Reapse ita sensisse Eusebium, testis est luculentus
Syncellus p. 214 his verbis: 1 E61
λέγει βασιλεῦσαι (τὸν ᾿Αμώς) κατὰ τοὺς Οι ψεύδεται
6. Duodecim annis ait Eusebius dominatum esse
(Amosum) ex LXX virorum sententia; quod falso
heo dicitur. Jam in ipso LXX virorumi (IV Reg.
XI, 19) textu Alexandrino legitur 850; sed in Valicano ôŵôɛxz, quam sententiam Armeniacus quoque Bibliorum interp es secutus est: at contra
Clemens Alexandrinus Strom. 1, 21, ed. Oxon. p.
390 (quem super horum regum teinporibus conferre juvabit) lectionem codicis Alexandrini retinet.
Ipse tamen se mox emendat Eusebius cum annos
LXXXVIII supputat. Quare veteris scriba mendum
id dicerem nisi in tabulis quoque regum Judæ
deinceps addendis legeretur duodecim.
Cap. xx, 1.
Cap. xxi, 34.
Cap. xxiv, 4.
Asordane, de quo legesis IV Reg. xix 57;
Tob. 1, 21. Tum I Esd. iv, 2, 10; Syncellum p.
205 A. Quanquam nomen hoc sæpe corruptum est.
De Pythagora rursum dicet Eusebius cap. 9.
Ita constanter cum duabus Il Sardanapallus,
quam scripturam perpetuam in Eusebio jampridem
notavit Scaliger (Animad, ad Euseb. ed. Amstelod.
p. 63,64) et ex nominis etymologia sapienter asseruit. De duobus Sardanapallis Photius in Lexico.
Duos Sardanapallos, quorum unum virum fortem,
memorat etiam Callisthenes apud Suidam voc ΣapBaráлaloç. Porro Chorenensis list. 1, 21, ait,
quosdam existimasse Nabuchodonosorum_vixisse
imperante Armeniis Rhacia, successore Paraeri,
equalis Arbacis Medi. Igitur pater Nabuchodonosori Nabopalassarus, qui a Polybistore dicitur Sardanapallus, incidisset in Arbacis atatem. Sed enim
hanc temporum rationem quis probet? Syncellus
4. Jam vero de Chaldæorum regno uti breviter
distincteque tractat Berosus, ita prorsus loquitur
et Polyhistor: ex quibus manifestum est, Nabuchodonosorum armata manu cepisse Judæos. Ab
hoc autem ad Cyrum Persarum regem anni septuaginta conflantur: quare et Hebræorum bistoria
consonat, nempe quod hi septuaginta annis in eap. 359 ait Medos regnasse annis xxx. Id videtur
ex Polyhistore dicere. Quare tempus valde contraheretur.
Eusebius, apud Syncellum p. 226 D. Interim juvat
hic errorem Wistonorum Chorenensis interpretum
obiter coarguere. Ait Chorenensis (Hist. 1, 29) a
Golthaniensibus (quæ est Arineniaca provincia cantilenis dedita) in carmine Artaxeris filiorumque
ejus figurata dictione memorari etiam stirpem Astyagis, quam VISABAZUNOS (nempe draconum genus)
appellant quia nimirum ASDABAGH in Persarum
lingua significat idem quod apud Armenios VISAB,
neinpe draconem. Ea re non bene intellecta Wistoni
aiunt in notis, nusquam sibi occurrisse in Armeniaca lingua vocem ASDABAGH, quæ vim notionem.
que draconis subjectam haberet.
De Astyage æquale Nabuchodonosori loquitur
Ita etiam inferius cap. 9, quanquam hic textus Græcus habet 'Apostry.
IV Reg. xxv, 27; Hierem. L, 34; sed paulo
aliter.
Cod. in campo Daas. Jam Daharum seu Massagetarum planitiein Cyrique ibidem interitum describit Herodotus 1, 204 seqq.
Consonat apprime Clemens Alex. Strom. 1,
21, p. 391: Ναβουχοδονόσορ πρὸ τῶν Περσῶν ἡγεμο
νίας ἔτεσιν ἑβδομήκοντα ἐπὶ Φοίνικας καὶ Ἰουδαίους
ἐστράτευσεν, ὥς φησι Βηρωσσὸς ἐν ταῖς Χαλδαϊκαῖς
istopias Nabuchodonosorus LXXx annis ante principatum Persarum adversus Phænices et Judæos expeditionem suscepit, ut Berosus tradit in Chaldaicis
historiis. Item Tatianus Orat. cap. 56: Brpwoods
τὴν Χαλδαίων ἱστορίαν ἐν τρισὶ βιβλίοις κατατάξας
καὶ τὰ περὶ τῶν βασιλέων ἐκθέμενος, ἀφηγεῖταί τινος
αὐτῶν ὄνομα Ναβουχοδονόσορ τοῦ στρατεύσαντος ἐπὶ
Φοίνικας καὶ Ἰουδαίους, ἅτινα ἴσμεν γεγονότα πρὸ
τῆς Περσῶν ἡγεμονίας ἔτεσιν ἑβδομήκοντα. Beroxas
qui Chaldæorum historiam tribus libris complexus
est, ac res gestas regum exposuit, quemdam ex iis
commemorat nomine Nabuchodonosorum, a quo Phœnicibus et Judæis bellum illatum est. Id autem contigisse ante Persarum imperium annis Lxx nobis c≈
ploratum est.
col. 121–122page 12 of 251
PG 19:121(*) Χαλδαίων μὲν τῆς σοφίης πέρι τοσαῦτα. Βασιλεῦσαι δὲ τῆς χώρας πρῶτον λέγει "Αλωρον· τὸν δὲ ὑπὲρ ἑωυτοῦ λόγον διαδοῦναι, ὅτι μιν τοῦ λεῶ ποιμένα ὁ Θεὸς ἀποδείξαι· βασιλεῦσαι δὲ σάρους δέκα· σάρος δέ ἐστι εξακόσια καὶ τρισχίλια ἔτεα, νῆρος δὲ ἑξακόσια, σῶσσος δὲ ἑξήκοντα. Μετὰ δὲ τοῦτον, Αλάπαρον ἄρξαι σάρους τρεῖς· μεθ᾽ ὅν ᾿Αμίλλαρος ἐκ πόλεως Παντιβίβλων ἐβασίλευσε σάρους ιγ'· ἐφ' οὗ δεύτερον 'Αννήδο τον τὴν θάλασσαν ἀναδύναι παραπλήσιον Ὠάννη τὴν ἰδέαν ἡμιδαίμονα· μεθ᾿ ἂν Αμμενων ἐκ Παντιβίβλων ήρξε σάρους 16'· μεθ' ὃν Μεγάλαρος ἐκ Παντιβίβλων ήρξε σάρους οκτωκαίδεκα· εἶτα Δαὼς ποιμὴν ἐκ Παντι βόλων ἐβασίλευσεν σάρους δέκα, ἐφ᾽ οὗ δ' διφυεῖς εἰς γῆν ἐκ θαλάσσης ἀνέδυσαν, ὧν τὰ ὀνόματα ταῦτα, Εξέδωχος, Ἐνεύγαμος, Ενεύβουλος, ᾿Ανήμεντος· ἐπὶ δὲ τοῦ μετὰ ταῦτα Εὐεδωρέσχου ᾿Ανώδαφος· μεθ' δν ἄλλοι τε ἦρξαν καὶ Σίσουθρος ἐπὶ τούτοις. Επ 58 ("; Λέγει ὁ Ἀβυδηνός συνάδων τῷ Ἀλεξάνδρῳ Μετὰ Εὐεδώρεσχον ἄλλοι τινὲς ἦρξαν καὶ Σείσιθρος· τῷ δὲ Κρόνος προσημαίνει μὲν ἔσεσθαι πλῆθος όμ δρων Δεσίου πέμπτῃ ἐπὶ δέκα· κελεύει δὲ πᾶν ὅ τι γραμμάτων ἦν ἐχόμενον ἐν Ηλίου πόλει τῇ ἐν Σιππάροισιν ἀποκρύψαι. Σείσιθρος δὲ ταῦτα ἐπιτελέα ποιήσας, εὐθέως ἐπ' Αρμενίης ἀνέπλωσε, καὶ παραυτίκα μὲν κατο ελάμβανε τὰ ἐκ τοῦ Θεοῦ. Τρίτῃ δὲ ἡμερέη, ἔπειτα των εκόπασε, μετῄει τῶν ὀρνίθων, πείρην ποιεύμενος εἴ που γῆν ἴδοιεν τοῦ ὕδατος ἐκδύσαν· αἱ δὲ ἐκδεχομένου σφέας πελάγεος ἀμφιχάνεις, ἀπορεύουσαι ὅλη καθορμήσωνται, παρὰ τὸν Σείσιθρον ὀπίσω κομίζονται, καὶ ἐπ' αὐτῇσιν ἕτεραι. ὡς δὲ τῇσι τριτῇσιν ἐτύχεεν (ἀπίκατο γὰρ δὲ πηλοῦ κατάπλεοι τους ταρσούς) θεοί μιν ἐξ ἀνθρώπων ἀφανίζουσι· τὸ δὲ πλοῖον ἐν ᾿Αρμενίῃ περίαπτα ξύλων ἀλεξιφάρμακα τοῖσιν ἐπιχωρίοις παρείχετο. Επ 37
CHRONICORUM LIB. I.
ptivitate versati sint, si quidem Judaicæ captivitatis Xisuthrus; cui prædixit Saturnus futuram esse
tempus a primo Nabuchodonosori anno ad Cyrum
Persarum regem putemus.
Quæ hactenus dicta sunt, Abydenus etiam satis
consentaneus in Chaldæorum Historia recitat:
namque et ipse non absimilem.Polyhistori narrationem ingreditur.
CAPUT VI.
Abydeni de primo Chaldæorum regno.
De Chaldæorum sapientia hactenus. Jam ad
ejusdem regionis dominium quod attinet, primum
quidem Alorum regnavisse aiunt; de quo homine
hæc tradita fama est, quod eum providentissimus
Deus populorum pastorem creaverit. Is saris decem dominatum tenuit. Constat autem sarus annis
ter mille sexcentis, nerus sexcentis, sossus sexaginta. Deinde Alaparus dominatus est: tum Almelon ex urbe Pantibiblis, sub quo secundus Annedotus mari emersit Oanni similis cujus figura
erat semidei (nempe progeniti ex Deo [2]). Tum
Ammenon, tum Amegalarus, tum Daonus pastor,
quo regnante quatuor biformes e mari in siccum
semet ejecerunt, Jodocus, Eneugamus, Eneubulus
et Anementus: et sub Edorescho qui postea
regnavit, Anodaphus deinde et alii dominati
sunt, demunique Xisuthrus. Qua narratione historicus hic Polyhistori consonat. Tum etiam de diluvio hac ratione scribit.
CAPUT VII.
Abydeni de diluvio
4. Deinde alii quidam dominati sunt, tandemque.
imbrium copiam die quinta (decima) mensis
Daesii (qui est Maius [7]): mandavitque ut libros
omnes in Solis urbe Sipparis conderet. Id ubi Sislthrus præstitit, pansisque velis in Armeniam
cursum direxit, statim Deo favente navim illuc appulit. Mox tertio die cum imbrium vis quiesceret,
misit aves aliquot explorandi causa num tellus
undis emergeret. Illæ immensum tranantes continuumque et fluctuans pelagus, nulla inventa sede
qua pes substiteret, ad Sisithrum flexo cursu
reversæ sunt. Tres deinde dies moratus, denuo
easdem mittebat: quæ pedes limo oblitos
reversæ retulerunt. Continuoque illum dii ex hominum conspectu eripiebant: navis autem in Armenia consistebat, lignoque suo salutarem medelam
regionis ejus incolis exhibebat.
2. Atque his, quæ dicta sunt, Abydenum, ad diluvium quod attinet, cum historia Hebræorum
adamussim congruere, cunctis esse exploratum confido. Jam quod hi historici, gente Græci aut Chaldæi, Noachum alio nomine, id est Xisuthrum appellaverint, id quidem ne quæso miremur: itemque
quod Deo more suo deorum nomen appinxerint, et
columbam silentio presserint, proque ea'indefinite
aves dixerint; hæc, inquam, magnopere non sunt
miranda Sic de diluvio Abydenus in Chaldæorum Historia. Idem homo et de turris ædificio
congruentia cum Mosis narratione hoc pacto scribit.
(*) Χαλδαίων μὲν τῆς σοφίης πέρι τοσαῦτα. Βασιλεῦσαι δὲ τῆς χώρας πρῶτον λέγει "Αλωρον· τὸν δὲ ὑπὲρ
ἑωυτοῦ λόγον διαδοῦναι, ὅτι μιν τοῦ λεῶ ποιμένα ὁ Θεὸς ἀποδείξαι· βασιλεῦσαι δὲ σάρους δέκα· σάρος δέ ἐστι
εξακόσια καὶ τρισχίλια ἔτεα, νῆρος δὲ ἑξακόσια, σῶσσος δὲ ἑξήκοντα. Μετὰ δὲ τοῦτον, Αλάπαρον ἄρξαι
σάρους τρεῖς· μεθ᾽ ὅν ᾿Αμίλλαρος ἐκ πόλεως Παντιβίβλων ἐβασίλευσε σάρους ιγ'· ἐφ' οὗ δεύτερον 'Αννήδοτον τὴν θάλασσαν ἀναδύναι παραπλήσιον Ὠάννη τὴν ἰδέαν ἡμιδαίμονα· μεθ᾿ ἂν Αμμενων ἐκ Παντιβίβλων
ήρξε σάρους 16'· μεθ' ὃν Μεγάλαρος ἐκ Παντιβίβλων ήρξε σάρους οκτωκαίδεκα· εἶτα Δαὼς ποιμὴν ἐκ Παντιβόλων ἐβασίλευσεν σάρους δέκα, ἐφ᾽ οὗ δ' διφυεῖς εἰς γῆν ἐκ θαλάσσης ἀνέδυσαν, ὧν τὰ ὀνόματα ταῦτα,
Εξέδωχος, Ἐνεύγαμος, Ενεύβουλος, ᾿Ανήμεντος· ἐπὶ δὲ τοῦ μετὰ ταῦτα Εὐεδωρέσχου ᾿Ανώδαφος· μεθ' δν
ἄλλοι τε ἦρξαν καὶ Σίσουθρος ἐπὶ τούτοις. Επ Syncello, p. 58 C.
("; Λέγει ὁ Ἀβυδηνός συνάδων τῷ Ἀλεξάνδρῳ·
Μετὰ Εὐεδώρεσχον ἄλλοι τινὲς ἦρξαν καὶ Σείσιθρος· τῷ δὲ Κρόνος προσημαίνει μὲν ἔσεσθαι πλῆθος όμ
δρων Δεσίου πέμπτῃ ἐπὶ δέκα· κελεύει δὲ πᾶν ὅ τι γραμμάτων ἦν ἐχόμενον ἐν Ηλίου πόλει τῇ ἐν Σιππάροισιν
ἀποκρύψαι. Σείσιθρος δὲ ταῦτα ἐπιτελέα ποιήσας, εὐθέως ἐπ' Αρμενίης ἀνέπλωσε, καὶ παραυτίκα μὲν κατο
ελάμβανε τὰ ἐκ τοῦ Θεοῦ. Τρίτῃ δὲ ἡμερέη, ἔπειτα των εκόπασε, μετῄει τῶν ὀρνίθων, πείρην ποιεύμενος
εἴ που γῆν ἴδοιεν τοῦ ὕδατος ἐκδύσαν· αἱ δὲ ἐκδεχομένου σφέας πελάγεος ἀμφιχάνεις, ἀπορεύουσαι ὅλη
καθορμήσωνται, παρὰ τὸν Σείσιθρον ὀπίσω κομίζονται, καὶ ἐπ' αὐτῇσιν ἕτεραι. ὡς δὲ τῇσι τριτῇσιν ἐτύχεεν
(ἀπίκατο γὰρ δὲ πηλοῦ κατάπλεοι τους ταρσούς) θεοί μιν ἐξ ἀνθρώπων ἀφανίζουσι· τὸ δὲ πλοῖον ἐν ᾿Αρμενίῃ
περίαπτα ξύλων ἀλεξιφάρμακα τοῖσιν ἐπιχωρίοις παρείχετο. Επ Syncello, p. 37 D. et Eusebio, Præp.
er. ix, 12.
(*) Tautz μèv ouros. Ex Eusebio, Præp. ev. ix, 12.
In textu simul, at in margine similis.
llæc est glossa Armenii interpretis.
Ita in margine codicis; quæ nomina in textu
paulo corruptiora exhibentur, Jodocus et Damosnes
et Bolus et Anementas.
Post Edorescho lacuna est in codice unius
vocabuli.
Anodaphus bellua est; Goarus autem Syncelli
interpres regem existimavit Edoreschi seu Évedoreschi successorem.
Ita codex Arm.; at Græcus textus quinta decima, uti et Polyhistor superius cap. 3.
Recole cap. 3, n. 1.
Ita cod. hoc capite Sisithrus, uti est in Gr.
exempl.
Duo tantum memorantur hic in codice Arm.,
avium missus, at in Græco exemplari tres.
Vox rapool male convertitur alæ ab interprete
Eusebii De præp. ev. ix, 12. Sane et vox Armeniaca
MACHIL, quæ hic usurpatur, significat avium pedes
unguibus armatos, ut in Armeniaca Bibliorum interpretatione Sap. v, 11. Quin etiam ferarum immanium pedes Dan. vi, 19.
Eusebii verba atque his... Abydenum usque ad
hunc locum tanquam parenthesi includenda suni,
propterea quod sequitur sic Abydenus, ctc.
col. 123–124page 13 of 251
PG 19:123(*) ᾿Αβυδηνοῦ περὶ τῆς τοῦ πύργου κατασκευῆς. Ἐντὶ δ' οι λέγουσι τοὺς πρώτους ἀνασχόντας ῥώμῃ τε καὶ μεγέθει χαυνωθέντας, καὶ δὴ θεῶν κατα φρονήσαντας ἀμείμονας εἶναι, τύρσιν ἡλίβατον ἀείρειν, ἢ νῦν Βαβυλών ἐστιν, ἤδη τε ἄσσον εἶναι τοῦ οὐρανοῦ. Καὶ τοὺς ἀνέμους, θεοῖσι βωθέοντας ἀνατρέψαι περὶ αὐτοῖσι τὸ μηχάνημα· τοῦ δὴ τὰ ἐρίπια λέγεσθαι Βαβυλῶνα. Τέως δὲ ὄντας ὁμογλώσσους ἐκ θεῶν πολύθρον φωνὴν ἐνέγκασθαι. Μετὰ δὲ Κρόνῳ τε καὶ Τιτήνι (*) Οὗτος στρατηγὸς ὑπὸ Σαράκου τοῦ Χαλδαίων βασιλέως σταλείς, κατὰ τοῦ αὐτοῦ Σαράκου εἰς Νίνον ἐπιστρατεύει· οὗ τὴν ἔφοδον πτοηθεὶς ὁ Σάρακος, ἑαυτὸν σὺν τοῖς βασιλείοις ἐνέπρησε· καὶ τὴν ἀρχὴν Χαλ δαίων καὶ Βαβυλῶνος παρέλαβεν ὁ αὐτὸς Ναβοπαλάτσαρος ὁ τοῦ Ναβουχοδονόσωρ πατήρ. Επ' (*) 1. Ναβουχοδονόσωρ δὲ διαδεξάμενος τὴν ἀρχὴν, Βαβυλῶνα μὲν ἐτείχισε τριπλῷ περιβόλῳ ἐν πεντεκαίδεκα ἡμέρῃσι, τόν τε Αρμακάλην ποταμὸν ἐξήγαγεν, εόντα κέρας Εὐφρητέω. Ὑπὲρ δὲ τῆς Σιππαρηνῶν πόλιος λάκκον ὀρυξάμενος, περίμετρον μὲν τεσσαράκοντα παρασαγγέων, βάθος δ' οργυιέων εἴκοσι, πύλας ᾿Αθηνῶν μιο Αθηνάς. οχετογνώμονας. εχετογνώμονας.
EUSEBI CÆSARIENSIS OPP. PARS I.
CAPUT VIII.
• Abydeni de turris ædificio.
Ea tempestate primi homines adeo viribus et proceritate sua tumuisse feruntur, ut etiam deos aspernarentur, floccique facerent, celsissimamque eam
turrim niterentur exstruere quæ nunc Babylon appellatur. Cumque jam illam proxime ad deos colo
æquassent, diis venti opem ferentes machinosum
opus imbecillium impellebant, humique prosterne.
bant: eaque rudera Babelis nomen contraxerunt.
Quippe eatenus unius sermonis usura freti homines
erant; tunc autem a diis confusio varia et dissona
linguarum in eos qui una lingua utebantur immuissa est. Deinde et Saturnus cum Titano prælio
cortabat. Præterea idem vir Seuecherimi quoque
mentionem facit his verbis.
CAPUT IX.
Abydeni de Senecherimo.
1. His temporibus quintus denique et vicesimus
rex ſuit Senecherimus, qui Babylonem sibi subdidit, et in Cilicii maris littore classem Græcorum
profligatam disjecit. Hic etiam templum Athenarum struxit: ærea quoque signa facienda curavit, in quibus sua facinora traditur inscripsisse.
Tarsum denique ea forma, qua Babylon utitur,
condidit, ita ut media Tarso Cydnus amnis transiret, prorsus uti Babylonem dividit Euphrates. Proximus huic regnavit Nergilus, quem Adrameles filius
cecidit. Rursus hunc frater suus Axerdis interfecit,
patre eodem alia tamen matre genitus, atque ejus
exercitum eatenus persecutus est donec Byzautii
monibus conclusit. Hic primus mercenarias copias
HISTORICA.
contraxit, in quibus miles erat Pythagoras Chaldææ sapientiæ assecla. Ægyptum præterea partes.
que inferiores Syriæ acquirebat Axerdis. Hinc Sardanapallus exortus est.
Post quem Saracus imperitabat Assyriis: qui
quidem certior factus turmarum vulgi collectitiarum
quæ a mari adversus se adventarent, continuo Busalussorum militiæ ducen Babylonem mittebat.
Sed enim hic capto rebellandi consilio, Amuhiam:
Astyagis Medorum principis filiam nato suo Nabuchodrossoro despondebat; moxque raptim contra
Ninum seu Ninivem, urbem impetum facieba¹.
Re omni cognita, rex Saracus regiam Evoritam
inflammabat. Tum vero Nabuchodrossoris summæ
rerum potitus firmis mœnibus Babylonem cingebat. Ilisce narratis, reliqua etiam Nabuchodrossori
gesta ita persequitur Abydenus, ut a libris Hebræorum prorsus non abhorreat.
CAPUT X.
Abydeni de Nabuchodonosoro.
"1. Nabuchodrossorus suscepto imperio Babylonem intra quindecim ferme dies cingebat mœnibus et triplici aggere, fluviumque Armacalem ab
Euphrate promebat: puteum item excelso loco
apud Sippara urbem fodiebat, quadraginta parasangas latum, et ulnas viginti profundum. Huic autem claustra apponenda curavit, quibus reclusis
universa planities rigaretur. Claustrorum nomen
Exetoyvíµova; vocant, quasi ea voluntate quadam ingenitaque inclinatione sint prædita. Littus
præterea Rubri maris adversus impetum fluctuum
communivit: tum in limine Arabicæ regionis
(*) ᾿Αβυδηνοῦ περὶ τῆς τοῦ πύργου κατασκευῆς.
Ἐντὶ δ' οι λέγουσι τοὺς πρώτους ἀνασχόντας ῥώμῃ τε καὶ μεγέθει χαυνωθέντας, καὶ δὴ θεῶν καταφρονήσαντας ἀμείμονας εἶναι, τύρσιν ἡλίβατον ἀείρειν, ἢ νῦν Βαβυλών ἐστιν, ἤδη τε ἄσσον εἶναι τοῦ οὐρανοῦ.
Καὶ τοὺς ἀνέμους, θεοῖσι βωθέοντας ἀνατρέψαι περὶ αὐτοῖσι τὸ μηχάνημα· τοῦ δὴ τὰ ἐρίπια λέγεσθαι
Βαβυλῶνα. Τέως δὲ ὄντας ὁμογλώσσους ἐκ θεῶν πολύθρον φωνὴν ἐνέγκασθαι. Μετὰ δὲ Κρόνῳ τε καὶ Τιτήνι
Gothvat moleμov. Ex Syncello, p. 44 D, et Eusebio, Præp. ev. ix, 14.
(*) Οὗτος στρατηγὸς ὑπὸ Σαράκου τοῦ Χαλδαίων βασιλέως σταλείς, κατὰ τοῦ αὐτοῦ Σαράκου εἰς Νίνον
ἐπιστρατεύει· οὗ τὴν ἔφοδον πτοηθεὶς ὁ Σάρακος, ἑαυτὸν σὺν τοῖς βασιλείοις ἐνέπρησε· καὶ τὴν ἀρχὴν Χαλδαίων καὶ Βαβυλῶνος παρέλαβεν ὁ αὐτὸς Ναβοπαλάτσαρος ὁ τοῦ Ναβουχοδονόσωρ πατήρ. Επ' Syncello,
p. 210 B, sed interpolata.
(*) 1. Ναβουχοδονόσωρ δὲ διαδεξάμενος τὴν ἀρχὴν, Βαβυλῶνα μὲν ἐτείχισε τριπλῷ περιβόλῳ ἐν πεντεκαί
δεκα ἡμέρῃσι, τόν τε Αρμακάλην ποταμὸν ἐξήγαγεν, εόντα κέρας Εὐφρητέω. Ὑπὲρ δὲ τῆς Σιππαρηνῶν
πόλιος λάκκον ὀρυξάμενος, περίμετρον μὲν τεσσαράκοντα παρασαγγέων, βάθος δ' οργυιέων εἴκοσι, πύλας
De voce Armenia MIAPANEAL, quæ hoc in loco NUR, ignis. Dicendum est ergo_incendio tradebat rerursus occurrit, recole dicta superius cap 4, n. 1.
Ita prorsus codex Armi.; sed error est interpretis qui legit ᾿Αθηνῶν μιο Αθηνάς. Scribe igitur
templum Minerva.
Armeniaca locutio ejusmodi est, ut plane videatur Pythagoras in eo exercitu militavisse.
De Sardanapallo diximus cap. 5, n. 10. Discrepat tamen hic locus a nuper laudato.
In margine codicis Arm. pro post quem scribitur post quos.
Hic Syncelle p. 210 A,B (seu potius Alexandro Polyhistori) est Nabopolasarus pater Nabuchodonosori.
Ninus profanis scriptoribus est ea quæ sacris
Ninive.
In Armeniaco textu est RHOK ARNER ZARCHUNIS
EVORIDA. Jamvero RHOK Vox est hactenus nobis inaudita, cujus etymologiam vestigantibus occurrebat
giam Evoritam vel Everita. Tum de postremo hoc
vocabulo Evorita dum cogitabamus, veniebat nobis
in mentem Aroite nominis pro Amuhia, quod vidiinus in textu Græco cap. 5. Græcus locus longe hic
apertlor, inflammata regia, se ipsum incendio absumebat.
Ita nomen legebat hoc loco, et alibi, Armenius interpres, pro veriore lectione NabuchodonoSOTUS.
Parasanga a Chorenensi, Geograph. cap. 6, dicitur ter mille passuum spatium.
Cl.Leopardus primum corrigebal Exɛyvμovac,
deinde malebat οχετογνώμονας. Utrumque melius
quam εχετογνώμονας.
Ita prorsus codex Arm. Græcus tamen textus
rectius explicatur ab interprete Eusebii (Præ’p. ev.
1x, 41) adversus Arabum irruptiones.
col. 125–126page 14 of 251
PG 19:125ο ἐπέστησεν, τὰς ἀνοίγοντες ἄρδεσκον τὸ πεδίον· καλέουσι δ᾽ αὐτὰς ἐχετογνώμονας. Επετείχισε δὲ καὶ τῆς Ερυθρῆς θαλάσσης τὴν ἐπίκλυσιν, καὶ Τερηδόνα πόλιν ἔκτισεν κατὰ τὰς Αράβων εἰσβολάς· τά τε βασιλήία δένδροις ήσκησε, κρεμαστούς παραδείσους ὀνομάσας. 2. Ο αὐτὸς ταῦτα γράφει· Λέγεται δὲ πάντα μὲν ἐξ ἀρχῆς ὕδωρ εἶναι, θάλασσαν καλεομένην· Βῆλον δὲ σρέα παῦσαι, χώρην ἑκάστῳ ἀπονείμαντα, καὶ Βαβυλῶνα τείχει περιβαλεῖν· τὸ δὲ χρόνῳ τῷ ἱκνευμένῳ ἀφα νισθῆναι· τειχίσαι δὲ αὖθις Ναβουχοδονόσορον τὸ μέχρι τῆς Μακεδόνων ἀρχῆς διαμεῖναν ἐὸν χαλκόπυλον. Καὶ ταῦτα δέ μοι ἀπὸ τῆς δηλωθείσης κείσθω γραφῆς, διὰ τὸ φέρεσθαι ἐν τῇ τοῦ Δανιήλ προφητεία, ὡς ἄρα Ναβουχοδονόσωρ ἐν τῷ ναῷ τῆς βασιλείας αὐτοῦ, τῷ ἐν Βαβυλώνι, περιπατῶν, μεγαφρονήσας, ἀπη υθαδίσατο εἰπών Οὐχ αὕτη ἐστὶ Βαβυλὼν ἡ μεγάλη, ἣν ἐγὼ ᾠκοδόμησα εἰς οἶκον βασιλείας, ἐν τῷ κράτει τῆς ἰσχύος μου, εἰς τιμὴν τῆς δόξης μου;, 5. Εὗρον δὲ καὶ ἐν τῇ Ἀβυδηνοῦ περὶ Ασσυρίων γραφῇ, περὶ τοῦ Ναβουχοδονόσορ ταῦτα. Μεγασθένης δέ στσι, Νασουκοδρότορον Ηρακλέως ἀλκιμώτερον γεγονότα, ἐπί τε Λιβύην καὶ Ἰβηρίην στρατεύσαι· ταύτας δὲ χειρωσάμενον, ἀποδασμὸν αὐτέων εἰς τὰ δεξιὰ του Πόντου κατοικίσαι. Μετὰ δὲ λέγεται πρὸς Χαλδαίων ὡς ἀναβὰς ἐπὶ τὰ βασιλήία κατασχεθείη θεῷ, ὅτε ὧδε φθεγξάμενος δὴ εἶπεν· Οὗτος ἐγὼ Ναβουχοδρόσωρ, Βαβυλώνιοι, την μέλλουσαν ὑμῖν προαγγέλλω συμφορήν, κ. τ. λ. Ὁ μὲν θεσπίσας, παραχρῆμα ηφάνιστο. Ο δὲ οἱ παῖς Εὐιλμαλούρουχος ἐβασίλευσε· τὸν δὲ ὁ κηδεστὴς ἀποκτείνας Νηριγλισάρης, λεῖπε παῖδα Λαβασσοάρασκον· τούτου δὲ ἀποθανόντος βιαίω μόρῳ, Ναβαννίδοχον ἀποδεικνῦσι βασιλέα, προσήκοντά οἱ οὐδέν· τῷ δὲ Κύρος, Ελὼν Βαβυλώνα, Καρμανίης ἡγεμονίην δωρέεται. 41. 4. Λέξω δὲ νῦν ἤδη τὰ παρὰ Χαλδαίοις ἀναγεγραμμένα καὶ ἱστορούμενα περὶ ἡμῶν, ἅπερ ἔχει πολλὴν ὁμολογίαν καὶ περὶ τῶν ἄλλων τοῖς ἡμετέροις γράμμασι. Μάρτυς δὲ τούτων Βηρωσσός, ἀνὴρ Χαλδαῖος μὲν ΜΕΓΑΣΘΕ ΝΗΣ ἀποδείκνυσι Αρχαιότης ᾿Αρχαιολογία Ἰουδαίων,
CHRONICORUM LIB. I.
Teredonem urbem fundavit: regia palatia recentibus id genus accurate narrat. Rursusque idem scriptor
arborum surculis exornavit, nomenque his fecit viridaria pensilia. Mox accurate etiam edisserit quænam dicta sint viridaria pensilia, eademque ait a
Græcis quoque in septem speciosissimis miraculis
numerari.
2. Rursus alio loco idem homo sic loquitur. Cunda, inquit, olim aquis tenebantur; idque mare dicebatur: quod quidem Belus compescuit, et suum
cuique rei locum tribuit. Idem Babylonem moenibus
ambiens communivit, quæ diuturnitate temporis diruta Nabuchodrossorus demum restituit: eaque supererant usque ad imperium Macedonum non sine
valvis aere conflatis. Omnia Abydenus Danieli consoma narrat, apud quem Nabuchodonosorus superbia tumidus ita inducitur loquens ‹ Nonne hæc
est Babylon magna, quam ego ædificavi ut sit regni
pedes, virtute fortitudinis meæe, in honoren gloriæ
mex? >
addit: eum; qui tanto elatus fastu imperabat, ο
conspectu repente ereptum evanuisse. Hinc filius
ejus Amilinarodachus regnavit, quem brevi Niglisares levir occidit, filium habens unicum superstitem Labossoracum; qui violento item fato
cum sublatus fuisset, Nabonedochus nullo jure
fretus ad regni sedem accedere jussus est is
nempe cui Cyrus, capta dein Babylone, Carmaniæ
præfecturam concessit: a Dario autem rege eadem
provincia pulsus est.
4. Atque hæc omnia cum Hebraicis litteris congruunt: namque in Danielis historia traditur
quare quave ratione Nabuchodonosorus mente exciderit Graeci autem Chaldæive scriptores vitium illud ad bonum sensum trahunt, illumque a
Deo obsessum aiunt, Deumque appellant furorem
quo correptus est: vel genium quemdam arbitrantur in eum irruisse. Neque id mirum: cuncta
enim ejusmodi solent in Deum conferre, genioruinque nomine deos designare. Hæc omnia Abydenus. Sed et Flavius Josephus Judæorum historicus in priore priscorum historia congruentia
his memorans ita scribit.
CAPUT XI.
3. Jam quod imperii ejus felicitatem testetur Daniel his verbis, quibus de Nabuchodonosoro loquitur audi Abydenum: Hercule, inquit, fortior
erat; idque exponit hac ratione sermonis. Megasthenes ait: Nabuchodrossorus, qui ipsi Herculi
fortitudine præstitit, in Libyam atque Iberiam magnis copiis expeditionem suscepit: quibus regionibus debellatis, incolarum partem in Ponti dexteram oram transtulit. Deinde Chaldæi tradunt,
mentem ejus ad regiam reducis deorum quorumda:n 1. Age vero, inquit, nunc ea dicam quæ de now
afflatu fuisse occupatam, ita ut in hæc verba erum- bis in Chaldæorum historiis perquam accurate ſeperet: Ego Nabuchodrossorus, o strenui Babylonii, runtur, quarum cum nostris litteris in aliis quoque
superventuras vobis ærumnas prædicam. Tum alia multa est conspiratio. Testis equidem hujusce rei
Ex Josephi priore priscorum Historia. De
Nabuchodonosoro.
ἐπέστησεν, τὰς ἀνοίγοντες ἄρδεσκον τὸ πεδίον· καλέουσι δ᾽ αὐτὰς ἐχετογνώμονας. Επετείχισε δὲ καὶ τῆς
Ερυθρῆς θαλάσσης τὴν ἐπίκλυσιν, καὶ Τερηδόνα πόλιν ἔκτισεν κατὰ τὰς Αράβων εἰσβολάς· τά τε βασιλήία
δένδροις ήσκησε, κρεμαστούς παραδείσους ὀνομάσας.
2. Ο αὐτὸς ταῦτα γράφει· Λέγεται δὲ πάντα μὲν ἐξ ἀρχῆς ὕδωρ εἶναι, θάλασσαν καλεομένην· Βῆλον δὲ
σρέα παῦσαι, χώρην ἑκάστῳ ἀπονείμαντα, καὶ Βαβυλῶνα τείχει περιβαλεῖν· τὸ δὲ χρόνῳ τῷ ἱκνευμένῳ ἀφα
νισθῆναι· τειχίσαι δὲ αὖθις Ναβουχοδονόσορον τὸ μέχρι τῆς Μακεδόνων ἀρχῆς διαμεῖναν ἐὸν χαλκόπυλον. Καὶ
ταῦτα δέ μοι ἀπὸ τῆς δηλωθείσης κείσθω γραφῆς, διὰ τὸ φέρεσθαι ἐν τῇ τοῦ Δανιήλ προφητεία, ὡς ἄρα
Ναβουχοδονόσωρ ἐν τῷ ναῷ τῆς βασιλείας αὐτοῦ, τῷ ἐν Βαβυλώνι, περιπατῶν, μεγαφρονήσας, ἀπη υθαδίσατο
εἰπών Οὐχ αὕτη ἐστὶ Βαβυλὼν ἡ μεγάλη, ἣν ἐγὼ ᾠκοδόμησα εἰς οἶκον βασιλείας, ἐν τῷ κράτει τῆς ἰσχύος
μου, εἰς τιμὴν τῆς δόξης μου;,
5. Εὗρον δὲ καὶ ἐν τῇ Ἀβυδηνοῦ περὶ Ασσυρίων γραφῇ, περὶ τοῦ Ναβουχοδονόσορ ταῦτα. Μεγασθένης δέ
στσι, Νασουκοδρότορον Ηρακλέως ἀλκιμώτερον γεγονότα, ἐπί τε Λιβύην καὶ Ἰβηρίην στρατεύσαι· ταύτας
δὲ χειρωσάμενον, ἀποδασμὸν αὐτέων εἰς τὰ δεξιὰ του Πόντου κατοικίσαι. Μετὰ δὲ λέγεται πρὸς Χαλδαίων
ὡς ἀναβὰς ἐπὶ τὰ βασιλήία κατασχεθείη θεῷ, ὅτε ὧδε φθεγξάμενος δὴ εἶπεν· Οὗτος ἐγὼ Ναβουχοδρόσωρ,
Βαβυλώνιοι, την μέλλουσαν ὑμῖν προαγγέλλω συμφορήν, κ. τ. λ. Ὁ μὲν θεσπίσας, παραχρῆμα ηφάνιστο. Ο
δὲ οἱ παῖς Εὐιλμαλούρουχος ἐβασίλευσε· τὸν δὲ ὁ κηδεστὴς ἀποκτείνας Νηριγλισάρης, λεῖπε παῖδα Λαβασσοάρασκον· τούτου δὲ ἀποθανόντος βιαίω μόρῳ, Ναβαννίδοχον ἀποδεικνῦσι βασιλέα, προσήκοντά οἱ οὐδέν· τῷ δὲ
Κύρος, Ελὼν Βαβυλώνα, Καρμανίης ἡγεμονίην δωρέεται. Et Eusebio, Praep. ev. 1x, 41.
4. Λέξω δὲ νῦν ἤδη τὰ παρὰ Χαλδαίοις ἀναγεγραμμένα καὶ ἱστορούμενα περὶ ἡμῶν, ἅπερ ἔχει πολλὴν
ὁμολογίαν καὶ περὶ τῶν ἄλλων τοῖς ἡμετέροις γράμμασι. Μάρτυς δὲ τούτων Βηρωσσός, ἀνὴρ Χαλδαῖος μὲν
Cap. iv, 27.
Locus videbatur perplexus in codice Arm.
Locum ex Abydeno laudat etiam Chorenensis
Hist. 1, 7, his verbis: Potentissimus ille Nabuchodonosorus Hercule Libyco fortior erat. Exercitu coacto m Iberiam venit, quam profligatam afflictamque
sibi subdidit, partemque populi ad oram Pontici maris dexteram, nempe occidentalem, transtulit collocatique. Scilicet Chorenensis vocabulum ΜΕΓΑΣΘΕ
ΝΗΣ haud proprium viri nomen, se adjectivum
putavit, et potentissimus interpretatus est.
In codice Eusebii Arm. SARACIAGOGMEN, anteriorem, sed mendum est pro aciaGOGMEN, dexteram.
Cod. Arm. gener, sed corrigitur infra a Josepho.
Ita Armeniacus interpres jussit, nempe Neglissares, quia legit ἀποδείκνυσι singulari -
nero.
Dan. iv, 28 seqq.
Codex Arm. TEV, dæmonem; sed intelli ge
genium.
Nempe libro 1, cap. 19, contra Apionem,
quod opus appellatur Αρχαιότης vel ᾿Αρχαιολογία
Ἰουδαίων, De antiquitate Jud@orum, apud eumdem Eusebium Præp. ev. x, 15, nec non in Josephi
codicibus.
col. 127–128page 15 of 251
PG 19:127τὸ γένος, γνώριμος δὲ τοῖς περὶ παιδείαν ἀναστρεφομένοις, ἐπειδὴ περί τε ἀστρονομίας, καὶ περὶ τῶν παρὰ Χαλδαίοις φιλοσοφουμένων αὐτὸς εἰς τοὺς Ἕλληνας ἐξήνεγκε τὰς συγγραφάς. Οὗτος τοίνυν ὁ Βηρωσσὸς ταῖς ἀρ χαιοτάταις ἐπακολουθῶν ἀναγραφαῖς, περί τε τοῦ γενομένου κατακλυσμοῦ καὶ τῆς ἐν αὐτῷ φθορᾶς τῶν ἀνθρώπων, καθάπερ Μωϋσῆς οὕτως ἱστόρηκε· καὶ περὶ τῆς λάρνακος, ἐν ᾗ Νώχος ὁ τοῦ γένους ἡμῶν ἀρχηγὸς διεσώθη, προσενεχθείσης αὐτῆς ταῖς ἀκρωρείαις τῶν ᾿Αρμενίων ὁρῶν. Εἶτα τοὺς ἀπὸ Νώχου καταλέγων, καὶ τοὺς χρόνους αὐτοῖς προστιθεὶς, ἐπὶ Ναβολάσσαρον παραγίνεται, τὸν Βαβυλῶνος καὶ Χαλδαίων βασιλέα, καὶ τὰς τούτου πράξεις ἀφηγούμενος λέγει, τίνα τρόπον πέμψας ἐπὶ τὴν Αἴγυπτον καὶ ἐπὶ τὴν ἡμετέραν γῆν τὸν υἱὸν τὸν ἑαυτοῦ Ναβουχοδονόσορον μετὰ πολλῆς δυνάμεως, ἐπειδήπερ ἀφεστῶτας αὐτοὺς ἐπίθετο, πάντων ἐκράτησε, καὶ τὸν ναὸν ἐνέπρησε τὸν ἐν Ἱεροσολύμοις, ὅλως τε πάντα τὸν παρ' ἡμῶν λαὸν ἀναστήσας, εἰς Βαβυλώνα μετώκισεν· συνέβη δὲ καὶ τὴν πόλιν ἐρημωθῆναι χρόνον ἐτῶν ἑβδομήκοντα, μέχρι Κύρου του Περσῶν βασιλέως· κρατῆσαι δέ φησι τον Βαβυλώνιον Αἰγύπτου, Συρίας, Φοινίκης, Αραβίας, πάντας δὲ ὑπερβαλλόμενον ταῖς πράξεσι τοὺς πρὸ αὐτοῦ Χαλδαίων καὶ Βαβυλωνίων βεβασιλευκότας. 2. Εἶθ' ἑξῆς ὑποκαταβας ὀλίγον ὁ Βηρωστὸς, πάλιν παρατίθεται ἐν τῇ τῆς ἀρχαιότητος ἱστοριογραφία αὐτὰ δὲ παραθήσομαι τὰ τοῦ Βηρωσσοῦ τοῦτον ἔχοντα τὸν τρόπον· Ακούσας δ' ὁ πατὴρ αὐτοῦ Νακολάσ σαρος, ὅτι ὁ τεταγμένος σατράπης ἔν τε Αἰγύπτῳ καὶ τοῖς περὶ τὴν Συρίαν τὴν Κοίλην καὶ τὴν Φοινίκην τόποις ἀποστάτης γέγονεν, οὐ δυνάμενος αὐτὸς ἔτι κακοπαθεῖν, συστήσας τῷ υἱῷ Ναβουχοδονοσόρῳ ὄντι ἔτι ἐν ἡλικίᾳ μέρη τινὰ τῆς δυνάμεως, ἐξέπεμψεν ἐπ' αὐτόν. Συμμίξας δὲ Ναβουχοδονόσορος τῷ ἀποστάτῃ, καὶ παραταξάμενος, αὐτοῦ τε ἐκυρίευσεν, καὶ τὴν χώραν ἐξ ἀρχῆς ὑπὸ τὴν αὐτοῦ βασιλείαν ἐποίησεν. Τῷ δὲ πατρὶ αὐτοῦ συνέβη Ναβολασσάρι, κατὰ τοῦτον τὸν καιρὸν ἀρρωστήσαντι, ἐν τῇ Βαβυλωνίων πόλει μεταλλάξαι τὸν βίον, ἔτη βεβασιλευκότι εἰκοσιέν Αισθόμενος δὲ μετ' οὐ πολὺ τὴν τοῦ πατρὸς τελευτὴν Ναβουχοδονόσορος, καταστήσας τὰ κατὰ τὴν Αἴγυπτον πράγματα καὶ τὴν λοιπὴν χώραν, καὶ τοὺς αἰχμαλώτους Ἰουδαίων τε καὶ Φοινίκων καὶ Σύρων καὶ τῶν κατὰ τὴν Αἴγυπτον ἐθνῶν συντάξας τισὶ τῶν φίλων μετὰ βαρυτάτης δυνάμεως καὶ τῆς λοιπῆς ὠφελείας ἀνακομίζειν εἰς τὴν Βαβυλωνίαν, αὐτὸς ὁρμήσας ὀλιγοστός παρεγένετο διὰ τῆς ἐρήμου εἰς Βαβυλῶνα. 3. Καταλαβὼν δὲ τὰ πράγματα διοικούμενα ὑπὸ Χαλδαίων, καὶ διατηρουμένην τὴν βασιλείαν ὑπὸ τοῦ βελτίστου αὐτῶν, κυριεύσας ἐξ ὁλοκλήρου τῆς πατρικῆς ἀρχῆς, τοῖς μὲν αἰχμαλώτοις παραγενόμενος συνέ ταξεν αὐτοῖς ἀποικίας ἐν τοῖς ἐπιτηδειοτάτοις τῆς Βαβυλωνίας τόποις ἀποδείξαι· αὐτὸς δὲ ἀπὸ τῶν ἐκ τοῦ πολέμου λαφύρων τό τε Βήλου ἱερὸν καὶ τὰ λοιπὰ κοσμήσας φιλοτίμως, τήν τε υπάρχουσαν ἐξ ἀρχῆς πόλιν, καὶ ἑτέραν ἔξωθεν προσχαρισάμενος καὶ ἀνακαινίσας, πρὸς τὸ μηκέτι δύνασθαι τοὺς πολιορκοῦντας τὸν ποταμὸν ἀναστρέφοντας ἐπὶ τὴν πόλιν κατασκευάζειν, ὑπερεβάλετο τρεῖς μὲν τῆς ἔνδον πόλεως περιβόλους, τρεῖς δὲ τῆς κακο ποιεῖν κακοπαθεῖν. εἴκοσι ἐννέα, εἰκοσιέν,
EUSEBII CAESARIENSIS OPP.
Berosus est, vir gente Chaldæus, atque nobilis inter
eos qui scientiarum disciplinas coluerunt. Quippe
is et astronomiæ libros, et quidquid Chaldæorum
ingenia philosophata sunt, ad Græcam linguam
transtulit. Hic ergo Berosus priscorum scripturas
presse secutus, de diluvio et de hominum supremo
exterminio, eadem ratione qua Moses, historiam
contexuit itemque de arca instar capsæ adornata,
in qua Noachus generis nostri auctor servatus est,
quæque ad cacumen Armeniaci montis adhæsit.
Deinde Noachi posteros singillatim enumerans, et
sua cuique tempora tribuens, ad Nabupalassarum
Babylonis et Chaldæorum regem delabitur, resque
ab eo fortiter gestas persequens, ait quo pacto
quove consilio filium suum Nabuchodrossorum
cum innumeris copiis ingentique apparatu in Ægyplum nostramque regionem miserit, postquam ſama
ad ejus aures venit, provinciarum barum incolas
seditionem moliri. Jam hic eo profectus omnes ditione sua pressit, Hierosolymitanum templum inDammavit, universumque gentis nostra populum
laribus eversum ad Babylonicum agrum traduxit.
Atque ita contigit urbi destrui, temploque in ruinis
considere septuaginta annis ad Cyrum usque Persarum regem primum. Ait autem, Babylonium hunc
regem dominatum esse Ægypto, Syriæ, Phoenicia
et Arabiæ, præcellentem omnibus vi et strenuitate
qui ante eum Chaldæis et Babyloniis imperaverant.
PARS. 1.
HISTORICA.
2. Ipsa vero Berosi verba alteram, cujuscemodi
ea se mihi obtulerunt. Ut pater illius Nabupalas sarus edoctus est, summum satrapam, quem procuratorem Ægypto, Syriæ Phoeniciæque præfecerat,
conversis armis fidem mutasse, cum ipse per se
jam ad poenas expetendas non valeret, partem
copiarum quamdam filio suo Nabuchodrossoro, valida tunc ætate juveni, tradidit, eumque satrapam
bello persequi jussit. Nabuchodrossorus statim
ac eo venit manusque conseruit, superior rebelli
evasit, illasque denuo regiones imperio suo subjunxit. Accidit autem ut pater ejus Nabupalassarus per id tempus in morbum implicitus mortem
cum vita Babylone commutaret, postquam anno ung
supra viginti regnassel. At Nabuchodrossorus,
cognito non diu post parentis obitu, res Ægypti
cæterarumque regionum rite composuit: tum captivos Judæos, Phoenices, Syros, et Ægyptios jussit cum gravis armaturæ exercitu ab aliquot amicia
suis, itemque reliquas manubias et supellectilem,
Babylonem deduci, quo et ipse reversus est
3. Ibi vero rem publicam in Chaldæorum potestate esse offendit, sibique regnum ab optimate
quodam asservari. Universæ igitur ditionis patriæ
potitus, captivos in Babylonici agri partibus opportunissimis collocari jussit; tum belli manubiis Beli
templum et reliqua affluenter exornavit, atque in
ipsam urbem extra vagantes adduxit aquas
munivitque locos, ne in posterum obsessores amnτὸ γένος, γνώριμος δὲ τοῖς περὶ παιδείαν ἀναστρεφομένοις, ἐπειδὴ περί τε ἀστρονομίας, καὶ περὶ τῶν παρὰ
Χαλδαίοις φιλοσοφουμένων αὐτὸς εἰς τοὺς Ἕλληνας ἐξήνεγκε τὰς συγγραφάς. Οὗτος τοίνυν ὁ Βηρωσσὸς ταῖς ἀρχαιοτάταις ἐπακολουθῶν ἀναγραφαῖς, περί τε τοῦ γενομένου κατακλυσμοῦ καὶ τῆς ἐν αὐτῷ φθορᾶς τῶν ἀνθρώπων,
καθάπερ Μωϋσῆς οὕτως ἱστόρηκε· καὶ περὶ τῆς λάρνακος, ἐν ᾗ Νώχος ὁ τοῦ γένους ἡμῶν ἀρχηγὸς διεσώθη,
προσενεχθείσης αὐτῆς ταῖς ἀκρωρείαις τῶν ᾿Αρμενίων ὁρῶν. Εἶτα τοὺς ἀπὸ Νώχου καταλέγων, καὶ τοὺς
χρόνους αὐτοῖς προστιθεὶς, ἐπὶ Ναβολάσσαρον παραγίνεται, τὸν Βαβυλῶνος καὶ Χαλδαίων βασιλέα, καὶ τὰς
τούτου πράξεις ἀφηγούμενος λέγει, τίνα τρόπον πέμψας ἐπὶ τὴν Αἴγυπτον καὶ ἐπὶ τὴν ἡμετέραν γῆν τὸν
υἱὸν τὸν ἑαυτοῦ Ναβουχοδονόσορον μετὰ πολλῆς δυνάμεως, ἐπειδήπερ ἀφεστῶτας αὐτοὺς ἐπίθετο, πάντων
ἐκράτησε, καὶ τὸν ναὸν ἐνέπρησε τὸν ἐν Ἱεροσολύμοις, ὅλως τε πάντα τὸν παρ' ἡμῶν λαὸν ἀναστήσας, εἰς
Βαβυλώνα μετώκισεν· συνέβη δὲ καὶ τὴν πόλιν ἐρημωθῆναι χρόνον ἐτῶν ἑβδομήκοντα, μέχρι Κύρου του
Περσῶν βασιλέως· κρατῆσαι δέ φησι τον Βαβυλώνιον Αἰγύπτου, Συρίας, Φοινίκης, Αραβίας, πάντας δὲ
ὑπερβαλλόμενον ταῖς πράξεσι τοὺς πρὸ αὐτοῦ Χαλδαίων καὶ Βαβυλωνίων βεβασιλευκότας.
2. Εἶθ' ἑξῆς ὑποκαταβας ὀλίγον ὁ Βηρωστὸς, πάλιν παρατίθεται ἐν τῇ τῆς ἀρχαιότητος ἱστοριογραφία
αὐτὰ δὲ παραθήσομαι τὰ τοῦ Βηρωσσοῦ τοῦτον ἔχοντα τὸν τρόπον· Ακούσας δ' ὁ πατὴρ αὐτοῦ Νακολάσ
σαρος, ὅτι ὁ τεταγμένος σατράπης ἔν τε Αἰγύπτῳ καὶ τοῖς περὶ τὴν Συρίαν τὴν Κοίλην καὶ τὴν Φοινίκην
τόποις ἀποστάτης γέγονεν, οὐ δυνάμενος αὐτὸς ἔτι κακοπαθεῖν, συστήσας τῷ υἱῷ Ναβουχοδονοσόρῳ ὄντι ἔτι
ἐν ἡλικίᾳ μέρη τινὰ τῆς δυνάμεως, ἐξέπεμψεν ἐπ' αὐτόν. Συμμίξας δὲ Ναβουχοδονόσορος τῷ ἀποστάτῃ, καὶ
παραταξάμενος, αὐτοῦ τε ἐκυρίευσεν, καὶ τὴν χώραν ἐξ ἀρχῆς ὑπὸ τὴν αὐτοῦ βασιλείαν ἐποίησεν. Τῷ δὲ
πατρὶ αὐτοῦ συνέβη Ναβολασσάρι, κατὰ τοῦτον τὸν καιρὸν ἀρρωστήσαντι, ἐν τῇ Βαβυλωνίων πόλει μεταλ
λάξαι τὸν βίον, ἔτη βεβασιλευκότι εἰκοσιέν Αισθόμενος δὲ μετ' οὐ πολὺ τὴν τοῦ πατρὸς τελευτὴν Ναβου
χοδονόσορος, καταστήσας τὰ κατὰ τὴν Αἴγυπτον πράγματα καὶ τὴν λοιπὴν χώραν, καὶ τοὺς αἰχμαλώτους
Ἰουδαίων τε καὶ Φοινίκων καὶ Σύρων καὶ τῶν κατὰ τὴν Αἴγυπτον ἐθνῶν συντάξας τισὶ τῶν φίλων μετὰ
βαρυτάτης δυνάμεως καὶ τῆς λοιπῆς ὠφελείας ἀνακομίζειν εἰς τὴν Βαβυλωνίαν, αὐτὸς ὁρμήσας ὀλιγοστός
παρεγένετο διὰ τῆς ἐρήμου εἰς Βαβυλῶνα.
3. Καταλαβὼν δὲ τὰ πράγματα διοικούμενα ὑπὸ Χαλδαίων, καὶ διατηρουμένην τὴν βασιλείαν ὑπὸ τοῦ
βελτίστου αὐτῶν, κυριεύσας ἐξ ὁλοκλήρου τῆς πατρικῆς ἀρχῆς, τοῖς μὲν αἰχμαλώτοις παραγενόμενος συνέ
ταξεν αὐτοῖς ἀποικίας ἐν τοῖς ἐπιτηδειοτάτοις τῆς Βαβυλωνίας τόποις ἀποδείξαι· αὐτὸς δὲ ἀπὸ τῶν ἐκ τοῦ
πολέμου λαφύρων τό τε Βήλου ἱερὸν καὶ τὰ λοιπὰ κοσμήσας φιλοτίμως, τήν τε υπάρχουσαν ἐξ ἀρχῆς πόλιν,
καὶ ἑτέραν ἔξωθεν προσχαρισάμενος καὶ ἀνακαινίσας, πρὸς τὸ μηκέτι δύνασθαι τοὺς πολιορκοῦντας τὸν ποταμὸν
ἀναστρέφοντας ἐπὶ τὴν πόλιν κατασκευάζειν, ὑπερεβάλετο τρεῖς μὲν τῆς ἔνδον πόλεως περιβόλους, τρεῖς δὲ τῆς
Codex arm. ZIVBURVIN ORTIN, quod significat
quodammodo unicum suum filium.
Palet Armenium interpretem legisse κακoποιεῖν pro κακοπαθεῖν.
His, quæ sequuntur, utitur Eusebius ctiam in
Prep. ev. 1x, 40.
Particula non excidit ab Armenio codice.
Paulo aliter Gr. textus.
Nihil de aquis textus Græcus Josephi, qui et
paulo aliter se habet.
Hoc loco Josephus habet εἴκοσι ἐννέα, sed
In Antig. x, 11, εἰκοσιέν, cui lectioni sufragatur
Syncellus, p. 210 A.
col. 129–130page 16 of 251
PG 19:129ἔξω τούτων, τοὺς μὲν ἐξ ὀπτῆς πλίνθου καὶ ἀσφάλτου, τοὺς δὲ ἐξ αὐτῆς τῆς πλίνθου. Καὶ τειχίσας αξιολόγως τὴν πόλιν, καὶ τοὺς πυλώνας κοσμήσας ἱεροπρεπώς, προσκατεσκεύακεν τοῖς πατρικοῖς βασιλείοις ἕτερα βα σίλεια εχόμενα ἐκείνων, ὑπεραίροντα ἀνάστημα καὶ τὴν πολλὴν πολυτέλειαν· μακρὰ δ᾽ ἴσως ἔσται ἐάν τις ἐξηγῆται, πλὴν ὄντα γε εἰς ὑπερβολὴν ὡς μεγάλα καὶ ὑπερήφανα, συνετελέσθη ἡμέραις δεκαπέντε· ἐν δὲ τοῖς βασιλείοις τούτοις ἀναλήμματα λίθινα ὑψηλὰ ἀνοικοδομήσας, καὶ τὴν ὄψιν ἀποδοὺς ὁμοιοτάτην τοῖς ὄρεσι, καταφυτεύσας δένδρεσι παντοδαποῖς ἐξειργάσατο, καὶ κατασκευάσας τὸν καλούμενον κρεμαστὸν παράδεισον, διὰ τὸ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ ἐπιθυμεῖν τῆς ὀρείας διαθέσεως, τεθραμμένην ἐν τοῖς κατὰ τὴν Μηδίαν τόποις. 4. Ταῦτα μὲν οὕτως ἱστόρησε περὶ τοῦ προειρημένου βασιλέως, καὶ πολλὰ πρὸς τούτοις ἐν τῇ τρίτῃ βίβλω τῶν Χαλδαϊκῶν, ἐν ᾗ μέμφεται τοῖς Ελληνικοῖς συγγραφεύσιν, ὡς μάτην οιομένοις ὑπὸ Σεμιράμεως τῆς Ἀσσυ ρίας κτισθῆναι τὴν Βαβυλῶνα, καὶ τὰ θαυμάσια κατασκευασθῆναι περὶ αὐτὴν ὑπ' ἐκείνης ἔργα ψευδώς γεγρα φύσι. Καὶ κατὰ ταῦτα τὴν μὲν τῶν Χαλδαίων γραφὴν ἀξιόπιστον ηγητέον. Οὐ μὴν ἀλλὰ κἂν τοῖς ἀρχείοις τῶν Φοινίκων σύμφωνα τοῖς ὑπὸ Βηρωσσοῦ λεγομένοις ἀναγέγραπται περὶ τοῦ τῶν Βαβυλωνίων βασιλέως, ὅτι καὶ τὴν Συρίαν καὶ τὴν Φοινίκην ἅπασαν ἐκεῖνος κατεστρέψατο. Περὶ τούτων γοῦν συμφωνεῖ καὶ Φιλό στρατος ἐν ταῖς ἱστορίαις μεμνημένος τῆς Τύρου πολιορκίας· καὶ Μεγασθένης ἐν τῇ τετάρτῇ τῶν Ινδικών, δι' ἧς ἀποφαίνειν πειρᾶται τὸν προειρημένον βασιλέα των Βαβυλωνίων, Ηρακλέους ἀνδρείᾳ καὶ μεγέθει πρά ξεων διενηνοχέναι· καταστρέψασθαι γὰρ αὐτόν φησι καὶ Λιβύης τὴν πολλὴν καὶ Ἰβηρίαν. 5. Τὰ δὲ περὶ τοῦ ναοῦ προειρημένα τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις, ὅτι κατεπρήσθη μὲν ὑπὸ τῶν Βαβυλωνίων ἐπιστρατευσάντων, ἤρξατο δὲ πάλιν ἀνοικοδομεῖσθαι, Κύρου της Ασίας τὴν βασιλείαν παρειληφότος, ἐκ τῶν Βηρωσσοῦ σαφῶς ἐπιδειχθήσεται παρατεθέντων. Λέγει γὰρ οὕτω διὰ τῆς τρίτης: Ναβουχοδονόσορος μὲν οὖν μετὰ τὸ ἄρξασθαι τοῦ προειρημένου τείχους, ἐμπεσὼν εἰς ἀρρωστίαν, μετηλλάξατο τὸν βίον, βεβασιλευκώς έτη τεσσαράκοντα τρία τῆς δὲ βασιλείας κύριος ἐγένετο ὁ υἱὸς αὐτοῦ Εὐειλμαράδουχος· οὗτος προστὰς τῶν πραγμάτων ἀνόμως καὶ ἀσελγῶς, ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ τοῦ τὴν ἀδελφὴν ἔχοντος αὐτοῦ Νηριγλεσσφόρου ἀν τρέθη, βασιλεύσας έτη δύο· μετὰ δὲ τὸ ἀναιρεθῆναι τοῦτον, διαδεξάμενος τὴν ἀρχὴν ὁ ἐπιβουλεύσας αὐτῷ Περιγλισσόορος, ἐβασίλευσεν ἔτη τέσσαρα· τούτου υἱὸς Λαβοροσοάρχοδος εκυρίευσε μὲν τῆς βασιλείας παῖς ὢν μῆνας ἐννέα· ἐπιβουλευθεὶς δὲ διὰ τὸ πολλὰ ἐμφαίνειν κακοήθη, ὑπὸ τῶν φίλων ἀπετυμπανίσθη. Απο λομένου δὲ τούτου, συνελθόντες οἱ ἐπιβουλεύσαντες αὐτῷ, κοινῇ τὴν βασιλείαν περιέθηκαν Ναβοννήσῳ τινὶ τῶν ἐκ Βαβυλῶνος, ὄντι ἐκ τῆς αὐτῆς ἐπισυστάσεως. Ἐπὶ τούτου τὰ περὶ τὸν ποταμὸν τείχη τῆς Βαδι λωνίων πόλεως, ἐξ ὀπτῆς πλίνθου καὶ ἀσφάλτου κατεκοσμήθη. Ούσης δὲ τῆς βασιλείας αὐτοῦ ἐν τῷ ἑπτακαιδεκάτῳ έτει, προεξεληλυθώς Κῦρος ἐκ τῆς Περσίδος μετὰ δυνάμεως πολλῆς, καὶ καταστρεψάμενος τὴν λοι τὴν Ασίαν πᾶσαν, ὥρμησεν ἐπὶ τῆς Βαβυλωνίας. Αισθόμενος δὲ Ναβόννηδος τὴν ἔφοδον αὐτοῦ, ἀπαντήσας
CHRONICORUM LIB. 1.
nem contra urbem immittere possent. Excitavit et fuisse superatum, magnamque Libyæ partem atque
Iberia internecive debellatam,
triplicem murorum ambitum internæ urbi, triplicem item externæ: et partim quidem cocto latere
ac bitumine, partim latere solo conficiebat. Jam
› egregie vallata urbe portisque divinitus exornatis,
paternæ regiæ aliam proxime addidit, cujus rationem, pulchritudinem variumque apparatum vix
narrare quis possit. Tantummodo dixerim, cui
adeo elaboratum mirificum et modum excedens
5. Jam quod supra memoratuin Hierosolymorum
templum bello Babyloniorum inflammatum fuerit,
quodque idem instaurari cœptum sit quo tempore
Cyrus Asiæ imperium obtinuit, ex Historia item
Berosi perspicue constabit. Tertio enim libro hæc
recitat: Nabuchodrossorus, capto ante dictorum
monium ædificio, morbo correptus vita excessit,
cum tribus annis et quadraginta regnasset: regnumque obtinebat filius ejus Evilmarudochus. Hic
intemperanter injusteque regia auctoritate uti visus, a marito sororis suæ Neriglassare insidiis appetitus interiit altero regni anno. Eo sublato, exceptum est imperium a Neriglassare insidiatore,
fuerit opus, id tamen intra quindecim dies esse absolutum. Præterea in palatio lapideos obeliscos altissimos statuisque decoros eduxit, speciemque
montium simillimam exhibuit. Consevit et varias
arbores, et ea quæ dicuntur pensilia viridaria construxit, montani instar ventosique loci, ad uxoris
suæ lubentiam, qua ventosæ Medorum regioni con- quatuorque annis administratum. Deinde filius Lasueveral.
4. Atque hac omnia adamussim Berosus de pradicto rege scripsit. Sed et alia plurima tertio Chaldaicarum rerum libro, in quo Græcos bistoricos
reprehendit, qui in cassum opinati sunt, a Semiramide Assyria conditam esse Babylonem; ab
eademque miranda illa opera exstructa falso scripserunt. Atque in his Chaldæorum bistoriæ fidem
adjungere par est. Præsertim cum in Phœnicum
quoque tabulariis suffragantia Berosi dictis scripta
exstent, quibus diserte Babyloniorum rex universam Syriam atque Phæniciam perdomuisse traditur. Sed et Philostrati historia consentit, quo loco
Tyri obsidionem memorat: tum denique quarto
Indicarum rerum libro Megasthenes, ubi ostendere
nititur, a prædicto Babyloniorum rege Herculem
ipsum fortitudine rerumque gestarum magnitudine
besorachus puerili ætate dominatus est mensibus
novem: moxque a familiaribus, propter pravi ingenii specimina, excruciatus interiit. Hoc necato,
regnum insidiatores ejus communi consilio ad Nabonnedum quemdam Babylonium detulerunt, qui
in eadem fuerat inimica conjuratione. Sub hoc
Babylonis monia ad amnis ripam coctis lateribus
et bitumine condita sunt. Cumque ejus regnum decimo jam et septimo anno vigeret, Cyrus e Perside
cum maximis copiis irruens, post cætera regna
subversa, Babylonem aggressus est. Nabonnedus
ubi adventantem sensit, aciem in eum eduxit, prælioque superatus fugit, seque cum paucis in Borsippenorum urbe conclusit. Capta Babylone, Cyrus
externa urbis mœnia funditus subfodi jussit, quia
nimirum videbatur ei nimis valida urbs captuque
difficilis tum Borsippum ad obsidendum Nabonἔξω τούτων, τοὺς μὲν ἐξ ὀπτῆς πλίνθου καὶ ἀσφάλτου, τοὺς δὲ ἐξ αὐτῆς τῆς πλίνθου. Καὶ τειχίσας αξιολόγως
τὴν πόλιν, καὶ τοὺς πυλώνας κοσμήσας ἱεροπρεπώς, προσκατεσκεύακεν τοῖς πατρικοῖς βασιλείοις ἕτερα βα
σίλεια εχόμενα ἐκείνων, ὑπεραίροντα ἀνάστημα καὶ τὴν πολλὴν πολυτέλειαν· μακρὰ δ᾽ ἴσως ἔσται ἐάν τις
ἐξηγῆται, πλὴν ὄντα γε εἰς ὑπερβολὴν ὡς μεγάλα καὶ ὑπερήφανα, συνετελέσθη ἡμέραις δεκαπέντε· ἐν δὲ
τοῖς βασιλείοις τούτοις ἀναλήμματα λίθινα ὑψηλὰ ἀνοικοδομήσας, καὶ τὴν ὄψιν ἀποδοὺς ὁμοιοτάτην τοῖς ὄρεσι,
καταφυτεύσας δένδρεσι παντοδαποῖς ἐξειργάσατο, καὶ κατασκευάσας τὸν καλούμενον κρεμαστὸν παράδεισον,
διὰ τὸ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ ἐπιθυμεῖν τῆς ὀρείας διαθέσεως, τεθραμμένην ἐν τοῖς κατὰ τὴν Μηδίαν τόποις.
4. Ταῦτα μὲν οὕτως ἱστόρησε περὶ τοῦ προειρημένου βασιλέως, καὶ πολλὰ πρὸς τούτοις ἐν τῇ τρίτῃ βίβλω
τῶν Χαλδαϊκῶν, ἐν ᾗ μέμφεται τοῖς Ελληνικοῖς συγγραφεύσιν, ὡς μάτην οιομένοις ὑπὸ Σεμιράμεως τῆς Ἀσσυ
ρίας κτισθῆναι τὴν Βαβυλῶνα, καὶ τὰ θαυμάσια κατασκευασθῆναι περὶ αὐτὴν ὑπ' ἐκείνης ἔργα ψευδώς γεγραφύσι. Καὶ κατὰ ταῦτα τὴν μὲν τῶν Χαλδαίων γραφὴν ἀξιόπιστον ηγητέον. Οὐ μὴν ἀλλὰ κἂν τοῖς ἀρχείοις τῶν
Φοινίκων σύμφωνα τοῖς ὑπὸ Βηρωσσοῦ λεγομένοις ἀναγέγραπται περὶ τοῦ τῶν Βαβυλωνίων βασιλέως, ὅτι
καὶ τὴν Συρίαν καὶ τὴν Φοινίκην ἅπασαν ἐκεῖνος κατεστρέψατο. Περὶ τούτων γοῦν συμφωνεῖ καὶ Φιλόστρατος ἐν ταῖς ἱστορίαις μεμνημένος τῆς Τύρου πολιορκίας· καὶ Μεγασθένης ἐν τῇ τετάρτῇ τῶν Ινδικών,
δι' ἧς ἀποφαίνειν πειρᾶται τὸν προειρημένον βασιλέα των Βαβυλωνίων, Ηρακλέους ἀνδρείᾳ καὶ μεγέθει πρά
ξεων διενηνοχέναι· καταστρέψασθαι γὰρ αὐτόν φησι καὶ Λιβύης τὴν πολλὴν καὶ Ἰβηρίαν.
5. Τὰ δὲ περὶ τοῦ ναοῦ προειρημένα τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις, ὅτι κατεπρήσθη μὲν ὑπὸ τῶν Βαβυλωνίων
ἐπιστρατευσάντων, ἤρξατο δὲ πάλιν ἀνοικοδομεῖσθαι, Κύρου της Ασίας τὴν βασιλείαν παρειληφότος, ἐκ τῶν
Βηρωσσοῦ σαφῶς ἐπιδειχθήσεται παρατεθέντων. Λέγει γὰρ οὕτω διὰ τῆς τρίτης: Ναβουχοδονόσορος μὲν οὖν
μετὰ τὸ ἄρξασθαι τοῦ προειρημένου τείχους, ἐμπεσὼν εἰς ἀρρωστίαν, μετηλλάξατο τὸν βίον, βεβασιλευκώς
έτη τεσσαράκοντα τρία τῆς δὲ βασιλείας κύριος ἐγένετο ὁ υἱὸς αὐτοῦ Εὐειλμαράδουχος· οὗτος προστὰς τῶν
πραγμάτων ἀνόμως καὶ ἀσελγῶς, ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ τοῦ τὴν ἀδελφὴν ἔχοντος αὐτοῦ Νηριγλεσσφόρου ἀν
τρέθη, βασιλεύσας έτη δύο· μετὰ δὲ τὸ ἀναιρεθῆναι τοῦτον, διαδεξάμενος τὴν ἀρχὴν ὁ ἐπιβουλεύσας αὐτῷ
Περιγλισσόορος, ἐβασίλευσεν ἔτη τέσσαρα· τούτου υἱὸς Λαβοροσοάρχοδος εκυρίευσε μὲν τῆς βασιλείας παῖς
ὢν μῆνας ἐννέα· ἐπιβουλευθεὶς δὲ διὰ τὸ πολλὰ ἐμφαίνειν κακοήθη, ὑπὸ τῶν φίλων ἀπετυμπανίσθη. Απο
λομένου δὲ τούτου, συνελθόντες οἱ ἐπιβουλεύσαντες αὐτῷ, κοινῇ τὴν βασιλείαν περιέθηκαν Ναβοννήσῳ τινὶ
τῶν ἐκ Βαβυλῶνος, ὄντι ἐκ τῆς αὐτῆς ἐπισυστάσεως. Ἐπὶ τούτου τὰ περὶ τὸν ποταμὸν τείχη τῆς Βαδι
λωνίων πόλεως, ἐξ ὀπτῆς πλίνθου καὶ ἀσφάλτου κατεκοσμήθη. Ούσης δὲ τῆς βασιλείας αὐτοῦ ἐν τῷ ἑπτακαιδεκάτω έτει, προεξεληλυθώς Κῦρος ἐκ τῆς Περσίδος μετὰ δυνάμεως πολλῆς, καὶ καταστρεψάμενος τὴν λοιτὴν Ασίαν πᾶσαν, ὥρμησεν ἐπὶ τῆς Βαβυλωνίας. Αισθόμενος δὲ Ναβόννηδος τὴν ἔφοδον αὐτοῦ, ἀπαντήσας
Cod. Arm., Zybeorum pro Iberia, quod manifestum mendum explodere placuit.
col. 131–132page 17 of 251
PG 19:131ΧΗ. μετὰ τῆς δυνάμεως καὶ παραταξάμενος, ἡττηθεὶς τῇ μάχῃ καὶ φυγὴν ὀλιγοστός, συνεκλείσθη εἰς τὴν Βορσίας πηνῶν πόλιν. Κύρος δὲ Βαβυλῶνα καταλαβόμενος, καὶ συντάξας τὰ ἔξω τῆς πόλεως τείχη κατασκάψαι, διά το λίαν αὐτῷ πραγματικὴν καὶ δυσάλωτον φανῆναι τὴν πόλιν, ἀνέζευξεν ἐπὶ Βόρσιππον, ἐκπολιορκήσων των Νασόννησον. Τοῦ δὲ Ναβοννήσου οὐχ ὑπομείναντος τὴν πολιορκίαν, ἀλλ᾽ ἐγχειρήσαντος αὐτὸν, πρότερον χρυ σάμενος Κύρος φιλανθρώπως, καὶ τοὺς οἰκητήριον αὐτῷ Καρμανίαν, ἐξέπεμψεν ἐκ τῆς Βαβυλωνίας. Ναβόν ηδος μὲν οὖν, τὸ λοιπὸν τοῦ χρόνου διαγενόμενος ἐν ἐκείνῃ τῇ χώρα, κατέστρεψε τον βίον. Ταῦτα σύμφωνον ἔχει ταῖς ἡμετέραις βίβλοις τὴν ἀλήθειαν· γέγραπται γὰρ ἐν αὐταῖς ὅτι Ναβουχοδονόσορος ἐκτωκαιδεκάτω τῆς αὐτοῦ βασιλείας ἔτει τὸν παρ' ἡμῖν ναὸν ἠρήμωσε, καὶ ἦν ἀφανὴς ἐπὶ ἔτη πεντήκοντα· δευτέρῳ δὲ τῆς Δαρείου βασιλείας ἀπετελέσθη. 6. Προσθήσω δὲ καὶ τὰς τῶν Φοινίκων ἀναγραφάς· οὐ γὰρ παραλειπτέον τῶν ἀποδείξεων τὴν περιουσίαν ἔστι δὲ τοιαύτη τῶν χρόνων ή καταρίθμησις. Ἐπὶ Εὐθωβάλου τοῦ βασιλέως επολιόρκησε Ναβουχοδονόσορος τὴν Τύρον ἐπ᾽ ἔτη δεκατρία. Μετὰ τοῦτον ἐβασίλευσε Βαάλ ἔτη δέκα. Μετὰ τοῦτον δικασταὶ κατεστάθησαν καὶ ἐδίκασαν. Ἐχνίβαλος Βασλάχου μήνας δύο, Χέλβης ᾿Αβδαίου μήνας δέκα, "Αλβαρος ἀρχιερεὺς μήνας τρεῖς, Μύτγονος καὶ Γεράστρατος τοῦ ᾿Αβδηλέμου δικασταὶ ἔτη ἕξ. Τὴν μεταξὺ ἐβασίλευσε Βαλάτορος ἐνιαυτὸν ἕνα. Τούτου τελευτήσαντος, ἀποστείλαντες μετεπέμψαντο Μέρβαλον ἐκ τῆς Βαβυλῶνος, καὶ ἐβασίλευσεν ἔτη τέσ σαρα. Τούτου τελευτήσαντος, μετεπέμψαντο τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ Εἰρώμον, ὃς ἐβασίλευσεν ἔτη εἴκοσιν. Ἐπὶ τούτου Κῦρος Περσῶν ἐδυνάστευσεν. Οὐκοῦν ὁ σύμπας χρόνος ἔτη πεντήκοντα τέσσαρα καὶ τρεῖς μήνες προς αὐτοῖς. Εβδόμῳ μὲν γὰρ περὶ τῆς Ναβουχοδονοσόρου βασιλείας ήρξατο πολιορκείν εύρον· τεσσαρεσκαιδεκάτι δ' ἔτει τῆς Εἰρώμου Κύρος ο Πέρσης τὸ κράτος παρέλαβεν. Καὶ σύμφωνα μὲν ἐπὶ τοῦ ναοῦ τοῖς ἡμετέροις γράμμασι τὰ Χαλδαίων καὶ Τυρίων. 1, 13:21. (*) Ασσυρίων ἐβασίλευσαν Αραβῆλος, Χάλαος, "Ανεβος, Βάβιος. 151 154 155 Α. Α. Αι Επι δεκάτῳ, πρὸς αὐτοῖς
EUSEBII CASARIENSIS OPP. PARS 1. HISTORICA.
nedum contendit. Is vero obsidionem non susti- cœpit: tum quarto anno ex quo regnabat Hironens, manus dedit; quo Cyrus perquam clementer
usus est; concessa enim ad incolendum Carmania,
Babylone eum emisit. Reliqua ætate Nabonnedus
illic exacta supremum diem obiit. Hæc omnia consentientein præferunt cum nostris libris veritatem.
Nempe Nabuchodonosorus decimo octavo regni sui
anno templum nostrum diruit: idque excidium
aunis quinquaginta mansit. Deinde annum alterum
·regnante Cyro jacta sunt fundamenta templi resurgentis; idemque anno Darii imperantis sexto
absolutum.
6. Addam etiam Phonicum scriptores; neque
enim sunt inepti ad veritatem magnopere confirmus, imperium Cyrus Persa occupavit. Atque ita
consentanea nostris litteris Chaldæorum Tyriorumque libri recitant.
De his hoc pacto Josephus. Sed enim et Abydenus Chaldaici regni rationem Polyhistori concordem evolvit, regesque Assyriorum singillatim diligenterque ita recenset.
CAPUT ΧΗ.
Abydeni de regno Assyriorum.
Chaldæci regionis suæ reges ab Aloro usque ad
Alexandrum hoc pacto enumerant. Nini quidem et
Semiramidis nullam. rationem habent. His autem
dictis, ita historiam suam exorditur. Fuit ", inquit,
mandam hique ita tempora explicant. Sub Ninus qui Arbeli, qui Chaali, qui Arbeli, qui Anebi,
Bilobalo sacerdote obsedit Nabuchodonosorus Ty-qui Babii, qui feli regis Assyriorum Deinde
rum annis tredecim. Post illum regnavit Balla
decem annis. Hinc judices constituti sunt magiaccurate reges enumerat a Nino et a Semiramide ad
Sardanapallum, qui omnium extremus fuit: a quo
ad primam olympiadem sexaginta et septem anni
putantur De Assyriorum regno hac diligentia
scripsit Abydenus. Nihilominus et Castor primo
libro Summarii chronicorum eadem plane ad
litteram narrat de regno Assyriorum.
CAPUT XIII.
stratuque functi Ethnibalus Basechi mensibus duobus, Chelbes Abdæi mensibus decem, Abalus pontifex maximus mensibus tribus. Cumque Sibunosthus, et Gerastartas Abdelimi lius, judicia
exercuissent annis sex, Balatorus hujus filius anno
uno regnavit Quo obeunte, evocatus est e Babylone Merbalus, qui regnavit annis quatuor. Hoc
item mortuo ascitus est frater Hiromus, qui regnavit annis viginti. Sub eo Cyrus Persa dynastes factus est. Quæ cum ita sint, summa temporum,
anı:¡ quinquaginta quatuor sunt cum mensibus tribus, prout ipsi supputant Nimirum septimo Titanorum eo tempore cognoscebantur, quorum e
regui sui anno Nabuchodonosorus obsidere Tyrum numero erat Ogygus rex. Mox paucis interjectis,
Castoris summario. De regno Assyriorum.
Belus erat, inquit, Assyriorum rex, et sub eo
Cyclopes fulguribus fulminibusque micantibus Jovi
cum Titanis prælianti opem ferebant. Reges quoque
μετὰ τῆς δυνάμεως καὶ παραταξάμενος, ἡττηθεὶς τῇ μάχῃ καὶ φυγὴν ὀλιγοστός, συνεκλείσθη εἰς τὴν Βορσίας
πηνῶν πόλιν. Κύρος δὲ Βαβυλῶνα καταλαβόμενος, καὶ συντάξας τὰ ἔξω τῆς πόλεως τείχη κατασκάψαι, διά
το λίαν αὐτῷ πραγματικὴν καὶ δυσάλωτον φανῆναι τὴν πόλιν, ἀνέζευξεν ἐπὶ Βόρσιππον, ἐκπολιορκήσων των
Νασόννησον. Τοῦ δὲ Ναβοννήσου οὐχ ὑπομείναντος τὴν πολιορκίαν, ἀλλ᾽ ἐγχειρήσαντος αὐτὸν, πρότερον χρυ
σάμενος Κύρος φιλανθρώπως, καὶ τοὺς οἰκητήριον αὐτῷ Καρμανίαν, ἐξέπεμψεν ἐκ τῆς Βαβυλωνίας. Ναβόν
ηδος μὲν οὖν, τὸ λοιπὸν τοῦ χρόνου διαγενόμενος ἐν ἐκείνῃ τῇ χώρα, κατέστρεψε τον βίον. Ταῦτα σύμφωνον
ἔχει ταῖς ἡμετέραις βίβλοις τὴν ἀλήθειαν· γέγραπται γὰρ ἐν αὐταῖς ὅτι Ναβουχοδονόσορος ἐκτωκαιδεκάτω
τῆς αὐτοῦ βασιλείας ἔτει τὸν παρ' ἡμῖν ναὸν ἠρήμωσε, καὶ ἦν ἀφανὴς ἐπὶ ἔτη πεντήκοντα· δευτέρῳ δὲ τῆς
Δαρείου βασιλείας ἀπετελέσθη.
6. Προσθήσω δὲ καὶ τὰς τῶν Φοινίκων ἀναγραφάς· οὐ γὰρ παραλειπτέον τῶν ἀποδείξεων τὴν περιουσίαν
ἔστι δὲ τοιαύτη τῶν χρόνων ή καταρίθμησις. Ἐπὶ Εὐθωβάλου τοῦ βασιλέως επολιόρκησε Ναβουχοδονόσορος
τὴν Τύρον ἐπ᾽ ἔτη δεκατρία. Μετὰ τοῦτον ἐβασίλευσε Βαάλ ἔτη δέκα. Μετὰ τοῦτον δικασταὶ κατεστάθησαν καὶ
ἐδίκασαν. Ἐχνίβαλος Βασλάχου μήνας δύο, Χέλβης ᾿Αβδαίου μήνας δέκα, "Αλβαρος ἀρχιερεὺς μήνας τρεῖς,
Μύτγονος καὶ Γεράστρατος τοῦ ᾿Αβδηλέμου δικασταὶ ἔτη ἕξ. Τὴν μεταξὺ ἐβασίλευσε Βαλάτορος ἐνιαυτὸν ἕνα.
Τούτου τελευτήσαντος, ἀποστείλαντες μετεπέμψαντο Μέρβαλον ἐκ τῆς Βαβυλῶνος, καὶ ἐβασίλευσεν ἔτη τέσ
σαρα. Τούτου τελευτήσαντος, μετεπέμψαντο τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ Εἰρώμον, ὃς ἐβασίλευσεν ἔτη εἴκοσιν. Ἐπὶ
τούτου Κῦρος Περσῶν ἐδυνάστευσεν. Οὐκοῦν ὁ σύμπας χρόνος ἔτη πεντήκοντα τέσσαρα καὶ τρεῖς μήνες προς
αὐτοῖς. Εβδόμῳ μὲν γὰρ περὶ τῆς Ναβουχοδονοσόρου βασιλείας ήρξατο πολιορκείν εύρον· τεσσαρεσκαιδεκάτι
δ' ἔτει τῆς Εἰρώμου Κύρος ο Πέρσης τὸ κράτος παρέλαβεν. Καὶ σύμφωνα μὲν ἐπὶ τοῦ ναοῦ τοῖς ἡμετέροις
γράμμασι τὰ Χαλδαίων καὶ Τυρίων. Ex Josepho contra Apionem, 1, 13:21.
(*) Ασσυρίων ἐβασίλευσαν Αραβῆλος, Χάλαος, "Ανεβος, Βάβιος. Εx Syncello, p. 151 B, 154 D, 155 Α.
Textus Graecus, quarto decimo.
Notemus præclaram lectionem codicis Arme- insuperque menses 1IT.
miaci sexto pro secundo, quam nunc preferunt vitiata Josephi exemplaria. Sane dicendum esse sexto
constat evidenter e libro primo divini Esdræ vi, 15,
ilque confirmat etiam Syncellus p. 245 Α. Αι Επιsebii Præp. ev. ix, 40, vitiata item exemplaria habent δεκάτῳ, decimo.
Ita coules Arm. aliquantulum differt a Græco
Lextu.
Locus in Armeniaco codice videbatur perplexus.
la interpres Arm. Sed revera πρὸς αὐτοῖς
nihil aliud significat quam insuper, nempe anni Liv,
Locum exscripsit etiam Chorenensis. Hist. 1,
4: Abydenus, auctor certus, ita dicit: Ninus orlus
Arbeelo, Chaalus Arbeelo, is Anebo, is Babio, is:
Belo.
Infra cap. 15, 7 putantur quadraginta.
Hoc Summarium Castoris idem est atque ejusdem Canon, de quo in sequenti capite sermo fit.
Sane et Eusebii nostri liber posterior. qui vulgo
dicitur Canon, ab Hieronymo De viris ill. cap. 81,
dicitur epitome.
col. 133–134page 18 of 251
PG 19:133(*) Κάστωρ ἐν τῷ κανόνι αὐτοῦ φησὶν ὧδε Πρώτους μὲν εἶναι τοὺς ᾿Ασσυρίους βασιλεῖς κατετάξαμεν, τὴν μὲν ἀρχὴν ἀπὸ Βήλου πεποιημένους. Τῷ δὲ, τὰ τῆς βασιλείας αὐτοῦ ἔτη μὴ παραδεδόσθαι σαφῶς, τοῦ μὲν ὀνόματος μνημονεύομεν, τὴν δὲ ἀρχὴν τῆς χρονογραφίας ἀπὸ Νίνου πεποιήμεθα, καὶ καταλήγομεν ἐπὶ Νίνον τὸν διαδεξάμενον τὴν βασιλείαν ἀπὸ Σαρδαναπάλλου. Επ 205 (*) Ἕτεροί φασι μετὰ Σαρδανάπαλλον κρατῆσαι τῆς Ασσυρίων ἀρχῆς Νίνον, ὥς που καὶ Κάστωρ. Επ (*) Ο Σικελιώτης Διόδωρος ὁ συναγηοχὼς τὴν βιβλιοθήκην. Επ 1, 6. Τὸ παλαιὸν κατὰ τὴν Ασίαν ὑπῆρχαν ἐγχώριοι βασιλεῖς, ὧν οὔτε πρᾶξις ἐπίσημος, οὔτε όνομα μνη μονεύεται. Πρώτος δὲ τῶν εἰς ἱστορίαν καὶ μνήμην παραδεδομένων Νῖνος ὁ βασιλεὺς τῶν Ασσυρίων μεγάλας πράξεις ἐπετελέσατο· περὶ οὗ τὰ κατὰ μέρος ἀναγράφειν πειρασόμεθα. Επ 1. (-) Μετὰ δὲ ταῦτα γεννήσας ἐκ Σεμιράμεως υἱὸν Νινύαν ἐτελεύτησε, τὴν γυναῖκα ἀπολιτών βασίλισσαν. Τὸν δὲ Νίνον ἡ Σεμίραμις ἔθαψεν ἐν τοῖς βασιλείοις. 11. 7. (*) Αὕτη μὲν οὖν βασιλεύσασα τῆς Ασίας ἁπάσης, πλὴν Ἰνδῶν, ἐτελεύτησε τὸν προειρημένον τρόπον, βιώτατα μὲν ἔτη ἐξήκοντα καὶ δύο, βασιλεύσασα δὲ δύο πρὸς τοῖς τεσσαράκοντα. 11, 20. (...) Μετὰ δὲ τὸν ταύτης θάνατον Νινύας ὁ Νίνου και Σεμιράμεως υἱὸς παραλαβὼν τὴν ἀρχὴν ἦρχον εἰρηνικῶς, τὸ φιλοπόλεμον καὶ κεκινδυνευμένον τῆς μητρὸς οὐδαμῶς ζηλώσας. 21. (...) Παραπλησίον δὲ τούτῳ καὶ οἱ λοιποὶ βασιλεῖς, παῖς παρὰ πατρὸς διαδεχόμενος τὴν ἀρχὴν, ἐπὶ γενεὶς τριάκοντα ἐβασίλευσαν, μέχρι Σαρδαναπάλου. Ἐπὶ τούτου γὰρ ἡ τῶν Ασσυρίων ἡγεμονία μετέπεσεν εἰς Μήδους, ἔτη διαμείνασα πλείω τῶν χιλίων καὶ τριακοσίων, ἔτι δ' ἑξήκοντα, καθάπερ φησὶ Κτησίας ὁ Κνίδιος ἐν τῇ δευτέρα βίβλῳ. 11. 21. ( … ) Τὰ δ᾽ ὀνόματα πάντων τῶν βασιλέων, καὶ τὸ πλῆθος τῶν ἐτῶν, ὧν ἕκαστος ἐβασίλευσεν, οὐ κατεπείγει λευσαν Ασσύριοι ἀπὸ Νίνου καὶ Σεμιράμεως μέχρι Βελεσῦν τὸν Δελκετάδου. Εἰς τοῦτον χρόνον τοῦ Σεμιράμεως γένους λήξαντος, Βελιταρᾶν κηπουργὸς ἐβα σίλευσεν, καὶ τὸ ἐκείνου γένος ἑξῆς μέχρι Σαρδαναπάλου, καθὰ Βίωνι καὶ ᾿Αλεξάνδρῳ δοκεῖ τῷ Πολυ ἱστορι. Εβασίλευσαν οὖν Ασσύριοι ἔτη,ατς"
CHRONICORUM LIB. I.
subdit gigantes bellum diis intulisse atque occi- genæ quorum nec illustre aliquod factum nec nodione esse casos: strenuos deorum adjutores mina memorantur. Primus autem historiæ comfuisse Herculean et Bacchum qui et ipsi erant
Titani: Belum, de quo antea diximus, nortem
obiisse, qui etiam Deus existimatus sit. Post hunc
Assyriis dominatum esse Ninum annis quinquaginta duobus, qui uxorem duxit Semiramideni. Post
eum, Semiramidem rexisse Assyrios annis quadraginta duobus. Zamem, qui et Ninyas, successisse.
Deinceps Assyriorum, qui consecuti sunt, reges
sıngillatim ordinatimque numerat usque ad Sardanapallum, nominatim quemque compellans: quorum etiam nos paulo post et nomina et tempora
dominationis ponemus. Profecto et ille in eo,
quem digessit, canone sic de his loquitur: Primo
Assyriorum reges disposuimus, exordiumque a Belo
duximus: et quoniam haud traditum certo est quot
bic annis regnaverit nihil præter nomen ascripsimus. Nino autem principium chronologiæ fe
cinus, et in alterum Ninum " qui Sardanapallo successit, desivimus: prorsus ut perspicue definite
que tum summa temporum, tum singulorum regum
anni patefierent. Sic videlicet annorum mille octoginta supra ducentum summa exsurgit. Hæc Castor. Caterum et Siculus * Diodorus, qui Bibliothecams coacervavit, eadem fere narratione utitur.
CAPUT XIV.
Diodori libro. De regno Assyriorum.
1. Principio
****
O
mendatione et memoria dignus, Ninus fuit rex Assyriorum, maximorum insigniumque facinorum auctor, de quo nos particulatim scribere aggredimur.
Mox pluribus interpositis, ait ***** eum suscepisse
de Semiramide filium Ninyam: cumque mortem
obiret, uxorem reliquisse imperantem. Ninum a
Semiramide in sua regia fuisse sepultum. Rursus
paucis aliis narratis addit """, Semiramidem oinibus Asiatis,exceptis Indis, prælitisse reginam,
atque obiisse eo, qui prædictus est, modo, annos
natam duos et sexaginta, regni anno secundo supra
quadragesimum. Deinceps ex ordine narrat
post illius obitum a Ninya filio Nini et Semiramidis
occupatum esse imperium et pacifice administratum:
quippe qui martium indefessumque matris suæ animum haud æmulatus sit. Denique aliis intermediis
addit ', prorsus ut Ninyam alios quoque reges,
filios videlicet a patre, excepisse imperium, successivosque regnavisse usque ad Sardanapallum:
sub hoc enim ad Medos imperium Assyriorum devolutum est, quod quidem manserat annis plus
mille et trecentis uti Ctesias Cnidius secundo
libro tradit.
2. Age vero
regum nomina, numerumque
annorum quibus regnaverunt, perscribere, nihil interest; quandoquidem nil memoria dignum ab iis
Asiam imperio tenuere reges indi- actum est: excepta illa auxiliari vi Trojanis sup-
(*) Κάστωρ ἐν τῷ κανόνι αὐτοῦ φησὶν ὧδε Πρώτους μὲν εἶναι τοὺς ᾿Ασσυρίους βασιλεῖς κατετάξαμεν,
τὴν μὲν ἀρχὴν ἀπὸ Βήλου πεποιημένους. Τῷ δὲ, τὰ τῆς βασιλείας αὐτοῦ ἔτη μὴ παραδεδόσθαι σαφῶς, τοῦ μὲν
ὀνόματος μνημονεύομεν, τὴν δὲ ἀρχὴν τῆς χρονογραφίας ἀπὸ Νίνου πεποιήμεθα, καὶ καταλήγομεν ἐπὶ Νίνον
τὸν διαδεξάμενον τὴν βασιλείαν ἀπὸ Σαρδαναπάλλου. Επ Syncello, p. 205 sqq.
(*) Ἕτεροί φασι μετὰ Σαρδανάπαλλον κρατῆσαι τῆς Ασσυρίων ἀρχῆς Νίνον, ὥς που καὶ Κάστωρ. Επ
codein, p. 205 D.
(*) Ο Σικελιώτης Διόδωρος ὁ συναγηοχὼς τὴν βιβλιοθήκην. Επ Eusebio, Præp. ev. 1, 6.
(...)
Τὸ παλαιὸν κατὰ τὴν Ασίαν ὑπῆρχαν ἐγχώριοι βασιλεῖς, ὧν οὔτε πρᾶξις ἐπίσημος, οὔτε όνομα μνη
μονεύεται. Πρώτος δὲ τῶν εἰς ἱστορίαν καὶ μνήμην παραδεδομένων Νῖνος ὁ βασιλεὺς τῶν Ασσυρίων μεγάλας
πράξεις ἐπετελέσατο· περὶ οὗ τὰ κατὰ μέρος ἀναγράφειν πειρασόμεθα. Επ Liodoro,1, 1.
(-) Μετὰ δὲ ταῦτα γεννήσας ἐκ Σεμιράμεως υἱὸν Νινύαν ἐτελεύτησε, τὴν γυναῖκα ἀπολιτών βασίλισσαν.
Τὸν δὲ Νίνον ἡ Σεμίραμις ἔθαψεν ἐν τοῖς βασιλείοις. Εx eodem Diodoro, 11. 7.
(*) Αὕτη μὲν οὖν βασιλεύσασα τῆς Ασίας ἁπάσης, πλὴν Ἰνδῶν, ἐτελεύτησε τὸν προειρημένον τρόπον,
βιώτατα μὲν ἔτη ἐξήκοντα καὶ δύο, βασιλεύσασα δὲ δύο πρὸς τοῖς τεσσαράκοντα. Εx eodemi, 11, 20.
(...) Μετὰ δὲ τὸν ταύτης θάνατον Νινύας ὁ Νίνου και Σεμιράμεως υἱὸς παραλαβὼν τὴν ἀρχὴν ἦρχον
εἰρηνικῶς, τὸ φιλοπόλεμον καὶ κεκινδυνευμένον τῆς μητρὸς οὐδαμῶς ζηλώσας. Εx eodem, u1, 21.
(...) Παραπλησίον δὲ τούτῳ καὶ οἱ λοιποὶ βασιλεῖς, παῖς παρὰ πατρὸς διαδεχόμενος τὴν ἀρχὴν, ἐπὶ γενεὶς
τριάκοντα ἐβασίλευσαν, μέχρι Σαρδαναπάλου. Ἐπὶ τούτου γὰρ ἡ τῶν Ασσυρίων ἡγεμονία μετέπεσεν εἰς
Μήδους, ἔτη διαμείνασα πλείω τῶν χιλίων καὶ τριακοσίων, ἔτι δ' ἑξήκοντα, καθάπερ φησὶ Κτησίας ὁ Κνίδιος
ἐν τῇ δευτέρα βίβλῳ. Εx eodem, 11. 21.
(.......) Τὰ δ᾽ ὀνόματα πάντων τῶν βασιλέων, καὶ τὸ πλῆθος τῶν ἐτῶν, ὧν ἕκαστος ἐβασίλευσεν, οὐ κατεπείγει
De Bacchi et Herculis pugna cum gigantibus lium regnum tenuerunt Assyrii: in eo quippe defilegantur Apollodorus Biblioth. 1, 6; 11, 7; itemque
Nonnus Dionys. xxv et XLVIII.
ld tamen diserte tradit Augustinus De civ. D.
svi, 17 Babylone jam Ninus regnabat post mortem
patris sui Beli, qui primus illic regnaveral sexaginta
quinque annos.
Semiramidis tamen stirpem ante Sardanapallum defecisse tradunt quidani historici apud Syncellum p. 359 C, et Agathiam p. 63 C: 'E6asiλευσαν Ασσύριοι ἀπὸ Νίνου καὶ Σεμιράμεως μέχρι
Βελεσῦν τὸν Δελκετάδου. Εἰς τοῦτον χρόνον τοῦ ΣεμιΡάμεως γένους λήξαντος, Βελιταρᾶν κηπουργὸς ἐβασίλευσεν, καὶ τὸ ἐκείνου γένος ἑξῆς μέχρι Σαρδανα-
· πάλου, καθὰ Βίωνι καὶ ᾿Αλεξάνδρῳ δοκεῖ τῷ Πολυ-
· ἱστορι. Εβασίλευσαν οὖν Ασσύριοι ἔτη,ατς"· "A Nino
a a Semiramide ad Beleum usque Delcetada ficiente Semiramidis genere Belitaras quidam ejusque
posteri dominati sunt usque ad Sardanapallum, prout
Bionis et Alexandri Polyhistoris sententia est. Regnaverunt itaque Assyri annis MCCCVI.
Græcus textus Diodori editus et tres codices
Ambrosiani habent MCCCLX. Hæc est autem illa celeberrima tantoque opere apud veteres recentesquie
criticos ventilata controversia de Assyrii imperii
diuturnitate. Herodotus I, 95, quingentis et viginti
annis id imperium mansisse docet. Ctesias apud
Diodorum 11, 21, annis mille et trecentis cum sexa
ginta; vel, ut cap. 28, plus mille et trecentis; vel,
ut apud Syncellum, p. 359, sex et trecentis supra
mille; vel etiam paulo amplius, uti apud Agathiam
p. 63 (sane et Justinus 1, 2, omniuo mille trecentis).
Hinc criticorum facta divortia.
col. 135–136page 19 of 251
PG 19:135γράφειν, διὰ τὸ μηδὲν ὑπ' αὐτῶν πεπράχθαι μνήμης άξιον. Μόνη γὰρ τετύχηκεν ἀναγραφῆς ἡ πεμφθείσε συμμαχία τοῖς Τρωσὶν ὑπ' Ασσυρίων, ἧς ἐστρατήγει Μέμνων ὁ Τιθωνοῦ. Τευτάμου γὰρ βασιλεύοντος τῆς Ασίας, ὃς ἦν εἰκοστὸς ἀπὸ Νινύου τοῦ Σεμιράμεως, φασὶ τοὺς μετ' ᾿Αγαμέμνονος Έλληνας ἐπὶ Τροίαν στρα τεῦσαι, τὴν ἡγεμονίαν ἐχόντων της Ασίας των Ασσυρίων ἔτη πλείω των χιλίων. Καὶ τὸν μὲν Πρίαμον βα ρυνόμενον τῷ πολέμῳ καὶ βασιλεύοντα τῆς Τρωάδος, ὑπήκοον δ' ὄντα τῷ βασιλεῖ τῶν Ασσυρίων, πέμψαν πρὸς αὐτὸν πρεσβευτάς περὶ βοηθείας· τὸν δὲ Τεύταμον μυρίους μὲν Αιθίοπας, ἄλλους δὲ τοσούτους Σου σιανοὺς σὺν ἅρμασι διακοσίοις ἐξαποστείλαι, στρατηγὸν καταστήσαντα Μέμνονα τὸν Τιθωνού. Περὶ μὲν οὖν του Μέμνονος τοιαῦτ' ἐν ταῖς βασιλικαῖς ἀναγραφαῖς ἱστορεῖσθαί φασιν οἱ βάρβαροι. (*) Σαρδανάπαλος δὲ, τριακοστὸς μὲν ὢν ἀπὸ Νίνου τοῦ συστησαμένου τὴν ἡγεμονίαν, ἔσχατος δὲ γενό μενος Ασσυρίων βασιλεύς, ὑπερηρεν ἅπαντας τοὺς πρὸ αὐτοῦ τρυφῇ καὶ ῥαθυμίς. Επ (*) Τοιοῦτος δ' ἂν τὸν τρόπον, οὐ μόνον αὐτὸς αἰσχρῶς κατέστρεψε τὸν βίον, ἀλλὰ καὶ τὴν Ασσυρίων ἡγεμονίαν άρδην ανέτρεψε, πολυχρονιωτάτην γενομένην τῶν μνημονευομένων. Αρβάκης γάρ τις, Μήδος μὲν τὸ γένος, ἀνδρείᾳ δὲ καὶ ψυχῆς λαμπρότητι διαφέρων, εστρατήγει Μήδων τῶν κατ' ἐνιαυτὸν ἐκπεμπομένων εἰς τὴν Νίνον. Κατὰ δὲ τὴν στρατείαν, γενόμενος συνήθης τῷ στρατηγῷ τῶν Βαβυλωνίων, ὑπ' ἐκείνου παρα εκλήθη καταλῦσαι τὴν τῶν Ασσυρίων ἡγεμονίαν. Επ 11, 23, 24. (…) Παρέστω Κεφαλίων ἐπίσημος εἷς, οὐχ ὁ τυχών, οὕτω φάσκων· Αρχομαι γράφειν ἀφ᾽ ὧν ἄλλοι τε ἐμνημόνευσαν, καὶ τὰ πρῶτα Ελλάνικος τε ὁ Λέσβιος, καὶ Κτησίας ὁ Κνίδιος, ἔπειτα Ηρόδοτος ὁ Ἁλικαρνασσεὺς. Τὸ παλαιὸν τῆς ᾿Ασίας ἐβασίλευσαν οι Ασσύριοι, τῶν δὲ ὁ Βήλου Νίνος. Εἶτ᾽ ἐπάγει γένεσιν Σεμιράμεως καὶ Ζωροάστρου μάγου, ἔτη τε νέ' τῆς Νίνου βασιλείας. Μεθ᾿ ὃν Βαβυλῶνα, φησίν, ἡ Σεμίραμις ετείχισε τρόπον, ὡς πολλοῖσι λέλεκται, Κτησία, Ζήνων, Ηροδότῳ, καὶ τοῖς μετ᾿ αὐτοὺς, στρατείην τε αὐτῆς κατὰ Α. 168 Α. Ζωρόαδος ράδης.
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I.
HISTORICA.
CAPUT XV.
pechtata ab Assyriis, quæ quidem historiam pro- urbem Ninum quotannis submittebatur, ea occa·
meruit, duce exercitus Memnnone Tithoni Glio. sione amicitiam iniit cum exercitus Babylonici duce,
Namque Asiæ regnum tenente Tautano qui ab eoque rogatus imperium sustulit Assyriorum.
erat vigesimus sextus a Ninya Semiramidis Hæc Diodorus secundo Bibliothecæ historicæ libro.
filio, feruntur Græci cum Agamemnone adversus De Assyriorum imperio eadem quoque Cephalion
Trojam expeditionem suscepisse, cum jam Assyrii his verbis refert
plus mille annis Asiæ præfuissent. Priamus vero
Trojanorum rex bello graviter pressus regi Assyriorum senet commendabat missisque oratoribus
opem rogabat: qui ei concessit Æthiopas decem
mille totidemque Susianos cum ducentis curri
bus et Memnone Tithoni filio copiarum duce. His
dictis, mox addit: has Memnonis strenuitates barbaros in regiis codicibus narratas affirmare
3. Sardanapalius • tricesimus quintus a Nino
fundatore imperii fuit, et Assyriorum regum extremus, cunctosque, qui eum præcesserant, mollitia
ignaviaque superavit. Et paulo post ait ", eum adeo
in luxuriam fuisse projectum, ut non solum ipse
turpiter vitam amiserit, verum etiam universum
Assyriorum imperium everterit, cujus incolumitas,
præ cæteris, quæ memorantur, diutissime manserat. Arbaces quidam genere Medus, vir insignis
virtute el strenuus, dux Medicæ militiæ, quæ in
Cephalionis historici. - De regno Assyriorum.
4. Ea scribere aggredior, quorum alii quoque
meminerunt, in primis Hellanicus Lesbius et Ctesias Cnidius nec non Herodotus Halicarnassensis Principio Assyrii dominati sunt Asiæ, ex
quibus erat Ninus Belides: quo regnante multæ res et facinora maxima contigerunt. Deinde
loquitur de Semiramidis natalibus, nec non Zoroastri magni Bactrianorum regis, et de bello
quo hic a Semiramide superatus est de amnis
denique quibus Ninus regnavit, duobus videlicet
supra quinquaginta, nec non de ejus obitu. Postea
regnantem Semiramin Babylonis mœnia excitavisse ait ea ratione, quæ a multis dicta est, nempe
a Ctesia, a Zenone, ab Herodoto, aliisque deinceps.
Præterea Semiramidis narrat expeditionem in Indiam, ejusque cladem et fugam cædem etiam
γράφειν, διὰ τὸ μηδὲν ὑπ' αὐτῶν πεπράχθαι μνήμης άξιον. Μόνη γὰρ τετύχηκεν ἀναγραφῆς ἡ πεμφθείσε
συμμαχία τοῖς Τρωσὶν ὑπ' Ασσυρίων, ἧς ἐστρατήγει Μέμνων ὁ Τιθωνοῦ. Τευτάμου γὰρ βασιλεύοντος τῆς
Ασίας, ὃς ἦν εἰκοστὸς ἀπὸ Νινύου τοῦ Σεμιράμεως, φασὶ τοὺς μετ' ᾿Αγαμέμνονος Έλληνας ἐπὶ Τροίαν στρα
τεῦσαι, τὴν ἡγεμονίαν ἐχόντων της Ασίας των Ασσυρίων ἔτη πλείω των χιλίων. Καὶ τὸν μὲν Πρίαμον βαρυνόμενον τῷ πολέμῳ καὶ βασιλεύοντα τῆς Τρωάδος, ὑπήκοον δ' ὄντα τῷ βασιλεῖ τῶν Ασσυρίων, πέμψαν
πρὸς αὐτὸν πρεσβευτάς περὶ βοηθείας· τὸν δὲ Τεύταμον μυρίους μὲν Αιθίοπας, ἄλλους δὲ τοσούτους Σου
σιανοὺς σὺν ἅρμασι διακοσίοις ἐξαποστείλαι, στρατηγὸν καταστήσαντα Μέμνονα τὸν Τιθωνού. Περὶ μὲν οὖν
του Μέμνονος τοιαῦτ' ἐν ταῖς βασιλικαῖς ἀναγραφαῖς ἱστορεῖσθαί φασιν οἱ βάρβαροι. Εx eodemi Diodoro,
(*) Σαρδανάπαλος δὲ, τριακοστὸς μὲν ὢν ἀπὸ Νίνου τοῦ συστησαμένου τὴν ἡγεμονίαν, ἔσχατος δὲ γενόμενος Ασσυρίων βασιλεύς, ὑπερηρεν ἅπαντας τοὺς πρὸ αὐτοῦ τρυφῇ καὶ ῥαθυμίς. Επ eodem Diodoro,
(*) Τοιοῦτος δ' ἂν τὸν τρόπον, οὐ μόνον αὐτὸς αἰσχρῶς κατέστρεψε τὸν βίον, ἀλλὰ καὶ τὴν Ασσυρίων
ἡγεμονίαν άρδην ανέτρεψε, πολυχρονιωτάτην γενομένην τῶν μνημονευομένων. Αρβάκης γάρ τις, Μήδος μὲν
τὸ γένος, ἀνδρείᾳ δὲ καὶ ψυχῆς λαμπρότητι διαφέρων, εστρατήγει Μήδων τῶν κατ' ἐνιαυτὸν ἐκπεμπομένων
εἰς τὴν Νίνον. Κατὰ δὲ τὴν στρατείαν, γενόμενος συνήθης τῷ στρατηγῷ τῶν Βαβυλωνίων, ὑπ' ἐκείνου παρα
εκλήθη καταλῦσαι τὴν τῶν Ασσυρίων ἡγεμονίαν. Επ eodem Diodoro, 11, 23, 24.
(…) Παρέστω Κεφαλίων ἐπίσημος εἷς, οὐχ ὁ τυχών, οὕτω φάσκων· Αρχομαι γράφειν ἀφ᾽ ὧν ἄλλοι τε
ἐμνημόνευσαν, καὶ τὰ πρῶτα Ελλάνικος τε ὁ Λέσβιος, καὶ Κτησίας ὁ Κνίδιος, ἔπειτα Ηρόδοτος ὁ Ἁλικαρνασσεὺς. Τὸ παλαιὸν τῆς ᾿Ασίας ἐβασίλευσαν οι Ασσύριοι, τῶν δὲ ὁ Βήλου Νίνος. Εἶτ᾽ ἐπάγει γένεσιν Σεμιράμεως καὶ Ζωροάστρου μάγου, ἔτη τε νέ' τῆς Νίνου βασιλείας. Μεθ᾿ ὃν Βαβυλῶνα, φησίν, ἡ Σεμίραμις ετείχισε
τρόπον, ὡς πολλοῖσι λέλεκται, Κτησία, Ζήνων, Ηροδότῳ, καὶ τοῖς μετ᾿ αὐτοὺς, στρατείην τε αὐτῆς κατὰ
Hunc Tithonum Memnonis patrem, eumdem interpres, quem nos ex Græcis reliquiis corrigenesse atque Babium regem Assyriorum putat Syn- dum esse putavimus.
celius p. 155 Α.
Ita scribit hoc nomen etiam Syncellus, p.
168 Α.
In Diodori textu edito est vicesimus, eamque
lectionem confirmant tres Diodori codices Ambrosiani. Ab Eusebio tamen scribitur vicesimus serius,
etiam sequente capite in tubulis: necnon a Syncello, p. 168 B.
ita codex Arm. paulo aliter atque est in
Greco.
Cod. Arm., perperam, Nusianos.
Genonis Presque spartof rojam gesta
narrantur prolixe apud Quintum Calabrum, 11, v.
99 sq.
Ita legebat Eusebius apud Diodorum, nunc
autem in Græco Diodori textu edito legitur tricesimus, necnon in codicibus tribus Ambrosianis. In
tabulis mox addendis Sardanapallus tricesimum
sextum locum obtinet.
Hoc in capitulo non semel erravit Armenius
Apud Diodorum Sic., lib. 11. Recole superius
caput.
Lib. 1.
Ita codex Arm.; non ut Græcus textus his
autem.
'
In Chorenensis Historia 1 5, 16, itemque
apud Eznichium cap. 33, scribitur Zeradasles. Apud
Agathiam autem, p. 62 B, etiam Ζωρόαδος et Z
ράδης. Diodorus ii, 6, appellat Oxyurien: tum et
stratagema narrat quo hic magus Bactrianus a Semiramide (Nino adhuc regnante) superatus est.
Nihil de hoc bello est in Greco textu, uti
nunc se habet, Cephalionis. Verumtamen Chorenen -
sis quoque flist. 1, 17, eumdem hunc Cephalionis
locum refert dicentis, a Semiramide jam regnante
Zoroastrum fuisse superatum. Quanquam idem Chorenensis tum hoc tum priore laudati libri capite
contrariam item sententiam innuit, secundum quam
Semiramis cladem a Zoroastro passa traditur.
col. 137–138page 20 of 251
PG 19:137τῶν Ἰνδῶν, καὶ ἧτταν, καὶ ὅτι τοὺς ἰδίους ἀνεῖλεν υἱοὺς, καὶ ὑπὸ Νίνου τῶν παίδων ἑνὸς ἀνῃρέθη τοῦ διαδεξαμένου τὴν ἀρχήν. 2. Καὶ μεθ᾿ ἕτερα· Καὶ τῶν λοιπῶν εἰς ο ἐτῶν ἀριθμὸν ἦρχον, παῖς παρὰ πατρὸς ἐκδεχόμενος τὴν ἀρχὴν, καὶ ἔχων ἧττον αὐτῶν οὐδὲ εἷς ἐτελεύτησεν ἐτῶν κ' τὸ γὰρ ἀπόλεμόν τε καὶ ἀφιλοκίνδυνον καὶ γυναικώδες ἦν αὐτοῖς ἀσφαλές· ἔνδον γὰρ ἔμενον, οὐδὲ αὐτοῖς ἐν ἔργον ἐπρήσσετο, οὐδὲ ἑώρα τις αὐτοὺς, πλὴν αἵ τε παλλακίδες καὶ τῶν ἀνδρῶν οἱ γυναικώδεις. Τοὺς δὲ βασιλεῖς τούσδε, εἴτις εἰδῆσαι βούλεται, Κτησίας ἐστὶν ὁ λέγων ὀνόματα αὐτῶν κ', οἶμαι, καὶ γ'. Ἐμοὶ δὲ ἡ γραφὴ τί τερπνὸν ἢ τί χαρίεν ἤμελλεν ἕξειν, ὀνομακλήδην ἄνευ πράξεων βαρβάρους φωνέοντι τυράννους δειλούς καὶ μαλακούς; 3. Πρὸς οἷς ἐπάγει τὰ περὶ τῶν ἐτῶν αὐτῶν. Ἐτέων δὲ ὄντων ἀπὸ Νίνου τεσσαράκοντά που καὶ χ', Βέ λιμος ἐβασίλευσεν Ασσυρίων· καὶ ἀφικνεῖται Περσεὺς ὁ Δανάης εἰς τὴν χώραν αὐτοῦ, ναῦς ἄγων ρ'· ἔφυγε δὲ Περσεὺς τὴν Διόνυσον τὸν Σεμέλης υιέα. Καὶ μετέπειτα· Υστέρῃ δὲ γενεῇ κατὰ Πανύαν ἄρχοντα ὁ τῶν Αργοναυτών στόλος ἔπλευσεν ἐπί τε Φᾶσιν καὶ Μηδείην τὴν Κολχίδα, και Ηρακλέα πλανηθέντα ἀπὸ τῆς νεὡς διὰ τὸν ἔρωτα τοῦ Ὕλα, λέγουσι περὶ τοὺς Καππαδόκας ἀληθῆναι. Καὶ αὖθις, α δὲ ἐτῶν ἀπὸ Σεμιράμεως εἰς Μητραῖον βασιλέα ἂν ἀριθμοῖ τὸ περιτελλόμενον. 4. Μήδεια Κολχὶς ἀνεχώρησεν Αἰγέως· ἧς υἱὸς Μῆδος, ἐξ οὗ Μῆδοι, καὶ ἡ χώρα εκλήθη Μήδεια. Εἶτά φησιν Μητραίου δὲ τὴν ἀρχὴν διαδέχεται Ταύτανος, ζῶν καὶ αὐτὸς κατὰ ἔθη τὰ Ἀσσυρίων καὶ νόμους· καὶ ἄλλο μὲν οὐδὲν ἐγένετο οὐδὲ ἐπὶ τούτου καινὸν ἔργον. Αγαμέμνων δὲ καὶ Μενέλαος οἱ Μυκηναῖοι ἐστρατεύσαντο σὺν Αργείοισι καὶ τοῖσι ἄλλοισιν Αχαιοῖς εἰς Ιλιον πόλιν, τῆς Πριάμου τοῦ Φρυγὸς στρατηγίης. Επ
filiorum
CHRONICORUM LIB. I.
suorum ab ipsamet patratam
eadem a filio item suo Ninya interempta sit postquam annis duobus supra quadraginta regnasset.
Hic vero, qui in imperium successit, a Cephalione
dicitur nihil dignum memoria gessisse.
utque gesimo supra sexcentesimum, rege Assyriorum
Belimo Perseum Danaes filium centum naves
ad illorum regionem appulisse. Fugam scilicet arripuerat Perseus a Baccho victus Semeles filio
Deinde omisso Perseo Bacchique triumpho, ait,
sequiore ætate, imperante apud Assyrios Panya,
classem Argonautarum venisse ad Phasim amnem
et ad Colchicam Medeam: tum et Herculem insano
Hylæ amore correptum, navi relicta Cappadociam versus, ut aiunt,' errabundum conten -
disse. Dicit præterea: si quis mille annos a Semiramide ad Mithræum numeret, eum rationes constare deprehensurum.
2. Tum reges alios singillatim recenset, quorum
dominationem mille annis mansisse docet potestate a patre ad filium manante: neminemque
eorum minus viginti annis sceptrum tenuisse
Nam imbellis et quieta et feminea eorum indoles tutos
cautosque servabat: quippe qui penetralibus se continebant, nihilque agebant, atque a nemine, præterquam a pellicibus et a viris effeminatis conspiciebantur. Si quis tamen avet hos reges cognoscere,
Ctesias diserte eos nominatimque recenset, quod
ego quidem sciam, tres supra viginti. Sed enim
qua ego voluptate vel animi jucunditate barbara
nomina appellem, cassa omnino gestis præclaris,
Tyrannorum, inquam, illorum imbecillium et mollium et prope silvestrium?
3. Deinde addit: anno istius dominationis quadra4. Ab Ægeo rege discessit Medea Colchis, femina
saga Hujus filius erat Medus, unde Medi (id est
Mari) et regio Media dicta (nempe Marastan).
Mithræi, inquit, imperium excipiebat successor
Teutamus, qui ad mores legesque Assyriorum vitam suam exigebat; nihilque novi sub hoc rege
accidebat, nisi quod Agamemnon atque Menelaus
Mycenæi expeditionem cum Argivis fecerunt adverτῶν Ἰνδῶν, καὶ ἧτταν, καὶ ὅτι τοὺς ἰδίους ἀνεῖλεν υἱοὺς, καὶ ὑπὸ Νίνου τῶν παίδων ἑνὸς ἀνῃρέθη τοῦ διαδε
ξαμένου τὴν ἀρχήν.
2. Καὶ μεθ᾿ ἕτερα· Καὶ τῶν λοιπῶν εἰς ο ἐτῶν ἀριθμὸν ἦρχον, παῖς παρὰ πατρὸς ἐκδεχόμενος τὴν ἀρχὴν,
καὶ ἔχων ἧττον αὐτῶν οὐδὲ εἷς ἐτελεύτησεν ἐτῶν κ' τὸ γὰρ ἀπόλεμόν τε καὶ ἀφιλοκίνδυνον καὶ γυναικώδες
ἦν αὐτοῖς ἀσφαλές· ἔνδον γὰρ ἔμενον, οὐδὲ αὐτοῖς ἐν ἔργον ἐπρήσσετο, οὐδὲ ἑώρα τις αὐτοὺς, πλὴν αἵ τε
παλλακίδες καὶ τῶν ἀνδρῶν οἱ γυναικώδεις. Τοὺς δὲ βασιλεῖς τούσδε, εἴτις εἰδῆσαι βούλεται, Κτησίας ἐστὶν
ὁ λέγων ὀνόματα αὐτῶν κ', οἶμαι, καὶ γ'. Ἐμοὶ δὲ ἡ γραφὴ τί τερπνὸν ἢ τί χαρίεν ἤμελλεν ἕξειν, όνομα
κλήδην ἄνευ πράξεων βαρβάρους φωνέοντι τυράννους δειλούς καὶ μαλακούς;
3. Πρὸς οἷς ἐπάγει τὰ περὶ τῶν ἐτῶν αὐτῶν. Ἐτέων δὲ ὄντων ἀπὸ Νίνου τεσσαράκοντά που καὶ χ', Βέλιμος ἐβασίλευσεν Ασσυρίων· καὶ ἀφικνεῖται Περσεὺς ὁ Δανάης εἰς τὴν χώραν αὐτοῦ, ναῦς ἄγων ρ'· ἔφυγε
δὲ Περσεὺς τὴν Διόνυσον τὸν Σεμέλης υιέα. Καὶ μετέπειτα· Υστέρῃ δὲ γενεῇ κατὰ Πανύαν ἄρχοντα ὁ τῶν
Αργοναυτών στόλος ἔπλευσεν ἐπί τε Φᾶσιν καὶ Μηδείην τὴν Κολχίδα, και Ηρακλέα πλανηθέντα ἀπὸ τῆς
νεὡς διὰ τὸν ἔρωτα τοῦ Ὕλα, λέγουσι περὶ τοὺς Καππαδόκας ἀληθῆναι. Καὶ αὖθις, α δὲ ἐτῶν ἀπὸ Σεμιρά
μεως εἰς Μητραῖον βασιλέα ἂν ἀριθμοῖ τὸ περιτελλόμενον.
4. Μήδεια Κολχὶς ἀνεχώρησεν Αἰγέως· ἧς υἱὸς Μῆδος, ἐξ οὗ Μῆδοι, καὶ ἡ χώρα εκλήθη Μήδεια. Εἶτά φησιν·
Μητραίου δὲ τὴν ἀρχὴν διαδέχεται Ταύτανος, ζῶν καὶ αὐτὸς κατὰ ἔθη τὰ Ἀσσυρίων καὶ νόμους· καὶ ἄλλο
μὲν οὐδὲν ἐγένετο οὐδὲ ἐπὶ τούτου καινὸν ἔργον. Αγαμέμνων δὲ καὶ Μενέλαος οἱ Μυκηναῖοι ἐστρατεύσαντο
σὺν Αργείοισι καὶ τοῖσι ἄλλοισιν Αχαιοῖς εἰς Ιλιον πόλιν, τῆς Πριάμου τοῦ Φρυγὸς στρατηγίης. Επ Syncello
p. 167-168.
(!) Lege ad cap. xiv, num. 1, notam 4.
Locum Græcum, qui vel corruptus vel ambiguns est, Goarus Syncelli interpres, p. 167 C,
convertit, adeo ut vicennalis obiret nullus. Sed enim
ex xxm regibus (quot mox dicuntur) quorum nemo
obierit vicennalis, quonam pacto conflabitur mille
annorum summa? Vox etiam reúne ejicienda
videtur a Græco textu. Loçum igitur egregie intellexit tuitusque est Armenius noster interpres.
Hic in tabulis mox subdendis dicitur Belochus.
Bacchi certamen cum Perseo innuit Nonnus
Dionys. xxv, prolixe autem canit XLVII.
Apud Armenios scriptores Cappadocia plerumque dicitur GAMIRK, uti etiam hoc loco, et in
Bibliorum interpretatione Deut. 11, 23; Amos ix, 7;
Jerem. XLVII
4; Act. apost. If, 9. Chorenensis
tamen in Geographia utitur nomine Cappadocia.
Locus hic percommodam nobis ansam præbet
edendi cujusdam summarii Euripideæ tragœdiæ PeLiades, quod (deperdita apud Græcos tragoedia)
Armenii incolume servaverunt. Mosis Chorenensis,
qui non historica solum, verum etiam rhetorica
laude claruit, decem libri Progymnasmatum exstant.
Jam vero tertio ejus rhetoricæ libro, qui est De
confutatione, prædictam Euripidis fabulam Moses
ad exemplum sibi proponit oratoriæ confutationis.
En autem ejus verba:
PATROL. GR. XIX.
Medea confutatio.
Si cuiquam liceret fructum victoriæ ex mendacio
adipisci, aut laudis honorem apud omnes consequi;
cunctis equidem Euripides tragicus antecelleret, qui
fabulosa orationis copia classem universam poetarum
superavit. Hic tamen in iis, quæ de Medea refert,
extremos mentiendi fines attingit.
Ait enim ipsam, societate cum Jasone quodam
inita, e Scythia in Thessaliam navigavisse, atque
magicas hic professam, regem, qui terræ imperabat, dolosis consiliis perdere decrevisse. Idcirco apud
ejusdem filias commemorata diu patris devexa senectute masculaque prolis defectu, quæ in paternum
regnum succederet, ultro opem suam obtulisse qua
illum, siquidem ipse vellent, in juvenilem ætatem
denuo restitueret. His dictis, pergit porro singillatim
narrare qua ratione res patrata fuerit: nempe ut
Medea laniatum arietem in lebetem conjecerit, ignemque subdiderit: utque fervente cum motibus lebele
viventis arietis speciem ostenderit: eoque modo illusis
filiabus Peliam laniandum curaverit. Eratque, inquit,
in lebete; et præterea nihil addit.
Exin Moses Euripideæ fabulæ capita singula diligenter refutat, eaque prorsus incredibilia coarguit
(quanquam alibi Moses Euripidem vehementer ad
miratur). Jain hoc Medeæ facinus nemo fere copiosius narrat Diodoro Siculo iv, 50-52.
Medos nimirum Armenii dicunt manı, Mediam
MARASTAN.
col. 139–140page 21 of 251
PG 19:139(*) Φέρεται καὶ ἀντίγραφος τῆς Πριάμου ἐπιστολῆς. 1, 55, Α. (*) Ἐπὶ Τευτάμου Ιλιον Ευσέβιος φησιν ἀγῶναι. 151 Β. Κεφαλίων τοὺς πάντας κγ' ἀπὸ Βήλου, καὶ τὴν Τροίαςἅλωσιν, καὶ μετὰ ταῦτα α ἔτη· ὅπερ ἀδύνατον· ἵνα γὰρ κβ' ἀπὸ Βήλου τις υπολάβοι τὸν Ταύτανον πρὸ τοῦ ἐσχάτου Σαρδαναπάλου...
EUSEBI CÆSARIENSIS OPP. PARS
sus Ilium urbem, in qua Priamus Phryx militarem XV.
præfecturam gerebat.
5. Priami exemplar quoque litterarum ad
Teutamum circumfertur ejusmodi ‹ Militari
vi, inquit, in regione tua a Græcis irruentibus
appetitus sum, belloque certatum est varia fortuna.
Nunc vero et filius meus Hector exstinctus est, et
aliorum multa proles ac strenua. Copiarum ¡gitur
valido sub duce nobis suppetias mitte., Hinc
diserte ait, missum esse a Teutamo auxilium, ducemque exercitus Memnonem Tithoni filium, quem
insidiis exceptum Thessali interemerunt. Ait postea
diserte, Sardanapallum anno tertio decimo supra
millesimum Assyriorum regem esse creatum:
cujus et exitium memorat. Tum sublato Sardanapallo, Assyriorum imperium ab Arbace eversum
et ad Medos esse translatum. Hæc omnia Cephalion.
6. Qui vero in libris feruntur Assyriorum reges,
secundum emendata exemplaria, hi sunt.
ASSYRIORUM REGES
Ninus, quem prinum aiunt universæ Asiæ,
demptis Indis, imperavisse annis LII. Sub
hoc constat vixisse Abrahamum Hebrææ
gentis patriarcham.
Semiramis annis XLII.
Zames idemque Ninyas annis xxXVIII.
Arius annis xxx.
Aralius, qui Amyrus, annis lx.
1. HISTORICA.
Sparætbus annis XL.
Ascatades annis XL.
Sub hoc fuit Moses Hebræorum legislator.
Amyntas annis XLV.
Belochus annis XLV.
Hujus filia Tratres quæ Achurardista vocktata est, regnavit cum eo annis xvII. Bacchus et
Perseus hac ætate fuerunt.
Balatores annis xxx.
Lamprides annis xxxII.
Sosares annis ví
Lampares, annis xxx.
Panyas annis XLII
Sub hoc Argonautarumi classis atque Hercules cognoscebantur.
XXV. Mithræus annis xxvII.
XXVI. Teutamus annis XXXII.
Sosarmus annis xix.
Sub quo llium captum est **.
XXVII. Teutæus annis XL.
XXVIII. Thinæus annis xXX.
XXIX. Dercylus annis XL.
XXX. Eupalmeus annis xxxvIII.
Sub hoc Hebræorum illustris rex David vixit,
cujus filius Salomon Hierosolymis templum fundavit.
XXXI. Laosthenes annis xlv.
XXXII. Peritiades annis xxx.
!V.
XXXIII. Ophratæus annis xxI
Xerxes, qui et Balæus, annis xxx.
Amramithes annis xxxviit,
XXXIV. Ophratanes annis L.
XXXV. Acrazanes annis XLII
Belochus annis xxxv.
Balæas annis xII
Aladas annis xxxıI.
Mamythus annis xxx.
XH.
Macchaleus annis xxx.
Sphærus annis xx11
Mamylus annis xxx.
XXXVI. Sardanapallus annis xx.
Sub hoc Lycurgus leges Lacedæmoniis ferebat.
7. Hæc finis fuit regum Assyriorum, imperante
Athenis Tespieo Ariphronis filio. Tempus imperii
Assyriorum, secundum accuratos scriptores, anni
mille ducentiquadraginta: secundum vero alios
(*) Φέρεται καὶ ἀντίγραφος τῆς Πριάμου ἐπιστολῆς. Εx Syncello,p. 1, 55, Α.
(*) Ἐπὶ Τευτάμου Ιλιον Ευσέβιος φησιν ἀγῶναι. Syncellus, p. 151 Β.
Lacunam codicis Armeniaci sic explet Syncellus, apud quem tamen ipsa epistola desideratur.
In Græcis fragmentis supra dicitur Priamus
Assyriorum regi subditus.
Errorem Cephalionis, qui reges Assyrios tantummodo xx dixerit, et quidem Teutami successorem Sardanapallum, tum universam imperii
ejus ætatem intra mille annos concluserit, merito
coarguit Syncellus, p. 168 B, his verbis: 'O
Κεφαλίων τοὺς πάντας κγ' ἀπὸ Βήλου, καὶ τὴν Τροίας
ἅλωσιν, καὶ μετὰ ταῦτα α ἔτη· ὅπερ ἀδύνατον· ἵνα
γὰρ κβ' ἀπὸ Βήλου τις υπολάβοι τὸν Ταύτανον πρὸ
τοῦ ἐσχάτου Σαρδαναπάλου... Cephalion a Beli exordiis spatium omne (etiam eo, quod Troje cladem secutum est, incluso) annis mille duntaxat, quod a ratione
alienum est, sub regibus tanium xx111 metitur. Tautanum quippe regem secundum et vigesimum a Belo
numeraturus, ante Sardanapalum Assyriis postremo
loco imperantem locandum putavit.
Operæ pretium erit conferre Assyriorum regum quæ sequuntur nomina et numerum cum Chorenensis tabula satis discrepante eorumdem regum
Hist. 1, 18, qui reges tantum xxx post Semiramin
ponit in editione (at ms. xxxII), ita tamen ut et
ipse desinat in Sardanapallum.
Choren. ms. Armiamithris.
Lege XLII, ut habet Samuel Aniensis.
In secundo libro Altadas, uti etiam hic habet Chorenensis.
Choren. ms., Aschaleus.
In secundo Eusebii libro multa annorum discrepantia est ab hoc catalogo.
Recte suspicatur cl. Aucherus Tratres videri
corruptum ex Græco Buyάp. Hæc enim in secundo libro dicitur Badossa vel Atossa.
Codex hic Sumares. Sed Sosares in secundɔ
libro, et in Syncello atque Chorenensi.
Samuel xx.
Samuel XLV.
Codex Arm. Argivorum.
Codex hic Derusus, sed emendatur in secundo
libro et in Chorenensi.
Arm. Lacoriges.
Codex Asus apud gustinum De civ. Dei, IV.
6 Sicut scribunt qui chronicam historiam persecuti
sunt, mille ducentos et quadraginta annos ab anno;
col. 141–142page 22 of 251
PG 19:141(*) Αρβάκης τὴν βασιλικὴν προσηγορίαν καὶ τὸν πλοῦτον εἰς Μήδους μετήγαγεν. Ασσυρίων δὲ βασιλέα κατέστησε Βέλεσιν. 205 (*) Εὐσέβιος Κύρου λ' ἐστοιχείωσε, Καμβύσου ἔτη η', Μάγων ἀδελφῶν μῆνας ζ'. 227 Α. Ο μέντοι Ευσέβιος καίπερ πραγματείαν οὐ τὴν το χούσαν συλλεξάμενος φιλοπόνως, καὶ ταύτῃ τὴν ἑαυ τοῦ χρονικὴν συγγραφὴν κατασεμνύνας, τάς τε προ κειμένας χρήσεις Διοδώρου καὶ Κεφαλίωνος προθεὶς, ἐν ἐς βασιλεῦσιν τὴν Ασσυρίων ἀρχὴν περιέλαβεν, ἔτεσι δέ ατ', τῷ Καστορι μᾶλλον ἀκολουθήσας, οὗ καὶ μαρτυρίαν προήγαγεν, αστ' έτη φάσκουσαν τους Ασσυρίων βασιλεῖς ἄρξαι των οὐ μεῖον ή τριακόσια, δρος ὁ Φιλίππου Δαρεῖον ἀποκτείνας,
CHRONICORUM LIB. I.
Ardys annis xxXVII
VII. Sadyates annís v
VIII. Otiartes annis IL.
IX: Croesus annis xv.
mille trecenti. Thonnus Concolerus, qui Græce dici- VI.
tur Sardanapallus, ab Arbace et Belesi victus, se
ipsum igni tradidit. Ab eo ad primam olympiadein
anni sunt quadraginta. Sardanapallo autem Assyriorum imperium Arbaces auferens, Belesim
quidem constituit regem Babyloniorum; ipse vero
ad Medos transtulit Assyriorum imperium, cujus
longævitas hæc.
MEDORUM REGES.
Arbaces annis xxvIII.
Maudaces annis xx.
Sosarmus annis xxx.
IV. Artycas annis xxx.
Dejoces annis liv.
Croeso interfecto, Cyrus Lydorum imperio finem
imposuit.
PERSARUM REGES.
Cyrus annis xxX}
VI. Phraortes annis xxiv.
VII. Cyaxares annis xxxII.
VIII. Astyages annis xxxvIII.
Sub hoc Cyrus Persis dominabatur, qui, dejecto
Astyage, Medorum imperium exstinxit, quod quidem annis ducentis nonaginta octo viguerat
Nonnulli tamen alios reges Medorum in codicibus
scribunt
LYDORUM REGES.
1. Ardysus Alyatæ annis xxxvi.
Alyates annis XIV.
III. Meles annis xıI.
IV. Candaules annis xvi.
V. Gyges annis xxxv
Cambyses annis viji.
Zmerdis Magus mensibus vtı.
IV. Darius Hystaspis annis xxxvI.
Sub hoc instaurabatur templum Hierosolymis,
postquam Babylonii priscum inflammaverant.
Xerxes Darii annis xx.
VI. Artaxerxes, cognomento Longimanus, an xɩl.
Sub hoc Ezdras et Nehemias Hebræorum duces
cognoscebantur.
VII. Darius annis VII
VIII. Artaxerxes annis xt.
Ochus annis xxvi.
Arses annis iv.
XI. Darius annis vi
8. Hunc interfecit Alexander Philippi, qui in
Persas simul et Assyrios annis duodecim dominatus est. Hinc sequuntur Macedones annis ducentis
nonaginta quinque usque ad feminæ cujusdam
Cleopatra interitum, quæ centesima et septima
olympiade supra octogesiniam regnum tenebat. Ea
(*) Αρβάκης τὴν βασιλικὴν προσηγορίαν καὶ τὸν πλοῦτον εἰς Μήδους μετήγαγεν. Ασσυρίων δὲ βασιλέα
κατέστησε Βέλεσιν. Εx Syncello, p. 205 D.
(*) Εὐσέβιος Κύρου λ' ἐστοιχείωσε, Καμβύσου ἔτη η', Μάγων ἀδελφῶν μῆνας ζ'. Εx Syncello, p. 227 Α.
primo quo Ninus regnare cœpit permansit Assyriorum regnum, donec transferretur ad Medos. Ita Eusebius etiam in secundo libro, teste Hieronymo, ubi
de obitu Sardanapali. Sed enim Syncellus, p. 168
C, paulo diversam ipsius Eusebii sententiam refert:
Ο μέντοι Ευσέβιος καίπερ πραγματείαν οὐ τὴν το
χούσαν συλλεξάμενος φιλοπόνως, καὶ ταύτῃ τὴν ἑαυ
τοῦ χρονικὴν συγγραφὴν κατασεμνύνας, τάς τε προκειμένας χρήσεις Διοδώρου καὶ Κεφαλίωνος προθεὶς,
ἐν ἐς βασιλεῦσιν τὴν Ασσυρίων ἀρχὴν περιέλαβεν,
ἔτεσι δέ ατ', τῷ Καστορι μᾶλλον ἀκολουθήσας, οὗ καὶ
μαρτυρίαν προήγαγεν, αστ' έτη φάσκουσαν τους
Ασσυρίων βασιλεῖς ἄρξαι: Eusebius pretiosam licet
materiam studioso conatu collegerit, eaque Chronicon
suum ditaverit, prædictasque et Diodori Cephalionis
sententias protulerit; tamen Assyriorum imperio_reges IXXVI, annosque MCCC attribuit, ad sententiam
inclinans Castoris, cujus el testimonium protulit (cap.
13, in quo tamen Eusebius ad Castorem non inclinat) annos MCCLXXX Assyriorum imperio tribuentis.
Denique Alexander Magnus, teste Augustino De civ.
Dei x, 10, in epistola ad Olympiadem matrem ex
Labulosis Ægyptiorum narrationibus aiebat, regnum
Assyriorum quinque millia excessisse annorum.
Chorenensis Hist. 1, 21, Mandauces.
Codex hic Dejoes; sed Dejoces Chorenensis, et
secundus Eusebii liber. Vide Diodori Excerpta p.
Lat. 231.
Consonat Chorenensis in ms.
Asdahagis seu Astyagis alia etiam nomina recitantur a Syncello, p. 205 et 226 D, nempe Darius, Nabonnidus, Assuerus.
Atqui hæc summa ex prædictis numeris non
exsurgit. Sed parum abludit sententia Agathiæ dicentis p. 63 64: "Een Mhdwy Ev th ȧpxñ diavvoáv
των οὐ μεῖον ή τριακόσια, Medi rerum potili sunt
annis haud minus trecentis. Apud Syncellum p. 235
in margine scribuntur anni CCLXXVI, tum p. 359
mendose anni xxx. Medici imperii diuturnitas e
Ctesia etiam apud Diodorum mox laudandum cognoscitur.
Et quidem apud Diodorum 11, 32-34 (ut alios
auctores mittamus) reges Medorum hi ponuntur a
Ctesia Arbaces annis xxvIII, Madauces annis L.
Sosarmus annis xxx, Artycas annis L, Arbianes an³
nis XIII, Arteus annis XL, Artynes anuis xx11,
Astibaras annis XL, denique Aspadas seu Astyages. Moses item Chorenensis novem Medorum
reges enumerat: namque inter Artycam et Dejocem
interponit regem Cardiceam.
Codex, mendose, Seles. Sed Meles est in se
cundo libro tum et in Syncello p. 259 D, Miles.
Syncell. xxXVI.
Syncell., xXXVIII.
Codex Sardiartes.
Secundus Eusebii liber et Syncellus xv.
In secundo libro annis xix.
Aliter Clemens Alex. (ut hujus unius compa
ratione utamur) Strom. 1, 21, p. 395 Cyrus annis
xxx, Cambyses annis xix, Darius annis XLVI, Xerxes annis xxvi, Artaxerxes annis XLI, Darius annis
VIII, Artaxerxes annis XLII, Ochus vel Arses annis 111.
Etiam Agathias p. 64 A, diserte ait: 'Aλéavδρος ὁ Φιλίππου Δαρεῖον ἀποκτείνας, Alexander Phi
lippi filius, Darium interficiens; quanquam reapse
Darius a suis percussus est.
Clemens Alex. Strom. 1, 21, p. 396, alia ratione inita scribit cccxı.
col. 143–144page 23 of 251
PG 19:143(*) Καὶ ἔλαβε Θάρα τὸν ᾿Αβραμ τὸν υἱὸν αὐτοῦ, καὶ τὸν Λὼτ υἱὸν ᾿Αρβαν υἱὸν τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, καὶ τὴν Σάραν τὴν νύμφην αὐτοῦ, γυναῖκα "Αβραμ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, καὶ ἐξήγαγεν αὐτοὺς ἐκ τῆς χώρας τῶν Χαλδαίων. Επ 51. (*) Χοῦς δὲ ἐγέννησε τὸν Νεβρώδ' οὗτος ήρξατο εἶναι γίγας ἐπὶ τῆς γῆς· οὗτος ἦν γίγας κυνηγὸς ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ. Διὰ τοῦτο ἐροῦσιν, Ὡς Νεβρώδ γίγας κυνηγός ἐναντίον Κυρίου. Καὶ ἐγένετο ἀρχὴ τῆς βασι λείας αὐτοῦ Βαβυλὼν καὶ Ὀρεχ καὶ Αρχαδ καὶ Χαλάννη ἐν τῇ γῇ Σενναάρ. Ἐκ τῆς γῆς ἐκείνης ἐξῆλθεν Ασσούρ. 8-11. διαβεβοημένοι γεγόνασι ὁ πρῶτος ἐπὶ᾿ Ωγύγου ἐν τῇ "Οτι δύο κατακλυσμοί κατὰ τὴν Ἑλλάδα γῆν Αττικῇ - χρόνοις δὲ ὕστερον σμη' ἐν Θετταλίᾳ ἐπὶ Δευκαλίωνος.
EUSEBI CESARIENSIS OPP. PARS I. HISTORICA.
ætate imperavit Romanis Augustus (cognomento ea abs Græcis fabulationibus vehementer abhorSebastus quæ vox sonat adorabilem); isque
tunc anno jam quinto decimo Romanum imperium
regebat. quo anno ad ducentesimam secundam
olympiadem, in quam Tiberii decimus quintus annus incidit, conflantur anni duo supra quinquaginta. Hinc ad Constantini vicennalia sunt anni trecenti. De his hactenus. Nunc ad Hebræorum chro.
nologiam pergendum est.
CAPUT XVI.
Qua ratione ab Hebræis chronologia tradatur.
1. Res Hebraicas consequenter en addimus ex
Mose, et ex iis, qui post eum apud Hebræos feruntur,
libris: tum ex Flavii Josephi Judaica priscorum
historia: tum denique ex Africani Chronicis.
rent, quod quidem attinet ad diluvium quod hæ
sub Deucalione contigisse aiunt. Imo et illud grande
diluvium, quod Græci in Ogygi ætatem incidisse
tradunt, procul abest ab ejus diluvii temporibus,
cujus notitia apud Hebræos vulgata est: nimirum
hoc accidit mille fere et ducentis annis ante Ogygi
tempora; quamvis Ogygeum diluvium quinquaginta et ducentis annis Deucalioneo vetustius
sit. Porro Assyriorum chronicorum, quibus diluvii
historia continetur, non modica est affinitas cum Hebræorum oraculis, quibus denæ ante diluvium succes.
siones procreationum diligenter expense traduntur.
2. Post diluvium vero a tribus viris toto orbe
genus humanum disseminatum est. Namque a JaChaldæorum, Assyriorum, Medorum Persarumpheto cunctam Europam, et regionem ab Amano
que tempora, itemque regum historia, ea prorsus monte usque ad occidentalem oceanum aiunt incoratione se habent quam nos præcedente sectione lis frequentatam: a Chano Ægyptum, Libyam unidiximus. Quin adeo Hebræorum progeniem ab ori- versamque ultra ad occidentem solem plagam: a
gine manare Chaldaica satis exploratum est: nam- Semo denique fratrum natu maximo Assyriam et
que
Chaldæum fuisse Abrahamum, ejusque majores reliquas Orientis partes. Primi quoque Babylonis
Chaldæam incoluisse liquido constat Id etiam conditus Nebrodum aiunt auctorem litteræ HebræoMoses scripto commendans narrat: ‹ Tulitque, rum his verbis: Chus Nebrodum genuit qui,
ait, Thara Abramum filium suum, et Lotum filium ut ait Scriptura, cœpit esse gigas in terra. Is erat
Arani nepotem suum, et Saram nurum suam uxo- gigas venator coram Deo. Unde dictum illud manarem Abrami filii sui, eduxitque eos e terra Chal- vit Quasi Nebrodus gigas coram Deo. Fuit autem
dæorum › Itaque juxta chronica Chaldæorum principium regni ejus Babylon et Ored et Achad et
opportunissime ascribitur Hebræorum priscorum Chalane in terra Senaar. Ex eadem regione egreshistoria. Quæ tamen ab istis de diluvio traduntur, sus est Assur qui Ninivem condidit **. › Ninives
(*) Καὶ ἔλαβε Θάρα τὸν ᾿Αβραμ τὸν υἱὸν αὐτοῦ, καὶ τὸν Λὼτ υἱὸν ᾿Αρβαν υἱὸν τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, καὶ τὴν
Σάραν τὴν νύμφην αὐτοῦ, γυναῖκα "Αβραμ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, καὶ ἐξήγαγεν αὐτοὺς ἐκ τῆς χώρας τῶν
Χαλδαίων. Επ Genesi, xι, 51.
(*) Χοῦς δὲ ἐγέννησε τὸν Νεβρώδ' οὗτος ήρξατο εἶναι γίγας ἐπὶ τῆς γῆς· οὗτος ἦν γίγας κυνηγὸς ἐναντίον
Κυρίου τοῦ Θεοῦ. Διὰ τοῦτο ἐροῦσιν, Ὡς Νεβρώδ γίγας κυνηγός ἐναντίον Κυρίου. Καὶ ἐγένετο ἀρχὴ τῆς βασι
λείας αὐτοῦ Βαβυλὼν καὶ Ὀρεχ καὶ Αρχαδ καὶ Χαλάννη ἐν τῇ γῇ Σενναάρ. Ἐκ τῆς γῆς ἐκείνης ἐξῆλθεν
Ασσούρ. Εx Gen. x, 8-11.
Scribendum erat: Græcis dictus Zebaotós,
quæ vox, etc. Hæc autem videtur glossa. Sed Augustum idem sonare ac Σɛ6astó fatetur ipse Græcus
Pausanias Lacon. cap. 11.
Rem ex Philone, Josepho ac Polyhistore confirmat ipse Eusebius Præp. ev. viii, 6, ix, 16, 17.
Sic quidem scribit Eusebius ex vulgato LXX
Interpretum textu, sed in Bibliis Armeniacis Nachorus quoque additur: Tulitque Thara Abramum
filium suum, et Nachorum filium suum, et Lotum
filium Arani filii sui, etc. Ergo jam licet feliciter
expedire quæstionem, quam aliter solvebat Augustinus De civ. Dei xvi, 13: Narratur quemadmodum
Thara cum suis regionem reliquerit Chaldæorum, et
venerit in Mesopotamiam, et habitaverit in Charra.
Tacetur autem de uno ejus filio Nachor, tanquam
eum non duxerit secum. Sed invenimus postea, cum
servum suum mitteret Abraham ad accipiendam uxorem filio suo Isaac, ita scriptum: ‹ Et accepit puer,
etc., et profectus est in Mesopotamiam in civitatem
Nachor. Isto et aliis sacræ historiæ testimoniis
ostenditur, etiam Nachor frater Abrahæ exisse de regione Chaldaorum, sedesque constituisse in Mesopoς
tamia. Cur ergo Scriptura eum non commemoravit?
Cur, putamus, nisi forte quod a paterna et fraterna
pietate desciverat, et superstitioni adhæserat Chaldæorum, el postea inde, sive pænitendo, sive persecutionem passus, quod suspectus haberetur, et ipse emigravit? Nihil tamen de profectione Nachori est in
textibus sive Hebraico sive Samaritano.
diluvio Nuachico ad Abrahami ortum putaturus est infra Eusebius noster annos DCCCCXLII.
Nunc dicit, imter Noachicum et Ogygeumi diluvium
interpositos esse annos mille circiter et ducentos.
Hinc est colligendum in quem fere Abrahami annum ab Eusebio Ogygeum diluvium collatum sit:
is enim locus secundi Eusebiani libri desideratur
in mutilo codice Armeniaco. Sed enim quid Euse
bius in Chronicis tradiderit de Ogygei Deucalioneique diluvii temporibus commode docet Augustinus
De civ. Dei xviii, 8 et 10: Nostri qui chronica scripserunt, prius Eusebius, post Hieronymus, qui utique præcedentes aliquos historicos in hac opinione secuti sunt, post annos amplius quam trecentos, jam secundo Argivorum Phoroneo rege regnante, Ogygii
diluvium fuisse commemorant... Ut nostri Eusebius
et Hieronymus scribunt, adhuc Cecrope permanente,
diluvium fuit quod appellatum est Deucalionis, eo
quod ipse regnabat in earum terrarum partibus, ubi
maxime factum est.
In codicis Arm. margine ccx. Retinemus autem textus lectionem; nam et Cedrenus p. 14, 1,
διαβεβοημένοι γεγόνασι ὁ πρῶτος ἐπὶ᾿ Ωγύγου ἐν τῇ
ait: "Οτι δύο κατακλυσμοί κατὰ τὴν Ἑλλάδα γῆν
Αττικῇ - χρόνοις δὲ ὕστερον σμη' ἐν Θετταλίᾳ ἐπὶ
Δευκαλίωνος. Duo diluvia in Gracia celebri fama
fuerunt prius sub Ogygo; alterum post annos
CCXLVII sub Deucalione in Thessalia.
Hoc loco scribitur in codice Arm. glossa quædam seu nota quæ ita se habet: Chus est Æthiops
a quo procreatus creditur Nebrodus.
col. 145–146page 24 of 251
PG 19:145(*) Τὴν μὲν ποσότητα τοῦ χρόνου τῆς ἐν τῷ παραδείσῳ διαγωγῆς τῶν πρωτοπλάστων ἀτράνωτον ἡμῖν ὁ θεόπτης Μωϋσῆς καταλέλοιπε. Επ 4 Β. [] Καὶ ἐξαπέστειλεν αὐτὸν Κύριος ο Θεός ἐκ τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς, ἐργάζεσθαι τὴν γῆν ἐξῆς ἐλήφθη. Καὶ τὸν Ἀδάμ, καὶ κατῴκισεν αὐτὸν ἀπέναντι παραδείσου τῆς τρυφῆς. Επ (*) 'Αδάμ δὲ ἔγνω Ευαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ· καὶ συνέλαβε καὶ ἔτεκε τὸν Κάϊν. Επ (*) Διαφωνούσι τὰ Ἑβραϊκὰ ἀντίγραφα πρὸς τὸ Σαμαρειτῶν ἀρχαιότατον καὶ τοῖς χαρακτήρσι διαλλάττον, 8 καὶ ἀληθὲς εἶναι καὶ πρῶτον Εβραίοι καθομολογοῦσι. 83 μας Ελαμαίους, Περσῶν ὄντας ἀρχηγέτας, κατέλι Αρφαξάδης τοὺς νῦν Χαλδαίους καλουμένους Αρφα ξαδαίους ὠνόμασεν, ἄρξας αὐτῶν Λυδούς νῦν καλοῦσι, Λούδου δὲ τότε, Λούδας ἔκτισε.
CHRONICORUM LIB. I.
hominum stirpe designavisse exploratum est
5. Sed enim nostra hæc chronologia nullam ejus
incolatus rationem habebit: neque ordietur a cœlo
terraque conditis, uti nonuulli sibi faciendum existimaverunt; sed ab eo tempore quo natura nostra
co-pit esse, uti nunc se habet, mortalis; atque
ejusmodi vitæ conditio a prisco illo parente nobis
oborta est: illo, inquam, qui paradiso excidit, dulcique ac feliciore vita depulsus est, et nomine dictus
Adamus. Hujus ego annos, quibus fatalem mortalemque vitam conclusit, ex Hebraicis codicibus colligam, sequentique sermone recitabo. Id videlicet
Hebraica chronologiæ caput est, unde etiam Mosaicus liber hoc pacto auspicatur.
nomine Ninum appellatam aiunt, quæ erat prima visse, quam hominis est: quod prorsus de universa
Assyriorum urbs regia, quæque Assurum auctorem
agnoscit. Erat autem hic de filiis Semi, a quo diximus occupatas omnes plagas Orientis. Nati ex Semo
feruntur (†) etiam Elamus et Assurus et Arphaxades et Aramus et Ludus. At ex Elamo orti sunt Elamitæ, gens prima Persarum ab his Elymais
urbs condebatur. Assuro Assyrii progeniti sunt:
condebatque Assurus urbem Ninum, quæ mox Ninive dicta est. Ex Arphaxade Arphaxadæi, qui et
Chaldæi vocitati sunt Ex Aramo Aramæi,
quibus est nomen etiam Syri. Ex Ludo denique
Lydi Arphaxadis autem filius fuit Sala; hujus
Heberus, a quo Hebræorum nomen et gens propagabatur. Hebero successit sexto loco Abrahamus
Judaicæ gentis patriarcha, decima post diluvium
generatione. Hæc hactenus. Quippe multa paucis
diximus ad demonstrandam Hebræorum cum Chaldæis et Assyriis affinitatem. Nunc operæ pretium
est, re paulo altius repetita, principium facere
cbronologiæ Hebræorum.
3. Jam bujus initio statim ea narrat Moses quæ
primigeniam nostram creationem spectant: post
bonitatem autem amissam, primam humanarum
stirpium evolvit historiam, quarum patriarcham
prædicat Adamum, qui quidem generi universo homonymus est: namque Adam in Hebræorum loquela cunctos homines universim significat. Ævum
igitur, quo hic paradiso pulsus vitam protelavit,
divinus per Mosem Spiritus edisserit: tum recta
serie posterorum ejus successionem enumerat,
itemque tempora pro singulorum ætatibus prorsus ut jam inde ab Adamo contexere nobis liceat
atque ordinare Hebræorum chronologiam.
4. Nam tempora *, quibus habitatum est in illo,
qui Dei dictus est, paradiso, nemo est qui effari
queat. Imo mihi videtur mirabilis ille Moses, divino Spiritu usus, nescio quod diversorium orbe nostro melius, et beatissimum aliquem Deo dilecta
vitæ incolatum innuere, cum primas humani generis sedes paradisum appellat nempe Adamum
in paradiso suaviorem dulcioremque vitam agita6.
་ Et emisit eum, inquit, scilicet primum
hominem, Dominus Deus e paradiso deliciarum, ut
terram excoleret de qua sumptus erat. Et ejecit
Adamum, eumque e regione paradisi deliciarum
collocavit. Tum addit: • Ingressus Adamus
ad Evam uxorem suam est, quæ concepit peperitque Cainum.
› Atque hinc omnino nostra hæc
chronologia exordium capiat: superioris auten,
temporis, si qua est, historia, ea prorsus ut ineffabilis a posteris temporibus sejuncta habeatur. Age
vero ipsi Hebræi in suis temporibus supputandis
valde dissident inter se: quare operæ pretium est
textuum apud ipsos exstantium notitiam habere, ut
ex instituta rite comparatione veritas elucescat.
Porro Mosaici quinque libri orbis opificium, ætates
tum viventium ante diluvium tum priscorum hominum post illud, nec non Hebraicas propagines, et
denique Mosis ex hac vita excessum recitant.
7. Sed enim Legis Volumen apud Judæorum successores aliter se habet, atque apud Samaritanos
qui fuerunt Judæorum proselyti. Quin adeo ipsæ
litteræ alia forma præditæ sunt apud Hebræos, alia
apud Samaritanos: atqui Samaritanas genuinas el
primigenias habendas esse, ne Judæorum quidem
hæredes infitias ibunt****. Igitur ante mutatas litteras nullum inter eos discidium fuit. Rursus quod
attinet ad chronologiam manifestus est partium dis-
(*) Τὴν μὲν ποσότητα τοῦ χρόνου τῆς ἐν τῷ παραδείσῳ διαγωγῆς τῶν πρωτοπλάστων ἀτράνωτον ἡμῖν ὁ
θεόπτης Μωϋσῆς καταλέλοιπε. Επ Syncello, p. 4 Β.
[2] Καὶ ἐξαπέστειλεν αὐτὸν Κύριος ο Θεός ἐκ τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς, ἐργάζεσθαι τὴν γῆν ἐξῆς
(")
ἐλήφθη. Καὶ τὸν Ἀδάμ, καὶ κατῴκισεν αὐτὸν ἀπέναντι παραδείσου τῆς τρυφῆς. Επ
Gen. 111, 23, 24.
(*) 'Αδάμ δὲ ἔγνω Ευαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ· καὶ συνέλαβε καὶ ἔτεκε τὸν Κάϊν. Επ Gen.v,1.
(*) Διαφωνούσι τὰ Ἑβραϊκὰ ἀντίγραφα πρὸς τὸ Σαμαρειτῶν ἀρχαιότατον καὶ τοῖς χαρακτήρσι διαλλάττον,
8 καὶ ἀληθὲς εἶναι καὶ πρῶτον Εβραίοι καθομολογοῦσι. Εx Syncello, p. 83 C.
Gen. x, 22.
Suffragatur diserte Josephus Antiq. 1, 6: “Eλaμας Ελαμαίους, Περσῶν ὄντας ἀρχηγέτας, κατέλιElamus Elamæos, qui sunt Persarum progenilores, procreavit.
Idem plane tradit Josephus loco prædicto:
Αρφαξάδης τοὺς νῦν Χαλδαίους καλουμένους Αρφαξαδαίους ὠνόμασεν, ἄρξας αὐτῶν· Arpharades nomen Arphaxadæis fecit, quorum princeps (vel pater )
(nit.
Imo hi Ludi olim dicebantur teste Josepho
loco nuper laudato: Λυδούς νῦν καλοῦσι, Λούδου
δὲ τότε, Λούδας ἔκτισε.
De paradiso, in quo Moses collocatum Adamum
narrat, haud absimili modo loquitur Eusebius
Præp. ev. XII, 11, 13, qui et Mosaicam narrationem opportunis Platonis locis confirmat.
Subobscurus vel perplexus et ambiguus in
Armeniac textu locus.
col. 147–148page 25 of 251
PG 19:147(*) Εἶθ' οὕτω καὶ τὰ παρὰ Εὐσεβίου τριχῶς ἐκτεθέντα, ὡς ἐκεῖνός φησι, κατά τε τοὺς ἑβδομήκοντα σοφούς ἑρμηνέας, καὶ κατὰ τὸ παρ᾽ Ἑβραίοις, καὶ ἔτι κατὰ τὸ παρὰ Σαμαρείταις ἀντίγραφον. 80 (**) Εἴδωμεν οὖν πρῶτον πῶς ἡ τῶν θ' ἑρμηνεία τὴν ἀπὸ ᾿Αδαμ μέχρι τῆς τοῦ ᾿Αβραὰμ γενέσεως χρονογραφίαν παρείληφεν. 81' ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΠΡΟΣ ΛΕΞΙΝ ΠΑΡΑ ΤΩΝ ΕΒΔΟΜΗΚΟΝΤΑ. (*) Πρῶτος ἀνθρώπων ᾿Αδάμ γενόμενος ἐτῶν σλ' γεννᾷ τὸν Σὴθ' καὶ ἐπέζησεν ἔτη ψ μέχρις βλε' έτους Μαλαλεήλ. Σηθ γενόμενος ἐτῶν σε' γεννᾷ τὸν Ἐνώς· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ψζ' μέχρις εἰκοστοῦ ἔτους Ενώχ. Ενὼς γενόμενος ἐτῶν ὡς γεννᾶ τὸν Καϊναν· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ψιε μέχρις νγ' ἔτους Μαθουσάλα. Καϊνᾶν γενόμενος ἐτῶν ρο' γεννᾷ τὸν Μαλαλεήλ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ψμ' μέχρις πα' ἔτους Λάμεχ. Μαλαλεήλ γενόμενος ἐτῶν ρξε' γεννᾶ τὸν Ἰάρεδ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ψλ' μέχρις μη' ἔτους Νώε. Πάρεδ γενόμενος ἐτῶν ρξε' γεννᾶ τὸν Ενώχ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ὦ μέχρι στ' ἔτους Νῶε. Ενώχ γενόμενος ρξε' γεννᾷ τὸν Μαθουσάλα· καὶ ἐπέζησεν ἔτη σ', καὶ μετετέθη ἐν ἔτει λγ' τοῦ Λάμεχ. Μαθουσάλα γενόμενος ἐτῶν ρξς' γεννᾷ τὸν Λάμεχ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ωδ'. Λάμεχ γενόμενος ἐτῶν ρπης γεννὰ τὸν Νῶε· καὶ ἐπέζησεν έτη φλε'. Πρώτος Λάμεχ πρὸ τοῦ ἰδίου πατρός τελευτᾷ τοῦ Μαθουσάλα· ἐπέζησε δὲ μέχρις φλε' ἔτους Νώε. Επ' 81,82.
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I. HISTORICA.
urbe elaboratus est idemque in bibliotheca
conditus et diligentissime conservatus. Nunc vero
accurate perscribam* singulorum textuum tenorem,
ut quivis facile prædictæ historiæ differentias intelligere queat.
sensus, quem mox comparatio a nobis instituenda verborum ac sententiarum consensu in Alexandrina
vel apprime coarguet. Verumtamen Græcæ interpretationis editio quibusdam in locis a Judaica quidem vehementer abludit, ab Hebraico Samaritana
autem non æque: ita ut ad diluvium usque cum
hac non congruat; inde tanıen usque ad tempora
Abrahami consentientem habeat traditionem. Qui
apud nos fertur textus Septuaginta Virorum, is sub
Philadelpho Ptolemæo in Græcanicum sermonem,
Egypti vernaculum, ex Hebræo conversus, miroque
8. Ergo primo videamus, Septuaginta Virorum
interpretatio ab Adamo ad ortum Abrahami cujusmodi habeat chronologiam.
SEPTUAGINTA VIRORUM.
1. "
Primus homo Adamus anno ætatis ccxxx genuit Sethum: vixitque adhuc annis DCC usque ad
Cxxxv annum Malalaelis.
II. Sethus annos natus ccv genuit Enosum: vixitque adhuc annis DCCVII usque ad xx annum
Enochi.
III. Enosus annos natus cxc genuit Cainanum: vixitque adhuc annis DCCXV usque ad Lu annum
Mathusale.
IV. Cainanus annos natus cLxx genuit Malalaelem: vixitque adhuc annis DCCXL usque ad £xxxı
annum Lamechi.
V. Malalael annos natus CLXV genuit Jaredum; vixitque adhuc annis Dccxxx usque ad xlviii annum
Noachi.
VI. Jaredus annos natus CLXII genuit Enochum): vixitque adhuc annis DCCC usque ad ccLxxx annum
Noachi,
VII. Enochus annos natus CLxv genuit Mathusalam: vixitque adhuc annis cc, translatusque est anno
trigesimo tertio Lamechi.
VIII. Mathusala annos natus CLXVII genuit Lamechum: vixitque adhuc annis DCCC. Sub eo contigit
diluvium annis ante obitum viginti duobus unde et summa reliquæ ejus vitæ cognoscitur. Secundum
vero alia exemplaria vixit genito Lamecho adhuc annis dcclxxxii et ingruente diluvio obiit.
IX. Lamechus annos natus CLXXXVIM genuit Noachum: vixitque adhuc annis dxxxv. Ante patrem suum
Mathusalam Lamechus obiit, producta vita usque ad Dxxxv annum Noachi.
(*) Εἶθ' οὕτω καὶ τὰ παρὰ Εὐσεβίου τριχῶς ἐκτεθέντα, ὡς ἐκεῖνός φησι, κατά τε τοὺς ἑβδομήκοντα σοφούς
ἑρμηνέας, καὶ κατὰ τὸ παρ᾽ Ἑβραίοις, καὶ ἔτι κατὰ τὸ παρὰ Σαμαρείταις ἀντίγραφον. Εx eodem, p. 80 C,
(**) Εἴδωμεν οὖν πρῶτον πῶς ἡ τῶν θ' ἑρμηνεία τὴν ἀπὸ ᾿Αδαμ μέχρι τῆς τοῦ ᾿Αβραὰμ γενέσεως χρο
νογραφίαν παρείληφεν. Εx Syncello, p. 81' D.
ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΠΡΟΣ ΛΕΞΙΝ ΠΑΡΑ ΤΩΝ ΕΒΔΟΜΗΚΟΝΤΑ.
(*) Πρῶτος ἀνθρώπων ᾿Αδάμ γενόμενος ἐτῶν σλ' γεννᾷ τὸν Σὴθ' καὶ ἐπέζησεν ἔτη ψ μέχρις βλε' έτους
Μαλαλεήλ.
Σηθ γενόμενος ἐτῶν σε' γεννᾷ τὸν Ἐνώς· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ψζ' μέχρις εἰκοστοῦ ἔτους Ενώχ.
Ενὼς γενόμενος ἐτῶν ὡς γεννᾶ τὸν Καϊναν· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ψιε μέχρις νγ' ἔτους Μαθουσάλα.
Καϊνᾶν γενόμενος ἐτῶν ρο' γεννᾷ τὸν Μαλαλεήλ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ψμ' μέχρις πα' ἔτους Λάμεχ.
Μαλαλεήλ γενόμενος ἐτῶν ρξε' γεννᾶ τὸν Ἰάρεδ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ψλ' μέχρις μη' ἔτους Νώε.
Πάρεδ γενόμενος ἐτῶν ρξε' γεννᾶ τὸν Ενώχ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ὦ μέχρι στ' ἔτους Νῶε.
Ενώχ γενόμενος ρξε' γεννᾷ τὸν Μαθουσάλα· καὶ ἐπέζησεν ἔτη σ', καὶ μετετέθη ἐν ἔτει λγ' τοῦ Λάμεχ.
Μαθουσάλα γενόμενος ἐτῶν ρξς' γεννᾷ τὸν Λάμεχ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ωδ'.
Λάμεχ γενόμενος ἐτῶν ρπης γεννὰ τὸν Νῶε· καὶ ἐπέζησεν έτη φλε'. Πρώτος Λάμεχ πρὸ τοῦ ἰδίου πατρός
τελευτᾷ τοῦ Μαθουσάλα· ἐπέζησε δὲ μέχρις φλε' ἔτους Νώε. Επ' Syncello, p. 81,82.
Rem notissimam notis illustrari quis ferat?
Id unum monemus, Irenæum scilicet Adv. hæres.
11, 25 (cujus sententiam refert etiam Clemens Alex.
Strom. 1, 22, p. 409,410), Bibliorum interpretationem curatam tradere sub Ptolemæo Lagi filio,
Philadelphi parente; hoc autem discidium componi
quodammodo apud Eusebium Hist. eccl. vII, 32, ab
Anatolio dicente eam interpretationem utrique regi
oblatam; ex quo dicto intelligimus utrumque Ptolemæum per id tempus regnavisse, nempe extrema
Ptolemæi Lagi ætate. Sic fere opinatur Vossius De
historic. Gr. 1, 12. Eusebius tamen non solum hoc
loco, verum etiam posteriore libro, et Præp. ev.
vu, 1, Philadelphum unice hac in re commemorat.
Dicendum est quatuordecim. Erant enim gignentis Mathusalæ anni CLXVI; quibus addendi
Sunt CLXXXVIII Lamechi gignentis Noachum His
Jursus addendi pc Noachi usque ad diluvium, quæ
est summa annorum DCCCCLV. Vixit autem Mathusala annis DCCCCLXIX; ergo annis xiv diluvium excessit. Atque hæc est famosa quæstio, ut verbis
Hieronymi Quæst. in Gen. v, 25, utamur, et disputatione omnium Ecclesiarum ventilata, quod nimirum juxta diligentem supputationem quatuordecim
annos post diluvium Mathusala vixisse referatur.
Sed enim Augustinus De civ. Dei, xv, 13, et
Quæst. 11 in Gen., itemque De peccato orig. 11, 27,
ait, in quibusdam Græcis LXX Virorum codicibus
nec non in uno Latino et uno Syro inveniri Mathusalam sex annis ante diluvium fuisse defunctumn.
Biblia sane Armeniaca aiunt Mathusalam post
genitum Lamechum superfuisse annis DCCLXXXII;
verum eadem docent Mathusalam genuisse anno
ætatis CLXXXVII: quare et de sententia Armeniorum
Mathusala diluvio superfuit.
col. 149–150page 26 of 251
PG 19:149ΗΑΒΕΤ. Νῶς γενόμενος ἐτῶν φ' γεννᾷ τὸν Σήμ, τὸν Χάμ, τὸν Ἰάφεθ· καὶ ἐπέζησεν μέχρι τοῦ κατακλυσμοῦ ἔτη ρ'. Ἐν ἔτει χ' τοῦ Νῶς ὁ κατακλυσμὸς ἐγένετο· καὶ ἐπέζησεν Νῶε μετὰ τὸν κατακλυσμὸν ἔτη τη μέχρις πιο ἔτους Εβερ. ὁμοῦ τὰ πάντα βομβ'. Ταῦτα μὲν κατὰ τὴν ἐν ἑρμηνείαν. 83 ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΠΡΟΣ ΛΕΞΙΝ ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΕΒΡΑΙΚΟΥ. Αδάμ γενόμενος ἐτῶν ολ' γεννᾷ τὸν Σήθ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ω' ἕως να ἔτους Λάμεχ. Σηθ γενόμενος ἐτῶν ρεʹ γεννᾷ τὸν Ἐνώς· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ως' μέχρι ρξη' ἔτους Λάμεχ. Ενώς γενόμενος ἐτῶν υἱ' γεννᾷ τὸν Καϊνᾶν· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ωιε' μέχρις πδ' ἔτους Νώε. Καϊναν γενόμενος ἐτῶν σ' γεννᾷ τὸν Μαλαλεήλ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ωμ' μέχρις το' ἔτους Νώε. Μαλαλεὴλ γενόμενος ἐτῶν ξε' γεννᾷ τὸν Ἰάρεδ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ωλ' μέχρις σλδ' ἔτους Νῶε. Πάρεδ γενόμενος ἐτῶν ἐξῶν γεννᾷ τὸν Ἐνώχ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ω' μέχρις της' ἔτους Νώε. Ενωχ γενόμενος ἐτῶν ξεʹ γεννᾶ τὸν Μαθουσάλα· καὶ ἐπέζησεν ἔτη τ', καὶ μετετέθη ἐν ἔτει ριγ' Λάμεχ. Μαθουσάλα γενόμενος ἐτῶν ρπζ' γεννᾷ τὸν Λάμεχ· καὶ ἐπέζησεν ὑπό' ἕως αὐτοῦ τοῦ κατακλυσμοῦ. Νῶς γενόμενος ἐτῶν φ' γεννᾷ τὸν Σήμ, τὸν Χάμ, τὸν Ιάφεθ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ρ' μέχρι τοῦ κατακλυσμοῦ. Ἐν ἔτει χ τοῦ Νῶς ὁ κατακλυσμὸς ἐγενήθη· καὶ ἐπέζησεν Νῶς μετὰ τὸν κατακλυσμὸν ἔτη τν μέχρι νη' Έτους Αβραάμ. Ὁμοῦ τὰ πάντα ἔτη αχνς. Διαφωνεῖ πρὸς τὴν τῶν Ο' ἑρμηνείαν ἐν ἔτεσι φπς'. Ἐν τούτοις οἱ μὲν τῶν ἄλλων τῶν ἀπὸ Ἀδὰμ καὶ ἐπὶ Νῶε χρόνοι πρὸ τῆς ἑκάστου παιδοποιίας διεστήκασι πρὸς τὴν τῶν Ο' ἑρμηνείαν· συμφωνοῦσι δὲ αὐτῇ οἱ τοῦ Ἰάρεδ καὶ τοῦ Μαθουσάλα καὶ τοῦ Λάμεχ· ἐκ δὲ τῆς τούτων συμφωνίας πάρεστι λογισμῷ λαβεῖν, ὅτι καὶ τὰ πρὸ τούτων βέλτιον ἡ παρ' ἡμῖν ἀνάγνωσις ἔχει. ᾿Απὸ
CHRONICORUM LIB. I.
X. Noachus annos natus p genuit Semum, Chamum et Japhethum: vixit adbuc usque ad diluvium annis c.
Sexcentesimo Noachi anno supervenit diluvium. Vixitque Noachus post diluvium cum filiis suis annis
scc usque ad annum octogesimum tertium Heberi.
Summa annorum MMCCXLII. Hæc secundum Septuaginta Virorum interpretationem.
9. HEBRAICUM VERO JUDEORUM EXEMPLAR ITA SE ΗΑΒΕΤ.
1. Adamus anno ætatis cxxx genuit Sethum: vixitque adhuc annis DCCC usque ad Lvi annum Lamechi.
II. Sethus annos natus cv genuit Enosum vixitque adhuc annis DCCCV usque ad CLXVIII annum
Lamechi.
II. Enosus annos natus xc genuit Cainanum: vixitque adhuc annis Dcccxv usque ad LXXXIV annunı
Noachi.
IV. Cainanus annos natus Lxx genuit Malalaelem; vixitque adhuc annis DCCCXL usque ad CLXXIX allpum Noacbi.
V. Malalael annos natus Lxv genuit Jaredum: vixitque adhuc annis Dcccxxx usque ad ccxxxiv annum
Noacbi.
VI. Jaredus annos natus cLxi genuit Enochum: vixitque annis pccc usque ad cccLxvi annum
Noachi.
VII. Enochus annos natus Lxv genuit Mathusalam: vixitque adhuc annis ccc, translatusque est anno
centesimo decimo tertio Lamechi.
VIII. Mathusala annos natus CLXXXv11 genuit Lamechum: vixitque adhuc annis DCCLXxxII usque ad
ipsum diluvium
IX. Lamechus annos natus cLxxxl genuit Noachum: vixitque adhuc annis Dxcv. Is obiit quinquennio ante diluvium.
X. Noachus annos natus genuit Semum, Chamum et Japhethum: vixitque adhuc annis c usque ad
Jiluvium. Anno sexcentesimo Noachi diluvium fuit. Vixitque adhuc post diluvium annis cccL usque ad
annum LVIII Abrahami.
Summa annorum MDCLVI. Dissentit a Septuaginta Virorum interpretatione annis octoginta sex supra
quingentos.
10. Hoc annorum numero, 'aliorum quidem patriarcharum ab Adamo ad Noachum tempora, antequam quisque procreare liberos inciperet, differunt
a Septuaginta Virorum interpretatione: cum eadem
autem consentiunt Jaredi, Mathusalæ et Lamechi
tempora Jam ex trium horum concordia pronum est conjicere, lectionem nostram etiam in præcedentibus melius se habere. Namque e copia temΝῶς γενόμενος ἐτῶν φ' γεννᾷ τὸν Σήμ, τὸν Χάμ, τὸν Ἰάφεθ· καὶ ἐπέζησεν μέχρι τοῦ κατακλυσμοῦ
ἔτη ρ'. Ἐν ἔτει χ' τοῦ Νῶς ὁ κατακλυσμὸς ἐγένετο· καὶ ἐπέζησεν Νῶε μετὰ τὸν κατακλυσμὸν ἔτη τη
μέχρις πιο ἔτους Εβερ.
ὁμοῦ τὰ πάντα βομβ'. Ταῦτα μὲν κατὰ τὴν ἐν ἑρμηνείαν. Εx Syncello, p. 83 D.
ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΠΡΟΣ ΛΕΞΙΝ ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΕΒΡΑΙΚΟΥ.
Αδάμ γενόμενος ἐτῶν ολ' γεννᾷ τὸν Σήθ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ω' ἕως να ἔτους Λάμεχ.
Σηθ γενόμενος ἐτῶν ρεʹ γεννᾷ τὸν Ἐνώς· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ως' μέχρι ρξη' ἔτους Λάμεχ.
Ενώς γενόμενος ἐτῶν υἱ' γεννᾷ τὸν Καϊνᾶν· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ωιε' μέχρις πδ' ἔτους Νώε.
Καϊναν γενόμενος ἐτῶν σ' γεννᾷ τὸν Μαλαλεήλ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ωμ' μέχρις το' ἔτους Νώε.
Μαλαλεὴλ γενόμενος ἐτῶν ξε' γεννᾷ τὸν Ἰάρεδ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ωλ' μέχρις σλδ' ἔτους Νῶε.
Πάρεδ γενόμενος ἐτῶν ἐξῶν γεννᾷ τὸν Ἐνώχ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ω' μέχρις της' ἔτους Νώε.
Ενωχ γενόμενος ἐτῶν ξεʹ γεννᾶ τὸν Μαθουσάλα· καὶ ἐπέζησεν ἔτη τ', καὶ μετετέθη ἐν ἔτει ριγ' Λάμεχ.
Μαθουσάλα γενόμενος ἐτῶν ρπζ' γεννᾷ τὸν Λάμεχ· καὶ ἐπέζησεν ὑπό' ἕως αὐτοῦ τοῦ κατακλυσμοῦ.
Νῶς γενόμενος ἐτῶν φ' γεννᾷ τὸν Σήμ, τὸν Χάμ, τὸν Ιάφεθ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ρ' μέχρι τοῦ κατακλυσμοῦ.
Ἐν ἔτει χ τοῦ Νῶς ὁ κατακλυσμὸς ἐγενήθη· καὶ ἐπέζησεν Νῶς μετὰ τὸν κατακλυσμὸν ἔτη τν μέχρι νη'
Έτους Αβραάμ.
Ὁμοῦ τὰ πάντα ἔτη αχνς. Διαφωνεῖ πρὸς τὴν τῶν Ο' ἑρμηνείαν ἐν ἔτεσι φπς'.
Ἐν τούτοις οἱ μὲν τῶν ἄλλων τῶν ἀπὸ Ἀδὰμ καὶ ἐπὶ Νῶε χρόνοι πρὸ τῆς ἑκάστου παιδοποιίας διεστήκασι
πρὸς τὴν τῶν Ο' ἑρμηνείαν· συμφωνοῦσι δὲ αὐτῇ οἱ τοῦ Ἰάρεδ καὶ τοῦ Μαθουσάλα καὶ τοῦ Λάμεχ· ἐκ δὲ τῆς
τούτων συμφωνίας πάρεστι λογισμῷ λαβεῖν, ὅτι καὶ τὰ πρὸ τούτων βέλτιον ἡ παρ' ἡμῖν ἀνάγνωσις ἔχει. ᾿Απὸ
Codex Arm. Lxxx, sed mendum tollitur tum thusalam diluvio superstitem, ait diserte Hieronya Græco textu, tum supputatis annis CCCL Noachi,
qui pertingunt ad annum LXXXIII Heberi.
Codex Arm. tantum LXII; sed contra est in…
ferius. Veram lectionem tuetur etiam Augustinus
De civ. Dei, xv, 10, qui ait: In sexta generatione
nusquam utrique codices (Græcus et Hebraicus)
discrepant,
Codex Arm. tantum LXVI.
Hinc corrigendus Augustini locus De civ.
Dei xv, 13, in quo mendose scribitur cLxxx.
Etiam in Hebraicis codicibus exhiberi Mamus Quæst. in Gen. v, 25. At Augustinus De civ.
Dei xv, 11, et Quæst. u in Gen,, existimabat in
Hebraicis dici Mathusalam præmortuum diluvio.
Num ergo Augustinus designat potius codices Hebraico-Samaritanos?
Lamechi generatio desideratur nunc in Eusebii
textu Græco apud Syncellum.
Recole superiores locos, tum Latinos ex Armeniacis, tum Græcos cum notis. Neque enim tantas componere lites nostrum est.
col. 151–152page 27 of 251
PG 19:151γὰρ τοῦ πλείονος χρόνου τοῦ περὶ τὸν Ἰάρεδ δῆλος ἂν γένοιτο καὶ ὁ τῶν προαγόντων συντρέχειν ὀφείλων τῇ τῶν θ' ἐκδόσει. Εἰ γὰρ οἱ νεώτεροι καὶ μεταγενέστεροι τοῖς χρόνοις ταῖς τῶν ἑκατοντάδων προσθήκαις εὕρην καὶ κατὰ τὴν τοῦ Ἑβραϊκοῦ γραφὴν σύμφωνοι τῇ τῶν Ο' ἑρμηνεία, πήσῳ πλέον εἰκὸς ἦν τοὺς ἀρχαιοτέρους καὶ αὐτῶν ἐκείνων προπάτορας, μᾶλλον τῶν μετέπειτα, πολυχρονιωτέρους γενέσθαι; Ὁρῶν δὲ ἐν τῇ συγκεφαλαιώσει τῆς ἑκάστου ἀνδρὸς ζωῆς, τὸν πρὸ τῆς παιδοποιίας χρόνον, καὶ τὸν μετὰ τὴν παιδοποιίαν ἅμα συναγόμενον τὸν αὐτὸν ἀριθμὸν σώζοντα, κατά τε τὴν τῶν Ἑβραίων ἀνάγνωσιν, καὶ κατὰ τὴν τῶν Ο' ἑρμη νείαν, μόνα δὲ τὰ πρὸ τῆς τεκνογονίας ἔτη παρὰ τῶν Ἰουδαίων ἀντιγράφων συνεσταλμένα, κινούμαι μήποτε Ἰουδαίων ἔργον ἦν τοῦτο τολμησάντων συστείλαι καὶ ἐπιταχύναι τοὺς πρὸ τῆς παιδοποιίας χρόνους ἐπιτροπή ταχυγαμίας. Τῶν γὰρ παλαιοτάτων ἀνδρῶν μακροβίων ὄντων καὶ πολυχρονίων, οὕτω δὲ κατὰ τούτους θᾶτ τον ἐπὶ τοὺς γάμους καὶ παιδοποιίας ἐλθόντων, ὡς ἡ παρ' αὐτοῖς ἀνάγνωσις δηλοί, τίς οὐκ ἂν αὐτῶν τῆς ταχυγαμίας τὸν ὅμοιον τρόπον ἐζήλωσεν; ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΠΡΟΣ ΛΕΞΙΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΠΑΡΑ ΣΑΜΑΡΕΙΤΑΙΣ ΕΒΡΑΪΚΟΝ. ᾿Αδάμ γενόμενος ἐτῶν ρλ' γεννᾷ τὸν Σήθ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ω' μέχρι σκγ' ἔτους Νώε. Σηθ γενόμενος ἐτῶν ρε γεννᾷ τὸν Ἐνώς· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ως' ἕως τλε' ἔτους Νῶε. Ενὼς γενόμενος ἐτῶν υἱ' γεννᾷ τὸν Καϊναν· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ωιε' μέχρι υλγ. ἔτους Νώε. Καϊναν γενόμενος ἐτῶν ο γεννᾷ τὸν Μαλαλεήλ· καὶ ἐπέζησεν ωμ' μέχρι φκη' ἔτους Νώε. Μαλαλεὴλ γενόμενος ἐτῶν 'ξει γεννᾷ τὸν Πάρεδ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ωλ' μέχρι φπγ' ἔτους Νώε. Πάρεδ γενόμενος ἐτῶν ξβ' γεννᾷ τὸν Ἐνώχ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ψπε' μέχρις αὐτοῦ τοῦ κατακλυσμού. Ενώχ γενόμενος ἐτῶν ξε γεννᾷ τὸν Μαθουσάλα· καὶ ἐπέζησεν ἔτη τ'· μετετέθη ἐν ἔτει ρπ' τοῦ Νώε. Μαθουσάλα γενόμενος ἐτῶν ξζ' γεννᾷ τὸν Λάμεχ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη χνγ' ἕως τοῦ κατακλυσμού. Λάμεχ γενόμενος ἐτῶν νγ' γεννᾶ τὸν Νώε· καὶ ἐπέζησεν ἔτη χ' μέχρις αὐτοῦ τοῦ κατακλυσμού. ν, Ὁ Εὐσέβιος περὶ τοῦ Μαθουσάλα φησὶν ὅτι, τοῦτον ὑπερβῆναι τὸν κατακλυσμόν. Τινὲς δὲ φασὶν, ὧν εἷς ὁ Εὐσέβιος, ἔχειν τινὰ τῶν ἀντιγράφων ὅτι ψπβ' ἐπο έζησεν Μαθουσάλα μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτόν. φλγ'.
EUSEBII CASARIENSIS OPP. PARS 1.
HISTORICA.
poris Jaredi aliorumque duorum, palam fit, præce- Græco LXX Virorum; tempus autem tantummodo
dentium quoque tempora cun Septuaginta Virorum
editione consentire debere. Sane si juniorum natuque minorum tempora propter auctas annorum
centurias, in Hebraico textu respondent Septuaginta Virorum interpretationi; multo magis oportet vetustiores illos et progenitores copia temporis
posteris suis antecelluisse. Nunc cum videam, facta
summa temporum cujusque viri, tempus ante nuptias cum illo post nuptias copulatum, eumdem numerum conficere tum in Hebraico textu tum in
ante nuptias in Hebraico textu contractum; ego
equidem suspicione percutior, id Judæorum opera
curatum esse, qui ausi sint tempora nuptias præcedentia mutilare atque subtrahere, ob studium
accelerandi sibi conjugii liberosque gignendi.Quippe
si ii vetustissimi et longævi et annosi aleo præmature ad nuptias gignendumque accesserunt, uti
lectio Judæorum demonstrat, quis eum morem
præcocium nuptiarum sedulo imitari nollet?
11. SECUNDUM HEBRAICUM SAMARITANORUM EXEMPLAR.
1. Adamus anno ætatis cxxx genuit Sethum: vixitque adhuc annis DCCC usque ad ccxxiii annum
Noachi.
II. Sethus annos natus cv genuit Enosum vixitque adhuc annis DCCCVII usque ad cccxxxv annum
Noachi.
III. Enosus annos natus xc genuit Cainanum vixitque adhuc annis Dcccxv usque ad ccccxxx}]] anpam Noachi.
IV. Cainanus annos natus Lxx genuit Malalaelem: vixitque adhuc annis DCCCXL usque ad dxxviii annun Noachi.
V. Malalael annos natus Lxv genuit Jaredum: vixitque adhuc annis Dcccxxx usque ad DLXXX){{ annum
Noachi.
VI. Jaredus annos natus lx11 genuit Enochum: vixitque adhuc annis DccLxxxv usque ad ipsum diluvium.
VII. Enochus annos natus Lxv genuit Mathusalam: vixitque adhuc annis ccc, translatusque est anne
centesimo octogesimo Noachi.
VIII. Mathusala annos nalus Lxvit genuit Lamechum: vixitque adhuc annis DcLil usque ad diluvium.
IX. Lamechus annos natus LIII genuit Noachum: vixitque adhuc annis DC usque ad ipsum diluvium.
γὰρ τοῦ πλείονος χρόνου τοῦ περὶ τὸν Ἰάρεδ δῆλος ἂν γένοιτο καὶ ὁ τῶν προαγόντων συντρέχειν ὀφείλων τῇ
τῶν θ' ἐκδόσει. Εἰ γὰρ οἱ νεώτεροι καὶ μεταγενέστεροι τοῖς χρόνοις ταῖς τῶν ἑκατοντάδων προσθήκαις εὕρην -
καὶ κατὰ τὴν τοῦ Ἑβραϊκοῦ γραφὴν σύμφωνοι τῇ τῶν Ο' ἑρμηνεία, πήσῳ πλέον εἰκὸς ἦν τοὺς ἀρχαιοτέρους
καὶ αὐτῶν ἐκείνων προπάτορας, μᾶλλον τῶν μετέπειτα, πολυχρονιωτέρους γενέσθαι; Ὁρῶν δὲ ἐν τῇ συγκε
φαλαιώσει τῆς ἑκάστου ἀνδρὸς ζωῆς, τὸν πρὸ τῆς παιδοποιίας χρόνον, καὶ τὸν μετὰ τὴν παιδοποιίαν ἅμα
συναγόμενον τὸν αὐτὸν ἀριθμὸν σώζοντα, κατά τε τὴν τῶν Ἑβραίων ἀνάγνωσιν, καὶ κατὰ τὴν τῶν Ο' ἑρμη
νείαν, μόνα δὲ τὰ πρὸ τῆς τεκνογονίας ἔτη παρὰ τῶν Ἰουδαίων ἀντιγράφων συνεσταλμένα, κινούμαι μήποτε
Ἰουδαίων ἔργον ἦν τοῦτο τολμησάντων συστείλαι καὶ ἐπιταχύναι τοὺς πρὸ τῆς παιδοποιίας χρόνους ἐπιτροπή
ταχυγαμίας. Τῶν γὰρ παλαιοτάτων ἀνδρῶν μακροβίων ὄντων καὶ πολυχρονίων, οὕτω δὲ κατὰ τούτους θᾶτ
τον ἐπὶ τοὺς γάμους καὶ παιδοποιίας ἐλθόντων, ὡς ἡ παρ' αὐτοῖς ἀνάγνωσις δηλοί, τίς οὐκ ἂν αὐτῶν τῆς
ταχυγαμίας τὸν ὅμοιον τρόπον ἐζήλωσεν;
ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΠΡΟΣ ΛΕΞΙΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΠΑΡΑ ΣΑΜΑΡΕΙΤΑΙΣ ΕΒΡΑΪΚΟΝ.
᾿Αδάμ γενόμενος ἐτῶν ρλ' γεννᾷ τὸν Σήθ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ω' μέχρι σκγ' ἔτους Νώε.
Σηθ γενόμενος ἐτῶν ρε γεννᾷ τὸν Ἐνώς· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ως' ἕως τλε' ἔτους Νῶε.
Ενὼς γενόμενος ἐτῶν υἱ' γεννᾷ τὸν Καϊναν· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ωιε' μέχρι υλγ. ἔτους Νώε.
Καϊναν γενόμενος ἐτῶν ο γεννᾷ τὸν Μαλαλεήλ· καὶ ἐπέζησεν ωμ' μέχρι φκη' ἔτους Νώε.
Μαλαλεὴλ γενόμενος ἐτῶν 'ξει γεννᾷ τὸν Πάρεδ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ωλ' μέχρι φπγ' ἔτους Νώε.
Πάρεδ γενόμενος ἐτῶν ξβ' γεννᾷ τὸν Ἐνώχ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ψπε' μέχρις αὐτοῦ τοῦ κατακλυσμού.
Ενώχ γενόμενος ἐτῶν ξε γεννᾷ τὸν Μαθουσάλα· καὶ ἐπέζησεν ἔτη τ'· μετετέθη ἐν ἔτει ρπ' τοῦ Νώε.
Μαθουσάλα γενόμενος ἐτῶν ξζ' γεννᾷ τὸν Λάμεχ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη χνγ' ἕως τοῦ κατακλυσμού.
Λάμεχ γενόμενος ἐτῶν νγ' γεννᾶ τὸν Νώε· καὶ ἐπέζησεν ἔτη χ' μέχρις αὐτοῦ τοῦ κατακλυσμού.
Nempe post diluvium.
Codex Arm. cxc.
Mirari subit quod Hieronymus Quæst. in Gen.
ν, 25, dicat: In Hebræis et Samaritanorum libris
ita scriptum reperi: «Et vixit Mathusala centum octoginta septem annis et genuit Lamech. Et vixit Mathusala postquam genuit Lamech septingentos octoginta duos annos, etc. Atqui textus editus Samaritanus ita se habet uti scribit Eusebius. Est autem
in Ambrosiana satis vetus et pretiosissimus Pentateuchi Samaritani codex membraneus, quem in
urbe Sichem invenit olim Frater ille Thomas Novariensis, cujus in Arabicis studiis non obscura
laus est. Jam et hic codex, quantum in detritis pagellis legere nobis licuit, edito textui Samaritano
suffragatur. Certe ab Eusebio twv LXX sententiæ
adhærente existimatum esse Mathusalam diluvio superstitem confirmat Syncellus p. 20: Ὁ Εὐσέβιος
περὶ τοῦ Μαθουσάλα φησὶν ὅτι, τοῦτον ὑπερβῆναι
τὸν κατακλυσμόν. Quod autem annis Mathusala di
luvium de Eusebii sententia excesserit, vide superius col. 147. Denique cum ibidem dicat Eusebius
Mathusalam in aliquot exemplaribus tradi superstitem post gignendum annis DCCLXXXII, notandum est
egregium testimonium Syncelli p. 114 A, qui id
apud Eusebium legerat: Τινὲς δὲ φασὶν, ὧν εἷς ὁ
Εὐσέβιος, ἔχειν τινὰ τῶν ἀντιγράφων ὅτι ψπβ' ἐπο
έζησεν Μαθουσάλα μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτόν.
Mendose Syncellus in edd. φλγ'.
Græcus textus Eusebii apud Syncellum habet
LX; sed sunt LXV in Biblicis exemplaribus: idque
confirmatur a summa, quæ subditur, annorum
MCCCVII. Nunc autem Armenius interpres demonstrat, ab ipso quoque Eusebio scriptos fuisse LXV.
col. 153–154page 28 of 251
PG 19:153Νῶς γενόμενος ἐτῶν φ' γεννᾷ τὸν Σήμ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ρ' μέχρι τοῦ κατακλυσμοῦ. Ἐν ἔτει τοῦ Νῶε χ ὁ κατακλυσμὸς ἐγενήθη· καὶ ἐπέζησεν Νῶε μετὰ τὸν κατακλυσμὸν ἔτη τν μέχρις πγ' ἔτους Εβερ. Ομοῦ τὰ πάντα ἔτη ατζ. Διαφωνεῖ πρὸς μὲν τὸ Ἰουδαϊκὸν ἔτεσι τμθ' πρὸς δὲ τὴν τῶν θ' ἑρμηνείαν ἔτεσιν Ελε. Καὶ ταῦτα μὲν τὰ πρὸ τοῦ κατακλυσμού. Ἐπίωμεν δὲ καὶ τοὺς μετὰ ταῦτα χρόνους, πρῶτον ἐκεῖνο σημειωσάμενοι, τὸ συμφώνως τοῦ παρ' Εβραίοις Επηρουμένου κατακλυσμοῦ, καὶ τὴν Χαλδαίων μνημονεύσαι γραφὴν τῆς τε κατασκευασθείσης· ὑπὸ τοῦ Νῶς χιωτοῦ. Τὸ δὲ τὸν κατακλυσμὸν ἀρθῆναι ἐπὶ τὰ ὑψηλότατα τῶν ὀρέων, καὶ ἡμῖν τοῖς μετὰ ταῦτα γράφουσιν ἀλήθειαν ἐπιστώσατο αὐτοψία τινῶν ἰχθύων καθ᾿ ἡμᾶς εὑρημένων ἄνω πρὸς αὐταῖς τοῦ Λιβάνου ταῖς ὑψη λετάταις ἀκρωρείαις· λίθους γὰρ ἐνθένδε εἰς οἰκοδομὰς τινὲς ἀπὸ τῶν ὁρῶν ἐκτέμνοντες, θαλαττίων ἰχθύων εὗρον διάφορα γένη, ἃ δὴ ἐπὶ τῶν κατὰ ὄρη κοιλωμάτων συναποπαγήναι τῇ ἰλύϊ, καὶ τεταριχευμένων δίκην εἰς δεῦρο διαμείναι συνέβη, ὥστε ἡμῖν, δι' αὐτῆς τῆς ὄψεως, τὴν τοῦ παλαιοῦ λόγου σωθῆναι μαρτυρίαν. ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΤΩΝ Ο' ΕΡΜΗΝΕΙΑΝ. Μετὰ τὸν κατακλυσμὸν ἔτους δευτέρου. Σημ υἱὸς Νῶε γεννᾷ τὸν ᾿Αρφαξάδ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη φ' μέχρι ρα' ἔτους Φαλέκ. Αρφαξάδ γενόμενος ἐτῶν ολε γεννᾷ τὸν Σαλά· καὶ ἐπέζησεν ἔτη υγ' μέχρις θ' ἔτους Ραγαῦ. Σαλὰ γενόμενος ἐτῶν ρλ' γεννᾷ τὸν Ἔβερ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη υς' μέχρις ζ' ἔτους Σερούχ. Ἔδερ γενόμενος ἐτῶν ρλὰ γεννᾷ τὸν Φαλέκ· καὶ ἐπέζησεν έτη υλγ μέχρι λη' ἔτους Ναχώρ. Φαλέκ γενόμενος ἐτῶν ρλ' γεννᾷ τὸν Ραγάμ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη σθ' μέχρις δε' ἔτους Σερούχο Ἐν ταῖς ἡμέραις Φαλέκ διεμερίσθη ἡ γῆ· δι' δ καὶ σημαίνει τὸ Φαλέκ τῇ Ἑβραίων φωνῇ μερισμόν· καὶ οὗτος πρὸ τοῦ πατρὸς τελευτα· κατὰ τοῦτον ἡ πυργοποιία συνέστη, καὶ ἀπὸ μιᾶς τῆς πάλαι διαλέκτου πολυ φωνία γέγονε καὶ ἡ καθ᾽ ἕκαστον ἔθνος τῶν γλωσσῶν διαφορά. Μετὰ δὲ τὸν Φαλέκ δ.
CHRONICORUM LIB, I.
X. Noachus annos natus genuit Semum: vixitque adhuc annis c usque ad diluvium. Anno Noachi
sexcentesimo accidit diluvium: vixitque adhuc Noachus post diluvium annis CCCL usque ad octogesimum tertium annum Ileberi.
Summa annorum MCCCVII. Differt ab Hebraico Judæorum exemplari annis cccxLix; a Septuaginta autem Virorum interpretatione annis Dccccxxxv. Atque hæc ante diluvium.
Nam cum lapides ædificiorum causa e summis jugorum latomiis exciderentur, varia maritimorum
piscium genera in montanis cavernis petasonum
instar deprehensa sunt, ad hanc usque diem utcunque incolumia atque adeo nobis contigit antiquæ
illius historiæ perspicuum testimonium oculis contemplari. Sed hæc qui audiunt pro suo quisque
libito comprobent; nos instituta persequamur.
13. Post diluvium anno altero
12. Nunc age ad tempora quæ consecuta sunt, in excelsis Libani montis fastigiis reperti sunt.
accedamus. Atque illud in primis menti nostræ
consignatum habeamus, quod nimirum Hebraicæ
de diluvio narrationi Chaldæorum quoque codices
adsonent, itemque de arca a Noacho condita. Equidem post commemoratam a me diligenter Chaldæorum historiam, superfluum duco eosdem denuo
sermones oggerere. Cæterum quod illa aquarum alluvies celsissimum quemque montem excesserit,
nos ipsi, qui hæc scribimus, rei veritatem oculis
speculati sumus. Nostra enim ætate pisces aliquot
SECUNDUM SEPTUAGINTA VIRORUM INTERPRETATIONEM.
I. Semus Noachi filius genuit Arphaxadem: vixitque adhuc annis d usque ad cɩ annum Phaleci.
ſi. Arphaxades annos natus cxxxv genuit Salam: vixitque adhuc annis cccc
Ragavi.
usque ad ix annum
III. Sala annos natus cxxx genuit Heberum: vixitque adhuc annis ccccvi, usque ad vi annum
Seruchi.
IV. Heberus annos natus cxxxiv genuit Phalecum: vixitque adhuc annis ccccxxxiii usque ad xxxviii
annum Nachori.
V. Phalecus annos natus cxxx genuit Ragavum: vixitque adhuc annis ccix usque Lxxv annum Seruchi.
Illius ætate terra divisa est: ideoque Phale- eidemque sententiæ suffragantur exterarum etiam
cus in Hebræorum sermone significat divisionem.
Is patri suo præmortuus est. Sub eodem consurrexit turris ædificium: tum ex una eatenus lingua
plurimi sermones propagati sunt, et suum cuique
genti idioma tributum. Rem divini libri memorant,
gentium scripta, nempe ita tradit Polyhistor Alexander in Chaldaicarum rerum volumine, itidemque Abydenus quorum verba superius in Chaldaicis monumentis protuli Jam post Phalecum
Νῶς γενόμενος ἐτῶν φ' γεννᾷ τὸν Σήμ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ρ' μέχρι τοῦ κατακλυσμοῦ. Ἐν ἔτει τοῦ Νῶε χ
ὁ κατακλυσμὸς ἐγενήθη· καὶ ἐπέζησεν Νῶε μετὰ τὸν κατακλυσμὸν ἔτη τν μέχρις πγ' ἔτους Εβερ.
Ομοῦ τὰ πάντα ἔτη ατζ. Διαφωνεῖ πρὸς μὲν τὸ Ἰουδαϊκὸν ἔτεσι τμθ' πρὸς δὲ τὴν τῶν θ' ἑρμηνείαν ἔτεσιν
Ελε. Καὶ ταῦτα μὲν τὰ πρὸ τοῦ κατακλυσμού.
Ἐπίωμεν δὲ καὶ τοὺς μετὰ ταῦτα χρόνους, πρῶτον ἐκεῖνο σημειωσάμενοι, τὸ συμφώνως τοῦ παρ' Εβραίοις
Επηρουμένου κατακλυσμοῦ, καὶ τὴν Χαλδαίων μνημονεύσαι γραφὴν τῆς τε κατασκευασθείσης· ὑπὸ τοῦ Νῶς
χιωτοῦ. Τὸ δὲ τὸν κατακλυσμὸν ἀρθῆναι ἐπὶ τὰ ὑψηλότατα τῶν ὀρέων, καὶ ἡμῖν τοῖς μετὰ ταῦτα γράφουσιν
ἀλήθειαν ἐπιστώσατο αὐτοψία τινῶν ἰχθύων καθ᾿ ἡμᾶς εὑρημένων ἄνω πρὸς αὐταῖς τοῦ Λιβάνου ταῖς ὑψη
λετάταις ἀκρωρείαις· λίθους γὰρ ἐνθένδε εἰς οἰκοδομὰς τινὲς ἀπὸ τῶν ὁρῶν ἐκτέμνοντες, θαλαττίων ἰχθύων
εὗρον διάφορα γένη, ἃ δὴ ἐπὶ τῶν κατὰ ὄρη κοιλωμάτων συναποπαγήναι τῇ ἰλύϊ, καὶ τεταριχευμένων δίκην
εἰς δεῦρο διαμείναι συνέβη, ὥστε ἡμῖν, δι' αὐτῆς τῆς ὄψεως, τὴν τοῦ παλαιοῦ λόγου σωθῆναι μαρτυρίαν.
ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΤΩΝ Ο' ΕΡΜΗΝΕΙΑΝ.
Μετὰ τὸν κατακλυσμὸν ἔτους δευτέρου.
Σημ υἱὸς Νῶε γεννᾷ τὸν ᾿Αρφαξάδ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη φ' μέχρι ρα' ἔτους Φαλέκ.
Αρφαξάδ γενόμενος ἐτῶν ολε γεννᾷ τὸν Σαλά· καὶ ἐπέζησεν ἔτη υγ' μέχρις θ' ἔτους Ραγαῦ.
Σαλὰ γενόμενος ἐτῶν ρλ' γεννᾷ τὸν Ἔβερ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη υς' μέχρις ζ' ἔτους Σερούχ.
Ἔδερ γενόμενος ἐτῶν ρλὰ γεννᾷ τὸν Φαλέκ· καὶ ἐπέζησεν έτη υλγ μέχρι λη' ἔτους Ναχώρ.
Φαλέκ γενόμενος ἐτῶν ρλ' γεννᾷ τὸν Ραγάμ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη σθ' μέχρις δε' ἔτους Σερούχο
Ἐν ταῖς ἡμέραις Φαλέκ διεμερίσθη ἡ γῆ· δι' δ καὶ σημαίνει τὸ Φαλέκ τῇ Ἑβραίων φωνῇ μερισμόν· καὶ
οὗτος πρὸ τοῦ πατρὸς τελευτα· κατὰ τοῦτον ἡ πυργοποιία συνέστη, καὶ ἀπὸ μιᾶς τῆς πάλαι διαλέκτου πολυ
φωνία γέγονε καὶ ἡ καθ᾽ ἕκαστον ἔθνος τῶν γλωσσῶν διαφορά. Μετὰ δὲ τὸν Φαλέκ
Salam filium Cainani, non autem Arphaxadis,
tradit Lucas 111, 36. Jam hunc Cainanum ab omnibus chronographis in ordinem procreationum fuisse
relatum, dicit Moses Chorenensis Hist., 4. At Eusebius omisit; ergo Chorenensis Eusebii Chronicon
ignorabat, cum alioqui ejus Historiam ecclesiastiam
in Armeniacam linguam translatain legeret 11, 9. Ob
Lainanum prætermissum sæpe reprehendit Eusebium Syncellus pp. 36, 42, 79, 92, 115, 168. Hac
super re disputat etiam Samuel in Chronologia.
Nempe Phaleci. In textu Arm. est Seruchi,
quod mendum tollitur in margine codicis scribendo
illius. Id autem mendum similitudine vocum Ar-
'meniacarum sora illius el SeruCa Seruchi generatum fuerat.
Capp. 4 et δ.
col. 155–156page 29 of 251
PG 19:155Ῥαγαῦ γενόμενος ολεʹ γεννᾷ τὸν Σερούχ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη σζ' μέχρις οζ. ἔτους Ναχώρ. Σερούχ γενόμενος ἐτῶν ολ' γεννᾷ τὸν Ναχώρ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη σ' μέχρι να' ἔτους Αβραάμ. Ναχώρ γενόμενος ἐτῶν οθ' γεννᾷ τὸν Θάρρα· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ριθ' μέχρις οζ' έτους Αβραάμ. Θάρρα γενόμενος ἐτῶν σ' γεννᾷ τὸν ᾿Αβραάμ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη βλε' μέχρι λε' ἔτους Ισαάκ. Ἀβραὰμ ἔτος πρῶτον. Οὗτος ἦν ὁ τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους προπάτωρ. Κατὰ τοῦτον Ασσυρίας καὶ τῆς Ἀσίας πάσης ἐβασίλευσεν Νίνος καὶ Σεμίραμις. Ὁμοῦ ἀπὸ τοῦ κατακλυσμοῦ ἐπὶ τὸ πρῶτον ἔτος Αβραὰμ ἔτη 316. "Ην δὲ τὰ ἀπὸ τοῦ Ἀδὰμ ἐπὶ τὸν κατακλυσμὸν ἔτη βαμβ'· τὰ πάντα συνάγεται ἔτη γρπό. ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟ ΠΑΡΑ ΙΟΥΔΑΙΟΙΣ ΕΒΡΑΙΚΟΝ. Έτους δευτέρου μετὰ τὸν κατακλυσμὸν Σὴμ υἱὸς Νώε γεννᾷ τὸν ᾿Αρφαξάδ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη φ' μέχρι νε' ἔτους Ἰακώβ. Αρφαξάδ γενόμενος ἐτῶν λέ' γεννᾷ τὸν Σαλά· καὶ ἐπέζησεν ἔτη υγ' μέχρι μη' ἔτους Ἰσαάκ. Σαλὰ γενόμενος ἐτῶν λ' γεννᾷ τὸν Ἔβερ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη υγ' μέχρι τη' ἔτους Ἰακώβ. Εβερ γενόμενος ἐτῶν λδ' γεννᾷ τὸν Φαλέκ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη υλ' μέχρις οθ᾽ ἔτους Ἰακώβ. Φαλὲκ γενόμενος ἐτῶν λ' γεννᾷ τὸν Ῥαγαῦ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη σθ' μέχρι μη' στους Αβραάμ. Ῥαγαῦ γενόμενος ἐτῶν λό γεννᾷ τὸν Σερούχ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη σζ' μέχρις ση' ἔτους 'Αβραάμ. Σερούχ γενόμενος ἐτῶν λ' γεννᾷ τὸν Ναχώρ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη σ' μέχρι πρώτου ἔτους Ἰσαάκ. Ναχώρ γενόμενος ἐτῶν κθ' γεννᾷ τὸν Θάρρα· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ριθ' μέχρι μθ' ἔτους Αβραάμ Θάρρα γενόμενος ἐτῶν σ' γεννᾷ τὸν ᾿Αβραάμ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη βλε' μέχρι λε' ἔτους Ισαάκ. Αβραὰμ ἔτος πρῶτον. Ὁμοῦ ἀπὸ τοῦ κατακλυσμοῦ ἕως τοῦ α' ἔτους Αβραὰμ ἔτη συιβ'. Τὰ δὲ πάντα ἀπὸ Αδάμ ἔτη αλμη. Διαφωνεῖ πρὸς τὴν τῶν θ' ἑρμηνείαν ἔτεσι ασλέ. 54: Εὐσέβιος 'βσμβ' ὑγιῶς ἔθετο καὶ ὁμοφώνως τῇ Γραφῇ.
EUSEBI CÆSARIENSIS OPP. PARS I.
HISTORICA.
VI. Ragavus annos natus cxxxv genuit Seruchum: vixitque adhuc annis ccvii usque ad lxxvii annum Nachori.
VII. Seruchus annos natus cxxx genuit Nachorum: vixitque adhuc annis cc usque ad LI annum
Abrahami.
VIII. Nachorus annos natus LXXIX genuit Tharam: vixitque adhuc annis cx:x usque ad XLIX annum
Abrahami.
IX. Thara annos natus LXX genuit Abrahamum: vixitque adhuc annis cxxxv usque ad xxxv annum
Isaaci.
X. Abrahami annus primus. Is est Judææ gentis progenitor. Ejus ætate Assyriis cunctisque Asiaticis
dominati sunt Ninus atque Semiramis. diluvio ad primum annum Abrahami congeruntur anni.
DCCCCXLII. Erant autem ab Adamo ad diluvium anni MMCCXLII summa igitur est annorum MMCLXXXIV
14. Atlamen anno post diluvium altero
SECUNDUM HEBRAICUM JUDÆORUM EXEMPLAR
I. Semus Noachi filius genuit Arphaxadem: vixitque adhuc annis usque ad L annum Jacobi.
II. Arphaxades annos natus xxxv genuit Salam, vixitque adhuc annis ccccnt usque ad xlviii annum
Isaaci.
III. Sala annos natus xxx genuit Heberum: vixitque adhuc annis cccc usque ad xvIII annum Jacobi.
IV. Heberus annos natus xxxiv genuit Phalecum vixitque adhuc annis ccccxxx usque ad LXXIX annum Jacobi.
V. Phalecus annos natus xxx genuit Ragavum: vixitque adhuc annis ccıx usque ad xlviii annum
Abrahami.
VI. Ragavus annos natus xxx genuit Seruchum: vixitque adhuc annis ccv usque ad uxxviii annum
Abrahami.
VII. Seruchus annos natus xxx genuit Nachorum: vixitque adhuc annis cc usque ad primum annum
Isaaci.
VIII. Nachorus annos natus xxix genuit Tharam: vixitque adhuc annis cxix usque ad xLix annum
Abrahami.
IX. Thara annos natus Lxx genuit Abrahamum: vixitque adhuc annis cxxxv usque ad xxxv annum
Isaaci.
X. Abrahami annus primus. diluvio ad primum annum Abrahami conficiuntur anni CCLXXXXII. Ab
Adamo autem summa est annorum MDCcccxxxxvIII. Differt a Septuaginta Virorum interpretatione annis
15. Attamen anno post diluvium altero
Ῥαγαῦ γενόμενος ολεʹ γεννᾷ τὸν Σερούχ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη σζ' μέχρις οζ. ἔτους Ναχώρ.
Σερούχ γενόμενος ἐτῶν ολ' γεννᾷ τὸν Ναχώρ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη σ' μέχρι να' ἔτους Αβραάμ.
Ναχώρ γενόμενος ἐτῶν οθ' γεννᾷ τὸν Θάρρα· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ριθ' μέχρις οζ' έτους Αβραάμ.
Θάρρα γενόμενος ἐτῶν σ' γεννᾷ τὸν ᾿Αβραάμ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη βλε' μέχρι λε' ἔτους Ισαάκ.
Ἀβραὰμ ἔτος πρῶτον. Οὗτος ἦν ὁ τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους προπάτωρ. Κατὰ τοῦτον Ασσυρίας καὶ τῆς Ἀσίας
πάσης ἐβασίλευσεν Νίνος καὶ Σεμίραμις. Ὁμοῦ ἀπὸ τοῦ κατακλυσμοῦ ἐπὶ τὸ πρῶτον ἔτος Αβραὰμ ἔτη 316.
"Ην δὲ τὰ ἀπὸ τοῦ Ἀδὰμ ἐπὶ τὸν κατακλυσμὸν ἔτη βαμβ'· τὰ πάντα συνάγεται ἔτη γρπό.
ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟ ΠΑΡΑ ΙΟΥΔΑΙΟΙΣ ΕΒΡΑΙΚΟΝ.
Έτους δευτέρου μετὰ τὸν κατακλυσμὸν
Σὴμ υἱὸς Νώε γεννᾷ τὸν ᾿Αρφαξάδ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη φ' μέχρι νε' ἔτους Ἰακώβ.
Αρφαξάδ γενόμενος ἐτῶν λέ' γεννᾷ τὸν Σαλά· καὶ ἐπέζησεν ἔτη υγ' μέχρι μη' ἔτους Ἰσαάκ.
Σαλὰ γενόμενος ἐτῶν λ' γεννᾷ τὸν Ἔβερ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη υγ' μέχρι τη' ἔτους Ἰακώβ.
Εβερ γενόμενος ἐτῶν λδ' γεννᾷ τὸν Φαλέκ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη υλ' μέχρις οθ᾽ ἔτους Ἰακώβ.
Φαλὲκ γενόμενος ἐτῶν λ' γεννᾷ τὸν Ῥαγαῦ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη σθ' μέχρι μη' στους Αβραάμ.
Ῥαγαῦ γενόμενος ἐτῶν λό γεννᾷ τὸν Σερούχ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη σζ' μέχρις ση' ἔτους 'Αβραάμ.
Σερούχ γενόμενος ἐτῶν λ' γεννᾷ τὸν Ναχώρ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη σ' μέχρι πρώτου ἔτους Ἰσαάκ.
Ναχώρ γενόμενος ἐτῶν κθ' γεννᾷ τὸν Θάρρα· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ριθ' μέχρι μθ' ἔτους Αβραάμ
Θάρρα γενόμενος ἐτῶν σ' γεννᾷ τὸν ᾿Αβραάμ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη βλε' μέχρι λε' ἔτους Ισαάκ.
Αβραὰμ ἔτος πρῶτον. Ὁμοῦ ἀπὸ τοῦ κατακλυσμοῦ ἕως τοῦ α' ἔτους Αβραὰμ ἔτη συιβ'. Τὰ δὲ πάντα ἀπὸ
Αδάμ ἔτη αλμη. Διαφωνεῖ πρὸς τὴν τῶν θ' ἑρμηνείαν ἔτεσι ασλέ.
Textus Arm. Lxx, sed ibidem in margine
Hanc summam recte definitam ab Eusebio
censet Syncellus p. 54: Εὐσέβιος 'βσμβ' ὑγιῶς
ἔθετο καὶ ὁμοφώνως τῇ Γραφῇ. Idem ait p. 83 C.
Hunc diserte annorum numerum definitum
fuisse apud Eusebium ab Adamo ad Abrahamum
docet Syncellus pp. 55, 54, 92, 111.
Codex Arm. cr, quem numerum aliosque
deinceps nonnullos putatis annorum rationibus
emendandos censuimus.
Ita nunc se habet Græcus textus; sed mendum corrigitur ab Armenio interprete, qui meliore
lectione usus est.
Ita nunc textus; sed veram lectionem exhibet Armenius interpres, L. Sic enim colliguntur
anni reliqui Semi quingenti, quandoquidem Jacobus natus est anno Isaaci Lx (Gen. xxv, 26).
col. 157–158page 30 of 251
PG 19:157ΤΙΣΙΣ ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟ ΣΑΜΑΡΕΙΤΩΝ ΕΒΡΑΙΚΟΝ. Έτους β΄ μετὰ τὸν κατακλυσμόν Σημ υἱὸς Νῶς γεννᾷ τὸν ᾿Αρφαξάδ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη φ' μέχρις ρα' ἔτους Φαλέκ. Αρφαξὰδ γενόμενος ἐτῶν ρλέ γεννᾷ τὸν Σαλά· καὶ ἐπέζησεν έτη τγ' μέχρι λθ' ἔτους Φαλέκ. Σαλὰ γενόμενος ἐτῶν ολʹ γεννᾷ τὸν Ἔβερ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη τη μέχρις ἔτους λθ' Ραγαύ, Εδερ γενόμενος ἐτῶν ὁλδ' γεννᾷ τὸν Φαλέκ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη σου μέχρις ρμ᾿ ἔτους Ραγαύ, Φαλὲκ γενόμενος ἐτῶν ὀλ' γεννᾷ τὸν Ραγαῦ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ρθ' μέχρις οθ' ἔτους Ραγαύ, Ῥαγαῦ γενόμενος ἐτῶν ὀλο γεννᾷ τὸν Σερούχ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη σε' μέχρις οζ' ἔτους Ναχώρ. Σερούχ γενόμενος ἐτῶν ὀλ' γεννᾷ τὸν Ναχώρ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ρ' μέχρις κα' ἔτους Αβραάμ. Ναχώρ γενόμενος ἐτῶν ὀθ' γεννὰ τὸν Θάρρα· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ξθ' μέχρις ξθ' ἔτους Θάρρα. Θάρρα γενόμενος ἐτῶν ο γεννᾷ τὸν ᾿Αβραάμ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη σε' μέχρις σε' ἔτους Αβραάμ. Αβραὰμ ἔτος πρῶτον. ὁμοῦ ἀπὸ τοῦ κατακλυσμοῦ ἐπὶ τὸ πρῶτον ἔτος Αβραὰμ ἔτη μβ', οπόσα ἦν καὶ κατὰ τῶν Ο' ἑρμηνείαν. Συνάδει τοίνυν τῇ παρ' ἡμῖν ἀναγνώσει ή παρὰ Σαμαρείταις φερομένη Εβραϊκή γραφὴ κατὰ τὰς πρώτας τῶν ἐτῶν ἀποδόσεις τὰς πρὸ τῆς παιδοποιίας· διαφωνεῖ δὲ πρὸς τὸ Ἰουδαίων Εβραϊκὸν ἔτεσι χν'· ἦν γὰρ ἀπὸ τοῦ κατακλυσμοῦ ἐπὶ τὸ πρῶτον ἔτος ᾽Αβραὰμ κατὰ τὴν τῶν Ἰουδαίων γραφὴν ἔτη σεβ. Ἐπεὶ τοίνυν φαίνονται κατὰ τὸ παλαιότατον Εβραϊκὸν, ὃ δὴ παρὰ Σαμαρείταις ἔτι καὶ νῦν σώζεται, τῇ τῶν Ο ερμηνεία συμφώνως οἱ ἀπὸ τοῦ κατακλυσμοῦ καὶ ἐπὶ ᾿Αβραὰμ μετὰ τὰς προκειμένας τῶν ἐτῶν ἑκατοντάδας καὶ τὸν ἐπὶ τούτοις ἀριθμὸν παῖδας ποιησάμενοι, ποῖος ἐρεῖ λόγος τοὺς τούτων πρεσβυτέρους, καίπερ έτεσι πολύ πλείοσι τῶν μετὰ ταῦτα βεβιωκότας, τάχιστα ἐπὶ τὴν παιδοποιίαν ἐλθεῖν, καὶ μὴ μᾶλλον κατὰ τοὺς παρὰ τοῖς θ' σεσημειωμένους χρόνους; Τοῦτο δ' οὖν καὶ ὁ σώφρων λογισμὸς ἐπιβάλλει νοεῖν, ὥστε ἀνάγκη διημαρτῆσθαι ὁμολογεῖν τὴν μὲν παρὰ Ἰουδαίοις γραφὴν ἐν τοῖς ἀπὸ Ἀδὰμ καὶ ἐπὶ ᾿Αβραὰμ χρόνοις, ἐκτὸςτριῶν περὶ τὸν Ἰάρεδ· τὴν δὲ παρὰ Σαμαρείταις ἐν τοῖς ἀπὸ Ἀδὰμ καὶ ἐπὶ τὸν κατακλυσμὸν μόνοις· τὰ γὰρ ἀπὸ τοῦ κατακλυσμοῦ καὶ ἐπὶ τὸν Ἀβραὰμ ἔτη σύμφωνα εὕρηται τῇ παρὰ τοῖς θ' φερομένη τῶν ἐτῶν σημειώσει. "Αντικρυς δὲ φαίνεται διημαρτημένως ἔχειν τὸ παρὰ Ἰουδαίοις Εβραϊκόν· συνάγει γὰρ κατὰ τὸ σώφρων άντικρυς,
CHRONICORUM LIB. I.
SECUNDUM HEBRAICUM SAMARITANORUM EXEMPLAR
1. Semus Noachi filius genuit Arphaxadem: vixitque adhuc annis usque ad ci annum Phaleci.
II. Arpharades annos natus cxxxv genuit Salam: vixitque adhuc annis ccci usque ad ΤΙΣΙΣ annum Phaleci.
III. Sala annos natus cxxx genuit Heberum: vixitque adhuc anni3 ccci usque ad xxxix annum Ragavi.
IV. Heberus annos natus cxxxiv genuit Phalecum: vixitque adhuc annis CCLXX usque ad cxɩ annum
Ragavi.
V. Phalecus annos natus cxxx genuit Ragavum: vixitque adhuc annis cıx usque ad crx annum Ragavi.
VI. Ragavus annos natus cxxx11 genuit Seruchum: vixitque adhuc annis ccvII usque ad LXXVII annum
Nachori.
VII. Seruchus annos natus cxxx genuit Nachorum: vixitque adhuc annis c usque ad xxı annum
Abrahami.
VIII. Nachorus annos natus LXXIX genuit Tharam: vixitque adhuc annis LXix usque ad Lxix annum
Thare.
¡X. Thara annos natus Lxx genuit Abrahamum: vixitque adhuc annis LXXV usque ad £xxv annum Abrabami.
X. Abrahami primus annus. diluvio ad primum annum Abrahami conficiuntur anni DCCCCXlii, quot
videlicet etiam in Septuaginta Virorum editione habentur
Ergo cum nostra lectione congruunt Hebraicæ,
quz apud Samaritanos feruntur, littera, quod attinet ad priorum annorum ante gignendum designationes: differuntque ab flebraico Judæorum exemplari annis DCL. Namque a diluvio ad primum annum Abrahami in libris Judæorum anni sunt
16. Quandoquidem igitur antiquissimus Hebræorum textus, qui apud Samaritanos ad hanc usque
diem incolumis superest, cum LXX Virorum interpretatione congruens, patriarchas exhibet a diluvio
ad Abrahamum generantes post prædictas annorum
centurias, et quod supra est; quonam pacto dicere
licet, majores illos natu multoque longiore vita,
quam ipsorum posteris usuvenit, utentes, tam cito
ad procreandum accessisse, et non potius eo tempore quod Septuaginta Viri designant? Prudens
præterea ratiocinium suadet, ut prorsus fateamur,
Judaicum scriptum peccare in recensendis ab Adamo
ad Abrahamum temporibus, tribus exceptis quæ
circa Jaredum vertuntur scriptum autem Samaritanum tantummodo usque ad diluvium in errore
versari; namque a diluvio ad Abrahamum consensus est cum annorum perscripto a Septuaginta Viris
catalogo. Evidentissime igitur Judaicum Hebræorum exemplar in mendo cubat: quippe quod
ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟ ΣΑΜΑΡΕΙΤΩΝ ΕΒΡΑΙΚΟΝ.
Έτους β΄ μετὰ τὸν κατακλυσμόν
Σημ υἱὸς Νῶς γεννᾷ τὸν ᾿Αρφαξάδ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη φ' μέχρις ρα' ἔτους Φαλέκ.
Αρφαξὰδ γενόμενος ἐτῶν ρλέ γεννᾷ τὸν Σαλά· καὶ ἐπέζησεν έτη τγ' μέχρι λθ' ἔτους Φαλέκ.
Σαλὰ γενόμενος ἐτῶν ολʹ γεννᾷ τὸν Ἔβερ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη τη μέχρις ἔτους λθ' Ραγαύ,
Εδερ γενόμενος ἐτῶν ὁλδ' γεννᾷ τὸν Φαλέκ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη σου μέχρις ρμ᾿ ἔτους Ραγαύ,
Φαλὲκ γενόμενος ἐτῶν ὀλ' γεννᾷ τὸν Ραγαῦ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ρθ' μέχρις οθ' ἔτους Ραγαύ,
Ῥαγαῦ γενόμενος ἐτῶν ὀλο γεννᾷ τὸν Σερούχ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη σε' μέχρις οζ' ἔτους Ναχώρ.
Σερούχ γενόμενος ἐτῶν ὀλ' γεννᾷ τὸν Ναχώρ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ρ' μέχρις κα' ἔτους Αβραάμ.
Ναχώρ γενόμενος ἐτῶν ὀθ' γεννὰ τὸν Θάρρα· καὶ ἐπέζησεν ἔτη ξθ' μέχρις ξθ' ἔτους Θάρρα.
Θάρρα γενόμενος ἐτῶν ο γεννᾷ τὸν ᾿Αβραάμ· καὶ ἐπέζησεν ἔτη σε' μέχρις σε' ἔτους Αβραάμ.
Αβραὰμ ἔτος πρῶτον. ὁμοῦ ἀπὸ τοῦ κατακλυσμοῦ ἐπὶ τὸ πρῶτον ἔτος Αβραὰμ ἔτη μβ', οπόσα ἦν
καὶ κατὰ τῶν Ο' ἑρμηνείαν.
Συνάδει τοίνυν τῇ παρ' ἡμῖν ἀναγνώσει ή παρὰ Σαμαρείταις φερομένη Εβραϊκή γραφὴ κατὰ τὰς πρώτας
τῶν ἐτῶν ἀποδόσεις τὰς πρὸ τῆς παιδοποιίας· διαφωνεῖ δὲ πρὸς τὸ Ἰουδαίων Εβραϊκὸν ἔτεσι χν'· ἦν γὰρ ἀπὸ
τοῦ κατακλυσμοῦ ἐπὶ τὸ πρῶτον ἔτος ᾽Αβραὰμ κατὰ τὴν τῶν Ἰουδαίων γραφὴν ἔτη σεβ.
Ἐπεὶ τοίνυν φαίνονται κατὰ τὸ παλαιότατον Εβραϊκὸν, ὃ δὴ παρὰ Σαμαρείταις ἔτι καὶ νῦν σώζεται, τῇ τῶν
Ο ερμηνεία συμφώνως οἱ ἀπὸ τοῦ κατακλυσμοῦ καὶ ἐπὶ ᾿Αβραὰμ μετὰ τὰς προκειμένας τῶν ἐτῶν ἑκατοντάδας
καὶ τὸν ἐπὶ τούτοις ἀριθμὸν παῖδας ποιησάμενοι, ποῖος ἐρεῖ λόγος τοὺς τούτων πρεσβυτέρους, καίπερ έτεσι
πολύ πλείοσι τῶν μετὰ ταῦτα βεβιωκότας, τάχιστα ἐπὶ τὴν παιδοποιίαν ἐλθεῖν, καὶ μὴ μᾶλλον κατὰ τοὺς
παρὰ τοῖς θ' σεσημειωμένους χρόνους; Τοῦτο δ' οὖν καὶ ὁ σώφρων λογισμὸς ἐπιβάλλει νοεῖν, ὥστε ἀνάγκη
διημαρτῆσθαι ὁμολογεῖν τὴν μὲν παρὰ Ἰουδαίοις γραφὴν ἐν τοῖς ἀπὸ Ἀδὰμ καὶ ἐπὶ ᾿Αβραὰμ χρόνοις, ἐκτὸς
τριῶν περὶ τὸν Ἰάρεδ· τὴν δὲ παρὰ Σαμαρείταις ἐν τοῖς ἀπὸ Ἀδὰμ καὶ ἐπὶ τὸν κατακλυσμὸν μόνοις· τὰ
γὰρ ἀπὸ τοῦ κατακλυσμοῦ καὶ ἐπὶ τὸν Ἀβραὰμ ἔτη σύμφωνα εὕρηται τῇ παρὰ τοῖς θ' φερομένη τῶν ἐτῶν
σημειώσει. "Αντικρυς δὲ φαίνεται διημαρτημένως ἔχειν τὸ παρὰ Ἰουδαίοις Εβραϊκόν· συνάγει γὰρ κατὰ τὸ
Codex Arm., LXXX.
Codex Arm., LXXX.
Codex Arm., cc.
Vide superius col. 155.
Armenius interpres pro prudens habet demiscum, nimirum quia σώφρων interdum est demissus,
modestus, qui sensus Armeniacæ interpretationis
haud nobis hoc loco placebat.
Lege col.
Verbum άντικρυς, quod hoc loco in Graeco
textu occurrit, Goarus Syncelli interpres vertit
oppositum; sed melius Armenius interpres evidentissime; neque enim hic induci oppositio videtur.
col. 159–160page 31 of 251
PG 19:159αὐτὸ τοῖς χρόνοις τὸν ᾿Αβραὰμ καὶ τὸν Νῶς, ὅπερ οὐδεμία παρίστησιν ἱστορία. Εἰ γὰρ κατὰ τὴν Ἰουδαίων γραφὴν ἀπὸ τοῦ κατακλυσμοῦ καὶ ἐπὶ Ἀβραὰμ ἔτη τυγχάνει σι, δ, ἔζησε δὲ Νῶς κατὰ τοὺς αὐτοὺς μετὰ τὸν κατακλυσμὸν ἔτη τν, δηλὸς ἐστι παρατείνας τὴν ζωὴν μέχρι νη' ἔτους ᾿Αβραάμ. Ἔστι δὲ καὶ ἄλλως τὴν ἀτοπίαν συνιδεῖν τῶν παρ᾽ Ἰουδαίοις ἀντιγράφων, ἀπὸ τοῦ τριακονταετεῖς ἀνα γράψαι τοὺς πρὸ τοῦ ᾽Αβραὰμ πεπαιδοποιημένους· ὁπότε οἱ μετὰ τὸν ᾿Αβραὰμ ἱστοροῦνται πρεσβύτεροι τῶν γ' ἐτῶν ἐπὶ τὴν παιδοποιίαν ἐλθεῖν. Πανταχόθεν τοιγαροῦν τῆς τῶν ἐν ἑρμηνείας ἐκ παλαιᾶς, ὡς ἔοικε, καὶ ἀδιαστρόφου Εβραίων γραφῆς μεταβεβλήσθαι συνισταμένης, εἰκότως ταύτῃ καὶ ἡμεῖς κεχρήμεθα κατὰ τὴν παροῦσαν χρονογραφίαν· ὅτε μάλιστα καὶ ἡ καθ' ὅλης τῆς οἰκουμένης ἡπλωμένη Χριστού Εκκλησία ταύτη ή μόνῃ προσέχει, τῶν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἀποστόλων τε καὶ μαθητῶν ἀρχῆθεν ταύτῃ χρῆσθαι παραδεδωκό των. Ἔστι τοίνυν κατὰ τοὺς Ο' τὰ μὲν ἀπὸ τοῦ Ἀδὰμ ἐπὶ τὸν κατακλυσμὸν ἔτη βσμό· τὰ δὲ ἀπὸ τοῦ κατα κλυσμοῦ ἕως τοῦ πρώτου ἔτους Αβραὰμ ἔτη μβ'· τὰ πάντα ἔτη γρπδ'. Κατὰ δὲ τὸ παρὰ Ἰουδαίοις Εβραϊκὸν ἀπὸ Ἀδὰμ ἐπι τὸν κατακλυσμὸν ἔτη αχυς"· ἀπὸ δὲ τοῦ κατακλυσμοῦ ἐπὶ τὸ πρῶτον ἔτος Ἀβραὰμ ἔτη σιδε τὰ πάντα ἔτη αλμη. Κατὰ δὲ τὸ παρά Σαμαρείταις Εβραϊκὸν ἀπὸ Ἀδὰμ ἐπὶ τὸν κατακλυσμὸν ἔτη από ἀπὸ δὲ τοῦ κατακλυσμοῦ ἐπὶ τὸ πρῶτον ἔτος ᾽Αβραὰμ ἔτη ἐμβ'· ὁμοῦ τὰ πάντα ἔτη βαμθ'. (*) Καὶ ἔλαβεν "Αβραμ την Σάρα γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ τὸν Λὼτ υἱὸν τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ. 5. (*) Καὶ ὤφθη Κύριος τῷ ᾿Αβραμ, καὶ εἶπεν αὐτῷ· Τῷ σπέρματί σου δώσω γῆν ταύτην. 7. (…) Εὐσέβιος τὰ ὑλ' ἀπὸ τοῦ ε' καὶ ο' ἔτους Αβραάμ, ἤτοι ἀπὸ τοῦ πρώτου ἔτους τῆς παροικίας αὐτοῦ εἰς γῆν Χαναάν, ἕως τοῦ πα' ἔτους Μωϋσέως καὶ ἀπ᾿ Αἰγύπτου πορείας τοῦ Ἰσραὴλ ἀπαριθμεί. Επ (…) Τοῦτο δὲ λέγω, διαθήκην προκεκυρωμένην ὑπὸ τοῦ Θεοῦ εἰς Χριστὸν, ὁ μετ' ἔτη τετρακόσια καὶ τριάκοντα γεγονώς νόμος οὐκ ἀχυροί, εἰς τὸ καταργῆσαι τὴν ἐπαγγελίαν. 111, 17. (-) Τῷ δὲ ᾽Αβραὰμ δι' ἐπαγγελίας κεχάρισται ὁ Θεός. 18. ...) και ερρήθη προς Αβραμ Γινώσκων γνώση ότι πάροικον ἔσται το σπέρμα σου ἐν γῇ οὐκ ἰδίᾳ, καὶ δουλώσουσιν αὐτοὺς καὶ κακώσουσιν αὐτοὺς, καὶ ταπεινώσουσιν αὐτοὺς τετρακόσια έτη. Επ 13, νιι, (...) Η δὲ παροίκησις τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ ἣν παρώκησαν ἐν γῇ Αἰγύπτου καὶ ἐν γῇ Χαναὰν αὐτοὶ καὶ οἱ πατέρες αὐτῶν, ἔτη τετρακόσια τριάκοντα. Εγένετο δὲ μετὰ τὰ τετρακόσια τριάκοντα ἔτη, ἐξῆλθε πᾶσα ἡ δύναμις Κυρίου ἐκ γῆς Αἰγύπτου νυκτός. 40,41,
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I. HISTORICA.
sub unum idemque tempus ætates Abrahami Noa- egressumque Judæorum ab Ægypto, consensu om~
chique cogit, quam rem nulla historia confirmat.
Reapse si, ut est in Judæorum scripto, a diluvio
ad Abrahamum excurrunt anni ccxcit, quoniam
Noachus, prout ipsi tradunt, diluvio annis ccct superstes fuit; plane constat, ab eo usque ad Abrahami LVIII annum vitam esse protractam.
17. Sed enim et alio ex capite Judaicorum exemplarium absurditatem cognoscere licet; quod ibi
nimirum homines ante Abrahamum dicantur genuisse tricenarii, cum contra vel Abrahami posteros nonnisi post annum trigesimum dedisse
operam liberis relatum sit. Ergo quaquaversus
manifestum est, Septuaginta Virorum interpretationem ab antiquioribus nulloque errore vitiatis
Hebræorum exemplaribus fuere. Ideoque et nos
merito ad hanc chronologiam construendam eade:n
utimur: præsertim cum Ecclesia quoque Christi
toto orbe diffusa huic uni adhæreat, cujus usus a
Servatoris nostri tum apostolis tum discipulis nobis
commendatus est.
nium interpretum anni fiunt DV, quorum est
hujusmodi supputatio. Abraham vitæ annum septuagesimum quintum agenti Deus conspiciendum
se præbuit, recepitque se proli ejus daturum terrain repromissionis. Sane monumentis litterarum
consignatum est, annos quinque supra septuaginta
natum exiisse Abrahamum e Charan: ⚫ tulitque
Abrahamus Saram uxorem suam, Lotumque fratris
sui dilium.» Præterea diserte ait mox Scriptura":
• Et apparuit Deus Abrahamo, dixitque ei: Semini
tuo terram hanc dabo. Itaque a primordio ætatis
Abrahami conficiuntur anni Lxxy: deinde a LXXV
anno Abrabami usque ad exitum Judæorum ab
Ægypto anni sunt ccccxxx. Profecto ei rei Paulus
quoque apostolus testis accedit: «Testamentum,
inquit, quod antea confirmatum erat a Deo, quæ post
CDXXX annos facta est lex haud irritum facit ad destruendam repromissionem. Additque: Per ret
promissionem autem donavit Deus Abrahamo. ›
*
the
20. Nascitur Abrahamo Filius Isaacus in ejus
centesimo anno, repromissionis autem divinæ vicesimo quinto. Desiderantur ad exitum ab Ægypto
anni præterea CDV, ut a repromissione ad id tempus conflentur anni CDxxx. Jam qui se Abrahamo
revelaverat Deus, rursus eidem apparens ait ****:
‹ Sciendo scias, prolem tuam peregrinam esse futuram in aliena regione, eamdemque in servitutem
redactum ac male habitum iri annis cd. › Nimis
diuturnam dicit prolem, ut ne de Isaaci cogitemus
18. Itaque, secundum Septuaginta Interpretes,
ab Adamo ad diluvium anni numerantur MMCCXLII.
diluvio ad primum annum Abrahami anni CMXLII;
quorum summa anni MMMCLXXXIV. Secundum autem
Hebraicam Judæorum scripturam ab Adamo ad diluvium anni sunt MDCLVI: tum a diluvio ad primum
annum Abrahami anni ccLxxxxii; quorum summa
anni MDCCCCXLVIII. Denique secundum Hebraicum
Samaritanorum textum ab Adamo ad diluvium anni
sunt µcccvu; deinde a diluvio ad primum annum temporibus. Porro sub exitu filiorum Israelis ab
Abrahami anni dccccxlii; quorum summa anni
MMCEXLIX.
Ægypto commemoratur spatium annorum CDxxx.
Ait enim Scriptura *******; ‹ habitatam esse ab ipsis patribusque eorum Ægyptum et Chananæam
19. Jam a primo anno Abrahami ad Mosem
αὐτὸ τοῖς χρόνοις τὸν ᾿Αβραὰμ καὶ τὸν Νῶς, ὅπερ οὐδεμία παρίστησιν ἱστορία. Εἰ γὰρ κατὰ τὴν Ἰουδαίων
γραφὴν ἀπὸ τοῦ κατακλυσμοῦ καὶ ἐπὶ Ἀβραὰμ ἔτη τυγχάνει σι, δ, ἔζησε δὲ Νῶς κατὰ τοὺς αὐτοὺς μετὰ τὸν
κατακλυσμὸν ἔτη τν, δηλὸς ἐστι παρατείνας τὴν ζωὴν μέχρι νη' ἔτους ᾿Αβραάμ.
Ἔστι δὲ καὶ ἄλλως τὴν ἀτοπίαν συνιδεῖν τῶν παρ᾽ Ἰουδαίοις ἀντιγράφων, ἀπὸ τοῦ τριακονταετεῖς ἀναγράψαι τοὺς πρὸ τοῦ ᾽Αβραὰμ πεπαιδοποιημένους· ὁπότε οἱ μετὰ τὸν ᾿Αβραὰμ ἱστοροῦνται πρεσβύτεροι τῶν
γ' ἐτῶν ἐπὶ τὴν παιδοποιίαν ἐλθεῖν. Πανταχόθεν τοιγαροῦν τῆς τῶν ἐν ἑρμηνείας ἐκ παλαιᾶς, ὡς ἔοικε, καὶ
ἀδιαστρόφου Εβραίων γραφῆς μεταβεβλήσθαι συνισταμένης, εἰκότως ταύτῃ καὶ ἡμεῖς κεχρήμεθα κατὰ τὴν
παροῦσαν χρονογραφίαν· ὅτε μάλιστα καὶ ἡ καθ' ὅλης τῆς οἰκουμένης ἡπλωμένη Χριστού Εκκλησία ταύτη
ή
μόνῃ προσέχει, τῶν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἀποστόλων τε καὶ μαθητῶν ἀρχῆθεν ταύτῃ χρῆσθαι παραδεδωκό
των.
Ἔστι τοίνυν κατὰ τοὺς Ο' τὰ μὲν ἀπὸ τοῦ Ἀδὰμ ἐπὶ τὸν κατακλυσμὸν ἔτη βσμό· τὰ δὲ ἀπὸ τοῦ κατα
κλυσμοῦ ἕως τοῦ πρώτου ἔτους Αβραὰμ ἔτη μβ'· τὰ πάντα ἔτη γρπδ'. Κατὰ δὲ τὸ παρὰ Ἰουδαίοις Εβραϊκὸν
ἀπὸ Ἀδὰμ ἐπι τὸν κατακλυσμὸν ἔτη αχυς"· ἀπὸ δὲ τοῦ κατακλυσμοῦ ἐπὶ τὸ πρῶτον ἔτος Ἀβραὰμ ἔτη σιδε
τὰ πάντα ἔτη αλμη. Κατὰ δὲ τὸ παρά Σαμαρείταις Εβραϊκὸν ἀπὸ Ἀδὰμ ἐπὶ τὸν κατακλυσμὸν ἔτη από
ἀπὸ δὲ τοῦ κατακλυσμοῦ ἐπὶ τὸ πρῶτον ἔτος ᾽Αβραὰμ ἔτη ἐμβ'· ὁμοῦ τὰ πάντα ἔτη βαμθ'. Εx Syncello
p. 89 D.
(*) Καὶ ἔλαβεν "Αβραμ την Σάρα γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ τὸν Λὼτ υἱὸν τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ. Εx Genesi, x, 5.
(*) Καὶ ὤφθη Κύριος τῷ ᾿Αβραμ, καὶ εἶπεν αὐτῷ· Τῷ σπέρματί σου δώσω γῆν ταύτην. Εx Genesi, x, 7.
(…) Εὐσέβιος τὰ ὑλ' ἀπὸ τοῦ ε' καὶ ο' ἔτους Αβραάμ, ἤτοι ἀπὸ τοῦ πρώτου ἔτους τῆς παροικίας αὐτοῦ εἰς
γῆν Χαναάν, ἕως τοῦ πα' ἔτους Μωϋσέως καὶ ἀπ᾿ Αἰγύπτου πορείας τοῦ Ἰσραὴλ ἀπαριθμεί. Επ Syncello,
p. 99 D, sed interpolata.
(…) Τοῦτο δὲ λέγω, διαθήκην προκεκυρωμένην ὑπὸ τοῦ Θεοῦ εἰς Χριστὸν, ὁ μετ' ἔτη τετρακόσια καὶ
τριάκοντα γεγονώς νόμος οὐκ ἀχυροί, εἰς τὸ καταργῆσαι τὴν ἐπαγγελίαν. Ad Galaias, 111, 17.
(-) Τῷ δὲ ᾽Αβραὰμ δι' ἐπαγγελίας κεχάρισται ὁ Θεός. Ibidem 18.
...) και ερρήθη προς Αβραμ Γινώσκων γνώση ότι πάροικον ἔσται το σπέρμα σου ἐν γῇ οὐκ ἰδίᾳ, καὶ
δουλώσουσιν αὐτοὺς καὶ κακώσουσιν αὐτοὺς, καὶ ταπεινώσουσιν αὐτοὺς τετρακόσια έτη. Επ Gen. xv, 13, et
Act. Apost. νιι, 6.
(...) Η δὲ παροίκησις τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ ἣν παρώκησαν ἐν γῇ Αἰγύπτου καὶ ἐν γῇ Χαναὰν αὐτοὶ καὶ οἱ
πατέρες αὐτῶν, ἔτη τετρακόσια τριάκοντα. Εγένετο δὲ μετὰ τὰ τετρακόσια τριάκοντα ἔτη, ἐξῆλθε πᾶσα ἡ
δύναμις Κυρίου ἐκ γῆς Αἰγύπτου νυκτός. Ab Exodo, xu, 40,41,
Conferatur Scaliger Euseb. Chron. Gr., ed. Amst lod., p. 23.
col. 161–162page 32 of 251
PG 19:161(*) Καὶ κατὰ μέρος δὲ οὕτως ἔχει· ᾽Αβραὰμ γενόμενος ἐτῶν ρ' γεννᾷ τὸν Ἰσαάκ. Ἰσαὰκ γενόμενος ἐτῶν ξ' γεννὰ τὸν Ἰακώβ Ἰακώβ γενόμενος ἐτῶν τζ' γεννᾷ Λευΐ. Λευί γενόμενος ἐτῶν μθ' γεννᾷ τὸν Καάθ. Καὰθ γενόμενος ἐτῶν ξ' γεννᾶ τὸν Αμράμ. Αμραμ γενόμενος ἐτῶν σε' γεννᾷ τὸν Μωϋσῆν. Μωϋσῆς γενόμενοςἐτῶν τ' ἐξάγει τὸν λαὸν ἐξ Αἰγύπτου. Συνάγεται οὖν τὰ πάντα ἀπὸ μὲν πρώτου ἔτους ᾿Αβραὰμ ἐπὶ τὴν ἐξ Αἰγύπτου πορείαν ἔτη φ'· ἀπὸ δὲ τοῦ κατακλυσμοῦ αφπ'· ἀπὸ δὲ Ἀδὰμ κατὰ τοὺς δ' ἔτη αχπθ', κατὰ δὲ άλλους. (*) Ο δὲ Εὐσέβιος τὰ παρὰ τῷ θείῳ ἀποστόλῳ ἐν ταῖς Πράξεσι, τῶν Κριτῶν ἔτη υν συστῆσαι βουληθείς, συνεχρήσατο τούτων τισίν· διαπορεῖ μέντοι λέγων τὰ μετὰ τοῦ Μωϋσέως τελευτὴν ἄλλως κεῖσθαι μέχρι Σολομῶνος καὶ τῆς τοῦ ἱεροῦ ἐπισκευῆς ἐν τῷ τρίτῳ τῶν Βασιλειῶν. Επ 174 (…) Εὐσέβιος δὲ μόνος ὁ Καισαρεὺς τὰ τῶν πρεσβυτέρων οὐ παρέλαβεν. Ὁ δὲ Αφρικανὸς ἔτη λ' αὐτοῖς ἀπένειμεν, ᾧ πλεῖστα κατεγκαλεῖ ὁ Εὐσέβιος ὡς μεγάλα, φησί, διαμαρτόντι, καὶ τολμηροτάτῳ πράγματι ἐπικεχειρηκότι, πρὸς τούτοις ἄλλα σ' ἔτη, μ' μὲν τὰ τῆς ἀναρχίας, λ' δὲ τὰ τῆς εἰρήνης οίκοθεν παρεμβα ἀναρχία δημοκρατία Καὶ μετὰ τοῦτον ἀναρχίας οὔσης, διέκρινε τὸν λαὸν Ηλὶ ὁ ἱερεὺς τεσσαράκοντα ἔτη
CHRONICORUM LIB. I.
annis CDXxx: tum denique' contigisɛe ut post an- Namque ab exitu Mosis ad Salomonem templique
num tricesimum supra quadringentesimum exercitus Domini ex Ægypto noctu discederent.» Age
vero cum anni cumulentur CDxxx post Dei repromissionem, quæ anno Abrahami septuagesimo
quinto facta est; prorsus sequitur, ut a primo
Abrahami anno ad Mosem exitumque ab Ægypto
numerentur anni dv. Quos quidem nonnulli minutatim ita percensent *. Scilicet Abrahamus, aiunt,
annos natus c genuit Isaacum. Isaacus annos natus
LX genuit Jacobum. Jacobus annos natus LXXXVI
genuit Levinum Levinus annos natus XLvi genuit Cahathum. Càbathus annos natus LXIII genuit
Amramum. Amramus annos natus Lxx genuit Mosem. Moses annos natus Lxxx populum eduxit ex
Egypto. Conficiuntur a primo anno Abrahami ad
egressum ex Ægypto anni Dv. Summa autem ab
Adamo ad egressum ex Ægypto, secundum Septuaginta Viros, annorum est мDCLXXXIX secundum Judæos annorum MMCDLIII; secundum denique
Samaritanos annorum MMDCCLIII.
21. Verumtamen ab obitu Mosis ad Salomonem templique ædificium liber quidem Judicum
(quicum etiam præco apostolus Paulus in apostolicis Actis consentit) doctrinam temporum traditaliter ac Regnorum historia et Hebræorum traditio discrepans. Operæ pretium erit monumenta
hæc sigillatim percurrere, et, quæ recta videbitur,
sententiam amplecti.
22. Atque interim inconsulte non est prætermittendum, ab Africano item Chronologiæ quinque libros esse confectos, qui, meo quidem judicio, in
bis de quibus nunc agimus, crasso errore vagatur.
Hierosolymitani ædificium suis quidem peculiaribus calculis supputat annos DCCxLiv: cujus temporis magnam partem sine testimonio statuens, peccat; non eo soluın nomine quod divini sermonis
libro adversatur, verum etiam quod a se temere
fictos centum annos obtrudit ***. Quippe auget annos
seniorum, qui post Josuam fuerunt, quos annos
scribit xxx deinde post Samsonem popularis potestatis annos XL rursusque pacis annos xxx.
Atque tot annorum excessum sine debita confirmatione tacite constituens, multorum annorum vim
marte proprio inter Mosis tempora regnumque Salomonis inserit, quod spatium annis plus septingentis et quadraginta definit. Sed enim quot antea
procreationes exstiterint inspiciendum est, atque
indidem cognoscendum, quam infirmo verborum
artificio Africanus utatur. Enimvero quoniam
ab Abrahamo ad Davidem xiv numerantur procreationes sub Mose autem nona jam procreatio agebatur sub quo videlicet Naason filius
Aminadabi cognoscebatur, tribus Judæ princeps,
qui et in deserto obiit: erat enim ex iis qui Ægypto excesserant, atque in primum numerorum censum relati sunt satis constat ne a reliquis
quidem quinque post Naasonem usque ad Davidem
procreationibus eum numerum annorum expleri.
Naason enim genuit Səlmonem; hic Boosum; hic
Obedum; hic Jessem; hic Davidem Qui ergo
fieri potest, ut intra quinque procreationum fines
post Mosem septingentorum annorum spatium contineatur? Si enim aliquis æquis partibus tempus in
singulas procreationes dispertiat, anni hominum
(*) Καὶ κατὰ μέρος δὲ οὕτως ἔχει· ᾽Αβραὰμ γενόμενος ἐτῶν ρ' γεννᾷ τὸν Ἰσαάκ. Ἰσαὰκ γενόμενος ἐτῶν ξ'
γεννὰ τὸν Ἰακώβ Ἰακώβ γενόμενος ἐτῶν τζ' γεννᾷ Λευΐ. Λευί γενόμενος ἐτῶν μθ' γεννᾷ τὸν Καάθ. Καὰθ
γενόμενος ἐτῶν ξ' γεννᾶ τὸν Αμράμ. Αμραμ γενόμενος ἐτῶν σε' γεννᾷ τὸν Μωϋσῆν. Μωϋσῆς γενόμενος
ἐτῶν τ' ἐξάγει τὸν λαὸν ἐξ Αἰγύπτου. Συνάγεται οὖν τὰ πάντα ἀπὸ μὲν πρώτου ἔτους ᾿Αβραὰμ ἐπὶ τὴν ἐξ
Αἰγύπτου πορείαν ἔτη φ6'· ἀπὸ δὲ τοῦ κατακλυσμοῦ αφπ'· ἀπὸ δὲ Ἀδὰμ κατὰ τοὺς δ' ἔτη αχπθ', κατὰ δὲ
άλλους.
ous Ex Nicephori Chronographia, p. 396-397.
(*) Ο δὲ Εὐσέβιος τὰ παρὰ τῷ θείῳ ἀποστόλῳ ἐν ταῖς Πράξεσι, τῶν Κριτῶν ἔτη υν συστῆσαι βουληθείς,
συνεχρήσατο τούτων τισίν· διαπορεῖ μέντοι λέγων τὰ μετὰ τοῦ Μωϋσέως τελευτὴν ἄλλως κεῖσθαι μέχρι
Σολομῶνος καὶ τῆς τοῦ ἱεροῦ ἐπισκευῆς ἐν τῷ τρίτῳ τῶν Βασιλειῶν. Επ Syncello, p. 174 D, sed interpolata.
(…) Εὐσέβιος δὲ μόνος ὁ Καισαρεὺς τὰ τῶν πρεσβυτέρων οὐ παρέλαβεν. Ὁ δὲ Αφρικανὸς ἔτη λ' αὐτοῖς
ἀπένειμεν, ᾧ πλεῖστα κατεγκαλεῖ ὁ Εὐσέβιος ὡς μεγάλα, φησί, διαμαρτόντι, καὶ τολμηροτάτῳ πράγματι
ἐπικεχειρηκότι, πρὸς τούτοις ἄλλα σ' ἔτη, μ' μὲν τὰ τῆς ἀναρχίας, λ' δὲ τὰ τῆς εἰρήνης οίκοθεν παρεμβα
Ma p'. Ex Syncello, p. 174 C, sed interpolata.
Syncellus, p. 116 C. reapse docet, apud Eusebium tradi Levinum genitum anno Jacobi LXXXVI.
Est autem mendosa lectio ejusdem Syncelli p. 106
A; quo loco. tanquam ex ipso Eusebio, scribuntur anni LXXXVII, quæ fuit potius sententia Africani.
In margine codicis, MDclxxx}X.
In Armenio textu NUIRAGAN, quod vocabulum
d. Zohrabus, linguæ suæ Armeniacæ peritissimus
ac veteranus magister, mihi interpretabatur nuntius, sed cl. Aucherus in adnotationibus explicabat
sacratus. Interpretationem nuntius vituperabat cl.
Leopardus, propterea quod nuntius idem sit fere
alque consequens apostolus. Sed enim Ephræmius
chronographus a me editus v. 2653, ait: xfpuxes
TOO, nuntii vel potius præcones apostoli. Et
sic haud raro loquuntur Græci, qui epithetis mire
abundant ac delectantur. Ergo vocabulum Arm.
NUIRAGAN recte nos olim explicavisse videmur nuntius, vel certe, ut nunc scribo, præco.
Lib. m.
Vox Armeniaca ENGHERASDUTU¡Un componitur
ex ENGHER, socius, et HASDUTmun, conciliatio; sed
ἀναρχία vel δημοκρατία intelligenda est. En airtem Clementis Strom. 1, 21, p. 385, hac eadem
de re verba: Καὶ μετὰ τοῦτον ἀναρχίας οὔσης,
διέκρινε τὸν λαὸν Ηλὶ ὁ ἱερεὺς τεσσαράκοντα ἔτη:
Et post eum (Sampsonem) cum nullus esset qui
præsideret, jus populo dixit Heli sacerdos quadraginta annis.
Confer, in his quæ sequuntur, Syncellum p.
175 B-D.
Luc. 111, 31-34.
Luc. 1, 53.
Num. 1, 7.
Luc. 11, 31,32.
col. 163–164page 33 of 251
PG 19:163(*) Καὶ καθελὼν ἔθνη ἑπτὰ ἐν γῇ Χανααν κατεκληροδότησεν αὐτοῖς τὴν γῆν αὐτῶν. Καὶ μετὰ ταῦτα. ὡς ἔτεσι τετρακοσίοις καὶ πεντήκοντα, ἔδωκε κριτὰς ἕως Σαμουὴλ τοῦ προφήτου. Κἀκεῖθεν ἡτήσαντο βασιλέα, καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς ὁ Θεὸς τὸν Σαούλ υἱὸν Κὶς, ἄνδρα ἐκ φυλῆς Βενιαμίν, ἔτη τεσσαράκοντα. Επ αροδί. Μωσέα προέστη τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους Ἰησοῦς, ὥς τινες, ἔτεσι λ'· εἶθ', ὥς φησιν ἡ Γραφή, ἐκράτησαν ἀλλόφυλοι ἔτεσιν ὀκτώ· ἔπειτα Γοθονιήλ ἔτεσι πεντήκοντα· μεθ᾿ ὃν Εγλώμ βασιλεὺς Μωαβ έτη ιη· μεθ᾿ ὄν ᾿Απδ ἔτη π· μεθ᾽ ἂν πάλιν ἀλλόφυλοι ἔτη κ'· ἔπειτα Δεδώρα καὶ Βαρὰκ ἔτη μ'· ἔπειτα Μαδιηναῖοι ἔτη ζ Έπειτα Γεδεὼν ἔτη μ' "Αβιμέλεχ ἔτη γ'. Θωλὰ κρ Ιαεὶρ καὶ 'Αμμανίται τη· Ιεφθάε ἔτη ς'· Ἐσθών ἔτη ζ· Αἰαλὼν ἔτη ι'· Λαβδὼν ἔτη η· ἀλλόφυλοι, ἔτη μ' Σαμψών ἔτη κ· ἔπειτα Ηλὶ ἱερεὺς, ὡς τὸ Ἑβραϊκὸν, ἔτη μ'. Εὐσέβιος τοῦ Παμφίλου τὰ μ' ἔτη ταῦτα τῶν ἁλο λοφύλων τοῖς τοῦ Σαμψών συναριθμεῖ ἀλόγως καὶ τῶν μετ' αὐτοῦ Κριτῶν ἔτεσι, μὴ στοιχειώσας αὐτὰ ἐν τῷ κανόνι αὐτοῦ, μηδὲ τῶν λοιπῶν ἀλλοφύλων, κατά τινα, φησίν, Εβραίων παράδοσιν
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I. HISTORICA.
singulorum ante nuptias cxL emergent, cui rei Davidis: denique Salomonis quatuor usque ad templi
nemo sapiens fidem adjunget. Quippe et ipse Moses
anno ætatis cxx obiit itemque ejus successor
Josua anno centesimo decimo naturæ concessit:
ante quos Josephus vitam suam omnino intra cx
annos conclusit Adde his antiquiorem quoque
illum Jacobum, alio nomine Israelem, Judæorum
omnium patriarcham, qui et ipse plus annis CXLV
non vixit Ergo absurde dicitur quisquam sequiore tempore, nempe post Mosem, tam longævus
fuisse, quam superius innuimus: adeoque Africanus hac in re hallucinatus est
23. At Clemens a Josua successore Mosis ad
templi ædificium annos congerit duxxiv, quod e
primo licet ejus libro cognoscere. Divus autem
apɔstolus Paulus in apostolorum Actis Judæos publice alloquens ait: ‹ Septem gentes in Chananæorum regione delevit Deus illosque in
terræ possessionem immisit. Deinde annis quadringentis et quinquaginta sub Judicum potestate continuit usque ad Samuelem prophetam. Cumque
ex eo tempore regem sibi præfici postulassent, concessit eis Saulem filium Cisi, Benjamiticæ tribus
hominem, annis quadraginta: quo amoto, Davidem apud eos exaltavit.» Hæc Apostolus, de cujus
sententia anni sunt post Josuam dxxxiv. Nempe
Judicum anni omnino CvL sunt usque ad Samuelis,
ut ipse ait, ætatem: ad hos cum Samuelianis inpliciti adjungantur anni XL Saulis: itidem et XL
ædificium. Summa annorum est DXXXIV, secundum
Apostolum, a Josua Mosis successore ad Salomonem. Quod si his addas Mosis quoque in deserto
exactos XL annos; tum et Josuæ filii Navi xxvıı,
summa consurgit ad Apostoli calculos annorum dc.
24. Quin adeo Judicum quoque liber Apostolo
suffragatur: namque et ibi anni Judicum usque ad
Samuelem CDL comperiuntur singillatim hac ratione
perscripti
EX LIBRO JUDICUM.
Post Josuam dominati sunt
Alienigenæ annis vııı.
Gothoniel annis LX
Alienigenæ annis xviii.
Aodus et Samegarus annis Lxxx.
Alienigenæ annis xx.
Barachus et Debora annis XL.
Alienigenæ annis VI.
Gedeon annis XL.
Abimelechus annis III.
Thola annis XXIII.
Jairus annis xx11
Alienigenæ annis XVIII.
Jephtæus annis vi.
Esebon annis VII.
Æglon annis
Labdon annis xxx
Alienigenæ annis xx
(*) Καὶ καθελὼν ἔθνη ἑπτὰ ἐν γῇ Χανααν κατεκληροδότησεν αὐτοῖς τὴν γῆν αὐτῶν. Καὶ μετὰ ταῦτα. ὡς
ἔτεσι τετρακοσίοις καὶ πεντήκοντα, ἔδωκε κριτὰς ἕως Σαμουὴλ τοῦ προφήτου. Κἀκεῖθεν ἡτήσαντο βασιλέα,
καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς ὁ Θεὸς τὸν Σαούλ υἱὸν Κὶς, ἄνδρα ἐκ φυλῆς Βενιαμίν, ἔτη τεσσαράκοντα. Επ Act. αροδί.
Deut. xxxiv, 7.
Jos. xxiv, 29.
Gen. L, 26.
Gen. XLVII, 28.
Ab Eusebio reprehensum magnopere Africanuin propter annos plures justo invectos, narrat
Syncellus etiam p. 79 D.
Vel potius ad Salomonis obitum. LEOPARDUS.
Lib. 1, cap. 21, p. 386, Stromatum; ubi tamen paulo aliter legitur. Theophilus vero ad Autol.
111, 22, ex Tyriorum memoriis ait ædificatum templum anno post exitum ab Ægypto DLxvi.
In textu Armeniaco pro Deus est Josua, manifesto mendo. In biblico textu nihil est, sed plane
subintelligitur Deus.
Nempe Hebræos.
Sequentem temporum tabulam Græce paucis
mutatis exhibet Eusebius Præp. ev. x, 14: Metà
Μωσέα προέστη τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους Ἰησοῦς, ὥς
τινες, ἔτεσι λ'· εἶθ', ὥς φησιν ἡ Γραφή, ἐκράτησαν
ἀλλόφυλοι ἔτεσιν ὀκτώ· ἔπειτα Γοθονιήλ ἔτεσι πεντή
κοντα· μεθ᾿ ὃν Εγλώμ βασιλεὺς Μωαβ έτη ιη· μεθ᾿ ὄν
᾿Απδ ἔτη π· μεθ᾽ ἂν πάλιν ἀλλόφυλοι ἔτη κ'· ἔπειτα
Δεδώρα καὶ Βαρὰκ ἔτη μ'· ἔπειτα Μαδιηναῖοι ἔτη ζ
Έπειτα Γεδεὼν ἔτη μ' "Αβιμέλεχ ἔτη γ'. Θωλὰ κρ
Ιαεὶρ καὶ 'Αμμανίται τη· Ιεφθάε ἔτη ς'· Ἐσθών
ἔτη ζ· Αἰαλὼν ἔτη ι'· Λαβδὼν ἔτη η· ἀλλόφυλοι,
ἔτη μ' Σαμψών ἔτη κ· ἔπειτα Ηλὶ ἱερεὺς,
ὡς τὸ Ἑβραϊκὸν, ἔτη μ'. Post Mosem Judaicæ
genti præfuit Josua annis, ut quidam aiunt, xxx.
Deinde, uti docent sacræ Litteræ, dominati sunt alienigenæ annis vi. Tum Gothoniel annis L. Postea
Eglon rex Moab annis xv111. Exin Aodus annis Lxxx.
Rursus alienigenæ annis xx. Hinc Debora et Baracus annis XL. Mox Madianitæ annis v11. Gedeon annis XL. Abimelechus annis 111. Thola annis xxı!ı.
Jairus annis xx11. Ammanitæ annis_xv111. Jephta us
annis vi. Esbon annis vII. Æalon annis x. Labdon annis vIII. Alienigenæ annis XL. Sampson annis xx.
Denique Heli sacerdos annis, uti est in Hebraico
exemplari, XL.
Græcus Eusebii Clementisque textus, quinquaginta.
Jairi magistratus prætermittitur a Clemente;
est tamen in libro Judicum x, 3.
Clemens, octo: qui etiam inter hunc et Esebonem collocat Ebronis cujusdam annos octo. Sane
et Eusebio putamus scriptos octo; sic enim consurgit summa infra dicenda CCCCL.
Eusebius in Præp. ev., itemque in tabulis et
in canone ponit vui. Ita se habet textus quoque Armeniacus Aucheri. Mea vero editio Mediolanensis
xxx, dictante ut puto Zohrabo. Reapse nisi xxx pro
VIII ponamus, summa annorum CCCL confici nequit.
Labdonis magistratus omittitur a Clemente.
In textu codicis Arm., XL, sed in ejusdem margine xx. Sane et Eusebius in Præp. ev. nec non
Clemens scribunt XL. Sed Eusebium hoc loco scripsisse annos xx alienigenarum, totidemque Sanipsonis, præclare testatur Syncellus, p. 165 B, his ver -
bis: Εὐσέβιος τοῦ Παμφίλου τὰ μ' ἔτη ταῦτα τῶν ἁλο
λοφύλων τοῖς τοῦ Σαμψών συναριθμεῖ ἀλόγως καὶ τῶν
μετ' αὐτοῦ Κριτῶν ἔτεσι, μὴ στοιχειώσας αὐτὰ ἐν τῷ
κανόνι αὐτοῦ, μηδὲ τῶν λοιπῶν ἀλλοφύλων, κατά
τινα, φησίν, Εβραίων παράδοσιν Eusebius Pame
phili immerito annos Samsonis Judicumque post eum
col. 165–166page 34 of 251
PG 19:165(*) Λέγει γὰρ (Εὐσέβιος ἐκ τοῦ τρίτου τῶν Βασιλειῶν)· Καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ υμ' ἔτει τῆς ἐξόδου τῆς ἀπὸ Αἰγύπτου ἤρξατο οἰκοδομεῖν Σολομὼν τὸν ναόν. Τὸ δὲ Ἑβραϊκὸν, καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ υ' καὶ π' ἔτει. Ταῦτα δ, φησίν, οἱ τῶν Ἰουδαίων διδάσκαλοι ἀκριβῶς συνάγεσθαι ἔλεγον μόνης τῆς τῶν ἐξ Ἰσραὴλ Κριτῶν χρονοκρατίας ἀριθμουμένης, καὶ μὴ λογιζομένης ἰδίως τῆς τῶν ἀλλοφύλων, ἀλλὰ τῆς τῶν Κριτῶν συννοουμένης. Τόν γε μὴν ἱερὸν ᾿Απόστολον, φησίν, υν' ἔτη τῶν Κριτῶν οὐκ ἀπακριβολογούμενον εἰπεῖν, ἀλλ' ἐκδοχῇ κοινοτέρα. Ἐὰν οὖν κατὰ τὸν ᾿Απόστολον τὰ τῶν Κριτῶν υν' ἔτη, καὶ τὰ ἐπὶ τῆς ἐρήμου μ' ἔτη Μωϋσέως, Ἰησοῦ τε κζ', καὶ τῶν μετὰ Ἰησοῦν πρεσβυτέρων ιη', καὶ ἔτι Ηλεί τοῦ ἱερέως κ', Σαμουήλ κ', καὶ Σαούλ μ', Δαβίδ τε μ', καὶ Σολομῶνος δ' συναριθμήσωμεν, ἔσται ὁ πᾶς ἀπὸ τῆς ἐξόδου χρόνος ἐπὶ τὴν τοῦ ναοῦ κατασκευὴν ἐτῶν χνθ', κατὰ δὲ Εὐσέβιον χ', κατὰ Ἀφρικανὸν ὑπὲρ τὰ ψμ'. Καθ' ἕκαστον δὲ τῶν τριῶν τούτων ἀριθμὸν, αἴ τε ἐκ φυλῆς Ἰούδα, αἵ τε ἐν φυλῆς Λευΐ διαγενόμεναι γενεαὶ, ἢ καὶ μεριζόμεναι, ἀπίθανον ἕξουσι τὴν παιδοποιίαν. ᾿Απὸ γὰρ Ἀβραὰμ ἕως Δαβίδ γενεαὶ ιδ'· τούτων εννάτη ἦν ἐπὶ Μωϋσέα ἐν τῇ ἐρήμῳ, καθ᾿ ἣν ἐγνωρίζετο Ναασσών υἱὸς Ἀμιναδαβ ἄρχων φυλῆς Ἰούδα, ὃς ἐν τῇ ἐρήμῳ τελευτα. Ἀπὸ Ναασσὼν δὲ ἕως Δαβὶδ γενεαὶ ε' οὕτως· Σαλμῶν υἱὸς Ναασσὼν ἐγέννησε τὸν Βοόζ, Βοὸς δὲ τὸν Ὀβήδ, υδὴδ δὲ τὸν Ἰεσσαὶ, καὶ Ἰεσσαὶ τὸν Δαβίδ. Πῶς οὖν δυνατὸν τὰς ἀπὸ ᾿Αβραὰμ ἕως Μωϋσέως θ' διαγενέσθαι γενεὰς ἐν υο' ἔτεσιν, πέντε δὲ μόνας ἀπὸ Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ ἐν χ' ἔτεσιν ἕως Δαβίδ; ἔσται γὰρ ἕκαστος ρκ' ἐτῶν ἐν τῷ καιρῷ τῆς παιδοποιίας, ἵνα τὰ χ' τυχὸν ἐξ ἐφίσης μερίσωμεν. 175 56: Εὐσέβιος τὰ τῆς ἐπικρατήσεως τῶν ἐν τοῖς Κριταῖς σποράδην βασιλευσάντων ἐξ ἀλλοφύλων Στη μια" ρκ') οὐκ ἐψηφίσατο, λογισάμενος ἐν τοῖς Κριταῖς λελογίσθαι αὐτά
Sampson annis xx
Heli, sub quo Samuel, annis XL,
CHRONICORUM LIB. I.
25. Summa temporis, quo judices magistratum
gesserunt, anni omnino CDL usque ad Samuelem,
suffragante etiam præcone nostro Apostolo. Sunt tamen extra hunc censum ætates Mosis, itemque Josuæ successoris, nec non Samuelis et Saulis. Age
vero Samuelis et Saulis et Josuæ tempora apponamus. Ex testimonio, inquam, Apostoli anni Saulis
XL accenseantur Judicum annis CDL: cui numero
additis XL annis Davidis, et Iv annis Solomonis,
consurgit annorum summa DXXXIV, quæ videlicet
apostolica traditio est. Jam additis XL annis quos
Moses in deserto traduxit, rursusque annis XXVII
Jocuæ filii Navi, astipulantibus ipsis Hebræis, congeruntur anni dc.
26. Nunc si hæc tempora in quinque procreationes, quæ fuerunt a Naasone ad Davidem, conferas;
ita ut singulis hominibus ratam temporis partem
impertias, profecto antequam quisque ad nuptias
accesserit, annos plus centum ac quindecim
unicuique attributum iri constat: quod a ſide prorsus abhorret. Cum enim in comperto sit, Mosem
ultra annum cxx non vixisse, nunquid ejus posteri
illa ferme ætate nuptias celebraverint?
27. Quid ergo jam superest, nisi ut ad testimonium, quod e libris Regnorum petitur, progrediamur? Jam vero Regnorum libri vehementer
affirmant spatium temporis universum, ab excessu
filiorum Israelis ex Ægypto ad Salomonem templique ædificium, annis constare CDxl; quanquam Hebraica exemplaria habent CDLxxx. Ait enim tertius
liber Regnorum anno quadragesimo supra
quadringentesimum, post discessum ab Ægypto,
cœptam esse a Salomone divinæ domus structuranı:
in Hebraicis autem anno octogesimo supra quadringentesimum legitur. Id vero ævum annorum
CDLXXX doctores Judæorum accurate colligi affir166
mant si anni quibus alienigenæ potiti sunt Ilebræorum haud separatim æstimentur, sed dominatio tantummodo Judicum populi supputetur, in
quam tempora quoque externæ tyrannidis conferantur: quo facto, quadringentos diserte el octoginta annos conflari aiunt. Porro præco Apostolus
haud mihi videtur aliquam chronologiam voluisse
proponere, neque definita sententia supputationem
aliquam tradere prædictorum annorum, neque, seposita salutaris verbi doctrina, dare operam tractationibus temporum; verum communi videtur usus
libri lectione Judicum qui jus dixerunt. Sed tamen
Regnorum liber evidenter tradit ab exitu ad Solomonem annorum cdxl vel cdlxxx congeriem. Atqui
nihilominus si tempora Judicum singillatim ponamus, rursusque singillatim annos quos liber Judicum dominationi alienigenarum concedit, summa
temporis a Mose ad Salomonem in sexcentos annos
consurget. Nimirum Mosis in deserto agentis sunt anni XL; tum Josuæ xxvII; postea Judicum et alienigenarum CDL, teste Apostolo, Judicumque libro in
idem conspirante; deinceps Samuelis et Saulis anni XL; demum Davidis xL, ac Salomonis ¡v usque ad
templum constructum; summa annorum DC est.
Si enimvero sententia illa, in qua prædictarum
quinque procreationum singuli homines annos cxx
nati nuptias demum faciunt, ea, inquam, toto cœlo
a veritate fideque aberrat.
28. Sed enim quanquam nos in libro Regnorum
insistimus, secunduin quem anni congeruntur CDLXXX
sepositis cxx annis servitutis Hebræorum (tante
enim temporis spatio hi fuerunt in alienigenarum
potestate); quanquam præterea populi libertatem
servitutemque indiscretim supputamus, uti Hebræorum calculus tradit (quem nos quoque in his
nostris rationibus secuturi sumus, quibus tempora
alienigenarum in annis judicum claudemus [6] );
nondum tamen persuaderi nobis potest intervallum
(*) Λέγει γὰρ (Εὐσέβιος ἐκ τοῦ τρίτου τῶν Βασιλειῶν)· Καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ υμ' ἔτει τῆς ἐξόδου τῆς
ἀπὸ Αἰγύπτου ἤρξατο οἰκοδομεῖν Σολομὼν τὸν ναόν. Τὸ δὲ Ἑβραϊκὸν, καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ υ' καὶ π' ἔτει. Ταῦτα
δ, φησίν, οἱ τῶν Ἰουδαίων διδάσκαλοι ἀκριβῶς συνάγεσθαι ἔλεγον μόνης τῆς τῶν ἐξ Ἰσραὴλ Κριτῶν χρο
νοκρατίας ἀριθμουμένης, καὶ μὴ λογιζομένης ἰδίως τῆς τῶν ἀλλοφύλων, ἀλλὰ τῆς τῶν Κριτῶν συννοουμένης.
Τόν γε μὴν ἱερὸν ᾿Απόστολον, φησίν, υν' ἔτη τῶν Κριτῶν οὐκ ἀπακριβολογούμενον εἰπεῖν, ἀλλ' ἐκδοχῇ κοινοτέρα.
Ἐὰν οὖν κατὰ τὸν ᾿Απόστολον τὰ τῶν Κριτῶν υν' ἔτη, καὶ τὰ ἐπὶ τῆς ἐρήμου μ' ἔτη Μωϋσέως, Ἰησοῦ τε κζ',
καὶ τῶν μετὰ Ἰησοῦν πρεσβυτέρων ιη', καὶ ἔτι Ηλεί τοῦ ἱερέως κ', Σαμουήλ κ', καὶ Σαούλ μ', Δαβίδ τε μ',
καὶ Σολομῶνος δ' συναριθμήσωμεν, ἔσται ὁ πᾶς ἀπὸ τῆς ἐξόδου χρόνος ἐπὶ τὴν τοῦ ναοῦ κατασκευὴν ἐτῶν
χνθ', κατὰ δὲ Εὐσέβιον χ', κατὰ Ἀφρικανὸν ὑπὲρ τὰ ψμ'. Καθ' ἕκαστον δὲ τῶν τριῶν τούτων ἀριθμὸν, αἴ τε
ἐκ φυλῆς Ἰούδα, αἵ τε ἐν φυλῆς Λευΐ διαγενόμεναι γενεαὶ, ἢ καὶ μεριζόμεναι, ἀπίθανον ἕξουσι τὴν παιδοποιίαν. ᾿Απὸ γὰρ Ἀβραὰμ ἕως Δαβίδ γενεαὶ ιδ'· τούτων εννάτη ἦν ἐπὶ Μωϋσέα ἐν τῇ ἐρήμῳ, καθ᾿ ἣν
ἐγνωρίζετο Ναασσών υἱὸς Ἀμιναδαβ ἄρχων φυλῆς Ἰούδα, ὃς ἐν τῇ ἐρήμῳ τελευτα. Ἀπὸ Ναασσὼν δὲ ἕως
Δαβὶδ γενεαὶ ε' οὕτως· Σαλμῶν υἱὸς Ναασσὼν ἐγέννησε τὸν Βοόζ, Βοὸς δὲ τὸν Ὀβήδ, υδὴδ δὲ τὸν Ἰεσσαὶ,
καὶ Ἰεσσαὶ τὸν Δαβίδ. Πῶς οὖν δυνατὸν τὰς ἀπὸ ᾿Αβραὰμ ἕως Μωϋσέως θ' διαγενέσθαι γενεὰς ἐν υο' ἔτεσιν,
πέντε δὲ μόνας ἀπὸ Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ ἐν χ' ἔτεσιν ἕως Δαβίδ; ἔσται γὰρ ἕκαστος ρκ' ἐτῶν ἐν τῷ καιρῷ τῆς
παιδοποιίας, ἵνα τὰ χ' τυχὸν ἐξ ἐφίσης μερίσωμεν. Εx Syncello, p. 175 seqq., sed valde interpolata.
eosdem censet qui alienigenarum; ideoque et e suo
canone exclusit cum reliquis item alienigenarum annis, Hebræorum quamdam, ut ait, traditionem seCHINS.
In textu codicis XL, sed in margine xx.
Syncellus p. 175 habet centum viginti: atque ita dicet mox ipse Eusebius § 27.
Ha etiam Armenii cum Græcis dicunt libros
Regnorum quos Latini Libros Regum.
(Cap. vi, 1.
Præter textum Græcum hic subjectum, recole
etiam col. 164, not. 10.
Locum hunc Eusebii lectum a se testatur Syncellus p. 56: Εὐσέβιος τὰ τῆς ἐπικρατήσεως τῶν
ἐν τοῖς Κριταῖς σποράδην βασιλευσάντων ἐξ ἀλλοφύλων
Στη μια" (dic ρκ') οὐκ ἐψηφίσατο, λογισάμενος ἐν
τοῖς Κριταῖς λελογίσθαι αὐτά· Εusebius tempora aliemigenarum qui ex intervallo politi rerum sunt annis
cxi (dic cxx) non supputavit, sed cum Judicum temporibus conjuncta esse censuit.
col. 167–168page 35 of 251
PG 19:167(*) Καὶ νῦν μὴ κρείσσων εἶ σὺ τοῦ Βαλάκ υἱοῦ Σεπφώρ βασιλέως Μωάβ; μὴ μάχῃ ἐμαχήσατο μετὰ Ἰσραήλ, η πολεμῶν ἐπολέμησεν ἐν αὐτοῖς; ἐν τῷ οἰκῆσαι Ἰσραὴλ ἐν Ἐσεβὼ καὶ ἐν ταῖς θυγατράσιν αὐτῆς καὶ ἐν Ἀροὴρ καὶ ἐν ταῖς θυγατράσιν αὐτῆς, καὶ ἐν πάσαις ταῖς παρὰ τὸν Ἰορδάνην, τριακόσια έτη; τί ὅτι οὐκ ἐρύσαντο αὐτοὺς ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ; Επ κι 25,26. Ευσέβιος ᾿Αὼς τὸν κριτὴν οὐκ ἐστοιχείωσεν κρί ναντα τὸν Ἰσραὴλ ἔτη δέκα. σέβιος μετὰ τὴν τελευτὴν τοῦ Σαμψὼν τοῦ κριτοῦ, τῆς ἀναρχίας, ἤτοι εἰρήνης τοῦ λαοῦ μ' ἔτη ἐν τῷ κατὰ πλάτος οὐκ ἔθηκεν
EUSEBI CÆSARIENSIS OPP. PARS I. HISTORICA.
nio firmatur.
30. Nostra igitur chronologia hac ratione explicetur.
MOSE USQUE AD SALOMONEN.
Mosis anni XL.
Josuæ anni XXVII.
Alienigenarum et
illud quinque procreationum, quod a Naasone ad trecenti consurgent quod ipsius Jephtai testimoDavidem pertinet, nisi ab annis CDLxxx detrahantur
anni XL Mosis in deserto degentis; tum et quatuor
Salomonis, ita ut reliqui sint câxxxvi usque ad Davidis obitum; hique in quinque procreationes ita
tribuantur, ut cuique viro cum gigneret, annus
ætatis LXXXV assignetur: quam si quis paulo perspicacior consideret, doctrinam veram agnoscet;
præsertim si ad Davidis etiam natalia respiciat. Seni quippe Jessæ natus est octavo loco David, post
septem fratres natu majores Hinc quoque, inquimus, ratio ætatis præcedentium æstimanda est.
Igitur de sententia nostri Regnorum libri a relicta
Ægypto ad Salomonem templumque constructum
anni labuntur CDLXXX: ita tamen ut tempora quoque alienigenarum in his comprehendantur, seriei
interposita Judicum qui rerum ex ordine potiti
sunt.
29. Sed enim et alio modo ex ipso libro Judicum res
lucidius innotescit. Jus populo reddebat Jephtæus,
contraque eum Amorrhæorum bellum conflatum est
Jordanis fluvii incolarum. Is autem nuntium ad hostem misit his verbis: * Num tu melior Balaco, filio
S phoris rege Moabitarum? Hic autem num
forte cum Israele rixatus est manusve conseruit quo
tempore Israel incolebat Esebonem ejusque suburbana, Azerum cum suis pagis ad amnem Jordanem
ab annis trecentis? Quidni eos per id tempus in
libertatem vindicaverunt?» Atqui his docet Jephtæus, a Mosis temporibus Balacoque Sephoris filio
usque ad suam ætatem annos interjacere trecentos.
ld autem ævi spatium nullo pacto conficitur, nisi
tempora alienigenarum, ut diximus, eadem esse
putentur quæ Judicum potestate fungentium. Revera
si annos, quibus populus alienigenarum vi prèssus
servivit, seorsim supputes, tempora mehercule trecentesini anni fines satis excedent. Contra si annos dominantium Judicum tantummodo numeres,
a definito Mosis tempore ad Jephtæum anni tibi
Gothonielis judicis anni Lxxx
Alienigenarum nec non
Deboræ et Baraci anni XL.
Gedeonis anni XL.
Abimelechi anni 111.
Tholæ anni xxII.
Jairi anni xxII.
Alienigenarum et
Jephtæ judicis anni vi.
Sebegonis anni vii,
Labdonis anni viii.
Alienigenarum et
Samsonis anni xx
Eo tempore gestum est bellum Iliacum.
Heli anni xu.
Samuelis et Saulis anni XL.
Davidis anni XL.
Salomonis anni iv usque ad templi ædificium.
Summa a Mose egressuque ab Ægypto usque ad
templi structuram, anni CDLxxx
31. De Josua Mosis successore liber illius homonymus nihil narrat, præterquam quod anno ætatis
centesimo decimo obiit. Hebræi tamen annis septem
supra viginti ducatum ab eo gestum confirmant,
adeo ut ipse annum agens ætatis quadragesimum
tertium ex Ægypto cum Mose discesserit. Jam vel
ipsius Samuelis tempora quandoquidem sacri libri
perspicue non tradunt, ego quidem quod a divo
apostolo de Saule dictum est, id Sauli æque et Samueli communem esse putem. Certe Samuelem płurimis annis præfuisse populo apparet: Saulis vero
(*) Καὶ νῦν μὴ κρείσσων εἶ σὺ τοῦ Βαλάκ υἱοῦ Σεπφώρ βασιλέως Μωάβ; μὴ μάχῃ ἐμαχήσατο μετὰ
Ἰσραήλ, η πολεμῶν ἐπολέμησεν ἐν αὐτοῖς; ἐν τῷ οἰκῆσαι Ἰσραὴλ ἐν Ἐσεβὼ καὶ ἐν ταῖς θυγατράσιν
αὐτῆς καὶ ἐν Ἀροὴρ καὶ ἐν ταῖς θυγατράσιν αὐτῆς, καὶ ἐν πάσαις ταῖς παρὰ τὸν Ἰορδάνην, τριακόσια έτη;
τί ὅτι οὐκ ἐρύσαντο αὐτοὺς ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ; Επ Judic. κι 25,26.
Corrigit Lxxxvi Aucherus.
I Reg. xvi, 10,11.
In codicis Arm. textu Soporis, in margine
Beoris.
Atqui nonnisi ccLxxx, uti nunc se habent
apud codicem Arm. numeri in tabula proxime addenda. Jam in hac universa quæstione constituenda
magnopere laborasse Eusebium tradit Syncellus p.
Prætermissum posthinc ab Eusebio Aodum,
decem annis judicem, criminatur Syncellus p. 26
: Ευσέβιος ᾿Αὼς τὸν κριτὴν οὐκ ἐστοιχείωσεν κρίναντα τὸν Ἰσραὴλ ἔτη δέκα.
Idem ac Esephon vel Esebon. Deinde omittitur Eglon vel Ælon, qui Eusebio omittitur etiam
in tabulis infra addendis judicum, et in secundo libro dicitur abesse a textu twv LXX, quod testatur
etiam Samuel historicus. Nunc autem plane occurrit hic Eglon apud to LXX, non apud Biblia Arm.
ex eorumdem fonte deducta.
Ita Eusebius constanter Labdon toto hoc opere et Præp. ev. x, 14, uti etiam Græca Biblia:
quanquam Armeniaca ab his derivata habent Abdon,
uti et Latina Vulgata.
Audiendus hic rursus Syncellus, p. 36: E✿-
σέβιος μετὰ τὴν τελευτὴν τοῦ Σαμψὼν τοῦ κριτοῦ,
τῆς ἀναρχίας, ἤτοι εἰρήνης τοῦ λαοῦ μ' ἔτη ἐν τῷ
κατὰ πλάτος οὐκ ἔθηκεν· Eusebius post Sampsonis
judicis obitum annos XL libertatis, seu publicæ pacis
in diffusiore chronographiæ parte non recensuit.
Rursus Eusebius quod annos Sampsonis cum annis alienigenarum permiscuit reprehenditur a Syncello, p. 165 B.
Atqui hæc summa e prædictis numeris non
conflatur. Videbatur tamen esse lacuna in codice
Arm. inter Labdonem et Sampsonem.
col. 169–170page 36 of 251
PG 19:169(*) Υἱὸς ἐνιαυτοῦ ἦν Σαούλ ἐν τῷ βασιλεύειν αὐτὸν, καὶ δύο ἔτη ἐβασίλευσεν ἐπὶ Ἰσραήλ. 1 4. (") Υἱὸς ὡς ἐνιαύσιος Σαούλ ἐν τῷ βασιλεύειν αὐτόν. (*) Τεσσαράκοντα ἐτῶν Ἰεβοσθὲ υἱὸς Σαούλ, ὅτε ἐβασίλευσεν ἐπὶ τὸν Ἰσραὴλ, καὶ δύο ἔτη ἐβασίλευσε, πλὴν του οίκου Ἰούδα, οι ἦταν ὀπίσω Δαυΐδ. 11 1, 10. 1. Βούλομαι τοίνυν ἀπὸ τούτων ἔτι μετελθεῖν ἐπὶ τὰ παρὰ τοῖς Φοίνιξιν ἀναγεγραμμένα περὶ τοῦ γένους ἡμῶν, καὶ τὰς ἐξ ἐκείνων μαρτυρίας παρασχεῖν. Ἔστι τοίνυν παρὰ Τυρίοις πολλῶν ἐτῶν γράμματα, δημοσία γεγραμμένα, καὶ πεφυλαγμένα λίαν ἐπιμελῶς, περὶ τῶν παρ' αὐτοῖς γενομένων καὶ πρὸς ἀλλήλους πρα χθέντων μνήμης ἀξίων. Εν τούτοις γέγραπται, ὅτι ἐν Ἱεροσολύμοις ᾠκοδομήθη ναὸς ὑπὸ Σολομῶνος τοῦ βα σιλέως, ἔτεσι θάττον ἑκατὸν τεσσαράκοντα καὶ τρισὶν καὶ μησὶν ὀκτὼ τοῦ κτίσαι Τυρίους Καρχηδόνα· ἀν εγράφη δὲ παρ' ἐκείνοις ἡ τοῦ ναοῦ κατασκευή του παρ' ἡμῖν. Εἴρωμος γὰρ ὁ τῶν Τυρίων βασιλεὺς φίλος ἦν τοῦ βασιλέως ἡμῶν Σολομῶνος, πατρικὴν πρὸς αὐτὸν φιλίαν διαδεδεγμένος· αὐτὸς οὖν συμφιλοτιμούμενος εἰς τὴν τοῦ κατασκευάσματος τῷ Σολομῶνι λαμπρότητα, χρυσίου μὲν εἴκοσι καὶ ἑκατὸν ἔδωκε τάλαντα· τεμὼν ὦ καλλίστην ὕλην ἐκ τοῦ ὄρους, δ καλεῖται Λίβανος, εἰς τὴν ὄροφον ἀπέστειλεν. ᾿Αντεδωρήσατο δὲ αὐτῷ ὁ Σολομών ἄλλοις τε πολλοῖς, καὶ γῇ κατὰ χώραν τῆς Γαλιλαίας τῇ Χαβουλῶν λεγομένη. Μάλιστα δὲ αὐτοὺς εἰς φιλίαν τῆς σοφίας συνῆγεν ἐπιθυμίας προβλήματα γὰρ ἀλλήλοις ἀντεπέστελλον λύειν κελεύοντες, καὶ κρείτ των ἐν τούτοις ἦν ὁ Σολομῶν, καὶ τἄλλα σοφώτερος. Σώζονται δὲ μέχρι νῦν παρὰ τοῖς Τυρίοις πολλαὶ τῶν ἐπι στολῶν, ὡς ἐκεῖνοι πρὸς ἀλλήλους ἔγραψαν. εἰ κελεύεις, ει κελεύετε, ἄλλους ἀλλήλους.
De temporibus Salomonis, ejusque ad condendumı
templum collatis curis, Josephus historiographus
primo Judæorum priscorum libro Phoenicios homines testes invocat. Haud inutile mihi videtur
memoratorum ab eo virorum suffragium. In laudata
igitur Historia sic ille scribit.
CHRONICORUM LIB. I.
biennium tantummodo sacer sermo confirmat. Namque primo capite Regni sic ait Scriptura: Fi-
‹
lius, inquit, anniculus erat Saul cum regnum iniit;
et duobus præterea annis dominatus est Israeli. ›
Quanquam Symmachus eum locum illuminat, quem
ita interpretatur: "Filius, inquit, tanquam anniculus erat Saul cum regni habenas accepit. ›
Quibus verbis liominem simplicem vitiique expertem significat sub regni primordiis, qui tamen in eo
vitæ habitu ultra biennium non manserit; posteaque
depravatum, et a Deo rejectum, adeo ut a dæmone
suffocaretur. Hinc et illius reliqui anni in Samuelis
ætate censentur, ita ut quadraginta anni scribantur
Samuelis et Saulis.
52. Sed tamen non apostolico solum testimonio
tempora Saulis in tot annos excrescunt, sed diligenti atque accurata etiam Librorum sacrorum consideratione. Saule quippe mortuo, ait historia
Jebusthem Saulis tìlium quadraginta annos natum
Israelis regno petitum esse, idque biennio retinuisse, dempta Judæ domo quæ partes Davidis sequebatur. Jam hunc Jebusthem Saule recenter ad regnum provecto natum esse vel inde constat, quod
sacri libri, filiis tribus Saulis regnum non ita pridem
exorsi commemoratis hunc, de quo sermo est,
Jebusthem silentio premunt: quæ res natum postea
coarguit: tantumque Saulis regnum, quanta post
ejus obitum ætas filii deprehenditur.
53. Post hactenus dicta, id omnino tenendum est
quod tertio Regnorum scribitur, nempe ab
egressu ex Ægypto usque ad Salomonem templique
ædificium annos effluxisse CDLxxx. Jam ab Abrahamo ad exitum duce Moyse anni erant Dv. Et a
diluvio ad primum annum Abrahami anni c■xLI).
Denique ab Adam ad diluvium anni MCCXLII. Summa autem ab Adamo ad Salomonem templumque
conditum, annorum est mêmclxx
CAPUT XVII.
Josephi, ex Phonicum testimonio de templo Hierosolymis condito.
1. Nunc juvat hinc progredi ad Phœnicum de
gente nostra scripturas, atque ex his testimonia
proferre. Quippe apud Tyrios ex omni antiquitate
supersunt præteritorum annorum monumenta regiis
scriptis commendata diligentissimeque servata, in
quibus res ab ipsis sive secum sive cum aliis populis gestæ, quæcunque memoria dignæ sunt, continentur. In his perscriptum est templum Hieroso -
Jymis a Salomone rege fuisse constructum antiquitus, nempe annis cxliii cum mensibus octo antequan Tyrii Carthaginem conderent. Quin adeo
templi nostri structura non obscuris verbis a Phœnicibus historiæ commendata est. Namque Hiromus
Tyriorum rex, regis nostri Salomonis faniiliaris, patriæque amicitiæ hæres, munifico studio
ductus Salomonis in eo ædificio juvandi, talenta
auri cxx ad templi ornatum contulit, materiemque
optimam in monte, cui nomen Libano, cæsam ad
tecti contignationem submisit. Huic autem Salomon
remunerandi causa tum alia multa, tum loca aliquot in provincia Galilæa possidenda concessit, nomine Chabula. Maxime vero amicitiam eorum auxit
sapientiæ studium. Nam problemata inter se missitabant solvique jubebant: porro in his emincbat Salomon, et in aliis etiam plurimis sapientia
præstabat. Multæ adhuc apud Tyrios supersunt epistolæ, quas illi mutuo scripserunt
(*) Υἱὸς ἐνιαυτοῦ ἦν Σαούλ ἐν τῷ βασιλεύειν αὐτὸν, καὶ δύο ἔτη ἐβασίλευσεν ἐπὶ Ἰσραήλ. 1 Reg. xii, 4.
(") Υἱὸς ὡς ἐνιαύσιος Σαούλ ἐν τῷ βασιλεύειν αὐτόν. Ab Hexaplis.
(*) Τεσσαράκοντα ἐτῶν Ἰεβοσθὲ υἱὸς Σαούλ, ὅτε ἐβασίλευσεν ἐπὶ τὸν Ἰσραὴλ, καὶ δύο ἔτη ἐβασίλευσε, πλὴν
του οίκου Ἰούδα, οι ἦταν ὀπίσω Δαυΐδ. Εx 11 Reg. 1, 10.
1. Βούλομαι τοίνυν ἀπὸ τούτων ἔτι μετελθεῖν ἐπὶ τὰ παρὰ τοῖς Φοίνιξιν ἀναγεγραμμένα περὶ τοῦ γένους
ἡμῶν, καὶ τὰς ἐξ ἐκείνων μαρτυρίας παρασχεῖν. Ἔστι τοίνυν παρὰ Τυρίοις πολλῶν ἐτῶν γράμματα, δημοσία
γεγραμμένα, καὶ πεφυλαγμένα λίαν ἐπιμελῶς, περὶ τῶν παρ' αὐτοῖς γενομένων καὶ πρὸς ἀλλήλους πραχθέντων μνήμης ἀξίων. Εν τούτοις γέγραπται, ὅτι ἐν Ἱεροσολύμοις ᾠκοδομήθη ναὸς ὑπὸ Σολομῶνος τοῦ βασιλέως, ἔτεσι θάττον ἑκατὸν τεσσαράκοντα καὶ τρισὶν καὶ μησὶν ὀκτὼ τοῦ κτίσαι Τυρίους Καρχηδόνα· ἀνεγράφη δὲ παρ' ἐκείνοις ἡ τοῦ ναοῦ κατασκευή του παρ' ἡμῖν. Εἴρωμος γὰρ ὁ τῶν Τυρίων βασιλεὺς φίλος ἦν
τοῦ βασιλέως ἡμῶν Σολομῶνος, πατρικὴν πρὸς αὐτὸν φιλίαν διαδεδεγμένος· αὐτὸς οὖν συμφιλοτιμούμενος εἰς
τὴν τοῦ κατασκευάσματος τῷ Σολομῶνι λαμπρότητα, χρυσίου μὲν εἴκοσι καὶ ἑκατὸν ἔδωκε τάλαντα· τεμὼν
ὦ καλλίστην ὕλην ἐκ τοῦ ὄρους, δ καλεῖται Λίβανος, εἰς τὴν ὄροφον ἀπέστειλεν. ᾿Αντεδωρήσατο δὲ αὐτῷ ὁ
Σολομών ἄλλοις τε πολλοῖς, καὶ γῇ κατὰ χώραν τῆς Γαλιλαίας τῇ Χαβουλῶν λεγομένη. Μάλιστα δὲ αὐτοὺς εἰς
φιλίαν τῆς σοφίας συνῆγεν ἐπιθυμίας προβλήματα γὰρ ἀλλήλοις ἀντεπέστελλον λύειν κελεύοντες, καὶ κρείτ
των ἐν τούτοις ἦν ὁ Σολομῶν, καὶ τἄλλα σοφώτερος. Σώζονται δὲ μέχρι νῦν παρὰ τοῖς Τυρίοις πολλαὶ τῶν ἐπιστολῶν, ὡς ἐκεῖνοι πρὸς ἀλλήλους ἔγραψαν.
I Reg. 11, xiv, 49.
Cap. vi, 1.
Codex Arm. ммммCL; sed Eusebius, apud Syncellum p. 181 D, habet, ut hic, ммиисLxx: et hanc
summam, uno dempto, prædicti numeri conflant.
Qui hic dicitur Hiromus, is scribitur Hiram
Reg. v, 11, in Latina Vulgata; Xɛɩpáµ apud LXX
et apud Biblia Armeniaca; Σoupwy apud Eusebium
Prep. ev. 1x, 53 et 34; 'Towμos denique apud Theophilum ad Autolyc. 111, 22.
Vel potius rogabant. Sic enim in disputatione
PATROL. GR. XIX.
Theoriani a me edita, εἰ κελεύεις, ει κελεύετε, signi
ficat si tibi, si vobis placet.
Ex his epistolis supersunt binæ III Reg. v,tum
apud Josephun Antiq. v, 2, quas verbis sæpe
immutatis recitat etiam Eusebius Præp. ev. 1x, 3334. Easden epistolas commemorat Theophilus quoque ad Autolyc. 111, 22. Clemens autem Strom. 1,
21, p. 396, easdem exstitisse ait apud Polyhistorem,
quam rem innuit ipse Eusebius. Præp. ev. 1x, 37.
Perperam Armenius interpres vel legit vel
intellexit ἄλλους pro ἀλλήλους.
col. 171–172page 37 of 251
PG 19:1712. Ὅτι δ' οὐ λόγος ἐστὶν ὑπ' ἐμοῦ συγκείμενος, ὁ περὶ τῶν παρὰ τοῖς Τυρίοις γραμμάτων, παραθήσομαι μάρτυρα Δίον, ἄνδρα περὶ τὴν Φοινικὴν Ἱστορίαν ἀκριβή γεγονέναι πεπιστευμένον. Οὗτος τοίνυν ἐν ταῖς περὶ Φοινίκων ἱστορίαις γράφει τὸν τρόπον τοῦτον· Αξιβάλου τελευτήσαντος, ὁ υἱὸς αὐτοῦ Εἴρωμος ἐβασίλευσεν. Οὗτος τὰ πρὸς ἀνατολὰς μέρη τῆς πόλεως προσέχωσεν, καὶ μεῖζον τὸ ἄστυ πεποίηκεν, καὶ τοῦ Ὀλυμπίου Διὸς τὸ ἱερὸν καθ᾿ ἑαυτὸ ὂν ἐν νήσω, χώσας τὸν μεταξύ τόπον, συνήψε τῇ πόλει, καὶ χρυσοῖς ἀναθήμασιν εκόσμησεν. ᾿Αναβὰς δὲ εἰς τὸν Λίβανον υλοτόμησε πρὸς τὴν τῶν ναῶν κατασκευήν. Τὸν δὲ τυραννούντα Ιερο σολύμων Σολομῶνα πέμψαι φασὶ πρὸς τὸν Εἴρωμον αἰνίγματα, καὶ παρ' αὐτοῦ λαβεῖν ἀξιοῦν. Τὸν δὲ μὴ δυ νηθέντα διακρῖναι, τῷ λύσαντι χρήματα ἀποτίνειν· ὁμολογήσαντα δὲ τὸν Εἴρωμον, καὶ μὴ δυνηθέντα λύσαι τὰ αἰνίγματα, πολλὰ τῶν χρημάτων εἰς τὸ ἐπιζήμιον ἀναλώσαι. Εἶτα δὴ ᾿Αβδήμονόν τινα Τύριον ἄνδρα τὰ προτεθέντα λῦσαι· καὶ αὐτὸν ἄλλα προβαλεῖν, ἃ μὴ λύσαντα τὸν Σολομῶνα, πολλὰ τῷ Εἰρώμῳ προσαποτίσαι ἡματα. Δῖος μὲν οὕτω περὶ προειρημένων ἡμῖν μεμαρτύρηκεν. 3. Ἀλλὰ πρὸς τούτῳ παραθήσομαι Μένανδρον τὸν Ἐφέσιον· γέγραφε δὲ οὗτος τὰς ἐφ' ἑκάστου τῶν βασι λέων πράξεις παρὰ τοῖς Ἕλλησι καὶ Βαρβάροις γενομένας, ἐκ τῶν παρ' ἐκείνοις ἐπιχωρίων γραμμάτων σπου δάσας τὴν ἱστορίαν μαθεῖν. Γράφων δὴ περὶ τῶν βεβασιλευκότων ἐν Τύρῳ, ἔπειτα γενόμενος κατὰ τὸν Εἴρω μον ταῦτά φησι· Τελευτήσαντος δὲ 'Λβιβάλου, διεδέξατο τὴν βασιλείαν ὁ υἱὸς αὐτοῦ Εἴρωμος, ὃς βιώσας ἔτη πεντήκοντα τρία, έβασίλευσεν ἔτη τριάκοντα τέσσαρα. Οὗτος έχωσε τὸν εὐρύχωρον, τόν τε χρυσοῦν κίονα τὸν ἐν τοῖς τοῦ Διὸς ἀνέθηκεν, ἔτι τε ὕλην ξύλων ἀπελθὼν ἔκοψεν ἀπὸ τοῦ λεγομένου ὅρους Λιβάνου, κέδρινα ξύλα εἰς τὰς τῶν ἱερῶν στέγας· καθελών τε τὰ ἀρχαῖα ἱερὰ καινοὺς ναούς ᾠκοδόμησε, τό τε τοῦ Ἡρακλέους καὶ της Αστάρτης τέμενος ἀνιέρευσεν, καὶ τὸ μὲν τοῦ Ἡρακλέους πρῶτον ἐποιήσατο ἐν τῷ Περιτίῳ μηνὶ, εἶτα τὸ τῆς Αστάρτης, οπότε Τιτυοῖς ἐπεστράτευσεν μὴ ἀποδιδούσι τους φόρους, οὓς καὶ ὑποτάξας ἑαυτῷ πάλιν ἀν έστρεψεν. Ἐπὶ τούτου δὲ τὶς ἦν Αβδήμονος παῖς νεώτερος, ὃς ἐνίκα τὰ προβλήματα & ἐπέτασσε Σολομών ὁ Ἱεροσολύμων βασιλεύς. 4. Ψηφίζεται δὲ ὁ χρόνος ἀπὸ τούτου τοῦ βασιλέως ἄχρι τῆς Καρχηδόνος κτίσεως οὕτως· Τελευτήσαντος ἀξιοῦν, σύνο τροφος 'Αβδήμονος
EUSEBII CAESARIENSIS OPP. PARS I.
HISTORICA.
Mortuo Abibalo regnum excepit filius ejus Hiromus, qui andis vixit L111, regnavitque xxxiv. Is humo opplevit
spatium quod inter urbem fanumque Jovis interjacebat: in eodemque Jovis ſano auream columnam
dicavit: pergensque in cedrinam montis, qui Libanus dicitur, silvam ligna per operarios cædebat,
quibus fanorum tecta construerentur. Tum antiquis
delubris sublatis, nova ædificavit templa scilicet Herculis Astartæque dedicavit. Primum Herculi condidit mense Peritio bello moto adversus Tityos, qui tributum mutata fide non solvebant.
Hos quidem ille perdomitos ad obedientiam revocavit. Eo tempore inclaruit puer quidam Abdemonus, qui in cunctis abs Hierosolymorum rege Salo2. Jam quæ hactenus de Tyriorum commentariis ubi devenit ad Hiromum, hæc ait:
dixi, hæc a me non esse conficta, testem gravissimum excitabo hominem, qui Phœnicum historiam
summa fide scripsisse putatur; Dium, inquam,
qui in Phoenicia Historia sic'ait: Mortuo Abibalo, regnum filius ejus Hiromus obtinuit. Iic orientalem urbis regionem circumvallavit, ipsamque
urbem ampliorem effecit, et Olympici Jovis fanum,
quod erat sejunctum in insula, interjectis locis aggere oppletis, urbi admiscuit, oblatisque ex auro
signis ornavit. Tum et in Libanum montem cedris
abundantem conscendens, ligna per operarios cadebat ad fanorum ædificium. Salomon autem Hierosolymorum tyrannus misisse ad Hiromum ænigmata fertur, vicissimque ab hoc scripta ejusmodi
repoposcisse: ea lege ut qui minus enigma, per mone propositis sibi problematibus superior evacuniam certe solveret. Ei conditioni cum acquievisset Hiromus, moxque ænigmata haud potuisset
exsolvere, magnas opes multæ nomine pendebat.
Postremo autem eruditus quidam vir sagax, Abdemonus dictus, et ænigmata a Salomone proposita
esplicuit, et alia invicem exhibuit; quæ cum Salomon non expedivisset, multas opes Hiromo persolvit. — Atque ita Dius testimonio suo dicta nostra
comprobat.
debat.
4. Ac tempus ab hoc rege ad Carthaginem conditam hac ratione supputatur. Exstincto Hiromo,
potitus est regno filius ejus Babaibazerus, qui vixit
annis xLuli, regnavit xvii Post hunc Abdastartus ejus filius, qui vixit annis xxxıx regnavitque ix. Hunc quatuor nutricis filii insidiis
exceptum interemerunt, quorum natu maximus
regnum occupavit annis aut Deinde Astartus
3. Ei tamen et Menandrum Ephesium addam: Elæastarti filius, qui vixit annis LIV, regnavitque
nam et hic singulorum regnorum res præclare ge- x11. Postea frater ejus Astharimus, qui vixit annis
stas apud Græcos et Barbaros scripsit, adhibito ZVIII, regnavitque 1x. Ilic a fratre suo Phelite
studio ad historiam e cujusque regionis monumen- occisus est, qui et dominationem obtinuit mensitis cognoscendam. Scribens autem de Tyri regibus, bus octo, et ad quinquagesimum (8)annum vitam pro2. Ὅτι δ' οὐ λόγος ἐστὶν ὑπ' ἐμοῦ συγκείμενος, ὁ περὶ τῶν παρὰ τοῖς Τυρίοις γραμμάτων, παραθήσομαι
μάρτυρα Δίον, ἄνδρα περὶ τὴν Φοινικὴν Ἱστορίαν ἀκριβή γεγονέναι πεπιστευμένον. Οὗτος τοίνυν ἐν ταῖς περὶ
Φοινίκων ἱστορίαις γράφει τὸν τρόπον τοῦτον· Αξιβάλου τελευτήσαντος, ὁ υἱὸς αὐτοῦ Εἴρωμος ἐβασίλευσεν.
Οὗτος τὰ πρὸς ἀνατολὰς μέρη τῆς πόλεως προσέχωσεν, καὶ μεῖζον τὸ ἄστυ πεποίηκεν, καὶ τοῦ Ὀλυμπίου
Διὸς τὸ ἱερὸν καθ᾿ ἑαυτὸ ὂν ἐν νήσω, χώσας τὸν μεταξύ τόπον, συνήψε τῇ πόλει, καὶ χρυσοῖς ἀναθήμασιν
εκόσμησεν. ᾿Αναβὰς δὲ εἰς τὸν Λίβανον υλοτόμησε πρὸς τὴν τῶν ναῶν κατασκευήν. Τὸν δὲ τυραννούντα Ιερο
σολύμων Σολομῶνα πέμψαι φασὶ πρὸς τὸν Εἴρωμον αἰνίγματα, καὶ παρ' αὐτοῦ λαβεῖν ἀξιοῦν. Τὸν δὲ μὴ δυ
νηθέντα διακρῖναι, τῷ λύσαντι χρήματα ἀποτίνειν· ὁμολογήσαντα δὲ τὸν Εἴρωμον, καὶ μὴ δυνηθέντα λύσαι
τὰ αἰνίγματα, πολλὰ τῶν χρημάτων εἰς τὸ ἐπιζήμιον ἀναλώσαι. Εἶτα δὴ ᾿Αβδήμονόν τινα Τύριον ἄνδρα τὰ
προτεθέντα λῦσαι· καὶ αὐτὸν ἄλλα προβαλεῖν, ἃ μὴ λύσαντα τὸν Σολομῶνα, πολλὰ τῷ Εἰρώμῳ προσαποτίσαι
ἡματα. Δῖος μὲν οὕτω περὶ προειρημένων ἡμῖν μεμαρτύρηκεν.
хрон
3. Ἀλλὰ πρὸς τούτῳ παραθήσομαι Μένανδρον τὸν Ἐφέσιον· γέγραφε δὲ οὗτος τὰς ἐφ' ἑκάστου τῶν βασιλέων πράξεις παρὰ τοῖς Ἕλλησι καὶ Βαρβάροις γενομένας, ἐκ τῶν παρ' ἐκείνοις ἐπιχωρίων γραμμάτων σπου
δάσας τὴν ἱστορίαν μαθεῖν. Γράφων δὴ περὶ τῶν βεβασιλευκότων ἐν Τύρῳ, ἔπειτα γενόμενος κατὰ τὸν Εἴρω
μον ταῦτά φησι· Τελευτήσαντος δὲ 'Λβιβάλου, διεδέξατο τὴν βασιλείαν ὁ υἱὸς αὐτοῦ Εἴρωμος, ὃς βιώσας ἔτη
πεντήκοντα τρία, έβασίλευσεν ἔτη τριάκοντα τέσσαρα. Οὗτος έχωσε τὸν εὐρύχωρον, τόν τε χρυσοῦν κίονα τὸν
ἐν τοῖς τοῦ Διὸς ἀνέθηκεν, ἔτι τε ὕλην ξύλων ἀπελθὼν ἔκοψεν ἀπὸ τοῦ λεγομένου ὅρους Λιβάνου, κέδρινα ξύλα
εἰς τὰς τῶν ἱερῶν στέγας· καθελών τε τὰ ἀρχαῖα ἱερὰ καινοὺς ναούς ᾠκοδόμησε, τό τε τοῦ Ἡρακλέους καὶ
της Αστάρτης τέμενος ἀνιέρευσεν, καὶ τὸ μὲν τοῦ Ἡρακλέους πρῶτον ἐποιήσατο ἐν τῷ Περιτίῳ μηνὶ, εἶτα τὸ
τῆς Αστάρτης, οπότε Τιτυοῖς ἐπεστράτευσεν μὴ ἀποδιδούσι τους φόρους, οὓς καὶ ὑποτάξας ἑαυτῷ πάλιν ἀνέστρεψεν. Ἐπὶ τούτου δὲ τὶς ἦν Αβδήμονος παῖς νεώτερος, ὃς ἐνίκα τὰ προβλήματα & ἐπέτασσε Σολομών
ὁ Ἱεροσολύμων βασιλεύς.
4. Ψηφίζεται δὲ ὁ χρόνος ἀπὸ τούτου τοῦ βασιλέως ἄχρι τῆς Καρχηδόνος κτίσεως οὕτως· Τελευτήσαντος
Interpres Arm. explicat verbum ἀξιοῦν, dig- TAMAGORTI. Ita etiam 1 Machab. 1, 6 et ll Machab.
natum esse; nobis tamen paulo aliter interpretandum. videbatur.
Nova ædificavit deest apud interpretem Arm.
Nempe Februario, ut docet Suidas.
Grace vii. Sed etiam Theophilus (nr, 21) habet
xvi, et, quod pluris est, idem Josephus apud Syncellum p. 183 C.
Grace xxix.
Interpres Arm. utitur hic voce TAIAGORTI,
quæ componitur ex talag nutrix, et orT1 filius. In
Actis autern apost. xuit, 1, quo loco Græce est σύνο
τροφος et Latine collactaneus, Armenii scribunt
1x, 29. Videtur igitur Abdastartus occisus a pueris
cuin eo nutritis. Sed enim Græce quoque est, uti
nos scripsimus, nutricis filii.
Annis xu deest apud Arm. interpretem.
Ita Græce quinquagesimum, quae est vera lectio, confirmaturque a Theophilo. At codex Arum.
habet decimum mendose propter numeralium harum notarum in ea lingua leven differentiam.
Textus Arm., Abdemonis minor natu filius,
quia 'Αβδήμονος hoc loco visus est Armenio interpreti casus genitivus, sed immerito.
col. 173–174page 38 of 251
PG 19:173δ xιν Εἰρώμου διεδέξατο τὴν βασιλείαν Βαλεάζαρος ὁ υἱὸς, ὃς βιώσας ἔτη τεσσαράκοντα τρία, εβασίλευσεν ἔτη ἑπτά. Μετὰ τοῦτον Αβοάσταρτος, ὁ αὐτοῦ υἱὸς, βιώσας ἔτη εἴκοσι εννέα, ἐβασίλευσεν ἔτη ἐννέα. Τοῦτον οἱ τῆς τρο τοῦ αὐτοῦ υἱοὶ τέσσαρες ἐπιβουλεύσαντες ἀπώλεσαν, ὧν ὁ πρεσβύτερος ἐβασίλευσεν ἔτη δεκαδύο. Μεθ' οὓς Ασταρτος ὁ Δελαιασπάρτου, ὃς βιώσας έτη πεντήκοντα τέσσαρα, ἐβασίλευσεν ἔτη δώδεκα. Μετὰ τοῦτον ὁ ἀδελ φὸς αὐτοῦ ᾿Ασέρυμος, βιώσας έτη τέσσαρα καὶ πεντήκοντα, ἐβασίλευσεν ἔτη ἐννέα. Οὗτος ἀπώλετο ὑπὸ τοῦ ἀδελφοῦ Φέλητος, ὃς λαβὼν τὴν βασιλείαν ἦρξε μῆνας ὀκτώ, βιώσας ἔτη πεντήκοντα. Τοῦτον ἀνεῖλεν Ειθώ Καλος ὁ τῆς ᾿Αστάρτης ἱερεὺς, ὃς βασιλεύσας έτη τριάκοντα δύο, ἐβίωσεν ἔτη ἐξήκοντα οκτώ. Τοῦτον διεδέξατο Βαδέξωρος υἱὸς, ὃς βιώσας έτη τεσσαράκοντα πέντε, ἐβασίλευσεν ἔτη ἕξ. Τούτου διάδοχος γέγονε Μάτ γῆνος ὁ υἱὸς, ὃς βιώσας έτη τριάκοντα δύο, ἐβασίλευσεν ἔτη ἐννέα. Τούτου διάδοχος γέγονε. Φυγμαλίων, βιώ σας δ' ἔτη πεντήκοντα ἓξ, ἐβασίλευσεν ἔτη τεσσαράκοντα ἑπτά. Ἐν δὲ τῷ ἐπ' αὐτοῦ ἑβδόμῳ ἔτει ἡ ἀδελφὴ αὐτοῦ φυγοῦσα, ἐν τῇ Λιβύῃ πόλιν ᾠκοδόμησε Καρχηδόνα. 5. Συνάγεται δὴ πᾶς ὁ χρόνος ἀπὸ τῆς Εἰρώμου βασιλείας ἄχρι Καρχηδόνος κτίσεως, ἔτη ρνες, μήνες η'. Ἐπὶ δὲ δωδεκάτῳ ἔτει τῆς Εἰρώμου βασιλείας, ἐν Ἱεροσολύμοις ᾠκοδομήθη ὁ ναός. Γέγονεν οὖν ἀπὸ τῆς οἰ κοδομήσεως τοῦ ναοῦ ἄχρι Καρχηδόνος κτίσεως, ἔτη ἑκατὸν τεσσαράκοντα τρία, μῆνες ὀκτώ. Τῆς μὲν οὖν παρὰ Φοινίκων μαρτυρίας τί δεῖ προσθεῖναι πλείω; Βλέπεται γὰρ τἀληθὲς ἰσχυρῶς ὡμολογημένον. Καὶ πολύ δήπου προάγει τῆς τοῦ νεὼ κατασκευῆς ἡ τῶν προγόνων ἡμῶν εἰς τὴν χώραν ἄφιξις. Ὅτε γὰρ αὐτὴν πᾶσαν πολέμῳ παρέλαβον, τότε τὸν νεών κατεσκεύασαν· καὶ ταῦτα σαφῶς ἐκ τῶν ἱερῶν γραμμάτων ὑπ' ἐμοῦ δεδή λωταὶ διὰ τῆς ἀρχαιολογίας. Επ 1, 17 18. (*) Καὶ ἔμεινεν ἡ αἰχμαλωσία ἐπὶ ἔτη ἑβδομήκοντα, καταλήξασα εἰς τὸ δεύτερον ἔτος τοῦ Δαρείου τοῦ Υστάσπου, τοῦ Περσῶν καὶ ᾿Ασσυρίων καὶ Αἰγυπτίων γεγενημένου βασιλέως· ἐφ' οὗ Αγγαίος καὶ Ζαχα ρίας, καὶ ὁ ἐκ τῶν δώδεκα Αγγελος, προφητεύουσι· καὶ ἦν ἀρχιερεὺς Ἰησοῦς ὁ τοῦ Ἰωσεδέκ. Επ Δίας. ἀρχαιολογία άρχαίων, λόγιον
CHRONICORUM LIB. 1.
duxit. Hunc interfecit Ithobalus Astartæ sacerdos
qui annis xxxı regnavit, vixitque xɩvni
Huic Balezorus filius successit, qui annis vixit XLV,
el regnavit vısı Hunc excepit Metenus filius,
qui annis xxx11 vixit, et xxıx imperavit. Successit
in bujus locum Physmanon qui annis LVIII vixit, et xlvii dominatus est. Septimo ejus regni anno
soror ejusdem, fuga arrepta, Carthaginem in Libya
condidit.
5. Summa temporis ab Hiromi regno ad Carthaginem conditam, anni sunt cLv mensesque viii. Anno
Hiromi duodecimo templum Hierosolymis ſundatum
est. Igitur a templi conditione ad Carthaginis ædificium anni CXLIII mensesque octo elapsi sunt. Jam
vero Phoenicum testimonio plura aggerere quid interest? Porro patrum nostrorum in eam regionem
adventus ædificio templi antiquior est. Quippe hi
regione universa in potestatem suam redacta, tum
demum templo condendo operam dederunt. Id autem ego e sacris libris perspicue, ut arbitror, in
Antiquitatibus ostendi.
6. Hactenus Josephus. Nostra vero chronologia,
quam subteximus, a quarto Salomonis anno videlicet temploque condito usque ad eum locum a Babyloniis eversum, annos colligit ccccxxxn, qui ita
recensentur.
1. Salomon reliquis, post tres prædictos, annis XXXVII.
11. Roboamus annis xvi.
III. Abias annis 111.
IV. Asa annis XLI.
V. Josaphatus annis xxv
δ
VI. Joramus annis vit.
VII. Ochozias anno 1.
VIII. Gotholia mater anuis vul.
IX. Joasus annis XL.
X. Amesias annis xxvIII.
XI. Ozias annis LII.
Sub hoc prima olympias Græcorum instituta est.
XII. Joalbamus annis xvi.
XIII. Achazus annis xvi.
XIV. Ezechias annis xxix.
XV. Manasses annis Lv.
XVI. Amosus annis 11
XVII. Josias annis xxxi.
XVIII. Joachazus mensibus 111.
XIX. Joachimus annis x1.
XX. Joachimus filius ejus, idem qui Jechonias,
mensibus ult.
XXI. Matthanias, idem qui Sedechias, annis xιν
Summa annoruni cdxxx11
CAPUT XVII.
De Babylonica captivitate Judzorum reliquisque eorumdem temporibus
1. Subsecuta est Judæorum captivitas Babylonica, locique sancti vastitas annis lax, qui circa
alterum annum Darii regis Persarum et sexagesima
quinta olympiade expliciunt, cujus rei testes sunt
divinæ Scripturæ. Nobiscum de his sentit etiam
Clemens, qui primo Stromatum hæc scribit, et
captivitas quidem ad Lxx usque annum protracta est,
alteroque demum anno Darii Hystaspis qui Persis,
Assyriis et Ægyptiis regia auctoritate imperavit,
Εἰρώμου διεδέξατο τὴν βασιλείαν Βαλεάζαρος ὁ υἱὸς, ὃς βιώσας ἔτη τεσσαράκοντα τρία, εβασίλευσεν ἔτη ἑπτά.
Μετὰ τοῦτον Αβοάσταρτος, ὁ αὐτοῦ υἱὸς, βιώσας ἔτη εἴκοσι εννέα, ἐβασίλευσεν ἔτη ἐννέα. Τοῦτον οἱ τῆς τρο
τοῦ αὐτοῦ υἱοὶ τέσσαρες ἐπιβουλεύσαντες ἀπώλεσαν, ὧν ὁ πρεσβύτερος ἐβασίλευσεν ἔτη δεκαδύο. Μεθ' οὓς
Ασταρτος ὁ Δελαιασπάρτου, ὃς βιώσας έτη πεντήκοντα τέσσαρα, ἐβασίλευσεν ἔτη δώδεκα. Μετὰ τοῦτον ὁ ἀδελ
φὸς αὐτοῦ ᾿Ασέρυμος, βιώσας έτη τέσσαρα καὶ πεντήκοντα, ἐβασίλευσεν ἔτη ἐννέα. Οὗτος ἀπώλετο ὑπὸ τοῦ
ἀδελφοῦ Φέλητος, ὃς λαβὼν τὴν βασιλείαν ἦρξε μῆνας ὀκτώ, βιώσας ἔτη πεντήκοντα. Τοῦτον ἀνεῖλεν ΕιθώΚαλος ὁ τῆς ᾿Αστάρτης ἱερεὺς, ὃς βασιλεύσας έτη τριάκοντα δύο, ἐβίωσεν ἔτη ἐξήκοντα οκτώ. Τοῦτον διεδέξατο Βαδέξωρος υἱὸς, ὃς βιώσας έτη τεσσαράκοντα πέντε, ἐβασίλευσεν ἔτη ἕξ. Τούτου διάδοχος γέγονε Μάτ
γῆνος ὁ υἱὸς, ὃς βιώσας έτη τριάκοντα δύο, ἐβασίλευσεν ἔτη ἐννέα. Τούτου διάδοχος γέγονε. Φυγμαλίων, βιώ
σας δ' ἔτη πεντήκοντα ἓξ, ἐβασίλευσεν ἔτη τεσσαράκοντα ἑπτά. Ἐν δὲ τῷ ἐπ' αὐτοῦ ἑβδόμῳ ἔτει ἡ ἀδελφὴ
αὐτοῦ φυγοῦσα, ἐν τῇ Λιβύῃ πόλιν ᾠκοδόμησε Καρχηδόνα.
5. Συνάγεται δὴ πᾶς ὁ χρόνος ἀπὸ τῆς Εἰρώμου βασιλείας ἄχρι Καρχηδόνος κτίσεως, ἔτη ρνες, μήνες η'.
Ἐπὶ δὲ δωδεκάτῳ ἔτει τῆς Εἰρώμου βασιλείας, ἐν Ἱεροσολύμοις ᾠκοδομήθη ὁ ναός. Γέγονεν οὖν ἀπὸ τῆς οἰ
κοδομήσεως τοῦ ναοῦ ἄχρι Καρχηδόνος κτίσεως, ἔτη ἑκατὸν τεσσαράκοντα τρία, μῆνες ὀκτώ. Τῆς μὲν οὖν
παρὰ Φοινίκων μαρτυρίας τί δεῖ προσθεῖναι πλείω; Βλέπεται γὰρ τἀληθὲς ἰσχυρῶς ὡμολογημένον. Καὶ πολύ
δήπου προάγει τῆς τοῦ νεὼ κατασκευῆς ἡ τῶν προγόνων ἡμῶν εἰς τὴν χώραν ἄφιξις. Ὅτε γὰρ αὐτὴν πᾶσαν
πολέμῳ παρέλαβον, τότε τὸν νεών κατεσκεύασαν· καὶ ταῦτα σαφῶς ἐκ τῶν ἱερῶν γραμμάτων ὑπ' ἐμοῦ δεδή
λωταὶ διὰ τῆς ἀρχαιολογίας. Επ opere contra Apionem, 1, 17 18.
(*) Καὶ ἔμεινεν ἡ αἰχμαλωσία ἐπὶ ἔτη ἑβδομήκοντα, καταλήξασα εἰς τὸ δεύτερον ἔτος τοῦ Δαρείου τοῦ
Υστάσπου, τοῦ Περσῶν καὶ ᾿Ασσυρίων καὶ Αἰγυπτίων γεγενημένου βασιλέως· ἐφ' οὗ Αγγαίος καὶ Ζαχα
ρίας, καὶ ὁ ἐκ τῶν δώδεκα Αγγελος, προφητεύουσι· καὶ ἦν ἀρχιερεὺς Ἰησοῦς ὁ τοῦ Ἰωσεδέκ. Επ Clemente,
Strom. 1, 21, p. 395.
Codex Arm., Astarlorum rex pro Asiarta sa- Codex Arm. xLv, sed error est propter notacerdos.
rum similitudinem. Confer tabulas et posteriorem
librum.
Græce LXVIII.
Ita Josephus etiam apud Syncellum p. 183 C.
At hic Græce vi; Theophilus autem vii. In sequentibus etiam a Græco textu discrepat ArmeΔίας.
Scilicet Pygmalion.
Lib. viii, 2-5. Jam vero hic Armenius interpres dicit in priscorum oraculo, quasi ἀρχαιολογία
componatur ex άρχαίων, priscorum et λόγιον oracu
lum; quod secus est.
De annis quibus regnavit Amosus recole
cap. 5, n. 5.
Horum regum anni sæpe aliter se habent in
tabulis deinceps addendis, et in posteriore libro.
Ita se habet numerus in codice Arm., quem
nos intactum relinquimus.
Hunc capitis titulum nos supplemus. Nam in
codice Arm., nihil aliud scribitur nisi vox ClemenTis, quam nos omittendam putavimus.
col. 175–176page 39 of 251
PG 19:175(*) Κύριε παντοκράτωρ, ἕως τίνος οὐ μὴ ἐλεήσεις τὴν Ἱερουσαλήμ, καὶ τὰς πόλεις Ἰούδα, ἃς ὑπερείδες τοῦτο ἑβδομηκοστὸν ἔτος; 1, 12. (*) Καὶ ἐν τῷ πρώτῳ ἔτει Κύρου τοῦ βασιλέως Περσῶν, τοῦ τελεσθῆναι λόγον Κυρίου ἀπὸ στόματος Ἱερεμίου, ἐξήγειρε Κύριος τὸ πνεῦμα Κύρου βασιλέως Περσῶν, καὶ παρήγγειλε φωνὴν ἐν πάσῃ βασιλεία αὐτοῦ καί γε ἐν γραπτῷ λέγων. Εν 1, 1. (*) Ὅταν μέλλη πληροῦσθαι Βαβυλῶνι ἑβδομήκοντα έτη, επισκέψομαι ὑμᾶς, καὶ ἐπιστήσω τους λόγους μου ἐφ' ὑμᾶς τοῦ ἀποστρέψαι τὸν λαὸν ὑμῶν εἰς τὸν τόπον τοῦτον. 10. (*) Καὶ ἔσται πᾶσα ἡ γῆ εἰς ἀφανισμὸν καὶ εἰς ἐρήμωσιν, καὶ δουλεύσουσιν ἐν τοῖς ἔθνεσι τῷ βασιλεῖ Βαβυλῶνος. Ἐκδικήσω καὶ ἐπὶ τὸ ἔθνος ἐκεῖνο, φησὶ Κύριος, καὶ ἐπὶ τὴν γῆν Χαλδαίων, καὶ θήσομαι αὐτοὺς εἰς ἀφανισμὸν αἰώνιον. Επ 11, 12. (…) Διέμεινάν τε ἐξ ἐκείνου τοῦ χρόνου Ἰουδαῖοι ἀβασίλευτοι, ὅσα ἐπὶ ἰδίοις βασιλεῦσιν, ἄρχουσι μὲν καὶ ἡγεμόσι χρώμενοι τοῖς οἰκείοις ἀρχιερεῖσι, τοῖς δὲ Ασσυρίων βασιλεῦσι τὸ πρῶτον ἢ τοῖς Περσῶν ὑπ ακούοντες, καὶ μετ' ἐκείνους τοῖς μετ' Αλέξανδρον ἄρξασι Μακεδόσι, μέχρις Αντιόχου Επιφανοῦς, ὃς τῆς Συρίας βασιλεύσας ἑλληνίζειν ἐξηνάγκασε τὸ Ἰουδαίων έθνος. 51. (...) Οὐκ ἐκλείψει ἄρχων ἐξ Ιούδα, καὶ ἡγούμενος ἐκ τῶν μηρῶν αὐτοῦ, ἕως ἂν ἔλθῃ ᾧ ἀπόκειται· καὶ αὐτὸς προσδοκία εθνῶν. 10. θείας, ἐπὶ τὸ πρῶτον ἔτος τοῦ αὐτοῦ Κύρου. Κατὰ ᾿Απὸ ιγ' ἔτους Ἰω σίου τινὲς τῶν ἐξηγητῶν, ἐν οἷς καὶ Εὐσέβιος, τὸ ἑβδομηκονταετηρικὸν τῆς αἰχμαλωσίας χρόνον βού λονται μετρεῖσθαι ἕως τοῦ πρώτου ἔτους Κύρου γινό μενον ἔτη ἑβδομήκοντα. Κατὰ δὲ δεύτερον τρόπον, ὁ αὐτὸς ἑβδομηκονταετής χρόνος συνάγεται ἀπὸ τοῦ ἐνεστῶτος δ' ἔτους Ἰωακεὶμ, ἀφ' οὗ καὶ Θεὸς διὰ προφήτου ἐγκαλεῖ τοῦ λαοῦ τοῦ Ἰούδα περὶ τῆς ἀπει δὲ γ' καὶ τελευταῖον ἀπὸ τοῦ ια' ἔτους Σεδεκίου, ἕως τοῦ δευτέρου ἔτους Δαρείου. Τισὶν δὲ ἀκριβέστερον δο κεῖ ἀπὸ τοῦ ε' ἔτους τῆς προφητείας Ἱερεμίου, ὥς φη σιν Εὐσέβιος, τὰ δ' ἐπὶ τὸ α' ἔτος Κύρου ἀριθμεῖν.
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I.
HISTORICA.
servient. Tum et illam gentem, inquit Dominus, et
Chaldæorum regionem subvertam. › Quæ omnia sub
Cyro evenerunt. Captivitatis tamen tempus haudquaquam a templo everso percensendum est, sed
paulo altius repetendum, nempe ab altero Joachimi Judæorum regis anno quo regnante
prima captivitas a Nabuchodonosoro rege Babyloniorum invecta est; imo vero ab eo tempore, quo
Jeremias vaticinandi initium fecit. Inde enim usque ad urbem obsessam templumque inflammatum,
anni xL excurrunt; ad primum vero Cyri annum,
septuaginta. Ex eo spatio quod abs Jeremia vaticinium exorso ad Cyrum interjacet, prior periodus
septuagenaria conflatur. Rursus a templo sublato
antiquata est. Tunc Aggæus et Zacharias e pro- bitur, ejusque incolæ inter ethnicos Babylonio regi
phetarum duodecim ordine vaticinia canebant,
itemque Angelus, nimirum Malachias, qui explicatur nuntius: pontifieatum autem Jesus Josedechi
filius gerebat. Hæc prædictus vir ait. Sed enim,
quod usque ad alterum Darii annum septuagenarium illud templi exitium manserit, testis contemporalis adest Zacharias propheta, qui anno Darii
secundo in hac verba erumpebat: «* Quousque te,
Domine omnipotens, Hierosolymorum non miseret
cæterarumque Judææ urbium, quas abhinc annis
septuaginta contemnis?, Quæ tu reputans, rogabis, cur nam initio librorum Esdræ dictum sit:
«* Anno primo Cyri Persarum regis, ut Dei verba,
Jeremiæ ore prolata, in rem conferrentur, excitavit
Dominus Cyri regis Persarum spiritum, qui jussa ad Cyrum anni sunt xxx, ita ut altero Darii anno
ejusmodi scriptis litteris universo regno proposuit?, Jam et ea, quæ ibi sequuntur, liberationem
Judæorum declarant, et Cyri de instaurando templomandatum. Atqui hæc nonne persuadeant, septuagenariam captivitatis periodum sub Cyro potius quam sub Dario fuisse conclusam?
2. His ego occurrens aio: duo tempora septuagenaria prophetico sermone esse prænuntiata, quoyum primum a templo everso exordiens, desinit in
* aunum secundum Darii, quod diserte dicitur a
Zacharia; alterum a Judæis in servitutem redactis
usque ad captam Babylonem Chaldæorumque regnum sublatum, cujus temporis periodus ab ipso
vaticinio initium capit, et sub Cyro concluditur,
secundum Jeremiæ dictum, qui futura præsagiens
aiebat: < Hæc inquit Dominus: Postquam annos septuaginta Babylone exegeritis, ego quidem
vos invisam, meique oraculi tenax ad hunc locum reducam. › Rursusque vaticinans: ‹**** Universa, inquit, regio hæc ad excidium vastitatemque vocaseptuaginta item anni exsistant Denique octavo Darii anno templum restitutum est.
*****
3. Deinceps Judæis nullus indigena rex fuit:
pontificibus suis tanquam principibus ducibusve
utebantur cæterum Persarum regibus obtemperabant, quandiu Persilis regnum mansit Exin in
Macedonum potestate fuerunt, qui post Alexandrum regia auctoritate præfulserunt, usque ad Antiochum Epiphanem, qui Syriæ regno potitus Judæam gentem vexare cœpit ut ad ethnicam superstitionem traduceret. Sub hoc videlicet Matathias Asamonis filius Hierosolymitanus sacerdos,
ejusdemque filius Judas, cognomento Machabæus,
tum et horum successores principatum Judaicum
redintegrarunt, eumdemque ad Augustum usque
retinuerunt; cujus ætate regnum alienigena, Romanorum jussu, obtinuit Herodes. Atque eo demum tempore Servatoris nostri Jesu Christi natalia fuerunt, relatæque a Moyse prophetiæ finis impositus, ‹ Nunquam scilicet desideratum iri prin-
(*) Κύριε παντοκράτωρ, ἕως τίνος οὐ μὴ ἐλεήσεις τὴν Ἱερουσαλήμ, καὶ τὰς πόλεις Ἰούδα, ἃς ὑπερείδες
τοῦτο ἑβδομηκοστὸν ἔτος; Ex Zacharia 1, 12.
(*) Καὶ ἐν τῷ πρώτῳ ἔτει Κύρου τοῦ βασιλέως Περσῶν, τοῦ τελεσθῆναι λόγον Κυρίου ἀπὸ στόματος
Ἱερεμίου, ἐξήγειρε Κύριος τὸ πνεῦμα Κύρου βασιλέως Περσῶν, καὶ παρήγγειλε φωνὴν ἐν πάσῃ βασιλεία
αὐτοῦ καί γε ἐν γραπτῷ λέγων. Εν Esdra 1, 1.
(*) Ὅταν μέλλη πληροῦσθαι Βαβυλῶνι ἑβδομήκοντα έτη, επισκέψομαι ὑμᾶς, καὶ ἐπιστήσω τους λόγους
μου ἐφ' ὑμᾶς τοῦ ἀποστρέψαι τὸν λαὸν ὑμῶν εἰς τὸν τόπον τοῦτον. Εx Jeremia XXXVI seu xxix, 10.
(*) Καὶ ἔσται πᾶσα ἡ γῆ εἰς ἀφανισμὸν καὶ εἰς ἐρήμωσιν, καὶ δουλεύσουσιν ἐν τοῖς ἔθνεσι τῷ βασιλεῖ
Βαβυλῶνος. Ἐκδικήσω καὶ ἐπὶ τὸ ἔθνος ἐκεῖνο, φησὶ Κύριος, καὶ ἐπὶ τὴν γῆν Χαλδαίων, καὶ θήσομαι αὐτοὺς
εἰς ἀφανισμὸν αἰώνιον. Επ Jeremia xxv, 11, 12.
(…) Διέμεινάν τε ἐξ ἐκείνου τοῦ χρόνου Ἰουδαῖοι ἀβασίλευτοι, ὅσα ἐπὶ ἰδίοις βασιλεῦσιν, ἄρχουσι μὲν καὶ
ἡγεμόσι χρώμενοι τοῖς οἰκείοις ἀρχιερεῖσι, τοῖς δὲ Ασσυρίων βασιλεῦσι τὸ πρῶτον ἢ τοῖς Περσῶν ὑπ
ακούοντες, καὶ μετ' ἐκείνους τοῖς μετ' Αλέξανδρον ἄρξασι Μακεδόσι, μέχρις Αντιόχου Επιφανοῦς, ὃς τῆς
Συρίας βασιλεύσας ἑλληνίζειν ἐξηνάγκασε τὸ Ἰουδαίων έθνος. Ab excerptis Scaligeri, ed. Amstel., p. 51.
(...) Οὐκ ἐκλείψει ἄρχων ἐξ Ιούδα, καὶ ἡγούμενος ἐκ τῶν μηρῶν αὐτοῦ, ἕως ἂν ἔλθῃ ᾧ ἀπόκειται· καὶ
αὐτὸς προσδοκία εθνῶν. Εx Genesi XLIX, 10.
Ita codex Arm. anno; sed confer posterio- θείας, ἐπὶ τὸ πρῶτον ἔτος τοῦ αὐτοῦ Κύρου. Κατὰ
rein librum. De hebdomadis septuaginta Eusebius
apud Syncellum p. 249 D.
Audiendus Syncellus p. 217 B-C, apud quem
Eusebius paulo aliter loquitur: ᾿Απὸ ιγ' ἔτους Ἰω
σίου τινὲς τῶν ἐξηγητῶν, ἐν οἷς καὶ Εὐσέβιος, τὸ
ἑβδομηκονταετηρικὸν τῆς αἰχμαλωσίας χρόνον βούλονται μετρεῖσθαι ἕως τοῦ πρώτου ἔτους Κύρου γινόμενον ἔτη ἑβδομήκοντα. Κατὰ δὲ δεύτερον τρόπον, ὁ
αὐτὸς ἑβδομηκονταετής χρόνος συνάγεται ἀπὸ τοῦ
ἐνεστῶτος δ' ἔτους Ἰωακεὶμ, ἀφ' οὗ καὶ Θεὸς διὰ
προφήτου ἐγκαλεῖ τοῦ λαοῦ τοῦ Ἰούδα περὶ τῆς ἀπειδὲ γ' καὶ τελευταῖον ἀπὸ τοῦ ια' ἔτους Σεδεκίου, ἕως
τοῦ δευτέρου ἔτους Δαρείου. Τισὶν δὲ ἀκριβέστερον δο
κεῖ ἀπὸ τοῦ ε' ἔτους τῆς προφητείας Ἱερεμίου, ὥς φησιν Εὐσέβιος, τὰ δ' ἐπὶ τὸ α' ἔτος Κύρου ἀριθμεῖν.
Sed enim hoc loco Syncellus præ oculis habebat
potius Eusebii nostri verba libri ii, ad annum Abrahami 1457.
Atqui cap. 11, n. 5, dictum est sexto.
Textus Græcus, Assyriis primo regibus SEN
Persis obtemperabant; exin, etc.
col. 177–178page 40 of 251
PG 19:177(*) Κατὰ δὲ 'Αντίοχον τουτονὶ Ματταθίας Ασαμωναίου παῖς ζῆλον τὸν ὑπὲρ τῆς πατρίου θρησκείας ἀναλαβὼν, τὴν Ἰουδαίων ἀρχὴν ἀνεκτήσατο, καὶ ἡγήσατο τοῦ λαοῦ. Μεθ᾿ ἂν ὁ υἱὸς αὐτοῦ Ἰούδας ὁ ἐπικληθεὶς Μακκαβαίος. Ιωνάθης μετὰ τοῦτον. Σίμων τουτονὶ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ διαδέχεται. Εἰς τοῦτον ἡ βίβλος των Μακκαβαίων περαιούται περιέχουσα χρόνον ἐτῶν τεσσαράκοντα μέχρι τέλους ρξαν ὀλυμπιάδος. Μετὰ δὲ Σίμωνα Ἰουδαίων ἡγεῖται, καθὼς ᾿Αφρικανὸς καὶ Ἰώσηππος ἱστοροῦσιν, Ἰωνάθης, ὁ καὶ Υρκανός, στους Σολομῶνος κατὰ Εὐσέβιον, ιδρό θίου τοῦ πατρὸς τῶν Μακκαβαίων Ἰούδα καὶ Ἰωνά θου καὶ Σίμωνος χρόνος κατὰ Εὐσέβιον ἐτῶν ἐστι λ'
CHRONICORUM LIB. I.
rat annis vi. Summa temporis ab altero Darii anno
ad Alexandri obitum, qui in primum annum incidit
olympiadis centesimæ quartæ decimæ, anni sunt
6. Post Alexandri obitum, Ægypti et Alexandrinæ urbis imperium tenuerunt hi:
1. Ptolemæus Lagi annis XL.
11. Ptolemæus Philadelphus annis xxxviii
cipem ex Juda, ducemque e femore ejus, donec is dem et antequam Darium interimeret jam regnaveadventaret cui servatum est, in quo gentes spem
suam collocaverunt. Atque hæc ita se habent.
4. Summa vero temporis a Salomone templique
primordiis usque ad annum Darii Persæ secundum
templique instaurationem, anni sunt dıı. Tum a
Moyse egressuque ex Ægypto ad Salomonem et conditum templum, anni sunt ccccLxxx. primo autem anno Abrahami ad exitum anni Dv. Et a diluvio ad primum annum Abrahami, anni DCCCCXLII.
Et ab Adamo ad diluvium anni MMCCXLII. Denique
ab Adamo ad Darii alterum annum secundumque
Hierosolymitani templi ædificium cumulantur anni
wwwwdclxxx Reliqua tempora post alterum Darii annum, qui fuit sexagesimæ quinte olympiadis
annus primus, efficiunt olympiadas cxxxvII, annos
DILVII. Quæ tempora singillatim ita supputantur.
5. Post Cyrum regem primum Persarum, diadema ad Cambysem recidit; ab hoc ad Darium,
qui annis omnino regnavit vi supra xxx. Hujus
anno altero templum Hierosolymis instauratum
est Reliqui sunt Darii xxxiv. Teneantur igitur
Darii anni xxxıv. Tum Xerxis anni xx sub quo
Estheris res agebantur. Deinde Artaxerxis anni xlı.
Sub hoc Esdras sacrorum apud Judæos librorum
peritus scriba florebat. Is etiam fertur cunctas a
Deo dictas Scripturas in mentem sibi revocasse,
easque Judæis tradidisse novis Hebraicarum likerarum formis expressas idque post bella quæ
regionem illam vastaverant. Præterea et Nehemias
pincerna cognoscebatur, qui mandante rege in Judæam progressus Hierosolyma excitabat, urbemque
moenibus ambiebat: eatenus enim urbs in ruinis
consederat, templo excepto, quod sub Dario revixerat. Post Artaxerxem dominati sunt Persis hi:
Darius annis XIX Artaxerxes Mnemon annis XL.
Ochus annis XXVI. Arses annis 1v. Darius annis vi. Post hos Alexander Macedo Persarum imperium delevit, regnavitque ipse annis vi; qui quiSub hoc Hebræorum sacri Libri ad Græcam
linguam translati sunt, et in Alexandrinæ urbis bibliothecam recepti.
III. Ptolemæus Evergetes annis xx!v.
IV. Ptolemæus Philopator annis xxı.
V. Ptolemæus Epiphanes annis xxı.
VI. Ptolemæus Philometor annis xxxiv.
7. Hujus ætate regnavit in Syria Antiochus, cognomento Epiphanes, sub quo ea contigerunt quæ
in libro Machabæorum narrantur; nempe, quod
Antiochus Judæam gentem ad superstitiones ethnicas relabi coegerit, templumque dedicatis ibi signis temeraverit, tum et sacram supellectilem
olympiade centesima quinquagesima prima diripuerit. Interjacent autem inter Macedonis Alexandri obitum primumque annum Epiphanis Antiochi
anni CL et inter alterum Darii annum atque
ipsum Antiochum anni cccxlvii Hujus * Antiochi temporibus Matathias, Asamonæi filius, patriorum sacrorum zelum præ se ferens, dux gentilis
exercitus exstitit. Huic successit Judas filius, cognomento Machabæus. Post hunc rursus frater Jonathas: post quem frater item Simon, in quo liber Machabæorum finem facit, annorum quadraginta res conplexus, nempe usque ad olymnpiadem centesimam sexagesimam primam expletam: a qua ad Augustum Romanorum imperatorem
anni LXXXVIII supersunt.
8. Post Simonem, testibus Africano et Josepho
Judæorum ductavit exercitum Jonathas qui et
(*) Κατὰ δὲ 'Αντίοχον τουτονὶ Ματταθίας Ασαμωναίου παῖς ζῆλον τὸν ὑπὲρ τῆς πατρίου θρησκείας
ἀναλαβὼν, τὴν Ἰουδαίων ἀρχὴν ἀνεκτήσατο, καὶ ἡγήσατο τοῦ λαοῦ. Μεθ᾿ ἂν ὁ υἱὸς αὐτοῦ Ἰούδας ὁ ἐπικληθεὶς Μακκαβαίος. Ιωνάθης μετὰ τοῦτον. Σίμων τουτονὶ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ διαδέχεται. Εἰς τοῦτον ἡ βίβλος
των Μακκαβαίων περαιούται περιέχουσα χρόνον ἐτῶν τεσσαράκοντα μέχρι τέλους ρξαν ὀλυμπιάδος.
Μετὰ δὲ Σίμωνα Ἰουδαίων ἡγεῖται, καθὼς ᾿Αφρικανὸς καὶ Ἰώσηππος ἱστοροῦσιν, Ἰωνάθης, ὁ καὶ Υρκανός,
Syncellus p. 181 ait: Elsly and 'Addμ Ews n'
στους Σολομῶνος κατὰ Εὐσέβιον, ιδρό· Ab Adamo
ad octarum Salomonis annum Eusebius annos
wwwwɑɩxx ponit. Templum conditum est anno iv
Salomonis. Ergo a MMMMDCLXXx, subductis DCI et
Iv, supersunt anni mæ■■lxxiv.
Nempe anno altero instaurari cœptum, oclavo vel potius sexto absolutum est.
In codicis textu xi, at in margine xx.
Rem hanc celeberrimam rursus attingit Eusebius in secundo libro, quod facit etiam in præfatione Psalmorum, itemque in Commentario ad
psalmum 1x11. Et quidem de Esdra librorum sacrorum instauratore, itemque de litterarum apud Hebræos mutatione, judicia veterum Patrum nec non
Judæorum commode coacervavit Calmetus in perdoctis dissertationibus Esdræ præpositis, ad quas
sectores ablegamus.
Ita etiam in tabulis et in posteriore libro.
At superius cap. 15 scribuntur anni vu.
Codex Arm. xxviu, sed inferius xxxviii.
Nempe primo.
In secundo libro dicuntur hæc ab Eusebio
contigisse olympiade Clin.
Vide posteriorem librum.
Vide rursus posteriorem librum.
Scilicet primus.
Ergo mendose scribitur apud Syncellum triginta. En autem ejus verba p. 288 A. 'O and Matταθίου τοῦ πατρὸς τῶν Μακκαβαίων Ἰούδα καὶ Ἰωνάθου καὶ Σίμωνος χρόνος κατὰ Εὐσέβιον ἐτῶν ἐστι λ'·
Summa temporis, quo Mattathias Machabæorum puter, nec non filii Judas, Jonathas et Simon rem publicam administrarunt, anni sunt xxx ad Eusebii
rationes. Dicendum erat igitur quadraginta, uti est
in Græco textu, utque a posteriore Eusebii libro.
confirmari videtur.
Antiq. XIII, 8.
Ita Jonathas in textu Armenio et Græco;
quin etiam in Armeniacis Bibliis I Machab. XIE,
'
col. 179–180page 41 of 251
PG 19:179ἔτη κς'. Μεθ' όν ᾿Αριστόβουλος ἔτος α'· οὗτος πρῶτος διάδημα περιέθετο, ὁμοῦ καὶ βασιλεὺς καὶ ἀρχιερεὺς γεγονὼς τῶν Ἰουδαίων ἔθνους, μετὰ ἔτη υπό τῆς εἰς Βαβυλῶνα αἰχμαλωσίας. Μεθ᾽ ἂν ᾿Αλέξανδρος, ὁ καὶ Ἰανναῖος, ἔτη κβ'. Μεθ' όν ᾿Αλεξάνδρα, ἡ καὶ Σκαλίνα, γυνὴ αὐτοῦ, ἔτη θ'. Μεθ᾿ ὃν Αριστόβουλος καὶ Ὑρκανὸς· καθ' οὓς Πομπήϊος Ρωμαίων στρατηγὸς ὑποφόρους Ρωμαίοις ἐποιήσατο Ἰουδαίους, Υρκανὸν μὲν ἐπιστήσας αὐτῶν βασιλέα, τὸν δὲ ᾿Αριστόβουλον δέσμιον εἰς Ρώμην ἀγαγών. Κατὰ τοῦτον τὸν Υρκανόν, Ρωμαίων βασιλεύει ἐπὶ τῆς ρπδ' ὀλυμπιάδος Ιούλιος Καίσαρ ἔτη δ', μῆνας ζ'. Μεθ᾽ ἂν Αύγουστος, ὁ καὶ Σεβαστός, ἔτη νς', μῆνας ς, καθ᾿ ὃν Ηρώδης πρῶτος ἀλλόφυλος οὐδὲν προσήκουσαν αὐτῷ τὴν Ἰουδαίωνβασιλείαν ὑπὸ Ῥωμαίων χειρίζεται, γένος ὢν Ασκαλωνίτης. Ἐπὶ τούτῳ καὶ ὁ Χριστὸς ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ εν Βηθλεὲμ γεννᾶται τῆς Ἰουδαίας. Μετὰ δὲ Αὔγουστον Ρωμαίων ἐβασίλευσε Τιβέριος· τούτου ἔτος ἦν πεντεκαιδέκατον, ἐν ᾧ Σωτὴρ καὶ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ὁ Θεὸς ἀνεφάνη ἐν τῷ τῶν ἀνθρώπων βίῳ. (*) *Ην δὲ ἀπὸ Ἀδὰμ ἕως δευτέρου ἔτους Δαρείου ἔτη δχπ. Καὶ τὰ ἀπὸ δευτέρου ἔτους Δαρείου στη φμη'. Ὁμοῦ τὰ πάντα ἀπὸ Ἀδὰμ ἐπὶ τὸ πεντεκαιδέκατον ἔτος Τιβερίου ἔτη (εσκη΄). Ἀπὸ δὲ πεντεκαιδεκάτου ἔτους Ευσεβίου β' τῆς θεοφανείας. Ἑβδομήκοντα δὲ ἀνεδείκνυ μαθητάς, οπόσα λέγε ται καθ' ὅλης τῆς οἰκουμένης ἔθνη τυγχάνειν· τοῦτο δὲ καὶ ἡ Μωσέως δηλοῖ Γραφὴ τὸν κατάλογον ποιουμένη τῶν μετὰ τὸν κατακλυσμὸν τοῦ Νῶς γενομένων παίδων· ἐξ ὧν τοὺς πάντας ἑβδομήκοντα φῦναι, ούς προπάτορας τῶν καθ' ὅλης τῆς οἰκουμένης ἐθνῶν λόγος ἀληθὴς γεγονέναι κατέχει. Μέμφονται τὸν Εὐσέβιον Ανιανὸς καὶ Πανόδωρος εὐλόγως, ὅτι ἐν τῇ ἀνακεφαλαιώσει τοῦ χρονογραφίου σι' ἔτη ἐσφάλη· ἀντὶ γὰρ εωις' ἔγραψε φας'. ἐστοιχείωσε δὲ οὕτως· ἀπὸ Ἀδὰμ ἕως τῆς γεννήσεως Αβραὰμ συνῆξεν ἔτη γρπδ· καὶ ἀπὸ ᾿Αβραὰμ ἕως τῆς εἰκοσαετηρίδος Κωνσταντίνου ἐν τῷ κατὰ πλάτος συνῆξε χρόνον ἐτῶν βμβ', ἃ γίνεται ἔτη εφχς' Β, Ο υἱός, Χριστὸς Θεοῦ,
EUSEBII CAESARIENSIS OPP. PARS 1.
HISTORICA.
JESUS UNCTUS DEI in humana vita manifestatus
est olympiadis ducentesimæ primæ anno quarto.
9. Quare fiunt ab Epiphane Antiocho ad quintum
decimum annum Tiberii, anni cci. Tum ab Alexandro Macedone ad eumdem annum Tiberii, anni
CCCLII. Et ab altero anno Darii, anni DxLvIII. Rursus a quinto decimo anno Tiberii ad supremam
Hierosolymorum obsidionem, quæ in alterum Vespasiani annum incidit, conficiuntur anni XLII.
Erant autem ab Adamo ad alterum annum Darii,
anni MDCLXXx: tum ab altero Darii anno ad
quintum decimum Tiberii, anni dxlviii; ergo ab
Adamo ad quintum decimum Tiberii annum, summa
annorum ммммéccxxvш11 est. Jamvero a quinto
Hyrcanus, annis xxvi. Deinde Aristobulus anno uno. rius. Hujus anno quinto decimo DOMINUS NOSTER
Is regium primus diadema gestavit, regem una
pontificemque Judææ genti se præbens post
Babylonicam captivitatem anno CDLXXXIV. Post eum
Alexander, qui et Jannæus, Judæorum regnum temuit annis xxv Deinde uxor ejus Alexandra,
quæ et Messalina annis 1x. Denique Aristobulus
atque Hyrcanus Hac ætate Pompeius Romani
exercitus dux Judæos stipendiarios fecit Romanorum; Hyrcanoque imposito eis rege, vinctum Aristobulum Romam transtulit. Tunc Romanorum
principatum invadit olympiade centesima octogesima quarta Julius Caesar solus imperans annis iv et mensibus v. Post eum Augustus, qui et
Sebastus annis Lvi et mensibus vi. Sub hoc
Herodes primus ex alienigenis, cui, homini scili- decimo Tiberii anno ad Constantini victoris Aucet genere Ascalonio, jus nullum in Judaicum regnum erat, a Romanis potestate insignitus est.
Sub eo UNCTUS DEI nascitur Bethlehemi in Judæa
Post Augustum Romanorum imperator fuit Tibeannos
gusti vicennalia anni excurrunt ccc. Summa ergo
Hebraicorum consurgit in
temporum
MMMMMDXXVIII secundum Septuaginta virorum
interpretationem: nam secundum quidem Hebraica
ἔτη κς'. Μεθ' όν ᾿Αριστόβουλος ἔτος α'· οὗτος πρῶτος διάδημα περιέθετο, ὁμοῦ καὶ βασιλεὺς καὶ ἀρχιερεὺς
γεγονὼς τῶν Ἰουδαίων ἔθνους, μετὰ ἔτη υπό τῆς εἰς Βαβυλῶνα αἰχμαλωσίας. Μεθ᾽ ἂν ᾿Αλέξανδρος, ὁ καὶ
Ἰανναῖος, ἔτη κβ'. Μεθ' όν ᾿Αλεξάνδρα, ἡ καὶ Σκαλίνα, γυνὴ αὐτοῦ, ἔτη θ'. Μεθ᾿ ὃν Αριστόβουλος καὶ Ὑρκανός· καθ' οὓς Πομπήϊος Ρωμαίων στρατηγὸς ὑποφόρους Ρωμαίοις ἐποιήσατο Ἰουδαίους, Υρκανὸν μὲν
ἐπιστήσας αὐτῶν βασιλέα, τὸν δὲ ᾿Αριστόβουλον δέσμιον εἰς Ρώμην ἀγαγών. Κατὰ τοῦτον τὸν Υρκανόν,
Ρωμαίων βασιλεύει ἐπὶ τῆς ρπδ' ὀλυμπιάδος Ιούλιος Καίσαρ ἔτη δ', μῆνας ζ'. Μεθ᾽ ἂν Αύγουστος, ὁ καὶ
Σεβαστός, ἔτη νς', μῆνας ς, καθ᾿ ὃν Ηρώδης πρῶτος ἀλλόφυλος οὐδὲν προσήκουσαν αὐτῷ τὴν Ἰουδαίων
βασιλείαν ὑπὸ Ῥωμαίων χειρίζεται, γένος ὢν Ασκαλωνίτης. Ἐπὶ τούτῳ καὶ ὁ Χριστὸς ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ
εν Βηθλεὲμ γεννᾶται τῆς Ἰουδαίας. Μετὰ δὲ Αὔγουστον Ρωμαίων ἐβασίλευσε Τιβέριος· τούτου ἔτος ἦν
πεντεκαιδέκατον, ἐν ᾧ Σωτὴρ καὶ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ὁ Θεὸς ἀνεφάνη ἐν τῷ τῶν ἀνθρώπων
βίῳ. Ab excerptis Scaligeri, p. 51-52.
(*) *Ην δὲ ἀπὸ Ἀδὰμ ἕως δευτέρου ἔτους Δαρείου ἔτη δχπ. Καὶ τὰ ἀπὸ δευτέρου ἔτους Δαρείου στη φμη'.
Ὁμοῦ τὰ πάντα ἀπὸ Ἀδὰμ ἐπὶ τὸ πεντεκαιδέκατον ἔτος Τιβερίου ἔτη (εσκη΄). Ἀπὸ δὲ πεντεκαιδεκάτου ἔτους
dere est in posteriore libro, anni mmxliv; quæ est
53. Ab Eusebio tamen in posteriore libro scribitur ab Abrahamo ad Tiberii decimum quintum, ut viJoannes, quæ est longe coinmunior lectio, occurritque eliam in Bibliis Arm. I Machab. xvi, 1 et 2.
Confer Josephum Antig. xu, 11.
Ita codex Arm.; sed idem in posteriore libro xxvII.
Hæc dicitur Messalina etiam a Chorenensi
Hist. 11, 13. Armenius tamen Samuel scribit Salina, Epiphanius har. xxix, cap. 3, Saalina.
Codex Arm., mendose, qui et Hyrcanus.
Lib. 11, olymp. 183.
Recole cap. 15, n. 8, col. 143, not. 1.
Hæc Hebræorum tempora a soluta captivitate
Msque ad Christum perspicue exponit, præter alios
historicos, etiam Augustinus De civ. Dei, xvi, 45.
Hæc est illa Theophania, seu publica Christi
vita (Luc. cap. 1) quam Eusebius noster quinque
voluminibus narraverat; cujus deperditi operis
fragmenta XVII ego edidi in hac collectione Scriptorum veterum tomo I repetitæ editionis. Nuper
vero aliud fragmentum in Vaticano quodam codice
reperi, quod ita se habet.
Ευσεβίου β' τῆς θεοφανείας.
Ἑβδομήκοντα δὲ ἀνεδείκνυ μαθητάς, οπόσα λέγεται καθ' ὅλης τῆς οἰκουμένης ἔθνη τυγχάνειν· τοῦτο
δὲ καὶ ἡ Μωσέως δηλοῖ Γραφὴ τὸν κατάλογον ποιουμένη τῶν μετὰ τὸν κατακλυσμὸν τοῦ Νῶς γενομέ
νων παίδων· ἐξ ὧν τοὺς πάντας ἑβδομήκοντα φῦναι,
ούς προπάτορας τῶν καθ' ὅλης τῆς οἰκουμένης ἐθνῶν
λόγος ἀληθὴς γεγονέναι κατέχει.
Ita codex Arm. in textu; at in margine
Pressius sic conficitur summa secundum Septuaginta interpretes: ab Adamo ad diluvium aņni
MacGXL; a diluvic ad Abrahamum anni pcCCCXLII;
summa annorum VMCCXXVIII.
Codex Arm, hic MMMMMDXVIII. Jam opere pretium est huic loco verba Syncelli, p. 35 D,subjungere:
Μέμφονται τὸν Εὐσέβιον Ανιανὸς καὶ Πανόδωρος
εὐλόγως, ὅτι ἐν τῇ ἀνακεφαλαιώσει τοῦ χρονογραφίου
σι' ἔτη ἐσφάλη· ἀντὶ γὰρ εωις' ἔγραψε φας'. Έστοιχείωσε δὲ οὕτως· ἀπὸ Ἀδὰμ ἕως τῆς γεννήσεως
Αβραὰμ συνῆξεν ἔτη γρπδ· καὶ ἀπὸ ᾿Αβραὰμ ἕως
τῆς εἰκοσαετηρίδος Κωνσταντίνου ἐν τῷ κατὰ πλάτος
συνῆξε χρόνον ἐτῶν βμβ', ἃ γίνεται ἔτη εφχς'·
Anianus et Panodorus (chronographi) Eusebium
merito incusant, quod in temporum definienda
summa, nonaginta annos et ducentos omiserit. Pro
annis enim vмDcccxvi, scripsit annos VMDXXVI (dic
xxv!!!). Sic autem rationes duxit: ab Adamo ad
Abrahami natalia confecit annos MMMCLXXXIV; ab
Abrahamo autem ad Constantini vicennalia in ampliore historia (primo Chronicorum libro) annos numeravit MMCCCXLI; unde summa consurgit annorum
MMMMMDxxvi. Pergit autem ibidem Syncellus exponere, quo pacto ab Eusebio auni ccxc (seu ccxci)
prætermissi sint, nempe quia non scripserit Cainani Arphaxadæi annos ante procreandum cxxx
deinde Aodi judicis annos x, tum alienigenarum
ex intervallo dominantium annos cxı, denique post
Samsonis obitum annos libertatis seu pacis XL.
Conferatur Syncellus etiam pp. 92 C,111 Β, 169
B. Jam de Syncelli ipsius rationibus et de ejusdem
sarpe iniquo judicio super Eusebii calculis nihil nos
disserendum putamus.
Ο υἱός, filius, abest hic a codice Armn. Est tamen in Eusebii posteriore libro.
Armenius interpres legebat Χριστὸς Θεοῦ,
col. 181–182page 42 of 251
PG 19:181Τιβερίου ἐπὶ τὴν εἰκοσαετηρίδα Κωνσταντίνου τοῦ νικητοῦ σεβαστοῦ ἔτη τ. Συνάγεται ὁ πᾶς χρόνος εἰς Έτη (εφκη) κατὰ τὴν τῶν Ἑβδομήκοντα ἑρμηνείαν. 52. (*) Μυθολογούσι δ' αὐτῶν τινες τὸ μὲν πρῶτον ἄρξαι τῆς Αἰγύπτου θεούς τε καὶ ἥρωας ἔτη βραχὺ λεί ποντα των μυρίων καὶ ὀκτακισχιλίων, καὶ θεῶν ἔσχατον βασιλεῦσαι τὸν Ισιδος Ωρεν· ὑπ' ἀνθρώπων δὲ τὴν χώραν βεβασιλεῦσθαί φασιν ἀπὸ Μύριδος ἔτη βραχὺ λείποντα τῶν πεντακισχιλίων, μέχρι την έκαν τοστῆς καὶ ὀγδοηκοστῆς ὀλυμπιάδος, καθ' ἣν ἡμεῖς μὲν παρεβάλομεν εἰς Αἴγυπτον, ἐβασίλευε δὲ Πτολεμαῖος, ὁ νέος Διόνυσος χρηματίζων. Τούτων δὲ τὰ μὲν πλεῖστα κατασχεῖν τὴν ἀρχὴν ἐγχωρίους βασιλεῖς, ὀλίγα δὲ Αιθίοπας καὶ Πέρσας καὶ Μακεδόνας. Αιθίοπας μὲν οὖν ἄρξαι τέσσαρας, οὐ κατὰ τὸ ἑξῆς, ἀλλ' ἐκ διαστήματος, ἔτη τὰ πάντα βραχὺ λείποντα τῶν ἐξ καὶ τριάκοντα. Πέρσας δ' ἡγήσασθαι, Καμβύσου τοῦ βασιλέως τοῖς ὅπλοις καταστρεψαμένου τὸ ἔθνος, πέντε πρὸς τοῖς ἑκατὸν καὶ τριάκοντα ἔτεσι, σὺν ταῖς τῶν Αἰγυπτίων ἀποστάσεσιν, ἃς ἐποιήσαντο, φέρειν οὐ δυνάμενοι τὴν τραχύτητα τῆς ἐπιστασίας καὶ τὴν εἰς τοὺς ἔγχω-; μίους θεοὺς ἀσέβειαν. Ἐσχάτους δὲ Μακεδόνας ἄρξαι καὶ τοὺς ἀπὸ Μακεδόνων ἐξ ἔτη πρὸς τοῖς διακοσίοις καὶ ἑβδομήκοντα. Τοὺς δὲ λοιποὺς χρόνους ἅπαντας διατελέσαι βασιλεύοντας τῆς χώρας εγχωρίους, ἄνδρας μὲν ἑβδομήκοντα πρὸς τοῖς τετρακοσίοις, γυναῖκας δὲ πέντε. Περὶ ὧν ἁπάντων οἱ μὲν ἱερεῖς εἶχον ἀναγρα τὰς ἐν ταῖς ἱεραῖς βίβλοις ἐκ παλαιῶν χρόνων ἀεὶ τοῖς διαδόχοις παραδεδομένας, ὁπηλίκον ἕκαστος τῶν βασιλευσάντων ἐγένετο τῷ μεγέθει, καὶ ὁποῖος τις τῇ φύσει, καὶ τὰ κατὰ τοὺς ἰδίους χρόνους ἑκάστῳ πρα χθέντα. Ἡμῖν δὲ περὶ ἑκάστου τὰ κατὰ μέρος μακρὸν ἂν εἴη καὶ περίεργον γράφειν, ὡς ἂν τῶν πλείστων ἀχρήστων περιειλημμένων. 44. ἥλιος. ἀπὸ Μύριδος κα
CHRONICORUM LIB. I.
18%
Judæorum exemplaria detrahuntur anni ccxxxvII Horum omnium consignatas litteris memorias sa-
་
secundum autem Hebraica item exemplaria
Samaritanorum detrahuntur anni cwxxxv Atque
apud Hebræos ratio temporum prædicto modo se
habet
CAPUT XIX.
Quomodo in Egyptiorum chronologia tempora quoque Ethiopum contineantur. Quomodo item Ptolemæi Egyptum Alexandriamque tenuerint. De
ratione chronologiæ apud Egyptios.
Peractis Chaldæorum et Assyriorum atque Hebræorum chronologiis, res postulat, ut ad fastorum
Egyptiacorum tractationem accedamus. Diodorus
primo historica Bibliothecæ suæ libro hæc verba
scribit. Fabulantur· apud eos quidam, initio deos
et beroas dominatos esse in Ægypto annis paulo
minus sexdecim millibus postremum autem
deorum regnavisse Isidis filium Orum. Aiunt deinde
potitos esse regionis homines, ducto initio a Myride, annis paulo minus quinque millibus usque ad
olympiadem octogesimam supra centesimam
qua ætate nos in Ægyptum venimus, potiente regni
Ptolemæo, qui novus Dionysus appellabatur. Cæterum eorum qui regioni cum imperio præfuerunt,
plurimi numerantur indigenæ; minima pars Æthiopum, Persarum atque Macedonum. Æthiopes dominati sunt quatuor, et hi quidem haud continua serie
sed ex intervallo, annis paulo minus xxxvi. Persæ
autem nationi huic Cambysis regis armis subactæ imperaverunt annis cxxxv, computatis etiam temporibus, quibus Ægyptii rebellaverunt, propter gravissimæ tyrannidis impatientiam, Persarumque impietatem in indigenas deos. Extremi Macedones
gubernacula tenuerunt, eorumque successores annis CCLXXVI. Reliquo omni tempore regibus indigeDis usi sunt, viris quidem CDLxx, ſeminis autem v.
cerdotes tenebant in templis ab ultima ætate
perpetuo ordine traditas, quantus nimirum quisque
rex fuisset viribus, strenuitate, indole, victoriis,
rebusque cæteris sua ætate perpetratis. Sed enim
singulorum actus scribi a nobis plane nullius usus
est atque supervacaneum, præsertim cum multi
ex his nihil admodum utile sua ætate aggressi sint.
Hactenus Diodorus. Opportunum commodumque
est etiam ex Manethone res Ægyptiacas hic subnectere, in quo præsertim auctore historia ista niti
videtur.
CAPUT XX.
Ex Ægyptiacis Manethonis monumentis, qui in tres
libros historiam suam tribuit. De diis et de heroibus, de manibus et de mortalibus regibus qui Ægyplo præfuerunt usque ad regem Persarum Darium.
1. Primus Ægyptiorum deus Vulcanus fuit,
qui etiam ignis repertor apud eos celebratur. Ex eo
Sol postea Agathodæmon; deinde Saturnus;
tum Osiris; exin Osiridis frater Typhon; ad extremum Orus Osiridis et Isidis filius. Hi primi inter
Ægyptios rerum potiti sunt. Deinceps continuata
successione delapsa est regia auctoritas usque ad
Bytin per annos tredecim mille ac nongentos. Lunarem tamen annum intelligo, videlicet triginta
diebus constantem: quem enim nunc mensem dicimus, Ægyptii olim anni nomine indigitabant.
Post deos regnaverunt heroes annis MCCLV: rursusque alii reges dominati sunt annis mdcccxvii: tum
alii triginta reges Memphitæ annis MDCCXC: deinde
alii Thynitæ decem reges annis ccCE. Secula est manium heroumque dominatio annis MMMMMDCCCXIII.
Summa temporum in undecim millia consurgit annorum qui tamen lunares, nempe menstrui,
sunt. Sed revera dominatio, quam narrant ÆgyΤιβερίου ἐπὶ τὴν εἰκοσαετηρίδα Κωνσταντίνου τοῦ νικητοῦ σεβαστοῦ ἔτη τ. Συνάγεται ὁ πᾶς χρόνος εἰς
Έτη (εφκη) κατὰ τὴν τῶν Ἑβδομήκοντα ἑρμηνείαν. Αb excerptis Scaligeri p. 52.
(*) Μυθολογούσι δ' αὐτῶν τινες τὸ μὲν πρῶτον ἄρξαι τῆς Αἰγύπτου θεούς τε καὶ ἥρωας ἔτη βραχὺ λεί
ποντα των μυρίων καὶ ὀκτακισχιλίων, καὶ θεῶν ἔσχατον βασιλεῦσαι τὸν Ισιδος Ωρεν· ὑπ' ἀνθρώπων δὲ
τὴν χώραν βεβασιλεῦσθαί φασιν ἀπὸ Μύριδος ἔτη βραχὺ λείποντα τῶν πεντακισχιλίων, μέχρι την έκαν
τοστῆς καὶ ὀγδοηκοστῆς ὀλυμπιάδος, καθ' ἣν ἡμεῖς μὲν παρεβάλομεν εἰς Αἴγυπτον, ἐβασίλευε δὲ Πτολεμαῖος,
ὁ νέος Διόνυσος χρηματίζων. Τούτων δὲ τὰ μὲν πλεῖστα κατασχεῖν τὴν ἀρχὴν ἐγχωρίους βασιλεῖς, ὀλίγα δὲ
Αιθίοπας καὶ Πέρσας καὶ Μακεδόνας. Αιθίοπας μὲν οὖν ἄρξαι τέσσαρας, οὐ κατὰ τὸ ἑξῆς, ἀλλ' ἐκ διαστή
ματος, ἔτη τὰ πάντα βραχὺ λείποντα τῶν ἐξ καὶ τριάκοντα. Πέρσας δ' ἡγήσασθαι, Καμβύσου τοῦ βασιλέως
τοῖς ὅπλοις καταστρεψαμένου τὸ ἔθνος, πέντε πρὸς τοῖς ἑκατὸν καὶ τριάκοντα ἔτεσι, σὺν ταῖς τῶν Αἰγυπτίων
ἀποστάσεσιν, ἃς ἐποιήσαντο, φέρειν οὐ δυνάμενοι τὴν τραχύτητα τῆς ἐπιστασίας καὶ τὴν εἰς τοὺς ἔγχω-;
μίους θεοὺς ἀσέβειαν. Ἐσχάτους δὲ Μακεδόνας ἄρξαι καὶ τοὺς ἀπὸ Μακεδόνων ἐξ ἔτη πρὸς τοῖς διακοσίοις
καὶ ἑβδομήκοντα. Τοὺς δὲ λοιποὺς χρόνους ἅπαντας διατελέσαι βασιλεύοντας τῆς χώρας εγχωρίους, ἄνδρας
μὲν ἑβδομήκοντα πρὸς τοῖς τετρακοσίοις, γυναῖκας δὲ πέντε. Περὶ ὧν ἁπάντων οἱ μὲν ἱερεῖς εἶχον ἀναγρα
τὰς ἐν ταῖς ἱεραῖς βίβλοις ἐκ παλαιῶν χρόνων ἀεὶ τοῖς διαδόχοις παραδεδομένας, ὁπηλίκον ἕκαστος τῶν βασιλευσάντων ἐγένετο τῷ μεγέθει, καὶ ὁποῖος τις τῇ φύσει, καὶ τὰ κατὰ τοὺς ἰδίους χρόνους ἑκάστῳ πραχθέντα. Ἡμῖν δὲ περὶ ἑκάστου τὰ κατὰ μέρος μακρὸν ἂν εἴη καὶ περίεργον γράφειν, ὡς ἂν τῶν πλείστων
ἀχρήστων περιειλημμένων. Εx Diodoro Sic., i, 44.
Confer cap. 16, n. 14. Sed hic textus Arm., Hist. 1, 6. Sed deus apud Syncellum, p. 18. Reapse
XXXVII pro XXXV.
Confer cap. 16, n. 11.
Lege etiam Suidæ calculum voc. 'Adáµ.
4) Græce xvIIIM.
Codex Arm. CLXX.
Ergo Armenius interpres, seu potius Eusebius, legebat in Diodoro lɛpołę templis. non iɛpaï;
$65. LEOPARDUS.
Colex Arm., homo; et sic etiam Chorenensis
hie agitur de Egyptiaca deorum dynastia. JD.
Confer Syncellum pp. 19, 51, et Suidam voc.
ἥλιος.
De his immanibus Ægyptiorum antiquitatibus
confer Syncellum p. 51-52 apud quem Sol Vulcani
filius myriadibus tribus annorum regnat.
Græcus textus vulgo corruptus, and pupiádos,
sed restituitur a codice Vaticano ἀπὸ Μύριδος κα
dex Arm., sub Myride.
col. 183–184page 43 of 251
PG 19:183(*) Περὶ τῶν μετὰ τὸν κατακλυσμὸν Αἰγυπτίων δυναστειῶν, ὡς Εὐσέβιος. Μετὰ νέκυας καὶ τοὺς ἡμιθέους πρώτην δυναστείαν καταριθμοῦσι βασιλέων οκτώ· ὧν γέγονε α' Μήνης, ὅς διασήμως αὐτῶν ἡγήσατο· ἀφ' οὗ τοὺς ἐξ ἑκάστου γένους βασιλεύσαντας ἀναγράψομεν· ὧν ἡ διαδοχή του τον ἔχει τὸν τρόπον. Α'. Μήνης Θενίτης, καὶ οἱ τούτων ἀπόγονοι ζ', ἂν Ηρόδοτος Μήνα ὠνόμασεν, ἐβασίλευσεν έτεσιν ξ οὗτος ὑπερόριον στρατείαν ἐποιήσατο, καὶ ἔνδοξος ἐκρίθη· ὑπὸ δὲ ἱπποποτάμου ηρπάσθη. Β'. Αθωθις ὁ τούτου υἱὸς ἦρξεν ἔτεσιν κζ', καὶ τὰ ἐν Μέμφει βασίλεια ᾠκοδόμησεν, ιατρικήν τε ἐξήσ κησε, καὶ βίβλους ανατομικὰς συνέγραψε. Γ΄. Κενκένης ὁ τούτου υἱὸς ἔτη λθ'. Οἱ δὲ πάντες ἐβασίλευσαν ἔτη σνβ'. Δευτέρα δυναστεία βασιλέων εννέα. Δ΄. Οὐενέφης ἔτη μβ', ἐφ' οὗ λιμός κατέσχε τὴν χώραν, ὃς καὶ τὰς πυραμίδας τὰς περὶ Κωχώμη, ἤγειρε. Ε΄. Οὐσαραὴς ἔτη κ'. Γ΄. Νιεβαής έτη κς'. Ζ΄. Σεμέμψης έτη ιη', ἐφ' οὗ πολλὰ παράσημα ἐγέ νετο, καὶ μεγίστη φθορά. Η΄. Οὐδιένθης ἔτη κς'. νομόν περιγεγράφθαι τα; περιγράφεσθαι Νομόν
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I.
HISTORICA.
ptii, deorum, heroum et manium tenuisse putatur reges successivam potestatem acceperint, sed alius
lunares annos omnino viginti quatuor mille et nongentos, ex quibus funt solares anni ccvt.
2. Atque hæc quidem si cum Hebræorum chronologia conferre volueris, in eamdem plane conspirare
sententiam videbis. Namque Ægyptus ab Hebræis
Mezraimus appellatur: Mezraimus autem multis
post diluvium annis exstitit Quippe e Chamo
Noachi filio post diluvium ortus est Ægyptus sive
Mezraimus, qui primus ad Ægypti incolatum profectus est, qua tempestate gentes hac illac spargi
cœperunt. Erat autem summa temporis ab Adamo ad
diluvium, secundum Hebræos, annorum ccxL11
3. Cæterum cum Ægyptii prærogativa antiquitatis quadam seriem ante diluvium tenere se jactent
deorum, heroum et manium annis plus viginti mille
regnantium; plane æquum est, ut hi anni in menses tot convertantur quot ab Hebræis memorantur
anni: nempe ut qui menses continentur in memoratis apud Hebræos annis, ii totidem intelligantur
Ægyptiorum lunares anni pro ea temporum
summa quæ a primo condito homine ad Mezraimum usque colligitur. Etenim Mezraimus generis
Ægyptiaci auctor fuit, ab eoque prima Ægyptiorum
dynastia credenda est. Quod si temporum copia
adhuc exuberet, reputandum sedulo est plures fortasse Ægyptiorum reges una eademque ætate exstitisse: namque et Thynitas regnavisse aiunt et
Memphitas et Saitas et Ethiopes eodemque tempore alios. Videntur præterea alii quoque alibi imperium tenuisse, atque hæ dynastiæ suo quæque
in nomo semet continuisse: ita ut haud singuli
alio loco eadem ætate regnaverit. Atque hinc contigit, ut tantus cumulus annorum confieret. Nos
vero his omissis, persequamur singillatim Ægyptiorum chronologiam.
4. Post manes atque heroas, primam dynastiam numerant vit regum, quorum primus fuit
Menes gloria regni administrandi præpollens:
a quo exorsi singulas regnantium familias diligenter scribemus, quarum successiva series ita contexitur.
Menes Thynites ejusque posteri septem (quem
Herodotus Minam nuncupavit). Hic annis xxx
regnavit. Idem et extra regionis suæ fines cum
exercitu progressus est, et gloria rerum gestarum
inclaruit Ab hippopotamo raptus est.
Athothis hujus filius regno potitus est annis
xxvii Is regia sibi palatia Memphi construxit,
et medicam item artem coluit, quin et libros de ratione secandorum corporum scripsit.
Cencenes ejus filius annis xxXIX.
Vavenephis annis xlii, cujus ætate ſames regionem corripuit. Is pyramides prope Cho oppidum
excitavit.
Usaphas annis xx.
Niebas annis xxvi.
Mempses annis xvIII. Sub hoc multa prodigia
itemque maxima lues acciderunt.
Vibesthes annis xxvi.
Summa dominationis annorum cclii.
Secunda dynastia regum ix.
(*) Περὶ τῶν μετὰ τὸν κατακλυσμὸν Αἰγυπτίων δυναστειῶν, ὡς Εὐσέβιος.
Μετὰ νέκυας καὶ τοὺς ἡμιθέους πρώτην δυναστείαν καταριθμοῦσι βασιλέων οκτώ· ὧν γέγονε α' Μήνης, ὅς
διασήμως αὐτῶν ἡγήσατο· ἀφ' οὗ τοὺς ἐξ ἑκάστου γένους βασιλεύσαντας ἀναγράψομεν· ὧν ἡ διαδοχή του
τον ἔχει τὸν τρόπον.
Α'. Μήνης Θενίτης, καὶ οἱ τούτων ἀπόγονοι ζ', ἂν
Ηρόδοτος Μήνα ὠνόμασεν, ἐβασίλευσεν έτεσιν ξ·
οὗτος ὑπερόριον στρατείαν ἐποιήσατο, καὶ ἔνδοξος
ἐκρίθη· ὑπὸ δὲ ἱπποποτάμου ηρπάσθη.
Β'. Αθωθις ὁ τούτου υἱὸς ἦρξεν ἔτεσιν κζ', καὶ τὰ
ἐν Μέμφει βασίλεια ᾠκοδόμησεν, ιατρικήν τε ἐξήσ
κησε, καὶ βίβλους ανατομικὰς συνέγραψε.
Γ΄. Κενκένης ὁ τούτου υἱὸς ἔτη λθ'.
Οἱ δὲ πάντες ἐβασίλευσαν ἔτη σνβ'.
Δευτέρα δυναστεία βασιλέων εννέα.
Δ΄. Οὐενέφης ἔτη μβ', ἐφ' οὗ λιμός κατέσχε τὴν
χώραν, ὃς καὶ τὰς πυραμίδας τὰς περὶ Κωχώμη,
ἤγειρε.
Ε΄. Οὐσαραὴς ἔτη κ'.
Γ΄. Νιεβαής έτη κς'.
Ζ΄. Σεμέμψης έτη ιη', ἐφ' οὗ πολλὰ παράσημα ἐγέ
νετο, καὶ μεγίστη φθορά.
Η΄. Οὐδιένθης ἔτη κς'.
49, et apud Macrobium Saturn. 1, 12.
Mezraimus dicitur quartus a Noacho et ter- gesis alias varietates apud Plinium Ilist, vi, sect.
tius a Chamo, filius nempe Chusi, apud Chorenensem Hist. 1, 4,qui eam notitiam ex eruditi cujusdam Syri scriptis hausisse se ait. Sane ita Mezraimus multo post diluvium tempore exstitisset, ut hic
ait Eusebius (nisi forte locus corruptus est). Sed
enim Mezraimus dicitur Chami filius a divinis Bibliis Gen. x, 6, et ab ipso mox Eusebio.
Intellige apud Hebræos in Lxx Virorum interpretatione; et recole cap. 16, n. 8.
Confer de his annorum Ægyptiacorum rationibus Syncellum p. 18 D. Suidas quicem voc. nlios
ait dies aliquando numeratos pro annis. Censorinus
cap. 19 annum Ægyptiorum antiquissimum dicit
bimestrem; imo menstruum Plutarchus in Numa
cap. 13, et Varro, apud Lactantium Inst. 11, 12;
quadrimestrem Augustinus De cir. Dei, xn, 10. LeAliter Armenius interpres, qui crasso errore
νομόν legem, et περιγεγράφθαι scriptum esse intellexit. Atqui vouós est Ægyptiaca regio seu præfec tuτα; περιγράφεσθαι circumscribi. Nομόν etiam in se
quentibus Armenius interpres perperam legem vertit.
In textu codicis hic et inferius Memes, at in
margine Menes.
Lib. 11, cap. 4, n. 99, quo altero loco legi tur
in variis lectionibus Herodoti Mīva, uti reapse. legisse videtur Armenius interpres, et est item in
variis lectionibus Diodori 1, 45.
Græce LX.
Menis utique substructiones ad Nilum avertendum commemorat Herodotus 11, 99.
Ita in codicir margine; at in textu, xxv.
col. 185–186page 44 of 251
PG 19:185Α'. Βῶχος ἐφ' οὗ χάσμα κατὰ Βούβαστον ἐγένετο, καὶ πολλοὶ ἀπώλοντο. Β'. Μεθ᾽ ὅν καὶ δεύτερος Χῶος, ὅτε καὶ ὁ ᾿Απις, καὶ ὁ Μνεῦις, ἀλλὰ καὶ ὁ Μενδήσιος τράγος θεοὶ ἐνομίσθησαν. Ν. Βίοφις ἐφ' οὗ ἐκρίθη καὶ τὰς γυναῖκας βασι σίας γέρας ἔχειν. Καὶ μετὰ τούτους ἄλλοι τρεῖς, ἐφ᾽ ὧν οὐδὲν παρά Τρίτη δυναστεία Μεμφιτῶν βασιλέων ὀκτώ. σημον ἐγένετο. Ζ'. Ἐπὶ τοῦ ἑβδόμου μυθεύεται τὸν Νεῖλον μέλιτι κεκραμένον ἡμέρας ένδεκα ρυῆναι. Μεθ' ὅν. Η΄. Σέσωχρις ἔτη μη', ὃς λέγεται γεγονέναι ὕψος πηχών ε', πλάτος (παλαιστῶν) γ'. Ἐπὶ δὲ τῷ ἐννάτῳ οὐδὲν ἀξιομνημόνευτον ὑπῆρχε. Θ'. Χενερὴς ἔτη λ'. Ἐβασίλευσαν ἔτη σεζ. Νεχέρωχος, ἐφ' οὗ Λίβυες ἀπέστησαν Αἰγυπτίων, καὶ τῆς σελήνης παρὰ λόγον αὐξηθείσης, διὰ δέος ἑαυ τοὺς παρέδοσαν. Μεθ᾽ ἂν Σέσορθος ὃς Ασκληπιὸς παρὰ Αἰγυπτίοις ἐκλήθη διὰ τὴν ἰατρικὴν· οὗτος καὶ τὴν διὰ ξεστῶν λίθων οἰκοδομὴν εὔρατο, ἀλλὰ καὶ γραφῆς ἐπεμελήθη. Οἱ δὲ λοιποὶ ἓξ οὐδὲν ἀξιομνημόνευτον ἔπραξαν· οἱ καὶ ἐβασίλευσαν ἔτη ροή. Τετάρτη δυναστεία βασιλέων ιζ' Μεμφιτων συγγενείας ἑτέρας βασιλείας, ὧν τρίτος Σούφις, ὁ τὴν μετ γίστην πυραμίδα ἐγείρας, ἣν φησιν Ηρόδοτος ὑπὸ Χέοπος γεγονέναι, ὃς καὶ ὑπερόπτης εἰς θεοὺς γέγονεν, ὡς μετανοήσαντα αὐτὸν τὴν ἱερὰν συγγράψαι βίβλον, ἣν ὡς μέγα χρῆμα Αἰγύπτιοι περιέπουσι. Τῶν δὲ λοι τῶν οὐδὲν ἀξιομνημόνευτον ἀνεγράφη· οἳ καὶ ἐβασίλευσαν ἔτη υμη. Πέμπτη δυναστεία βασιλέων τριάκοντα ἑνὸς ἐξ Ελεφαντίνης, ὧν πρῶτος Οθόης· οὗτος ἀπὸ τῶν δορυφόρων ανηρέθη. Ο δὲ δ' φίων εξαετής ἀρξάμενος ἐβασίλευσεν μέχρις ἐτῶν ἑκατόν. Έκτη δυναστεία. Γυνὴ Νίτωκρις έβασίλευσεν τῶν κατ' αὐτὴν γεννικωτάτη καὶ εὐμορφοτάτη, ξανθή τε τὴν χροιὰν ὑπάρξασα, ἢ καὶ λέγεται την τρίτην πυραμίδα ᾠκοδομηκέναι· οἳ καὶ ἐβασίλευσαν ἔτη στ'. Εβδόμη δυναστεία Μεμφιτῶν βασιλέων πέντε, οἱ ἐβασίλευσαν ἡμέρας σεʹ. Ογδόη δυναστεία Μεμφιτῶν βασιλέων πέντε, οἱ ἐβασίλευσαν ἔτὴ ἑκατόν. Ἐννάτη δυναστεία Ἡρακλεωπολιτῶν βασιλέων τεσσάρων, οἱ ἐβασίλευσαν ἔτη ἑκατόν· ὧν πρῶτος ᾿Αχθύης δεινότατος τῶν πρὸ αὐτοῦ γενόμενος, τοῖς ἐν πάσῃ Αἰγύπτῳ κακὰ εἰργάσατο· ὕστερον δὲ μανίᾳ περιέπεσε, καὶ ὑπὸ κροκοδείλου διεφθάρη. ὅτε. Ἐστὶν ἐν ὕψει μείζονι τῆς ὀρεινῆς ἡ τρίτη πολὺ ἐλάττων ταῖν δυοῖν, πολὺ δὲ μείζονος δαπάνης κατεσκευασμένη
CHRONICORUM LIB. I.
Primus Bochus. Sub eo specus ingens Bubasti pyramidis auctor; quam quidem Herodotus a
subsedit multosque mortales hausit.
Post eum Cechous; quo tempore Apis, et
Mnevis atque Mendesius hircus dii esse putabantur.
Deinde Biophis, sub quo lege statutum est ut
feminæ quoque regiam dignitatem obtinerent.
Tum alii tres quorum ætate nullum insigne facinus patratum est. Sub septimo Mythici aiunt flumen Nilum melle simul et aqua fluxisse undecim
diebus.
Postea Sesochris annis xɩvi, quem aiunt quinque cubitos altum, tres vero palmos latuni fuisse.
Sub nono tandem nihil memoria dignum actum
est. Hi regnaverunt annis ccxcvii
Tertia dynastia Memphitarum viii regum.
Necherochis, sub quo Libes ab Ægyptiis defecerunt: mox immaniter crescente luna territi ad obsequium reversi sunt. Deinde Sesorthus, qui ob
medicam artem Esculapius ab Ægyptiis vocitatus
est. Is etiam sectis lapidibus ædificiorum struendorum auctor fuit: litteris insuper exarandis curam impendit. Sex reliqui nihil commemorandum
gesserunt. Regnatum est annis cxcvii
Quarta dynastia Memphitarum regum xvII ex
alia regia familia, quorum tertius Suphis, maximæ
Α'. Βῶχος ἐφ' οὗ χάσμα κατὰ Βούβαστον ἐγένετο,
καὶ πολλοὶ ἀπώλοντο.
Β'. Μεθ᾽ ὅν καὶ δεύτερος Χῶος, ὅτε καὶ ὁ ᾿Απις,
καὶ ὁ Μνεῦις, ἀλλὰ καὶ ὁ Μενδήσιος τράγος θεοὶ
ἐνομίσθησαν.
Ν. Βίοφις ἐφ' οὗ ἐκρίθη καὶ τὰς γυναῖκας βασισίας γέρας ἔχειν.
Καὶ μετὰ τούτους ἄλλοι τρεῖς, ἐφ᾽ ὧν οὐδὲν παρά
Τρίτη δυναστεία Μεμφιτῶν βασιλέων ὀκτώ.
Cheope structam ait qui in deos ipsos superbiebat tum facti pœnitens sacrum librum conscribebat, quem Ægyptii instar magni thesauri habere
se putabant. De reliquis regibus nihil memorabile
litteris mandatum est. Regnatum est annis CDXLVIII.
Quinta dynastia regum xxx Elephantinorum,
quorum primus Othius qui a satellitibus suis occisus est. Quartus Phiops, qui regiam dignitatem a
sexto ætatis anno ad centesimum usque tenuit.
Sexta dynastia. Femina quædam nomine Nitocris regnavit, omnium ætatis suæ virorum fortissima et mulierum formosissima, flava rubris genis.
Ab hac tertia pyramis excitata dicitur speciem
collis præ se ferens. Ab his quoque regnatum est
annis ccull.
Septima dynastia Memphitarum quinque regum,
qui annis Lxxv dominati sunt.
Octava dynastia Memphitarum Ix regum, quorum dominatio annos c occupavit.
Nona dynastia Heracleopolitarum v regum, annis c. Horum primus Ochthois sævissimus regunı
fuit qui sibi præcesserant, universamque Ægyptuin
diris calamitatibus affecit. Idem denique vesania
correptus est, et a crocodilo peremptus.
σημον ἐγένετο.
Ζ'. Ἐπὶ τοῦ ἑβδόμου μυθεύεται τὸν Νεῖλον μέλιτι
κεκραμένον ἡμέρας ένδεκα ρυῆναι. Μεθ' ὅν.
Η΄. Σέσωχρις ἔτη μη', ὃς λέγεται γεγονέναι ὕψος
πηχών ε', πλάτος (παλαιστῶν) γ'. Ἐπὶ δὲ τῷ ἐννάτῳ
οὐδὲν ἀξιομνημόνευτον ὑπῆρχε.
Θ'. Χενερὴς ἔτη λ'. Ἐβασίλευσαν ἔτη σεζ.
Νεχέρωχος, ἐφ' οὗ Λίβυες ἀπέστησαν Αἰγυπτίων, καὶ τῆς σελήνης παρὰ λόγον αὐξηθείσης, διὰ δέος ἑαυ
τοὺς παρέδοσαν. Μεθ᾽ ἂν Σέσορθος ὃς Ασκληπιὸς παρὰ Αἰγυπτίοις ἐκλήθη διὰ τὴν ἰατρικὴν· οὗτος καὶ τὴν
διὰ ξεστῶν λίθων οἰκοδομὴν εὔρατο, ἀλλὰ καὶ γραφῆς ἐπεμελήθη. Οἱ δὲ λοιποὶ ἓξ οὐδὲν ἀξιομνημόνευτον
ἔπραξαν· οἱ καὶ ἐβασίλευσαν ἔτη ροή.
Τετάρτη δυναστεία βασιλέων ιζ' Μεμφιτων συγγενείας ἑτέρας βασιλείας, ὧν τρίτος Σούφις, ὁ τὴν μετ
γίστην πυραμίδα ἐγείρας, ἣν φησιν Ηρόδοτος ὑπὸ Χέοπος γεγονέναι, ὃς καὶ ὑπερόπτης εἰς θεοὺς γέγονεν,
ὡς μετανοήσαντα αὐτὸν τὴν ἱερὰν συγγράψαι βίβλον, ἣν ὡς μέγα χρῆμα Αἰγύπτιοι περιέπουσι. Τῶν δὲ λοιτῶν οὐδὲν ἀξιομνημόνευτον ἀνεγράφη· οἳ καὶ ἐβασίλευσαν ἔτη υμη.
Πέμπτη δυναστεία βασιλέων τριάκοντα ἑνὸς ἐξ Ελεφαντίνης, ὧν πρῶτος Οθόης· οὗτος ἀπὸ τῶν δορυφό
ρων ανηρέθη. Ο δὲ δ' φίων εξαετής ἀρξάμενος ἐβασίλευσεν μέχρις ἐτῶν ἑκατόν.
Έκτη δυναστεία. Γυνὴ Νίτωκρις έβασίλευσεν τῶν κατ' αὐτὴν γεννικωτάτη καὶ εὐμορφοτάτη, ξανθή τε
τὴν χροιὰν ὑπάρξασα, ἢ καὶ λέγεται την τρίτην πυραμίδα ᾠκοδομηκέναι· οἳ καὶ ἐβασίλευσαν ἔτη στ'.
Εβδόμη δυναστεία Μεμφιτῶν βασιλέων πέντε, οἱ ἐβασίλευσαν ἡμέρας σεʹ.
Ογδόη δυναστεία Μεμφιτῶν βασιλέων πέντε, οἱ ἐβασίλευσαν ἔτὴ ἑκατόν.
Ἐννάτη δυναστεία Ἡρακλεωπολιτῶν βασιλέων τεσσάρων, οἱ ἐβασίλευσαν ἔτη ἑκατόν· ὧν πρῶτος ᾿Αχθύης
δεινότατος τῶν πρὸ αὐτοῦ γενόμενος, τοῖς ἐν πάσῃ Αἰγύπτῳ κακὰ εἰργάσατο· ὕστερον δὲ μανίᾳ περιέπεσε,
καὶ ὑπὸ κροκοδείλου διεφθάρη.
Arm. interpres, qui et Apis, etc., perperam rata. De hac autem tertia pyramide loqui videtur
intellecto ὅτε. LEOPARDUS.
In codice Arm. est VOX CAURIT, quasi caper;
Armenii autem hircum dicunt NOCHAZ aut GAUSCH.
De hirco Mendesio videndus certe Herodotus ni, 46.
Noni regis Cheneris siluit nomen Eusebius,
vel potius Armenius interpres.
Græce, cxcvIII.
Lib. 11, 124 seqq., ubi late Cheopis facinora
commemorantur.
Memorans pyramides Arm. interpres in prima
quidem dynastia scribit IAURAN, hoc autem loco etiam
ZURAN; quæ vocabula ab amanuensibus fortasse
corrupta sunt, neque nobis adhuc satis consideStrabo lib. xvn, ed. Oxon. p. 1145: Ἐστὶν ἐν ὕψει
μείζονι τῆς ὀρεινῆς ἡ τρίτη πολὺ ἐλάττων ταῖν δυοῖν,
πολὺ δὲ μείζονος δαπάνης κατεσκευασμένη • Est in
majore montis altitudine tertia (pyramis), cæteris
quidem duabus minor, valde tamen graviore impendio constructa. Hanc autem tertiam pyramidem
Strabo dicit sepulcrum feminæ cujusdam, quæ regi
Ægyptio in matrimonium convenerit.
Græce diebus, manifesto mendo.
Ita in textu Arm., at in margine xix, Scaliger
quoque legebat xix, at Eusebius Græce nunc certe
habet v.; Sync. p. 58 C, scribit xxvi. Hæc jamdiu
notavit etiam Marshamus Chron. ed. Londin., p. 90.
col. 187–188page 45 of 251
PG 19:187Δεκάτη δυναστεία Ηρακλεωπολιτῶν βασιλέων ιθ', οἱ ἐβασίλευσαν ἔτη ρπε'. Ενδεκάτη δυναστεία Διοσπολιτῶν βασιλέων ις', οἱ ἐβασίλευσαν ἔτη μγ', μεθ' οὓς Ἀμμενέμης έτη ις". Μέχρι τούδε τὸν πρῶτον τόμον καταγήοχεν ὁ Μανεθώ. Ομοῦ βασιλεῖς ρηδ', ἔτη στ, ἡμέραι οθ' ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΤΟΜΟΥ ΜΑΝΕΘΩ. Δωδεκάτη δυναστεία Διοσπολιτῶν βασιλέων ἑπτὰ, ὧν πρῶτος Σεσόγχωσις Αμμενέ μου υἱὸς ἔτη μς'. Β΄. Αμμενέμης ἔτη λη', ὃς ὑπὸ τῶν ἰδίων εὐ νούχων ἀνῃρέθη. Γ΄. Σέσωστρις ἔτη μη', ὃς λέγεται γεγονέναι πη χῶν δ, παλαιστῶν γ΄, δακτύλων β'· ὃς πᾶσαν ἐχει ρώσατο τὴν ᾿Ασίαν ἐν ἐνιαυτοῖς ἐννέα, καὶ τῆς Εὐρώ πης τὰ μέχρι Θράκης, πανταχόσε μνημόσυνα εγείρας τῆς τῶν ἐθνῶν κατασχέσεως· ἐπὶ μὲν τοῖς γενναίοις, ἀνδρῶν, καὶ ἐπὶ ταῖς ἀγεννέσι, γυναικῶν μόρια ταις στήλαις ἐγχαράσσων· ὡς καὶ ὑπὸ Αἰγυπτίων μετά Οσιριν νομισθῆναι. Μεθ' δν Λαμάρις ἔτη η', ὃς τὸν ἐν Αρσενοΐτῃ λαβύρινθον ἑαυτῷ τάφον κατεσκεύασεν. Οἱ δὲ τούτου διάδοχοι ἔτη με'· οἱ πάντες ἐβασίλευσαν σμε. Τρισκαιδεκάτη δυναστεία Διοσπολιτῶν βασιλέων ξ', οἱ ἐβασίλευσαν ἔτη υνγ'. Τεσσαρεσκαιδεκάτη δυναστεία Ξοιτῶν βασιλέων ος', οἱ ἐβασίλευσαν ἔτη υπό. Πεντεκαιδεκάτη δυναστεία Διοσπολιτῶν βασιλέων, οἱ ἐβασίλευσαν ἔτη σν. Εκκαιδεκάτη δυναστεία Θηβαῖοι βασιλεῖς ε', οἳ καὶ ἐβασίλευσαν ἔτη ρή. Επτακαιδεκάτη δυναστεία ποιμένες ἦσαν ἀδελφοὶ πρῶτος Σαΐτης ἐβασίλευσεν ἔτη ιθ', ἀφ' οὗ καὶ ὁ Σαΐτης νομὸς ἐκλήθη· οἱ καὶ ἐν τῷ Σεθροΐτῃ νομῷ πόλιν Εκ τισαν, ἀφ᾿ ἧς όρμώμενοι Αἰγυπτίους εχειρώσαντο. φοίνικες ξένοι βασιλεῖς, οἱ καὶ Μέμφιν εἷλον, ὧν Β΄. Βνὼν ἔτη μ'. Γ΄. Αφωφις έτη ιδ. Μεθ' όν "Αρχλης ἔτη λ'. Ομοῦ ἔτη ργ'. Κατὰ τούτους Αἰγυπτίων βασιλεὺς Ἰωσὴφ δείκνυται. Οκτωκαιδεκάτη δυναστεία Διοσπολιτῶν βασιλέων ιδ' ὧν πρῶτος Σημειωτέον πως ὁ Εὐσέβιος πρὸς τὸν οἰκεῖον σκοπὸν τοὺς τῆς πεντεκαιδεκάτης δυναστείας παρὰ τῷ ᾿Αφρικανῷ φερομένους κατὰ τὴν ιζʹ δυναστείαν γεγονέναι λέγει· ἐπεὶ γὰρ πᾶσι συμπεφώνηται, ὅτι ἐπὶ Ἀρώφεως ήρξεν Ίω σὴφ τῆς Αἰγύπτου, μὴ ἔχων όπωσοῦν ἐπὶ ἄλλου τινὸς αὐτὸν παραθέσθαι, μετήγαγε τὸν ᾿Αφωφιν ἀπὸ τῆς τε' δυναστείας, εἰς τὴν ιζ, κολοβώσας τὰ ἔτη αὐτοῦ Ο ξα' ὑπάρχοντα εἰς ιδ· τὰ δὲ τῆς ὅλης δυναστείας να', ργ' παραθείς, καὶ ἀντὶ τῶν ἐξ βασιλέων, δ' μό
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I. HISTORICA.
Decima dynastia Heracleopolitarum xix regum, fecit. Regnaverunt successores ejus annis XL11
annis CLXXXV.
Undecima dynastia Diospolitarum xvi regum, annis xtil. Post quos Amnnenemes annis xvi.
Hactenus primum librum Manetho produxit. Sunt
autem reges cxCII, anni waccc.
5. MANETHONIS LIBRO SECUNDO.
Duodecima dynastia Diospolitarum vi regum
quorum primus
Sesonchosis Ammenemis filius annis xlvi.
Ammenemes annis xxxviii, qui a suis eunuchis
interemptus est.
Sesostris annis XLVIII, cujus mensura fertur
cubitorum quatuor palmorumque trium cum digitis
duobus. Is universam Asiam annorum novem spatio
sibi subdidit, itemque Europæ partes usque ad Thraciam. Idem et suæ in singulas gentes dominationis
monumenta ubique constituit; apud gentes quidem
strenuas virilia, apud vero imbelles feminea pudenda ignominiæ causa columnis insculpens. Quare
is ab Ægyptiis proximos post Osirim honores tulit.
Secutus est Lampares, annis VII. Hic in Arsinoite labyrinthum cavernosum sibi tumulum
Summa universæ dominationis annorum ccxlv.
Tertia decima dynastia Diospolitarum Lx regum,
qui regnaverunt annis cdliii.
Quarta decima dynastia Xoitarum lxxvi regum,
qui regnaverunt annis cdlxxxiV.
Quinta decima dynastia Diospolitarum regum,
qui regnaverunt annis ccl.
Sexta decima dynastia Thebæorum v regum, qui
regnaverunt annis cxc.
Decima septima dynastia Pastorum, qui fratres
erant Phœnices exterique reges, qui Memphim
quoque occupaverunt. Ex his primus
Saites imperavit annis xix, a quo Saitarum quoque nomos nomen traxit. lidem in Sethroite nomo
urbem condiderunt, unde incursione facta Ægy.
plios perdomuerunt.
Secundus Bnon annis XL.
Deinde Archles annis xxx.
Aphophis annis xīv.
Summa annorum c. Horum ætate regnavisse
in Ægypto Josephus videtur
Decima octava dynastia Diospolitarum xıv regum,
quorum primus
Δεκάτη δυναστεία Ηρακλεωπολιτῶν βασιλέων ιθ', οἱ ἐβασίλευσαν ἔτη ρπε'.
Ενδεκάτη δυναστεία Διοσπολιτῶν βασιλέων ις', οἱ ἐβασίλευσαν ἔτη μγ', μεθ' οὓς Ἀμμενέμης έτη ις".
Μέχρι τούδε τὸν πρῶτον τόμον καταγήοχεν ὁ Μανεθώ. Ομοῦ βασιλεῖς ρηδ', ἔτη στ, ἡμέραι οθ'
ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΤΟΜΟΥ ΜΑΝΕΘΩ.
Δωδεκάτη δυναστεία Διοσπολιτῶν βασιλέων ἑπτὰ, ὧν πρῶτος
Σεσόγχωσις Αμμενέ μου υἱὸς ἔτη μς'.
Β΄. Αμμενέμης ἔτη λη', ὃς ὑπὸ τῶν ἰδίων εὐ
νούχων ἀνῃρέθη.
Γ΄. Σέσωστρις ἔτη μη', ὃς λέγεται γεγονέναι πηχῶν δ, παλαιστῶν γ΄, δακτύλων β'· ὃς πᾶσαν ἐχει
ρώσατο τὴν ᾿Ασίαν ἐν ἐνιαυτοῖς ἐννέα, καὶ τῆς Εὐρώ
πης τὰ μέχρι Θράκης, πανταχόσε μνημόσυνα εγείρας
τῆς τῶν ἐθνῶν κατασχέσεως· ἐπὶ μὲν τοῖς γενναίοις,
ἀνδρῶν, καὶ ἐπὶ ταῖς ἀγεννέσι, γυναικῶν μόρια ταις
στήλαις ἐγχαράσσων· ὡς καὶ ὑπὸ Αἰγυπτίων μετά
Οσιριν νομισθῆναι.
Μεθ' δν Λαμάρις ἔτη η', ὃς τὸν ἐν Αρσενοΐτῃ λαβυρινθον ἑαυτῷ τάφον κατεσκεύασεν.
Οἱ δὲ τούτου διάδοχοι ἔτη με'· οἱ πάντες ἐβασίλευσαν σμε.
Τρισκαιδεκάτη δυναστεία Διοσπολιτῶν βασιλέων ξ', οἱ ἐβασίλευσαν ἔτη υνγ'.
Τεσσαρεσκαιδεκάτη δυναστεία Ξοιτῶν βασιλέων ος', οἱ ἐβασίλευσαν ἔτη υπό.
Πεντεκαιδεκάτη δυναστεία Διοσπολιτῶν βασιλέων, οἱ ἐβασίλευσαν ἔτη σν.
Εκκαιδεκάτη δυναστεία Θηβαῖοι βασιλεῖς ε', οἳ καὶ ἐβασίλευσαν ἔτη ρή.
Επτακαιδεκάτη δυναστεία ποιμένες ἦσαν ἀδελφοὶ
πρῶτος
Σαΐτης ἐβασίλευσεν ἔτη ιθ', ἀφ' οὗ καὶ ὁ Σαΐτης
νομὸς ἐκλήθη· οἱ καὶ ἐν τῷ Σεθροΐτῃ νομῷ πόλιν Εκτισαν, ἀφ᾿ ἧς όρμώμενοι Αἰγυπτίους εχειρώσαντο.
φοίνικες ξένοι βασιλεῖς, οἱ καὶ Μέμφιν εἷλον, ὧν
Β΄. Βνὼν ἔτη μ'.
Γ΄. Αφωφις έτη ιδ.
Μεθ' όν "Αρχλης ἔτη λ'.
Ομοῦ ἔτη ργ'. Κατὰ τούτους Αἰγυπτίων βασιλεὺς Ἰωσὴφ δείκνυται.
Οκτωκαιδεκάτη δυναστεία Διοσπολιτῶν βασιλέων ιδ' ὧν πρῶτος
Scilicet nomo.
Videlicet tres postremi dynastiæ hujus reges
annis simul XLII regnaverunt. Sed tamen summa
non constat.
In codicis Arm. margine Anon.
Archles quartus est in textu Græco.
Neque ingratam neque inutilem rem nos facturos esse opinamur, si huic loco attexemus animadversionem Syncelli p. 62: Σημειωτέον πως ὁ
Εὐσέβιος πρὸς τὸν οἰκεῖον σκοπὸν τοὺς τῆς πεντεκαιδεκάτης δυναστείας παρὰ τῷ ᾿Αφρικανῷ φερομένους
κατὰ τὴν ιζʹ δυναστείαν γεγονέναι λέγει· ἐπεὶ γὰρ
πᾶσι συμπεφώνηται, ὅτι ἐπὶ Ἀρώφεως ήρξεν Ίωσὴφ τῆς Αἰγύπτου, μὴ ἔχων όπωσοῦν ἐπὶ ἄλλου τινὸς
αὐτὸν παραθέσθαι, μετήγαγε τὸν ᾿Αφωφιν ἀπὸ τῆς
τε' δυναστείας, εἰς τὴν ιζ, κολοβώσας τὰ ἔτη αὐτοῦ
Ο ξα' ὑπάρχοντα εἰς ιδ· τὰ δὲ τῆς ὅλης δυναστείας
να', ργ' παραθείς, καὶ ἀντὶ τῶν ἐξ βασιλέων, δ' μό
vous Animadvertendum est Eusebium instituti sui
studio ductum, quos reges Africanus in quinta decima dynastia collocat, eos in decimam septimam
transtulisse. Quippe quum omnium una vox sit, sub
Aphophi Josephum Ægypto præfuisse; is quidem
hunc sub alio quoris non collocavit; verum ipsum
Aphophim a quinta decima dynastia in decimam
septimam submovit, annis ejus LXI redactis ad xiv;
toliusque dynastiæ annis CLI contractis in CIII; neque sex regibus, sed quatuor tantummodo scriptis.
Eadem fere oggerit Syncellus etiam p. 69 C-D.
fli dies Lxxx non memorantur in codice Arm.
In Graeco textu Moses exit Ægyplo sub unde
cimo rege. Tum et aliæ varictates ibidem occurrunt;
col. 189–190page 46 of 251
PG 19:189Άμωσις ἔτη κε'. Β. Χεβρὼν ἔτη ιγ'. Γ. Αμμενῶφις ἔτη και. Δ'. Μίφρης ἔτη 16'. Ε΄. Μισφραγμούθωσις ἔτη κς'. Γ. Τούθμωσις ἔτη θ'. Ζ' Αμμένωφις ἔτη λα'. Οὗτος ὁ Μέμνων εἶναι νο μιζόμενος καὶ φθεγγόμενος λίθος. 1. Προς ἔτη λη'. Θ. Αχενχέρσης ἔτη ις'. Ι. "Αθωρις ἔτη λθ'. ΙΑ'. Χενχέρης ἔτη ις'. Κατὰ τοῦτον Μωϋσῆς τῆς ἐξ Αἰγύπτου πορείας τῶν Ἰουδαίων ἡγήσατο. ΙΒ΄. Αχεῤῥῆς ἔτη η'. ΙΓ΄. Χεῤῥῆς ἔτη ιε'. ΙΔ΄. Αρμαῖς, ὁ καὶ Δαναός, ἔτη ε'· μεθ᾽ ἃ ἐκ τῆς Αἰγύπτου ἐκπεσὼν καὶ φεύγων τὸν ἀδελφὸν Αἴγυπτον εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀφικνεῖται· κρατήσας τε τοῦ ᾿Αργους βασιλεύει Αργείων. ΙΕ΄. Ραμεσσῆς, ὁ καὶ Αἴγυπτος, ἔτη ξηʹ. Ο Ι. Αμένωφις ἔτη μ'. Εννεακαιδεκάτη δυναστεία βασιλέων εν Διοσπολιτῶν. Α'. Σέθως ἔτη νε. Β'. Ραμψης ἔτη ξς'. Γ. Αμμενεφθὶς ἔτη μ΄. Δ'. Αμμενέμης ἔτη κς'. Ομοῦ ἔτη τμη. Ε΄. Θεύωρις, ὁ παρ' Ομήρω καλούμενος Πολύδος, ἄλκανδρος ἀνὴρ. ἐφ᾽ οὗ τὸ Ἴλιον ἑάλω, ἔτη ζ'. Ὁμοῦ ἔτη ρεῦ. Ἐπὶ τὸ αὐτὸ β' τόμου Μανεθῶ βασιλέων 1,6', ἔτη βρκα'. ΤΡΙΤΟΥ ΤΟΜΟΥ ΜΑΝΕΘΩ. Εἰκοστὴ δυναστεία βασιλέων Διοσπολιτῶν ιδ', οἱ ἐβασίλευσαν ἔτη ροη. Πρώτη καὶ εἰκοστὴ δυναστεία βασιλέων Τανιτῶν ἑπτά. Α΄. Σμένοις ἔτη κς'. Β. Τουσέννης ἔτη μας. Μόνος Εὐσέβιος ἐπὶ τούτου λέγει τὴν τοῦ Ἰσραὴλ διὰ Μωϋ σέως έξοδον, μηδενὸς αὐτῷ λόγου μαρτυροῦντος, ἀλλὰ καὶ πάντων ἐναντιουμένων τῶν πρὸ αὐτοῦ, ὡς μαρ Ὁμοῦ ἀπὸ ᾿Αμώς πως του πρώτου τῆς προκειμένης της δυναστείας, έως Μισφραγμουθώσεως ἀρχῆς κατὰ Εὐσέβιον ἔτη γίνονται και βασιλεῖς πέντε ἀντὶ τῶν ἕξ· τὸν γὰρ τέ ταρτον Αμένην παραδραμων, ἂν ὁ Ἀφρικανός, ὡς καὶ οἱ λοιποὶ μέμνηται, ἔτη κι' αὐτοῦ ἐκολόβωσεν Γ. Νεφερχερής ἔτη δ'. Δ΄. Αμένωφθις ἔτη θ'. Κἀνταῦθα δύο βα σιλεῖς ὁ Εὐσέβιος παρέκρυψεν· ἔτη δὲ προσέθηκεν πε', τμην παραθεὶς, ἀντὶ σέγ' τῶν παρ' Αφρικανῷ. Προσέθηκεν ἐπὶ τὸν Ἀφρικανὸν ἔτη πε' Εὐσέβιος κατὰ τὴν ιη' δυναστείαν Αλκάν δρας ἀνήρ, εἰ ἀνήρ.
Amoses annis xxv.
Chebron annis XIII.
Amophis annis xxi.
Memphres annis xıı.
Mispharmuthosis annis xxvı
Tuthmosis annis ix.
CHRONICORUM LIB. I.
Amenopbis annis xxxI. Hic est qui Memnon putabatur, petra loquens.
Orus annis xxviii
Achencheres annis xvi. Hujus ætate Moses ducem
se præbuit Hebræis ab Ægypto excedentibus
Acherres annis viii.
Cherres annis xv.
Armais, qui et Danaus, annis v, quibus peractis,
Ægyptiorum regione pulsus Ægyptumque fratrem
suum fugiens evasit in Græciam, Argisque captis,
imperitavit Argivis.
Ramesses, qui et Ægyptus, annis LXVII.
Amenophis annis XL.
Summa dominationis anni cccxlviii
Άμωσις ἔτη κε'.
Β. Χεβρὼν ἔτη ιγ'.
Γ. Αμμενῶφις ἔτη και.
Δ'. Μίφρης ἔτη 16'.
Ε΄. Μισφραγμούθωσις ἔτη κς'.
Γ. Τούθμωσις ἔτη θ'.
Ζ' Αμμένωφις ἔτη λα'. Οὗτος ὁ Μέμνων εἶναι νο
μιζόμενος καὶ φθεγγόμενος λίθος.
1. Προς ἔτη λη'.
Θ. Αχενχέρσης ἔτη ις'.
Ι. "Αθωρις ἔτη λθ'.
Decima nona dynastia Diospolitarum v regum.
Sethos annis LV.
Rampses annis lxvi.
Amenephthis annis xL
Ammenemes annis xxvi.
Thuoris Homero dictus Polybus, vir strenuus.
atque fortissimus cujus ætate Ilium captum
est, annis vi.
Summa annorum cxciv. Manethonis secundo
libro conflatur summa XCII regum, annorum
6. MANETHONIS TERTIO LIBRO.
Vicesima dynastia Diospolitanorum x11 regum,
qui imperaverunt annis CLXXII
Vicesima prima dynastia Tanitarum vii regum,
Smendis annis xxvi.
Psusennes annis XLI.
Nephercheres annis Iv.
Anenophthis annis Ix.
ΙΑ'. Χενχέρης ἔτη ις'.
Κατὰ τοῦτον Μωϋσῆς τῆς ἐξ Αἰγύπτου πορείας
τῶν Ἰουδαίων ἡγήσατο.
ΙΒ΄. Αχεῤῥῆς ἔτη η'.
ΙΓ΄. Χεῤῥῆς ἔτη ιε'.
ΙΔ΄. Αρμαῖς, ὁ καὶ Δαναός, ἔτη ε'· μεθ᾽ ἃ ἐκ τῆς
Αἰγύπτου ἐκπεσὼν καὶ φεύγων τὸν ἀδελφὸν Αἴγυπτον
εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀφικνεῖται· κρατήσας τε τοῦ ᾿Αργους
βασιλεύει Αργείων.
ΙΕ΄. Ραμεσσῆς, ὁ καὶ Αἴγυπτος, ἔτη ξηʹ.
Ο Ι. Αμένωφις ἔτη μ'.
Εννεακαιδεκάτη δυναστεία βασιλέων εν Διοσπολιτῶν.
Α'. Σέθως ἔτη νε.
Β'. Ραμψης ἔτη ξς'.
Γ. Αμμενεφθὶς ἔτη μ΄.
Δ'. Αμμενέμης ἔτη κς'.
Ομοῦ ἔτη τμη.
Ε΄. Θεύωρις, ὁ παρ' Ομήρω καλούμενος Πολύδος,
ἄλκανδρος ἀνὴρ. ἐφ᾽ οὗ τὸ Ἴλιον ἑάλω, ἔτη ζ'.
Ὁμοῦ ἔτη ρεῦ. Ἐπὶ τὸ αὐτὸ β' τόμου Μανεθῶ
βασιλέων 1,6', ἔτη βρκα'.
ΤΡΙΤΟΥ ΤΟΜΟΥ ΜΑΝΕΘΩ.
Εἰκοστὴ δυναστεία βασιλέων Διοσπολιτῶν ιδ', οἱ ἐβασίλευσαν ἔτη ροη.
Πρώτη καὶ εἰκοστὴ δυναστεία βασιλέων Τανιτῶν ἑπτά.
Α΄. Σμένοις ἔτη κς'.
Β. Τουσέννης ἔτη μας.
et quidem sexdecim scribuntur reges, quum ab Eusebio quatuordecim tantum numerati sint, teste
Syncello p. 62 C, quem locum paulo ante recitavimus. Rursus adnotat hic Syncellus p. 72: Μόνος
Εὐσέβιος ἐπὶ τούτου λέγει τὴν τοῦ Ἰσραὴλ διὰ Μωϋσέως έξοδον, μηδενὸς αὐτῷ λόγου μαρτυροῦντος, ἀλλὰ
καὶ πάντων ἐναντιουμένων τῶν πρὸ αὐτοῦ, ὡς μαρTupi Unus Eusebius sub hoc rege egressum ex
Egypto Israelem duce Moyse narrat, nulla historia
sibi suffragante, imo sibi adversantibus, ut ipse
testatur, cunctis ætate superioribus. Sed vide omnino animadversiones Scaligeri ad suam Chronici
Eusebiani editionem, p. 32-33.
Ait hic Syncellus p. 71 D: Ὁμοῦ ἀπὸ ᾿Αμώς
πως του πρώτου τῆς προκειμένης της δυναστείας,
έως Μισφραγμουθώσεως ἀρχῆς κατὰ Εὐσέβιον ἔτη
γίνονται και βασιλεῖς πέντε ἀντὶ τῶν ἕξ· τὸν γὰρ τέ
ταρτον Αμένην παραδραμων, ἂν ὁ Ἀφρικανός, ὡς
καὶ οἱ λοιποὶ μέμνηται, ἔτη κι' αὐτοῦ ἐκολόβωσεν·
Ab Amosi rege hujus dynastiæ primo ad Misphragmuthosis regnum anni congeruntur LXXI de Eusebii
valentia, et reges quinque, quum sex scribendi forent: quartum enim Amensem, quem Africanus el
cæteri posuerunt, Eusebius cum ejusdem annis xxu
subiraxit.
Γ. Νεφερχερής ἔτη δ'.
Δ΄. Αμένωφθις ἔτη θ'.
Græce xxxVII.
Adnotat Syncellus p. 62: Κἀνταῦθα δύο βασιλεῖς ὁ Εὐσέβιος παρέκρυψεν· ἔτη δὲ προσέθηκεν
πε', τμην παραθεὶς, ἀντὶ σέγ' τῶν παρ' Αφρικανῷ. Hic
quoque duos reges omisit Eusebius (namque Africanus scripserat xvi); addidit autem annos LXXXV;
quandoquidem scripsit CCCXLVIII, cum Africanus
CCLXIII scripsisset.
Hujus decimæ octaveæ dynastiæ reges non
sine varietate recenset etiam Theophilus ad Autolyc. m. 20. Adnotat autem hic Syncellus p. 73
: Προσέθηκεν ἐπὶ τὸν Ἀφρικανὸν ἔτη πε' Εὐσέβιος
κατὰ τὴν ιη' δυναστείαν· Dynastiæ decimæ oclavæ
annos LXXXV addidit Eusebius præter definitos ab
Africano (qui nimirum apud Syncellum p. 72
scribit CCLXIII).
Cod. Arm. viur hic et in tabulis pro xL. Sed
locum corrigunt et sunma quæ subjicitur annorum
et posterior Eusebii liber el textus Græcus.
Dicendum potius Alcandra maritus, Αλκάν·
δρας ἀνήρ, uti est apud Homerum Odyss. iv, 126. Armenius autem interpres adjectivum putavit ex ¿à×
εἰ ἀνήρ.
"Græce CLXXVIII.
col. 191–192page 47 of 251
PG 19:191Ε'. Οσοχὼρ ἔτη ς. Γ'. Ψινάχης ἔτη θ'. Ζ΄. Ψουσέννης ἔτη λε'. Ομοῦ ἔτη βλʹ. Εἰκοστὴ δευτέρα δυναστεία Βουβαστιτῶν βασιλέων τριῶν. Δ΄. Σεσόγχωσις ἔτη κα'. Β΄. Οσωρθὼν ἔτη ιε΄. Γ΄. Τακέλωθις έτη ιγ'. Ομοῦ ἔτη μθ'. Εἰκοστὴ τρίτη δυναστεία Τανιτῶν βασιλέων τριῶν. Α'. Πετουδάστις ἔτη κε'. Β'. Μεθ᾿ ἂν Οσωρθὼν ἔτη θ', δν Ἡρακλέα Αἰγύπτιοι ἐκάλεσαν. Γ΄. Ψαμμοῦς ἔτη δέκα. Ὁμοῦ ἔτη μδ. Εἰκοστὴ τετάρτη δυναστεία. Βόχχωρις Σαΐτης ἔτη μδ, ἐφ' οὗ ἀρνίον ἐφθέγξατο. Ομοῦ ἔτη μδ. Εικοστή πέμπτη δυναστεία Αιθιόπων βασιλέων τριῶν. Α'. Σαβάκων, ὃς Βόκχωριν αἰχμάλωτον ἑλὼν ἔκαυσε ζῶντα, καὶ ἐβασίλευσεν ἔτη 16'. Ἔκτη καὶ εἰκοστὴ δυναστεία Σαϊτῶν βασιλέων θ'. Α΄. Αμμερις Αιθίοψ ἔτη 16'. Β΄. Στεφινάθης ἔτη Γ. Γ΄. Νεχέψως ἔτη ς'. Δ'. Νεχαὼ ἔτη η Ε΄. Ψαμμήτιχος ἔτη με. Γ΄. Νεχαώ δεύτερος ἔτη ς'. Οὗτος εἷλεν τὴν Ἱερουσαλὴμ, καὶ Ἰωαχὰς τὸν βασιλέα αἰχμάλωτον εἰς Αἴ Εἰκοστὴ ἑβδόμη δυναστεία Περσῶν βασιλέων Α'. Καμβύσης ἔτει πέμπτῳ τῆς αὐτοῦ βασιλείας ἐβασίλευσεν Αἰγύπτου ἔτη γ΄. Β'. Μάγοι μῆνας ζ'. Β΄. Σεβιχώς υἱὸς ἔτη 16΄. Γ. Ταραχὸς ἔτη κ. Όμοῦ μδ. Ο γυπτον ἀπήγαγε. Ζ'. Ψάμμουθις ἕτερος, ὁ καὶ Ψαμμήτιχος, ἔτη 15. Η΄. Ο αφρις έτη κε', ᾧ προσέφυγον αλούσης ὑπὸ Ασσυρίων τῆς Ἱερουσαλὴμ οἱ τῶν Ἰουδαίων ὑπό λοιποι. τ'. Θ'. "Αμωσις ἔτη μβ'. Ομοῦ ἔτη ρξγ' Γ'. Δαρεῖος ἔτη λς'. Δ'. Ξέρξης ὁ Δαρείου ἔτη κα'. Ε΄. Αρταξέρξης ὁ Μακρόχειρ ἔτη μ'. ρξη.
Osochor annis vt.
Psinnaches annis ix.
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I. HISTORICA.
Psusennes annis xxxv.
Summa annorum est cxxx.
Vicesima secunda dynastia Bubastitarum 111 regum..
Sesonchosis annis xxı.
Osorthon annis xv.
Tacelothis annis xııı.
Summa annorum xlix.
Vicesima tertia dynastia Tanitarum 111 regum.
Petubastis annis xxv.
Deinde Osorthon annis 1x, quem Ægyptii Herculem nuncupaverunt.
Psammus annis x.
Summa annorum XLIV.
Vicesima quarta dynastia.
Bocchoris Saites annis XLIV, sub quo agnus locutus est
Vicesima quinta dynastia Æthiopum 111 regum.
Sabacon, qui captum Bocchorim vivum combussit, regnavitque annis xit.
Sebichos filius ejus annis xii.
Taracus aunis xx.
Ε'. Οσοχὼρ ἔτη ς.
Γ'. Ψινάχης ἔτη θ'.
Ζ΄. Ψουσέννης ἔτη λε'.
Ομοῦ ἔτη βλʹ.
Summa annorum XLIV.
Vicesima sexta dynastia Saitarum ix regum.
Ammeres Æthiops annis x11
Stephinathis annis VII.
Nechepsos annis vı.
Nechaus annis vult
Psammelichus annis xLiv
Nechaus alter annis vt. Ab hoc Hierosolyma
capta sunt, Joachasusque rex in Ægyptum captivus
abductus.
Psammuthes alter, qui et Psammetichus, annis
Vaphres annis xxv, ad quem reliquiæ Judæorum,
Hierosolymis in Assyriorum potestatem redactis,
confugerunt.
Amosis annis XLII.
Summa annorum c¿xvii.
Vicesima septima dynastia Persarum viii regum.
Cambyses, qui regni sui quinto anno Ægy
ptiorum potitus est, annis III.
Magi mensibus vii.
Darius annis xxx♥ı.
Xerxes Darii annis xxı.
Artaxerxes annis XL.
Εἰκοστὴ δευτέρα δυναστεία Βουβαστιτῶν βασιλέων τριῶν.
Δ΄. Σεσόγχωσις ἔτη κα'.
Β΄. Οσωρθὼν ἔτη ιε΄.
Γ΄. Τακέλωθις έτη ιγ'.
Ομοῦ ἔτη μθ'.
Εἰκοστὴ τρίτη δυναστεία Τανιτῶν βασιλέων τριῶν.
Α'. Πετουδάστις ἔτη κε'.
Β'. Μεθ᾿ ἂν Οσωρθὼν ἔτη θ', δν Ἡρακλέα Αἰγύπτιοι ἐκάλεσαν.
Γ΄. Ψαμμοῦς ἔτη δέκα.
Ὁμοῦ ἔτη μδ.
Εἰκοστὴ τετάρτη δυναστεία.
Βόχχωρις Σαΐτης ἔτη μδ, ἐφ' οὗ ἀρνίον ἐφθέγξατο.
Ομοῦ ἔτη μδ.
Εικοστή πέμπτη δυναστεία Αιθιόπων βασιλέων τριῶν.
Α'. Σαβάκων, ὃς Βόκχωριν αἰχμάλωτον ἑλὼν ἔκαυσε
ζῶντα, καὶ ἐβασίλευσεν ἔτη 16'.
Ἔκτη καὶ εἰκοστὴ δυναστεία Σαϊτῶν βασιλέων θ'.
Α΄. Αμμερις Αιθίοψ ἔτη 16'.
Β΄. Στεφινάθης ἔτη Γ.
Γ΄. Νεχέψως ἔτη ς'.
Δ'. Νεχαὼ ἔτη η
Ε΄. Ψαμμήτιχος ἔτη με.
Γ΄. Νεχαώ δεύτερος ἔτη ς'. Οὗτος εἷλεν τὴν Ἱερουσαλήμ, καὶ Ἰωαχὰς τὸν βασιλέα αἰχμάλωτον εἰς Αἴ
Εἰκοστὴ ἑβδόμη δυναστεία Περσῶν βασιλέων
Α'. Καμβύσης ἔτει πέμπτῳ τῆς αὐτοῦ βασιλείας
ἐβασίλευσεν Αἰγύπτου ἔτη γ΄.
Β'. Μάγοι μῆνας ζ'.
Pecudesque locutæ; infandum!
VIRGIL. Georg. 1, 475.
Vide Ælianum Hist. anim. x11, 3.
Ita Græce, et in margine codicis Arm. At in
textu, Saracus.
lta in margine codicis Arm. et in Græco
Β΄. Σεβιχώς υἱὸς ἔτη 16΄. Γ. Ταραχὸς ἔτη κ.
Όμοῦ μδ.
Ο γυπτον ἀπήγαγε.
Ζ'. Ψάμμουθις ἕτερος, ὁ καὶ Ψαμμήτιχος, ἔτη 15.
Η΄. Ο αφρις έτη κε', ᾧ προσέφυγον αλούσης ὑπὸ
Ασσυρίων τῆς Ἱερουσαλὴμ οἱ τῶν Ἰουδαίων ὑπό
λοιποι.
τ'.
Θ'. "Αμωσις ἔτη μβ'.
Ομοῦ ἔτη ρξγ'
Γ'. Δαρεῖος ἔτη λς'.
Δ'. Ξέρξης ὁ Δαρείου ἔτη κα'.
Ε΄. Αρταξέρξης ὁ Μακρόχειρ ἔτη μ'.
textu: at in textu codicis xVIII.
In margine codicis Arm. vi.
(E) Græce xLv.
Ita in Græco textu et in margine codicis Arms
At in textu codicis xv.
Scribe ρξη.
col. 193–194page 48 of 251
PG 19:193Γ. Ξέρξης ὁ δεύτερος μῆνας β'. Ζ΄. Σογδιανὸς μήνας Η'. Δαρεῖος ὁ Ξέρξου ἔτη ιθ'. Ομοῦ ἔτη ρκ', μῆνας δ. Εἰκοστὴ ὀγδόη δυναστεία. Αμυρταίος Σαΐτης ἔτη ς'. Εἰκοστή εννάτη δυναστεία. Μενδήσιοι βασιλείς δ. Α'. Νεφερίτης ἔτη Γ'. Β. Αχωρις ἔτη γ. Γ. Ψάμμουθις ἔτη α'. Δ΄. Νεφερίτης μῆνας δ'. Γ. Μοὖθις ἔτος α'. Ομοῦ ἔτη κα', καὶ μῆνας δ. Τριακοστὴ δυναστεία Σεβεννυτῶν βασιλέων τριῶν. Α'. Νεκτανέβος ἔτη ι'. 5. Τεὼς ἔτη β'. Γ. Νεκτανεδὸς ἔτη η'. Ομοῦ ἔτη κ'. Τριακοστή πρώτη δυναστεία Περσῶν βασιλέων τριῶν. Α'. ἄχος εἰκοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ βασιλείας κρατεί τῆς Αἰγύπτου ἔτη β'. Β. Μεθ᾽ ἂν Αρσης Ωχου ἔτη δ'. Γ'. Μεθ' δν Δαρεῖος ἔτη ἓξ. δν ᾿Αλέξανδρος Μακεδών καθεῖλε. Ταῦτα τοῦ τρίτου Μανεθώ. Μέχρι τῶνδε Μι νεθώς. Τὰ δὲ μετὰ ταῦτα ἐξ Ἑλληνικῶν παρίσταται συγγραφέων. 55-78. 1. (*) "Αρξομαι δὴ πρῶτον ἀπὸ τῶν παρ' Αἰγυπτίοις γραμμάτων· αὐτὰ μὲν οὖν οὐχ οἷόν τε παρατίθεσθαι τα κείνων· Μανεθὼν δ᾽ ἦν τὸ γένος ἀνὴρ Αἰγύπτιος, τῆς Ἑλληνικῆς μετεσχηκώς παιδείας, ὡς δῆλός ἐστι· γέ γραφε γὰρ Ἑλλάδι φωνῇ τὴν πάτριον ἱστορίαν, ἔκ τε τῶν ἱερῶν, ὡς φησιν αὐτὸς, μεταφράσας, καὶ πολλὰ τὸν Ηρόδοτον ἐλέγχει τῶν Αἰγυπτιακῶν ὑπ' ἀγνοίας ἐψευσμένον. Αὐτὸς δὴ τοίνυνὁ Μανεθὼν ἐν τῇ δευτέρᾳ τῶν Αἰγυ Στιακῶν ταῦτα περὶ ἡμῶν γράφει· παραθήσομαι δὲ τὴν λέξιν αὐτοῦ, καθάπερ αὐτὸν ἐκεῖνον παραγαγὼν μάρτυρα· Ἐγένετο βασιλεὺς ἡμῖν, Τίμαιος ὄνομα· ἐπὶ τούτου οὐκ οἶδ' ὅπως ὁ θεὸς ἀντέπνευσεν, καὶ παρα ἄξως ἐκ τῶν πρὸς ἀνατολὴν μερῶν ἄνθρωποι τὸ γένος άσημοι, καταθαρσήσαντες ἐπὶ τὴν χώραν ἐστράτευσαν, καὶ ῥᾳδίως ἀμαχητὶ ταύτην κατὰ κράτος εἷλον· καὶ τοὺς ἡγεμονεύσαντας ἐν αὐτῇ χειρωσάμενοι, τὸ λοιπὸν τάς τε πόλεις ὠμῶς ἐνέπρησαν, καὶ τὰ ἱερὰ τῶν θεῶν κατέσκαψαν. Πᾶσι δὲ τοῖς ἐπιχωρίοις ἐχθρότατά πως
Xerxes alter mensibus 11.
Sogdianus mensibus vit.
Darius Xerxis annis xıx.
Summa annorum cxx, mensiumque iv.
Vicesima octava dynastia.
Amyrtaeus Saites annis vi.
CHRONICORUM LIB. 1.
Vicesima nona dynastia Mendesiorum iv regum.
Nepherites annis vı.
Achoris annis x111.
Psammuthes anno 1.
Muthes anno 1
Nepherites mensibus 1v.
Summa annorum xxı, mensiumque ¡v.
Tricesima dynastia Sebennytarum 111 regum.
Nectanebes annis x.
Teos annis 11.
Nectanebus annis viII.
Summa annorum xx.
Tricesima prima dynastia Persarum.
Ochus vicesimo jam anno Persis imperitans,
Egyptum occupavit, tenuitque annis vi
Postea Arses Ochi annis iv.
Tum Darius annis VI, quem Macedo Alexander
interfecit.
Γ. Ξέρξης ὁ δεύτερος μῆνας β'.
Ζ΄. Σογδιανὸς μήνας
Η'. Δαρεῖος ὁ Ξέρξου ἔτη ιθ'.
Ομοῦ ἔτη ρκ', μῆνας δ.
Εἰκοστὴ ὀγδόη δυναστεία.
Αμυρταίος Σαΐτης ἔτη ς'.
Εἰκοστή εννάτη δυναστεία. Μενδήσιοι βασιλείς δ.
Α'. Νεφερίτης ἔτη Γ'.
Β. Αχωρις ἔτη γ.
Γ. Ψάμμουθις ἔτη α'.
Δ΄. Νεφερίτης μῆνας δ'.
Γ. Μοὖθις ἔτος α'.
Ομοῦ ἔτη κα', καὶ μῆνας δ.
Τριακοστὴ δυναστεία Σεβεννυτῶν βασιλέων τριῶν.
Α'. Νεκτανέβος ἔτη ι'.
5. Τεὼς ἔτη β'.
Γ. Νεκτανεδὸς ἔτη η'.
Ομοῦ ἔτη κ'.
Cuncta hæc ex Manethonis tertio libro.
Quæ consecuta sunt, ea petere oportet e Græcis
libris Hactenus enim vetus regnum Ægyptiorum
pertingit. Quoniam vero et Flavius Josephus de
Hebræorum majoribus disserens, e Manethonis libris testimonia excitavit, operæ pretium est ejusdem quoque verba in medium afferre, quæ in priore
de veteribus Hebræis libro ejusmodi sunt,
CAPUT XXI.
Josephi e Manethonis libris
De Hebræis Ægyptum incolentibus.
1. Age vero initium capiam ab Ægyptiorum
litteris, quas quidem ipsas per se in medium afferre
non licet verum Manetho genere Ægyptius, vir
Græca eruditione imbutus, uti vel inde apparet
quod patriam historiam Græca lingua conscripsit,
e templorum, ut ipse ait, interpretatus monumentis,
quique etiam Herodotum sæpe arguit in Ægyptiacis
rebus ob inscitiam mentitum; hic, inquam, Manethe primo Ægyptiacarum rerum ita de nobis
scribit. Utar autem ejus verbis, quippe qui ipsumimet testem produco. Regem, inquit, habuimus
Τριακοστή πρώτη δυναστεία Περσῶν βασιλέων τριῶν.
Α'. ἄχος εἰκοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ βασιλείας κρατεί τῆς Αἰγύπτου ἔτη β'.
Β. Μεθ᾽ ἂν Αρσης Ωχου ἔτη δ'.
Γ'. Μεθ' δν Δαρεῖος ἔτη ἓξ. δν ᾿Αλέξανδρος Μακεδών καθεῖλε. Ταῦτα τοῦ τρίτου Μανεθώ. Μέχρι τῶνδε Μινεθώς. Τὰ δὲ μετὰ ταῦτα ἐξ Ἑλληνικῶν παρίσταται συγγραφέων. Εt Syncello, pp. 55-78.
1. (*) "Αρξομαι δὴ πρῶτον ἀπὸ τῶν παρ' Αἰγυπτίοις γραμμάτων· αὐτὰ μὲν οὖν οὐχ οἷόν τε παρατίθεσθαι τα
κείνων· Μανεθὼν δ᾽ ἦν τὸ γένος ἀνὴρ Αἰγύπτιος, τῆς Ἑλληνικῆς μετεσχηκώς παιδείας, ὡς δῆλός ἐστι· γέγραφε γὰρ Ἑλλάδι φωνῇ τὴν πάτριον ἱστορίαν, ἔκ τε τῶν ἱερῶν, ὡς φησιν αὐτὸς, μεταφράσας, καὶ πολλὰ τὸν
Ηρόδοτον ἐλέγχει τῶν Αἰγυπτιακῶν ὑπ' ἀγνοίας ἐψευσμένον. Αὐτὸς δὴ τοίνυνὁ Μανεθὼν ἐν τῇ δευτέρᾳ τῶν Αἰγυ
Στιακῶν ταῦτα περὶ ἡμῶν γράφει· παραθήσομαι δὲ τὴν λέξιν αὐτοῦ, καθάπερ αὐτὸν ἐκεῖνον παραγαγὼν
μάρτυρα· Ἐγένετο βασιλεὺς ἡμῖν, Τίμαιος ὄνομα· ἐπὶ τούτου οὐκ οἶδ' ὅπως ὁ θεὸς ἀντέπνευσεν, καὶ παραἄξως ἐκ τῶν πρὸς ἀνατολὴν μερῶν ἄνθρωποι τὸ γένος άσημοι, καταθαρσήσαντες ἐπὶ τὴν χώραν ἐστράτευσαν,
καὶ ῥᾳδίως ἀμαχητὶ ταύτην κατὰ κράτος εἷλον· καὶ τοὺς ἡγεμονεύσαντας ἐν αὐτῇ χειρωσάμενοι, τὸ λοιπὸν
τάς τε πόλεις ὠμῶς ἐνέπρησαν, καὶ τὰ ἱερὰ τῶν θεῶν κατέσκαψαν. Πᾶσι δὲ τοῖς ἐπιχωρίοις ἐχθρότατά πως
Ita in margine codicis Arm. et in Græco tex- tus codicis secundo.
ta; at in textu codicis Arm., mensibus.
Ita etiam in Græco; sed revera sunt quinque.
Græce Muthes est quintus. Nepherites quartus
in ordine.
Greece apud Syncellum, duobus, verum apud
Scaligerum sex.
Codex Arm. addit cuncta.
Ita Grece et in margine codicis Arm. At texDicendum erat scriptoribus vel historicis.
Hunc titulum nos supplemus.
Textus Græcus in Josephi operibus et apud
Eusebium Præp. ev. x, 13, habet secundo; et quidein superius dynastia pastorum occurrit in secundo Manethonis libro.
Haec verba absunt ab exemplari nostro Arm.,
itemque aliquot alia inferius.
col. 195–196page 49 of 251
PG 19:195ἐχρήσαντο, τοὺς μὲν σφάζοντες, τῶν δὲ καὶ τὰ τέκνα καὶ γυναῖκας εἰς δουλείαν ἄγοντες. Πέρας δὲ καὶ βα σιλέα ἕνα ἐξ αὐτῶν ἐποίησαν, ᾧ ὄνομα ἦν Σάλατις. Καὶ οὗτος ἐν τῇ Μέμφιδι κατεγίνετο, τήν τε ἄνω καὶ κάτω χώραν δασμολογῶν, καὶ φρουρὰν ἐν τοῖς ἐπιτηδειοτάτοις καταλείπων τόποις, μάλιστα δὲ καὶ τὰ πρὸς ἀνατολὴν ἡσφαλίσατο μέρη, προορώμενος Ασσυρίων, τότε μεῖζον ισχυόντων, ἐσομένην ἐπιθυμίαν τῆς αὐτῆς βασιλείας ἐφόδου. Εὑρὼν δὲ ἐν νομῷ τῷ Σαΐτῃ πόλιν ἐπικαιροτάτην, κειμένην μὲν πρὸς ἀνατολὴν τοῦ Βουβά στίτου ποταμοῦ, καλουμένην δ' ἀπό τινος ἀρχαίας θεολογίας Αὔαριν, ταύτην ἔκτισέν τε, καὶ τοῖς τείχεσιν ὀχυρωτάτην ἐποίησεν, ἐνοικίσας αὐτῇ καὶ πλῆθος ὁπλιτῶν εἰς εἴκοσι καὶ τέσσαρας μυριάδας ἀνδρῶν πρὸς φυλακήν. Ενθάδε κατά θερείαν ἤρχετο, τὰ μὲν σιτομετρῶν καὶ μισθοφορίαν παρεχόμενος, τὰ δὲ καὶ ταῖς εξοπλισίαις πρὸς φόβον τῶν ἔξωθεν ἐπιμελῶς γυμνάζων. ῎Αρξας δ' ἐννεακαίδεκα ἔτη τὸν βίον ἐτελεύτησεν. 2. Μετὰ τοῦτον δὲ ἕτερος ἐβασίλευσεν τέσσαρα καὶ τετταράκοντα έτη, καλούμενος Βηῶν. Μεθ᾿ ὃν ἄλλος Απαχνὰς ἓξ καὶ τριάκοντα ἔτη καὶ μῆνας ἑπτά. Ἔπειτα δὲ καὶ ᾿Απωφις ἓν καὶ ἑξήκοντα, καὶ Ἰανίας πεντήκοντα καὶ μῆνα ἕνα. Ἐπὶ πᾶσι δὲ καὶ Ασσις ἐννέα καὶ τεσσαράκοντα καὶ μῆνας δύο. Καὶ οὗτοι μὲν ἐξ ἐν αὐτοῖς ἐγενήθησαν πρῶτοι ἄρχοντες, πολεμοῦντες ἀεὶ καὶ ποθοῦντες μᾶλλον τῆς Αἰγύπτου ἐξᾶραι τὴν ῥίζαν. Ἐκαλεῖτο δὲ τὸ σύμπαν αὐτῶν ἔθνος ΥΚΣΩΣ, τοῦτο δέ ἐστι βασιλεῖς ποιμένες· τὸ γὰρ ΥΚ καθ᾽ ἱερὰν γλῶσσαν βασιλέα σημαίνει, τὸ δὲ ΣΩΣ ποιμήν ἐστι, καὶ ποιμένες κατὰ τὴν κοινὴν διάλεκτον, καὶ οὕτω συντιθέμενον γίνεται ΥΚΣΩΣ. Τινὲς δὲ λέγουσιν αὐτοὺς "Αραβας εἶναι· ἐν δ' ἄλλῳ ἀντιγράφω, οὐ βασιλεῖς σημαίνεσθαι διὰ τῆς τοῦ ΥΚ προσηγορίας, ἀλλὰ τοὐναντίον αἰχμαλώτους δηλοῦσθαι. Τὸ γὰρ ΥΚ πάλιν Αἰγυπτιαστὶ καὶ τὸ 'ΑΚ δασυνόμενον, αἰχμαλώτους ῥητῶς μηνύει. Καὶ τοῦτο μᾶλλον πιθανώτερόν μοι φαίνεται, καὶ παλαιᾶς ἱστορίας ἐχόμενον. Τούτους δὲ τοὺς προκατωνομασμένους βασιλέας τοὺς τῶν ποιμένων καλουμένων, καὶ τοὺς ἐξ αὐτῶν γενομένους, κρατῆσαι τῆς Αἰγύπτου φησὶν ἔτη πρὸς τοῖς πεντακοσίοις ἕνδεκα. 5. Μετὰ ταῦτα δὲ, τῶν ἐκ τῆς Θηβαΐδος καὶ τῆς ἄλλης Αἰγύπτου βασιλέων γενέσθαι φησὶν ἐπὶ τοὺς ποι μένας ἐπανάστασιν, καὶ πόλεμον αὐτοῖς συῤῥαγῆναι μέγαν καὶ πολυχρόνιον. Ἐπὶ δὲ βασιλέως, ᾧ ὄνομα εἶναι ᾿Αλισφραγμούθωσις, ἡττωμένους φησὶ τοὺς ποιμένας ὑπ' αὐτοῦ, ἐκ μὲν τῆς ἄλλης Αἰγύπτου πάσης ἐκπεσεῖν, κατακλεισθῆναι δ' εἰς τόπον, ἀρουρῶν ἔχοντα μυρίων τὴν περίμετρον· Αὔαριν ὄνομα τῷ τόπῳ. Τοῦτόν φησιν ὁ Μανεθὼν ἅπαντα τείχει τε μεγάλῳ καὶ ἰσχυρῷ περιβαλεῖν τοὺς ποιμένας, ὅπως τήν τε κτῆσιν ἅπασαν ἔχωσιν ἐν ὀχυρῷ καὶ τὴν λείαν τὴν ἑαυτῶν. Τὸν δὲ ᾿Αλισφραγμουθώσεως υἱὸν Θούμμωσιν ἐπιχειρῆσαι μὲν αὐτοὺς διὰ πολιορκίας ἑλεῖν κατὰ κράτος, ὀκτὼ καὶ τεσσαράκοντα μυριάσι προσεδρεύσαντα τοῖς τείχεσιν ἐπεὶ δὲ τῆς πολιορκίας απέγνω, ποιήσασθαι συμβάσεις, ἵνα τὴν Αἴγυπτον ἐκλιπόντες ὅποι βούλονται πάντες τίμιον,
EUSEBII CASARIENSIS OPP, PARS 1. HISTORICA.
stirpem Ægyptiæ gentis nitebantur exscindere. Hæc
universa gens appellabatur nycusos id est reges
pastores: namque нYC sacratiore Ægyptiorum lingua regem significat, usos autem pastorem, et
pastores quoque vulgari loquela. Tum facta copula
consurgit HYCUsos. Nonnulli eos Arabes fuisse aiunt.
Porro in alio exemplari vox HYC non reges, sed
captivos potius denotat adeoque нYC Ægyptiaca
lingua et hak cum alpha et aspiratione captivos
diserte significat: idque mihi verisimilius videtur
priscæque historiæ consentaneum. Jam prædictos
singillatim reges, qui pastores vocitati sunt, eorunique posteros ait Ægypto imperasse annis undecim supra quingentos.
Timæum nomine. Sub hoc Deus nescio quo principes regionem assidue vexabant, imo et
pacto iratus est, præterque opinionem ab orientali
tractu homines obscuro genere, audacia tamen
pleni, in hanc regionem impetum fecerunt, universamque armis nemine resistente occupaverunt.
Tum principes capiebant, et deorum fana everte-
· bant, cunctisque incolis crudelissime abutebantur,
quorumdam etiam liberos et uxores in servitutem
abducebant. Denique et quemdam ex suis regein
creabant nomine Silitin. Hic vero Memphim profectus, superiorem provinciam ab inferiore secernebat atque orientalem maxime plagam muniebat, nimirum prospiciens, fore ut Assyrios, ea
tempestate viribus pollentes, cupiditas arriperet
ejusmodi regnum incursandi Tum nactus in
Methraite nomo commodissimain urbem in orientali
Bubastitæ fluminis ripa sitam, atque ex antiqua
quadam theologia Avarin appellatam, ipsam denuo
construebat, moenibusque amplioribus augebat,
collocatis item inibi militum myriadibus viginti
quatuor ad ejusdem custodiam. Illuc autem æstivo
tantum tempore ventitabat, ad stipendia nimirum
et munera vulgo largienda, atque armatos sedulo
exercendos, quo terrorem extraneis incuteret. Is
annis xv dominatus vila excessit.
3.Deinde a Thebais aliisque Ægyptiis regibus bello
atroci diuturnoque appetitos pastores ait: sub rege
autem cui nomen Misphragmuthosis, victos pastores, amissa omni Ægypto, confugisse quemdam in
locum, cujus ambitus decem millia jugerum, et
nomen Avaris. Hunc Manetho ait totum magnis
validisque moenibus a pastoribus cinctum fuisse,
ut rem suam universam et prædam in eo munimento asservarent. Tum Misphragmuthosis filium
Thutmosim conatum quidem summa vi eos expugnare, octo et quadraginta myriadibus militum ad
obsidionem murorum adductis: sed, obsidionis
successu desperato, per internuntios transegisse, ut
ii, relicta Ægypto, indemnes abirent: eosdemque
foedere fretos cum armentis et familiis omnique re
sibus duobus. Atque hi sex primi ex eorum genere sua excessisse Ægypto, militum nempe myriadas
2. Deinde alius regnavit annis xliii nomine
Banon. Deinde alius quidam, Apachnas nomine,
annis xxxvi cum mensibus vil. Deinde Aphosis
annis LXI. Tum Anan annis L cum mense uno.
Postremus omnium Assethus annis xlix cum menἐχρήσαντο, τοὺς μὲν σφάζοντες, τῶν δὲ καὶ τὰ τέκνα καὶ γυναῖκας εἰς δουλείαν ἄγοντες. Πέρας δὲ καὶ βασιλέα ἕνα ἐξ αὐτῶν ἐποίησαν, ᾧ ὄνομα ἦν Σάλατις. Καὶ οὗτος ἐν τῇ Μέμφιδι κατεγίνετο, τήν τε ἄνω καὶ
κάτω χώραν δασμολογῶν, καὶ φρουρὰν ἐν τοῖς ἐπιτηδειοτάτοις καταλείπων τόποις, μάλιστα δὲ καὶ τὰ πρὸς
ἀνατολὴν ἡσφαλίσατο μέρη, προορώμενος Ασσυρίων, τότε μεῖζον ισχυόντων, ἐσομένην ἐπιθυμίαν τῆς αὐτῆς
βασιλείας ἐφόδου. Εὑρὼν δὲ ἐν νομῷ τῷ Σαΐτῃ πόλιν ἐπικαιροτάτην, κειμένην μὲν πρὸς ἀνατολὴν τοῦ Βουβάστίτου ποταμοῦ, καλουμένην δ' ἀπό τινος ἀρχαίας θεολογίας Αὔαριν, ταύτην ἔκτισέν τε, καὶ τοῖς τείχεσιν
ὀχυρωτάτην ἐποίησεν, ἐνοικίσας αὐτῇ καὶ πλῆθος ὁπλιτῶν εἰς εἴκοσι καὶ τέσσαρας μυριάδας ἀνδρῶν πρὸς
φυλακήν. Ενθάδε κατά θερείαν ἤρχετο, τὰ μὲν σιτομετρῶν καὶ μισθοφορίαν παρεχόμενος, τὰ δὲ καὶ ταῖς
εξοπλισίαις πρὸς φόβον τῶν ἔξωθεν ἐπιμελῶς γυμνάζων. ῎Αρξας δ' ἐννεακαίδεκα ἔτη τὸν βίον ἐτελεύτησεν.
2. Μετὰ τοῦτον δὲ ἕτερος ἐβασίλευσεν τέσσαρα καὶ τετταράκοντα έτη, καλούμενος Βηῶν. Μεθ᾿ ὃν ἄλλος
Απαχνὰς ἓξ καὶ τριάκοντα ἔτη καὶ μῆνας ἑπτά. Ἔπειτα δὲ καὶ ᾿Απωφις ἓν καὶ ἑξήκοντα, καὶ Ἰανίας
πεντήκοντα καὶ μῆνα ἕνα. Ἐπὶ πᾶσι δὲ καὶ Ασσις ἐννέα καὶ τεσσαράκοντα καὶ μῆνας δύο. Καὶ οὗτοι μὲν ἐξ
ἐν αὐτοῖς ἐγενήθησαν πρῶτοι ἄρχοντες, πολεμοῦντες ἀεὶ καὶ ποθοῦντες μᾶλλον τῆς Αἰγύπτου ἐξᾶραι τὴν
ῥίζαν. Ἐκαλεῖτο δὲ τὸ σύμπαν αὐτῶν ἔθνος ΥΚΣΩΣ, τοῦτο δέ ἐστι βασιλεῖς ποιμένες· τὸ γὰρ ΥΚ καθ᾽ ἱερὰν
γλῶσσαν βασιλέα σημαίνει, τὸ δὲ ΣΩΣ ποιμήν ἐστι, καὶ ποιμένες κατὰ τὴν κοινὴν διάλεκτον, καὶ οὕτω συντιθέ
μενον γίνεται ΥΚΣΩΣ. Τινὲς δὲ λέγουσιν αὐτοὺς "Αραβας εἶναι· ἐν δ' ἄλλῳ ἀντιγράφω, οὐ βασιλεῖς σημαίνεσθαι
διὰ τῆς τοῦ ΥΚ προσηγορίας, ἀλλὰ τοὐναντίον αἰχμαλώτους δηλοῦσθαι. Τὸ γὰρ ΥΚ πάλιν Αἰγυπτιαστὶ καὶ
τὸ 'ΑΚ δασυνόμενον, αἰχμαλώτους ῥητῶς μηνύει. Καὶ τοῦτο μᾶλλον πιθανώτερόν μοι φαίνεται, καὶ παλαιᾶς
ἱστορίας ἐχόμενον. Τούτους δὲ τοὺς προκατωνομασμένους βασιλέας τοὺς τῶν ποιμένων καλουμένων, καὶ τοὺς
ἐξ αὐτῶν γενομένους, κρατῆσαι τῆς Αἰγύπτου φησὶν ἔτη πρὸς τοῖς πεντακοσίοις ἕνδεκα.
5. Μετὰ ταῦτα δὲ, τῶν ἐκ τῆς Θηβαΐδος καὶ τῆς ἄλλης Αἰγύπτου βασιλέων γενέσθαι φησὶν ἐπὶ τοὺς ποιμένας ἐπανάστασιν, καὶ πόλεμον αὐτοῖς συῤῥαγῆναι μέγαν καὶ πολυχρόνιον. Ἐπὶ δὲ βασιλέως, ᾧ ὄνομα εἶναι
᾿Αλισφραγμούθωσις, ἡττωμένους φησὶ τοὺς ποιμένας ὑπ' αὐτοῦ, ἐκ μὲν τῆς ἄλλης Αἰγύπτου πάσης ἐκπεσεῖν,
κατακλεισθῆναι δ' εἰς τόπον, ἀρουρῶν ἔχοντα μυρίων τὴν περίμετρον· Αὔαριν ὄνομα τῷ τόπῳ. Τοῦτόν φησιν
ὁ Μανεθὼν ἅπαντα τείχει τε μεγάλῳ καὶ ἰσχυρῷ περιβαλεῖν τοὺς ποιμένας, ὅπως τήν τε κτῆσιν ἅπασαν
ἔχωσιν ἐν ὀχυρῷ καὶ τὴν λείαν τὴν ἑαυτῶν. Τὸν δὲ ᾿Αλισφραγμουθώσεως υἱὸν Θούμμωσιν ἐπιχειρῆσαι μὲν
αὐτοὺς διὰ πολιορκίας ἑλεῖν κατὰ κράτος, ὀκτὼ καὶ τεσσαράκοντα μυριάσι προσεδρεύσαντα τοῖς τείχεσιν·
ἐπεὶ δὲ τῆς πολιορκίας απέγνω, ποιήσασθαι συμβάσεις, ἵνα τὴν Αἴγυπτον ἐκλιπόντες ὅποι βούλονται πάντες
Codex Arm., pretiosum pro Timæum, quia
nimirum interpres nomen proprium non agnovit,
iegitque τίμιον, uti est in variis Josephi lectiopibus.
Græce aliter se habet hic locus.
Ab hac sententia videtur aberrare Arm. int.
etc.
Grace XIX.
Græce XLIV.
Cod. Arm. HYCC USIN.
Intellige Manethonis L.
Codex Arm. Aurais. Hunc totum Emancivus,
col. 197–198page 50 of 251
PG 19:197ἀβλαβεῖς ἀπέλθωσι. Τοὺς δὲ ἐπὶ ταῖς ὁμολογίαις πανοικεσίᾳ μετὰ τῶν κτήσεων οὐκ ἐλάττους μυριάδων ὄντας εἴκοσι καὶ τεσσάρων ἀπὸ τῆς Αἰγύπτου τὴν ἔρημον εἰς Συρίαν ὁδοιπορῆσαι. Φοβουμένους δὲ τὴν ᾿Ασσυρίων δυναστείαν, τότε γὰρ ἐκείνους τῆς Ἀσίας κρατεῖν, ἐν τῇ νῦν Ἰουδαίᾳ καλουμένῃ πόλιν οἰκοδομησαμένους τοσαύταις μυριάσιν ἀνθρώπων ἀρκέσουσαν, Ἱεροσόλυμα ταύτην ὀνομάσαι. Ἐν ἄλλῃ δέ τινι βίβλῳ τῶν Αίγυ πτιακῶν Μανεθὼν τοῦτό φησιν ἔθνος τους καλουμένους ποιμένας, αἰχμαλώτους ἐν ταῖς ἱεραῖς αὐτῶν βίβλοις γεγράφθαι, λέγων ὀρθῶς· καὶ γὰρ τοῖς ἀνωτάτω προγόνοις ἡμῶν τὸ ποιμαίνειν πάτριον ἦν. καὶ νομαδικὸν ἔχοντες τὸν βίον, οὕτως ἐκαλοῦντο ποιμένες. Αιχμάλωτοί τε πάλιν οὐκ ἀλόγως ὑπὸ τῶν Αἰγυπτίων ἀνεγράφησαν, ἐπειδήπερ ὁ πρόγονος ἡμῶν Ἰώσηπος ἑαυτὸν ἔφη πρὸς τὸν βασιλέα τῶν Αἰγυπτίων αἰχμάλωτον είναι, καὶ τοὺς ἀδελφοὺς εἰς τὴν Αἴγυπτον ὕστερον μετεπέμψατο, τοῦ βασιλέως ἐπιτρέψαντος. ᾿Αλλὰ περὶ μὲν τού των ἐν ἄλλοις ποιήσομαι τὴν ἐξέτασιν ἀκριβεστέραν. 4. Νυνὶ δὲ τῆς ἀρχαιότητος ταύτης παρατίθεμαι τοὺς Αἰγυπτίους μάρτυρας. Πάλιν οὖν τὰ τοῦ Μανεθῶνος, πῶς ἔχει πρὸς τὴν τῶν χρόνων τάξιν, ὑπογράψω. Φησὶ δὲ οὕτω· Μετὰ τὸ ἐξελθεῖν ἐξ Αἰγύπτου τὸν λαὸν τῶν ποιμένων εἰς Ἱεροσόλυμα, ὁ ἐκβαλὼν αὐτοὺς ἐξ Αἰγύπτου βασιλεὺς Τέθμωσις, ἐβασίλευσεν μετὰ ταῦτα ἔτη εἴκοσι πέντε καὶ μῆνας τέσσαρας, καὶ ἐτελεύτησεν. Καὶ παρέλαβε τὴν ἀρχὴν αὐτοῦ υἱὸς Κέδρων ἔτη δεκα τρία. Μεθ' δν ᾿Αμένωφις εἴκοσι καὶ μῆνας ἑπτά. Τοῦ δὲ ἀδελφὴ Ἀμεσσῆς εἰκοσιὲν καὶ μῆνας ἐννέα. Τῆς δὲ Μήτρης δώδεκα καὶ μῆνας ἐννέα. Τοῦ δὲ Μεφραμούθωσις εἴκοσι πέντε καὶ μῆνας δέκα. Τοῦ δὲ θμῶσις ἐννέα καὶ μῆνας ὀκτώ. Του δ' Αμένωφις τριάκοντα καὶ μῆνας δέκα. Τοῦ δὲ Προς τριακονταὲς καὶ μῆνας πέντε. Τοῦ δὲ θυγάτηρ Ακεγχρὴς δώδεκα καὶ μῆνα ένα. Τῆς δὲ Ῥάθωτις ἀδελφὸς ἐννέα. Τοῦ δὲ ᾿Ακεγχήρης δώδεκα καὶ μῆνας πέντε. Τοῦ δὲ ᾿Ακεγχήρης ἕτερος δώδεκα καὶ μῆνας τρεῖς. Τοῦ δὲ ᾿Αρμαῖς τέσσαρα καὶ μῆνα ἕνα. Τοῦ δὲ Ῥαμέσσης ἓν καὶ μήνας τέσσαρας. Τοῦ δὲ ᾿Αρμέσσης Μιαμμοῦ ἑξηκονταὲς καὶ μῆνας δύο. Τοῦ δὲ Αμένωφις, δέκα καὶ ἐννέα καὶ μῆνας ἕξ. Τοῦ δὲ Σέθωσις, [ὁ (5)] καὶ Ῥαμέσσης, ἱππικὴν καὶ ναυτικὴν ἔχων δύναμιν. 5. Οὗτος τὸν μὲν ἀδελφὸν ᾿Αρμαῖν ἐπίτροπον τῆς Αἰγύπτου κατέστησεν, καὶ πᾶσαν μὲν αὐτῷ τὴν ἄλλην βασιλικήν περιέθηκεν ἐξουσίαν, μόνον δὴ ἐνετείλατο διάδημα μὴ φορεῖν, μηδὲ τὴν βασιλίδα μητέρα τε των τέκνων ἀδικεῖν, ἀπέχεσθαι δὲ καὶ τῶν ἄλλων βασιλικῶν παλλακίδων. Αὐτὸς δὲ ἐπὶ Κύπρον καὶ Φοινίκην καὶ πάλιν Ασσυρίους τε καὶ Μήδους στρατεύσας, ἅπαντας, τοὺς μὲν δόρατι τοὺς δὲ ἀμαχητί, φόβῳ δὲ τῆς πολλῆς δυνάμεως, υποχειρίους ἔλαβε· καὶ μέγα φρονήσας ἐπὶ ταῖς εὐπραγίαις, ἔτι καὶ θαρσαλεώτερον επορεύετο, τὰς πρὸς ἀνατολὰς πόλεις τε καὶ χώρας καταστρεφόμενος. Χρόνου τε ἱκανοῦ γεγονότος, "Αρμαῖς ὁ καταλειφθεὶς ἐν Αἰγύπτῳ, πάντα τούμπαλιν, οἷς ἀδελφὸς παρήνει μὴ ποιεῖν, ἀδεῶς ἔπραττεν. Καὶ γὰρ τὴν βασιλίδα Εὕρηται ἐν ἑτέρῳ ἀντιγράφω οὕτως· Μεθ' δν Σέλωσις καὶ Ῥαμέσσης δύο ἀδελφοί, ὧν ὁ μὲν ναυτικὴν ἔχων δύναμιν τοὺς κατὰ θάλατταν ἀπαν τῶντας διεχειροῦτο πολιορκῶν· μετ' οὐ πολὺ δὲ καὶ τὸν Ῥαμέσσην ἀνελών, Αρμπῖν ἄλλον αὐτοῦ ἀδελ φὸν ἐπίτροπον τῆς Αἰγύπτου κατέστησε.
CHRONICORUM LIB. I.
haud minus viginti quatuor, atque itinere per de- Deinde hujus filius Mephrathmuthosis annis xxv
serta habito in Syriam venisse. Mox a copiosissimis
Assyriorum viribus sibi metuentes, qui ea tempestate Asiam imperio tenebant, in regione, cui nunc
Judææ nomen est, condidisse urbem, quæ tot hominum myriadas caperet, eamque Hierosolyma
nuncupavisse. Alio autem Ægyptiacarum rerum libro ait Manelho, gentem hanc, qui pastores vocantur, in sacris quidem litteris dici captivos. Et ille
equidem recte narravit: majorum quippe nostrorum patria reapse conditio fuit vita pastoralis,
cumque in gregibus pascendis occuparentur, idcirco dicebantur pastores. Rursus libri Ægyptiorum
haud inepte sic loquuntur: progenitor enim noster
Josephus captivum se coram rege Ægyptio testatus
est, tum et fratres suos rege annuente in Ægyptum
accersivit. Verumtamen de his rebus alio in loco
diligentius inquiram.
4. Interim hujusce priscorum nostrorum historiæ testes validos sistam Ægyptios, atque ad MaBethonem revolvar, et quonam is pacto tempora digerat, hoc meo Commentario perscribam. Sic ergo
ail:
Postquam ex Ægypto pastorum gens se contulit Hierosolyma, is qui Ægypto pepulerat illam
Thutmosis postea regnavit annis xxv cum
mensibus tv, ac dein obiit. Successitque in imperiam filius ejus Chebron annis x. Deinde Amenophis annis xx et mensibus VII. Tum et ejusdem
soror Amenses annis xx1 et mensibus Ix. Deinde
hujus Amensis filius Mepbres annis x et mensibus ix.
et mensibus 1x Deinde hujus filius Thmothosis
annis ix et mensibus vIII. Deinde bujus filius Amenophis annis xxx et mensibus x. Deinde hujus filius Orus annis XXXVII et mensibus v1 Deinde
bujus filia Chencheres annis x11 et mense 1. Deinde
bujus frater Athosis annis 1x. Deinde hujus filius
Chencheres annis x et mensibus v. Deinde hujus
filius Achencheres annis XII et mensibus 111. Deinde
hujus filius Armais annis wv et mense 1. Deinde
Rameses Miammi filius annis LXVI et mensibus 11.
Deinde hujus filius Amenophis annis xix et mensibus vi. Deinde hujus filius Sethosis idemque
Ramesses equestribus et navalibus copiis pollens.
5. Hic fratrem suum Armaim Ægypto procuratorem præfecit, ad eumque etiam reliquam potestatem regiam contulit, ita tamen ut ei diademate interdiceret, et regina ex qua jam susceperat liberos
abuti vetaret, ac reliquis etiam concubinis regiis
abstinere juberet. Ipse vero in Cyprum alque in
Phoenicen profectus est, rursusque Assyrios et
Medos ditione complexus est, universitatisque potitus est partim quidem armis, partim etiam sine
certamine atque uno virium terrore. Exin res suæ
gestæ spiritus tumidiores illi attulerunt, ita ut audacius progrederetur, Orientis urbes pagosque subvertens. Multoque tempore post Armais qui ia
Ægypto substiterat, omnia secus ac frater jusserat
gercre ausus est: nam et reginæ stuprum intulit, et
ἀβλαβεῖς ἀπέλθωσι. Τοὺς δὲ ἐπὶ ταῖς ὁμολογίαις πανοικεσίᾳ μετὰ τῶν κτήσεων οὐκ ἐλάττους μυριάδων ὄντας
εἴκοσι καὶ τεσσάρων ἀπὸ τῆς Αἰγύπτου τὴν ἔρημον εἰς Συρίαν ὁδοιπορῆσαι. Φοβουμένους δὲ τὴν ᾿Ασσυρίων
δυναστείαν, τότε γὰρ ἐκείνους τῆς Ἀσίας κρατεῖν, ἐν τῇ νῦν Ἰουδαίᾳ καλουμένῃ πόλιν οἰκοδομησαμένους
τοσαύταις μυριάσιν ἀνθρώπων ἀρκέσουσαν, Ἱεροσόλυμα ταύτην ὀνομάσαι. Ἐν ἄλλῃ δέ τινι βίβλῳ τῶν Αίγυ
πτιακῶν Μανεθὼν τοῦτό φησιν ἔθνος τους καλουμένους ποιμένας, αἰχμαλώτους ἐν ταῖς ἱεραῖς αὐτῶν βίβλοις
γεγράφθαι, λέγων ὀρθῶς· καὶ γὰρ τοῖς ἀνωτάτω προγόνοις ἡμῶν τὸ ποιμαίνειν πάτριον ἦν. καὶ νομαδικὸν
ἔχοντες τὸν βίον, οὕτως ἐκαλοῦντο ποιμένες. Αιχμάλωτοί τε πάλιν οὐκ ἀλόγως ὑπὸ τῶν Αἰγυπτίων ἀνεγράφησαν, ἐπειδήπερ ὁ πρόγονος ἡμῶν Ἰώσηπος ἑαυτὸν ἔφη πρὸς τὸν βασιλέα τῶν Αἰγυπτίων αἰχμάλωτον είναι,
καὶ τοὺς ἀδελφοὺς εἰς τὴν Αἴγυπτον ὕστερον μετεπέμψατο, τοῦ βασιλέως ἐπιτρέψαντος. ᾿Αλλὰ περὶ μὲν τού
των ἐν ἄλλοις ποιήσομαι τὴν ἐξέτασιν ἀκριβεστέραν.
4. Νυνὶ δὲ τῆς ἀρχαιότητος ταύτης παρατίθεμαι τοὺς Αἰγυπτίους μάρτυρας. Πάλιν οὖν τὰ τοῦ Μανεθῶνος,
πῶς ἔχει πρὸς τὴν τῶν χρόνων τάξιν, ὑπογράψω. Φησὶ δὲ οὕτω· Μετὰ τὸ ἐξελθεῖν ἐξ Αἰγύπτου τὸν λαὸν τῶν
ποιμένων εἰς Ἱεροσόλυμα, ὁ ἐκβαλὼν αὐτοὺς ἐξ Αἰγύπτου βασιλεὺς Τέθμωσις, ἐβασίλευσεν μετὰ ταῦτα ἔτη
εἴκοσι πέντε καὶ μῆνας τέσσαρας, καὶ ἐτελεύτησεν. Καὶ παρέλαβε τὴν ἀρχὴν αὐτοῦ υἱὸς Κέδρων ἔτη δεκα
τρία. Μεθ' δν ᾿Αμένωφις εἴκοσι καὶ μῆνας ἑπτά. Τοῦ δὲ ἀδελφὴ Ἀμεσσῆς εἰκοσιὲν καὶ μῆνας ἐννέα. Τῆς δὲ
Μήτρης δώδεκα καὶ μῆνας ἐννέα. Τοῦ δὲ Μεφραμούθωσις εἴκοσι πέντε καὶ μῆνας δέκα. Τοῦ δὲ θμῶσις ἐννέα
καὶ μῆνας ὀκτώ. Του δ' Αμένωφις τριάκοντα καὶ μῆνας δέκα. Τοῦ δὲ Προς τριακονταὲς καὶ μῆνας πέντε.
Τοῦ δὲ θυγάτηρ Ακεγχρὴς δώδεκα καὶ μῆνα ένα. Τῆς δὲ Ῥάθωτις ἀδελφὸς ἐννέα. Τοῦ δὲ ᾿Ακεγχήρης δώδεκα
καὶ μῆνας πέντε. Τοῦ δὲ ᾿Ακεγχήρης ἕτερος δώδεκα καὶ μῆνας τρεῖς. Τοῦ δὲ ᾿Αρμαῖς τέσσαρα καὶ μῆνα ἕνα.
Τοῦ δὲ Ῥαμέσσης ἓν καὶ μήνας τέσσαρας. Τοῦ δὲ ᾿Αρμέσσης Μιαμμοῦ ἑξηκονταὲς καὶ μῆνας δύο. Τοῦ
δὲ Αμένωφις, δέκα καὶ ἐννέα καὶ μῆνας ἕξ. Τοῦ δὲ Σέθωσις, [ὁ (5)] καὶ Ῥαμέσσης, ἱππικὴν καὶ ναυτικὴν
ἔχων δύναμιν.
5. Οὗτος τὸν μὲν ἀδελφὸν ᾿Αρμαῖν ἐπίτροπον τῆς Αἰγύπτου κατέστησεν, καὶ πᾶσαν μὲν αὐτῷ τὴν ἄλλην
βασιλικήν περιέθηκεν ἐξουσίαν, μόνον δὴ ἐνετείλατο διάδημα μὴ φορεῖν, μηδὲ τὴν βασιλίδα μητέρα τε των
τέκνων ἀδικεῖν, ἀπέχεσθαι δὲ καὶ τῶν ἄλλων βασιλικῶν παλλακίδων. Αὐτὸς δὲ ἐπὶ Κύπρον καὶ Φοινίκην καὶ
πάλιν Ασσυρίους τε καὶ Μήδους στρατεύσας, ἅπαντας, τοὺς μὲν δόρατι τοὺς δὲ ἀμαχητί, φόβῳ δὲ τῆς πολλῆς
δυνάμεως, υποχειρίους ἔλαβε· καὶ μέγα φρονήσας ἐπὶ ταῖς εὐπραγίαις, ἔτι καὶ θαρσαλεώτερον επορεύετο,
τὰς πρὸς ἀνατολὰς πόλεις τε καὶ χώρας καταστρεφόμενος. Χρόνου τε ἱκανοῦ γεγονότος, "Αρμαῖς ὁ καταλει
φθεὶς ἐν Αἰγύπτῳ, πάντα τούμπαλιν, οἷς ἀδελφὸς παρήνει μὴ ποιεῖν, ἀδεῶς ἔπραττεν. Καὶ γὰρ τὴν βασιλίδα
Codex Arm. hic Sethmosis.
Græce x.
Græce, annis xxxvi et mensibus v.
Hic locus desideratur in exemplari Arm.
Ita se legisse demonstrat Armenius interpres.
Garteroquin apud Josephum, ed. Havercamp., i. IΙ,
1. 447, lit. z, fratres duo sunt Sethosis atque Ramesses: Εὕρηται ἐν ἑτέρῳ ἀντιγράφω οὕτως· Μεθ'
δν Σέλωσις καὶ Ῥαμέσσης δύο ἀδελφοί, ὧν ὁ μὲν
ναυτικὴν ἔχων δύναμιν τοὺς κατὰ θάλατταν ἀπαν
τῶντας διεχειροῦτο πολιορκῶν· μετ' οὐ πολὺ δὲ καὶ
τὸν Ῥαμέσσην ἀνελών, Αρμπῖν ἄλλον αὐτοῦ ἀδελ
φὸν ἐπίτροπον τῆς Αἰγύπτου κατέστησε. L.
col. 199–200page 51 of 251
PG 19:199βιαίως ἔσχεν, καὶ ταῖς ἄλλαις παλλακίσιν ἀφειδῶς διετέλει χρώμενος. Πειθόμενος δὲ ὑπὸ τῶν φίλων διάδημα ἐφόρει, καὶ ἀντῆρε τῷ ἀδελφῷ. Ὁ δὲ τεταγμένος ἐπὶ τῶν ἱερῶν τῆς Αἰγύπτου, γράψας βιβλίον ἔπεμψε τῷ Σεθώσει, δηλῶν αὐτῷ πάντα, καὶ ὅτι ἀντῆρεν ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ᾿Αρμαῖς. Παραχρήμα οὖν ὑπέστρεψεν εἰς Πη λούσιον, καὶ ἐκράτησεν τῆς ἰδίας βασιλείας. Η δὲ χώρα ἐκλήθη ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ ὀνόματος Αἴγυπτος. Λέγει γὰρ ὅτι ὁ μὲν Σέθωσις ἐκαλεῖτο Αἴγυπτος, Αρμαῖς δὲ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ Δαναός. Ταῦτα μὲν ὁ Μανεθών. 6. Δῆλον δέ ἐστιν ἐκ τῶν εἰρημένων ἐτῶν, τοῦ χρόνου συλλογισθέντος, ὅτι οἱ καλούμενοι ποιμένες, ἡμέ τεροι δὲ πρόγονοι, τρισὶ καὶ ἐννενήκοντα και τριακοσίοις πρόσθεν ἔτεσιν ἐκ τῆς Αἰγύπτου ἀπαλλαγέντες τὴν χώραν ταύτην ἀπώκησαν, ἢ Δαναὸν εἰς ῎Αργος ἀφικέσθαι· καίτοι τοῦτον ἀρχαιότατον Αργείοι νομίζουσι. Δύο τοίνυν ὁ Μανεθὼν ἡμῖν τὰ μέγιστα μεμαρτύρηκεν ἐκ τῶν παρ' Αἰγυπτίοις γραμμάτων· πρῶτον μὲν τὴν ἑτέρωθεν ἄφιξιν εἰς Αἴγυπτον, ἔπειτα δὲ τὴν ἐκεῖθεν ἀπαλλαγὴν οὕτως ἀρχαίαν τοῖς χρόνοις, ὡς ἐγγύς που προτερεῖν αὐτὴν τῶν Ἰλιακῶν ἔτεσι χιλίοις. Ὑπὲρ ὧν δ᾽ ὁ Μανεθὼν οὐκ ἐκ τῶν παρ' Αἰγυπτίοις γραμμά των, ἀλλ' ὡς αὐτὸς ὡμολόγηκεν, ἐκ τῶν ἀδεσπότως μυθολογουμένων προστέθεικεν, ὕστερον ἐξελέγξω κατὰ μέρος, ἀποδεικνὺς τὴν ἀπίθανον αὐτοῦ ψευδολογίαν. 1, 14-16. (*) Οι μετὰ Ἀλέξανδρον τὸν Μακεδόνα Αιγύπτου καὶ Ἀλεξανδρείας βασιλεύσαντες. Ἀπὸ τῆς Πορφυρίου γραφῆς. 1. Τελευτᾷ μὲν ᾿Αλέξανδρος ὁ Μακεδὼν ἐπὶ τῆς ἑκατοστῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης Ολυμπιάδος, ἄρξας ἔτη τὰ σύμπαντα δώδεκα. Διαδέχεται δὲ τὴν βασιλείαν ᾿Αριδαῖος ὁ μετονομασθεὶς Φίλιππος, ἀδελφὸς ὢν Ἀλεξάνδρου οὐχ ὁμομήτριος· γέγονε γὰρ ἐκ Φιλίννης τῆς Λαρισσαίας τῷ Φιλίππῳ. Βασιλεύει δὲ ἐπὶ ἔτεσι ζ', καὶ ἀναιρεῖται ἐν τῇ Μακεδονία διὰ Πολυσπέρχοντος τοῦ ᾿Αντιπάτρου υἱοῦ. Πτολεμαῖος δὲ ὁ ᾿Αρσινόης καὶ Λάγου υἱὸς μετ' ἐνιαυτὸν τῆς εἰς Φίλιππον ἀναγεγραμμένης ἡγεμονίας σατράπης εἰς Αἴγυπτον πέμπεται· καὶ σατραπεύει μὲν τὰ πρῶτα ἔτη ζ' καὶ δέκα, βασιλεύει δὲ ἔτη τρία καὶ εἴκοσι· ὥστε πάντα μ' λογίζεσθαι αὐτῷ ἄχρι τῆς τελευτῆς· ἐπεὶ δὲ ζῶν ἔτι τῆς ἀρχῆς παρεχώρησε τῷ υἱῷ Πτολεμαίῳ τῷ παιδὶ τὴν ἀρχὴν διαδεξαμένω, οὐκέτι δὴ τεσσαράκοντα, τριάκοντα δὲ καὶ ὀκτὼ τὰ τοῦ πρώ του Πτολεμαίου, ὃν Σωτῆρα ἐπεκάλουν, λογίζονται. Τοῦτον διαδέχεται Πτολεμαῖος ὁ υἱὸς ὁ ἐπικληθείς, ὡς ἔφαμεν, Φιλάδελφος. Καὶ ζῶντος μὲν ἔτι τοῦ πα τρὸς δύο πληροί τῆς βασιλείας ἔτη ἀποθανόντος δὲ, ὀκτὼ καὶ τριάκοντα. Ὡς καὶ τούτῳ ὀκτὼ καὶ τριά κοντα τοὺς τῆς βασιλείας ἐνιαυτούς ἴσους τοῖς τοῦ πατρὸς ἀποδιδοῦσθαι.
EUSEBII CASARIENSIS OPP. PARS 1.
HISTORICA.
condidit. Deinceps multi partes imperii sibi vindicarunt. Ægyptum quidem et Alexandriam insederunt
Ptolemæi, quorum imperantium tempora ejusmodi
sunt.
cum reliquis concubinis intemperanter rem ha- vit, sextoque regni sui anno Alexandriam in Ægypto
buit; tum etiam amicorum instinctu diadema usure
pavit, seque fratri adversarium professus est. Tunc
qui apud Ægyptios rebus sacris præerat, Sethosim
per litteras de omnibus certiorem faciebat, quodque frater Armais palam ab eo defecisset. Ergo ille
propere Pelusium reversus est, suumque regnum
obtinuit. Regio autem ex ejus nomine audivit Ægyptus, quia Sethosi ipsi, ut ait, nomen erat Ægyplus, fratri autem Armai Danaus. IIæc quidem Manetho.
6. Igitur si tempus ad prædictorum annorum rationem exigatur, prorsus constabit eos qui pastores vocabantur, majores nempe nostros, ex Ægypto elapsos ad hanc regionem contendisse trecentis
ante ac nonaginta tribus annis quam Danaus Argum iret, quem tamen Argivi antiquissimum putant.
Atque ita Manetho testimonia duo maxima nobis
suppeditat ex Ægyptiorum libris; primum quidem
quod aliunde in Ægyptum majores nostri ingressi
sint; deinde quod ex eadem recesserint tam vetusta
ætate, quæ ferme mille annis Iliacum bellum præcesserit. Jam quæ Manetho haud ex Ægyptiacis libris, verum, ut ipse fatetur, ex incertis quibusdam
fabulosisque chronicis addidit, ea deinceps coarguam.
7. Universa hæc e Josephi libris desumpta est
dissertatio de Ægyptiacis antiquitatibus, deque
eorum chronographia usque ad ipsorum regem
quemdam Nectanebum, quem ego jam superioribus
accensui. Post Nectanebum Ochus Persarum rex
obtinuit Egyptum, regnavitque annis vi. Post
hunc Arses Ochi annis 1v. Deinde Darius annis vi.
Ad extremum Alexander Macedo Darium Persam
interfecit, atque una Asianis Ægyptiisque impera-
CAPUT XXII.
Quinam post Alexandrum Macedonem Ægypti
Alexandrinæque urbis regnum tenuerint. Porphyrii libro.
1. Hunc Alexandrum Macedonem, centesima et
quartæ decimæ olympiadis anno secundo, regni successor excepit Aridæus, qui Philippus dictus est,
frater quidem Alexandri, haud ex eadem tamen
matre: nam de Philinna Larissæa susceperat
eum Philippus. Is regnavit annis VII, donec a Polysperchonte Antipatri filio in Macedonia interemplus est.
Ptolemæus Arsinoes et Lagi filius post annum ex
quo Philippus imperium obtinuerat, ad præfecturam Ægypti mittitur, eaque primum potestate fungitur annis xvii: deinde supremam regis dignitatem
invadit annis xxIII, ita ut usque ad ejus obitum
anni omnino effluxerint XL. Hic tamen adhuc superstes in filium suum Ptolemæum, cognomento Philadelphum, transtulit imperium, biennioque vitam
prođuxit cum filio regnante: quare jam haud quadraginta, sed octo supra triginta, putabantur anni
Ptolemæi primi cognomento Soteris.
Hunc successor consecutus est Ptolemæus filius,
cognomento, ut diximus, Philadelphus, qui parente superstite regnum biennio administravit, eoque mortuo, annis xxxvi prorsus ut ipse,
non secus atque parens, octo ac triginta annis regnasse dicendus sit.
βιαίως ἔσχεν, καὶ ταῖς ἄλλαις παλλακίσιν ἀφειδῶς διετέλει χρώμενος. Πειθόμενος δὲ ὑπὸ τῶν φίλων διάδημα
ἐφόρει, καὶ ἀντῆρε τῷ ἀδελφῷ. Ὁ δὲ τεταγμένος ἐπὶ τῶν ἱερῶν τῆς Αἰγύπτου, γράψας βιβλίον ἔπεμψε τῷ
Σεθώσει, δηλῶν αὐτῷ πάντα, καὶ ὅτι ἀντῆρεν ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ᾿Αρμαῖς. Παραχρήμα οὖν ὑπέστρεψεν εἰς Πη
λούσιον, καὶ ἐκράτησεν τῆς ἰδίας βασιλείας. Η δὲ χώρα ἐκλήθη ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ ὀνόματος Αἴγυπτος. Λέγει γὰρ
ὅτι ὁ μὲν Σέθωσις ἐκαλεῖτο Αἴγυπτος, Αρμαῖς δὲ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ Δαναός. Ταῦτα μὲν ὁ Μανεθών.
6. Δῆλον δέ ἐστιν ἐκ τῶν εἰρημένων ἐτῶν, τοῦ χρόνου συλλογισθέντος, ὅτι οἱ καλούμενοι ποιμένες, ἡμέ
τεροι δὲ πρόγονοι, τρισὶ καὶ ἐννενήκοντα και τριακοσίοις πρόσθεν ἔτεσιν ἐκ τῆς Αἰγύπτου ἀπαλλαγέντες τὴν
χώραν ταύτην ἀπώκησαν, ἢ Δαναὸν εἰς ῎Αργος ἀφικέσθαι· καίτοι τοῦτον ἀρχαιότατον Αργείοι νομίζουσι.
Δύο τοίνυν ὁ Μανεθὼν ἡμῖν τὰ μέγιστα μεμαρτύρηκεν ἐκ τῶν παρ' Αἰγυπτίοις γραμμάτων· πρῶτον μὲν τὴν
ἑτέρωθεν ἄφιξιν εἰς Αἴγυπτον, ἔπειτα δὲ τὴν ἐκεῖθεν ἀπαλλαγὴν οὕτως ἀρχαίαν τοῖς χρόνοις, ὡς ἐγγύς που
προτερεῖν αὐτὴν τῶν Ἰλιακῶν ἔτεσι χιλίοις. Ὑπὲρ ὧν δ᾽ ὁ Μανεθὼν οὐκ ἐκ τῶν παρ' Αἰγυπτίοις γραμμά
των, ἀλλ' ὡς αὐτὸς ὡμολόγηκεν, ἐκ τῶν ἀδεσπότως μυθολογουμένων προστέθεικεν, ὕστερον ἐξελέγξω κατὰ
μέρος, ἀποδεικνὺς τὴν ἀπίθανον αὐτοῦ ψευδολογίαν. Εx opere contra Apionem, 1, 14-16.
(*) Οι μετὰ Ἀλέξανδρον τὸν Μακεδόνα Αιγύπτου καὶ Ἀλεξανδρείας βασιλεύσαντες. Ἀπὸ τῆς
Πορφυρίου γραφῆς.
1. Τελευτᾷ μὲν ᾿Αλέξανδρος ὁ Μακεδὼν ἐπὶ τῆς ἑκατοστῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης Ολυμπιάδος, ἄρξας ἔτη τὰ
σύμπαντα δώδεκα. Διαδέχεται δὲ τὴν βασιλείαν ᾿Αριδαῖος ὁ μετονομασθεὶς Φίλιππος, ἀδελφὸς ὢν Ἀλεξάν
δρου οὐχ ὁμομήτριος· γέγονε γὰρ ἐκ Φιλίννης τῆς Λαρισσαίας τῷ Φιλίππῳ. Βασιλεύει δὲ ἐπὶ ἔτεσι ζ', καὶ
ἀναιρεῖται ἐν τῇ Μακεδονία διὰ Πολυσπέρχοντος τοῦ ᾿Αντιπάτρου υἱοῦ.
Πτολεμαῖος δὲ ὁ ᾿Αρσινόης καὶ Λάγου υἱὸς μετ' ἐνιαυτὸν τῆς εἰς Φίλιππον ἀναγεγραμμένης ἡγεμονίας
σατράπης εἰς Αἴγυπτον πέμπεται· καὶ σατραπεύει μὲν τὰ πρῶτα ἔτη ζ' καὶ δέκα, βασιλεύει δὲ ἔτη τρία καὶ
εἴκοσι· ὥστε πάντα μ' λογίζεσθαι αὐτῷ ἄχρι τῆς τελευτῆς· ἐπεὶ δὲ ζῶν ἔτι τῆς ἀρχῆς παρεχώρησε τῷ υἱῷ
Πτολεμαίῳ τῷ παιδὶ τὴν ἀρχὴν διαδεξαμένω, οὐκέτι δὴ τεσσαράκοντα, τριάκοντα δὲ καὶ ὀκτὼ τὰ τοῦ πρώ
του Πτολεμαίου, ὃν Σωτῆρα ἐπεκάλουν, λογίζονται.
Τοῦτον διαδέχεται Πτολεμαῖος ὁ υἱὸς ὁ ἐπικληθείς, ὡς ἔφαμεν, Φιλάδελφος. Καὶ ζῶντος μὲν ἔτι τοῦ πατρὸς δύο πληροί τῆς βασιλείας ἔτη ἀποθανόντος δὲ, ὀκτὼ καὶ τριάκοντα. Ὡς καὶ τούτῳ ὀκτὼ καὶ τριάκοντα τοὺς τῆς βασιλείας ἐνιαυτούς ἴσους τοῖς τοῦ πατρὸς ἀποδιδοῦσθαι.
In codice Arm., corrupte, lacirissa.
Græce xxxvIII. Clemens Strom. 1, 2, p. 396, scribit xxvi.
col. 201–202page 52 of 251
PG 19:201Τοῦτον διαδέχεται τρίτος Πτολεμαῖος ὁ ἐπικληθεὶς Εὐεργέτης, καὶ βασιλεύει έτεσι πέντε καὶ εἴκοσι. ῦν ὁ τέταρτος διαδέχεται Πτολεμαίος, ὁ κληθεὶς Φιλοπάτωρ, καὶ βασιλεύει ἔτεσιν ὅλοις ἑπτὰ καὶ δέκα. Ὁ δὲ μετ᾿ αὐτὸν πέμπτος Πτολεμαῖος Ἐπιφανὴς μὲν ἐπεκλήθη, βασιλεύει δὲ τέσσαρσι καὶ εἴκοσι ἔτεσι. 2. Τούτου παῖδες δύο Πτολεμαῖοι μετ' αὐτὸν τὴν ἀρχὴν διαδεξάμενοι, ὅ τε πρεσβύτερος ὁ κατ᾽ ἐπίκλησιν Φιλομήτωρ, καὶ ὁ νεώτερος ὁ ἐπικαλούμενος Εὐεργέτης δεύτερος. Αμφοῖν δὲ ἔτη τέσσαρα καὶ ἑξήκοντα λογίζονται. Ὑφ' ἐν γὰρ τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν ἐτάξαμεν, ὅτι διαστασιαζόντων πρὸς ἀλλήλους καὶ ἐναλλάξ βα σιλευόντων, σύγχυσις περὶ τοὺς χρόνους γέγονεν. Αρχει μὲν γὰρ ὁ Φιλομήτωρ πρότερος ἔτεσιν ἕνδεκα μόν νος. Ἀντιόχου δ' ἐπιστρατεύσαντος Αἰγύπτῳ καὶ περιελόντος αὐτοῦ τὸ διάδημα, οἱ ᾿Αλεξανδρεῖς τῷ νεωτέρῳ ἐπέτρεψαν τὰ πράγματα, καὶ διώξαντες Αντίοχον ἐῤῥύσαντο τὸν Φιλομήτορα καὶ ἐχρημάτισεν αὐτοῖς δι λομήτορος ις', Εὐεργέτου δὲ ἕν. Ομονοοῦσι δὲ ἄχρι τοῦ ἑπτακαιδεκάτου. ᾿Απὸ δὲ τοῦ ὀκτωκαιδεκάτου μόνου χρηματίζει του Φιλομήτορος. Αφαιρεθέντα γὰρ τῆς ἀρχῆς τὸν πρεσβύτερον ὑπὸ τοῦ νεωτέρου κατάγουσι Ρωμαῖοι. Καὶ ἄρχει μὲν αὐτὸς τῆς Αἰγύπτου, τῷ δὲ ἀδελφῷ τῆς Λιβύης τὴν ἀρχὴν ἐγχειρίζει· καὶ μόνοςἄρχει δεκαοκτώ. Αποθανόντος δὲ ἐν Συρία (καὶ γὰρ καὶ ἐκείνων ἐγκρατὴς ἦν τῶν τόπων μετακληθεὶς ἐκ Κυρήνης ὁ Εὐεργέτης καὶ βασιλεὺς ἀναγορευθεὶς, τὰ ἔτη αὐτοῦ ἀναγράφει ἀφ' οὗ πρῶτον βασιλεὺς ένα μίσθη, ὡς δοκεῖν μετὰ τὴν τοῦ ἀδελφοῦ τελευτὴν ἄρξαντα αὐτὸν ἔτεσιν εἴκοσι πέντε ἀνατιθέναι ἑαυτῷ τέσ σαρα καὶ πεντήκοντα. Τὸ γὰρ τριακοστὸν ἔκτον Φιλομήτορος, δέον προσαγορεύεσθαι τῆς τούτου βασιλείας πρώτον, αὐτὸς εἰκοστὸν πέμπτον προσέταξε γράφεσθαι. Καὶ οὕτως ἀμφοτέρων μὲν ἑξήκοντα τέσσαρα, τοῦ μὲν Φιλομήτορος λε', τὰ δ' ὑπολειπόμενα τοῦ Εὐεργέτου· ἡ δὲ ὑποδιαίρεσις ἐν τοῖς κατὰ μέρος ποιεῖ πλάνην. 5. Πτολεμαίου δὲ τοῦ δευτέρου Εὐεργέτου ἐκ Κλεοπάτρας γίνονται υἱοὶ δύο Πτολεμαίοι καλούμενοι· ὧν ὁ μὲν πρεσβύτερος Σωτὴρ ἐπεκαλεῖτο, ὁ δὲ νεώτερος ᾿Αλέξανδρος. Ο πρεσβύτερος ὑπὸ τῆς μητρὸς ἀναδειχθεὶς, δοκῶν δὲ αὐτῇ εἶναι πειθήνιος, ἄχρι μέν τινος ἡγαπᾶτο. Ἐπεὶ δὲ κατὰ τὸ δέκατον ἔτος τῆς ἀρχῆς τοὺς φίλους τῶν γονέων ἀπέσφαξεν, ὑπὸ τῆς μητρός, διὰ τὴν ὠμότητα, τῆς ἀρχῆς καθηρέθη, καὶ εἰς Κύπρον ἐφυγαδεύθη. Τὸν δὲ νεώτερον ἡ μήτηρ ἐκ Πηλουσίου μεταπεμψαμένη βασιλέα απέδειξε σὺν ἑαυτῇ. Συνεβα σίλευεν οὖν ὁ νεώτερος τῇ μητρὶ τῶν χρηματισμῶν ἀναφερομένων εἰς ἀμφοτέρους· καὶ ἑνδέκατον μὲν Κλεοπάτρας ανηγορεύθη, ὄγδοον δὲ Πτολεμαίου Αλεξάνδρου. Συνανέλαβε γὰρ ἀπὸ τοῦ τετάρτου ἔτους τῆς ΧΙΧ.
CHRONICORUM LIB. I.
Tertius ei successit Ptolemæus, cognomento imperio deduxisset, hic a Romanis reductus est:
Evergetes, qui mansit in potestate annis xxv
Hunc quartus Ptolemæus excepit, cognomento
Philopator, qui regnavit annis xvii
Mox quintus Ptolemæus, cognomento Epiphanes,
regnum tenuit annis xxιν
2. Hujus duo filii Ptolemæi in imperium deinde
succedunt, quorum major natu Philometor, minor
autem Evergetes secundus dicebatur. Utriusque
simul anni numerantur Lx Nos enim horum
annos in unam seriem contulimus, propterea quod
ipsis bello inter se decertantibus, seque regno vicissim pellentibus, temporum permistio consecuta
est. Primus regnat Philometor annis XI. Mox Antiochus, oppressa armis Ægypto, eumdem diademate spoliabat. Tum Alexandrini regiam potestatem ad minorem fratrem deferebant, pulsoque Ântiocho, ipsum Philometorem expediebant: dicebatur autem eis Philometoris annus duodecimus
Evergetæ primus. Hinc potestate æquata usque ad
decimum septimumque annum perrectum est. Mox
ab octavo decimo unius Philometoris nomen scribebatur. Cum enim minor natu frater majorem
qui Ægypti quidem dominationem capessit, fratri
autem Libyam regendam concedit Solus igitur
regnum obtinet, in eoque manet annis xvii. Post
hunc denique in Syria exstinctum (is enim eam
quoque regionem ditione tenuit), Cyrene accersitus
Evergetes rexque appellatus annos suos inde putare
incipit ex quo rex habitus fuerat: ita ut fratre
moriente, videretur ipse regnavisse jam annis xXV,
ejusdemque anni censeantur Liv Namque annum Philometoris tricesimum sextum, qui dicendus erat sui regnantis primus, ipse vicesimum
quintum scribi jussit. Ita fiunt utriusque simul anni Lxt Philometoris quidem xxxv reliqui
Evergetæ quod si hi segregentur separatimque
putentur, error in rationes incurrel.
3. Ptolemæo Evergeta secundo nali sunt filii
duo ex Cleopatra, uterque nomine Ptolemæus, sed
major natu cognomento Soter, minor Alexander.
Major natu primus imperat, matris præsidio regnum adeptus: cui cum obsequens esse videretur,
aliquandiu certe matre benevolente usus est
Decimo tamen regni anno cum patris matrisΤοῦτον διαδέχεται τρίτος Πτολεμαῖος ὁ ἐπικληθεὶς Εὐεργέτης, καὶ βασιλεύει έτεσι πέντε καὶ εἴκοσι.
ῦν ὁ τέταρτος διαδέχεται Πτολεμαίος, ὁ κληθεὶς Φιλοπάτωρ, καὶ βασιλεύει ἔτεσιν ὅλοις ἑπτὰ καὶ δέκα.
Ὁ δὲ μετ᾿ αὐτὸν πέμπτος Πτολεμαῖος Ἐπιφανὴς μὲν ἐπεκλήθη, βασιλεύει δὲ τέσσαρσι καὶ εἴκοσι ἔτεσι.
2. Τούτου παῖδες δύο Πτολεμαῖοι μετ' αὐτὸν τὴν ἀρχὴν διαδεξάμενοι, ὅ τε πρεσβύτερος ὁ κατ᾽ ἐπίκλησιν
Φιλομήτωρ, καὶ ὁ νεώτερος ὁ ἐπικαλούμενος Εὐεργέτης δεύτερος. Αμφοῖν δὲ ἔτη τέσσαρα καὶ ἑξήκοντα
λογίζονται. Ὑφ' ἐν γὰρ τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν ἐτάξαμεν, ὅτι διαστασιαζόντων πρὸς ἀλλήλους καὶ ἐναλλάξ βασιλευόντων, σύγχυσις περὶ τοὺς χρόνους γέγονεν. Αρχει μὲν γὰρ ὁ Φιλομήτωρ πρότερος ἔτεσιν ἕνδεκα μόν
νος. Ἀντιόχου δ' ἐπιστρατεύσαντος Αἰγύπτῳ καὶ περιελόντος αὐτοῦ τὸ διάδημα, οἱ ᾿Αλεξανδρεῖς τῷ νεωτέρῳ
ἐπέτρεψαν τὰ πράγματα, καὶ διώξαντες Αντίοχον ἐῤῥύσαντο τὸν Φιλομήτορα καὶ ἐχρημάτισεν αὐτοῖς δι
λομήτορος ις', Εὐεργέτου δὲ ἕν. Ομονοοῦσι δὲ ἄχρι τοῦ ἑπτακαιδεκάτου. ᾿Απὸ δὲ τοῦ ὀκτωκαιδεκάτου μόνου
χρηματίζει του Φιλομήτορος. Αφαιρεθέντα γὰρ τῆς ἀρχῆς τὸν πρεσβύτερον ὑπὸ τοῦ νεωτέρου κατάγουσι
Ρωμαῖοι. Καὶ ἄρχει μὲν αὐτὸς τῆς Αἰγύπτου, τῷ δὲ ἀδελφῷ τῆς Λιβύης τὴν ἀρχὴν ἐγχειρίζει· καὶ μόνος
ἄρχει δεκαοκτώ. Αποθανόντος δὲ ἐν Συρία (καὶ γὰρ καὶ ἐκείνων ἐγκρατὴς ἦν τῶν τόπων μετακληθεὶς ἐκ
Κυρήνης ὁ Εὐεργέτης καὶ βασιλεὺς ἀναγορευθεὶς, τὰ ἔτη αὐτοῦ ἀναγράφει ἀφ' οὗ πρῶτον βασιλεὺς ένα
μίσθη, ὡς δοκεῖν μετὰ τὴν τοῦ ἀδελφοῦ τελευτὴν ἄρξαντα αὐτὸν ἔτεσιν εἴκοσι πέντε ἀνατιθέναι ἑαυτῷ τέσ
σαρα καὶ πεντήκοντα. Τὸ γὰρ τριακοστὸν ἔκτον Φιλομήτορος, δέον προσαγορεύεσθαι τῆς τούτου βασιλείας
πρώτον, αὐτὸς εἰκοστὸν πέμπτον προσέταξε γράφεσθαι. Καὶ οὕτως ἀμφοτέρων μὲν ἑξήκοντα τέσσαρα, τοῦ
μὲν Φιλομήτορος λε', τὰ δ' ὑπολειπόμενα τοῦ Εὐεργέτου· ἡ δὲ ὑποδιαίρεσις ἐν τοῖς κατὰ μέρος ποιεῖ πλάνην.
5. Πτολεμαίου δὲ τοῦ δευτέρου Εὐεργέτου ἐκ Κλεοπάτρας γίνονται υἱοὶ δύο Πτολεμαίοι καλούμενοι· ὧν ὁ
μὲν πρεσβύτερος Σωτὴρ ἐπεκαλεῖτο, ὁ δὲ νεώτερος ᾿Αλέξανδρος. Ο πρεσβύτερος ὑπὸ τῆς μητρὸς ἀναδει
χθείς, δοκῶν δὲ αὐτῇ εἶναι πειθήνιος, ἄχρι μέν τινος ἡγαπᾶτο. Ἐπεὶ δὲ κατὰ τὸ δέκατον ἔτος τῆς ἀρχῆς
τοὺς φίλους τῶν γονέων ἀπέσφαξεν, ὑπὸ τῆς μητρός, διὰ τὴν ὠμότητα, τῆς ἀρχῆς καθηρέθη, καὶ εἰς Κύπρον
ἐφυγαδεύθη. Τὸν δὲ νεώτερον ἡ μήτηρ ἐκ Πηλουσίου μεταπεμψαμένη βασιλέα απέδειξε σὺν ἑαυτῇ. Συνεβα
σίλευεν οὖν ὁ νεώτερος τῇ μητρὶ τῶν χρηματισμῶν ἀναφερομένων εἰς ἀμφοτέρους· καὶ ἑνδέκατον μὲν
Κλεοπάτρας ανηγορεύθη, ὄγδοον δὲ Πτολεμαίου Αλεξάνδρου. Συνανέλαβε γὰρ ἀπὸ τοῦ τετάρτου ἔτους τῆς
Mox xxıv, in posteriore libro xXVI.
Ita etiam in posteriore libro, et apud Tertullianum adv. Jud. cap. 8.
Codex hic xxiii; sed Græce itemque Clemens
XXIV. Ita Eusebius in posteriore libro, et mox
n. 11, saltem in margine.
Ita hic codex Arm. Sed mox Eusebii calculus
dal Lxiv, uti est in Græco textu.
lta textus codicis Arm. At in margine ejusdem codicis et in textu Græco xvi.
Confer Diodorum ed. Vessel. t. II, p. 588.
Nempe annis vi regnaverat Alexandriæ cum
fratre tum annis xvi solus in Cyrenaica; denique
annis xxx (seu XXIX cum mensibus aliquot) Alexandriæ solus post fratris obitum. Verum Diodorus
apud Syncellum p. 284 A, tradit annos xv post fratris obitum.
Græce LXIV. Vide supra notam 4.
Anni Philometoris hi: solus regnat annis xr;
cam fratre annis vi; solus iterum xviii; summa
PATROL, GR. ΧΙΧ.
xxxv. Nam tricesimum sextum Philometoris inceplum Evergetes sibi scribi jussit.
Codex Arm., mendose, DIRER, dominabatur, pro
SIRER, amabatur. Prior enim littera utriusque vocis
præ se fert quamdam similitudinem in Arm. scriptura. Legesis autem de his et sequentibus cl. Leironnium Recherches pour servir à l'histoire de l'Egypte, p. 108 seqq.
Armenius interpres, perperam, sexto. Sane
hic Ptolemæus Soter decem annis ante exsilium regnavit, septem vero cum dimidio post exsilium,
omnino annis xvu cum dimidio. Hinc corrigendus
Eusebius noster in Ptolemæorum summa, quæ extremo hoc capite scribitur, ubi Soterem hunc ab
exsilio reducem appellat mendosissime Philadelphum, ita ut alius homo videatur. Corrigendus rurs
sum Eusebius in regum tabulis secundo libro præpositis, et in ipso Canone ad Abrabami annum 1902.
LEOPARDUS.
col. 203–204page 53 of 251
PG 19:203τι τοῦ ἀδελφοῦ βασιλείας εἰς ἑαυτὸν τοὺς χρόνους, ἀφ' οὗ τῆς Κύπρου ἐβασίλευσε. Καὶ τοῦτο ζώσης Κλεοπάτρας τὸ ἔθος περιῆν· εἰς μόνον δὲ ἤρξατο μετατίθεσθαι τὸν ᾿Αλέξανδρον μετὰ τὸν ἐκείνης θάνατον τὰ συμβά λαια· [ οὗτος ] οκτωκαίδεκα τοὺς πάντας ἀντιλαβόμενος τῶν σκήπτρων ἐνιαυτούς, ἀφ' οὗ κατῆλθεν εἰς Αλε ξάνδρειαν, ἓξ καὶ εἴχοσι βεβασιλευκὼς ἐχρημάτισε. Τῷ δὲ ἐννεακαιδεκάτῳ τοῖς στρατεύμασιν ὀργισθεὶς, ἐξῆλθε συλλέξων ἐπ᾿ αὐτοὺς δύναμιν εἰς Αἴγυπτον. Οἱ δ᾽ ἐπιδιώξαντες, ἡγουμένου Τύῤῥου συγγενούς τῶν βασιλέων, κατεναυμάχησαν αὐτὸν, καὶ φεύγειν ἠνάγκασαν, μετά γυναικὸς καὶ θυγατρός, τῆς Λυκίας εἰς πόλιν Μύρας. "Οθεν εἰς Κύπρον μεταπηδηθεὶς, καὶ καταπολεμηθεὶς ὑπὸ ναυάρχου Χαιρέου, θνήσκει. 4. Μετὰ δὲ τὴν τούτου φυγήν, πρὸς τὸν πρεσβύτερον Πτολεμαῖον τὸν Σωτήρα οι Αλεξανδρεῖς πρεσβευσάμενοι παραδιδόασι πάλιν τὴν βασιλείαν αὐτῷ ἐκ Κύπρου καταπλεύσαντι. Διαγενομένων δὲ ἄλλων ἐτῶν ἑπτά, πρὸς μησὶν ἐξ (τοσαῦτα γὰρ ἐπέζησε μετὰ τὴν κάθοδον) ὁ πᾶς χρόνος ὁ μετὰ τὸν τοῦ πατρὸς ἀμφοτέρων θάνατον εἰς τοῦτον ἀναφέρεται, τὸν μὲν ἀριθμὸν σώζων λε' ἐνιαυτων πρὸς μησὶν ἐξ, διῳκηκὼς δὲ κατὰ τὴν ἀλήθειαν εἰς μὲν τὸν Σωτῆρα Πτολεμαίον κατὰ διαφόρους χρόνους δεκαεπτά ἔτη καὶ μῆνας ἐξ, εἰς δὲ τὸν δεύτερον, τὸν καὶ ᾿Αλέξανδρον, τοὺς μέσους, ὧν ἦρξεν ὁ πρεσβύτερος, ἐνιαυτοὺς δεκαοκτώ, οὓς καίτοι μὴ δυνηθέντες ἐκ τῆς ἀναγραφῆς ἀφανίσαι, τὸ ὅσον ἐφ' ἑαυτοῖς ἀπαλείφουσι· προσέκρουσε γὰρ αὐτοῖς διά τινας ἐπικουρίας Ἰουδαϊκάς· οὐ γὰρ ἀριθμοῦσι τούτους τοὺς χρόνους, τοὺς δὲ πάντας τὰ ἓξ καὶ τριάκοντα ἔτη τῷ πρεσβυτέρω προσνέμουσι. 5. Πάλιν τοὺς ἐξ' μῆνας τοὺς μετὰ τὸν θάνατον τοῦ πρεσβυτέρου, οι συνεπλήρουν τὰ τριάκοντα ἐξ ἔτη, μὴ ἀποδόντες Κλεοπάτρα τῇ θυγατρὶ μὲν τοῦ πρεσβυτέρου, γυναικὶ δὲ τοῦ νεωτέρου, ἥτις μετὰ τὸν θάνα τον τοῦ πατρὸς ἀντελάβετο τῶν πραγμάτων· οὐδὲ γὰρ ᾿Αλεξάνδρῳ τῷ μετ' αὐτῆς ἡμέρας ἄρξαντι εθ' τὰς ιθ' ἡμέρας ἀποδιδόασιν. Οὗτος δὲ υἱὸς μὲν ἦν τοῦ νεωτέρου Πτολεμαίου, τοῦ καὶ Ἀλεξάνδρου, πρόγονος δὲ Κλεοπάτρας, καταμένων δὲ ἐν Ῥώμη, τῆς ἐν Αἰγύπτῳ δυναστείας ἀνδρῶν ἐρήμου, γενομένης, μετάκλητος ἦλθεν εἰς τὴν ᾿Αλεξάνδρειαν, καὶ γήμας την προειρημένην Κλεοπάτραν, παραλαβών τε παρ' εκούσης τὴν ἐξουσίαν, εννεακαίδεκα διαγενομένων ἡμερῶν ἀνεῖλεν αὐτὴν, καὶ αὐτὸς ὑπὸ τῶν ἐνόπλων ἐν τῷ γυμνασίῳ διὰ τὴν μιαιφονίαν συνεχόμενος ἀπώλετο. 6. Τοῦτον τὸν ᾿Αλέξανδρον διαδέχεται Πτολεμαῖος ὁ ἐπικληθεὶς νέος Διόνυσος, υἱὸς μὲν ὢν Πτολεμαίου προσέκρουσε ἀκούσης έκού σης. στρατηγοίς.
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I.'— HISTORICA.
que vi. Sane Ptolemæo Soteri tribuendi essent ex
intervallo anni xvii mensesque vi; alteri autem,
scilicet Alexandro, anni octodecim, iis videlicet interjecti quibus major natu regnavit: quos etsi de
albo Egyptii tollere non poterant, pro viribus tamen delebant; propterea quod ipsis Alexander obstiteral Judaeorum quibuslam fretus auxiliis
Idcirco temporum Alexandri rationem non babent,
cunctosque annos xxxvi de majore fratre recitant.
5. Sex præterea menses ab obitu senioris fratris
reliquos, quibus annus tricesimus sextus absolvitur, haud conferunt in senioris filiam Cleopatram,
uxorem minoris, quæ patre exstincto regia negotia
procuravit neque item Alexandro, qui regnavit
que suæ familiares occidisset, ob hanc animi cru- ascripto integro numero annorum xxxv, mensium-
· delitatem matris jussu dejectus imperio est, fugaque in Cyprum evasit. Minorem natu accivit mater
• Pelusio urbe, secumque regem constituit. Regnavit
ergo cum matre minor, communicato utrique im-
-perii nomine: et Cleopatræ quidem dictus est annus
τι Ptolemi vero Alexandri octavus: namque
et hic fratris quoque tempora sibi sumpsit, a quarto
illius regnantis anno, quo tempore ipsemet
Cypriis dominari cœperat. Atque hæc consuetudo
viguit vivente Cleopatra: qua exstincta, ad unum
Alexandrum signa honoris deferri cœperunt. Hic
annis omnino octodecim, postquam Alexandriam
venerat, imperium retinuit: dicebatur tamen annum jam sextum supra vicesimum imperare. Decimo nono anno adversus milites suos ira conce- cum ea diebus aux, hos ipsos dies xix tribuunt.
eta, vires contra eos contrabebat in Ægypto; hi
vero eum persecuti sunt, duce Tyrrho regum con-
·sanguineo. Mox navali quoque prælio conserto, ipse
summo discrimine elapsus cum uxore et filia in Ly-
-ciorum urbem Myram fuga se proripuit. Inde etiam
cum Cyprum aufugeret, bello appetitus a Cherea
· navarcho periit.
Porro hic Alexander filius erat minoris Ptolemæi
sive Alexandri, privignus autem Cleopatre, atque
in urbe Roma habitabat: cumque ea tempestate
stirps regia virilis in Ægypto deficeret, accitus venit Alexandriam, sibique uxorem copulavit quam
antea dixi Cleopatram, invitaque muliere imperium sibi vindicavit. Mox et illam post novemdecim dies interfecit: tum ipse quoque turbæ armatorum in gymnasio implicitus propter nefandum
suum parricidium interemptus est
6. Huic Alexandro successit Ptolemæus, cui cognomentum fuit novus Dionysus Ptolemæi Soteris
filius, prædictæ Cleopatra frater. Hujus imperantis
4. Interim post hujus fugam Alexandrini, missis
oratoribus, seniori ejusdem fratri Ptolemæo Soteri
denuo regnum offerebant, qui Cypro reversus est.
Hinc septem anni sexque menses labuntur: totidem
enim is superfuit post reditum. Tempus autem universum post patris obitum in ipsum confertur,
τοῦ ἀδελφοῦ βασιλείας εἰς ἑαυτὸν τοὺς χρόνους, ἀφ' οὗ τῆς Κύπρου ἐβασίλευσε. Καὶ τοῦτο ζώσης Κλεοπά
τρας τὸ ἔθος περιῆν· εἰς μόνον δὲ ἤρξατο μετατίθεσθαι τὸν ᾿Αλέξανδρον μετὰ τὸν ἐκείνης θάνατον τὰ συμβά
λαια· [ οὗτος ] οκτωκαίδεκα τοὺς πάντας ἀντιλαβόμενος τῶν σκήπτρων ἐνιαυτούς, ἀφ' οὗ κατῆλθεν εἰς Αλεξάνδρειαν, ἓξ καὶ εἴχοσι βεβασιλευκὼς ἐχρημάτισε. Τῷ δὲ ἐννεακαιδεκάτῳ τοῖς στρατεύμασιν ὀργισθεὶς,
ἐξῆλθε συλλέξων ἐπ᾿ αὐτοὺς δύναμιν εἰς Αἴγυπτον. Οἱ δ᾽ ἐπιδιώξαντες, ἡγουμένου Τύῤῥου συγγενούς τῶν
βασιλέων, κατεναυμάχησαν αὐτὸν, καὶ φεύγειν ἠνάγκασαν, μετά γυναικὸς καὶ θυγατρός, τῆς Λυκίας εἰς
πόλιν Μύρας. "Οθεν εἰς Κύπρον μεταπηδηθεὶς, καὶ καταπολεμηθεὶς ὑπὸ ναυάρχου Χαιρέου, θνήσκει.
4. Μετὰ δὲ τὴν τούτου φυγήν, πρὸς τὸν πρεσβύτερον Πτολεμαῖον τὸν Σωτήρα οι Αλεξανδρεῖς πρεσβευ
σάμενοι παραδιδόασι πάλιν τὴν βασιλείαν αὐτῷ ἐκ Κύπρου καταπλεύσαντι. Διαγενομένων δὲ ἄλλων ἐτῶν ἑπτά,
πρὸς μησὶν ἐξ (τοσαῦτα γὰρ ἐπέζησε μετὰ τὴν κάθοδον) ὁ πᾶς χρόνος ὁ μετὰ τὸν τοῦ πατρὸς ἀμφοτέρων
θάνατον εἰς τοῦτον ἀναφέρεται, τὸν μὲν ἀριθμὸν σώζων λε' ἐνιαυτων πρὸς μησὶν ἐξ, διῳκηκὼς δὲ κατὰ τὴν
ἀλήθειαν εἰς μὲν τὸν Σωτῆρα Πτολεμαίον κατὰ διαφόρους χρόνους δεκαεπτά ἔτη καὶ μῆνας ἐξ, εἰς δὲ τὸν
δεύτερον, τὸν καὶ ᾿Αλέξανδρον, τοὺς μέσους, ὧν ἦρξεν ὁ πρεσβύτερος, ἐνιαυτοὺς δεκαοκτώ, οὓς καίτοι μὴ
δυνηθέντες ἐκ τῆς ἀναγραφῆς ἀφανίσαι, τὸ ὅσον ἐφ' ἑαυτοῖς ἀπαλείφουσι· προσέκρουσε γὰρ αὐτοῖς διά τινας
ἐπικουρίας Ἰουδαϊκάς· οὐ γὰρ ἀριθμοῦσι τούτους τοὺς χρόνους, τοὺς δὲ πάντας τὰ ἓξ καὶ τριάκοντα ἔτη τῷ
πρεσβυτέρω προσνέμουσι.
5. Πάλιν τοὺς ἐξ' μῆνας τοὺς μετὰ τὸν θάνατον τοῦ πρεσβυτέρου, οι συνεπλήρουν τὰ τριάκοντα ἐξ ἔτη,
μὴ ἀποδόντες Κλεοπάτρα τῇ θυγατρὶ μὲν τοῦ πρεσβυτέρου, γυναικὶ δὲ τοῦ νεωτέρου, ἥτις μετὰ τὸν θάνα
τον τοῦ πατρὸς ἀντελάβετο τῶν πραγμάτων· οὐδὲ γὰρ ᾿Αλεξάνδρῳ τῷ μετ' αὐτῆς ἡμέρας ἄρξαντι εθ' τὰς ιθ'
ἡμέρας ἀποδιδόασιν. Οὗτος δὲ υἱὸς μὲν ἦν τοῦ νεωτέρου Πτολεμαίου, τοῦ καὶ Ἀλεξάνδρου, πρόγονος δὲ
Κλεοπάτρας, καταμένων δὲ ἐν Ῥώμη, τῆς ἐν Αἰγύπτῳ δυναστείας ἀνδρῶν ἐρήμου, γενομένης, μετάκλητος
ἦλθεν εἰς τὴν ᾿Αλεξάνδρειαν, καὶ γήμας την προειρημένην Κλεοπάτραν, παραλαβών τε παρ' εκούσης τὴν
ἐξουσίαν, εννεακαίδεκα διαγενομένων ἡμερῶν ἀνεῖλεν αὐτὴν, καὶ αὐτὸς ὑπὸ τῶν ἐνόπλων ἐν τῷ γυμνασίῳ
διὰ τὴν μιαιφονίαν συνεχόμενος ἀπώλετο.
6. Τοῦτον τὸν ᾿Αλέξανδρον διαδέχεται Πτολεμαῖος ὁ ἐπικληθεὶς νέος Διόνυσος, υἱὸς μὲν ὢν Πτολεμαίου
Quia decem annis regnaverat cum filio Philometore.
Nempe Alexander.
Malim Græcum προσέκρουσε interpretari invisus erat. L.
Nota res ex Joseph. Antig. Jud. lib. xii, 12. L.
Armenius interpres legit ἀκούσης pro έκούσης. L.
Rem perspicue narrant Appianus Bell. civ. 1,
102, itemque Cicero in fragmentis orationis De rege Alexandrino a me editis inter classicos auctores
§. II, p. 235, quo in loco satis super hac re disputavi.
Hunc Ptolemaeum dictum esse novum Dionysum, id est Bacchum, sive per assentationem sive
ob formæ illecebras arbitrantur magni duumviri
Vaillantius et Eckhelius. Verumtamen, considerato
Theophili (ad Autolyc. 11, 7) loco, in quo scriptor
quidan Satyrus gentes Alexandrinas describens
Bacchum auctorem generis Ptolemæorum diligenti
genealogia demonstrat; nobis quidem hinc potius
novi Dionysi, seu Bacchi appellatio repetenda videbatur. Imo vero propius fortasse accersenda est.
Namque Clemens Alex. Protreptic. t. 1, p. 47-48,
Ptolemæum quartum ait vocatum fuisse etiam Bacchum.
Videtur dicendum στρατηγοίς.
col. 205–206page 54 of 251
PG 19:205τοῦ Σωτῆρος, ἀδελφὸς δὲ τῆς εἰρημένης Κλεοπάτρας, οὗ τῆς ἀρχῆς ἔτη κθ' λογίζονται. Τούτου θυγάτηρ Κλεοπάτρα ὑστάτη τῆς Λαγιδών γενεάς, ἧς ἔτη ἀριθμεῖται τῆς ἀρχῆς δύο εἴκοσι. Οὐδ᾽ αὐταὶ αἴδε αἱ βασι λεῖα: τὸν εἱρμὸν τῶν χρόνων ἀπ' ἀρχῆς ἄχρι τέλους, κατὰ τὸ ἑξῆς ἀναγραφόμενον ἔσχον, ἀλλ᾽ ἐγένετό τις αὐτῶν ἐν ἑκατέρῳ διὰ μέσου παρένθεσις εἰς ἄλλους. Ἐπὶ γὰρ τοῦ νέου Διονύσου εἰς τὰς αὐτοῦ θυγατέρας Κλεοπάτραν, τὴν καὶ Τρύφαιναν, καὶ Βερενίκην, τριετής ὡς βεβασιλευκυίας ἀνεγράφη χρόνος, εἰς μὲν ἀμε φοτέρας ἐνιαυτὸς εἶς, ἡ δ᾽ ἑξῆς μετὰ τὸν Κλεοπάτρας, τῆς καὶ Τρυφαίνης, θάνατον διετία εἰς μόνην Βερενίκην, ἕνεκα τοῦ τὸν μὲν Πτολεμαῖον εἰς Ρώμην ἀπῃρκέναι, καὶ τοῦτον ἐκεῖ διατετριέναι τὸν χρόνον, τὰς δὲ θυγατέρας ὡς οὐκέτι ἐπανήξοντος τοῦ πατρὸς, ἀντειλῆφθαι τῶν πραγμάτων, συνεπισπωμένης ἑαυτῇ κατὰ (τούτους ) χρόνους τῆς Βερενίκης ἄνδρας τινὰς συγγενεῖς τοὺς συνάρξαντας· μέχρι ὅτου παραγενόμενος δ Πτολεμαῖος ἀπὸ Ῥώμης τῆς μὲν πρὸς τὴν θυγατέρα διαθέσεως ἐπελάθετο, στυγήσας δ' αὐτὴν διὰ τὰ πρα χθέντα, τοῦ ζῆν ἐστέρησεν. 7. Επί γε τῆς Κλεοπάτρας τὰ πρῶτα τῆς δυναστείας ἔτη εἰς ἐκείνην τε καὶ τὸν πρεσβύτερον αὐτῆς ἀδελ φὸν ἀνενέχθη Πτολεμαῖον, τὰ δ᾽ ἑξῆς εἰς ἑτέρας διὰ τοιαύτην αἰτίαν. Τελευτῶν ὁ νέος Διόνυσος ἐπὶ παισὶ τέτρασι, Πτολεμαίοις δυσὶ, καὶ Κλεοπάτρα καὶ Αρσινόη, διέταξε τοῖς προγενεστέροις αὐτοῦ παισὶ Πτολεμαίῳ καὶ Κλεοπάτρα τὴν ἀρχήν. Την συμβασιλευόντων τετραετής διεγένετο χρόνος. Καὶ τοῦτο διέμει δεν ἂν καὶ ἐν τοῖς ἑξῆς τὸ ἔθος, εἰ μὴ Πτολεμαῖον παραβάντα τὰς τοῦ πατρὸς ἐντολὰς, καὶ μόνον τῆς ἡγεμονίας ἀντιποιεῖσθαι βουλόμενον, ἡ μοίρα τοῦ ζῆν μετέστησεν ἐν Αἰγύπτῳ καταναυμαχηθέντα ὑπὸ Ἰου λίου Καίσαρος Κλεοπάτρα συλλαμβανομένου. 8. Μετὰ δὲ τὴν ἀπώλειαν Πτολεμαίου, ὁ νεώτερος ἀδελφὸς Κλεοπάτρας συνεθρονίσθη τῇ ἀδελφῇ, Πτολε μαζος καλούμενος, γνώμῃ Καίσαρος, καὶ ἐχρημάτισε τὸ πέμπτον ἔτος Κλεοπάτρας τὸ καὶ πρῶτον Πτολεμαίου, καὶ τὰ τούτοις επόμενα, μέχρι τῆς ἀναιρέσεως αὐτοῦ, ἄλλα δύο. 9. Τελευτήσαντος δὲ καὶ τούτου ταῖς Κλεοπάτρας ἀπάταις τῷ τετάρτῳ μὲν αὐτοῦ, τῆς δὲ Κλεοπάτρας ὀγδόω, ὁ μεταγενέστερος εἰς μόνην Κλεοπάτρα, ἀνεγράφη χρόνος, ἕως ἐτῶν πεντεκαίδεκα. Τὸ δ' ἑκκαιδέκατον ὠνομάσθη τὸ καὶ πρῶτον, ἐπειδὴ τελευτήσαντος Λυσιμάχου τῆς ἐν Συρίᾳ Χαλκίδος βασιλέως, Μάρκος Αντώνιος ὁ αὐτοκράτωρ τήν τε Χαλκίδα καὶ τοὺς περὶ αὐτὴν τόπους παρέδωκε τῇ Κλεοπάτρα. Καὶ ἀπὸ τούτου δὲ καὶ τὰ τούτων ἕτερα ἔτη μέχρι τοῦ εἰκοστοῦ δευτέρου, 8 καὶ τελευταῖον ἐγένετο Κλεοπάτρας, κατὰ ἑτέρους.
CHRONICORUM LIB. I.
que Arsinoe. Idem majoribus natu liberis imperium legavit Ptolemæo atque Cleopatræ: quibus
conjunctim regnantibus quadriennium exactum est.
Id vero institutum mansisset, nisi Ptolemæum,
qui, neglecto patris mandato, uni sibi regnum asserere nisus est, fatalis necessitas vita orbasset
navali prælio implicitum in Ægypto adversus Julium Cæsarem qui Cleopatra suppetias tulit.
numerantur anni xxıx Filia ejusdem Cleopatra relictis Ptolemæis, nempe duobus, et Cleopatra atLagidarum generis postrema fuit; ejusque imperantis recitantur anni xx11. Neque tamen hæ dominationes continentem temporis seriem ab initio ad
finem per se seorsimque descriptæ tenent; verum
inter se implicitæ aliæ alias vicissim occupant. Nam
sub novo Dionyso, filiabus ejus Cleopatræ, quæ et
Tryphæna atque Berenici regni triennium altributum est; duabus quidem annus unus; post obitum vero Cleopatræ seu Tryphænæ biennium uni
Berenici. Nimirum accidit, ut Ptolemæus Romam
proficisceretur, ibique aliquandiu subsisteret; filiæ
autem, cum pater rediturus non videretur, regni
gubernaculum sibi vindicarent; tum aliquot consanguinei Berenici opem ferentes cum ea rebus
præessent: donec Ptolemæus Roma reversus est,
qui mox pietatis affectuumque erga filiam oblitus
resque ab ea gestas exosus, eamdem morte mulLavit.
7. Regnante Cleopatra, primos quidem imperii
annos ipsi fratrique ejus natu maximo Ptolemæo
tribucbant: deinceps aliis ob ejusmodi causam. Novus videlicet Dionysus vita excessit, quatuor liberis
8. Post necem Ptolemæi, minor frater, dictus
item Ptolemæus, cum Cleopatra sorore consors
regni fuit, jussu Casaris. Scribebatur autem quintus annus Cleopatræ et primus Ptolemæi. Hinc
alii consecuti sunt usque ad hujus necem anni
duo.
9. Quo Cleopatræ insidiis perempto quarto sui
anno et Cleopatræ octavo, reliquum tempus Cleopatræ uni ascriptum est ad quintum decimum usque
annum. Sextus autem decimus nuncupabatur simul
primus. Namque in Syria mortuo Lysimacho rege
Chalcidis Marcus Antonius imperator Chalcidem cum adjacentibus provinciis Cleopatræ altribuit Exin anni quoque reliqui usque ad vicesiτοῦ Σωτῆρος, ἀδελφὸς δὲ τῆς εἰρημένης Κλεοπάτρας, οὗ τῆς ἀρχῆς ἔτη κθ' λογίζονται. Τούτου θυγάτηρ
Κλεοπάτρα ὑστάτη τῆς Λαγιδών γενεάς, ἧς ἔτη ἀριθμεῖται τῆς ἀρχῆς δύο εἴκοσι. Οὐδ᾽ αὐταὶ αἴδε αἱ βασι
λεῖα: τὸν εἱρμὸν τῶν χρόνων ἀπ' ἀρχῆς ἄχρι τέλους, κατὰ τὸ ἑξῆς ἀναγραφόμενον ἔσχον, ἀλλ᾽ ἐγένετό τις
αὐτῶν ἐν ἑκατέρῳ διὰ μέσου παρένθεσις εἰς ἄλλους. Ἐπὶ γὰρ τοῦ νέου Διονύσου εἰς τὰς αὐτοῦ θυγατέρας
Κλεοπάτραν, τὴν καὶ Τρύφαιναν, καὶ Βερενίκην, τριετής ὡς βεβασιλευκυίας ἀνεγράφη χρόνος, εἰς μὲν ἀμε
φοτέρας ἐνιαυτὸς εἶς, ἡ δ᾽ ἑξῆς μετὰ τὸν Κλεοπάτρας, τῆς καὶ Τρυφαίνης, θάνατον διετία εἰς μόνην Βερε
νίκην, ἕνεκα τοῦ τὸν μὲν Πτολεμαῖον εἰς Ρώμην ἀπῃρκέναι, καὶ τοῦτον ἐκεῖ διατετριέναι τὸν χρόνον, τὰς
δὲ θυγατέρας ὡς οὐκέτι ἐπανήξοντος τοῦ πατρὸς, ἀντειλῆφθαι τῶν πραγμάτων, συνεπισπωμένης ἑαυτῇ κατὰ
(τούτους ) χρόνους τῆς Βερενίκης ἄνδρας τινὰς συγγενεῖς τοὺς συνάρξαντας· μέχρι ὅτου παραγενόμενος δ
Πτολεμαῖος ἀπὸ Ῥώμης τῆς μὲν πρὸς τὴν θυγατέρα διαθέσεως ἐπελάθετο, στυγήσας δ' αὐτὴν διὰ τὰ πραχθέντα, τοῦ ζῆν ἐστέρησεν.
7. Επί γε τῆς Κλεοπάτρας τὰ πρῶτα τῆς δυναστείας ἔτη εἰς ἐκείνην τε καὶ τὸν πρεσβύτερον αὐτῆς ἀδελ
φὸν ἀνενέχθη Πτολεμαῖον, τὰ δ᾽ ἑξῆς εἰς ἑτέρας διὰ τοιαύτην αἰτίαν. Τελευτῶν ὁ νέος Διόνυσος ἐπὶ
παισὶ τέτρασι, Πτολεμαίοις δυσὶ, καὶ Κλεοπάτρα καὶ Αρσινόη, διέταξε τοῖς προγενεστέροις αὐτοῦ παισὶ
Πτολεμαίῳ καὶ Κλεοπάτρα τὴν ἀρχήν. Την συμβασιλευόντων τετραετής διεγένετο χρόνος. Καὶ τοῦτο διέμει
δεν ἂν καὶ ἐν τοῖς ἑξῆς τὸ ἔθος, εἰ μὴ Πτολεμαῖον παραβάντα τὰς τοῦ πατρὸς ἐντολὰς, καὶ μόνον τῆς
ἡγεμονίας ἀντιποιεῖσθαι βουλόμενον, ἡ μοίρα τοῦ ζῆν μετέστησεν ἐν Αἰγύπτῳ καταναυμαχηθέντα ὑπὸ Ἰου
λίου Καίσαρος Κλεοπάτρα συλλαμβανομένου.
8. Μετὰ δὲ τὴν ἀπώλειαν Πτολεμαίου, ὁ νεώτερος ἀδελφὸς Κλεοπάτρας συνεθρονίσθη τῇ ἀδελφῇ, Πτολε
μαζος καλούμενος, γνώμῃ Καίσαρος, καὶ ἐχρημάτισε τὸ πέμπτον ἔτος Κλεοπάτρας τὸ καὶ πρῶτον Πτολε
μαίου, καὶ τὰ τούτοις επόμενα, μέχρι τῆς ἀναιρέσεως αὐτοῦ, ἄλλα δύο.
9. Τελευτήσαντος δὲ καὶ τούτου ταῖς Κλεοπάτρας ἀπάταις τῷ τετάρτῳ μὲν αὐτοῦ, τῆς δὲ Κλεοπάτρας
ὀγδόω, ὁ μεταγενέστερος εἰς μόνην Κλεοπάτρα, ἀνεγράφη χρόνος, ἕως ἐτῶν πεντεκαίδεκα. Τὸ δ' ἑκκαιδέκατον ὠνομάσθη τὸ καὶ πρῶτον, ἐπειδὴ τελευτήσαντος Λυσιμάχου τῆς ἐν Συρίᾳ Χαλκίδος βασιλέως, Μάρκος
Αντώνιος ὁ αὐτοκράτωρ τήν τε Χαλκίδα καὶ τοὺς περὶ αὐτὴν τόπους παρέδωκε τῇ Κλεοπάτρα. Καὶ ἀπὸ
τούτου δὲ καὶ τὰ τούτων ἕτερα ἔτη μέχρι τοῦ εἰκοστοῦ δευτέρου, 8 καὶ τελευταῖον ἐγένετο Κλεοπάτρας, κατὰ
quem
scriptura verissime legit, etiamsi loci Eusebiani
non meminerat. Illud denique corrigendum est apud
Champollionium, quod nempe Cleopatra Trypbæna
non fuit ultima Lagidarum regina, sed postremæ
Cleopatræ soror natu major, quæ quidem ante Dionysum patrem et ante ipsam Berenicem sororem
aliam obiit. Neque Cleopatra illa postrema patri socia in imperio fuit sed successit.
Cod. Arm. hic xxix, sed inferius c. 208, xxx. monstrarem, qui Tryphænæ vocabulum in demotica
Interpres Arm. hic et infra atque Tryphana,
quia non agnovit Tryphænam, id est luxuriosam,
cognomentum fuisse Cleopatra. Locum bunc sive
Eusebii a me anno 1818 editi, sive excerptorum
Scaligeri multo ante typis impressorum præ oculis
Don habebat vir clarissimus F. Champollionius cum
in catalogo Ægyptiacorum monumentorum,
Parisiis anno 1826 impressit, p. 6, duas memoraret
syngraphas demoticis litteris linguaque scriptas, in
quibus Cleopatra cognomentum Tryphænæ tribuitur. Scribit itaque vir clarissimus: deux contrats de
l'an v111 du règne de Ptolémée et de Cléopâtre, surnommée Tryphane, et le surnom de cette dernière
Teine d'Egypte est un fait nouveau et à expliquer dans
les annales des Ptolémées. Hæc autem ego verba non
idcirco retuli ut doctissimum mihique amicissimum
reprehenderem virum, sed ut ejus potius Ægyptiaca
Litteraturæ peritiam summam novo documento dePaulo aliter in Græco textu: Berenice per id
tempus consanguineos aliquot sibi copulante, qui secum rebus præessent.
in textu Arm., tribus liberis pro majoribus
liberis. Est autem mendum amanuensis qui scripsit IERITS, tribus, pro JERETS, majoribus natu.
Intellige Chalcidem ad Libanum.
Conferendus Josephus Antiq. xv, 4.
Malim ἑτέρους.
col. 207–208page 55 of 251
PG 19:207τὸν αὐτὸν τρόπον προστιθεμένου τοῦ ἀριθμοῦ, ἐγράφετο, ὡς γενέσθαι τὸ δεύτερον καὶ εἰκοστὸν αὐτῆς τὸ καὶ ἕβδομον. 10. ᾿Απὸ δὲ Κλεοπάτρας Οκτάουιος Καίσαρ, ὁ καὶ Αύγουστος, τὴν ἀρχὴν διαδέχεται κρατήσας Αἰγύπτου τῇ ἐπ' ᾿Ακτίῳ μάχῃ, κατὰ τὴν ἑκατοστὴν ὀγδοηκοστήν τετάρτην όλυμπιάδα, ἐν ἔτει δευτέρῳ. Ἀπὸ τῆς ἑκατοστῆς ἐνδεκάτης Ολυμπιάδος ἔτους πρώτου, ἀφ' οὗ Αριδαῖος, ὁ καὶ Φίλιππος, διεδέξατο τὴν ἀρχὴν, ἐπὶ τὴν ἑκατοστὴν ὀγδοηκοστὴν τετάρτην Ολυμπιάδα, καὶ ταύτης ἔτος δεύτερον, ὀλυμπιάδες γίνονται ἑβδο μήκοντα τρεῖς, καὶ ἐνιαυτός· τούτων, ἔτη σιγ'. Τοσαῦτα δὲ καὶ ἀριθμεῖται τὰ ἔτὴ τῶν ἐν ᾿Αλεξανδρείᾳ βασιλευσάντων ἐπὶ τῆς Κλεοπάτρας τελευτής. 11. Οἱ Πτολεμαίων χρόνοι τῶν μετὰ ᾿Αλέξανδρον βασιλευσάντων Αιγύπτου. ᾿Αλέξανδρος ὁ Μακεδών κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος τῆς ἑκατοστῆς ἐνδεκάτης Ολυμπιάδος βασιλεύει, κτίζει τε τὴν ᾿Αλεξάνδρειαν τὴν πρὸς Αἰγύπτῳ· ὁ δὲ τῆς ἀρχῆς αὐτοῦ χρόνος ἔτη 16', μήνες ζ. Πτολεμαῖος ὁ Λάγου ἔτη μ'. Πτολεμαῖος ὁ Φιλάδελφος ἔτη λη'. Πτολεμαῖος ὁ Εὐεργέτης έτη κδ'. Πτολεμαῖος ὁ Φιλοπάτωρ ἔτη κα'. Πτολεμαῖος ὁ Ἐπιφανής ἔτη και Πτολεμαῖος ὁ Φιλομήτωρ ἔτη λα'. Πτολεμαῖος ὁ νεώτερος Εὐεργέτης ἔτη κθ'. Πτολεμαῖος ὁ Φύσκων, ὁ καὶ Σωτὴρ, ἔτηις', μῆνας ς'. Πτολεμαῖος ὁ καὶ ᾿Αλέξανδρος, ἐξωσθέντος μὴν τοῦ πρὸ αὐτοῦ.. Πτολεμαῖος ὁ Φιλάδελφος κατελθὼν ἀπὸ τῆς φυγῆς, ἐξωσθέντος τοῦ ᾿Αλεξάνδρου, ἔτη η'. Πτολεμαῖος ὁ Διόνυσος ἔτη λ'. Πτολεμαίου θυγάτηρ Κλεοπάτρα έτη κ. 12,: Όμοῦ ἀπὸ τοῦ πρώτου Πτολεμαίου του υἱοῦ Λάγου, μέχρι Κλεοπάτρας, ἔτη τριακόσια ἕξ
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I. HISTORICA.
totique Ægypto dominati sunt hi:
Ptolemæus Lagi annis XL;
mum secundum, qui fuit postremus Cleopatra, ejus anni x11, mensesque vii. Post eum Alexandriæ
eadem ratione aucto numero scribebantur, uti
Cleopatræ annus secundus supra vicesimum idem
esset et septimus.
10. Porro autem Octavianus Cæsar, qui et Augustus, Actiaco prælio Egypti regnum a Cleopatra
abstulit anno altero olympiadis octogesimæ quartæ
supra centesimam. Nunc inter centesimæ undecimæ olympiadis annum primum, quo Aridæus idemque Philippus successit in imperium et centesimæ octogesimæ quartæ olympiadis annum alterum, septuaginta tres olympiades annusque unus
interjacent, nempe anni ccxcul Totidem
vero supputantur anni regum urbis Alexandriæ
usque ad Cleopatræ excessum.
11. Tempora igitur Ptolemæorum sic omnino se
habent. Alexander Macedo primo anno olympiadis centesimæ undecimæ regnum auspicatur. Is
Alexandriam in Ægypto condit. Diuturnitas imperik
Ptolemæus Philadelphus annis xXXVIII;
Ptolemæus Evergetes annis xxV;
Ptolemæus Philopator annis xxI;
Ptolemæus Epiphanes annis xxiv
Ptolemæus Philometor annis xxx
Ptolemæus junior, cognomento item Evergetes,
annis XXIX,
Ptolemæus Physcon, cognomento Soter, annis
XVII cum mensibus vi;
Ptolemæus, idemque Alexander, qui a patris sui
matre expulsus fuit, annis 111
Ptolemæus Philadelphus, ab exsilio redux, post
Alexandrum ejectum, annis vı11
Ptolemæus Dionysus, idemque Philadelphus
annis xxx;
Ptolemæi filia Cleopatra annis xx
τὸν αὐτὸν τρόπον προστιθεμένου τοῦ ἀριθμοῦ, ἐγράφετο, ὡς γενέσθαι τὸ δεύτερον καὶ εἰκοστὸν αὐτῆς τὸ καὶ
ἕβδομον.
10. ᾿Απὸ δὲ Κλεοπάτρας Οκτάουιος Καίσαρ, ὁ καὶ Αύγουστος, τὴν ἀρχὴν διαδέχεται κρατήσας Αἰγύπτου
τῇ ἐπ' ᾿Ακτίῳ μάχῃ, κατὰ τὴν ἑκατοστὴν ὀγδοηκοστήν τετάρτην όλυμπιάδα, ἐν ἔτει δευτέρῳ. Ἀπὸ τῆς
ἑκατοστῆς ἐνδεκάτης Ολυμπιάδος ἔτους πρώτου, ἀφ' οὗ Αριδαῖος, ὁ καὶ Φίλιππος, διεδέξατο τὴν ἀρχὴν,
ἐπὶ τὴν ἑκατοστὴν ὀγδοηκοστὴν τετάρτην Ολυμπιάδα, καὶ ταύτης ἔτος δεύτερον, ὀλυμπιάδες γίνονται ἑβδο
μήκοντα τρεῖς, καὶ ἐνιαυτός· τούτων, ἔτη σιγ'. Τοσαῦτα δὲ καὶ ἀριθμεῖται τὰ ἔτὴ τῶν ἐν ᾿Αλεξανδρείᾳ
βασιλευσάντων ἐπὶ τῆς Κλεοπάτρας τελευτής.
11. Οἱ Πτολεμαίων χρόνοι τῶν μετὰ ᾿Αλέξανδρον βασιλευσάντων Αιγύπτου. ᾿Αλέξανδρος ὁ Μακεδών
κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος τῆς ἑκατοστῆς ἐνδεκάτης Ολυμπιάδος βασιλεύει, κτίζει τε τὴν ᾿Αλεξάνδρειαν τὴν
πρὸς Αἰγύπτῳ· ὁ δὲ τῆς ἀρχῆς αὐτοῦ χρόνος ἔτη 16', μήνες ζ.
Πτολεμαῖος ὁ Λάγου ἔτη μ'.
Πτολεμαῖος ὁ Φιλάδελφος ἔτη λη'.
Πτολεμαῖος ὁ Εὐεργέτης έτη κδ'.
Πτολεμαῖος ὁ Φιλοπάτωρ ἔτη κα'.
Πτολεμαῖος ὁ Ἐπιφανής ἔτη και
Πτολεμαῖος ὁ Φιλομήτωρ ἔτη λα'.
Πτολεμαῖος ὁ νεώτερος Εὐεργέτης ἔτη κθ'.
Πτολεμαῖος ὁ Φύσκων, ὁ καὶ Σωτὴρ, ἔτηις', μῆνας ς'.
Πτολεμαῖος ὁ καὶ ᾿Αλέξανδρος, ἐξωσθέντος μὴν
τοῦ πρὸ αὐτοῦ..
Πτολεμαῖος ὁ Φιλάδελφος κατελθὼν ἀπὸ τῆς φυγῆς,
ἐξωσθέντος τοῦ ᾿Αλεξάνδρου, ἔτη η'.
Πτολεμαῖος ὁ Διόνυσος ἔτη λ'.
Πτολεμαίου θυγάτηρ Κλεοπάτρα έτη κ.
Magnus auctoris error; etenim hoc anno ejus causa trucidatus sit: isti autem Alexandro
non Aridæus Alexandro fratri, sed ipse Alexander
Philippo patri successit, teste ipso mox Eusebio
11. Tum in aliis Chronicoruin Eusebii locis
Aridæus regnare incipit anno 11 olympiadis
Aliter Epiphanius De mens. et pond. cap.
12, ait: Όμοῦ ἀπὸ τοῦ πρώτου Πτολεμαίου του
υἱοῦ Λάγου, μέχρι Κλεοπάτρας, ἔτη τριακόσια ἕξ·
primo Ptolemæo Lagi filio ad Cleopatram anni
sun! CCCVI.
Ita in margine codicis Arm. et Græce. At in
textu codicis Arm. xxII.
Græce, xxxI.
Græce, xvI.
Hæc erat Cleopatra, uxor Epiphanis; nam
Alexander filius erat Evergetæ, hic autem frater
Philometoris et filius Epiphanis. Sed locus fortasse
wendosus.
Dicendum videtur: Ptolemæus, idemque
Alexander, majore fratre pulso matris jussu, etc.
Numerum quidem annorum trium regnantis Alexandri quis probet? Recole superius, col. 202-203
Huic Epiphanius tribuit annos XII.
Ita scribit Eusebius etiam in tabulis regum
et in Canone seu posteriore libro. Sed enim paulo
ante dixit idem Eusebius Ptolemæo Alexandro
successisse Soterem ab exsilio reducem; huic autem
filium Alexandri primi Alexandrum secundum, qui
ob occisam statiin uxorem, ipse quoque parricidii
guosuccessisse novum Dionysum. Ipse igitur aliam
quodammodo rationem nunc inire videtur Eusebius; et fortasse merito. Cum enim satis constet,
regem qui Novum Dionysum præcessit mortuum
esse in exsilio Tyri, legato Romanis regno (Cic. 11,
in Rull. 16). qui fieri potest ut Novus Dionysus
Alexandro II, qui Alexandria interfectus est, successerit? Profecto hæc est illa in Lagidarum successione famigerata quæstio in qua tantopere critici æstuant, quamque nuper sapientissimus
que Vicecomes denuo sibi versandam putavit (Iconogr. Gr. t. III, p. 600). Alexandrum tertium
quemdam Manutios secutus scribebat in albo Petavius (De doctrin. temp. lib. x, 48). Viceconies hunc
Philadelphum existimabat eumdem esse Ptolemæum
octavum secundo regnantem, neque Alexandrum
Hoccisum Alexandriæ, sed exsilio tantummodo
multatum. Jam quod in hoc catalogo Eusebius
Alexandrum 1 omittat, non est mirum, quandoquidem superius col. 204 dixit ejusdem regnum xix
dierum ab Ægyptiis in seriem non fuisse relatum.
Inauditum videtur hoc Philadelphi cognomen, et certe in Græco textu non legitur. L.
Scribendi sunt prorsus xxı, uti est in margine codicis Arm. et in Græco textu: quanquam
etiam Tertullianus ddv. Jud. cap. 8, scribit annos
Cleopatræ xx, tum alios ejusdem annos xi narrat
conregnante Augusto.
col. 209–210page 56 of 251
PG 19:209Κατὰ ταύτην Γάϊος Ιούλιος Καίσαρ πρῶτος ἐμονάρχησε Ρωμαίων. Μεθ᾿ ὃν Καίσαρ Σεβαστός Ονο τάουιος, καὶ Αύγουστος, Κλεοπάτραν ἐλών, καθεῖλε τὴν τῶν Πτολεμαίων ἀρχὴν, οἱ ἐβασίλευσαν ἔτη σιγ. Ταῦτα καὶ τὰ παρ' Αίγυπτίοις. 59-61. 1. (*) Πάντων μὲν Ἑλλήνων παλαιότατοι τοῖς χρόνοις ἀναγράφονται Σικυώνιοι βασιλεῖς, οἱ Σικυώνος ἡγησάμενοι, ὧν πρῶτος ἦρξεν Αἰγιαλεὺς κατὰ Βῆλον καὶ Νῖνον γεγονώς, τοὺς πρῶτον Ασσυρίων βασιλεῦσαι καὶ τῆς ᾿Ασίας μνημονευομένους, ἐξ οὗ Αιγιάλεια τὸ πρὶν, ἡ νῦν Πελοπόννησος, ἐκαλεῖτο. 2. (") Κάστορος περὶ τῆς βασιλείας τῶν Σικυωνίων. Παρατίθεμεν δὲ καὶ τοὺς Σικυῶνος βασιλεύσαντας, ἀρχομένους μὲν ἀπὸ Αἰγιαλέως τοῦ πρώτου βασιλεύε σαντος, λήγοντας δὲ ἐπὶ Ζεύξιππον. Οἱ μὲν οὖν βασιλεῖς κατέσχον ἐτῶν χρόνον ανθ'. Μετὰ δὲ τοὺς βασι λεῖς κατεστάθησαν ἱερεῖς τοῦ Καρνίου ἕξ· οὗτοι δ' ἱεράτευσαν ἔτη λγ'. μεθ' οὓς κατεστάθη ἱερεὺς. Χαρίδημος, ὃς καὶ οὐχ ὑπομείνας τὴν δαπάνην ἔφυγεν. 97. Εἰσὶ Σικυῶνος βασιλεῖς κατὰ τὴν τοῦ χρονογράφου Κάστορος ἔκθεσιν ὧδε 1. Πρῶτος Αἰγιαλεὺς ἔτη νβ', ἀφ' οὗ καὶ Αἰγιάλεια, ἡ νῦν Πελοπόννησος, τὸ πρὶν ἐκαλεῖτο. Οὗτος λέγεται βασιλεῦσαι Σικυώνος κατὰ τὸ ιε' ἔτος Βήλου του πρώ του της Ασσυρίων ἀρχῆς ἡγησαμένου, ὃν Ποσειδῶνος υἱὸν εἶναι καὶ Λιβύης μυθεύουσι. Δεύτερος Εύρων ἔτη με'. Τρίτος..... Τέταρτος Πέλοψ ἔτη κε' [ἀφ' οὗ] Πελοπόννησος ἐκλήθη. Πέμπτος θελξίων ἔτη νβ'. Ποσειδώνος γίνονται παῖδες δίδυμοι, Αγήνωρ καὶ
CHRONICORUM LIB. I
Ea regnante Caius Julius Cæsar summum prin- tim recensens. Et quoniam multa est ambiguitas
cipatum Romanorum invasit. Post bunc Cæsar Sebastus Octavianus, qui et Augustus interfecta
Cleopatra, Ptoleınæorum imperium sustulit, qui
annis ccxcv regnaverant.
CAPUT XXIII.
GRECORUM.
Qua ratione Græci antiquitates suas scribant.
Atheniensium reges; Argivorum reges; Sicyoniorum reges; Lacedæmonum reges; Corinthiorum
reges; quinam et quandiu maris imperium tenueria; olympiades quoque Græcorum prout singillatim scribuntur; tum Macedonum priores reges, et
qu: post Alexandrum Macedonem; Thessalorum,
Syrorum et Asianorum reges.
CAPUT XXIV.
Græcorum tempora.
1. Omnium Græcorum antiquissima prorsus
fecuntur Sicyoniorum tempora, et reges qui Sicyoni
præfuerunt, quorum dominationem primus auspicatus est Nini Belique ætate (qui primi Assyriorum
ir. Asia regnavisse memorantur) Ægialeus; a quo
Ægialea vocitata olim est, quæ nunc dicitur Peloponnesus. Argivorum primus rex scribitur Inachus,
Sicyoniorum imperio junior annis ccxcv. Atheniensibus primus imperitat Cecrops, cognomento
Diphyes, Argivorum imperio trecentis fere annis
posterior, Sicyoniorum autem junior triginta tribus supra quingentos.
apud veteres qui Græcanicæ historiæ tempora con
gesserunt, nos quidem pro viribus ex illo cinno ea
deligemus in quibus auctores sibi invicem consonant. Sicyoniorum quoque regum tempora chronicis libris non sine recto ordine explicavit Castor**,
eaque brevi scripto hisce ipsis verbis complexus
est. Sicyonios reges adjungimus, quorum princeps Ægialeus, postremus Zeuxippus. Et reges
quidem dominati sunt annis CMLIX post reges
autem præfuerunt Carnii sacerdotes sex, qui
pontificatum gesserunt annis xxxm: quorum postremus Charidemus sacerdos lectus, cum impensæ
ferendæ impar esset, fugam arripuit. Hæc ad verbum Castor. Est autem Sicyoniorum regum albus
ejusmodi.
2. Age jam ab antiquioribus nostra hæc chronologia exordiatur, Sicyonios primum reges singillaCAPUT XXV.
Sicyoniorum reges.
1. Primus Ægialeus annis LII, ex quo etiam
Ægialea, quæ nunc est Peloponnesus, vocabatur.
Initium regnandi Sicyone ab hoc factum aiunt circa
decimum quintum annum Beli, ejus qui primus
regnum Assyriæ tenuit Neptunique et Libyæ filius
dictitatur
Secundus Europs annis XLv. Hic Nino Beli filio
coætaneus regnat.
Tertius Telchin annis xx. Is ætate Semiramidės.
regnat.
Quartus Apis annis xv, ex quo Apia, quæ nunc
dicitur Peloponnesus.
Quintus Thelxion annis LII.
Κατὰ ταύτην Γάϊος Ιούλιος Καίσαρ πρῶτος ἐμονάρχησε Ρωμαίων. Μεθ᾿ ὃν Καίσαρ Σεβαστός Ονο
τάουιος, καὶ Αύγουστος, Κλεοπάτραν ἐλών, καθεῖλε τὴν τῶν Πτολεμαίων ἀρχὴν, οἱ ἐβασίλευσαν ἔτη
σιγ. Ταῦτα καὶ τὰ παρ' Αίγυπτίοις. Scaligeri excerptis p. 59-61.
1. (*) Πάντων μὲν Ἑλλήνων παλαιότατοι τοῖς χρόνοις ἀναγράφονται Σικυώνιοι βασιλεῖς, οἱ Σικυώνος
ἡγησάμενοι, ὧν πρῶτος ἦρξεν Αἰγιαλεὺς κατὰ Βῆλον καὶ Νῖνον γεγονώς, τοὺς πρῶτον Ασσυρίων βασιλεῦ
σαι καὶ τῆς ᾿Ασίας μνημονευομένους, ἐξ οὗ Αιγιάλεια τὸ πρὶν, ἡ νῦν Πελοπόννησος, ἐκαλεῖτο. Εx Syncello,
p. 97. D.
2. (") Κάστορος περὶ τῆς βασιλείας τῶν Σικυωνίων.
Παρατίθεμεν δὲ καὶ τοὺς Σικυῶνος βασιλεύσαντας, ἀρχομένους μὲν ἀπὸ Αἰγιαλέως τοῦ πρώτου βασιλεύε
σαντος, λήγοντας δὲ ἐπὶ Ζεύξιππον. Οἱ μὲν οὖν βασιλεῖς κατέσχον ἐτῶν χρόνον ανθ'. Μετὰ δὲ τοὺς βασιλεῖς κατεστάθησαν ἱερεῖς τοῦ Καρνίου ἕξ· οὗτοι δ' ἱεράτευσαν ἔτη λγ'. μεθ' οὓς κατεστάθη ἱερεὺς.
Χαρίδημος, ὃς καὶ οὐχ ὑπομείνας τὴν δαπάνην ἔφυγεν. Εx Syncello, p. 97. C.
Εἰσὶ Σικυῶνος βασιλεῖς κατὰ τὴν τοῦ χρονογράφου Κάστορος ἔκθεσιν ὧδε·
1. Πρῶτος Αἰγιαλεὺς ἔτη νβ', ἀφ' οὗ καὶ Αἰγιάλεια,
ἡ νῦν Πελοπόννησος, τὸ πρὶν ἐκαλεῖτο. Οὗτος λέγεται
βασιλεῦσαι Σικυώνος κατὰ τὸ ιε' ἔτος Βήλου του πρώ
του της Ασσυρίων ἀρχῆς ἡγησαμένου, ὃν Ποσειδώ
νος υἱὸν εἶναι καὶ Λιβύης μυθεύουσι.
Vide cap. 15, n. 8, cum nota.
Græce, capta.
Ita etiam cap. 15, n. 8. Neque tamen hæc
adamussim summa e prædictis numeris exsurgit.
Superius dicuntur anni ccxci, itemque hic in
margine codicis Arm., et Græce. Ergo locus universus cubare in mendis videtur. De Ptolemæorum
temporibus consulendi Clemens Alex. Strom. 1, 21,
Tertullianus adv. Jud. cap. 8; Epiphanius De
mens. et pond., cap. 12, atque alii, qui satis differunt ab Eusebio. Tum et Joannis Malalæ Antiocoeni hac de re lucubratio (Chronogr. p. 250-251)
non mediocribus mendis laborat.
In posteriore libro ad an. DccclxxxvIII diΔεύτερος Εύρων ἔτη με'.
Τρίτος.....
Τέταρτος Πέλοψ ἔτη κε' [ἀφ' οὗ] Πελοπόννησος
ἐκλήθη.
Πέμπτος θελξίων ἔτη νβ'.
cuntur anni CMLVIII.
Nempe Apollinis ita appellati. Jam adversus
hanc Eusebii de Sicyoniorum dynastia doctrinam
disputat Marshamus in Chronico, pp. 16 et 336.
Rectene an secus, alii dispiciant.
Apollodorus Bibl. 1, 1. ait: Aibúng xal
Ποσειδώνος γίνονται παῖδες δίδυμοι, Αγήνωρ καὶ
Bros Libya et Neptuno nati sunt gemini, Age-
nor et Belus.
Scaliger tantum piros... cum lacuna. Syncellus p. 102 huic regi Telchini tribuit annos
Ita apud Scaligerum, Pelops. Sed etiam.
col. 211–212page 57 of 251
PG 19:211Εκτος Αίγυδρος ἔτη λθ. Εβδομος θουρίμαχος ἔτη με'. Κατὰ τοῦτον πρῶτ τος βασιλεύει [ Αργείων] Ίναχος. Ογδοος Λεύκιππος ἔτη νγ'. Εννατος Μέσσαππος ἔτη μζ'. Κατὰ τοῦτον συνίσταται ἄρξας τῆς Αἰγύπτου Ἰωσὴφ ὁ παρ' Εβραίοις μνημονευόμενος. Δέκατος Ερατὸς ἔτη μς'. Ενδέκατος Πλημναῖος ἔτη μη. Δωδέκατος Ορθόπολις ἔτη ξγ. Τρισκαιδέκατος Μαραθώνιος ἔτη λ'. Κατὰ τοῦτον πρῶτος τῆς Ἀττικῆς ἐβασίλευσε Κέκροψ ὁ διφυής. Τεσσαρεσκαιδέκατος Μαράθιος έτη κ'. Κατά τοῦτον συνίσταται τῆς ἀπὸ Αἰγύπτου πορείας τῶν Ἑβραίων ἡγησάμενος Μωϋσῆς, ὡς κατὰ καιρὸν δει θήσεται. Πεντεκαιδέκατος Ἐχυρεὺς ἔτη νε'. Κατὰ τοῦτον Αργείων βασιλεύει Δαναός. Εκκαιδέκατος Κόραξ έτη λ'. Ἑπτακαιδέκατος Εποπεὺς ἔτη λεʹ. Ὀκτωκαιδέκατος Λαομέδων ἔτη μ'. ᾿Αργείων βασιλεῖς ἐπαύσαντο διαρκέσαντες ἔτη φμ'. Εννεακαιδέκατος Σικυών ἔτη με. Κατὰ τοῦτον οἱ Εἰκοστὸς Πόλυβος ἔτη μ'. Εἰκοστὸς πρῶτος Ίναχος ἔτη μ'. Εἰκοστός δεύτερος Φαιστος ἔτη η'. Εικοστός τρίτος "Αδραστος ἔτη δ'. Εἰκοστός τέταρτος Πολυφείδης ἔτη λα'. Κατὰ τοῦ τον Ιλιον ήλω. Εἰκοστός πέμπτος Πελασγὸς ἔτη κ'. Κατὰ τοῦτον Αἰνείας Λατίνων εβασίλευσεν. Εἰκοστὸς ἕκτος Ζεύξιππος ἔτη λα'. Ὁμοῦ γίνονται Σικυώνος βασιλεῖς οἱ πάντες κα βασιλεύουσι δὲ χρόνον ἐτῶν ἀνθ'. 2. Μετὰ Ζεύξιππον βασιλεῖς μὲν οὐκέτι, ἱερεῖς δὲ τοῦ Καρνίου. τῶν πρῶτος ἱερεύσατο Αρχέλαος ἔτος α'. Δεύτερος Αὐτομέδων ἔτος α'. Τρίτος Θεόκλυτος ἔτη δ'. Τέταρτος Εὔνεος ἔτη ς'. Πέμπτος Θεόνομος ἔτη θ'. Εκτος Αμφιγύης ἔτη τηʹ. Εβδομος Χαρίδημος τελευταίος. Οὗτος οὐχ ὑπο μείνας τὴν δαπάνην ἔφυγεν· ἀφ' οὗ ἐπὶ πρώτην όλυμ πιάδα ἔτη τνα'. Ὁμου Σικυωνίων βασιλέων τε κι ἱερέων στη ηη'. (*) Μετὰ τοὺς Σικυῶνος ἡγησαμένους, εὖ ἂν ἔχοι καὶ τοὺς ᾿Αργείων βασιλεῖς ἐν ἐπιτομή διελθεῖν, και θὼς τὰ ἀκριβῆ τῶν παλαιῶν περιέχει. Μνημονεύει δὲ καὶ τούτων ὁ Κάστωρ ὧδέ πως γράφων. "Ηφαιστος, τη' Μάρασος.
EUSEBII CASARIENSIS OPP. PARS 1.
Sextus Ægydrus annis xxxıv.
Septimus Thurimachus annis XLV. Hujus ætate
primus Argivis imperat Inachus.
Octavus Leucippus annis liii.
Nonus Messappus annis xlvii. Hujus ætate contigit ut in Egypto dominaretur Josephus, de quo
Hebræi loquuntur.
Decimus Eratus annis XLVI.
Undecimus Plemnæus annis XLVIII.
Duodecimus Orthopolis annis LXIII.
Decimus tertius Marathonius annis xxx, quo tempore in Attica primus regnavit Cecrops diphyes.
Decimus quartus Marathon annis xx. Ea tempestate Hebræis Ægypto excedentibus dux Moses
fuit, uti suo tempore comprobabitur.
Decimus quintus Chyreus annis Lv. Eo tempore Argivis imperabat Danaus.
Decimus sextus Corax annis xxx.
Decimus septimus Epopeus annis xxxv.
Decimus octavus Laomedon annis XL.
Decimus nonus Sicyon annis XLV. Hujus ætate
desiverunt Argivorum reges, qui annis DXL permanserant.
Vicesimus Polybus annis XL.
Vicesimus primus Inachus annis XL.
Vicesimus secundus Phæstus annis vill
Vicesimus tertius Adrastus annis iv.
HISTORICA.
Vicesimus sextus Zeuxippus annis xxxı.
Summa regum Sicyoniorum xxvı, a quibus regnatum est annis cèlix.
2. Exin jam non reges, sed Carnii sacerdotes,
quorum
Primus pontificatu functus est Archelaus anno 1.
Secundus Automedon anno 1.
Tertius Theoclytus annis 1v.
Quartus Euneus annis vi.
Quintus Theonomus annis ix.
Sextus Amphichyes annis x11
Septimus denique Charidemus, qui impensis
exhaustus fugit. Ab hoc ad primam olympiadem
anni labuntur CCCLII Sicyoniorum regum et
sacerdotum temporibus anni conflantur căxcvin
⚫ Post Sicyoniorum præsides, par est et reges
Argivorum presse percurrere, prout hi in certioribus veterum historiis occurrunt. Castor quoque
hos commemorat, eiusmodi ratione scribendi
utens.
CAPUT XXVI.
Castoris de Argivorum regno.
His addamus ordinatim etiam Argivorum reges,
qui orsi ab Inacho in Sthenelum Crotopi filium de
siverunt,
quorum temporibus conflunt anni
ccclxxxii. Pulso Sthenelo, Danaus Argos ipse obVicesimus quartus Polyphides annis xxxı. Hujus tinuit, ejusque posteri usque ad Eurystheum Stheneli qui Perseo natus erat. Exin Pelopidæ regno
ata:e llium captum est.
Vicesimus quintus Pelasgus annis xx. Hujus potiti sunt. Cæterum tempora Danaidarum annos
ætate Æneas Latinorum regnum tenuit.
Εκτος Αίγυδρος ἔτη λθ.
Εβδομος θουρίμαχος ἔτη με'. Κατὰ τοῦτον πρῶτ
τος βασιλεύει [ Αργείων] Ίναχος.
Ογδοος Λεύκιππος ἔτη νγ'.
Εννατος Μέσσαππος ἔτη μζ'. Κατὰ τοῦτον συνίσταται ἄρξας τῆς Αἰγύπτου Ἰωσὴφ ὁ παρ' Εβραίοις
μνημονευόμενος.
Δέκατος Ερατὸς ἔτη μς'.
Ενδέκατος Πλημναῖος ἔτη μη.
Δωδέκατος Ορθόπολις ἔτη ξγ.
Τρισκαιδέκατος Μαραθώνιος ἔτη λ'. Κατὰ τοῦτον
πρῶτος τῆς Ἀττικῆς ἐβασίλευσε Κέκροψ ὁ διφυής.
Τεσσαρεσκαιδέκατος Μαράθιος έτη κ'. Κατά
τοῦτον συνίσταται τῆς ἀπὸ Αἰγύπτου πορείας τῶν
Ἑβραίων ἡγησάμενος Μωϋσῆς, ὡς κατὰ καιρὸν δει
· θήσεται.
Πεντεκαιδέκατος Ἐχυρεὺς ἔτη νε'. Κατὰ τοῦτον
Αργείων βασιλεύει Δαναός.
Εκκαιδέκατος Κόραξ έτη λ'.
Ἑπτακαιδέκατος Εποπεὺς ἔτη λεʹ.
Ὀκτωκαιδέκατος Λαομέδων ἔτη μ'.
᾿Αργείων βασιλεῖς ἐπαύσαντο διαρκέσαντες ἔτη φμ'.
Εννεακαιδέκατος Σικυών ἔτη με. Κατὰ τοῦτον οἱ
CLXH conficiunt; Pelopidarum autem, qui ducto
Εἰκοστὸς Πόλυβος ἔτη μ'.
Εἰκοστὸς πρῶτος Ίναχος ἔτη μ'.
Εἰκοστός δεύτερος Φαιστος ἔτη η'.
Εικοστός τρίτος "Αδραστος ἔτη δ'.
Εἰκοστός τέταρτος Πολυφείδης ἔτη λα'. Κατὰ τοῦ
τον Ιλιον ήλω.
Εἰκοστός πέμπτος Πελασγὸς ἔτη κ'. Κατὰ τοῦτον
Αἰνείας Λατίνων εβασίλευσεν.
Εἰκοστὸς ἕκτος Ζεύξιππος ἔτη λα'.
Ὁμοῦ γίνονται Σικυώνος βασιλεῖς οἱ πάντες κα
βασιλεύουσι δὲ χρόνον ἐτῶν ἀνθ'.
2. Μετὰ Ζεύξιππον βασιλεῖς μὲν οὐκέτι, ἱερεῖς δὲ
τοῦ Καρνίου.
τῶν πρῶτος ἱερεύσατο Αρχέλαος ἔτος α'.
Δεύτερος Αὐτομέδων ἔτος α'.
Τρίτος Θεόκλυτος ἔτη δ'.
Τέταρτος Εὔνεος ἔτη ς'.
Πέμπτος Θεόνομος ἔτη θ'.
Εκτος Αμφιγύης ἔτη τηʹ.
Εβδομος Χαρίδημος τελευταίος. Οὗτος οὐχ ὑπομείνας τὴν δαπάνην ἔφυγεν· ἀφ' οὗ ἐπὶ πρώτην όλυμ
πιάδα ἔτη τνα'. Ὁμου Σικυωνίων βασιλέων τε κι
ἱερέων στη 3ηη'. Αb excerptis Scaligeri, p. 19-20,
(*) Μετὰ τοὺς Σικυῶνος ἡγησαμένους, εὖ ἂν ἔχοι καὶ τοὺς ᾿Αργείων βασιλεῖς ἐν ἐπιτομή διελθεῖν, και
θὼς τὰ ἀκριβῆ τῶν παλαιῶν περιέχει. Μνημονεύει δὲ καὶ τούτων ὁ Κάστωρ ὧδέ πως γράφων.
Syncellus p. 102 habet Apin ut hoc loco Eusebius. Apin omnino scribit quartum Sicyoniorum
regem etiam Pausanias 11, 5, quem auctorem pretium est consulere super cæteris quoque regibus
Sicyoniorum.
Græce demonstratur L.
Chyreus sive Echyreus est tertius decimus
apud Syncellum p. 109 Č.
Apud Syncellum p. 148 est "Ηφαιστος,
nempe Vulcanus.
Grace vult, nisi est mendum τη' pro 16'.
Greece cccLI.
Eumdem fere numerum tradit Eusebius etiam
apud Syncellum p. 97 B.
lta Syncellus, at Scaliger, Μάρασος.
col. 213–214page 58 of 251
PG 19:213Περὶ τῶν Αργείων βασιλέων ὡς ἐν ἐπιτομῇ. Πρῶτος Ίναχος Αργείων, κατὰ Θουρίμαχον ὃς Έβδομος ἦν τῆς Σικυωνίων ἀρχῆς. Δεύτερος Φορωνεὺς ἔτη ξ. Κατὰ τοῦτον Ωγυγος Ἐλευσῖνα ἔκτισε. Τρίτος "Απις ἔτη λε'. Τέταρτος Αργος ὁ Διὸς καὶ Νιόβης, ἀφ᾽ οὗ ἡ χώρα 2. Τοῦτον δὲ Δαναὸς ἐκβαλὼν ἐκράτησεν "Αργους καὶ Δέκατος Δαναὸς ἔτη ν. Ενδέκατος Λυγκεύς ἔτη μα'. Δωδέκατος "Αβας ἔτη κα μετωνομάσθη Αργεία, ἔτη α'. Πέμπτος Κρίασος ἔτη νδ'. Εκτος Φόρβας ἔτη λε' Εβδομος Τριόπας ἔτη μς'. Ογδοος Κροτωπὸς ἔτη και. Εννατος Σθένελος ἔτη ια'. οἱ τούτου ἀπόγονοι. Τρισκαδέκατος Προίτος ἔτη ιζ'. Τεσσαρεσκαιδέκατος Ακρίσιος ἔτη λα'. Ομοῦ τὰ πάντα τῆς ᾿Αργείων ἀρχῆς ἔτη φμε. Μέχρι τούτων οἱ Δαναΐδαι. 5. Μετὰ δὲ ᾿Ακρίσιον, εἰς Μυκήνας μετατεθείσης τῆς ᾿Αργείων ἀρχῆς κατὰ Εὐρυσθέα τοῦ Σθενέλου, οι Πελοπίδαι διεδέξαντο. Βασιλεύει δὲ πρῶτος Πελοποννήσου Πέλοψ. Πέλοψ Ολυμπίων προέστη. Εἰς Μυκήνας μετατεθείσης τῆς ᾿Αργείων ἀρχῆς, μετὰ ᾿Ακρίσιον ἐβασίλευσεν. Εὐρυσθεὺς ἔτη με. Έπειτα οἱ Πελοπίδαι Ατρεὺς καὶ Θυέστης ἔτη ξε'. ᾿Αγαμέμνων μετὰ τούτους ἔτη λ'. Αίγισθος ἔτη ιζ'. Ορέστης καὶ Τισαμενὸς καὶ Πένθος καὶ Κομήτης ἔτη νη', μέχρις Ηρακλειδών καθόδου ὅτε Πελοπόν Διός παρὰ Δις
CHRONICORUM LIB. 1.
initio ab Atreo regnaverunt quique dignitatem
usque ad Penthilum et Tisamenum et Cometein
Orestis filium retinuerunt (sub quo Heraclidarum
descensus accidit) feruntur anni cv. Age
vero singulorum regum Argivorum tempora hæc
sunt
CAPUT XXVII.
Argivorum reges.
1. Primus Inachus, a quo nomen regioni. Inachiæ, annis L. Inachus Argivum imperium auspicatus est imperante septimo loco Thurimacho apud
Sicyonios
Nonus Sthenelus annis XI.
Summa annorum CCCLXXX{}.
2. Sthenelum Danaus pepulit, Argosque ipse
tenuit, et ejusdem deinceps posteri: quorum et
successio et regnantium tempora ita se habent.
Decimus Danaus annis L.
Undecimus Lynceus XLI.
Duodecimus Abas annis XX{{},
Decimus tertius Prœtus annis xvII.
Decimus quartus Acrisius annis xxxı:
Argivorum imperii summa annorum DILIV
Hucusque Danaida.
3. Post Acrisium Mycenas translatum est
Secundus Phoroneus annis LX. Hujus ætate Ogy- Argivorum imperium sub Eurystheo Stheneli filio,
gus Eleusin condidit.
Tertius Apis, de quo. regio illa Apia dicta est,
annis xxxv. Ea tempestate apud Ægyptios dominatum tenuit Josephus, quem Hebræi memorant.
Quartus Argus Jovis et Niobes filius; ex quo
regionis nomen mutatum est, dictaque Argia, annis LXI.
Quintus Criasus annis Liv.
Sextus Phorbas annis xxxv Hujus ætate Cecrops Diphyes imperabat Atheniensibus.
Septimus Triopas annis XLVI. Eo regnante Moses
Hebræis exeuntibus ab Ægypto dux erat.
Octavus Crotopus annis xxı.
Pelopidæque dominium obtinuerunt: primus autemi
regnavit in Peloponneso Pelops, qui olympiorum
curator fuit. Translato Mycenas Argivorum imperio, post. Acrisium regnavit
Eurystheus annis XLV.
Deinde Pelopida Atreus et Thyestes annis LXV.
Post hos Agamemnon annis xxx, cujus anno
octavo decimo Ilium captum est.
Ægisthus annis xvir
Orestes, Tisamenus, Penthilus et Cometes
annis LVIII, usque ad Heraclidarum descensum qui Peloponnesum occupaverunt: a quo usque ad Ionum e suis terris migrationem anui
Περὶ τῶν Αργείων βασιλέων ὡς ἐν ἐπιτομῇ.
Πρῶτος Ίναχος Αργείων, κατὰ Θουρίμαχον ὃς
Έβδομος ἦν τῆς Σικυωνίων ἀρχῆς.
Δεύτερος Φορωνεὺς ἔτη ξ. Κατὰ τοῦτον Ωγυγος
Ἐλευσῖνα ἔκτισε.
Τρίτος "Απις ἔτη λε'.
Τέταρτος Αργος ὁ Διὸς καὶ Νιόβης, ἀφ᾽ οὗ ἡ χώρα
2. Τοῦτον δὲ Δαναὸς ἐκβαλὼν ἐκράτησεν "Αργους καὶ
Δέκατος Δαναὸς ἔτη ν.
Ενδέκατος Λυγκεύς ἔτη μα'.
Δωδέκατος "Αβας ἔτη κα
μετωνομάσθη Αργεία, ἔτη α'.
Πέμπτος Κρίασος ἔτη νδ'.
Εκτος Φόρβας ἔτη λε':
Εβδομος Τριόπας ἔτη μς'.
Ογδοος Κροτωπὸς ἔτη και.
Εννατος Σθένελος ἔτη ια'.
οἱ τούτου ἀπόγονοι.
Τρισκαδέκατος Προίτος ἔτη ιζ'.
Τεσσαρεσκαιδέκατος Ακρίσιος ἔτη λα'.
Ομοῦ τὰ πάντα τῆς ᾿Αργείων ἀρχῆς ἔτη φμε. Μέχρι τούτων οἱ Δαναΐδαι.
5. Μετὰ δὲ ᾿Ακρίσιον, εἰς Μυκήνας μετατεθείσης τῆς ᾿Αργείων ἀρχῆς κατὰ Εὐρυσθέα τοῦ Σθενέλου,
οι Πελοπίδαι διεδέξαντο. Βασιλεύει δὲ πρῶτος Πελοποννήσου Πέλοψ. Πέλοψ Ολυμπίων προέστη. Εἰς
Μυκήνας μετατεθείσης τῆς ᾿Αργείων ἀρχῆς, μετὰ ᾿Ακρίσιον ἐβασίλευσεν.
Εὐρυσθεὺς ἔτη με.
Έπειτα οἱ Πελοπίδαι Ατρεὺς καὶ Θυέστης ἔτη ξε'.
᾿Αγαμέμνων μετὰ τούτους ἔτη λ'.
Αίγισθος ἔτη ιζ'.
Ορέστης καὶ Τισαμενὸς καὶ Πένθος καὶ Κομήτης ἔτη νη', μέχρις Ηρακλειδών καθόδου ὅτε Πελοπόν
Syncellus quoque p. 155 primum e Pelopidis regem Atreum recitat.
Sive potius reditus; Heraclidæ enim Peloponneso ab Eurystheo pulsi, in eamdem regionem
multo tempore post reversi sunt. In textu Arm. est
incursio.
Castoris hunc locum, multis_partim interpesitis, partim immutatis, exhibet Græce Syncellus
p. 124-125.
Recole col. 211. Syncellus tamen p. 124
dicit Inachum regnavisse ætate Plemnæi Sicyonii.
Interpres Arm. Argus Odii et Niobes, etc.
Nimirum ex Græce.ὁ Διός hæc illi absurditas nata
est. Similiter et Hieronymus in secundo libro ex παρὰ
Δις fecit Paradium.
Codex noster Arm. hic xxv, sed bis in posteriore libro legitur xxxv, Græce item xxxv.
Syncellus, p. 155 D, scribit lvii!.
Græce, DXLV.
Eusebii hunc locum nominatim appellat Syncellus p. 156.
Apud Syncellum p. 170 scribuntur v.
De hac migrationė hisce verbis Velleias 1. iv
loquitur: Subsequenti tempore magna vis Græcæ juventutis abundantia virium sedes quæritans, in Asiam
se effudit. Nam Iones, duce lone, profecti Athenis
nobilissimam partem regionis maritimæ occupavere,
quæ hodieque appellatur Ionia, urbesque constituere
Ephesum, Miletum, Colophona, Prienen, Lebedum
Myuntem, Erythram, Clazomenas, Phocaam, etc.
col. 215–216page 59 of 251
PG 19:215(β). νησον εἷλον· ἀφ᾽ οὗ ἐπὶ τὴν Ἰώνων ἀποικίαν ἔτη ξ' Στη σξζ'. ΧΧΙΧ. ἀπὸ δὲ τῆς Ἰώνων ἀποικίας ἐπὶ ὀλυμπιάδα πρώτην Περὶ τῶν 'Αθηναίων βασιλέων ὡς ἐν ἐπιτομῇ. 1. Εξῆς δ' ἂν εἴη τούτοις καὶ τὸν τῶν ᾿Αθήνησι βασιλευσάντων κατάλογον συνάψαι. Πρῶτος παρ' ᾿Αθη ναίοις μνημονεύεται Ωγυγος, καθ᾿ ὃν παρ' Έλλησιν ὁ μέγας καὶ παλαιὸς ἱστορεῖται κατακλυσμός. Τούτῳ λέγεται συγχρονίσαι Φορωνεὺς ὁ Ἰνάχου Αργείων βασιλεύς. Τούτων τοῦ Φορωνέως χρόνων Πλάτων ἐν Τιμαίῳ τῷ διαλόγῳ ἐπιμέμνηται, ὡς πάνυ παλαιῶν, λέγων· «Καί ποτε παραγαγεῖν βουληθεὶς αὐτοὺς περὶ τῶν ἀρχαίων εἰς λόγους τῶν τῇδε τῇ πόλει, τὰ ἀρχαιότατα λέγειν ἐπιχειρεῖ περὶ Φορωνέως τε τοῦ πρώτου λεχθέντος καὶ Νιόβης, καὶ τὰ μετὰ τὸν κατακλυσμόν.» Γίνεται δὲ Ωγυγος κατὰ Μέσσαππον ἔννατον Σια κυώνος βασιλέα, καὶ κατὰ Βήλοχον Ασσυρίων ὄγδοον βασιλέα. Μετὰ δὲ Ωγυγον διὰ τὴν ἀπὸ τοῦ κατακλυσμοῦ πολλὴν φθοράν φασιν ἀβασίλευτον διαμεῖναι τὴν νῦν Αττικήν, μέχρι Κέκροπος ἔτη ρω 2. Ταῦτα δὲ διαριθμεῖται τὰ ἔτη καὶ ἀπὸ τῆς Αργείων βασιλείας πρὸ Ωγύγου ἀρξαμένης. Ἀπὸ γὰρ τῶν τελευταίων Φορωνέως: Αργείων βασιλέως καθ' όν μνημονεύεται ὁ ἐπὶ ἀγύγου κατακλυσμός, ἐπὶ Φόρ σαντα, ἐφ' οὗ τῆς Ἀττικῆς πρῶτος ἐβασίλευσε Κέκροψ δ' διφυής, συνάγεται ἔτη ρ' ᾿Απὸ δὲ Κέκροπος ἐπὶ τὴν πρώτην Ολυμπιάδα καταριθμούνται βασιλεῖς μὲν ἑπτακαίδεκα, ἄρχοντες δὲ διὰ βίου δώδεκα, ἐφ᾽ ὧν λέγε ται γεγονέναι τὰ ἐν Ἕλλησι θαυμάσια μυθολογούμενα. Οἱ δ' οὖν μετὰ τὸν Ωγυγον καὶ τὸν κατακλυσμὸν ᾿Αθη ναίων βασιλεῖς εἰσὶν οἶδε. (*) 1. Πρώτος Κέκροψ ὁ διφυής, κατὰ Μαραθώνιον βασιλεύσας ὃς ἦρξε Σικυῶνος τρισκαιδέκατος, ἔτη ν. Κατὰ δὲ τοῦτον Μωϋσῆς παρ' Εβραίοις εγνωρίζετο, Β. ὡς κατὰ καιρὸν ἐπιδείξομεν, ἐφ' οὗ ὁ ἐπὶ Δευκα λίωνος κατακλυσμὸς ἐν Θεσσαλίᾳ, ἥ τε ἐπὶ Φαέθοντος ἐκπύρωσις ἐν Αἰθιοπία. βασίλεων.
EUSEBII CASARIENSIS OPP. PARS. 1. HISTORICA.
excurrunt Lxxx et a migratione Ionica usque tenent. Id ipsum Castor quoque in historiæ Epito -
ad primam olympiadem anni sunt cclxvii.
CAPUT XXVIII.
Summatim de Atheniensium regibus
1. Hic dextrum est catalogum etiam Atheniensium regum attexere, e certioribus veterum memoriis prælibata summatim historia. Primus ab Atheniensibus memoratur Ogygus, in cujus ætatem ingens illud et perantiquum diluvium incurrisse fertur. Hujus æqualis habetur Phoroneus, Inachi filius,
Argivorum rex, quem ipse Plato in Timmo suo
commemorat his verbis: ‹ Cum eos commovere
studeret ad sermonem de hujus urbis antiquitatibus, vetustissima narrare aggressus est de primo illo Phoroneo, de Niobe, deque rebus quæ diluvium consecutæ sunt., Ogygus autem incidit in
ætatem Messappi regis noni Sicyoniorum, Belochique regis octavi Assyriorum. Jain post Ogygum,
quia diluvium vasta omnia fecisset, regnatum esse
negant in ea regione, quæ nunc dicitur Attica, annis cxc usque ad Cecropem.
2. Jam hi anni ex Argivorum quoque regnò supputantur, quod ante Ogygi ætatem initium cepit.
Nimirum a fine Phoronei Argivorum regis (sub quo
Ogygeum diluvium contigisse relatum est) ad Phorbantem, cui coætaneus Cecrops Diphyes hodiernæ
Attica primus præfuit, congeruntur anni cxc (β).
Tum a Cecrope ad primam olympiadem numerantur reges xvii, et principes, quos mors finiebat,
xı: sub quibus fabulosa portenta inter Græcos celebrantur. Hinc Græci Atticorum reges digerere
incipiunt vetustiorum enim certas rationes non
νησον εἷλον· ἀφ᾽ οὗ ἐπὶ τὴν Ἰώνων ἀποικίαν ἔτη ξ'·
Στη σξζ'. Αb excerptis Scaligeri p. 21.
me narrat.
CAPUT ΧΧΙΧ.
Castoris de Athenarum regno.
Athenarum quoque reges ex ordine exponemus,
ducto initio a Cecrope, cognomento Diphye; atque
in Thymoeten desinemus. Regum quidem, qui Erechthidæ dicti sunt, tempora annis constant CCCCL.
Deinde regnum delapsum est ad Melanthum Andropompi Pyliensem, atque ad ejus filium Codrum,
quorum amborum dominatio annos occupat Li
Sublato regno, proxime consecuti sunt principes
quos mors finiebat. Horum initium est a Medonte
Codri, finis in Alcmæone Æschyli: tempora autem
annorum ccix. Deinde qui decennalem potestatem
gerebant secuti sunt vII; hique annis Lxx viguerunt. Tandem annui principes a Creonte orsi in
Theophimum desiverunt, sub quo penitus terræ
nostra rebus et facinoribus finis est impositus.
Hæc Castor. Nos autem singulorum regum catalogun persequamur.
CAPUT XXX.
Athenarum reges.
• 1. Primus Cecrops Diplyes annis t (y), sub
quo Prometheus, Epimetheus et Atlas. Is quidem
regnat Athenis æqualis Triopæ regis septimi Argivorum, nec non Marathonii qui decimo tertio loco
Sicyone dominatus est. Sub eodem Moses quoque
apud Hebræos cognoscebatur, quod opportune deinceps demonstrabimus Sub eodem item, nempe
Deucalionæa ætate, Thessalia diluvio obruta traditur: tum sub Phaethonte Æthiopia ardentis ignis
furore correpta est.
ἀπὸ δὲ τῆς Ἰώνων ἀποικίας ἐπὶ ὀλυμπιάδα πρώτην
Περὶ τῶν 'Αθηναίων βασιλέων ὡς ἐν ἐπιτομῇ.
1. Εξῆς δ' ἂν εἴη τούτοις καὶ τὸν τῶν ᾿Αθήνησι βασιλευσάντων κατάλογον συνάψαι. Πρῶτος παρ' ᾿Αθη
ναίοις μνημονεύεται Ωγυγος, καθ᾿ ὃν παρ' Έλλησιν ὁ μέγας καὶ παλαιὸς ἱστορεῖται κατακλυσμός. Τούτῳ
λέγεται συγχρονίσαι Φορωνεὺς ὁ Ἰνάχου Αργείων βασιλεύς. Τούτων τοῦ Φορωνέως χρόνων Πλάτων ἐν
Τιμαίῳ τῷ διαλόγῳ ἐπιμέμνηται, ὡς πάνυ παλαιῶν, λέγων· «Καί ποτε παραγαγεῖν βουληθεὶς αὐτοὺς περὶ
τῶν ἀρχαίων εἰς λόγους τῶν τῇδε τῇ πόλει, τὰ ἀρχαιότατα λέγειν ἐπιχειρεῖ περὶ Φορωνέως τε τοῦ πρώτου
λεχθέντος καὶ Νιόβης, καὶ τὰ μετὰ τὸν κατακλυσμόν.» Γίνεται δὲ Ωγυγος κατὰ Μέσσαππον ἔννατον Σια
κυώνος βασιλέα, καὶ κατὰ Βήλοχον Ασσυρίων ὄγδοον βασιλέα. Μετὰ δὲ Ωγυγον διὰ τὴν ἀπὸ τοῦ κατακλυ
σμοῦ πολλὴν φθοράν φασιν ἀβασίλευτον διαμεῖναι τὴν νῦν Αττικήν, μέχρι Κέκροπος ἔτη ρω
2. Ταῦτα δὲ διαριθμεῖται τὰ ἔτη καὶ ἀπὸ τῆς Αργείων βασιλείας πρὸ Ωγύγου ἀρξαμένης. Ἀπὸ γὰρ τῶν
τελευταίων Φορωνέως: Αργείων βασιλέως καθ' όν μνημονεύεται ὁ ἐπὶ ἀγύγου κατακλυσμός, ἐπὶ Φόρ
σαντα, ἐφ' οὗ τῆς Ἀττικῆς πρῶτος ἐβασίλευσε Κέκροψ δ' διφυής, συνάγεται ἔτη ρ' ᾿Απὸ δὲ Κέκροπος ἐπὶ
τὴν πρώτην Ολυμπιάδα καταριθμούνται βασιλεῖς μὲν ἑπτακαίδεκα, ἄρχοντες δὲ διὰ βίου δώδεκα, ἐφ᾽ ὧν λέγε
ται γεγονέναι τὰ ἐν Ἕλλησι θαυμάσια μυθολογούμενα. Οἱ δ' οὖν μετὰ τὸν Ωγυγον καὶ τὸν κατακλυσμὸν ᾿Αθη
ναίων βασιλεῖς εἰσὶν οἶδε. Αb excerptis Scaligeri, non sine varietate,p. 21-27.
(*) 1. Πρώτος Κέκροψ ὁ διφυής, κατὰ Μαραθώνιον
βασιλεύσας ὃς ἦρξε Σικυῶνος τρισκαιδέκατος, ἔτη ν.
Κατὰ δὲ τοῦτον Μωϋσῆς παρ' Εβραίοις εγνωρίζετο,
Græce_tx. De hac re videsis Marshamum
Chron., pp. 334, 343, 344.
Hunc titulum de Græco exemplari expressimus.
Edit. Ficini p. 1043 B. Meminit Platonici hujus loci etiam Syncellus p. 126 Β.
Solon videlicet Ægyptios sacerdotes.
Codex Arm. hic mendose centum et novem.
Nimirum Apidis anni sunt xxxv, Argi Lxx,
Criasi Liv, Phorbantis xxx1 (hoc enim Phorbantis
anno regnum a Cecrope initum dicitur in posteriore Eusebii libro); summa annorum cxc.
ὡς κατὰ καιρὸν ἐπιδείξομεν, ἐφ' οὗ ὁ ἐπὶ Δευκα
λίωνος κατακλυσμὸς ἐν Θεσσαλίᾳ, ἥ τε ἐπὶ Φαέθοντος
ἐκπύρωσις ἐν Αἰθιοπία.
Castoris hic locus recurrit in posteriore libro
ad annum 889 non sine varietate. Conferendus etiam
Syncellus p. 178 B.
Hinc Athenæ videntur Castoris patria; de
qua varie traditur apud Vossium in Gr. historicis.
Exemplar nostrum Arm. hic v; sed L bis in
posteriore libro.
In posterioris libri prommio. Jam ob hanc de
Mosis sequiore ætate sententiam sexcenties vapalat
apud Syncellum Eusebius.
Ita lego pro βασίλεων.
Dic ph
col. 217–218page 60 of 251
PG 19:217π Δεύτερος Κραναός αυτόχθων ἔτη θ'. Τρίτος Αμφικτύων Δευκαλίωνος, γαμβρός Κρα ναού ἔτη ι'. Τέταρτος Εριχθόνιος Ηφαίστου, ὁ παρ' Ομήρῳ Ερεχθεύς, ἐφ᾽ οὗ Ἰδαῖοι Δάκτυλοι, ἔτη ν. Πέμπτος Πανδίων Εριχθονίου ἐφ' οὗ Κόρης άρ παγὴ καὶ τὰ περὶ Τριπτόλεμον ἔτη μ'. Εκτος Ερεχθεὺς Πανδίονος, ἐφ' οὗ τὰ περὶ Περ τέα, ἔτη ν. Έβδομος Κέκροψ ἀδελφὸς Ερεχθέως ἐφ᾽ οὗ τὰ περὶ Διόνυσον, ἔτη μ'. Ογδοος Πανδίων Ερεχθέως έτη κε', ὅς φεύγων ἐν Μεγάροις ἐβασίλευσεν· ἐφ' οὗ Ευρώπη, Κάδμος, καὶ τὰ περὶ Σπάρτους. Εννατος Αἰγεὺς Πανδίονος ἔτη μη', ἐν ᾧ τὰ περὶ τοὺς ᾿Αργοναύτας καὶ Κενταύρους, Ἡρακλῆς τε τοὺς ἄθλους ἐτέλει. Δέκατος Θησεύς Αιγέως ἔτη λ', ἐφ᾽ οὗ Μίνως ενο μεθέτει. Ο Ενδέκατος Μενεσθεύς Πετεῷ τοῦ Ορνέως τοῦ Ερεχθέως, ἐφ' οὗ Ιλιον εάλω, ἔτη κα. Δωδέκατος Δημοφών Θησέως ἔτη λγ', ἐφ' οὗ τὰ περὶ Ὀδυσσέα καὶ Ὀρέστην, καὶ Αἰνείας ἐβασίλευσε Λαβινίου. Τρισκαιδέκατος Οξύντης Δημοφώντος ἔτη ιδ', ἐφ' οὗ τὸν ἐν Ἐφέσῳ ναὸν ἐνέπρησαν Αμαζόνες. Τεσσαρεσκαιδέκατος Αφείδας Οξύντου ἔτος α'. Πεντεκαιδέκατος Θυμοίτης Αφείδαντος ἀδελφὸς ἔτη η'. Εκκαιδέκατος Μέλανθος Ανδροπόμπου Πύλιος ἔτη λζ', ἐφ' οὗ Ηρακλειδών κάθοδος, καὶ κράτησις Πελοποννήσου. Επτακαιδέκατος Κόδρος Μελάνθου ἔτη κα', ἐφ' οι Ιωνες ἐξ ᾿Αχαΐας ἐκπεσόντες εἰς ᾿Αθήνας κατέ. φυγον. 2. Οκτωκαιδέκατος Μέδων Κόδρου ἔτη η. Εννεακαιδέκατος Ακαστος Μέδοντος ἔτη λς. κατακλάκατος κάτω ἔφ' οὗ Ιώνων ἀποικία, ἐν οἷς Ομηρον ἱστορούσι. Κατὰ τοῦτον παρ᾽ Ἑβραίοις Σολομῶν τὸν ἐν Ἱερο σολύμοις ᾠκοδόμει ναόν, ὡς κατὰ καιρὸν ἐπιδείξομεν. Εἰκοστός "Αρχιππος Ακάστου έτη ιθ'. Εἰκοστὸς πρῶτος Θέρσιππος Αχίππου ἔτη μα'. Εἰκοστὸς δεύτερος Φόρβας Θερσίππου ἔτη. Εικοστός τρίτος Μαγακλής Φόρβαντος ἔτη. Εικοστός τέταρτος Διόγνητος Μεγακλέους ἔτη. ἐφ᾽ οὗ Λυκοῦργος ἐγνωρίζετο. Εἰκοστὸς πέμπτος Φερεκλῆς Διογνήτου ἔτη ιθ'. αἰτέω. τοῦ Ὀρνέως
Secundus Cranaus indigena annis 1x.
CHRONICORUM LIB. I.
Tertius Amphictyon Deucalionis (filius), Cranai
gener, sub quo Danaidum res narrantur, annis
π
Quartus Erichthonius Vulcani, qui ab Homero
Erechtheus appellatur, annis L. Sub hoc Idæi
Dactyli
XII, sub quo Amazones fanum Ephesi inflammaverunt.
Decimus quartus Aphidas Oxyntæ anno 1.
Decimus quintus Thymoetes frater Aphidantis
annis vill.
Decimus sextus Melanthus Andropompi Pyliensis
annis xxxvii, sub quo Heraclidæ descenderunt, et
Quintus Pandion Erichthonii annis XL, sub quo Peloponnesus subacta est.
raptus Proserpinæ atque Triptolemus.
Sextus Erechtheus Pandionis annis L, sub
res Persei.
quo
Septimus Cecrops frater Erecthei, annis XL
sub quo res Bacchi.
Octavus Pandion Erechthei annis xxv. Hic fuga
arrepta Megaris regnavit. Sub eodem Europa et
Cadmus et quæ de Spartis narrantur.
Nonus Egeus Pandionis annis XLVIII, sub quo
Argonautæ, et Centauri Hercules item sua
certamina peragebat.
Decimus Theseus Ægei annis xxx, sub quo Minos legislator cognoscebatur.
Undecimus Menestheus Petei, qui Ornei, qui
Erechthei, annis xx+11, sub quo Ilium captum est.
Duodecimus Demophoon Thesei annis xxxını, sub
quo res Ulyxis et Orestis, item que Æneas Anchisæ regnat Lavinii
Decimus tertius Oxyntes Demophoontis annis
Δεύτερος Κραναός αυτόχθων ἔτη θ'.
Τρίτος Αμφικτύων Δευκαλίωνος, γαμβρός Κρα
ναού ἔτη ι'.
Τέταρτος Εριχθόνιος Ηφαίστου, ὁ παρ' Ομήρῳ
Ερεχθεύς, ἐφ᾽ οὗ Ἰδαῖοι Δάκτυλοι, ἔτη ν.
Πέμπτος Πανδίων Εριχθονίου ἐφ' οὗ Κόρης άρ
παγὴ καὶ τὰ περὶ Τριπτόλεμον ἔτη μ'.
Εκτος Ερεχθεὺς Πανδίονος, ἐφ' οὗ τὰ περὶ Περτέα, ἔτη ν.
Έβδομος Κέκροψ ἀδελφὸς Ερεχθέως ἐφ᾽ οὗ τὰ
περὶ Διόνυσον, ἔτη μ'.
Ογδοος Πανδίων Ερεχθέως έτη κε', ὅς φεύγων
ἐν Μεγάροις ἐβασίλευσεν· ἐφ' οὗ Ευρώπη, Κάδμος,
καὶ τὰ περὶ Σπάρτους.
Εννατος Αἰγεὺς Πανδίονος ἔτη μη', ἐν ᾧ τὰ περὶ
τοὺς ᾿Αργοναύτας καὶ Κενταύρους, Ἡρακλῆς τε τοὺς
ἄθλους ἐτέλει.
Δέκατος Θησεύς Αιγέως ἔτη λ', ἐφ᾽ οὗ Μίνως ενομεθέτει.
Ο
Ενδέκατος Μενεσθεύς Πετεῷ τοῦ Ορνέως τοῦ
Ερεχθέως, ἐφ' οὗ Ιλιον εάλω, ἔτη κα.
Δωδέκατος Δημοφών Θησέως ἔτη λγ', ἐφ' οὗ τὰ
περὶ Ὀδυσσέα καὶ Ὀρέστην, καὶ Αἰνείας ἐβασίλευσε
Λαβινίου.
Græce I.
Iliad. 11, 547, Odyss. vii, 81.
Dactyli Idæi traduntur ferri inventores ab
Hesiodlo, apud Plinium vul, secl. 57, et Clementem
Alex. Strom, 1, 16, p. 362, ne aliorum testimonia
frustra invocem.
4) Allerum nunc Cecropem memorat etiam CleDeps Alex. Strom. 1, 21, p. 381.
Exemplar nostrum Arm. xx; sed sunt XL bis
" posteriore Eusebii libro, et hic Græce, et apud
Syncellum p. 161 A.
De Spartis lege posteriorem librum in Panlionis temporibus.
Grace tantun Argonauta. Armenius interpres
Decimus septimus Codrus Melanthi annis xxı,
sub quo lones amissa Achaia Athenas confugerunt.
2. ATHENARUM PRINCIPES QUOAD VIVERENT.
Decimus octavus Medon Codri dominatus est annis xx
Decimus nonus Acastus Medontis annis xxxvi,
cujus ætate migratio fonica fuit, in qua Homerum
quoque fuisse traditum est. Eodem tempore Salomon item templum Hierosolymis condebat, quod ubi
res feret demonstrabimus.
Vicesimus Archippus Acasti annis xix.
Vicesimus primus Thersippus Archippi annis xlt.
Vicesimus secundus Phorbas Thersippi annis
Vicesimus tertius Megacles Phorbantis annis xxx.
Vicesimus quartus Diognetus Megaclis annis
XXVIII, (sub quo) Lycurgus cognoscebatur..
Vicesimus quintus Pherecles Diogneti annis xıx
Τρισκαιδέκατος Οξύντης Δημοφώντος ἔτη ιδ', ἐφ'
οὗ τὸν ἐν Ἐφέσῳ ναὸν ἐνέπρησαν Αμαζόνες.
Τεσσαρεσκαιδέκατος Αφείδας Οξύντου ἔτος α'.
Πεντεκαιδέκατος Θυμοίτης Αφείδαντος ἀδελφὸς
ἔτη η'.
Εκκαιδέκατος Μέλανθος
Ανδροπόμπου Πύλιος
ἔτη λζ', ἐφ' οὗ Ηρακλειδών κάθοδος, καὶ κράτησις
Πελοποννήσου.
Επτακαιδέκατος Κόδρος Μελάνθου ἔτη κα', ἐφ' οι
Ιωνες ἐξ ᾿Αχαΐας ἐκπεσόντες εἰς ᾿Αθήνας κατέ.
φυγον.
2. Οκτωκαιδέκατος Μέδων Κόδρου ἔτη η.
Εννεακαιδέκατος Ακαστος Μέδοντος ἔτη λς.
κατακλάκατος κάτω
ἔφ' οὗ Ιώνων ἀποικία, ἐν οἷς Ομηρον ἱστορούσι.
Κατὰ τοῦτον παρ᾽ Ἑβραίοις Σολομῶν τὸν ἐν Ἱερο
σολύμοις ᾠκοδόμει ναόν, ὡς κατὰ καιρὸν ἐπιδεί
ξομεν.
Εἰκοστός "Αρχιππος Ακάστου έτη ιθ'.
Εἰκοστὸς πρῶτος Θέρσιππος Αχίππου ἔτη μα'.
Εἰκοστὸς δεύτερος Φόρβας Θερσίππου ἔτη.
Εικοστός τρίτος Μαγακλής Φόρβαντος ἔτη.
Εικοστός τέταρτος Διόγνητος Μεγακλέους ἔτη.
ἐφ᾽ οὗ Λυκοῦργος ἐγνωρίζετο.
Εἰκοστὸς πέμπτος Φερεκλῆς Διογνήτου ἔτη ιθ'.
addit rei superflua studiosi, quibus verbis etymologiam ejus nominis rimari videtur ex ápyóv, otiosum
et fortasse αἰτέω.
Interpres Arm. utitur voce JUSCHABARIGH,
qua locuti sumus supra.
de
Interpres Arm., perperam, Lavinii filius.
Græce vIII. Verum in margine codicis Arm.
xx, uti apud Syncellum p. 178 C. Et quidem in
posteriore Eusebii libro bis occurrit xx, în tabulis
nempe et in Canone.
Duo haec verbaex Syncello p. 157 supplentur.
Vocem τοῦ Ὀρνέως restituimus Græco textui
Scaligeriano ex Syncello p. 172 D, et ex Armeniaca
interpretatione.
col. 219–220page 61 of 251
PG 19:219Εἰκοστὸς ἕκτος Αρίφρων Φερεκλέους ἔτη κ', ἐφ᾿ οὗ ἡ ᾿Ασσυρίων ἀρχὴ κατελύθη, καὶ Σαρδανάπαλλος ἀνηρέθη. Εἰκοστὸς ἕβδομος Θεσπιεὺς Αρίφρονος έτη κζ', ἐφ' οὗ Λυκοῦργος ἐνομοθέτει Λακεδαιμονίοις. Εἰκοστὸς ὄγδοος Αγαμήστωρ Θεσπιέως ἔτη ιζ'. Εἰκοστὸς ἔννατος Αἰσχύλος Αγαμήστορος ἔτη κγ', ἐφ' οὗ ἔτει δωδεκάτω πρώτη Ολυμπιάς ἤχθη, ἣν ἐνίκα Κόροιβος Ηλείος στάδιον. Ομοῦ συνάγεται ἐπὶ τὴν πρώτην Ολυμπιάδα, ἀπὸ μὲν Κέκροπος του διφυούς, Στη ψπ ἀπὸ δὲ Ωγύγου ἔτη 20. Εντεῦθεν δὲ Ο κατὰ τὰς ὀλυμπιάδας ἀριθμητέον τοὺς χρόνους. Τριακοστὸς δὲ μετὰ Αἰσχύλον 'Αθηναίων βασιλεύει Αλκμαίων ἔτη 16. Μετὰ τοῦτον ἔδοξεν εἶναι τὰς ἀρχὰς δεκαετεῖς. Χάροψ έτη ι'. Αισιμήδης έτη ι'. Κλείδιχος ἔτη ι'. Ἱππομένης ἔτη ι'. Λεωκράτης ἔτη ι'. "Αψανδρος ἔτη ι. Ερυξίας ἔτη ''. Εδοξεν αἱρεῖσθαι ἄρχοντα κατ' ἐνιαυτόν. Καὶ πρῶτος ἡγήσατο ενιαύσιος ἄρχων Κρέων ἐπὶ τῆς εἰκοστῆς τετάρτης Ολυμπιάδος. Μεθ᾽ ἂν καὶ ἕκαστον ἔτος εἷς τις παρ' αὐτοῖς ἦρξεν, ὧν οὐκ ἀναγκαῖον νῦν τὰ ὀνόματα παρατίθεσθαι. Οὗτοι οἱ τῆς ᾿Αθηναίων ἀρχαιότητος ἐν ἐπιτομῇ μνημονευόμενοι χρόνοι, καὶ οἱ ἐν ταῖς παλαιαῖς καὶ μᾶλλον ἀκριβεστέραις ἱστορίαις ἀναφέρονται. Τοὺς μὲν οὖν ἔμπροσθεν χρόνους τῆς Ἰλίουἁλώσεως καὶ τὰς ἐν τούτοις πραχθείσας ἱστορίας οὐκ ἀκριβεῖς ἀναγραφὰς ἐχούσας, ὡς οἷόν τε ἦν ἐκ τῶν διαφόρως μνημονευομένων επετεμόμεθα. Τὰ δὲ ἀπὸ τῆς Ἰλίου ἁλώσεως μέχρι τῆς πρώτης ολυμπιάδος οὐδ᾽ αὐτὰ μὲν ἠξιώθη μνήμης ἐντελους· ὅμως δ' ὁ Πορφύριος ἐν τῷ πρώτῳ τῆς φιλοσόφου ἱστορίας ὧδέ πως ἐπιτέμνεται πρὸς λέξιν. ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ. (*) ᾿Απὸ τῆς ἁλώσεως Ἰλίου, ἐπὶ τὴν τῶν Ηρακλειδών κάθοδον, ἔτη π' φησὶν εἶναι ὁ ᾿Απολλόδωρος· ἀπὸ δὲ τῆς καθόδου, εἰς τὴν Ἰωνίας κτίσιν, ἔτη ξ'· ἐντεῦθεν εἰς Λυκοῦργον ἔτη θ' καὶ ἑκατὸν καὶ πεντήκοντα ἀπὸ δὲ Λυκούργου εἰς τὴν πρώτην όλυμπιάδα, ὀκτὼ καὶ ἑκατόν· τὰ δὲ πάντα ἀπὸ τῆς ἁλώσεως Ἰλίου, ἐπὶ τὴν πρώτην Ολυμπιάδα, ἔτη ἑπτὰ καὶ υ'. 27-28. Ερατοσθένης τους χρόνους ὧδε ἀναγράφει Ἀπὸ μὲν Τροίας ἁλώσεως ἐπὶ Ηρακλειδών κάθο η δον, ἔτη ὀγδοήκοντα· ἐντεῦθεν δὲ ἐπὶ τὴν Ἰωνίας κτίσιν, ἔτη ἑξήκοντα· τὰ δὲ τούτοις ἑξῆς, ἐπὶ μὲν ἐπιτροπίαν τὴν Λυκούργου, ἔτη ἑκατὸν πεντηκον ταεννέα, ἐπὶ δὲ προηγούμενον ἔτος τῶν πρώτων ὀλυμπίων ἔτη ἑκατὸν ὀκτώ. ψη".
EUSEBII CESARIENSIS OPP. PARS. I.
Vicesimus sextus Ariphron Phereclis annis xx,
cujus ætate imperium Assyriorum interempto Sardanapallo finitum est
Vicesimus septimus Thespieus Ariphronis annis vit
cujus ætate leges scribebat Lacedaemoniis Lycurgus.
Vicesimus octavus Agamestor Thespiei annis-xvII.
Vicesimus nonus Eschylus Agamestoris annis
xx, cujus anno duodecimo prima olympias instituta est, qua vicit stadium Chorabus Eleus. Summa temporum Atheniensium ad primam olympiadem a Cecrope, cognomento Diphye, anni sunt
DECL III, ab Ogygo anni CMLxx Postbinc olympiades notandis temporibus observandæ sunt..
Post Æschylum (autem tricesimus) imperat Athenis Alcmæon annis 11
Post hunc visum est decennales. esse principes.
Charops annis x.
Esimedes annis I.
Clidicus annis x.
Hippomenes annis x.
Leocrates annis x.
Apsander annis x.
Eryxias annis x.
Εἰκοστὸς ἕκτος Αρίφρων Φερεκλέους ἔτη κ', ἐφ᾿
οὗ ἡ ᾿Ασσυρίων ἀρχὴ κατελύθη, καὶ Σαρδανάπαλλος
ἀνηρέθη.
Εἰκοστὸς ἕβδομος Θεσπιεὺς Αρίφρονος έτη κζ',
ἐφ' οὗ Λυκοῦργος ἐνομοθέτει Λακεδαιμονίοις.
Εἰκοστὸς ὄγδοος Αγαμήστωρ Θεσπιέως ἔτη ιζ'.
Εἰκοστὸς ἔννατος Αἰσχύλος Αγαμήστορος ἔτη κγ',
ἐφ' οὗ ἔτει δωδεκάτω πρώτη Ολυμπιάς ἤχθη, ἣν ἐνίκα
Κόροιβος Ηλείος στάδιον. Ομοῦ συνάγεται ἐπὶ τὴν
πρώτην Ολυμπιάδα, ἀπὸ μὲν Κέκροπος του διφυούς,
Στη ψπ ἀπὸ δὲ Ωγύγου ἔτη 20. Εντεῦθεν δὲ
Ο
HISTORICA.
3. Mox placuit annuum principem creare. Et primus quidem annuus princeps fuit Creon vicesima
quarta olympiade. Deinde singuli uno anno dominati sunt, quorum nomina scribere tanti non est.
Hæc sunt tempora, quæ in antiquitatibus Atheniensibus recensentur, atque instar gravis historiæ ac
vetustate firmatæ habentur. Quanquam revera tempus ante captum llium, et quidquid in eo menorabile actum est, cum diligenti historiæ non esset
traditum, id nos, prout licuit, e pluribus memoriis
summatim congessimus. Rursus ne tempora quidem
ab llio capto ad primam olympiadem certis monumentis consignata fuerunt. Hæc tamen Porphyrius
primo suo philosophica historiæ libro his adamussim breviterque verbis complectitur.
CAPUT XXXI.
Ex Porphyrıi primo philosophicœ historiæ libro.
• capto Ilio ad Heraclidarum in Peloponnesum
descensum ait Apollodorus elapsos esse annos
Lxxx: tum a descensu, ad loniam urbibus frequentatam annos Lx: exinde ad Lycurgum annos
CLIX (a Lycurgo usque ad primam olympiadem
annos cviii): summam autem temporis a capto Ilio
ad primnam olympiadem annorum esse ccccvu
κατὰ τὰς ὀλυμπιάδας ἀριθμητέον τοὺς χρόνους.
Τριακοστὸς δὲ μετὰ Αἰσχύλον 'Αθηναίων βασιλεύει
Αλκμαίων ἔτη 16.
Μετὰ τοῦτον ἔδοξεν εἶναι τὰς ἀρχὰς δεκαετεῖς.
Χάροψ έτη ι'.
Αισιμήδης έτη ι'.
Κλείδιχος ἔτη ι'.
Ἱππομένης ἔτη ι'.
Λεωκράτης ἔτη ι'.
"Αψανδρος ἔτη ι.
Ερυξίας ἔτη ''.
Εδοξεν αἱρεῖσθαι ἄρχοντα κατ' ἐνιαυτόν. Καὶ πρῶτος ἡγήσατο ενιαύσιος ἄρχων Κρέων ἐπὶ τῆς εἰκοστῆς
τετάρτης Ολυμπιάδος. Μεθ᾽ ἂν καὶ ἕκαστον ἔτος εἷς τις παρ' αὐτοῖς ἦρξεν, ὧν οὐκ ἀναγκαῖον νῦν τὰ ὀνόματα
παρατίθεσθαι. Οὗτοι οἱ τῆς ᾿Αθηναίων ἀρχαιότητος ἐν ἐπιτομῇ μνημονευόμενοι χρόνοι, καὶ οἱ ἐν ταῖς
παλαιαῖς καὶ μᾶλλον ἀκριβεστέραις ἱστορίαις ἀναφέρονται. Τοὺς μὲν οὖν ἔμπροσθεν χρόνους τῆς Ἰλίου
ἁλώσεως καὶ τὰς ἐν τούτοις πραχθείσας ἱστορίας οὐκ ἀκριβεῖς ἀναγραφὰς ἐχούσας, ὡς οἷόν τε ἦν ἐκ τῶν
διαφόρως μνημονευομένων επετεμόμεθα. Τὰ δὲ ἀπὸ τῆς Ἰλίου ἁλώσεως μέχρι τῆς πρώτης ολυμπιάδος
οὐδ᾽ αὐτὰ μὲν ἠξιώθη μνήμης ἐντελους· ὅμως δ' ὁ Πορφύριος ἐν τῷ πρώτῳ τῆς φιλοσόφου ἱστορίας ὧδέ πως
ἐπιτέμνεται πρὸς λέξιν.
ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ.
(*) ᾿Απὸ τῆς ἁλώσεως Ἰλίου, ἐπὶ τὴν τῶν Ηρακλειδών κάθοδον, ἔτη π' φησὶν εἶναι ὁ ᾿Απολλόδωρος· ἀπὸ
δὲ τῆς καθόδου, εἰς τὴν Ἰωνίας κτίσιν, ἔτη ξ'· ἐντεῦθεν εἰς Λυκοῦργον ἔτη θ' καὶ ἑκατὸν καὶ πεντήκοντα·
ἀπὸ δὲ Λυκούργου εἰς τὴν πρώτην όλυμπιάδα, ὀκτὼ καὶ ἑκατόν· τὰ δὲ πάντα ἀπὸ τῆς ἁλώσεως Ἰλίου, ἐπὶ
τὴν πρώτην Ολυμπιάδα, ἔτη ἑπτὰ καὶ υ'. Ab excerptis Scaligeri, p. 27-28.
Cap. 15, n. 7, Sardanapallus dicitur exstinctus imperante Athenis Thespien Ariphronis. In pos
teriore tamen Eusebii libro utraque sententia refertur, Imperium Assyriorum deletum esse sub Ariphrone videbatur communis auctorum sententia
Syncello p. 185 B.
Grace xxvi. Ita bis in posteriore Eusebii libro, nec non apud Syncellum p. 185 C.
Lege cap. 28.
Græce xii; sed ut in posteriore libro bis, et
apud Syncellum d. 211 C.
Recole c. 214, n. 2. Interpres Arm. usque ad
@dificationem Ionia.
Hunc annorum numerum prorsus tradiderat
Eratosthenes, cujus locum juvat bic exscribere ex
Clemente Alex. Strom. 1, 21, p. 402, qui hæc scribit: Ερατοσθένης τους χρόνους ὧδε ἀναγράφει
Ἀπὸ μὲν Τροίας ἁλώσεως ἐπὶ Ηρακλειδών κάθο
η
'
δον, ἔτη ὀγδοήκοντα· ἐντεῦθεν δὲ ἐπὶ τὴν Ἰωνίας
κτίσιν, ἔτη ἑξήκοντα· τὰ δὲ τούτοις ἑξῆς, ἐπὶ μὲν
ἐπιτροπίαν τὴν Λυκούργου, ἔτη ἑκατὸν πεντηκονταεννέα, ἐπὶ δὲ προηγούμενον ἔτος τῶν πρώτων
ὀλυμπίων ἔτη ἑκατὸν ὀκτώ. Eratosthenes sic tempora scribit: a Troja capta ad reditum Heraclidarum,
fanni sunt octoginta; hinc ad Ioniam incolis frequenlalam, anni sexaginta; reliqua quæ consecuta sunt
tempora usque ad Lycurgi tutelam, anni sunt novem
et quinquaginta supra centum; tum ad annum primæ
olympiadis primum, anni centum et octo. Jaui Censorini De die nat. cap. 21 locus, in quo Eratosthe
nes annos
Ita emendo editionem scribendo + pro ψη".
Textus Scaligerianus, wv. Tum et Armeniaca
interpretatio aliquantum abludit. L.
Ed., s'.
col. 221–222page 62 of 251
PG 19:221(*) Πρώτη Ολυμπιάς, ἣν ἐνίκα Κόροιβος Ηλείος. Ἀπὸ γὰρ τούτων τὰ τῆς Ἑλλήνων χρονογραφίας ἀκριβοῦς ἀναγραφῆς τετευχέναι δοκεῖ, ἅττα πρὸ αὐτῶν, ὡς ἑκάστῳ φίλον ἦν, ἀπεφήναντο. (*) Περὶ τῆς θέσεως τοῦ ἀγῶνος τῶν ὀλυμπίων 1. Ολίγα δὲ ἀναγκαῖον περὶ τοῦ ἀγῶνος εἰπεῖν, ὡς οἱ μὲν ποῤῥωτάτω τοῖς χρόνοις τὴν θέσιν αὐτοῦ προά γοντε, πρὸ Ηρακλέους αὐτὸν τεθῆναί φασιν ὑπὸ ἑνὸς τῶν Ἰδαίων Δακτύλων· εἶτα ὑπὸ Αεθλίου ἐπὶ διαπείρα τῶν αὐτοῦ παίδων, ἀφ᾽ οὗ καὶ οἱ ἀγωνισταὶ ἀθληταὶ ἐκλήθησαν· μεθ᾿ ἂν τὸν υἱὸν αὐτοῦ Ἐπειδν, εἶτα Ενδυμίωνα, ἑξῆς δὲ ᾿Αλεξῖνον, εἶτα Οινόμαον προστῆναι τῆς θυσίας, μεθ' δν Πέλοπα εἰς τιμὴν τῷ πατρίῳ Διὰ ἀγαγεῖν, εἶτα Ηρακλέα τὸν ᾿Αλκμήνης καὶ Διὸς, ἀφ᾽ οὗ γενεὰς δέκα τυγχάνειν, οἱ δὲ τὰς τελείας τρεῖς φασίν, ἐπὶ Ιφιτον τὸν ἀνανεωσάμενον τὸν ἀγῶνα. 2. Τοῦτον γὰρ Ἠλεῖον ὄντα, καὶ προνοούμενον τῆς Ἑλλάδος, παῦσαί τε σπεύδοντα πολέμων τὰς πόλεις ἐκ πάσης Πελοποννήσου στείλαι θεωροὺς τοὺς πευσομένους περὶ τῆς τῶν κατεχόντων πολέμων ἀπαλλαγῆς, χρησμόν τε λαβεῖν Πυθικὸν τοῦτον Ο Πελοποννήσου ναέται παρὰ βωμὸν ἰόντες Θύετε, καὶ πείθεσθε τά κεν μάντεις ἐνέπωσιν. Τοῖς δὲ Ηλείοις τάδε προαγορεύσαι Ἠλεῖοι πρόπολοι πατέρων νόμον ιθύνοντες, Τὴν αὐτῶν ῥύεσθε πάτραν, πολέμου δ' ἀπέχεσθε, Κοινοδίκου φιλίης ἡγούμενοι Ελλήνεσσι, Εστ' ἂν ἐνὶ ξυνόδοις ἔλθῃ φιλόφρων ἐνιαυτός. Τούτου χάριν Ιφιτος κατήγγειλε τὴν ἐκεχειρίαν ἐπὶ ἡμέρῳ τροφῇ χρῆσθαι ὑπὸ Ἡρακλέους, καὶ χεῖρας ἀλλήλοις οὐκ ἐπέφερον. Τὸν δὲ ἀγῶνα τετέλεκεν Ιφιτος Ηρακλείδης σὺν Λυκουργῷ συγγενεῖ· ἑκάτεροι δὲ Ἡρακλεῖδαι. Καὶ τότε μόνον ἦν σταδίου ὁ ἀγών· ὕστερον δὲ τὰ ἄλλα ἆθλα κατὰ μέρος προσετέθη. 5. Ἱστοροῦσι δὲ οἱ περὶ ᾿Αριστόδημον τὸν Ἠλεῖον, ὡς ἀπὸ εἰκοστῆς καὶ ἑβδόμης Ολυμπιάδος ἤρξαντο οἱ ἄδηλον; μυθι Εστορικόν, Φλέγων. πατρίῳ. τελείας όλυμ πιάδας, θεωρούς οἱ περὶ ᾿Αριστόδημον. Τῶν ὁλυμπίων
CHRONICORUM LIB. I.
Opera pretium mihi videor facturus, si olym- tantumn exactas fesse aiunt usque ad Iphitun,
piades etiam, quæ a Græcis celebratæ sunt, libro
mẹo complectar.
CAPUT XXXII.
Græcorum olympiades.
'Prima olympias, qua vicit stadium Corœbus
Eleus. Hinc ratio temporum apud Græcos videtur
certo posse constitui: nam antea quidem ex sua
quisque sententia rem definiebat
* De institutione agonis (quæ est certantium exercitatio ).
1. De agone opus est disserere aliquantum, cujus instituti qui maxime ætatem ampliant, ante
Herculem a quodam ex idæis Dactylis conditum affirmant; exin ab Ætblio celebratum ob filios suos
exercendos; a quo et ii, qui decertabant, nomen
athletarum traxerunt. Deinde hujus filium
Ipeum, deinde Endymionem, deinde Alexinum,
deinde Enomaum præfectos fuisse sacrorum: tum
Pelopem patrii Jovis in honorem sacra obtulisse
ad extremum Herculem Alcmenæ et Jovis
filium: post quem alii ætates decem, alii vero tres
qui agonem instauravit.
2. Hic enim patria Eleus, Græciæ juvandæ studiosus cum bella civitatum tota Peloponneso
sedare cuperet, misit oratores qui de urgentium
bellorum compositione oraculum rogarent, alque
hoc responsum a Deo editum est Peloponnesiis:
• Delubrum ingredimini, sacra ferte, et vatum jussis morem gerite. Item Eleis hoc editum est oraculum: ‹ Elei qui majorum instituta firmiter retinentes, patriam vestram liberastis, finem bellis
imponite, commune fœdus cum Græcis initote, donec cum celebritate lætus annus redeat. Hujus
rei gratia Iphitus fœderata pace vacationem bellorum esse jussit, et suo quemque cibo tranquille
vesci; vetitumque ab Hercule monuit, ne quis vim
alii inferret. Atque ita agonem peregit Iphitus cum
Lycurgo Lacedaemonio; erant autem ainbo Heraclidæ. Nihil porro tum erat agon præter quam stadium. Alia deinceps certamina ex intervallo accesserunt.
3. Verumtamen Aristodemus Eleus refert,
exacta vicesima et septima olympiade (postquam
(*) Πρώτη Ολυμπιάς, ἣν ἐνίκα Κόροιβος Ηλείος. Ἀπὸ γὰρ τούτων τὰ τῆς Ἑλλήνων χρονογραφίας
ἀκριβοῦς ἀναγραφῆς τετευχέναι δοκεῖ, ἅττα πρὸ αὐτῶν, ὡς ἑκάστῳ φίλον ἦν, ἀπεφήναντο. Scaligeri
excerptis p. 38-39.
(*) Περὶ τῆς θέσεως τοῦ ἀγῶνος τῶν ὀλυμπίων
1. Ολίγα δὲ ἀναγκαῖον περὶ τοῦ ἀγῶνος εἰπεῖν, ὡς οἱ μὲν ποῤῥωτάτω τοῖς χρόνοις τὴν θέσιν αὐτοῦ προά
γοντε, πρὸ Ηρακλέους αὐτὸν τεθῆναί φασιν ὑπὸ ἑνὸς τῶν Ἰδαίων Δακτύλων· εἶτα ὑπὸ Αεθλίου ἐπὶ διαπείρα
τῶν αὐτοῦ παίδων, ἀφ᾽ οὗ καὶ οἱ ἀγωνισταὶ ἀθληταὶ ἐκλήθησαν· μεθ᾿ ἂν τὸν υἱὸν αὐτοῦ Ἐπειδν, εἶτα
Ενδυμίωνα, ἑξῆς δὲ ᾿Αλεξῖνον, εἶτα Οινόμαον προστῆναι τῆς θυσίας, μεθ' δν Πέλοπα εἰς τιμὴν τῷ πατρίῳ
Διὰ ἀγαγεῖν, εἶτα Ηρακλέα τὸν ᾿Αλκμήνης καὶ Διὸς, ἀφ᾽ οὗ γενεὰς δέκα τυγχάνειν, οἱ δὲ τὰς τελείας τρεῖς
φασίν, ἐπὶ Ιφιτον τὸν ἀνανεωσάμενον τὸν ἀγῶνα.
2. Τοῦτον γὰρ Ἠλεῖον ὄντα, καὶ προνοούμενον τῆς Ἑλλάδος, παῦσαί τε σπεύδοντα πολέμων τὰς πόλεις
ἐκ πάσης Πελοποννήσου στείλαι θεωροὺς τοὺς πευσομένους περὶ τῆς τῶν κατεχόντων πολέμων ἀπαλλαγῆς,
χρησμόν τε λαβεῖν Πυθικὸν τοῦτον·
Ο Πελοποννήσου ναέται παρὰ βωμὸν ἰόντες
Θύετε, καὶ πείθεσθε τά κεν μάντεις ἐνέπωσιν.
Τοῖς δὲ Ηλείοις τάδε προαγορεύσαι·
Ἠλεῖοι πρόπολοι πατέρων νόμον ιθύνοντες,
Τὴν αὐτῶν ῥύεσθε πάτραν, πολέμου δ' ἀπέχεσθε,
Κοινοδίκου φιλίης ἡγούμενοι Ελλήνεσσι,
Εστ' ἂν ἐνὶ ξυνόδοις ἔλθῃ φιλόφρων ἐνιαυτός.
Τούτου χάριν Ιφιτος κατήγγειλε τὴν ἐκεχειρίαν ἐπὶ ἡμέρῳ τροφῇ χρῆσθαι ὑπὸ Ἡρακλέους, καὶ χεῖρας
ἀλλήλοις οὐκ ἐπέφερον. Τὸν δὲ ἀγῶνα τετέλεκεν Ιφιτος Ηρακλείδης σὺν Λυκουργῷ συγγενεῖ· ἑκάτεροι δὲ
Ἡρακλεῖδαι. Καὶ τότε μόνον ἦν σταδίου ὁ ἀγών· ὕστερον δὲ τὰ ἄλλα ἆθλα κατὰ μέρος προσετέθη.
5. Ἱστοροῦσι δὲ οἱ περὶ ᾿Αριστόδημον τὸν Ἠλεῖον, ὡς ἀπὸ εἰκοστῆς καὶ ἑβδόμης Ολυμπιάδος ἤρξαντο οἱ
nes annos ccccvi ab Inachi regno (nisi iste Inachus
Sicyonius est) ad primam olympiadem tradit, jam
diu a criticis corruptus habetur.
Audiendus Varro apud Censorinum cap. 21:
Varro tria discrimina temporum esse tradit; primum ab hominum principio ad cataclysmum priorem, quod propter ignorantiam vocatur ἄδηλον; secundum a cataclysmo priore ad olympiadem primam,
quod quia in eo mulia fabulosa referuntur, μυθι
ziy nominatur; tertium a prima olympiade ad nos,
quod dicitur Εστορικόν, quia res in eo gestæ veris
historiis continentur. Sed contradicit Plutarchus in
Numa. cap. 1.
Extrema hæc verba videntur Armeniaci interpretis glossa. Jam de olympiadibus cum multi e
veteribus, tum copiosissime omnium scripserat
Phlegon, Adrianæi ævi auctor, cujus præcipuum ea
de re opus (nam plura eodem super argumento ediderat) legit Photius cod. xcvi. Videndus quoque
Suidas voc. Φλέγων. Fragmentum procmi: olympiadum Phlegontis typis jam diu commendatum est.
Denique legatur Pausanias in Eliacis.
Armenius interpres addit glossam oppugnatorum.
Interpres Arm., patris, perperam ex Græco
πατρίῳ. L.
ita Armenius interpres cum Scaligeriano textu consentiens, in quo τελείας tantummodo legitur. Verumtamen Syncellus p. 196 addit όλυμ
πιάδας, ita ut duodecim potius anni, quam nonaginta, id est ætates tres, intelligi debeant. L.
Interpres Arm., Grecia procurator.
res.
Interpres Arm. θεωρούς intellexit explorato
Grece, cognato.
Arm. Aristodemus cum sociis, perperam intellecta locutione οἱ περὶ ᾿Αριστόδημον.
Τῶν ὁλυμπίων non legebat interpres Arm.
col. 223–224page 63 of 251
PG 19:223ἀθληταὶ ἀναγράφεσθαι, οἱ δηλαδὴ νικηφόροι· πρὸ τοῦ γὰρ οὐδεὶς ἀνεγράφη, ἀμελησάντων τῶν προτέρων· τῇ δὲ εἰκοστῇ ὀγδόῃ τὸ στάδιον νικῶν Κόροιβος Ηλεῖος, ἀνεγράφη πρῶτος. Καὶ ἡ ὀλυμπιας αὕτη πρώτη ετάχθη, ἀφ᾿ ἧς Ἕλληνες ἀριθμοῦσι τοὺς χρόνους. Τὰ δὲ αὐτὰ τῷ ᾿Αριστοδήμῳ καὶ Πολύβιος ἱστορεῖ. Καλλίμαχος δε δεκατρεῖς ὀλυμπιάδας ἀπὸ Ιφίτου παρεῖσθαί φησι, μὴ ἀναγραφείσας, τῇ δὲ τεσσαρεσκαιδεκάτη Κόροιβον νικᾶν. Πολλοὶ δὲ λέγουσιν, ἀπὸ τῆς ὑπὸ Ἡρακλέους τοῦ Ἀλκμήνης τοῦ ἀγῶνος θέσεως ἐπὶ τὴν πρώτην ἀριθμουμένην ὀλυμπιάδα, γενέσθαι ἔτη υνθ'. "Αγουσι δὲ Ηλείοι πενταετηρικὸν τὸν ἀγῶνα, τεσσάρων ἐτῶν μεταξύ συντελουμένων. Επ Ελλήνων ὀλυμπιάδες ἀπὸ τῆς πρώτης ἐπὶ τὴν σμζʹ, καθ᾿ ἣν Ῥωμαίων ἐβασίλευσεν ᾿Αντωνίνος υἱὸς Σεβήρου. Πρώτη ὀλυμπιάς, ἣν ἐνίκα Κόροιβος Ηλεῖος στάδιον. Τοῦτο γὰρ ἡγωνίζοντο μόνον ἐπὶ ὀλυμπιακῶν ἀγώνων. Δευτέρα. Αντίμαχος Ηλεῖος στάδιον. Ῥῶμος καὶ Ῥωμύλος ἐγεννήθησαν. Τρίτη. "Ανδροκλος Μεσσήνιος στάδιον. Τετάρτη. Πολυχάρης Μεσσήνιος στάδιον. Πέμπτη. Αἰσχίνης Ηλεῖος στάδιον. Εκτη. Οἰδώλας Δυμαῖος στάδιον. Εβδόμη. Διοκλῆς Μεσσήνιος στάδιον. Ρωμύλος Ρώμην ἔκτισε, Ογδόη. Αντικλῆς Μεσσήνιος στάδιον. Εννάτη. Ξενοκλῆς Μεσσήνιος στάδιον. Δεκάτη. Δωτάδης Μεσσήνιος στάδιον Ενδεκάτη. Λεωχάρης Μεσσήνιος στάδιον. Δωδεκάτη. Οξύθεμις Κορωναίος στάδιον. Τρισκαιδεκάτη. Διοκλής Κορίνθιος στάδιον. Τεσσαρεσκαιδεκάτη. Δέσμων Κορίνθιος στάδιον. Προσετέθη καὶ δίαυλον, καὶ ἐνίκα Υπήνιος Ἠλεῖος. Πεντεκαιδεκάτη. "Ορσιππος Μεγαρεὺς στάδιον. Προσετέθη δολιχὸς, καὶ γυμνοὶ ἕδραμον, ἐνίκα Ακανθος Λάχων. Εκκαιδεκάτη. Πυθαγόρας Λάκων στάδιον. Επτακαιδεκάτη. Πῶλος Ἐπιδαύριος στάδιον. Οκτωκαιδεκάτη. Τέλλις Σικυώνιος στάδιον. Προσετέθη πάλη, καὶ ἐνίκα Ευρύβατος Λάκων. Προσετέθη καὶ πένταθλος, καὶ ἐνίκα Λαμπίας Λάκων. Εννεακαιδεκάτη. Μένος Μεγαρεύς στάδιον. Εικοστή. ᾿Αθηράδας Λάκων στάδιον.
EUSEBII CASARIENSIS OPP. PARS I. HISTORICA.
พ
agon ab Iphito institutus fuerat) coeptos esse scribi
victores, cum antea ob veterum incuriam nemo
fuisset litteris consignatus: donec vigesima octava
olympiade cum vicisset stadium Corabus Eleus,
ipse primus in album relatus est, eamque primam
olympiadem habitam esse, ex qua Græci sua tempora supputant. Aristodemo suffragatur et Polybius. At Callimachus ait, xIII olympiades post
Iphitum non esse scripto commendatas, neunpe usque ad quartam decimam quam vicit Corœbus.
Multi vero affirmant, inter agonem, quem Hercules
Alcmenæ instituerit, primamque scriptam olympiadem interjectos esse annos ccccLx. Porro Elei
unoquoque quinquennio, nempe annis quatuor interpositis, agonem peragunt.
CAPUT XXXIII.
Graecorum olympiades a prinia usque ad quadragesimam septimam supra ducentesimam, qua
Romanis imperabat Antoninus Severi filius.
I. Olympias, qua vicit Coræbus Eleus stadium.
Solius enim stadii usus fuit usque ad tertiam deciınam exactam olympiadem.
II. Antimachus Eleus stadium.
Remus et Romulus nascuntur.
III. Androclus Messenius stadium.
IV. Polychares Messenius stadium.
V. Æschides Eleus stadium.
VI. ŒŒŒbotas Dymæus stadium.
VII. Darcles Messenius stadium.
Romulus Romam condit.
VIII. Anticles Messenius stadium.
IX. Xenocles Messenius stadium.
X. Dotades Messenius stadium.
XI. Leochares Messenius stadium.
XII. Oxythemis Coronæus stadium.
XIII. Diocles Corinthius stadium,
XIV. Desmon Corinthius stadium. Additus est
recursus, quem vicit Hypenus Eleus.
XV. Orsippus Megarensis stadium. Additus est
dolichus: nudi currebant, vincebatque Aca
thus Laco.
XVI. Pythagoras Laco stadium.
XVII. Polus Epidaurins stadium.
XVIII. Tullus Sicyonius stadium. Addita est lucta,
vicitque Hybatus Laco. Additum etiam quinquertium, vicitque Lampis Laco.
XIX. Menus Megarensis stadium.
XX. Atheradas Laco stadium.
ἀθληταὶ ἀναγράφεσθαι, οἱ δηλαδὴ νικηφόροι· πρὸ τοῦ γὰρ οὐδεὶς ἀνεγράφη, ἀμελησάντων τῶν προτέρων· τῇ
δὲ εἰκοστῇ ὀγδόῃ τὸ στάδιον νικῶν Κόροιβος Ηλεῖος, ἀνεγράφη πρῶτος. Καὶ ἡ ὀλυμπιας αὕτη πρώτη ετάχθη,
ἀφ᾿ ἧς Ἕλληνες ἀριθμοῦσι τοὺς χρόνους. Τὰ δὲ αὐτὰ τῷ ᾿Αριστοδήμῳ καὶ Πολύβιος ἱστορεῖ. Καλλίμαχος δε
δεκατρεῖς ὀλυμπιάδας ἀπὸ Ιφίτου παρεῖσθαί φησι, μὴ ἀναγραφείσας, τῇ δὲ τεσσαρεσκαιδεκάτη Κόροιβον
νικᾶν. Πολλοὶ δὲ λέγουσιν, ἀπὸ τῆς ὑπὸ Ἡρακλέους τοῦ Ἀλκμήνης τοῦ ἀγῶνος θέσεως ἐπὶ τὴν πρώτην
ἀριθμουμένην ὀλυμπιάδα, γενέσθαι ἔτη υνθ'. "Αγουσι δὲ Ηλείοι πενταετηρικὸν τὸν ἀγῶνα, τεσσάρων ἐτῶν
μεταξύ συντελουμένων. Επ Syncello, p. 195-196, et e Scaligeri excerptis, p. 39.
Ελλήνων ὀλυμπιάδες ἀπὸ τῆς πρώτης ἐπὶ τὴν σμζʹ, καθ᾿ ἣν Ῥωμαίων ἐβασίλευσεν ᾿Αντωνίνος υἱὸς
Σεβήρου.
Πρώτη ὀλυμπιάς, ἣν ἐνίκα Κόροιβος Ηλεῖος στάδιον. Τοῦτο γὰρ ἡγωνίζοντο μόνον ἐπὶ ὀλυμπιακῶν ἀγώνων.
Δευτέρα. Αντίμαχος Ηλεῖος στάδιον.
Ῥῶμος καὶ Ῥωμύλος ἐγεννήθησαν.
Τρίτη. "Ανδροκλος Μεσσήνιος στάδιον.
Τετάρτη. Πολυχάρης Μεσσήνιος στάδιον.
Πέμπτη. Αἰσχίνης Ηλεῖος στάδιον.
Εκτη. Οἰδώλας Δυμαῖος στάδιον.
Εβδόμη. Διοκλῆς Μεσσήνιος στάδιον.
Ρωμύλος Ρώμην ἔκτισε,
Ογδόη. Αντικλῆς Μεσσήνιος στάδιον.
Εννάτη. Ξενοκλῆς Μεσσήνιος στάδιον.
Δεκάτη. Δωτάδης Μεσσήνιος στάδιον
Ενδεκάτη. Λεωχάρης Μεσσήνιος στάδιον.
Δωδεκάτη. Οξύθεμις Κορωναίος στάδιον.
Τρισκαιδεκάτη. Διοκλής Κορίνθιος στάδιον.
Τεσσαρεσκαιδεκάτη. Δέσμων Κορίνθιος στάδιον. Προσετέθη καὶ δίαυλον, καὶ ἐνίκα Υπήνιος Ἠλεῖος.
Πεντεκαιδεκάτη. "Ορσιππος Μεγαρεὺς στάδιον. Προσετέθη δολιχὸς, καὶ γυμνοὶ ἕδραμον, ἐνίκα Ακανθος
Λάχων.
Εκκαιδεκάτη. Πυθαγόρας Λάκων στάδιον.
Επτακαιδεκάτη. Πῶλος Ἐπιδαύριος στάδιον.
Οκτωκαιδεκάτη. Τέλλις Σικυώνιος στάδιον. Προσετέθη πάλη, καὶ ἐνίκα Ευρύβατος Λάκων. Προσετέθη καὶ
πένταθλος, καὶ ἐνίκα Λαμπίας Λάκων.
Εννεακαιδεκάτη. Μένος Μεγαρεύς στάδιον.
Εικοστή. ᾿Αθηράδας Λάκων στάδιον.
Vocabulum octava abest a codice Arm.
Ita in margine codicis Arm. et Græce. At in
textu mendose LIII.
Codex Arm., Heraclidæ pro Elei.
Num auctor hujus operis olympiadum est ille
Hippias Eleus, non admodum priscus homo, a Plutarcho in Numa cap. 1 memoratus? Nomina quidem
certaminum variorum olympicorum exstant explicanturque apud Platonem De legibus vit, p. 833, ed.
Serrani. Auctor catalogi olympiadum credendus
est potius Longinus vel Phlegon. Cf. caput 41. Ex
emendandis.
Grace Æschines. Ejusmodi multas in Olym
pionicarum nominibus varietates per se ipse lector
deinceps notabit; quæ certe rariores sunt, quam
illæ nominum in synodalibus subscriptionibus Latinorum discrepantiæ a Græcis.
Dolichus erat plurium stadiorum curriculum.
col. 225–226page 64 of 251
PG 19:225Εικοστή πρώτη. Παντακλῆς ᾿Αθηναίος στάδιον. Εἰκοστὴ δευτέρα. Ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον. Εἰκοστὴ τρίτη. Ικάριος Υπηρεσσιεὺς στάδιον. Προσετέθη πυγμή, καὶ Ὀνόμαστος Σμυρναῖος ἐνίκα, ὁ καὶ τῇ πυγμή νόμους θέμενος. Εικοστή τετάρτη Κλεοπτόλεμος Λάκων στάδιον. Εικοστή πέμπτη. Θάλπιος Λάκων στάδιον. Προσετέθη τέθριππον, καὶ ἐνίκα Πάτων Θηβαῖος. Εικοστή Εκτη. Καλλισθένης Λάκων στάδιον. Φιλόμβροτος δὲ Λάκων πένταθλον τρισὶν ὀλυμπιάσιν ἐνίκησε. Κάρνεια ἐτέθη πρῶτον ἐν Λακεδαίμονι κιθαρωδῶν ἀγών. Εἰκοστὴ ἑβδόμη. Εύρυβος ᾿Αθηναίος στάδιον. Εἰκοστὴ ὀγδόη. Κάρμις Λάκων στάδιον, ὃς σύκοις ξηροῖς ἤσκει. Ταύτην ήξαν Πισαῖοι, Ἠλείων ἀσχολουμένων, διὰ τὸν πρὸς Δυμαίους πόλεμον. Εἰκοστὴ ἐννάτη. Χίονις Λάκων στάδιον, οὗ τὸ ἄλμα ποδῶν ἦν νδ'. Τριακοστή. Ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον. Πισαῖοι Ηλείων ἀποστάντες ταύτην τε ἦξαν, καὶ τὰς ἑξῆς κδ'. Τριακοστή πρώτη. Χίονις Λάκων τὸ τρίτον στάδιον. Τριακοστή δευτέρα. Κρατίνος Μεγαρεὺς στάδιον· ὅτε καὶ Κομαῖος τρίτος ἀδελφῶν ἀγωνισάμενος ἐνίκα. Τριακοστή τρίτη. Γύγις Λάκων στάδιον. Προσετέθη παγκράτιον, καὶ ἐνίκα Λύγδαμις Συρακούσιος ὑπερμεγέθης, ὃς στάδιον ἐξεμέτρησε τοῖς ἑαυτοῦ ποσὶ, μόνας ἐξακοσίους παραθέσεις ποιησάμενος. Προσετέθη καὶ [κέλης] καὶ ἐνίκα Πραξίλλας Θεσσαλός. Τριακοστή τετάρτη. Στόμας Αθηναῖος στάδιον. Τριακοστή πέμπτη. Σφαίρος Λάκων στάδιον, καὶ δίαυλον Κύλων ὁ Ἀθηναῖος ὁ ἐπιθέμενος τυραννίδι. Τριακοστὴ ἔκτη. Φρύνων ᾿Αθηναῖος, ὃς Πιττακῷ μονομαχῶν ἀνηρέθη. Τριακοστὴ ἑβδόμη. Ευρυκλείδας Λάκων στάδιον. Προσετέθη στάδιον παίδων, καὶ ἐνίκα Πολυνείκης Ἠλείος. Προσετέθη καὶ παίδων πάλη, καὶ ἐνίκα Ιπποσθένης Λάκων, ὃς διαλιπών μίαν τὰς ἑξῆς πέντε ὀλυμπιάδας ἀνδρῶν πάλην ἐνίκησε. Τριακοστὴ ὀγδόη. Ὀλυνθεὺς Λάκων στάδιον. Προσετέθη παίδων πένταθλος καὶ ἠγωνίσαντο τότε μόνον ἶναι Δευτελίδας Λάκων. Τριακοστὴ ἐννάτη. 'Ρίψολκος Λάκων στάδιον. Τεσσαρακοστή. Ὀλυνθεὺς Λάκων τὸ δεύτερον στάδιον. Τεσσαρακοστή πρώτη. Κλεώνδας Θηβαίος στάδιον. Προσετέθη παίδων πυγμή, καὶ ἐνίκα Φιλώτας Συβαρίτης. Τεσσαρακοστὴ δευτέρα. Λυκώτας Λάκων στάδιον. Τεσσαρακοστή τρίτη. Κλέων Επιδαύριος στάδιον. Τεσσαρακοστὴ τετάρτη. Γέλων Λάκων στάδιον. προς δυσμι χούς, Ριψόλαος.
XXI. Pantacles Atheniensis stadium.
XXII. Idem iterum stadium.
CHRONICORUM LIB. I.
XXIII. Icarius Hyperesius stadium. Additus est
pugilatus vicitque Onomastus Smyrnæus, qui et
ejusdem pugilatus leges tulit.
XXIV. Cleoptolemus Laco stadium.
XXV. Thalpis Laco stadium. Addita est quadriga.
vicitque Paoron Thebanus.
XXVI. Callisthenes Laco stadium. Philimbrotus
Laco quinquertium tribus olympiadibus vicit. Carnia primum Lacedæmone instituta sunt, quod est
citharœdorum certamen.
XXVII. Eurybus Atheniensis stadium.
XXVIII. Charmis Laco stadium qui aridis tantum
ficubus vescebatur. Hanc primo olympiadem egerunt
Pisæi, eo quod Elei bello adversus Dynamæos
distinerentur.
XXIX. Chionis Laco stadium. Hujus unus saltus
cubitorum xx11 erat.
XXX. Idem secundo. Ab Eleis defecerunt Pisæi,
atque hanc et consequentes xxıı egerunt.
XXXI. Chionis Laco tertio stadium.
XXXII. Cratinus Megarensis stadium: quo tempore etiam Comæus pugilatu certans tres fratres
vicit.
Εικοστή πρώτη. Παντακλῆς ᾿Αθηναίος στάδιον.
Εἰκοστὴ δευτέρα. Ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον.
XXXIII. Gygis Laco stadium. Additum est pancration, vicitque Hyggamis Syracusanus magno
corpore præditus, qui stadium pedibus suis metitus
est, idque passuum tantummodo sexcentorum
esse voluit. Additus est etiam celes, vicitque Craxillas Thessalus.
XXXIV. Stomus Atheniensis stadium.
XXXV. Sphærus Laco stadium; recursum autem
Cylon Atheniensis, is qui etiam tyrannidem affectavit
XXXVI. Phryno Atheniensis qui in Co insula
singulari certamine interemptus est.
XXXVII. Euryclidas Laco stadium. Additum est
puerorum stadium, vicitque Polynices Eleus. Addita
lucta puerorum, vicitque Hypposthenes Laco, qui,
una intermissa, quinque continentibus olympiadibus luctam virilem vicit.
XXXVIII. Olyntheus Laco stadium. Additum est
puerorum quinquertium: tunc autem in agone tantum exercebantur. Vicit Deutelidas Laco.
XXXIX. Ripsolaus Laco stadium.
XL. Olyntheus Laco iterum.
XLI. Cleondas Thebanus stadium. Additus est
puerorum pugilatus, vicitque Philotas Sybarita.
XLII. Lycotas Laco stadium.
Εἰκοστὴ τρίτη. Ικάριος Υπηρεσσιεὺς στάδιον. Προσετέθη πυγμή, καὶ Ὀνόμαστος Σμυρναῖος ἐνίκα, ὁ
καὶ τῇ πυγμή νόμους θέμενος.
Εικοστή τετάρτη Κλεοπτόλεμος Λάκων στάδιον.
Εικοστή πέμπτη. Θάλπιος Λάκων στάδιον. Προσετέθη τέθριππον, καὶ ἐνίκα Πάτων Θηβαῖος.
Εικοστή Εκτη. Καλλισθένης Λάκων στάδιον. Φιλόμβροτος δὲ Λάκων πένταθλον τρισὶν ὀλυμπιάσιν ἐνίκησε.
Κάρνεια ἐτέθη πρῶτον ἐν Λακεδαίμονι κιθαρωδῶν ἀγών.
Εἰκοστὴ ἑβδόμη. Εύρυβος ᾿Αθηναίος στάδιον.
Εἰκοστὴ ὀγδόη. Κάρμις Λάκων στάδιον, ὃς σύκοις ξηροῖς ἤσκει. Ταύτην ήξαν Πισαῖοι, Ἠλείων ἀσχολου
μένων, διὰ τὸν πρὸς Δυμαίους πόλεμον.
Εἰκοστὴ ἐννάτη. Χίονις Λάκων στάδιον, οὗ τὸ ἄλμα ποδῶν ἦν νδ'.
Τριακοστή. Ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον. Πισαῖοι Ηλείων ἀποστάντες ταύτην τε ἦξαν, καὶ τὰς ἑξῆς κδ'.
Τριακοστή πρώτη. Χίονις Λάκων τὸ τρίτον στάδιον.
Τριακοστή δευτέρα. Κρατίνος Μεγαρεὺς στάδιον· ὅτε καὶ Κομαῖος τρίτος ἀδελφῶν ἀγωνισάμενος ἐνίκα.
Τριακοστή τρίτη. Γύγις Λάκων στάδιον. Προσετέθη παγκράτιον, καὶ ἐνίκα Λύγδαμις Συρακούσιος ύπερ
μεγέθης, ὃς στάδιον ἐξεμέτρησε τοῖς ἑαυτοῦ ποσὶ, μόνας ἐξακοσίους παραθέσεις ποιησάμενος. Προσετέθη καὶ
[κέλης] καὶ ἐνίκα Πραξίλλας Θεσσαλός.
Τριακοστή τετάρτη. Στόμας Αθηναῖος στάδιον.
Τριακοστή πέμπτη. Σφαίρος Λάκων στάδιον, καὶ δίαυλον Κύλων ὁ Ἀθηναῖος ὁ ἐπιθέμενος τυραννίδι.
Τριακοστὴ ἔκτη. Φρύνων ᾿Αθηναῖος, ὃς Πιττακῷ μονομαχῶν ἀνηρέθη.
Τριακοστὴ ἑβδόμη. Ευρυκλείδας Λάκων στάδιον. Προσετέθη στάδιον παίδων, καὶ ἐνίκα Πολυνείκης Ἠλείος.
Προσετέθη καὶ παίδων πάλη, καὶ ἐνίκα Ιπποσθένης Λάκων, ὃς διαλιπών μίαν τὰς ἑξῆς πέντε ὀλυμπιάδας
ἀνδρῶν πάλην ἐνίκησε.
Τριακοστὴ ὀγδόη. Ὀλυνθεὺς Λάκων στάδιον. Προσετέθη παίδων πένταθλος καὶ ἠγωνίσαντο τότε μόνον·
ἶναι Δευτελίδας Λάκων.
Τριακοστὴ ἐννάτη. 'Ρίψολκος Λάκων στάδιον.
Τεσσαρακοστή. Ὀλυνθεὺς Λάκων τὸ δεύτερον στάδιον.
Τεσσαρακοστή πρώτη. Κλεώνδας Θηβαίος στάδιον. Προσετέθη παίδων πυγμή, καὶ ἐνίκα Φιλώτας Συβαρίτης.
Τεσσαρακοστὴ δευτέρα. Λυκώτας Λάκων στάδιον.
Τεσσαρακοστή τρίτη. Κλέων Επιδαύριος στάδιον.
Τεσσαρακοστὴ τετάρτη. Γέλων Λάκων στάδιον.
pedum DC.
Interpres Arm. legit, ut putamus, προς δυσμι- Censorinus, cap. 13, Olympicum stadium dicit
χούς, vel similitudine vocabulorum deceptus est,
ideoque scripsit adversus occidentales. Sed plane
dicendum est adversus Dymæos. Fuit autem Dyme
urbs Achaiæ in limitibus Elidis.
Grece, L11, quæ mendosa lectio est. Item
Grace pedum pro cubitorum
Grece tertius fratrum.
Ita loquitur Armenius interpres. Caeterum
Rem narrant Thucydides 1, 126; et Herodotus v, 71. Perperam interpres Arm., qui etiam in
tyrannum impetum fecit.
Græce, qui in singulari cum Pittaco certamine
interemptus est, quæ vera lectio videtur.
Mendum pro Ριψόλαος.
col. 227–228page 65 of 251
PG 19:227Τεσσαρακοστή πέμπτη. Αντικράτης Επιδαύριος στάδιον. Τεσσαρακοστὴ ἕκτη. Χρυσάμαξος Λάκων στάδιον, καὶ Πολυμνήστωρ Μιλήσιος παίδων στάδιον, ὃς αἰπόλων λαγών κατέλαβε. Τεσσαρακοστὴ ἑβδόμη. Ευρυκλῆς Λάκων στάδιον. Τεσσαρακοστὴ ὀγδόη. Γλύκων Κροτωνιάτης στάδιον. Πυθαγόρας Σάμιος ἐκκριθεὶς παίδων πυγμὴν, καὶ ὡς θῆλυς χλευαζόμενος, προβὰς εἰς τοὺς ἄνδρας, ἅπαντας ἑξῆς ενίκησε. Τεσσαρακοστὴ ἐννάτη. Λυκῖνος Κροτωνιάτης στάδιον. Πεντηκοστή. Επιτελπίδας Λάκων στάδιον. Οἱ ἑπτὰ σοφοὶ ὠνομάσθησαν. Πεντηκοστή πρώτη. Ερατοσθένης Κροτωνιάτης στάδιον. Πεντηκοστή δευτέρα. "Αγις Ηλείος στάδιον. Πεντηκοστή τρίτη. "Αγνων Πεπαρήθιος στάδιον. Πεντηκοστή τετάρτη. Ἱππόστρατος Κροτωνιάτης στάδιον· Αριχίων Φυγαλεὺς τὸ τρίτον νικῶν παγκρέ τον ψιλωθεὶς ἀπέθανε, καὶ νεκρὸς ἐστέφθη, φθάσαντος ἀπείπασθαι ἀνταγωνιστοῦ, κλωμένου αὐτῷ τοῦ ποδος ὑπ' ἐκείνου. Πεντηκοστή πέμπτη. Ἱππόστρατος ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον. "Οτε Κῦρος ἐβασίλευσε Περσών. Πεντηκοστὴ ἔκτη. Φαίδρος Φαρσάλιος στάδιον. Πεντηκοστὴ ἑβδόμη. Λάδρομος Λάκων στάδιον. Πεντηκοστὴ ὀγδόη. Διόγνητος Κροτωνιάτης στάδιον. Πεντηκοστὴ ἐννάτη. Αρχίλοχος Κεκυραίος στάδιον. Εξηκοστή. Απελλαῖος Ἠλεῖος στάδιον. Εξηκοστὴ πρώτη. Αγάθαρχος Κερκυραίος στάδιον. Εξηκοστὴ δευτέρα. Ερυξίας Χαλκιδεὺς στάδιον. Μίλων Κροτωνιάτης πάλην, ὃς νικῇ Ὀλύμπια εξάκις, Πύθια ἐξάκις, Ισθμια δεκάκις, Νέμεα ἐννεάκις. Εξηκοστή τρίτη. Παρμενίδης Καμαριναῖος στάδιον. Εξηκοστὴ τετάρτη. Εξανδρος Θεσσαλὸς στάδιον. Εξηκοστή πέμπτη. Ακοχᾶς Ταραντίνος στάδιον. Προσετέθη ὀπλίτης, καὶ ἐνίκα Δαμάρητος Ηραιεύς. Εξηκοστὴ ἕκτη. Ἰσχυρὸς Ἱμεραῖος στάδιον. Εξηκοστὴ ἑβδόμη. Φανᾶς Πελληνεὺς πρῶτος ἐτρίσσευσεν, στάδιον, δίαυλον, ὅπλον. Εξηκοστὴ ὀγδόη. Ἰσόμαχος Κροτωνιάτης στάδιον. Εξηκοστὴ ἐννάτη. Ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον. Ἑβδομηκοστή. Νικαίστας Οπούντιος στάδιον. Ἑβδομηκοστή πρώτη. Τισικράτης Κροτωνιάτης στάδιον. προβὰς τοὺς ἄνἐκεφαλαίωσαν δρας, προβὰς εἰς τοὺς ἄνδρας, λιθοβολήσαντες ὅπλον, εξόχως ἑξῆς.
XLIII. Cleo Epidaurius stadium.
EUSEBII CASARIENSIS OPP. PARS. I.
XLIV. Gelo Laco stadium.
XLV. Anticrates Epidaurius stadium
XLVI. Chrysomachus Laco stadium. Polymnestor
Milesius puerorum stadium. Hic in pascuis degens
leporem cursu assecutus est.
XLVII. Eurycles Laco stadium.
XLVIII. Glyco Crotoniates stadium. Pythagoras
Samius despectus in puerorum pugilatu, et tanquam femina traductus, mox procedens viros
omnes egregie superavit.
XLIX. Lycinus Crotoniates stadium.
L. Epitelidas Laco stadium.
Septein sapientes nominati sunt.'
LI. Eratosthenes Crotoniates stadium.
LII. Agis Eleus stadium.
Lin. Agno Peparethius stadium.
LIV. Hippostratus Crotoniates stadium. Arechion
Phygalensis duobus jam pancratiis victor fracto
cranio interiit, et cadaver ejus coronatum est:
namque adversarius antea victus cum dimisit,
quia sibi pedem frangeret
HISTORICA.
LV. Hippostratus idem secundo.
Cyrus hoc tempore Persis imperavit.
LVI. Phaedrus Pharsalius stadium.
LVII. Lagramus Laco stadium.
LVIII. Diognetus Crotoniates stadium.
LIX. Archilochus Corcyraus stadium.
LX. Apellæus Eleus stadium.
LXI. Agatharchus Corcyraus stadium.
LXII. Eryxias Chalcidicus stadium; luctam Milo
Crotoniates, qui vicit Olympia sexies, Pythia sexies
Isthmia decies, Nemea novies.
LXIII. Parmenides Camarinæus stadium.
LXIV. Menander Thessalus stadium.
LXV. Anachus Tarentinus stadium. Additus et
cursus armatus, vicitque Damaretus Heræus.
LXVI. Ischyrus Himeræus stadium.
LXVII. Phannas Pellenensis primus triplex cer·
tamen obiit, nempe stadium, recursum, et cursum
armatum
LXVIII. Isomachus Crotoniates stadium.
LXIX. Idem secundo.
LXX. Nicias Opuntius stadium.
Τεσσαρακοστή πέμπτη. Αντικράτης Επιδαύριος στάδιον.
Τεσσαρακοστὴ ἕκτη. Χρυσάμαξος Λάκων στάδιον, καὶ Πολυμνήστωρ Μιλήσιος παίδων στάδιον, ὃς αἶπο
λων λαγών κατέλαβε.
Τεσσαρακοστὴ ἑβδόμη. Ευρυκλῆς Λάκων στάδιον.
Τεσσαρακοστὴ ὀγδόη. Γλύκων Κροτωνιάτης στάδιον. Πυθαγόρας Σάμιος ἐκκριθεὶς παίδων πυγμὴν, καὶ ὡς
θῆλυς χλευαζόμενος, προβὰς εἰς τοὺς ἄνδρας, ἅπαντας ἑξῆς ενίκησε.
Τεσσαρακοστὴ ἐννάτη. Λυκῖνος Κροτωνιάτης στάδιον.
Πεντηκοστή. Επιτελπίδας Λάκων στάδιον.
Οἱ ἑπτὰ σοφοὶ ὠνομάσθησαν.
Πεντηκοστή πρώτη. Ερατοσθένης Κροτωνιάτης στάδιον.
Πεντηκοστή δευτέρα. "Αγις Ηλείος στάδιον.
Πεντηκοστή τρίτη. "Αγνων Πεπαρήθιος στάδιον.
Πεντηκοστή τετάρτη. Ἱππόστρατος Κροτωνιάτης στάδιον· Αριχίων Φυγαλεὺς τὸ τρίτον νικῶν παγκρέ
τον ψιλωθεὶς ἀπέθανε, καὶ νεκρὸς ἐστέφθη, φθάσαντος ἀπείπασθαι ἀνταγωνιστοῦ, κλωμένου αὐτῷ τοῦ ποδος
ὑπ' ἐκείνου.
Πεντηκοστή πέμπτη. Ἱππόστρατος ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον.
"Οτε Κῦρος ἐβασίλευσε Περσών.
Πεντηκοστὴ ἔκτη. Φαίδρος Φαρσάλιος στάδιον.
Πεντηκοστὴ ἑβδόμη. Λάδρομος Λάκων στάδιον.
Πεντηκοστὴ ὀγδόη. Διόγνητος Κροτωνιάτης στάδιον.
Πεντηκοστὴ ἐννάτη. Αρχίλοχος Κεκυραίος στάδιον.
Εξηκοστή. Απελλαῖος Ἠλεῖος στάδιον.
Εξηκοστὴ πρώτη. Αγάθαρχος Κερκυραίος στάδιον.
Εξηκοστὴ δευτέρα. Ερυξίας Χαλκιδεὺς στάδιον. Μίλων Κροτωνιάτης πάλην, ὃς νικῇ Ὀλύμπια εξάκις,
Πύθια ἐξάκις, Ισθμια δεκάκις, Νέμεα ἐννεάκις.
Εξηκοστή τρίτη. Παρμενίδης Καμαριναῖος στάδιον.
Εξηκοστὴ τετάρτη. Εξανδρος Θεσσαλὸς στάδιον.
Εξηκοστή πέμπτη. Ακοχᾶς Ταραντίνος στάδιον. Προσετέθη ὀπλίτης, καὶ ἐνίκα Δαμάρητος Ηραιεύς.
Εξηκοστὴ ἕκτη. Ἰσχυρὸς Ἱμεραῖος στάδιον.
Εξηκοστὴ ἑβδόμη. Φανᾶς Πελληνεὺς πρῶτος ἐτρίσσευσεν, στάδιον, δίαυλον, ὅπλον.
Εξηκοστὴ ὀγδόη. Ἰσόμαχος Κροτωνιάτης στάδιον.
Εξηκοστὴ ἐννάτη. Ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον.
Ἑβδομηκοστή. Νικαίστας Οπούντιος στάδιον.
Ἑβδομηκοστή πρώτη. Τισικράτης Κροτωνιάτης στάδιον.
runt.
Armeniacus interpres legit προβὰς τοὺς ἄν- ἐκεφαλαίωσαν· Latini autem, in capite vulneraveδρας, uti est apud Syncellum p. 239 B, non προβὰς
εἰς τοὺς ἄνδρας, virili atale firmatus, uti habet
Scaliger.
Cratiniensis.
Arm.,
Græce, tertio pancratio.
Paulo aliter Græcus textus, in quo certe apud
Pausaniam vult, 40, dicitur strangulatus Arachion
(sive Arichion). Armeniacus interpres utitur voce
GARAPNADEAL, composita ex GARAP, cranium, et NALEAL, scissum. Sane et in Marc. Ev. cap. x,4,
utitur eodem hoc vocabulo interpres Bibliorum Armeniacus, quo loco Græci habent λιθοβολήσαντες
Ambigua locutio in Arm. textu, nempe victus
adversarius vel victor adversarius.
Hanc historiam luculenter tradunt Pausanias
viii, 40, et Philostratus Imag. 11, 6.
Interpres Arm. ponit hic et superius vocem
Græcam ὅπλον, quam sic deinde explanat hoc loco:
id est adversarium se exhibere contra armatum ad
certamen.
Armeniacus interpres videtur legisse εξόχως
pro ἑξῆς.
col. 229–230page 66 of 251
PG 19:229Εβδομηκοστή δευτέρα. Ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον. Εβδομηκοστή τρίτη. Αττύαλος Κροτωνιάτης στάδιον. Εβδομηκοστὴ τετάρτη. Ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον. Εβδομηκοστή πέμπτη. Ὁ αὐτὸς τρίτον. Εβδομηκοστὴ ἔκτη. Σκάμανδρος Μιτυληναῖος στάδιον. Ἑβδομηκοστὴ ἑβδόμη. Δάνδης Ἀργεῖος στάδιον. Εβδομηκοστὴ ὀγδόη. Παρμενίδης Ποσειδωνιάτης στάδιον. Εβδομηκοστὴ ἐννάτη. Ξενοφῶν Κορίνθιος στάδιον. Υγδοηκοστή. Τυρύμμας Θεσσαλός στάδιον. Πάλην Αμησινᾶς Βαρκαῖος, ὃς βουκολῶν ταύρῳ ἐγυμνάζετο, ἦν καὶ εἰς Πίσαν ἀγαγὼν συνεγυμνάσθη. Ογδοηκοστή πρώτη. Πολύμναστος Κυρηναῖος στάδιον, Ογδοηκοστή δευτέρα. Λύκος Λαρισσαίος στάδιον. Ογδοηκοστὴ τρίτη. Κρίσσων Ιμεραίος στάδιον. Ογδοηκοστή τετάρτη. Ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον. Ογδοηκοστή πέμπτη. Ὁ αὐτὸς τὸ τρίτον στάδιον. υγδοηκοστὴ ἔκτη. Θεόπομπος Θεσσαλὸς στάδιον. Ογδοηκοστὴ ἑβδόμη. Σώφρων Αμβρακιώτης στάδιον. Ἐν ᾧ ὁ Πελοποννησιακός πόλεμος συνεκροτήθη. Ογδοηκοστὴ ὀγδόη. Σύμμαχος Μεσσήνιος στάδιον. υγδοηκοστὴ ἐννάτη. Ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον. Εννενηκοστή. Ὑπέρδιος Συρακούσιος στάδιον. Εννενηκοστή πρώτη. Εξάγοντος 'Ακραγαντίνος στάδιον. Εννενηκοστὴ δευτέρα. Ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον στάδιον. Εννενηκοστή τρίτη. Εὔκατος Κυρηναῖος στάδιον· παγκράτιον Πολύδαμας Σκοτούσσαῖος ὑπερμεγέθης, ὃς ἐν Πέρσαις παρὰ "Ωχω γενόμενος λέοντας ἀνῄρει, καὶ ὡπλισμένους γυμνὸς κατηγωνίσατο, ἴστη δὲ καὶ ἄρ ματα ἐλαυνόμενα κατὰ κράτος. Προσετέθη συνωρίς, καὶ ἐνίκα Εὐαγόρας Ηλείος. Εννενηκοστή τετάρτη. Κροκίνας Λαρισσαίος στάδιον. Εννενηκοστή πέμπτη. Μένων Αθηναίος στάδιον. Εννενηκοστὴ ἔκτη. Ευπόλεμος Ηλείος στάδιον. Προσετέθη σαλπιγκτής, καὶ ἐνίκα Τίμαιος Ηλείος. Προσ ετέθη καὶ κῆρυξ, καὶ ἐνίκα Κράτης Ηλείος. Εννενηκοστὴ ἑβδόμη. Τεριναῖος Ηλεῖος στάδιον. Εννενηκοστὴ ὀγδόη. Σώσιππος ὁ Δελφὸς στάδιον, Αριστόδημος Ἠλεῖος πάλην, οὗ μέσα οὐδεὶς ἔλαβεν. Εννενηκοστὴ ἐννάτη. Δίκων Συρακούσιος στάδιον. Προσετέθη τέθριππον πωλικὸν, καὶ ἐνίκα Εὐρυβάτας Λάχων στάδιον Εκατοστή. Διονυσόδωρος Ταραντίνος στάδιον.
LXXI. Tisicrates Crotoniates stadium.
LXXII. Iden secundo.
LXXIII. Astyalus Crotoniates stadium.
LXXIV. Idem secundo.
LXXV. Idem tertio
CHRONICORUM LIB. I.
LXXVI. Scamander Mitylenæus stadium.
LXXVII. Dandinus Argivus stadium.
LXXVIII. Parmenides Posidoniates stadium.
LXXIX. Xenophon Corinthius stadium.
LXXX. Turymmas Thessalus stadium: luctam
Amesinas Barcæus, qui armenta pascens luctabaLur cum tauro; cumque eodem Pisam adducto
decertabat.
LXXXI. Polymnastus Cyrenæus stadium.
LXXXII. Lycus Larissæus stadium.
LXXXIII. Crisso Himeræus stadium.
LXXXIV. Idem secundo.
LXXXV. Idem tertio.
LXXX VI. Theopompus Thessalus stadium.
LIXXVII. Euphranor Ambraciotes stadium.
Exin bellum Peloponnesiacum.
LXXXVIII. Symmachus Messenius stadium.
LXXXIX. Idem secundo
XC. Hyperbius Syracusanus stadium.
XCI. Exegentus Agrigentinus stadium.
XCII. Idem secundo.
XCIII. Eurotas Cyrenæus stadium: pancratium
Polydamas Scotusæus ingenti corpore præditus,
qui cum in l'erside apud Ochum versaretur, leones
cædebat, nudusque cum armatis certabat. Addita
est biga, vicitque Evagrius Eleus.
XCIV. Crocinas Larissæus stadium.
XCV. Meno Atheniensis stadium.
XCVI. Eupolemus Eleus stadium. Additus est
tubicen, vicitque Timæus Eleus. Additus etiam
præco, vicitque Acrates Eleus
XCVII. Tirinæus Eleus stadium.
XCVIII. Sosippus Delphius stadium: luctam
Aristodemus Eleus, quem nemo medium corripuit.
XCIX. Dicon Syracusanus stadium. Additum est
equuleorum curule certamen vicitque Eurybasus Laco
C. Dionysidorus Tarentinus stadium.
Εβδομηκοστή δευτέρα. Ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον.
Εβδομηκοστή τρίτη. Αττύαλος Κροτωνιάτης στάδιον.
Εβδομηκοστὴ τετάρτη. Ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον.
Εβδομηκοστή πέμπτη. Ὁ αὐτὸς τρίτον.
Εβδομηκοστὴ ἔκτη. Σκάμανδρος Μιτυληναῖος στάδιον.
Ἑβδομηκοστὴ ἑβδόμη. Δάνδης Ἀργεῖος στάδιον.
Εβδομηκοστὴ ὀγδόη. Παρμενίδης Ποσειδωνιάτης στάδιον.
Εβδομηκοστὴ ἐννάτη. Ξενοφῶν Κορίνθιος στάδιον.
Υγδοηκοστή. Τυρύμμας Θεσσαλός στάδιον. Πάλην Αμησινᾶς Βαρκαῖος, ὃς βουκολῶν ταύρῳ ἐγυμνάζετο,
ἦν καὶ εἰς Πίσαν ἀγαγὼν συνεγυμνάσθη.
Ογδοηκοστή πρώτη. Πολύμναστος Κυρηναῖος στάδιον,
Ογδοηκοστή δευτέρα. Λύκος Λαρισσαίος στάδιον.
Ογδοηκοστὴ τρίτη. Κρίσσων Ιμεραίος στάδιον.
Ογδοηκοστή τετάρτη. Ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον.
Ογδοηκοστή πέμπτη. Ὁ αὐτὸς τὸ τρίτον στάδιον.
υγδοηκοστὴ ἔκτη. Θεόπομπος Θεσσαλὸς στάδιον.
Ογδοηκοστὴ ἑβδόμη. Σώφρων Αμβρακιώτης στάδιον.
Ἐν ᾧ ὁ Πελοποννησιακός πόλεμος συνεκροτήθη.
Ογδοηκοστὴ ὀγδόη. Σύμμαχος Μεσσήνιος στάδιον.
υγδοηκοστὴ ἐννάτη. Ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον.
Εννενηκοστή. Ὑπέρδιος Συρακούσιος στάδιον.
Εννενηκοστή πρώτη. Εξάγοντος 'Ακραγαντίνος στάδιον.
Εννενηκοστὴ δευτέρα. Ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον στάδιον.
Εννενηκοστή τρίτη. Εὔκατος Κυρηναῖος στάδιον· παγκράτιον Πολύδαμας Σκοτούσσαῖος ὑπερμεγέθης, ὃς
ἐν Πέρσαις παρὰ "Ωχω γενόμενος λέοντας ἀνῄρει, καὶ ὡπλισμένους γυμνὸς κατηγωνίσατο, ἴστη δὲ καὶ ἄρ
ματα ἐλαυνόμενα κατὰ κράτος. Προσετέθη συνωρίς, καὶ ἐνίκα Εὐαγόρας Ηλείος.
Εννενηκοστή τετάρτη. Κροκίνας Λαρισσαίος στάδιον.
Εννενηκοστή πέμπτη. Μένων Αθηναίος στάδιον.
Εννενηκοστὴ ἔκτη. Ευπόλεμος Ηλείος στάδιον. Προσετέθη σαλπιγκτής, καὶ ἐνίκα Τίμαιος Ηλείος. Προσ
ετέθη καὶ κῆρυξ, καὶ ἐνίκα Κράτης Ηλείος.
Εννενηκοστὴ ἑβδόμη. Τεριναῖος Ηλεῖος στάδιον.
Εννενηκοστὴ ὀγδόη. Σώσιππος ὁ Δελφὸς στάδιον, Αριστόδημος Ἠλεῖος πάλην, οὗ μέσα οὐδεὶς ἔλαβεν.
Εννενηκοστὴ ἐννάτη. Δίκων Συρακούσιος στάδιον. Προσετέθη τέθριππον πωλικὸν, καὶ ἐνίκα Εὐρυβάτας
Λάχων στάδιον
Εκατοστή. Διονυσόδωρος Ταραντίνος στάδιον.
Olympiadles apud Diodorum Siculum, propter amissos ejus libros, hactenus acephalæ, ex
hac lxxv usque ad cxix apud eumdem auctorem
supersunt (lib. x-xx) quas eruditus lector non sine
fructu cum his Eusebianis olympiadibus conferet.
Jam quod apud Diodorum hac olympiade LXXV traditur victor Asylus Syracusanus; prima quidem vox
Asylus mendum videtur pro Astyalus; ipse autem
Astyalus dixerat se Syracusanum cum esset Crotoniates, cujus mendacii causam et pœnam refert
Pausanias vi, 13.
Armeniacus interpres utitur vocabulo certamen generalis sensus, quo loco Grace est lucta.
Codex Arın. ENT AIL, cum alio; sed mendum
videtur pro ENT AIN, cum eodem.
Theopompus scribitur in superiore olympiade
post verba idem tertio; quo mendo Armeniaci amanuensis reliquarum olympiadum in codice numeri,
ob unum subtractum, omnes a Græco textu dissiderent, nisi errorem emendavissemus.
Græce, Sophron.
Vocabulum Eleus desideratur in codice Arm.,
indicata lacuna
Hæc vox videtur omittenda.
col. 231–232page 67 of 251
PG 19:231Εκατοστή πρώτη. Δάμων Θούριος στάδιον. Εκατοστὴ δευτέρα. Ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον στάδιον. Εκατοστὴ τρίτη. Πυθόστρατος Εφέσιος στάδιον. Εκατοστη τετάρτη. Φωκίδης Αθηναίος πάλην· αὕτη ὑπὸ Εισαίων ἐτέθη. Εκατοστή πέμπτη. Παῦρος Κυρηναῖος στάδιον. Εκατοστὴ ἕκτη. Ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον. Εκατοστὴ ἑβδόμη. Μικρίνας Ταραντίνος στάδιον. Εκατοστή ὀγδόη. Πολυκλῆς Κυρηναῖος στάδιον. Εκατοστὴ ἐννάτη. Αριστολοχος Αθηναίος στάδιον. Εκατοστὴ δεκάτη. Αντικλῆς ᾿Αθηναίος στάδιον. Εκατοστὴ ἐνδεκάτη. Κλεόμαντις Κλειτόριος στάδιον. Ἑκατοστὴ δωδεκάτη. Ευρύλας Χαλκιδεὺς στάδιον. Αλέξανδρος Βαβυλώνα κατέσχε, Δαρεῖον καθελών. Εκατοστή τρισκαιδεκάτη. Κλίτων Μακεδών στάδιον. Αργεὺς Αργείος δολιχόν, ὃς ἐν "Αργει τὴν ἑαυτοῦ νίκην αὐθημερὸν ἀνήγγειλεν. Εκατοστὴ τεσσαρεσκαιδεκάτη. Μικίννας Ρόδιος στάδιον. ᾿Αλέξανδρος ἐτελεύτησε· μεθ᾽ ἂν εἰς πολλοὺς διαιρεθείσης τῆς ἀρχῆς, Αἰγύπτου καὶ Ἀλεξανδρείας ἐβασίλευσε Πτολεμαῖος. Εκατοστή πεντεκαιδεκάτη. Δαμασίας Αμφιπολίτης στάδιον. Εκατοστὴ ἐκκαιδεκάτη. Δημοσθένης Λάκων στάδιον. Εκατοστὴ ἑπτακαιδεκάτη. Παρμενίδης Μιτυληναῖος στάδιον. Ἑκατοστὴ ὀκτωκαιδεκάτη. Ανδρομένης Κορίνθιος στάδιον. Αντήνωρ Ἀθηναῖος ἡ Μιλήσιος, Παγκράτιον, ἀκόντιον, περιοδονίκης, ἄληπτος ἐν ταῖς τρισὶν ἡλικίαις. Εκατοστὴ ἐννεακαιδεκάτη. Ανδρομένης Κορίνθιος στάδιον. Εκατοστὴ εἰκοστή. Πυθαγόρας Μάγνης στάδιον· πάλην Κερᾶς Ἀργεῖος, ὃς χηλὰς ἀπέσπα βοός. Εκατοστὴ εἰκοστή πρώτη. Πυθαγόρας τὸ δεύτερον. Ἑκατοστὴ εἰκοστὴ δευτέρα. Αντίγονος Μακεδών στάδιον. Εκατοστὴ εἰκοστη τρίτη Ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον. Εκατοστὴ εἰκοστή τετάρτη. Φιλόμηλος Φαρσάλιος στάδιον. Εκατοστὴ εἰκοστή πέμπτη. Λάδας Αἰγιεὺς στάδιον. Εκατοστὴ εἰκοστὴ ἔκτη. Ἰδαῖος, η Νικάτωρ, Κυρηναῖος στάδιον. Ἑκατοστὴ εἰκοστὴ ἑβδόμη. Περιγένης Αλεξανδρεύς στάδιον. Εκατοστὴ εἰκοστὴ ὀγδόη. Σέλευκος Μακεδών στάδιον. Βελιστίχη γυνὴ ἀπὸ τῆς Μακεδονίας τῆς ἐπὶ θα λάσση συνωρίδι πωλικῇ ἐνίκησε. Εκατοστή είκοστὴ ἐννάτη. Φιλίνος Κῶος στάδιον. Εκατοστή τριακοστή. Ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον. Εκατοστή τριακοστή πρώτη. Αμμώνιος Αλεξανδρεύς στάδιον... περιοδινίκης. περιοδονίκης. ἄλειπτος,
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I. HISTORICA.
CI. Damon Thurinus stadium.
CII. Idem secundo.
CIII. Pythostratus Ephesius stadium.
CIV. Phocides Atheniensis stadium Hæc
olympias a Pysæis acta est.
CV. Porus Cyrenæus stadium.
CVI. Idem secundo.
CVII. Micrinas Tarentinus stadium.
CVIII. Polycles Cyrenæus stadium.
CIX. Aristolochus Atheniensis stadium.
CX. Anticles Atheniensis stadium.
CXI. Cleomantis Clitorius stadium.
CXII. Eurylas Chalcidicus stadium.
Alexander Babylonem cepit, et Darium interemit.
CXIII. Clito Macedo stadium. Ageus Argivus dolichum, qui victoriam suam eodem die Argum veniens narravit.
CXIV. Micennas Rhodius stadium.
Alexander obiit. Mox cum imperium ejus inter
se plures dividerent, Ægypti et Alexandriæ regnum
obtinuit Ptolemæus.
CXV. Damasias Amphipolitanus stadium.
CXVI. Demosthenes Laco stadium.
Εκατοστή πρώτη. Δάμων Θούριος στάδιον.
Εκατοστὴ δευτέρα. Ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον στάδιον.
Εκατοστὴ τρίτη. Πυθόστρατος Εφέσιος στάδιον.
CXVII. Parmenides Mitylenaeus stadium.
CXVIII. Andromenes Corinthius stadium. Antenor Atheniensis, aut Milesius, in pancratio adversatus circumstantibus se victor exstitit sine
unctione tribus in ætatibus.
CXIX. Andromenes Corinthius stadium.
CXX. Pythagoras Magnesius ad Mæandrum stadium. Luctam Ceras Argivus qui bovis ungulas evellebat.
CXXI. Idem Pythagoras secundo.
CXXII. Antigonus Macedo stadium.
CXXIII. Idem secundo.
CXXIV. Philomelus Pharsalius stadium.
CXXV. Lagus Ægiensis stadium.
CXXVI. Ideus, vel Nicator, Cyrenæus stadium.
CXXVII. Perigenes Alexandrinus stadium.
CXXVIII. Seleucus Macedo stadium.
CXXIX. Philinus Cous stadium. Addita est
equuleorum biga, vicitque Philistiachus Macedi (3;.
CXXX. Philinus idem secundo.
CXXXI. Ammonius Alexandrinus stadium. Additus est singularis equus, vicitque Hippocrates
Thessali filius.
Εκατοστη τετάρτη. Φωκίδης Αθηναίος πάλην· αὕτη ὑπὸ Εισαίων ἐτέθη.
Εκατοστή πέμπτη. Παῦρος Κυρηναῖος στάδιον.
Εκατοστὴ ἕκτη. Ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον.
Εκατοστὴ ἑβδόμη. Μικρίνας Ταραντίνος στάδιον.
Εκατοστή ὀγδόη. Πολυκλῆς Κυρηναῖος στάδιον.
Εκατοστὴ ἐννάτη. Αριστολοχος Αθηναίος στάδιον.
Εκατοστὴ δεκάτη. Αντικλῆς ᾿Αθηναίος στάδιον.
Εκατοστὴ ἐνδεκάτη. Κλεόμαντις Κλειτόριος στάδιον.
Ἑκατοστὴ δωδεκάτη. Ευρύλας Χαλκιδεὺς στάδιον.
Αλέξανδρος Βαβυλώνα κατέσχε, Δαρεῖον καθελών.
Εκατοστή τρισκαιδεκάτη. Κλίτων Μακεδών στάδιον. Αργεὺς Αργείος δολιχόν, ὃς ἐν "Αργει τὴν ἑαυτοῦ
νίκην αὐθημερὸν ἀνήγγειλεν.
Εκατοστὴ τεσσαρεσκαιδεκάτη. Μικίννας Ρόδιος στάδιον.
᾿Αλέξανδρος ἐτελεύτησε· μεθ᾽ ἂν εἰς πολλοὺς διαιρεθείσης τῆς ἀρχῆς, Αἰγύπτου καὶ Ἀλεξανδρείας ἐβασί
λευσε Πτολεμαῖος.
Εκατοστή πεντεκαιδεκάτη. Δαμασίας Αμφιπολίτης στάδιον.
Εκατοστὴ ἐκκαιδεκάτη. Δημοσθένης Λάκων στάδιον.
Εκατοστὴ ἑπτακαιδεκάτη. Παρμενίδης Μιτυληναῖος στάδιον.
Ἑκατοστὴ ὀκτωκαιδεκάτη. Ανδρομένης Κορίνθιος στάδιον. Αντήνωρ Ἀθηναῖος ἡ Μιλήσιος, παγκρά
τιον, ἀκόντιον, περιοδονίκης, ἄληπτος ἐν ταῖς τρισὶν ἡλικίαις.
Εκατοστὴ ἐννεακαιδεκάτη. Ανδρομένης Κορίνθιος στάδιον.
Εκατοστὴ εἰκοστή. Πυθαγόρας Μάγνης στάδιον· πάλην Κερᾶς Ἀργεῖος, ὃς χηλὰς ἀπέσπα βοός.
Εκατοστὴ εἰκοστή πρώτη. Πυθαγόρας τὸ δεύτερον.
Ἑκατοστὴ εἰκοστὴ δευτέρα. Αντίγονος Μακεδών στάδιον.
Εκατοστὴ εἰκοστη τρίτη Ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον.
Εκατοστὴ εἰκοστή τετάρτη. Φιλόμηλος Φαρσάλιος στάδιον.
Εκατοστὴ εἰκοστή πέμπτη. Λάδας Αἰγιεὺς στάδιον.
Εκατοστὴ εἰκοστὴ ἔκτη. Ἰδαῖος, η Νικάτωρ, Κυρηναῖος στάδιον.
Ἑκατοστὴ εἰκοστὴ ἑβδόμη. Περιγένης Αλεξανδρεύς στάδιον.
Εκατοστὴ εἰκοστὴ ὀγδόη. Σέλευκος Μακεδών στάδιον. Βελιστίχη γυνὴ ἀπὸ τῆς Μακεδονίας τῆς ἐπὶ θαλάσση συνωρίδι πωλικῇ ἐνίκησε.
Εκατοστή είκοστὴ ἐννάτη. Φιλίνος Κῶος στάδιον.
Εκατοστή τριακοστή. Ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον.
Εκατοστή τριακοστή πρώτη. Αμμώνιος Αλεξανδρεύς στάδιον...
Grece, luctam.
Ita loquitur hoc loco Armeniacus interpres
quanquam in Græco textu habetur περιοδινίκης.
Jam qui quatuor solemnia Græcorum certamina,
Olympia, Pythia, Isthmia et Nemea vicisset, is dicebatur περιοδονίκης. periodi victor. Sed hic dicendum est vicit pancratium, jaculum, fuitque periodinices invictus tribus in ætatibus.
Ita codex Arm. At Græcus textus ponit in
superiore olympiade Belistichen Macedonicam mulierem. ltaque perversionem ordinis nominisque
Armeniacus interpres fecit.
Interpres Arm. videtur legisse ἄλειπτος, quod
ipsum perperam intellexit sine unctione.
col. 233–234page 68 of 251
PG 19:233Εκατοστὴ τριακοστή δευτέρα. Ξενοφάνης Αιτωλός στάδιον. Εκατοστή τριακοστή τρίτη. Σιμύλος Νεαπολίτης στάδιον. Πάρθοι Μακεδόνων ἀπέστησαν, καὶ πρῶτος ἐβασίλευσεν ᾿Αρσάκης, ὅθεν Αρτακίδαι. Εκατοστή τριακοστὴ τετάρτη. Αλκίδας Λάκων στάδιον. Εκατοστή τριακοστή πέμπτη. Ἐράτων Αἰτωλὸς στάδιον. Πυγμὴν Κλεόξενος Αλεξανδρεύς, περιοδονίκης ἀτραυμάτιστος. Εκατοστὴ τριακοστὴ ἔκτη. Πυθοκλῆς Σικυώνιος στάδιον. Εκατοστή τριακοστὴ ἑβδόμη. Μενεσθεύς Βαρκυλίτης στάδιον. Εκατοστή τριακοστὴ ὀγδόη. Δημήτριος Αλεξανδρεύς στάδιον. Εκατοστή τριακοστὴ ἐννάτη. Ἰωλαΐδας Αργείος στάδιον. Εκατοστή τεσσαρακοστή. Ζώπυρος Συρακούσιος στάδιον. Εκατοστή τεσσαρακοστή πρώτη. Δωρόθεος Ρόδιος στάδιον. Εκατοστή τεσσαρακοστή δευτέρα. Κράτης Αλεξανδρεύς στάδιον. Κάπρος Ηλείος πάλην καὶ παγκράτιον ἐνίκα μετὰ Ηρακλέα, καὶ ἀναγράφεται δεύτερος ἀφ' Ηρακλέους. Εκατοστή τεσσαρακοστὴ τρίτη. Ηράκλειτος Σάμιος στάδιον. Εκατοστή τεσσαρακοστὴ τετάρτη. Ηρακλείδης Σαλαμίνιος στάδιον. Εκατοστή τεσσαρακοστή πέμπτη. Πυρίας Αἰτωλὸς στάδιον παίδων πυγμὴν Μόσχος Κολοφώνιος, μόνος παιδικὴν περίοδον. Προσετέθη παίδων παγκράτιον, καὶ ἐνίκα Φαίδιμος Αλεξανδρεύς. Εκατοστή τεσσαρακοστὴ ἔκτη. Μικίων Βοιώτιος στάδιον. Εκατοστή τεσσαρακοστὴ ἑβδόμη. ᾿Αγέμαχος Κυζικηνός στάδιον· πάλην Κλεόστρατος Ρόδιος, ὃς τραχη λέξων ἀπελάμβανεν. Εκατοστή τεσσαρακοστὴ ὀγδοή· Ακεσίλαος Μεγαλοπολίτης στάδιον. Εκατοστή τεσσαρακοστὴ ἐννάτη. Ιππόστρατος Σελευκεὺς στάδιον. Εκατοστή πεντηκοστή. Ονησίκρατος Σαλαμίνιος στάδιον. Εκατοστή πεντηκοστή πρώτη. Θύμηλος Ασπένδιος στάδιον. Εκατοστή πεντηκοστή δευτέρα. Δημόκριτος Μεγαρεύς στάδιον. Εκατοστή πεντηκοστή τρίτη. Αρίστανδρος Λέσβιος στάδιον. Εκατοστή πεντηκοστή τετάρτη. Λεωνίδας Ρόδιος τριαστής στάδιον. Εκατοστὴ πεντηκοστή πέμπτη. Ο αὐτὸς τὸ δεύτερον. Εκατοστή πεντηκοστὴ ἔκτη. Ὁ αὐτὸς τὸ τρίτον. [Αριστόξενος (7)] Ρόδιος τρίτος ἀφ' Ηρακλέους πάλην ὁμοῦ καὶ παγκράτιον. Εκατοστὴ πεντηκοστὴ ἑβδόμη. Λεωνίδας τὸ τέταρτον στάδιον, μόνος δὲ καὶ πρῶτος ἐπὶ τέσσαρας ὀλυμ πιάδας στεφάνους Ολυμπιακοὺς ἔχει δώδεκα. Εκατοστή πεντηκοστή ὀγδόη. Ορθων Συρακούσιος στάδιον. Εκατοστή πεντηκοστή εννάτη. "Αλκιμος Κυζικηνός στάδιον. Εκατοστὴ ἑξηκοστή. Ανάδοχος Κυζικηνός στάδιον. ΧΙΧ.
CHRONICORUM LIB. I.
CXXXII. Xenophanes Etolus ex Amphissa sta- (qui est accessus ad complectendum (3)) vicitque
dium.
CXXXIII. Siinylus Neapolitanus stadium.
Parthi defecerunt a Macedonibus, primusque
regnavit Arsaces, unde Arsacidæ.
CXXXIV. Alcidas Laco stadium.
CXXXV. Eraton Etolus stadium. Pugilatum
Cleoxenus Alexandrinus, in periodo illæsus.
CXXXVI. Pythocles Sicyonius stadium.
CXXXVII. Menestheus Barcylitanus stadium.
CXXXVIII. Demetrius Alexandrinus stadium.
CXXXIX. Jolaidas Argivus stadium.
CXL. Zopyrus Syracusanus stadium.
CXLI. Dorotheus Rhodius stadium.
CXLII. Crates Alexandrinus stadium. Caper
Eleus luctam et pancratium vicit post Herculem,
scriptusque est secundus ab Hercule.
CXLIII. Heraclitus Samius stadium.
CXLIV. Heraclides Salaminius ex insula Cypro
stadium.
CXLV. Pyrrhias Ætolus stadium. Puerilem luetam Torchus Colophonius: solus hic puerilem periodun vicit. Additum est puerorum pancration
Phædimus Alexandrinus
CXLVI. Micion Bootius stadium.
CXLVII. Agemachus Cyzicenus stadium: luclam
Clitostratus Rhodius, qui simul ac collum cepisvincebat.
set,
CXLVIII. Arcesilans Megalopolitanus stadium.
CXLIX. Hippostratus e Seleucia Pieria stadiumı.
CL. Onesicratus Salaminius stadium.
CLI. Thymelus Aspendius stadium.
CLII. Democrates Megarensis stadium.
CLIII. Aristander Lesbius ex Antissa stadium.
CLIV. Leonidas Rhodius triplici in certamine
victor stadium.
CLV. Idem secundo.
CLVI. Idem tertio. Aristoxenus Rhodius tertius
post Herculem luctam et pancratium
CLVII. Idem Leonidas quarto. Solus et primus
quatuor olympiadibus coronas Olympiacas duodecim retulit.
CLVIII. Orthon Syracusanus stadium.
CLIX. Alcimus Cyzicenus stadium:
(LX. Anodorus Cyzicenus stadium.
Εκατοστὴ τριακοστή δευτέρα. Ξενοφάνης Αιτωλός στάδιον.
Εκατοστή τριακοστή τρίτη. Σιμύλος Νεαπολίτης στάδιον.
Πάρθοι Μακεδόνων ἀπέστησαν, καὶ πρῶτος ἐβασίλευσεν ᾿Αρσάκης, ὅθεν Αρτακίδαι.
Εκατοστή τριακοστὴ τετάρτη. Αλκίδας Λάκων στάδιον.
Εκατοστή τριακοστή πέμπτη. Ἐράτων Αἰτωλὸς στάδιον. Πυγμὴν Κλεόξενος Αλεξανδρεύς, περιοδονίκης
ἀτραυμάτιστος.
Εκατοστὴ τριακοστὴ ἔκτη. Πυθοκλῆς Σικυώνιος στάδιον.
Εκατοστή τριακοστὴ ἑβδόμη. Μενεσθεύς Βαρκυλίτης στάδιον.
Εκατοστή τριακοστὴ ὀγδόη. Δημήτριος Αλεξανδρεύς στάδιον.
Εκατοστή τριακοστὴ ἐννάτη. Ἰωλαΐδας Αργείος στάδιον.
Εκατοστή τεσσαρακοστή. Ζώπυρος Συρακούσιος στάδιον.
Εκατοστή τεσσαρακοστή πρώτη. Δωρόθεος Ρόδιος στάδιον.
Εκατοστή τεσσαρακοστή δευτέρα. Κράτης Αλεξανδρεύς στάδιον. Κάπρος Ηλείος πάλην καὶ παγκράτιον
ἐνίκα μετὰ Ηρακλέα, καὶ ἀναγράφεται δεύτερος ἀφ' Ηρακλέους.
Εκατοστή τεσσαρακοστὴ τρίτη. Ηράκλειτος Σάμιος στάδιον.
Εκατοστή τεσσαρακοστὴ τετάρτη. Ηρακλείδης Σαλαμίνιος στάδιον.
Εκατοστή τεσσαρακοστή πέμπτη. Πυρίας Αἰτωλὸς στάδιον παίδων πυγμὴν Μόσχος Κολοφώνιος, μόνος
παιδικὴν περίοδον. Προσετέθη παίδων παγκράτιον, καὶ ἐνίκα Φαίδιμος Αλεξανδρεύς.
Εκατοστή τεσσαρακοστὴ ἔκτη. Μικίων Βοιώτιος στάδιον.
Εκατοστή τεσσαρακοστὴ ἑβδόμη. ᾿Αγέμαχος Κυζικηνός στάδιον· πάλην Κλεόστρατος Ρόδιος, ὃς τραχη
λέξων ἀπελάμβανεν.
Εκατοστή τεσσαρακοστὴ ὀγδοή· Ακεσίλαος Μεγαλοπολίτης στάδιον.
Εκατοστή τεσσαρακοστὴ ἐννάτη. Ιππόστρατος Σελευκεὺς στάδιον.
Εκατοστή πεντηκοστή. Ονησίκρατος Σαλαμίνιος στάδιον.
Εκατοστή πεντηκοστή πρώτη. Θύμηλος Ασπένδιος στάδιον.
Εκατοστή πεντηκοστή δευτέρα. Δημόκριτος Μεγαρεύς στάδιον.
Εκατοστή πεντηκοστή τρίτη. Αρίστανδρος Λέσβιος στάδιον.
Εκατοστή πεντηκοστή τετάρτη. Λεωνίδας Ρόδιος τριαστής στάδιον.
Εκατοστὴ πεντηκοστή πέμπτη. Ο αὐτὸς τὸ δεύτερον.
Εκατοστή πεντηκοστὴ ἔκτη. Ὁ αὐτὸς τὸ τρίτον. [Αριστόξενος (7)] Ρόδιος τρίτος ἀφ' Ηρακλέους πάλην
ὁμοῦ καὶ παγκράτιον.
Εκατοστὴ πεντηκοστὴ ἑβδόμη. Λεωνίδας τὸ τέταρτον στάδιον, μόνος δὲ καὶ πρῶτος ἐπὶ τέσσαρας ὀλυμπιάδας στεφάνους Ολυμπιακοὺς ἔχει δώδεκα.
Εκατοστή πεντηκοστή ὀγδόη. Ορθων Συρακούσιος στάδιον.
Εκατοστή πεντηκοστή εννάτη. "Αλκιμος Κυζικηνός στάδιον.
Εκατοστὴ ἑξηκοστή. Ανάδοχος Κυζικηνός στάδιον.
Cod. Arm., Capus, vel Cause Lamell; etenim
hujus olyn,piadis stadionices Crates jam scriptus est.
Hic est glossa interpretis Arm., qui ait maS
EVARIG perventus et prehensio. Fortasse hanc item
pancratii definitionem addere licet iis quas copiose
PATROL. GR. ΧΙΧ.
congessit H. Stephanus in Thesauro L. G.
Codles Arm. addit mendose stadium.
Codex Arm. tantum, triplicans.
Interpres Arm., omnium virium certamen.
Restituitur hoc vocabulum ab interprete
Arm.
col. 235–236page 69 of 251
PG 19:235Εκατοστὴ ἑξηκοστή πρώτη. Αντίπατρος Ηπειρώτης στάδιον. Εκαστοστὴ ἑξηκοστή δευτέρα. Δάμων Δελφὸς στάδιον. Εκατοστὴ ἑξηκοστή τρίτη. Τιμόθεος Τραλλιανός στάδιον. Εκατοστὴ ἑξηκοστή τετάρτη. Βοιωτός Σικυώνιος στάδιον. Εκατοστὴ ἑξηκοστή πέμπτη. Ακουσίλαος Κυρηναίος στάδιον. Εκατοστὴ ἑξηκοστή ἕκτη. Χρυσόγονος Νικαεύς στάδιον. Εκατοστὴ ἑξηκοστὴ ἑβδόμη. Ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον. Εκατοστὴ ἑξηκοστὴ ὀγδόη. Νικόμαχος Φιλαδελφεύς στάδιον. Εκατοστὴ ἑξηκοστὴ ἐννάτη. Νικόδημος Λακεδαιμόνιος στάδιον. Εκατοστὴ ἑβδομηκοστή. Σιμμίας Σελευκεὺς ἀπὸ Τίγριος στάδιον. Εκατοστὴ ἑβδομηκοστή πρώτη. Παρμηνίσκος Κερκυραίος στάδιον τὸ δεύτερον. Εκατοστὴ ἑβδομηκοστή δευτέρα. Εύδαμος Κῶος στάδιον. Πρωτοφάνης Μάγνης πάλην καὶ παγκράτιον, τέταρτος ἀφ' Ηρακλέους. Εκατοστὴ ἑβδομηκοστή τρίτη. Παρμενίσκος Κερκυραίος τὸ β' στάδιον. Εκατοστὴ ἑβδομηκοστή τετάρτη. Εκατοστὴ ἑβδομηκοστή πέμπτη. Επαίνετος Αργείος στάδιον παίδων· ἄνδρες γὰρ οὐκ ἠγωνίσαντο, Σύλλα πάντας εἰς Ρώμην μεταπεμψαμένου. Εκατοστή ἑβδομηκοστή έκτη. Δίων Κυπαρισσεὺς στάδιον. Εκατοστὴ ἑβδομηκοστή ἑβδόμη. Εκατόμνος Ηλείος στάδιον. Εκατοστὴ ἑβδομηκοστή ὀγδόη. Διοκλῆς Ὑπαιπηνὸς στάδιον Στρατόνικος Κοράγου Αλεξανδρεύς πάλιν καὶ παγκράτιον πέμπτος ἀφ' Ηρακλέους· ὃς Νεμέα τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ παίδων καὶ ἀγενείων τέσσαρας στερά νους ἔσχεν. Εκατοστὴ ἑβδομηκοστὴ ἐννάτη. Ανδρείας Λακεδαιμόνιος στάδιον. Εκατοστὴ ὀγδοηκοστή. Ανδρόμαχος Αμβρακιώτης στάδιον. Εκατοστή όγδοηκοστή πρώτη. Λάμαχος Ταυρομενίτης στάδιον. Εκατοστὴ ὀγδοηκοστή δευτέρα. Ανθεστίων Αργείος στάδιον - Μαρίων Μαρίωνος Αλεξανδρεύς πάλην καὶ παγκράτιον ἔκτος ἀφ' Ηρακλέους. Εκατοντὴ ὀγδοηκοστή τρίτη. Θεόδωρος Μεσσήνιος στάδιον. Ἰούλιος Καίσαρ ἐμονάρχησε 'Ρωμαίων. Εκατοστὴ ὀγδοηκοστή τετάρτη. Ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον. Αύγουστος Ρωμαίων ἐβασίλευε. Εκατοστὴ ὀγδοηκοστή πέμπτη. Αρίστων θούριος στάδιον. Εκατοστὴ ἐγδοηκοστή έκτη. Σκάμανδρος Αλεξανδρεὺς στάδιον. Εκατοστὴ ὀγδοηκοστή ἑβδόμη. Σώπατρος Αργείος στάδιον. Εκατοστὴ ὀγδοηκοστή ὀγδόη.... Εκατοστὴ ὀγδοηκοστὴ ἐννάτη. Ασκληπιάδης Σιδώνιος στάδιον. Εκατοστὴ ἐννενηκοστή. Αὐφίδιος Πατρεύς στάδιον.
EUSEBII CASARIENSIS OPP. PARS I. HISTORICA.
CLXI. Antipater Epirota stadium.
CLXII. Damon Delphius stadium.
CLXIII. Timotheus Trallianus stadium.
CLXIV. Boeotus Sicyonius stadium.
CLXV. Acusilaus Cyrenaeus stadium.
CLXVI. Chrysogonus Nicanus stadium.
CLXVII. Idem secundo.
CLXVIII. Nicomachus Philadelphensis stadium.
CLXIX. Nicodemus Laco stadium.
CLXX. Simmias Seleuciensis ad Tigrim stadium.
CLXXI. Parmeniscus Corcyraus stadium.
CLXXII. Eudamus Cous stadium. Protophanes
Magnesius ad Mæandrum pancratium quartus
ab Hercule.
CLXXIII. Parmeniscus Corcyræus iterum stadium.
CLXXIV. Demostratus Lariensis stadium.
CLXXV. Stadium puerorum, vicitque Epænetus
Argivus. Viri enim idcirco non certaverunt, quia
cunctos Sylla Romam accersiverat.
CLXXVI. Dio Cyparissensis stadium.
CLXXVII. Hecatomnus Eleus stadium.
CLXXVIII. Diocles Hypæpenus stadium. Stratonicus Coragi Alexandrinus luctam et pancratium
▲ quintus ab Hercule: qui in Nemeis quoque eodem
die puerorum et barbatorum quatuor coronas
cepit, et gymnica certamina sine equo peragens,
gratia amicorum vel regum assecutus est ut in
album referretur: quare nec egisse cursum putabatur
CLXXIX. Andreas Laco stadium.
CLXXX. Andromachus Laco stadium.
CLXXXI. Laniachus Tauromenitanus stadium.
CLXXXII. Anthestion Argivus stadium. Marion
Marionis Alexandrinus luctam et pancratium
sextus ab Hercule.
CLXXXIII. Theodorus Messenius stadium.
Julius Cæsar dominium supremum Romanorum
obtinuit.
CLXXXIV. Item Theodorus secundo.
Augustus imperavit Romanis.
CLXXXV. Aristo Thurinus stadium.
CLXXXVI. Scamander ex Alexandria Troadis
stadium.
CLXXXVI. Aristo Thurinus sccundo.
CLXXXVIII. Sopater Argivus stadium
CLXXXIX. Asclepiades Sidonius stadium.
CXC. Auphidius Patrensis stadium.
Εκατοστὴ ἑξηκοστή πρώτη. Αντίπατρος Ηπειρώτης στάδιον.
Εκαστοστὴ ἑξηκοστή δευτέρα. Δάμων Δελφὸς στάδιον.
Εκατοστὴ ἑξηκοστή τρίτη. Τιμόθεος Τραλλιανός στάδιον.
Εκατοστὴ ἑξηκοστή τετάρτη. Βοιωτός Σικυώνιος στάδιον.
Εκατοστὴ ἑξηκοστή πέμπτη. Ακουσίλαος Κυρηναίος στάδιον.
Εκατοστὴ ἑξηκοστή ἕκτη. Χρυσόγονος Νικαεύς στάδιον.
Εκατοστὴ ἑξηκοστὴ ἑβδόμη. Ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον.
Εκατοστὴ ἑξηκοστὴ ὀγδόη. Νικόμαχος Φιλαδελφεύς στάδιον.
Εκατοστὴ ἑξηκοστὴ ἐννάτη. Νικόδημος Λακεδαιμόνιος στάδιον.
Εκατοστὴ ἑβδομηκοστή. Σιμμίας Σελευκεὺς ἀπὸ Τίγριος στάδιον.
Εκατοστὴ ἑβδομηκοστή πρώτη. Παρμηνίσκος Κερκυραίος στάδιον τὸ δεύτερον.
Εκατοστὴ ἑβδομηκοστή δευτέρα. Εύδαμος Κῶος στάδιον. Πρωτοφάνης Μάγνης πάλην καὶ παγκράτιον,
τέταρτος ἀφ' Ηρακλέους.
Εκατοστὴ ἑβδομηκοστή τρίτη. Παρμενίσκος Κερκυραίος τὸ β' στάδιον.
Εκατοστὴ ἑβδομηκοστή τετάρτη.
Εκατοστὴ ἑβδομηκοστή πέμπτη. Επαίνετος Αργείος στάδιον παίδων· ἄνδρες γὰρ οὐκ ἠγωνίσαντο,
Σύλλα πάντας εἰς Ρώμην μεταπεμψαμένου.
Εκατοστή ἑβδομηκοστή έκτη. Δίων Κυπαρισσεὺς στάδιον.
Εκατοστὴ ἑβδομηκοστή ἑβδόμη. Εκατόμνος Ηλείος στάδιον.
Εκατοστὴ ἑβδομηκοστή ὀγδόη. Διοκλῆς Ὑπαιπηνὸς στάδιον Στρατόνικος Κοράγου Αλεξανδρεύς πάλιν
καὶ παγκράτιον πέμπτος ἀφ' Ηρακλέους· ὃς Νεμέα τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ παίδων καὶ ἀγενείων τέσσαρας στεράνους ἔσχεν.
Εκατοστὴ ἑβδομηκοστὴ ἐννάτη. Ανδρείας Λακεδαιμόνιος στάδιον.
Εκατοστὴ ὀγδοηκοστή. Ανδρόμαχος Αμβρακιώτης στάδιον.
Εκατοστή όγδοηκοστή πρώτη. Λάμαχος Ταυρομενίτης στάδιον.
Εκατοστὴ ὀγδοηκοστή δευτέρα. Ανθεστίων Αργείος στάδιον - Μαρίων Μαρίωνος Αλεξανδρεύς πάλην καὶ
παγκράτιον ἔκτος ἀφ' Ηρακλέους.
Εκατοντὴ ὀγδοηκοστή τρίτη. Θεόδωρος Μεσσήνιος στάδιον.
Ἰούλιος Καίσαρ ἐμονάρχησε 'Ρωμαίων.
Εκατοστὴ ὀγδοηκοστή τετάρτη. Ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον.
Αύγουστος Ρωμαίων ἐβασίλευε.
Εκατοστὴ ὀγδοηκοστή πέμπτη. Αρίστων θούριος στάδιον.
Εκατοστὴ ἐγδοηκοστή έκτη. Σκάμανδρος Αλεξανδρεὺς στάδιον.
Εκατοστὴ ὀγδοηκοστή ἑβδόμη. Σώπατρος Αργείος στάδιον.
Εκατοστὴ ὀγδοηκοστή ὀγδόη....
Εκατοστὴ ὀγδοηκοστὴ ἐννάτη. Ασκληπιάδης Σιδώνιος στάδιον.
Εκατοστὴ ἐννενηκοστή. Αὐφίδιος Πατρεύς στάδιον.
Græce, luctam et pancratium.
Larienses commemorat Strabo lib. 1, p. 89
ed. Oxon.
Interpres Arm., omnium virium certamen, pro
luctum et pancratium, hic et alibi.
Ita est in cod. Arm. At Græce, imberbium.
Textus Armeniacus Græco copiosior est, sed
idem aliquanta obscuritate laborat.
Græce, ambracioles.
Interpres Arm., omnium virium certamen.
Grece ordo perversus est.
Cod. Arm., Siconius.
'
col. 237–238page 70 of 251
PG 19:237Εκατοστὴ ἐννενηκοστή πρώτη. Διόδοτος Τυανεύς στάδιον. Εκατοστὴ ἐννενηκοστὴ δευτέρα. Διοφάνης Αἰολεὺς στάδιον. Εκατοστὴ ἐννενηκοστή τρίτη. Αρτεμίδωρος Θυατείριος στάδιον. Εκατοστὴ ἐννενηκοστή τετάρτη. Δημάρατος Εφέσιος στάδιον. Εκατοστὴ ἐννενηκοστή πέμπτη. Ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον. Εκατοστὴ ἐννενηκοστή έκτη. Παμμήνης Μάγνης ἀπὸ Μαιάνδρου στάδιον. Ἑκατοστὴ ἐννενηκοστὴ ἑβδόμη. Ασιατικός Αλικαρνασσεὺς στάδιον. Εκατοστὴ ἐννενηκοστὴ ὀγδόη. Διοφάνης Προυσαεὺς στάδιον. Αριστέας Στρατονικεύς, ή Μαιάνδριος, πά λην καὶ παγκράτιον ἕβδομος ἀφ' Ηρακλέους. Τιβέριος Ρωμαίων ἐβασίλευεν. Εκατοστὴ ἐννενηκοστή εννάτη. Αισχίνης Μιλήσιος ὁ Γλαυκίας στάδιον. Απεδόθη τῶν ἵππων ὁ δρόμος πάλαι κωλυθεὶς, καὶ ἐνίκα Τιβερίου Καίσαρος τέθριππον. Διακοσιοστή. Πολέμων Πετραῖος στάδιον. Διακοσιοστή πρώτη. Δαμασίας Κυδωνιάτης στάδιον. Διακοσιοστή δευτέρα. Ερμογένης Περγαμηνὸς στάδιον. Διακοσιοστή τρίτη. Απολλώνιος Επιδαύριος στάδιον. Διακοσιοστή τετάρτη. Σαραπίων ᾿Αλεξανδρεύς στάδιον. Στράτις Αργεάτης πάλην καὶ παγκράτιον Αγίους ἀφ' Ηρακλέους, ἔτι παραβραβευόντων τῶν Ἠλείων τους δυναμένους. [Γάϊος Ῥωμαίων ἐβασίλευε.] Διακοσιοστή πέμπτη. Εὐβουλίδας Λαοδικεὺς στάδιον. Κλαύδιος Ρωμαίων ἐβασίλευε. Διακοσιοστὴ ἕκτη. Ουαλέριος Μιτυληναῖος στάδιον. Διακοσιοστή εβδόμη. Αθηνόδωρος Αἰγιεὺς στάδιον. Διακοσιοστὴ ὀγδόη. Ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον στάδιον. Νέρων Ρωμαίων ἐβασίλευε. Διακοσιοστὴ ἐννάτη. Καλλικλῆς Σιδώνιος στάδιον. Διακοσιοστή δεκάτη. Αθηνόδωρος Αἰγιεὺς τὸ τρίτον στάδιον. Διακοσιοστὴ ἐνδεκάτη. Οὐκ ἤχθη, Νέρωνος ἀναβαλλομένου εἰς τὴν ἑαυτοῦ ἐπιδημίαν. Μετὰ δὲ ἔτη δύο ἀχθείσης αὐτῆς, στάδιον μὲν Τρύφων Φιλαδελφεὺς ἐνίκα, Νέρων δὲ κηρύκων ἀγῶνα ἐστεφανοῦτο, τραγῳδούς, κιθαρωδούς, ἅρμα πωλικὸν, καὶ τὸ τέλειον, καὶ τὸ δεκάπωλον. Διακοσιοστή δωδεκάτη. Πολίτης Κεραμίτης στάδιον. Ουεσπασιανός Ῥωμαίων ἐβασίλευε. Διακοσιοστή τρισκαιδεκάτη. Ρόδων Κυμαῖος, ἢ Θεόδοτος, στάδιον. Διακοσιοστή τεσσαρεσκαιδεκάτη. Στράτων Αλεξανδρεὺς στάδιον. Τίτος Ῥωμαίων ἐβασίλευε. Διακοσιοστή πεντεκαιδεκάτη. Ερμογένης Ξάνθιος στάδιον Δομετιανός Ῥωμαίων ἐβασίλευε. Διακοσιοστὴ ἐκκαιδεκάτη. Απολλοφάνης, ὁ καὶ Πάππης, Ταρσεύς, στάδιον. των,
CXCI. Diodotus Tyaneus stadium.
CXCIl. Diophanes Molius stadium.
CHRONICORUM LIB. I.
CXCIII. Artemidorus Thyatirenus stadium.
CXCIV. Demaratus Ephesius stadium.
CXCV. Hem secundo.
CXCVI. Pammenes Magnesius ad Mæandrum
stadium.
CXCVII. Asiaticus Halicarnasseus stadium.
CXCVIII. Diophanes Prusensis ad Olympum stadium. Aristeas Stratonicensis aut Mæandrius luctam
et pancratium septimus ab Hercule.
Tiberius imperavit Romanis.
CXCIX. Æschines Milesius, qui et Glaucias,
stadium. Instauratus est equorum cursus,
citque Tiberii Cæsaris quadriga.
CC. Polemon Petræus stadium.
CCI. Damas Cydonius stadium.
CCII. Hermogenes Pergamenus stadium.
CClil. Apollonius Epidaurius stadium.
viCCIV. Sarapion Alexandrinus stadium. Nicostratis Argiades luctam et pancratium, octavus ab
Hercule. Exin nemo ejusmodi ab Hercule ad nostra
nsque tempora exstitit, negligentibus Eleis validos
quoque corona donare.
Caius Romanis imperavit.
CCV. Eubulidas Laodicenus stadium.
Claudius Romanis imperavit.
CCVI. Valerius Mitylenaeus stadium.
CCVII. Athenodorus Agiensis stadium.
CCVIII. Idem secundo.
Nero Romanis imperavit.
CCIX. Callicles Sidonius stadium.
CCX. Athenodorus Ægiensis stadium.
CCXI. Non est celebrata olympias, quia Nero illam distulit donec se illuc ipse conferret. Post biennium tamen celebrata est, vicitque stadium quidem
Tryphon Philadelphensis; Nero autem in citharodorum certamine coronatus est, quia cantores et lyricos vicit; nec non in currus pullini
et decem equuleorum certamine.
CCXII. Polites Ceramitanus stadium.
Vespasianus Romanis imperavit.
CCXIII. Rhodon Cumanus, vel Theodorus
stadium.
CCXIV. Strato Alexandrinus stadium.
Titus Romanis imperavit.
CCXV. Hermogenes Xanthius stadium.
Domitianus Romanis imperavit.
CCXVI. Apollophanes, qui et Patis Tarsensis stadium.
Εκατοστὴ ἐννενηκοστή πρώτη. Διόδοτος Τυανεύς στάδιον.
Εκατοστὴ ἐννενηκοστὴ δευτέρα. Διοφάνης Αἰολεὺς στάδιον.
Εκατοστὴ ἐννενηκοστή τρίτη. Αρτεμίδωρος Θυατείριος στάδιον.
Εκατοστὴ ἐννενηκοστή τετάρτη. Δημάρατος Εφέσιος στάδιον.
Εκατοστὴ ἐννενηκοστή πέμπτη. Ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον.
Εκατοστὴ ἐννενηκοστή έκτη. Παμμήνης Μάγνης ἀπὸ Μαιάνδρου στάδιον.
Ἑκατοστὴ ἐννενηκοστὴ ἑβδόμη. Ασιατικός Αλικαρνασσεὺς στάδιον.
Εκατοστὴ ἐννενηκοστὴ ὀγδόη. Διοφάνης Προυσαεὺς στάδιον. Αριστέας Στρατονικεύς, ή Μαιάνδριος, πά
λην καὶ παγκράτιον ἕβδομος ἀφ' Ηρακλέους.
Τιβέριος Ρωμαίων ἐβασίλευεν.
Εκατοστὴ ἐννενηκοστή εννάτη. Αισχίνης Μιλήσιος ὁ Γλαυκίας στάδιον.
Απεδόθη τῶν ἵππων ὁ δρόμος πάλαι κωλυθεὶς, καὶ ἐνίκα Τιβερίου Καίσαρος τέθριππον.
Διακοσιοστή. Πολέμων Πετραῖος στάδιον.
Διακοσιοστή πρώτη. Δαμασίας Κυδωνιάτης στάδιον.
Διακοσιοστή δευτέρα. Ερμογένης Περγαμηνὸς στάδιον.
Διακοσιοστή τρίτη. Απολλώνιος Επιδαύριος στάδιον.
Διακοσιοστή τετάρτη. Σαραπίων ᾿Αλεξανδρεύς στάδιον. Στράτις Αργεάτης πάλην καὶ παγκράτιον Αγίους
ἀφ' Ηρακλέους, ἔτι παραβραβευόντων τῶν Ἠλείων τους δυναμένους.
[Γάϊος Ῥωμαίων ἐβασίλευε.]
Διακοσιοστή πέμπτη. Εὐβουλίδας Λαοδικεὺς στάδιον.
Κλαύδιος Ρωμαίων ἐβασίλευε.
Διακοσιοστὴ ἕκτη. Ουαλέριος Μιτυληναῖος στάδιον.
Διακοσιοστή εβδόμη. Αθηνόδωρος Αἰγιεὺς στάδιον.
Διακοσιοστὴ ὀγδόη. Ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον στάδιον.
Νέρων Ρωμαίων ἐβασίλευε.
Διακοσιοστὴ ἐννάτη. Καλλικλῆς Σιδώνιος στάδιον.
Διακοσιοστή δεκάτη. Αθηνόδωρος Αἰγιεὺς τὸ τρίτον στάδιον.
Διακοσιοστὴ ἐνδεκάτη. Οὐκ ἤχθη, Νέρωνος ἀναβαλλομένου εἰς τὴν ἑαυτοῦ ἐπιδημίαν. Μετὰ δὲ ἔτη δύο
ἀχθείσης αὐτῆς, στάδιον μὲν Τρύφων Φιλαδελφεὺς ἐνίκα, Νέρων δὲ κηρύκων ἀγῶνα ἐστεφανοῦτο, τραγῳδούς,
κιθαρωδούς, ἅρμα πωλικὸν, καὶ τὸ τέλειον, καὶ τὸ δεκάπωλον.
Διακοσιοστή δωδεκάτη. Πολίτης Κεραμίτης στάδιον.
Ουεσπασιανός Ῥωμαίων ἐβασίλευε.
Διακοσιοστή τρισκαιδεκάτη. Ρόδων Κυμαῖος, ἢ Θεόδοτος, στάδιον.
Διακοσιοστή τεσσαρεσκαιδεκάτη. Στράτων Αλεξανδρεὺς στάδιον.
Τίτος Ῥωμαίων ἐβασίλευε.
Διακοσιοστή πεντεκαιδεκάτη. Ερμογένης Ξάνθιος στάδιον
Δομετιανός Ῥωμαίων ἐβασίλευε.
Διακοσιοστὴ ἐκκαιδεκάτη. Απολλοφάνης, ὁ καὶ Πάππης, Ταρσεύς, στάδιον.
Interpres Arm., omnium virium certamen.
Interpres Arm. pro Tzioz, equorum, scribit
avatzioz, quod vocabulum cl. Acherus ponit Græce
των, quæ est biga. Atqui mox dicitur vicisse
quaa iga.
Græce, præconum.
Græce, tragœdos et citharades.
Græce, Theodotus.
Ita codex Arm.
col. 239–240page 71 of 251
PG 19:239Διακοσιοστὴ ἑπτακαιδεκάτη. Ερμογένης Ξάνθιος τὸ δεύτερον στάδιον. Διακοσιοστὴ ὀκτωκαιδεκάτη. Απολλώνιος Αλεξανδρεύς, ή Ηλιόδωρος, στάδιον. Διακοσιοστὴ ἐννεακαιδεκάτη. Στέφανος Καππάδος στάδιον. Νερούας Ρωμαίων ἐβασίλευε, μεθ᾽ ἂν [Τραϊανός]. Διακοσιοστῇ εἰκοστή. Ἀχιλλεὺς Ἀλεξανδρεύς στάδιον. Διακοσιοστὴ εἰκοστὴ πρώτη. Θεωνᾶς, ὁ καὶ Σμάραγδος Αλεξανδρεύς στάδιον. Διακοσιοστὴ εἰκοστὴ δευτέρα. Κάλλιστος Σιδήτης στάδιον. Διακοσιοστή είκοστή τρίτη. Εὐστολος Σιδή της στάδιον. Διακοσιοστή εἰκοστὴ τετάρτη. Ἰσαρίων ᾿Αλεξανδρεύς στάδιον. Αδριανός Ρωμαίων ἐβασίλευε. Διακοσιοστή είκοστή πέμπτη. Αριστέας Μιλήσιος στάδιον. Διακοσιοστή είκοστὴ ἔκτη. Διονύσιος ὁ Σαμμεὺς ᾿Αλεξανδρεύς στάδιον. Διακοσιοστή είκοστὴ ἑβδόμη. Ο αὐτὸς τὸ δεύτερον. Διακοσιοστὴ εἰκοστὴ ὀγδόη. Λουκᾶς Ἀλεξανδρεὺς στάδιον. Διακοσιοστή εικοστὴ ἐννάτη. Επίδαυρος ὁ καὶ Ἀμμώνιος ᾿Αλεξανδρεύς στάδιον. Αντωνίνος Εὐσεβῆς Ῥωμαίων εβασίλευε. Διακοσιοστή τριακοστή. Δίδυμος Αλεξανδρεὺς στάδιον. Διακοσιοστή τριακοστή πρώτη. Κραναός Σικυώνιος στάδιον. Διακοσιοστή τριακοστή δευτέρα. Ἀττικὸς Σαρδιανός στάδιον. Σωκράτης πάλην καὶ παγκράτιον ἀπογραφή μενος ὑπὸ Ἠλείων, παρεβραβεύθη ὑπὸ Διονυσίου Σελευκέως. Διακοσιοστή τριακοστή τρίτη. Δεμήτριος Χίος στάδιον. Διακοσιοστή τριακοστή τετάρτη. "Ηρας Χίος στάδιον. Διακοσιοστή τριακοστή πέμπτη. Μνασίβουλος Ερατεὺς στάδιον. Αντωνίνος Εὐσεβὴς καὶ Λούκιος Βῆρος Ρωμαίων ἐβασίλευον. Διακοσιοστή τριακοστὴ ἔκτη. Αειθάλης Αλεξανδρεὺς στάδιον. Διακοσιοστή τριακοστὴ ἑβδόμη. Εὐδαίμων Αλεξανδρεὺς στάδιον. Διακοσιοστή τριακοστὴ ὀγδόη. Αγαθόπους Αιγινήτης στάδιον. Διακοσιοστή τριακοστὴ ἐννάτη. Ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον. Κόμοδος Ρωμαίων ἐβασίλευε. Διακοσιοστή τεσσαρακοστή. Ανουβι, ὁ καὶ Φειδοὺς ᾿Αλεξανδρεὺς στάδιον. Διακοσιοστή τεσσαρακοστή πρώτη.Ηρων ᾿Αλεξανδρεὺς στάδιον. Διακοσιοστή τεσσαρακοστή δευτέρα. Μάγνης Κυρηναίος στάδιον. Διακοσιοστή τεσσαρακοστὴ τρίτη. Ἰσίδωρος Αλεξανδρεύς στάδιον. Περτίναξ, εἶτα Σεβήρος, Ρωμαίων ἐβασίλευσαν. Λιακοσιοστή τεσσαρακοστή τετάρτη. Ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον. Διακοσιοστή τεσσαρακοστή πέμπτη. Αλέξανδρος Αλεξανδρεὺς στάδιον. Διακοσιοστή τεσσαρακοστὴ ἔχτη. Ἐπινίκιος Κυζικηνός, ὁ καὶ Κυνᾶς, στάδιον. Διακοσιοστή τεσσαρακοστὴ ἑβδόμη. Σατορνίκος Κρης Γορτύνιος στάδιον. Αντωνίνος, ὁ καὶ Καράκαλλος, Ρωμαίων ἐβασίλευε. Μάρκος Πέος. Καράκαλλος
EUSEBII CAESARIENSIS OPP. PARS I.
HISTORICA.
CCXVII. Hermogenes Xanthius iterum) sta- a luctam et pancratium vicisse scriptus est ab
dium.
CCXVIII. Apollinus Alexandrinus, vel Heliodorus, stadium.
CCXIX. Stephanus Cappador stadium.
Nerva Romanis imperavit, deinde Trajanus.
CCXX. Achilles Alexandrinus stadium.
CCXXI. Theonas, idemque Sinaragdus, Alexandrinus stadium.
CCXXII. Callistus Sideles stadium. Denuo cursus equorum.
CCXXIII. Eustolus Sidetes stadium.
CCXXIV. Isarion Alexandrinus stadium.
Adrianus Romanis imperavit.
CCXXV. Aristeas Milesius stadium.
CCXXVI. Dionysius Sammeus Alexandrinus stadium
CCXXVII. Idem secundo.
CCXXVIII. Lucas Alexandrinus stadium.
CCXXIX. Epidaurus, idemque Ammonius, Ale-.
xandrinus stadium.
Antonius Pius Romanis imperavit.
CCXXX. Didymus Clideus Alexandrinus stadium.
CCXXXI. Cranaus Sicyonius stadium.
CCXXXII. Atticus Sardianus stadium. (Socrates)
Eleis, et a Dionysio Seleuciensi coronatus.
CCXXXIII. Demetrius Chius stadium.
CCXXXIV. Heras Chius stadium.
CCXXXV. Mnasibulus Elateensis stadium.
Verus et Antoninus Romanis imperaverunt.
CCXXXVI. Aithales Alexandrinus stadium.
CCXXXVII. Eudæmon Alexandrinus stadium.
CCXXXVIII. Agathopus Ægineta stadium.
CCXXXIX. Idem secundo.
Commodus Romanis imperavit.
CCXL. Anubion, idemque Phidus, Alexandrinus
stadium.
CCXLI. Hero Alexandrinus stadium.
CCXLII. Magnes Libys Cyrenæus stadium.
CCXLIII. Isidorus, idemque Artemidorus, Alesandrinus stadium.
Pertinax et deinde Severus Romanis imperaverunt.
CCXLIV. Idem secundo.
CCXLV. Alexander Alexandrinus stadium.
CCXLVI. Epinicius Cyzicenus cognomento Cynas, stadium.
CCXLVII. Saturninus Cres Gortynius stadium.
Antoninus Bassianus Romanis imperavit.
Διακοσιοστὴ ἑπτακαιδεκάτη. Ερμογένης Ξάνθιος τὸ δεύτερον στάδιον.
Διακοσιοστὴ ὀκτωκαιδεκάτη. Απολλώνιος Αλεξανδρεύς, ή Ηλιόδωρος, στάδιον.
Διακοσιοστὴ ἐννεακαιδεκάτη. Στέφανος Καππάδος στάδιον.
Νερούας Ρωμαίων ἐβασίλευε, μεθ᾽ ἂν [Τραϊανός].
Διακοσιοστῇ εἰκοστή. Ἀχιλλεὺς Ἀλεξανδρεύς στάδιον.
Διακοσιοστὴ εἰκοστὴ πρώτη. Θεωνᾶς, ὁ καὶ Σμάραγδος Αλεξανδρεύς στάδιον.
Διακοσιοστὴ εἰκοστὴ δευτέρα. Κάλλιστος Σιδήτης στάδιον.
Διακοσιοστή είκοστή τρίτη. Εὐστολος Σιδή της στάδιον.
Διακοσιοστή εἰκοστὴ τετάρτη. Ἰσαρίων ᾿Αλεξανδρεύς στάδιον.
Αδριανός Ρωμαίων ἐβασίλευε.
Διακοσιοστή είκοστή πέμπτη. Αριστέας Μιλήσιος στάδιον.
Διακοσιοστή είκοστὴ ἔκτη. Διονύσιος ὁ Σαμμεὺς ᾿Αλεξανδρεύς στάδιον.
Διακοσιοστή είκοστὴ ἑβδόμη. Ο αὐτὸς τὸ δεύτερον.
Διακοσιοστὴ εἰκοστὴ ὀγδόη. Λουκᾶς Ἀλεξανδρεὺς στάδιον.
Διακοσιοστή εικοστὴ ἐννάτη. Επίδαυρος ὁ καὶ Ἀμμώνιος ᾿Αλεξανδρεύς στάδιον.
Αντωνίνος Εὐσεβῆς Ῥωμαίων εβασίλευε.
Διακοσιοστή τριακοστή. Δίδυμος Αλεξανδρεὺς στάδιον.
Διακοσιοστή τριακοστή πρώτη. Κραναός Σικυώνιος στάδιον.
Διακοσιοστή τριακοστή δευτέρα. Ἀττικὸς Σαρδιανός στάδιον. Σωκράτης πάλην καὶ παγκράτιον ἀπογραφή
μενος ὑπὸ Ἠλείων, παρεβραβεύθη ὑπὸ Διονυσίου Σελευκέως.
Διακοσιοστή τριακοστή τρίτη. Δεμήτριος Χίος στάδιον.
Διακοσιοστή τριακοστή τετάρτη. "Ηρας Χίος στάδιον.
Διακοσιοστή τριακοστή πέμπτη. Μνασίβουλος Ερατεὺς στάδιον.
Αντωνίνος Εὐσεβὴς καὶ Λούκιος Βῆρος Ρωμαίων ἐβασίλευον.
Διακοσιοστή τριακοστὴ ἔκτη. Αειθάλης Αλεξανδρεὺς στάδιον.
Διακοσιοστή τριακοστὴ ἑβδόμη. Εὐδαίμων Αλεξανδρεὺς στάδιον.
Διακοσιοστή τριακοστὴ ὀγδόη. Αγαθόπους Αιγινήτης στάδιον.
Διακοσιοστή τριακοστὴ ἐννάτη. Ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον.
Κόμοδος Ρωμαίων ἐβασίλευε.
Διακοσιοστή τεσσαρακοστή. Ανουβι, ὁ καὶ Φειδοὺς ᾿Αλεξανδρεὺς στάδιον.
Διακοσιοστή τεσσαρακοστή πρώτη.Ηρων ᾿Αλεξανδρεὺς στάδιον.
Διακοσιοστή τεσσαρακοστή δευτέρα. Μάγνης Κυρηναίος στάδιον.
Διακοσιοστή τεσσαρακοστὴ τρίτη. Ἰσίδωρος Αλεξανδρεύς στάδιον.
Περτίναξ, εἶτα Σεβήρος, Ρωμαίων ἐβασίλευσαν.
Λιακοσιοστή τεσσαρακοστή τετάρτη. Ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον.
Διακοσιοστή τεσσαρακοστή πέμπτη. Αλέξανδρος Αλεξανδρεὺς στάδιον.
Διακοσιοστή τεσσαρακοστὴ ἔχτη. Ἐπινίκιος Κυζικηνός, ὁ καὶ Κυνᾶς, στάδιον.
Διακοσιοστή τεσσαρακοστὴ ἑβδόμη. Σατορνίκος Κρης Γορτύνιος στάδιον.
Αντωνίνος, ὁ καὶ Καράκαλλος, Ρωμαίων ἐβασίλευε.
Græce, Apollonius.
Cod. Arm...omnium virium certamen.
Ita legisse Arın. interpretem censeo. In edd.
Græcis, Μάρκος Πέος.
Graecus textus Καράκαλλος· sed veram fcrtasse Eusebii lectionem hic et in tabulis regum ger-
col. 241–242page 72 of 251
PG 19:241Διακοσιοστή τεσσαρακοστὴ ὀγδόη. Ηλιόδωρος, ὁ καὶ Τρωσιδάμας, Αλεξανδρεύς, στάδιον. Διακοσιοστή τεσσαρακοστὴ ἐννάτη. Ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον. Μέχρι τούτου τὴν τῶν ὀλυμπιάδων ἀναγραφὴν εὔρομεν. 39-45 1. Τούτων ἡμῖν διευκρινημένων, λείπεται περὶ τῆς Κορινθίας καὶ Σικυωνίας εἰπεῖν, ὃν τρόπον ὑπὸ Δε ριέων κατωκίσθησαν. Τὰ γὰρ κατὰ Πελοπόννησον ἔθνη σχεδόν πάντα, πλὴν ᾿Αρκάδων, ἀνάστατα συνέβη γε νέσθαι κατὰ τὴν κάθοδον τῶν Ηρακλειδών. Οἱ τοίνυν Ηρακλείδαι κατὰ τὴν διαίρεσιν, ἐξαίρετον ποιησάμενοι τὴν Κορινθίαν καὶ τὴν ταύτης πλησιόχωρον, διεπέμψαντο πρὸς τὸν ᾿Αλήτην, παραδιδόντες αὐτῷ τὴν προειρημένην χώραν· ἐπιφανὴς δὲ ὁ ἀνὴρ γενόμενος, καὶ τὴν Κόρινθον αὐξήσας ἐβασίλευσεν ἔτη λη'. Μετὰ δὲ τὴν τούτου τελευτὴν ὁ πρεσβύτατος ἀεὶ τῶν ἐκγόνων ἐβασίλευσε, μέχρι τῆς Κυψέλλου τυραννίδος, ἥτις τῆς καθό του τῶν Ηρακλειδῶν ὑστερεῖ ἔτεσι υμζ'. 2. Καὶ πρῶτος μὲν παρ' αὐτοῖς διεδέξατο τὴν βασιλείαν Ιξίων ἔτη λη'· μεθ' δν ἦρξεν Αγέλας ἔτη λζ, μετὰ δὲ τούτους Προύμνης ἔτη λε· καὶ Βάκχης ὁμοίως τὸν ἴσον χρόνον, γενόμενος ἐπιφανέστατος τῶν πρὸ αὐτοῦ· διὸ καὶ συνέβη τοὺς μετὰ ταῦτα βασιλεύσαντας οὐκ ἔτι Ηρακλείδας, ἀλλὰ Βακχίδας προσαγορεύεσθαι. Μετὰ τοῦτον ᾿Αγέλας μὲν ἔτη λ'· Εύδημος δὲ ἔτη κε'· Αριστομήδης ε' και λ'. Οὗτος δὲ τελευτήσας ἀπέλιπεν υἱὸν Τελέστην παῖδα τὴν ἡλικίαν, οὗ τὴν κατὰ γένος βασιλείαν ἀφείλετο θεῖος ὢν καὶ ἐπίτροπος ᾿Αγήμων, ὃς ἦρξεν ἔτη ις'. Μετὰ τοῦτον κατέσχεν ᾿Αλέξανδρος ἔτη κε'. Τοῦτον ἀνελὼν Τελέστης ὁ στερηθεὶς τῆς πατρώας ἀρχῆς ἦρξεν ἔτη 16'. Τούτου ὑπὸ τῶν συγγενῶν ἀναιρεθέντος, Αὐτομενὴς μὲν ἦρξεν ἐνιαυτόν. Οἱ δ' ἀπὸ Ηρα κλέους Βακχίδαι, πλείους ὄντες διακοσίων, κατέσχον τὴν ἀρχὴν (καὶ κοινῇ μὲν προειστήκεισαν τῆς πόλεως ἅπαντες, ἐξ αὐτῶν δὲ ἕνα κατ᾽ ἐνιαυτὸν ᾑροῦντο πρύτανιν, ὃς τὴν τοῦ βασιλέως εἶχε τάξιν ἐπὶ ἔτη ἐννενή χοντα, μέχρι τῆς Κυψέλλου τυραννίδος, ὑφ᾽ ἧς κατελύθησαν. οι Εἰσὶν οὖν οἶδε βασιλεῖς Κορινθίων Αλήτης έτη λη'. Ιξίων ἔτη λη'. Αγέλας ἔτη λζ'. ποικίλον, Προύμνης ἔτη λη'. Βάκχης ἔτη λε'. Αγελαστής ἔτη λ'. Εύδημος ἔτη κε'. ἄστατα γενέσθαι ἔθνους έθνη, έξαί ρετον παρ' αὐτοῦ. Ιρ.
CHRONICORUM LIB. I.
CCXLVIII Heliodorus, idemque Trosidamas, Ale- annis xxxvI. Mox Agelas regnavit annis xxxvII.
sandrinus stadium.
CCXLIX. Idem secundo.
Huc usque olympiadum laterculum invenimus.
Congruum est hic attexere reges quoque Corinthiorum et Lacedæmoniorum, nec non eos qui maris imperium tenuerunt, itemque primos Macedoniæ
principes. Horum ergo seriem et tempora ordinatim
perscribam ex collecta a Diodoro Bibliotheca, in
qua verissime bæ historiæ narrantur.
CAPUT XXXIV.
Diodori Bibliotheca. De Corinthiorum regibus.
1. His recte constitutis, opera: pretium est de
Corinthiorum Sicyoniorumque regnis dicere, quo
illa pacto a Doriensibus incoli coepta sint. Quippe
accidit ut omnes propemodum Peloponnesi populi
patria extorres fierent ob Heraclidarum descensum, exceptis Arcadibus. Jam Heraclidæ, cum
dividundo agro vacarent, Corinthiam eique adjacentem regionem, seorsum habentes legatione
ad Aletem missa, prædictum agrum eidem tradiderunt. Qui sane illustris evasit vir, auctæque a se
Corintho annis xxxviii præſuit. Post ejus obitum,
majores natu filii continenter dominati sunt, usque
ad Cypseli tyrannidem, quæ junior est Heraclidarum
descensu annis CDxLvII.
2. Et primus quidem ei (Aleti) successit Ixion
Deinde Prinines annis xxxy. Tuin Bacches annis
totidem. Is majores suos gloria superavit, ideoque
et posteris contigit haud jam Heraclidis sed Bacchidis appellari. Secutus est Agelas annis xxx:
tum Eudemus annis xx♥: itemque Aristomedes
annis quinque supra triginta. Hic moriens filium
reliquit tenera ætate Telesten, cujus gentile regnum
usurpavit patruus ejusdem curator Agemon, qui
annis xvi eodem potitus est. Exin potestatem obtinuit Alexander annis fere xv: quem quum occidisset Telestes, regno olim orbatus, imperavit
annis su. Hoc item a consanguineis occiso, regnavit Automenes anno 1. Porro Heraclidæ, qui etiam
Bacchidæ dicti sunt, plus ducenti principalem dignitatem gesserunt: hique ex æquo omnes civitatem
moderati sunt: nam de suorum nnmero quotannis
eligebant præsidem, qui regis locum teneret: isque
mos annis xc tenuit usque ad tyrannidem Cypseli,
qui finem eis imposuit.
Reges itaque Corinthiorum hi sunt.
I. Aletes annis xxxv.
II. Ixion annis xxxvii.
III. Agelas annis xxxvi.
IV. Primnes annis xxxv.
V. Bacches annis xxxv..
VI. Agelas annis xxx.
VII. Eudemus annis xxv.
Διακοσιοστή τεσσαρακοστὴ ὀγδόη. Ηλιόδωρος, ὁ καὶ Τρωσιδάμας, Αλεξανδρεύς, στάδιον.
Διακοσιοστή τεσσαρακοστὴ ἐννάτη. Ὁ αὐτὸς τὸ δεύτερον.
Μέχρι τούτου τὴν τῶν ὀλυμπιάδων ἀναγραφὴν εὔρομεν. Scaligeri excerptis p. 39-45
1. Τούτων ἡμῖν διευκρινημένων, λείπεται περὶ τῆς Κορινθίας καὶ Σικυωνίας εἰπεῖν, ὃν τρόπον ὑπὸ Δε
ριέων κατωκίσθησαν. Τὰ γὰρ κατὰ Πελοπόννησον ἔθνη σχεδόν πάντα, πλὴν ᾿Αρκάδων, ἀνάστατα συνέβη γε
νέσθαι κατὰ τὴν κάθοδον τῶν Ηρακλειδών. Οἱ τοίνυν Ηρακλείδαι κατὰ τὴν διαίρεσιν, ἐξαίρετον ποιησάμενοι
τὴν Κορινθίαν καὶ τὴν ταύτης πλησιόχωρον, διεπέμψαντο πρὸς τὸν ᾿Αλήτην, παραδιδόντες αὐτῷ τὴν προειρη
μένην χώραν· ἐπιφανὴς δὲ ὁ ἀνὴρ γενόμενος, καὶ τὴν Κόρινθον αὐξήσας ἐβασίλευσεν ἔτη λη'. Μετὰ δὲ τὴν
τούτου τελευτὴν ὁ πρεσβύτατος ἀεὶ τῶν ἐκγόνων ἐβασίλευσε, μέχρι τῆς Κυψέλλου τυραννίδος, ἥτις τῆς καθό
του τῶν Ηρακλειδῶν ὑστερεῖ ἔτεσι υμζ'.
2. Καὶ πρῶτος μὲν παρ' αὐτοῖς διεδέξατο τὴν βασιλείαν Ιξίων ἔτη λη'· μεθ' δν ἦρξεν Αγέλας ἔτη λζ,
μετὰ δὲ τούτους Προύμνης ἔτη λε· καὶ Βάκχης ὁμοίως τὸν ἴσον χρόνον, γενόμενος ἐπιφανέστατος τῶν πρὸ
αὐτοῦ· διὸ καὶ συνέβη τοὺς μετὰ ταῦτα βασιλεύσαντας οὐκ ἔτι Ηρακλείδας, ἀλλὰ Βακχίδας προσαγορεύεσθαι.
Μετὰ τοῦτον ᾿Αγέλας μὲν ἔτη λ'· Εύδημος δὲ ἔτη κε'· Αριστομήδης ε' και λ'. Οὗτος δὲ τελευτήσας ἀπέλιπεν
υἱὸν Τελέστην παῖδα τὴν ἡλικίαν, οὗ τὴν κατὰ γένος βασιλείαν ἀφείλετο θεῖος ὢν καὶ ἐπίτροπος ᾿Αγήμων, ὃς
ἦρξεν ἔτη ις'. Μετὰ τοῦτον κατέσχεν ᾿Αλέξανδρος ἔτη κε'. Τοῦτον ἀνελὼν Τελέστης ὁ στερηθεὶς τῆς πατρώας
ἀρχῆς ἦρξεν ἔτη 16'. Τούτου ὑπὸ τῶν συγγενῶν ἀναιρεθέντος, Αὐτομενὴς μὲν ἦρξεν ἐνιαυτόν. Οἱ δ' ἀπὸ Ηρα
κλέους Βακχίδαι, πλείους ὄντες διακοσίων, κατέσχον τὴν ἀρχὴν (καὶ κοινῇ μὲν προειστήκεισαν τῆς πόλεως
ἅπαντες, ἐξ αὐτῶν δὲ ἕνα κατ᾽ ἐνιαυτὸν ᾑροῦντο πρύτανιν, ὃς τὴν τοῦ βασιλέως εἶχε τάξιν ἐπὶ ἔτη ἐννενή
χοντα, μέχρι τῆς Κυψέλλου τυραννίδος, ὑφ᾽ ἧς κατελύθησαν. Fragmentum sextum libri οι Diodori Sicuh
Grece superstes apud Syncellum, p. 179.
Εἰσὶν οὖν οἶδε βασιλεῖς Κορινθίων·
Αλήτης έτη λη'.
Ιξίων ἔτη λη'.
Αγέλας ἔτη λζ'.
vavit Armeniacum exemplar, in quo scribitur Bisag,
id est, ut explicandum suspicamur, Bassianus. Erat
autem hoc Caracalli ante imperium nomen, quod
rursus interfecto adhæsit. Vide Spartianum in Caracallo, et Lampridium in Diadumeno. Cæteroquin
Msac significat discolorem, ποικίλον, id quod ad
Caracalli notæ originis vocabulum referri potest.
Cod. Arm., CCXLVIII. Verum ad olympiadem
LXXXVI lectorem monuimus de Armeniaci codicis
vitio.
Librum hunc olympiadum cum Græce olim
Scaliger in Eusebio suo edidisset, docti homines alii
quidem veteris auctoris lucubrationem, alii vero ipΠρούμνης ἔτη λη'.
Βάκχης ἔτη λε'.
Αγελαστής ἔτη λ'.
Εύδημος ἔτη κε'.
sius Scaligeri fetum indicaverunt. Nunc pervetustus Arm. noster interpres, qui nihil fere præter
ipsum Scaligerianum libellum exhibet, scripturam
hanc et ab omni volelas suspicione liberat, et sine
dubio antiquam, atque operis Eusebiani partem,
esse confirmat.
Ita Grace. Sed enim ἄστατα γενέσθαι intellexit
everti seu pessumdari Arm. interpres, qui et legit
ἔθνους pro έθνη, dixitque res Peloponnesiorum. L.
lta Græce. Sed enim Arm. interpres έξαί
ρετον optimam seu præcipuum intellexit. ID.
Corr. παρ' αὐτοῦ. Ιρ.
col. 243–244page 73 of 251
PG 19:243Αριστομήδης ἔτη λε'. Αγήμων ἔτη ις'. ᾿Αλέξανδρος ἔτη κε'. Τελεστής ἔτη 16'. Αὐτομενὴς ἔτος ἕν. Μεθ' οὓς ἐνιαύσιοι πρυτάνεις. Επ 170. (*) Τῶν δὲ χρόνων τούτων περιειλημμένων ἐν ταύτῃ τῇ πραγματεία, τοὺς μὲν πρὸ τῶν Τρωϊκῶν οὐ διοριζόμεθα βεβαίως, διὰ τὸ μηδὲν παράπηγμα παρειληφέναι περί τούτων πιστευόμενον. Ἀπὸ δὲ τῶν Τρωϊκῶν, ἀκο λούθως Απολλοδώρῳ τῷ ᾿Αθηναίων, τίθεμεν ὀγδοήκοντα ἔτὴ πρὸς τὴν κάθοδον τῶν Ηρακλειδῶν· ἀπὸ δὲ ταύ ἐπὶ τὴν πρώτην ὀλυμπιάδα, δυσὶ λείποντα τῶν τριακοσίων καὶ τριάκοντα, συλλογιζόμενοι τοὺς χρόνους (α) Λυδοὶ οἱ καὶ Μαίονες ἐθαλασσοκράτησαν ἔτη Πελασγοί β' ἐθαλασσοκράτησαν ἔτη πε'. Τρίτοι ἐθαλασσοκράτησαν Θρᾷκες ἔτη οθ'. Τέταρτοι ἐθαλασσοκράτησα, Ρόδιοι, κατὰ δέ τινας πέμπτοι, ἔτη κγ'. Κάστωρ.
EUSEBI CÆSARIENSIS OPP. PARS I. HISTORICA.
VII. Aristomedes annis xXXV.
IX. Agemon annis xvi.
X. Alexander annis xxv.
XI. Telestes annis xit.
XII. Automenes anno r.
Exin annui præsides fuerunt.
CAPUT XXXV.
Lacedæmoniorum reges e Diodori libris.
annis sexaginta: postea Nicander annis duobus de
quadraginta; Theopompus annis septem et quadraginta. In hujus item decimo anno prima olympias
comperitur. Summa temporis a Troja capta usque
ad descensum Heraclidarum anni sunt Lxxx.
Subsequuntur Lacedæmoniorum reges.
1. Eurystheus annis XLII.
• 1. Quoniam a rebus Trojanis usque ad primaın
olympiadem difficilis temporum notatio est, propterea quod eo intervallo neque Athenis neque aliis
in urbibus annui magistratus fuerunt; idcirco nos
ad eam rem utemur Lacedæmoniorum regibus.
Trojæ exitio ad primam olympiadem lapsi sunt, uti
Atheniensis Apollodorus ait, anni côví: quo -
ruin Lxxx numerantur usque ad Heraclidarum descensum, reliqui occupantur a Lacedæmoniorum
regibus, Procle, Eurystheo horumque posteris.
Nos vero singulos ex his familiis reges percenseamus usque ad primam olympiadem.
2. Eurystheus regnum exorsus est anno post res
Trojanas octogesimo, tenuitque duobus supra quadraginta. Post eum Agis anno uno; Echestratus
annis triginta et uno: quem excepit Labotas
annis septem cum triginta; tum Dorysthus annis undetriginta: his successit Agesilaus annis
quatuor cum quadraginta; Archesilaus annis sexaginta; Teleclus annis quadraginta; Alcamenes denique annis octo cum triginta In hujus imperantis-anno decimo prima olympias comperitur, qua
vicit stadium Corcbus Eleus Ex altera pariter
domo regnaverunt, Procles primo annis quinquaginta uno minus: tum Prytanis annis quinquaginta uno minus: deinde Eunomius annis
quinque cum quadraginta: deinde Chariclus
Αριστομήδης ἔτη λε'.
Αγήμων ἔτη ις'.
11. Agis anno 1.
III. Echestratus annis xxxvII.
IV. Labotas annis xxxvi.
V. Dorysthus annis xxıx,
VI. Agesilaus annis xliv.
Vil. Archelaus annis LX.
VIII. Teleclus annis xt.
IX. Alcamenes annis xxxvit, cujus decimo anno
prima olympias acta est.
Summa annorum cccxXV.
Ex altera vero familia regnaverunt.
1. Procies annis LI.
II. Prytanis annis xlix.
III. Eunomius annis XLv.
IV. Charicles annis LX.
V. Nicander annis xxxviii.
VI. Theopompus annis xlvii, cujus decimo anno.
acta est prima olympias.
Summa annorum ccxc.
CAPUT XXXVI.
Ex Diodori libris breviter de temporibus, maria
imperio tenentium (1ª;.
Maris imperium post Trojanum bellum ¡enuerunt
J. “* Lydi et Mæones annis xCII,
II. Pelasgi annis lxxxv.
111. Thraces annis LXXIX.
IV. Rhodii anuis xxııı.
᾿Αλέξανδρος ἔτη κε'.
Τελεστής ἔτη 16'.
Αὐτομενὴς ἔτος ἕν.
Μεθ' οὓς ἐνιαύσιοι πρυτάνεις. Επ Syncello, p. 170.
(*) Τῶν δὲ χρόνων τούτων περιειλημμένων ἐν ταύτῃ τῇ πραγματεία, τοὺς μὲν πρὸ τῶν Τρωϊκῶν οὐ διοριζό
μεθα βεβαίως, διὰ τὸ μηδὲν παράπηγμα παρειληφέναι περί τούτων πιστευόμενον. Ἀπὸ δὲ τῶν Τρωϊκῶν, ἀκο
λούθως Απολλοδώρῳ τῷ ᾿Αθηναίων, τίθεμεν ὀγδοήκοντα ἔτὴ πρὸς τὴν κάθοδον τῶν Ηρακλειδῶν· ἀπὸ δὲ ταύ
ἐπὶ τὴν πρώτην ὀλυμπιάδα, δυσὶ λείποντα τῶν τριακοσίων καὶ τριάκοντα, συλλογιζόμενοι τοὺς χρόνους
and tŵv'èv Aaxɛdaíµovi Baoiλevoάvtwv. Ex Diodori præfatione § 4, sed cum varietate.
(α) Λυδοὶ οἱ καὶ Μαίονες ἐθαλασσοκράτησαν ἔτη
46. Syncellus p. 172 C.
Πελασγοί β' ἐθαλασσοκράτησαν ἔτη πε'. Idem p.
Codex Arm., cccvIII, mendosa scriptura propter notarum similitudinem. Superius tamen cap.
51 scribuntur ccccvil.
Ita scribit Eusebius bis etiam in posteriore
libro. Sed Eurysthenes dicitur a Pausania 1, 4, apud
quem geminorum fratrum Proclis et Eurysthenis
historia legenda est.
Eusebius ter inferius ▾xxvII.
Pausanias, Doryssus.
Eusebius ter inferius xxxV]].
Eusebius tamen in posteriore libre ad annum
MCCXL primam olympiadem collocat in anno Alcamenis xxxvII.
Eusebius inferius LI.
Pausanias 11, 7, inter Proclem et Prytanim
Τρίτοι ἐθαλασσοκράτησαν Θρᾷκες ἔτη οθ'. Idem
p. 181 B.
Τέταρτοι ἐθαλασσοκράτησα, Ρόδιοι, κατὰ δέ τινας
πέμπτοι, ἔτη κγ'. Idem ibidem.
colocat Soum Proclis filium, itemque Soi Mium
Eurypontem.
Pausanias scribit Eunomum. Jam inter bunc
et Chariclum Pausanias 111, 7, statuit Polydecten
regem.
Pausanias scribit Charillum.
Ita hic codex Arm. At superius Chariclus.
De iis, qui maris imperium obtinuerunt, opus
conscripserat etiam Castor historicus teste Suida
voc. Κάστωρ.
Distinguit codex Arm. Lydos a Mæonibus;
Græcus textus unum populum dicit. Utramque seltentiam tuentur auctores apud Cellarium Geogr. ve!.
lib. 1, cap. 4.
col. 245–246page 74 of 251
PG 19:245Φρύγες πέμπτοι ἐθαλασσοκράτησαν ἔτη κε', κατὰ Δωδέκατοι Φωκεῖς ἐθαλασσοκράτησαν ἔτη μδ. Νάξιοι ἐθαλασσοκράτησαν ιε', ἔτη ι'. Καὶ μετ' αὐ τούς. Ερετριείς ις', ἔτη ζ'. 247 Β. Εθαλασσοκράτησαν Αἰγεινῆται ἔτη ι. Λακεδαιμόνιοι ιδ' ἐθαλασσοκράτησαν ἔτη 16'. 247 Β. Περδίκκας τὴν ἰδίαν βασιλείαν αὐξῆσαι βουλόμενος ἠρώτησεν εἰς Δελφούς. (*) Οὗτος ὁ Κάρανος ἀπὸ μὲν Ηρακλέους ια' ἦν, ἀπὸ δὲ Τημένου τοῦ μετὰ τῶν ἄλλων Ηρακλειδών κατελθόντος εἰς Πελοπόννησον ἔβδομος· γενεαλογοῦσι δ' αὐτὸν οὕτως, ὥς φησι Διόδωρος καὶ οἱ πολλοὶ τῶν συγγρα λ. Κατέσχεν ἡ βασιλεία ήτοι τοπαρχία Μακεδόνων Ετι χι' ἕως τῆς βασιλείας τοῦ αὐτοῦ Φιλίππου, καθὼς σοφώτατος Εὐσέβιος ὁ Παμφίλου χρονογραφεί· Μα
V. Phryges annís xxv.
VI. Cyprii annis xxxılı
VII. Phoenices annis XLV
VIII. Ægyptii ann.
IX. Milesii annis xvılı
X. Cares annis LXI
XI. Lesbii annis LxvIII
XII. Phocenses annis XLIV.
XIII. Samii ann.
XIV. Lacedæmonii annis 11
XV. Naxii annis x.
XVI. Eretrienses annis xv
CHRONICORUM LIB. I.
nus obtinuit, ibique annis triginta dominatus est.
Huic grandi ætate confecto successit filius nomine
Cenus, regnavitque annis duobus de triginta.
Deinde Tyrimmas annis tribus cum quadraginta;
Perdiccas annis quadraginta duobus. Hic proferendi regni studiosus, legationem Delphos misit.
Tum paucis verbis interpositis, subdit regnavisse Perdiccam annis octo et quadraginta, ab eoque dignitatem ad Argeum devenisse: quem regno
annis triginta unoque perfunctum excepit Philippus, cujus regnantis habentur anni triginta
tres. Huic successit Æropas annis viginti. Mox
XVII. Æginetæ annis × usque ad Xerxis Alcetas annis octodecim sceptro potitus est. Potransmissionem.
CAPUT XXXVI.
Macedonum reges [ex Diodori libris]
1. Postquam Assyriorum opes corruerunt, exstinctc Sardanapallo rege ultimo Assyria, Macedonum
tempora sistunt Ante primam olympiadem
Caranus rei acquirendæ cupidus copias ex Argivis
alisque partibus Peloponnesi contraxit, atque in
Macedonum fines expeditionem suscepit. Eadem
tempestate bellum gerens Orestarum rex cum finitimis suis, nomine Eordæis Carani opem imploravit ea conditione ut ei mediam regni sui partem concederet. Rebus Orestarum ita compositis,
cum rex promissa fecisset, regionem illam CaraΦρύγες πέμπτοι ἐθαλασσοκράτησαν ἔτη κε', κατὰ
& tivaç Erŋs. Idem ibidem.
Δωδέκατοι Φωκεῖς ἐθαλασσοκράτησαν ἔτη μδ. Idem
p. 239 B.
stea Amyntas annis novem cum quadraginta. Exi»
Alexander annis quatuor et quadraginta. Hinc regnavit Perdiccas annis viginti duobus; Archelaus
annis septemdecim; Eropas annis sex; Pausanias anno uno; Ptolemæus annis tribus; Perdiccas annis quinque; Philippus annis viginti quatuor; Alexander, is qui cum Persis certavit, annis
duodecim.
2. Et Macedonum quidem regum genus hac ratione a probatæ fidei historicis ad Herculem usque
refertur **. Jam a Carano qui primus Macedonicum
regnum conflavit ac tenuit, ad Alexandrum qui
Asiam subegit, censentur reges xxiv, anni vero
CDLI hique singillatim ita se habent.
Νάξιοι ἐθαλασσοκράτησαν ιε', ἔτη ι'. Καὶ μετ' αὐ
τούς.
Ερετριείς ις', ἔτη ζ'. Idem p. 247 Β.
Εθαλασσοκράτησαν Αἰγεινῆται ἔτη ι. Iden
Λακεδαιμόνιοι ιδ' ἐθαλασσοκράτησαν ἔτη 16'. Idem G p. 247 Β.
p. 238 C.
· Περδίκκας τὴν ἰδίαν βασιλείαν αὐξῆσαι βουλόμενος ἠρώτησεν εἰς Δελφούς. Αb excerptis Vaticanis Diodori Siculi, p. 3, editore A. Maio. Sequitur autem prædicto in loco Delphicum ipsum oraculum, quod Eusebius prætermisit.
(*) Οὗτος ὁ Κάρανος ἀπὸ μὲν Ηρακλέους ια' ἦν, ἀπὸ δὲ Τημένου τοῦ μετὰ τῶν ἄλλων Ηρακλειδών κατελθόντος εἰς Πελοπόννησον ἔβδομος· γενεαλογοῦσι δ' αὐτὸν οὕτως, ὥς φησι Διόδωρος καὶ οἱ πολλοὶ τῶν συγγρα
çtwv, x. z. λ. Ex Syncello, p. 262 A.
(I) Hieronymus ad annum MCL scribit annos xxX}\
Cypriorum maria tenentium.
Ita et Hieronymus ad annum MCLXXIV.
Ne apud Hieronymum quidem ad annum
MCCXXXII scribitur quot annis Ægyptii mari potiti
sint. Est ergo lacuna vetus.
Notain numeralem xvm, qua caret codex
Arm., supplemus hic ex Hieronymo ad annum
Lacuna est in codice hoc loco, nec quidquam
superfuit præter vocabulum annis. Supplementa
sumpsimus e posteriore libro ad annum
Nota numerali caret codex Arm. quam supplemus ex Hieronymo ad annum MCCCXLIV.
Ne in posteriore quidem libro ad annum
NCCCCLXXXVI scribitur numerus annorum, quibus
Samii maria tenuerunt.
Ita etiam in posteriore libro ad annum ■diii.
Verum Syncellus scribit annos XII.
Sic etiam in posteriore libro ad annum иdxiv.
At Syncellus scribit annos vII.
Decem anni scribuntur etiam in posteriore libro ad annum MDXXXI, et a Syncello. Textus tamen
Hieronymi editus habet annos xx.
Codex Arm. hic Alexandri, sed idem in posteriore libro Xerxis, quæ vera lectio est,
Reticuit hic Diodori nomen Eusebius, quia
in præcedentibus id jam expresserat. Cæteroquin
Diodorum reapse hic ab Eusebio expilari, perspicue
nos mox docebimus. Futuri igitur editores Diodori
hanc quoque partem inter eclogas collocent.
Nimirum Carani tempora prope absunt a
Sardanapalli obitu. Consule posteriorem librum.
De his regni Macedonici primordiis legendi
sunt saltem Justinus lib. vii, et Solinus cap. 9.
Eordæos quidem memorat Livius lib. xLv, 30.
Videlicet Diodorus; quam rem Vaticanum fragmentum luce meridiana facit evidentiorem. Conferatur autem Syncellus, p. 198 et 262.
Exin hi reges eorumque anni cu'u sequente
catalogo sæpe non consentiunt.
Ad hunc Archelaum exstant aliquot Euripidis Tragici epistolæ. Vide Syncellum, p. 262 A-C.
Attamen si ineas mox rationem. habebis usque ad Alexandrum annos CCCLXXV. Est autem plane
corrupta lectio Malalæ qui in fine libri VII scribit:
Κατέσχεν ἡ βασιλεία ήτοι τοπαρχία Μακεδόνων Ετι
χι' ἕως τῆς βασιλείας τοῦ αὐτοῦ Φιλίππου, καθὼς
σοφώτατος Εὐσέβιος ὁ Παμφίλου χρονογραφεί· Μαcedonum dynastia usque ad Philippi regnum annos
occupavit DC. Jam præter quam quod Malala abundat erroribus, jamdiu monuit Hodius (prolegom, ud
Malal. cap. 25) eumdem falso quodam Eusebio usUM
col. 247–248page 75 of 251
PG 19:247(*) Η Μακεδονική βασιλεία ἀπὸ τῶν Πορφυρίου του καθ᾿ ἡμῶν φιλοσόφου. Μετὰ δὲ ᾿Αλέξανδρον τὸν Φιλίππου, Μακεδόνων ἐβασίλευσαν οἶδε τῆς Μακεδονίας καὶ Ἑλλάδος. Ἡ τῶν Μακεδόνων ἀρχὴ, ἄχρι τῆς ὑπὸ Ῥωμαίων καταλύσεως, τοῦτον διήρκησε τὸν τρόπον. του καταλύσεως του τον τον ᾿Αριδαῖος ὁ Φιλίππου καὶ Φιλίννης τῆς Θετταλῆς, ἂν οἱ Μακεδόνες πόθῳ τοῦ Φιλίππου γένους Φιλίππου προσαγορεύσαντες βασιλέα ἀνέδειξαν μετ' Αλέξανδρον, καίπερ ἐξ ἑταίρας γεγονότα, καὶ ἄφρονα συνειδότες εἶναι, διαδέχεται τὴν ἀρχὴν, ὥσπερ ἔφαμεν, Ολυμπιάδος τῆς ριδ' ἔτει δευτέρω. Λογίζεται δὲ αὐτῷ ἔτη ζ ὑπέζησε γὰρ ἄχρι ἑκατοστῆς πεντεκαιδεκάτης Ολυμπιάδος στους τετάρτου. Κατέλιπε δὲ ὁ ᾿Αλέξανδρος παῖδας, Ηρακλέα τε ἐκ Μαρσίνης τῆς Φαρναβάζου, 'Αλέξανδρόν τε ἐκ Ρωξάνης τῆς Ὀξυάρτου τῶν Βάκτρων βασιλέως. 2. Αριδαῖον μὲν οὖν Ολυμπιὰς ἔκτεινεν ἡ μήτηρ Αλεξάνδρου. Αὐτὴν δὲ, καὶ τοὺς δύο παίδας ᾿Αλεξάνδρου Κάσσανδρος ὁ ᾿Αντιπάτρου ἀναιρεῖ, τὸν μὲν αὐτὸς φονεύσας, τὸν δὲ Μαρσίνης Πολυσπέρχονται πείσας, υλυμπιάδα δὲ καὶ ἄταφον ἐκρίψας, ἀνεἶπεν. ἑαυτὸν Μακεδόνων βασιλέα. Καὶ ἀπὸ τοῦδε καὶ τῶν ἄλλων Ο τοίνυν πολυμαθής καὶ πολυΐστωρ Εὐσέβιος, ἐν τοῖς χρονικοῖς κανόσι, περὶ τῶν ᾿Αντιόχων καὶ Σελεύκων καὶ Πτολεμαίων, καὶ τῶν μετὰ τὴν ἐκ τῆς Βαβυλῶνος ἐπάνοδον καθη γησαμένων ἀρχιερέων διεξιὼν ἐν ἐπιτομή τάδε φησίν Ο γοῦν Αλέξανδρος ὁ τῶν Μακεδόνων βασιλεὺς, Εκτον ἔτος ἄγων τῆς βασιλείας, Δαρεῖον τὸν ᾿Αρσάμου χειρωσάμενος, καθεῖλε τὴν Περσῶν δυναστείαν, διαρ μέσασαν ἀπὸ Κύρου μέχρι Δαρείου ἔτη σλ'. Τῆς δὲ τῶν Μακεδόνων βασιλείας κατασχούσης ἀπὸ Κραναοῦ έως Αλεξάνδρου ἔτη φιη, καὶ τούτου τελευτήσαντος, ἐν Βαβυλῶνι, διαδέχονται τὴν ἀρχὴν τῆς μὲν Μακε δονίας Φίλιππος, τῆς δὲ Ασίας Αντίγονος, τῆς δὲ Αἰγύπτου Πτολεμαῖος ὁ Λάγου, τῆς δὲ Συρίας Σέλευκος ὁ Νικάνωρ, κ. τ. λ. τοῦ Πορ φυρίου τοῦ καθ᾿ ἡμᾶς, Πορφυρίου τοῦ καθ᾿ ἡμῶν φιλοσόφου, ἑτέρας, ἑταίρας,
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I.
J. Caranus regnavit annis xxx.
II. Coenus annis xxvIII.
III. Tyrimmas annis xtiri.
IV. Perdiccas annis XLVIII.
V. Argeus annis xxxviii.
VI. Philippus annis xxxiii.
VII. Aropas annis xx.
VIII. Alcetas annis xv.
Ilujus ætate Cyrus Persis imperavit.
IX. Amyntas annis xlii.
X. Alexander annis xliv.
XI. Perdiccas annis xxıjı.
XII. Archelaus annis xxiv.
XIII. Orestes annis ult.
XIV. Archelaus annis tv.
XV. Amyntas anno 1.
XVI. Pausanias anno 1.
XVII. Amyntas annis vɩ.
XVIII. Argeus annis ft.
XIX. Amyntas aunis xvIII.
XX. Alexander anno 1.
XXI, Ptolemæus Alorites annis 111..
XXII. Perdiccas annis vi.
XXIII. Philippus annis xxv11.
XXIV. Alexander Philippi annis x11.
CAPUT XXXVIII.
Macedonum post Alexandrum reges
HISTORICA.
1. Post Alexandron Philippi Macedonibus domuinati sunt ht, Macedoniæ nimirum et Græciæ. Maeedonici regni. ante quam id Romani exstinguerent,
hare ratio fuit.
Aridæus Philippi et Philinnæ Thessalæ, quem
Macedones ob Philippicæ familiæ studium Philippum nuncupaverunt, regemque post Alexandrum
constituerunt, licet is ex alia muliere natus egset, ejusdemque dementiam exploratam haberent;
bic, ut diximus, in imperium successit centesimæ
ac quartæ decimæ olympiadis anno altero. Numerantur ejus anni septem: regnatum enim ab eo
est usque ad centesimæ quintæ decimæ olympiadis
annum quartum. Porro Alexander filios reliquerat,
Herculem e Marsine Pharnabazi filia, et Alexandrum e Roxane Oxiartæ Bactrianorum regis filia, qui obeunte Alexandro Philippi, statim in
regno Aridæi lucem aspexit.
2. Aridæum Olympias occidit mater Alexandri
Hanc autem, quæ Macedonibus imperabat, nec non
utrumque Alexandri filium, sustulit Cassander Antipatri: et alterum quidem ipse per se confeci,
alterum vero, qui erat e Marsine a Polysperehonte occidendum curavit: Olympiadem vero insepultam projecit, seque in Macedoniæ regno magnopere confirmavit. Ex eo tempore cæteri quoque
præfecti, sublato jam Alexandri genere, regna sibi
Porphyrii æqualis nostri qui adversus nos phi. C. asseruerunt. Cassander uxorem sibi copulavit Theslosophus erat;
salonicam Philippi: exegitque regnans annos XIX,
(*) Η Μακεδονική βασιλεία ἀπὸ τῶν Πορφυρίου του καθ᾿ ἡμῶν φιλοσόφου.
Μετὰ δὲ ᾿Αλέξανδρον τὸν Φιλίππου, Μακεδόνων ἐβασίλευσαν οἶδε τῆς Μακεδονίας καὶ Ἑλλάδος. Ἡ τῶν
Μακεδόνων ἀρχὴ, ἄχρι τῆς ὑπὸ Ῥωμαίων καταλύσεως, τοῦτον διήρκησε τὸν τρόπον.
του καταλύσεως του τον
τον
᾿Αριδαῖος ὁ Φιλίππου καὶ Φιλίννης τῆς Θετταλῆς, ἂν οἱ Μακεδόνες πόθῳ τοῦ Φιλίππου γένους Φιλίππου
προσαγορεύσαντες βασιλέα ἀνέδειξαν μετ' Αλέξανδρον, καίπερ ἐξ ἑταίρας γεγονότα, καὶ ἄφρονα συνειδότες
εἶναι, διαδέχεται τὴν ἀρχὴν, ὥσπερ ἔφαμεν, Ολυμπιάδος τῆς ριδ' ἔτει δευτέρω. Λογίζεται δὲ αὐτῷ ἔτη ζ
ὑπέζησε γὰρ ἄχρι ἑκατοστῆς πεντεκαιδεκάτης Ολυμπιάδος στους τετάρτου. Κατέλιπε δὲ ὁ ᾿Αλέξανδρος
παῖδας, Ηρακλέα τε ἐκ Μαρσίνης τῆς Φαρναβάζου, 'Αλέξανδρόν τε ἐκ Ρωξάνης τῆς Ὀξυάρτου τῶν
Βάκτρων βασιλέως.
2. Αριδαῖον μὲν οὖν Ολυμπιὰς ἔκτεινεν ἡ μήτηρ Αλεξάνδρου. Αὐτὴν δὲ, καὶ τοὺς δύο παίδας ᾿Αλεξάνδρου
Κάσσανδρος ὁ ᾿Αντιπάτρου ἀναιρεῖ, τὸν μὲν αὐτὸς φονεύσας, τὸν δὲ Μαρσίνης Πολυσπέρχονται πείσας,
υλυμπιάδα δὲ καὶ ἄταφον ἐκρίψας, ἀνεἶπεν. ἑαυτὸν Μακεδόνων βασιλέα. Καὶ ἀπὸ τοῦδε καὶ τῶν ἄλλων
fuisse, uti et nonnullos præterea sequioris æeta:is
Græcos, qua super re lege Hieronymum de Prato
De Chron. Euseb. Dissert. part. III, § 5. Sane et
Cedrenus p. 195 hæc scribit: Ο τοίνυν πολυμαθής
καὶ πολυΐστωρ Εὐσέβιος, ἐν τοῖς χρονικοῖς κανόσι,
περὶ τῶν ᾿Αντιόχων καὶ Σελεύκων καὶ Πτολεμαίων,
καὶ τῶν μετὰ τὴν ἐκ τῆς Βαβυλῶνος ἐπάνοδον καθη
γησαμένων ἀρχιερέων διεξιὼν ἐν ἐπιτομή τάδε φησίν·
Ο γοῦν Αλέξανδρος ὁ τῶν Μακεδόνων βασιλεὺς,
Εκτον ἔτος ἄγων τῆς βασιλείας, Δαρεῖον τὸν ᾿Αρσάμου
χειρωσάμενος, καθεῖλε τὴν Περσῶν δυναστείαν, διαρ
μέσασαν ἀπὸ Κύρου μέχρι Δαρείου ἔτη σλ'. Τῆς δὲ
τῶν Μακεδόνων βασιλείας κατασχούσης ἀπὸ Κραναοῦ
έως Αλεξάνδρου ἔτη φιη, καὶ τούτου τελευτήσαντος,
ἐν Βαβυλῶνι, διαδέχονται τὴν ἀρχὴν τῆς μὲν Μακε
δονίας Φίλιππος, τῆς δὲ Ασίας Αντίγονος, τῆς δὲ
Αἰγύπτου Πτολεμαῖος ὁ Λάγου, τῆς δὲ Συρίας Σέλευ
κος ὁ Νικάνωρ, κ. τ. λ. Eusebius, vir eruditissimus,
multarumque rerum cognitione nobilis, in chronicis
canonibus, de Antiochis, Seleucis, Ptolemais, nec non
de pontificibus (Judæorum) post reditum Babylone ductum gerentibus, breviter disserens, hæc ail: Igitur
Alexander Macedonum rex sexto regni sui anno,
victo Dario Arsami filio, Persarum imperium delevit,
quod a Cyro ad Darium annis manserat ccxxx. Jam
ipsum Macedonum regnum a Cranao (sive Carano )
usque ad Alexandrum annos DXVIII duraverat. Hoc
autem Babylone mortuo, dominationem excipiunt,
Macedoniæ quidem Philippus, Asiæ autem Antigonus,
Ægypti Ptolemaus Lagi, Syria Seleucus Nicanor,
Hunc titulum nos supplemus.
Eusebius Prap. ev. ix, 10, scribit, τοῦ Πορ
φυρίου τοῦ καθ᾿ ἡμᾶς, Porphyrii æqualis nostri
Hoc autem loco Græce est Πορφυρίου τοῦ καθ᾿ ἡμῶν
φιλοσόφου, Porphyrii philosophi adversarii nostri,
Armeniacus interpres utrumque expressit. Philosophicam Porphyrii chronographiam memorat Ma
lala sub finem libri secundi, p. 67.
Interpres Arm. legisse videtur ἑτέρας, altera,
pro ἑταίρας, scorto.
Codex Arm. hic octo, sed deinde septem.
In textu Arm. Pharsine, at in margine codicis, Marsine, uti Græce est. Vulgo dicitur Bar
sine.
Colex. Arm., prope obitum Alexandri, etc.
Codes Arm. Pharsine.
col. 249–250page 76 of 251
PG 19:249σατραπών ἕκαστος ἐβασίλευσε, τῆς ᾿Αλεξάνδρου γενεάς διεφθαρμένης. Γήμας δὲ Θεσσαλονίκην τὴν Φιλίππου, βασιλεύεων ἐπεδίω ἔτη ιθ', καὶ φθινάδι νόσῳ ἐπιπόνω διελύθη. 5. Τοῦτον διαδέχονται οἱ παῖδες, Φίλιππος, [Αλέξανδρος], καὶ ᾿Αντίπατρος, οἵτινες ἔτη τρία καὶ μῆνας δ' ἐβασίλευσαν μετὰ τὸν πατέρα· πρῶτος μὲν Φίλιππος, καὶ ἐν Ἐλατείᾳ ἀποθνήσκει. Αντίπατρος δὲ Ἀλεξάνδρῳ τῷ παιδὶ συμπράττουσαν ἀνελὼν τὴν μητέρα Θεσσαλονίκην εἰς Λυσίμαχον ἔφυγε, καὶ τῶν ἐκείνου θυγατέρων γήμας τινὰ, ὁμοίως ανηρέθη πρὸς αὐτοῦ Λυσιμάχου. ᾿Αλέξανδρος δὲ γαμεῖ μὲν Λυσάνδραν τὴν τοῦ Πτολεμαίου, πρός τε τὸν νεώτερον ἀδελφὸν εἰς συμμαχίαν ἐπικαλεῖται Δημήτριον τὸν ᾿Αντιγόνου, στην Πολιορκητὴς ἦν ἐπώνυμον, ἀναιρεῖτσί τε ὑπ' αὐτοῦ. Καὶ Μακεδόσιν αὐτὸς ἄρχει Δημήτριος. Τῶν οὖν παίδων Κασσάνδρου τῆς ἀρχῆς ἔτη λογίζονται ἀπὸ τοῦ τετάρτου ἔτους τῆς ἑκατοστῆς [εἰκοστῆς ἄχρι] τοῦ τρίτου ἑκατοστῆς εἰκοστῆς πρώτης Ολυμπιάδος. 4. Δημήτριον δὲ ἐξ ἔτη βασιλεύσαντα Μακεδονίας Πύρρος ἐκβάλλει τῆς Ἠπείρου βασιλεὺς, τρίτος καὶ εἰκοστὸς ἀπ' ᾿Αχιλλέως του Θέτιδος ὤν, ὡς ἂν αὐτῷ προσηκούσης τῆς ἀρχῆς μετὰ τὸ Φιλίππου γένος δι' Ολυμπιάδα τὴν ᾿Αλεξάνδρου μητέρα, κακείνην ἐκ Πύρρου του Νεοπτολέμου γενομένην. Ἑπτὰ δὲ μῆνας ἄρχει Μακεδόνων· τῷ δὲ ὀγδόῳ τοῦτον Λυσίμαχος διαδέχεται ὁ ᾿Αγαθοκλέους Θετταλὸς ὢν ἐκ Κρανῶνος, καὶ Αλεξάνδρου γεγονώς δορυφόρος, Θράκης δὲ τότε καὶ Χερρονήσου βασιλεύων, εἰς γείτονα καὶ ὅμορον τὴν Μακεδονίαν ἐπιδραμών, διεδέξατο. Οὗτος Αρσινόη πεισθεὶς τῇ γυναικὶ, Αγαθοκλέα τὸν υἱὸν ἐκ τοῦ ζῆν ἦρέ, βασιλεύει δὲ Μακεδονίας ἔτη ε', καὶ μῆνας '· ἡττᾶται δὲ ἐν τῇ περὶ Κόρου πεδίον μάχῃ τῇ πρὸς Σέλευκον τὸν τῆς ᾿Ασίας βασιλέα, ὅτῳ Νικάτωρ ἐπίκλησις ἦν, ὅτε καὶ τοῦ ζῆν ἀπαλλάττεται. 5. Εὐθὺς δ' ἐπὶ τῇ νίκῃ Σέλευκον Πτολεμαῖος ὁ τοῦ Λάγου καὶ Εὐρυδίκης παῖς τῆς ᾿Αντιπάτρου, Κεραυνὸς ἐπίκλησις ἦν, εὐεργέτην τε ὄντα ἑαυτοῦ, καὶ ἐκ φυγῆς ὑποδεξάμενον ἀνελών, ἦρξεν αὐτὸς Μακεδόσιν· ὅσπερ Γαλάταις πολεμῶν ἀνηρέθη, βασιλεύσας ἐνιαυτὸν καὶ μῆνας ε'. 6 Τὸν δὲ Πτολεμαῖον Μελέαγρος ὁ ἀδελφὸς διεδέξατο· Μακεδόνες δ' αὐτὸν τῆς ἀρχῆς εὐθὺς ἐκβάλλουσιν ἄρξαντα δύο μῆνας, ὡς ἀνάξιον φανέντα· καὶ ἀντ᾿ αὐτοῦ ποιοῦνται βασιλέα ᾿Αντίπατρον ἀδελφιδοῦν μὲν ὄντα Κασσάνδρου, υἱὸν δὲ Φιλίππου, κατ᾽ ἀπορίαν γένους βασιλικοῦ. Πέντε δ' αὐτὸν καὶ τεσσαράκοντα ἡμέρας παιδί, επιπόνω Πτολεμαῖον,
CHRONICORUM LIB. 1.
dones tabido morbo consumptus obiit. Hujus tem- Pyrrho cognomento Neoptolemo (5)orianda erat. Is
pora protenduntur (computato illo item anno quo
post Aridæum Olympias regnavit) ab olympiadis
sextæ decimæ supra centesimam anno primo usque
ad olympiadis centesimæ et vicesimæ annum tertium.
3. Huic succedunt liberi sui Philippus, Alexander, atque Antipater, qui annis tribus mensibusque
sex post parentem regnaverunt. Et primus quidem
Philippus, qui Elatiæ mortem cum vita commutavit. Tum antipater faventem Alexandro filio
Thessalonicam matrem interemit, confugitque ad
Lysimachuin, a quo etsi unam e filiabus in matrimonium acceperat, nihilominus pari neci traditus
est Alexander autem, uxore ducta Lysandra
Ptolemæi, coorto sibi bello cum minore fratre Antipatro auxiliatorem invocavit Demetrium An.
tigoni cognomento obsessoremn, a quo etiam
occisus est: regnavitque apud Macedones DemeIrius. Igitur anni, quibus a Cassandri liberis regnatum est, numerantur ab olympiadis centesimæ
et vicesimæ quarto anno usque ad centesimæ et
vicesimæ primæ tertium.
septem mensibus Macedonia potitus est, centesimæ
et vicesimæ tertiæ olympiadis anno secundo: octavo
autem mense successit Lysimachus Agathoclis filius,
ex Cranone Thessalus, atque olim Alexandri satelles. Hic autem cum Thraciæ et Chersonesi regno jam potiretur, proximæ finitimæque regionis
Macedonicæ tyrannidem vi subita invasit Is et
Arsinoæ uxoris instinctu Agathoclem filium suum
vita exuit, regnavitque a centesimæ et vicesimæ
tertiæ olympiadis anni alterius mense quinto usque ad centesimæ et vicesimæ quartæ olympiadis
annum tertiuni, nempe annis quinque mensibusque
sex, donec in Cori planitie prælio cæsus est a Seleuco Asiæ rege, cognomento Nicanore.
5. Sed enim illico post eam victoriam Ptolemæus
e Lago et Eurydice filia Antipatri natus, cognomento Ceraunus [id est iracundia (7)], Seleucum,
cujus beneficiis usus erat et ad quem extorris confugerat, de medio tollit et Macedoniam sibi
vindicat. Idem tamen in prælio adversus Gallos
obit postquam anno uno et mensibus quinque
regnaverat. Ejus ergo regnantis tempora a quarto
anno centesimæ et vicesimæ quartæ olympiadis
pertinent usque ad mensem quintum anni prinți
centesimæ et vicesima quinta olympiadis.
4. Jam Demetrius postquam regnasset annis sex
a centesimæ et vicesimæ primæ olympiadis anno
quarto, usque ad olympiadis centesimæ et vicesimæ tertiæ annum primum, Pyrrhi Epirotarum regis viribus dejectus est. Regnabat hic vicesimus
tertius post Achillem Thetidis filium, censebatque
a Philippi genere ad se imperium Macedoniæ recidere, propter Olympiadem Alexandri matrem, quæ
σατραπών ἕκαστος ἐβασίλευσε, τῆς ᾿Αλεξάνδρου γενεάς διεφθαρμένης. Γήμας δὲ Θεσσαλονίκην τὴν Φιλίππου,
βασιλεύεων ἐπεδίω ἔτη ιθ', καὶ φθινάδι νόσῳ ἐπιπόνω διελύθη.
6. Ptolemæo successit frater ejusdem Meleager,
cui tamen Macedones binis mensibus exactis potestatem, qua indignus visus est, abrogaverunt, accito
rege Antipatro ex Cassandri fratre nato, filio nempe
5. Τοῦτον διαδέχονται οἱ παῖδες, Φίλιππος, [Αλέξανδρος], καὶ ᾿Αντίπατρος, οἵτινες ἔτη τρία καὶ μῆνας δ'
ἐβασίλευσαν μετὰ τὸν πατέρα· πρῶτος μὲν Φίλιππος, καὶ ἐν Ἐλατείᾳ ἀποθνήσκει. Αντίπατρος δὲ
Ἀλεξάνδρῳ τῷ παιδὶ συμπράττουσαν ἀνελὼν τὴν μητέρα Θεσσαλονίκην εἰς Λυσίμαχον ἔφυγε, καὶ τῶν
ἐκείνου θυγατέρων γήμας τινὰ, ὁμοίως ανηρέθη πρὸς αὐτοῦ Λυσιμάχου. ᾿Αλέξανδρος δὲ γαμεῖ μὲν Λυσάνδραν
τὴν τοῦ Πτολεμαίου, πρός τε τὸν νεώτερον ἀδελφὸν εἰς συμμαχίαν ἐπικαλεῖται Δημήτριον τὸν ᾿Αντιγόνου,
στην Πολιορκητὴς ἦν ἐπώνυμον, ἀναιρεῖτσί τε ὑπ' αὐτοῦ. Καὶ Μακεδόσιν αὐτὸς ἄρχει Δημήτριος. Τῶν οὖν
παίδων Κασσάνδρου τῆς ἀρχῆς ἔτη λογίζονται ἀπὸ τοῦ τετάρτου ἔτους τῆς ἑκατοστῆς [εἰκοστῆς ἄχρι] τοῦ
τρίτου ἑκατοστῆς εἰκοστῆς πρώτης Ολυμπιάδος.
4. Δημήτριον δὲ ἐξ ἔτη βασιλεύσαντα Μακεδονίας Πύρρος ἐκβάλλει τῆς Ἠπείρου βασιλεὺς, τρίτος καὶ
εἰκοστὸς ἀπ' ᾿Αχιλλέως του Θέτιδος ὤν, ὡς ἂν αὐτῷ προσηκούσης τῆς ἀρχῆς μετὰ τὸ Φιλίππου γένος δι'
Ολυμπιάδα τὴν ᾿Αλεξάνδρου μητέρα, κακείνην ἐκ Πύρρου του Νεοπτολέμου γενομένην. Ἑπτὰ δὲ μῆνας
ἄρχει Μακεδόνων· τῷ δὲ ὀγδόῳ τοῦτον Λυσίμαχος διαδέχεται ὁ ᾿Αγαθοκλέους Θετταλὸς ὢν ἐκ Κρανῶνος, καὶ
Αλεξάνδρου γεγονώς δορυφόρος, Θράκης δὲ τότε καὶ Χερρονήσου βασιλεύων, εἰς γείτονα καὶ ὅμορον τὴν
Μακεδονίαν ἐπιδραμών, διεδέξατο. Οὗτος Αρσινόη πεισθεὶς τῇ γυναικὶ, Αγαθοκλέα τὸν υἱὸν ἐκ τοῦ ζῆν ἦρέ,
βασιλεύει δὲ Μακεδονίας ἔτη ε', καὶ μῆνας '· ἡττᾶται δὲ ἐν τῇ περὶ Κόρου πεδίον μάχῃ τῇ πρὸς Σέλευκον
τὸν τῆς ᾿Ασίας βασιλέα, ὅτῳ Νικάτωρ ἐπίκλησις ἦν, ὅτε καὶ τοῦ ζῆν ἀπαλλάττεται.
5. Εὐθὺς δ' ἐπὶ τῇ νίκῃ Σέλευκον Πτολεμαῖος ὁ τοῦ Λάγου καὶ Εὐρυδίκης παῖς τῆς ᾿Αντιπάτρου,
Κεραυνὸς ἐπίκλησις ἦν, εὐεργέτην τε ὄντα ἑαυτοῦ, καὶ ἐκ φυγῆς ὑποδεξάμενον ἀνελών, ἦρξεν αὐτὸς Μακεδό
σιν· ὅσπερ Γαλάταις πολεμῶν ἀνηρέθη, βασιλεύσας ἐνιαυτὸν καὶ μῆνας ε'.
6 Τὸν δὲ Πτολεμαῖον Μελέαγρος ὁ ἀδελφὸς διεδέξατο· Μακεδόνες δ' αὐτὸν τῆς ἀρχῆς εὐθὺς ἐκβάλλουσιν
ἄρξαντα δύο μῆνας, ὡς ἀνάξιον φανέντα· καὶ ἀντ᾿ αὐτοῦ ποιοῦνται βασιλέα ᾿Αντίπατρον ἀδελφιδοῦν μὲν ὄντα
Κασσάνδρου, υἱὸν δὲ Φιλίππου, κατ᾽ ἀπορίαν γένους βασιλικοῦ. Πέντε δ' αὐτὸν καὶ τεσσαράκοντα ἡμέρας
Grece παιδί, Armeniace puero. Sed filio dicendum, quia Alexander puer non erat. L.
Ita etiam Justinus xvi, 2; sed Pausanias Ix, 7,
Antipatrum cæsum ab ipso Alexandro tradit; Diodorus Ecl. xxi, a Demetrio.
In textu Arm. codicis nostri nullum nomen
est; at in ejus margine scribitur Ptolemæo perperam pro Antipatro, ut rei veritas postulat, et Syncellus comprobat.
Codex Arm., mendose, Antipatri.
Perperam Arm. cod., filio Neoptolemi.
Ita Græee se habet locus cum historia coxsentiens. Lege et cap. 40, n. 3. At Armeniacus interpres ait hic: cum neque Thraciæ neque Chersonesi regno adhuc potiretur.
Dic potius fulmen.
Lege Appianum Syriac. 62.
Ita et Diodorus Eclog. xx11, 3, nec non Memnon apud Photium cod. ccxxιν, 15.
Non legebat vocabulum επιπόνω Arm. interpres. L.
Græce hic additur Πτολεμαῖον, quod recte
abest a codice Armeniaco.
col. 251–252page 77 of 251
PG 19:251ἄρχοντα Σωσθένης τις τῶν δημοτικῶν ἐξελαύνει ὡς ἀδύνατον στρατηγεῖν, Βρέννου τοῦ Γαλάτου ἐπιόντος τοσούτου πολεμίου. Καὶ αὐτὸν οἱ Μακεδόνες Έτησίαν ἐκάλεσαν, ὅτι χρόνῳ τοσῷδε οἱ ετησίαι πνέουσι. Σωσθένης δὲ Βρέννον ἐξελάσας, καὶ ὅλων δύω ἐτῶν προστὰς τῶν πραγμάτων ἀποθνήσκει. 7. Καὶ γίνεται ἀναρχία Μακεδόσι, διὰ τὸ τοὺς περὶ ᾿Αντίπατρον καὶ Πτολεμαῖον καὶ ᾿Αριδαῖον ἀντι ποιεῖσθαι μὲν τῶν πραγμάτων, ολοσχερῶς δὲ μηδένα προστῆναι· ἀπὸ δὲ τοῦ Πτολεμαίου ἐπὶ τὸ τέλος τῆς Αναρχίας, τοῦτ' ἔστιν ἀπὸ ρκδ᾽ ὀλυμπιάδος ἔτους τετάρτου, ἄχρι τῆς ρας', Πτολεμαίου μὲν τοῦ Κεραυνού ἐνιαυτὸν καὶ μῆνας ε' ἄρξαντος, Μελεάγρου δὲ μῆνας 6', Αντιπάτρου δὲ ἡμέρας μεʹ, Σωσθένους δὲ ἔτη β', καὶ τοῦ λοιποῦ χρόνου εἰς ἀναρχίαν λογισθέντος. 8. Του δ' 'Αντιπάτρου τοῖς πράγμασιν ἐπιβουλεύοντος, Αντίγονος ὁ Δημητρίου τοῦ Πολιορκητοῦ καὶ Φίλας τῆς ᾿Αντιπάτρου θυγατρὸς υἱὸς, μεταποιείται τῆς ἀρχῆς, ὅς ἐν Γόνοις τῆς Θετταλίας γενόμενός τε καὶ τραφείς Γονάτας ἐπικαλεῖτο. Λογίζεται δὲ αὐτῷ τὰ πάντα ἔτη τῆς βασιλείας τέσσαρα καὶ τεσσαράκοντα· ἦν γαρ βασιλεὺς καὶ τῶν τῆς Μακεδονίας κρατήσαι, ὅλοις ἔτεσι δέκα πρότερον. Οὗτός ἐστιν ὁ τὴν Ἑλλάδα ἐγκρατῶς χειρωσάμενος. Καὶ βιοῖ μὲν τὰ πάντα ἔτη τρία καὶ ὀγδοήκοντα, τελευτῇ δὲ τῆς βλε' ὀλυμπιάδος ἔτει πρώτῳ. 9. Ον διαδέχεται υἱὸς Δημήτριος, ὃς καὶ πᾶσαν τὴν Λιβύην έλαβε, Κυρήνης τε ἐκράτησε, καὶ κατέσχεν ἐτῶν δέκα. Γήμας δέ τινα τῶν αἰχμαλώτων, καὶ Χρυσηΐδα προσειπών, Φίλιππον ἐξ αὐτῆς ἔσχεν τὸν πρῶτον πολεμήσαντα Ῥωμαίοις, καὶ κακῶν αἴτιον Μακεδόσι γενόμενον. 10. Φίλιππον μὲν οὖν ὀρφανευόμενον ἐπετρόπευεν Αντίγονος ἕτερος ἐκ τοῦ βασιλείου γένους, ᾧ Φούσκος ἐπώνυμον ἦν. Δίκαιον δὲ Φοῦσκον εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ὁρῶντες οι Μακεδόνες ἐστήσαντο βασιλεύειν, καὶ τὴν Χρυσηΐδα αὐτῷ ἔρμοσαν. Ὁ δὲ, παίδων γενομένων ἐκ τῆς Χρυσηΐδος, οὐκ ἀνεθρέψατο, τὴν ἀρχὴν τῷ Φιλίππῳ παρασώζων, ᾧ δὴ καὶ παρέδωκεν ἀποθνήσκων, ἐπιτροπεύσας μὲν ἐπ᾽ ἔτη ιβ', ζήσας δὲ πάντα ἔτη με. Έτος Επίτροπος,
EUSEBII CASARIENSIS OPP. PARS 1.
HISTORICA.
Philippi neque enim alius e regia stirpe reper- et vicesimæ sextæ olympiadis obtinuit. Hic est qui
tus est. Is rerum potitur diebus quadraginta et
quinque, donec a Sosthene quodam pulsus est,
quia ductando exercitui impar videretur, Brenno
Gallo adventante hoste maximo Illum vero
Macedones Etesiam vocitaverunt, quia nempe
elesiæ altero tanto temporis spatio flant. Sosthenes
Brennum quoque profligavit, rerumque summa
duobus omnino annis administrata obiit.
7. Exin Macedonia rege carebat, propterea quod
Antipater et Ptolemæus et Aridæus rerum curam
gerebant, ita tamen ut nemo supremam potestatem obtineret; scilicet a Ptolemæo usque ad
interregni finem, nempe a centesimæ et vicesimæ
quartæ olympiadis anno quarto usque ad sextam et
vicesimam supra centesimam. Hinc cognoscimus
regnavisse Ptolemæum Ceraunum anno uno cum
mensibus quinque, Meleagrum mensibus duobus,
Antipatrum quinque et quadraginta diebus, Sosthenem duobus annis, reliquum vero tempus interregno esse occupatum.
8. Cum autem Antipater reipublicæ insidias
moliretur, Antigonus natus e Demetrio obsessore
Philaque Antipatri filia imperii cepit habenas. Huic
Gonis Thessalis educato, ideoque Gonatæ dicto,
ascribuntur regni anni omnino quatuor supra quadraginta. Is enim Macedonia nondum sibi asserta,
decimo jam anno regnabat, rex nimirum appellatus
anno altero olympiadis vicesimæ tertiæ supra centesimam: tum Macedoniam primo anno centesimæ
Græciam valida manu sibi subdidit. Idem vitam
prorsus ad tertium supra octogesimum annum produxit; exstinctusque est centesimæ et tricesimæ
quinta olympiadis anno primo.
9. Huic successit filius Demetrius, qui Libyam
quoque universam subegit, Cyrenemque obtinuit;
bisque patriæ ditioni additis, monarchiam fecit,
atque annis decein dominatus est, ducta uxore
de qua
captiva quadam cui nomen fecit Aureolæ,
filium suscepit Philippum, illum scilicet qui primus
cum Romanis bello certavit, et Macedonicæ calamitatis causa fuit.
10. Jam vero Philippi patre orbati tutelam gessit quidam ex regali genere, cognomento Phuscus qui nos propter tutelam æquo jure administratam rex constitutus est, Aureola quoque collocata eidem in matrimonium. Is tamen filios, quos
ex Aureola suscepit, haud aluit, ut imperium Philippo fraude procul asservaret, quod vita excedens
in eum transtulit. Demetrius cognomento Pulcher mortuus est anno altero olympiadis tricesimæ
sextæ supra centesimam. Regnum deinde perveniebat ad Philippum, cujus curator et custos prædictus Antigonus erat, qui quidem centesimæ tricesimæ nonæ olympiadis anno quarto diem supremum
obiit, postquam annis duodecim curatorem ege
rat, et duobus vixerat cum quadraginta. Jam Philippus custode remoto regnum auspicatus est centesima et quadragesima olympiade, tenuitque annis
ἄρχοντα Σωσθένης τις τῶν δημοτικῶν ἐξελαύνει ὡς ἀδύνατον στρατηγεῖν, Βρέννου τοῦ Γαλάτου ἐπιόντος
τοσούτου πολεμίου. Καὶ αὐτὸν οἱ Μακεδόνες Έτησίαν ἐκάλεσαν, ὅτι χρόνῳ τοσῷδε οἱ ετησίαι πνέουσι.
Σωσθένης δὲ Βρέννον ἐξελάσας, καὶ ὅλων δύω ἐτῶν προστὰς τῶν πραγμάτων ἀποθνήσκει.
7. Καὶ γίνεται ἀναρχία Μακεδόσι, διὰ τὸ τοὺς περὶ ᾿Αντίπατρον καὶ Πτολεμαῖον καὶ ᾿Αριδαῖον ἀντιποιεῖσθαι μὲν τῶν πραγμάτων, ολοσχερῶς δὲ μηδένα προστῆναι· ἀπὸ δὲ τοῦ Πτολεμαίου ἐπὶ τὸ τέλος τῆς
Αναρχίας, τοῦτ' ἔστιν ἀπὸ ρκδ᾽ ὀλυμπιάδος ἔτους τετάρτου, ἄχρι τῆς ρας', Πτολεμαίου μὲν τοῦ Κεραυνού
ἐνιαυτὸν καὶ μῆνας ε' ἄρξαντος, Μελεάγρου δὲ μῆνας 6', Αντιπάτρου δὲ ἡμέρας μεʹ, Σωσθένους δὲ ἔτη β',
καὶ τοῦ λοιποῦ χρόνου εἰς ἀναρχίαν λογισθέντος.
8. Του δ' 'Αντιπάτρου τοῖς πράγμασιν ἐπιβουλεύοντος, Αντίγονος ὁ Δημητρίου τοῦ Πολιορκητοῦ καὶ
Φίλας τῆς ᾿Αντιπάτρου θυγατρὸς υἱὸς, μεταποιείται τῆς ἀρχῆς, ὅς ἐν Γόνοις τῆς Θετταλίας γενόμενός τε καὶ
τραφείς Γονάτας ἐπικαλεῖτο. Λογίζεται δὲ αὐτῷ τὰ πάντα ἔτη τῆς βασιλείας τέσσαρα καὶ τεσσαράκοντα· ἦν
γαρ βασιλεὺς καὶ τῶν τῆς Μακεδονίας κρατήσαι, ὅλοις ἔτεσι δέκα πρότερον. Οὗτός ἐστιν ὁ τὴν Ἑλλάδα
ἐγκρατῶς χειρωσάμενος. Καὶ βιοῖ μὲν τὰ πάντα ἔτη τρία καὶ ὀγδοήκοντα, τελευτῇ δὲ τῆς βλε' ὀλυμπιάδος
ἔτει πρώτῳ.
9. Ον διαδέχεται υἱὸς Δημήτριος, ὃς καὶ πᾶσαν τὴν Λιβύην έλαβε, Κυρήνης τε ἐκράτησε, καὶ κατέσχεν
ἐτῶν δέκα. Γήμας δέ τινα τῶν αἰχμαλώτων, καὶ Χρυσηΐδα προσειπών, Φίλιππον ἐξ αὐτῆς ἔσχεν τὸν πρῶτον
πολεμήσαντα Ῥωμαίοις, καὶ κακῶν αἴτιον Μακεδόσι γενόμενον.
10. Φίλιππον μὲν οὖν ὀρφανευόμενον ἐπετρόπευεν Αντίγονος ἕτερος ἐκ τοῦ βασιλείου γένους, ᾧ Φούσκος
ἐπώνυμον ἦν. Δίκαιον δὲ Φοῦσκον εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ὁρῶντες οι Μακεδόνες ἐστήσαντο βασιλεύειν, καὶ τὴν
Χρυσηΐδα αὐτῷ ἔρμοσαν. Ὁ δὲ, παίδων γενομένων ἐκ τῆς Χρυσηΐδος, οὐκ ἀνεθρέψατο, τὴν ἀρχὴν τῷ Φιλίππῳ
παρασώζων, ᾧ δὴ καὶ παρέδωκεν ἀποθνήσκων, ἐπιτροπεύσας μὲν ἐπ᾽ ἔτη ιβ', ζήσας δὲ πάντα ἔτη με.
Hic Philippus Alexandro Magno venenum pro- quotannis certo tempore exoriuntur: Έτος enim Græ
pinasse fertur. Vide Justinum xu, 14.
ce, annus est Latine.
Lege Diodorum Ecl. xxi, 13. Interpres Arm.
perperam, dum Brennus Galata ejusmodi bello imminens supervenit.
Antipatrum Philippi.
Interpres Arm., annuum vocitaverunt, quia altero tanto tempore ventus annuus flat. Sed retinenda
propria appellatio etesia. Jam de etesiis Hyginus
Astronom. 11, 4: Aristaus Apollinis et Cyrenes filius
felit a parenie... quem Deus jubet a Jove pelere, uι
quo tempore canicula exoriretur, dies quadraginta ventum daret, qui astui canicula mederetur. Quod jussum Aristaus confecit, et ab Jove impetravit ut etcsiæ flarent: quas nonnulli etesias dixerunt, quod
Interpres Arm., a Ptolemæis.
Etenim nomen erat Antigonus, ut infra. Huic
cognomentum quoque adhasit Επίτροπος, Tutor
Vide Athenæun ed. Casaub. p. 251.
Ita codex Arm., in textu Demetrius; sed in
margine Demetrii filius. Tum locus etiam in sequentibus a Græco, uti nunc est, textu recedit.
Ita et Syncellus p. 267 B. Quanquam Diodorus apud eumdem dicit 1x, quæ vera sententia est.
Etenim ab Antigono I ad Philippum fuerunt anni
xix, quorum decem occupavit Demetrius Pulcher,
1x Phuscus tutor. In posteriore Eusebii libro scribuntur xv.
col. 253–254page 78 of 251
PG 19:253Ὁ δὲ τοῦ Δημητρίου υἱὸς, ἂν οἱ Μακεδόνες Καλὸν ἐπωνόμαζον, χωρὶς τοῦ ἐπιτρόπου ἀπὸ τῆς ρμ' ὀλυμπιάδος ἄρχειν ἤρξατο· καὶ ἐβασίλευσεν ἔτεσιν ὅλοις δύο καὶ μι· τελευτᾷ δὲ δευτέρῳ ἔτει τῆς ρν' ολυμπιάδος, νη τὰ ὅλα βιοὺς ἔτη.. 11. Περσεὺς δὲ υἱὸς τοῦ Φιλίππου Δημήτριον τὸν ἀδελφὸν ταῖς πρὸς τὸν πατέρα αὐτοῦ διαβολαῖς ἀποκτείνας, βασιλεύει έτεσι δέκα καὶ μησὶν ὀκτώ. Ἐπὶ γὰρ τῆς ρνδ' ολυμπιάδος του τετάρτου ἔτους Λεύκιος Αιμίλιος τοὺς Μακεδόνας περὶ τὴν Πύδναν εἷλεν κατὰ κράτος. Περσεὺς δὲ εἰς τὴν Σαμοθράκην ἔφυγεν, εἶτα ἑκουσίως παρέδωκεν ἑαυτὸν δέσμιον τοῖς πολεμίοις, κἀκεῖθεν εἰς Αλβην μετατεθεὶς καὶ τηρούμενος μετὰ πέντε ἔτη τελευτά; 12. Τὰ δὲ τῶν Μακεδόνων ἐπὶ τούτου κατελύθη. Καὶ αὐτοὺς Ῥωμαῖοι τότε αὐτονόμους ἀφῆκαν, αἰδούμενοι δόξαν ἀγαθὴν καὶ μέγεθος ἀρχῆς τῶν Μακεδόνων. 15. Ἔτει δὲ ἐννεακαιδεκάτῳ ἐπὶ τῆς ρνζ' Ολυμπιάδος, εἰς ἔτος τρίτον. ᾿Ανδρίσκος τις υἱὸν ἑαυτὸν ψευσάμενος είναι Περσέως, καὶ Φιλίππον ἑαυτὸν μετονομάσας, παρ' δ καὶ Ψευδοῳῇλιππος ἐκαλεῖτο, κρατεῖ Μακεδονίας, Θρᾷκας λαβὼν συμμάχους. Ενιαυτὸν δὲ κρατήσας, ἐκ παρατάξεως μεν [ἡττηθείς] φεύγει εἰς τοὺς Θράκας, ἔκδοτος δὲ παρ᾽ ἐκείνων δοθεὶς ἀναπέμπεται δέσμιος εἰς τὴν Ῥώμην. 14. Ῥωμαῖοι δὲ Μακεδόνας ἀχαρίστους γενομένους, διὰ τὸ συλλαβέσθαι τῷ Ψευδοφιλίππῳ, ὑποφόρους ἐποίησαν, ἔτει τετάρτῳ τῆς ρνζ' όλυμπιάδος. Γίνονται οὖν μετὰ ᾿Αλέξανδρον τὸν μέγαν, ἀπὸ τῆς ριδ' ὀλυμ πιάδος έτους δευτέρου, ἄχρι τῆς ρυζι τετάρτου ἔτους, ἐν ᾧ κατεδουλώθησαν Μακεδόνες, τὰ πάντα ἔτη ροδ'. 15. ᾿Αριδαῖος, ὁ καὶ Φίλιππος, ἔτη ζ'. Κάσσανδρος ἔτη ιθ'. Κασσάνδρου παῖδες ἔτη γ', μῆνας δ'. Δημήτριος ὁ πολιορκητὴς ἔτη ς'. Πύρρος μήνας ς' Λυσίμαχος ἔτη ε', μήνας ε'. Πτολεμαῖος ὁ Κεραυνὸς ἔτος α', μῆνας ε'. Μελέαγρος ἔτος α', μῆνας 6'. Αντίπατρος Λυσιμάχου ἔτος α' ἡμέρας με'. Σωσθένης ἔτη β'. Αναχρίας ἔτος α', μῆνας β'. Αντίγονος ὁ Γονάτας ἔτη λδ'. Δημήτριος ὁ καλὸς ἔτη ι'. ᾿Αντίγονος ὁ Φούσκος ἔτη 16'. Φίλιππος ἔτη με. Περσεύς ἔτη ι', μῆνας η'. Αὐτονομίας ἔτη ιθ'. Ψευδοφίλιππος ἔτος α'. ρνθ'. ζ". έτος α'.
CHRONICORUM LIB. I.
quadraginta duobus. Obiit denique secundo anno quidem Macedonici, usque ad tempus quo id triolympiadis centesimæ et quinquagesimæ annos
octo et quinquaginta natus.
11. Philippi filius Perseus, Demetrio fratre interfecto, annis decem cum mensibus octo regnavit.
Namque centesimæ et quinquagesimæ secundæ
olympiadis quarto anno Lucius Æmilius MacedoDicas vires ad Pydnam fregit Perseus autem
primum in Samothraciam confugit mox se
hostibus sponte dedi dit, translatusque Albam sub
custodia vitam agebat, donec post quinquennium
decessit.
12. Macedonum res sub eo finem acceperunt:
quanquam adhuc Romani liberis illis suique juris
esse permiserunt, honoris ergo dignitatisque propter famam eximiam gloriosi victoriosique imperii
Macedonum.
13. Sed enim post decimum nonum annum, qui
fuit centesimæ et quinquagesimæ septimæ olympiadis tertius, Andriscus quidam falso se Persei filium
dictitavit, ascito etiam Philippi nomine, unde et
falsus Philippus vocatus est. Is ope Thracum fretus Macedoniæ dominatum occupavit, tenuitque
anno uno, donec prælio superatus ad Thraces confugit, a quibus proditus, Romam vinctus traducitur.
14. Tunc demum Romani spretos Macedones,
qui Philippo studuissent, stipendiarios eos fecerunt
centesimæ et quinquagesimæ septimæ olympiadis
anno quarto. Itaque post Alexandrum regni
bulo subjectum est, atque ad Romanorum dominatum, a centesimæ nempe et quartæ decimæ olympiadis anno altero ad centesimæ et quinquagesima
septimæ olympiadis annum quartum, numerantur
omnino olympiades quadraginta tres cum duobus
annis; summa autem annorum est clxxiv.
15. Reges vero Macedonum post Alexandrum
Philippi fuerunt hi.
I. Aridæus, idemque Philippus, annis vii.
II. Cassander annis xix.
III. Cassandri filii annis 111, mensibusqûe v1.
IV. Demetrius obsessor annis vi.
V. Pyrrhus mensibus vit.
VI. Lysimachus annis v, mensibusque v.
VII. Ptolemaeus, idemque Ceraunus, anno l, men
sibusque v.
Vill. Meleager mensibus u.
IX. Antipater Lysimachi diebus XLV.
X. Sosthenes annis 11.
XI. Interregni anni ul.
XII. Antigonus Gonatas annis xxxīv
XIII. Demetrius annis x.
XIV. Antigonus Phuscus annis xii.
XV. Philippus annis xlii.
XVI. Perseus annis x, mensibusque viii.
XVII. Libertatis cum legibus propriis anni xıx.
XVIII. Falsus Philippus anno 1.
Post quos Romani.
Ὁ δὲ τοῦ Δημητρίου υἱὸς, ἂν οἱ Μακεδόνες Καλὸν ἐπωνόμαζον, χωρὶς τοῦ ἐπιτρόπου ἀπὸ τῆς ρμ' ὀλυμπιάδος
ἄρχειν ἤρξατο· καὶ ἐβασίλευσεν ἔτεσιν ὅλοις δύο καὶ μι· τελευτᾷ δὲ δευτέρῳ ἔτει τῆς ρν' ολυμπιάδος, νη
τὰ ὅλα βιοὺς ἔτη..
11. Περσεὺς δὲ υἱὸς τοῦ Φιλίππου Δημήτριον τὸν ἀδελφὸν ταῖς πρὸς τὸν πατέρα αὐτοῦ διαβολαῖς ἀποκτεί
νας, βασιλεύει έτεσι δέκα καὶ μησὶν ὀκτώ. Ἐπὶ γὰρ τῆς ρνδ' ολυμπιάδος του τετάρτου ἔτους Λεύκιος Αιμίλιος
τοὺς Μακεδόνας περὶ τὴν Πύδναν εἷλεν κατὰ κράτος. Περσεὺς δὲ εἰς τὴν Σαμοθράκην ἔφυγεν, εἶτα ἑκουσίως
παρέδωκεν ἑαυτὸν δέσμιον τοῖς πολεμίοις, κἀκεῖθεν εἰς Αλβην μετατεθεὶς καὶ τηρούμενος μετὰ πέντε ἔτη
τελευτά;
12. Τὰ δὲ τῶν Μακεδόνων ἐπὶ τούτου κατελύθη. Καὶ αὐτοὺς Ῥωμαῖοι τότε αὐτονόμους ἀφῆκαν, αἰδούμενοι
δόξαν ἀγαθὴν καὶ μέγεθος ἀρχῆς τῶν Μακεδόνων.
15. Ἔτει δὲ ἐννεακαιδεκάτῳ ἐπὶ τῆς ρνζ' Ολυμπιάδος, εἰς ἔτος τρίτον. ᾿Ανδρίσκος τις υἱὸν ἑαυτὸν ψευσάμενος είναι Περσέως, καὶ Φιλίππον ἑαυτὸν μετονομάσας, παρ' δ καὶ Ψευδοῳῇλιππος ἐκαλεῖτο, κρατεῖ Μακεδονίας, Θρᾷκας λαβὼν συμμάχους. Ενιαυτὸν δὲ κρατήσας, ἐκ παρατάξεως μεν [ἡττηθείς] φεύγει εἰς τοὺς
Θράκας, ἔκδοτος δὲ παρ᾽ ἐκείνων δοθεὶς ἀναπέμπεται δέσμιος εἰς τὴν Ῥώμην.
14. Ῥωμαῖοι δὲ Μακεδόνας ἀχαρίστους γενομένους, διὰ τὸ συλλαβέσθαι τῷ Ψευδοφιλίππῳ, ὑποφόρους
ἐποίησαν, ἔτει τετάρτῳ τῆς ρνζ' όλυμπιάδος. Γίνονται οὖν μετὰ ᾿Αλέξανδρον τὸν μέγαν, ἀπὸ τῆς ριδ' ὀλυμπιάδος έτους δευτέρου, ἄχρι τῆς ρυζι τετάρτου ἔτους, ἐν ᾧ κατεδουλώθησαν Μακεδόνες, τὰ πάντα ἔτη ροδ'.
15. ᾿Αριδαῖος, ὁ καὶ Φίλιππος, ἔτη ζ'.
Κάσσανδρος ἔτη ιθ'.
Κασσάνδρου παῖδες ἔτη γ', μῆνας δ'.
Δημήτριος ὁ πολιορκητὴς ἔτη ς'.
Πύρρος μήνας ς'
Λυσίμαχος ἔτη ε', μήνας ε'.
Πτολεμαῖος ὁ Κεραυνὸς ἔτος α', μῆνας ε'.
Μελέαγρος ἔτος α', μῆνας 6'.
Αντίπατρος Λυσιμάχου ἔτος α' ἡμέρας με'.
Σωσθένης ἔτη β'.
Textus Armenius et Græcus cLix; sed delevimus utrobique nonæ. Lege caput 39, n. 3, et posteriorem librum.
Interpres Arm., inficete, Leucippus et Acilius
Macedonum Pydaniæ partes valide ceperunt.
Lege Diodorum Excerpt., ed. Wessel, t. II,
p. 576.
Grace ingratos.
Græce, Alexandrum Magnum.
Αναχρίας ἔτος α', μῆνας β'.
Αντίγονος ὁ Γονάτας ἔτη λδ'.
Δημήτριος ὁ καλὸς ἔτη ι'.
᾿Αντίγονος ὁ Φούσκος ἔτη 16'.
Φίλιππος ἔτη με.
Περσεύς ἔτη ι', μῆνας η'.
Αὐτονομίας ἔτη ιθ'.
Ψευδοφίλιππος ἔτος α'. Scaligeri excerptis p.
Ita etiam Græce. Verum superius § 6, hic.
Antipater dicitur Philippi filius.
Codex Arm. xxxi, sed facilis litterarum harum confusio.
Deest in cod. Arm. pulcher.
Textus, ut diximus, editus, ρνθ'.
Scribe ζ".
Dele έτος α'.
col. 255–256page 79 of 251
PG 19:255λίππῳ, καὶ μητέρι αὐτοῦ συνοικῶν,
'
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I. HISTORICA.
CAPUT XXX/X.
Thessalorum reges.
1. Thessali et Epirotæ diu paruerunt jisdem qui
Macedonibus præsidebant; a Romanis autem libertatem cum jure utendi suis legibus adepti sunt
post Philippum in Thessalia armis Titi Romanorum ducis profligatum Sed et ipsi demum stipendiarii Romanorum facti sunt eadem qua Macedones causa.
Thessalia fuerunt; deinceps vero principes annul
suffragiis publicis legi cœperunt. Primus autem
creatus est Pausanias Echecrati, Pheræus. Deinde
Amyntas Cratetis, Pierius, quo imperante Titus
Romam reversus est. Deinde acides Calliæ metropolitanus. Deinde Epidromus Andromachi, La
rissæus, mensibus octo; reliqua autem ejus anni
parte Eunomus Polycleti, Larissæus, mensibus
quatuor. Posthine Eunomus anno uno. Deinde
Æacides Calliæ metropolitanus iterum. Deinde Pravilus Phaxiæ, Scotusæus. Deinde Eunomus Polycleti, Larissæus, iterum. Deinde Androsthenes
Idalii, Gyrtonius Deinde Thrasymachus Alexandri, Atracius. Deinde Laontomenes Damothonis,
Pheræus. Deinde Pausanias Damothonis. Deinde
2. Scilicet post obitum Alexandri his quoque
Aridæus, qui et Philippus, imperavit annis septem. Huic successit Cassander Epirotarum et
Thessalorum rex annis novemdecim. Tum Philip
pus ejus filius mensibus quatuor. Deinde et hujus fratres Antipater et Alexander annis duobus
mensibusque sex. Item Demetrius Antigoni an- Theodorus Alexandri, Argivus Deinde Nicocranis sex totidemque mensibus. Postea Pyrrhus (3°)
annis quatuor totidemque mensibus. Deinde Lysimachus Agathoclis annis sex. Mox et Ptolemæus,
cognomento Ceraunus, anno uno mensibusque
quinque: quem excepit Meleager mensibus duobus post quem Antipater Lysimachi quinque
et quadraginta diebus post quem Sosthenes anno
uno. Consecutum est interregnum duobus annis et
mensibus totidem. Exin dominatus est Antigonus
Demetrii annis triginta quatuor, mensibusque duobus. Circa hos annos Pyrrhus receptis in deditionem Antigoni copiis, paucisque locis potitus, prælio deinde Derdii a Demetrio filio Antigoni debellatus est, rebusque exutus Brevi tempore
post, exstincto Antigono, regnavit ejus filius Demetrius annis decem. Fost hunc Antigonus Demetrii ejus, qui Cyrenem profectus est et
Olympiadis filiæ Polycleti Larissæi, annis novem. Hic Achæis suppetias validas ferens Cleomenem Lacedæmonum tyrannum prælio superavit,
Spartanosque libertate donavit, ac divinos prope
honores apud Achæorum gentem promeritus
est Post hunc Philippus Demetrii regnavit
annis xxm cum mensibus 1x: tum prælio in Thessalia a Tito duce Romani exercitus debellatus est.
Romanis autem libertatem potestatemque utendi
sus legibus acceperunt Thessali itemque reliqui
Græci qui vectigal Philippo pendebant.
3. Et primo quidem anno nulli principes in p
Legendus Livius xxx, 10 sqq., tum xxxIII,
Codex Arm. hic annis, sed inſerius mensibus.
Codex Armi. Antipatri, quod vitium emendavimus etiam col. 249, n. 4.
(3°) Pyrrhus. Ita est etiam in Veneta editione;
sed tamen scribendum omnino est Alexander Pyrrhi filius.
Rursus videtur dicendum Philippi. Vide
sup. col. 254, n. 6
Videtur dicendum Argis.
Legendi sunt Justinus xxv, et Plutarchus in
Pyrrho. Jam si scribas superius Argis, dices hic
rebusque humanis exutus.
Immerito igitur hic Antigonus videbatur Alcyonei filius Reineccio Monarch. tert. p. 129.
Pausania vit, 7, dicitur Antigonus avslide to Pɩtes Phaxini, Scotusæus. Deinde Ilippolochus Alexippi, Larissæus. Deinde Cleomachides Œnei, Larissæus. Deinde Phyrinus Aristomenis, Gomphensis.
4. Eo anno Philippus rex obiit in Macedonia,
potestate in filium Perseum translata. Is Thessalis
imperaverat, ut dictum est, annis viginti tribus
cum mensibus novem, Macedonibus autem annis
omnino quadraginta duobus et mensibus novem.
Jam vero a centesimæ et quartæ decimæ olympiadis anno altero, quo tempore rebus præpositus est
Philippus (Aridœus), usque ad Philippum Demetrii
exstinctum, cujus obitus incidit in centesimæ et
quinquagesimæ olympiadis annum alterum cum
quinque mensibus, conftantur anni CXLIV, mensesque v.
5. Thessalorum regum summa.
1. Aridæus, idemque Philippus, annis vii.
II. Cassander annis xix.
III. Philippus mensibus 1v.
IV. Antipater et Alexander annis 11 et mensibus vi.
V. Demetrius annis,vt et mensibus v1.
VI. Pyrrbus annis 111 et mensibus iv.
VII. Lysimachus annis vi.
VIII. Ptolemæus, idemque Ceraunus, anno 1 et
mensibus v.
IX. Meleager mensibus II.
X. Antipater diebus xlv.
XI. Sosthenes anno 1.
λίππῳ, καὶ μητέρι αὐτοῦ συνοικῶν, Philippi patruelis et vitricus.
Videsis cap. 38, n. 9.
Demetrii uxor crat Phthia; ergo Olympias
concubina. Neque huc trahenda videtur Olympias
Pyrrhi epirotæ regis filia, quæ Demetrii auxilium
imploravit, teste Justino xxvi, 4.
Hæc de Antigono late prædicant Polybius 11,
70; Livius XL, 54; Pausanias 11, 9, vi; 46; vii, 7°
vi, 8; Justinus xxv, 3,4, et Suidas.
Inferius, Praviles.
Ita in margine codicis Arm.; at in textu Gortonius. Num Gortynius?
Puta ex Argis amphilochicis.
Deest hic viginti in cod. Arm.
Codex Arm., Antigonus.
Superius 1v.
col. 257–258page 80 of 251
PG 19:257Ασίας καὶ Συρίας βασιλεῖς οἱ μετὰ τὸν μέγαν ᾿Αλέξανδρον. Φιλίππου τοῦ ᾿Αριδαίου ἔκτον ἔτος κατάγοντος τὴν βασιλείαν ἐπὶ τῆς ἑκατοστῆς πεντεκαιδεκάτης Ολυμ πιάδος ἔτει τρίτῳ. Αντίγονος ὁ πρῶτος ἐβασίλευσε τῆς Ἀσίας, καὶ ἦρξε μὲν ἔτεσιν ὀκτωκαίδεκα, τὰ πάντα βιώσας ἓξ καὶ ὀγδοήκοντα· φοβερώτατος δὲ τῶν τότε βασιλέων γέγονε, καὶ θνήσκει περὶ τὴν Φρυγίαν, πάντων αὐτῷ διὰ φόβον τῶν δυναστῶν ἐπιθεμένων, τετάρτῳ ἔτει τῆς ἑκατοστῆς ἐννεακαιδεκάτης ολυμ 2. Ὁ δ' υἱὸς αὐτοῦ Δημήτριος φυγὰς εἰς τὴν Ἔφεσον διεσώθη, καὶ τῆς ᾿Ασίας ἁπάσης ἀποσφαλείς, πάν των δεινότατος βασιλεὺς ἔδοξεν εἶναι ἐν τῇ πολιορκίᾳ· ἀφ' οὗ δὴ καὶ Πολιορκητὴς ἐπεκλήθη. Βασιλεύει δὲ Λείπει πολλά. (") Πτολεμαῖος ὁ Λάγου πρῶτος τῆς Αἰγύπτου μετ' Αλέξανδρον βασιλεύσας ἔτη μ', ἐλθὼν εἰς Παλαίγαζαν συνάπτει μάχην Δημητρίῳ τῷ ᾿Αντιγόνου· καὶ νικήσας, αναδείκνυσι Σέλευκον βασιλέα Συρίας καὶ τῶν ἄνω τόπων. Σέλευκος δὲ ἀναβὰς μέχρι Βαβυλῶνος καὶ κρατήσας τῶν βαρβάρων, βασιλεύει ἔτη λβ'· διὸ καὶ Νικάνωρ ἐπεκλήθη. μὲν Ἑλλήνων ἐκαλέοντο Σύριοι, ὑπὸ δὲ τῶν βαρ βάρων Ασσύριοι ἐκλήθησαν
CHRONICORUM LIB. ).
XII. Interregni anni 11 et menses 11.
XIII. Antigonus annis xxxııı et mensibus 1I.
XIV. Demetrius annis x.
XV. Antigonus annis ix.
XVI. Philippus annis xxii et mensibus 1x.
6. Deinde copiarum duces hi:
Laontomenes,
Pausanias (iterum vel
alter),
Theodorus,
Pausanias,
Amyntas,
Eacides,
Epidromus,
Eunomus,
Nicocrates,
Eacides iterum,
Hioppolochus,
Praviles,
Eunomus iterum,
Androsthenes,
Thrasymachus,
Cleomachides,
Phyrinus,
Philippus
CAPUT XL.
• Asianorum et Syrorum reges
1. Cum Philippus Aridæus sextum jam regni annum exigeret, centesimæ et quintæ decimæ olympiadis tertio anno, Antigonus primus imperavit
Asiaticis annis xv donec octogesimo sexto ælatis anno consumptus est. Hic omnium regum per
id tempus multo horrendissimus fuit, periitque in
Phrygia, exercitibus cunctis, qui ab eo sibi timebant, in eumdem irruentibus centesimæ et decimæ nonæ olympiadis quarto anno.
A. 2. Ejus vero filius Demetrius, fuga se proripiens
Ephesum, saluti consuluit, Asia cuncta ab eo deficiente. Hic quidem omnium regum acerrimus in
obsidendis urbibus visus est, ideoque Obsessoris
cognomen retulit. Regnavit annis septemdecim,
vixit omnino quatuor supra quinquaginta. Centetesimæ vicesimæ olympiadis primo anno cum patre regnaverat jam biennio, quod item tempus ad
annos ejus imperantis septemdecim pertinet. Caplus a Seleuco ductus est in Ciliciam centesi -
mæ et vicesimæ olympiadis quarto anno, atque
apud illum regio more in liberali custodia habebatur, donec quarto anno olympiadis vicesimæ quartæ supra centesimam obiit. Hunc exitum Antigoni
et Demetrii res habuerunt.
3. Jam vero Lydorum regionibus, quæ ad Thraciam pertinent, imperavit Lysimachus superioribus autem partibus Syriæque Seleucus:
quorum uterque jam inde a primo anno olympiadis
centesimæ et quartæ decimæ eas dominationes obtinuit Sed enim Lysimachi res prætermittere satius est; a Seleuco autem quid quave ratione actum sit narrabimus.
4. Ægypti rex primus Ptolemæus veterem Gazam delatus Demetrium Antigoni filium prælio superavit quo facto regem Syriæ et superioribus
partibus Seleucum imposuit. Tum vero Seleucus
Ασίας καὶ Συρίας βασιλεῖς οἱ μετὰ τὸν μέγαν ᾿Αλέξανδρον.
Φιλίππου τοῦ ᾿Αριδαίου ἔκτον ἔτος κατάγοντος τὴν βασιλείαν ἐπὶ τῆς ἑκατοστῆς πεντεκαιδεκάτης Ολυμπιάδος ἔτει τρίτῳ. Αντίγονος ὁ πρῶτος ἐβασίλευσε τῆς Ἀσίας, καὶ ἦρξε μὲν ἔτεσιν ὀκτωκαίδεκα, τὰ πάντα
βιώσας ἓξ καὶ ὀγδοήκοντα· φοβερώτατος δὲ τῶν τότε βασιλέων γέγονε, καὶ θνήσκει περὶ τὴν Φρυγίαν,
πάντων αὐτῷ διὰ φόβον τῶν δυναστῶν ἐπιθεμένων, τετάρτῳ ἔτει τῆς ἑκατοστῆς ἐννεακαιδεκάτης ολυμ
Riddoc.
2. Ὁ δ' υἱὸς αὐτοῦ Δημήτριος φυγὰς εἰς τὴν Ἔφεσον διεσώθη, καὶ τῆς ᾿Ασίας ἁπάσης ἀποσφαλείς, πάν
των δεινότατος βασιλεὺς ἔδοξεν εἶναι ἐν τῇ πολιορκίᾳ· ἀφ' οὗ δὴ καὶ Πολιορκητὴς ἐπεκλήθη. Βασιλεύει δὲ
xc¡ aútò; Etŋ IŠ'. Forphyrius in Scaligeri excerptis p. 61.
Λείπει πολλά.
(") Πτολεμαῖος ὁ Λάγου πρῶτος τῆς Αἰγύπτου μετ' Αλέξανδρον βασιλεύσας ἔτη μ', ἐλθὼν εἰς Παλαίγαζαν
συνάπτει μάχην Δημητρίῳ τῷ ᾿Αντιγόνου· καὶ νικήσας, αναδείκνυσι Σέλευκον βασιλέα Συρίας καὶ τῶν
ἄνω τόπων. Σέλευκος δὲ ἀναβὰς μέχρι Βαβυλῶνος καὶ κρατήσας τῶν βαρβάρων, βασιλεύει ἔτη λβ'· διὸ καὶ
Νικάνωρ ἐπεκλήθη. Ab excerptis Scaligeri p. 58.
Superius annis xxxiv.
Hic Philippus desideratur superius § 2. Intellige autem falsum Philippum.
De successoribus Alexandri lege Hieronymum ad Danielem, et præsertim de Syriæ regibus
et de Ptolemæis. Idem citat Porphyrium, Poly
bium, etc. De Syriæ regibus legesis etiam Polychronium a me editum ad Daniel. cap. xi, præsertim
quia is Porphyrio quoque utitur.
Græce, dynastis, quæ vera lectio videtur. Illam etiam confirmant excerpta inea Vaticina Diodori.
Captus est Demetrius in Cilicia, sed in Syriæ
Chersonesum deportatus, ut certe Plutarchus ait
in Demetrio.
Thraciæ utique rex fuit Lysimachus; verumtamen Lydis imperavisse Meleagrum vel Menandrum, auctores sunt Diodorus xviii, 3, nec non Dexippus apud Photium cod. Lxxxii.
Syria in utraque provinciarum tributione
Laomedonti decreta fuit. Quare hand scimus an hic
intelligenda sit Assyria, quam Stephanus diserte
definit regionem circa Babylonem. Sed vide posteriorem Eusebii librum ad olympiadem cxvi. Babylonia autem Seleuco obtigit, uti tradit Arrianus
apud Photium cod. xcm, p. 223. Jam vocabulorum
Syriæ et Assyria hand infrequens confusio est in
libris, partim vitio librariorum, partim ipsorum
auctorum vel errore vel voluntate. Neque nobis
prætermittenda sunt quæ hac super appellatione
tradunt veteres. Herodotus quidem vi, 63: Ynd
μὲν Ἑλλήνων ἐκαλέοντο Σύριοι, ὑπὸ δὲ τῶν βαρ
Gapwy 'Accupo Excav· quos Græci vocabant
βάρων Ασσύριοι ἐκλήθησαν·
Syros, eos barbari Assyriorum nomine indigitabant.
Hyginus Fab. CCLXXV: Semiramis Dercelis filia in
Syria Babylonem (condidit). Quare a Plutarcho in
Amatorio, t. II, p. 753, Semiramis dicitur Syra.
Sed et Justinus I. 11, Assyrii, qui postea Syri dicti
sunt. Lege eumdem etiam xviii, 5. Denique Hieronymus in Isai. xix, 23: Doctus lector veteres revolvat historias, el ab Euphrate usque ad Tigrim, omnem
in medio regionem Assyriorum fuisse cognoscat.
Ergo quos veteres Assyrios, nunc nos vocamus Syros.
Quem locum Hieronymus ab Eusebii nostri opere
homonymo, nempe comm. in Isaiam sumpsit.
Seleucus, ut diximus, in secunda tantum
tributione quam fecit Antipater, provinciam regendam obtinuit. Verum ut Eusebius, ita etiam fere
loquitur Josephus Antiq. xi, 1.
Has legesis apud Pausaniam Attic. cap. 8
et 10.
Legendus Diodorus xix, 80 seqq.
col. 259–260page 81 of 251
PG 19:259ἐμβὰς εἰς πλοῖον, ἔφυγεν εἰς Ορθωσίαν,
EUSEBI CÆSARIENSIS OPP. PARS J.
HISTORICA.
inter barbaros ulterius provectus, victoria regnum et tricesimæ octavæ olympiadis, atque ita anconfirmavit, ex eaque dictus est Nicanor (seu nis xx1 dominatus est. Ei mortuo succedit
victor), sceptroque potitus est annis triginta duo- filius Seleucus, cognomento Ceraunus. Atque hæc
bus, orsus videlicet a centesimæ et decimæ septi- quidem ita se habuerunt.
mæ olympiadis anno primo desinensque in
centesimæ et vicesimæ quartæ annum quartum,
vita ad annum usque septuagesimum quintum producta, quo insidias a familiari Ptolemæi, cognomento Cerauni, passus interiit.
5. Successit filius Antiochus ex Apame perside,
qui appellatus est Soter (nempe servator). Hic
centesimæ et vicesimæ nonæ olympiadis anno
primo obiit, postquam annis LXIV vixerat; regnaverat autem annis XIX, a centesimæ et vicesimæ
quintæ olympiadis primo anno, usque ad tertium
vicesimæ nonæ supra centesimam. Nati sunt ei e
Stratonice Demetrii masculus Antiochus et feminæ
Stratonice atque Apame, quarum Apamem Magas duxit uxorem. Stratonicem autem rex Macedoniæ Demetrius.
6. Prædicto Antiocho Soteri vita functo successit in imperium Antiochus, cognomento Deus
orsus a centesimæ et vicesimæ nonæ olympiadis
quarto anno, vitamque annis adhuc xv propagans. Implicitus in morbum decessit Ephesi centesimæ et tricesimæ quintæ olympiadis tertio anno,
postquam annis omnino quadraginta vixisset. Filios suscepit duos, Seleucum, cognomento Callinicum, et Antigonum; filiasque duas e Laodice
Achæi quarum alteram Mithridates, alteram
Arathes duxerunt uxores.
7. Post eum major natu Seleucus, cognomento,
ut diximus, Callinicus, regnum tertio anno olympiadis centesimæ et tricesimæ tertiæ auspicatus
est, tenuitque ad alterum usque annum centesimæ
Vulgo Nicator; sed Nicanor etiam apud
Chorenensem Hist. 11, 1, Græcosque nonnullos.
Hoc est celeberrimum initium epocha Seleucidarum, qua super re legendus magnus Norisius
de epochis Syromacedonum dissert. 11, 1.
Propter Gallos debellatos, quam victoriam
legesis apud Lucianum in Zeuxi.
Vocabulum Magas corruptum est in codice
Arm. Res tamen perspicue constat e Pausania Altic.
vi. Erat autein Magas Ptolemæi Philadelphi frater,
Cyrenesque rex vel præfectus. Magæ regis Cyrenæi pinguedinem narrat Athenæus XII, 12, p.
Huic regi putatur Berosus Historiam suam obtulisse. Vide Tatianum orat. cap. 36.
Codex Arm. xix, quod imendum statim bic
coarguitur, et ter deinde inferius.
Ilic Achæus regem se postea dixit. Polyb. iv,
48. Imo Achæus, de quo loquitur Porphyrius, senior
est. Qui autem se regem dixit, junior.
Intellige Cappadociæ regem. Jam Arathes pro
Ariarathes scribitur etiam a Memnone apud Photium cod. ccxxiv, 32.
Bene in posteriore libro bis legitur xx, in tabulis nempe regum et in canone.
En Eusebius seu Porphyrius mentionem nullain faciunt captivitatis Callinici apud Parthos, quam
tamen scriptores aliquot, quos inter magni nominis
homines Vaillantius, Froelichius atque Eckhelius, sibi
persuasisse videntur. Merito igitur hanc opinionen
8. Verumtamen vivente adhuc Callinico Seleuco,
Antigonus minor natu frater quietis sortisque
suæ impatiens, adjutorem favitoremque nactus est
Alexandrum, qui urbem Sardes tenebat, et Laodices matris suæ frater erat denique et Gallis
auxiliǝribus usus est. Duobus præliis Seleucus in
Lydia victoriam nactus est ita tamen ut neque Sardes caperet neque Ephesum, quam urbem
Ptolemæus præsidio insidebat. Deinde in Cappadocia adversus Mithridatem, novo prælio coorto,
tum militum ejus viginti millia cæsa a barbaris
sunt, tum ipse profligatus evanuit
9. Ptolemæus vero, qui et Tryphon Syriæ regiones cum Damasco occupavit Orthosiamque
obsidione cinxit quæ quidem soluta est centesimæ et tricesimæ quartæ olympiadis anno tertio,
Seleuco illuc appulso.
10. Frater autem Callinici Antigonus magnam
Phrygiam peragrans, tributis încolas onerabat. Quin
et contra Seleucum copiarum duces mittebat; quo
tempore cum a voluptariis suis ministris traditus
fuisset barbaris horum manibus elapsus parvo
comitatu Magnesiam evasit: crastinaque die Ptolemæi auxiliis fretus prælium felici Marte conseruit:
tum et Zielæ filiam nuptiis sibi copulavit. Deinde
anno quarto olympiadis centesimæ et tricesimæ
septimæ in Lydia bis armis motis debellatus est
Tum etiam circa Choloën certavit cum Attalo
et quidem primo anno olympiadis tricesimæ octavæ
supra centesimam, Attalum in Thraciam usque ſu·
giens, post pugnam in Caria patratam, vita excesrefutavit summus Vicecomes Iconogr. gr. III, 382.
Hic est Antiochus Hierax. In codice tameu
Arm. constanter scribitur Antigonus.
Quærendum de hoc; nam Ptolemæus quidem, qui mox occurret, frater erat Berenices, quam
Laodice uxori primæ superinduxit Antiochus, cognomine Deus, Callinici et Hieracis parens.
Puta adversus Ptolemæum Tryphonem seu
Evergetem (qui Berenici sorori vindex venerat) atque
adversus ejusdem Ptolemæi auxiliares.
Copias Seleuci internecione cæsas, ipsumque
Seleucum aliquandiu desideratum narrat Plutarchus
Apophth., ed. Paris. t. II, p. 184, et De fraterno
amore, p. 489.
Ptolemæus Evergetes dicitur Tryphon etiam
a Trogo prolog. xxvii, el xxx.
Aucherus Damascum et Orthosiam obsessas
ait.
Cave huc trahas locum 1 Machab. xv, 37, qui
est de Tryphone, alio Syriæ tyranno, Tpúywv as
ἐμβὰς εἰς πλοῖον, ἔφυγεν εἰς Ορθωσίαν, Tryphon
navigio conscenso Orthosiam fuga evasit.
Hi videntur Galli mercenarii.
Ita codex Arm., Zielæ. Jam de Zeila Nicomedis Bithynorum regis filio lege Memnonem apud
Photium cod. ccxxiv, 23. Verum Justinus xxvi, 3,
dicit Antigoni hujus (sive Antiochi) socerum Artamenem Cappadociæ regem.
Lege Justinum xxv, 5.
Pergami regc. Pausan. Attic. viii.
col. 261–262page 82 of 251
PG 19:261(*) Οὗτος ὁ Δημήτριος ὑπὸ Σελεύκου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ δοθεὶς ὅμηρος εἰς Ρώμην, φυγών εἰς Τρίπολιν Φοι νίκης ἐν ἡμέραις.... παρεγένετ:· καὶ ἐπελθὼν Λυσίαν τε ἐπίτροπον Αντιόχου τοῦ παιδὸς ἀναιρεῖ, καὶ αὐτὸν Αντίοχον παραδόξως ἐν ταῖς ὅλαις ἡμέραις. τοσαύτην κατακτησάμενος ἀρχήν. Κατὰ τούτου Πτολεμαϊός τε συμμαχεί Αλεξάνδρῳ διὰ μισθοφόρων ξένων, καὶ Ατταλος ὁ Περγάμου βασιλεὺς ὁ καὶ κατ άγων αὐτόν· πρὸς ἐν ἀντιταττόμενος ὁ Δημήτριος τελευτᾷ ιδ' ἔτει τῆς βασιλείας αὐτοῦ. Καὶ κρατεί τῆς Συν ρίας ᾿Αλέξανδρος ὁ ὑποτεταγμένος ἔτη ε'· καὶ ἀναιρεῖται πολεμῶν τῷ Πτολεμαίῳ κατὰ τὴν Ἀντιόχειαν κατά γοντι Δημήτριον τοῦ Δημητρίου ἐπὶ τὴν βασιλείαν Συρίας· συμπίπτει δὲ καὶ ὁ Πτολεμαῖος, καὶ μετ' οὐ πολὺν (*) Τοῦ ᾿Αλεξάνδρου τούτου του προῤῥήτου υἱοῦ ᾿Αντιόχου τοῦ Ἐπιφανοῦς πεσόντος ἐν τῇ πρὸς Πτολεμαῖον μάχῃ, μερίζεται ἡ τῆς Συρίας ἀρχὴ εἰς τε Δημήτριον τὸν Δημητρίου υἱὸν ὁρμώμενον ἐκ τῆς Σελευκείας, καὶ εἰς τὸν υἱὸν ᾿Αλεξάνδρου ὁρμώμενον ἐκ Συρίας καὶ Ἀντιοχείας. ᾿Αλλὰ τοῦτον ὁ Δημητρίου Δημή τρως τάχιστα νικήσας χειροῦνται τὴν ἀρχὴν ἔτη γ'· ὅθεν καὶ Νικάνωρ ἐκλήθη. Στρατεύσας δὲ ἐπ' Αρσάκην εἰς Βαβυλῶνα, αἰχμάλωτος γίνεται ὑπὸ Ἀρσάκου, καὶ εἰς τὴν Παρθικὴν ἀναχθεὶς ἐφρουρεῖτο σιδηρωθείς,
CHRONICORUM LIB. 1.
sit. Jam et Seleucus cognomento Callinicus, frater piadis annum quartum. Huic Soter cognomentum
Antigoni, postero anno exstinctus est.
11. Huic successit filius Alexander, qui maluit
dici Seleucus, ab exercitu autem Ceraunus vocitatus est. Is habuit etiam fratrem nomine Antiochum.
Cum tribus annis Seleucus patrium imperium rexisset, a quodam Nicanore Gallo in Phrygia ex insidiis
interimitur circa olympiadis centesimæ tricesimæ nonæ annum primum.
12. Successorem habuit Antiochum fratrem, quem
Babylone accitum creavit regem exercitus quique Magni cognomentum sortitus est, atque
annis xxxvı imperavit, a centesimæ scilicet et tricesimæ nonæ olympiadis anno altero, usque ad centesimæ et quadragesimæ octavæ item alterum. Is
Susa profectus atque in superiores satrapias, manu
cum Elymæis conserta internecione cæsus est,
relictis duobus liberis Seleuco et Antiocho.
13. Ex his Seleucus in patris locum suffectus est
anno tertio olympiadis centesimæ et quadragesimæ
octavæ, annisque duodecim in imperio- superfuit
usque ad olympiadis quinquagesimæ primæ annum
primum, vixitque omnino aunis sexaginta.
14. Exstincti locum Antiochus frater insedit,
cognomento Epiphanes rebusque præfuit annis
undecim, a tertio nimirum anno centesimæ et quinquagesimæ primæ olympiadis ad primum usque
quinquagesimæ quartæ supra centesimam.
15. Epiphane Antiocho adhuc superstite, regnum
adibat filius duodennis Antiochus, cognomento
Eupator, quicum anno uno mensibusque sex pater
vivebat. Mox Demetrius *, quem Seleucus pater Romanis obsidem tradiderat, fuga se Roma subducens ad Phoeniciæ urbem Tripolim appulit, Lysiam pueri tutorem cum ipso Antiocho peremit,
regnum:que invasit olympiadis centesimæ et quinquagesimæ quartæ anno quarto: idque retinuit
usque ad centesimæ quinquagesimæ septimæ olymfuit, mansitque imperium annis duodecim: tandemque coorto sibi regni causa prælio adversus
Alexandrum, quem mercenarii milites prætereaque
Ptolemæi regisque Attali copiæ firmabant, vita orbatus est
16. Itaque Alexander Syria potitur anno tertio
olympiadis centesimæ quinquagesimæ septimæ,
regnatque annis quinque, donec quarto centesimæ
et quinquagesimæ octavæ morte occumbit belligerans cum Ptolemæo qui Demetrio Demetrii filio
opem ferebat prope urbem Antiochiam: quippe ibi
pugna pugnata est, quo in tumultu Ptolemæus
ipse desideratus est.
17. Exinde bellum sustentavit Demetrius **,
', quem
diximus Demetrii filium. Cum igitur manus conseruissent Demetrius qui Seleucia, et Antiochus
Alexandri filius qui a Syria Antiochiaque urbe
adventabat, superior discessit Demetrius, primoque
anno olympiadis centesimæ et sexagesimæ regni
habenas capessivit. Mox altero anno copias contra
Arsacem Babylonem atque in superiores provincias
educebat: tum sequente anno, qui tertius erat centesimæ et sexagesimæ olympiadis, eumdem captum
Arsaces transferri ad Parthos atque in custodia haberi jubebat. Is Nicanor (nempe victor) dictus est
ob Antiochum Alexandri filium victum: tum etiam
Siderites, quia ferrea vinctus compede abductus
est atque in custodia asservatus.
18. Demetrii vero frater, natu minor nomine Antiochus, in urbe Sida educatus, ex qua cognomentum quoque Sidetæ reportavit, fratris cladem et vincula edoctus, Sida relicta, ad occupandam Syriam
profectus est centesimæ et sexagesimæ olympiadis
quarto anno, idque regnum tenuit annis novem. Hic
Judæos vi subdidit, obsessæque urbis mœnia evertit, et gentis optimates occidit centesimæ et sexagesima secundæ olympiadis anno secundo Tum
(*) Οὗτος ὁ Δημήτριος ὑπὸ Σελεύκου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ δοθεὶς ὅμηρος εἰς Ρώμην, φυγών εἰς Τρίπολιν Φοι
νίκης ἐν ἡμέραις.... παρεγένετ:· καὶ ἐπελθὼν Λυσίαν τε ἐπίτροπον Αντιόχου τοῦ παιδὸς ἀναιρεῖ, καὶ
αὐτὸν Αντίοχον παραδόξως ἐν ταῖς ὅλαις ἡμέραις. τοσαύτην κατακτησάμενος ἀρχήν. Κατὰ τούτου
Πτολεμαϊός τε συμμαχεί Αλεξάνδρῳ διὰ μισθοφόρων ξένων, καὶ Ατταλος ὁ Περγάμου βασιλεὺς ὁ καὶ κατ
άγων αὐτόν· πρὸς ἐν ἀντιταττόμενος ὁ Δημήτριος τελευτᾷ ιδ' ἔτει τῆς βασιλείας αὐτοῦ. Καὶ κρατεί τῆς Συν
ρίας ᾿Αλέξανδρος ὁ ὑποτεταγμένος ἔτη ε'· καὶ ἀναιρεῖται πολεμῶν τῷ Πτολεμαίῳ κατὰ τὴν Ἀντιόχειαν κατά
γοντι Δημήτριον τοῦ Δημητρίου ἐπὶ τὴν βασιλείαν Συρίας· συμπίπτει δὲ καὶ ὁ Πτολεμαῖος, καὶ μετ' οὐ πολὺν
xpovov Ovfjoust. Ab excerptis Scaligeri p. 71, sed non sine varietate.
(*) Τοῦ ᾿Αλεξάνδρου τούτου του προῤῥήτου υἱοῦ ᾿Αντιόχου τοῦ Ἐπιφανοῦς πεσόντος ἐν τῇ πρὸς Πτολε
μαῖον μάχῃ, μερίζεται ἡ τῆς Συρίας ἀρχὴ εἰς τε Δημήτριον τὸν Δημητρίου υἱὸν ὁρμώμενον ἐκ τῆς Σελευκείας, καὶ εἰς τὸν υἱὸν ᾿Αλεξάνδρου ὁρμώμενον ἐκ Συρίας καὶ Ἀντιοχείας. ᾿Αλλὰ τοῦτον ὁ Δημητρίου Δημή
τρως τάχιστα νικήσας χειροῦνται τὴν ἀρχὴν ἔτη γ'· ὅθεν καὶ Νικάνωρ ἐκλήθη. Στρατεύσας δὲ ἐπ' Αρσάκην
εἰς Βαβυλῶνα, αἰχμάλωτος γίνεται ὑπὸ Ἀρσάκου, καὶ εἰς τὴν Παρθικὴν ἀναχθεὶς ἐφρουρεῖτο σιδηρωθείς,
Ev xal Zionping thεYETO GOTеpov. Ab excerptis Scaligeri, p. 71, cum aliqua varietate.
Lege Polybium iv, 48.
Vide Polybium v, 40.
Vox Magni abest hic a codice Arm., relicta
unius vocis lacuna. Ea tamen vox et mox legitur,
et bis in posteriore libro.
Propter fanum spoliatum.
Hic Judæos vexavit. Recole cap. 18, n. 7.
Ab Appiano Syr. XLIV Eupator dicitur annos
notem natus adivisse regnum post fata parentis.
Legesis Polybium xxxı, 19 sqq., et Zonaram
lib. 1x, 25.
Josephus Antiq. XIII, 2.
Nempe Philometor. Consule cap. 22, n. 2, et
lib. Machab. xi, 18.
Antiochia infensa erat Demetrio II propter
immanem cladem pridem sibi illatam a Judæis Demetrio prædicto opitulantibus. Lege I Machab. xı,
45 seqq.
Apud Aucherum, tertio.
col. 263–264page 83 of 251
PG 19:263(*) .... κῆσαι αἰχμάλωτον βασιλικῶς ἐφύλαττεν. Ην Αντιόχῳ καὶ τοῦ Σελεύκου τούτου νεώτερος υἱὸς ὁ Ἀντίοχος ὁ ἐν Κυζίκῳ παρὰ Κρατερῷ τῷ εὐνούχῳ τρεφόμενος, διὰ δέος τοῦ Δημητρίου, ὃς διὰ τοῦτο Κυζικηνὸς ἐπεκλήθη. 20. Ο τοίνυν Δημήτριος ἀπολυθεὶς ὑπὸ τοῦ ᾿Αρσάκου, ὡς εἴρηται, κατελθών, βασιλεύει. Πτολεμαῖος δὲ ἀγανακτήσας, ὅτι τῷ Πηλουσίω προσέβαλεν ὁ Δημήτριος, ἅτε τῶν κατ' Αίγυπτον πραγμάτων ἐχόμενος πέμ πει βασιλέα τῆς ᾿Ασίας Αλέξανδρον, ὡς υἱὸν Αλεξάνδρου, ὃς διὰ τὸ ὡς ἀγοραστός εἶναι νενομίσθαι του Πτολεμαίου, Ζαβινᾶς ἐπεκλήθη πρὸς τῶν Σύρων. Συμβολῆς δὲ περὶ Δαμασκόν γενομένης, ἡττηθεὶς ὁ δημήτριος φεύγει εἰς Τύρον, κἀκεῖ κωλυόμενος εἰσελθεῖν, πλοίῳ ἐπιβὰς κατεκόπη, βασιλεύσας πρὸ μὲν τῆς αἰχμαλωσίας ἔτη τρία, μετὰ δὲ τὴν κάθοδον ἔτη δ'. 21. Διαδέχεται δὲ τὸν Δημήτριον Σέλευκος ὁ υἱὸς, καὶ εὐθὺς ἐκ διαβολῆς τῆς μητρὸς ἀποθνήσκει. Ἀντίοχος δὲ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ὁ νεώτερος παραλαμβάνει τὰ πράγματα τῆς ἑκατοστῆς ἑξηκοστῆς τετάρτης Ὀλυμπιάδος ἔτει δευτέρῳ, καὶ τρίτῳ ἔτει νικᾷ τὸν Ζαβινᾶν· ὁ δὲ τὴν ἧτταν μὴ ἐνέγκας φαρμάκων ἑαυτὸν διεχρήσατο. Βασιλεύει δὲ ἔτη ια', ἄχρι τοῦ τετάρτου ἔτους τῆς ἑκατοστῆς ἑξηκοστῆς ἐκτης Ολυμπιάδος· συναριθμεῖται γὰρ ὁ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ Σελεύκου ἐνιαυτὸς τῆς ἀρχῆς εἰς τοῦτον. Ἐκαλεῖτο δὲ Γρυπός καὶ Φιλομήτωρ. Κατ ιόντι δὲ τῷ ὁμομητρίῳ ἀδελφῷ ᾿Αντιόχῳ καὶ ἀνεψιῷ τὰ ἐκ πατρὸς τῷ ἐπικληθέντι Κυζικηνῷ, περὶ οὗ πρὸ ὀλίγου εἰρήκαμεν, ἐκχωρεί τῆς ἀρχῆς ἀπελθὼν εἰς τὴν ᾿Ασπενδον, ὅθεν καὶ 'Ασπένδιος ἐκλήθη, ὁ αὐτὸς καὶ Γρυπὸς καὶ Φιλομήτωρ ἐπικαλούμενος. 22. Τοῦ τοίνυν Αντιόχου εἰς τὴν ᾿Ασπενδον ἐκχωρήσαντος, ἄρχει ἀπὸ τῆς ρίζ' ὀλυμπιάδος ἔτους τοῦ πρώτ του ὁ Κυζικηνὸς ᾿Αντίοχος. Τῷ δὲ δευτέρῳ τῆς αὐτῆς ὀλυμπιάδος κάτεισι πάλιν ἀπὸ τῆς ᾿Ασπένδου ὁ ᾿Αντίοχος. Καὶ κρατεῖ μὲν αὐτὸς τῆς Συρίας, ὁ δὲ Κυζικηνός τῆς Κοίλης. Διαιρεθείσης δὲ τῆς ἀρχῆς, ὁ μὲν Γρυ ι. 'Αντιόχῳ ἀγιτράχῳ.
ELSEBII CASARIENSIS OPP. PARS 1.
HISTORICA.
retur, Zabinæ cognomen apud Syros nactus est.
Prælio prope Damascum inito victus Demetrius
Tyrum confugit: verum illuc prohibitus ingredi,
dum fugam navi molitur cæsus interiit centesimæ
et sexagesimæ quartæ olympiadis anno primo:
adeo ut regnaverit ante captivitatem annis tribus,
post reditum autem annis quatuor.
quartɔ ejusdem olympiadis centesimæ et sexage- Alexandri filium, qui cum emptus a Ptolemæo puta-
! simæ secundæ cum centum et viginti militum milibus
irruebat in eum Arsaces, qui strategemate etiam
usus fratrem ejus Demetrium captivitate solutum
emittebat in Syriam. Antiochus autem dum ingruente hieme barbaros angusto loco persequitur,
in pugnæ æstu vulneratur et obit anno ætatis
quinto supra tricesimum. At ejus filium tenera
state Seleucum, qui erat in patris comitatu, Arsaces captivum abduxit, regioque more custodiendum
curavit.
19. Cæterum Antiocho quinque liberi nati sunt,
tres nempe mares et feminæ duæ. Prior itemque altera filia Laodice audiverunt, uão nomine duabus
communi. Tertius Antiochus, quem itemque sorores morbus exstinxit. Quartus Seleucus quem cepit
Arsaces *. Quintus tandem Antiochus, idemque Cyzicenus, qui cum apud Craterum eunuchum aleretur, terrore Demetrii Cyzicum se fuga contulit cum
Cratero aliisque Antiochi famulis.
20. Itaque cum alter quidem frater cum sororibus diem supremum obiisset; solus autem natu minimus superesset Antiochus, qui et ejus fugæ causa
Cyzicenus appellatus est; denuo Demetrius ab Arsace expeditus anno altero centesimæ et sexagesimæ secundæ olympiadi regno præcsse cœpit, post
annos decem in captivitate transactos. Statimque
a postliminio Egypto mentem intendens, Pelusium
profectus est sed mox resistente sibi Ptolemæo
Physcone pedem retulit namque et exercitu, cui
erat invisus parum alacri ad bella utebatur. At
vero Ptolemæus ira flagrans, misit regem Asianis
Alexandrum filium Alexandri, seu dictitatum
21. Demetrium consecutus est filius ejusdem Seleucus, qui statim matris calumniis interemptus est.
Res ergo ad Antiochum minorem natu fratrem recidebant centesimæ et sexagesimæ quartæ olympiadis
anno altero. Is anno tertio Zabinam fregit, qui ne
cladi superesset, veneno mortem hausit. Regnavit
autem Antiochus annis undecim usque ad centesimæ sexagesimæ sextæ olympiadis quartum annum: eoque numero unicus etiam annus concluditur, quo frater ejus Seleucus potestatem retinuit.
Idem vocitatus est Grypus (id est paso adunco præditus [5] ) itemque Philometor. Hic adventante Antiocho qui materno genere frater erat, paterno autem patruelis et cognomento ut paulo ante
diximus Cyzicenus, potestate abdicata pergebat
Aspendum; quamobrem etiam Aspendius appellatus est idem cui Grypo et Philometori agnomen
eral.
22. Postquam Antiochus Aspendum secesserat,
rerum potiebatur centesimæ sexagesimæ septimæ
olympiadis anno primo Cyzicenus Antiochus. Sed
enim mox secundo anno ejusdem olympiadis redibat
Aspendo Antiochus, Syriamque occupabat, præter
quamdam partem Cyziceno adhuc obnoxiam.
Ergo imperium bifariam divisum est: quod Grypus
(*) 19.... κῆσαι αἰχμάλωτον βασιλικῶς ἐφύλαττεν. Ην Αντιόχῳ καὶ τοῦ Σελεύκου τούτου νεώτερος υἱὸς
ὁ Ἀντίοχος ὁ ἐν Κυζίκῳ παρὰ Κρατερῷ τῷ εὐνούχῳ τρεφόμενος, διὰ δέος τοῦ Δημητρίου, ὃς διὰ τοῦτο Κυζικηνὸς ἐπεκλήθη.
20. Ο τοίνυν Δημήτριος ἀπολυθεὶς ὑπὸ τοῦ ᾿Αρσάκου, ὡς εἴρηται, κατελθών, βασιλεύει. Πτολεμαῖος δὲ
ἀγανακτήσας, ὅτι τῷ Πηλουσίω προσέβαλεν ὁ Δημήτριος, ἅτε τῶν κατ' Αίγυπτον πραγμάτων ἐχόμενος πέμ
πει βασιλέα τῆς ᾿Ασίας Αλέξανδρον, ὡς υἱὸν Αλεξάνδρου, ὃς διὰ τὸ ὡς ἀγοραστός εἶναι νενομίσθαι του
• Πτολεμαίου, Ζαβινᾶς ἐπεκλήθη πρὸς τῶν Σύρων. Συμβολῆς δὲ περὶ Δαμασκόν γενομένης, ἡττηθεὶς ὁ Δημή
τριος φεύγει εἰς Τύρον, κἀκεῖ κωλυόμενος εἰσελθεῖν, πλοίῳ ἐπιβὰς κατεκόπη, βασιλεύσας πρὸ μὲν τῆς αἰχμα
λωσίας ἔτη τρία, μετὰ δὲ τὴν κάθοδον ἔτη δ'.
21. Διαδέχεται δὲ τὸν Δημήτριον Σέλευκος ὁ υἱὸς, καὶ εὐθὺς ἐκ διαβολῆς τῆς μητρὸς ἀποθνήσκει. Αντίο -
χος δὲ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ὁ νεώτερος παραλαμβάνει τὰ πράγματα τῆς ἑκατοστῆς ἑξηκοστῆς τετάρτης Ολυμπιά
δος ἔτει δευτέρῳ, καὶ τρίτῳ ἔτει νικᾷ τὸν Ζαβινᾶν· ὁ δὲ τὴν ἧτταν μὴ ἐνέγκας φαρμάκων ἑαυτὸν διεχρήσατο.
Βασιλεύει δὲ ἔτη ια', ἄχρι τοῦ τετάρτου ἔτους τῆς ἑκατοστῆς ἑξηκοστῆς ἐκτης Ολυμπιάδος· συναριθμεῖται
γὰρ ὁ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ Σελεύκου ἐνιαυτὸς τῆς ἀρχῆς εἰς τοῦτον. Ἐκαλεῖτο δὲ Γρυπός καὶ Φιλομήτωρ. Κατ
ιόντι δὲ τῷ ὁμομητρίῳ ἀδελφῷ ᾿Αντιόχῳ καὶ ἀνεψιῷ τὰ ἐκ πατρὸς τῷ ἐπικληθέντι Κυζικηνῷ, περὶ οὗ
πρὸ ὀλίγου εἰρήκαμεν, ἐκχωρεί τῆς ἀρχῆς ἀπελθὼν εἰς τὴν ᾿Ασπενδον, ὅθεν καὶ 'Ασπένδιος ἐκλήθη, ὁ αὐτὸς
καὶ Γρυπὸς καὶ Φιλομήτωρ ἐπικαλούμενος.
22. Τοῦ τοίνυν Αντιόχου εἰς τὴν ᾿Ασπενδον ἐκχωρήσαντος, ἄρχει ἀπὸ τῆς ρίζ' ὀλυμπιάδος ἔτους τοῦ πρώτ
του ὁ Κυζικηνὸς ᾿Αντίοχος. Τῷ δὲ δευτέρῳ τῆς αὐτῆς ὀλυμπιάδος κάτεισι πάλιν ἀπὸ τῆς ᾿Ασπένδου ὁ ᾿Αντίοχος. Καὶ κρατεῖ μὲν αὐτὸς τῆς Συρίας, ὁ δὲ Κυζικηνός τῆς Κοίλης. Διαιρεθείσης δὲ τῆς ἀρχῆς, ὁ μὲν Γρυ
Ita rem diserte narrat etiam Chorenensis
Hist. 11, 2: Tum Arsaces cum centum et viginti millibus inde regreditur, cui se Antiochus sæviente hieme,
prælio objecit in loco angusto, ubi ipse una cum exercitu interiit.
De Syrorum odio in Demetrium propter ejus crudelitatem leg. Diod. Excerpt., ed. Wess., ι. II, p. 592.
Int. Arm., absurde, Alexandrum Ium, ex vióv.
Zabina Syriace est emptus.
Hic est Armeniaca vox nova GODHGHEAN, qu
videtur explicanda aduncus (id est naso adunco præditus).
Grypus et Cyzicenus, filii uterque Cleopatræ,
quæ nupsit primum Demetrio II, a quo Grypi mater
effecta est; mox Antiocho Sidetæ, ex quo suscepit
Cyzicenum. Erant autem Sidetes et Demetrius II
ftii uterque Demetrii I, ideoque fratres.
Græce nominatim, Galen, seu Calesyriam,
quod vocabulum interpres Arm. non intellexit.
LEOP.
Hactenus apud Scaligerum pro 'Αντιόχῳ lege
batur ἀγιτράχῳ. abnorme nulliusque sensus vocabulum; nunc Armenius interpres veram nos lectionem edocet.
col. 265–266page 84 of 251
PG 19:265τῆς παρατείνει ἄχρι τῆς ἑκατοστῆς ἑβδομηκοστῆς ὀλυμπιάδος του τετάρτου ἔτους, ἔτη μετὰ τὴν κάθοδον ἐπι ζήσες δεκαπέντε, ὡς ἄρξαι τὰ πάντα εἴκοσι ἓξ, ἕνδεκα μὲν καθ᾿ ἑαυτὸν, πεντεκαίδεκα δὲ τῆς ἀρχῆς διῃρημένης. 23. Ο δὲ Κυζικηνὸς κρατήσας ἀπὸ τῆς ρίζ' ἔτους πρώτου τελευτᾷ ἔτει πρώτῳ τῆς ροπ' ὀλυμπιάδος, βασι λεύσας μὲν ἔτη ιη', βιοὺς δὲ τὰ πάντα ἔτη ν. Τελευτᾷ δὲ τοῦτον τρόπον. Αποθανόντος γὰρ τοῦ Γρυποῦ ᾿Ανα τόχου κατὰ τὸν εἰρημένον χρόνον, Σέλευκος ὁ τούτου παῖς ἐπελθὼν μετὰ δυνάμεως πολλὰς πόλεις προσηγάγετο. Αντίοχος δὲ ὁ Κυζικηνὸς προσαγαγὼν ἐκ τῆς Ἀντιοχείας τὴν δύναμιν, καὶ παραταξάμενος ἐνικήθη εξενεχθεὶς δὲ ὑπὸ τοῦ ἵππου αὐτοῦ πρὸς τοὺς πολεμίους, καὶ μέλλων συλλαμβάνεσθαι, ἑαυτὸν ἀπέσφαξεν. Της Σε βασιλείας ὁ Σέλευκος ἐγκρατής γενόμενος παρέλαβε τὴν Αντιόχειαν. 24. Πρὸς δὲ τοῦτον ἐπολέμει τοῦ Κυζικηνοῦ υἱὸς γενόμενος Αντίοχος. Γενομένης δὲ μάχης ἐν τῇ Κιλικία περὶ πάλιν τὴν ὀνομαζομένην Μοψουεστίαν, ενίκησεν ὁ ᾿Αντίοχος. Σέλευκος δὲ φυγών εἰς τὴν πόλιν, καὶ πυθόμενος τοὺς ἐγχωρίους ὅτι διεγνώκασιν αὐτὸν ζῶντα κατακαῦσαι, φθάσας ἑαυτὸν ἀπέσφαξεν. 25. Οἱ δὲ ἀδελφοὶ αὐτοῦ οἱ κληθέντες δίδυμοι, Αντίοχος τε καὶ Φίλιππος, ἐπιφανέντες μετὰ δυνάμεως, καὶ τὴν πόλιν βία χειρωσάμενοι μετήλθον τὴν ἀπώλειαν τοῦ ἀδελφοῦ, κατασκάψαντες τὴν πόλιν. Ἐπελθὼν δὲ ἡ τοῦ Κυζικηνοῦ υἱὸς μάχῃ αὐτοὺς νικᾷ. Καὶ τούτων ᾿Αντίοχος μὲν ὁ τοῦ Σελεύκου ἀδελφὸς ἀπὸ τῆς μάχης ἐλαύνων τὸν ἵππον, καὶ καταφυγὼν εἰς τὸν Ορόντην, ὑπὸ τοῦ ρείθρου κατεφθάρη. 26. Λοιπῶν δὲ ὄντων τῶν ἀμφισβητούντων περὶ τῆς βασιλείας Φιλίππου, τοῦ Σελεύκου μὲν ἀδελφοῦ, υἱοῦ δὲ τοῦ Γρυποῦ Ἀντιόχου, Αντιόχου τε τοῦ παιδὸς τοῦ Κυζικηνοῦ, ἀπὸ τρίτου ἔτους τῆς ροας Ολυμπιάδος ἐρξάμενοι, καὶ δυνάμεις ἀξιολόγους ἔχοντες, καὶ μέρους τῆς Συρίας ἐπικρατοῦντες διεπολέμουν πρὸς ἀλλή πως περὶ τῆς Συρίας. Καὶ ἡττηθείς Αντίοχος εἰς Πάρθους ἀπέφυγε, καὶ ὕστερον Πομπηΐῳ ἑαυτὸν ἐνεχείρισεν, ὡς ὑπ' αὐτοῦ καταχθησόμενος εἰς τὴν Συρίαν· ὁ δὲ λαβὼν παρ' Αντιοχέων χρήματα, τοῦ μὲν οὐκ ἐφρόν σεν, αὐτόνομον δὲ τὴν πόλιν εἴασε. Πεμψάντων δ' ἐπ' αὐτὸν Μενέλαον καὶ Λάμπωνα καὶ Καλλίμανδρον Αλεξανδρέων, όπως Πτολεμαίου τοῦ Διονύσου τῆς Ἀλεξανδρείας ἐκστάντος, αὐτὸς ἐλθὼν τῆς Αἰγύπτου βασι λεύση μετὰ τῶν θυγατέρων τοῦ Πτολεμαίου, νόσῳ συσχεθεὶς ἐτελεύτησε. 27. Καταλύεται δὲ καὶ Φίλιππος ὁ τοῦ Γρυποῦ καὶ Τρυφαίνης της Πτολεμαίου τοῦ ὀγδόου υἱὸς ὁ προειρημένος. Καὶ κατιέναι θέλοντα αὐτὸν εἰς τὴν Αἴγυπτον (μετεπέμψαντο γὰρ καὶ τοῦτον τότε οἱ ᾿Αλεξανδρεῖς ἐπὶ ΧΙΧ. ὁ προειρημένος.
CHRONICORUM LIB. I.
usque ad centesimæ septuagesimæ olympiadis quar- eamdem subverterunt. Hos tamen Cyziceni filius
tum annum insedit, annis post reditum quindecim armis petiit ac debellavit: atque ex bis quidem
in regia potestate versatus: ita ut annis omnino
sex supra viginti regnaverit, nempe undecim imperio integro, quindecim bifariam diviso.
25. Jam ipse Cyzicenus a centesimæ sexagesimæ
septime olympiadis primo anno dominatus est, primo
auleni centesimæ septuagesimæ primæ defunctus,
postquam annis octodecim regnaverat, et quinquaginta vitam produxerat. Porro necis ejus ratio ejusmodi fuit. Grypo Antiocho eo quod diximus tempore
fatis functo, Seleucus hujus filius adducto exercitu
urbes plurimas subigebat. At vero Cyzicenus Antiochus contractis Antiochiæ copiis manus infelici
Marte conseruit: tum equo inter hostes elatus,
quum jam capiendus esset, educto gladio ipse sibi
vitam exhausit. Quo facto regnum universum cum
ipsa Antiochia in Seleuci potestatem redactum est.
24. Contra eum tamen bellum aluit residuus
Cyziceni filius Antiochus. Reapse prælio in Cilicia
prope urbem Mopsuesiam patrato, victoriam Antiochus adeptus est. Seleucus autem in urbem fuga
elapsus, sciscitabatur a civibus num se agnoscerent: cumque se agnitum audisset, ne vivus
combureretur, manus illico sibi attulit.
25. Tum fratres ejus, qui gemini dicebantur,
Antiochus et Philippus cum exercitu adventantes
vi urbem ceperunt, fratrisque ulciscendi causa
Antiochus Seleuci frater pugna excedens, equo temere oberrans, in Orontem amnem delapsus vortice
haustus periit.
26. Reliqui erant, qui de regno inter se decerta -
rent, Philippus Seleuci frater Grypo Antiocho natus, et Antiochus Cyziceni filius. Hi orsi ab anno
primo olympiadis centesimæ septuagesimæ
primæ non sine delectis exercitibus, Syriæ partem
singuli tenebant, bellumque pro Syriæ universitate
gerebant, donec superatus Antiochus ad Parthos se
fuga recepit. Idem postea per Pompeium sibi conciliatum agebat, ut in Syriam reduceretur: veruin
hic pecunia ab Antiochenis accepta, nullam illius
curam gessit, urbique libertate proprioque jure
frui concessit. Interim et Alexandrini missis legatis.
Menelao, Lampone et Callimandre rogabant illum ut digresso Alexandria Ptolemæo Dionyso Egypti regnum una cum Ptolemæi filiabus capesseret. Verum ipse morbo gravatus interit.
27. Imperio excidit etiam Philippus de quo
antea diximus Grypi filius ac Tryphænæ
Ptolemæo octavo genitæ. Cum autem averet Egyptum adire, propterea quod ipsum quoque per id
tempus Alexandrini cives ad imperium accersebant,
Romanus Syriae proconsul Gabinius Pompeii
legatus negotium disturbavit. Igitur Syriaticorum
τῆς παρατείνει ἄχρι τῆς ἑκατοστῆς ἑβδομηκοστῆς ὀλυμπιάδος του τετάρτου ἔτους, ἔτη μετὰ τὴν κάθοδον ἐπιζήσες δεκαπέντε, ὡς ἄρξαι τὰ πάντα εἴκοσι ἓξ, ἕνδεκα μὲν καθ᾿ ἑαυτὸν, πεντεκαίδεκα δὲ τῆς ἀρχῆς διῃρημένης.
23. Ο δὲ Κυζικηνὸς κρατήσας ἀπὸ τῆς ρίζ' ἔτους πρώτου τελευτᾷ ἔτει πρώτῳ τῆς ροπ' ὀλυμπιάδος, βασιλεύσας μὲν ἔτη ιη', βιοὺς δὲ τὰ πάντα ἔτη ν. Τελευτᾷ δὲ τοῦτον τρόπον. Αποθανόντος γὰρ τοῦ Γρυποῦ ᾿Ανα
τόχου κατὰ τὸν εἰρημένον χρόνον, Σέλευκος ὁ τούτου παῖς ἐπελθὼν μετὰ δυνάμεως πολλὰς πόλεις προσηγάγετο. Αντίοχος δὲ ὁ Κυζικηνὸς προσαγαγὼν ἐκ τῆς Ἀντιοχείας τὴν δύναμιν, καὶ παραταξάμενος ἐνικήθη·
εξενεχθεὶς δὲ ὑπὸ τοῦ ἵππου αὐτοῦ πρὸς τοὺς πολεμίους, καὶ μέλλων συλλαμβάνεσθαι, ἑαυτὸν ἀπέσφαξεν. Της
Σε βασιλείας ὁ Σέλευκος ἐγκρατής γενόμενος παρέλαβε τὴν Αντιόχειαν.
24. Πρὸς δὲ τοῦτον ἐπολέμει τοῦ Κυζικηνοῦ υἱὸς γενόμενος Αντίοχος. Γενομένης δὲ μάχης ἐν τῇ Κιλικία
περὶ πάλιν τὴν ὀνομαζομένην Μοψουεστίαν, ενίκησεν ὁ ᾿Αντίοχος. Σέλευκος δὲ φυγών εἰς τὴν πόλιν, καὶ
πυθόμενος τοὺς ἐγχωρίους ὅτι διεγνώκασιν αὐτὸν ζῶντα κατακαῦσαι, φθάσας ἑαυτὸν ἀπέσφαξεν.
25. Οἱ δὲ ἀδελφοὶ αὐτοῦ οἱ κληθέντες δίδυμοι, Αντίοχος τε καὶ Φίλιππος, ἐπιφανέντες μετὰ δυνάμεως, καὶ
τὴν πόλιν βία χειρωσάμενοι μετήλθον τὴν ἀπώλειαν τοῦ ἀδελφοῦ, κατασκάψαντες τὴν πόλιν. Ἐπελθὼν δὲ ἡ
τοῦ Κυζικηνοῦ υἱὸς μάχῃ αὐτοὺς νικᾷ. Καὶ τούτων ᾿Αντίοχος μὲν ὁ τοῦ Σελεύκου ἀδελφὸς ἀπὸ τῆς μάχης
ἐλαύνων τὸν ἵππον, καὶ καταφυγὼν εἰς τὸν Ορόντην, ὑπὸ τοῦ ρείθρου κατεφθάρη.
26. Λοιπῶν δὲ ὄντων τῶν ἀμφισβητούντων περὶ τῆς βασιλείας Φιλίππου, τοῦ Σελεύκου μὲν ἀδελφοῦ, υἱοῦ
δὲ τοῦ Γρυποῦ Ἀντιόχου, Αντιόχου τε τοῦ παιδὸς τοῦ Κυζικηνοῦ, ἀπὸ τρίτου ἔτους τῆς ροας Ολυμπιάδος
ἐρξάμενοι, καὶ δυνάμεις ἀξιολόγους ἔχοντες, καὶ μέρους τῆς Συρίας ἐπικρατοῦντες διεπολέμουν πρὸς ἀλλή
πως περὶ τῆς Συρίας. Καὶ ἡττηθείς Αντίοχος εἰς Πάρθους ἀπέφυγε, καὶ ὕστερον Πομπηΐῳ ἑαυτὸν ἐνεχείρι
σεν, ὡς ὑπ' αὐτοῦ καταχθησόμενος εἰς τὴν Συρίαν· ὁ δὲ λαβὼν παρ' Αντιοχέων χρήματα, τοῦ μὲν οὐκ ἐφρόν
σεν, αὐτόνομον δὲ τὴν πόλιν εἴασε. Πεμψάντων δ' ἐπ' αὐτὸν Μενέλαον καὶ Λάμπωνα καὶ Καλλίμανδρον
Αλεξανδρέων, όπως Πτολεμαίου τοῦ Διονύσου τῆς Ἀλεξανδρείας ἐκστάντος, αὐτὸς ἐλθὼν τῆς Αἰγύπτου βασιλεύση μετὰ τῶν θυγατέρων τοῦ Πτολεμαίου, νόσῳ συσχεθεὶς ἐτελεύτησε.
27. Καταλύεται δὲ καὶ Φίλιππος ὁ τοῦ Γρυποῦ καὶ Τρυφαίνης της Πτολεμαίου τοῦ ὀγδόου υἱὸς ὁ προειρη
μένος. Καὶ κατιέναι θέλοντα αὐτὸν εἰς τὴν Αἴγυπτον (μετεπέμψαντο γὰρ καὶ τοῦτον τότε οἱ ᾿Αλεξανδρεῖς ἐπὶ
Græce, intelligensque decretum a popularibus
se vivum comburerent. Idque unice verum
est. L.
Greece, tertio.
Nempe Antiochum.
Interpres Arm., perperam, Dionysi filio.
De Philippi et Seleucidarum fine nihil aliud
pene tradunt lot Syriaticarum rerum scriptores,
nisi quod in Syriæ regnum Tigranes Armenius successerit, de quo lege Justinum st, 1, qui cap. 2 ait
Tigrani successisse Syrum Antiochum, post quem
PATROL. GR. ΧΙΧ.
Romani.
Interpres Arm. ponit hoc comma post Ptolemæum, aitque de quibus antea diximus. Nos Græco
adhæsimus, ὁ προειρημένος.
De Tryphæna recole dicta cap. 22. Adde
jam Scaligerum, qui in adnot. ad Graeca Eusebii,
pag. 430, Tryphænam Cleopatram a sorore ejusdem Cleopatra, Lagidarum regina ultima, jam diu
distinxit.
De hoc magistratu Gabinii lege Cassium
Dionem XIXIS, 35.
col. 267–268page 85 of 251
PG 19:267τὴν ἀρχὴν) Γαβίνιος ὁ τῆς Συρίας ἄρχων Ῥωμαῖος ἔπαρχος ὢν τοῦ Πομπηΐου ἐπέσχε· καὶ οὕτως ἡ βασιλική διαδοχή ή κατά Συρίαν ἄχρι τούτων φθάσασα κατελύθη. 28. Εἰσὶν οὖν ἐφεξῆς Ἀσίας καὶ Συρίας βασιλεῖς οἶδε Αντίγονος ἐβασίλευσε τῆς Ασίας έτη ιη'. Δημήτριος ὁ Πολιορκητὴς τῶν τε ἄνω τόπων καὶ Συρίας έτη ιζ. Σέλευκος ὁ Νικάτωρ, ἔτη λβ'. δ Αντίοχος ὁ Σωτὴρ, ἔτη ιθ'. Αντίοχος ὁ Θεὸς, ἔτη ιε'. Σέλευκος ὁ Καλλίνικος, ἔτη κα'. Σέλευκος ὁ Κεραυνός, ἔτη γ'. ᾿Αντίοχος ὁ μέγας, ἔτη λς. Σέλευκος ὁ Φιλοπάτωρ, ἔτη ιβ'. Αντίοχος ὁ Ἐπιφανὴς, ἔτη ια'. Αντίοχος ὁ Εὐπάτωρ, ἔτος α', μῆνας ς'. Δημήτριος ὁ Σωτὴρ, ἔτη ιβ'. Αλέξανδρος, έτη ιε'. Δημήτριος Δημητρίου, ἔτη γ'. Αντίοχος ὁ Σιδήτης, ἔτη θ Δημήτριος αὖθις, έτη δ'. Αντίοχος ὁ Γρυπός, ἔτη κς'. Αντίοχος ὁ Κυζικηνός, έτη ιη'. Φίλιππος ὁ τοῦ Γρυπου, ἔτη β', ἐφ' οὗ ἡ κατὰ Συ ρίαν ἀρχὴ κατελύθη. Συνάγεται οὖν ὁ τῆς ὑπὸ Μακεδόνων χρόνος, ἀπὸ μὲν τοῦ ᾿Αντιγόνου, εἰς ἔτη σοδ', ἀπὸ δὲ Σελεύκου τοῦ Νικάτορος, ἔτη σλθ'.
EUSEBI CÆSARIENSIS OPP. PARS I. HISTORICA.
regum successio hactenus deducta finem nacta est. Abydeno qui Assyrias Medicasque historias scri28. Sunt autem Asianorum et Syrorum reges
singillatim hi.
Asianis imperavit Antigonus annis XVIII.
Demetrius obsessor superioribus regionibus
et Syriæ annis xvII.
Seleucus Nicator annis xxX|}.
1!1.
Antiochus Soter annis xix.
Antiochus Deus annis xv.
VI. Seleucus Callinicus annis xxı.
VII. Seleucus Ceraunus annis 111.
VIII. Antiochus Magnus annis xxxvi.
Seleucus annis xii.
Antiochus Epiphanes annis xı.
Antiochus hujus filius anno 1 et mensibus vi.
Demetrius Soter annis XII.
XIII. Alexander annis xv
XIV. Demetrius Demetrii annis 111.
Antiochus Sidetes annis ix.
XVI. Demetrius iterum annis»v.
XVII. Antiochus Grypus annis xXVI.
XVIII. Antiochus Cyzicenus annis xviii
XIX. Philippus Grypi annis... sub quo Syriaticæ dominationi finis est impositus.
Post quos Romani.
CAPUT XLI.
De præcipuis auctoribus e quibus hoc opus excerplum est
Romanorum reges, qui a Romulo, quique ab
Augusto usque ad nostram ætatem exstiterunt, et
Romanorum consules a Julio Cæsare usque ad
nos, nunc age jam addam tot memoriis scripto
consignatis quas hactenus coacervavi atque hic ordinatim digessi ex Alexandro Polyhistore, ex
psit, e Manethonis tribus Ægyptiacorum monumentorum libris, e Cephalionis novem Musarum
libris, e Diodori Bibliothecæ quadraginta voluminibus quibus breviter historiam usque ad Caium
Cæsarem texuit, e Cassii Longini octodecim libris
quibus olympiades ccxxvir complexus est, e
Phlegontis liberti Cæsaris quatuordecim libris quibus olympiades CCXXIX summatim continentur, e Castoris libris sex quibus pertingit a
Nino usque ad cɩxxx olympiadem, e Thalli libris tribus Memoriarum ab Ilio capto usque ad
CLXVII olympiadem, e Porphyrio denique nostræ ætatis philosopho ab Ilio capto usque ad
Claudii dominationem.
CAPUT XLII.
Tempora Romanorum.
1. Nunc demum ad tempora imperii Romanorum
veniendum est, quod ita appellari cœpit septima
olympiade qua Romulus Romanam urbem condidit ex ipso autem tum huic urbi tum reliquis
quæ in ejus ditione fuerunt appellatio parta est:
namque ante prædictam ætatem modo Latini,
modo Aborigines, aliisque temporibus aliter dicti
sunt.
2. Itaque post Ilium captum regnavit, apud illos
Eneas Anchisæ ejusque posteri, quotquot ante
Urbem conditam eidem genti præfuerunt. Et eorum
quidem historiam, præter ipsos Romanos, alii
quoque plurimi nominatimque Græci summatim
scripserunt: quo tamen ex numero duos tantum
nostri hujus argumenti præclaros testes invocabimus: et statim quidem Dionysium qui Romana
historia Commentarios confecit, et præter reliquam
materiam Romanas origines primo suo libro
strictim persecutus est ab Ænea ejusque posteris
τὴν ἀρχὴν) Γαβίνιος ὁ τῆς Συρίας ἄρχων Ῥωμαῖος ἔπαρχος ὢν τοῦ Πομπηΐου ἐπέσχε· καὶ οὕτως ἡ βασιλική
διαδοχή ή κατά Συρίαν ἄχρι τούτων φθάσασα κατελύθη.
28. Εἰσὶν οὖν ἐφεξῆς Ἀσίας καὶ Συρίας βασιλεῖς οἶδε·
Αντίγονος ἐβασίλευσε τῆς Ασίας έτη ιη'.
Δημήτριος ὁ Πολιορκητὴς τῶν τε ἄνω τόπων καὶ
Συρίας έτη ιζ.
Σέλευκος ὁ Νικάτωρ, ἔτη λβ'.
δ
Αντίοχος ὁ Σωτὴρ, ἔτη ιθ'.
Αντίοχος ὁ Θεὸς, ἔτη ιε'.
Σέλευκος ὁ Καλλίνικος, ἔτη κα'.
Σέλευκος ὁ Κεραυνός, ἔτη γ'.
᾿Αντίοχος ὁ μέγας, ἔτη λς.
Σέλευκος ὁ Φιλοπάτωρ, ἔτη ιβ'.
Αντίοχος ὁ Ἐπιφανὴς, ἔτη ια'.
Αντίοχος ὁ Εὐπάτωρ, ἔτος α', μῆνας ς'.
Δημήτριος ὁ Σωτὴρ, ἔτη ιβ'.
Græce, Seleucus Philopator.
Ita etiam Græce, sed superius uterque textus
quinque.
In textu Arm. hic quidem scribitur oLoz,
posteriore autem libro in tabulis regum OLAZ, quæ
videntur incognitæ voces: utroque autem in loco
scribitur in margine iterum.
Cod Arm. xvII, sed idem supra n. 23, xviii,
cum Græco consentiens.
Græce annis 11, et cod. Arm. in regum laterculis.
Αλέξανδρος, έτη ιε'.
Δημήτριος Δημητρίου, ἔτη γ'.
Αντίοχος ὁ Σιδήτης, ἔτη θ
Δημήτριος αὖθις, έτη δ'.
Αντίοχος ὁ Γρυπός, ἔτη κς'.
Αντίοχος ὁ Κυζικηνός, έτη ιη'.
&
Φίλιππος ὁ τοῦ Γρυπου, ἔτη β', ἐφ' οὗ ἡ κατὰ Συρίαν ἀρχὴ κατελύθη.
Συνάγεται οὖν ὁ τῆς ὑπὸ Μακεδόνων χρόνος, ἀπὸ
μὲν τοῦ ᾿Αντιγόνου, εἰς ἔτη σοδ', ἀπὸ δὲ Σελεύκου
τοῦ Νικάτορος, ἔτη σλθ'. Porphyrius in Scaligeri
excerptis, p. 61-62.
Hunc titulum nos addidimus.
est.
Locus hic in codice Arm. perplexus val de
Nolim ergo me col. 223, not. 4 cogitavisse de
Hippia quasi libelli nostri olympiadum auctore.
Nempe Adriani.
Suidas scribit xvi. Librum hujus operis decimum tertium aut xiv laudat Origenes in Celsum 11,
14,33; decimum tertium Eusebius noster in posteriore libro ad annum MMXLVIII.
Apud Aucherum clxv.
col. 269–270page 86 of 251
PG 19:269(*) Τὴν ἡγεμόνα γῆς καὶ θαλάσσης ἁπάσης πόλιν ἢν νῦν κατοικοῦσι Ῥωμαῖοι, παλαιότατοι τῶν μνημονευομένων λέγονται κατασχεῖν βάρβαροι Σικελοί, έθνος αὐθιγενές. Τὰ δὲ πρὸ τούτων, οὔθ᾽ ὡς κατείχετο πρὸς ἑτέρων, οὔθ᾽ ὡς ἔρημος ἦν, οὐδεὶς ἔχει βεβαίως εἰπεῖν. Χρόνῳ δὲ ὕστερον ᾿Αβοριγίνες αὐτὴν παραλαμβάνουσι, πολέμῳ μακρῷ τοὺς ἔχοντας ἀφελόμενοι, οἱ τὸ μὲν πρότερον ἐπὶ τοῖς δρεσιν ᾤκουν ἄνευ τειχῶν κωμηδὸν καὶ σποράδες. Ἐπεὶ δὲ Πελασγοί τε καὶ τῶν ἄλλων Ελλήνων τινὲς ἀναμιχθέντες αὐτοῖς συνήραντο τοῦ πρὸς τοὺς ὁμοτέρμονας πολέμου· μέχρι μὲν τοῦ Τρωϊκοῦ πολέμου τὴν ἀρχαίαν τῶν ᾿Αβοριγίνων ὀνομασίαν ἔτι σώζοντες, ἐπὶ δὲ Λατίνου βασιλέως, ὃς κατὰ τὸν ἱλιακὸν πόλεμον ἐδυνάστευσε, Λατῖνοι ἀρξάμενοι καλεῖσθαι. Ρωμύλου δὲ τὴν πόλιν οἰκίσαντος ἐκκαίδεκα γενεαῖς τῶν Τρωϊκῶν ὕστερον, κ. τ. λ. Επ (*) Τοὺς δὲ ᾿Αβοριγίνας ἀφ᾽ ὧν ἄρχει Ῥωμαίων τὸ γένος, οἱ μὲν αὐτόχθονας Ιταλίας, γένος αὐτὸ καθ' ἑαυτὸ γενόμενον, ἀποφαίνουσιν. Ἰταλίαν δὲ καλῶ τὴν ἀκτὴν σύμπασαν, ὅσην ὁ Ἰόνιός τε κόλπος καὶ Τυῤῥηνικὸς καὶ τρίται περιέχουσιν ἐκ γῆς ᾿Αλπεις· καὶ τὴν ὀνομασίαν αὐτοῖς τὴν πρώτην φασὶ τεθῆναι, διὰ τὰ γενέσεως τοῖς μετ' αὐτοὺς ἄρξαι, ὥσπερ ἂν ἡμεῖς εἴποιμεν γενάρχας ἢ πρωτογόνους. Ετεροι δὲ λέγουσιν ἀνεστίους τινὰς καὶ πλάνητας, ἐκ πολλών συνελθόντας χωρίων. Αλλοι δὲ Λιγύων ἀποίκους μυθολογούσιν αὐτοὺς γενέσθαι· οἱ δὲ λογιώτατοι τῶν Ῥωμαίων συγγραφέων Ἕλληνας αὐτοὺς εἶναι λέγουσι τῶν ἐν Ἀχαΐα ποτὲ οἰκησάντων, πολλαῖς γενεαῖς πρότερον τοῦ πολέμου του Τρωϊκοῦ μεταναστάντας. Τὸ μὲν οὖν ἀληθὲς όπως ποτ' ἔχει, ἄδηλον· εἰ δ᾽ ἔστιν ὁ τούτων λόγος ὑγιὴς, οὐκ ἂν ἑτέρου τινὸς εἴησαν ἄποικοι γένους, ἢ τοῦ καλουμένου νῦν ᾿Αρκαδικοῦ· πρῶτοι γὰρ Ἑλλήνων οὗτοι περαιωθέντες τὸν Ιόνιον κόλπον ᾤκησαν Ἰταλίαν, ἄγοντος αὐτοὺς Οινώτρου τοῦ Λύκαονος· ἦν δὲ πέμπτος ἀπό τε Αίζειοῦ καὶ Φορωνέως. Ὁ δὲ Οίνωτρος Επτακαίδεκα γενεαίς πρότερον τῶν ἐπὶ Τροίαν στρατευσάντων, ᾤκισε ἐπὶ τοῖς ὄρεσιν· ἐκαλεῖτο δὲ ἥ τε χώρα Οίνωτρία, καὶ οἱ ἄνθρωποι Οίνωτροι. Βασιλεὺς αὐτοῖς Ἰταλος, ἀφ᾽ οὗ μετωνομάσθησαν Ιταλοί. Τούτου μὲ τὴν ἀρχὴν Μόργης διεδέξατο, ἀφ' οὗ Μόργητες ἐκλήθησαν, κ. τ. λ. 1, (…) Μετὰ δ᾽ οὐ πολὺν χρόνον στόλος ἄλλος Ἑλληνικὸς εἰς ταῦτα τὰ χωρία τῆς Ἰταλίας κατάγεται, ἐκ Παλαντίου πόλεως Αρκαδικῆς ἀναστάς· ἡγεῖτο δὲ τῆς ἀποικίας Εὐανδρος. Αἱροῦνται λόφον, ὅς ἐστι νῦν ἐν μέσῳ τῆς Ῥωμαίων πόλεως. Λέγονται δὲ καὶ γραμμάτων Ἑλληνικῶν χρῆσιν εἰς Ἰταλίαν πρῶτοι διακο είσαι Αρκάδες, καὶ μουσικὴν τὴν δι᾽ ὀργάνων, νόμους τε θέσθαι. 31-33. σύλληψιν ἄρχει "Αλπεις Λιβύων Λιγύων.
CHRONICORUM LIB. 1.
regibus usque ad lliæ conceptum a quo auctore pluribus regionibus convenerunt: rursus alii colo
ego quidem necessaria quæque et commoda præsenti
instituto parce mutuans, hac ratione disponam.
CAPUT XLIII.
Dionysii Halicarnassei Romanæ Historiæ libro
primo.
De primis Romæ incolis
1. Urbem * dominatricem universa terra et maris, quæ nunc a Romanis incolitur, veteres chronographi habitatam a barbaris aiunt, Siculis videlicet
gente indigena. Ante hos autem utrum alios colonos habuerit an vacua fuerit, nemo magnopere adfirmare potest. Jam sublapsis temporibus eamdem
bello diutino antiquis dominis Aborigines eripuerunt, qui eatenus sine moenibus sparsim atque vicatim montes insederant. Deinde Pelasgi aliique
aliquot Græci regionem tenuisse dicuntur, hique
olim quidem Aborigines, postea vero Latini dicti
sunt a Latino rege qui calente Iliaco bello rerum
potiebatur. Sexdecim demum peractis ætatibus urbem Romulus ædificavit et auxit, opumque ac legum majestatem iuvexit.
2. Atque hic denuo ad orationis suæ textum revertens hæc ipsa verba conscribit: Aborigines**,
a quibus Romanum genus propagatum est quidam ejusdem Italiæ indigenam peculiaremque populum aiunt. (Porro Italiam appello littus universum Ionici sinus marisque Tyrrheni tertiamque
terræ partem quam Latini obtinebant (4).) Nomen
eorum interpretantur principes, capita gentis vel
primigenios: de aliorum autem scriptorum sententia hac illac aberrantes vocantur, quia nempe ex
mias cxteras a Libybus illuc venisse dicunt:
eruditissimi denique scriptorum Romanorum Græ
cos fuisse aiunt qui olim in Achaia habitaverint,
multisque ante Trojanum bellum ætatibus turmatim inde migraverint. Tum etiam diserte addit:
et rei quidem veritas latet; ut ego tamen opinor, cx
ea gente sunt qui modo Arcades appellantur:
namque hi primi Jonico sinu transmisso, in Italia
consederunt, duce ŒEnotro Lycaonis filio, qui post
Zeum et Phoroneum quintus erat, ætate septima
et decima ante Troicum bellum. Jam notro in
montibus vitam agente, provincia OEnôtria dicta
est, coloni autem OEnotrii, qui deinde Itali audierunt ab Italo rege, unde et regio universa nomen
Italiæ contraxit. Italo successit Morges, a quo Morgetes appellati. Præterea et notri frater, cui nomen Peucetio, colonis pariter ex Arcadia deductis
prope sinum Ionicum sedes fixit, ex eoque populis
factum est nomen Peucetiis. Hæc omnia opinabili
doctrina tradit.
5. Ait deinde Pelasgorum colonias Græcas
venisse in Italiam ad communem cum Aboriginibus incolatum. Tum et ipsis Pelasgis Tyrrhenorum
nomen esse inditum, regionique universæ Tyrrheniæ, de Tyrrheni cujusdam eorum principis nomaine.
•⭑
4. Insuper Evandrum ex Græcia Palantioque
urbe Arcadica cum classe trajecisse, in iisque demum Italiæ locis substitisse, in quibus deinde
contigit ut Roma urbs conderetur. Arcadas item
tradit Græcas litteras in Italiam şecum vexisse, nec
(*) Τὴν ἡγεμόνα γῆς καὶ θαλάσσης ἁπάσης πόλιν ἢν νῦν κατοικοῦσι Ῥωμαῖοι, παλαιότατοι τῶν μνημο
νευομένων λέγονται κατασχεῖν βάρβαροι Σικελοί, έθνος αὐθιγενές. Τὰ δὲ πρὸ τούτων, οὔθ᾽ ὡς κατείχετο πρὸς
ἑτέρων, οὔθ᾽ ὡς ἔρημος ἦν, οὐδεὶς ἔχει βεβαίως εἰπεῖν. Χρόνῳ δὲ ὕστερον ᾿Αβοριγίνες αὐτὴν παραλαμβανουσι, πολέμῳ μακρῷ τοὺς ἔχοντας ἀφελόμενοι, οἱ τὸ μὲν πρότερον ἐπὶ τοῖς δρεσιν ᾤκουν ἄνευ τειχῶν
κωμηδὸν καὶ σποράδες. Ἐπεὶ δὲ Πελασγοί τε καὶ τῶν ἄλλων Ελλήνων τινὲς ἀναμιχθέντες αὐτοῖς συνήραντο
τοῦ πρὸς τοὺς ὁμοτέρμονας πολέμου· μέχρι μὲν τοῦ Τρωϊκοῦ πολέμου τὴν ἀρχαίαν τῶν ᾿Αβοριγίνων όνομασίαν ἔτι σώζοντες, ἐπὶ δὲ Λατίνου βασιλέως, ὃς κατὰ τὸν ἱλιακὸν πόλεμον ἐδυνάστευσε, Λατῖνοι ἀρξάμενοι
καλεῖσθαι. Ρωμύλου δὲ τὴν πόλιν οἰκίσαντος ἐκκαίδεκα γενεαῖς τῶν Τρωϊκῶν ὕστερον, κ. τ. λ. Επ
libro 1, 9.
(*) Τοὺς δὲ ᾿Αβοριγίνας ἀφ᾽ ὧν ἄρχει Ῥωμαίων τὸ γένος, οἱ μὲν αὐτόχθονας Ιταλίας, γένος αὐτὸ καθ'
ἑαυτὸ γενόμενον, ἀποφαίνουσιν. Ἰταλίαν δὲ καλῶ τὴν ἀκτὴν σύμπασαν, ὅσην ὁ Ἰόνιός τε κόλπος καὶ Τυῤῥηνικὸς καὶ τρίται περιέχουσιν ἐκ γῆς ᾿Αλπεις· καὶ τὴν ὀνομασίαν αὐτοῖς τὴν πρώτην φασὶ τεθῆναι, διὰ τὰ
γενέσεως τοῖς μετ' αὐτοὺς ἄρξαι, ὥσπερ ἂν ἡμεῖς εἴποιμεν γενάρχας ἢ πρωτογόνους. Ετεροι δὲ λέγουσιν
ἀνεστίους τινὰς καὶ πλάνητας, ἐκ πολλών συνελθόντας χωρίων. Αλλοι δὲ Λιγύων ἀποίκους μυθολογούσιν
αὐτοὺς γενέσθαι· οἱ δὲ λογιώτατοι τῶν Ῥωμαίων συγγραφέων Ἕλληνας αὐτοὺς εἶναι λέγουσι τῶν ἐν Ἀχαΐα
ποτὲ οἰκησάντων, πολλαῖς γενεαῖς πρότερον τοῦ πολέμου του Τρωϊκοῦ μεταναστάντας. Τὸ μὲν οὖν ἀληθὲς
όπως ποτ' ἔχει, ἄδηλον· εἰ δ᾽ ἔστιν ὁ τούτων λόγος ὑγιὴς, οὐκ ἂν ἑτέρου τινὸς εἴησαν ἄποικοι γένους, ἢ τοῦ
καλουμένου νῦν ᾿Αρκαδικοῦ· πρῶτοι γὰρ Ἑλλήνων οὗτοι περαιωθέντες τὸν Ιόνιον κόλπον ᾤκησαν Ἰταλίαν,
ἄγοντος αὐτοὺς Οινώτρου τοῦ Λύκαονος· ἦν δὲ πέμπτος ἀπό τε Αίζειοῦ καὶ Φορωνέως. Ὁ δὲ Οίνωτρος
Επτακαίδεκα γενεαίς πρότερον τῶν ἐπὶ Τροίαν στρατευσάντων, ᾤκισε ἐπὶ τοῖς ὄρεσιν· ἐκαλεῖτο δὲ ἥ τε
χώρα Οίνωτρία, καὶ οἱ ἄνθρωποι Οίνωτροι. Βασιλεὺς αὐτοῖς Ἰταλος, ἀφ᾽ οὗ μετωνομάσθησαν Ιταλοί. Τούτου
μὲ τὴν ἀρχὴν Μόργης διεδέξατο, ἀφ' οὗ Μόργητες ἐκλήθησαν, κ. τ. λ. Ηac et reliqua sparsim libro 1,
(…) Μετὰ δ᾽ οὐ πολὺν χρόνον στόλος ἄλλος Ἑλληνικὸς εἰς ταῦτα τὰ χωρία τῆς Ἰταλίας κατάγεται, ἐκ
Παλαντίου πόλεως Αρκαδικῆς ἀναστάς· ἡγεῖτο δὲ τῆς ἀποικίας Εὐανδρος. Αἱροῦνται λόφον, ὅς ἐστι νῦν
ἐν μέσῳ τῆς Ῥωμαίων πόλεως. Λέγονται δὲ καὶ γραμμάτων Ἑλληνικῶν χρῆσιν εἰς Ἰταλίαν πρῶτοι διακοείσαι Αρκάδες, καὶ μουσικὴν τὴν δι᾽ ὀργάνων, νόμους τε θέσθαι. Cap. 31-33.
Absurde interpres Arm., usque ad Ilii captiritatem, quia Ilii loco lli, et σύλληψιν non conceplam, sed captivitatem intellexit.
Hunc titulum nos supplenus.
3) Codex Arm., dominatum est, quia ἄρχει ita
explicavit interpres.
Ita Armenius interpres magnopere recedit a
Græco, uti nunc quidem se habet. Arbitror voca!!-
lum "Αλπεις ab eo non fuisse intellectum.
Interpres Arm. legit Λιβύων pro Λιγύων.
Cap. 47-50.
col. 271–272page 87 of 251
PG 19:271(*) Μετὰ τοὺς ᾿Αρκάδας ἄλλος ἀφικνεῖται στόλος Ἑλληνικὸς, ἄγοντος Ηρακλέους. Περὶ ταῦτα τὰ χωρία ὑπέμειναν, καὶ πολίζονται λόφον, ὃς ὑπὸ τῶν τότε ἀνθρώπων Σατορνιος ἐλέγετο, καὶ ἄλλη δὲ ἀκτὴ σύμπασα Σατορνία ὀνομαζομένη. Λέγουσι δέ τινες αὐτὸν καὶ παῖδα ἐν τοῖς χωρίοις τούτοις καταλιπεῖν Λατῖνον, [δν] ἀνδρωθέντα τὴν ᾿Αβοριγίνων ἀρχὴν παραλαβεῖν. Τούτου δὲ ἄπαιδος τελευτήσαντος, περιστῆναι τὴν ἀρχὴν εἰς Αἰνείαν τοῦ ᾿Αγχίσου. 54-43. (*) Τὰ μὲν δὴ συνελθόντα ἔθνη, καὶ κοινωσάμενα τοὺς βίους, ἐξ ὧν τὸ Ῥωμαίων γένος ὤρμηται, πρὶν ἢν νῦν ἔχουσιν οἰκισθῆναι πόλιν, ταὐτά ἐστιν. ᾿Αβοριγίνες μὲν πρῶτον, οἱ Σικελεῖς ἐξανέστησαν ἐκ τούτων τῶν χωρίων, Έλληνες ὄντες τὸ ἀρχαῖον ἐκ Πελοποννήσου, τῶν σὺν Οἰνώτρῳ μετενεγκαμένων τὴν οἴκησιν ἐκ τῆς καλουμένης νῦν Αρκαδίας. Επειθ' οἱ μεταστάντες ἐκ τῆς τότε μὲν Αἰμονίας, νῦν δὲ Θετταλίας καλουμένης, Πελασγοί. Τρίτα δὲ οἱ σὺν Εὐάνδρῳ παραγενηθέντες ἐς Ἰταλίαν ἐκ Παλαντίου πόλεως. Μετὰ δὲ τούτους τῶν σὺν Ἡρακλεῖ στρατευομένων Πελοποννησίων Ἐπειοί τε καὶ Φενεᾶται οἷς καὶ τρωϊκόν τι ἐμέμικτο. Τελευταῖοι δὲ οἱ διασωθέντες σὺν Αἰνείᾳ Τρῶες ἐξ Ιλίου τε καὶ Δαρδάνου καὶ τῶν ἄλλων Τρωϊκῶν πόλεων. 1. Ιλιον μὲν γὰρ ἤλω τελευτώντος ἤδη τοῦ θέρους, ἑπτακαίδεκα πρότερον ἡμέραις τῆς θερινής τροπῆς, ἐγδόη φθίνοντος μηνός θαργηλιῶνος, ὡς Ἀθηναῖοι τοὺς χρόνους ἄγουσι. Περιτταὶ δὲ ἦσαν αἱ τὸν ἐνιαυτὸν ἐκεῖνον ἐκπληροῦσαι μετὰ τὴν τροπὴν εἴκοσι ἡμέραι. Ἐν δὴ ταῖς ἑπτὰ καὶ τριάκοντα, ταῖς ἀπὸ τῆς ἁλώσεως διαγενομέναις τά τε περὶ τὴν πόλιν οἴομαι διοικήσασθαι τοὺς ᾿Αχαιούς, καὶ τὰς πρεσβείας ἐπιδέξασθαι τὰς παρὰ τῶν ἀφεστηκότων, καὶ τὰ ὅρκια ποιήσασθαι πρὸς αὐτούς· τῷ δ' ἑξῆς ἔτει, πρώτῳ δὲ μετὰ τὴν ἅλωσιν, περὶ τὴν μετοπωρινὴν ἰσημερίαν ἄραντες οἱ Τρῶες ἐκ τῆς γῆς, περαιοῦνται τὸν Ἑλλήσποντον· καὶ κατα χθέντες εἰς τὴν Θράκην, αὐτοῦ διατρίβουσι την χειμερινὴν ὥραν, δεχόμενοί τε τοὺς ἔτι συνιόντας ἐκ τῆς φυγῆς, καὶ παρασκευαζόμενοι τὰ εἰς τὸν ἀπόπλουν. Ἐκ δὲ τῆς Θράκης ἀναστάντες ἔαρος ἀρχομένου, τελοῦσι τὸν μεταξὺ πλοῦν, ἄχρι Σικελίας· ἐκεῖ δὲ ὁρμισαμένοις αὐτοῖς τὸ ἔτος τοῦτο τελευτα, καὶ διατρίβουσι τὸν δεύτερον χειμῶνα, τὰς πόλεις συνοικίζοντες τοῖς Ἐλύμοις ἐν Σικελίᾳ. Πλωΐμων δὲ γενομένων ἄραντες ἀπὸ τῆς νήσου, περῶσι τὸ Τυρρηνικόν πέλαγος, καὶ τελευτῶντες εἰς Λωρεντὸν ἀφικνοῦνται, τὸν ᾿Αβοριγίνων αἰγιαλόν, μεσούσης θερείας. Λαβόντες δὲ τὸ χωρίον, οἰκίζουσιν ἐν αὐτῷ Λαουΐνιον, τὸν δεύτερον ἀπὸ τῆς ἁλώσεως ἐκπληρώσαντες ἐνιαυτόν. Καὶ περὶ μὲν τούτων ὡς ἔχω δόξης, δεδήλωταί μοι. Αἰνείας δὲ κατὰ σκευάσας ἱεροῖς τε καὶ τοῖς ἄλλοις κόσμοις ἀποχρώντως τὴν πόλιν, ὧν τὰ πλεῖστα ἔτι καὶ εἰς ἐμὲ ἦν, τῷ
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I.
non instrumenta musica, postremo leges ab iisdem
esse propositas.
5. Post hos etiam Herculem classem aliam Graecorum appulisse, prædictaque loca insedisse quibus
olim nomen erat Saturnia unde regio quoque
universa Saturnia dicta fuit. Porro ab Hercule procreatum ibidem filium Latinum, qui Aboriginum
terram rexerit, ex quo his Latinorum nomen adhæserit: quumque Latinus absque liberis obiisset,
Eneam Anchisæ filium imperio esse potitum.
HISTORICA.
CAPUT XLIV.
Ex eodem libro. De tempore Æneæ in Italiam adventus.
1. llium, inquit, captum est æstate jam desi
nente, diebus septemdecin ante hiemale solstitium, mense Elaphebolione prout Athenienses
tempora supputant. Porro supererant, qui eum
annum post solstitium implebant, dies quinque
Jam septem et triginta post expugnationem diebus
videntur mihi Achæi res ejus urbis composuisse,
legationesque ab iis qui secesserant excepisse, atque ſœdus cum iisdem sacramento firmasse. Sequente autem anno, qui erat ab expugnatione primus post autumnale æquinoctium, Trojani,
relicta patria, Hellespontum trajiciebant, factaque
in Thraciam exscensione, ibidem hiemem transigebant: quo in loco alios quoque profugos exspectabant, seque ad maritimum cursum simul omnes
persequendum parabant. Igitur incunte vere conscensis navibus e Thracia solvebant, perque interjecta spatia Siciliam usque meabant, quam ad regionem appulsis annus ibi finitus est, dum alteram
hiemem permisti Elymis in Siculis urbibus degunt.
Tum idoneo ad navigandum tempore, relicta insula, Tyrrhenum æquor tranabant, et denique Laurentum in Aboriginum littore media eadem æstate
tenebant. Mox ea regione subacta Lavinii lares ſigebant. Atque ita secundus post captum Ilium annuz
6. Jam hæc omnia rursus ad compendium conferens hujuscemodi verbis concludit: "Collectitiæ
gentes, quæ morum quoque genere cum indigenis
mistæ sunt et quarum ex cinno geus Romana
conflata est, antequam ea, quam modo habent,
urbs incolis frequentaretur, hæ sunt. Primo quidem Aborigines, qui Siculos sedibus pepulerunt,
Græcam originem ex Peloponneso ducebant, atque,
ut opinor, cum O notro ex ea quæ nunc Arcadia dicitur migraverunt. Deinde Thessali qui huc confluxerunt ex ea quæ olim Hæmonia, nunc vero
Thessalia appellatur. Tertio loco Pelasgi qui
cum Evandro ex Arcadia et urbe Palantio venerunt.
Posthinc turma quædam eorum qui ad Peloponnesiacum bellum socios se Herculi addiderant,
accessit. Ad extremum ii qui cum Ænea incolumes
ex llio, Dardano aliisque Trojanis urbibus evaserunt.
(*) Μετὰ τοὺς ᾿Αρκάδας ἄλλος ἀφικνεῖται στόλος Ἑλληνικὸς, ἄγοντος Ηρακλέους. Περὶ ταῦτα τὰ χωρία
ὑπέμειναν, καὶ πολίζονται λόφον, ὃς ὑπὸ τῶν τότε ἀνθρώπων Σατορνιος ἐλέγετο, καὶ ἄλλη δὲ ἀκτὴ σύμπασα
Σατορνία ὀνομαζομένη. Λέγουσι δέ τινες αὐτὸν καὶ παῖδα ἐν τοῖς χωρίοις τούτοις καταλιπεῖν Λατῖνον, [δν]
ἀνδρωθέντα τὴν ᾿Αβοριγίνων ἀρχὴν παραλαβεῖν. Τούτου δὲ ἄπαιδος τελευτήσαντος, περιστῆναι τὴν ἀρχὴν
εἰς Αἰνείαν τοῦ ᾿Αγχίσου. Cap. 54-43.
(*) Τὰ μὲν δὴ συνελθόντα ἔθνη, καὶ κοινωσάμενα τοὺς βίους, ἐξ ὧν τὸ Ῥωμαίων γένος ὤρμηται, πρὶν ἢν
νῦν ἔχουσιν οἰκισθῆναι πόλιν, ταὐτά ἐστιν. ᾿Αβοριγίνες μὲν πρῶτον, οἱ Σικελεῖς ἐξανέστησαν ἐκ τούτων τῶν
χωρίων, Έλληνες ὄντες τὸ ἀρχαῖον ἐκ Πελοποννήσου, τῶν σὺν Οἰνώτρῳ μετενεγκαμένων τὴν οἴκησιν ἐκ τῆς
καλουμένης νῦν Αρκαδίας. Επειθ' οἱ μεταστάντες ἐκ τῆς τότε μὲν Αἰμονίας, νῦν δὲ Θετταλίας καλουμένης,
Πελασγοί. Τρίτα δὲ οἱ σὺν Εὐάνδρῳ παραγενηθέντες ἐς Ἰταλίαν ἐκ Παλαντίου πόλεως. Μετὰ δὲ τούτους -
τῶν σὺν Ἡρακλεῖ στρατευομένων Πελοποννησίων Ἐπειοί τε καὶ Φενεᾶται οἷς καὶ τρωϊκόν τι ἐμέμικτο.
Τελευταῖοι δὲ οἱ διασωθέντες σὺν Αἰνείᾳ Τρῶες ἐξ Ιλίου τε καὶ Δαρδάνου καὶ τῶν ἄλλων Τρωϊκῶν πόλεων.
Lan. 60.
1. Ιλιον μὲν γὰρ ἤλω τελευτώντος ἤδη τοῦ θέρους, ἑπτακαίδεκα πρότερον ἡμέραις τῆς θερινής τροπῆς,
ἐγδόη φθίνοντος μηνός θαργηλιῶνος, ὡς Ἀθηναῖοι τοὺς χρόνους ἄγουσι. Περιτταὶ δὲ ἦσαν αἱ τὸν ἐνιαυτὸν
ἐκεῖνον ἐκπληροῦσαι μετὰ τὴν τροπὴν εἴκοσι ἡμέραι. Ἐν δὴ ταῖς ἑπτὰ καὶ τριάκοντα, ταῖς ἀπὸ τῆς ἁλώσεως
διαγενομέναις τά τε περὶ τὴν πόλιν οἴομαι διοικήσασθαι τοὺς ᾿Αχαιούς, καὶ τὰς πρεσβείας ἐπιδέξασθαι τὰς
παρὰ τῶν ἀφεστηκότων, καὶ τὰ ὅρκια ποιήσασθαι πρὸς αὐτούς· τῷ δ' ἑξῆς ἔτει, πρώτῳ δὲ μετὰ τὴν ἅλωσιν,
περὶ τὴν μετοπωρινὴν ἰσημερίαν ἄραντες οἱ Τρῶες ἐκ τῆς γῆς, περαιοῦνται τὸν Ἑλλήσποντον· καὶ κατα
χθέντες εἰς τὴν Θράκην, αὐτοῦ διατρίβουσι την χειμερινὴν ὥραν, δεχόμενοί τε τοὺς ἔτι συνιόντας ἐκ τῆς
φυγῆς, καὶ παρασκευαζόμενοι τὰ εἰς τὸν ἀπόπλουν. Ἐκ δὲ τῆς Θράκης ἀναστάντες ἔαρος ἀρχομένου, τελοῦσι
τὸν μεταξὺ πλοῦν, ἄχρι Σικελίας· ἐκεῖ δὲ ὁρμισαμένοις αὐτοῖς τὸ ἔτος τοῦτο τελευτα, καὶ διατρίβουσι τὸν
δεύτερον χειμῶνα, τὰς πόλεις συνοικίζοντες τοῖς Ἐλύμοις ἐν Σικελίᾳ. Πλωΐμων δὲ γενομένων ἄραντες ἀπὸ
τῆς νήσου, περῶσι τὸ Τυρρηνικόν πέλαγος, καὶ τελευτῶντες εἰς Λωρεντὸν ἀφικνοῦνται, τὸν ᾿Αβοριγίνων
αἰγιαλόν, μεσούσης θερείας. Λαβόντες δὲ τὸ χωρίον, οἰκίζουσιν ἐν αὐτῷ Λαουΐνιον, τὸν δεύτερον ἀπὸ τῆς
ἁλώσεως ἐκπληρώσαντες ἐνιαυτόν. Καὶ περὶ μὲν τούτων ὡς ἔχω δόξης, δεδήλωταί μοι. Αἰνείας δὲ κατὰ
σκευάσας ἱεροῖς τε καὶ τοῖς ἄλλοις κόσμοις ἀποχρώντως τὴν πόλιν, ὧν τὰ πλεῖστα ἔτι καὶ εἰς ἐμὲ ἦν, τῷ
Interpres Arm., Saturnius; idque ad Hercu- Sed enim et Lapus Dionysii interpres videtur le
lem incaute retulit, cum reapse ſuerit loci seu collis nomen.
Ita Arm. interpres.
Pelasgos distinxit ab Evandri sociis ipse Armenius interpres, col. 269. Ergo, ut in Greco textu,
ad priorem potius periodum vocabulum illud referendum est.
Ita Arm. interpres.
Ita codex Arm. cum Græce nunc sit æstivum.
gisse vernum.
Ita codex Arm. Est autem hic Februarius,
uti H. Stephanus certe definit; Thargelion aulem
videtur Aprilis.
Textus Græcus editus, dies viginti. Scaliger
De emend. temp. lib. 1, p. 43, scribendum censet
dies XXI.
Codex Arm., sequente etiam anno ante captam
(Trojam).
col. 273–274page 88 of 251
PG 19:273μὲν ἑξῆς ἐνιαυτῷ τρίτῳ δὲ ἀπὸ τῆς ἐξόδου, Τρωῶν ἐβασίλευσε μόνον· τῷ δὲ τετάρτῳ τελευτήσαντος Λατίνου, καὶ τὴν ἐκείνου βασιλείαν παραλαμβάνει, τῆς τε κηδείας οικειότητι τῆς πρὸς αὐτὸν, ἐπικλήρου τῆς Λαύκας γενομένης μετὰ τὸν Λατίνου θάνατον. Πολέμου δὲ ἐκ τῶν ἐγκλημάτων τούτων γενομένου καὶ μάχης ἰσχυρᾶς, Λατίνος μὲν ἀποθνήσκει καὶ Τυρνὸς καὶ τῶν ἄλλων συχνοί· κρατοῦσι δ' ὅμως οἱ σὺν Αἰνείᾳ· ἐκ δὲ τούτου τὴν ὑπὸ τῷ κηδεστῇ γενομένην ἀρχὴν Αἰνείας παραλαμβάνει· τρία δὲ βασιλεύσας ἔτη κατὰ τὴν τοῦ Λατίνου τελευτήν, τῷ τετάρτῳ θνήσκει κατὰ πόλεμον. 64. 2. Αἰνείου δ᾽ ἐξ ἀνθρώπων μεταστάντος ἑβδόμῳ μάλιστα ἔτει μετὰ τὴν Ἰλίου ἅλωσιν, Εὐρυλέων παρέλαβε τὴν Λατίνων ἡγεμονίαν, ὁ μετονομασθεὶς Ασκάνιος ἐν τῇ φυγῇ. 65. Ασκανίου δὲ ὀγδόῳ καὶ τριακοστῷ ἔτει τῆς βασιλείας τελευτήσαντος, παρέλαβε τὴν ἡγεμονίαν Σιλούτος, ἀδελφὸς ὢν Ασκανίου, μετὰ τὸν Αἰνείου θάνατον γενόμενος ἐκ Λαύνας τῆς Λατίνου θυγατρός. 70. Σιλουτου δ' ἑνὸς δέοντα τριάκοντα έτη κατασχόντος τὴν ἀρχὴν, Αἰνείας υἱὸς αὐτοῦ διαδεξάμενος τὴν δυ αστείαν, ἑνὶ πλείω τριάκοντα ἐτῶν ἐβασίλευσε. Μετὰ δὲ τοῦτον, ἓν καὶ πεντήκοντα Λατῖνος ἦρξεν ἔτη. ᾿Αλβας δὲ μετὰ τοῦτον ἑνὸς δέοντα τετταράκοντα ἐτῶν ἐβασίλευσε. Μετὰ δὲ ᾿Αλβαν Κάπετος ἓξ ἐπὶ τοῖς εἴκοσιν. Ἔπειτα Κάπυς δυοῖν δέοντα τριάκοντα. Μετὰ δὲ Κάπυν Κάλπετος ἄχρι τρισκαίδεκα ἐτῶν κατέσχε τὴν ἀρχήν. Εξῆς δὲ Τιβερίνος ὀκταετή χρόνον ἐβασίλευσε· τελευτῆσαι δὲ τοῦτον ἐν μάχῃ παρὰ ποταμῷ γενομένη λέγεται· παρενεχθεὶς δὲ ὑπὸ τοῦ ρεύματος, ἐπώνυμον ἑαυτῷ κατέλιπε τὸν ποταμὸν, ῎Αλβουλαν καλούμενον πρότερον. 3. Τιβερίνου δὲ διάδοχος Αγρίπας ἓν καὶ τετταράκοντα ἐβασίλευσεν ἔτη. Μετὰ δὲ ᾿Αγρίπαν, ᾿Αλλάδης, τυραννικόν τι χρήμα καὶ θεοῖς ἀπεχθόμενον, ἑνὸς δέοντα εἴκοσιν, ᾧ περιφρονοῦντι τὰ δαιμόνια κατεσκεύαστο κεραυνών τε μιμήματα καὶ κτύποι βρονταῖς ἐμφερεῖς, οἷς δεδίττεσθαι τοὺς ἀνθρώπους ὡς θεὸς ἠξίου. Ομβρων δὲ καὶ κεραυνῶν εἰς τὸν οἶκον κατασκηψάντων τῆς τε λίμνης, παρ' ἣν οἰκῶν ἐτύγχανε, πλημ μύραν οὐκ εἰωθυῖαν λαβούσης, κατακλυσθεὶς πανοίκιος ἀπόλλυται. Καὶ νῦν ἔτι διαλειπούσης της λίμνης ἐν μέρει τινὶ, ὅταν ὑπονοστήσῃ τὸ νάμα, καὶ σταθερὸς ὁ βυθὸς γένηται, παστάδων ἐρείπια καὶ ἄλλα οἰκήσεως ίχνη φαίνεται. 4. Λουεντίνος δὲ μετὰ τούτου τὴν δυναστείαν διαδεξάμενος, οὗ τῶν ἑπτὰ λόφων τις ἐπώνυμος ἐγένετο τῶν συμπεπολισμένων τῇ Ῥώμη, τριάκοντα καὶ ἑπτὰ ἔτη τὴν ἀρχὴν κατέσχε. Πρόκας δὲ μετὰ τοῦτον ἔτη εἴ κοσι καὶ τρία. Επειτα Αμούλιος, ὃς οὐ σὺν δίκῃ τὴν βασιλείαν κατασχών Νεμέτωρι προσήκουσαν, ὃς ἦν Αλλάδης, 'Αλλώ Ο διος 'Αλλάδιος.
CHRONICORUM LIB. I.
regnavit. Hic prælio occubuit quod in fluvii cujusdam ripa patratum dicitur: equo nimirum in vorti -
cem amnis excussus cognominem fluvium sibi fecit,
qui cum antea diceretur Alba mox Tiberis appellatus est.
circumactus est. Hæc ego, prout mea sententia fe- cim potestatem tenuit. Deinde Tiberinus octo annis
rebat, exposui. Cæterum Æneas fanis aliisque ornamentis plurima urbis loca instruebat, quæ mea
adhuc ætate partim supersunt, et sequente anno,
qui tertius post discessum erat, Trojanis tantummodo imperabat; quarto tamen regnum quoque morientis Latini sibi vindicabat, jure videlicet affinitatis hæreditatisque quæ ad Laviniam defuncto Latino
perveniebat. Tum paulo post pergit dicere: His de
causis cum bellum pugnaque atrox coorta esset,
Latinus et Turnus cum aliis multis desiderati sunt,
superiores autem discesserunt Æneæ socii: atque
regnum affinitatisjure ad se devolutum Æneas obtinebat, idque annis tribus post Latini necem regebat, donec anno quarto consumptus bello est.
3. Tiberini successor regnavit Agrippa anno uno
supra quadraginta. Post Agrippam Amulius acer
Deoque invisus tyrannus undeviginti annis. Hic
deorum contemptor machinas ad simulanda fulmina struxit, et tonitruum sonitus imitatus est, ut
terrore perculsis hominibus, divino quasi honore
dignus haberetur. Sed enim imbribus fulminibusque in ejus domum irruentibus, lacus item regiæ
adjacens præter consuetudinem in ejusdem domum
exundavit: atque ita ille cum universa domo sua exterminatus est. Et nunc etiam quadam in parte,
lacu deficiente, subsidentibus aquis et fundo æquoris quieto, cubiculorum rudera aliorumque ædiliciorum vestigia se produnt.
2. Et paucis interjectis ait: Postquam Æneas
mortali vita migraverat, anno post Ilium captum
prorsus septimo Latinorum princeps cœpit esse
Euryleon, qui Ascanius in exsilio fuerat appellatus. Deinde narrationem persequens ait: Cum
octavo et tricesimo regni anno obiisset Ascanius, 4. Jam qui huic in imperium successit Aven
regia dignitas ad Silvium Ascanii fratrem recidit, tius (de quo unus e collibus septem, qui intra
qui Æneæ natus erat posthumus ex Lavinia Latini Romanam urbem sunt, nomen contraxit) triginta
filia. Et paulo inferius dicit: Silvio undetriginta et septem annis dominatus est. Post hunc Procas
annis potestate functo, Æneas filius in regnum suc- annis octo et viginti. Postea Amulius qui contra fas
cessit, qui annis undetriginta dominatus est. regnum Numitori majori fratri interceptum tyranPost hunc Latinus quinquaginta annis et uno. Post nice tenebat annis quadraginta duobus. Jamvero
hunc Alba undequadraginta annis. Post Albam interfecto Anulio a filiis sacra puellae, sicuti mox
Epistus sex cum viginti annis. Deinde Capys dicemus, Romulo et Remo, illo, inquam, mortuo
apnis octo et viginti. Deinde Calpetus annis trede- legitimam dominationem adibat Numitor matris juμὲν ἑξῆς ἐνιαυτῷ τρίτῳ δὲ ἀπὸ τῆς ἐξόδου, Τρωῶν ἐβασίλευσε μόνον· τῷ δὲ τετάρτῳ τελευτήσαντος Λατίνου,
καὶ τὴν ἐκείνου βασιλείαν παραλαμβάνει, τῆς τε κηδείας οικειότητι τῆς πρὸς αὐτὸν, ἐπικλήρου τῆς Λαύκας
γενομένης μετὰ τὸν Λατίνου θάνατον. Πολέμου δὲ ἐκ τῶν ἐγκλημάτων τούτων γενομένου καὶ μάχης ἰσχυρᾶς,
Λατίνος μὲν ἀποθνήσκει καὶ Τυρνὸς καὶ τῶν ἄλλων συχνοί· κρατοῦσι δ' ὅμως οἱ σὺν Αἰνείᾳ· ἐκ δὲ τούτου
τὴν ὑπὸ τῷ κηδεστῇ γενομένην ἀρχὴν Αἰνείας παραλαμβάνει· τρία δὲ βασιλεύσας ἔτη κατὰ τὴν τοῦ Λατίνου
τελευτήν, τῷ τετάρτῳ θνήσκει κατὰ πόλεμον. Cap. 64.
2. Αἰνείου δ᾽ ἐξ ἀνθρώπων μεταστάντος ἑβδόμῳ μάλιστα ἔτει μετὰ τὴν Ἰλίου ἅλωσιν, Εὐρυλέων παρέλαβε
τὴν Λατίνων ἡγεμονίαν, ὁ μετονομασθεὶς Ασκάνιος ἐν τῇ φυγῇ. Cap. 65.
Ασκανίου δὲ ὀγδόῳ καὶ τριακοστῷ ἔτει τῆς βασιλείας τελευτήσαντος, παρέλαβε τὴν ἡγεμονίαν Σιλούτος,
ἀδελφὸς ὢν Ασκανίου, μετὰ τὸν Αἰνείου θάνατον γενόμενος ἐκ Λαύνας τῆς Λατίνου θυγατρός. Cap. 70.
Σιλουτου δ' ἑνὸς δέοντα τριάκοντα έτη κατασχόντος τὴν ἀρχὴν, Αἰνείας υἱὸς αὐτοῦ διαδεξάμενος τὴν δυ
αστείαν, ἑνὶ πλείω τριάκοντα ἐτῶν ἐβασίλευσε. Μετὰ δὲ τοῦτον, ἓν καὶ πεντήκοντα Λατῖνος ἦρξεν ἔτη.
᾿Αλβας δὲ μετὰ τοῦτον ἑνὸς δέοντα τετταράκοντα ἐτῶν ἐβασίλευσε. Μετὰ δὲ ᾿Αλβαν Κάπετος ἓξ ἐπὶ τοῖς
εἴκοσιν. Ἔπειτα Κάπυς δυοῖν δέοντα τριάκοντα. Μετὰ δὲ Κάπυν Κάλπετος ἄχρι τρισκαίδεκα ἐτῶν κατέσχε
τὴν ἀρχήν. Εξῆς δὲ Τιβερίνος ὀκταετή χρόνον ἐβασίλευσε· τελευτῆσαι δὲ τοῦτον ἐν μάχῃ παρὰ ποταμῷ
γενομένη λέγεται· παρενεχθεὶς δὲ ὑπὸ τοῦ ρεύματος, ἐπώνυμον ἑαυτῷ κατέλιπε τὸν ποταμὸν, ῎Αλβουλαν
καλούμενον πρότερον.
3. Τιβερίνου δὲ διάδοχος Αγρίπας ἓν καὶ τετταράκοντα ἐβασίλευσεν ἔτη. Μετὰ δὲ ᾿Αγρίπαν, ᾿Αλλάδης,
τυραννικόν τι χρήμα καὶ θεοῖς ἀπεχθόμενον, ἑνὸς δέοντα εἴκοσιν, ᾧ περιφρονοῦντι τὰ δαιμόνια κατεσκεύαστο
κεραυνών τε μιμήματα καὶ κτύποι βρονταῖς ἐμφερεῖς, οἷς δεδίττεσθαι τοὺς ἀνθρώπους ὡς θεὸς ἠξίου.
Ομβρων δὲ καὶ κεραυνῶν εἰς τὸν οἶκον κατασκηψάντων τῆς τε λίμνης, παρ' ἣν οἰκῶν ἐτύγχανε, πλημ
μύραν οὐκ εἰωθυῖαν λαβούσης, κατακλυσθεὶς πανοίκιος ἀπόλλυται. Καὶ νῦν ἔτι διαλειπούσης της λίμνης ἐν
μέρει τινὶ, ὅταν ὑπονοστήσῃ τὸ νάμα, καὶ σταθερὸς ὁ βυθὸς γένηται, παστάδων ἐρείπια καὶ ἄλλα οἰκήσεως
ίχνη φαίνεται.
4. Λουεντίνος δὲ μετὰ τούτου τὴν δυναστείαν διαδεξάμενος, οὗ τῶν ἑπτὰ λόφων τις ἐπώνυμος ἐγένετο τῶν
συμπεπολισμένων τῇ Ῥώμη, τριάκοντα καὶ ἑπτὰ ἔτη τὴν ἀρχὴν κατέσχε. Πρόκας δὲ μετὰ τοῦτον ἔτη εἴ
κοσι καὶ τρία. Επειτα Αμούλιος, ὃς οὐ σὺν δίκῃ τὴν βασιλείαν κατασχών Νεμέτωρι προσήκουσαν, ὃς ἦν
Arm. interpres, fuga.
Græce xxXI.
Grace Capelus.
lta cod. Arm. Jam ne corrigam Albula, ut est
in Græco, vetat ne Diodorus infra col. 281, qui
Graco etiam scribit Alba. Confer etiam col. 283.
Græcus textus vulgatus pro Amulius habet
Αλλάδης, non tamen sine variis lectionibus 'ΑλλώΟ διος et 'Αλλάδιος.
Grece, diisque.
Dicerem cum vulgato Græco Aventinas. nisi
codices Græci collem etiam Aventium aliquando
appellarent.
Utitur interpres Arm. eodem epitheto quo
appellat etiam diviña Biblia cap. 18, n. 5.
col. 275–276page 89 of 251
PG 19:275αὐτῷ πρεσβύτερος ἀδελφὸς, δύο και τετταράκοντα έτη δυναστεύει. Αμουλίου δὲ ἀναιρεθέντος ὑπὸ Ρωμύλου καὶ Ῥώμου, τῶν ἐκ τῆς ἱερᾶς κόρης γενομένων, ὡς αὐτίκα λεχθήσεται, μετὰ τὸν ἐκείνου θάνατον ἀπολαμβάνει τὴν κατὰ νόμον δυναστείαν Νεμέτωρ ὁ τῶν νεανίσκων μητροπάτωρ. Τῷ δ' ἑξῆς ἔτει τῆς Νεμέτωρος ἀρχῆς, δευτέρῳ δὲ καὶ τριακοστῷ καὶ τετρακοσιοστῷ μετὰ τὴν Ἰλίου ἅλωσιν, ἀποικίαν στείλαντες ᾿Αλβανοί, Ρωμύλου καὶ Ρώμου τὴν ἡγεμονίαν αὐτῆς ἐχόντων, κτίζουσι Ρώμην, ἔτους ἐνεστῶτος πρώτου τῆς ἑβδο μης Ολυμπιάδος, ἣν ἐνίκα στάδιον Δαϊκής μεσήνιος, ἄρχοντος Αθήν σε Χαροποῦ ἔτος τῆς δεκαετίας πρῶτον. 1. Αμφισβητήσεως δὲ πολλῆς οὔσης καὶ περὶ τοῦ χρόνου τῆς κτίσεως, καὶ περὶ τῶν οἰκιστῶν τῆς πόλ λεως, οὐδὲ αὐτὸς ᾤμην δεῖν ὥσπερ ὁμολογούμενα πρὸς ἀπάντων ἐξ ἐπιδρομῆς ἐπελθεῖν Κεφάλων μὲν γὰρ ὁ Γεργίθιος, συγγραφεὺς παλαιός πάνυ, δευτέρα γενεᾷ μετὰ τὸν Ἰλιακὸν πόλεμον ἐκτίσθαι λέγει τὴν πόλιν ὑπὸ τῶν ἐξ Ἰλίου διασωθέντων σὺν Αἰνείᾳ· οἰκιστὴν δὲ αὐτῆς ἀποφαίνει τὸν ἡγησάμενον τῆς ἀποικίας Ῥῶμον· τοῦτον δ' εἶναι τῶν Αἰνείου παίδων ἕνα τέτταρας δέ φησιν Αἰνείς γενέσθαι παῖδας, Ασκάνιον, Εὐρυλέοντα, Ρωμύλον, Ρώμον. Εἴρηται δὲ Δημαγόρᾳ καὶ ᾿Αγαθύμῳ καὶ ἄλλοις συχνοῖς ὅ τε χρόνος καὶ ἡ τῆς ἀποικίας ἡγεμὼν ὁ αὐτός. Ὁ δὲ τὰς ἱερείας τὰς ἐν "Αργει καὶ τὰ καθ᾿ ἑκάστην πραχθέντα συναγαγών, Αἰνείαν φησὶν ἐκ Μολοττῶν εἰς Ἰταλίαν ἐλθόντα μετ' Οδυσσέως, οἰκιστὴν γενέσθαι τῆς πόλεως· ονομάσαι δ' αὐτὴν ἀπὸ μιᾶς τῶν Ἰλιάδων Ῥώμης· ταύτην δὲ λέγει ταῖς ἄλλαις Τρωάσι παρακελευσαμένην, κοινῇ μετ' αὐτῶν ἐμπρῆσαι τὰ σκάφη, βαρυνομένην τῇ πλάνῃ· ὁμολογεῖ δ' αὐτῷ καὶ Δαμαστὴς ὁ Σιγεὺς καὶ ἄλλοι τινές. 2. Αριστοτέλης δὲ ὁ φιλόσοφος ᾿Αχαιών τινας ἱστορεῖ τῶν ἀπὸ Τροίας ἀνακομισαμένων περιπλέοντας Μπλέον, ἔπειτα χειμώνι βιαίῳ καταληφθέντας, τέως μὲν ὑπὸ τῶν πνευμάτων φερομένους πολλαχῇ τοῦ πελάγους πλανάσθαι· τελευτώντας δ' ἐλθεῖν εἰς τὸν τόπον τοῦτον τῆς Ὀπικῆς, ὅς καλεῖται Λάτιον, ἐπὶ τῷ Τυρρηνικῷ πελάγει κείμενον· ἀσμένους δὲ τὴν γῆν ἰδόντας, ἀνεκλύσαί τε τὰς ναῦς αὐτόθι, καὶ διατρίψαι τὴν χειμερινὴν ὥραν, παρασκευαζομένους ἔαρος ἀρχομένου πλεῖν· ἐμπρησθεισῶν δὲ αὐτοῖς ὑπὸ νύκτα τῶν νεῶν, οὐκ ἔχοντας ὅπως ποιήσονται τὴν ἅπαρσιν, ἀβουλήτῳ ἀνάγκῃ τοὺς βίους ἐν ᾧ κατήχθησαν χωρίῳ ἱδρύσασθαι συμβῆναι δὲ αὐτοῖς τοῦτο διὰ γυναῖκας αἰχμαλώτους, ἃς ἔτυχον ἔχοντες ἐξ Ιλίου, ταύτας Γεργισαίος. ἀπελθεῖν.
EUSEBII CASARIENSIS OPP. PARS 1.
HISTORICA.
venum pater. Porro altero imperantis Numitoris quatuor liberos susceptos ab Enea dicit
anno, qui erat post Ilium captum tricesimus secundus supra quadringentesimum coloniaın
amandabant Albani Romulo et Remo ducibus, Romamque condebant eodem septimæ olympiadis
anno, quo vincebat stadium Daicles messenius,
alque Athenis imperabat Charops decennalis potestatis anno primo.
Idem scriptor sequentia etiam prædicto libro addit, vario modo Romanæ urbis bistoriam traditam
esse ostendens.
CAPUT XLV.
De urbe Roma condita.
1. Cum magnopere disputatum sit de Urbe condita, nempe et de ædificii tempore et de ejusdem
auctoribus; tamen ut ego opinor, nulla satis idonea narratio exstat, quam cuneti videlicet perfunctorie faciunt Cephalion quidem Gergeseus
scriptor admodumn antiquus altera post Iliacum
bellum ætate conditam ait Urbem ab iis qui flio incolumes cum Ænea discesserunt: ejusque incolatus (*) auctorem putat ipsum ducem coloniæ RoHn, quem unum ex Æneæ filiis affirmat. Nam
Ascanium, Euryleontem, Romulum et Romnum
quidem a Diodoro quoque algue Agathymo
multisque aliis idem et tempus et dux coloniæ profertur. Verum qui Argivorum res sacras et cz
tera gesta collegit is Æneame Molossis in Italiam cum Ulyxe appulsum, Urbem incolis frequentavisse ait, eamque appellasse ex quadam Latina
femina Romam: banc autem cæteris ait Trojanis civibus vagi erroris fessis atque pertæsis
auctorem fuisse, ut secum naves inflammarent.
Huic consonant Damastes Sigensis aliique nonnulli.
2. Sed enim philosophus Aristoteles ait, Achæos
aliquot Troja revertentes, dum Maleum navigarent, seva hieme correptos, ventis hac illac per
universum maris tractum vagari coactos, tandem
locum Opicæ tenuisse nomine Latium, quod Tyrrheni maris vastitati adjacet. Jam vero cum terram libenter admodum aspexissent, subductis navibus hiemalem tempestatem ibidem transegisse,
mox vere incunte cursum instauraturos: verum
navibus nocturno incendio absumptis, cum non
αὐτῷ πρεσβύτερος ἀδελφὸς, δύο και τετταράκοντα έτη δυναστεύει. Αμουλίου δὲ ἀναιρεθέντος ὑπὸ Ρωμύλου
καὶ Ῥώμου, τῶν ἐκ τῆς ἱερᾶς κόρης γενομένων, ὡς αὐτίκα λεχθήσεται, μετὰ τὸν ἐκείνου θάνατον ἀπολαμ
βάνει τὴν κατὰ νόμον δυναστείαν Νεμέτωρ ὁ τῶν νεανίσκων μητροπάτωρ. Τῷ δ' ἑξῆς ἔτει τῆς Νεμέτωρος
ἀρχῆς, δευτέρῳ δὲ καὶ τριακοστῷ καὶ τετρακοσιοστῷ μετὰ τὴν Ἰλίου ἅλωσιν, ἀποικίαν στείλαντες ᾿Αλβανοί,
Ρωμύλου καὶ Ρώμου τὴν ἡγεμονίαν αὐτῆς ἐχόντων, κτίζουσι Ρώμην, ἔτους ἐνεστῶτος πρώτου τῆς ἑβδο
μης Ολυμπιάδος, ἣν ἐνίκα στάδιον Δαϊκής μεσήνιος, ἄρχοντος Αθήν σε Χαροποῦ ἔτος τῆς δεκαετίας πρῶτον.
Cap. 70.
1. Αμφισβητήσεως δὲ πολλῆς οὔσης καὶ περὶ τοῦ χρόνου τῆς κτίσεως, καὶ περὶ τῶν οἰκιστῶν τῆς πόλ
λεως, οὐδὲ αὐτὸς ᾤμην δεῖν ὥσπερ ὁμολογούμενα πρὸς ἀπάντων ἐξ ἐπιδρομῆς ἐπελθεῖν Κεφάλων μὲν
γὰρ ὁ Γεργίθιος, συγγραφεὺς παλαιός πάνυ, δευτέρα γενεᾷ μετὰ τὸν Ἰλιακὸν πόλεμον ἐκτίσθαι λέγει τὴν
πόλιν ὑπὸ τῶν ἐξ Ἰλίου διασωθέντων σὺν Αἰνείᾳ· οἰκιστὴν δὲ αὐτῆς ἀποφαίνει τὸν ἡγησάμενον τῆς ἀποικίας
Ῥῶμον· τοῦτον δ' εἶναι τῶν Αἰνείου παίδων ἕνα τέτταρας δέ φησιν Αἰνείς γενέσθαι παῖδας, Ασκάνιον,
Εὐρυλέοντα, Ρωμύλον, Ρώμον. Εἴρηται δὲ Δημαγόρᾳ καὶ ᾿Αγαθύμῳ καὶ ἄλλοις συχνοῖς ὅ τε χρόνος καὶ
ἡ τῆς ἀποικίας ἡγεμὼν ὁ αὐτός. Ὁ δὲ τὰς ἱερείας τὰς ἐν "Αργει καὶ τὰ καθ᾿ ἑκάστην πραχθέντα συναγαγών,
Αἰνείαν φησὶν ἐκ Μολοττῶν εἰς Ἰταλίαν ἐλθόντα μετ' Οδυσσέως, οἰκιστὴν γενέσθαι τῆς πόλεως· ονομάσαι
δ' αὐτὴν ἀπὸ μιᾶς τῶν Ἰλιάδων Ῥώμης· ταύτην δὲ λέγει ταῖς ἄλλαις Τρωάσι παρακελευσαμένην, κοινῇ μετ'
αὐτῶν ἐμπρῆσαι τὰ σκάφη, βαρυνομένην τῇ πλάνῃ· ὁμολογεῖ δ' αὐτῷ καὶ Δαμαστὴς ὁ Σιγεὺς καὶ ἄλλοι
τινές.
2. Αριστοτέλης δὲ ὁ φιλόσοφος ᾿Αχαιών τινας ἱστορεῖ τῶν ἀπὸ Τροίας ἀνακομισαμένων περιπλέοντας
Μπλέον, ἔπειτα χειμώνι βιαίῳ καταληφθέντας, τέως μὲν ὑπὸ τῶν πνευμάτων φερομένους πολλαχῇ τοῦ
πελάγους πλανάσθαι· τελευτώντας δ' ἐλθεῖν εἰς τὸν τόπον τοῦτον τῆς Ὀπικῆς, ὅς καλεῖται Λάτιον, ἐπὶ τῷ
Τυρρηνικῷ πελάγει κείμενον· ἀσμένους δὲ τὴν γῆν ἰδόντας, ἀνεκλύσαί τε τὰς ναῦς αὐτόθι, καὶ διατρίψαι τὴν
χειμερινὴν ὥραν, παρασκευαζομένους ἔαρος ἀρχομένου πλεῖν· ἐμπρησθεισῶν δὲ αὐτοῖς ὑπὸ νύκτα τῶν νεῶν,
οὐκ ἔχοντας ὅπως ποιήσονται τὴν ἅπαρσιν, ἀβουλήτῳ ἀνάγκῃ τοὺς βίους ἐν ᾧ κατήχθησαν χωρίῳ ἱδρύσασθαι·
συμβῆναι δὲ αὐτοῖς τοῦτο διὰ γυναῖκας αἰχμαλώτους, ἃς ἔτυχον ἔχοντες ἐξ Ιλίου, ταύτας
lta verissime textus Græcus vulgatus. Ast codex Arm., cum aliquot Græcis codicibus falsissime
trecentesimum. Sane cum Romam olympiade septima conditam sæpe dicat Eusebius, moxque apud
eumdem Cato et Diodorus hunc annum 432 vel
453 post Trojam captam decurrisse dicant, sequitur ut vulgata Græca lectio prorsus retinenda sit. L.
Græce, primo.
Superius, col. 225, Darcles in Arm. codice, at
Græce ibidem, Diocles.
Sic a Græco, qui nunc legitur, textu magnopere recedit textus Armenius. Neque tamen idem
caret obscuritate vel ambiguitate.
Ita etiam apud Syncel. p. 192, Γεργισαίος.
Videtur autem Eusebius ita scripsisse; Syncel.
Jus enim prædicto loco caput hoc Eusebianum pene
totum exscribit. Sed melior lectio textus Dionysiani
Gergithius, cui suffragatur etiam codex Ambrosianus.
In codice Arm. lacuna est unius vocabuli;
sel, ut videtur, frustra.
Interpres Arm. sæpe in hoc capite verbum
Græcuni oixięw cum derivatis haud explicat condo,
sed habito, sive incolis frequento.
Ita hic et sape codex Arm., uti et Græcus textus, Romum.
Græce, Deniagora.
Ita etiam Syncellus, quem in edendis Graecis
fragmentis nos hic et alibi interdum secuti sumus.
Al Grecus textus vulgaius, Agathyllo.
Ita Arm. interpres, quia sacerdotes feminas
Argis eponymas ignoravisse videtur.
Ita rursus discrepat Armenius interpres.
Græce Iliaca.
Ita loquitur Armenius interpres. Imo pro civibus dicit civitatibus.
Syncellus Egiensis. Jam in Armn. codice mendose scribitur Edamastes.
Ita Arm. interpres, et Græce Syncellus. Est
autem intelligendus sinus Maleus.
Codex Gr. Ambr., ἀπελθεῖν.
col. 277–278page 90 of 251
PG 19:277πλοία, φοβουμένας τὴν οἴκαδε Ἀχαιῶν ἅπαρσιν, ὡς εἰς δουλείαν ἀφιξομένας. 3. Καλλίας δὲ ὁ τὰς ᾿Αγαθοκλέους πράξεις αναγράψας, "Ρώμην τινὰ Τροάδα τῶν ἀφικνουμένων ἅμα τοῖς ἄλλοις Τρωσὶν εἰς Ἰταλίαν, γήμασθαι Λατίνῳ τῷ βασιλεῖ τῶν ᾿Αβοριγίνων, καὶ γεννῆσαι δύο παῖδας, Ῥῶμον καὶ Ῥωμύλον· οἰκίσαντας δὲ πόλιν, ἀπὸ τῆς μητρὸς αὐτῇ θέσθαι τούνομα. Ξεναγόρας δὲ ὁ συγγραφεύς, Οδυσσέως καὶ Κίρκης υἱοὺς γενέσθαι τρεῖς, Ρώμον, Αντίαν, Ἀρδέαν οἰκίσαντας δὲ τρεῖς πόλεις, ἀφ' ἑαυτῶν θέσθαι τοῖς κτίσμασι τὰς ὀνομασίας. Διονύσιος δὲ ὁ Χαλκιδεὺς οἰκιστὴν μὲν ἀποφαίνει τῆς πόλεως Ῥῶμον, τοῦτον δὲ λέγει κατὰ μέν τινας Ασκανίου, κατὰ δέ τινας Ημαθίωνος παῖδα εἶναι. Εἰσὶ δέ τινες ο τὴν Ῥώμην ἐκτίσθαι λέγουσιν ὑπὸ Ρώμου τοῦ Ἰταλοῦ, μητρὸς δὲ Λεύκης της Λατίνου θυγατρός. 4. Ἔχων δὲ πολλοὺς καὶ ἄλλους τῶν Ἑλληνικῶν παρέχεσθαι συγγραφέων, οἳ διαφόρους ἀποφαίνουσι τους οἰκιστές τῆς πόλεως, ἵνα μὴ δόξαιμι μακρηγορεῖν, ἐπὶ τοὺς Ρωμαίων ἐλεύσομαι συγγραφείς. Παλαιὸς μὴν οὖν οὔτε συγγραφεύς οὔτε λογογράφος ἐστὶ Ῥωμαίων οὐδὲ εἷς· ἐκ παλαιῶν μέντοι λόγων ἐν ἱεραῖς δέλτοις σωζομένων έκαστός τις παραλαβὼν ἀνέγραψε. Τούτων δέ τινες μὲν Αἰνείου γενέσθαι υἱοὺς λέγοισι Ῥωμύλον καὶ Ῥῶμον, τοὺς οἰκιστὰς τῆς Ρώμης· ἕτεροι δὲ θυγατρός Αἰνείου παῖδας· ὅτου δὲ πατρὸς, οὐκέτι διορίζοντες· εοθῆναι δ' αὐτοὺς ὑπ' Αἰνείου Λατίνῳ τῷ βασιλεῖ τῶν ᾿Αβοριγίνων ὁμηρεύσοντας, ὅτε αἱ πίστεις τοῖς ἐπιχωρίοις πρὸς τοὺς ἐπήλυδας ἐγένοντο· ἀσπαζόμενον δὲ αὐτοὺς Λατίνον τῇ τε ἄλλῃ θεραπεία περιέπειν εὖ, ἐκγόνου τε ἄρρενος άπαιδα τελευτώντα, διαδόχους μέρους τινὸς τῆς ἑαυτοῦ ἀρχῆς καταλιπεῖν. 5. Αλλοι δὲ λέγουσιν Αἰνείου τελευτήσαντος, Ασκάνιον ἅπασαν τὴν ἀρχὴν παραλαβόντα, νείμασθαι πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς Ρωμύλον τε καὶ Ῥῶμον, τήν τε χώραν καὶ τὴν δύναμιν τῶν Λατίνων τριχῆ· αὐτὸν μὲν δὴ τήν τε Αλβαν κτίσαι καὶ ἄλλ᾽ ἄττα πολίσματα· Ρώμον δὲ Καπύην μὲν, ἀπὸ τοῦ προπάππου Κάπυος. Αγ χίσαν δὲ, ἀπὸ τοῦ προπάτορος Αγχίσου. Αἰνείαν δὲ, τὴν ὕστερον κληθεῖσαν ᾿Ανείκλον, ἀπὸ τοῦ πατρός· Ρώ μὴν δὲ ἀφ' ἑαυτοῦ. Ταύτην δὲ χρόνους τινὰς ἐρημωθεῖσαν, ἑτέρας αὖθις ἐλθούσης ἀποικίας, ἣν Αλβανοί ἔστειλαν, ἡγουμένου Ρωμύλου καὶ Ῥώμου, τὴν ἀρχαίαν κτίσιν ἀπολαβεῖν· ὥστε διττὰς εἶναι τῇ Ρώμῃ τὰς κτίσεις, τὴν μὲν ὀλίγον ὕστερον τῶν Τρωϊκῶν γενομένην, τὴν δὲ πεντεκαίδεκα γενεαῖς ὑστεροῦσαν τῆς προτέρας. 6. Εἰ δέ τις ἀπιδεῖν βουλήσεται τὰ προσώτερα, καὶ τρίτη τις αρχαιοτέρα τούτων εὑρεθήσεται Ρώμη, γενομένη πρὶν Αἰνείαν καὶ Τρῶας ἐλθεῖν ἐν Ἰταλίᾳ. Ταῦτα δὲ οὐ τῶν ἐπιτυχόντων τις οὐδὲ νέων συγγραφεύς ιστόρηκεν, ἀλλ᾽ Αντίοχος ὁ Συρακούσιος, οὗ καὶ πρότερον ἐμνήσθην. Φησὶ δὲ Μόργητος ἐν Ἰταλία βασι λο γογράφος, Λεύκτρας.
CHRONICORUM LIB. I.
possent discedere, invitos in eo quo appulerant loco trem non definiunt: hosque ab Ænea Latino Aborisedes fixisse. Hunc porro casum contigisse iis captivarum mulierum opera ab Ilio abductarum, quæ
metuentes ne, si in Achaiam irent, inibi servitutem
servirent, navibus flammas injecerunt.
3. Callias autem, qui res gestas ab Agathocle
scripsit, Romam, feminam quamdam Trojanam in
Itali am cum aliis devectam, nupsisse Latino Abori ginum regi ait, ex eaque procreatos filios Romum
et Romulum, qui Urbem fundaverint, eidemque
matris suæ nomen imposuerint. At vero Xenagoras
historicus ex Ulyxe et Circe tres genitos ait liberos Romum, Antiam, et Ardeam, qui tres urbes
a se conditas de nominibus suis nuncupaverint. Attamen Dionysius Chalcidensis a Romo conditam
Urbem affirmat, quem, inquit, alii Ascanio, alii Emathione genitum dixerunt. Neque desunt qui Romam
excitatam aiunt a Romo, qui ex Italo et Leuce Latini filia ortus est.
4. Quanquam e Græcis scriptoribus complures
alios revera appellare possum, qui adhuc aliter de
Urbis conditoribus disserunt; tamen ne verbosior
existimer, ad Romanos scriptores accedam. Vetustus profecto sive sermonum scriptor sive
historicus nemo Romanus est: tantum ex antiquis
memoriis,, quæ in sacris libris asservantur, unusquisque lucubrationes suas concinnavit. Jam horum
aliirner filios aiunt Romulum et Remum Roma conditores: alii ex Æneæ filia genitos, sed paginum regi datos obsides, quo tempore indigenæ
cum advenis fœdus icebant: quos quidem, exceptos
Latinus tum benigne alendos curaverit, tum sine
masculis liberis vita decedens in dominii sui partem
quamdam successores vocaverit.
5. Alii vero narrant, Ænea e vivis sublato, Ascanium universam Latini ditionem obtinuisse, quam
tamen cum fratribus communicaverit Romulo et
Romo, terra videlicet Latinorum potentiaque
tripertito divisa. Ipsum vero Albam atque alia oppidula condidisse: at Romum Capuam a proavo
Capy appellatam (t); itemque ab Anchisa avo Anchisam; tum etiam Æneam (postea Anicavum
dictam) ex patre; denique de suo nomine Romam Jam vero hanc urbem aliquandiu destructam, per alios denuo colonos quos Albani
deduxerint, ducibus Romulo et Remo, pristinam
formam recuperavisse: Ita ut duplex sit Romnæ
conditus, prior quidem paulo post Trojanum bellum,
alter vero quindecim interpositis ætatibus superiorem consequatur.
6. Imo si quis remotiora adhuc tempora inspiciat, tertium quemdam his vetustiorem inveniet
Romæ conditum, antequam Æneas Trojanique ad
Italiam adventarint. Atque hunc non vulgaris aliquis scriptor narrat, sed ipse Antiochus Syracusanus cujus superius memininus Is ait, regnante
in Latio Morgele (erat autem eo tempera
πλοία, φοβουμένας τὴν οἴκαδε Ἀχαιῶν ἅπαρσιν, ὡς εἰς δουλείαν ἀφιξομένας.
3. Καλλίας δὲ ὁ τὰς ᾿Αγαθοκλέους πράξεις αναγράψας, "Ρώμην τινὰ Τροάδα τῶν ἀφικνουμένων ἅμα τοῖς
ἄλλοις Τρωσὶν εἰς Ἰταλίαν, γήμασθαι Λατίνῳ τῷ βασιλεῖ τῶν ᾿Αβοριγίνων, καὶ γεννῆσαι δύο παῖδας, Ῥῶμον
καὶ Ῥωμύλον· οἰκίσαντας δὲ πόλιν, ἀπὸ τῆς μητρὸς αὐτῇ θέσθαι τούνομα. Ξεναγόρας δὲ ὁ συγγραφεύς,
Οδυσσέως καὶ Κίρκης υἱοὺς γενέσθαι τρεῖς, Ρώμον, Αντίαν, Ἀρδέαν οἰκίσαντας δὲ τρεῖς πόλεις, ἀφ'
ἑαυτῶν θέσθαι τοῖς κτίσμασι τὰς ὀνομασίας. Διονύσιος δὲ ὁ Χαλκιδεὺς οἰκιστὴν μὲν ἀποφαίνει τῆς πόλεως
Ῥῶμον, τοῦτον δὲ λέγει κατὰ μέν τινας Ασκανίου, κατὰ δέ τινας Ημαθίωνος παῖδα εἶναι. Εἰσὶ δέ τινες ο
τὴν Ῥώμην ἐκτίσθαι λέγουσιν ὑπὸ Ρώμου τοῦ Ἰταλοῦ, μητρὸς δὲ Λεύκης της Λατίνου θυγατρός.
4. Ἔχων δὲ πολλοὺς καὶ ἄλλους τῶν Ἑλληνικῶν παρέχεσθαι συγγραφέων, οἳ διαφόρους ἀποφαίνουσι τους
οἰκιστές τῆς πόλεως, ἵνα μὴ δόξαιμι μακρηγορεῖν, ἐπὶ τοὺς Ρωμαίων ἐλεύσομαι συγγραφείς. Παλαιὸς μὴν
οὖν οὔτε συγγραφεύς οὔτε λογογράφος ἐστὶ Ῥωμαίων οὐδὲ εἷς· ἐκ παλαιῶν μέντοι λόγων ἐν ἱεραῖς δέλτοις
σωζομένων έκαστός τις παραλαβὼν ἀνέγραψε. Τούτων δέ τινες μὲν Αἰνείου γενέσθαι υἱοὺς λέγοισι Ρωμύ
λον καὶ Ῥῶμον, τοὺς οἰκιστὰς τῆς Ρώμης· ἕτεροι δὲ θυγατρός Αἰνείου παῖδας· ὅτου δὲ πατρὸς, οὐκέτι
διορίζοντες· εοθῆναι δ' αὐτοὺς ὑπ' Αἰνείου Λατίνῳ τῷ βασιλεῖ τῶν ᾿Αβοριγίνων ὁμηρεύσοντας, ὅτε αἱ πίστεις
τοῖς ἐπιχωρίοις πρὸς τοὺς ἐπήλυδας ἐγένοντο· ἀσπαζόμενον δὲ αὐτοὺς Λατίνον τῇ τε ἄλλῃ θεραπεία περιέ
πειν εὖ, ἐκγόνου τε ἄρρενος άπαιδα τελευτώντα, διαδόχους μέρους τινὸς τῆς ἑαυτοῦ ἀρχῆς καταλιπεῖν.
5. Αλλοι δὲ λέγουσιν Αἰνείου τελευτήσαντος, Ασκάνιον ἅπασαν τὴν ἀρχὴν παραλαβόντα, νείμασθαι πρὸς
τοὺς ἀδελφοὺς Ρωμύλον τε καὶ Ῥῶμον, τήν τε χώραν καὶ τὴν δύναμιν τῶν Λατίνων τριχῆ· αὐτὸν μὲν δὴ
τήν τε Αλβαν κτίσαι καὶ ἄλλ᾽ ἄττα πολίσματα· Ρώμον δὲ Καπύην μὲν, ἀπὸ τοῦ προπάππου Κάπυος. Αγχίσαν δὲ, ἀπὸ τοῦ προπάτορος Αγχίσου. Αἰνείαν δὲ, τὴν ὕστερον κληθεῖσαν ᾿Ανείκλον, ἀπὸ τοῦ πατρός· Ρώμὴν δὲ ἀφ' ἑαυτοῦ. Ταύτην δὲ χρόνους τινὰς ἐρημωθεῖσαν, ἑτέρας αὖθις ἐλθούσης ἀποικίας, ἣν Αλβανοί
ἔστειλαν, ἡγουμένου Ρωμύλου καὶ Ῥώμου, τὴν ἀρχαίαν κτίσιν ἀπολαβεῖν· ὥστε διττὰς εἶναι τῇ Ρώμῃ τὰς
κτίσεις, τὴν μὲν ὀλίγον ὕστερον τῶν Τρωϊκῶν γενομένην, τὴν δὲ πεντεκαίδεκα γενεαῖς ὑστεροῦσαν τῆς προτέρας.
6. Εἰ δέ τις ἀπιδεῖν βουλήσεται τὰ προσώτερα, καὶ τρίτη τις αρχαιοτέρα τούτων εὑρεθήσεται Ρώμη,
γενομένη πρὶν Αἰνείαν καὶ Τρῶας ἐλθεῖν ἐν Ἰταλίᾳ. Ταῦτα δὲ οὐ τῶν ἐπιτυχόντων τις οὐδὲ νέων συγγραφεύς
ιστόρηκεν, ἀλλ᾽ Αντίοχος ὁ Συρακούσιος, οὗ καὶ πρότερον ἐμνήσθην. Φησὶ δὲ Μόργητος ἐν Ἰταλία βασιHac nomina corrupta sunt in Arm. codice.
Codex Arm., mendose, ad Romanum scriptoTem.
Ita potius explicatur ab Arm., interprete λογογράφος, quam fabularum scriptor, ut fit ab aliis
interpretibus.
Ita bic codex Arm., Remum.
Interpres Arm., exerciiu.
Codex Arm., mendose, Capenem a proavo appellatam et a Bio.
Ita codes Arm., pro Aniclum vel Janiculum.
In codice Arm. additur mendose Romuli.
Neinpe in Dionysii ipsius primo Antiquitatum
Romanarum libro, capp. 12, 22, 35.
Græce, in Italia, quæ est melior lectio.
Codex Arm., Amorgele.
Ita Eusebius seu Dionysius etiam apud Syncellum. Accedit quodammodo codex Vaticanus, in
quo legitur Λεύκτρας.
col. 279–280page 91 of 251
PG 19:279λεύοντος (ἦν δὲ τότε Ἰταλία ἡ ἀπὸ Τάραντος ἄχρι Ποσειδωνίας παράλιος) ἐλθεῖν πρὸς αὐτὸν ἄνδρα φυγάδα ἐκ Ρώμης. Λέγει δὲ ὧδε· ἐπεὶ δὲ Ἰταλος κατεγήρα, Μόργης ἐβασίλευσεν. Ἐπὶ τούτου δὲ ἀνὴρ ἀφίκετο ἐκ Ῥώμης φυγάς, Σίκελος ὄνομα αὐτῷ. Κατὰ μὲν δὴ τὸν Συρακούσιον συγγραφέα, παλαιά τις εὑρίσκεται προς τεροῦσα των Τρωϊκών χρόνων ἡ Ῥώμη. Πότερον δὲ περὶ τοὺς αὐτοὺς ἦν τόπους, ἐν οἷς ἡ νῦν οἰκουμένη πόλις ἐστὶν, ἢ χωρίον ἕτερον οὕτως ἐτύγχανεν ὀνομαζόμενον, ἀσαφὲς ἐκείνου καταλιπόντος, οὐδ᾽ ἐγὼ δύναμαι συμ βαλεῖν. Περὶ μὲν οὖν τῶν παλαιῶν κτίσεων ἱκανὰ ἡγοῦμαι τὰ προειρημένα 7. Τὸν δὲ τελευταῖον τῆς Ῥώμης γενόμενον οἰκισμόν, ἢ κτίσιν, ἢ ὅτι δήποτε χρὴ καλεῖν, Τίμαιος μὲν ὁ Σικελιώτης οὐκ οἶδ' ὅτῳ κανόνι χρησάμενος, ἅμα Καρχηδόνι κτιζομένη γενέσθαι φησίν, ὀγδόῳ καὶ τριακοστῷ πρότερον ἔτει τῆς πρώτης Ολυμπιάδος· Λεύκιος δὲ Κίγκλιος, ἀνὴρ τῶν ἐκ τοῦ βουλευτικού συνεδρίου, περὶ τὸ τέταρτον ἔτος τῆς δωδεκάτης Ολυμπιάδος· Κόιντος δὲ Φάβιος κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος τῆς ὀγδόης ὀλυμπιάδος Κάτων δὲ Πόρκιος Ἑλληνικὸν μὲν οὐχ ὁρίζει χρόνον, ἐπιμελὴς δὲ γενόμενος, εἰ καί τις ἄλλος, εἰς τὴν συνα αγωγὴν τῆς ἀρχαιολογουμένης ἱστορίας, ἔτεσιν ἀποφαίνει δυσὶ καὶ τριάκοντα καὶ τετρακοσίοις ὑστεροῦσαν τῶν Ἰλιακῶν. Ὁ δὲ χρόνος οὗτος ἀναμετρηθεὶς ταῖς Ἐρατοσθένους χρονογραφίαις, κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος πίπτει τῆς ἑβδόμης ὀλυμπιάδος. Ὅτι δὲ εἰσιν οἱ κανόνες υγιείς οἷς Ερατοσθένης κέχρηται, καὶ πῶς ἄν τις ἀπευθύνοι τοὺς Ρωμαίων χρόνους πρὸς τοὺς Ελληνικούς, ἐν ἑτέρῳ δεδήλωταί μοι λόγῳ. 72-74. (*) Τινὲς βούλονται Κρόνον πρῶτον ἀλβανὸν κρατῆσαι τῶν κατὰ τὴν ἑσπέραν τόπων· μεθ' δν φατὶ Πεῖχον υἱὸν αὐτοῦ, τὸν καὶ Δία, βασιλεῦσαι· εἶτα Φαῦνον Διὸς υἱὸν, τὸν καὶ Ἑρμήν· ἐφ' οὗ Ἡρακλῆς ἐπανελθὼν ἀπὸ Σπανίας.. καὶ μετ' αὐτὸν Λατῖνον, ἐφ' οὗ Αἰνείας μετὰ τὴν ἄλωτιν Τροίας ἐλθὼν ὅπλοις καὶ πλούτῳ βασιλικῷ παρεσκευασμένος ζεύγνυται Λαβηνίᾳ θυγατρὶ αὐτοῦ, καὶ βασιλεύει Λατίνων. Επ 237. (*) Περὶ τῆς ἀρχαιολογίας Ῥωμαίων ἐκ τῆς ζ' Διοδώρου Σικελιωτοῦ. 1. Ενιοι μὲν οὖν τῶν συγγραφέων πλανηθέντες ὑπέλαβον τοὺς περὶ τὸν Ρώμυλον ἐκ τῆς Αἰνείου θυ γατρός γεννηθέντας κεκτικέναι τὴν Ῥώμην· τὸ δὲ ἀληθὲς οὐχ οὕτως ἔχει· πολλῶν μὲν ἐν τῷ μεταξὺ χρόνῳ, οἱ περὶ τὸν δεῖνα,
EUSEBI CÆSARIENSIS OPP. PARS I. HISTORICA.
quinam ejus posteri successivi Latinis imperitaverint usque ad Romulum et Romam conditam: denique et alia quæcunque a veteribus de Romanæ
urbis conditu traduntur, singillatim perscribit.
Italia a Tarento usque ad Pæsti littus quem- licet fugam Troja atque in Italiam adventum: tum
dam venisse ad eum Roma profugum hominem.
Utitur autem his verbis: Cum Italus consenuisset, Morges regnavit. Sub eo profugus venit
Roma vir nomine Siculus.» Ergo de Syracusani scriptoris sententia vetustior est priorque
Trojanis temporibus Roma. Utrum autem eo loco
ubi nunc sita est Urbs, an alibi exstiterit oppidum
quodvis isto nomine indigitatum, quoniam ipse
incertum reliquit, ne ego quidem conjectura assequi possum. Atque de antiquis ædificationibus satis
a me dictum existimo.
8. Sed enim quidam præterea dicunt, Picum
Saturni filium regnavisse primum in Laurentina
provincia usque ad locum ubi Roma nunc sita est,
annis xxxvII. Deinde Faunum Pici filium anuis
AL:V: sub quo Hercules ex Hispania redux aramı
statuit in foro Boario ob Cacum Vulcani occisum. Exin Latinum sceptro potitum annis xxxvI,
ex quo Latinis nomen inditum sit. Hujus imperantis tertio et tricesimo anno llium esse captum. Denique Eneam Anchise bello Rutulo Turnum interfecisse, et Latini filiam Laviniam secum conjugii
fœdere junxisse, urbem Lavinium condidisse, in
eaque tribus annis esse dominatum. Hæc breviter
ab exterorum libris delibata in medium protulimus.
Agesis jam ad alium quoque rerum hujusmodi
testem transeatnus, Diodorum dico, qui omnes bibliothecas in unum emporium conjecit. Namqua et
hic Romanorum historiam septimo suo libro hisce
verbis scribit.
CAPUT XLVI.
7. Postremain autem, sive eam incolarum frequentationem sive ædificationein sive quidvis aliud
appellare oportet, Timæus Siculus, nescio qua
regula usus, dicit in tempora Carthaginis conditæ
incidisse, nempe in octavum et tricesimum ante
primam olympiadem annum; Lucius vero Cinclius,
vir ordinis senatorii, in quartum fere duodecimæ
olympiadis annum; at Quintus Fabius in annum
octava olympiadis primum; denique Cato Porcius
(qui etsi Græcorum temporum regulam non sequitur, curiosus tamen, quam qui maxime, in antiqua historia colligenda est) annis coxxx lliaco
bello recertiorem affirmat: quod tempus si ad
Eratosthenis chronologiam exigatur, in primum
annum olympiadis septimæ incurret. Jam quod sanis regulis utatur Eratosthenes, et quomodo liceat
Romana tempora ad Græcorum rationes supputare,
alio docui tractatu lloc igitur pacto ipse Dionysius primo Romanarum antiquitatum libro tempora
post captum Ilium ordinatim digerit: Æneæ videλεύοντος (ἦν δὲ τότε Ἰταλία ἡ ἀπὸ Τάραντος ἄχρι Ποσειδωνίας παράλιος) ἐλθεῖν πρὸς αὐτὸν ἄνδρα φυγάδα
ἐκ Ρώμης. Λέγει δὲ ὧδε· ἐπεὶ δὲ Ἰταλος κατεγήρα, Μόργης ἐβασίλευσεν. Ἐπὶ τούτου δὲ ἀνὴρ ἀφίκετο ἐκ
Ῥώμης φυγάς, Σίκελος ὄνομα αὐτῷ. Κατὰ μὲν δὴ τὸν Συρακούσιον συγγραφέα, παλαιά τις εὑρίσκεται προς
τεροῦσα των Τρωϊκών χρόνων ἡ Ῥώμη. Πότερον δὲ περὶ τοὺς αὐτοὺς ἦν τόπους, ἐν οἷς ἡ νῦν οἰκουμένη πόλις
ἐστὶν, ἢ χωρίον ἕτερον οὕτως ἐτύγχανεν ὀνομαζόμενον, ἀσαφὲς ἐκείνου καταλιπόντος, οὐδ᾽ ἐγὼ δύναμαι συμβαλεῖν. Περὶ μὲν οὖν τῶν παλαιῶν κτίσεων ἱκανὰ ἡγοῦμαι τὰ προειρημένα:
septimo Diodori libro. De veterum Romanorum
genere
1. Nonnulli historici haud recte arbitrati sunt a
Romulo ex Aneæ filia procreato Romam conditam esse: quod sane a veritate abhorret: longum enim est inter Æneam et Romulum reges intervallum quandoquidem anno secundo olym7. Τὸν δὲ τελευταῖον τῆς Ῥώμης γενόμενον οἰκισμόν, ἢ κτίσιν, ἢ ὅτι δήποτε χρὴ καλεῖν, Τίμαιος μὲν ὁ
Σικελιώτης οὐκ οἶδ' ὅτῳ κανόνι χρησάμενος, ἅμα Καρχηδόνι κτιζομένη γενέσθαι φησίν, ὀγδόῳ καὶ τριακοστῷ
πρότερον ἔτει τῆς πρώτης Ολυμπιάδος· Λεύκιος δὲ Κίγκλιος, ἀνὴρ τῶν ἐκ τοῦ βουλευτικού συνεδρίου, περὶ τὸ
τέταρτον ἔτος τῆς δωδεκάτης Ολυμπιάδος· Κόιντος δὲ Φάβιος κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος τῆς ὀγδόης ὀλυμπιάδος
Κάτων δὲ Πόρκιος Ἑλληνικὸν μὲν οὐχ ὁρίζει χρόνον, ἐπιμελὴς δὲ γενόμενος, εἰ καί τις ἄλλος, εἰς τὴν συνα
αγωγὴν τῆς ἀρχαιολογουμένης ἱστορίας, ἔτεσιν ἀποφαίνει δυσὶ καὶ τριάκοντα καὶ τετρακοσίοις ὑστεροῦσαν
τῶν Ἰλιακῶν. Ὁ δὲ χρόνος οὗτος ἀναμετρηθεὶς ταῖς Ἐρατοσθένους χρονογραφίαις, κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος
πίπτει τῆς ἑβδόμης ὀλυμπιάδος. Ὅτι δὲ εἰσιν οἱ κανόνες υγιείς οἷς Ερατοσθένης κέχρηται, καὶ πῶς ἄν τις
ἀπευθύνοι τοὺς Ρωμαίων χρόνους πρὸς τοὺς Ελληνικούς, ἐν ἑτέρῳ δεδήλωταί μοι λόγῳ. Cap. 72-74.
(*) Τινὲς βούλονται Κρόνον πρῶτον ἀλβανὸν κρατῆσαι τῶν κατὰ τὴν ἑσπέραν τόπων· μεθ' δν φατὶ Πεῖχον
υἱὸν αὐτοῦ, τὸν καὶ Δία, βασιλεῦσαι· εἶτα Φαῦνον Διὸς υἱὸν, τὸν καὶ Ἑρμήν· ἐφ' οὗ Ἡρακλῆς ἐπανελθὼν ἀπὸ
Σπανίας.. καὶ μετ' αὐτὸν Λατῖνον, ἐφ' οὗ Αἰνείας μετὰ τὴν ἄλωτιν Τροίας ἐλθὼν ὅπλοις καὶ πλούτῳ
βασιλικῷ παρεσκευασμένος ζεύγνυται Λαβηνίᾳ θυγατρὶ αὐτοῦ, καὶ βασιλεύει Λατίνων. Επ Syncello p. 237.
C-D, sed cum varietale.
(*) Περὶ τῆς ἀρχαιολογίας Ῥωμαίων ἐκ τῆς ζ' Διοδώρου Σικελιωτοῦ.
1. Ενιοι μὲν οὖν τῶν συγγραφέων πλανηθέντες ὑπέλαβον τοὺς περὶ τὸν Ρώμυλον ἐκ τῆς Αἰνείου θυ
γατρός γεννηθέντας κεκτικέναι τὴν Ῥώμην· τὸ δὲ ἀληθὲς οὐχ οὕτως ἔχει· πολλῶν μὲν ἐν τῷ μεταξὺ χρόνῳ,
Periit hic Dionysii tractatus.
Interpres Arm., malum ex Græco xaxóv. tum
amanuensis, Armeniacorum vocabulorum similitudine deceptus, scripsit Quartum.
Ita prorsus interpres Arm.
4 Interpres Arm., a Romulo suisque ex Æneæ
fla natus; inepte scilicet, quia in Græca locutione,
οἱ περὶ τὸν δεῖνα, hic et alibi cæcutivit.
(5 lta interpres Arm. a Graeco, uti nunc legitur,
Dabludit textu.
Hæc Græca particula, in qua Q. Fabii sententia memoratur, abest a Dionysii editionibus et a codice
etiam Græco Ambrosiano. Eadem tamen legitur in
Vaticano codice, ideoque a criticis inter varias
lectiones exhibetur. Nunc eamdem nobilem particulam in Dionysii Græcum textum nos restituimus,
suffragante etiam pervetere Armenio interprete,
itemque Syncello.
col. 281–282page 92 of 251
PG 19:281τοῦ τε Αἰνείου καὶ Ρωμύλου, γεγονότων βασιλέων, ἐκτισμένης δὲ τῆς πόλεως κατὰ τὸ δεύτερον ἔτος τῆς ζ' ολυμπιάδος, αὕτη ἡ κτίσις ὑστερεῖ τῶν Τρωϊκῶν ἔτεσι πλείω τῶν υ' καὶ ν'. Αἰνείας γὰρ μετὰ τὴν ἅλωσιν τῆς Τροίας ἐτῶν τριῶν παρελθόντων παρέλαβε τὴν τῶν Λατίνων βασιλείαν, καὶ κατασχὼν τριετή χρόνον, ἐξ ἀν θρώπων ηφανίσθη, καὶ τιμῶν ἔτυχεν ἀθανάτων. Τὴν δὲ ἀρχὴν διαδεξάμενος Ασκάνιος υἱὸς ἔκτισεν ᾿Αλβαν, την νῦν καλουμένην Λόγγαν, ἢν ὠνόμασεν ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ, τοῦ τότε μὲν ᾿Αλβᾶ καλουμένου, νῦν δὲ Τιβέριος ὀνομαζομένου. 2. Περὶ δὲ τῆς προσηγορίας ταύτης Φάβιος, ὁ τὰς Ῥωμαίων πράξεις αναγράψας, ἄλλως μεμυθολόγηκε φησὶ γὰρ Αἰνεία γενέσθαι, λόγιον, τετράπουν αὐτῷ καθηγήσεσθαι πρὸς κτίσιν πόλεως· μέλλοντος δ' αὐτοῦ θύειν δν ἔγκυον τῷ χρώματι λευκήν, ἐκφυγείν τε ἐκ τῶν χειρῶν, καὶ καταδιωχθῆναι πρός τινα λόφον, πρὸς ὅν κοι μισθεῖσαν τεκεῖν λ' χοίρους· τὸν δὲ Αἰνείαν τό τε παράδοξον θαυμάσαντα, καὶ τὸ λόγιον ἀνανεούμενον, ἐπιχειρησά: μὲν οἰκῆσαι τὸν τόπον· ἰδόντα δὲ κατὰ τὸν ὕπνον ὄψιν ἐναργώς διακωλύουσαν, καὶ συμβουλεύουσαν μετὰ λ' ἔτη κτίζειν, ὥσπερ ὁ τῶν τεχθέντων ἀριθμὸς ἦν, ἀποστῆναι τῆς προθέσεως. Λόγιον ἀνανεούμενον,
CHRONICORUM LIB. I.
piadis septimæ primordia Romæ fuerunt, quo fit His subdit ab Ascanio factam esse regni sui seut id ædificium quadringentesimo ac tricesimo tertio anno et paulo amplius post Troicum bellum
contigerit. Namque Eneas tribus elapsis post Trojam captam annis, Latinorum regni compos fuit,
eoque per triennium retento, ex hominum conspeclu evanuit, atque immortales honores adeptus est.
Qui huic in imperium successit Ascanius Albam
condidit, quæ nunc Longa appellatur; eamque de
Duvii nomine nuncupavit, qui illa quidem ætate
Alba dicebatur, nunc autem Tiberis audit
2. Sed enim de Urbis appellatione Fabius Romanarum rerum scriptor aliam fabulam comminiscitur. Ait enim, Æneæ oraculum editum, fore ut
aliquis quadrupes condendæ urbis situm ipsi demonstraret. Jam vero cum is suem toto corpore albam
prægnantemque hostiæ loco mactaturus esset, hanc
manibus elapsam cursu concito in quemdam collem evasisse ibique triginta porcellos edidisse.
Portento obstupefactum Æneam, statim oraculi
jussa exsequi decrevisse cumque jam exædificando loco manum admoveret, visionem quamdam
in somnis perspicue oblatam deterruisse eum ab
incœpto, eidemque jussisse ut nonnisi post annos
triginta, pro triginta porcellorum numero, ædifificium moliretur. Eum igitur a proposito interim
destitisse
3. Ænea vitæ erepte, ab Ascanio filio ejus regnante collem ædificiis post annos triginta occupalum, eamque structuram appellatam de colore suis
Albam. (Latini enim proprio idiomate tò Asuxóv album dicunt.) Præterea superadditam appellationem
Longam, nempe paxpáv, idcirco quia parum in
latum patens, in longum magnopere deduceretur.
dem Albam, multaque circum habitacula
subversa fuisse hunc conspicuum virum, et tricesimo octavo regni anno naturæ concessisse.
et
4. Post hujus obitum populum dissensio tenuit ob duos de sceptro certantes. Nam et Julius
Ascanii filius ad se regnum pertinere dicebat;
Silvius Ascanii frater, Ænea genitus atque Silvia,
quæ olim fuerat Latini uxor pari jure se uti
putabat. Huic post Æneæ obitum insidias Ascanius
struxerat, ideoque puer nutritus fuerat ab armentariis in monte, unde et nomen ei factum Silvius
de nomine montis Latinorum, cui Silva nomen
erat In hoc partium conflictu tandem sufſragiorum numero præpotens regia dignitatem Silvius occupat; Julius autem dominatu exclusus
pontificatum maximum adeptus est, qui erat honor
a regali secundus. Ex hoc ortam gentem Juliam ad
hunc usque diem Romæ vigere aiunt. Silvius autem
cum in principatu suo nihil commemoratione dignum egisset, post regni annum vicesimum nonum
obiit. Successit in imperium Æneas filius, cui Silvio cognomentum erat, isque annis plus triginta
regnavit.
5. Exin potestatem adeptus est Latinus, cognomento item Silvius, annis L. Hic rebus gestis domi
bellique inclaruit. Idem adjacentia oppida sustulit;
tum veteres illas urbes, que Latinorum olim dicebantur, exstruxit octodecim, Tibur videlicet, Præneste, Gabios, Tusculum, Coram, Pometiam, Lanuvium, Labicum, Scaptiam, Satricum, Ariciam,
Tellenas, Crustumerium, Cæninamı, Fregellas, Cameriam, Medulliam, et Boilum, quam nonnulli
Bolain dicunt
τοῦ τε Αἰνείου καὶ Ρωμύλου, γεγονότων βασιλέων, ἐκτισμένης δὲ τῆς πόλεως κατὰ τὸ δεύτερον ἔτος τῆς ζ'
ολυμπιάδος, αὕτη ἡ κτίσις ὑστερεῖ τῶν Τρωϊκῶν ἔτεσι πλείω τῶν υ' καὶ ν'. Αἰνείας γὰρ μετὰ τὴν ἅλωσιν τῆς
Τροίας ἐτῶν τριῶν παρελθόντων παρέλαβε τὴν τῶν Λατίνων βασιλείαν, καὶ κατασχὼν τριετή χρόνον, ἐξ ἀν
θρώπων ηφανίσθη, καὶ τιμῶν ἔτυχεν ἀθανάτων. Τὴν δὲ ἀρχὴν διαδεξάμενος Ασκάνιος υἱὸς ἔκτισεν ᾿Αλβαν,
την νῦν καλουμένην Λόγγαν, ἢν ὠνόμασεν ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ, τοῦ τότε μὲν ᾿Αλβᾶ καλουμένου, νῦν δὲ Τιβέριος
ὀνομαζομένου.
2. Περὶ δὲ τῆς προσηγορίας ταύτης Φάβιος, ὁ τὰς Ῥωμαίων πράξεις αναγράψας, ἄλλως μεμυθολόγηκε·
φησὶ γὰρ Αἰνεία γενέσθαι, λόγιον, τετράπουν αὐτῷ καθηγήσεσθαι πρὸς κτίσιν πόλεως· μέλλοντος δ' αὐτοῦ θύειν
δν ἔγκυον τῷ χρώματι λευκήν, ἐκφυγείν τε ἐκ τῶν χειρῶν, καὶ καταδιωχθῆναι πρός τινα λόφον, πρὸς ὅν κοι
μισθεῖσαν τεκεῖν λ' χοίρους· τὸν δὲ Αἰνείαν τό τε παράδοξον θαυμάσαντα, καὶ τὸ λόγιον ἀνανεούμενον, ἐπιχειρῆσα: μὲν οἰκῆσαι τὸν τόπον· ἰδόντα δὲ κατὰ τὸν ὕπνον ὄψιν ἐναργώς διακωλύουσαν, καὶ συμβουλεύουσαν
μετὰ λ' ἔτη κτίζειν, ὥσπερ ὁ τῶν τεχθέντων ἀριθμὸς ἦν, ἀποστῆναι τῆς προθέσεως. Diodorus apud Syncellam p. 194 B-D.
Cod. Arm., mendose, tertiæ.
Ita interpres Arm. ex Græco del). Verumtamen Græcus textus habet plusquam 430; quod
recte explicatur additione 433. Attamen illud theiw
de mensibus quoque intelligi potest, ut infra numi.
9, in rege Latinorum ultimo.
Male interpres Arm., nunc vero nomen habel
a Tiberio.
4) Ita aliam etiam Diodori interpres ed. Wessel.
1. II, p. 636. Sed cl. L. rectissime mavult meram,
quod prolatis toŬ AAAQΣ multis exemplis demonstrat. Sane hoc fetæ suis portentum fabula mera
est.
Minus recte interpres Arm. mandatum pro
oraculum.
Græce, persequendo compulsam usque, etc. L.
Λόγιον ἀνανεούμενον, responsum oraculi mente
tolrentem. Ita recte Diodori interpres ed. cit., p.
637, et L.
Hactenus Diodorum nobis conservaverat Syncellus. Reliqua Diodorianis excerptis addit Armenius
interpres.
Vel Diodorus nimirum vel apud Diodorum
Fabius.
Interpres Arm., urbem pro sedem.
Interpres Armi., habitatores, sed idem mox
utitur verbo ejusmodi subvertendi, quod nonnisi de
materialibus ædificiis bic adhiberi videtur.
Pergit scribere Diodorus.
la codex Arm., uxor, non filia.
Ita prorsus Arm. interpres, cum tamen dicendum sit, nutritus fuerat in saltu ab armentariis, unde
et nomen ei factum Silvius, quia saltum Latini silvam vocitant.
Harum urbium conditum canit etiam Virgilius En. 1, 767 seqq. Victor item Orig. G. R.
col. 283–284page 93 of 251
PG 19:283(*) Οτι Ρωμύλος Σιλούτος παρ' ὅλον τὸν βίον ὑπερήφανος γενόμενος, ἡμιλλᾶτο πρὸς τὸν θεόν· βροντῶντος γὰρ αὐτοῦ, ἐκέλευε τοὺς στρατιώτας ταῖς σπάθαις τύπτειν τὰς ἀσπίδας ὑφ' ἑνὸς συνθήματος, καὶ λέγειν ὡς ἡ παρ' αὐτῶν γινόμενος ψόφος εἴη μείζων· διὸ ἐκεραυνώθη. (*) Καὶ μὴν ἀπό γε τῆς ἐκβολῆς τῶν βασιλέων ἐπὶ τὸν πρώτον ἄρξαντα τῆς πόλεως ἀναβιβασθεὶς Ρωμύλον ὁ
HISTORICA.
1. Æneas a quarto post captum llium anno Latiuis
imperat annis 11.
EUSEBII CESARIENSIS OPP. PARS I.
6. Latino mortuo, rex creatus est filius ejus Alba
Silvius, qui annis octo et triginta potestatem retinuit. Postea imperavit Epitus Silvius annis viginti sex. Quo defuncto, regnum delapsum est ad
Capyn; idque ei mansit annis duodetriginta. Postea
Calpetus filius ejus annis tredecim dominǝtus est.
Mox Tiberius Silvius annis octo. Is adversus
Etruscos expeditione suscepta, dum Albam fluvium
cum exercitu transmitteret, gurgite ejus mersus
obiit ex quo nomen fluvii deinceps fuit Tiberis.
Eo vitæ erepto, imperavit Latinis Agrippa quadraginta annis et uno.
7. Hunc consecutus est Amulius Silvius* annis
undeviginti. Hic traditur in omni vita superbe se
gessisse, et cum ipso Jove de potentia æmulanter
certasse. Quare et interdum autumnali tempore
quum frequentia et vehementia tonitrua exaudirentur, is exercitum suum jubebat, signo edito,
clypeos unanimiter gladiis percutere: atque ita putabat se graviorem tonitra fragorem excitare.
Quare et superbi in deos animi pœnas luit fulmineo ictu enectus, cumque domo universa sub lacum
albanum mersus. Etiamnum Romani lacus illius
accole vestigia quædam demonstrant, columnas
nimirum sub aqua prominentes, cujus in fundo
regia domus sita erat.
8. Exin lectus est Aventius, qui annis septem
supra triginta regnavit. Is prælio finitimorum magnopere pressus, in Aventium collem fuga se
subduxit, qui ex eo nomen contraxit Aventii. Hoc
obeunte, dominationem excepit filius ejusdem Procas Silvius, tenuitque annis tribus supra viginti.
Quo item naturæ satisfaciente, filius natu minor
Amulins tyrannidem usurpavit, quia Numitor major natu frater, regni hæres, longinqua in regione
versabatur. Regnavit Amulius annis paulo plus
quadraginta tribus, donec a Remo et Romulo Romæ
conditoribus interfectus est.
9. Jam et singillatim Romanorum reges hi sunt.
II. Ascanius annis xxxviii.
III. Silvius Æneæ annis xxv111
IV. Æneas Silvius annis xxII.
V. Latinus Silvius annis L.
VI. Alba Silvius annis xxxıx
VII. Epitus Silvius annis xxvi.
VIII. Capys Silvius annis xxvi{F.
IX. Calpetus Silvius annis XIII.
X. Tiberius Silvius annis VIII.
XI. Agrippa Silvius annis xxxv
XII. Amulius Silvius annis xix.
XIII. Aventius Silvius annis xxxvII.
XIV. Procas Silvius annis xxu.
XV. Amulius Silvius annis XLII.
Romulus Romam condit regnatque septima olympiade. Igitur ab Ænea ad Romulum anni sunt
CDXLVIII Ab Ilio autem capto anni CDXxx1
Romulo, qui Romam condid, hi reges habentur.
I. Romulus annis xxxvIII.
II. Numa Pompilius annis xlr.
III. Tullus Hostilius annis xxx.
IV. Ancus Marcius annis XXXII.
V. Tarquinius annis xxxvii.
VI. Servilius annis xliv.
VII. Tarquinius Superbus annis XXIV.
Hi septem reges a Romulo exstiterunt, eorumque dominatio sublata est post annos ccxLiv
Porro ab Ilio capto ad Romulum anni sunt câxlı
summa igitur est annorum DCLXXV
Horum, scilicet a Romulo usque ad Tarquinium,
Romanorum regum tempora Dionysius quoque
Halicarnasseus strictim recenset circa primum
septima olympiadis ita scribens.
CAPUT XLVII.
Dionysii Halicarnassei de regibus qui post Romulum
Romæ exstiterunt.
(**) 1. Enimvero si a regibus sublatis usque ad
(*) Οτι Ρωμύλος Σιλούτος παρ' ὅλον τὸν βίον ὑπερήφανος γενόμενος, ἡμιλλᾶτο πρὸς τὸν θεόν· βροντῶντος
γὰρ αὐτοῦ, ἐκέλευε τοὺς στρατιώτας ταῖς σπάθαις τύπτειν τὰς ἀσπίδας ὑφ' ἑνὸς συνθήματος, καὶ λέγειν ὡς ἡ
παρ' αὐτῶν γινόμενος ψόφος εἴη μείζων· διὸ ἐκεραυνώθη. Diodorus in Excerptis de virtutibus et vitiis ed.
Wesseling., t. II, p. 546
(*) Καὶ μὴν ἀπό γε τῆς ἐκβολῆς τῶν βασιλέων ἐπὶ τὸν πρώτον ἄρξαντα τῆς πόλεως ἀναβιβασθεὶς Ρωμύλον ὁ
cap. 17, ait: Regnante Latino Silvio coloniæ deductæ
sunt Præneste, Tibur Gabii, Tusculum, Cora, Locri
(Lanuvium vel Labicum) Crustumium, Camena,
Ronilla, (Boville) cæteraque oppida circumquaque.
Ita etiam infra pro Tiberinus.
Ita Amulius codex noster Arm. hic et interdum alibi, quicum consentit Zonaras Annal. VII, 1.
Græce bic Romulus. Ab Eusebio posteriore libro in
regum tabulis scribitur Aremulus, nec non in Canone. Item apud S. Hieronymum varie Remulus,
Aremulus, Romulus.
Græce: dicere jubebat, majorem esse strepitum ab ipsis editum. L.
Ita codex Arm., cui suffragatur etiam Dionysii
Halic. varia saltem lectio Antiq. 1, 84. Quin ct vetus interpres orationis Tullianæ de ære alieno Mi.
lonis (ed. Rom. p. 227, not. d) scribit Advento pro
Aventino.
Superius xxIX.
Superius xxXVIII.
Superius XLI.
Hic annorum numerus petitur potius ex ipso
textu Diodori quam ex hoc catalogo.
Hic numerus cum superiore § 1 utique fere
congruit; verum si proximum numerum respicies,
scribes omnino CCCCLI.
Atqui superiores numeri dant ccxlvi.
Recole not. 9.
Ergo rursus prior numerus est CDXXXI. Totum hunc Ethiopem lavandum aliis permittimus.
Videbatur addendum septimæ.
Hoc fragmentum in excerptis Valesianis (adeoque et in Wesselingiana Diodori editione) dicitur
petitum e libro sexto Diodori; verum Eusebius
nunc docet id pertinere ad septimum librum.
col. 285–286page 94 of 251
PG 19:285χρόνος, ἔτη τέτταρα πρὸς τετταράκοντα καὶ διακοσίοις ἀποτελεῖ. Γνωρίζεται δὲ τοῦτο ταῖς διαδοχαῖς τῶν βα σιλέων καὶ τοῖς ἔτεσιν οἷς κατέσχον τὴν ἀρχὴν ἕκαστοι - Ρωμύλος μὲν γὰρ ὁ κτίσας τὴν πόλιν, ἑπτὰ καὶ τριά κοντα έτη λέγεται κατασχεῖν τὴν δυναστείαν· μετὰ δὲ τὸν Ρωμύλου θάνατον, ἀβασίλευτος ἡ πόλις γενέσθαι χρόνον ἐνιαύσιον. Ἔπειτα Νουμᾶς Πομπίλιος, αἱρεθεῖς ὑπὸ τοῦ δήμου, τρία καὶ τετταράκοντα ἔτη βασιλεῦσαι. Τύλλος δὲ Οστίλλιος μετὰ Νουμᾶν, δύο καὶ τριάκοντα. Ὁ δ᾽ ἐπὶ τούτῳ βασιλεύσας "Αγκος Μάρκιος, τέτταρα πρὸς τοῖς εἴκοσι. Μετὰ δὲ Μάρκιον Λεύκιος Ταρκύνιος, ὁ κληθεὶς Πρίσκος, ὀκτὼ καὶ τριάκοντα. Τοῦτον δὲ διαδεξάμενος Σερούιος Τούλλιος, τετταράκοντα καὶ τέτταρα. Σερούιον δὲ ἀνελῶν Λεύκιος Ταρκύ νιας τυραννικὸς, καὶ διὰ τὴν τοῦ δικαίου ὑπεροψίαν κληθεὶς Σούπερέος, ἕως εἰκοστοῦ καὶ πέμπτου προαγαγεῖν τὴν ἀρχήν. Τεττάρων δὲ καὶ τετταράκοντα καὶ διακοσίων ἀναπολουμένων, ἃ κατέσχον οἱ βασιλεῖς, ὀλυμπιάδων δὲ μιᾶς καὶ ἑξήκοντα, πᾶσα ἀνάγκη τὸν πρῶτον ἄρξαντα τῆς πόλεως Ρωμύλον ἔτει πρώτῳ τῆς ἑβδό μης Ολυμπιάδος παρειληφέναι τὴν βασιλείαν, ἄρχοντος ᾿Αθήνησι τῆς δεκαετίας Χάροπος ἔτος πρῶτον· τοῦτο γὰρ ὁ λογισμὸς τῶν ἐτῶν ἀπαιτεῖ. Ὅτι δὲ τοσαῦτα ἕκαστος τῶν βασιλέων ἦρξεν ἔτη, δι' ἐκείνου δηλοῦταί μοι τοῦ λόγου. Τὰ μὲν δὴ περὶ τοῦ χρόνου καθ᾽ ἂν ἡ νῦν δυναστεύουσα πόλις ᾠκίσθη, τοῖς τε πρὸ ἐμού γενο μένοις εἰρημένα, καμοὶ δοκοῦντα, τοιάδε ἐστίν. 1, 75.
CHRONICORUM LIB. L
primum Urbis regnatorem Romulum tempus repu- instituto non conducit. Quare hæc omnia satius
lemus, fiunt anni ccxLiv quod ex ipsis regum
successionibus atque annis, quibus singuli in imperio manserunt, exploratum est. Romulus Urbis
auctor regnum dicitur tenuisse annis xxxvII Romulo exstincto interregnum in Urbe fuit anni
unius. Deinde Numa Pompilius suffragiis militaribus lectus regnavit annis XLIII. Tullus autem
Hostilius post Numam annis xxxIII Postea regia dignitate potitus est Ancus Marcius annis xxıV.
Post Marcium Lucius Tarquinius, qui appellatus
est Priscus, annis XXXVIII. Cui succedens Servilius
Tullus regnavit annis XLIV. Servilium occidit Lucius tyrannus, qui ob juris contemptum Superbus appellatus est, et in dominatu annis xxv permansit. Cum igitur revoluti sint ducenti et quadraginta quatuor anni regum, olympiadeș autem
sexaginta et una, prorsus sequitur ut primus Urbis regnator Romulus primo anno septimæ olympiadis dominationem auspicatus sit, Charopis decennalem principatum Athenis gerentis anno
primo. Atque id prorsus exigit annorum supputatio.
Quod autem singuli reges tot annis dominati sint,
id eadem illa ratiocinatione palam fit. Igitur de
tempore quo urbs modo rerum domina incolis frequentata fuerit, quatenus ab iis qui ante me exstiterunt narratum fuit, eatenus et mibi videtur
llæc Dionysius.
2. Pulso Tarquinio, atque unius dominatione
sublata, nulli præterea fuerunt Romanorum reges;
sed primum Brutiani consules, mox tribuni
deinde dictatores et rursuni consules, de quibus singulis annuum imperium tenentibus supervacaneum existimo in præsenti dicere, totque nominum copiam coacervare. Quod si res insuper ab
his gestas sedulo recensere vellemus, prolixiores
quo narrationes fierent. Sed id quidem huic meo
judico alii chronologiæ reservari; consules, inquain,
qui post Tarquinium fuerunt et tribunos et dictatores, qui Romanorum urbem administraverunt,
quique et annorum rationem conficiunt, usque ad
Cæsarem. Interea nos illuc revertamur, ad eum scilicet qui primus monarchicam potestatem post supradictos reges tenuit.
5. Itaque ex intermediis temporibus post Tarquinium dejectum ad Julium Cæsarem olympiades
conflantur cxv, qui sunt anni CDLX. Quippe Tarquinius olympiade sexagesima septima expleta regno excidit, Cæsar autem initio centesimæ octogesimæ tertiæ summum imperium invasit; ergo
spatium annorum CDLX interpositum est. Porro
a septima olympiade Romaque condita anni excurrerant CCXLIV; sunt ergo a Roma condita usque
ad Julium Cæsarem anni DCCIv, olympiades vero
Testis horum est etiam chronographus Castor,
qui tempora summatim percenset his, quæ subdimus, verbis.
CAPUT XLVIII.
Castoris de imperio Romanorum.
Romanorum reges singillatim enumeravimus,
ducto initio ab eo tempore quo Æneas Anchisæ
filius Latinorum regnum capessivit: desivimus autem in Amulium Silvium, quem Romulus interfecit, Rheæ matris suæ patruum. Nunc his addemus
Romulum et cæteros qui post hunc Romæ cum imperio præfuerunt usque ad Tarquinium cognomento
Superbum: qua temporis summa anni fiunt ccxL:Y.
Postea consules ordinatim explicabimus, caplo
quidem exordio a Lucio Junio Bruto et Lucio Tarquinio Collatino, concluso autem opere in Marco
Valerio Messala et Marco Pisone, qui consulatum
χρόνος, ἔτη τέτταρα πρὸς τετταράκοντα καὶ διακοσίοις ἀποτελεῖ. Γνωρίζεται δὲ τοῦτο ταῖς διαδοχαῖς τῶν βασιλέων καὶ τοῖς ἔτεσιν οἷς κατέσχον τὴν ἀρχὴν ἕκαστοι - Ρωμύλος μὲν γὰρ ὁ κτίσας τὴν πόλιν, ἑπτὰ καὶ τριά
κοντα έτη λέγεται κατασχεῖν τὴν δυναστείαν· μετὰ δὲ τὸν Ρωμύλου θάνατον, ἀβασίλευτος ἡ πόλις γενέσθαι
χρόνον ἐνιαύσιον. Ἔπειτα Νουμᾶς Πομπίλιος, αἱρεθεῖς ὑπὸ τοῦ δήμου, τρία καὶ τετταράκοντα ἔτη βασιλεῦ
σαι. Τύλλος δὲ Οστίλλιος μετὰ Νουμᾶν, δύο καὶ τριάκοντα. Ὁ δ᾽ ἐπὶ τούτῳ βασιλεύσας "Αγκος Μάρκιος,
τέτταρα πρὸς τοῖς εἴκοσι. Μετὰ δὲ Μάρκιον Λεύκιος Ταρκύνιος, ὁ κληθεὶς Πρίσκος, ὀκτὼ καὶ τριάκοντα.
Τοῦτον δὲ διαδεξάμενος Σερούιος Τούλλιος, τετταράκοντα καὶ τέτταρα. Σερούιον δὲ ἀνελῶν Λεύκιος Ταρκύ
νιας τυραννικὸς, καὶ διὰ τὴν τοῦ δικαίου ὑπεροψίαν κληθεὶς Σούπερέος, ἕως εἰκοστοῦ καὶ πέμπτου προαγα
γεῖν τὴν ἀρχήν. Τεττάρων δὲ καὶ τετταράκοντα καὶ διακοσίων ἀναπολουμένων, ἃ κατέσχον οἱ βασιλεῖς, ὀλυμ
πιάδων δὲ μιᾶς καὶ ἑξήκοντα, πᾶσα ἀνάγκη τὸν πρῶτον ἄρξαντα τῆς πόλεως Ρωμύλον ἔτει πρώτῳ τῆς ἑβδό
μης Ολυμπιάδος παρειληφέναι τὴν βασιλείαν, ἄρχοντος ᾿Αθήνησι τῆς δεκαετίας Χάροπος ἔτος πρῶτον· τοῦτο
γὰρ ὁ λογισμὸς τῶν ἐτῶν ἀπαιτεῖ. Ὅτι δὲ τοσαῦτα ἕκαστος τῶν βασιλέων ἦρξεν ἔτη, δι' ἐκείνου δηλοῦταί
μοι τοῦ λόγου. Τὰ μὲν δὴ περὶ τοῦ χρόνου καθ᾽ ἂν ἡ νῦν δυναστεύουσα πόλις ᾠκίσθη, τοῖς τε πρὸ ἐμού γενομένοις εἰρημένα, καμοὶ δοκοῦντα, τοιάδε ἐστίν. Εx libro 1, 75.
(f) Codex Arm. tantum XLIV.
Hæc particula prætermissa est in codice Arm.;
sed patet id incuria librarii factum; est enim ad
annorum rationes necessaria.
Textus editus Græcus Dionysii, popularibus.
Dic xxx11, ut Græce.
Deest Tarquinius. L.
Sic videtur loqui vel potius hallucinari interpres. Dionysius tamen, tum quæ ab aliis ante me
dicta fuerunt. tum etiam quæ mihi videntur, hæc
sunt.
Scilicet potestate consulari fungentes.
Sequitur in Armeniaco textu glossa qui sunt
eloquentes, quasi dictator sit a dico. Certe Cicero
De rep. lib. 1, 40, ait: Nam dictator quidem ab eo
appellatur quia dicitur.
Cap. 18, n. 8, in utroque textu Armeniaco et
Græco Julius Cæsar dicitur cepisse imperium olym -
piade centesima octogesima quarta. Sed revera et ibi
pro quarta videtur scribendum tertia. Porro Chronicon paschale initium Cæsaris bis recitat, tuin
primo scilicet, tum secundo olympiadis cLxxxin anno.
Hieronymus in prologo ad Aggðum scribit
CDJ.XIV.
col. 287–288page 95 of 251
PG 19:287Αρχομένης τῆς ρπγ' Ολυμπιάδος Γάϊος Ιούλιος Καίσαρ πρῶτος Ῥωμαίων ἡρέθη μονάρχης βασιλεύς, ἐφ' οὗ τὰ Ῥωμαίων ήκμασεν, καὶ οἱ μετ' αὐτὸν Καίσαρες προσηγορεύθησαν, ὃς καὶ βασιλεὺς πρώτος Ῥωμαίων προῆλθεν ἐπὶ ἔτη δ' καὶ μῆνας ζ'. Γαΐου Ἰουλίου Καίσαρος έτος α'. Α'. υπ. Λεπίδου καὶ Πλάγκου. Β'. υπ. Αντωνίνου καὶ Ἰσαυρικού. Γ'. ὑπ. ᾿Αλβίνου καὶ Πουλλίωνος. ΡΗΔ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Δ'. υπ. Κεντωρίνου καὶ Σαβίνου. Ε'. υπ. Πούλχρου καὶ Φλάκκου. Γάϊος Ιούλιος Καίσαρ ἐν Ῥώμη ἐσφάγη ὑπὸ τοῦ δευτέρου Βρούτου, συμποιησάντων μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ἄλλων τινῶν συγκλητικών. Ρωμαίων δεύτερος ἐβασίλευσεν Καίσαρ Σεβαστός Αύγουστος, ὁ καὶ Οκταβιανός ἔτη νς', μῆνας ς'. Α'. ὑπ. Αγρίππα καὶ Γάλλου. Β'. υπ. Πουλικολὰ καὶ Ἐρβακοκίου. ἐπὶ τούτου.
EUSEBI CÆSARIENSIS OPP. PARS. I.
HISTORICA.
gesserunt Theophimo archonte Athenis Atque norum quoque post Julium Cæsarem imperatores,
borum anni ad quadringentos sexaginta consurgunt suosque singulis annis consules adscribere, adjectis
item, quæ per eos annos absolutæ sunt, olympiadi
bus.
Hæc Castor.
Jam vero operæ pretium erit his attexere Roma-
CAPUT XLIX.
Imperatores et consules Romanorum a Julio Cæsare usque ad vicennalia Constantini
Circa initium olympiadis CLXXXIII Caius Julius
Casar primus Romanorum levatus est imperator,
sub quo præcipue res Romanorum foruerunt. Qui
vero post ipsum fuerunt, Cæsares appellati sunt.
Is imperator Romanorum primus processit.
Caii Julii Cæsaris annus 1.
1. Lepido et Planco coss.
II. Antonino et Isaurico coss.
III. Albino et Pollione coss.
CLXXXIV OLYMPIAS.
IV. Censorino et Sabino coss.
V. Pulchro et Flacco coss.
Caius Julius Cæsar Romæ ab altero Bruto interΑρχομένης τῆς ρπγ' Ολυμπιάδος Γάϊος Ιούλιος
Καίσαρ πρῶτος Ῥωμαίων ἡρέθη μονάρχης βασιλεύς,
ἐφ' οὗ τὰ Ῥωμαίων ήκμασεν, καὶ οἱ μετ' αὐτὸν
Καίσαρες προσηγορεύθησαν, ὃς καὶ βασιλεὺς πρώτος
Ῥωμαίων προῆλθεν ἐπὶ ἔτη δ' καὶ μῆνας ζ'.
Γαΐου Ἰουλίου Καίσαρος έτος α'.
Α'. υπ. Λεπίδου καὶ Πλάγκου.
Β'. υπ. Αντωνίνου καὶ Ἰσαυρικού.
Γ'. ὑπ. ᾿Αλβίνου καὶ Πουλλίωνος.
ΡΗΔ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Δ'. υπ. Κεντωρίνου καὶ Σαβίνου.
Ε'. υπ. Πούλχρου καὶ Φλάκκου.
Γάϊος Ιούλιος Καίσαρ ἐν Ῥώμη ἐσφάγη ὑπὸ τοῦ
fectus est, cum eo conjurantibus aliis quibusdam δευτέρου Βρούτου, συμποιησάντων μετ᾿ αὐτοῦ καὶ
senatoribus.
Romanorum imperator II Cæsar Augustus, qui et
Octavianus, annis Lvi, mensibus sex.
1. Agrippa et Gallo coss.
11. Publicola et Nerva Coccio coss.
li consules fuerunt anno Urbis conditæ
Pcxcit, quarto olympiadis CLXXIX, quo anno Pornpeins de Mithridate triumphavit. Jam archontem
Theophimum videtur dicere postremum idem Castor cap. 23, quanquam revera multi archontes sequiore adhuc ætate inveniuntur. Interim hujus
Theophimi nomen addendum est archontum catalogis quos Meursius atque Corsinius satis operoso
studio confecerunt. Item Dionysius et Lyciscus,
qui sunt in inscriptione Veneta Cabirorum apud
Rinckium.
Secundum vulgatos fastos quos laudavimus,
anni aliquot detrahendi sunt. Hic enim annorum
CCCCLX numerus interest inter Brutum et Julium Cæsarem, ut capite superiore dictum est.
Post caput 48 lacuna est in codice Armeniaco,
quia uus saltem quaternio excidit. Attamen prioris
hujus Eusebianorum Chronicorum libri nonnisi ultimum caput desiderari, docet nos ipse Eusebius in
prooemio, p. 4. Sequuntur post lacunam in Armeniaco codice reguin labulæ: exin alia lacuna est
usque ad Abrahami annum CCCXLIV, ut postea dicam. Nunc autem a me opera danda est, ut libri
hujus postremum caput probabili, quantum fieri
potest, supplemento compensem.
De fastis consularibus Romanisque Cæsaribus a se in
Chronico suo scribendis, quater Eusebius loquitur.
Nam 1. in procemio ait se post priscos Romanos reges,
in priore libro imperatores quoque Romanorum post
Julium Cæsarem atque Augustum, annuosque cónsules imperatoribus implicitos, descripturum; 2.
cap. 41 iterum spondet se Romanorum reges post
Romulum, tum et Cæsares post Augustum, nec non
consules a Julio Cæsare usque ad se, numeraturum;
5. cap. 47 diserte affirmat se consules Romanorum,
tribunos, ac dictatores, a Bruto usque ad Cæsarem,
utpote operosam nimis prolixamque materiam, ex
his Chronicis suis exclusurum; 4. Denique cap. 48,
nempe in proxima pagina, ait Eusebius se aggredi
al contexendum Romanorum post Julium Cæsarem
ἄλλων τινῶν συγκλητικών.
Ρωμαίων δεύτερος ἐβασίλευσεν Καίσαρ Σεβαστός
Αύγουστος, ὁ καὶ Οκταβιανός ἔτη νς', μῆνας ς'.
Α'. ὑπ. Αγρίππα καὶ Γάλλου.
Β'. υπ. Πουλικολὰ καὶ Ἐρβακοκίου.
imperatorum catalogum, adjectis annuis consulibus
atque olympiadibus. Postremum igitur libri hujus
prioris caput hanc materiam habuit, Cæsares seilicet, consules, atque olympiades, a Julio Cæsare
usque ad Constantini vicennalia, quæ est Chronicorum Eusebii meta.
Undenam porro fasti hi a nobis hauriendi erant.
atque ad Eusebium quasi postliminio_revocandi?
Equidem in præfatione olini ad meam Eusebii editionem Mediolanensem, p. xvII, vix dubitare me
dixi, quin ii consulares fasti, quos paschale Chronicon nobis conservavit, ex eo laterculo sint quod
Eusebius in Chronico suo collocaverat: etenim collato sæpe puschali Chronico cum Eusebiano, infinitam prope materiam ipsis verbis ex hoc in illud
translatam deprehendebam. Nunc vero cum insuper videamus in paschali Chronico Cæsares el consules atque olympiades uno simul contextu decurrentes, satis, ut credo, constat Eusebianum hoc
esse laterculum, quod Chronici paschalis auctor,
multis de suo adjectis historiis, interpolavit cumulavitque; quæ rursus historiæ a me detrahendæ
fuerunt, ut Eusebianum scriptum puritati suæ restituerem. Porro ad hoc excerptum faciendum utor
haud editionibus ab infelici apographo derivatis, sed
Vaticano Chronici paschalis codice perantiquo sæculi x, quem Messanæ vi Kal. Octobr. ann. 1551
Ilieronymus Surita a Georgio quodam Constantinopolitano emisse se in fronte codicis narrat, et deinde
Romam deferendum curavit. Quippe est hoc pretiosissimum unicum:que (teste ipsa inscriptione codicis) Chronici paschalis exemplar ab ultima anti -
quitate superstes, cui nomen quoque Siculorum
fastorum aliquando ab eruditis impositum est, propterea quod e Sicilia, ut diximus, translatum in
Urbem fuit.
Cod. Vat. à', sed scribendum è̟é̟' cum Syncello, qui dicit ἐπὶ τούτου.
Cod. hoc loco Ox:45:05, sed infra 'Ox:x
col. 289–290page 96 of 251
PG 19:289ΡΠΕ ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Γ'. υπ. Κορνεφηκίου καὶ Πομπηΐου. Δ'. υπ. Αντωνίνου καὶ Λίβωνος. Ε'. ὑπ. Οκταβιανοῦ Αὐγούστου καὶ Κικέρωνος. Γ. ὑπ. Οκταβιανοῦ Αὐγούστου τὸ β' καὶ Κορβιλίου. ΡΗ ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Ζ'. ὑπ. Οκταβιανοῦ Αὐγούστου τὸ γ' καὶ Κράσσου. Η'. ὑπ. Οκταβιανοῦ Αὐγούστου τὸ δ' καὶ Κράσσου τὸ β'. Θ. ὑπ. Αενοβάρδου καὶ Σωσσίου. Ι'. ὑπ. Οκταβιανοῦ Αὐγούστου τὸ ε' καὶ ᾿Απουληίου. ΡΙΖ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. ΙΔ'. ὑπ. Οκταβιανοῦ Αὐγούστου τὸ ς' καὶ ᾿Αγρίππα. ΙΒ'. ὑπ. Οκταβιανοῦ Αὐγούστου τὸ ζ' καὶ ᾿Αγρίππα τὸ β'. Ι. ὑπ. Οκταβιανοῦ Αὐγούστου τὸ η' καὶ Ταύρου. ΙΔ'. ὑπ. Οκταβιανοῦ Αὐγούστου τὸ θ' καὶ Σιλανοῦ. ΡΠΗ ΟΛΥΜΠΙΑΣ. ΙΕ'. ὑπ. Οκταβιανοῦ Αὐγούστου τὸ ι' καὶ Φλάκκου. 17. ὑπ. Οκταβιανοῦ Αὐγούστου τὸ ια' καὶ Πίσωνος. ΙΖ'. ὑπ. Οκταβιανοῦ Αὐγούστου τὸ ιβ' καὶ Ἀρουντίου. ΙΗ'. υπ. Κέλσου καὶ Τιβερίου. ΡΠΘ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. ΙΘ'. ὑπ. Λολλίου καὶ Λεπίδου. Κ'. υπ. Απουληίου καὶ Νερβά ΚΑ'. ὑπ. Σατουρνέλου καὶ Λουκρητίου. ΚΒ'. υπ. Λεντούλου καὶ Λεντούλου. ΡΠΙ ΟΛΥΜΠΙΑΣ. ΚΓ'. υπ. Λεντούλου τὸ β' καὶ Κορνηλίου. ΚΔ'. ὑπ. Φορνικίου καὶ Σιλανοῦ. ΚΕ'. υπ. Δομετίου καὶ 'Αενοβάρδου. Κα'. ὑπ. Λίβωνος καὶ Πίσωνος. ΡΠΙΑ ΟΛΥΜΠΙΑΣ. ΚΖ'. υπ. Κράσσου καὶ Λεντούλου. ΚΗ'. υπ. Νέρωνος καὶ Κλάρου. ΚΘ'. ὑπ. Μεσσαλὰ καὶ Κυρινίου. Λ'. ὑπ. Ρουβελλίου καὶ Σατορνίνου. ΡΠΙΒ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. ΛΑ'. υπ. Μαξίμου καὶ Τουβέρωνος. ΛΒ'. ὑπ. Αφρικανοῦ καὶ Μαξίμου τὸ β'. ΑΓ. ὑπ. Δρούσου καὶ Κρισπίνου. ΛΔ'. ὑπ. Κενσωρίνου καὶ Γάλλου. ΡΠΙΓ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. ΛΕ'. ὑπ. Νέρωνος τὸ β' καὶ Πίσωνος τὸ β'. Ας'. υπ. Βάλβου καὶ Βετέρου. ΛΖ'. ὑπ. Οκταβιανοῦ Αὐγ. τὸ ιγ' καὶ Σύλλου. ΛΗ'. ὑπ. Σαβίνου καὶ Ρουφίνου. ΡΗΙΔ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. ΑΘ'. ὑπ. Οκταβιανοῦ Αὐγ. τὸ ιδ' καὶ Σιλανοῦ. Μ'. υπ. Λεντούλου Πίσωνος. ΜΑ'. υπ. Πουλίου Καίσαρος καὶ Παύλου. ΜΒ. ὑπ. Ουίνδικίου καὶ Οὐάρου. ΡΠΙΕ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. ΜΓ'. υπ. Λαμίου καὶ Σερβηλίου. ΜΔ'. υπ. Μάγνου και Βαλερίου. ΜΕ'. υπ. Λεπίδου καὶ Πλάγκου. ΗΤ'. υπ. Τιβερίου Καίσαρος καὶ Καπήτωνος.
CHRONICORUM LIB. 1.
ΡΠΕ ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Γ'. υπ. Κορνεφηκίου καὶ Πομπηΐου.
Δ'. υπ. Αντωνίνου καὶ Λίβωνος.
Ε'. ὑπ. Οκταβιανοῦ Αὐγούστου καὶ Κικέρωνος.
Γ. ὑπ. Οκταβιανοῦ Αὐγούστου τὸ β' καὶ Κορβιλίου.
ΡΗ ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Ζ'. ὑπ. Οκταβιανοῦ Αὐγούστου τὸ γ' καὶ Κράσσου.
Η'. ὑπ. Οκταβιανοῦ Αὐγούστου τὸ δ' καὶ Κράσσου
τὸ β'.
Θ. ὑπ. Αενοβάρδου καὶ Σωσσίου.
Ι'. ὑπ. Οκταβιανοῦ Αὐγούστου τὸ ε' καὶ ᾿Απουληίου.
ΡΙΖ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
ΙΔ'. ὑπ. Οκταβιανοῦ Αὐγούστου τὸ ς' καὶ ᾿Αγρίππα.
ΙΒ'. ὑπ. Οκταβιανοῦ Αὐγούστου τὸ ζ' καὶ ᾿Αγρίππα
τὸ β'.
Ι. ὑπ. Οκταβιανοῦ Αὐγούστου τὸ η' καὶ Ταύρου.
ΙΔ'. ὑπ. Οκταβιανοῦ Αὐγούστου τὸ θ' καὶ Σιλανοῦ.
ΡΠΗ ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
ΙΕ'. ὑπ. Οκταβιανοῦ Αὐγούστου τὸ ι' καὶ Φλάκκου.
17. ὑπ. Οκταβιανοῦ Αὐγούστου τὸ ια' καὶ Πίσωνος.
ΙΖ'. ὑπ. Οκταβιανοῦ Αὐγούστου τὸ ιβ' καὶ Ἀρουντίου.
ΙΗ'. υπ. Κέλσου καὶ Τιβερίου.
ΡΠΘ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
ΙΘ'. ὑπ. Λολλίου καὶ Λεπίδου.
Κ'. υπ. Απουληίου καὶ Νερβά
ΚΑ'. ὑπ. Σατουρνέλου καὶ Λουκρητίου.
ΚΒ'. υπ. Λεντούλου καὶ Λεντούλου.
ΡΠΙ ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
ΚΓ'. υπ. Λεντούλου τὸ β' καὶ Κορνηλίου.
ΚΔ'. ὑπ. Φορνικίου καὶ Σιλανοῦ.
ΚΕ'. υπ. Δομετίου καὶ 'Αενοβάρδου.
Κα'. ὑπ. Λίβωνος καὶ Πίσωνος.
ΡΠΙΑ ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
ΚΖ'. υπ. Κράσσου καὶ Λεντούλου.
ΚΗ'. υπ. Νέρωνος καὶ Κλάρου.
ΚΘ'. ὑπ. Μεσσαλὰ καὶ Κυρινίου.
Λ'. ὑπ. Ρουβελλίου καὶ Σατορνίνου.
ΡΠΙΒ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
ΛΑ'. υπ. Μαξίμου καὶ Τουβέρωνος.
ΛΒ'. ὑπ. Αφρικανοῦ καὶ Μαξίμου τὸ β'.
ΑΓ. ὑπ. Δρούσου καὶ Κρισπίνου.
ΛΔ'. ὑπ. Κενσωρίνου καὶ Γάλλου.
ΡΠΙΓ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
CLXXXV OLYMPIAS.
III. Cornificio et Pompeio coss.
IV. Antonino et Libone coss.
V. Octaviano Augusto et Cicerone coss.
VI. Octaviano Augusto 11 et Corvilio coss.
CLXXXVI OLYMPIAS.
VII. Octaviano Augusto 111 et Crasso coss.
VIII. Octaviano Augusto iv et Crasso 1 coss.
IX. Ænobarbo et Sosio coss.
X. Octaviano Augusto v et Apuleio coss.
CLXXXVII OLYMPIAS.
XI. Octaviano Augusto vi et Agrippa coss.
XII. Octaviano Augusto vi et Agrippa 11 coss.
XIII. Octaviano Augusto VIII et Tauro coss.
XIV. Octaviano Augusto is et Silano coss.
CLXXXVIII OLYMPIAS.
XV. Octaviano Augusto x et Flacco coss.
XVI. Octaviano Augusto xi et Pisone coss.
XVII. Octaviano Augusto xii et Aruntio cogs.
XVII. Celso et Tiberio coss.
CLXXXIX OLYMPIAS.
XIX. Lollio et Lepido coss.
XX. Apuleio et Nerva coss.
XXI. Saturnilo et Lucretio coss.
XXII. Lentulo et Lentulo coss.
CXC OLYMPIAS.
XXIII. Lentulo 1 et Cornelio coss.
XXIV. Fornicio et Silano coss.
XXV. Domitio et Ænobarbo coss.
XXVI. Libone et Pisone coss.
CXCI OLYMPIAS.
XXVII. Crasso et Lentulo Coss.
XXVIII. Nerone et Claro coss.
XXIX. Messala et Cyrinio coss.
XXX. Rubellio et Saturnino coss.
CXCII OLYMPIAS.
XXXI. Maximo et Tuberone coss.
XXXII. Africano et Maximo 11 coss.
XXXIII. Druso et Crispino coss.
XXXIV. Censorino et Gallo coss.
CXCIII OLYMPIAS.
ΛΕ'. ὑπ. Νέρωνος τὸ β' καὶ Πίσωνος τὸ β'.
Ας'. υπ. Βάλβου καὶ Βετέρου.
TAXY. Nerone ut et Pisone 11 coss.
XXXVI. Balbo et Vetere coss.
ΛΖ'. ὑπ. Οκταβιανοῦ Αὐγ. τὸ ιγ' καὶ Σύλλου.
ΛΗ'. ὑπ. Σαβίνου καὶ Ρουφίνου.
ΡΗΙΔ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
ΑΘ'. ὑπ. Οκταβιανοῦ Αὐγ. τὸ ιδ' καὶ Σιλανοῦ.
Μ'. υπ. Λεντούλου Πίσωνος.
ΜΑ'. υπ. Πουλίου Καίσαρος καὶ Παύλου.
ΜΒ. ὑπ. Ουίνδικίου καὶ Οὐάρου.
ΡΠΙΕ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
ΜΓ'. υπ. Λαμίου καὶ Σερβηλίου.
ΜΔ'. υπ. Μάγνου και Βαλερίου.
ΜΕ'. υπ. Λεπίδου καὶ Πλάγκου.
ΗΤ'. υπ. Τιβερίου Καίσαρος καὶ Καπήτωνος.
XXXVII. Octaviano Aug. XIII et Sylla coss.
XXXVIII. Sabino et Rufino coss,
CXCIV OLYMPIAS.
XXXIX. Octaviano Aug. xiv et Silano coss.
XL. Lentulo et Pisone coss.
XLI. Publio Casare et Paulo coss.
XLII. Vindicio et Vario Coss.
CXCV OLYMPIAS.
XLIII. Lamia et Servilio Coss.
XLIV, Magno et Valerio coss.
XLV. Lepido et Planco Coss.
XLVI. Tiberio Caesare et Capitone coss.
col. 291–292page 97 of 251
PG 19:291ΡΠΙΟ" ΟΛΥΜΠΙΑΣ. ΜΖ'. υπ. Κρητίου καὶ Νερβά ΜΗ'. υπ. Καμήλλου καὶ Κυντιλλιανοῦ. ΜΘ'. υπ. Καμερίνου καὶ Σαβίνου. Ν'. υπ. Δολαβελλὰ καὶ Σιλανοῦ. ΡΠΙΖ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. ΝΑ'. ὑπ. Λεπιδίου καὶ Ταύρου. ΝΒ'. υπ. Τιβερίου Καίσαρος τὸ β' καὶ Σκηπίωνος. Ν'. υπ. Φλάκκου καὶ Σιλανοῦ. ΝΔ'. υπ. Σέκστου καὶ Σέκστου. ΡΠΙΗ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. ΝΕ'. ὑπ. Πομπηΐου Μάγνου καὶ ᾿Απουληΐου. Να'. υπ. Βρούτου καὶ Φλάκκου τὸ β'. [ Οκταβιανός Αύγουστος τελευτῇ ἐν Νώλα, ὢν ἐτῶν οε', μην. ι', ἡμ. κε' κβ'. Ρωμαίων γ' ἐμονάρχησεν Τιβέριος Καίσαρ ἔτη Δ'. ὑπ. Ταύρου καὶ Λίβωνος. Β'. υπ. Κράσσου καὶ Ρούφου. ΡΠΙΘ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Γ'. υπ. Τιβερίου Καίσαρος τὸ γ' καὶ Ρούφου τὸ β'. Δ'. ὑπ. Σιλανοῦ καὶ Βάλβου. Ε΄. ὑπ. Μεσσαλὰ καὶ Γράτου. Γ'. υπ. Τιβερίου Καίσαρος τὸ δ' καὶ Δρούσου. Σ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Ζ'. ὑπ. Αγρίππα καὶ Γαλβά. Η'. ὑπ. Πουλλίωνος καὶ Βετέρου. Θ. ὑπ. Κεθήγου καὶ Οὐάρου. Ι'. υπ. Αγρίππα τὸ β' καὶ Λεντούλου. Σ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. ΙΑ'. υπ. Γετουλικοῦ καὶ Σαβίνου. ΙΒ'. υπ. Κράσσου καὶ Πίσωνος. ΙΓ'. ὑπ. Σιλανοῦ καὶ Νεροῦα. ΙΔ'. υπ. Γεμίνου καὶ Γεμίνου. ΣΒ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. ΙΕ΄. ὑπ. Ρούφου καὶ Ῥουβελλίνου. ΙϚ'. ὑπ. Οὐεννικίου καὶ Λογγίνου. ΙΖ'. υπ. Τιβερίου Καίσαρος το ε' μόνου. ΙΗ'. ὑπ. Περσικοῦ καὶ Βετελλίου. ΣΤ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. ΙΘ'. υπ. Αρουντίου καὶ 'Λενοβάρδου. Κ'. ὑπ. Γαλβὰ καὶ Σύλλου. ΚΑ'. ὑπ. Γάλλου καὶ Νοννιανού. ΚΒ'. υπ. Λελιανοῦ καὶ Πλαύτου. Ο βασιλεύς Τιβέριος τελευτῇ ἰδίῳ θανάτῳ ἐν τῷ παλατίῳ Ρώμης, ἅπαις καὶ ἀγύναιος, ὧν ἐτῶν σ. Ῥωμαίων δ' ἐβασίλευσεν Γάϊος Γάλλος Καίσαρ ἔτη δ'. ΣΔ'. ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Α'. υπ. Προκούλου καὶ Νιγρίνου.
HISTORICA.
ΡΠΙΟ" ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
ΜΖ'. υπ. Κρητίου καὶ Νερβά
EUSEBI CÆSARIENSIS OPP. PARS I.
CXCVI OLYMPIAS.
XLVII. Cretio et Nerva coss.
XLVIII. Camillo et Quintiliano Coss.
XLIX. Camerino et Sabino coss.
L. Dolabella et Silano coss.
CXCVII OLYMPIAS.
LI. Lepidio et Tauro coss.
LII. Tiberio Caesare ut et Scipione coss.
LIII. Flacco et Silano coss.
LIV. Sexto et Sexto coss.
CXCVIII OLYMPIAS.
LV. Pompeio Magno et Apuleio coss.
LVI. Bruto et Flacco il coss.
[Octavianus Augustus moritur Nolæ septuagesimo
ΜΗ'. υπ. Καμήλλου καὶ Κυντιλλιανοῦ.
ΜΘ'. υπ. Καμερίνου καὶ Σαβίνου.
Ν'. υπ. Δολαβελλὰ καὶ Σιλανοῦ.
ΡΠΙΖ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
ΝΑ'. ὑπ. Λεπιδίου καὶ Ταύρου.
ΝΒ'. υπ. Τιβερίου Καίσαρος τὸ β' καὶ Σκηπίωνος.
Ν'. υπ. Φλάκκου καὶ Σιλανοῦ.
ΝΔ'. υπ. Σέκστου καὶ Σέκστου.
ΡΠΙΗ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
ΝΕ'. ὑπ. Πομπηΐου Μάγνου καὶ ᾿Απουληΐου.
Να'. υπ. Βρούτου καὶ Φλάκκου τὸ β'.
[ Οκταβιανός Αύγουστος τελευτῇ ἐν Νώλα, ὢν
el sexto ætalis anno, diebus quinque et triginta mi- ἐτῶν οε', μην. ι', ἡμ. κε' ]
nus.}
Romanorum imperator III Tiberius Cæsar annis
I. Tauro et Libone coss.
II. Crasso et Rufo coss.
CXCIX OLYMPIAS.
III. Tiberio Cæsare i et Rufo 11 coss.
IV. Silano et Balbo coss.
V. Messala et Grato coss.
VI. Tiberio Casare v et Druso coss.
CC OLYMPIAS.
VII. Agrippa et Galba coss.
VIII. Pollione et Vetere coss.
IX. Cethego et Varo coss.
X. Agrippa 11 et Lentulo cos³.
CCI OLYMPIAS.
XI. Getulico et Sabino coss.
XII. Crasso et Pisone coss.
XIII. Silano et Nerva coss.
XIV. Gemino et Gemino coss.
CCI OLYMPIAS.
XV. Rufo et Rubellino coss.
XVI. Vinicio et Longino coss.
XVII. Tiberio Cæc. v solo cos.
XVIII. Persico et Vitellio coss.
CCIII OLYMPIAS.
XIX. Aruntio et Ænobarbo coss.
XX. Galba et Sylla coss.
XXI. Gallo et Nonniano coss.
XXII. Læliano et Plauto coss.
Tiberius imperator propria morte moritur Romæ
in palatio, absque liberis et cælebs, natus annos
LES.
Romanorum imperator IV Caius Caligula Cæsar
anuis iv.
CCIV OLYMPIAS.
I. Proculo et Nigrino coss.
Deest in codice vat. Chronici paschalis, nec
non in ejus editionibus, Augusti mors, quam ego
facile supplevi. Cæteroquin hanc Suetonius sub præcedentibus consulibus recitat: obiit duobus Sextis
Pompeio et Apuleio coss. Ex quibus insuper Suetoκβ'.
Ρωμαίων γ' ἐμονάρχησεν Τιβέριος Καίσαρ ἔτη
Δ'. ὑπ. Ταύρου καὶ Λίβωνος.
Β'. υπ. Κράσσου καὶ Ρούφου.
ΡΠΙΘ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Γ'. υπ. Τιβερίου Καίσαρος τὸ γ' καὶ Ρούφου τὸ β'.
Δ'. ὑπ. Σιλανοῦ καὶ Βάλβου.
Ε΄. ὑπ. Μεσσαλὰ καὶ Γράτου.
Γ'. υπ. Τιβερίου Καίσαρος τὸ δ' καὶ Δρούσου.
Σ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Ζ'. ὑπ. Αγρίππα καὶ Γαλβά.
Η'. ὑπ. Πουλλίωνος καὶ Βετέρου.
Θ. ὑπ. Κεθήγου καὶ Οὐάρου.
Ι'. υπ. Αγρίππα τὸ β' καὶ Λεντούλου.
Σ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
ΙΑ'. υπ. Γετουλικοῦ καὶ Σαβίνου.
ΙΒ'. υπ. Κράσσου καὶ Πίσωνος.
ΙΓ'. ὑπ. Σιλανοῦ καὶ Νεροῦα.
ΙΔ'. υπ. Γεμίνου καὶ Γεμίνου.
ΣΒ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
ΙΕ΄. ὑπ. Ρούφου καὶ Ῥουβελλίνου.
ΙϚ'. ὑπ. Οὐεννικίου καὶ Λογγίνου.
ΙΖ'. υπ. Τιβερίου Καίσαρος το ε' μόνου.
ΙΗ'. ὑπ. Περσικοῦ καὶ Βετελλίου.
ΣΤ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
ΙΘ'. υπ. Αρουντίου καὶ 'Λενοβάρδου.
Κ'. ὑπ. Γαλβὰ καὶ Σύλλου.
ΚΑ'. ὑπ. Γάλλου καὶ Νοννιανού.
ΚΒ'. υπ. Λελιανοῦ καὶ Πλαύτου.
Ο βασιλεύς Τιβέριος τελευτῇ ἰδίῳ θανάτῳ ἐν τῷ
παλατίῳ Ρώμης, ἅπαις καὶ ἀγύναιος, ὧν ἐτῶν σ.
Ῥωμαίων δ' ἐβασίλευσεν Γάϊος Γάλλος Καίσαρ
ἔτη δ'.
ΣΔ'. ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Α'. υπ. Προκούλου καὶ Νιγρίνου.
nii verbis cognoscimus Sextos prænomina esse consulum Pompeii et Apuleii, non autem diversos consules, ut horum fastorum auctor hic et sæpe alibi
in multis errat.
Ita cod.
col. 293–294page 98 of 251
PG 19:29315. ὑπ. Ἰουλιανοῦ καὶ ᾿Ασπρενάτου. Γ. υπ. Κλαυδίου Καίσαρος καὶ Κερσιανού. Δ'. υπ. Κλαυδίου Καίσαρος τὸ β' μόνου. Ἐπὶ τῶν προκειμένων ὑπάτων Γάϊος Γάλλος ἐσφά γη ἐν τῷ παλατίῳ Ρώμης ὑπὸ τῶν ἰδίων σπαθαρίων κουβικουλαρίων ευνούχων, κατά γνώμην τῆς συγκλή του, ὧν ἐτῶν λθ'. ΣΕ ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Ῥωμαίων ε' εβασίλευσεν Κλαύδιος ἔτη ιδ'. Α'. υπ. Κλαυδίου Καίσαρος τὸ γ' καὶ ᾿Αντωνίνου, Β'. υπ. Κλαυδίου Καίσαρος τὸ δ' καὶ Λάργου. Γ'. υπ. Κλαυδίου Καίσαρος τὸ ε' καὶ Βετελλίου τὸ β'. Δ΄. ὑπ. Κρίσπου καὶ Ταύρου. ΣΤ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Ε'. ὑπ. Οὐεννικίου καὶ Κορβίνου. Γ. ὑπ. Ασιατικοῦ καὶ Σιλανοῦ ΧΙΧΙΧ. τιν. Γ'. υπ. Καπήτωνος και Ρούφου. ΙΔ'. ὑπ. Ἰταλικοῦ καὶ Τραχάλου. Ἐπὶ τούτων τῶν ὑπάτων ἀφανής γέγονεν Νέρων, καὶ τελευτᾷ, ὧν ἐτῶν ξθ' Μετὰ Νέρωνα Γαλβὰς ἐβασίλευσεν ἐν Ιβηρίᾳ, Οὐιτέλλιος ἐν Γερμανίᾳ, Οθων ἐπὶ Ῥώμης· ἕκαστος αὐτ τῶν ἰδίᾳ ἐπέβη τῇ ἀρχῇ. Γαλβὰς ἐβασίλευσεν μῆνας ζ', καὶ ἐν μέσῃ τῇ 'Ρω μαίων ἀγορᾷ τὴν κεφαλὴν ἀπετμήθη. Όθων βασιλεύσας μῆνας δ', ἑαυτὸν διεχειρί και το.
15. ὑπ. Ἰουλιανοῦ καὶ ᾿Ασπρενάτου.
CHRONICORUM LIB. 1.
Γ. υπ. Κλαυδίου Καίσαρος καὶ Κερσιανού.
Δ'. υπ. Κλαυδίου Καίσαρος τὸ β' μόνου.
Ἐπὶ τῶν προκειμένων ὑπάτων Γάϊος Γάλλος ἐσφά
γη ἐν τῷ παλατίῳ Ρώμης ὑπὸ τῶν ἰδίων σπαθαρίων
κουβικουλαρίων ευνούχων, κατά γνώμην τῆς συγκλήτου, ὧν ἐτῶν λθ'.
ΣΕ ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Ῥωμαίων ε' εβασίλευσεν Κλαύδιος ἔτη ιδ'.
Α'. υπ. Κλαυδίου Καίσαρος τὸ γ' καὶ ᾿Αντωνίνου,
Β'. υπ. Κλαυδίου Καίσαρος τὸ δ' καὶ Λάργου.
Γ'. υπ. Κλαυδίου Καίσαρος τὸ ε' καὶ Βετελλίου τὸ β'.
Δ΄. ὑπ. Κρίσπου καὶ Ταύρου.
ΣΤ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Ε'. ὑπ. Οὐεννικίου καὶ Κορβίνου.
Γ. ὑπ. Ασιατικοῦ καὶ Σιλανοῦ
ll. Juliano et Asprenate coss.
III. Claudio Cas. et Cersiano coss.
IV. Claudio Caesare ut solo cos.
His prædictis coss. Caius Caligula Romæ in palatio interfectus est a suis protectoribus cubiculariis eunuchis, consentiente senatu, cum annorum
esset ΧΙΧΙΧ.
CCV OLYMPIAS.
Romanorum imp. V Claudius an. xiv.
I. Claudio Caesare ur et Antonino coss.
II. Claudio Caesare v et Largo coss.
III. Claudio Cæsare vet Vitellion coss.
IV. Crispo et Tauro cass.
CCVI OLYMPIAS.
V. Vinicio et Corvino coss.
VI. Asiatico et Silano coss.
VII. Claudio Cas. vi et Vitellio mi coss.
VIII. Vitellio 1v et Publicola coss.
CCVII OLYMPIAS.
IX. Veriano et Gallo coss.
X. Vetere et Nerviniano coss.
XI. Claudio Cas. vi et Orfito coss.
XII. Sylla et Calone coss.
CCVIII OLYMPIAS.
XIII. Silano et Antonino coss.
XIV. Marcello et Aviola coss.
Romanorum imp. VI Nero annis τιν.
I. Nerone et Vetere coss.
II. Saturnino et Scipione coss.
CCIX OLYMPIAS
III. Nerone 11 et Pisone coss.
IV. Nerone uit et Messala coss.
Γ'. υπ. Καπήτωνος και Ρούφου.
ΙΔ'. ὑπ. Ἰταλικοῦ καὶ Τραχάλου.
Ἐπὶ τούτων τῶν ὑπάτων ἀφανής γέγονεν Νέρων,
καὶ τελευτᾷ, ὧν ἐτῶν ξθ'
Μετὰ Νέρωνα Γαλβὰς ἐβασίλευσεν ἐν Ιβηρίᾳ, Ουϊτέλλιος ἐν Γερμανίᾳ, Οθων ἐπὶ Ῥώμης· ἕκαστος αὐτ
τῶν ἰδίᾳ ἐπέβη τῇ ἀρχῇ.
Γαλβὰς ἐβασίλευσεν μῆνας ζ', καὶ ἐν μέσῃ τῇ 'Ρωμαίων ἀγορᾷ τὴν κεφαλὴν ἀπετμήθη.
Όθων βασιλεύσας μῆνας δ', ἑαυτὸν διεχειρί
και το.
Dic Casiano.
In codice Vat., p. 172 b, ad oram inferiorem
scribitur: desideratur quaternio (non una pagina,
ut alii dixerunt) et cum eo xx annorum consulatus.
flinc etiam patét, codicem Vaticanum esse fontem
unicum Chronici paschalis, quia et Monacense apographum cum editionibus æque hiat. Porro LatiV. Aproniano et Capitome coss.
VI. Nerone iv et Lentulo coss.
CCX OLYMPIAS.
VII. Lacio et Turpiliano coss.
Vill. Mario et Gallo coss.
IX. Rufo et Regulo cuss.
X. Crasso el Basso coss.
CCXI OLYMPIAS.
XI. Helva et Vestino coss.
XII. Telesino et Rufo coss.
XIII. Capitone et Ruſo coss.
XIV. Italico et Trachialo Coss.
His consulibus Nero amplius non comparuit, exstinctusque est, annos natus LXIX.
Post Neronem imperavit in Hispania Galba, Vitellius in Germania, Otho Romæ. Hi singuli seorsum imperium arripuerunt.
Galba mense imperii septimo in medio Romæ
foro capite truncatus est.
Otho mense imperii sexto ipse sibi manus attulit.
num supplementum ex Idatio sumpsi quem auctorem cum textu Chronici paschalis, ideoque cum
Eusebio, valde conspirare, exploratum est.
Dic Casonio.
Ridiculus error. Siquidem Nero anno floride
ætatis xxx violenta morte obiit. Sed alia multa
hujuscemodi menda non corrigam.
col. 295–296page 99 of 251
PG 19:295Χ. Ουϊτέλλιος βασιλεύσας μῆνας ι', ἐσφάγη ἐν τῷ πα λατίῳ Ρώμης. Ῥωμαίων ζ' ἐβασίλευσεν Ουεσπασιανὸς ἔτη θ', μη νας ια', ἡμέρας κβ', στέψαντος αὐτὸν τοῦ στρατοῦ. ΣΙΒ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Α'. ὑπ. Γαλβὰ καὶ Τίτου Ῥουφίνου. Β. ὑπ. Οὐεσπασιανοῦ αὐτοκράτορος μόνου. Γ. ὑπ. Ουεσπασιανοῦ αὐτοκράτ. τὸ β' καὶ Νερούα. Δ'. ὑπ. Ουεσπασιανοῦ Αὐγούστου τὸ γ' καὶ Τίτου. ΣΙΓ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Ε΄. ὑπ. Ουεσπασιανοῦ Αὐγούστου τὸ δ' καὶ Τίτου τὸ β'. Γ'. ὑπ. Δομετιανοῦ καὶ Μεσσαλίνου. Ζ'. ὑπ. Ουεσπασιανοῦ Αὐγούστου τὸ ε' καὶ Τίτου τὸ γ'. Η'. ὑπ. Ουεσπασιανοῦ Αὐγούστου τὸ ς' καὶ Τίτου τὸ δ. ΣΙΔ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Θ. ὑπ. Ουεσπασιανοῦ Αὐγούστου τὸ ζ' καὶ Τίτου τὸ ε'. Ι'. ὑπ. Τίτου τὸ ς' καὶ Δομετιανοῦ τὸ β'. Ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ νόσῳ βληθεὶς Ουεσπασιανὸς ὁ βασιλεὺς παρεθεὶς τελευτᾷ, ὢν ἐτῶν σ'. Ῥωμαίων η' ἐβασίλευσεν Τίτος, ὁ υἱὸς αὐτοῦ, ἔτη Ρ. Α'. υπ. Τίτου Αὐγούστου τὸ ζ' καὶ Δομετιανοῦ τὸ γ'. Β. ὑπ. Γαλβὰ καὶ Πουλλίωνος. Ἐπὶ τῶν προκειμένων ὑπάτων πάθει δεινῷ βλη θεὶς Τίτος ἀπέθανεν, ὧν ἐτῶν μβ'.! Ρωμαίων θ' ἐβασίλευσεν Δομετιανὸς ἔτη ις'. ΣΙΕ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Α'. ὑπ. Δομετιανοῦ Αὐγούστου τὸ δ' καὶ Σαβίνου Β. υπ. Δομετιανοῦ Αὐγούστου το ε' καὶ Τίτου Ρούφου. Γ'. ὑπ. Δομετιανοῦ Αὐγούστου τὸ ς' καὶ Σαβίνου. Δ'. ὑπ. Δομετιανοῦ Αὐγούστου τὸ ζ' καὶ Φουλβίου. ΣΙΤ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Ε΄. ὑπ. Δομετιανοῦ Αὐγούστου τὸ η' καὶ Δολαβελλά. Γ'. ὑπ. Δομετιανοῦ Αὐγούστου τὸ θ' καὶ Σατουρνίνου. Ζ'. ὑπ. Δομετιανοῦ Αὐγ. τὸ ι' καὶ Τίτου Ρούφου τὸ β'. Η'. ὑπ. Φουλβίου τὸ β' καὶ ᾿Ατρατίνου. ΣΙΖ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Θ. ὑπ. Δομετιανοῦ Αὐγούστου τὸ ια' καὶ Νεροῦα. Ι'. υπ. (Γ)λαβρίωνος καὶ Τραϊανοῦ. ΙΑ'. υπ. Δομετιανοῦ Αὐγούστου τὸ ιβ' καὶ Σατορνίνου. ΙΒ'. υπ. Πομπηΐου καὶ Κρισπίνου. ΣΙΗ ΟΛΥΜΠΙΑΣ. ΙΓ'. υπ. Δομετιανοῦ Αὐγούστου τὸ ιγ' καὶ Φλαυΐου Κλήμεντος. ΙΔ'. υπ. Ασπρενάτου καὶ Λατεράνου. ΙΕ'. υπ. Δομετιανοῦ Αὐγ. τὸ ιδ' καὶ Κλήμεντος τὸ β'. 14'. υπ. Ουάλεντος καὶ Βετέρου. Δομετιανὸς ἀνηρέθη, ὢν ἐτῶν με'. Ῥωμαίων τ' ἐβασίλευσεν Νερούας ἔτος α'. ΣΙΘ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Α'. υπ. Νερούα Αὐγούστου καὶ Τίτου Ρούφου τὸ γ. Νερούας νοσήσας ἐτελεύτησεν πρὸ η' Καλενδών Φεβρουαρίου. Ρωμαίων ια' ἐβασίλευσεν Τραϊανὸς ἔτη ιθ'. Α'. ὑπ. Τραϊανοῦ Αὐγούστου μόνου. Β'. ὑπ. Παλμὰ καὶ Σενεκίωνος. Γ'. ὑπ. Τραϊανοῦ Αὐγούστου τὸ β' καὶ Ποντιανού.
EUSEBI CASARIENSIS OPP. PARS I.
Vitellius mense imperii decimo in palatio est interemptus.
Romanorum imperator VII Vespasianus ab exercitu electus, annis ix, mensibus xi, diebus xxii.
CCXII OLYMPIAS.
1. Galba el Tito Rufino coss.
II. Vespasiano imp. solo co3.
III. Vespasiano imp. ut et Nerva coss.
IV. Vespasiano Augusto un et Tito coss.
CCXIII OLYMPIAS.
V. Vespasiano Augusto iv et Tito | coss.
VI. Domitiano et Messalino coss.
VII. Vespasiano Augusto v et Tito i coss.
VIII. Vespasiano Aug. vi et Tito iv coss.
CCXIV OLYMPIAS.
IX. Vespasiano Augusto vi et Tilor coss.
Χ. Τίlo vi et Domitiano it coss.
Hoc anno Vespasianus imperator morbo correplus, ex defectione moritur, annos natus Lxx.
Romanorum imperator VIII Titus, illius filius,
annis u.
1. Tito Augusto vit et Domitiano 111 coss.
Il. Galba et Pollione coss.
His prædictis coss. gravi morbo oppressus Titus
mortem obiit annos natus XLII.
Romanorum imperator IX Domitianus annis xvi
CCXV OLYMPIAS.
1. Domitiano Augusto iv et Sabino coss.
II. Domitiano Augusto v et Tito Ruſo coss.
III. Domitiano Augusto vi et Sabino coss.
IV. Domitiano Augusto vn et Fulvio coss.
CCXVI OLYMPIAS.
V. Domitiano Augusto viri et Dolabella coss.
VI. Domitiano Augusto rx et Saturnino coss.
VII. Domitiano Augusto x et Tito Rufo 11 coss.
VIII. Fulvio ut et Alratino coss.
CCXVII OLYMPIAS.
IX. Domitiano Augusto xr et Nerva Coss.
X. Glabrione et Trajano coss.
XI. Domitiano Augusto XII et Saturnino coss.
XII. Pompeio et Crispino coss.
CCXVIII OLYMPIAS.
XIII. Domitiano Augusto x et Flavio Clemente
COSS.
XIV. Asprenate et Laterano Coss.
XV. Domitiano siv et Clemente ui coss.
XVI. Valente et Vetere coss.
Domitianus occisusest, an. nat. xLv.
Romanorum imperator X Nerva anno 1.
CCXIX OLYMPIAS.
I. Nerva Augusto et Tito Rufo 111 coss
Nerva morbo conflictatus vitæ finem fecit VIII.
Kalend. Februarii.
Romanorum imp. XI Trajanus an. xix.
1. Trajano Augusto solo cos.
II. Palma et Senecione coss.
111. Trajano Augusto ut et Pontiano coss.
HISTORICA.
Ουϊτέλλιος βασιλεύσας μῆνας ι', ἐσφάγη ἐν τῷ πα
λατίῳ Ρώμης.
Ῥωμαίων ζ' ἐβασίλευσεν Ουεσπασιανὸς ἔτη θ', μηνας ια', ἡμέρας κβ', στέψαντος αὐτὸν τοῦ στρατοῦ.
ΣΙΒ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Α'. ὑπ. Γαλβὰ καὶ Τίτου Ῥουφίνου.
Β. ὑπ. Οὐεσπασιανοῦ αὐτοκράτορος μόνου.
Γ. ὑπ. Ουεσπασιανοῦ αὐτοκράτ. τὸ β' καὶ Νερούα.
Δ'. ὑπ. Ουεσπασιανοῦ Αὐγούστου τὸ γ' καὶ Τίτου.
ΣΙΓ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Ε΄. ὑπ. Ουεσπασιανοῦ Αὐγούστου τὸ δ' καὶ Τίτου τὸ β'.
Γ'. ὑπ. Δομετιανοῦ καὶ Μεσσαλίνου.
Ζ'. ὑπ. Ουεσπασιανοῦ Αὐγούστου τὸ ε' καὶ Τίτου τὸ γ'.
Η'. ὑπ. Ουεσπασιανοῦ Αὐγούστου τὸ ς' καὶ Τίτου τὸ δ.
ΣΙΔ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Θ. ὑπ. Ουεσπασιανοῦ Αὐγούστου τὸ ζ' καὶ Τίτου τὸ ε'.
Ι'. ὑπ. Τίτου τὸ ς' καὶ Δομετιανοῦ τὸ β'.
Ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ νόσῳ βληθεὶς Ουεσπασιανὸς ὁ
βασιλεὺς παρεθεὶς τελευτᾷ, ὢν ἐτῶν σ'.
Ῥωμαίων η' ἐβασίλευσεν Τίτος, ὁ υἱὸς αὐτοῦ, ἔτη Ρ.
Α'. υπ. Τίτου Αὐγούστου τὸ ζ' καὶ Δομετιανοῦ τὸ γ'.
Β. ὑπ. Γαλβὰ καὶ Πουλλίωνος.
Ἐπὶ τῶν προκειμένων ὑπάτων πάθει δεινῷ βληθεὶς Τίτος ἀπέθανεν, ὧν ἐτῶν μβ'.!
Ρωμαίων θ' ἐβασίλευσεν Δομετιανὸς ἔτη ις'.
ΣΙΕ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Α'. ὑπ. Δομετιανοῦ Αὐγούστου τὸ δ' καὶ Σαβίνου
Β. υπ. Δομετιανοῦ Αὐγούστου το ε' καὶ Τίτου Ρούφου.
Γ'. ὑπ. Δομετιανοῦ Αὐγούστου τὸ ς' καὶ Σαβίνου.
Δ'. ὑπ. Δομετιανοῦ Αὐγούστου τὸ ζ' καὶ Φουλβίου.
ΣΙΤ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Ε΄. ὑπ. Δομετιανοῦ Αὐγούστου τὸ η' καὶ Δολαβελλά.
Γ'. ὑπ. Δομετιανοῦ Αὐγούστου τὸ θ' καὶ Σατουρνίνου.
Ζ'. ὑπ. Δομετιανοῦ Αὐγ. τὸ ι' καὶ Τίτου Ρούφου τὸ β'.
Η'. ὑπ. Φουλβίου τὸ β' καὶ ᾿Ατρατίνου.
ΣΙΖ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Θ. ὑπ. Δομετιανοῦ Αὐγούστου τὸ ια' καὶ Νεροῦα.
Ι'. υπ. (Γ)λαβρίωνος καὶ Τραϊανοῦ.
ΙΑ'. υπ. Δομετιανοῦ Αὐγούστου τὸ ιβ' καὶ Σατορνίνου.
ΙΒ'. υπ. Πομπηΐου καὶ Κρισπίνου.
ΣΙΗ ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
ΙΓ'. υπ. Δομετιανοῦ Αὐγούστου τὸ ιγ' καὶ Φλαυΐου
Κλήμεντος.
ΙΔ'. υπ. Ασπρενάτου καὶ Λατεράνου.
ΙΕ'. υπ. Δομετιανοῦ Αὐγ. τὸ ιδ' καὶ Κλήμεντος τὸ β'.
14'. υπ. Ουάλεντος καὶ Βετέρου.
Δομετιανὸς ἀνηρέθη, ὢν ἐτῶν με'.
Ῥωμαίων τ' ἐβασίλευσεν Νερούας ἔτος α'.
ΣΙΘ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Α'. υπ. Νερούα Αὐγούστου καὶ Τίτου Ρούφου τὸ γ.
Νερούας νοσήσας ἐτελεύτησεν πρὸ η' Καλενδών
Φεβρουαρίου.
Ρωμαίων ια' ἐβασίλευσεν Τραϊανὸς ἔτη ιθ'.
Α'. ὑπ. Τραϊανοῦ Αὐγούστου μόνου.
Β'. ὑπ. Παλμὰ καὶ Σενεκίωνος.
Γ'. ὑπ. Τραϊανοῦ Αὐγούστου τὸ β' καὶ Ποντιανού.
col. 297–298page 100 of 251
PG 19:297ΣΚ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Δ'. ὑπ. Τραϊανοῦ Αὐγούστου τὸ γ' καὶ Πέτου. Ε'. υπ. Συριανοῦ καὶ Συρίου. Γ'. ὑπ. Τραϊανοῦ Αὐγούστου τὸ δ' καὶ Μαξίμου. Ζ'. υπ. Συριανοῦ τὸ β' καὶ Μαρκέλλου. ΣΚΑ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Η'. υπ. Κανδίδου και Κουαδράτου. θ'. υπ. Κομόδου καὶ Κερατάνου. Γ. υπ. Συριανοῦ τὸ γ' καὶ Σενεκίωνος τὸ β' ΙΔ'. ὑπ. Γάλλου καὶ Βραδοῦα. ΣΚΒ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. ΙΒ'. ὑπ. Παλμᾶ καὶ Τούλλου. Π'. υπ. Ὀρφίτου καὶ Πρισκιανοῦ. ΙΔ'. ὑπ. Πίσωνος καὶ Ἰουλιανοῦ. ΙΕ'. ὑπ. Τραϊανοῦ Αὐγούστου τὸ ε' καὶ Ἀφρικανοῦ. ΣΚΙ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. 14'. υπ. Πρισκιανοῦ καὶ Κέλσου. ΙΖ'. ὑπ. Μάλσου καὶ Βουλκίσκου. ΙΗ'. ὑπ. Μεσσαλᾶ καὶ Πέδωνος 10. ὑπ. Αιλιανοῦ καὶ Βετέρου. Ο βασιλεὺς Τραϊανὸς ὑδρωπιάσας ἀπέθανεν ἐν Σε ληνοῦντι πόλει τῆς Σελευκείας, ὢν ἐτῶν ξε'. Ρωμαίων ιδ' ἐβασίλευσεν Αίλιος Αδριανός στη και. ΣΚΔ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Α'. υπ. Ἀπρωνιανοῦ καὶ Νίγρου. Β. Οπ. Αιλίου Αδριανοῦ Αὐγούστου καὶ Σαληνάτορος. ΧΧΙ. Γ. ὑπ. Αἰλίου Αδριανοῦ Αὐγ. τὸ β' καὶ Ῥουστικίου. Δ'. ὑπ. Σεβήρου καὶ Φούλκου. ΣΚΕ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Ε΄. ὑπ. Σεβήρου τὸ β' καὶ Αὐγουρίνου. Γ'. υπ. 'Αβιολὰ καὶ Πανσά. Ζ. ὑπ. Απρωνιανοῦ τὸ β' καὶ Παμπίνου Η'. ὑπ. Γλαβρίωνος καὶ Τορκουάτου. ΣΚϚ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Θ. ὑπ. Ασιατικοῦ καὶ Ἀκυλίνου. Η υπ. Σεβήρου τὸ γ' καὶ ᾿Αμβιγούλου ΙΑ'. υπ. Τιτιανοῦ καὶ Γαλλικανού. ΙΒ'. ὑπ. Τορκουάτου καὶ Λίβωνος. ΣΚΖ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Π. ὑπ. Μαρκέλλου καὶ Κέλσου. ΙΔ'. ὑπ. Κατουλλίνου καὶ Λίβωνος. ΙΕ'. υπ. Ποντιανοῦ καὶ Ρούφου. ΙϚ'. υπ. Αὐγουρίνου καὶ Σεργιανού. ΣΚΗ ΟΛΥΜΠΙΑΣ. ΙΖ'. ὑπ. Ιεβερίου καὶ Σισίννου. ΠΗ. ὑπ. Σεβήρου καὶ Οὐάρου. ΙΘ'. ὑπ. Ποντιανοῦ τὸ β' καὶ Ἀκυλίνου. Κ'. ὑπ. Κομόδου καὶ Ποντιανοῦ τὸ γ'. ΣΚΘ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. ΚΑ'. υπ. Αιλιανοῦ Καίσαρος καὶ Βαλβίνου. Ἐπὶ τούτων τῶν ὑπάτων Αίλιος Αδριανός νοσή σας ὀλίγας ἡμέρας, ἐτελεύτησεν, ὧν ἐτῶν οζ'. Ρωμαίων ιγ' ἐβασίλευσεν Αίλιος Αντωνίνος ὁ Εὐσε της έπη αγ. Πόδωνος. ΧΙΧ, 'Αμβιβ.
ΣΚ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
CHRONICORUM LIB. I.
Δ'. ὑπ. Τραϊανοῦ Αὐγούστου τὸ γ' καὶ Πέτου.
Ε'. υπ. Συριανοῦ καὶ Συρίου.
Γ'. ὑπ. Τραϊανοῦ Αὐγούστου τὸ δ' καὶ Μαξίμου.
Ζ'. υπ. Συριανοῦ τὸ β' καὶ Μαρκέλλου.
ΣΚΑ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Η'. υπ. Κανδίδου και Κουαδράτου.
θ'. υπ. Κομόδου καὶ Κερατάνου.
Γ. υπ. Συριανοῦ τὸ γ' καὶ Σενεκίωνος τὸ β':
ΙΔ'. ὑπ. Γάλλου καὶ Βραδοῦα.
ΣΚΒ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
ΙΒ'. ὑπ. Παλμᾶ καὶ Τούλλου.
Π'. υπ. Ὀρφίτου καὶ Πρισκιανοῦ.
ΙΔ'. ὑπ. Πίσωνος καὶ Ἰουλιανοῦ.
CCXX OLYMPIAS.
IV. Trajano Augusto nur et Pato Coss.
V. Syriano et Syrio coss.
VI. Trajano Augusto iv et Maximo Coss.
VII. Syriano 11 et Marcello Coss.
CCXXI OLYMPIAS.
VIII. Candido et Quadrato coss.
IX. Commodo et Ceratano coss.
X. Syriano III et Senecione 11 coss.
XI. Gallo et Bradua coss.
CCXXII OLYMPIAS.
XII. Palma et Tullo coss.
XIII. Orfito et Prisciano coss.
XIV. Pisone et Juliano cos8.
ΙΕ'. ὑπ. Τραϊανοῦ Αὐγούστου τὸ ε' καὶ Ἀφρικανοῦ. XV. Trajano Augusto v et Africano Coss.
ΣΚΙ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
14'. υπ. Πρισκιανοῦ καὶ Κέλσου.
ΙΖ'. ὑπ. Μάλσου καὶ Βουλκίσκου.
ΙΗ'. ὑπ. Μεσσαλᾶ καὶ Πέδωνος
10. ὑπ. Αιλιανοῦ καὶ Βετέρου.
Ο βασιλεὺς Τραϊανὸς ὑδρωπιάσας ἀπέθανεν ἐν Σεληνοῦντι πόλει τῆς Σελευκείας, ὢν ἐτῶν ξε'.
Ρωμαίων ιδ' ἐβασίλευσεν Αίλιος Αδριανός στη
και.
ΣΚΔ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Α'. υπ. Ἀπρωνιανοῦ καὶ Νίγρου.
Β. Οπ. Αιλίου Αδριανοῦ Αὐγούστου καὶ Σαληνάτορος.
CCXXIII OLYMPIAS.
XVI. Prisciano et Celso cuss.
XVII. Malso et Vulcisco coss.
XVIII. Messala et Pedone coss.
XIX. Æliano et Vetere coss.
Trajanus imperator aqua intércute moritur
Selinunte, Seleuciæ civitate, cum esset annorum
Romanorum imperator XII Ælius Adrianus, ann.
ΧΧΙ.
CCXXIV OLYMPIAS.
1. Aproniano et Nigro coss.
11. Alio Adriano Aug. et Salinature coss.
Γ. ὑπ. Αἰλίου Αδριανοῦ Αὐγ. τὸ β' καὶ Ῥουστικίου. III. Alio Adriano Aug. ut et Rusticio coss.
Δ'. ὑπ. Σεβήρου καὶ Φούλκου.
ΣΚΕ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Ε΄. ὑπ. Σεβήρου τὸ β' καὶ Αὐγουρίνου.
Γ'. υπ. 'Αβιολὰ καὶ Πανσά.
Ζ. ὑπ. Απρωνιανοῦ τὸ β' καὶ Παμπίνου:
Η'. ὑπ. Γλαβρίωνος καὶ Τορκουάτου.
ΣΚϚ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Θ. ὑπ. Ασιατικοῦ καὶ Ἀκυλίνου.
Η υπ. Σεβήρου τὸ γ' καὶ ᾿Αμβιγούλου
ΙΑ'. υπ. Τιτιανοῦ καὶ Γαλλικανού.
ΙΒ'. ὑπ. Τορκουάτου καὶ Λίβωνος.
ΣΚΖ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Π. ὑπ. Μαρκέλλου καὶ Κέλσου.
ΙΔ'. ὑπ. Κατουλλίνου καὶ Λίβωνος.
ΙΕ'. υπ. Ποντιανοῦ καὶ Ρούφου.
ΙϚ'. υπ. Αὐγουρίνου καὶ Σεργιανού.
ΣΚΗ ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
ΙΖ'. ὑπ. Ιεβερίου καὶ Σισίννου.
ΠΗ. ὑπ. Σεβήρου καὶ Οὐάρου.
ΙΘ'. ὑπ. Ποντιανοῦ τὸ β' καὶ Ἀκυλίνου.
Κ'. ὑπ. Κομόδου καὶ Ποντιανοῦ τὸ γ'.
ΣΚΘ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
ΚΑ'. υπ. Αιλιανοῦ Καίσαρος καὶ Βαλβίνου.
Ἐπὶ τούτων τῶν ὑπάτων Αίλιος Αδριανός νοσή
σας ὀλίγας ἡμέρας, ἐτελεύτησεν, ὧν ἐτῶν οζ'.
Ρωμαίων ιγ' ἐβασίλευσεν Αίλιος Αντωνίνος ὁ Εὐσε
της έπη αγ.
Cod., Πόδωνος.
PATROL. GR, ΧΙΧ,
1V. Severo et Fulco coss.
CCXXV OLYMPIAS.
V. Severo 11 et Augurino coss.
VI. Aviola et Pansa coss.
VIÍ. Aproniano 11 et Pampino coss.
VIII. Glabrione et Torquato coss.
CCXXVI OLYMPIAS.
IX. Asiatico et Aquilino coss.
X. Severo it et Ambigulo coss.
XI. Titiano et Gallicano coss.
XII. Torquato et Libone coss.
CCXXVII OLYMPIAS:
XUI. Marcello et Celso coss.
XIV. Catullino et Libone it coss.
XV. Pontiano et Rufo coss.
XVI. Augurino et Sergiano coss.
CCXXVIII OLYMPIAS.
XVII. Hibero et Sisenna coss.
XVIII. Severo et Varo cuss.
XIX. Pontiano 11 et Aquilino coss.
XX. Commodo et Pontiano III coss.
CCXXIX OLYMPIAS.
XXI. Eliano et Balbino coss.
His coss. Ælius Adrianus, cum paucis diebus
ægrotasset, vita excessit, annos natus Lxxvii.
Romanorum imperator XIII, Elius Antoninus Pius,
annis XXIII.
Ita cod., pro 'Αμβιβ.
col. 299–300page 101 of 251
PG 19:299Α'. υπ. Καμερίνου καὶ Νίγρου. Β'. ὑπ. Αντωνίνου Αὐγούστου καὶ Πραισεντίνου. Γ'. ὑπ. Αντωνίνου Αὐγούστου τὸ β' καὶ Μάρκου Αὐρηλίου υἱοῦ αὐτοῦ. ΣΛ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ Δ'. ὑπ. Σεβήρου τὸ δ' καὶ Σιλανοῦ. Ε'. υπ. Ρουφίνου καὶ Κουαδράτου. Γ'. ὑπ. Τορκουάτου καὶ Ἡρώδου. Ζ'. ὑπ. Αβιολᾶ καὶ Μαξίμου. ΣΛΛ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Αντωνίνου Αὐγούστου τὸ γ' καὶ Αὐρηλίου Θ'. υπ. Σεβήρου τὸ ε' καὶ Οὐηρίνου. Ι'. ὑπ. Λάργου καὶ Μεσσαλίνου. Η'. υπ. τὸ β'. ΙΑ'. υπ. Τορκουάτου τὸ β' καὶ Ἰουλιανοῦ. ΣΑΒ ΟΛΥΜΠΙΑΣ. ΙΒ'. ὑπ. Ὀρφίτου καὶ Πρίσκου. ΙΓ΄. ὑπ. Γλαβρίωνος καὶ Βετέρου. ΙΔ' ὑπ. Κονδιανοῦ καὶ Μαξίμου. ΙΕ΄. ὑπ. Γλαβρίωνος τὸ β' καὶ Ἰου μιλίου. ΣΑΓ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. 14'. υπ. Πραίσεντος καὶ Ρουφίνου. ΙΖ'. υπ. Κομόδου καὶ Λατεράνου. ΙΗ'. υπ. Σεβήρου τὸ ς' καὶ Σαβινιανού. ΙΘ'. ὑπ. Σιλβανοῦ καὶ Αὐγουρίνου. ΣΑΔ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Κ'. υπ. Βαρβάρου καὶ Ρηγούλου. ΚΑ'. ὑπ. Τερπύλλου καὶ Σακερδότου. ΚΒ'. υπ. Κυϊντύλλου καὶ Πρίσκου. ΚΓ'. υπ. Βραδούα καὶ Οὐήρου. Ἐπὶ τούτων τῶν ὑπάτων (ἐτελεύτησεν) Αίλιος Αντωνίνος (ἐν Λωρίῳ) ὢν ἐτῶν ξη. Ῥωμαίων ιδ' ἐβασίλευσεν Μάρκος Αυρήλιος Αν τωνῖνος, ὁ καὶ Οὐῆρος, υἱὸς Αντωνίνου τοῦ Εὐσε βους, καὶ Λούκιος Αυρήλιος Κόμοδος, ἀδελφὸς αὐτοῦ, Στη ιθ'. ΣΛΕ ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Α'. ὑπ. Μάρκου Αυρηλίου Οὐήρου καὶ Λουκίου Κομόδου Αὐγούστου τὸ β'. Β'. ὑπ. Μάρκου Αυρηλίου Οὐήρου και Λουκίου Κομόδου Αὐγούστου τὸ γ'. Γ'. ὑπ. Ρουστικίου καὶ Ἀκυλίνου. Δ'. ὑπ. Αιλιανοῦ καὶ Πάστορος. ΣΛΟ ΟΛΥΜΠΙΑΣ, Ε'. υπ. Μακρίνου καὶ Κέλσου. Γ'. ὑπ. Ὀρφίτου καὶ Πούδεντος. Ζ'. ὑπ. Πούδεντος τὸ β' καὶ Πουλλίωνος. Η'. υπ. Μάρκου Αυρηλίου Οὐήρου τὸ γ' καὶ Κουπ δράτου. ΣΑΖ ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Θ'. ὑπ. Απρωνιανοῦ καὶ Παύλου. 1'. υπ. Πρίσκου καὶ Απολιναρίου. ΙΑ'. υπ. Κεθήγου και Κλάρου. ΙΒ'. ὑπ. Σεβήρου καὶ Ἐρεννιανοῦ. ΣΛΗ ΟΛΥΜΠΙΑΣ. ΙΓ'. υπ. Ὀρφίτου τὸ β' καὶ Μαξίμου.
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I. HISTORICA.
I. Camerino et Nigro coss.
II. Antonino Augusto et Presentino coss.
III. Antonino Augusto 11 et Marco Aurelio Vero filio
ejus cuss.
CCXXX OLYMPIAS.
IV. Severo iv et Silano coss.
V. Rubino et Quadrato Coss.
VI. Torquato et Herode coss.
VII. Aviola et Maximo coss.
CCXXXI OLYMPIAS.
Α'. υπ. Καμερίνου καὶ Νίγρου.
Β'. ὑπ. Αντωνίνου Αὐγούστου καὶ Πραισεντίνου.
Γ'. ὑπ. Αντωνίνου Αὐγούστου τὸ β' καὶ Μάρκου Αὐ
ρηλίου υἱοῦ αὐτοῦ.
ΣΛ' ΟΛΥΜΠΙΑΣΔ'. ὑπ. Σεβήρου τὸ δ' καὶ Σιλανοῦ.
Ε'. υπ. Ρουφίνου καὶ Κουαδράτου.
Γ'. ὑπ. Τορκουάτου καὶ Ἡρώδου.
Ζ'. ὑπ. Αβιολᾶ καὶ Μαξίμου.
ΣΛΛ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Αντωνίνου Αὐγούστου τὸ γ' καὶ Αὐρηλίου
Θ'. υπ. Σεβήρου τὸ ε' καὶ Οὐηρίνου.
Ι'. ὑπ. Λάργου καὶ Μεσσαλίνου.
VIII. Antonino Aug. 111 et Aurelio 11 coss.
Η'. υπ.
τὸ β'.
IX. Severo v et Verino cos8.
X. Largo et Messalino coss.
XI. Torquato 11 et Juliano coss.
CCXXXII OLYMPIAS.
XII. Orfito et Prisco coss.
XIII. Glabrione et Velere cOSS.
XIV. Condiano et Maximo Coss.
XV. Glabrione n et Jumilio coss.
CCXXXIII OLYMPIAS.
XVI. Presente et Rufino coss.
XVII. Commodo et Laterano coss.
XVIII. Severo vi et Sabiniano coss.
XIX. Silvano et Augurino coss.
CCXXXIV OLYMPIAS.
XX. Barbaro et Regulo coss.
XXI. Tertullo et Sacerdote coss.
XXII. Quintillo et Prisco coss.
XXIII. Bradua et Vero coss.
His coss. (mortuus) est Ælins Antoninus (Lorii)
annos natus LXVII.
Romanorum imperator XIV, Marcus Aurelius Antoninus, qui et Verus dictus, filius Antonini Pii,
nec non Lucius Aurelius Commodus, illius frater,
annis XIX.
CCXXXV OLYMPIAS.
1. Marco Aurelio Vero et Lucio Commodo Augusto
I COSS.
II. Marco Aurelio Vero et Lucio Commodo Augusto
III COSS.
111. Rusticio et Aquilino coss.
IV. Aliano et Pastore coss.
CCXXXVI OLYMPIAS.
V. Macrino et Celso coss.
VI. Orato et Pudente coss.
VII. Pudente u et Pollione coss.
Vill. Marco Aur. Vero uti et Quadrato Coss.
CCXXXVII OLYMPIAS.
IX. Aproniano et Paulo ross.
X. Prisco et Apollinare coss.
XI. Cethego et Claro coss.
XII. Severo et Herenniano coss.
CCXXXVIII OLYMPIAS.
XIII. Orfito ut et Maximo cos3.
Nempe llomullo,
ΙΑ'. υπ. Τορκουάτου τὸ β' καὶ Ἰουλιανοῦ.
ΣΑΒ ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
ΙΒ'. ὑπ. Ὀρφίτου καὶ Πρίσκου.
ΙΓ΄. ὑπ. Γλαβρίωνος καὶ Βετέρου.
ΙΔ' ὑπ. Κονδιανοῦ καὶ Μαξίμου.
ΙΕ΄. ὑπ. Γλαβρίωνος τὸ β' καὶ Ἰου μιλίου.
ΣΑΓ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
14'. υπ. Πραίσεντος καὶ Ρουφίνου.
ΙΖ'. υπ. Κομόδου καὶ Λατεράνου.
ΙΗ'. υπ. Σεβήρου τὸ ς' καὶ Σαβινιανού.
ΙΘ'. ὑπ. Σιλβανοῦ καὶ Αὐγουρίνου.
ΣΑΔ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Κ'. υπ. Βαρβάρου καὶ Ρηγούλου.
ΚΑ'. ὑπ. Τερπύλλου καὶ Σακερδότου.
ΚΒ'. υπ. Κυϊντύλλου καὶ Πρίσκου.
ΚΓ'. υπ. Βραδούα καὶ Οὐήρου.
Ἐπὶ τούτων τῶν ὑπάτων (ἐτελεύτησεν) Αίλιος
Αντωνίνος (ἐν Λωρίῳ) ὢν ἐτῶν ξη.
Ῥωμαίων ιδ' ἐβασίλευσεν Μάρκος Αυρήλιος Αν
τωνῖνος, ὁ καὶ Οὐῆρος, υἱὸς Αντωνίνου τοῦ Εὐσε
βους, καὶ Λούκιος Αυρήλιος Κόμοδος, ἀδελφὸς αὐτοῦ,
Στη ιθ'.
ΣΛΕ ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Α'. ὑπ. Μάρκου Αυρηλίου Οὐήρου καὶ Λουκίου Κομό
δου Αὐγούστου τὸ β'.
Β'. ὑπ. Μάρκου Αυρηλίου Οὐήρου και Λουκίου Κομό
δου Αὐγούστου τὸ γ'.
Γ'. ὑπ. Ρουστικίου καὶ Ἀκυλίνου.
Δ'. ὑπ. Αιλιανοῦ καὶ Πάστορος.
ΣΛΟ ΟΛΥΜΠΙΑΣ,
Ε'. υπ. Μακρίνου καὶ Κέλσου.
Γ'. ὑπ. Ὀρφίτου καὶ Πούδεντος.
Ζ'. ὑπ. Πούδεντος τὸ β' καὶ Πουλλίωνος.
Η'. υπ. Μάρκου Αυρηλίου Οὐήρου τὸ γ' καὶ Κουπδράτου.
ΣΑΖ ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Θ'. ὑπ. Απρωνιανοῦ καὶ Παύλου.
1'. υπ. Πρίσκου καὶ Απολιναρίου.
ΙΑ'. υπ. Κεθήγου και Κλάρου.
ΙΒ'. ὑπ. Σεβήρου καὶ Ἐρεννιανοῦ.
ΣΛΗ ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
ΙΓ'. υπ. Ὀρφίτου τὸ β' καὶ Μαξίμου.
col. 301–302page 102 of 251
PG 19:301ΙΔ. π. Σεβήρου τὸ β' καὶ Πομπηϊανού. Ε' ὑπ. Γάλλου καὶ Φλάκκου. τζ' ὑπ. Ὀρφίτου τὸ γ' καὶ Ρούφου. ΣΛΟ ΟΛΥΜΠΙΑΣ. ΙΖ΄. ὑπ. Πουλλίωνος καὶ ῎Απρου. ΙΗ'. υπ. Κομόδου καὶ Κυϊντίλλου. 18'. υπ. Ὀρφίτου τὸ δ' καὶ Ρούφου τὸ β'. Αντωνίνος, ὁ καὶ Οὐῆρος, νοσήσας ἀπέθανεν ἐν Πανιωνίαις, πρὸ ὀκτὼ καλανδῶν ἀπριλλίων, ἄρξας ἔτη ιθ'. Ρωμαίων τε' ἐβασίλευσεν Κόμοδος ἔτη 16'. Δ'. ὑπ. Κομόδου Αὐγούστου τὸ β' καὶ Βήρου. ΣΜ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Β. ὑπ. Πραίσεντος καὶ Γορδιανού. Γ'. υπ. Κομόδου Αὐγούστου τὸ γ' καὶ Βήρου τὸ β'. Δ'. υπ. Μαμερτίνου καὶ Ρούφου τὸ γ'. Ε΄. ὑπ. Κομόδου Αὐγούστου τὸ δ' καὶ Βικτορίνου. ΣΜΑ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Γ'. υπ. Μαρκέλλου καὶ Αἰλιανοῦ. Ζ'. υπ. Ματέρνου καὶ Βραδοῦα. Η'. υπ. Κομόδου Αὐγούστου τὸ ε' καὶ Γλαβρίωνος. θ. υπ. Κρισπίνου καὶ Αἰλιανοῦ. ΣΜΕ ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Γ'. υπ. Φουσκιανοῦ καὶ Σιλανοῦ. ΙΑ'. υπ. Κομόδου Αὐγούστου τὸ ς' καὶ Σεπτιμιανοῦ, ΙΒ'. υπ. Κομόδου Αὐγούστου τὸ ζ' καὶ Περτίνακος. Κόμοδος αἰφνίδιον ἐτελεύτησεν ἀποπνιγεὶς ἐν οἰκίᾳ Βεστιανοῦ συγγενοῦς αὐτοῦ καὶ Ἀτταλιανῆς τῆς ὑπατίσσης ἐν Ρώμῃ πρὸ α' καλανδῶν ἰανουαρίων, ἄρξας ἔτη 16. Ρωμαίων ις' ἐβασίλευσεν Λούκιος Περτίναξ μη νας β'. Περτίναξ, ὁ καὶ Λούκιος, ἐσφάγη ὑπὸ τῶν στρα τιωτῶν, ὡς ἐξέρχεται ἀπὸ τοῦ παλατίου εἰς τὸν Μάρ διον ὢν ἐτῶν ο. Ρωμαίων ιζ' ἐβασίλευσεν Δίδιος Ἰουλιανὸς, ὁ καὶ Σίλβιος, μῆνας ζ'. Α'. υπ. Φλάκκου καὶ Κλάρου. Καὶ οὗτος ὁ Δίδιος ἐσφάγη ὑπὸ κουβικουλαρίου, εἰς τὴν πηγὴν τοῦ παλατίου, Ρώμης ἔσω, ὡς προς έχει τοῖς ἰχθύσιν, ἐκ συσκευῆς τῶν μετ᾿ αὐτοῦ, ὢν ἐτῶν ξ'. Ρωμαίων τη' έβασίλευσεν Λούκιος Σεπτίμιος Σε βῆρος, ἀπὸ τῆς συγκλήτου Ρώμης ψηφισθείς, Στη ιθ'. ΣΜΓ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Α'. ὑπ. Σεβήρου Αὐγούστου καὶ Σαβίνου. Β'. υπ. Τερτύλλου καὶ Κλήμεντος. Γ. ὑπ. Δέξτρου καὶ Πρίσκου. Δ΄. ὑπ. Λατεράνου καὶ Ρουφίνου. ΣΜΔ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Ε. υπ. Σατορνίνου καὶ Γάλλου. Γ. ὑπ. ᾿Ανουλλίνου καὶ Φρόντωνας. Ζ. υπ. Σεβήρου Αὐγούστου τὸ β' και Βικτορίνου, Η'. ύπ. Μωκιανοῦ καὶ Φαβιανοῦ.
ΙΔ. π. Σεβήρου τὸ β' καὶ Πομπηϊανού.
Ε' ὑπ. Γάλλου καὶ Φλάκκου.
τζ' ὑπ. Ὀρφίτου τὸ γ' καὶ Ρούφου.
ΣΛΟ ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
ΙΖ΄. ὑπ. Πουλλίωνος καὶ ῎Απρου.
ΙΗ'. υπ. Κομόδου καὶ Κυϊντίλλου.
18'. υπ. Ὀρφίτου τὸ δ' καὶ Ρούφου τὸ β'.
CHRONICORUM LIB. I.
Αντωνίνος, ὁ καὶ Οὐῆρος, νοσήσας ἀπέθανεν ἐν
Πανιωνίαις, πρὸ ὀκτὼ καλανδῶν ἀπριλλίων, ἄρξας
ἔτη ιθ'.
Ρωμαίων τε' ἐβασίλευσεν Κόμοδος ἔτη 16'.
Δ'. ὑπ. Κομόδου Αὐγούστου τὸ β' καὶ Βήρου.
ΣΜ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Β. ὑπ. Πραίσεντος καὶ Γορδιανού.
Γ'. υπ. Κομόδου Αὐγούστου τὸ γ' καὶ Βήρου τὸ β'.
Δ'. υπ. Μαμερτίνου καὶ Ρούφου τὸ γ'.
Ε΄. ὑπ. Κομόδου Αὐγούστου τὸ δ' καὶ Βικτορίνου.
ΣΜΑ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Γ'. υπ. Μαρκέλλου καὶ Αἰλιανοῦ.
Ζ'. υπ. Ματέρνου καὶ Βραδοῦα.
Η'. υπ. Κομόδου Αὐγούστου τὸ ε' καὶ Γλαβρίωνος.
θ. υπ. Κρισπίνου καὶ Αἰλιανοῦ.
ΣΜΕ ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Γ'. υπ. Φουσκιανοῦ καὶ Σιλανοῦ.
ΙΑ'. υπ. Κομόδου Αὐγούστου τὸ ς' καὶ Σεπτιμιανοῦ,
ΙΒ'. υπ. Κομόδου Αὐγούστου τὸ ζ' καὶ Περτίνακος.
Κόμοδος αἰφνίδιον ἐτελεύτησεν ἀποπνιγεὶς ἐν οἰκίᾳ
Βεστιανοῦ συγγενοῦς αὐτοῦ καὶ Ἀτταλιανῆς τῆς
ὑπατίσσης ἐν Ρώμῃ πρὸ α' καλανδῶν ἰανουαρίων,
ἄρξας ἔτη 16.
Ρωμαίων ις' ἐβασίλευσεν Λούκιος Περτίναξ μηνας β'.
Περτίναξ, ὁ καὶ Λούκιος, ἐσφάγη ὑπὸ τῶν στρα
τιωτῶν, ὡς ἐξέρχεται ἀπὸ τοῦ παλατίου εἰς τὸν Μάρ
διον ὢν ἐτῶν ο.
Ρωμαίων ιζ' ἐβασίλευσεν Δίδιος Ἰουλιανὸς, ὁ καὶ
Σίλβιος, μῆνας ζ'.
Α'. υπ. Φλάκκου καὶ Κλάρου.
Καὶ οὗτος ὁ Δίδιος ἐσφάγη ὑπὸ κουβικουλαρίου,
εἰς τὴν πηγὴν τοῦ παλατίου, Ρώμης ἔσω, ὡς προςέχει τοῖς ἰχθύσιν, ἐκ συσκευῆς τῶν μετ᾿ αὐτοῦ, ὢν
ἐτῶν ξ'.
XIV. Severo 11 et Pompeiano coss.
Ρωμαίων τη' έβασίλευσεν Λούκιος Σεπτίμιος Σε
βῆρος, ἀπὸ τῆς συγκλήτου Ρώμης ψηφισθείς,
Στη ιθ'.
ΣΜΓ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Α'. ὑπ. Σεβήρου Αὐγούστου καὶ Σαβίνου.
Β'. υπ. Τερτύλλου καὶ Κλήμεντος.
Γ. ὑπ. Δέξτρου καὶ Πρίσκου.
Δ΄. ὑπ. Λατεράνου καὶ Ρουφίνου.
ΣΜΔ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Ε. υπ. Σατορνίνου καὶ Γάλλου.
Γ. ὑπ. ᾿Ανουλλίνου καὶ Φρόντωνας.
Ζ. υπ. Σεβήρου Αὐγούστου τὸ β' και Βικτορίνου,
Η'. ύπ. Μωκιανοῦ καὶ Φαβιανοῦ.
Dic Salvius.
XV. Gallo et Flacco coss.
XVI. Orfito III et Rufo coss.
CCXXXIX OLYMPIAS.
XVII. Pollione et Apro coss.
XVIII. Commodo et Quintillo coss.
XIX. Orfito IV et Rufo 11 coss.
Antoninus, qui et Verus dictus est, morbo conflictatus in Pannoniis obiit, vIII Kal. Apriles, cum
imperasset annis xix.
Romanorum imp. XV Commodus an. iu.
I. Commodo Augusto 11 et Vero coss.
CCXL OLYMPIAS.
II. Præsente et Gordiano coss.
III. Commodo Aug. ut et Vero il coss.
IV. Mamertino et Rufo ut cOSS.
V. Commodo Augusto v et Victorino coss.
CCXLI OLYMPIAS.
VI. Marcello et Æliano coss.
VII. Materno et Bradua coss.
VIII. Commodo Aug. v et Gabrione coss.
IX. Crispino et Æliano coss.
CCXLII OLYMPIAS.
X. Fusciano et Silano coss.
AI. Commodo Aug. vi et Septimiano coss.
XII. Commodo Aug. vit et Pertinace coss.
Commodus repente interiit suffocatus in æde Vestiani affinis sui et Attalianæ feminæ consularis Ronæ, pridie Kalend. Januarias, cum imperasset
annis XII.
Romanorum imperat. XVI, Lucius Pertinax mensibus It.
Pertinax, qui et Lucius dictus, a militibus interfectus est, dum ex palatio in campum Martium proficiscitur, ann. natus Lxx.
Romanorum imperat. XVII, Didius Julianus, qui
et Silvius dictus, mensibus vi.
I. Flacco et Claro coss.
Similiter et hic Didius a cubiculario, per comitum insidias interfectus est ad fontem Palatii,
Rounæ, dum piscibus intendit, annos natus Lx.
Romanorum imperator XVIII, Lucius Septimius
Severus a Romano senatu electus, annis xix.
CCXLIII OLYMPIAS.
I. Severo Augusto et Sabino coss.
II. Tertullo et Clemente coss.
III. Dextro et Prisco Coss.
IV. Laterano et Rufino coss.
CCXLIV OLYMPIAS.
V. Saturnino et Gallo coss.
VI. Anullino et Froutone coss.
VII. Severo Augusto 11 et Victorino coss.
VIII. Muciano et Fabiano coss.
col. 303–304page 103 of 251
PG 19:303ΣΜΕ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Θ'. υπ. Σεβήρου Αὐγούστου τὸ γ' καὶ ᾿Αντωνίνου. Ι'. υπ. Πλαυτιανοῦ καὶ Γέτα. ΙΑ'. υπ. Χίλωνος καὶ Λίβωνος. ΙΒ'. ὑπ. Αντωνίνου τὸ β' καὶ Γέτα τὸ β'. ΣΜΟ ΟΛΥΜΠΙΑΣ. ΙΓ΄. ὑπ. 'Αλβίνου καὶ Αἰμιλιανοῦ. ΙΔ'. υπ. Απρου καὶ Μαξίμου. ΙΕ΄. ὑπ. Αντωνίνου τὸ γ' καὶ Γέτα τὸ γ. 14'. υπ. Πομπηϊανοῦ καὶ Αττου. ΣΜΖ΄ ΟΛΥΜΠΙΑΣ. ΙΖ΄. ὑπ. Φαυστίνου καὶ Ρουφίνου. ΙΗ'. υπ. Γεντιανοῦ καὶ Βάσσου. ΙΘ'. υπ. Απρου τὸ β' καὶ "Απρου. Τούτοις τοῖς ὑπάτοις ἐτελεύτησεν Σεβῆρος εἰς τὸ βαρβαρικόν, ὢν ἐτῶν ξεʹ. Ῥωμαίων ιθ' ἐβασίλευσεν ᾿Αντωνίνος Καράκαλλος, υἱὸς Σεβήρου, ἔτη ζ'. Α'. ὑπ. Αντωνίνου Αὐγούστου τὸ δ' καὶ ᾿Αλβίνου. ΣΜΑ ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Β'. υπ. Μεσσαλᾶ καὶ Σαβίνου. Γ'. ὑπ. Λεντούλου καὶ Κερεαλίου. Δ'. ὑπ. Σαβίνου τὸ β' καὶ Ἀνουλλίνου. Ε΄. Πραίσεντος καὶ Ἐξτρικάτου. ΣΜΟ ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Γ'. υπ. Αντωνίνου Αὐγούστου τὸ ε' καὶ Ἀδούεντος. Ζ'. ὑπ. Αντωνίνου Αὐγούστου τὸ ς' καὶ Σακερδότου. Ἐπὶ τούτων τῶν ὑπάτων Αντωνίνος Καράκαλλος κατὰ Περσῶν ἀπελθὼν καὶ ἀναλαβὼν τὴν Ὀσροηνὴν, συμβαλὼν εἰς τὸν πόλεμον ἐσφάγη, μέσον Εδέσσης καὶ Καῤῥῶν, ὧν ἐτῶν ξ' Ῥωμαίων κ' ἐβασίλευσεν Μακρῖνος ἔτος α'. Α'. ὑπ. Αντωνίνου καὶ Κωμάζοντος. Μακρῖνος ἐσφάγη εν ᾿Αρχελαΐδι, ὢν ἐτῶν νβ'. Ῥωμαίων και ἐβασίλευσεν ᾿Αντωνίνος Ηλιογάδα λος ἔτη δ'. Α'. ὑπ. Γράτου καὶ Σελεύκου. ΣΝ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Β'. υπ. Αντωνίνου Αὐγούστου τὸ β' καὶ Ἀλεξάνδρου. Γ'. υπ. Μαξίμου καὶ Αἰλιανοῦ. Δ'. ὑπ. Φλαβιανοῦ καὶ Κρισπίνου. Ἐπὶ τούτων τῶν ὑπάτων ἐσφάγη Αντωνίνος Ηλιογάβαλος Αύγουστος ἐν Ῥώμῃ ὑπὸ ἰδίου αὐτοῦ συγγενοῦς, ὢν ἐτῶν λς'. Ρωμαίων και έβασίλευσεν ᾿Αλέξανδρος Μαμμαίας έτη ιγ'. Α'. υπ. Φουσκιανοῦ καὶ Δέξτρου. ΣΝΑ ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Β'. υπ. Αλεξάνδρου τὸ β' καὶ Μαρκέλλου. Γ'. ὑπ. ᾿Αλβίνου καὶ Μαξίμου τὸ β'. Δ'. ὑπ. Μοδέστου καὶ Πρόβου. Ε΄. ὑπ' ᾿Αλεξάνδρου τὸ γ' καὶ Δίωνος. ΣΝΒ ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Γ' ὑπ. Αγρεκόλα καὶ Κλήμεντος.
'
EUSEBII CASARIENSIS OPP. PARS. 1.
CCXLV OLYMPIAS.
IX. Severo Augusto ut et Antonino coss,
X. Plautiano et Geta coss.
XI. Chilone et Libone coss.
XU. Antonino 11 et Libone 11 coss.
CCXLVI OLYMPIAS.
XIII. Albino et Æmiliano coss.
XIV. Apro et Maximo coss.
XV. Antonino iu et Geta fi Coss.
XVI. Pompeiano et Alto coss.
CCXLVII OLYMPIAS.
XVU. Faustino et Rufino coss.
XVIII. Gentiano et Basso coss.
XIX. Apro 11 et Apro coss.
His coss. obiit Severus in solo barbarico, annos
natus LXV.
Romanorum imperator XIX, Antoninus Caracallus, Severi filius,annis vir.
1. Antonino Augusto iv et Albino coss.
CCXLVIII OLYMPIAS.
II. Messala et Sabino coss.
III. Lentulo et Cereale coss.
JV. Sabino II et Anulino coss.
V. Præsente et Extricato coss.
CCXLIX OLYMPIAS.
VI. Antonino Augusto v et Advento coss.
VII. Antonino Augusto vi et Sacerdote coss.
His coss. Antoninus Caracallus dum contra Persas
proficiscitur, inter Edessam et Carras interficitur,
annus natus Lx.
Romanorum imp. XX, Macrinus an. 1.
I. Antonino et Comazonte coss.
Macrinus interfectus est Archelaide, annos natus Lil.
Romanorum imperator XXI, Antoninus Heliogabalus, annis 1V.
1. Grato et Seleuco coss.
CCL OLYMPIAS.
II. Antonino Augusto ut et Alexandro coss.
III. Maximo et Æliano cos3.
IV. Flaviano et Crispino coss.
His consulibus Antoninus Heliogabalus Augustus Romæ a cognato suo interfectus est, annos na ⚫
tus XXXVI.
Ronianorum imperator XXII, Alexander Mammææ
filius, annis XIII.
I. Fusciano et Dextro coss.
CCLI OLYMPIAS.
II. Alexandro ut et Marcello coss.
III. Albino et Maximo n coss.
IV. Modesto et Probo coss.
V. Alexandro Hд еt Dione coss.
CCLII OLYMPIAS.
VI. Agricola et Clemente coss.
Imo an. XLDI.
HISTORICA.
ΣΜΕ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Θ'. υπ. Σεβήρου Αὐγούστου τὸ γ' καὶ ᾿Αντωνίνου.
Ι'. υπ. Πλαυτιανοῦ καὶ Γέτα.
ΙΑ'. υπ. Χίλωνος καὶ Λίβωνος.
ΙΒ'. ὑπ. Αντωνίνου τὸ β' καὶ Γέτα τὸ β'.
ΣΜΟ ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
ΙΓ΄. ὑπ. 'Αλβίνου καὶ Αἰμιλιανοῦ.
ΙΔ'. υπ. Απρου καὶ Μαξίμου.
ΙΕ΄. ὑπ. Αντωνίνου τὸ γ' καὶ Γέτα τὸ γ.
14'. υπ. Πομπηϊανοῦ καὶ Αττου.
ΣΜΖ΄ ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
ΙΖ΄. ὑπ. Φαυστίνου καὶ Ρουφίνου.
ΙΗ'. υπ. Γεντιανοῦ καὶ Βάσσου.
ΙΘ'. υπ. Απρου τὸ β' καὶ "Απρου.
Τούτοις τοῖς ὑπάτοις ἐτελεύτησεν Σεβῆρος εἰς τὸ
βαρβαρικόν, ὢν ἐτῶν ξεʹ.
Ῥωμαίων ιθ' ἐβασίλευσεν ᾿Αντωνίνος Καράκαλλος,
υἱὸς Σεβήρου, ἔτη ζ'.
Α'. ὑπ. Αντωνίνου Αὐγούστου τὸ δ' καὶ ᾿Αλβίνου.
ΣΜΑ ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Β'. υπ. Μεσσαλᾶ καὶ Σαβίνου.
Γ'. ὑπ. Λεντούλου καὶ Κερεαλίου.
Δ'. ὑπ. Σαβίνου τὸ β' καὶ Ἀνουλλίνου.
Ε΄. Πραίσεντος καὶ Ἐξτρικάτου.
ΣΜΟ ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Γ'. υπ. Αντωνίνου Αὐγούστου τὸ ε' καὶ Ἀδούεντος.
Ζ'. ὑπ. Αντωνίνου Αὐγούστου τὸ ς' καὶ Σακερδότου.
Ἐπὶ τούτων τῶν ὑπάτων Αντωνίνος Καράκαλλος
κατὰ Περσῶν ἀπελθὼν καὶ ἀναλαβὼν τὴν Ὀσροηνὴν,
συμβαλὼν εἰς τὸν πόλεμον ἐσφάγη, μέσον Εδέσσης
καὶ Καῤῥῶν, ὧν ἐτῶν ξ'
Ῥωμαίων κ' ἐβασίλευσεν Μακρῖνος ἔτος α'.
Α'. ὑπ. Αντωνίνου καὶ Κωμάζοντος.
Μακρῖνος ἐσφάγη εν ᾿Αρχελαΐδι, ὢν ἐτῶν νβ'.
Ῥωμαίων και ἐβασίλευσεν ᾿Αντωνίνος Ηλιογάδα -
λος ἔτη δ'.
Α'. ὑπ. Γράτου καὶ Σελεύκου.
ΣΝ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Β'. υπ. Αντωνίνου Αὐγούστου τὸ β' καὶ Ἀλεξάν
δρου.
Γ'. υπ. Μαξίμου καὶ Αἰλιανοῦ.
Δ'. ὑπ. Φλαβιανοῦ καὶ Κρισπίνου.
Ἐπὶ τούτων τῶν ὑπάτων ἐσφάγη Αντωνίνος
Ηλιογάβαλος Αύγουστος ἐν Ῥώμῃ ὑπὸ ἰδίου αὐτοῦ
συγγενοῦς, ὢν ἐτῶν λς'.
Ρωμαίων και έβασίλευσεν ᾿Αλέξανδρος Μαμμαίας
έτη ιγ'.
Α'. υπ. Φουσκιανοῦ καὶ Δέξτρου.
ΣΝΑ ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Β'. υπ. Αλεξάνδρου τὸ β' καὶ Μαρκέλλου.
Γ'. ὑπ. ᾿Αλβίνου καὶ Μαξίμου τὸ β'.
Δ'. ὑπ. Μοδέστου καὶ Πρόβου.
Ε΄. ὑπ' ᾿Αλεξάνδρου τὸ γ' καὶ Δίωνος.
ΣΝΒ ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Γ' ὑπ. Αγρεκόλα καὶ Κλήμεντος.
col. 305–306page 104 of 251
PG 19:305Ζ. ὑπ. Πομπηϊανοῦ καὶ Πελεγμιανοῦ. Η'. ὑπ. Λούππου καὶ Μαξίμου τὸ γ'. θ. ὑπ. Μαξίμου τὸ δ' καὶ Πατερνοῦ. ΣΝΓ ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Ι. υπ. Μαξίμου τὸ ε' καὶ Οὐρανοῦ. ΙΑ'. υπ. Σεβήρου καὶ Κυντιανοῦ. ΙΒ'. υπ. Μαξίμου τὸ ς' καὶ ᾿Αφρικανοῦ. ΙΓ'. υπ. Περπέτου καὶ Κορνηλίου. Ἐπὶ τῶν προκειμένων ὑπάτων ἐσφάγη ὑπὸ τοῦ στρατού 'Αλέξανδρος Αύγουστος, ὡς ἔστιν ὑπὸ τὸν παπυλεῶνα αὐτοῦ ἐν Μογοντιακῷ, ὧν ἐτῶν λ'· τὴν δὲ μητέρα αὐτοῦ Μαμμαίαν, οὖσαν μετ' αὐτοῦ, ἔπνιξαν ἐν σχοινίῳ εἰς τὸν παπυλεῶνα ἔσω. Ρωμαίων κγ' ἐβασίλευσεν Μαξιμίνος, Αύγουστος ἀναγορευθεὶς ἀπὸ στρατοῦ, ἔτη γ'. ΣΝΔ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Δ'. υπ. Ουλπικίου ἐν Ποντιανού. Β'. ὑπ. Γορδιανοῦ καὶ ᾿Αβιολά. Γ. ὑπ. 'Αλβίνου καὶ Οὐενούστου. Ἐπὶ τούτων τῶν ὑπάτων ἐπελθόντες οἱ στρατιῶται ἔσφαξαν Μαξιμίνον Αύγουστον εἰς Ακυλήΐαν, ὄντα ἐτῶν ξε'. Καὶ ἐβασίλευσεν Βαλβῖνος μήνας γ', καὶ ἐσφάγη· καὶ ἐβασίλευσεν Πούπλιος ἡμέρας ἑκατὸν, καὶ ἐσφάγη. Ῥωμαίων κδ' ἐβασίλευσεν Γορδιανός σενιὼρ ἔτη ς'. Α'. υπ. Γορδιανοῦ Αὐγούστου τὸ β' καὶ Πομπηϊανοῦ. ΣΝΕ ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Β'. υπ. Αττικοῦ καὶ Πραιτεξτάτου. Γ. ὑπ. Αὐρηλιανοῦ καὶ Πάππου. Δ'. υπ. Περεγρίνου καὶ Αἰμιλιανοῦ. Ε'. υπ. Φιλίππου και Τατιανοῦ. ΣΝΤ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Ϛ'. υπ. Πραίσεντος καὶ ᾿Αλβίνου. Ἐπὶ τούτων τῶν ὑπάτων νόσῳ βληθεὶς Γορδιανός σε χώρ τελευτᾷ, ὧν ἐτῶν οθ'. Ῥωμαίων και ἐβασίλευσε Φίλιππος ὁ Ιουνίωρ, ἅμα Φιλίππῳ τῷ υἱῷ αὐτοῦ, ἔτη ς'. Δ'. ὑπ. Φιλίππου Αὐγούστου το β' καὶ Φιλίππου τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ. Β. ὑπ. Φιλίππου Αὐγούστου τὸ γ καὶ Φιλίππου τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ τὸ β'. Γ. ὑπ. Αἰμιλιανοῦ τὸ β' καὶ Ἀκυλίνου. ΣΝΖ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Δ'. υπ. Δεκίου καὶ Γρατιανοῦ. Γ. ὑπ. Γάλλου καὶ Βολουσιανού. Γ'. ὑπ. Βολουσιανοῦ τὸ β' καὶ Μαξίμου. Φίλιππος ὁ Ἰουνίωρ πολλούς συμβαλών πολέμους εὐτυχῶς ἔπραξεν· καὶ ὡς πολεμεῖ τοῖς Γήπεσιν, ἐκονδύλησεν ὁ ἵππος αὐτοῦ, καὶ συμπεσὼν αὐτῷ μη. ρόκλαστος ἐγένετο· καὶ ἐλθὼν ἐν τῇ Ῥώμη, ἐξ αὐτο τοῦ τοῦ κλάσματος τελευτᾷ, ὢν ἐτῶν με'. Ρωμαίων κς' ἐβασίλευσεν Δέκιος ἔτος α'. Α'. ὑπ. Δεκίου Καίσαρος καὶ Δεκίου υἱοῦ αὐτοῦ. Ἐξελθὼν δὲ ὁ αὐτὸς Δέκιος εἰς πόλεμον κατὰ Φράγκων, ὡς ἀπέρχεται, εσφάγη μετὰ τοῦ υἱοῦ ὑπό τινος τῶν ἐξάρχων ἐν Ασύρτῳ, ὢν ἐτῶν ξ'.
Ζ. ὑπ. Πομπηϊανοῦ καὶ Πελεγμιανοῦ.
Η'. ὑπ. Λούππου καὶ Μαξίμου τὸ γ'.
θ. ὑπ. Μαξίμου τὸ δ' καὶ Πατερνοῦ.
ΣΝΓ ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Ι. υπ. Μαξίμου τὸ ε' καὶ Οὐρανοῦ.
ΙΑ'. υπ. Σεβήρου καὶ Κυντιανοῦ.
ΙΒ'. υπ. Μαξίμου τὸ ς' καὶ ᾿Αφρικανοῦ.
ΙΓ'. υπ. Περπέτου καὶ Κορνηλίου.
CHRONICORUM LIB. I.
Ἐπὶ τῶν προκειμένων ὑπάτων ἐσφάγη ὑπὸ τοῦ
στρατού 'Αλέξανδρος Αύγουστος, ὡς ἔστιν ὑπὸ τὸν
παπυλεῶνα αὐτοῦ ἐν Μογοντιακῷ, ὧν ἐτῶν λ'· τὴν
δὲ μητέρα αὐτοῦ Μαμμαίαν, οὖσαν μετ' αὐτοῦ, ἔπνιξαν ἐν σχοινίῳ εἰς τὸν παπυλεῶνα ἔσω.
Ρωμαίων κγ' ἐβασίλευσεν Μαξιμίνος, Αύγουστος
ἀναγορευθεὶς ἀπὸ στρατοῦ, ἔτη γ'.
ΣΝΔ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Δ'. υπ. Ουλπικίου ἐν Ποντιανού.
Β'. ὑπ. Γορδιανοῦ καὶ ᾿Αβιολά.
Γ. ὑπ. 'Αλβίνου καὶ Οὐενούστου.
Ἐπὶ τούτων τῶν ὑπάτων ἐπελθόντες οἱ στρατιῶται
ἔσφαξαν Μαξιμίνον Αύγουστον εἰς Ακυλήΐαν, ὄντα
ἐτῶν ξε'. Καὶ ἐβασίλευσεν Βαλβῖνος μήνας γ', καὶ
ἐσφάγη· καὶ ἐβασίλευσεν Πούπλιος ἡμέρας ἑκατὸν,
καὶ ἐσφάγη.
Ῥωμαίων κδ' ἐβασίλευσεν Γορδιανός σενιὼρ ἔτη ς'.
Α'. υπ. Γορδιανοῦ Αὐγούστου τὸ β' καὶ Πομπηϊανοῦ.
ΣΝΕ ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Β'. υπ. Αττικοῦ καὶ Πραιτεξτάτου.
Γ. ὑπ. Αὐρηλιανοῦ καὶ Πάππου.
Δ'. υπ. Περεγρίνου καὶ Αἰμιλιανοῦ.
Ε'. υπ. Φιλίππου και Τατιανοῦ.
ΣΝΤ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Ϛ'. υπ. Πραίσεντος καὶ ᾿Αλβίνου.
Ἐπὶ τούτων τῶν ὑπάτων νόσῳ βληθεὶς Γορδιανός
σε χώρ τελευτᾷ, ὧν ἐτῶν οθ'.
Ῥωμαίων και ἐβασίλευσε Φίλιππος ὁ Ιουνίωρ, ἅμα
Φιλίππῳ τῷ υἱῷ αὐτοῦ, ἔτη ς'.
Δ'. ὑπ. Φιλίππου Αὐγούστου το β' καὶ Φιλίππου τοῦ
υἱοῦ αὐτοῦ.
Β. ὑπ. Φιλίππου Αὐγούστου τὸ γ καὶ Φιλίππου τοῦ
υἱοῦ αὐτοῦ τὸ β'.
Γ. ὑπ. Αἰμιλιανοῦ τὸ β' καὶ Ἀκυλίνου.
ΣΝΖ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Δ'. υπ. Δεκίου καὶ Γρατιανοῦ.
Γ. ὑπ. Γάλλου καὶ Βολουσιανού.
Γ'. ὑπ. Βολουσιανοῦ τὸ β' καὶ Μαξίμου.
Φίλιππος ὁ Ἰουνίωρ πολλούς συμβαλών πολέμους·
εὐτυχῶς ἔπραξεν· καὶ ὡς πολεμεῖ τοῖς Γήπεσιν,
ἐκονδύλησεν ὁ ἵππος αὐτοῦ, καὶ συμπεσὼν αὐτῷ μη.
ρόκλαστος ἐγένετο· καὶ ἐλθὼν ἐν τῇ Ῥώμη, ἐξ αὐτο
τοῦ τοῦ κλάσματος τελευτᾷ, ὢν ἐτῶν με'.
Ρωμαίων κς' ἐβασίλευσεν Δέκιος ἔτος α'.
Α'. ὑπ. Δεκίου Καίσαρος καὶ Δεκίου υἱοῦ αὐτοῦ.
Ἐξελθὼν δὲ ὁ αὐτὸς Δέκιος εἰς πόλεμον κατὰ
Φράγκων, ὡς ἀπέρχεται, εσφάγη μετὰ τοῦ υἱοῦ ὑπό
τινος τῶν ἐξάρχων ἐν Ασύρτῳ, ὢν ἐτῶν ξ'.
(:) Imo Feliciano.
VII. Pompeiano et Pelegmiano Coss.
VIII. Lupo et Maximo iu coss.
IX. Maximo iv. et Paterno coss.
CCLIII OLYMPIAS.
X. Maximo v et Urbano coss.
XI. Severo et Quintiano coss.
XII. Maximo vi et Africano coss.
XIII. Perpetuo et Cornelio coss.
Prædictis coss. Alexander interfectus est ab exercitu, cum esset in suo tabernaculo, Moguntiaci, annos tum natus xxx; ejusque mater Mammæa, quæ
cum filio erat, intra ipsum tabernaculum laqueo est
suffocata.
Romanorum imperator XXIII, Maximinus Aug. aþ
exercitu renuntiatus, annis Iu.
CCLIVOLYMPIAS.
1. Ulpicio et Pontiano coss.
L. Gordiano et Aviola coss.
III. Albino et Venusto coss.
His coss. irruentes milites Maximinum Augustum
Aquileiæ interfecerunt, cum annum ageret Lxv. Cui
successit Balbinus; quo tertium post mensem
so, imperium adeptus est Publius, qui post centum
dies pariter est interemptus.
caRomanorum imperavit XXIV Gordianus senior, annis vi.
1. Gordiano Augusto и et Pompeiano coss.
CCLV OLYMPIAS.
H. Attico et Prætexato coss.
III. Aureliano et Pappo coss.
IV. Peregrino et Æmiliano coss.
V. Philippo et Tatiano coss.
CCLVI OLYMPIAS.
VI. Presente et Albino coss.
His coss. Gordianus senior ex morbo decessit, an.
LXXIX natus.
Romanorum imperator XXV Philippus junior,
una cum filio Philippo, annis vı.
1. Philippo Augusto 11, et Philippo filio ejus coss
11. Philippo Augusto ut et Philippo flio ejus u,
COSS.
III, Emiliano ut et Aquilino coss.
CCLVII OLYMPIAS.
IV. Decio et Gratiano coss.
V. Gallo et Volusiano coss.
VI. Volusiano 11 et Maximo coss.
Philippus junior multa bella feliciter confecit. Is
dum contra Gepidas præliatur, equo cespitante.
lapsus, femur contrivit, Romamque reversus, ex eo
vulnere moritur, cum esset annorum xLv.
Romanorum imp. xxvi, Decius an. 1.
I. Decio Cæsare et Decio filio ejus coss.
Jpse vero Decius, dum Francis bellum illaturum..
proficiscitur, ab uno ex proceribus cum filio occidis
tur Abyrti, annos natus LX.
col. 307–308page 105 of 251
PG 19:307Ῥωμαίων και έβασίλευσεν Γάϊος Γάλλος ἔτη γ'. ΣΝΗ ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Α'. υπ. Ουαλεριανοῦ καὶ Γαλλιηνοῦ. Β'. ὑπ. Οὐαλεριανοῦ τὸ β' καὶ Γαλλιηνοῦ τὸ β'. Γ'. ὑπ. Μαξίμου τὸ β' καὶ Γλαβρίωνος. Ετελεύτησε Γάϊος Γάλλος, ὢν ἐτῶν ξθ'. Ρωμαίων κη' ἐβασίλευσεν Θαλεριανός Αὔγουστος ἔτη ιδ'. Α'. ὑπ. Ουαλεριανοῦ Αὐγούστου τὸ γ' καὶ Γαλλιηνοῦ τὸ γ'. ΣΝΘ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ, Β'. ὑπ. Τούσκου καὶ Βάσσου. Γ'. ὑπ. Αἰμιλιανοῦ τὸ γ' καὶ Βολουσιανοῦ τὸ β', Δ'. υπ. Σεκουλαρίου καὶ Δονάτου. Ε΄. ὑπ. Γαλλιηνοῦ τὸ δ' καὶ Βολουσιανοῦ τὸ γ'. ΣΞ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Γ'. ὑπ. Γαλλιηνοῦ τὸ ε' καὶ Φαυστινιανού. Ζ'. ὑπ. ᾿Αλβίνου καὶ Δέξστρου. Η'. ὑπ. Γαλλιηνοῦ τὸ ς' καὶ Σατορνίνου. Θ'. ὑπ. Οὐαλεριανοῦ Αὐγούστου τὸ δ' καὶ Λουκιανού ΣΞΑ ΟΛΥΜΠΙΑΣ, Ι'. ὑπ. Ουαλεριανοῦ Αὐγούστου τὸ η' καὶ Λουκιαν τὸ β'. ΙΑ'. ὑπ. Γαλλιηνοῦ τὸ ζ' καὶ Σαβινιανοῦ. ΙΒ'. υπ. Πατέρνου καὶ ᾿Αρκεσιλάου. ΙΓ΄. ὑπ. Πατέρνου τὸ β' καὶ Μαρινιανού. ΣΕΒ ΟΛΥΜΠΙΑΣ. ΙΔ'. υπ. Κλαυδίου καὶ Πατέρνου τὸ γ'. Ἐπὶ τῶν προκειμένων ὑπάτων Ουαλεριανός Αύ γουστος ἐσφάγη ὑπὸ Περσῶν ἐπαναστάντων αὐτῷ, ὢν ἐτῶν ξα'. Ῥωμαίων κθ' ἐβασίλευσεν Κλαύδιος ἔτη β'. Α'. υπ. Αντιοχιανοῦ καὶ Ὀρφίτου. Β'. ὑπ. Αὐρηλιανοῦ καὶ Βάσσου. Κλαύδιος τελευτῷ ἐν Σιρμίῳ, ὢν ἐτῶν νς'. Ῥωμαίων λ' ἐβασίλευσεν Αὐρηλίανος ἔτη Γ'. Α'. ὑπ. Κυιέτου καὶ Βραδουμιανοῦ. ΣΕΓ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Β'. υπ. Τακίτου καὶ Πλακιδιανοῦ. Γ'. ὑπ. Κυιέτου τὸ β' καὶ Βραδουμιανοῦ τὸ β'. Δ'. ὑπ. Αὐρηλιανοῦ Αὐγ. τὸ β' καὶ Καπετωλίνου. Ε'. ὑπ. Αὐρηλιανοῦ Αὐγούστου τὸ γ' καὶ Μαρκέλλου. ΣΕΔ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Γ'. ὑπ. Τακίτου τὸ β' καὶ Αἰμιλιανοῦ. Αὐρηλιανός Αὔγουστος τελευτᾷ, ὧν ἐτῶν οε', καὶ ἐβασίλευσεν Φλωριανὸς ἡμέρας 45', καὶ ἐσφάγη Ῥωμαίων λα' ἐβασίλευσεν Πρόβος ἔτη ς'. Α'. υπ. Πρόβου Αὐγούστου καὶ Παυλίνου. Β'. υπ. Πρόβου Αυγούστου το β' καὶ Λούππου. Γ'. ὑπ. Πρόβου Αὐγούστου τὸ γ' καὶ Πατέρνου. ΣΞΕ ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Δ'. ὑπ. Μεσσαλᾶ καὶ Γράτου. Ε'· ὑπ. Πρόβου Αὐγούστου τὸ δ' καὶ Τιβεριανοῦ. Γ'. υπ. Πρόβου Αὐγούστου τὸ ε' καὶ Βικτωρίνου. Εσφάγη Πρόβος Αύγουστος ἐν Σιρμίῳ, ὢν ἐτῶν γ. Ῥωμαίων λβ' ἐβασίλευσεν Κάρος, ἅμα τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ Καρίνῳ καὶ Νουμεριανῷ, ἔτη γ'.
EUSEBII CASARIENSIS OPP. PARS. 1.
Romanorum imperat. XXVII, Caius Gallus annis I. ▲
CCLVIII OLYMPIAS.
I. Valeriano et Gallieno coss.
II. Valeriano m et Gallieno - Coss.
III. Maximo n et Glabrione coss.
Caius Gallus decessit, annos natus LXII.
Romanorum imperat. XXVIII, Valerianus Augu
stus annis XIV.
1. Valeriano Augusto 111 et Gallieno 111 coss.
CCLIX OLYMPJAS.
1. Tusco et Basso Coss.
Ill. Æniliano ur et Volusiano it coss.
IV. Seculari et Donato coss.
V. Gallieno 1v et Volusiano ut coss.
CCLX OLYMPIAS.
VI. Gallieno v et Faustiniano coss.
VII. Albino et Dextro coss.
Vill. Gallieno vi et Saturnino coss.
IX. Valeriano Augusto v et Luciano coss.
CCLXI OLYMPIAS.
X. Valeriano Augusto v et Luciano 11 Coss.
XI. Gallieno vi et Sabiniano coss.
XII. Paterno et Arcesilao coss.
XIII. Paterno 11 et Mariniano coss.
CCLXII OLYMPIAS.
XIV. Claudio et Paterno 111 Coss.
His prædictis coss. Valerianus Augustus a Persis in eum insurgentibus, interfectus est, annos natus LXI.
Romanorum imperat. XXIX, Claudius annis 11.
1. Antiochiano et Ortito coss.
II. Aureliano et Basso ross.
Claudius Sirmii moritur, annos natus LVI.
Romanorum imp. XXX, Aurelianus, annis vi.
1. Quieto et Bradumiamo cass.
CCLXIII OLYMPIAS,
II. Tacito et Placidiano coss.
III. Quieto u et Bradumiano ut Coss.
IV. Aureliano Augusto u et Capitolino coss.
V. Aureliano Augusto m et Marcello coss.
CCLXIV OLYMPIAS.
VI. Tacito ut et Emiliano coss.
Aurelianus Augustus moritur, annos natus LXXV,
regnatque Florianus diebus xXCVII et interficitur.
Romanorum imp. XXXI, Probus, annos vi.
1. Probo Augusto et Paulino coss.
11. Probo Augusto ut et Lupo coss.
III. Probo Augusto ni et Paterno Coss.
CCLXV OLYMPIAS.
IV. Messala et Grato coss.
V. Probo Augusto iv et Tiberiano coss.
VI. Probo Augusto v et Victorino coss.
Interficitur Probus Augustus Sirmii, annos natus L.
Romanorum imperator XXXII, Carus cum filiis
Carino et Numeriano, annis 111.
HISTORICA.
30$
Ῥωμαίων και έβασίλευσεν Γάϊος Γάλλος ἔτη γ'.
ΣΝΗ ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Α'. υπ. Ουαλεριανοῦ καὶ Γαλλιηνοῦ.
Β'. ὑπ. Οὐαλεριανοῦ τὸ β' καὶ Γαλλιηνοῦ τὸ β'.
Γ'. ὑπ. Μαξίμου τὸ β' καὶ Γλαβρίωνος.
Ετελεύτησε Γάϊος Γάλλος, ὢν ἐτῶν ξθ'.
Ρωμαίων κη' ἐβασίλευσεν Θαλεριανός Αύγου
στος ἔτη ιδ'.
Α'. ὑπ. Ουαλεριανοῦ Αὐγούστου τὸ γ' καὶ Γαλλιηνοῦ
τὸ γ'.
ΣΝΘ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ,
Β'. ὑπ. Τούσκου καὶ Βάσσου.
Γ'. ὑπ. Αἰμιλιανοῦ τὸ γ' καὶ Βολουσιανοῦ τὸ β',
Δ'. υπ. Σεκουλαρίου καὶ Δονάτου.
Ε΄. ὑπ. Γαλλιηνοῦ τὸ δ' καὶ Βολουσιανοῦ τὸ γ'.
ΣΞ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Γ'. ὑπ. Γαλλιηνοῦ τὸ ε' καὶ Φαυστινιανού.
Ζ'. ὑπ. ᾿Αλβίνου καὶ Δέξστρου.
Η'. ὑπ. Γαλλιηνοῦ τὸ ς' καὶ Σατορνίνου.
Θ'. ὑπ. Οὐαλεριανοῦ Αὐγούστου τὸ δ' καὶ Λουκιανού
ΣΞΑ ΟΛΥΜΠΙΑΣ,
Ι'. ὑπ. Ουαλεριανοῦ Αὐγούστου τὸ η' καὶ Λουκιαν
τὸ β'.
ΙΑ'. ὑπ. Γαλλιηνοῦ τὸ ζ' καὶ Σαβινιανοῦ.
ΙΒ'. υπ. Πατέρνου καὶ ᾿Αρκεσιλάου.
ΙΓ΄. ὑπ. Πατέρνου τὸ β' καὶ Μαρινιανού.
ΣΕΒ ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
ΙΔ'. υπ. Κλαυδίου καὶ Πατέρνου τὸ γ'.
Ἐπὶ τῶν προκειμένων ὑπάτων Ουαλεριανός Αύ
γουστος ἐσφάγη ὑπὸ Περσῶν ἐπαναστάντων αὐτῷ,
ὢν ἐτῶν ξα'.
Ῥωμαίων κθ' ἐβασίλευσεν Κλαύδιος ἔτη β'.
Α'. υπ. Αντιοχιανοῦ καὶ Ὀρφίτου.
Β'. ὑπ. Αὐρηλιανοῦ καὶ Βάσσου.
Κλαύδιος τελευτῷ ἐν Σιρμίῳ, ὢν ἐτῶν νς'.
Ῥωμαίων λ' ἐβασίλευσεν Αὐρηλίανος ἔτη Γ'.
Α'. ὑπ. Κυιέτου καὶ Βραδουμιανοῦ.
ΣΕΓ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Β'. υπ. Τακίτου καὶ Πλακιδιανοῦ.
Γ'. ὑπ. Κυιέτου τὸ β' καὶ Βραδουμιανοῦ τὸ β'.
Δ'. ὑπ. Αὐρηλιανοῦ Αὐγ. τὸ β' καὶ Καπετωλίνου.
Ε'. ὑπ. Αὐρηλιανοῦ Αὐγούστου τὸ γ' καὶ Μαρκέλλου.
ΣΕΔ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Γ'. ὑπ. Τακίτου τὸ β' καὶ Αἰμιλιανοῦ.
Αὐρηλιανός Αὔγουστος τελευτᾷ, ὧν ἐτῶν οε', καὶ
ἐβασίλευσεν Φλωριανὸς ἡμέρας 45', καὶ ἐσφάγη·
Ῥωμαίων λα' ἐβασίλευσεν Πρόβος ἔτη ς'.
Α'. υπ. Πρόβου Αὐγούστου καὶ Παυλίνου.
Β'. υπ. Πρόβου Αυγούστου το β' καὶ Λούππου.
Γ'. ὑπ. Πρόβου Αὐγούστου τὸ γ' καὶ Πατέρνου.
ΣΞΕ ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Δ'. ὑπ. Μεσσαλᾶ καὶ Γράτου.
Ε'· ὑπ. Πρόβου Αὐγούστου τὸ δ' καὶ Τιβεριανοῦ.
Γ'. υπ. Πρόβου Αὐγούστου τὸ ε' καὶ Βικτωρίνου.
Εσφάγη Πρόβος Αύγουστος ἐν Σιρμίῳ, ὢν ἐτῶν γ.
Ῥωμαίων λβ' ἐβασίλευσεν Κάρος, ἅμα τοῖς υἱοῖς
αὐτοῦ Καρίνῳ καὶ Νουμεριανῷ, ἔτη γ'.
col. 309–310page 106 of 251
PG 19:309Δ'. υπ. Κάρου καὶ Καρίνου. ΣΕΤ ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Β. ὑπ. Διοκλητιανοῦ καὶ Βάσσου. Γ. ὑπ. Καρίνου τὸ β' καὶ Νουμεριανοῦ. Κάρος ἐκεραυνώθη ἐν τῇ Μεσοποταμίᾳ. Τελευτα Καρίνος ὢν ἐτῶν λς'. Εἶτα σφάζεται Νουμεριανὸς ἐν Περίνθῳ τῆς Θρᾴκης τῇ νῦν καλουμένῃ Ηρακλείᾳ ὑπὸ ᾿Απρου ἐπάρχου. Ρωμαίων λγ' έβασίλευσεν Διοκλητιανὸς ἔτη κ'. Α'. υπ. Διοκλητιανοῦ Αὐγ. τὸ β' καὶ ᾿Αριστοδούλου. Β. υπ. Μαξίμου καὶ ᾿Ακυλίνου. ΣΞΖ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Γ. ὑπ. Διοκλητιανοῦ Αὐγούστου τὸ γ' καὶ Μαξιμια τοῦ Ερκουλίου Αὐγούστου. Δ. υπ. Μαξιμιανοῦ Ερκουλίου τὸ β' καὶ Ἰανουαρίου. 5. ὑπ. Βάσσου καὶ Κυντιανοῦ. Γ'. υπ. Διοκλητιανοῦ Αὐγούστου τὸ δ' καὶ Μαξιμιανοῦ Ερκουλίου Αὐγούστου τὸ γ'. ΣΤΗ ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Ζ'. υπ. Τιβεριανοῦ καὶ Δίωνος. Η'. υπ. Αννιβαλιανοῦ καὶ ᾿Ασκληπιοδότου. θ'. υπ. Διοκλητιανοῦ Αὐγούστου το ε' και Μαξιμιανοῦ Ερκουλίου Αὐγούστου τὸ δ'. 1. υπ. Κωνσταντίου Καίσαρος καὶ Μαξιμιανοῦ Ἰοβίου Καίσαρος. ΣΤΟ ΟΛΥΜΠΙΑΣ. ΙΑ'. υπ. Τούσκου καὶ ᾿Ανουλλίνου. ΙΒ. ὑπ. Διοκλητιανοῦ Αὐγούστου τὸ ς' καὶ Κωνσταν του Καίσαρος τὸ β'. [Γ π. Μαξιμιανοῦ Ερκουλίου τὰ ε' καὶ Μαξιμιανοῦ Ἰοδίου Καίσαρος τὸ β'. ΙΔ'. υπ. 'Ανικίου Φαύστου καὶ Σεβήρου Γάλλου. ΣΟ ΟΛΥΜΠΙΑΣ. ΙΕ΄. ὑπ. Διοκλητιανοῦ Αὐγούστου τὸ ζ' και Μαξιμιανοῦ Ἑρκουλίου Αὐγούστου τὸ ς'. Κ'. υπ. Κωνσταντίου Καίσαρος τὸ γ' καὶ Μαξιμιανοῦ Ἰοβίου τὸ γ'. ΙΖ'. υπ. Τιτιανοῦ καὶ Νεπωτιανού. Ι'. υπ. Κωνσταντίου Καίσαρος τὸ δ' καὶ Μαξιμια τοῦ Αὐγούστου Καίσαρος τὸ δ'. ΣΟΛ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. 18. ὑπ. Διοκλητιανοῦ Αὐγούστου το η' και Μαξιμιανοῦ τοῦ Ἑρκουλίου τὸ ζ'. Κ'. ὑπ. Διοκλητιανοῦ Αὐγούστου τὸ θ' καὶ Μαξιμιανοῦ Ερκουλίου τὸ η'. Ρωμαίων λδ' ἐβασίλευσεν ὁ θειότατος καὶ πιστότατος Κωνσταντῖνος ὁ Μέγας, ὁ υἱὸς Κωνσταντίου, πρό η' Καλανδῶν Αὐγούστου, ἔτη λα', μήνας ι'. Δ'. υπ. Κωνσταντίου Καίσαρος τὸ ε' καὶ Μαξιμιανοῦ Ἰοβίου τὸ ε'. Β'. υπ. Κωνσταντίου Καίσαρος τὸ ς' καὶ Μαξιμιανοῦ Ἰοβίου τὸ ς'. ΣΟΒΟ ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Γ'. υπ. Φλαβίου Κωνσταντίνου Αὐγούστου μόνου.
CHRONICORUUM LIB. I.
Δ'. υπ. Κάρου καὶ Καρίνου.
ΣΕΤ ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Β. ὑπ. Διοκλητιανοῦ καὶ Βάσσου.
Γ. ὑπ. Καρίνου τὸ β' καὶ Νουμεριανοῦ.
Κάρος ἐκεραυνώθη ἐν τῇ Μεσοποταμίᾳ. Τελευτα
Καρίνος ὢν ἐτῶν λς'. Εἶτα σφάζεται Νουμεριανὸς
ἐν Περίνθῳ τῆς Θρᾴκης τῇ νῦν καλουμένῃ Ηρακλείᾳ
ὑπὸ ᾿Απρου ἐπάρχου.
Ρωμαίων λγ' έβασίλευσεν Διοκλητιανὸς ἔτη κ'.
Α'. υπ. Διοκλητιανοῦ Αὐγ. τὸ β' καὶ ᾿Αριστοδούλου.
Β. υπ. Μαξίμου καὶ ᾿Ακυλίνου.
ΣΞΖ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
I. Caro. et Carino coss.
CCLXVI OLYMPIAS.
II. Diocletiano et Basso Coss.
III. Carino ut et Numeriano Coss.
Carus fulmine ictus est in Mesopotamia. Carinus
annos natus xxxvi moritur. Deinde Numerianus
Perinthi, in Thraciæ civitate, quam nunc Heracleam vocant, ab Apro præfecto prætorii interⓇ-
citur.
Romanorum imperator XXXIII Diocletianus, annis xx.
I. Diocletiano Augusto ut et Aristobulo coss.
H. Masimo et Aquilino coss.
CCLXVII QLYMPIAS.
Γ. ὑπ. Διοκλητιανοῦ Αὐγούστου τὸ γ' καὶ Μαξιμια- III. Diocletiano Augusto ui et Maximiano Herculeo
τοῦ Ερκουλίου Αὐγούστου.
Δ. υπ. Μαξιμιανοῦ Ερκουλίου τὸ β' καὶ Ἰανουαρίου.
5. ὑπ. Βάσσου καὶ Κυντιανοῦ.
Γ'. υπ. Διοκλητιανοῦ Αὐγούστου τὸ δ' καὶ Μαξιμιανοῦ
Ερκουλίου Αὐγούστου τὸ γ'.
ΣΤΗ ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Ζ'. υπ. Τιβεριανοῦ καὶ Δίωνος.
Η'. υπ. Αννιβαλιανοῦ καὶ ᾿Ασκληπιοδότου.
θ'. υπ. Διοκλητιανοῦ Αὐγούστου το ε' και Μαξιμιανοῦ
Ερκουλίου Αὐγούστου τὸ δ'.
1. υπ. Κωνσταντίου Καίσαρος καὶ Μαξιμιανοῦ Ἰοβίου
Καίσαρος.
ΣΤΟ ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
ΙΑ'. υπ. Τούσκου καὶ ᾿Ανουλλίνου.
ΙΒ. ὑπ. Διοκλητιανοῦ Αὐγούστου τὸ ς' καὶ Κωνσταν
του Καίσαρος τὸ β'.
Augusto coss.
IV. Maximiano Herculeo 11 et Januario coss.
V. Basso et Quintiano coss.
VI. Diocletiano iv et Maximiano Herculeo Augusto 111 cess.
CCLXVHI OLYMPIAS.
VII. Tiberiano et Dione coss.
VIII. Hannibaliano et Asclepiodọto coss.
IX. Diocletiano Augusto v et Maximiano Herculeo
Augusto iv coss.
X. Constantino Cæsare et Maximiano Jovio Cæsare
COSS.
CCLXIX OLYMPIAS.
[Γ π. Μαξιμιανοῦ Ερκουλίου τὰ ε' καὶ Μαξιμιανοῦ
Ἰοδίου Καίσαρος τὸ β'.
ΙΔ'. υπ. 'Ανικίου Φαύστου καὶ Σεβήρου Γάλλου.
ΣΟ ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
ΙΕ΄. ὑπ. Διοκλητιανοῦ Αὐγούστου τὸ ζ' και Μαξιμια
νοῦ Ἑρκουλίου Αὐγούστου τὸ ς'.
XI. Tusco et Anullino coss.
XII. Diocletiano Augusto vi et Constantio Cæsare
H COSS.
XIII. Maximiano 'Herculeo v et Maximiano Jovio
Cesare ur coss.
XIV. Anicio Fausto et Severo Gallo coss.
CCLXX OLYMPIAS.
XV. Diocletiano Augusto vit et Maximiano Augusto va coss.
Κ'. υπ. Κωνσταντίου Καίσαρος τὸ γ' καὶ Μαξιμια- XVI. Constantio Casare lui et Maximiano Jovio
νοῦ Ἰοβίου τὸ γ'.
ΙΖ'. υπ. Τιτιανοῦ καὶ Νεπωτιανού.
11 Coss.
XVII. Titiano et Nepotiano coss.
Ι'. υπ. Κωνσταντίου Καίσαρος τὸ δ' καὶ Μαξιμια- XVIII. Constantio Cæsare iv et Maximiano Jovio
τοῦ Αὐγούστου Καίσαρος τὸ δ'.
ΣΟΛ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
18. ὑπ. Διοκλητιανοῦ Αὐγούστου το η' και Μαξιμιανοῦ τοῦ Ἑρκουλίου τὸ ζ'.
Κ'. ὑπ. Διοκλητιανοῦ Αὐγούστου τὸ θ' καὶ Μαξιμιανοῦ Ερκουλίου τὸ η'.
Ρωμαίων λδ' ἐβασίλευσεν ὁ θειότατος καὶ πιστό
τατος Κωνσταντῖνος ὁ Μέγας, ὁ υἱὸς Κωνσταντίου,
πρό η' Καλανδῶν Αὐγούστου, ἔτη λα', μήνας ι'.
Δ'. υπ. Κωνσταντίου Καίσαρος τὸ ε' καὶ Μαξιμιανοῦ Ἰοβίου τὸ ε'.
Β'. υπ. Κωνσταντίου Καίσαρος τὸ ς' καὶ Μαξιμιανοῦ Ἰοβίου τὸ ς'.
ΣΟΒΟ ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Γ'. υπ. Φλαβίου Κωνσταντίνου Αὐγούστου μόνου.
Cæsare Iv coss.
CCLXXI OLYMPIAS.
XIX. Diocletiano Augusto vui et Maximiano Herculeo vil Coss.
XX. Diocletiano Augusto 1x et Maximiano Herculeo
VIII COSS.
Romanorum imp. XXXIV, sanctissinus et christianissimus Constantinus Magnus, Constantii filius,
ex a. d. vult Kalend. Augusti, annis xxxi, mensibus x.
1. Constantio Cæsare v et Maximiano Jovio v coss.
H. Constantio Cæsare vi et Maximiano Jovio vi
COSS.
CCLXXII OLYMPIAS.
III. Flavio Constantino Augusto solo coss.
col. 311–312page 107 of 251
PG 19:311Δ'. ὑπ. Πάλιν δέκατον καὶ Μαξιμιανοῦ Γαλε γι Παλινδεκάτου. ρίου τὸ ζ'. Ε'. υπ. Μαξιμιανοῦ Ερκουλίου τὸ η' καὶ Γαλερίου Μαξίμου. Γ'. ὑπ. Κωνσταντίνου Αὐγούστου τὸ β' καὶ Λικινίου. ΣΟΓ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. Ζ. ὑπ. Κωνσταντίνου Αὐγούστου τὸ γ' καὶ Λικινίου τὸ β'. Η'. υπ. Κωνσταντίνου Αὐγούστου τὸ δ' καὶ Λικινίου τὸ γι Θ'. ὑπ. Βολουσιανοῦ καὶ ᾿Ανιανού. 1. ὑπ. Κωνσταντίνου Αὐγούστου τὸ ε' καὶ Λιπι νίου τὸ δ. ΣΟΔ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ. ΙΑ'. υπ. Σαβίνου καὶ 'Ρουφίνου. ΙΒ'. υπ. Γαλλικανοῦ καὶ Συμμάχου. ΙΓ΄. ὑπ. Λικινίου τὸ ε' καὶ Κρίσπου Καίσαρος. ΙΔ'. ὑπ. Κωνσταντίνου Αὐγούστου τὸ ς' καὶ Διο κινίου τὸ ε'. ΣΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΣ. ΙΕ΄. ὑπ. Κωνσταντίνου Αὐγούστου τὸ ζ' καὶ Κων σταντίου Καίσαρος. 1Ϛ' ὑπ. Κρίσπου τὸ β' καὶ Κωνσταντίου τὸ β'. ΙΖ'. ὑπ. Προβιανοῦ καὶ Ἰουλιανοῦ. ΙΗ. υπ. Σεβήρου καὶ Ρουφίνου. ΣΟΦ ΟΛΥΜΠΙΑΣ. ΙΘ'. ὑπ. Κρίσπου τὸ γ' καὶ Κωνσταντίου τὸ γ'. [ Κ'. ὑπ. Παυλίνου καὶ Ἰουλιανοῦ. Κωνσταντῖνος ὁ εὐσεβέστατος Κώνσταντα τὸν ἑαυ τοῦ υἱὸν Καίσαρα όντα, ἀνηγόρευσεν Αὔγουστον πρὸ ς' ἰδῶν νοεμβρίων, καὶ εἰκοσαετηρίδα τῆς βασιλείας αὐτοῦ ἦξεν.
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS. I. HISTORICA.'
IV. Rursus decies, et Maximiano Galerio vi coss. Δ'. ὑπ. Πάλιν δέκατον καὶ Μαξιμιανοῦ Γαλε
V. Maximiano Herculeo vi et Galerio Maximo coss.
VI. Constantino Augusto 11 et Licinio coss.
CCLXXIII OLYMPIAS.
VII. Constantino Augusto in et Licinio u coss.
VIK. Constantino Augusto Iv et Licinio 11 coss.
IX. Volusiano et Aniano coss.
X. Constantino Augusto v et Licinio iv coss.
CCLXXIV OLYMPIAS.
XI. Sabino et Rufino coss.
XII. Gallicano et Symmacho coss.
XIII. Licinio v et Crispo Caesare coss.
XIV. Constantino Augusto vi et Licinio v Coss.
*CCLXXV OLYMPIAS.
XV. Constantino Augusto vi et Constantio Cæsare,
COSS.
XVI. Crispo ut et Constantio ui cosS.
XVII. Frobiano et Juliano coss.
XVIII. Severo et Rufino coss.
CCLXXVI OLYMPIAS.
XIX. Crispo ut et Constantio ill Coss.
XX. Paulino et Juliano coss.
Piissimus Constantinus Constantem filium suum,
qui tum Cæsar erat, Augustum renuntiavit ex a. d.
γι ld. Novembris, et imperii vicennalia egit.
Cod. Παλινδεκάτου. Agitur autem de consu
latu decimo Diocletiani. Videsis adnotationes ad
Chronicon paschale. Reapse autem apud Almeloveρίου τὸ ζ'.
Ε'. υπ. Μαξιμιανοῦ Ερκουλίου τὸ η' καὶ Γαλερίου
Μαξίμου.
Γ'. ὑπ. Κωνσταντίνου Αὐγούστου τὸ β' καὶ Λικινίου.
ΣΟΓ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
Ζ. ὑπ. Κωνσταντίνου Αὐγούστου τὸ γ' καὶ Λικινίου τὸ β'.
Η'. υπ. Κωνσταντίνου Αὐγούστου τὸ δ' καὶ Λικινίου
τὸ γι
Θ'. ὑπ. Βολουσιανοῦ καὶ ᾿Ανιανού.
1. ὑπ. Κωνσταντίνου Αὐγούστου τὸ ε' καὶ Λιπι
νίου τὸ δ.
ΣΟΔ' ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
ΙΑ'. υπ. Σαβίνου καὶ 'Ρουφίνου.
ΙΒ'. υπ. Γαλλικανοῦ καὶ Συμμάχου.
ΙΓ΄. ὑπ. Λικινίου τὸ ε' καὶ Κρίσπου Καίσαρος.
ΙΔ'. ὑπ. Κωνσταντίνου Αὐγούστου τὸ ς' καὶ Διο
κινίου τὸ ε'.
ΣΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
ΙΕ΄. ὑπ. Κωνσταντίνου Αὐγούστου τὸ ζ' καὶ Κων
σταντίου Καίσαρος.
1Ϛ' ὑπ. Κρίσπου τὸ β' καὶ Κωνσταντίου τὸ β'.
ΙΖ'. ὑπ. Προβιανοῦ καὶ Ἰουλιανοῦ.
ΙΗ. υπ. Σεβήρου καὶ Ρουφίνου.
ΣΟΦ ΟΛΥΜΠΙΑΣ.
ΙΘ'. ὑπ. Κρίσπου τὸ γ' καὶ Κωνσταντίου τὸ γ'.
[ Κ'. ὑπ. Παυλίνου καὶ Ἰουλιανοῦ.
Κωνσταντῖνος ὁ εὐσεβέστατος Κώνσταντα τὸν ἑαυ
τοῦ υἱὸν Καίσαρα όντα, ἀνηγόρευσεν Αὔγουστον πρὸ
ς' ἰδῶν νοεμβρίων, καὶ εἰκοσαετηρίδα τῆς βασιλείας
αὐτοῦ ἦξεν.
nii fastos bis occurrit decimus Diocletiani consulatus, vel potius dicitur, post consulatum Diocletiani X.
EUSEBI PAMPHILI CHRONICORUM LIBER PRIMUS EXPLICIT.
Book II of ChroniclesChronicorum Liber Secundus
col. 313–314page 108 of 251
Ad codices Vaticanos nuper exactus. SANCTI HIERONYMI PRÆFATIO IN LIBRUM II CHRONICORUM EUSEBII HIERONYMUS VINCENTIO ET GALIENO SUIS SALUTEM. 4. Vetus iste disertorum mos fuit, ut exercendi ingenii causa Græcos libros Latino sermone absolverent, et, quod plus in se difficultatis habet, poemata illustrium virorum, addita metri necessitate, transferrent. Unde et noster Tullius Platonis integros libros ad verbum interpretatus est: et cum Aratum jam Roma num hexametris versibus edidisset, in Xenophontis Economico lusit: in quo opere ita sæpe aureum illud flumen eloquentiæ quibusdam scabris et turbulentis obicibus retardatur, ut qui interpretata nesciunt, a Cicerone dicta non credant. Difficile est enim alienas lineas insequentem non alicubi excedere: arduum, ut quæ in aliena lingua bene dicta sunt, eumdem decorem in translatione conservent. Significatum est aliquid unius verbi proprietate; non habeo meum quo id efferam; et dum quæro implere sententiam, longo ambitu vix brevis viæ spatia consummo. Accedunt hyperbatorum anfractus, dissimilitudines casuum, varietas figurarum: ipsum postremo suum, et, ut ita dicam, vernaculum linguæ genus. Si ad verbum interpretor, absurde resonat: si ob necessitatem aliquid in ordine vel in sermone mutavero, ab interpre tis videbor officio recessisse. 2. Itaque, mi Vincenti charissime, et tu Galiene pars animæ meæ, obsecro, ut quidquid hoc tumultuarii operis est, amicorum, non judicum animo relegatis: præsertim cum et notario, ut scitis, velocissime dictaverim, et difficultatem rei etiam divinorum voluminum instrumenta testentur, quæ a LXX In terpretibus edita, non eumdem saporem in Græco sermone custodiunt. Quamobrem Aquila, et Sym machus, et Theodotio incitati, diversum pene opus in eodem opere prodiderunt: alio nitente verbum de verbo exprimere, alio sensum potius sequi, tertio non multum a veteribus discrepare. Quinta autem, et sexta, et septima editio, licet quibus censeantur auctoribus, ignoretur, tamen ita probabilem sui diversi tatem tenent, ut auctoritatem sine nominibus meruerint. Inde adeo venit, ut sacræ litteræ minus comptæ, et dure sonantes videantur; quod isti homines interpretatas eas de Hebræo nescientes, dum superficiem, non medullam inspiciunt, ante quasi vestem orationis sordidam perhorrescunt, quam pulchrum intrin secus rerum corpus inveniant. Denique quid Psalterio canorius, quod in morem nostri Flacci, et Græci Pindari, nunc iambo currit, nunc Alcaico personat, nunc Sapphico tumet, nunc semipede ingreditur? Quid Deuteronomii et Isaiæ cantico pulchrius? Quid Salomone gravius? Quid perfectius Job? Quæ omnia bexametris et pentametris versibus, ut Josephus et Origenes scribunt, apud suos composita decurrunt. Hæc cum Græce legimus, aliud quiddam sonant, cum Latine, penitus non cohærent. Quod si cui non vi detur linguæ gratiam interpretatione mutari, Homerum ad verbum exprimat in Latinum. Plus aliquid dicam, eumdem in sua lingua prosæ verbis interpretetur, videbit ordinem ridiculum, et poetam eloquen tissimum vix loquentem. 3. Quorsum ista? Videlicet ut non vobis mirum videatur, si alicubi offendimus, si tarda oratio aut consonantibus asperatur, aut vocalibus hiulca vel divisa fit, aut rerum ipsarum brevitate constringitur, cum eruditissimi homines in eodem opere sudaverint, et ad communem difficultatem, quam in omni in terpretatione causati sumus, hoc nobis proprium accedat, quod historia multiplex est, habens barbara nomina, res incognitas Latinis, numeros inextricabiles, virgulas rebus pariter ac numeris intertextas, ut pene difficilius sit legendi ordinem discere quam ad lectionis notitiam pervenire. Ut autem manifesto cognoscatur indicio, ad quem numerum historia quæque pertineat, has distinctiones positas lector adver tat, ut si ad primum numerum regni primitus enotati historia referenda est, primam litteram in explana tione historiæ contempletur: et siquidem eam ex minio viderit, illi tempori applicandam vel anno sciat, quem suggesserit numerus similiter eodem minio figuratus. Si vero numerum non puro minio, sed misto nigro notatum esse perviderit, secundæ lineæ numero debetur historia. Si autem tertio numerorum ordini
col. 315–316page 109 of 251
PG 19:3151. Μωστές γένος Ἑβραῖον προφητῶν ἁπάντων πρῶτον, ἀμφὶ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν, λέγω δὲ τοῦ Χριστοῦ, ἀμφί τι τῆς τῶν ἐθνῶν δι' αὐτοῦ θεογνωσίας χρησμούς καὶ λόγια θεῖα γραφῇ παραδεδωκότα, τοῖς χρόνοις
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS_L. HISTORICA.
applicandum est quod fuerit ascriptum, medium puro minio numerum, et partem reliquam ex solo
nigro expressam conspicabitur. Quarta numeri linea nihil habebit ex minio, sed indicio erit, quod
sibi historia debeatur, cum minio facta litera in principio enodationis historiæ, quæ etiam superioribus
signis subdenda est, nibilominus apparebit, nullo superius memoratorum signorum numeris respondente.
Sin vero non minio, sed mistim nigro rubroque littera fuerit expressa, refulgens ex rutro numerus in
quintam numerorum lineam poterit adverti. Et ita sexta linea numeri ut secunda, septima ut tertia
designabitur, octava quoque ut quarta apparente linea bicolori. Cum vero nec in numeris, nec in
explanatione historiæ ullum horum signorum, quæ prædiximus, fuerit, nona linea quod adnotatum fuerit,
vindicabit. Non tamen omnia hujusmodi requirenda sunt necessario, cum minor est numerus linearum.
Unde præmonendum puto, ut prout quæque scripta sunt, etiam colorum diversitates serventur, ne quis
irrationabili æstimet voluptate oculis tantum rem esse quæsitam, et dum tædium scribendi fugit, labyrinthum erroris intexat. Id enim elucubratum est, ut regnorum tramites, qui per vicinitatem nimiam pene
misti erant, distinctione minii separarentur, et eumdem coloris locum quem prior membrana signaverat,
ex adverso positi numeri retinerent, vel etiam posterior scriptura servaret.
4. Nec ignoro multos fore, qui solita libidine omnibus detrahendi (quod vitare non potest nisi qui omnino nil scribit), buic volumini geminum dentem infigant. Calumniabuntur tempora, convertent ordinem, res arguent, syllabas eventilabunt: et quod accidere plerumque solet, negligentiam librariorum ad
auctores referent. Quos cum possim meo jure repercutere, ut si displicet, non legant, malo breviter
placatos dimittere, ut et Græcorum fidem suo auctori assignent; et quæ nova.inseruimus, de aliis probatissimis viris libata cognoscant. Sciendum etenim est me et interpretis et scriptoris ex parte officio usum,
quia et Græca fidelissime expressi, et nonnulla quæ mihi intermissa videbantur, adjeci, in Romana
maxime historia, quam Eusebius hujus conditor libri non tam ignorasse, ut eruditus, quam ut Græce
scribens, parum suis necessariam perstrinxisse mihi videtur. Itaque a Nino et Abraham usque ad Trojæ
captivitatem pura Græca translatio est Troja usque ad vicesimum Constantini annum nunc addita,·nunc mista sunt plurima, quæ de Tranquillo, et cæteris illustribus historicis curiosissime excerpsimus. Constantini autem supradicto anno usque ad consulatum Augustorum Valentis sexies et Valentiniani iterum, totum meum est. Quo fine contentus, reliquum tempus Gratiani et Theodosii latioris
historia stylo reservavi: non quo de viventibus timuerim libere et vere scribere; timor enim
Dei timorem hominum repellit; sed quoniam debacchantibus adhuc in terra nostra Barbaris, incerta sunt
omnia.
IN LIBRUM II CHRONICORUM
PROCEMIUM
S. HIERONYMO INTERPRETE
1. Moysem gentis Hebraicæ, qui primus omnium vinas leges sacris Litteris explicavit, Inachi fuisse
prophetarum ante adventum Domini Salvatoris di- temporibus, eruditissimi viri tradiderunt: ex no1. Μωστές γένος Ἑβραῖον προφητῶν ἁπάντων πρῶτον, ἀμφὶ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν, λέγω δὲ τοῦ Χριστοῦ,
ἀμφί τι τῆς τῶν ἐθνῶν δι' αὐτοῦ θεογνωσίας χρησμούς καὶ λόγια θεῖα γραφῇ παραδεδωκότα, τοῖς χρόνοις
1. Musem genere Hebræum, qui prophetarum omnium primus de Salvatore nostro, de Christo, inquam,
et de ea, quam gentes per eum adeptæ sunt, Dei cognitione, vaticinia et oracula divina scripto tradidit,
Animadverte nobilem lectionem geminum
pro genuinum, quam varietatem ignotam hactenus
video superioribus hujus præfationis editoribus.
Codices Vaticani octo habent geminum; ex his unus
habet superscriptam vulgarem illam lectionem genuinum, alter etiam interpolatur. Reliqui Vaticani
codices habent genuinum.
Res nunc certe haud ita se habet. Editus enim
ex Armeniaco codice Eusebii textus pauciores historias etiam ante Trojana tempora habet quam textus
་
Hieronymianus. Itaque vel hic Hieronymus liberiore sententia loquitur, vel Armeniacus interpres.
Eusebiana aliquot commata omisit.
Hieronymus hoc prooemium ex antiquo exemplari interpretatus est, aliquot tamen immistis de
suo sententiis. Ejusdem partem, in codice Parisiaco
Syncelli superstitem, ante Goarum Scaliger edidit,
eamdemque ita fecit Latinam, ut non parum ab
ScaliHieronymiana interpretatione recederet.
geri_versionem textui Græco subjecimus. Ed. Patr.
col. 317–318page 110 of 251
PG 19:317ἀκμάσαι κατὰ Ιναχον εἰρήκασιν ἄνδρες ἐν παιδεύσει γνώριμοι, Κλήμης, Αφρικανός, Τατιανὸς τοῦ καθ᾽ ἡμᾶς λόγου, τῶν τε ἐκ περιτομῆς Ἰώσηππος καὶ Ἰοῦστος, ιδίως ἕκαστος τὴν ἀπόδειξιν ἐκ παλαιᾶς ὑποσχὼν Ιστορίας. Ίναχος δὲ τῶν Ἰλιακῶν ἔτεσιν ἑπτακοσίοις πρεσβεύει. Ἑλληνικῶν δὲ φιλοσόφων, ὅστις ποτε ἦν ἀνὴρ, ὁ τὴν καθ᾿ ἡμῶν συσκευὴν προβεβλημένος, ἐν τῇ δ' τῆς εἰς μάτην αὐτῷ πονηθείσης καθ᾿ ἡμῶν ὑπο θέσεως, πρὸ τῶν Σεμιράμεως χρόνων τὸν Μωϋσέα γενέσθαι φησί· βασιλεύει δὲ Ασσυρίων ή Σεμίραμις προ σθεν ἔτεσι να πρὸς τοῖς ρ'. Ωστε εἶναι κατὰ τοῦτον τῶν Τρωϊκῶν Μωϋσέα πρεσβύτερον ν' καὶ ω' ἔτεσιν. Ἐγὼ σὲ περὶ πολλοῦ τὸν ἀληθῆ λόγον τιμώμενος, καὶ τὸ ἀκριβὲς ἀνιχνεῦσαι διὰ σπουδῆς προθέμην· ἔνθεν όρμη θεῖς, ἐν μὲν τῇ πρὸ ταύτης συντάξει ὅλας ἐκπορίζων ἐμαυτῷ χρόνων, ἀναγραφὰς συνελεξάμην παντοίας, βασιλείας τε Χαλδαίων, Ασσυρίων, Μήδων, Περσῶν, Λυδῶν, Ἑβραίων, Αἰγυπτίων, Αθηναίων, Αργείων, Σικυωνίων, Λακεδαιμονίων, Κορινθίων, Θετταλών, Μακεδόνων, Λατίνων, οἷς ὕστερον γέγονεν ἐπίκλην ὄνομα Ρωμαῖοι· ὁμοῦ γίνονται ιε' Ἐν δὲ τῷ παρόντι ἐπὶ τὸ αὐτὸ τοὺς χρόνους συναγαγών, καὶ ἀντιπαραθεὶς ἐκ παραλλήλου τὸν παρ' ἑκάστῳ ἔθνει τῶν ἐτῶν ἀριθμὸν, χρονικού κανόνος σύνταξιν ἐποιησάμην. 2. Ευρών τε παρ' Εβραίοις διαφόρους τῶν χρόνων αποδόσεις, τὴν μὲν πλεονάζουσαν, τὴν δὲ ἐλλείπουσαν, οὐ τὴν ἐμαυτῷ κεχρησμένην, λέγω δὲ τὴν πλήθουσαν, ήρπασα, τὴν δὲ ἐνδέουσαν μετῆλθον. Πλὴν ἀλλὰ καὶ οὕτω κατὰ μὲν Ιναχον, ὃν πρῶτον Έλληνες "Αργους βασιλεῦσαί φασί, τῶν Ἑβραίων προπάτορα Ἰσραὴλ γενόμενον εὗρον, ἐξ οὗ τὸ δωδεκάφυλον τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους τῆς τοῦ Ἰσραὴλ ἐπωνυμίας ἠξιώθη· κατὰ δὲ τὴν Σεμί ρεμιν τὸν ᾿Αβραὰμ, Χαλδαῖον μὲν τὸ γένος, ἄλλως δὲ ἄνδρα θεοφιλῆ, καὶ πρῶτον τῶν παρ' Εβραίοις προ φητῶν εἶναι πεπιστευμένον· Μωϋσέα δὲ, φιλαληθῶς εἰπεῖν, τούτων μὲν νεώτερον, τῶν δὲ παρ' Ἕλλησιν ἀρχαιολογουμένων ἁπάντων πρεσβύτατον, Ομήρου λέγω, καὶ Ἡσιόδου, καὶ αὐτῶν γε τῶν Τρωϊκῶν, καὶ ἔτι Διοσκούρων, Ασκληπιού, Διονύσου, Ηρώων τε πάντων, Ἑρμοῦ τε καὶ Ἀπόλλωνος, τῶν τε λοιπῶν παρ' Ἕλλησιθεῶν, μυστηρίων τε καὶ τελετῶν, Διός τε αὐτοῦ πράξεων τῶν παρ' Ελλησι μνημονευομένων. Τούτων γὰρ
CHRONICORUM LIB. II.
2. Neque me fugit, in Hebræis codicibus dissonos ætatum annos inveniri, plusque vel minus, prout
interpretibus visum est, lectitari: sequendumque
potius illud, quod exemplariorum multitudo in fidem
traxit. Verum utcunque quis volet computet, et
reperiet Inachi temporibus, quem primum Argis
regnasse aiunt, patriarcham Hebræorum fuisse
Israelem, a quo duodecim Judæorum tribus Israelis vocabulum sortitæ sunt: Semiramim autem et
Abraham contemporales fuisse, manifestum est.
Nam Moyses, licet junior supradictis sit, omnibus
tamen, quos Græci antiquissimos putant, senior deprehenditur, Homero scilicet et Hesiodo, Trojanoque bello, ac multo superior Hercule, Musso, Lino,
Chirone, Orpheo, Castore, Polluce, Asculapio, Libero, Mercurio, Apolline, et cæteris diis gentium, sacrisque, vel vatibus: ipsius quoque Jovis gestis
quem Græcia in arce divinitatis collocavit Hos inquam, omnes quos enumeravimus, etiam post Cecropem diphyem primum Atticæ regem, fuisse convincimus. Cecropem autem præsens historia Moysi co
stris Clemens, et Africanus, et Tatianus: ex Judais Josephus, et Justus, veteris historiæ monimenta replicantes. Porro Inachus quingentis annis
Trojanum bellum antecedit. Ex ethnicis vero impius ille Porphyrius in quarto sui operis libro, quod
adversum nos casso labore contexuit, post Moysem
Semiramim fuisse affirmat, quæ apud Assyrios CL
ante Inachum regnavit annis. Itaque juxta eum DCCC
pene et Lannis Trojano bello Moyses senior inveritur. Cum hæc ita se habeant, necessarium duxi
veritatem diligentius persequi. Et ob id in priore
libro quasi quamdam materiam futuro operi
omnium mihi regum tempora prænotavi, Chaldæorum, Assyriorum, Medorum, Persarum, Lydorum,
Hebræorum, Ægyptiorum, Atheniensium; Argivomum, Sicyoniorum, Lacedænoniorum, Corinthiorum, Thessalorum, Macedonum, Latinorum, qui
postea Romani nuncupati sunt. In præsenti autem
stylo eadem tempora contra se invicem ponens, et
singularum gentium annos dinumerans, ut quid cuique coætaneum fuit, ita curioso ordine coaptavi.
ἀκμάσαι κατὰ Ιναχον εἰρήκασιν ἄνδρες ἐν παιδεύσει γνώριμοι, Κλήμης, Αφρικανός, Τατιανὸς τοῦ καθ᾽
ἡμᾶς λόγου, τῶν τε ἐκ περιτομῆς Ἰώσηππος καὶ Ἰοῦστος, ιδίως ἕκαστος τὴν ἀπόδειξιν ἐκ παλαιᾶς ὑποσχὼν
Ιστορίας. Ίναχος δὲ τῶν Ἰλιακῶν ἔτεσιν ἑπτακοσίοις πρεσβεύει. Ἑλληνικῶν δὲ φιλοσόφων, ὅστις ποτε ἦν
ἀνὴρ, ὁ τὴν καθ᾿ ἡμῶν συσκευὴν προβεβλημένος, ἐν τῇ δ' τῆς εἰς μάτην αὐτῷ πονηθείσης καθ᾿ ἡμῶν ὑπο
θέσεως, πρὸ τῶν Σεμιράμεως χρόνων τὸν Μωϋσέα γενέσθαι φησί· βασιλεύει δὲ Ασσυρίων ή Σεμίραμις προσθεν ἔτεσι να πρὸς τοῖς ρ'. Ωστε εἶναι κατὰ τοῦτον τῶν Τρωϊκῶν Μωϋσέα πρεσβύτερον ν' καὶ ω' ἔτεσιν. Ἐγὼ
σὲ περὶ πολλοῦ τὸν ἀληθῆ λόγον τιμώμενος, καὶ τὸ ἀκριβὲς ἀνιχνεῦσαι διὰ σπουδῆς προθέμην· ἔνθεν όρμηθεῖς, ἐν μὲν τῇ πρὸ ταύτης συντάξει ὅλας ἐκπορίζων ἐμαυτῷ χρόνων, ἀναγραφὰς συνελεξάμην παντοίας,
βασιλείας τε Χαλδαίων, Ασσυρίων, Μήδων, Περσῶν, Λυδῶν, Ἑβραίων, Αἰγυπτίων, Αθηναίων, Αργείων,
Σικυωνίων, Λακεδαιμονίων, Κορινθίων, Θετταλών, Μακεδόνων, Λατίνων, οἷς ὕστερον γέγονεν ἐπίκλην ὄνομα
Ρωμαῖοι· ὁμοῦ γίνονται ιε' Ἐν δὲ τῷ παρόντι ἐπὶ τὸ αὐτὸ τοὺς χρόνους συναγαγών, καὶ ἀντιπαραθεὶς
ἐκ παραλλήλου τὸν παρ' ἑκάστῳ ἔθνει τῶν ἐτῶν ἀριθμὸν, χρονικού κανόνος σύνταξιν ἐποιησάμην.
2. Ευρών τε παρ' Εβραίοις διαφόρους τῶν χρόνων αποδόσεις, τὴν μὲν πλεονάζουσαν, τὴν δὲ ἐλλείπουσαν, οὐ
τὴν ἐμαυτῷ κεχρησμένην, λέγω δὲ τὴν πλήθουσαν, ήρπασα, τὴν δὲ ἐνδέουσαν μετῆλθον. Πλὴν ἀλλὰ καὶ οὕτω κατὰ
μὲν Ιναχον, ὃν πρῶτον Έλληνες "Αργους βασιλεῦσαί φασί, τῶν Ἑβραίων προπάτορα Ἰσραὴλ γενόμενον
εὗρον, ἐξ οὗ τὸ δωδεκάφυλον τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους τῆς τοῦ Ἰσραὴλ ἐπωνυμίας ἠξιώθη· κατὰ δὲ τὴν Σεμί
ρεμιν τὸν ᾿Αβραὰμ, Χαλδαῖον μὲν τὸ γένος, ἄλλως δὲ ἄνδρα θεοφιλῆ, καὶ πρῶτον τῶν παρ' Εβραίοις προφητῶν εἶναι πεπιστευμένον· Μωϋσέα δὲ, φιλαληθῶς εἰπεῖν, τούτων μὲν νεώτερον, τῶν δὲ παρ' Ἕλλησιν
ἀρχαιολογουμένων ἁπάντων πρεσβύτατον, Ομήρου λέγω, καὶ Ἡσιόδου, καὶ αὐτῶν γε τῶν Τρωϊκῶν, καὶ ἔτι
Διοσκούρων, Ασκληπιού, Διονύσου, Ηρώων τε πάντων, Ἑρμοῦ τε καὶ Ἀπόλλωνος, τῶν τε λοιπῶν παρ' Έλλησι
θεῶν, μυστηρίων τε καὶ τελετῶν, Διός τε αὐτοῦ πράξεων τῶν παρ' Ελλησι μνημονευομένων. Τούτων γὰρ
temporibus æqualem Inacho prodiderunt viri eruditione celebres, nostri quidem instituti Clemens, Africanus,
Talianus ex circumcisione vero Josephus et Justus, suis quisque ex antiqua historia præbitis argumentis.
Inachum vero septingentis annis Iliaca antecessisse statuerunt. Ex philosophis autem, quisquis ille fuit apparatus illius adversus nos molitor, in quarto operis, quod in nos in cassum elaboravit, ante tempora Semiramidis Musem fuisse dicit. Atqui illa annis CL ante Inachum Assyriis imperavit: ut consequens sit Mosem
ez hurus sententia Troicis temporibus antiquiorem fuisse annis DCCCL. Ego autem, qui nihil prius habeo verilale, rem accuratius investigare decreri: atque eo consilio in priore opere materias mihi quasdam compa.
randi studio, temporum argumenta diversa conquisivi, regna nimirum Chaldæorum, Assyriorum, Hedorum,
Persarum, Lydorum, Hebræorum, Ægyptiorum, Atheniensium, Argivorum, Sicyoniorum, Lacedamoniorum,
Corinthiorum, Thessalorum, Macedonum, Latinorum, qui postea Romani sunt cognominati: quæ simul
fiunt xv regna. In præsenti quidem opere temporibus in unum collatis, annorum uniuscujusque gentis numeris invicem ex adverso inter se oppositis chronici canonis opus confeci.
Tero
2. Cum autem apud Hebræos diversas temporum observassem editiones, illam quidem redundantem, hanc
deficientem, illam secutus sum. Nihilominus et sic quoque Hebræorum progenitorem Israelem, a quo
Judaicæ gentis duodecim tribus Israelis nomine censentur, Inacho, quem primum Argis regnasse Græci
prodiderunt, tempore æqualem fuisse reperi: Semiramidis vero temporibus Abraham vixisse, hominem quidem natione Chaldæum, sed tamen Deo acceptissimum, qui primus propheta apud Hebræos fuisse creditur:
Mosem autem, ut verum fatear, infra horum tempora exstitisse, antiquiorem tamen omnibus priscæ Græcorum
memoria, llomero, inquam, Hesiodo, ipsisque Trojanis temporibus, Castoribus, Æsculapio, Libero patre,
heroibus, Mercurio et Apolline, reliquisque Græcorum diis, mysteriis et initiis, atque adeo ipsis Jovis gestis,
Cuncti, præter unum, Vaticani codices habent libro pro vulgata lectione libello, quæ delenda
est.
In Canone, ad Abrahami annum ccxir, nempe
ante Moysem annis plus ducentis, traditur Jupiter
mistus Niobæ. Verum ibi Eusebius ex aliorum poțius quam ex sua sententia loquitur; alioqui sibimet
mirifice adversaretur. Vide etiam ad Abrahami annum LVI.
Græcus textus gestis apud Gracos memoratis.
Quare Hieronymus vel aliud legit, vel sententiam
marte proprio immutavit.
Comma hoc simul fiunt regna xv, non legebat
llieronymus.
col. 319–320page 111 of 251
PG 19:319ἁπάντων τὴν ἱστορίαν νεωτέραν τῆς Κέκροπος ἡλικίας παῖδες Ἑλλήνων παραδιδόασι. Μωϋσέα δὲ ἡ παροῦσα συνεξέτασις τῶν χρόνων γενέσθαι κατὰ Κέκροπα τὸν διφυή, ὃν πρωτόν φασι τῆς Ἀττικῆς βασιλεῦσαι, συνίστησι πρὸ τῶν Ἰλιακῶν ἀμφὶ τὰ τν ἔτη (5'). 65-66. .... Συντρεχόντων ὁμολογουμένως τῶν χρόνων Αὐγούστου Ῥωμαίων αὐτοκράτορος, καὶ τῆς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν γενέσεως, ἀρχήν τε τῆς εὐαγγελικής διδασκαλίας τοῦ Χριστοῦ ποιησαμένου κατὰ τὸ πεντεκαιδέκατον Έτος Τιβερίου Καίσαρος, εἴ τις ἀπὸ τούτου συναγαγεῖν ἐθέλοι τὸν τῶν ἐτῶν ἀριθμὸν, προϊὼν ἐπὶ τοὺς ἀνωτέρω χρόνους τοὺς μέχρι Δαρείου του Περσῶν βασιλέως, καὶ τῆς κατ' αὐτὸν ἀνανεώσεως τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις νεώ, ἢ γέγονε κατὰ τὴν ἀπὸ Βαβυλῶνος ἐπάνοδον τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους, εὕρει ἂν ἀπὸ Τιβερίου, ἐπὶ τὸ δεύτερον Έτος Δαρείου, ἔτη φμη'. Δαρείου μὲν γὰρ τὸ δεύτερον κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος τῆς ξε' Ολυμπιάδος καταντά. Τι βερίου δὲ τὸ πεντεκαιδέκατον τῆς Ῥωμαίων βασιλείας κατὰ τὸ τέταρτον της σαν Ολυμπιάδος συμπίπτει. Γίνονται τοίνυν αἱ μεταξύ Δαρείου του Πέρσου, καὶ Τιβερίου τοῦ Ῥωμαίων βασιλέως, ολυμπιάδες ρλζ', απ συνάγουσι χρόνον ἐτῶν ομή, τετραετείας τῇ ολυμπιάδι λογιζομένης. Ἐπεὶ δὲ κατὰ τὸ δεύτερον ἔτος Δαρείου τὸ ἑβδομηκοστὸν ὑπῆρχε τῆς ἐρημίας τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις νεώ, κἀντεῦθεν πάλιν ἀνατρεχόντων, ἀπὸ μὲν τοῦ δευτέρου ἔτους Δαρείου, ἐπὶ τὴν πρώτην Ολυμπιάδα, ἔτη συνάγοιτο ἂν σνς', ὀλυμπιάδες ξδ'. Τοσαῦτα δὲ εὕροις ἂν τὰ ἀπὸ τοῦ ὑστάτου ἔτους ἐρημίας του δηλωθέντος ἱεροῦ, ἐπὶ τὸ ν' ἔτος Οζίου τοῦ τῶν Ἰουδαίων βασιλέως ἀνιών, καθ᾽ ἂν ἐπροφήτευον Ἠσαΐας καὶ Ὀσεέ ὥστε εἶναι τὴν πρώτην καθ᾿ Ἕλληνας ολυμπιάδα σύνδρομον τῷ προφήτη Ησαΐς, καὶ τοῖς τούτου συγχρόνοις. Πάλιν δὲ ἀπὸ τῆς πρώτης ολυμπιάδος, ἐπὶ τοὺς γὰρ κανόνος σύνταξιν ποιησάμενος, ἐκ παραλλήλου Ὁ μὲν οὖν Κλήμης τε καὶ ᾿Αφρικανὸς καὶ Τατιανός, τῶν δὲ ἐκ περιτομῆς Ιώσηπος καὶ Ἰοῦστος, κατὰ Ιναχον ἀκμάσαι τὸν θεσπέσιον Μωϋσέα ἱστόρησαν, ἰδίως ἕκαστος ἐκ παλαιᾶς ἱστορίας ὑποσχὼν τὴν ἀπό δειξιν. Ιναχος δὲ ἑπτακοσίοις ἔτεσι τὸν Ἰλιακὸν προ τερεῖ πόλεμον. Ὁ δὲ πολυμαθὴς καὶ πολυΐστωρ Εύ σέβιος διακριβεστάτην τῶν χρόνων ἀναγραφήν ποιη σάμενος, τοῖς χρόνοις μὲν Ινάχου τὸν ἱερὸν Ἰακώβ εὗρε συνεκμάσαντα, Μωϋσέα δὲ Κέκροπος. Χρονικού ἀντιπαρέθηκε τὸν παρ' ἑκάστῳ ἔθνει δυναστεύοντα. Συνήγαγε δὲ χρόνους τῆς βασιλείας Χαλδαίων, Ασσυ ρίων, Μήδων, Περσῶν, Λυδῶν, Ἑβραίων, Αἰγυπτίων, Αθηναίων, Αργείων, Σικυωνίων, Λακεδαιμονίων, Κορινθίων, Θετταλών, Μακεδόνων τῶν πάλαι Κιτιαίων λεγομένων, Λατίνων τῶν ἀπὸ Λατίνου βασιλέως αὐτ τῶν, καὶ Ἰταλῶν ἔκ τινος ἡγεμονεύσαντος αὐτῶν προσαγορευθέντων, καὶ ὕστερον ἐπικληθέντων 'Ρω μαίων ἀπὸ Ῥώμου καὶ Ῥήμου. Καὶ τούτων τοὺς χρόνους ἐπὶ τὸ αὐτὸ συναρτήσας, ἑκάστου ἔθνους τῶν βασιλέων συνέκρινε τοὺς χρόνους, ἀντιπαρατιθεὶς τὰ ἔτη τῆς βασιλείας Ασσυρίων Βασιλίδος, τουτέστι τῆς Σεμιράμεως, τοῖς ᾽Αβραὰμ ἔτεσι· κατὰ γὰρ τὴν Σεμίραμιν Αβραὰμ εγνωρίζετο, καὶ Ἰακὼβ κατά Ιναχον, καὶ Μωϋσῆς κατὰ Κέκροπα τὸν διφυῆ, ὃν πρὸ τῶν Ἰλιακῶν ἔτεσι τριακοσίοις πρῶτον βασιλέα τῆς Ἀττικῆς Ελληνες ἱστόρησαν· ὡς εἶναι τῶν παρ' Ελλησιν ἀρχαίων σοφῶν Μωϋσέα πρεσβύτατον, Ομήρου λέγω, καὶ Ἡσιόδου, καὶ τῶν Τρωϊκῶν, Ηρα κλέους τε καὶ Μουσαίου καὶ Λίνου, ἔτι Χείρωνος, καὶ Ορφέως, καὶ Διοσκούρων, Ασκληπιοῦ, καὶ Διονύσου, καὶ Ἑρμοῦ, ᾿Απόλλωνός τε καὶ τῶν Ἑλληνικῶν μυ στηρίων καὶ τελετῶν, καὶ αὐτῶν τῶν Διὸς πράξεων, ἔτι δὲ τοῦ κατὰ Δευκαλίωνα κατακλυσμοῦ καὶ τῆς ἐπὶ Φαέθοντος ἐκπυρώσεως, Εριχθονίου τε γενέσεως, καὶ Κόρης ἁρπαγής. "Οθεν καί τινες τῶν παρ' αὐτῶν [[. αὐτοῖς] προκρίτων φαίνονται ἐκ τῶν αὐτοῦ συγκ γραμμάτων σφετερισάμενοι πάντες γὰρ οὗτοι μετὰ τὸν Κέκροπα γεγόνασιν, ὃν πολὺ Ὅμηρος καὶ Ἡσίοδος τοῖς χρόνοις ὑποβεβήκασιν. Οὗτός γέ το: Μωϋσῆς τῶν σοφῶν πάντων διδάσκαλος πέφηνε, τῶν ἀποῤῥήτων ἐξηγητής γενόμενος, κ. τ. λ. Εΰρει. εὕροι, ἄν. Οσεέ. 'Ωσηέ.
EUSEBII CASARIENSIS OPP. PARS I.
HISTORICA.
taneum ostendit, et antecedere Trojanum bellum nio in una olympiade supputato. Deinde secundə
annis trecentis quinquaginta
3. Quod, ne cui dubium videatur, sequens ratio
sic probabit. Quadragesimo secundo anno imperii
Augusti Christus natus est: quinto decimo anno
Tiberii prædicare orsus est. Si quis igitur retrorsum
annorum supputans numerum, alterum Darii regis Persarum quærat annum, sub quo templum Hierosolymorum, quod a Babyloniis destructum fuerat, instauratum est, reperiet a Tiberio usque ad
Darium annos DXLVIII Darii quippe secundus
annus sexagesimæ quinta olympiadis anno primo
fuit, et Tiberii xv in ducentesimam primam olympiadem incurrit Fiunt ergo inter Darium et Tiberium olympiades cxxxvii, ɔnni dxlVIJI, quadrienDarii anno, ɩxx desolationis annus templi expletur,
a quo usque ad primam olympiadem retrorsum numerantur olympiades Lxiv, anni ccLvi, qui similiter supputantur a supradicto desolationis templi
anno usque ad L annum Oziæ regis Judzorum,
sub quo Isaias et Osee fuerunt. Itaque prima olympias in Isaiæ et reliquorum incurrit ætatem, qui cum
eo prophetaverunt. Rursum si a prima olympiade ad
superiora tempora et usque ad captivitatem Trojæ
proveharis, invenies annos CDVI, quos et nos in
priore opusculo digessimus, ut curiosissima Græcorum historia conscribit. Item apud Hebræos a supradicto Oziæ anno et temporibus Isaiæ prophetæ
usque ad Samson ettertium annum Labdon judicis,
ἁπάντων τὴν ἱστορίαν νεωτέραν τῆς Κέκροπος ἡλικίας παῖδες Ἑλλήνων παραδιδόασι. Μωϋσέα δὲ ἡ παροῦσα
συνεξέτασις τῶν χρόνων γενέσθαι κατὰ Κέκροπα τὸν διφυή, ὃν πρωτόν φασι τῆς Ἀττικῆς βασιλεῦσαι, συνίστησι
πρὸ τῶν Ἰλιακῶν ἀμφὶ τὰ τν ἔτη (5'). Et Syncello p. 65-66.
3.... Συντρεχόντων ὁμολογουμένως τῶν χρόνων Αὐγούστου Ῥωμαίων αὐτοκράτορος, καὶ τῆς τοῦ Σωτῆρος
ἡμῶν γενέσεως, ἀρχήν τε τῆς εὐαγγελικής διδασκαλίας τοῦ Χριστοῦ ποιησαμένου κατὰ τὸ πεντεκαιδέκατον
Έτος Τιβερίου Καίσαρος, εἴ τις ἀπὸ τούτου συναγαγεῖν ἐθέλοι τὸν τῶν ἐτῶν ἀριθμὸν, προϊὼν ἐπὶ τοὺς ἀνωτέρω
χρόνους τοὺς μέχρι Δαρείου του Περσῶν βασιλέως, καὶ τῆς κατ' αὐτὸν ἀνανεώσεως τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις νεώ,
ἢ γέγονε κατὰ τὴν ἀπὸ Βαβυλῶνος ἐπάνοδον τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους, εὕρει ἂν ἀπὸ Τιβερίου, ἐπὶ τὸ δεύτερον
Έτος Δαρείου, ἔτη φμη'. Δαρείου μὲν γὰρ τὸ δεύτερον κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος τῆς ξε' Ολυμπιάδος καταντά. Τι
βερίου δὲ τὸ πεντεκαιδέκατον τῆς Ῥωμαίων βασιλείας κατὰ τὸ τέταρτον της σαν Ολυμπιάδος συμπίπτει.
Γίνονται τοίνυν αἱ μεταξύ Δαρείου του Πέρσου, καὶ Τιβερίου τοῦ Ῥωμαίων βασιλέως, ολυμπιάδες ρλζ', απ
συνάγουσι χρόνον ἐτῶν ομή, τετραετείας τῇ ολυμπιάδι λογιζομένης. Ἐπεὶ δὲ κατὰ τὸ δεύτερον ἔτος Δαρείου
τὸ ἑβδομηκοστὸν ὑπῆρχε τῆς ἐρημίας τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις νεώ, κἀντεῦθεν πάλιν ἀνατρεχόντων, ἀπὸ μὲν
τοῦ δευτέρου ἔτους Δαρείου, ἐπὶ τὴν πρώτην Ολυμπιάδα, ἔτη συνάγοιτο ἂν σνς', ὀλυμπιάδες ξδ'. Τοσαῦτα δὲ
εὕροις ἂν τὰ ἀπὸ τοῦ ὑστάτου ἔτους ἐρημίας του δηλωθέντος ἱεροῦ, ἐπὶ τὸ ν' ἔτος Οζίου τοῦ τῶν Ἰουδαίων
βασιλέως ἀνιών, καθ᾽ ἂν ἐπροφήτευον Ἠσαΐας καὶ Ὀσεέ ὥστε εἶναι τὴν πρώτην καθ᾿ Ἕλληνας ολυμπιάδα
σύνδρομον τῷ προφήτη Ησαΐς, καὶ τοῖς τούτου συγχρόνοις. Πάλιν δὲ ἀπὸ τῆς πρώτης ολυμπιάδος, ἐπὶ τοὺς
quæ a Græcis memorantur: quorum omnium historiam infra ætatem Cecropis fuisse tradiderunt. Hoc autem
examen temporum Mosem sæculo Cecropis fuisse astruit, qui primus circiter CCCL annis ante Trojana tempora in Attica regnasse memoratur.
Ita legimus cum plurimis codicibus, nec non γὰρ κανόνος σύνταξιν ποιησάμενος, ἐκ παραλλήλου
editionibus priscis et Græco exemplari, non vero
CCCLXXV, ut Pontaci supputatio et codex ejusdem
unicus malunt.
Confer lib. 1, 18, 9.
In textu edito Eusebii Præp. ev. x, 9, legitur
ducentesima tertia; sed est ducentesima prima etiam
in priore Chronicorum libro cap. 18, 8. Apud laterculum tamen cap. 49, pag. 225, incidit in annuin i
olympiadis cc, quæ perexigua differentia est, præ
tot aliis multo majoribus quibus primus Eusebii
secundusque liber invicem discrepant.
Confer Hieronymum epist. 18.
Lib. 1, 31, quo loco scribuntur còvii; verum
hic Græce CDVIII.
Eusebii hoc procemium, præter Syncellum
quem toties laudavimus, legebat etiam Eustathius
Chronographus, ab Hippolyto Thebano memoratus.
Locum ejus insignem edidit Allatius initio commentarii ejusdem auctoris ad Hexaemeron; mihi p
vero locus idem cum varietatibus occurrebat olim
in codice Ambrosiano nuperque in Vaticano longe
integriore Georgii Hamartoli Chronographi, nec non
apud Joannem Siculum chronographum æque ineditum. Hamartoli prologum Allatius vulgavit in dissertatione De Georgiis: ego vero ipsum opus aliquando
in lucem proferam. Sic autem scribit Eustathius:
Ὁ μὲν οὖν Κλήμης τε καὶ ᾿Αφρικανὸς καὶ Τατιανός,
τῶν δὲ ἐκ περιτομῆς Ιώσηπος καὶ Ἰοῦστος, κατὰ
Ιναχον ἀκμάσαι τὸν θεσπέσιον Μωϋσέα ἱστόρησαν,
ἰδίως ἕκαστος ἐκ παλαιᾶς ἱστορίας ὑποσχὼν τὴν ἀπό
δειξιν. Ιναχος δὲ ἑπτακοσίοις ἔτεσι τὸν Ἰλιακὸν προ
τερεῖ πόλεμον. Ὁ δὲ πολυμαθὴς καὶ πολυΐστωρ Εύσέβιος διακριβεστάτην τῶν χρόνων ἀναγραφήν ποιη
σάμενος, τοῖς χρόνοις μὲν Ινάχου τὸν ἱερὸν Ἰακώβ
εὗρε συνεκμάσαντα, Μωϋσέα δὲ Κέκροπος. Χρονικού
ἀντιπαρέθηκε τὸν παρ' ἑκάστῳ ἔθνει δυναστεύοντα.
Συνήγαγε δὲ χρόνους τῆς βασιλείας Χαλδαίων, Ασσυ
ρίων, Μήδων, Περσῶν, Λυδῶν, Ἑβραίων, Αἰγυπτίων,
Αθηναίων, Αργείων, Σικυωνίων, Λακεδαιμονίων,
Κορινθίων, Θετταλών, Μακεδόνων τῶν πάλαι Κιτιαίων
λεγομένων, Λατίνων τῶν ἀπὸ Λατίνου βασιλέως αὐτ
τῶν, καὶ Ἰταλῶν ἔκ τινος ἡγεμονεύσαντος αὐτῶν
προσαγορευθέντων, καὶ ὕστερον ἐπικληθέντων 'Ρωμαίων ἀπὸ Ῥώμου καὶ Ῥήμου. Καὶ τούτων τοὺς
χρόνους ἐπὶ τὸ αὐτὸ συναρτήσας, ἑκάστου ἔθνους τῶν
βασιλέων συνέκρινε τοὺς χρόνους, ἀντιπαρατιθεὶς τὰ
ἔτη τῆς βασιλείας Ασσυρίων Βασιλίδος, τουτέστι
τῆς Σεμιράμεως, τοῖς ᾽Αβραὰμ ἔτεσι· κατὰ γὰρ τὴν
Σεμίραμιν Αβραὰμ εγνωρίζετο, καὶ Ἰακὼβ κατά
Ιναχον, καὶ Μωϋσῆς κατὰ Κέκροπα τὸν διφυῆ, ὃν
πρὸ τῶν Ἰλιακῶν ἔτεσι τριακοσίοις πρῶτον βασιλέα
τῆς Ἀττικῆς Ελληνες ἱστόρησαν· ὡς εἶναι τῶν παρ'
Ελλησιν ἀρχαίων σοφῶν Μωϋσέα πρεσβύτατον,
Ομήρου λέγω, καὶ Ἡσιόδου, καὶ τῶν Τρωϊκῶν, Ηρα
κλέους τε καὶ Μουσαίου καὶ Λίνου, ἔτι Χείρωνος, καὶ
Ορφέως, καὶ Διοσκούρων, Ασκληπιοῦ, καὶ Διονύσου,
καὶ Ἑρμοῦ, ᾿Απόλλωνός τε καὶ τῶν Ἑλληνικῶν μυστηρίων καὶ τελετῶν, καὶ αὐτῶν τῶν Διὸς πράξεων,
ἔτι δὲ τοῦ κατὰ Δευκαλίωνα κατακλυσμοῦ καὶ τῆς
ἐπὶ Φαέθοντος ἐκπυρώσεως, Εριχθονίου τε γενέσεως,
καὶ Κόρης ἁρπαγής. "Οθεν καί τινες τῶν παρ' αὐτῶν
[[. αὐτοῖς] προκρίτων φαίνονται ἐκ τῶν αὐτοῦ συγκ
γραμμάτων σφετερισάμενοι πάντες γὰρ οὗτοι μετὰ
τὸν Κέκροπα γεγόνασιν, ὃν πολὺ Ὅμηρος καὶ Ἡσίοδος
τοῖς χρόνοις ὑποβεβήκασιν. Οὗτός γέ το: Μωϋσῆς τῶν
σοφῶν πάντων διδάσκαλος πέφηνε, τῶν ἀποῤῥήτων
ἐξηγητής γενόμενος, κ. τ. λ.
Εΰρει. Forte εὕροι, quod postulat vocula ἄν.
EDIT.
Οσεέ. Vulgo scribitur 'Ωσηέ. ID.
col. 321–322page 112 of 251
PG 19:321πτιπ ἔμπροσθεν ἀνιὼν χρόνους, μέχρι τῆς Ἰλίου ἁλώσεως, εὑρήσεις ἔτη συγκεφαλαιούμενα υη'. Καὶ καθ᾽ Εβραίους ἀπὸ πεντηκοστοῦ ἔτους αξίου τοῦ Ἰουδαίων βασιλέως ἀνιὼν ἐπὶ τὸ τρίτον ἔτος Λαβδὼν τοῦ παρ᾽ Ἑβραίοις γενομένου κριτοῦ, καὶ τοῦ Σαμψών, τὸν ἴσον συνάξεις ἀριθμὸν ἐτῶν υπ'· ὃν κατὰ τὴν τοῦ σώματος ἀλκὴν ἀνυπόστατον γενέσθαι φασὶν ἐοικότα τῷ βοωμένῳ παρ' Έλλησιν Ηρακλεῖ. Καὶ ἐντεῦθεν ἐπὶ τοὺς ἀνωτέρω βαδίζων ἐν ταυτῷ τε συναγαγὼν ἀριθμὸν ἐτῶν τάθ', εὕροις ἂν κατὰ μὲν Ἑβραίους Μωϋσέα, κατὰ δὲ Ελλη νας Κέκροπα τὸν γηγενή. 4. Οὗτός ἐστιν Κέκροψ ο διφυής γηγενής, ἐφ᾽ οὗ ἡ ἐν τῇ ἀκροπόλει ελαία πρώτως ἐφύη. Οὗτος ἀπὸ τῆς Αθηνᾶς τὴν πόλιν ᾿Αθήνας ὠνόμασεν ὃς πρῶτος λέγεται Ζῆνα κεκληκέναι θεὸν, μὴ πρότερον οὕτω παρ' ἀνθρώποις ὠνομασμένον, ἔπειτα βωμὸν παρ' Αθηναίοις ἱδρύσαι, βοῦν θύσαι, πρῶτος Ἀθηνᾶς ἄγαλμα συστήσασθαι, ὡς οὐδὲ τούτων ἐκ παλαιοῦ ὑπαρχόντων. Κατώτερα δὲ τῶν Κέκροπος ἱστορεῖται χρόνων τὰ παρ' Ἕλλησι θαυμαζόμενα. Γίνεται γὰρ μετὰ Κέκροπα ὁ κατὰ Δευκαλίωνα κατακλυσμὸς, καὶ ἡ ἐπὶ Φαέθον τις ἐκπύρωσις, Εριχθονίου τε γένεσις, καὶ ἡ ὑπὸ Δαρδάνου τῆς Δαρδανίας κτίσις, ὃν πρῶτον, φησὶν "Ομη ρος,. τέχετο νεφεληγερέτα Ζεύς Κόρης τε ἁρπαγὴ, καὶ Δήμητρος μυστήρια, καὶ ἡ τοῦ ἐν Ἐλευσίνι τεμένους καθίδρυσις, Τριπτολέμου γεωργία, Τρωός τε βασιλεία, οὗ υἱὸν Ανηρείψαντο θεοὶ Διὶ οινοχοεύειν, Κάλλεις είνεκα οἷο, ἵν᾽ ἀθανάτοισι μετείη Τιτνὸς δὲ συνεχρόνισε Ταντάλῳ· ναὶ μὴν ἡ Λητώ κατὰ Τάνταλον, καὶ ᾿Απόλλωνος γένεσις" Λητὼ γὰρ ἤλκησε Διὸς κυδρὴν παράκοιτιν Κάδμος τε ὁ Σεμέλης πατὴρ εἰς Θήβας ἔρχεται Καδμείη δ' ἄρα οι Σεμέλη τέκε φαίδιμον υἱόν, Μιχθεῖσ᾽ ἐν φιλότητι Διώνυσον πολυγηθῆ 5. Τούτων οὖν ἁπάντων πρεσβύτερος γεγονώς συνίσταται Μωϋσῆς, ὡς ἂν κατὰ Κέκροπα τὴν ἡλικίαν ἀκμάσας. Ἀπὸ δὲ τοῦ τ' Μωϋσέως πάλιν ἀνιὼν ἐπὶ τὸ πρῶτον ἔτος ζωῆς Ἀβραὰμ, εὑρήσεις ἔτη φε'. Τοσαύτα Ναί μήν. καὶ μήν. χι,
CHRONICORUM LIB. II.
supputabis annos ccccvi Samson autem est, quem
in corporis robore Herculi similem ferunt posteri Judæorum: et mihi videntur non multum distare tempore inter se, siquidem ambo circa Trojæ captivitatem fuerunt. Post hæc iterum ad priora convertere, et cum ccc tibi et πτιπ annos pes retroactus impleverit, Græcorum Cecropem diphyem et
Moysem invenies Hebræorum. Nam a XLV Cecropis
anno usque ad captivitatem Trojæ, et ab Lxxx ætatis Moysi, in quo populum Israeliticum de Ægypto
eduxit, usque ad Labdon et Samson judices, computantur anni cccxxix. Itaque sine ulla ambiguitate
Moyses et Cecrops, qui primus Atheniensium rex
fuit, iisdem fuere temporibus.
4. Porro iste est Cecrops diphyes indigena, sub
quo primum in arce oliva exorta est, et Atheniensium urbs ex Minervæ appellatione sortita nomen.
Hic primus omnium Jovem appellavit simulacra
reperit, aram statuit, victimas immolavit, nequaquam istiusmodi rebus in Græcia unquam visis. Cæterà quoque quæ apud Græcos mira jactantur, posteriora Cecropis annis deprehenduntur. Si autem
Cecropis, consequenter et Moysi, qui cum Cecrope
fuit. Post hunc enim scribitur diluvium sub Deucalione, incendium sub Phaethonte, Erichthonius Vulcani et Terræ filius, Dardanusque qui Dardaniam
condidit, de quo Homerus:
Quem primum genuit cœlesti Jupiter arce.
Liberæ quoque raptus et Europæ, sacra Cereris atque Isidis, delubrum in Eleusina, frumenta Tripto- G
regnum Trois:
lemi,
Cujus dii natum Ganymedem ad sidera raptum
Vina Jovi magnis voluerunt fundere mensis.
Quo tempore Tantalus quoque et Tityus fuerunt, et
Apollo natus est. Nam Latona Jovis conjux tempore
Tityi fuit: Latonæ autem et Jovis Apollo filius.
Post
quos Cadmus Thebas venit,
Qui Semelem genuit, de qua pulcherrima proles
Liber condignam partu tulit edita frugem.
Porro Liber et reliqui, quos mox inferemus, post
cc annum Cecropis fuerunt; Linus scilicet et
Zethus et Amphion, Musaeus, Orpheus, Minos, Per-.
seus, Asculapius, gemini Castor et Pollux, Hercules, cum quo Apollo servivit Admeto. Post quos
facta est Trojanæ urbis eversio, quam Homerus
longo sequitur intervallo; Homerus autem Solone et
Thalete Milesio cæterisque, qui cum his septem Sapientes appellati sunt, multo prior reperitur. Deinde
Pythagoras exstitit, qui se non sapientem, ut priores, sed philosophum, id est amatorem sapientiæ,
dici voluit. Quem secutus Socrates, Platonem erudivit; a quo famosa in partes philosophia divisa
est. Horum singulos juxta ordinem sequentis historiæ suis locis inseremus.
5. Igitur Moyses cunctos, quos supra memoravimus, antecedit; quia ætate Cecropis fuisse monstratus est. Ab LXXX autem anno Moysi et egressu
Israel ex Ægypto, rursum ad superiora conversus,
usque ad primum annum Abrahæ, reperies annos
Dv quos similiter a xLv anno Cecropis usque
ad Ninum et Semiramim Assyriorum principes supputabis. Primus quippe omni Asiæ, exceptis Indis,
Ninus Beli filius regnavit. Itaque manifestum est,
ἔμπροσθεν ἀνιὼν χρόνους, μέχρι τῆς Ἰλίου ἁλώσεως, εὑρήσεις ἔτη συγκεφαλαιούμενα υη'. Καὶ καθ᾽ Εβραίους
ἀπὸ πεντηκοστοῦ ἔτους αξίου τοῦ Ἰουδαίων βασιλέως ἀνιὼν ἐπὶ τὸ τρίτον ἔτος Λαβδὼν τοῦ παρ᾽ Ἑβραίοις
γενομένου κριτοῦ, καὶ τοῦ Σαμψών, τὸν ἴσον συνάξεις ἀριθμὸν ἐτῶν υπ'· ὃν κατὰ τὴν τοῦ σώματος ἀλκὴν
ἀνυπόστατον γενέσθαι φασὶν ἐοικότα τῷ βοωμένῳ παρ' Έλλησιν Ηρακλεῖ. Καὶ ἐντεῦθεν ἐπὶ τοὺς ἀνωτέρω
βαδίζων ἐν ταυτῷ τε συναγαγὼν ἀριθμὸν ἐτῶν τάθ', εὕροις ἂν κατὰ μὲν Ἑβραίους Μωϋσέα, κατὰ δὲ Ελλη
νας Κέκροπα τὸν γηγενή.
4. Οὗτός ἐστιν Κέκροψ ο διφυής γηγενής, ἐφ᾽ οὗ ἡ ἐν τῇ ἀκροπόλει ελαία πρώτως ἐφύη. Οὗτος ἀπὸ τῆς
Αθηνᾶς τὴν πόλιν ᾿Αθήνας ὠνόμασεν ὃς πρῶτος λέγεται Ζῆνα κεκληκέναι θεὸν, μὴ πρότερον οὕτω παρ'
ἀνθρώποις ὠνομασμένον, ἔπειτα βωμὸν παρ' Αθηναίοις ἱδρύσαι, βοῦν θύσαι, πρῶτος Ἀθηνᾶς ἄγαλμα
συστήσασθαι, ὡς οὐδὲ τούτων ἐκ παλαιοῦ ὑπαρχόντων. Κατώτερα δὲ τῶν Κέκροπος ἱστορεῖται χρόνων τὰ
παρ' Ἕλλησι θαυμαζόμενα. Γίνεται γὰρ μετὰ Κέκροπα ὁ κατὰ Δευκαλίωνα κατακλυσμὸς, καὶ ἡ ἐπὶ Φαέθον
τις ἐκπύρωσις, Εριχθονίου τε γένεσις, καὶ ἡ ὑπὸ Δαρδάνου τῆς Δαρδανίας κτίσις, ὃν πρῶτον, φησὶν "Ομηρος,. τέχετο νεφεληγερέτα Ζεύς
Κόρης τε ἁρπαγὴ, καὶ Δήμητρος μυστήρια, καὶ ἡ τοῦ ἐν Ἐλευσίνι τεμένους καθίδρυσις, Τριπτολέμου
γεωργία, Τρωός τε βασιλεία, οὗ υἱὸν
Ανηρείψαντο θεοὶ Διὶ οινοχοεύειν,
Κάλλεις είνεκα οἷο, ἵν᾽ ἀθανάτοισι μετείη
Τιτνὸς δὲ συνεχρόνισε Ταντάλῳ· ναὶ μὴν ἡ Λητώ κατὰ Τάνταλον, καὶ ᾿Απόλλωνος γένεσις"
Λητὼ γὰρ ἤλκησε Διὸς κυδρὴν παράκοιτιν
Κάδμος τε ὁ Σεμέλης πατὴρ εἰς Θήβας ἔρχεται·
Καδμείη δ' ἄρα οι Σεμέλη τέκε φαίδιμον υἱόν,
Μιχθεῖσ᾽ ἐν φιλότητι Διώνυσον πολυγηθῆ
5. Τούτων οὖν ἁπάντων πρεσβύτερος γεγονώς συνίσταται Μωϋσῆς, ὡς ἂν κατὰ Κέκροπα τὴν ἡλικίαν ἀκμά
σας. Ἀπὸ δὲ τοῦ τ' Μωϋσέως πάλιν ἀνιὼν ἐπὶ τὸ πρῶτον ἔτος ζωῆς Ἀβραὰμ, εὑρήσεις ἔτη φε'. Τοσαύτα
Grzce covill.
Codices aliquot habent bic et inf. cccxxvi.
Si Cecrops Moysis est æqualis, Moyses autem
love vetustior, ut dictum est, qui fieri potest ut
Cecrops Jovem deum appellaverit? Sed enim Eusebius aliorum sententiam refert, non suam: quod
faciet etiam ad Abrabani annum ccxii.
Scaliger scribit centesimum, sed codices ha
bent ducentesimum.
Lege lib. 1, 16, 19, 20.
Iliad. xx, 215.
Iliad. xx, 234, 235.
7) Ναί μήν. Sic editi. Forte legendum καὶ μήν.
EDIT.
Odyss. χι, 579.
Hesiod. Theogon. v. 939, 940.
col. 323–324page 113 of 251
PG 19:323δὲ ἀπὸ τοῦ δηλωθέντος ἔτους τῆς Κέκροπος βασιλείας τὸν ἀνωτέρω χρόνον ἀπαριθμούμενος, ἐπὶ Νῖνον ἥξεις τὸν ᾿Ασσύριον, ὃν πρῶτόν φασιν ἁπάσης τῆς ᾿Ασίας, πλὴν Ἰνδῶν, κεκρατηκέναι· ὥστε εἶναι τὸν ᾿Αβραὰμ κατὰ τοῦτον. (*) Ἐν οἷς οὐδὲν ἐπίσημον γεγονὸς ἱστορεῖται παρ' Έλλησι Οὔπω τότε Αθηναίων οὔτε τὴν πόλιν οὔτε τὴν προσηγορίαν. 9 12) ἐν τοῖς πονηθεῖσιν ἡμῖν χρονικοῖς κανόσι, (…) Εσται ὁ πᾶς τῆς ἐξόδου χρόνος ἐπὶ τὴν τοῦ ναοῦ κατασκευὴν ἐτῶν χ' κατὰ Εὐσέβιον.
$25
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I.
HISTORICA.
Abraham Nini ætate generatum, juxta eum tamen usque ad secundam instaurationem ejus; ab instaunumerum, quem contractiorem editione vulgata sermo præbet Hebræus. Verum incuriositate neces
ses; et cum divinam Scripturam diligenter evolveris,
a nativitate Abrahæ usque ad totius orbis diluvium,
invenies retrorsum annos DCCCCXLII. Item a diluvio,
usque ad Adam мMCCXLII, in quibus * nulla penitus
nec Græca, nec barbara, et, ut loquar in commune,
gentilis invenitur historia.
6. Quamobrem præsens opusculum ab Abraham
et Nino usque ad nostram ætatem inferiora tempora
persequetur: et statim in principio sui Hebræorum
Abraham, Assyriorum Ninum et Semiramim proponet: quia neque Athenarum adhuc urbs, neque Argivorum regnum nomen acceperat, solis Sicyoniis in Græcia florentibus; apud quos temporibus
Abrahæ et Nini Europein secundum regnasse ferunt. Quod cur etiam nos putemus, ex sequentibus
demonstrabitur. Si enim diligenter enumeres ab ultima ætate Nini usque ad Trojæ captivitatem, invenies
annos DCCCXXXIV. Item in Sicyone ab anno xx regis Europis usque ad supradictum tempus, eosdem
annos invenies DCCCXXXIV. Apud Hebræos quoque a
nativitate Abrahæ usque ad Labdon et Samson judices Hebræorum, qui Trojanis temporibus populo
præfuerunt, æque supputabis annos DCCCXXXIV. Item
apud Ægyptios ab ætate Nini et Semiramidis, quo
tempore sexta decima jam dynastia Thebæi Ægyptiis imperabant, usque ad vicesimam dynastiam et
regem Ægypti Thuorin, qui ab Homero Polybus vocatur, sub quo etiam Troja capta est, colliguntur
supradicti anni dcccxxxiv. Igitur consequenter uno
eodemque tempore in libelli fronte ponimus Abraham, Ninum, Semiramim, Europem, Egyptiorum
Thebæos. Et hæc quidem ita se habere, ut præfati
sumus, posterior textus exponet.
7. Nunc illud in cura est, ut etiam Hebræorum
annos in quatuor tempora dividamus. Ab Abraham
usque ad Moysen; a Moyse usque ad primam ædificationein templi; a prima ædificatione templi
**
ratione ejus usque ad adventum Domini. nativitate quippe Abrahæ usque ad Moysem et egressum
Israelis ex Ægypto, computantur anni Dv
Moyse autem usque ad Salomonem et primam ædificationem templi, anni CCCCLXXIX secundum
minorem tamen numerum, quem tertius Regnorum
liber continet. Nam juxta volumen Judicum supputantur anni DC Salomone vero usque ad instaurationem templi, quæ sub Dario Persarum rege
facta est, colliguntur anni DX11 Porro a Dario
usque ad prædicationem Domini nostri Jesu Christi,
et usque ad quintum decimum annum Tiberii principis Romanorum, explentur anni dõĹviii Itaque simul fiunt ab Abraham usque ad quintum
decimam Tiberii annum, anni xLiv.
8. Similiter a Nino et Semiramide usque ad Moysem et Cecropem, anni Dv. Cecrope usque ad captivitatem Trojæ, anni cccxxx captivitate
Troja usque ad primam olympiadem, anni ccccvi
prima olympiade usque ad secundum Darii annum et instaurationem templi, anni CCLVI. se
cundo Darii anno et instauratione templi usque ad
quintum decimum annum Tiberii Cæsaris, anni
DXLVII Fiunt simul a Nino et Semiramide,
usque ad quintum decimum Tiberii annum, anni
MMXLIV, quos et ab Abraham usque ad Tiberium ostendimus supputatos. Tiberii autem quinto decimo
usque ad Constantini victoris augusti vicennalia numerantur anni ccc (10).Itaque fiunt omnes anni historiæ istius MMCCCXLIV Et ne longus forte ordo nu -
merorum aliquid turbationis afferret, omnem annorum congeriem in decadas cæcidimus, quas ex
singularum gentium historiis congregantes sibi fecimus invicem esse contrarias, ut facilis præbeatur
inventio, cujus Græci ætate vel barbari, prophetæ
et reges et sacerdotes fuerint Hebræorum itemque falso diversarum gentium crediti dii; qui heroes; quæ, quando urbs condita; qui de illustribus
viris philosophi, poetæ, principes, scriptoresque
δὲ ἀπὸ τοῦ δηλωθέντος ἔτους τῆς Κέκροπος βασιλείας τὸν ἀνωτέρω χρόνον ἀπαριθμούμενος, ἐπὶ Νῖνον ἥξεις
τὸν ᾿Ασσύριον, ὃν πρῶτόν φασιν ἁπάσης τῆς ᾿Ασίας, πλὴν Ἰνδῶν, κεκρατηκέναι· ὥστε εἶναι τὸν ᾿Αβραὰμ
κατὰ τοῦτον.
(*) Ἐν οἷς οὐδὲν ἐπίσημον γεγονὸς ἱστορεῖται παρ' Έλλησι
Οὔπω τότε Αθηναίων οὔτε τὴν πόλιν οὔτε τὴν προσηγορίαν. Ea Eusebio Prap. ev. x, 9 (et 12) quo
loco dicit Eusebius se hæc evidenter demonstravisse ἐν τοῖς πονηθεῖσιν ἡμῖν χρονικοῖς κανόσι, in elaboratis
a se chronicis canonibus.
(…) Εσται ὁ πᾶς τῆς ἐξόδου χρόνος ἐπὶ τὴν τοῦ ναοῦ κατασκευὴν ἐτῶν χ' κατὰ Εὐσέβιον. Syncellus p.
175. B.
Scaliger et codices aliquot in curiositate;
quæ sane facilis et ambigua scripturæ aberratio
est.
Lib. 1, 16, 19, 20.
Lib. 1, 16, 27 seqq. scribuntur cdlxxx.
Lib. 1, 16, 25 et 27.
Lib. I, 18, 4, scribuntur dit.
Lib. i, 18, 9.
Pontacus emendat CCCLXXV.Sed habent cccxXIX
passim codices, nec non princeps editio, et Veneta
anni 1483, et Scaliger.
Lib. 1, cap. 31, scribuntur CDVII.
Lib. 1, 18, 9.
Ita Eusebius priore libro, cap. 18, 9, quæ
verba huc transferenda fuerunt pro Hieronymianis:
usque ad quartum decimum annum Valentis,
quo
interiit, numerantur anni ECCLI. Oportuit enim Eusebii textum illibatum exhibere, quia proœmium
nomine ejus titulatur.
Hieronymus scribit: itaque fiunt istius historice Mcccxcv. Sed nos spatium subtraximus quod
est inter vicennalia Constantini obitumque Valentis, ne Eusebium aliter loquentem, et quideu: cum
anachronismo, induceremus.
Confer proœmium libri 1, 1.
col. 325–326page 114 of 251
PG 19:325ΑΣΣΥΡΙΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΣ. Νίνος ἔτη νβ'. Σεμίραμις ἔτη με. Νινύας, ὁ καὶ Ζάμης, ἔτη λη'. "Αρειος ἔτη λ'. Αράλιος ἔτη μ'. Ξέρξης ἔτη λ'. Αρμαμίθρης ἔτη λη'. Βήλωχος ἔτη λε'. Βαλαῖος ἔτη νβ'. Αλτάδας ἔτη λβ. Μαμυθὸς ἔτη λ'. Μασχάλεων ἔτη κη'. Σφαίρος ἔτη κ' Μάμυλος ἔτη λ. Σπάρεθος ἔτη με. Ασκατάδης ἔτη λη'. Αμύντης ἔτη με'. Βήλωχος ἔτη κε'. Βαλετόρης έτη λ'. Λαμπρίδης ἔτη λ'. Σωσάρης έτη κ'. Λαμπαρὴς ἔτη λ'. Πανύας ἔτη με'. Σώσαρμος έτη κβ'. Μιθραῖος ἔτη και. Τεύταμος, ὁ καὶ Ταυτάνης, ἔτη λθ'. Τευταῖος, ἔτη με.
CHRONICORUM LIB. II.
variorum operum exstiterint; et si qua alia digna
memoria putavit antiquitas. Quæ universa in suis
locis cum summa brevitate ponemus
OBTESTATIO EUSEBII.
ADJURO TE, QUICUNQUE HOS DESCRIPSERIS LIBROS, PER
DOMINUM JESUM CHRISTUM, ET GLORIOSUM EJUS AD526
VENTUM, IN QUO VENIET JUDICARE VIVOS ET MORTUOS,
UT CONFERAS QUOD SCRIPSERIS, ET EMENDES AD
EXEMPLARIA EA, DE QUIBUS SCRIPSERIS, DILIGENTER:
ET HOC ADJURATIONIS GENUS SIMILITER TRANSCRIBAS,
ÉT TRANSFEras in eum CODICEM, QUEM DESCRIPSKRIS.
REGUM SERIES
ΑΣΣΥΡΙΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΣ.
Νίνος ἔτη νβ'.
Σεμίραμις ἔτη με.
Νινύας, ὁ καὶ Ζάμης, ἔτη λη'.
"Αρειος ἔτη λ'.
Αράλιος ἔτη μ'.
Ξέρξης ἔτη λ'.
Αρμαμίθρης ἔτη λη'.
Βήλωχος ἔτη λε'.
ASSYRIORUM REGES
Ninus annis LII.
Semiramis annis XLII.
Ninyas, qui et Zames, annis xxxvIII.
Arius annis xxx.
Aralius annis XL.
Xerxes annis xxx.
Armamithres annis xxxvIII.
Belochus annis xxxv.
Βαλαῖος ἔτη νβ'.
Αλτάδας ἔτη λβ.
Μαμυθὸς ἔτη λ'.
Μασχάλεων ἔτη κη'.
Σφαίρος ἔτη κ6'
Μάμυλος ἔτη λ.
Σπάρεθος ἔτη με.
Ασκατάδης ἔτη λη'.
Αμύντης ἔτη με'.
Βήλωχος ἔτη κε'.
Βαλετόρης έτη λ'.
Λαμπρίδης ἔτη λ'.
Σωσάρης έτη κ'.
Λαμπαρὴς ἔτη λ'.
Πανύας ἔτη με'.
Σώσαρμος έτη κβ'.
Balæus annis Lii
Altadas annis xxxII.
Mamythus annis xxx:
Macchaleus annis xxx.
Sphærus annis xx.
Mamylus annis xxx.
Sparethus annis XL.
Ascatades annis XL.
Amyntas annis XLV.
G
Belochus annis xxv.
Ballepares annis xxx.
Lamprides annis xxxii.
Sosares annis xx.
Lampares annis xxx.
Panyas annis XLV.
Sosarmus annis xix.
Μιθραῖος ἔτη και.
Τεύταμος, ὁ καὶ Ταυτάνης, ἔτη λθ'.
Τευταῖος, ἔτη με.
Eusebii prooemio subtexitur tum in editionibus tum in Vaticanis plerisque Eusebii codicibus
barbarum illud exordium libri, sive primorum popolorum descriptio; quod scriptum neque Eusebium
habere parentem neque Hieronymum neque alium
quemvis bonæ frugis auctorem, palam est. Igitur
ab hoc nobilissimo chronici opere tam vilis et spuria scriptura prorsus expelli debuit, quam medii
æri codicum ætas frustra tuetur; etenim scimus
barbarorum temporum hominibus fabulosas magis
et inficetas historias, quam severas et sanas, placuisse. Cæteroquin confer similia scripta apud Canis., Basnag. T. II, p. 148 seqq.
Utrum hæc regum latercula Eusebium auctorem habeant, an potius alium quemvis, qui detracta
ex canone regnantium nomina huc congesserit,
merito dubitari potest; deque hac re doctissime
disputavit V. cl. B. Burghesius in Arcadicis ephemeridibus anni 1820, mens. Febr., p. 221 seqq.
Certe cum Eusebius in proœmiis de universa operis sui materia diligenter præfari soleat, nihil auem de his regum tabulis dicat, res sane dubia evadit. Hæ vero tabulæ modo cum chronici priore
libro
fogruunt, modo cum posteriore, modo denique ab utriusque libri textu discrepant. Sed tamen
Mithræus annis XXVII.
Tautanes annis XXXII.
Teutæus annis XL
cum posteriore potius quam cum priore libro congruere, imo ab illo manifeste desumi, ex singulorum laterculorum initiis cognoscitur, ubi regnorum comparationes fiunt. Sed sive Eusebius, sive
ignotus aliquis, hanc fecit lucubrationem, ea utique
prisca est, teste codice Armeniorum in quo pariter
hæc latercula servata sunt; præterquam quod in
codicibus quoque ferme sex Vaticanis eadem occurrunt, itemque in aliis mss. et editionibus.
Ab acephalis codicis Armeniaci laterculis
absunt reges Assyriorum, et pars principum Hebraicorum usque ad Jephtem. Attamen exploratum
est reges Assyrios hac omnino statione fuisse collocandos.
Superius col. 139, x. Sed in canone LII.
Anonymus Scaligerianus p. 22, Σews.
Ita etiam sup. col. supradict., cum tamen in
Latino textu sint xx, ut in canone. Sed enim ejus ›
modi varietates ipse per se lector deinceps notabit.
Post Teutæum sequuntur apud Syncellum p.
151-155, Arabelus, Chalaus, Anebus, Babius, quos
Eusebius omisit, ideoque ob contractum Assyriorum tempus reprehenditur (jure an secus non definimus) ab eodem Syncello p. 169. B.
col. 327–328page 115 of 251
PG 19:327Θιναῖος ἔτη λ'. Δέρκυλος ἔτη μ'. Ευπάλμης ἔτη λη. Λαοσθένης ἔτη με. Πυρτιάδης ἔτη λ'. Οφραταῖος ἔτη κα'. Οφρατένης ἔτη ν. Ακραγάνης ἔτη μβ'. θῶνος, ὁ λεγόμενος Κογκόκερος, Ελληνιστί Σαρδανάπαλλος, ἔτη κ. Αβραὰμ ἔτη ρ'. ΕΒΡΑΙΩΝ. Ἰσαὰκ ἔτη ξ'. Ἰακὼβ ἔτη ρκα'. Ἰωσὴφ ἡγεμὼν Αἰγύπτου ἔτη π. Εβραίοι δουλεύουσιν Αἰγυπτίοις ἔτη ρμπ. Μωϋσῆς ἐν τῇ ἐρήμῳ ἔτη μ'. Ἰησοῦς ἔτη κζ'. Γοθονιήλ ἔτη μ'. ᾿Αὼδ ἔτη π. ΟΙ ΚΡΙΤΑΙ. Δεδῶρα καὶ Βαρὰν ἔτη μ'. Γεδεὼν ἔτη μ'. 'Αβιμέλεχ ἔτη γ. Θωλᾶ ἔτη κγ'. Ιάειρ ἔτη κβ'. Ιεφθάε ἔτη ς'. Εσεβὼν ἔτη ζ'. Λαβδὼν ἔτη η'. Σαμψών ἔτη κ'. Ηλεὶ ὁ ἱερεὺς ἔτη μ'. Σαμουὴλ καὶ Σαούλ βασιλεὺς ἔτη με. Ομοῦ ἔτη. Μεθ' οὓς κατέστησαν βασιλεῖς ἀπὸ τῆς Ιούδα φυ λῆς, ὧν πρῶτος Δαβίδ. ΙΟΥΔΑ ΒΑΣΙΛΕΙΣ. Εφεχερής. Δαβὶδ ἔτη μ'. Σολομών ἔτη με. Ροβοάμ ἔτη 15. Αβιᾶ ἔτη γ'. Ασὰ ἔτη μα'. Ἰοσαφὰτ ἔτη κε'. Ιωράμ ἔτη η'. Οχοζίας ἔτη α'. Γοθολία μήτηρ ἔτη ζ'. Ἰωὰς ἔτη μ'. Αμεσσίας, ἔτη κθ'.
EUSEBII CASARIENSIS OPP.
PARS I.
HISTORICA.
Thinæus annis xxx.
Θιναῖος ἔτη λ'.
Dercylus annis XL.
Eupalmes annis xxxviji.
Laosthenes annis XLv.
Pyrtiades annis xxx.
Ophratæus annis xx.
Ophratanes annis L.
Acrazapes annis xlii.
Sardanapallus annis xx.
HEBRÆORUM.
Abraham annis c.
Isaac annis LX.
Jacob annis cXXI.
Δέρκυλος ἔτη μ'.
Ευπάλμης ἔτη λη.
Λαοσθένης ἔτη με.
Πυρτιάδης ἔτη λ'.
Οφραταῖος ἔτη κα'.
Οφρατένης ἔτη ν.
Ακραγάνης ἔτη μβ'.
θῶνος, ὁ λεγόμενος Κογκόκερος, Ελληνιστί Σαρδανάπαλλος, ἔτη κ.
Αβραὰμ ἔτη ρ'.
ΕΒΡΑΙΩΝ.
Ἰσαὰκ ἔτη ξ'.
Joseph dux Ægypti annis lxxx.
Hebræi serviunt in Ægypto annis cxliv.
Moyses annis xL.
Jesus annis XXVII.
JUDICES.
Gothoniel annis XL.
Aod annis LXXX.
Debora cum Barac annis XL ›
Gedeon annis xL.
Abimelech annis i
Ἰακὼβ ἔτη ρκα'.
Ἰωσὴφ ἡγεμὼν Αἰγύπτου ἔτη π.
Εβραίοι δουλεύουσιν Αἰγυπτίοις ἔτη ρμπ.
Μωϋσῆς ἐν τῇ ἐρήμῳ ἔτη μ'.
Ἰησοῦς ἔτη κζ'.
Γοθονιήλ ἔτη μ'.
᾿Αὼδ ἔτη π.
ΟΙ ΚΡΙΤΑΙ.
Δεδῶρα καὶ Βαρὰν ἔτη μ'.
Γεδεὼν ἔτη μ'.
'Αβιμέλεχ ἔτη γ.
Θωλᾶ ἔτη κγ'.
Thola annis XXIII.
Jair annis XXII.
lephte annis vi
Ιάειρ ἔτη κβ'.
Ιεφθάε ἔτη ς'.
Sub hoc Ilium captum est an. octingentesimo trigesimo primo
9. Esebon annis vII.
10. Labdon annis vııı.
11. Samson annis xx.
Εσεβὼν ἔτη ζ'.
Λαβδὼν ἔτη η'.
12. Heli sacerdos annis xx.
13. Samuel et Saul annis, xL.
Summa annorum CMxL
Posthinc reges fuerunt, quorum primus David.
judicibus ad Salomonem anni sunt cccclxxx
JUDA REGES.
1. David annis IL.
Σαμψών ἔτη κ'.
Ηλεὶ ὁ ἱερεὺς ἔτη μ'.
Σαμουὴλ καὶ Σαούλ βασιλεὺς ἔτη με.
Ομοῦ ἔτη.
Μεθ' οὓς κατέστησαν βασιλεῖς ἀπὸ τῆς Ιούδα φυ
λῆς, ὧν πρῶτος Δαβίδ.
ΙΟΥΔΑ ΒΑΣΙΛΕΙΣ.
Dercyli Assyriorum regis trigèsimo anno incipit imperare Hebræis Judæ
2. Salomon annis xc
Diviso regno, duabus tribubus imperat
3. Roboamus annis xvi.
4. Abias annis ult.
5. Asa annis XLI.
6. Josaphatus annis xxv.
7. Joramus annis viii.
8. Ochozias anno 1.
9. Gotholia mater ejus annis vII.
10. Joasus annis XL.
11. Amasias annis xxv111
Anonymus Scalig. Εφεχερής. Confer Hier.
de Prato de Chron. Euseb., p. 385.
Hactenus desunt principes in mutilo codice
Armeniaco, quos ex codicibus Hieronymique editionibus et Scaligero p. 18 seqq. facile supplevi. Deinceps Armeniaco codice rursus utor.
Nempe Abrahami. Paulo tamen aliter in canone, nempe anno Dcccxxxv, judice Labdone.
Δαβὶδ ἔτη μ'.
Σολομών ἔτη με.
Ροβοάμ ἔτη 15.
Αβιᾶ ἔτη γ'.
Ασὰ ἔτη μα'.
Ἰοσαφὰτ ἔτη κε'.
Ιωράμ ἔτη η'.
Οχοζίας ἔτη α'.
Γοθολία μήτηρ ἔτη ζ'.
Ἰωὰς ἔτη μ'.
Αμεσσίας, ἔτη κθ'.
Atqui e prædictis patriarcharum judicumque
temporibus alia annorum summa conflatur.
Nempe a Mose egressuque ex Ægypto. Vide
lib. 1, cap. 16, 30.
Ita Arm. codex, non Judææ.
Ita etiam col. 174; at Græce xxix, itemque in
canone.
col. 329–330page 116 of 251
PG 19:329Αζαρίας, ὁ καὶ Οξίας, ἔτη νδ'. Ἰωάθαν ἔτη ις'. ᾿Αχὰς ἔτη ις'. Ἐφ᾿ οὗ Ἰσραὴλ αἰχμάλωτος ἀπήχθη. Εξεχίας ἔτη κθ'. Μανασσῆς ἔτη νε'. Αμὼν ἔτη 16'. Ιωσίας ἔτη λα'. Ἰωαχὰς μῆνας γι. Ελιακείμ, ὁ καὶ Ἰωακεὶμ, ἔτη ιδ'. Ιεχονίας, ὁ καὶ Ἰωακεὶμ, μῆνας γ'. Σεδεκίας ἔτη ια'. Ἐφ' οὗ Ἰούδας αἰχμάλωτος ἀπήχθη, ὁ ναὸς πυρ παλεῖται ἀπὸ Ναβουχοδονόσορ, τοῦ ᾿Ασσυρίων βασι λέως, Ολυμπιάδι τεσσαρακοστῇ ἑβδόμῃ. Ομοῦ ἔτη υπε', μήνες γ'. ΙΣΡΑΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΣ. Ἱεροβοάμ ἔτη κβ'. Ναδαβ ἔτη β'. Βαασὰ ἔτη κδ'. Ελὰ ἔτη β'. Αμβρὶ ἔτη 16'. Αχαάβ ἔτη κθ'. Σαμβρί ἡμέρας ζ'. Οχοζίας ἔτη β'. Ἰωρὰμ ἔτη 16'. Ιηού ἔτη κη'. Ἰωάχας έτη ιζ'. Ιωὰς ἔτη ις'. Ιεροβοάμ ἔτη μας. Ζαχαρίας μῆνας ς'. Σιλούμ μῆνα α', ἡμέρας ιε' Μαναήμ ἔτη ι'. Ἐφ' οὗ ἐβασίλευσεν Ασσυρίων Φουά. Φακεΐας ἔτη ι'. Φακεὶ ἔτη κ'. Ώσης ἔτη θ. Ἐφ' οὗ αἰχμάλωτος ληφθεὶς ὁ Ἰσραὴλ ὑπὸ Σαλ μανατὰρ τοῦ 'Ασσυρίων βασιλέως κατέπαυσεν, ὀγδόῃ Ολυμπιάδι, ΒΑΒΥΛΩΝΙΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΣ. Φούλ βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων θεγλὰς Φανασσὰρ βασιλεύς Ασσυρίων. Σαλμανασὰρ βασιλεύς Ασσυρίων. Σενναχερείμ βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων. Μαριδάκ υἱὸς Βαλαδάν. Ναβουχοδονόσορ βασιλεὺς Βαβυλῶνος. Εὐειλάδ Μαρουδάκ ἔτη ζ'. ΧΙΧ. xιν
Αζαρίας, ὁ καὶ Οξίας, ἔτη νδ'.
Ἰωάθαν ἔτη ις'.
᾿Αχὰς ἔτη ις'.
Ἐφ᾿ οὗ Ἰσραὴλ αἰχμάλωτος ἀπήχθη.
Εξεχίας ἔτη κθ'.
Μανασσῆς ἔτη νε'.
Αμὼν ἔτη 16'.
Ιωσίας ἔτη λα'.
Ἰωαχὰς μῆνας γι.
Ελιακείμ, ὁ καὶ Ἰωακεὶμ, ἔτη ιδ'.
Ιεχονίας, ὁ καὶ Ἰωακεὶμ, μῆνας γ'.
Σεδεκίας ἔτη ια'.
CHRONICORUM LIB. 11.
Ἐφ' οὗ Ἰούδας αἰχμάλωτος ἀπήχθη, ὁ ναὸς πυρπαλεῖται ἀπὸ Ναβουχοδονόσορ, τοῦ ᾿Ασσυρίων βασιλέως, Ολυμπιάδι τεσσαρακοστῇ ἑβδόμῃ. Ομοῦ ἔτη
υπε', μήνες γ'.
ΙΣΡΑΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΣ.
12. Azarias, idemque Ozias, annis Lil.
13. Josthamus annis xvi.
14. Achazus annis xvi.
Sub hoc Israelis captivitas contigit.
15. Ezechias annis xxix.
16. Manasses annis Lv
17. Amosus annis xti
18. Jusias annis xxxi.
19. Joachazus mensibus III.
20. Eliacimus, qui etiam Joacimus, annis xu.
21. Joacimus, qui etiam Jechonias, mensibus 111.
22. Sedecias annis xi
Sub hoc Judas in servitutem redactus est tem
plumque crematum a Nabuchodonosoro, Assyrioruuι rege, olympiade quadragesima septina.
Sunt autem anni ccccv, cum mensibus vi
ISRAELIS REGES.
Laosthenis Assyriorum regis trigesımo secundo anno incipit imperare Hebræis Israelis
Ἱεροβοάμ ἔτη κβ'.
Ναδαβ ἔτη β'.
Βαασὰ ἔτη κδ'.
Ελὰ ἔτη β'.
Αμβρὶ ἔτη 16'.
Αχαάβ ἔτη κθ'.
Σαμβρί ἡμέρας ζ'.
Οχοζίας ἔτη β'.
Ἰωρὰμ ἔτη 16'.
Ιηού ἔτη κη'.
Ἰωάχας έτη ιζ'.
Ιωὰς ἔτη ις'.
Ιεροβοάμ ἔτη μας.
Ζαχαρίας μῆνας ς'.
Σιλούμ μῆνα α', ἡμέρας ιε'
Μαναήμ ἔτη ι'.
Ἐφ' οὗ ἐβασίλευσεν Ασσυρίων Φουά.
Φακεΐας ἔτη ι'.
Φακεὶ ἔτη κ'.
Ώσης ἔτη θ.
Ἐφ' οὗ αἰχμάλωτος ληφθεὶς ὁ Ἰσραὴλ ὑπὸ Σαλμανατὰρ τοῦ 'Ασσυρίων βασιλέως κατέπαυσεν, ὀγδόῃ
Ολυμπιάδι,
ΒΑΒΥΛΩΝΙΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΣ.
Φούλ βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων
θεγλὰς Φανασσὰρ βασιλεύς Ασσυρίων.
Σαλμανασὰρ βασιλεύς Ασσυρίων.
Σενναχερείμ βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων.
Μαριδάκ υἱὸς Βαλαδάν.
Ναβουχοδονόσορ βασιλεὺς Βαβυλῶνος.
Εὐειλάδ Μαρουδάκ ἔτη ζ'.
In canone Sellumus regnasse dicitur diebus
tantum XXIV.
Ex Chron. Paschal. p. 106 et sqq.
Superius col. 174, itemque a Syncello p. 213
dicuntur Lv.
Videsis col. 119 et 174 cum notis.
PATROL. GR. ΧΙΧ.
1. Hieroboamus annis xxii.
2. Nabatus annis 11.
3. Baasus annis xxm
4. Ela annis 11.
5. Zambri diebus vi.
6. Amnri annis x11.
7. Achaabus annis xxi.
8. Ochozias annis 11.
9. Joramus annis xi).
10. Jeu annis xxvIII.
11. Joachazus annis xvij.
12. Joasus annis xvi.
13. Hierobcamus annis qui.
14. Zacharias mensibus vI.
15. Sellumus mense 1 et diebus xv.
16. Manaemus annis x.
Sub hoc Phua expeditionem adversus Israelem
suscepit.
17. Phacee annis x.
18. Phacee annis xx.
Sub hoc expeditio fuit Thaglathphalsari.
19. Osee annis 18.
Sub hoc captivus abductus est Israel a Salmanasaro Assyriorum rege. Finis octava olympiade;
initium anno (Abrahami) millesimo vigesimo primo; longævitas annorum ccxlix dierumque xxviiL
BABYLONIORUM REGES.
1. Phua ab anno uccxxv, Assyriorum rer.
2. Thaglathpalsarus Assyriorum.
3. Salmanasarus Assyriorum.
4. Senecleribus Assyriorum.
5. Marudachus Baldanis filius Chaldaeus.
6. Nabuchodonosorus Chaldaeus.
7. Ilmarodachus Chaldaeus.
Ita et Syncellus p. 223, sed Eusebius superius col. 174 xιν; in canone autem xi.
In margine codicis Babyloniorum.
Hæc item annorum summa longe recedit 2
prædictis regum ætatibus. Græce an. 485, mens. 3.
In canone et Græce xxiv.
col. 331–332page 117 of 251
PG 19:331Βαλτασὰρ ἀδελφὸς Μαρουδὰκ ἔτη δ. Η Δαρεῖος ὁ Μῆδος ἔτη γ'. Δαρεῖος υἱὸς Ασσουήρου ἀπὸ τοῦ σπέρματος Μή δων ἔτη ιγ'. ΣΙΚΥΩΝΙΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΣ. Αἰγιαλεὺς ἔτη νδ'. Εὔροψ ἔτη με'. Τελχὶν ἔτη κθ'. "Απις ἔτη κε'. Θελξίων ἔτη νβ'. Αίγυδρος ἔτη λδ'. Θουρίμαχος ἔτη με. Λεύκιππος ἔτη νγ'. Μέσαππος ἔτη μζ'. Ἐραστὸς ἔτη κς'. Πλημναῖος ἔτη ν. Ορθόπολις ἔτη ξγ'. Μαραθώνιος ἔτη λ. Μαράθιος ἔτη κ'. Εχυρεὺς ἔτη νε'. Κόραξ ἔτη λ'. Ἐποπεὺς ἔτη λβ. Λαομέδων ἔτη μγ'. Σικυὼν ἔτη μβ'. Πολύβιος ἔτη μγ'. Ίναχος ἔτη με'. Ηφαιστος ἔτη ι'. "Αδραστος ἔτη ζ'. Πολυφείδης ἔτη λα'. Πελασγὸς ἔτη κ. Ζεύξιππος ἔτη λ'. Μεθ' οὓς κς' βασιλεῖς, ὥς φασιν, ἡγοῦντο αὐτῶν οἱ ἱερεῖς τοῦ Καρνίου. ΑΙΓΥΠΤΙΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΣ. Δυναστεία εξκαιδεκάτη Θηβαῖοι βασιλεῖς ἔτη ρη Επτακαιδεκάτη δυναστεία Ποιμένες ἔτη ργ'. Οκτωκαιδεκάτη δυναστεία Διοσπολιτῶν ἔτη τμη. Αμῶσις ἔτη κε'. Χεβρών ἔτη ιγ'. ᾿Αμμενῶφις ἔτη κα'. Μιφρὶς ἔτη 16'. Μισφραγμούθωσις ἔτη κς'. Τούθμωσις ἔτη θ'. Αμένωφις ἔτη λα'.
HISTORICA.
Βαλτασὰρ ἀδελφὸς Μαρουδὰκ ἔτη δ.
EUSEBII CASARIENSIS OPP. PARS 1.
8. Baltasarus Chaldaeus.
Η
9. Darius Medus.
10. Darius Arsaviri filius.
Δαρεῖος ὁ Μῆδος ἔτη γ'.
Δαρεῖος υἱὸς Ασσουήρου ἀπὸ τοῦ σπέρματος Μή
δων ἔτη ιγ'.
Post hos ad Parthos translata est dominatio olympiade Lv.
SICYONIORUM REGES.
ΣΙΚΥΩΝΙΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΣ.
Nini Assyriorum regis anno quadragesimo apud Sicyonios secundus regnabat Europs anni.:
jam duobus supra viginti.
1. Ægialeus annis Lul.
2. Europs annis xlv.
5. Telchin annis xx.
4. Apis annis xxv.
5. Thelxion annis x11
6. Ægydrus annis xxxiv.
7. Thurimachus annis xLv.
8. Leucippus annis Lult.
9. Messapus annis xlvii.
10. Eratus annis xxvı.
11. Plemnæus annis XLIX.
12. Orthopolis annis LXIV.
13. Marathonius annis xxx.
14. Marathius annis xx.
15. Chyreus annis Lv.
16. Corax annis xxx.
17. Epopeus annis xxxv.
18. Laomedon amnis xL.
19. Sicyon annis xliv.
20. Polybus annis xL.
21. Inachus annis xLH.
22. Phaestus annis viii.
25. Adrastus annis iv.
Αἰγιαλεὺς ἔτη νδ'.
Εὔροψ ἔτη με'.
Τελχὶν ἔτη κθ'.
"Απις ἔτη κε'.
Θελξίων ἔτη νβ'.
Αίγυδρος ἔτη λδ'.
Θουρίμαχος ἔτη με.
Λεύκιππος ἔτη νγ'.
Μέσαππος ἔτη μζ'.
Ἐραστὸς ἔτη κς'.
Πλημναῖος ἔτη ν.
Ορθόπολις ἔτη ξγ'.
Μαραθώνιος ἔτη λ.
Μαράθιος ἔτη κ'.
Εχυρεὺς ἔτη νε'.
Κόραξ ἔτη λ'.
Ἐποπεὺς ἔτη λβ.
Λαομέδων ἔτη μγ'.
Σικυὼν ἔτη μβ'.
Πολύβιος ἔτη μγ'.
Ίναχος ἔτη με'.
Ηφαιστος ἔτη ι'.
"Αδραστος ἔτη ζ'.
Sub hoc llium anno octingentesimo septime captum est.
24. Polyphides annis xxx+.
Πολυφείδης ἔτη λα'.
25. Pelasgus annis xx.
Πελασγὸς ἔτη κ.
26. Zeuxippus annis xxxi.
Sicyoniorum reges octingentesimo octogesimo
octavo anno (Abrahami) desiverunt.
ÆGYPTIORUM REGES.
In ætatem Nini apud Assyrios regnantis incidit
Ivi dynastia Thebæorum annis cLx
xvi! dynastia Pastorum annis c.
xvIII dynastia Diospolitanorum
1. Amosis annis xxv.
2. Chebron anuis XIII.
3. Amenophis annis xxı.
4. Memphres annis xi).
5. Mispharmuthosis annis xxvi.
6. Tuthmosis annis ix.
7. Amnenophis annis xxxi.
Dic ad Persas.
Videtur dicendum quadragesimo tertio. Vide
mox initium canonis.
Superius col. 210. et Græce Lil.
Ita etiam lib. 1, 35, 1; non vero Hephaestus
scu Vulcanus.
Aliter col.211; aliter itcm in canone.
Videtur scribendum cxc; ut est in codd.
Vat. et in Gr.
Codd. Vat. CIV. Sed ejusmodi innumeras vaΖεύξιππος ἔτη λ'.
Μεθ' οὓς κς' βασιλεῖς, ὥς φασιν, ἡγοῦντο αὐτῶν
οἱ ἱερεῖς τοῦ Καρνίου.
ΑΙΓΥΠΤΙΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΣ.
Ægyptiorum regum sextadecima dynastia
Δυναστεία εξκαιδεκάτη Θηβαῖοι βασιλεῖς ἔτη ρηΕπτακαιδεκάτη δυναστεία Ποιμένες ἔτη ργ'.
Οκτωκαιδεκάτη δυναστεία Διοσπολιτῶν ἔτη τμη.
Αμῶσις ἔτη κε'.
Χεβρών ἔτη ιγ'.
᾿Αμμενῶφις ἔτη κα'.
Μιφρὶς ἔτη 16'.
Μισφραγμούθωσις ἔτη κς'.
Τούθμωσις ἔτη θ'.
Αμένωφις ἔτη λα'.
rietates, id est amanuensium sphalmata, quis numerare patietur?
Supple annorum CCCXLVIII, uti scribitur
superius, col. 189, et hic Græce.
Hinc etiam evidenter constat, hæc latercula
pertinere ad posteriorem Eusebii librum, sive ad
canonem proprie dictum, qui mox incipiet ab hac
sexta decima Ægyptiorum dynastia. Nam priore
quidem libro Eusebius dynastias omnes complexus
est
col. 333–334page 118 of 251
PG 19:333Προς ἔτη λη'. Αχεγχέρσης έτη ιδ'. "Αθωρις ἔτη θ'. Χεγχέρης έτη ις'. Αχεῤῥῆς ἔτη η'. Χερρής έτη ιη'. ᾿Αρμὲς, ὁ καὶ Δαναός, ἔτη ε'. Ῥαμμεσῆς, ὁ καὶ Αίγυπτος, ἔτη ξη'. Μένωφις ἔτη μ'. Εννεακαιδεκάτη δυναστεία ἔτη δ Σέθως ἔτη νε'. Ράψις ἔτη ξς'. Αμμενεφθὴς ἔτη μ'. Αμμενεμμῆς ἔτη κς'. Θούωρις ἔτη ζ'. Εἰκοστὴ δυναστεία ἔτη ροη. Πρώτη καὶ εἰκοστὴ δυναστεία ἐβασίλευσαν Σμένδης έτη κς'. Τουσέννης ἔτη μα'. Νεφεχερής ἔτη δ. ᾿Αμενωφθὶς ἔτη θ'. Οσοχὼρ ἔτη Γ'. Ψιναάης ἔτη θ'. Τουσέννης ἔτη λε'. Εἰκοστὴ δευτέρα δυναστεία. Σεσέγχωσις ἔτη κα'. Οσωρθὼν ἔτη ιε'. Τακέλλωθις ἔτη ιγ'. Εικοστή τρίτη δυναστεία. Πετουδάστης έτη κε'. Οσωρθὼν ἔτη θ'. Ψαμμοὺς ἔτη ι'. Εικοστή τετάρτη δυναστεία. Βέγχωρις ἔτη μδ'. Εικοστή πέμπτη δυναστεία. Σαββάκων ἔτη 16'. Σεύηχος ἔτη 16'. Ταρακὸς ἔτη κ'. Ἔκτη καὶ εἰκοστὴ δυναστεία. Αμμερις Αιθίοψ ἔτη 16'. Στεφανάθις ἔτη ζ'. Νεκέψος ἔτη Γ'. Νεχαὼ ἔτη η'. Ψαμμιτιχὸς ἔτη με. Νεχαώ δεύτερος ἔτη ς'. Ψαμμοῦθις ἕτερος, ὁ καὶ Ψαμμιτιχὸς, ἔτη ιζ'. ΙΣ.. ΣΑ!!! Στιν
Προς ἔτη λη'.
Αχεγχέρσης έτη ιδ'.
"Αθωρις ἔτη θ'.
Χεγχέρης έτη ις'.
Αχεῤῥῆς ἔτη η'.
Χερρής έτη ιη'.
᾿Αρμὲς, ὁ καὶ Δαναός, ἔτη ε'.
Ῥαμμεσῆς, ὁ καὶ Αίγυπτος, ἔτη ξη'.
Μένωφις ἔτη μ'.
· Εννεακαιδεκάτη δυναστεία ἔτη δ
Σέθως ἔτη νε'.
Ράψις ἔτη ξς'.
Αμμενεφθὴς ἔτη μ'.
Αμμενεμμῆς ἔτη κς'.
CHRONICORUM LIB. II.
8. Orus annis xxxvIII.
Θούωρις ἔτη ζ'.
Εἰκοστὴ δυναστεία ἔτη ροη.
Πρώτη καὶ εἰκοστὴ δυναστεία ἐβασίλευσαν
Σμένδης έτη κς'.
Τουσέννης ἔτη μα'.
Νεφεχερής ἔτη δ.
᾿Αμενωφθὶς ἔτη θ'.
Οσοχὼρ ἔτη Γ'.
Ψιναάης ἔτη θ'.
Τουσέννης ἔτη λε'.
Εἰκοστὴ δευτέρα δυναστεία.
Σεσέγχωσις ἔτη κα'.
Οσωρθὼν ἔτη ιε'.
Τακέλλωθις ἔτη ιγ'.
Εικοστή τρίτη δυναστεία.
Πετουδάστης έτη κε'.
Οσωρθὼν ἔτη θ'.
Ψαμμοὺς ἔτη ι'.
Εικοστή τετάρτη δυναστεία.
Βέγχωρις ἔτη μδ'.
Εικοστή πέμπτη δυναστεία.
Σαββάκων ἔτη 16'.
Σεύηχος ἔτη 16'.
Ταρακὸς ἔτη κ'.
Ἔκτη καὶ εἰκοστὴ δυναστεία.
Αμμερις Αιθίοψ ἔτη 16'.
Στεφανάθις ἔτη ζ'.
Νεκέψος ἔτη Γ'.
Νεχαὼ ἔτη η'.
Ψαμμιτιχὸς ἔτη με.
Νεχαώ δεύτερος ἔτη ς'.
Ψαμμοῦθις ἕτερος, ὁ καὶ Ψαμμιτιχὸς, ἔτη ιζ'.
Superius col. 189 et in canone xv; hic
Grece xvii.
Dic xL, et confer col. 189, n. 5.
Exin babentur in codice quæ nos hic inter
notas rejicimus.
Sx dynastia, cujus primus
Mendis annis XXVI.
Pausennes annis XLI.
Nechercheres annis IV.
Amenophis annis ΙΣ..
Osochoris annis vi.
Phisinaches annis Ix.'
Psammus annis x.
ΣΑ!!! dynastia Rocchoris annis XLIV.
xxv dynastia, cujus primus
Sabacon Æthiops annis x.
9. Achencheres annis XII.
10. Athoris annis ix.
11. Chencheres annis xvi,
12. Acherres annis VIII.
13. Cherres annis xr
14. Armais, idemque Danaus, an. v.
15. Raneses, idemque Ægyptus, annis Lxvid.
16. Menophis annis xL.
xix dynastia Saitarum, quorum primus
1. Sethos annis Lv.
2. Rampses annis lxvi.
3. Amenophis annis vir
4. Ammenemes annis xxVI.
5. Thuoris annis vit.
xx dynastia Diospolitanorum annis (uxxviii.
xxı dynastia, cujus primus
1. Mendis annis xxvi.
2. Psusennes annis XLI.
3. Nephercheres annis iv.
4. Amenophis annis 1x.
5. Osochoris annis vi.
6. Psinnaches annis Ix.
7. Psuseunes annis xxxv
ɣxı dynastia, cujus primus
1. Senechosis annis xxı.
2. Osorthon annis xv.
3. Tacellotbis annis xin.
XXIII dynastia, cujus primus
1. Petubastis annis xxv.
2. Osorthon annis Ix.
3. Psammus annis x.
Στιν dynastia, Bocchoris annis xliv.
xxv dynatia, cujus primus
1. Sabacon Æthiops annis x.
2. Sebichus annis XII.
3. Taracus thiops annis xx.
xxvi dynastia, cujus primus
1. Ammeres Athiops annis xii.
2. Stephinatis annis vil.
3. Necepsus annis vı.
4. Nechaus annis viii.
5. Psammetichus annis XLIII
6. Nechaus annis vi.
7. Psaneauthes annis XVII.
Sebicus (cod. Semichus) annis III.
Taracus Ethiops annis xx.
XXVI dynastia, cujus primus
Ammeres Athiops annis xii.
Stephinatis annis vs.
Necepsus annis vɩ.
Nechaus annis vııı.
Psaneauthes annis xvII.
Vaphres annis xxv.
Amasis annis XLII.
Sequitur in codice lacuna; mox redit scriptura
ut in nostra hac editione. Est autem illa lacuna
fictitia; nihil enim desideratur.
Superius col. 192, et in canone xLiy; at Grace
col. 335–336page 119 of 251
PG 19:335Οὐάφρις ἔτη κε'. Αμωσις ἔτη με. Εἰκοστὴ ἑβδόμη δυναστεία. Καμβύσης ἔτει πέμπτῳ τῆς ἑαυτοῦ βασιλείας Περο σῶν ἐβασίλευσεν Αιγύπτου ἔτη ς'. Εἰκοστὴ ὀγδόη δυναστεία. Αμυρταίος Σαΐτης έτη ς'. Εἰκοστὴ ἐννάτη δυναστεία Μενδησίων βασιλέων ζ'. Νεχερίτης ἔτη Γ. Αχωρις ἔτη ιγ'. Ψάμμουθις ἔτος α'. Νεφερίτης μῆνας δ'. Μοῦθις ἔτος α'. Νεκτανέξης ἔτη ιη'. Τέως ἔτη ιδ'. Τριακοστὴ δυναστεία Σεβεννιτών βασιλέων γ. ΑΡΓΕΙΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΣ. Ίναχος έτη Φορωνεὺς ἔτη Ε. "Απις ἔτη λε'. "Αργος ἔτη ο'. Κρέατος ἔτη νε'. Φορβᾶς ἔτη κε' Ο Τριόπας ἔτη λς'. Κρότωπος ἔτη κδ'. Σθένελος ἔτη ια'. Δαναός ἔτη νη'. Λυγκεύς ἔτη λε'. *Αβας ἔτη λζ". Προῖτος, ὁ καὶ Περσεύς, ἔτη ιζ'. Ακρίσιος ἔτη λα'. ΒΑΣΙΛΕΙΣ ΜΥΚΗΝΑΙΩΝ. Μετὰ ᾿Ακρίσιον, ὡς φασι, τῆς ἀρχῆς τῶν ᾿Αρ γείων εἰς Μυκήνας μετατεθείσης, διεγένοντο βασιλεῖς οἴδε Ο Περσεύς. Σθένελος. Ευρυσθεύς. Ατρεὺς καὶ Θυέστης έτη ξε'. ᾿Αγαμέμνων ἔτη τη Αἴγισθος ἔτη ε'. Ορέστης έτη κγ'. Τισαμενός. Πενθεύς. Κομοίτης.
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP.
PARS I.
HISTORICA.
8. Vaphres annis xxv.
Οὐάφρις ἔτη κε'.
9. Amasis annis ILII.
XXVII dynastia Persarum. Namque Cambyses
Ægyptum obtinuit anno regni sui sexto: ex
quo ad Darium Xerxis, anni cxiv.
xxv dynastia Saitarum.
Amyrtæus annis vı.
XXIX dynastia Mendesiorum, quorum primus
1. Nepbirites annis vi.
2. Achoris annis x11
3. Psammuthes anno 1.
4. Muthes anno i.
5. Nephirites mensibus 111.
6. Nectinibus annis XVIIL.
7. Teus annis n.
xxx dynastia, Nectanebus annis xviit,
Αμωσις ἔτη με.
Εἰκοστὴ ἑβδόμη δυναστεία.
Καμβύσης ἔτει πέμπτῳ τῆς ἑαυτοῦ βασιλείας Περο
σῶν ἐβασίλευσεν Αιγύπτου ἔτη ς'.
Εἰκοστὴ ὀγδόη δυναστεία.
Αμυρταίος Σαΐτης έτη ς'.
Εἰκοστὴ ἐννάτη δυναστεία Μενδησίων βασιλέων ζ'.
Νεχερίτης ἔτη Γ.
Αχωρις ἔτη ιγ'.
Ψάμμουθις ἔτος α'.
Νεφερίτης μῆνας δ'.
Μοῦθις ἔτος α'.
Νεκτανέξης ἔτη ιη'.
Τέως ἔτη ιδ'.
Τριακοστὴ δυναστεία Σεβεννιτών βασιλέων γ.
Ægyptiorum dominatio olympiade centesima septima explicita est, postquam regnum Ægyptiacum
annis mille sexcentis et quadraginta sex manserat. Namque a Vulcani quidem temporibus ad Orum, quem
deorum dynastiæ postremum fui se aiunt, id inquam spatium, quoniam in illorum antiquitatibus immensum est, difficillime definitur.
ARGIVORUM REGES.
ΑΡΓΕΙΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΣ.
Regnante secundo Ægyptiorum rege Amasi in sexta decima dynastia, anno sexagesimo primo supra
centesimum imperavit Argivis
1. Inachus annis L.
2. Phoroneus annis Lx.
3. Apis annis xxxv.
Ίναχος έτη -
Φορωνεὺς ἔτη Ε.
4. Argus annis Lxx.
5. Criasus annis Liv.
6. Phorbas annis xxxv.
7. Triopas annis xlvii
8. Crotopus annis xxı.
9. Sthenelus annis xı.
10. Danaus annis L.
11. Lynceus annis xLi
12. Abas annis xxIII.
13. Praetus annis xvil.
14. Acrisius annis xxxi.
"Απις ἔτη λε'.
"Αργος ἔτη ο'.
Κρέατος ἔτη νε'.
Φορβᾶς ἔτη κε'
Ο Τριόπας ἔτη λς'.
Κρότωπος ἔτη κδ'.
Σθένελος ἔτη ια'.
Δαναός ἔτη νη'.
Λυγκεύς ἔτη λε'.
*Αβας ἔτη λζ".
Προῖτος, ὁ καὶ Περσεύς, ἔτη ιζ'.
Ακρίσιος ἔτη λα'.
Hi orsi a centesimo sexagesimo primo anno, regnante apud Ægyptios in sexta decima dynastia Amasi,
desiverunt anno septingentesimo quinto.
MYCENATIUM REGES.
Post Acrisium translato, ut aiunt, Mycenas regno Argivorum, fuerunt reges bi.
1. Perseus.
2. Sthenelus.
3. Eurystheus.
4. Atreus et Thyestes,
5. Agamemnon.
6. Ægisthus.
7. Orestes.
8. Tisanenus.
9. Penthilus.
10 Comotes.
Ita etiam in canone; at Græce quinto.
Superius col. 193 et Græce xiii.
Superius col. 193, et Græce 1v.
Nempe Abrahami.
Col. 213, XLVI.
Vide superius, col. 213, n. 6.
ΒΑΣΙΛΕΙΣ ΜΥΚΗΝΑΙΩΝ.
Μετὰ ᾿Ακρίσιον, ὡς φασι, τῆς ἀρχῆς τῶν ᾿Αρ
γείων εἰς Μυκήνας μετατεθείσης, διεγένοντο βασιλεῖς
οἴδε
Ο Περσεύς.
Σθένελος.
Ευρυσθεύς.
Ατρεὺς καὶ Θυέστης έτη ξε'.
᾿Αγαμέμνων ἔτη τη
Αἴγισθος ἔτη ε'.
Ορέστης έτη κγ'.
Τισαμενός.
Πενθεύς.
Κομοίτης.
In codice Arm. nulla indicata lacuna prætermittuntur reges Mycenarum, qui tamen in editionibus. et apud Eusebium lib. 1, cap. 27 (tamen cumn
varietate) nec non in aliquot vaticanis hujus Chro·
nici codicibus occurrunt.
col. 337–338page 120 of 251
PG 19:337ΑΘΗΝΑΙΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΣ. Μεθ' ούς Ηρακλειδών κάθοδος. Κέκροψ ἔτη ν. Κραναός ἔτη θ'. Αμφικτύων ἔτη ι'. Εριχθόνιος ἔτη ν. Πανδίων Στη μ'. Ερεχθεὺς ἔτη ν. Κέκροψ έτη μ'. Πανδίων ἔτη κε'. Αἰγεὺς Πανδίονος ἔτη μη'. Μενεσθεὺς ἔτη λγ'. Θησεύς ἔτη λα'. Δημοφῶν ἔτη λγ'. Οξύντης ἔτη ι'. Αφειδᾶς ἔτος α'. θυμοίτης ἔτη θ'. Μέλανθος ἔτη λζ. Κόδρος ἔτη και. Μελόδων ἔτη κ. Ακαστος ἔτη λε'. Αρχιππος ἔτη 15. Θέρσιππος ἔτη με. Φορβᾶς ἔτη λ'. Μεγακλῆς ἔτη κη'. Διόγνητος έτη κη'. Φερεκλῆς ἔτη ιθ'. Αρίφρων ἔτη κ. Θεσπιεὺς ἔτη κζ'. ᾿Αγαμήστωρ ἔτη ιζ'.. Αἰσχύλος ἔτη ιδ'. ᾿Αλκμαίων ἔτη β'. Χάροψ έτη ι'. Αἰσιμίδης ἔτη ι'. Κλεόδικος έτη ι. Ιππομένης ἔτη ι'. Λεωκράτης έτη ι. "Αψανδρος έτη ι. Ευρυεξίας έτη ι'. Μετὰ τούτους ἄρχοντες ενιαύσιοι ᾑρέθησαν. ΛΑΤΙΝΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΣ. Αἰνείας ἔτη γ'. Ασκάνιος ἔτη λ'. Σιλούτος ἔτη κθ'. Σιλούϊος Ιούλιος ἔτη λα'. Αἰνείας Σιλούτος ἔτη ν'. Σιλούτος ἔτη λ'. Αγχίσης Σιλουΐου ἔτη ι'. ΙΣΙΣ. Αἰγύπτιος Σιλούϊος ἔτη κ'.
CHRONICORUM LIB. II.
AUsque ad Heraclidarum descensuin..
ΑΘΗΝΑΙΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΣ.
Μεθ' ούς Ηρακλειδών κάθοδος.
ATHENIENSIUM REGES.
Phorbantis Argivorum regis trigesimo secundo. anno coepit Athenis regnare
Κέκροψ ἔτη ν.
Κραναός ἔτη θ'.
Αμφικτύων ἔτη ι'.
Εριχθόνιος ἔτη ν.
Πανδίων Στη μ'.
Ερεχθεὺς ἔτη ν.
Κέκροψ έτη μ'.
Πανδίων ἔτη κε'.
Αἰγεὺς Πανδίονος ἔτη μη'.
Μενεσθεὺς ἔτη λγ'.
Θησεύς ἔτη λα'.
Δημοφῶν ἔτη λγ'.
Οξύντης ἔτη ι'.
Αφειδᾶς ἔτος α'.
θυμοίτης ἔτη θ'.
Μέλανθος ἔτη λζ.
Κόδρος ἔτη και.
Μελόδων ἔτη κ.
Ακαστος ἔτη λε'.
Αρχιππος ἔτη 15.
Θέρσιππος ἔτη με.
Φορβᾶς ἔτη λ'.
Μεγακλῆς ἔτη κη'.
Διόγνητος έτη κη'.
Φερεκλῆς ἔτη ιθ'.
Αρίφρων ἔτη κ.
Θεσπιεὺς ἔτη κζ'.
᾿Αγαμήστωρ ἔτη ιζ'..
Αἰσχύλος ἔτη ιδ'.
᾿Αλκμαίων ἔτη β'.
Χάροψ έτη ι'.
Αἰσιμίδης ἔτη ι'.
Κλεόδικος έτη ι.
Ιππομένης ἔτη ι'.
Λεωκράτης έτη ι.
"Αψανδρος έτη ι.
Ευρυεξίας έτη ι'.
Μετὰ τούτους ἄρχοντες ενιαύσιοι ᾑρέθησαν.
ΛΑΤΙΝΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΣ.
↑. Cecrops diphyes annis L.
2. Cranaus annis 1x.
3. Amphictyon annis x.
4. Erichthonius annis L.
5. Pandion annis xɩ.
6. Erechtheus annis L.
7. Cecrops alter annis XL.
8. Pandion alter annis xxvV.
9. Ægeus Pandionis annis xLvIII.
10. Theseus Ægei annis xxx.
11. Menestheus Pelei annis xxii.
12. Demophon Thesei annis xXXIII.
13. Oxyntes annis xii.
14. Aphidas anno 1.
15. Thymates annis vui.
16. Melanthus annis xxxVII.
17. Codrus annis xxf.
PRINCIPES QUOAD VIVERENT.
1. Medlon Codri annis xx.
2. Acastus annis xxxvi.
3. Archippus annis xıx.
4. Thersippus annis xlı.
5. Phorbas annis xxxı.
6. Megacles annis xxx.
7. Diognetus annis xxvııı.
8. Pherecles annis xix.
9. Ariphron annis xx.
10.Thespieus annis xxvn.
11. Agamestor annis xx.
12. Æschylus annis xxiii.
13. Alcmæon annis II.
PRINCIPES DECENNALES.
14. Charops annis x.
15. Esimedes annis x.
16. Clidicus annis x.
17. Hipposthenes annis x.
48. Leocrates annis x.
19. Apsander annis x.
20. Eryxias annis x.
Hi orsi a quadringentesimo sexagesimo primo
anno, olympiade vigesima quarta Anem fecerunt.
LATINORUM REGES.
Post Ilium captum, Demophontis Athenarum regis anno quarto, Latinis imperare cœpit
Αἰνείας ἔτη γ'.
Ασκάνιος ἔτη λ'.
Σιλούτος ἔτη κθ'.
Σιλούϊος Ιούλιος ἔτη λα'.
Αἰνείας Σιλούτος ἔτη ν'.
Σιλούτος ἔτη λ'.
Αγχίσης Σιλουΐου ἔτη ι'.
1 Æneas annis 111.
2. Ascanius annis XXXVIII.
3. Silvius Æneæ annis IΣΙΣ.
4. Æneas Silvius annis XXXIX.
5. Latinus Silvius annis L.
6. Alba Silvius annis xxxΙΣ.
7. Epistus Silvius annis xxvi.
Αἰγύπτιος Σιλούϊος ἔτη κ'.
8. Capys Silvius annis xxvut.
In codd. val. Eneæ præponuntur Janus, Saturnus, Picus, Faunus, Latinus, annis regni tamen non
adscriptis.
col. 339–340page 121 of 251
PG 19:339Κάππος Σιλούτος ἔτη λα'. Τιβέριος ἔτη να'. Αρέμουλος Σιλούτος ἔτη ιθ'. Κάρμεντος έτη ις'. Σιλούτος έτη ιη'. Πρόκας Σιλούτος ἔτη 26 Αμουλος Σιλούτος ἔτη κγ. Ρωμύλος ἔτη λη'. Νουμάς Πομπίλιος ἔτη μα'. Τοῦλλος Οστίλιος ἔτη λβ'. Αγκιος Μάρκος ἔτη κγ'. Ταρκύνιος Πρίσκος ἔτη λζ'. Σερούτος, ὁ καὶ Τοῦλλος, ἔτη με. Ταρκύνιος Σούπερβος ἔτη κδ'. ΛΑΚΕΔΑΙΜΟΝΙΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΣ. Ευρυσθεὺς ἔτη με. "Αγις ἔτος α'. Ἐχέστρατος ἔτη λε'. Λαβώτης ἔτη λζ. Δόρυσθος ἔτη κθ'. Αγησίλαος ἔτη με. Αρχέλαος ἔτη ξ. Τήλεκλος ἔτη με. ᾿Αλκαμένης ἔτη λζ'. ΚΟΡΙΝΘΙΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΣ. ᾿Αλήτης ἔτη λη'. Ιξίων ἔτη λη'. Αγέλας ἔτη λζ'. Πρύμνης ἔτη λε'. Βάκχης ἔτη λε΄. Αγέλας ἔτη Ν. Εύδημος ἔτη κε'. Αριστομήδης ἔτη λε'. ᾿Αγήμων ἔτη ις'. Αλέξανδρος ἔτη κε'. Τελεστὴς ἔτη 16'. Αὐτομενὴς ἔτος α'. ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΣ. Κάρανος ἔτη λ' Κοινὸς ἔτη κθ'.
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I. HISTORICA.
9. Carpentus Silvius annis zur.
10. Tiberius Silvius annis VIII.
11. Agrippa Silvius annis xvi.
12. Aremulus Silvius annis xix.
13. Aventius Silvius annis XXXVII.
14. Procas Silvius annis xxi.
15. Amulius Silvius annis XLII.
1. Romulus, ex quo Romani, annis xxxvın.
2. Numa Pompilius annis xLr.
3. Tullus Hostilius annis xXXII.
4. Ancus Marcus annis xx!!!.
5. Tarquinius Superbus annis xxxsul.
6. Servilius annis xxxiv.
7. Tarquinius annis xxxv
Κάππος Σιλούτος ἔτη λα'.
Τιβέριος ἔτη να'.
Αρέμουλος Σιλούτος ἔτη ιθ'.
Κάρμεντος έτη ις'.
Σιλούτος έτη ιη'.
Πρόκας Σιλούτος ἔτη 26
Αμουλος Σιλούτος ἔτη κγ.
Ρωμύλος ἔτη λη'.
Νουμάς Πομπίλιος ἔτη μα'.
Τοῦλλος Οστίλιος ἔτη λβ'.
Αγκιος Μάρκος ἔτη κγ'.
Ταρκύνιος Πρίσκος ἔτη λζ'.
Σερούτος, ὁ καὶ Τοῦλλος, ἔτη με.
Ταρκύνιος Σούπερβος ἔτη κδ'.
Olympiade sexagesima sexta desiverunt Latinorum reges, qui ab anno octingentesimo trigesime
nono orsi fuerant. Anni horum DCLXVI.
LACEDÆMONIORUM REGES.
ΛΑΚΕΔΑΙΜΟΝΙΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΣ.
Eneæ Silvii Latinorum regis octavo anno, Lacedæmoniis imperare cœpit
1. Eurystheus annis xlii.
2. Agis anno I,
3. Echestratus annis xxxv
Ευρυσθεὺς ἔτη με.
"Αγις ἔτος α'.
Ἐχέστρατος ἔτη λε'.
4. Labotes annis xxxvii.
5. Dorysthus annis xxix.
6. Agesilaus annis xliv.
7. Archelaus annis Lx.
8. Teleclus annis XL.
9. Alcamenes annis xxxvII.
Λαβώτης ἔτη λζ.
Δόρυσθος ἔτη κθ'.
Αγησίλαος ἔτη με.
Αρχέλαος ἔτη ξ.
Τήλεκλος ἔτη με.
᾿Αλκαμένης ἔτη λζ'.
Trecenti viginti quinque anni sunt Lacedæmoniorum regum, quorum initium anno âccccxví, finis
olympiade prima.
CORINTHIORUM REGES.
ΚΟΡΙΝΘΙΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΣ.
Anno Eurysthei' regis Lacedæmoniorum duodecimo, regnare Corinthi cœpit
1. Aletes annis xxxv.
2. Ixion annis xxxvII.
3. Agelaus annis xxxvi.
4. Prymnes annis xxxv.
5. Bacchis annis xxxv.
6. Agelas annis xxx.
7. Eudemus annis xxv.
8. Aristomedes annis xxxV.
9. Agemon annis xv).
19. Alexander annis xxv.
11. Teletes annis xu.
᾿Αλήτης ἔτη λη'.
Ιξίων ἔτη λη'.
Αγέλας ἔτη λζ'.
Πρύμνης ἔτη λε'.
Βάκχης ἔτη λε΄.
Αγέλας ἔτη Ν.
Εύδημος ἔτη κε'.
Αριστομήδης ἔτη λε'.
᾿Αγήμων ἔτη ις'.
Αλέξανδρος ἔτη κε'.
Τελεστὴς ἔτη 16'.
12. Automnenes anno f.
Αὐτομενὴς ἔτος α'.
Corinthiorum regum anni sunt eccxx, incipientium a sexto decimo anno supra nongentesimum, Jesinentíum millesimo ducentesimo trigesimo nono anno.
MACEDONUM REGES.
ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΣ.
Κάρανος ἔτη λ'
Tertio anno Alexandri apud Corinthios regnantis, imperare Macedonibus cœpit
1. Caranus annis xxvii.
2. Coenus annis xit.
Dic Capetus vel Calpeius.
Dic Marcius.
De Tarquinio Prisco Superbi nomine interdum
appellato legesis juris interpretes ad Digest. lib. 1,
tit. 2, leg. 2, nec non Harduinum ad Plinium x111,
sect. 27.
Sic variæ T. Livii lectiones lib. 1, 60, apud
Drakenborkium.
Lib. 1, eap. 47, 3, et in canone dicitur olymΚοινὸς ἔτη κθ'.
piade LXVII.
Col. 244, scribuntur xxxvII. Et quidem ibi
Græcus textus horum regum apponendus e regione
erat ex Syncello, p. 179-185.
Conifer lib i, cap. 55, 2.
Græcus textus in annorum numero magis
ferine conspirat cum lib. j, cap. 57; atque ibi conmode scribi poterat.
col. 341–342page 122 of 251
PG 19:341Τύριμμας ἔτη με'. Περδίκκας ἔτη μη'. Αργαῖος ἔτη λβ'. Φίλιππος ἔτη λε'. Αερόπας ἔτη και 'Αλκητᾶς ἔτη κη'. Αμύντας ἔτη με. ᾿Αλέξανδρος ἔτη μδ. Περδίκκας έτη κγ'. ᾿Αρχέλαος ἔτη κα.. Ορέστης ἔτη γ'. Αρχέλαος ἔτη δ'. Αμύντας ἔτος α'. Παυσανίας ἔτος α'. Αμύντας ἔτη ε'. Αργαῖος ἔτη β'. Αμύντας ἔτη ι'. Αλέξανδρος ἔτος α'. Πτολεμαῖος ἔτη γ'. Περδίκκας ἔτη Γ'. Φίλιππος έτη κγ'. Αλέξανδρος ὁ Μέγας ἔτη 16'. Αριδαῖος ἔτη 5. Κάσανδρος ἔτη ιθ'. ᾿Αλέξανδρος καὶ ᾿Αντίπατρος ἔτη γ'. Δημήτριος ὁ ᾿Αντιγόνου ἔτη Γ'. Πύρρος μῆνας ζ'. Λυσίμαχος ἔτη γ Πτολεμαῖος ἔτος α'. Μελέαγρος μήνας β'. Αντίπατρος ἡμέρας με'. Σωσθένης ἔτη β'. Αντίγονος ὁ Γονατᾶς ἔτη με. Δημήτριος ἔτη ι'. ᾿Αντίγονος ὁ Φοῦσκος ἔτη ιβ'. Φίλιππος ἔτη μ'. Περσεὺς ἔτη η'. ΛΥΔΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΣ. Αρδυτος ἔτη λς. ᾿Αλυάττης ἔτη ιδ'. Μίλης ἔτη ιβ'. Κανδαύλης έτη ιζ'. Γύγης ἔτη λς'. Αρδυσης ἔτη λη'. Σαδυάττης έτη ιε'. ᾿Αλυάττης ἔτη με. Κροῖσος ἔτη ιε'. ΜΗΔΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΣ. Θείπτα.
Τύριμμας ἔτη με'.
Περδίκκας ἔτη μη'.
Αργαῖος ἔτη λβ'.
Φίλιππος ἔτη λε'.
Αερόπας ἔτη και
'Αλκητᾶς ἔτη κη'.
Αμύντας ἔτη με.
᾿Αλέξανδρος ἔτη μδ.
Περδίκκας έτη κγ'.
᾿Αρχέλαος ἔτη κα..
Ορέστης ἔτη γ'.
Αρχέλαος ἔτη δ'.
Αμύντας ἔτος α'.
Παυσανίας ἔτος α'.
Αμύντας ἔτη ε'.
Αργαῖος ἔτη β'.
Αμύντας ἔτη ι6'.
Αλέξανδρος ἔτος α'.
Πτολεμαῖος ἔτη γ'.
Περδίκκας ἔτη Γ'.
Φίλιππος έτη κγ'.
Αλέξανδρος ὁ Μέγας ἔτη 16'.
Αριδαῖος ἔτη 5.
Κάσανδρος ἔτη ιθ'.
᾿Αλέξανδρος καὶ ᾿Αντίπατρος ἔτη γ'.
Δημήτριος ὁ ᾿Αντιγόνου ἔτη Γ'.
Πύρρος μῆνας ζ'.
CHRONICORUM LIB. II.
3. Tyrimmas annis XXXVIII.
4. Perdiccas annis LI.
5. Argæus annis xxxviii.
6. Philippus annis xxxviii.
7. Æropus annis xxvi.
8. Alcetas annis xxıx.
9. Amyntas annis L.
10. Alexander annis XLIII.
11. Perdiccas annis XXVIII.
12. Archelaus annis xxii.
13. Orestes annis 111.
14. Archelaus annis vi.
15. Amyntas anno 1.
16. Pausanias anno 1.
17. Amyntas annis vi.
18. Argus annis u.
19. Amyntas annis xvii.
20. Alexander anno 1.
21. Ptolemæus Alorites annis 1lt.
22. Perdiccas annis vi.
23. Philippus annis xxvı
24. Alexander Philippi annis aut cum mensibus vi.
25. Philippus frater Alexandri annis vII.
26. Cassander annis xıx.
27. Cassandri filii annis 1v.
28. Demetrius annis vi.
29. Pyrrhus mensibus vi.
30. Lysimachus annis v.
31. Ptolemæus Ceraunus anno 1.
Λυσίμαχος ἔτη γ
Πτολεμαῖος ἔτος α'.
Μελέαγρος μήνας β'.
Αντίπατρος ἡμέρας με'.
Σωσθένης ἔτη β'.
Αντίγονος ὁ Γονατᾶς ἔτη με.
Δημήτριος ἔτη ι'.
᾿Αντίγονος ὁ Φοῦσκος ἔτη ιβ'.
Φίλιππος ἔτη μ6'.
32. Meleager mensibus 11.
33. Antipater diebus xLY.
34. Sosthenes annis 11.
35. Antigonus Gonatas annis xxXVI.
36. Demetrius annis x.
37. Antigonus annis xv.
58. Philippus annis XL1I.
Περσεὺς ἔτη η'.
39. Perseus annis x.
Anni sunt dcxlvi, menses 11, dies xLv. Hi reges orsi ab anno millesimo ducentesimo quarto, desiverunt olympiade ct
ΛΥΔΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΣ.
Regnante apud Macedonas Cœno, Lydis cœpit imperare.
LYDORUM REGES.
Αρδυτος ἔτη λς.
᾿Αλυάττης ἔτη ιδ'.
Μίλης ἔτη ιβ'.
Κανδαύλης έτη ιζ'.
Γύγης ἔτη λς'.
Αρδυσης ἔτη λη'.
1. Ardys Alyattæ annis xxxvi.
2. Alyattes annis xiv.
3. Meles annis xn.
4. Candaules annis xvII.
5. Gyges anuis XXXVI.
6. Ardys annis XLVIII
7. Sadyattes annis xv.
8. Alyattes annis xlv
9. Crasus annis xv.
Σαδυάττης έτη ιε'.
᾿Αλυάττης ἔτη με.
Κροῖσος ἔτη ιε'.
Hi orsi ab anno ccxxxix, désiverunt olympiade Lii
ΜΗΔΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΣ.
MEDORUM REGES.
Hi orsi a millesimo centesimo nonagesimo sexto anno, desiverunt olympiade quinquagesima octava quo tempore Cyrus Persa Astyagem occidit, Medorumque imperium sustulit.
Paulo aliter lib. 1, 38, 11 et in canone.
Vide canonem et scribe quinquagesima
Θείπτα.
'
Vide- rursus canonem, et scribe quinquagesima
quanta.
Codex Arm. vi. Sed in canone xxvi.
Codex Arm. filius.
Codex Arm. hic XLVIII, superius col. 142
XXXVII; in canone autem xxxviti ut Græce.
Hic col. 142 dicitur Oliarles.
col. 343–344page 123 of 251
PG 19:343Αρβάκης έτη κη'. Μανδαύκης έτη κ. Σώσαρμος ἔτη λ'. Αρτύκας ἔτη λ'. Διοίκης ἔτη νδ'. Αφραάρτης ἔτη να'. Κυαξάρης ἔτη λβ'. Αστυάγης ἔτη λη. Κῦρος ἔτη λα'. ΠΕΡΣΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΣ, Καμβύσης ἔτη η'. Μάγοι ἀδελφοὶ μῆνας ζ'. Δαρεῖος ἔτη λς'. Ξέρξης ἔτη κ'. Αρτάβανος μῆνας ζ'. Αρταξέρξης ἔτη μα'. Ξέρξης μῆνας β'. Σογδιανὸς μῆνας ζ. Δαρεῖος ὁ Νόθος ἔτη ιθ'. Αρταξέρξης, ὁ καὶ Μνήμων, ἔτη μ'. Ωχος ὁ ᾿Αρταξέρξου παῖς ἔτη ε'. (κατά τινας κ.) Ναρσῆς ἔτη δ'. Δαρεῖος ὁ ᾿Αρσάμου ἔτη Γ' (β). ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΣ. Ο Πτολεμαῖος ὁ Λάγου ἔτη μ'. Ο Πτολεμαῖος ὁ Φιλάδελφος ἔτη λη'. Πτολεμαῖος ὁ Εὐεργέτης ἔτη κλ. Πτολεμαῖος ὁ Φιλοπάτωρ ἔτη ιζ'. Πτολεμαῖος ὁ Ἐπιφανὴς ἔτη ιδ'. Πτολεμαῖος ὁ Φιλομήτωρ ἔτη λε'. Πτολεμαῖος ὁ Εὐεργέτης δεύτερος ἔτη κη'. Πτολεμαῖος ὁ (Φύσκων) Σωτήρ ἔτη ιη'. Πτολεμαῖος ὁ καὶ ᾿Αλέξανδρος... Πτολεμαῖος ὁ Φιλάδελφος η'. Πτολεμαῖος ὁ Διόνυσος ἔτη λ'. Κλεοπάτρα έτη κβ'. ΣΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΑΣΙΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΣ. Σέλευκος Νικάνωρ ἔτη λγ'. Αντίοχος ὁ Σωτὴρ ἔτη ιθ'.
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I.
1. Arbaces annis xxvını.
2. Mariycus annis xL
3. Sosarmus annis xxx.
4. Cardaces annis xuit
5. Dejoces annis Liv.
6. Phraortes annis xxiv.
7. Cyaxares annis xxxıı.
8. Astyages annis xxxviii.
Anni CCLIX.
PERSARUM REGES.
HISTORICA
Αρβάκης έτη κη'.
Μανδαύκης έτη κ.
Σώσαρμος ἔτη λ'.
Αρτύκας ἔτη λ'.
Διοίκης ἔτη νδ'.
Αφραάρτης ἔτη να'.
Κυαξάρης ἔτη λβ'.
Αστυάγης ἔτη λη.
Sublato Medorum imperio, regnat primus apud Persas
1. Cyrus annis xxxt.
2. Cambyses annis vili.
5. Magi fratres mensibus vir.
4. Darius Hystaspis annis xxxvi.
5. Xerxes Darii annis xxı.
6. Artabanus mensibus vi.
Κῦρος ἔτη λα'.
ΠΕΡΣΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΣ,
Καμβύσης ἔτη η'.
Μάγοι ἀδελφοὶ μῆνας ζ'.
Δαρεῖος ἔτη λς'.
Ξέρξης ἔτη κ'.
Αρτάβανος μῆνας ζ'.
7. Artaxerxes Longimanus annis IL
8. Xerxes alter, mensibus 1I.
9. Sogdianus mensibus vii.
10. Darius Nothus annis XIX.
11. Artaxerxes Mnemon annis xL.
12. Artaxerxes, idemque Ochus, annis xxvi.
13. Arses Ochi annis 1v.
14. Darius Arsami annis vI.
Αρταξέρξης ἔτη μα'.
Ξέρξης μῆνας β'.
Σογδιανὸς μῆνας ζ.
Δαρεῖος ὁ Νόθος ἔτη ιθ'.
Αρταξέρξης, ὁ καὶ Μνήμων, ἔτη μ'.
Ωχος ὁ ᾿Αρταξέρξου παῖς ἔτη ε'. (κατά τινας κ.)
Ναρσῆς ἔτη δ'.
Δαρεῖος ὁ ᾿Αρσάμου ἔτη Γ' (β).
15. Alexander Macedo regni sui auno septimo Darium interfecit, regnavitque aunis quinque.
Anni sunt ccxxxv cum mensibus x1 Capto initio a quinquagesima quinta olympiade, desiverunt decima tertia supra centesimam.
ÆGYPTI ET ALEXANDRIÆ REGES PTOLEMÆI,
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΣ.
Olympiade quarta decima supra centesimam, Alexandro Babylone mortuo, imperioque inter plures diviso, Ægypto. Alexandriæque imperat
1. Ptolemæus Lagi annis xt.
2. Ptolemæus Philadelphus annis xxxvIII.
3. Ptolemæus Evergetes annis xxviı
4. Ptolemæus Philopator annis XVII.
5. Ptolemnus Epiphanes annis XXIV.
6. Ptolemæus Philometor annis xxxv.
7. Ptolemæus Evergetes annis xxıx.
8. Ptolemæus Physcon, idemque Soter annis
XVII, cum mensibus vi.
9. Ptolemæus, idemque Alexander, annis x.
10. Ptolemæus Philadelphus, qui ejectus est, annis VIII.
11. Ptolemæus Dionysus annis xxx.
12. Cleopatra annis xxii.
Ο Πτολεμαῖος ὁ Λάγου ἔτη μ'.
Ο
Πτολεμαῖος ὁ Φιλάδελφος ἔτη λη'.
Πτολεμαῖος ὁ Εὐεργέτης ἔτη κλ.
Πτολεμαῖος ὁ Φιλοπάτωρ ἔτη ιζ'.
Πτολεμαῖος ὁ Ἐπιφανὴς ἔτη ιδ'.
Πτολεμαῖος ὁ Φιλομήτωρ ἔτη λε'.
Πτολεμαῖος ὁ Εὐεργέτης δεύτερος ἔτη κη'.
Πτολεμαῖος ὁ (Φύσκων) Σωτήρ ἔτη ιη'.
Πτολεμαῖος ὁ καὶ ᾿Αλέξανδρος...
Πτολεμαῖος ὁ Φιλάδελφος η'.
Πτολεμαῖος ὁ Διόνυσος ἔτη λ'.
Κλεοπάτρα έτη κβ'.
Anni sunt ccxcvi cum mensibus vi Hi orsi ab olympiade cxiv, oppressi sunt a Romanis olynı
piade CLXXXVIII.
SYRIE ET BABYLONIS ET ASIÆ REGES.
ΣΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΑΣΙΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΣ.
Post Alexandrum Macedonem, Ptolemæo Lagi fitio annum jam tertium decimum imperante. Syriæ et Babyloni et Asiæ dominatur
1. Seleucus Nicanor annis xxxi.
2. Antiochus Soter annis xv.
Græce xx.
Aliter col. 141 et Grece.
Summa potius est annorum CCXXX1, cum
mensibus xt.
Ita et in canone; at col. 208, xxιν, uti hic
Grace.
Σέλευκος Νικάνωρ ἔτη λγ'.
Αντίοχος ὁ Σωτὴρ ἔτη ιθ'.
Eusebius noster apud Cedrenum p. 193-1948,
scribit Ptolemæorum annos ccxc.
Ita prorsus Hieronymus Comm. in Dan. v,
5, quatuordecim reges enumerat. Confer etiam
Tertullianum lib. Adv. Judeos, cap. 8, qui variak
col. 345–346page 124 of 251
PG 19:345Αντίοχος ὁ Θεὸς ἔτη ιε'. Αντίοχος, ὁ Καλλίνικος, ὁ αὐτὸς καὶ Σέλευκος, ἔπι και. Σέλευκος ὁ καὶ ᾿Αλέξανδρος ὁ Κεραυνός ἔτη γ'. Αντίοχος, ὁ ἐπικληθείς Μέγας ἔτη λς'. Σέλευκος ὁ καὶ Φιλοπάτωρ ἔτη ιβ'. ᾿Αντίοχος ὁ Ἐπιφανής ἔτη ια'. Αντίοχος Ευπάτωρ ἔτος ἓν, μῆνας ἕξ. Δημήτριος ὁ Σωτὴρ ἔτη ιβ'. Αλέξανδρος ἔτη 1. Δημήτριος ἔτη γ'. Αντίοχος ὁ Σιδήτης ἔτη θ'. Δημήτριος ἔτη δ'. Αντίοχος ὁ Γρυπός ἔτη κς'. Αντίοχος ὁ Κυζικηνὸς ἔτη ια'. Ἰούδας ἔτη γ'. Ιωνάθης ἔτη ιθ'. Σίμων ἔτη η'. Υρκανός ἔτη κς'. Αριστόβουλος ἔτος α'. Ιανναῖος, ὁ καὶ ᾿Αλέξανδρος, ἔτη κζ'. Σπλήνα, ἡ καὶ ᾿Αλεξάνδρα, ἔτη θ'. Υρκανὸς ὁ ἀρχιερεὺς ἔτη λδ'. Βασιλεῖς ἀλλόφυλοι. Ηρώδης βασιλεὺς ἔτη λζ'. ᾿Αρχέλαος ἐθνάρχης ἔτη θ'. Ηρώδης τετράρχης ἔτη κδ'. ᾿Αγρίππας ἔτη ζ'. Αγρίππας βασιλεὺς ἔτη κς'. ΡΩΜΑΙΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΣ Γάϊος Ιούλιος Καίσαρ ἔτη δ'. Καίσαρ Αύγουστο, ἔτη να. Τιβέριος ἔτη κθ'. Γάϊος Καλλιγούλας ἔτη γ', μῆνας ι Κλαύδιος έτη ιγ. Νέρων ἔτη ιγ'. Ουεσπασιανὸς ἔτη ι'. Τίτος Ουεσπασιανὸς ἔτη β'. Δομετιανὸς ἔτη ιε'. Νερούας ἔτος α'. Τραϊανός ἔτη ιθ'. Αδριανὸς ἔτη και. βασιλεύσας κατὰ μὲν Εὐσέβιον μῆνας ἕξ.
Αντίοχος ὁ Θεὸς ἔτη ιε'.
CHRONICORUM LIB. II.
Αντίοχος, ὁ Καλλίνικος, ὁ αὐτὸς καὶ Σέλευκος,
ἔπι και.
Σέλευκος ὁ καὶ ᾿Αλέξανδρος ὁ Κεραυνός ἔτη γ'.
Αντίοχος, ὁ ἐπικληθείς Μέγας ἔτη λς'.
Σέλευκος ὁ καὶ Φιλοπάτωρ ἔτη ιβ'.
᾿Αντίοχος ὁ Ἐπιφανής ἔτη ια'.
Αντίοχος Ευπάτωρ ἔτος ἓν, μῆνας ἕξ.
Δημήτριος ὁ Σωτὴρ ἔτη ιβ'.
Αλέξανδρος ἔτη 1.
Δημήτριος ἔτη γ'.
Αντίοχος ὁ Σιδήτης ἔτη θ'.
Δημήτριος ἔτη δ'.
Αντίοχος ὁ Γρυπός ἔτη κς'.
Αντίοχος ὁ Κυζικηνὸς ἔτη ια'.
5. Antiochus Deus annis xv.
4. Seleucus Callinicus annis xx.
5. Seleucus Ceraunus annis 111.
6. Antiochus Magnus annis xxxVI.
7. Seleucus Philopator annis xII.
8. Antiochus Epiphanes annis xı.
9. Antiochus Eupator anno 1, mensibus v1.
10. Demetrius Soter annis XII.
11. Alexander anpis is mensibus sx
12. Antiochus Sidetes annis ix.
13. Demetrius iterum annis Iv.
14. Antiochus Grypus annis xII.
45. Antiochus Cyzicenus annis xviji
16. Philippus annis 11.
Hi capto initio ab olympiade cxvii, desiverunt olympiade clxxt.
JUDÆORUM PONTIFICES QUI POTESTATE SIMUL REGIA FUNCTI SUNT.
Anno tertio regni Demetrii Soteris, Judaici pontificatus apicem obtinuit
Ἰούδας ἔτη γ'.
Ιωνάθης ἔτη ιθ'.
Σίμων ἔτη η'.
Υρκανός ἔτη κς'.
Αριστόβουλος ἔτος α'.
Ιανναῖος, ὁ καὶ ᾿Αλέξανδρος, ἔτη κζ'.
Σπλήνα, ἡ καὶ ᾿Αλεξάνδρα, ἔτη θ'.
Υρκανὸς ὁ ἀρχιερεὺς ἔτη λδ'.
Βασιλεῖς ἀλλόφυλοι.
Ηρώδης βασιλεὺς ἔτη λζ'.
᾿Αρχέλαος ἐθνάρχης ἔτη θ'.
Ηρώδης τετράρχης ἔτη κδ'.
᾿Αγρίππας ἔτη ζ'.
Αγρίππας βασιλεὺς ἔτη κς'.
1. Judas, qui et Macchabæus, annis uit.
2. Jonathes annis xix.
3. Simon annis viii.
4. Hyrcanus, qui et Johannes, annis xxvi.
5. Aristobulus anno 1.
6. Jannæus, qui et Alexander, annis xxvii.
7. Alexandra ejusdem uxor anuis ix.
8. Hyrcanus annis xxxiv.
Post hos alienigenæ regnum Judaicæ gentis obtinuerunt
1. Herodes annis xxxvii.
2. Archelaus Herodis annis Ix.
3. Herodes tetrarcha annis xxιν.
4. Agrippa annis vu.
5. Agrippa junior annis xxvi.
Anni sunt ccxxxv. Hi principes orsi ab olympiade CLV, demum subjecti sunt Romanis Vespasiani
ætate, olympiade CCXII. Supremum tamen exitium passi sunt Judæi sub Hadriano olympiade ccxxvIII.
ΡΩΜΑΙΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΣ
Γάϊος Ιούλιος Καίσαρ ἔτη δ'.
Καίσαρ Αύγουστο, ἔτη να.
Τιβέριος ἔτη κθ'.
Γάϊος Καλλιγούλας ἔτη γ', μῆνας ι
Κλαύδιος έτη ιγ.
Νέρων ἔτη ιγ'.
Ουεσπασιανὸς ἔτη ι'.
Τίτος Ουεσπασιανὸς ἔτη β'.
Δομετιανὸς ἔτη ιε'.
Νερούας ἔτος α'.
Τραϊανός ἔτη ιθ'.
Αδριανὸς ἔτη και.
Ut hic attexeremus Romanorum imperatorum, temporumque seriem, quibus singuli imperaverunt, movit nos primo codicis Armeniaci lacuna,
in
492 videtur hoc laterculum fuisse demersum (el
quidem hic catalogus præponendus erat mortibus
imperatorum); iterum Syncelli locus p. 555, in
quo traditur Pertinax de sententia quidem Eusebii
regnavisse mensibus sex, βασιλεύσας κατὰ μὲν
IMPERATORES ROMANORUM.
1. C. Julius Caesar annis iv, mensibus vi.
2 Augustus Cæsar annis Lvi, mensibus vi.
3. Tiberius annis xxii.
4. C. Caligula annis III, mensibus x.
5. Claudius annis xu, mensibus viII diebus
6. Nero annis sui, mensibus vit, diebus xxv.
7. Vespasianus annis ix, mensibus xr, diebus
8. Titus Vespasianus annis 11, mensibus vill.
9. Domitianus annis xv, mensibus v.
10. Nerva anno 1, mensibus v.
11. Trajanus annis xix, mensibus vi,
12. Adrianus annis xxı.
Εὐσέβιον μῆνας ἕξ. Atqui Eusebius in canone scribit regnantis Pertinacis annum unum; superest
ergo ut Eusebius mensibus sex regnum Pertinacis
definiverit in hoc fortasse laterculo.
Postea in codice Arm. pretermittitur Demetrius Demetrii annis mi, qui scribitur col. 267, et
hic Græce, et in canone
Codex Arm. mendose Lvul.
col. 347–348page 125 of 251
PG 19:347Αντωνίνος ὁ ἐπικληθεὶς Εὐσεβὴς σὺν τοῖς παισὶ Αὐρηλίῳ καὶ Λουκίῳ ἔτη κγ'. Μάρκος Αντωνίνος ὁ καὶ Οὐῆρος, Λούκιός τε Αὐρήλιος ὁ καὶ Κόμοδος ἔτη ιθ'. Κόμοδος ἔτη ιγ'. Ελούϊος Περτίναξ μῆνας ς'. Σεβήρος ἔτη τη. Αντωνῖνος ὁ ἐπικληθεὶς Καράκαλλος ἔτη 5. Μακρῖνος ἔτος α'. Αντωνίνος Αυρήλιος ἔτη δ'. ᾿Αλέξανδρος ὁ Μαμμαίας υἱὸς ἔτη ιγ'. Μαξιμίνος ἔτη Υ. Γορδιανὸς ἔτη Γ'. Φίλιππος ἔτη 5. Δέκιος ἔτη β'. Γάλλος καὶ Βολουσιανὸς ἔτη β'. Οὐαλεριανὸς καὶ Γαλλιηνὸς ἔτη ιε'.. Κλαύδιος ἔτος α'. Αὐρηλιανὸς ἔτη δ'. Τάκιτος μήνας ς'. Πρόβος ἔτη ς', μῆνας δ'. Κάρος σὺν τοῖς παισὶ Καρίνῳ καὶ Νουμεριανῷ Έτη β'. Διοκλητιανὸς ἔτη κ. Γαλέριος ἔτη β'. Κωνσταντίνος ἔτη λ', μῆνας ι'.
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I.
13. Antoninus Pius cumn filiis Aurelio et Lucio
annis xx11, mensibus 11).
14. M. Antoninus, qui et Verus, et L. Aurelius
Commodus annis xix, mense 1.
15. Commodus amis xiii.
16. Helvius Pertinax mensibus vr.
17. Severus annis xvIII.
18. Antoninus Caracalla anuis vii.
19. Macrinus anno 1.
20. M. Aurelius Antoninus an. iv.
21 Alexander Mammææ filius annis XIII.
22. Maximinus annis 111.
23. Gordianus annis vi.
24. Philippus annis vii.
25. Decius anno 1, mensibus III.
26. Gallus et Volusianus annis 11.
27. Valerianus et Gallienus an. xv.
28. Claudius anno 1, mensibus 1x.
29. Aurelianus annis v, mens. vi.
30. Tacitus mensibus VI.
31. Probus annis vi, mensib. IV.
32. Carus cum filiis Carino et Numeriano¨an-·
mis II.
33. Diocletianus annis xX.
34. Galerius annis II.
35. Constantinus an. xxx, men. x.
ROMANORUM
Caius Cæsar occisus est in palatio
Augustus mortuus est Nolæ
Tiberius mortuus est Miseni
Caius Caligula interfectus est in palatio.
Titus Claudius mortuus est in palatio
Nero fugit seque vivum sepelivit.
Galba occisus est Romæ.
Q.ho se ipsum interemit.
Vitellius occisus est in palatio.
Vespasianus obiit in hortis Sallustianis.
Titus obiit in palatio.
Domitianus occisus est.
Nerva obiit in hortis Sallustianis.
Trajanus obiit Selinunte
Adrianus obiit hydrope dysenterico.
Antoninus Pius obiit Lorii.
Verus obiit Altini.
HISTORICA.
Αντωνίνος ὁ ἐπικληθεὶς Εὐσεβὴς σὺν τοῖς παισὶ
Αὐρηλίῳ καὶ Λουκίῳ ἔτη κγ'.
Μάρκος Αντωνίνος ὁ καὶ Οὐῆρος, Λούκιός τε Αύ
ρήλιος ὁ καὶ Κόμοδος ἔτη ιθ'.
Κόμοδος ἔτη ιγ'.
Ελούϊος Περτίναξ μῆνας ς'.
Σεβήρος ἔτη τη.
Αντωνῖνος ὁ ἐπικληθεὶς Καράκαλλος ἔτη 5.
Μακρῖνος ἔτος α'.
Αντωνίνος Αυρήλιος ἔτη δ'.
᾿Αλέξανδρος ὁ Μαμμαίας υἱὸς ἔτη ιγ'.
Μαξιμίνος ἔτη Υ.
Γορδιανὸς ἔτη Γ'.
Φίλιππος ἔτη 5.
Δέκιος ἔτη β'.
Γάλλος καὶ Βολουσιανὸς ἔτη β'.
Οὐαλεριανὸς καὶ Γαλλιηνὸς ἔτη ιε'..
Κλαύδιος ἔτος α'.
Αὐρηλιανὸς ἔτη δ'.
Τάκιτος μήνας ς'.
Πρόβος ἔτη ς', μῆνας δ'.
Κάρος σὺν τοῖς παισὶ Καρίνῳ καὶ Νουμεριανῷ
Έτη β'.
Διοκλητιανὸς ἔτη κ.
Γαλέριος ἔτη β'.
Κωνσταντίνος ἔτη λ', μῆνας ι'.
IMPERATORUM MORTES.
Codex Arm. mendose Nola. Scripsimus in
palatio, uti erat in sequente versu, quanquam C.
Cæsar in Pompeii curia interfectus fuit.
Codex Arm. mendose in palatio. Vides nimirum perversum ordinem.
Deinde Caii Caligula mors prætermittitur.
Supplevimus autem ex cod. vat.
Scribe Tiberius Claudius.
Apud Eusebium dici mortuum Selinunte Trajanum, testis est Syncellus p. 548. A.
Videtur dicendum strangulatus est; quamquam et illud fortasse ferri potest. Vide Lampridium in Commodo.
In canone ad an. 2208. dicitur in palatio Vestiliani. Apud Petrum Blesensem epist. 207, in
domo Vescali. Catalog. Vind. in domo Viciliana.
De vocabulo Armeniaco BiSag diximus col.240
n. 4. Cæteroquin idem vocabulum significat etiam
Marcus Antoninus obiit in Pannonia.
Commodus sepultus est in Vitellii domo
Pertinax occisus est in palatio.
Julianus occisus est in Palatio.
Severus mortuus est Eboraci.
Antoninus Bassianus inter Carras et Edessam (interfectus est).
Macrinus occisus est in arce Laida
Antoninus Heliogabalus interfectus est Romæ.
Alexander occisus est Moguntiaci
Maximinus occisus est Aquileiæ.
Gordianus se ipsum suffocavit in Africa.
Pupienus et Balbinus occisi sunt Romæ
Gordianus excessit in finibus Parthiæ.
Duo Philippi. Senior occisus est Veronæ, junior
Romæ in castris prætoriis.
Decius occisus est in prætorio Abrypti.
maculosum. Revera Commodus certe dicitur maculosus ab Ausonio in Casaribus.
Ita cod. Vindobonensis, neque abludit Armenius. Reapse quominus scribam Archelaide, obstat Capitolinus qui narrat Macrinum occisum in
vico quodam Bithyniæ; Archelais autem ad Bithyniam non pertinet.
Græcus textus fere invenitur in S. Nicephori
Epitome chronographica.
Ita et Syncellus p. 359, A. Codex Arm, habei Mogenaci.
Codicis Arm. pagina sic desinit oc
abrupta reliqua vocabuli parte. Cæterorum Cæsarum mortes ex catalogo Vindobonensi sumpsimus,
qui est apud Roncalium in Chronicis n. X, qui
sane catalogus cum Armeniaci codicis parte super
stite conspirat in plurimis.
col. 349–350page 126 of 251
PG 19:349πλὴν ο Πρώτος ήρξε Νίνος ἁπάσης τῆς Ἀσίας, Νίνου τοῦ βασιλέως Ασσυρίων τεσσαρακοστὸν τρί τον άγοντος ἔτος τῆς βασιλείας, γεννᾶται Αβραάμ. Σικυωνίων ἀρχὴ, ἧς πρῶτος ἡγήσατο Αἰγιαλεὺς, ἀφ᾽ οὗ καὶ Αἰγιάλεια, ἡ νῦν Πελοπόννησος, τὸ πρὶν Σικυωνίων δεύτερος ἐβασίλευσεν Εὔροψ έτη με. Κατὰ τὸ κι' ἔτος τούτου γεννᾶται ὁ παρ' Εβραίοις Παρ' Αἰγυπτίοις ἐκκαιδεκάτη δυναστεία Θηβαῖοι βασιλεῖς πέντε, οἳ καὶ ἐβασίλευσαν ἔτη ρή'. Ο Νίνος τὴν Νινευὶ τὴν μεγάλην έκτισε. ο Αβραὰμ Χαλδαῖος ὢν τὸ γένος την πρώτην ηλι κίαν παρὰ Χαλδαίοις ποιεῖται. Η Ασσυρίων β' ἐβασίλευσε Σεμίραμις τη με. Σεμίραμις ἡ διαβόητος πολλαχοῦ τῆς γῆς, ἤγειρε χώματα προφάσει μὲν διὰ τοὺς κατακλυσμούς.
CHRONICORUM LIB. II.
Gallus et Volusianus occisi sunt in Foro Flaminii.
Emilianus occisus est Ponte Sanguinico.
Valerianus occisus est in Syria.
Gallienus occisus est Mediolani.
Claudius excessit Sirmii.
Quintillus occisus est Aquileiæ.
Aurelianus occisus est apud Conophrurium
Tacitus occisus est in Ponto.
Florianus occisus est Tarsi.
Probus occisus est Sirmii.
Carus excessit Seleuciæ Babylonis.
Cod. Vindob. perperam Reno fluvio.
Ex cod. vat. 3339.
Numerianus Apri soceri sui fraude in itinere occisus est
Carinus occisus est in campo Margense.
Diocletianus excessit Salonis.
Maximianus excessit in Gallia.
Severus ipse se interfecit via latina, miliario III.
Maxentius occisus est ad pontem Milvium in
Tiberim demersus.
Maximianus occisus est Tarsi.
Constantinus obiit in Britannia, Eboracia.
Licinius occisus est Thessalonicæ
sebianum esse suadet Licinii mors in qua desinit,
quæ fuit sine dubio Eusebiani catalogi meta.
Hactenus Vindobonensis catalogus, quem EuEUSEBII PAMPHILI
CANON CHRONICUS.
a Primus Assyriorum rex Ninus Beli filius regnavit omni Asiæ, exceptis Indis, annis LII. Hujus XLIII
imperii anno natus est Abraham. In Græcia vero secundo imperio Sicyoniis imperavit Europs annis xLv,
cujus xx regni anno natus est Abraham. Porro apud Ægyptios xvi potestas erat, quam vocant dynastiam. Ab hoc tempore regnabant eis Thebæi annis cxc.
HEBR. ASSYR. SICYON. EGYPT.
Abraha- Ninus Europs XVI
Dius
dynastia
Thebai
b Ninus condidit civitatem Ninum in regione Assyriorum, quam Hebræi vocant Niniven. Nino regnante
apud Assyrios, primus Sicyoniis imperavit Ægialeus annis LII, a quo Ægialea nuncupata est, quæ nunc
Peloponnesus vocatur. Post quem secundus Europs, qui et prælatus est titulo.
c Abraham natione Chaldæus primam ætatem apud Chaldæos terit. Apud Hebræos usque ad nativitatem Abrahæ computantur anni MDCCCCL. Usque ad diluvium enim ab Adam habent annos»DCLvi, et inde
usque ad Abraham CCXCIII. Et ideo quadragesimus jubelæus a nativitate Abrahæ computatur. Unus enim
jubelæus quinquaginta anni sunt.
Zoroastres magus rex Bactrianorum clarus habetur, adversus
9 quem Ninus dimicavit bello et
vicit.
SEMIRAMIS annis XLII.
d Semiramis uxor Nini Assyrüs imperavit annis XLII: de
qua innumerabilia narrantur.
Quæ el Asiam tenuit, et propter
iuundationem aggeres construxit,
plurimas Babyloniæ urbes inslaurang
ENSIVELY
πλὴν
ο Πρώτος ήρξε Νίνος ἁπάσης τῆς Ἀσίας,
v, Ereaty v. Syncellus p. 64, B, edit. Paris.
Νίνου τοῦ βασιλέως Ασσυρίων τεσσαρακοστὸν τρί
τον άγοντος ἔτος τῆς βασιλείας, γεννᾶται Αβραάμ.
Cedrenus p. 26, C, ed. Paris.
Σικυωνίων ἀρχὴ, ἧς πρῶτος ἡγήσατο Αἰγιαλεὺς,
ἀφ᾽ οὗ καὶ Αἰγιάλεια, ἡ νῦν Πελοπόννησος, τὸ πρὶν
Exito. Sync. p. 97, A.
Σικυωνίων δεύτερος ἐβασίλευσεν Εὔροψ έτη με.
Κατὰ τὸ κι' ἔτος τούτου γεννᾶται ὁ παρ' Εβραίοις
Aбpzáu. Idem p. 102, A.
Παρ' Αἰγυπτίοις ἐκκαιδεκάτη δυναστεία Θηβαῖοι
βασιλεῖς πέντε, οἳ καὶ ἐβασίλευσαν ἔτη ρή'. Eusebius
apud Sync. p. 61, D.
Ο Νίνος τὴν Νινευὶ τὴν μεγάλην έκτισε. Cedren
p. 15, C.
ο Αβραὰμ Χαλδαῖος ὢν τὸ γένος την πρώτην ηλι
κίαν παρὰ Χαλδαίοις ποιεῖται. Chronicon puschiale
p. 49, C, ed. Paris.
Η Ασσυρίων β' ἐβασίλευσε Σεμίραμις τη με.
Sync. p. 96, D.
Σεμίραμις ἡ διαβόητος πολλαχοῦ τῆς γῆς, ἤγειρε
χώματα προφάσει μὲν διὰ τοὺς κατακλυσμούς. Idem
p. 64, B.
col. 351–352page 127 of 251
PG 19:351ο Σικυωνίων γ' ἐβασίλευσεν Τελχίν ἔτη κ'. ὁ Σικυωνίων δ' ἐβασίλευσεν ᾿Απις ἔτη κε'. ο Αρχὴ τοῦ μα' Ιωβηλαίου παρ' Εβραίοις. Ἰωβήλ δὲ παρ' αὐτοῖς ἡ πεντηκονταετηρίς· ὡς εἶναι ἀπὸ Αδάμ κατ' αὐτοὺς ἐπὶ νγ' ἔτους ᾿Αβραὰμ ἔτη ρα'. Η Ασσυρίων γ' ἐβασίλευσε Νινύας, ὁ καὶ Ζάμης, υἱὸς Νίνου και Σεμιράμεως, ἔτη λη'. 97, Τινὲς τὸν αὐτόχθονα Κρήτα πρώτον Κρήτης βασι λεῦσαί φασι ὅτι τα εἷς ἐστιν τῶν γενομένων Κουρητῶν, καὶ ὅτι Ζεὺς παρ' αὐτῷ κρυβεὶς ἐτράφη. Κρὴς αὐτόχθων, ὃν ἕνα λέγουσι τῶν Κουρητών, παρ᾽ οἷς ὁ Ζεὺς κρυφθεὶς ἀνετράφη... ἐξ αὐτοῦ τοῦ Κρητὸς ἡ νῆσος ὠνομάσθη Κρήτη. Τοὺς αὐτούς φασι Κουρήτας κτίσαι πόλιν Κνῶσον ἐν Κρήτῃ, καὶ ἱερὸν Κυβέλλης μητρός. 195,
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I.
c Principium XLI jubelæi, secundum Hebræos. Jobel autem
apud Hebræos quinquagenarius
annus vocatur. Itaque juxta supputationem eorum ab Adam_usque ad annum præsentem fuerunt anni duo mille.
HISTORICA.
HEBR. ASSYR. SICYON. ÆGYPT.
Abraha- Semira- Europs XVI
mus
mis
dynastia
Thebai
a TELCHINUS
322220ENEROAEROINES
BUR2222222222223233
annis xx.
50)
5448977N
b APIS an. xxv.
Ex hoc Apia, quæ nunc Peloponnesus, prius Ægialea nuncupata.
d ZAMEIS, qui et Ninyas,
filius Nini et Semiramidis, annis xxXVIII.
BREAKRSTNE
ο Σικυωνίων γ' ἐβασίλευσεν Τελχίν ἔτη κ'. Sync.
p. 102, B.
ὁ Σικυωνίων δ' ἐβασίλευσεν ᾿Απις ἔτη κε'. Ibidem.
ο Αρχὴ τοῦ μα' Ιωβηλαίου παρ' Εβραίοις. Ἰωβήλ
δὲ παρ' αὐτοῖς ἡ πεντηκονταετηρίς· ὡς εἶναι ἀπὸ
Αδάμ κατ' αὐτοὺς ἐπὶ νγ' ἔτους ᾿Αβραὰμ ἔτη ρα'.
Sync. p. 99, A.
Η Ασσυρίων γ' ἐβασίλευσε Νινύας, ὁ καὶ Ζάμης,
υἱὸς Νίνου και Σεμιράμεως, ἔτη λη'. Idem p. 97, A.
Apud Cretam regnavit primus
Cres indigena, a quo Creta apipellata quem aiunt unum Curetarum fuisse, a quibus Jupiter absconditus est et nutritus.
Hi Cnoson civitatem in Creta
condiderunt, et Cybelæ matris
templum.
• Τινὲς τὸν αὐτόχθονα Κρήτα πρώτον Κρήτης βασιλεῦσαί φασι
ὅτι τα εἷς ἐστιν τῶν γενομένων
Κουρητῶν, καὶ ὅτι Ζεὺς παρ' αὐτῷ κρυβεὶς ἐτράφη.
Idem p. 105, A.
Κρὴς αὐτόχθων, ὃν ἕνα λέγουσι τῶν Κουρητών,
παρ᾽ οἷς ὁ Ζεὺς κρυφθεὶς ἀνετράφη... ἐξ αὐτοῦ
τοῦ Κρητὸς ἡ νῆσος ὠνομάσθη Κρήτη. Τοὺς αὐτούς
φασι Κουρήτας κτίσαι πόλιν Κνῶσον ἐν Κρήτῃ, καὶ
ἱερὸν Κυβέλλης μητρός. Idem p. 195, D.
col. 353–354page 128 of 251
PG 19:353«Σικυωνίων ε' ἐβασίλευσεν θελξίων ἔτη τρακόσια τριάκοντα. 51-52, ὁ Πρῶτον ἔτος τῆς τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν ᾿Αβραὰμ ἐπαγγελίας. Από ος' ἔτους αὐτοῦ Ἀβραὰμ ἐπὶ Μωϋ σέζ... καὶ τὴν ἐξ Αἰγύπτου πορείαν τοῦ Ἑβραίων ἔθνους έτη τυγχάνει υλ', ὧν μέμνηται Παῦλος Γαλά ταις ἐπιστέλλων· Διαθήκην προκεκηρυγμένην ὑπὸ τοῦ θεοῦ ὁ μετὰ ἔτη τετρακόσια καὶ τριάκοντα γεγονώς νόμος οὐκ ἀκυροῖ, εἰς τὸ καταργῆσαι τὴν ἐπαγγελίαν. Καὶ Μωϋσῆς δὲ ἐν Ἐξόδῳ συνάδει λέγων· Ἡ δὲ παροίκησις τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ, ἣν παρώκησαν ἐν Αἰγύπτῳ καὶ ἐν γῇ Χαναάν, αὐτοὶ καὶ οἱ πατέρες αὐτῶν, ἔτη τε Δέκατον ἔτος τῆς ἐπαγγελίας· Τούτῳ τῷ ἔτει τοῦ ᾽Αβραὰμ ἔτεκεν αὐτῷ ᾿Αγὰρ ἡ παιδίσκη τὸν Ἰσμαήλ, ἀφ' οὗ τὸ τῶν Ἰσμαηλιτῶν γένος. Οἱ δὲ αὐτ τοί εἰσιν ᾿Αγαρηνοί, οἱ καὶ Σαρακηνοί καλούμενοι. α Ασσυρίων δ' ἐβασίλευσεν "Αρειος ἔτη λ'. Το κ' ἔτος τῆς ἐπαγγελίας.
$55
CHRONICORUM LIB II.
HEBR. ASSYR. SICYON. EGYPT.
Abraha- Zameis Apis XVI.
mus
dynastia
Thebai
a THELXION
annis Lil.
6 PRIMUS ANNUS REPROMISSIONIS DEI AD ABRAHAN.
Abraham cum ɩXXV esset annorum divino dignus habetur alloquio et ea repromissione, quæ ad e:m
facta est. LXXV anno Abrahæ usque ad Moysen et egressum gentis Judæorum ex Ægypto, supputantur
anni ccccxxx: quorum meminit Paulus ita dicens: Testamentuin confirmatum a Deo quæ post quadringentos et triginta annos facta est lex, non infirmat ad destruendam repromissionem. › Ipse quoque in Exodo Moyses his congruens loquitur: • Habitatio autem filicrum Israel, qua habitaverunt in
Egypto et in terra Chanaan ipsi et patres eorum, ‹ anniquadriagenti triginta. ›
e Decimus annus repromissionis.
Octoginta sex annorum erat
Abraham cum ex ancilla Agar
genuit Ismaelem, a quo Ismaelitarum gens, qui postea Agareni,
deinde Saraceni dicti.
2222222NKEROES
e Vicesimus annus repromis- 95
sionis.
d ARIUS annis xxx.
a
«Σικυωνίων ε' ἐβασίλευσεν θελξίων ἔτη νβ'.Sync. τρακόσια τριάκοντα. Chron. pasch. p. 51-52, Epist.
P. 102, C.
xal
ὁ Πρῶτον ἔτος τῆς τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν ᾿Αβραὰμ
ἐπαγγελίας. Από ος' ἔτους αὐτοῦ Ἀβραὰμ ἐπὶ Μωϋ
σέζ... καὶ τὴν ἐξ Αἰγύπτου πορείαν τοῦ Ἑβραίων
ἔθνους έτη τυγχάνει υλ', ὧν μέμνηται Παῦλος Γαλά
ταις ἐπιστέλλων· Διαθήκην προκεκηρυγμένην ὑπὸ
τοῦ θεοῦ ὁ μετὰ ἔτη τετρακόσια καὶ τριάκοντα γεγονώς
νόμος οὐκ ἀκυροῖ, εἰς τὸ καταργῆσαι τὴν ἐπαγγελίαν.
Καὶ Μωϋσῆς δὲ ἐν Ἐξόδῳ συνάδει λέγων· Ἡ δὲ παροίκησις τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ, ἣν παρώκησαν ἐν Αἰγύπτῳ
καὶ ἐν γῇ Χαναάν, αὐτοὶ καὶ οἱ πατέρες αὐτῶν, ἔτη τε
ad Galat. 111, 17; Exod. x11, 40.
• Δέκατον ἔτος τῆς ἐπαγγελίας· Τούτῳ τῷ ἔτει
τοῦ ᾽Αβραὰμ ἔτεκεν αὐτῷ ᾿Αγὰρ ἡ παιδίσκη τὸν
Ἰσμαήλ, ἀφ' οὗ τὸ τῶν Ἰσμαηλιτῶν γένος. Οἱ δὲ αὐτ
τοί εἰσιν ᾿Αγαρηνοί, οἱ καὶ Σαρακηνοί καλούμενοι.
Chron. pasch. p. 52, B.
α Ασσυρίων δ' ἐβασίλευσεν "Αρειος ἔτη λ'. Sync.
p. 103, B.
• Το κ' ἔτος τῆς ἐπαγγελίας. Chron. pasch.
p. 54, A.
col. 355–356page 129 of 251
PG 19:355«Τῷ ἑκατοστῷ ἔτει τοῦ ᾽Αβραὰμ γίνεται αὐτῷ παῖς γνήσιος Ἰσαάκ, ᾧ ἐπέζησεν ἔτη οε'. Πρώτῳ προφητῶν ὄντι τῷ ᾽Αβραὰμ, ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος φανεὶς ἐν ἀνθρώπου σχήματι τὴν τῶν ἐθνῶν κλησιν θεσπίζει, ἣν καθ᾿ ἡμᾶς ὁ τοῦ Χριστοῦ λόγος εἰς πέρας ἤγαγε διὰ τῆς εἰς πάντα τὰ ἔθνη εὐαγγελικής διδασκαλίας. ὁ Λ' ἔτος τῆς ἐπαγγελίας. ο Μ' τῆς ἐπαγγελίας ἔτος· ν' τῆς ἐπαγγελίας ἔτος Ο' τῆς ἐπαγγελίας ἔτος. Εἰ τ' τῆς ἐπαγγελίας Ασσυρίων ε' έβασίλευσεν ᾿Αράλιος ἔτη μ'. ε Σικυωνίων ς' έβασίλευσεν Αίγυδρος ἔτη λδ'. [ Τινὲς τὸν αὐτόχθονα Κρῆτα πρώτον Κρήτης βασιλεῦσαι φασι· κατὰ δὲ τὸν χρόνον, ὃν ἀνωτέρω ἱστο ρήσαμεν, κατὰ ἄλλους ἐπὶ Νινύμ. 105, Α.
EUSEBI CÆSARIENSIS OPP. PARS I.
HISTORICA.
HEBR. ASSYR. SICYON. EGYPT,
Abraha- Arius Thelxion XVI.
mus
dynastia
Thebai
Sodoma el Gomorrha succensæ.
a Abṛaham cum centenarius esset, genuit ex libera filium Isaac, cui supervixit alios annos LXIV.
Primo omnium prophetarum Abrahæ Verbum Dei, cum in figura apparuisset humana, vocationem gen.
tium pollicetur, quam in nostro tempore sermo Christi deduxit ad finem per evangelicam in omnes getr
tes prædicationem.
HEBR.
ASSYR. SICYON. EGYPT.
Abraha- Isaacus Arius Thelxion XVI
mus
ISAACUS annis Lx.
dynastia
Thebai
Initium quadragesimi secundi jubelæi, secundum Judæos.
6 Tricesimus annus repro- 105
missionis.
Centesimus decimus annus
Abrahæ.
c Quadragesimus annus re- 145
promissionis.
Centesimus vicesimus annus 120
Abrahæ.
23233E2221231
10+
d ARALIUS annis XL.
e ÆGYDRUS
annis xxxiv.
Quinquagesimus annus re- 125
promissionis.
$426
Centesimus tricesimus an130
nus Abrahæ.
«Τῷ ἑκατοστῷ ἔτει τοῦ ᾽Αβραὰμ γίνεται αὐτῷ
παῖς γνήσιος Ἰσαάκ, ᾧ ἐπέζησεν ἔτη οε'. Πρώτῳ
προφητῶν ὄντι τῷ ᾽Αβραὰμ, ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος φανεὶς
ἐν ἀνθρώπου σχήματι τὴν τῶν ἐθνῶν κλησιν θεσπίζει,
ἣν καθ᾿ ἡμᾶς ὁ τοῦ Χριστοῦ λόγος εἰς πέρας ἤγαγε
διὰ τῆς εἰς πάντα τὰ ἔθνη εὐαγγελικής διδασκαλίας.
Chron. pasch. p. 54, A.
ὁ Λ' ἔτος τῆς ἐπαγγελίας. Ibidem.
ο Μ' τῆς ἐπαγγελίας ἔτος· ν' τῆς ἐπαγγελίας ἔτος·
Ets,etc. Idem p. 54, C.
f In Creta regnavit primus
Cres indigena, ut quidam volunt. Alii vero suprascriptum
132 tempus vindicant.
Ο' τῆς ἐπαγγελίας ἔτος. Εἰ τ' τῆς ἐπαγγελίας
Eros. Idem p. 57, B.
d Ασσυρίων ε' έβασίλευσεν ᾿Αράλιος ἔτη μ'. Sync.
p. 103, B.
ε Σικυωνίων ς' έβασίλευσεν Αίγυδρος ἔτη λδ'. Idem
p. 104, D.
[ Τινὲς τὸν αὐτόχθονα Κρῆτα πρώτον Κρήτης βα
σιλεῦσαί φασι· κατὰ δὲ τὸν χρόνον, ὃν ἀνωτέρω ἱστο
ρήσαμεν, κατὰ ἄλλους ἐπὶ Νινύμ. Idem p. 105, Α.
col. 357–358page 130 of 251
PG 19:357Σικυωνίων ζ' έβασίλευσεν Θουρύμαχος ἔτη με. ὁ Ἐξηκοστῷ ἔτει γίνονται τῷ Ἰσαὰκ δύο παῖδες ίδυμοι ἐκ τῆς Ρεβέκκας· πρῶτος Ἡσαῦ, ὁ καὶ Εδώμ, ἀφ' οὗ τὸ Ἰδουμαίων ἔθνος· δεύτερος Ἰακώβ, ὁ μετονομασθεὶς Ἰσραήλ, ἀφ᾽ οὗ Ἰσραηλῖται, οἱ καὶ Εξ Εβραίων Ἰακὼβ μέχρι τῆς τοῦ παιδὸς Ἰω τῆς ἀρχῆς τῆς ἐν Αἰγύπτῳ, ἔζησεν ἔτη ρλζ'. Ασσυρίων δ' ἐβασίλευσεν Ξέρξης έτη λ'. Αρχή βασιλείας Αργείων, ὧν πρῶτος βασιλεὺς [ Η θυγάτηρ Ινάχου Ἰω... ἣν Αἰγύπτιοι σε βουσιν Ἴσιν Φαρίαν καλοῦντες. 126, Ἀπὸ Ἰνάχου ποταμὸς Ἴναχος ἐν ῎Αργῳ ὠνομάσθη, καὶ ὁ Βόσπορος ἐπώνυμος τῆς Ἰούς.
CHRONICORUM LIB. II.
HEBR.
ASSYR. SICTON. EGYPT.
Abraha- Isaacus Aralius Ægydrus XVI
mus
dynastia
Thebæi
Sexagesimus annus repro- 135
missionis.
Centesimus quadragesimus 140
annus Abrahæ.
Septuagesimus annus repro- 145
missionis.
Centesimus quinquagesimus 150
annus Abrabæ.
Octogesimus annus repro- 155
missionis.
Principium jubelæi quadragesimi tertii.
& THURIMACHUS
annis XLV.
Centesimus sexagesimus an-.160
1234 NƏ
nus Abrabæ.
b Sexagenario Isaac nascuntur filii gemini; primus Esau, qui et Edom, a quo gens Idumæorum, secundus Jacob, qui postea Israel, a quo Israelitæ, qui nunc Judæi. Initium etiam regni Argivorum his
temporibus.
BEBR.
ASSYR. SICYON. ARGIV. EGYPT.
Abraha Jacobus Xerxes Thuri- Inachus XVI
mus
machus
dynastia
Thebai
JACOBUS XERXES
an. CXXI. an. xxx.
INACHUS
an. L.
c Apud Hebræos Jacob filius Isaac, usque ad principatum filii Joseph, annis cxxı.
d Apud Assyrios sextus Xerxes, qui et Baleus, annis xxx.
e Apud Argos primus regnavit Inachus annis L.
Inachi filia lo, quam Ægyptii mutato nomine Isidem colunt. patre Inacho inachus fluvius apud
Argos. filia lone Bosphorus nuncupatur.
Castor chronographus de Argivorum regno ita loquitur: Consequenter persequemur reges Argi ab
Inacho usque in Sthenelantum filium Crotopi: quorum invenitur omne tempus anni CCCLXXXIV.
• Σικυωνίων ζ' έβασίλευσεν Θουρύμαχος ἔτη με.
Sync. p. 104, D.
ὁ Ἐξηκοστῷ ἔτει γίνονται τῷ Ἰσαὰκ δύο παῖδες
ίδυμοι ἐκ τῆς Ρεβέκκας· πρῶτος Ἡσαῦ, ὁ καὶ
Εδώμ, ἀφ' οὗ τὸ Ἰδουμαίων ἔθνος· δεύτερος Ἰακώβ,
ὁ μετονομασθεὶς Ἰσραήλ, ἀφ᾽ οὗ Ἰσραηλῖται, οἱ καὶ
Telaio. Chron. pasch. p. 57, B.
· Εξ Εβραίων Ἰακὼβ μέχρι τῆς τοῦ παιδὸς Ἰωτῆς ἀρχῆς τῆς ἐν Αἰγύπτῳ, ἔζησεν ἔτη ρλζ'. Idem
p. 58, A.
d Ασσυρίων δ' ἐβασίλευσεν Ξέρξης έτη λ'. Sync.
p. 103, B.
• Αρχή βασιλείας Αργείων, ὧν πρῶτος βασιλεὺς
"Ivaxos čtŋ v'. Idem p. 125, B.
[ Η θυγάτηρ Ινάχου Ἰω... ἣν Αἰγύπτιοι σε
'H
βουσιν Ἴσιν Φαρίαν καλοῦντες. Idem p. 126, A.
Ἀπὸ Ἰνάχου ποταμὸς Ἴναχος ἐν ῎Αργῳ ὠνομά
σθη, καὶ ὁ Βόσπορος ἐπώνυμος τῆς Ἰούς. Idem p.
126, A.
col. 359–360page 131 of 251
PG 19:359α μι' ἔτος τῆς ἐπαγγελίας. Ει ρ' ἔτος τῆς ἐπαγγε ὁ ᾿Αβραὰμ ἀπέθανεν· ἔζησε τὰ πάντα ροε'. ο Τοῦτον τὸν ᾿Απιν φασὶ πρῶτον Αἰγυπτίοις νομι σθῆναι θεὸν, καὶ Σάραπιν κληθῆναι. 149, Η Ασσυρίων ζ' ἐβασίλευσεν ᾿Αρμαμίθρης ἔτη λη'. Επτακαιδεκάτη δυναστεία Ποιμένες ἦσαν ἀδελ φοὶ ἔτη ργ'... Κατὰ τούτους Αἰγυπτίων βασιλεὺς Ἰωσὴφ δείκνυται. 61-62. [ Σικυωνίων η' έβασίλευσε Λεύκιππος στη νγ'. Πάση
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I. HISTORICA.
HEBR.
ASSYR. SICYON. ARGIV. EGYPT.
་་་
Abraha- Jacobus Xerxes Thuri- Inachus dynastia
mus
machus
Thebai
a Nonagesimus annus
repromissionis.
Centesimus septuagesi170
mus annus Abrahæ, Isaac
vero septuagesimus.
b Centesimus annus re175
promissionis; post quem
P123136
234567820-23±
moritur Abraham; omnes
annos agens CLXXV.
Octogesimus annus 1180
saac.
Centesimus decimus an185
nus repromissionis.
Nonagesimus annuus 1- 190
!
222222RE
c Apis in Ægypto deus
primus putatus est, quem
quidam Serapin vocave25
runt.
saac.
ЕСЕРТ.
dynastia
d ARMAMITHRES an. XXXVIII. Pastores
Ægypti septima decima dynastia, quo tempore regnabant Pastores annis citi. Reges Egyptiorum
pastores conjicimus nuncupatos propter Joseph et fratres ejus, qui in principio pastorum more descendisse in Egyptum comprobantur.
3$
Centesimus vicesimus 195
annus repromissionis.
Centesimus annus Isaac. 200
6738212KIR
Principium jubelæi quadragesimi quarti, juxta 202
Judæorum traditionem.
/ LEUCIPPUS annis LIII.
124ệ
α μι' ἔτος τῆς ἐπαγγελίας. Ει ρ' ἔτος τῆς ἐπαγγε
Ataç. El pr' Eros. etc. Chron. pasch. p. 58, B.
b ὁ ᾿Αβραὰμ ἀπέθανεν· ἔζησε τὰ πάντα ροε'. Sync.
p. 10', B.
ο Τοῦτον τὸν ᾿Απιν φασὶ πρῶτον Αἰγυπτίοις νομι
σθῆναι θεὸν, καὶ Σάραπιν κληθῆναι. Idem p. 149, A.
Η Ασσυρίων ζ' ἐβασίλευσεν ᾿Αρμαμίθρης ἔτη λη'.
Idem p. 103, B.
• Επτακαιδεκάτη δυναστεία Ποιμένες ἦσαν ἀδελ
φοὶ ἔτη ργ'... Κατὰ τούτους Αἰγυπτίων βασιλεὺς
Ἰωσὴφ δείκνυται. Idem p. 61-62.
[ Σικυωνίων η' έβασίλευσε Λεύκιππος στη νγ'. Πάση
p. 104, D.
col. 361–362page 132 of 251
PG 19:361Αργείων β' έβασίλευσε Φορωνεὺς ἔτη ξ'. Φορω νεὺς παῖς Ἰνάχου καὶ Νιόβης πρῶτος λέγεται νόμους καὶ κριτήρια παρ' Έλλησι θέσθαι· φασί τινες Νιότ Την Φορωνέως εἶναι θυγατέρα. 125, Διὸ καὶ Πλάτων ἐν Τιμαίῳ τῷ διαλόγῳ τῶν Φορω νέως ἐπιμέμνηται χρόνων, ὡς πάνυ παλαιῶν. Καί ποτε παραγαγεῖν βουληθεὶς αὐτοὺς περὶ τῶν ἀρχαίων εἰς λόγους τῶν τῇδε, τὰ ἀρχαιότατα λέγειν ἐπιχειρεῖ περὶ Φορωνέως τε τοῦ πρώτου λεχθέντος, καὶ Νιόβης, καὶ τὰ μετὰ τὸν κατακλυσμόν. 196, Β. 6 Νώδη πρώτη γυναικῶν ἐμίγη Ζεύς, ἐξ ἧς ἔσχεν Απιν υἱὸν, τὸν Σάραπιν. Πρῶτος ἐβασίλευσε Θεσσάλων ὁ Γραϊκοῦ παῖς Ασσυρίων η' ἐβασίλευσε Βήλωχος ἔτη λέ. Τελχίνες και Καρυάται πρὸς Φορωνέα και Παρρασίους ἐπολέμησαν. 126, [ Ἰακώβ κάτεισιν εἰς τὴν Μεσοποταμίαν προς Λάβαν... καὶ δουλεύει παρ' αὐτῷ ἔτη ζ. 9 Τριτώνιδι λίμνη Αθηνά παρ' Ἕλλησιν ὠνομάσθη.
CHRONICORUM LIB. II.
HEBR.
ASSYR. SICYON. ARGIV. EGYPT.
Abraha Jacobus Armami- Leucip- Inachus XVII
mus
thres pus
dynastia
Pastores
Centesimus trigesimus an- 205
nus repromissionis.
a II. PHORONEUS
annis LX.
Phoroneus Inachi filius et Niobæ, primus leges judiciaque constituit. Quidam hujus filiam Niobem
arbitrantur. Horum temporum quasi valde antiquorum Plato in Timao meninit ita dicens: ‹ Et aliquando volens eos provocare in sermones de temporibus antiquis, quæ unicuique civitati apud veteres
accidissent, de Phoroneo, qui primus hoc nomine appellatus est, de Niobe, et his qui post diluvium
fuerunt. ▸
5252525ARSINKJY63
22222222222333RED
2222222222-2323ER
6 Niobæ omnium primæ mulierum, mistus est
Jupiter, ut Græci perhibent, de qua nascitur Apis, quem Serapin cognominant quidam.
Centesimus quadragesi- 215
mus annus repromissio- 216
nis.
Centesimus vicesimus 220
annus Isaac.
simus annus repromis- 226 66
sionis.
c Thessalus Græci filiuz
regnat in Thessalia.
Centesimus quinquage- 225
Centesimus tricesimus 230
annus Isaac.
Jacob descendit in
Mesopotamiam et servit 233
apud Laban annis vii.
Centesimus sexagesimus 235
annus repromissionis.
72227=3s
d VIII. BELOCHUS annis XXXV.
e Telchines et Caryatæ adversus Phoroneum
et Parrhasios instituunt
bellum.
9 Ogyges in Attica Eleusina condidit, quæ antiquitus vocabatur Acte, et alias plurimas civitates: cujus temporibus apud lacum Tritonidem virgo apparuit, quam Græci Minervam nuncupaverunt.
• Αργείων β' έβασίλευσε Φορωνεὺς ἔτη ξ'. Φορω
νεὺς παῖς Ἰνάχου καὶ Νιόβης πρῶτος λέγεται νόμους
καὶ κριτήρια παρ' Έλλησι θέσθαι· φασί τινες Νιότ
Την Φορωνέως εἶναι θυγατέρα. Sync. p. 125, C.
Διὸ καὶ Πλάτων ἐν Τιμαίῳ τῷ διαλόγῳ τῶν Φορω
νέως ἐπιμέμνηται χρόνων, ὡς πάνυ παλαιῶν. Καί ποτε
παραγαγεῖν βουληθεὶς αὐτοὺς περὶ τῶν ἀρχαίων εἰς
λόγους τῶν τῇδε, τὰ ἀρχαιότατα λέγειν ἐπιχειρεῖ περὶ
Φορωνέως τε τοῦ πρώτου λεχθέντος, καὶ Νιόβης, καὶ
τὰ μετὰ τὸν κατακλυσμόν. Idem p. 196, Β.
6 Νώδη πρώτη γυναικῶν ἐμίγη Ζεύς, ἐξ ἧς ἔσχεν
Απιν υἱὸν, τὸν Σάραπιν. lbidem.
PATROL. GR. XIX.
• Πρῶτος ἐβασίλευσε Θεσσάλων ὁ Γραϊκοῦ παῖς
Otagalog. Ibidem.
d Ασσυρίων η' ἐβασίλευσε Βήλωχος ἔτη λέ. Sync.
p. 108, C.
• Τελχίνες και Καρυάται πρὸς Φορωνέα και Παρ
ῥασίους ἐπολέμησαν. Idem p. 126, C.
[ Ἰακώβ κάτεισιν εἰς τὴν Μεσοποταμίαν προς
Λάβαν... καὶ δουλεύει παρ' αὐτῷ ἔτη ζ. Chron.
pasch. p. 58, D:
9 Τριτώνιδι λίμνη Αθηνά παρ' Ἕλλησιν ὠνομάσθη.
Ibidem.
col. 363–364page 133 of 251
PG 19:363α Ιακώβ γεννᾷ τὸν Ρουβὴμ τὸν Συμεών Ἰακὼβ γεννα Ἰακώβ γεννᾷ τὸν Λευΐ. Ἰακώβ γεννᾷ τὸν Ἰούδαν, οὗ οἱ Ἰουδαῖοι. 6 46' ἔτει αὐτοῦ ἡλικίας, Ἰακώβ γεννᾷ τὸν Ἰω Ασσυρίων θ' ἐβασίλευσε Βαλαιὸς ἔτη 16'. [ Ἰωσὴφ πιπράσκεται ὑπὸ ἀδελφῶν ἔτος ἄγων ιζ'. 9 Αργείων γ' ἐβασίλευσεν "Απις ἔτη λε'. Τοῦτον τὸν ᾿Απιν φασί... καὶ Σάραπιν κληθῆναι. Οὗτος τὸν ἀδελφὸν Αἰγιαλέα τῆς ᾿Αχαΐας, ὡς φασι, κατ Σικυωνίων θ' ἐβασίλευσε Μέσαππος ἔτη μζ'. έστησε βασιλέα· αὐτὸς εἰς Αἴγυπτον ἐστάλη σὺν ὄχλῳ. Ὁ κατ' Ωγυγον ιστορούμενος κατακλυσμός. Η Τελχίνες ἐκπεσόντες Πελοποννήσου Ρόδον ᾤχισαν τὴν καλουμένην Οφιούσαν. 149, Β.
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I. HISTORICA.
HEBR.
ASSYR. SICYON.
ARGIV. EGYPT.
Abraha Jacobus Belochus Leucip- PhoroXVII
mus
pus
neus dynastia
Pastores
Jacob Liam et Rachel in
Mesopotamia ducit uxores
Centesimus quadrage- 240
simus annus Isaac.
Centesimus septuage- 245
simus annus repromis- 246
sionis.
Centesimus quinquage- 250
simus annus Isaac.
b Jacob generat Joseph.
FR2232222222
Ag4g665SGEGNIS88G
+27RENBABAERASTEG
2223E23EKOAKOSENE
a Jacob generat Ruben, Simeon, Levi, et
Judam, a quo Judæi appellati.
c IX. MESSAPUS an. XLVII.
Initium quadragesimi
quinti jubelæi.
Messana, quæ et Ma254
Centesimus octogesi- 255
mus aanus repromissio- 256
nis.
Centesimus sexagesi- 260
mus annus Isaac, Jacob
vero centesimus.
2222222EER
4444822ND
mertina, conditur in Si67
cilia.
d Diluvium quod factum est sub Ogyge in Achaia.
e IX. BALÆUS annis LII.
Joseph venditur a
fratribus annos agens
#337828
Centesimus nonagesimus annus repromissionis.
XYU.
Ducentesimus annus re- 275 445
promissionis.
g III. APIS.
annis xxxv.
Aiunt hunc Apin esse
Serapin siquidem cum
fratrem Ægialeum regem
præfecisset Achaiæ, ipse cum populo ad Ægyp
tum navigavit.
h Telchines victi, amisso regno suo, Rhodum condiderunt, quæ prius Ophiussa vocabatur.
α Ιακώβ γεννᾷ τὸν Ρουβὴμ
τὸν Συμεών
pasch. p. 59, A.
Ἰακὼβ γεννα
Ἰακώβ γεννᾷ τὸν Λευΐ. Chron.
Ἰακώβ γεννᾷ τὸν Ἰούδαν, οὗ οἱ Ἰουδαῖοι. Idem
p. 60, A.
6 46' ἔτει αὐτοῦ ἡλικίας, Ἰακώβ γεννᾷ τὸν Ἰω
aho. Ibidem.
• Ασσυρίων θ' ἐβασίλευσε Βαλαιὸς ἔτη 16'. Idem
p. 108, C.
[ Ἰωσὴφ πιπράσκεται ὑπὸ ἀδελφῶν ἔτος ἄγων ιζ'.
Chron. pasch. p. 60, C.
9 Αργείων γ' ἐβασίλευσεν "Απις ἔτη λε'. Τοῦτον
τὸν ᾿Απιν φασί... καὶ Σάραπιν κληθῆναι. Οὗτος
xal
τὸν ἀδελφὸν Αἰγιαλέα τῆς ᾿Αχαΐας, ὡς φασι, κατ
• Σικυωνίων θ' ἐβασίλευσε Μέσαππος ἔτη μζ'. έστησε βασιλέα· αὐτὸς εἰς Αἴγυπτον ἐστάλη σὺν ὄχλῳ.
Sync. p. 104, D.
d Ὁ κατ' Ωγυγον ιστορούμενος κατακλυσμός. Idem
p. 63, D.
Sync. p. 148-149.
Η Τελχίνες ἐκπεσόντες Πελοποννήσου Ρόδον ᾤχισαν
τὴν καλουμένην Οφιούσαν. Idem p. 149, Β.
་
col. 365–366page 134 of 251
PG 19:365«Μέμφις ἐν Αἰγύπτῳ κατὰ τούτους ἐκτίσθη τοὺς ὁ Τῷ ρκ' ἔτει τοῦ Ἰακὼν ἐτελεύτησεν ὁ Ἰσαὰκ ὁ κατὴρ αὐτοῦ ζήσας ἔτη ρπ'. 107, ο Ἰωσὴφ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς Αἰγύπτου ἀναβιβάζεται, ὑπερ ήν τῆς μὲν ζωῆς τοῦ Ἰωσὴφ ἔτος λ'. 4 Τῷ δευτέρῳ ἔτει τῆς λιμοῦ... κατῆλθεν Ια κωδ εἰς Αἴγυπτον εἶπε δὲ Ἰακὼβ τῷ Φαραώ Αἱ ἡμέραι τῶν ἐτῶν τῆς ζωῆς μου ᾗ παροικῶ ολ' Οκτωκαιδεκάτη δυναστεία Διοσπολιτῶν βασιλέων, ὧν πρώτος "Αμωσις ἔτη κε'. 62, [ Σπάρτα ἐκτίσθη ὑπὸ Σπάρτου παιδὸς Φορωνέως. Σικυωνίων ι' ἐβασίλευσεν Ἐραστὸς ἔτη μς'. Η πλ' ἔτος τῆς ἐπαγγελίας· σμ', ον, ἱ ᾿Αργείων δ᾽ ἐβασίλευσεν "Αργος ἔτη ο. Κ Εκατοστὸν τεσσαρακοστὸν ἕβδομον ἔτος ἄγων Ἰακὼβ προφητεύει περὶ τοῦ Κυρίου, καὶ περὶ τῆς τῶν ἐθνῶν κλήσεως διὰ Χριστοῦ. καὶ ἀποθνή
CHRONICORUM LIB. II.
HEBR.
ASSYR. SICYON. ARGIV. EGYPT.
Abraha Jacobus Balæus Messapus Apis XVII
mus
dynastia
Pastores
b Centesimo octogesimo anno Isaac moritur
derelinquens filium Jacob
habentem annos cxx.
JOSEPHUS annis Lxxx.
Ducentesimus decimus 285
annus repromissionis.
wwwwwwwgr
a Memphis in Egypte
ab Api condita.
c Josephus ex Hebræis
dux Ægypti annis LXXX,
tricesimo ætatis suæ anno.
d Centesimus tricesimus annus Jacob. Secundo anno famis ingressus Ægyptum cum filiis suis Jacob,
cum interrogaretur a Pharaone, quotum annum ageret, respondit se esse annorum centum triginta. Ægyptiorum reges omnes tunc Pharaones dicebantur propter dignitatem; sicuti et nos dicimus imperatores Augustos. Habebat ergo unusquisque proprium nomen, (ut) ex libris Manethonis sacerdotis Ægyptiorum agnoscitur.
e xvIII
dynastia
Díospolitanorum
I. AMOSIS
annis xxv.
Ducentesimus vicesimus 295
annus repromissionis.
Centesimus quadrage- 300
នគគគគគគ
simus annus Jacob.
g X. ERATUS annis xlvi.
Quinquagesimus annus 301
Joseph. Initium quadra- 302
gesimi sexti jubelæi.
h Ducentesimus trice- 305
simus annus repromis22222
sionis.
i IV. ARGUS
annis LXX.
f Sparta condita est a
Sparto filio Phoronei.
k Jacob centesimo quadragesimo septimo ætatis suæ anno diem obiit prophetans de Christo et de vocatione gentium.
«Μέμφις ἐν Αἰγύπτῳ κατὰ τούτους ἐκτίσθη τοὺς
xpóvous. Sync. p. 149, B.
ὁ Τῷ ρκ' ἔτει τοῦ Ἰακὼν ἐτελεύτησεν ὁ Ἰσαὰκ ὁ
κατὴρ αὐτοῦ ζήσας ἔτη ρπ'. Idem p. 107, C.
ο Ἰωσὴφ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς Αἰγύπτου ἀναβιβάζεται,
ὑπερ ήν τῆς μὲν ζωῆς τοῦ Ἰωσὴφ ἔτος λ'. Idem ibidem.
4 Τῷ δευτέρῳ ἔτει τῆς λιμοῦ... κατῆλθεν Ιακωδ εἰς Αἴγυπτον εἶπε δὲ Ἰακὼβ τῷ Φαραώ·
Αἱ ἡμέραι τῶν ἐτῶν τῆς ζωῆς μου ᾗ παροικῶ ολ'
En. Idem p. 109, 110.
• Οκτωκαιδεκάτη δυναστεία Διοσπολιτῶν βασιλέων,
ὧν πρώτος "Αμωσις ἔτη κε'. Idem p. 62, G.
[ Σπάρτα ἐκτίσθη ὑπὸ Σπάρτου παιδὸς Φορωνέως.
Idem p. 149, B.
g Σικυωνίων ι' ἐβασίλευσεν Ἐραστὸς ἔτη μς'. Idem
p. 104, D.
Η πλ' ἔτος τῆς ἐπαγγελίας· σμ', ον, etc. Chron.
pasch. p. 62-63.
ἱ ᾿Αργείων δ᾽ ἐβασίλευσεν "Αργος ἔτη ο. Idem
p. 149, B.
Κ Εκατοστὸν τεσσαρακοστὸν ἕβδομον ἔτος ἄγων
Ἰακὼβ προφητεύει περὶ τοῦ Κυρίου, καὶ περὶ τῆς
τῶν ἐθνῶν κλήσεως διὰ Χριστοῦ. καὶ ἀποθνήexet. Chron. pasch n 61-62.
col. 367–368page 135 of 251
PG 19:367α Αἰγυπτίων β' ἐβασίλευσε Χεβρων ἔτη ιγ'. ἀλογίας εἰς παίδευσιν μετάγειν. 149, ὁ Αἰγυπτίων γ' ἐβασίλευσεν ᾿Αμένωφις ἔτη και. Τούτοις τοῖς χρόνοις, ώς φασι, Προμηθεύς ἦν, ὃς ἐμυθεύετο πλάττων ἀνθρώπους ἐξ ἀπαιδευσίας καὶ ε σο' ἔτος τῆς ἐπαγγελίας. 62, Β. [ Ασσυρίων έβασίλευσε ια' Μάμυλος ἔτη λ'. 123, Β.
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I.
HISTORICA.
HEBR.
ASSYR. SICYON. ARGIV. EGYPT.
Abraha- Josephus Balæus Eratus Argus XVIII
mus
dynastia
Amosis
Sexagesimus annus Jo- 311
seph.
Ducentesimus quadra- 315
2220323E
gagetest
શ
gesimus annus repromissionis.
X. ALTADAS annis XXXII.
Septuagesimus annus 321
Joseph.
Ducentesimus quinqua- 325
gesimus annus repromis- 326
sionis.
Octogesimus annus Jo- 331
seph.
K8Q=221464628
a II. CHEBRON annis XII.
6 III. AMENOPHIS annis XXI.
c Secundum quorumdam opinionein his temporibus Prometheus fuit,
aʼquo homines factos esse
commemorant el revera, cum sapiens esset,
feritatem eorum et nimiam
imperitiam ad humanitatem et scientiam transfigurabat.
d Ducentesimus sexa- 335
gesimus annus repromis- 336 55
xionis.
Nonagesimus annus Jo- 341
seph.
*344
e CCLXX annus repro- 345
missionis.
HABRAKASEGES335
wwwwwwww
22233232RRD 88212
fXI. MAMYLUS annis xxx.
Centesimus annus Jo- 351
seph.
α Αἰγυπτίων β' ἐβασίλευσε Χεβρων ἔτη ιγ'. Eure- ἀλογίας εἰς παίδευσιν μετάγειν. Sync. p. 149, G.
bius apud Sync. p. 71, C.
ὁ Αἰγυπτίων γ' ἐβασίλευσεν ᾿Αμένωφις ἔτη και.
Euseb. apud. Sync. p. 71, C.
• Τούτοις τοῖς χρόνοις, ώς φασι, Προμηθεύς ἦν,
ὃς ἐμυθεύετο πλάττων ἀνθρώπους ἐξ ἀπαιδευσίας καὶ
dog Eros he mayɣɛllaç. Chron. pasch. p. 62, B.
ε σο' ἔτος τῆς ἐπαγγελίας. Idem p. 62, Β.
[ Ασσυρίων έβασίλευσε ια' Μάμυλος ἔτη λ'. Sync.
p. 123, Β.
Anno 344 rursus incipit post lacunam codex Armeniacus.
col. 369–370page 136 of 251
PG 19:369Σικυωνίων ια' ἐβασίλευσε Πλεμναῖος ἔτη με. ὁ Αἰγυπτίων δ' ἐβασίλευσε Μιφρὶς ἔτη 16'. ο σπ' ἔτος τῆς ἐπαγγελίας. 62, Η Ετελεύτησεν, Ἰωσὴφ ὢν ἐτῶν ρι'. 111, Α. Μετὰ θάνατον Ἰωσήφ, δουλεύουσιν Ἑβραῖοι τοῖς Αιγυπτίοις ἕτερα ἔτη ρμδ΄. Τὰ δὲ πάντα τῆς ἐν Αἰ γύπτῳ διατριβῆς τῶν Ἰουδαίων ἔτη τυγχάνει σιε, ἀριθμούμενα ἀπὸ τῆς καθόδου Ἰακὼς καὶ τῶν τού ο Αἰγυπτίων ε' ἐβασίλευσε Μισφραγμούθωσις ἔτη 1 Καλλίθυια Πείραντος ἐν "Αργει πρῶτον ιεράτευσε τῆς "Ηρας. 149, Β. 9 Τούτοις τοῖς χρόνοις "Ατλας, ο Προμηθέως ἀδελ φὸς, ἄριστος ἀστρολόγος διέλαμπεν, ὃς τῆς ἐπιστήμης ἕνεκεν τὸν οὐρανὸν φέρειν πεφήμισται. Εὐριπίδης δὲ τὸν Ατλαντα ὄρος εἶναί φησιν ὑπερνεφές.
CHRONICORUM LIB. H.
HEBR.
ASSYR. SICYON. ARGIV. АСУРТ.
Abraha- Josephus Mamylus Plem- Argus XVIII
mus
næus
dynastia
Ameuophis
a XI. PLEMNÆUS annis xLv.
2t
6 IV. MEMPHRES annis XII.
CCCLXXX aunus repro- 355
missionis.
- 2927NBER
345678Q
d Centum decem annorum Joseph moritur;
post cujus interitum Hebræi Ægyptiis servierunt 362
annis CXLIV. Fiunt autem 363
omnes anni, quos Hebræi 364
in Ægypto fecerunt, ccxv;
qui ab eo tempore computantur, quo Jacob cum
Aliis suis descendit in
Egyptum. Post mortem 366
Joseph aliquod tempus 367
libere egerunt Israelitæ, 368
sed quia incertum est, 369
servitute eorum comple- 370
ctitur.
SERVITUS in Ægypto annis CXLIV.
e V. MISPHARMUTHOSIS an xxvt.
V. CRIASUS an. LIII. f In Argis primus sa
cerdotio functus est Callithya Pirantis filius. Al13 ter mulierem hoc voca14
bulo Pirantis filiam dicit.
9 Atlas frater Prome- 378
thei præcipuus astrolo17
gus fuit, qui ob erudiXII. MANCHALEUS annis xxx.
tionem disciplinæ etiam
cælum sustinere dictus 379
est. Euripides autem mon- 380
tem esse affirmat nubes 381
excedentem, qui Atlas 382
vocetur.
Trecentesimus decimus 385
annus repromissionis.
wwwwwwww
• Σικυωνίων ια' ἐβασίλευσε Πλεμναῖος ἔτη με.
Sync. p. 109, C.
ὁ Αἰγυπτίων δ' ἐβασίλευσε Μιφρὶς ἔτη 16'. Chron.
pasch. 71, C.
ο σπ' ἔτος τῆς ἐπαγγελίας. Idem p. 62, G.
Η Ετελεύτησεν, Ἰωσὴφ ὢν ἐτῶν ρι'. Sync. p. 111, Α.
Μετὰ θάνατον Ἰωσήφ, δουλεύουσιν Ἑβραῖοι τοῖς
Αιγυπτίοις ἕτερα ἔτη ρμδ΄. Τὰ δὲ πάντα τῆς ἐν Αἰγύπτῳ διατριβῆς τῶν Ἰουδαίων ἔτη τυγχάνει σιε,
ἀριθμούμενα ἀπὸ τῆς καθόδου Ἰακὼς καὶ τῶν τού
tov naidwy elç Alyvntov. Chron. pasch. 62,
ο Αἰγυπτίων ε' ἐβασίλευσε Μισφραγμούθωσις ἔτη
×5'. Sync. p. 71,D.
1 Καλλίθυια Πείραντος ἐν "Αργει πρῶτον ιεράτευσε
τῆς "Ηρας. Idem. p. 149, Β.
9 Τούτοις τοῖς χρόνοις "Ατλας, ο Προμηθέως ἀδελ
φὸς, ἄριστος ἀστρολόγος διέλαμπεν, ὃς τῆς ἐπιστή
μης ἕνεκεν τὸν οὐρανὸν φέρειν πεφήμισται. Εὐριπί
δῆς δὲ τὸν Ατλαντα ὄρος εἶναί φησιν ὑπερνεφές. 1dem
p. 149, D.
col. 371–372page 137 of 251
PG 19:371α Αἰγυπτίων ς' ἐβασίλευσε Τούθμωσις ἔτη θ'. λίθος. 72, τ ο Σικυωνίων 16' ἐβασίλευσεν Ὀρθόπολις ἔτη ξδ. 4 Τούτοις τοῖς χρόνοις Σύρος ἱστορεῖται γεγονέναι γηγενής, οὗ ἐπώνυμος ή Συρία. 150, Α. Αἰγυπτίων ζ' ἐβασίλευσεν ᾿Αμένωφις ἔτη λα'. Ού τος ὁ Μέμνων εἶναι νομιζόμενος, καὶ φθεγγόμενος [ Αιθίοπες ἀπὸ Ἰνδοῦ ποταμοῦ ἀναστάντες πρὸς τῇ Αἰγύπτῳ ᾤκησαν. 154, 9 Ασσυρίων ιγ' ἐβασίλευσε Σφαῖρος ἔτη κδ'. Τούτῳ τῷ δ' ἔτει τῆς ἑαυτοῦ ἡλικίας Αμραμ γεννᾷ τὸν Μωϋσῆν.
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I.
HISTORICA.
HEBR.
ASSYR. SICYON. ARGIV. ÆGYPT.
Abraha- Servitus
mus
in Mancha Plem- Criasus dynastia
Egypto leus
næus
Mispharmuthosis
a VI.TUTHMOSIS annis 1x.
6 ccc et xx annus re- 395
promissionis.
c XII. ORTHOPOLIS annis LXIV.
d His temporibus Sy- 400
cuereres
1234ậ
rus fuisse perhibetur terrigena, (al. indigena) ex
cujus vocabulo Syria nomen accepit.
f Æthiopes ab Indo flu- 401
nine consurgentes juxta 402
Ægyptum consederunt,
placita sibi terra.
Trecentesimus tricesi- 405
mus annus repromissio- 406
nis.
VII. AMENOPHIS annis xXXX.
e Hic est Amenophis,
quem quidam Memnonem
putant lapidem loquentem; cujus statua usque
ad adventum Christi sole oriente vocem dare dicebatur ex tunc enim
conticuit. Hanc statuam
ipse sibi posuit.
2222223S
9 XIII. SPHÆRUS annis xx.
Trecentesimus quadra- 415
gesimus annus repromis- 416
sionis.
ERHARAGISES
3726533912515678S
h ccc et L. annus repromissionis. Eodem anno Amram genuit Moysen cum esset annorum Lxx. Erat autem servitutis in Ægypto annus LXIV.
a
α Αἰγυπτίων ς' ἐβασίλευσε Τούθμωσις ἔτη θ'. λίθος. Euseb. apud. Sync. p. 72, D.
Eusebius apud Sync. p. 72, D.
bτx² τ ayyedias. Chron. pasch. p. 63, A.
ο Σικυωνίων 16' ἐβασίλευσεν Ὀρθόπολις ἔτη ξδ.
Sync. p. 109, C.
4 Τούτοις τοῖς χρόνοις Σύρος ἱστορεῖται γεγονέναι
γηγενής, οὗ ἐπώνυμος ή Συρία. Idem p. 150, Α.
• Αἰγυπτίων ζ' ἐβασίλευσεν ᾿Αμένωφις ἔτη λα'. Ούτος ὁ Μέμνων εἶναι νομιζόμενος, καὶ φθεγγόμενος
[ Αιθίοπες ἀπὸ Ἰνδοῦ ποταμοῦ ἀναστάντες πρὸς
τῇ Αἰγύπτῳ ᾤκησαν. Sync. p. 154, C.
9 Ασσυρίων ιγ' ἐβασίλευσε Σφαῖρος ἔτη κδ'. Idem
p. 123, B.
h TV Etos &πayyeλlas. Chron. pasch. p. 63, B.
Τούτῳ τῷ δ' ἔτει τῆς ἑαυτοῦ ἡλικίας Αμραμ γεννᾷ
τὸν Μωϋσῆν. Ibidem.
col. 373–374page 138 of 251
PG 19:373«Περί Προμηθέως δὲ καὶ Ἐπιμηθέως τὸ αὐτὸ δια φόρως ἱστοροῦσιν, καὶ "Ατλαντος, καὶ Ἰους τῆς Προ μηθέως θυγατρὸς, καὶ ᾿Αργου πανόπτου· οἱ μὲν γὰρ τσι κατὰ Κέκροπα τὸν διφυῆ γεγόνασιν, οἱ δ᾽ ὅτι πρό σερον ἔτεσι ξ', ἄλλοι δὲ η'. 150, Α. ὁ ᾿Ασσυρίων ιδ' ἐβασίλευσε Μάμυλος ἔτη λ'. σ 'Αογείων ς' ἐβασίλευσε Φορβᾶς ἔτη κδ'. 4 Αἰγυπτίων η' ἐβασίλευσεν Ωρος ἔτη λζ', ἐν ἄλλῳ λη'. ο Φορβᾶς Ρόδου έκράτησεν. 152, 4. Ο Ασσυρίων ιε' ἐβασίλευσεν ἔτη λθ' Σπαραίθως.
CHRONICORUM LIB. II.
HEBR.
Abraha
mus
Servitus
in
Ægypto
ASSYR. SICYON. ARGIV. EGYPT.
Sphærus Orthopo- Criasus dynastia
lis
Amenophis
ware
6 XIV. MAMYLUS alter an xxx.
מא
c VI. PHORBAS
an. XXXIV.
Epidaurus civitas condita est.
a Quidam seribunt Prometheum, Epimetheum,
et Atlantem fratrem Promethei, et Argum cuncta cernentem, et lo filiam
Promethei, his fuisse temporibus alii vero ætate
Cecropis; nonnulli ante
Cecropem an. Lx, sive xc.
d VIII. ORUS annis-xxxvII.
x annus Moysi; repro435
missionis autem ad Abra436
ham CCCLX.
missionis.
annus repro- 445
/ CCC et LXX* annus 455
repromissionis.
F22222222222222222222222
1222SERUNKAGES
Regnavit in Thessalia
primus Hæmon.
e Phorbas Rhodum. obtinuit.
Hercules primus, qui
fertur Antæum luctæ vi12
eisse certamine.
Primus quadrigam junxisse fertur Trochlus.
Xanthus Triopa Lesbum condidit.
In Creta regnavit Cy25
don.
9 XV. SPARÆTHUS
annis xxxIX.
Atheniensium regni principium. His temporibus in Acta, quæ nune Attica nuncupatur, regnavit Cecrops, qui et diphyes, annis L. Cecrope regnante primuni in arce oliva orta est: et ex Minervæ nomine,
quæ Græce dicitur 'Aðva, Athenæ nuncupatæ. Cecrope usque ad primam olympiadem numerantur
reges xvi; principes vero quos mors tantum finiebat x1; sub quibus apud Græcos multa miranda ſabulose narrantur. Dicebatur autem Cecrops diphyes sive ob longitudinem corporis, sive idcirco quod cum
esset Ægyptius, utramque linguam sciebat. Primus Cecrops bovem immolans Jovem appellavit, et Cecropia regio ab eo nuncupata est.
«Περί Προμηθέως δὲ καὶ Ἐπιμηθέως τὸ αὐτὸ δια
φόρως ἱστοροῦσιν, καὶ "Ατλαντος, καὶ Ἰους τῆς Προ
μηθέως θυγατρὸς, καὶ ᾿Αργου πανόπτου· οἱ μὲν γὰρ
τσι κατὰ Κέκροπα τὸν διφυῆ γεγόνασιν, οἱ δ᾽ ὅτι πρόσερον ἔτεσι ξ', ἄλλοι δὲ η'. Sync. p. 150, Α.
ὁ ᾿Ασσυρίων ιδ' ἐβασίλευσε Μάμυλος ἔτη λ'. Idem
p. 123, B.
σ 'Αογείων ς' ἐβασίλευσε Φορβᾶς ἔτη κδ'. Idem
p. 152, A.
4 Αἰγυπτίων η' ἐβασίλευσεν Ωρος ἔτη λζ', ἐν ἄλλῳ
λη'. Euseb. apud. Sync. p. 72, D.
ο Φορβᾶς Ρόδου έκράτησεν. Sync. p. 152, 4.
f™ štos Ènaɣyɛdlag Chron. pasch. p. 63, D.
Ο Ασσυρίων ιε' ἐβασίλευσεν ἔτη λθ' Σπαραίθως.
Sync. p. 125, C.
col. 375–376page 139 of 251
PG 19:375ο Σικυωνίων ιγ' ἐβασίλευσε Μαραθώνιος ἔτη κη'. Ο Κέκροψ ὁ διφυής τῆς τότε 'Ακτής, νῦν δὲ Αττι κῆς, ἐβασίλευσεν ἔτη ν', διὰ μῆκος σώματος οὕτω καλούμενος, ὥς φησιν ὁ Φιλόχορος, ἢ ὅτι Αἰγύπτιος ὧν τὰς δύο γλώσσας ἠπίστατο· οὗτος ἀπὸ τῆς ᾿Αθήνας τὴν πόλιν ᾿Αθήνας ὠνόμασεν· ἐπὶ αὐτοῦ ἡ ἐν τῇ ἀκροπόλει ἐλαία πρώτως ἐφύη· ἀπ' αὐτοῦ δὲ Κεκροπία ἡ χώρα ἐκλήθη· οὗτος πρώτος βοῦν ἐθυσίασε καὶ Ζήνα προσηγόρευσεν, ὥς τινες· ἀπ' αὐτοῦ ἐπὶ πρώ την Ολυμπιάδα βασιλεῖς ις', ἄρχοντες δὲ διὰ βίου ια', ε Αργείων ζ' έβασίλευσε Τριόπας ἔτη λη'. της ἔτος τῆς ἐπαγγελίας. Τούτῳ τῷ ἔτει Μωϋσῆς τὰς ἐν Αἰγύπτῳ καταλιπών διατριβάς, κατὰ τὴν ἔρη Αἰγυπτίων θ' 'Αχενχέρσης ἔτη ιδ'. [ Κουρήτες και Κορύβαντες Κνῶσον ᾤκησαν, οἱ ἐν ὅπλοις εὔρυθμον κίνησιν ευρόντες. 150, Α. Η Μουσικὸς ὁ Εὐκταίου καὶ νύμφης ήκμαζεν. ἱ Δευκαλίων βασιλεύειν τῶν κατὰ Παρνασσὸν ἦρ ξατο. Κ Ὁ ἐπὶ Δευκαλίωνος κατακλυσμὸς ἐν Θεσσαλίᾳ, καὶ ὁ ἐπὶ Φαέθοντος ἐμπρησμὸς ἐν Αἰθιοπίᾳ· πολλαὶ καὶ ἄλλαι γεγόνασιν Ελλησι τοπικαὶ φθοραὶ, ὡς Πλά [ Κατὰ τοὺς αὐτοὺς χρόνους μυθεύονται Έλληνες μιγῆναι τὸν Δία τῇ θυγατρὶ Ἰνάχου, ἦν καὶ βοῦν ἐποίησεν, ἀφ᾿ ἧς ὁ Βόσπορος ἐκλήθη. 126, Β. Αἰγυπτίων ι' "Αθωρις ἔτη θ'.
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS 1. HISTORICA.
HEBR.
Abraha- Servitus
mus
in
ASSYR. SICYON. ARGIV. ATHEN.
EGYPT.
Sparæ Maratho- Phorbas Cecrops dynastia
Ægypto thus nius
diphyes Orus
a XIII. MARATHONIUS an..
b I. CECROPS diphyes annis L.
Tricesimo quinto
anno Moysi Cecrops
regnabat in Attica.
c VII. TRIOPAS
annis XLVIII.
1/1/20
dcccLxxxx annus repromissionis, Moysi XL. Moyses, relictis Ægyptiorum doctrinis, in deserto temperantiæ virtute ad acumen intelligentiæ semet exercebat.
=2
e IX. ACHENCHERES
annis XII.
Curetes et Corybantes Cnoson condiderunt, qui modulatam et inter se concinentem in armis saltationem repererunt. Isti famuli Matris magnæ fuisse dicuntur.
9 CD annus repro- 475
missionis,et Moysi L.
h Musicus Euctæi
et nymphæ filius
agnoscebatur.
i Deucalion apud cos regnare orsus qui circa Parnassum montem demorabantur.
k Diluvium quod sub Deucalione in Thessalia, et incendium quod sub Phaethonte in Æthiopia factum
est, et aliæ multæ pestilentiæ locales, ut Plato memorat, fuerunt.
lo Inachi filiæ
mistus est Jupiter,
quam et in bovem
m X. ATHO- convertit; unde et·
RIS an. 1x. Bosporus appellatus
est, id est bovis transilus.
ο Σικυωνίων ιγ' ἐβασίλευσε Μαραθώνιος ἔτη κη'.
Sync. p. 124, B.
Ο Κέκροψ ὁ διφυής τῆς τότε 'Ακτής, νῦν δὲ Αττικῆς, ἐβασίλευσεν ἔτη ν', διὰ μῆκος σώματος οὕτω
καλούμενος, ὥς φησιν ὁ Φιλόχορος, ἢ ὅτι Αἰγύπτιος
ὧν τὰς δύο γλώσσας ἠπίστατο· οὗτος ἀπὸ τῆς ᾿Αθη
νᾶς τὴν πόλιν ᾿Αθήνας ὠνόμασεν· ἐπὶ αὐτοῦ ἡ ἐν τῇ
ἀκροπόλει ἐλαία πρώτως ἐφύη· ἀπ' αὐτοῦ δὲ Κεκρο
πία ἡ χώρα ἐκλήθη· οὗτος πρώτος βοῦν ἐθυσίασε καὶ
Ζήνα προσηγόρευσεν, ὥς τινες· ἀπ' αὐτοῦ ἐπὶ πρώτην Ολυμπιάδα βασιλεῖς ις', ἄρχοντες δὲ διὰ βίου ια',
En & '. Idem p. 153, A-B.
ε Αργείων ζ' έβασίλευσε Τριόπας ἔτη λη'. Sync.
p. 152, A.
d της ἔτος τῆς ἐπαγγελίας. Τούτῳ τῷ ἔτει Μωϋσῆς
τὰς ἐν Αἰγύπτῳ καταλιπών διατριβάς, κατὰ τὴν ἔρη
pov pihoobpet. Chron. pasch. p. 61, C.
• Αἰγυπτίων θ' 'Αχενχέρσης ἔτη ιδ'. Euseb. apud
Sync. p. 72, D.
[ Κουρήτες και Κορύβαντες Κνῶσον ᾤκησαν, οἱ
ἐν ὅπλοις εὔρυθμον κίνησιν ευρόντες. Sync. p. 150, Α.
VETOS THE εayyedías. Chron. pasch. p. 64, C.
Η Μουσικὸς ὁ Εὐκταίου καὶ νύμφης ήκμαζεν. Sync.
p. 155, C.
ἱ Δευκαλίων βασιλεύειν τῶν κατὰ Παρνασσὸν ἦρ
ξατο. Ibidem.
Κ Ὁ ἐπὶ Δευκαλίωνος κατακλυσμὸς ἐν Θεσσαλίᾳ,
καὶ ὁ ἐπὶ Φαέθοντος ἐμπρησμὸς ἐν Αἰθιοπίᾳ· πολλαὶ
καὶ ἄλλαι γεγόνασιν Ελλησι τοπικαὶ φθοραὶ, ὡς Πλάtwv Ev Tipalą. Idem p. 157, B.
[ Κατὰ τοὺς αὐτοὺς χρόνους μυθεύονται Έλληνες
μιγῆναι τὸν Δία τῇ θυγατρὶ Ἰνάχου, ἦν καὶ βοῦν
ἐποίησεν, ἀφ᾿ ἧς ὁ Βόσπορος ἐκλήθη. Sync. p. 126, Β.
m Αἰγυπτίων ι' "Αθωρις ἔτη θ'. Euseb. apud Sync.
p. 72, D.
col. 377–378page 140 of 251
PG 19:377Κέκροψ Αθήνας, τὰς καὶ Διάδας, ἐν Εὐβοίᾳ ἐκτι σεν. Εὐβοεῖς δὲ ταύτην Ορχομενὸν μετωνόμασαν. Χαλδαῖοι κατὰ Φοινίκων ἐστράτευσαν. ε Ἀπὸ δὲ Ἕλληνος τοῦ Δευκαλίωνος Ἕλληνες οἱ Γραικοὶ καλοῦνται. 157, Ἡ τῶν θεῶν κρίσις Ποσειδῶνος καὶ Ἀθηνᾶς ἐπὶ Κέκροπος μυθεύεται Ἕλλησι περὶ τῆς χώρας. ο Σικυωνίων ιε' ἐβασίλευσε Μαράθιος ἔτη κ'. [ Αἰγυπτίων ια' εγχέρης έτη ις'. 9 Κατὰ τοῦτον Μωϋσῆς τῆς ἐξ Αἰγύπτου πορείας τῶν Ἰουδαίων ἡγήσατο Μόνος Ευσέβιος ἐπὶ τούτου λέγει τὴν τοῦ Ἰσραὴλ διὰ Μωϋσέως ἔξοδον, μηδενός αὐτῷ λόγου μαρτυροῦντος, ἀλλὰ καὶ πάντων ἐναντιου Κόρινθος ἡ πάλαι Ἐφύρα καλουμένη ἐκτίσθη. Η Ασσυρίων ιζ' ἐβασίλευσεν Ασκατάδης ἔτη λη'. 4 Ἰὼ εἰς Αἴγυπτον ἐλθοῦσα κατά τινας, ἢ καὶ Τὸ ἐν Δήλῳ ἱερὸν ᾿Απόλλωνος Δηλίου ὑπὸ Ἐρυσίχθονος υἱοῦ Κέκροπος ἱδρύνθη. 153, η Μωϋσῆς θεοφανείας ἐπὶ τοῦ Σιναίου όρους ἠξιοῦτα
CHRONICORUM LIB. U.
HEBR.
ASSYR. SICYON. ARGIV. ATHEN.
ÆGYPT.
n:us
nius
Abraha- Servitus
in Sparæ Maratho- Triopas Cecrops dynastia
Ægypto thus
diphyes Athoris
a Cecrops in Eubœa Athenas civitatem, quæ et Diadæ, condidit; quam urbem Euboici Orchomenon
appellaverunt.
b Chaldæi contra 483
Phoenices dimicant.
4 Judicium Neptuni
et Minervæ de con486
tentione regionis a487
pud Cecropem fuisse 488
confingitur.
e XIV. MARATHIUS annis xx.
c Ab Heleno Deucalionis et Pyrrhæ tilio
Græci Hellenes nuncupati sunt; et terra
quæ ante Acte, sub eo
Attica vocata, a filia
Cranai regis Atheniensium: quæ dicta
est Altis post hoc.
f XI. CHENCHERES annis xvI.
Iste est Pharao Chencheres qui contradixit per Moysen Deo, atque mari Rubro obrutus est. Post
quem regnavit Ægyptiis Acherres Pharao.
k cccc et xx annus 495
repromissionis.
ONENECHCINONON
RENKERR
i Corinthus condita, quæ prius Ephyra
dicebatur.
k XVI. ASCATADES annis XL.
Secundum nomullos Io in Ægyptum profecta, et ibi Isis nuncupata; quæ nupta postea Telegono
Epaphum genuit, quem Ægyptii Orum nominaverunt, Græci Epaphum.
m Apollinis Delii 500
templum ab Erysi- 501
chthone primum fa- 502
bricatum
50%
* Quadringentesimus et tricesimus annus repromissionis, qui et octogesimus annus Moysi. Moyses in
monte Sina divino fruitur aspectu, qui Lxxx annum agens dux itineris ex Ægypto Hebræorum gentis
efficitur, legem eis in eremo tradens per annos XL. Ab hoc loco usque ad Salomonem et ædificationem
templi numerantur anni ccccLxXX.
a xal
• Κέκροψ Αθήνας, τὰς καὶ Διάδας, ἐν Εὐβοίᾳ ἐκτισεν. Εὐβοεῖς δὲ ταύτην Ορχομενὸν μετωνόμασαν.
Sync. p. 153, C.
• Χαλδαῖοι κατὰ Φοινίκων ἐστράτευσαν. Ibidem.
ε Ἀπὸ δὲ Ἕλληνος τοῦ Δευκαλίωνος Ἕλληνες οἱ
Γραικοὶ καλοῦνται. Sync. p. 157, C.
d Ἡ τῶν θεῶν κρίσις Ποσειδῶνος καὶ Ἀθηνᾶς ἐπὶ
Κέκροπος μυθεύεται Ἕλλησι περὶ τῆς χώρας. Ibidem.
ο Σικυωνίων ιε' ἐβασίλευσε Μαράθιος ἔτη κ'. Idem
9. 124, B.
[ Αἰγυπτίων ια' εγχέρης έτη ις'. Euseb. apud
Sync. p. 72, D.
9 Κατὰ τοῦτον Μωϋσῆς τῆς ἐξ Αἰγύπτου πορείας
τῶν Ἰουδαίων ἡγήσατο Μόνος Ευσέβιος ἐπὶ τούτου
λέγει τὴν τοῦ Ἰσραὴλ διὰ Μωϋσέως ἔξοδον, μηδενός
thy
αὐτῷ λόγου μαρτυροῦντος, ἀλλὰ καὶ πάντων ἐναντιουxal
µévwv ws papτupeľ. Sync. p. 72, D.
h vx' Eτos the naɣyelias. Chron. pasch. p. 64, D.
: Κόρινθος ἡ πάλαι Ἐφύρα καλουμένη ἐκτίσθη.
Sync. p. 152, D.
Η Ασσυρίων ιζ' ἐβασίλευσεν Ασκατάδης ἔτη λη'.
Idem p. 147, A.
4 Ἰὼ εἰς Αἴγυπτον ἐλθοῦσα κατά τινας, ἢ καὶ
"Iois πpoonynpεúen. Idem p. 152, C.
m Τὸ ἐν Δήλῳ ἱερὸν ᾿Απόλλωνος Δηλίου ὑπὸ Ἐρυ
σίχθονος υἱοῦ Κέκροπος ἱδρύνθη. Idem p. 153, C.
η Μωϋσῆς θεοφανείας ἐπὶ τοῦ Σιναίου όρους ἠξιοῦτα
và' ÉTOS Tñs ènayyɛdlaç. Chron. pasch. p. 64, D.
col. 379–380page 141 of 251
PG 19:379«Αἰγυπτίων 16' Αχεῤῥῆς ἔτη η'. 6 "Αρειος πάγος ἐκλήθη. 153, Ηρακλέα τινές φασιν ἐν Φοινίκῃ γνωρίζεσθαι Δισανδᾶν ἐπιλεγόμενον, ὃς καὶ μέχρι νῦν ὑπὸ Καπ παδοκῶν καὶ Ηλιαίων οὕτω καλεῖται. 153, Ἐν ἑπτὰ μησὶν ἐτελειώθη πάντα τὰ ἔργα τῆς Αμπελουργία ὑπὸ Διονύσου ἐγνωρίσθη, οὐχὶ τοῦ [ Σικυωνίων ιγ' ἐβασίλευσεν Ἐχυρεὺς ἔτη νε'. 4 'Αθηναίων δεύτερος ἐβασίλευσε Κραναός αὐτόχθων ἔτη θ'. Κραναοῦ τούτου θυγάτηρ ἦν Ατθις, καθ' ην Αττικὴ ἡ χώρα ὠνομάσθη, πρότερον 'Ακτή λεγο μévη. Η Μαρὼν ὁ ἀδελφὸς Μωϋσέως πρῶτος Εβραίων ὁ ᾿Αργείων η' ἐβασίλευσε Κρότωπος ἔτη κδ'. * Αἰγυπτίων ιγ' ἐβασίλευσε Χερρης έτη ιε'. Ο Κρήτης ἐβασίλευσε Απτέρας. 157, η Αθηναίων τρίτος ἐβασίλευσεν Αμφικτύων ἔτη ι υἱὸς Δευκαλίωνος. 157,
EUSEBII CESARIENSIS OPP. PARS. I. HISTORICA.
HEBR.
ASSYR. SICYON. ARGIV. ATHEN. ÆGYPT.
Abraba Moyses Ascata- Mara- Triopas Cecrops XVIII
des thius
mus
dux
MOYSES annis XL.
diphyes dynastia
Acherres
a XII. ACHERRES annis VIII.
6 Areopagi novum nomen judicii Atheniensium constitutum.
c Hercules, cognomento Desanaus, in Syria Phoenice clarus habetur. Inde ad nostram usque memoriam
a Cappadocibus et Eliensibus (al. Deliis) Desanaus adhuc dicitur.
d Septem mensibus elaboratum est tabernaculum.
Vitis inventa
Dionysio, sed non
Semelæ filio.
f XV. ECHYREUS annis Lv.
g II. CRANAUS annis 1x.
Cranaus indigena septimus ab Inacho, ex cujus filiæ Attidis nomine Atticam terram vocatam tempore
Hellenis filii Deucalionis quidam dicunt.
h Primus apud Hebræos pontifex constitutus est Aaron frater Moysi.
In Creta Apte- 513
ras, qui et urbem
condidit.
m Moyses in deser- 518
to præest genti Ju519
dæorum.
iVIII. CROTOPUS an. xxI.
k XIII. CHERRES annis xv.
In secunda Ægypto regnavit Telegonus, Ori pastoris filius, septimus ab Inacho.
n III. AMPHICTYON annis x.
Idem hic AmphicIyon Deucalionis filius est
«Αἰγυπτίων 16' Αχεῤῥῆς ἔτη η'. Εuseb. apud Sync.
p. 72, D.
6 "Αρειος πάγος ἐκλήθη. Sync. p. 153, D.
- Ηρακλέα τινές φασιν ἐν Φοινίκῃ γνωρίζεσθαι
Δισανδᾶν ἐπιλεγόμενον, ὃς καὶ μέχρι νῦν ὑπὸ Καππαδοκῶν καὶ Ηλιαίων οὕτω καλεῖται. Sync. p. 153, D.
d Ἐν ἑπτὰ μησὶν ἐτελειώθη πάντα τὰ ἔργα τῆς
oxyvñs. Idem. p. 135, D.
• Αμπελουργία ὑπὸ Διονύσου ἐγνωρίσθη, οὐχὶ τοῦ
Ex Espens. Idem p. 153,
[ Σικυωνίων ιγ' ἐβασίλευσεν Ἐχυρεὺς ἔτη νε'.
Idem p. 109, C.
4 'Αθηναίων δεύτερος ἐβασίλευσε Κραναός αὐτόχθων
ἔτη θ'. Κραναοῦ τούτου θυγάτηρ ἦν Ατθις, καθ' ην
Αττικὴ ἡ χώρα ὠνομάσθη, πρότερον 'Ακτή λεγο
μévη. Idem p. 157, B.
Η Μαρὼν ὁ ἀδελφὸς Μωϋσέως πρῶτος Εβραίων
ȧpxiepɛùs xatéσty. Chron. pasch. p. 76, B.
ὁ ᾿Αργείων η' ἐβασίλευσε Κρότωπος ἔτη κδ'. Sync.
p. 152, B.
* Αἰγυπτίων ιγ' ἐβασίλευσε Χερρης έτη ιε'. Euseb.
apud Sync. p. 73, A.
Ο Κρήτης ἐβασίλευσε Απτέρας. Idem p. 157,
m Melons ủy Th Echip y'. Chron. pasch. p. 65,
η Αθηναίων τρίτος ἐβασίλευσεν Αμφικτύων ἔτη ι
υἱὸς Δευκαλίωνος. Sync. p. 157, C.
col. 381–382page 142 of 251
PG 19:381Κατά ᾿Αμφικτύονα, τὸν Δευκαλίωνος υἱόν, τινές φασι Διόνυσον εἰς τὴν Ἀττικὴν ἐλθόντα ξενωθῆναι Σημάχῳ, καὶ τῇ θυγατρὶ αὐτοῦ νεβρίδα δωρήσασθαι ἕτερος δ' ἦν οὗτος ἐκ Σεμέλης. 157, 4 Τὸ ἐν Δήλῳ ἱερὸν ᾿Απόλλωνος Δηλίου ὑπὸ Ἐρυσίχθονος υἱοῦ Κέκροπος Ιδρύνθη. 153, Αἰγυπτίων ιγ' ἐβασίλευσεν ᾿Αρμὲς ὁ καὶ Δαναός ₫ 4 Επαφος Ἰούς τῆς δευτέρας έβασίλευσεν Αιγύ πτου, καὶ Μέμφιν ἔκτισεν. 152, Αθηναίων δ' ἐβασίλευσεν Εριχθόνιος ἔτη ν. [ Λακεδαιμονία ἐκτίσθη ὑπὸ Λακεδαίμονος τοῦ ἐκ Σεμέλης Μεσσήνης). 9 Εριχθόνιος Ηφαίστου, ὁ παρ' Ομήρφ Ἐρεχθεὺς ἐστιν. Η Αρχὰς ὁ Καλλιστοῦς καὶ Διὸς υἱὸς, Πελασγῶν κρατήσας, Αρκαδίαν τὴν χώραν μετωνόμασεν. ἱ 'Αργείων θ' έβασίλευσε Σθένελος ἔτη ια'. 152, Β. κ Ραμεσσῆς, ὁ καὶ Αίγυπτος καλούμενος, ἐβασίλευσεν Αἰγύπτου ἔτη ξη' μετονομάσας τὴν χώραν Αἴγυπτον τῷ ἰδίῳ ονόματι, ἥτις πρότερον Δερία Ελέ γετο. ι Αρμαῖος, ὁ καὶ Δαναός, φεύγων τὸν ἀδελφὸν Ῥαμεσσῆν, τὸν Αίγυπτον, ἐκπίπτει τῆς κατ' Αἴγυ στον βασιλείας αὐτοῦ. 155, Β. η 'Ασσυρίων ιζ' ἐβασίλευσεν Αμύντης στη με. η Δάρδανος έκτισε Δαρδανίαν. 158,
HEBR.
CHRONICORUM LIB. II.
ASSYR. SICYON. ARGIV. ATHEN.
EGYPT.
Abraha- Moyses Ascata- Echyreus Crotopus Amphi- XVIII
des
mus
ctyon dynastia
Cherres
a Deucalionis filius Dionysius, verum non ille Semelæ filius, cum in Atticam pervenisset, hospitio receptus a Semacho, filiæ ejus capreæ pellem largitus est.
Danaidum res.
b Templum Deli
constructum ab Erysichthone filio Cecropis.
c XIV. ARMAIS, qui et
DANAUS, an. v.
d Epaphus filius lo
et Jovis Memphim cie IV. ERICHTHO- vitatem condidit cum
NIUS annis L.
in secunda Ægypto
regnaret.
h Arcas filius Jovis
et Callisto, Pelasgis
¡ IX. STIENELUS annis xi.in ditionem redactis,
regionem eorum Arcadiam nuncupavit.
k XV. RAMESSES, qui et
Ægyptus, annis lxviji.
Lacedæmoniorum 530
civitas condita a La531
cedæmone Semelæ fi532
Ever s
lio.
g Erichthonius rex
Atheniensium Vulcani et Minervæ di- 533
citur filius, qui ab
Homero Erechtheus
vocatur.
1 Danaum regem 535
suum ejecerunt Ægy- 536
ptii, fratrique ejus 537
Egypto tradiderunt.
Egyptus quæ prius
Aeria dicebatur, ab
Egypto tunc sibi rem XVII. AMYNTAS annis XLV.
gnante nomen acce- 539
pit, secundum quos- 540
dam historiographos. 541
គគគគគ
cvwvwvovered
R Dardanus condidit Dardaniam.
• Κατά ᾿Αμφικτύονα, τὸν Δευκαλίωνος υἱόν, τινές
φασι Διόνυσον εἰς τὴν Ἀττικὴν ἐλθόντα ξενωθῆναι
Σημάχῳ, καὶ τῇ θυγατρὶ αὐτοῦ νεβρίδα δωρήσασθαι·
ἕτερος δ' ἦν οὗτος ἐκ Σεμέλης. Sync. p. 157, C.
4 Τὸ ἐν Δήλῳ ἱερὸν ᾿Απόλλωνος Δηλίου ὑπὸ Ἐρυσίχθονος υἱοῦ Κέκροπος Ιδρύνθη. Idem p. 153, C.
Αἰγυπτίων ιγ' ἐβασίλευσεν ᾿Αρμὲς ὁ καὶ Δαναός
Eme'. Euseb. apud Sync. p. 73, A.
₫ 4 Επαφος Ἰούς τῆς δευτέρας έβασίλευσεν Αιγύπτου, καὶ Μέμφιν ἔκτισεν. Sync. p. 152, G.
• Αθηναίων δ' ἐβασίλευσεν Εριχθόνιος ἔτη ν.
Idem p. 157, D.
[ Λακεδαιμονία ἐκτίσθη ὑπὸ Λακεδαίμονος τοῦ ἐκ
Σεμέλης (ed. Μεσσήνης). Ibidem.
9 Εριχθόνιος Ηφαίστου, ὁ παρ' Ομήρφ Ερε
χθεύς ἐστιν. Ibidem
Η Αρχὰς ὁ Καλλιστοῦς καὶ Διὸς υἱὸς, Πελασγῶν
κρατήσας, Αρκαδίαν τὴν χώραν μετωνόμασεν. Idem
p. 158, A.
ἱ 'Αργείων θ' έβασίλευσε Σθένελος ἔτη ια'. Idem
p. 152, Β.
κ Ραμεσσῆς, ὁ καὶ Αίγυπτος καλούμενος, ἐβασί
λευσεν Αἰγύπτου ἔτη ξη' μετονομάσας τὴν χώραν
Αἴγυπτον τῷ ἰδίῳ ονόματι, ἥτις πρότερον Δερία Ελέγετο. Idem p. 155, C.
ι Αρμαῖος, ὁ καὶ Δαναός, φεύγων τὸν ἀδελφὸν
Ῥαμεσσῆν, τὸν Αίγυπτον, ἐκπίπτει τῆς κατ' Αἴγυ
στον βασιλείας αὐτοῦ. Idem p. 155, Β.
η 'Ασσυρίων ιζ' ἐβασίλευσεν Αμύντης στη με.
Idem p. 147, A.
η Δάρδανος έκτισε Δαρδανίαν. Item p. 158, A.
col. 383–384page 143 of 251
PG 19:383α 'Αργείων ι' έβασίλευσεν Δαναός ἔτη ν'. Ο Δαναός κρατήσας τοῦ ᾿Αργους, καὶ ἐκβαλών Σθένελον τὸν Κροτώπου, Αργείων ἐβασίλευσε· καὶ οἱ ἀπόγονοι αὐτοῦ μετ᾿ αὐτὸν Δαναΐδαι καλούμενοι ἐπ' Εὐρυσθέα τὸν Σθενέλου τοῦ Περσέως· μεθ' οὓς οἱ Πελοπίδαι ἀπὸ Πέλοπος παραλαβόντες ἀρχὴν, ὧν πρῶτος 'Ατρεύς. Ἰησοῦς Ναυῆ ἔτη κζ'. 77, 4 Εριχθόνιος ἅρμα πρῶτος Ἕλλησιν ἐφεῦρεν· ἦν γὰρ παρὰ βαρβάρων. 157, Εβραίων τὴν ἀρχιερωσύνην δεύτερος διεδέξατο Ἐλεάζαρος υἱὸς 'Ααρών. 76, 'Ο Δαναός διὰ τῶν λεγομένων Δαναΐδων, αὗται δὲ ἦσαν αὐτῷ θυγατέρες πεντήκοντα, τοὺς πεντήκοντα υἱοὺς τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ Αἰγύπτου διεχρήσατο, χωρίς ἑνὸς τοῦ Λυγκέως, καὶ ἐβασίλευσε μετ' αὐτόν. Οὐκ ἄπιστον δὲ ἐν βαρβάροις ή πολυτεκνία διὰ τὸ πλῆθος 9 Τούτῳ τῷ ἔτει τῆς ἑαυτοῦ ἡγεμονίας διαγαγών Ἰησοῦς υἱὸς Ναυῆ τὴν Παλαιστινῶν γῆν τῷ Ἰουδαίων ἔθνει διανέμει πρὸς κλῆρον κατὰ φυλήν. κ Φοίνιξ καὶ Κάδμος ἀπὸ Θηβῶν κατ' Αἴγυπτον ἐξελθόντες εἰς τὴν Συρίαν, Τύρου καὶ Σιδῶνος ἐβασίλευσαν. 152, Κρήτης ἐβασίλευσε Ιαπις. Επ 157. Κ Βούσιρις Ποσειδῶνος καὶ Λιβύης τῆς Ἐπαφου παῖς τῶν κατὰ τὸν Νεῖλον τύπων ἐτυράννει, καὶ τοὺς παροδεύοντας κατέθυε ξένους. 1 Σικυωνίων ις' ἐβασίλευσε Κόραξ ἔτη λ'.
EUSEBI CÆSARIENSIS OPP. PARS I. HISTORICA.
HEBR.
ASSYR. SICYON. ARGIV. ATHEN. EGYPT.
Abraha- Moyses Amyntas Echyreus Danaus Erichtho- dynastia
nius Ramesses
mus
a X. DANAUS annis L.
6 Post Sthenelum Argis regnavit Gelanor, quem cum Argivi de imperio pepulissent, regnum Danac
tradiderunt.
Castoris de Argivorum principibus. Cum Sthenelum, undecimo regni anno, Danaus expulisset, Argos
tenuit minoresque ejus perseveraverunt usque ad Eurystheum filium Stheneli nepotem Persei. Post
quem Pelopidæ imperium susceperunt, primo regnante Atreo. Danaus amisso regno suo, quod Ægyptiorum fuit, apud Argos venit, atque Sthenelum Argivorum regem regno suo ejecit, consentientibus Argivis quo ejecto, regnavit Gelanor, quem ipsi Argivi ejecerunt, Danaoque regnum suum crediderunt.
Argos sibi Danaus vindicavit expulsus Ægypto, et eamdem aquis abundare fecit.
Mors Moysi. Hebræorum post Moysen dux constituitur Jesus annis viginti septem. Hucusque quinque
libri Moysi continent gesta annorum trium millium septingentorum triginta, secundum LXX Senioruni
interpretationem.
c JESUS annis xxvII.
e Apud Hebræos 547
pontificatum suscepit Eleazar post mortem patris Aaronis.
d Erichthonius primus quadrigam jun19
xit in Græcia: erat
quippe apud alias
nationes.
f Danaus per L filias, L filios Ægypti fratris in ipsis nuptiis interficit, evadente solo Lynceo qui pos:
eum regnavit Argivorum. Neque vero multitudo filiorum incredibilis videri debet in barbaris, cum tamı
innumerabiles habeant concubinas.
Principium 1. jubelæi secundum Hebræos.
His temporibus
Toth filius, Hermetis
Trismegisti fuisse dignoscitur.
g Jesus successor 552
Moysi terram Palæs- 553
tinorum Judææ genti
sorte distribuit.
h Phoenix et Cad561
mus de Thebis Æ.
gyptiorum in Syriam
1344322FEDER
22222220ENKE
i In Creta regnavit
lapis.
profecti, apud Tyrum
et Sidonem regnave1 XVI. CORAX annis xxx.
runt.
α 'Αργείων ι' έβασίλευσεν Δαναός ἔτη ν'. Sync.
p. 155, D.
Ο Δαναός κρατήσας τοῦ ᾿Αργους, καὶ ἐκβαλών Σθέ
νελον τὸν Κροτώπου, Αργείων ἐβασίλευσε· καὶ οἱ
ἀπόγονοι αὐτοῦ μετ᾿ αὐτὸν Δαναΐδαι καλούμενοι ἐπ'
Εὐρυσθέα τὸν Σθενέλου τοῦ Περσέως· μεθ' οὓς οἱ
Πελοπίδαι ἀπὸ Πέλοπος παραλαβόντες ἀρχὴν, ὧν
πρῶτος 'Ατρεύς. Ibidem.
• Ἰησοῦς Ναυῆ ἔτη κζ'. Chron. pasch. p. 77, C.
4 Εριχθόνιος ἅρμα πρῶτος Ἕλλησιν ἐφεῦρεν· ἦν
γὰρ παρὰ βαρβάρων. Sync. p. 157, C.
• Εβραίων τὴν ἀρχιερωσύνην δεύτερος διεδέξατο
Ἐλεάζαρος υἱὸς 'Ααρών. Chron. pasch. p. 76, G.
{ 'Ο Δαναός διὰ τῶν λεγομένων Δαναΐδων, αὗται δὲ
ἦσαν αὐτῷ θυγατέρες πεντήκοντα, τοὺς πεντήκοντα
υἱοὺς τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ Αἰγύπτου διεχρήσατο, χωρίς
k Busiris Neptuni
et Libyæ, Epaphi filiæ, filius apud vicina
Nilo loca tyrannidem
exercet, transeuntes
hospites crudeli scelere interficiens.
ἑνὸς τοῦ Λυγκέως, καὶ ἐβασίλευσε μετ' αὐτόν. Οὐκ
ἄπιστον δὲ ἐν βαρβάροις ή πολυτεκνία διὰ τὸ πλῆθος
tŵv rallaxŵv. Sync. p. 152, B-C.
9 Τούτῳ τῷ ἔτει τῆς ἑαυτοῦ ἡγεμονίας διαγαγών
Ἰησοῦς υἱὸς Ναυῆ τὴν Παλαιστινῶν γῆν τῷ Ἰουδαίων
ἔθνει διανέμει πρὸς κλῆρον κατὰ φυλήν. Chron. pasch.
p. 77, D.
κ Φοίνιξ καὶ Κάδμος ἀπὸ Θηβῶν κατ' Αἴγυπτον
ἐξελθόντες εἰς τὴν Συρίαν, Τύρου καὶ Σιδῶνος ἐβασί
λευσαν. Sync. p. 152, D.
i Κρήτης ἐβασίλευσε Ιαπις. Επ Sync. p. 157.
Κ Βούσιρις Ποσειδῶνος καὶ Λιβύης τῆς Ἐπαφου
παῖς τῶν κατὰ τὸν Νεῖλον τύπων ἐτυράννει, καὶ τοὺς
παροδεύοντας κατέθυε ξένους. Ibidem.
1 Σικυωνίων ις' ἐβασίλευσε Κόραξ ἔτη λ'. Sync.
p. 124, B.
col. 385–386page 144 of 251
PG 19:385Ευρώπῃ τῇ Φοίνικος μυθεύεται Ζεὺς μιγῆναι αὕτη δὲ ἦν Αστερίου τοῦ Κρητῶν βασιλέως γαμετή, ἐξ ἧς ἔσχε τρεῖς υἱοὺς, Μίνωα καὶ Ραδάμανθον, καὶ ὁ Τὸ ἐν Δελφοῖς ἱερὸν ἐνεπρήσθη ὑπὸ Φλεγύου. Κρητῶν ἐβασίλευσεν Αστέριος. 152, Β. 4 Μετὰ τελευτὴν Ἰησοῦ κρατοῦσιν Εβραίων ἀλλό φυλοι ἔτη η', & συνάπτεται τοῖς τοῦ Γοθονιήλ, κατὰ Εβραίων τὴν ἀρχιερωσύνην τρίτος διεδέξατο Φι [ Αθηναίων ἐβασίλευσεν εʹ Πανδίων ἔτη μ΄. Τού του θυγατέρες Πρόκνη καὶ Φιλομήλα. 157, 9 Ασσυρίων τη' ἐβασίλευσε Βήλοχος έτη κε'. Ἐν "Αργει ἱεράτευσεν Ὑπερμνήστρα Δαναοῦ. ἱ Ραδάμανθος καὶ Σαρπηδών Λυκίων ήρχον. Κ Κάδμος Θηβαίων ἐβασίλευσεν, οὗ τῆς θυγατρός Σεμέλης υἱὸς ὁ Διόνυσος. Μῆλος καὶ Θάσος, καὶ ᾿Αλκίσθη ἐκτίσθησαν καὶ
CHRONICORUM LII». II.
HEBR.
ASSYR. SICYON. ARGIV. ATHEN. EGYPT.
Abraha- Jesus Amyntas Corax Danaus Erichmus
thonius dynastia
Ramesses
b Templum Delphis
a Phlegya incensum
dicitur.
c In Creta regna- 571
vit Asterius.
6733212K
a Europæ filiæ Phœnicis mistus est Jupiter, quam postea
Asterius Cretensium
rex uxorem accipiens, Minoem ex ea
et Rhadamanthum et
Sarpedonem procrea38
vit.
d Post mortem Jesu subjectos tenuerunt Hebræos alienigenæ annis viii, qui conjunguntur temporibus
Gothoniel, secundum Judæorum traditiones.
JUDEX GOTHONIEL annis XL.
Judæorum primus 573
pontificatum
pit Phinees.
judex Gothoniel ex
tribu Judæ annis XL. 575
e Apud Hebræos 578
susce- 579
wwwwwww
ƒ V. PANDION an. xɩ.
Pandion filius Erichthonii, cujus filiæ
49 Procne et Philomela.
9 XVIII. BELOCHUS annis xxv.
h Apud Argos sacerdotio functa est
Hypermnestra, Danai
filia, quæ pepercit
Lynceo.
i Rhadamanthus
et Sarpedo reges Lyciorum.
Europæ raptus.
m Melus et Paphus,
et Thasus, et Callista
urbes conditæ.
Belochi filia At- 583
tossa, quæ et Semi- 581
ramis appellata, reg585
nat cum patre annis 586
VIJ.
Cadmus regna- 588
vit Thebis, ex cujus
filia Semele natus est
Dionysus, id est Liber pater. Sub quo
et Linus Thebaus
musicus fuit Thebaorum qui in Achaia
1234567820H
sunt.
• Ευρώπῃ τῇ Φοίνικος μυθεύεται Ζεὺς μιγῆναι·
αὕτη δὲ ἦν Αστερίου τοῦ Κρητῶν βασιλέως γαμετή,
ἐξ ἧς ἔσχε τρεῖς υἱοὺς, Μίνωα καὶ Ραδάμανθον, καὶ
Lapwydóva. Sync. p. 152-153.
ὁ Τὸ ἐν Δελφοῖς ἱερὸν ἐνεπρήσθη ὑπὸ Φλεγύου.
Idem p. 152, D.
• Κρητῶν ἐβασίλευσεν Αστέριος. Idem p. 152, Β.
4 Μετὰ τελευτὴν Ἰησοῦ κρατοῦσιν Εβραίων ἀλλόφυλοι ἔτη η', & συνάπτεται τοῖς τοῦ Γοθονιήλ, κατὰ
się "lovdalwy napadósets. Chron. pasch. 78, A-B.
• Εβραίων τὴν ἀρχιερωσύνην τρίτος διεδέξατο ΦιVEL. Ibidem.
[ Αθηναίων ἐβασίλευσεν εʹ Πανδίων ἔτη μ΄. Τούτου θυγατέρες Πρόκνη καὶ Φιλομήλα. Sync. p. 157, D.
9 Ασσυρίων τη' ἐβασίλευσε Βήλοχος έτη κε'. Idem
p. 147, A.
h Ἐν "Αργει ἱεράτευσεν Ὑπερμνήστρα Δαναοῦ.
Idem p. 157, A.
ἱ Ραδάμανθος καὶ Σαρπηδών Λυκίων ήρχον. Idem
p. 158, B.
Κ Κάδμος Θηβαίων ἐβασίλευσεν, οὗ τῆς θυγατρός
Σεμέλης υἱὸς ὁ Διόνυσος. Ibidem A.
| Eúpúnns ápnayi. Ibidem B.
m Μῆλος καὶ Θάσος, καὶ ᾿Αλκίσθη ἐκτίσθησαν καὶ
Пaços. Ibidem C.
col. 387–388page 145 of 251
PG 19:387ο Σικυωνίων ιζ' έβασίλευσεν Ἐποπεὺς ἔτη λε'. 6 'Αργείων ια' έβασίλευσε Λυγκεὺς ἔτη μα'. ε Βιθυνία εκτίσθη ὑπὸ Φοίνικος, ἡ πρὶν Μαριανδυνὴ 4 Λίνος καὶ Ἀμφίων καὶ Ζῆθος λυρικοὶ Θηβαῖοι καὶ μουσουργοί έγνωρίζοντο, ὥς τινες· ἄλλοι δὲ μετὰ ἱ Τὰ κατὰ Δήμητραν, ήν τινες Ἴσιν φασί. Καὶ τὰ περὶ Δανάην, ἐξ ἧς ὁ Περσεύς. 161, * Μίνως Κρήτης ἐβασίλευσεν, ὁ Ευρώπης. Η Ασσυρίων ιθ' Βαλετόρης ἔτη λ'. 147, Εφύρα ἡ νῦν Κόρινθος ὑπὸ Σισύφου εκτίσθη. η Αρμονία ηρπάγη ὑπὸ Κάδμου. Ελευσίνος πόλεως Κελεός έβασίλευσε, καθ᾽ ἂν δ Ιδαίοι Δάκτυλοι σίδηρον ευρόντες, κατὰ τούτους Τριπτόλεμος ἦν· ὅν φησιν ὁ Φιλόχορος μακρῷ πλοίω [ Αμφίων καὶ Ζῆθος Θηβαίων ἐβασίλευον. 9 Αιγυπτίων ις' ἐβασίλευσε Μένωφις ἔτη μ'. Επ Η Δαρδανίας Εριχθόνιος Δαρδάνου ἐβασίλευσεν. προσβαλόντα ταῖς πόλεσι τὸν σῖτον διδόναι· ὑπονοεῖσθαι δὲ πτερωτὸν ὄφιν εἶναι τὴν ναῦν· ἔχειν δέ τι καὶ ἡ Ἐδούλευσαν υἱοὶ ἔτη τη Ηρξε τοῦ λαοῦ
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I.
HISTORICA.
HEBR.
ASSYR. SICYON. ARGIV. ATHEN. EGYPT.
Abraha- Gothoniel Belochus Epopeus Lynceus Pandion XVIII
mus
judex
a XVII. EPO- b XI. LYNPEUS an.
CEUS
annis XLI.
dynastia
Ramesses
13°
61 c Bithynia condita
a Phoenice, quæ primum Mariandyna vocabatur.
d Linus Thebæus et Zetbus et Amphion in musica arte clarescunt.
e ldæi digiti, quos dicunt Græci Dactylos, his temporibus erant, qui ferrum repererunt.
f Amphion et Ze- 600
thus Thebæis regna- 601
bant, qui sunt in
Achaia.
h In Dardania re602
gnabat Erichthonius 603
filius Dardani.
k Minos filius Eu- 605
ropæ regnat in Creta.
STONEY
/ XIX. BALEPARES annis xXX,
9 XVI. AMENOPHIS annis xl.
Ea quæ de Demetra, quam Isidem
esse aiunt, et Danae,
ex qua Perseus nascitur, dicuntur, his
fuerunt gesta temporibus, et quæ de ea
fabulæ dicunt.
» Harmonia rapta 610
a Cadmo.
wwexsong
m Ephyra, quæ
nunc Corinthus vocatur, a Sisypho condita.
o Eleusine Celeus regnavit, coævus Triptolemo, quem Philochorus ait longa navi ad urbes accedentem
distribuisse frumenta: et ob id dedisse suspicionem quod navis ejus serpens pennatus fuerit. Est figura
quæ possit recipi.
Post Gothoniel Hebræos habuere subjectos alienigenæ annis XVIII, qui copulantur temporibus Aod,
secundum Judæorum traditiones.
℗ AODUS annis LXXX.
ο Σικυωνίων ιζ' έβασίλευσεν Ἐποπεὺς ἔτη λε'. Sync.
p. 124, B.
6 'Αργείων ια' έβασίλευσε Λυγκεὺς ἔτη μα'. Idem
p. 155, D.
ε Βιθυνία εκτίσθη ὑπὸ Φοίνικος, ἡ πρὶν Μαριανδυνὴ
xalouμévn. Idem p. 158, C.
4 Λίνος καὶ Ἀμφίων καὶ Ζῆθος λυρικοὶ Θηβαῖοι καὶ
μουσουργοί έγνωρίζοντο, ὥς τινες· ἄλλοι δὲ μετὰ
Tauta. Ibidem, A.
ἱ Τὰ κατὰ Δήμητραν, ήν τινες Ἴσιν φασί. Καὶ τὰ
περὶ Δανάην, ἐξ ἧς ὁ Περσεύς. Idem p. 161, D.
* Μίνως Κρήτης ἐβασίλευσεν, ὁ Ευρώπης. Idem
p. 158, B.
Η Ασσυρίων ιθ' Βαλετόρης ἔτη λ'. Idem p. 147, A.
m Εφύρα ἡ νῦν Κόρινθος ὑπὸ Σισύφου εκτίσθη.
Idem p. 158.
η Αρμονία ηρπάγη ὑπὸ Κάδμου. Ibidem.
• Ελευσίνος πόλεως Κελεός έβασίλευσε, καθ᾽ ἂν
δ
• Ιδαίοι Δάκτυλοι σίδηρον ευρόντες, κατὰ τούτους Τριπτόλεμος ἦν· ὅν φησιν ὁ Φιλόχορος μακρῷ πλοίω
Haav. Idem p. 158, C.
[ Αμφίων καὶ Ζῆθος Θηβαίων ἐβασίλευον. Ibidem.
9 Αιγυπτίων ις' ἐβασίλευσε Μένωφις ἔτη μ'. Επseb. apud Sync. p. 73, A.
Η Δαρδανίας Εριχθόνιος Δαρδάνου ἐβασίλευσεν.
Sync. p. 158, B.
προσβαλόντα ταῖς πόλεσι τὸν σῖτον διδόναι· ὑπονοεί
σθαι δὲ πτερωτὸν ὄφιν εἶναι τὴν ναῦν· ἔχειν δέ τι καὶ
toŭ oxhµatos. Idem p. 158, D.
ἡ Ἐδούλευσαν υἱοὶ ἔτη τη
'Awo. Chron. pasch. p. 78, D.
Ηρξε τοῦ λαοῦ
col. 389–390page 146 of 251
PG 19:3894 Καδμεία εκτίσθη καὶ Σίδη ἐν Κιλικίᾳ. Η Κόρης ἁρπαγή Περσεφόνης ὑπὸ Ἀϊδωνέως τοῦ Μολοσσῶν βασιλέως, ὃς εἶχε κύνα παμμεγέθη τὸν λε γόμενον Κέρβερον, ᾧ τὸν Πειρίθουν ὕστερον διεχρή στο παραγενόμενον ἐφ᾽ ἁρπαγῇ τῆς γυναικὸς ἅμα Θησεί. Θησέα δὲ παρατυχών Ἡρακλῆς ἐῤῥύσατο μέλο λοντα συνδιαφθείρεσθαι τῷ Πειρίθῳ. Διὰ δὲ τὸ κινη δύνου προϋπτον ἐξ "Αδου νομίζεται Θησεὺς ἀνεληλυθέναι, ὡς Φιλόχορος ἱστορεῖ ἐν Ἀτθίδος δευτέρῳ. ε Τον Πέλοπα τινες οὐ μόνον Αργείων καὶ Μυκηνῶν ἱστοροῦσι βασιλεῦσαι, ἀλλὰ καὶ πάσης τῆς Πελο & Αθηναίων ς' ἐβασίλευσεν Ερεχθεὺς ἔτη ν'. ο Αχαΐα ὑπὸ Ἀχαιοῦ ἐκτίσθη. 158, Η Διονύσου γένεσις ἐκ Σεμέλης. 9 Ερεχθέως θυγατέρα Βορέας υἱὸς Αστραίου Θράξ ἤρπασεν Ὠριθυίαν· ὁ δὲ μῦθος τὸν ἄνεμον, ὡς Φιλόχορος ἐν τῷ δευτέρῳ φησίν. Ἐπὶ τούτου δὲ καὶ τὰ λεγόμενα μυστήρια ἤρξαντο. 161, Α. Η Σικυωνίων τη' έβασίλευσε Λαομέδων ἔτη μ'. ἰ 'Αργείων ι' ἐβασίλευσεν Αβας ἔτη κγ'. * Κατὰ τούτους Φρίξος, ὃς ἔδοξέ τισιν ὀχεῖσθαι ἐπὶ χρυσομάλλῳ κριῷ, ἅμα τῇ ἀδελφῇ Ελλῃ φεύγων μητρυιὰν ἐπιβουλεύουσαν, ευτύχησε πλοίου, ᾧ τὸ παράσημον κριὸς ἦν. Παλαίφατος δὲ Κριόν φησι και λεῖσθαι τὸν σώσαντα αὐτοὺς τροφέα. 161,
CHRONICORUM LIB. II.
HEBR.
ASSYR. SICYON. ARGIV. ATHEN. EGYPT.
Abraha Aodus Balepares Epopeus Lynceus Pandion
mus
judex
a Cadmia civitas condita, et Side in Cili617
cia.
dynastia
Amenophis
b Fabula Proserpinæ, quam rapuit Ædoneus, id est Orcus rex Molossorum, cujus canis ingentis magnitudinis, Cerberus nomine, Pirithoum devoravit, qui ad raptum uxoris ejus cum Theseo venerat; quem
et ipsum jam in mortis periculo constitutum adveniens Hercules liberavit, et ob id quasi ab inferis receptus dicitur, ut scribit Philochorusin Atthidis libro secundo.
Pelops apud Ar- 619
gos regnavit annis
LIV [al. LXI], a quo
Peloponnesus vocata.
Hic Pandionis filius, 620
a quo cœpere
my621
steria.
d VI. ERECHTHEUS annis L
— NK — 20
e Achaia ab Achæo
condita.
f Dionysus, qui latine dicitur Liber pater, nascitur ex Semele.
g Erechthei filiam 626
Boreas Astræi filius 627
Thrax rapuit; quem 628
Geneve
fabula ventum aquilonem fuisse confinh XVIII. LAOMEDON annis XL.
git, quia aquilo boreas Græce dicitur. 629
Sub hoc Erechtheo
et mysteria cœperunt 631
Athenienses.
Ea quæ de Perseo
dicuntur, hoc tempo41
re facta fuerunt.
i XII. ABAS annis XXXIII.
* Secundum quorumdam opinionem hac ætate Phrixus cum Helle sorore sua fugiens insidias novercales, visus est per mare vehi ab ariete velleris aurei. Fuit autem ei navis parata fugienti, cujus insigne
aries erat. Porro Palæphatus affirmat Arietem vocatum nutritorem, per quem liberatus sit.
4 Καδμεία εκτίσθη καὶ Σίδη ἐν Κιλικίᾳ. Sync.
p. 158, D.
Η Κόρης ἁρπαγή Περσεφόνης ὑπὸ Ἀϊδωνέως τοῦ
Μολοσσῶν βασιλέως, ὃς εἶχε κύνα παμμεγέθη τὸν λεγόμενον Κέρβερον, ᾧ τὸν Πειρίθουν ὕστερον διεχρή -
στο παραγενόμενον ἐφ᾽ ἁρπαγῇ τῆς γυναικὸς ἅμα
Θησεί. Θησέα δὲ παρατυχών Ἡρακλῆς ἐῤῥύσατο μέλο
λοντα συνδιαφθείρεσθαι τῷ Πειρίθῳ. Διὰ δὲ τὸ κινη
δύνου προϋπτον ἐξ "Αδου νομίζεται Θησεὺς ἀνεληλυ
θέναι, ὡς Φιλόχορος ἱστορεῖ ἐν Ἀτθίδος δευτέρῳ.
Idem P. 158, C.
ε Τον Πέλοπα τινες οὐ μόνον Αργείων καὶ Μυκηνῶν ἱστοροῦσι βασιλεῦσαι, ἀλλὰ καὶ πάσης τῆς Πελοwww. Idem p. 160, C.
& Αθηναίων ς' ἐβασίλευσεν Ερεχθεὺς ἔτη ν'. Idem
P. 161, A.
ο Αχαΐα ὑπὸ Ἀχαιοῦ ἐκτίσθη. Idem p. 158, D.
Η Διονύσου γένεσις ἐκ Σεμέλης. Ibidem D.
9 Ερεχθέως θυγατέρα Βορέας υἱὸς Αστραίου Θράξ
ἤρπασεν Ὠριθυίαν· ὁ δὲ μῦθος τὸν ἄνεμον, ὡς Φιλόχορος ἐν τῷ δευτέρῳ φησίν. Ἐπὶ τούτου δὲ καὶ τὰ
λεγόμενα μυστήρια ἤρξαντο. Idem p. 161, Α.
Η Σικυωνίων τη' έβασίλευσε Λαομέδων ἔτη μ'. Idem
p. 124, B.
ἰ 'Αργείων ι6' ἐβασίλευσεν Αβας ἔτη κγ'. Idem
p. 155, D.
* Κατὰ τούτους Φρίξος, ὃς ἔδοξέ τισιν ὀχεῖσθαι ἐπὶ
χρυσομάλλῳ κριῷ, ἅμα τῇ ἀδελφῇ Ελλῃ φεύγων
μητρυιὰν ἐπιβουλεύουσαν, ευτύχησε πλοίου, ᾧ τὸ παράσημον κριὸς ἦν. Παλαίφατος δὲ Κριόν φησι και
λεῖσθαι τὸν σώσαντα αὐτοὺς τροφέα. Idem p. 161, B.
col. 391–392page 147 of 251
PG 19:391α Ασσυρίων κ' ἐβασίλευσε Λαμπρίδης ἔτη λ'. ὁ Ζῆθος καὶ 'Αμφίων Κάδμον ἐκβαλόντες Θηβῶν ο Αἰγυπτίων εννεακαιδεκάτη δυναστεία βασιλέων ε' α' Σέθως ἔτη νε'. ε Τὰ κατὰ Πρόκνην καὶ Φιλομήλαν θυγατέρας Παν (Ο κατὰ Εύμολπον πόλεμος, ἀφ' οὗ οἱ Εὐμολπί Η Μελάμπους μάντις εγνωρίζετο. * Της Δαρδανίας ἐβασίλευσε Τρῶς, ἀφ᾽ οὗ οἱ Πυθοί Φημονόη χρησμῳδὸς πρώτη δι' ἐξαμέτρων ἱστορεῖται προθεσπίσαι. «Τάνταλος ἐβασίλευσε τῆς Φρυγίας, ήτοι Μαιονίας, ἀφ᾿ ἧς καὶ Μαίονες. Ο Γανυμήδην Τάνταλος ἁρπάσας υἱὸν τοῦ Τρωός, ὑπ' αὐτοῦ κατεπολεμεῖτο Τρωός, ὡς ἱστορεῖ Φανοκλῆς. Μάτην ἄρα τοῦ Διὸς, ὡς ἀετοῦ τοῦτον ἁρπά σαντος, ὁ μῦθος καταψεύδεται. 'Αργείων ιγ' ἐβασίλευσε Προίτος ἔτη ιζ'.
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I.
HISTORICA.
HEBR.
ASSYR. SICYON. ARGIV.
ATHEN. EGYPT.
Abraha- Aodus Balepares Laomemus judex
Abas
don
Erech- XVIII
theus dynastia
Aineno636
6 Thebis civitate
expulso Cadmo, Amphion et Zethus re88
เค
phis
a XX. LAMPRIDES annis XXXII.
gnaverunt in Achaia.
dynastia.
Egyptii post xviı dynastiam uti suo imperatore cœperunt, quorum primus Sethus.
22222222222EER
d I. SETHUS annis Lv.
e Ea quæ de Proc- 642
ne et Philomela di643
cuntur, tunc gesta
sunt.
h In Dardania re652
sunt.
2333884wwwwwww
fBellum, quod sub
Eumolpo dicitur,hoc
tempore gestum est;
unde Athenis Eumolpidæ.
g Melampus divinus agnoscitur.
gnavit Tros, a quo
Trojani nuncupati 654
i Apud Pythium vates Apollinis prima, Phemonoe nomine, hexametris versibus futura cecinisse narratur Apollinis responsa.
k Phrygas rexit 657
Tantalus, qui prius
$5
Mæones vocabantur.
m XII. PROETUS
annis XVII.
ever ever
Ob raptum Ganymedis, Troi patri
Ganymedis, et Tantalo qui rapnerat,
belluni exortum est,
ut scribit Phanocles
poeta. Frustra igitur
Jovis fabula et raptrix aquila confingitur.
α Ασσυρίων κ' ἐβασίλευσε Λαμπρίδης ἔτη λ6'.
Sync. p. 147, A.
ὁ Ζῆθος καὶ 'Αμφίων Κάδμον ἐκβαλόντες Θηβῶν
Saatheusav. Idem p. 157, A.
ο Αἰγυπτίων εννεακαιδεκάτη δυναστεία βασιλέων ε'
A:osmolitwy. Euseb. apud Sync. p. 73, A-B.
d α' Σέθως ἔτη νε'. Ibidem.
ε Τὰ κατὰ Πρόκνην καὶ Φιλομήλαν θυγατέρας ΠανSlovoç. Sync. p. 161, C.
(Ο κατὰ Εύμολπον πόλεμος, ἀφ' οὗ οἱ Εὐμολπί
Eas. Ibidem B.
Η Μελάμπους μάντις εγνωρίζετο. Ibidem D.
* Της Δαρδανίας ἐβασίλευσε Τρῶς, ἀφ᾽ οὗ οἱ
Towes. Ibidem C.
: Πυθοί Φημονόη χρησμῳδὸς πρώτη δι' ἐξαμέτρων
ἱστορεῖται προθεσπίσαι. Ibidem.
«Τάνταλος ἐβασίλευσε τῆς Φρυγίας, ήτοι Μαιονίας,
ἀφ᾿ ἧς καὶ Μαίονες. Ibidem.
Ο Γανυμήδην Τάνταλος ἁρπάσας υἱὸν τοῦ Τρωός,
ὑπ' αὐτοῦ κατεπολεμεῖτο Τρωός, ὡς ἱστορεῖ Φανο
κλῆς. Μάτην ἄρα τοῦ Διὸς, ὡς ἀετοῦ τοῦτον ἁρπάσαντος, ὁ μῦθος καταψεύδεται. Ibidem D.
m 'Αργείων ιγ' ἐβασίλευσε Προίτος ἔτη ιζ'. Idem
p. 155, D.
col. 393–394page 148 of 251
PG 19:393ΧΙΣ Τιτυός συνεχρόνισε Ταντάλῳ· κατὰ δὲ Τιτυόν Λητώ, ἀφ᾿ ἧς Ἀπόλλων, ὃς καὶ σὺν Ἡρακλεῖ τῷ . Δημήτῳ ἐδούλευσεν. 161, 6 Τὰ κατὰ Φρίξον καὶ Μελικέρτην, ἐφ᾽ οὗ τὰ Ἴσθε Πέλοψ Ιπποδάμειαν έγημεν. 160, 4 Σιχυωνίων ιθ᾽ ἐβασίλευσε Σικυὼν ἔτη μδ'. 'Ασσυρίων και ἐβασίλευσε Σωσάρης έτη κ. 9 Αθηναίων ζ' ἐβασίλευσε Κέκροψ ἔτη μδ', ὁ δεύτερος, Ερεχθέως ἀδελφός. 161, Α. Η Περσεὺς τὰς στρατείας ἐπετέλει, καὶ ἐπὶ Πέρσας ἐστράτευσε, τὴν δὲ Γοργόνα ἐκαρατόμησεν, ἑταῖραν εύμορφον, διὰ κάλλος ἐξιστῶσαν τοὺς θεατάς, ὡς ἀπο λιθοῦσθαι δοκεῖν. Δίδυμός φησιν ἐν Ἱστορίᾳ ξένῃ, καὶ Σικυώνιοι ἐλέγοντο ἀπὸ Σικυῶνος πόλεως πρώτης παρατίθεται τὸν συγγραφέα ταύτης. 161-162. Ο Πήγασος τάχα τις ἵππος ὀξὺς, κτῆμα τῆς γυ ναικός· ὡς δὲ Παλαίφατος, Βελλερεφόντου πλοῖον ἦν ἡ ᾿Αργείων ιδ' ἐβασίλευσεν ᾿Ακρίσιος ἔτη λα'. * Κυρήνη ἐκτίσθη ἐν Λιβύῃ. 162, Α.
CHRONICORUM LIB. ÍI.
HEBB.
ASSYR. SICYON. ARGIV.
ATHEN.
Abraha- Aodus Lampri- Laome. Prœtus Erechmus judex des don
ÆGYPT.
ΧΙΣ
theus dynastia
Sethus
Tantalus et Tityus simul degebant. Tityonis autem temporibus Latona fuit, ex qua Apollo alter, qui
cum Hercule servivit Admeto.
Ea quæ de Phri667
xo et Melicerta di668
c Pelops Hippodamiam duxit uxorem.
cuntur, hoc tempore
fuerunt facta; sub
quo celebrata sunt
Isthmia.
d XIX. SICYON annis XLIV, a quo Sicyonii nuncupati sunt,
qui prius Ægialei vocabantur.
e Pegasus equus velocissimus cujusdam mulieris, sive, ut Palæphatus affirmat, Bellerophontis navis
fuit. Bellerophon equo suo Pegaso rivulum qui plenus erat serpentum et ferarum fugiens ocius transivit; unde occidisse Chimæram dicitur, quia xɛluappos Græce dicitur rivus; et quia plenus fuerat be
stiarum, diversa capita eam continere aiunt fabulæ Græcorum. Velocitatis autem causa equum pennatura
pingunt.
f XXI. SOSARES
annis xx.
g VII. CECROPS
annis XLIV.
k Erechthei frater 670
Perseus adversum 671
Persas dimicavit, Gor- 672
gonæ meretricis ca673
pite desecto
quæ 674
propter eximiam pulchritudinem ita spe15
i XIV. ACRISIUS annis ×××1.
ctatores sui mentis
inopes reddebat, ut 675
Yerlere eos putaretur 676
in lapides. Didymus 677
scribit in Peregrina 678
historia, et præbet 679
scriptorem ejus.
* Cyrene civilas 683
condita est in Libya 684
KECCEFFN
GENNISON
superiore.
• Τιτυός συνεχρόνισε Ταντάλῳ· κατὰ δὲ Τιτυόν
Λητώ, ἀφ᾿ ἧς Ἀπόλλων, ὃς καὶ σὺν Ἡρακλεῖ τῷ
. Δημήτῳ ἐδούλευσεν. Sync. p. 161, C.
6 Τὰ κατὰ Φρίξον καὶ Μελικέρτην, ἐφ᾽ οὗ τὰ Ἴσθε
μa. Ibidem, D.
• Πέλοψ Ιπποδάμειαν έγημεν. 1dem. p. 160, D.
4 Σιχυωνίων ιθ᾽ ἐβασίλευσε Σικυὼν ἔτη μδ'. Sync.
p. 148, A.
'Ασσυρίων και ἐβασίλευσε Σωσάρης έτη κ. Idem
p. 147, B.
9 Αθηναίων ζ' ἐβασίλευσε Κέκροψ ἔτη μδ', ὁ
δεύτερος, Ερεχθέως ἀδελφός. Idem p. 161, Α.
Η Περσεὺς τὰς στρατείας ἐπετέλει, καὶ ἐπὶ Πέρσας
ἐστράτευσε, τὴν δὲ Γοργόνα ἐκαρατόμησεν, ἑταῖραν
εύμορφον, διὰ κάλλος ἐξιστῶσαν τοὺς θεατάς, ὡς ἀπο
λιθοῦσθαι δοκεῖν. Δίδυμός φησιν ἐν Ἱστορίᾳ ξένῃ, καὶ
Σικυώνιοι ἐλέγοντο ἀπὸ Σικυῶνος πόλεως πρώτης παρατίθεται τὸν συγγραφέα ταύτης. Idem p. 161-162.
tx Izdomovcov. Idem p. 97, D.
• Ο Πήγασος τάχα τις ἵππος ὀξὺς, κτῆμα τῆς γυναικός· ὡς δὲ Παλαίφατος, Βελλερεφόντου πλοῖον ἦν
Пhyasos. Idem p. 162, A.
ἡ ᾿Αργείων ιδ' ἐβασίλευσεν ᾿Ακρίσιος ἔτη λα'. Idem
p. 155, D.
* Κυρήνη ἐκτίσθη ἐν Λιβύῃ. Idem p. 162, Α.
PATROL. GR. XIX,
col. 395–396page 149 of 251
PG 19:395εύ ο των πολέμαρχος γεγονώς, Ιωνας τοὺς ᾿Αθηναίους ἀφ' ἑαυτοῦ ὠνόμασεν. 162, Α. ὁ Διόνυσος ἐπ᾽ Ἰνδοὺς ἐστράτευσε, καὶ τὴν Νῦσαν πόλιν ἔκτισε πρὸς τῷ Ἰνδῷ ποταμῷ. Ασσυρίων και εβασίλευσε Λαμπραὴς ἔτη λ'. Μετὰ τὸ ἀποθανεῖν ᾿Απδ καὶ Σεμεγὰρ ἐδούλευσαν (υἱοὶ τοῦ Ἰσραήλ) έτη κ. Δεβώρρα και Βαρὰχ ἔτη μ'. Αμφίων Θηβῶν ἐβασίλευσεν· οὗτος ἐμυθεύετο κιθαρίζων θέλγειν τοὺς λίθους, οὓς εὐλόγως ὑποληπτέον ἠλιθίους τινὰς ἀνθρώπους. 156, Η Ευρώπη Αγήνορος ὑπὸ Κρητῶν ἡρπάγη ἐμπό ρων. τοῦ δὲ πλοίου παράσημον ἦν ταῦρος. Η Αἰγυπτίων β' ἐβασίλευσε Ράψης στη ξς'. ; Κάδμος Θηβαίων ἐβασίλευσεν. 158, Α. 4 Τὸν Πέλοπα τινες ἱστοροῦσι βασιλεῦσαι πάσης τῆς Πελοποννήσου· Οὗτος Ολυμπίων προέστη, καὶ στρατεύσας κατὰ Ἴλιον ηττήθη ὑπὸ Δαρδάνου. [ Μετὰ ᾿Ακρίσιον, ὡς φασι, τῆς ἀρχῆς τῶν ᾿Αρ γείων εἰς Μυκήνας μετατεθείσης, διεγένοντο βασιλεῖς οἶδε· Περσεύς, ὃς ἀνεῖλεν ἀκουσίως τὸν ᾿Ακρίσιον, Σθένελος, Εὐρυσθεύς, Πέλοψ, Ατρεύς, Θυέστης, Αγα μέμνων, Αίγισθος, Ορέστης, Τισαμενός, Πενθεύς καὶ Κομήτης. Μεθ' οὓς Ἡρακλε τῶν κάθοδος.
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I. HISTORICA.
HEBR.
ASSYR. SICYON. ARGIV. ATHEN. EGYPT.
Abraha Ahothus Sosares Sicyon Acrisius Cecrops XIX
mus judex
dynastia
Sethus
a lon vir fortis, Atheniensium dux, ex
εύ
c XXII. LAMPARES annis xxx.
suo vocabulo Athenienses lones vocavit.
Dionysus, qui et
Liber pater, adversum Indos dimicans,
Nisam urbem juxta
flumen Indum con22
didit.
Post Aod Hebræos in ditionem redigunt alienigenæ annis xx, qui conjunguntur temporibus Debboræ et Barach, secundum Judæorum traditiones. Debbora de tribu Ephraim, Barach de tribu Nephthalim.
Amphion Thebis 693
in Achaia regnavit, 694
quem ferunt fabulæ 695
Græcorum cantu ci- 696
tharæ saxa movisse.
è DEBRORA et BARACHUS annis XL.
Fuerunt autem duro
corde, et ut ita dicam, saxei quidam
auditores.
AB ADAMO ANNI 700
g Europa a Cretensibus rapta est navi, cujus fuit insigne
taurus.
h II. RAMPSES annis LXVI.
iSecundum quosdam, Thebis in Achaia
regnavit Cadınus.
k Pelops Peloponnesi regnans, Olympiis agoni quoque præfuit: qui postea adversum Ilium arma corripiens, superatur a Dardano qui tunc regnabat Dardaniæ.
| Argivorum reges defecerunt, qui imperaverunt annis DXLIV, usque ad Pelopem, qui regnavit annis
LIX et in Mycenas imperio translato, pest Acrisium, non sponte interfectum, regnavit Perseus, Sthenelus,
Eurystheus, Atreus, Thyestes, Agamemnon, Ægisthus, Orestes, et Tisamenus, et Penthilus, et Cometes,
usque ad Heraclidarum descensum.
ο των πολέμαρχος γεγονώς, Ιωνας τοὺς ᾿Αθηναίους
ἀφ' ἑαυτοῦ ὠνόμασεν. Sync. p. 162, Α.
ὁ Διόνυσος ἐπ᾽ Ἰνδοὺς ἐστράτευσε, καὶ τὴν Νῦσαν
πόλιν ἔκτισε πρὸς τῷ Ἰνδῷ ποταμῷ. lbidem B.
• Ασσυρίων και εβασίλευσε Λαμπραὴς ἔτη λ'.
Adem p. 151, A.
d Μετὰ τὸ ἀποθανεῖν ᾿Απδ καὶ Σεμεγὰρ ἐδούλευ
σαν (υἱοὶ τοῦ Ἰσραήλ) έτη κ. Chron. pasch. p.
79, B.
• Δεβώρρα και Βαρὰχ ἔτη μ'. Ibidem C.
Αμφίων Θηβῶν ἐβασίλευσεν· οὗτος ἐμυθεύετο
κιθαρίζων θέλγειν τοὺς λίθους, οὓς εὐλόγως ὑποληπτέον ἠλιθίους τινὰς ἀνθρώπους. Sync. p. 156, C-D.
Η Ευρώπη Αγήνορος ὑπὸ Κρητῶν ἡρπάγη ἐμπό
ρων. τοῦ δὲ πλοίου παράσημον ἦν ταῦρος. Idem
p. 162, B.
Η Αἰγυπτίων β' ἐβασίλευσε Ράψης στη ξς'.
seb. apud Sync. p. 73, B.
; Κάδμος Θηβαίων ἐβασίλευσεν. Sync. p. 158, Α.
4 Τὸν Πέλοπα τινες ἱστοροῦσι βασιλεῦσαι πάσης
τῆς Πελοποννήσου· Οὗτος Ολυμπίων προέστη, καὶ
στρατεύσας κατὰ Ἴλιον ηττήθη ὑπὸ Δαρδάνου. Idem
p. 160, C.
[ Μετὰ ᾿Ακρίσιον, ὡς φασι, τῆς ἀρχῆς τῶν ᾿Αρ
γείων εἰς Μυκήνας μετατεθείσης, διεγένοντο βασιλεῖς
οἶδε· Περσεύς, ὃς ἀνεῖλεν ἀκουσίως τὸν ᾿Ακρίσιον,
Σθένελος, Εὐρυσθεύς, Πέλοψ, Ατρεύς, Θυέστης, Αγαμέμνων, Αίγισθος, Ορέστης, Τισαμενός, Πενθεύς
καὶ Κομήτης. Μεθ' οὓς Ἡρακλε τῶν κάθοδος. Idem
p. 155-156.
col. 397–398page 150 of 251
PG 19:397ΧΙΣ Μίδας Φρυγών ἐβασίλευσεν. 162, Β. 6 Ἴλιον ὑπὸ Ἴλου ἐκτίσθη. 161, ο Αθηναίων η' ἐβασίλευσε Πανδίων Ερεχθέως ο Κάδμος τους πλησιοχώρους αιφνιδίως ἐπανελθόντας αὐτῷ, διὰ τὸ πανταχόθεν ὡς ἀπὸ γῆς συῤῥεῖν κατ' αὐτοῦ, Σπάρτους ὠνόμασεν, ὡς Παλαίφατος ἐν ο Διονύσου πράξεις, καὶ τὰ περὶ Ἰνδούς, Λυκοῦρ γίν τε καὶ ᾿Ακταίωνα, καὶ Πενθέα· ὅπως τε Περσεί συστὰς εἰς μάχην ἀναιρεῖται, ὥς φησι Δείναρχος ὁ ποιητής, οὐχ ὁ ῥήτωρ τῷ δὲ βουλομένῳ πάρεστιν ἰδεῖν αὐτοῦ τὴν ταφὴν ἐν Δελφοῖς περὶ τὸν ᾿Απόλλωνα την Χρυσοῦν. Γράφεται δὲ θηλύμορφος, διὰ τὸ μιξόθηλυν στρατὸν ὁπλίζειν· πλιζε γὰρ σὺν τοῖς ἄρρεσε τὰς θηλείας, ὥς φησιν ὁ Φιλόχορος ἐν δευτέρῳ. [ Σικυωνίων κ' ἐβασίλευσε Πόλυβος ἔτη μ'. 9 Λάϊος Χρύσιππον ήρπασε. ἡ Ὁ ἐν Ἐλευσῖνι νεώς ἐκτίσθη. Μίλητος ἐκτίσθη πόλις. Κ Ασσυρίων κγ' ἐβασίλευσε Πανυὰς ἔτη με'. ρ. 151, Α. η Φιλάμμων ὁ Δέλφιος ήκμαζεν, ὁ πρῶτος στήσας Πυθοί χορόν. 162,
CHRONICORUM LÍB. II.
HEBR.
ASSYR. SICTON. ATHEN. EGYPT
Abraba Debbora Lampares Sicyon Cecrops ΧΙΣ
mus
et
Barachus
dynastia
Rampses
Mycenis regnavit Per- 706
seus annis vII.
6 llium ab llo conditum 709
et nominatum.
a Mida regnavit in Phrygia.
c VIII. PANDION an. xxv.
d Ea quæ de Spartis memorantur, quos Palæphatus scribit, cum proximarum essent regionum, adversum Cadmum subito constitisse, et propter repentinos quasi de terra contractus, et ex omni parte conDuctus, Spartos vocatos.
e Quidam his temporibus vindicant gesta Liberi patris, et ea quæ de Indis, Lycurgo, Actæone et Pentheo memorantur. Quomodo adversum Persem consistens occidatur in prælio, ait Dinarchus poeta, non
rbetor. Qui autem voluerit, potest inspicere ipsius Liberi patris apud Delphos sepulcrum juxta Apollinem Aureum. Pingitur vero Liber muliebri et delicato corpore, propter mulieres in suo exercitu militantes nam pariter ad arma viris feminas alligabat [Scalig. allegebat], ut Philochorus loquitur in se
cundo Atthidis libro.
f XX. POLYBUS annis xɩ.
Mycenis regnavit Eury- 713 21
stheus annis XLIII.
kXXIII. PANYAS annis XLV.
• Μίδας Φρυγών ἐβασίλευσεν. Sync. p. 162, Β.
6 Ἴλιον ὑπὸ Ἴλου ἐκτίσθη. Idem p. 161, D.
ο Αθηναίων η' ἐβασίλευσε Πανδίων Ερεχθέως
beŋ xe'. Ibidem p. 161, B.
ο Κάδμος τους πλησιοχώρους αιφνιδίως έπανελθόντας αὐτῷ, διὰ τὸ πανταχόθεν ὡς ἀπὸ γῆς συῤῥεῖν
κατ' αὐτοῦ, Σπάρτους ὠνόμασεν, ὡς Παλαίφατος ἐν
spurty onsiv. Idem p. 162, B.
ο Διονύσου πράξεις, καὶ τὰ περὶ Ἰνδούς, Λυκοῦρ
γίν τε καὶ ᾿Ακταίωνα, καὶ Πενθέα· ὅπως τε Περσεί
συστὰς εἰς μάχην ἀναιρεῖται, ὥς φησι Δείναρχος ὁ
ποιητής, οὐχ ὁ ῥήτωρ τῷ δὲ βουλομένῳ πάρεστιν
ἰδεῖν αὐτοῦ τὴν ταφὴν ἐν Δελφοῖς περὶ τὸν ᾿Απόλλωνα
την Χρυσοῦν. Γράφεται δὲ θηλύμορφος, διὰ τὸ μιξό
g Laius Chrysippum rapuit, OEdipi patrem.
h Templum in Eleusina
ædificatuin ab Atheniensibus.
i Miletus civitas condita in Asia.
Europa Agenoris filia,
ut in quibusdam legimus,
rapitur; quod his congruit quæ de Minoe dicuntur.
m Philammon Delphius
divinus nobilis habetur,
qui primus apud Pythium
chorum constituit. At.
Apud Delphos Pythiorum
ludos constituit.
· θηλυν στρατὸν ὁπλίζειν· πλιζε γὰρ σὺν τοῖς ἄρρεσε
τὰς θηλείας, ὥς φησιν ὁ Φιλόχορος ἐν δευτέρῳ. Ibi
dem C.
[ Σικυωνίων κ' ἐβασίλευσε Πόλυβος ἔτη μ'. Idem
p. 148, A.
9 Λάϊος Χρύσιππον ήρπασε. Ibidem B.
ἡ Ὁ ἐν Ἐλευσῖνι νεώς ἐκτίσθη. Ibidem.
· Μίλητος ἐκτίσθη πόλις. Ibidem.
Κ Ασσυρίων κγ' ἐβασίλευσε Πανυὰς ἔτη με'. Idem
ρ. 151, Α.
1 Espímns &pmayh. Idem p. 158, B.
η Φιλάμμων ὁ Δέλφιος ήκμαζεν, ὁ πρῶτος στήσας
Πυθοί χορόν. Idem p. 162, D.
col. 399–400page 151 of 251
PG 19:399α Μετὰ τὸ ἀποθανεῖν Δεβώῤῥαν ὁ λαὸς ἐδούλευσεν 6 ήρξε Γεδεών τοῦ λαοῦ τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ, ὁ ἐκ φυλῆς Μανασσῆ. Ο Πανδίων φεύγων ἐν Μεγάροις ἐβασίλευσεν. Αθηναίων θ' ἐβασίλευσεν Αἰγεὺς Πανδίονος ἔτη ε Τὰ κατὰ Δαίδαλον, ὃς ἔδοξεν ἀγάλματα κινούμενα ποιεῖν· πρῶτος γὰρ διέστησεν τοὺς τῶν ἀγαλ μάτων πόδας, ὡς ὁ Παλαίφατος ἱστορεῖ, τῶν πρὸ αὐτ τοῦ πάντων συμπεφυκότας αὐτοὺς πλαττόντων· οὗτος ἀποστῆναι μυθεύεται σὺν Ἰκάρῳ τῷ υἱῷ αὐτοῦ, πλοίου λαβόμενος, καὶ διαφυγὼν τὸν Μίνωα διὰ τὸ ἀνεύρετον γενέσθαι τῷ διώκοντι. 9 Ὁ τῶν ᾿Αργοναυτῶν στόλος ἔπλευσεν. * Μετὰ Πέλοπος τελευτὴν ἐμερίσαντο τὴν ἀρχὴν Τύρος ἐκτίσθη πρὸ τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις νεῶ, Κ Ορφεὺς Θράξ ἐγνωρίζετο· τούτου μαθητής Μου σαῖος ὁ Εὐμόλπου υἱός. 156, Η Λίνος διδάσκαλος Ηρακλέους ἐγνωρίζετο. Τὰ κατὰ Ὑψιπύλην ἐν Λήμνῳ. 156, η Σικυωνίων κγ' ἐβασίλευσεν Ιναχος ἔτη μβ'. ο Μυκηνών Αργείων ις' ἐβασίλευσαν Ατρεὺς καὶ Θυέστης ἔτη λγ', κατὰ δὲ ἄλλους ἔτη ξε'.
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS. 1.
HISTORICA.
HEBR.
ASSYR. SICYON. ATHEN. ÆGYPT.
Abraha- Debbora Panyas Polybus Pandion
mus
et
dynastia
Barachus
Rampses
គគគគគគ
a Post Debboram Hebræos in ditionem redigunt alienigenæ annis vu,
qui conjuncti sunt temporibus Gedeon, secundum Judæorum traditio733
nes.
6 GEDEON e tribu Manassis judex erat an. XL.
c Pandion fugit, insidiis appetitus a Metioni
dibus.
d IX. EGEUS Pandionis filius annis XLVII.
e Ea quæ de Dædalo fabulæ ferunt, qui visus est simulacra fecisse moventia. Primus enim omnium
pedes statuarum a se invicem separavit, aliis conjunctim eos fabricantibus. Palæphatus memorat; nec‐
non quomodo cum filio Icaro Minoem navi fugerit, et propter investigabilem ſugam volasse pennis æstimatus sit.
f Cyzicus hoc tempore 740
condita.
9 Argonautarum navi743
gatio.
74%
h Atreus et Thyestes
post Pelopem Peloponnesi 746.
imperium diviserunt.
Linus magister alte751
rius Herculis omnibus no752
182222222222227NK
12'
$3
tus efficitur.
Tyrus condita ante
templum Hierosolymorum
annis ccxlı, ut scribit Josephus in quarto.
k Orpheus Thrax clarus
habetur, cujus discipulus
fuit Musæus filius Eu
molpi.
m Ea quæ de Hypain XXI. INACHUS annis XLII. pyle memorantur in Le753
o Mycenis Atreus et
Thyestes annis LXV.
BINO.
α Μετὰ τὸ ἀποθανεῖν Δεβώῤῥαν ὁ λαὸς ἐδούλευσεν
Etŋ G. Chron. pasch. p. 80, A.
6 ήρξε Γεδεών τοῦ λαοῦ τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ, ὁ ἐκ
φυλῆς Μανασσῆ. Ibidem.
Ο Πανδίων φεύγων ἐν Μεγάροις ἐβασίλευσεν. Anonym. Scalig. ed. 2, p. 27.
d Αθηναίων θ' ἐβασίλευσεν Αἰγεὺς Πανδίονος ἔτη
un'. Sync. p. 161, B.
ε Τὰ κατὰ Δαίδαλον, ὃς ἔδοξεν ἀγάλματα κινούμενα ποιεῖν· πρῶτος γὰρ διέστησεν τοὺς τῶν ἀγαλμάτων πόδας, ὡς ὁ Παλαίφατος ἱστορεῖ, τῶν πρὸ αὐτ
τοῦ πάντων συμπεφυκότας αὐτοὺς πλαττόντων· οὗτος
ἀποστῆναι μυθεύεται σὺν Ἰκάρῳ τῷ υἱῷ αὐτοῦ,
πλοίου λαβόμενος, καὶ διαφυγὼν τὸν Μίνωα διὰ τὸ
ἀνεύρετον γενέσθαι τῷ διώκοντι. (Deest aliquid). Idem
p. 162-163.
Kúčixos wxion. Idem p. 213, B.
9 Ὁ τῶν ᾿Αργοναυτῶν στόλος ἔπλευσεν. Idem
p. 167, D.
* Μετὰ Πέλοπος τελευτὴν ἐμερίσαντο τὴν ἀρχὴν
'Arpeùç xal Quéσrns. Idem p. 160, D.
· Τύρος ἐκτίσθη πρὸ τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις νεῶ,
Eteal Tva' (Gua'.) Chron. pasch. p. 80, B.
Κ Ορφεὺς Θράξ ἐγνωρίζετο· τούτου μαθητής Μου
σαῖος ὁ Εὐμόλπου υἱός. Sync. p. 156, D.
Η Λίνος διδάσκαλος Ηρακλέους ἐγνωρίζετο. Idem
p. 162, D.
m Τὰ κατὰ Ὑψιπύλην ἐν Λήμνῳ. Idem p. 156, D.
η Σικυωνίων κγ' ἐβασίλευσεν Ιναχος ἔτη μβ'. Idem
p. 148, A.
ο Μυκηνών Αργείων ις' ἐβασίλευσαν Ατρεὺς καὶ
Θυέστης ἔτη λγ', κατὰ δὲ ἄλλους ἔτη ξε'. Idcm
p. 160, D.
col. 401–402page 152 of 251
PG 19:401α Τὰ κατὰ Σφίγγα, τά τε περὶ Οἰδίπου, καὶ κατὰ τὴν ᾿Αργῶ, καὶ τοὺς ᾿Αργοναύτας, ἐν οἷς ἦσαν Ἡρακλῆς καὶ οἱ Διόσκοροι· εἰ δὲ τούτοις οἱ Διόσκο ροι συνήκμαζον, πῶς δύναται τούτων εἶναι ἀδελφὴ Ελένη, εἰ μή που μετὰ πολλὰ ἔτη παρθένος ἁρπά ζεται ὑπὸ Θησέως; 156,157. ὁ Αἰγυπτίων γ' Ἀμμενεφθὶς ἔτη μ'. Μίνως ἐθαλασσοκράτει, καὶ Κρησὶν ὡς παρὰ Διὸς ἐνομοθέτει, ὅπερ ὁ Πλάτων ἐν τοῖς νόμοις ἐλέγ Η Ασσυρίων κδ' ἐβασίλευσε Σώσαρμος έτη ιθ'. Ἡρακλῆς τοὺς ἄθλους ἐτέλει, καὶ ᾿Ανταῖον ἐν Λιβύη καταπαλαίσας ἀναιρεί, τὸν λεγόμενον γηγενή, διὰ τὸ ἐπιστήμονα εἶναι τὸν λεγόμενον παρὰ τοῖς παλαισταῖς τρόπον χαμαί· ὡς ἀπὸ τῆς μητρός γῆς βοη θεῖσθαι δοκεῖν. 163, [ Θάμυρις ὁ Φιλάμμωνος ήκμαζεν. 165, Ο Αβιμελὲχ υἱὸς Γεδεών ἔτη γ'. Η Θωλᾶ ἔτη κβ'. Πόλεμος Κενταύρων καὶ Λαπιθῶν. Κένταυροι δὲ Θεσσαλῶν ἦσαν ἱππεῖς ἄριστοι, ὥς φησι Παλαίφατος ἐν πρώτη Απίστων. 163, Β. Η Πρίαμος υἱὸς Λαομέδοντος μετὰ τὸν πατέρα Ιλίου
CHRONICORUM LIB. II.
HEBR.
ASSYR. SICTON. ATHEN. EGYPT.
Abraha- Gedeon Panyas Inachus Ægeus
mus
'xix
dynastia
Rampses
&R
6 III. AMENOPHIS an. XL.
d XXIV. SOSARMUS annis XIX.
c Minos mare obtinuit,
et Cretensibus leges dedit
tanquam a Jove, quod
Plato falsum esse convincit.
a Ea
de Sphinga et
quæ
OEdipode, Argo et Argonautis dicuntur, in quibus
fuerunt Hercules, Asclepius, Castor et Pollux.
Si autem inter Argonautas fuerunt Castor el Pollux, quomodo potest sorot eorum Helena credi,
quæ post multos annos
virgo rapitur a Theseo?
Sphingam vero scribit Pala phalus uxorem Cadmi
propter zelum Harmoniæ
a viro recedentem contra 767
Cadmum constitisse.
e Hercules consummat certamina, Antæum interficit, Ilium vastat. Dicitur autem Antæus terræ filius,
quia solus palæstricæ artis certaminum, quæ in terra exercentur, scientissimus erat; et ob id videbatu.
a terra matre adjuvari. Hydram autem callidissimam fuisse sophistriam asserit Plato.
9 ABIMELECHUS Alius Gedeonis annis 111.
Thamyris Philammo- 771
nis filius insignis habe- 772
tur.
h THOLA annis xxII.
* Priamus Ilii regnavit 780
post Laomedontem.
α Τὰ κατὰ Σφίγγα, τά τε περὶ Οἰδίπου, καὶ κατὰ
τὴν ᾿Αργῶ, καὶ τοὺς ᾿Αργοναύτας, ἐν οἷς ἦσαν
Ἡρακλῆς καὶ οἱ Διόσκοροι· εἰ δὲ τούτοις οἱ Διόσκο
ροι συνήκμαζον, πῶς δύναται τούτων εἶναι ἀδελφὴ
Ελένη, εἰ μή που μετὰ πολλὰ ἔτη παρθένος ἁρπάζεται ὑπὸ Θησέως; Sync. p. 156,157.
ὁ Αἰγυπτίων γ' Ἀμμενεφθὶς ἔτη μ'. Euseb. apud
Sync. p. 73, B.
• Μίνως ἐθαλασσοκράτει, καὶ Κρησὶν ὡς παρὰ Διὸς
ἐνομοθέτει, ὅπερ ὁ Πλάτων ἐν τοῖς νόμοις ἐλέγ
XEL. Sync. p. 163, A. (Reprehenditur a criticis hic
Hieronymus quod s napá Atos intellexerit, ut Paradius memorat.)
Η Ασσυρίων κδ' ἐβασίλευσε Σώσαρμος έτη ιθ'. Idem
p. 154,
A,
i Bellum Lapitharum et
Centaurorum, quos scribit
Palæphatus,libro De incredibilibus, primo nobiles
fuisse equites Thessalorum, quos abeuntes videntes Lapithæ, unum
corpus hominis e terra
putabant.
• Ἡρακλῆς τοὺς ἄθλους ἐτέλει, καὶ ᾿Ανταῖον ἐν
Λιβύη καταπαλαίσας ἀναιρεί, τὸν λεγόμενον γηγενή,
διὰ τὸ ἐπιστήμονα εἶναι τὸν λεγόμενον παρὰ τοῖς παλαισταῖς τρόπον χαμαί· ὡς ἀπὸ τῆς μητρός γῆς βοη
θεῖσθαι δοκεῖν. Idem p. 163, A.
[ Θάμυρις ὁ Φιλάμμωνος ήκμαζεν. Idem p. 165, A.
Ο Αβιμελὲχ υἱὸς Γεδεών ἔτη γ'. Chron. pascha.
p. 80, D.
Η Θωλᾶ ἔτη κβ'. Ibidem.
: Πόλεμος Κενταύρων καὶ Λαπιθῶν. Κένταυροι δὲ
Θεσσαλῶν ἦσαν ἱππεῖς ἄριστοι, ὥς φησι Παλαίφατος
ἐν πρώτη Απίστων. Sync. p. 163, Β.
Η Πρίαμος υἱὸς Λαομέδοντος μετὰ τὸν πατέρα Ιλίου
baolàsvoev. Idem p. 172, A.
col. 403–404page 153 of 251
PG 19:403Αθηναίων ι' ἐβασίλευσε Θησεύς ἔτη λ'. 6 Οἱ Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας ἐστράτευσαν. ο Ασσυρίων κε' ἐβασίλευσε Μιθραῖος ἔτη κζ'. Η Μήδεια Κολχὶς ἀνεχώρησεν Αιγέως. ε Ανδρόγεως δολοφονήθη ἐν Αθήναις. [ Αὐτοὶ δὲ Κνώσιοι λέγουσιν εἶναι τοῦ Μίνως στρα τηγόν, ὃς ὠνομάζετο μὲν Ταῦρος, τὴν δὲ φύσιν ὠμὸς καὶ ἀνήμερος ἦν. Ἐπεὶ δὲ Μίνως ἀγῶνα ἐπ᾿ ᾿Αντ δρογέῳ ἐτίθει, ὃν ἀπέκτειναν ᾿Αθηναῖοι, τοὺς Αττι τοὺς δὲ παῖδας ἔπαθλον ἐδίδου, ἰσχυρὸς ὢν ὁ Ταῦρος πάντων κατεκράτει· ὡς δὲ καὶ τῷ Θησεῖ τοῦ ἀγῶνος μετεδόθη, και τὴν Ταῦρον κατεπάλαισε, συνέβη δὲ τοὺς παῖδας διασωθῆναι, καὶ τὴν πόλιν ἀφαιρεθῆναι τοῦ δασμοῦ, ὡς Φιλόχορος ιστόρησεν ἐν δευτέρα 'Ἀτθίδος. 9 Σικυωνίων κα' ἐβασίλευσεν "Ηφαιστος ἔτη η'. * Θησεύς Ελένην ήρπασεν, ἢν αὖθις ἀπέλαβον οἱ ἀδελφοὶ αὐτῆς, τὴν μητέρα Θησέως αἰχμαλωτίσαντες, ἀποδημοῦντος τοῦ Θησέως. 172, ἱ Εβραίων Ἰαεὶρ ἐκ φυλῆς Μανασσῆ ἔτη κβ'. Κ Θησεύς Αθηναίους, κατὰ χώραν διεσπαρμένους, εἰς ἐν συναγαγών, ἤτοι εἰς μίαν πόλιν, πρῶτος ἐξωστρακίσθη, αὐτὸς θεὶς τὸν νόμον. 172,
EUSEBII CESARIENSIS OPP. PARS. I.
HISTORICA.
HEPR.
Abrahamus
ASSTR. SICYON. ATHEN. EGIFT.
Thola Sosarmus Inachus Theseus XIX
6 Septem qui adversus 783
Thebas pugnaverunt Achaicas.
dynastia
Amenophis
a X. THESEÙS Ægei
annis xxx.
c XXV. MITHRÆUS annis xxvi1,
d Medea Colchensis ab
Egeo discedit.
e Androgeus Athenis
dolo interficitur.
ƒ Ea quæ de Minotauro dicuntur, hujus sunt temporis, quem Philochorus in secundo Atthidis libro
scribit magistratum Minois fuisse, Taurum nomine, inhumanum atque crudelem. Et quia Minos super
morte Androgei agonem statuerat, præmii nomine pueros Atticos largiens, et ille fortissimus universos
in contentione superabat, tandem factum est ut a Theseo in palæstrica vinceretur. Ob quod Athenienses
tributaria pœna liberati sunt; sicut ipsos quoque Gnosios referre testatur.
P012
g XXII. PHÆSTUS annis wu.
Theseus Helenam ra14
puit, quam rursus fra15
tres ceperunt, capla matre. Thesei, eo peregri
i JAIRUS de tribu Manasse annis xxII.
nante.
Theseus, cum Athenienses prius per regionem dispersos primus in unam civitatem congregasset,
ignominiose ejectus est per signa testarum, eamdem legem primitus ipse constituens.
• Αθηναίων ι' ἐβασίλευσε Θησεύς ἔτη λ'. Sync.
p. 172, C.
6 Οἱ Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας ἐστράτευσαν. Ibidem C.
ο Ασσυρίων κε' ἐβασίλευσε Μιθραῖος ἔτη κζ'. Idem
p. 151, A.
Η Μήδεια Κολχὶς ἀνεχώρησεν Αιγέως. Iden
p. 163, B.
ε Ανδρόγεως δολοφονήθη ἐν Αθήναις. Idem
p. 163, D.
[ Αὐτοὶ δὲ Κνώσιοι λέγουσιν εἶναι τοῦ Μίνως στρατηγόν, ὃς ὠνομάζετο μὲν Ταῦρος, τὴν δὲ φύσιν ὠμὸς
καὶ ἀνήμερος ἦν. Ἐπεὶ δὲ Μίνως ἀγῶνα ἐπ᾿ ᾿Αντ
δρογέῳ ἐτίθει, ὃν ἀπέκτειναν ᾿Αθηναῖοι, τοὺς Αττιτοὺς δὲ παῖδας ἔπαθλον ἐδίδου, ἰσχυρὸς ὢν ὁ Ταῦρος
πάντων κατεκράτει· ὡς δὲ καὶ τῷ Θησεῖ τοῦ ἀγῶνος
μετεδόθη, και τὴν Ταῦρον κατεπάλαισε, συνέβη δὲ
τοὺς παῖδας διασωθῆναι, καὶ τὴν πόλιν ἀφαιρεθῆναι
τοῦ δασμοῦ, ὡς Φιλόχορος ιστόρησεν ἐν δευτέρα 'Ατθίδος. Idem p. 163, C, D.
9 Σικυωνίων κα' ἐβασίλευσεν "Ηφαιστος ἔτη η'. Idem
p. 148, A.
* Θησεύς Ελένην ήρπασεν, ἢν αὖθις ἀπέλαβον οἱ
ἀδελφοὶ αὐτῆς, τὴν μητέρα Θησέως αἰχμαλωτίσαντες,
ἀποδημοῦντος τοῦ Θησέως. Iden p. 172, C.
ἱ Εβραίων Ἰαεὶρ ἐκ φυλῆς Μανασσῆ ἔτη κβ'.
Chron. pasch. p. 81, A.
Κ Θησεύς Αθηναίους, κατὰ χώραν διεσπαρμένους,
εἰς ἐν συναγαγών, ἤτοι εἰς μίαν πόλιν, πρῶτος ἐξωστρακίσθη, αὐτὸς θεὶς τὸν νόμον. Sync. p. 172, G.
col. 405–406page 154 of 251
PG 19:405ΣΙΣ Σικυωνίων κγ' ἐβασίλευσεν "Αδραστος ἔτη δ'. Η Αθηναίων ια' ἐβασίλευσε Μενεσθεύς Πετεῷ ἔτη Αἰγυπτίων Ἀμμενέμης ἔτη κς'. ο Μίνως κρίσιν ἐνομοθέτει. 163, Λ. α θησεὺς ἔφυγεν ἀπὸ ᾿Αθηνῶν. 172, Καρχηδόνα φησι Φίλιστος κτισθῆναι ὑπὸ Ἀζώ ρου καὶ Καρχηδόνος τῶν Τυρίων κατὰ τοῦτον τὸν Σικυωνίων κγ' ἐβασίλευσε Πολυφείδης ἔτη λα'. Ο Αμαζόνες κατὰ ᾿Αθηναίους ἐστράτευσαν. Η Ἡρακλῆς τὸν ἐν Ὀλυμπίᾳ ἀγῶνα ἔθηκεν, ἀφ᾿ οὗ ἐπὶ πρώτην ὀλυμπιάδα υδ' ἔτη, κατὰ δὲ ἄλλους ἱ Κάπρου Καλυδωνίου θήρα διὰ Μελεάγρου. * Ασσυρίων κς' ἐβασίλευσε Ταύταμος, ὁ καὶ Ταυ Φάνης, ἔτη λα'. 251, Α. Ἐπὶ τούτου Ἴλιον η Μίνως ἐπὶ Σικελίαν στρατεύσας διὰ Δαίδαλον, ἀναιρεῖται ὑπὸ τῶν Κοκάλου θυγατέρων. η Μυκηνῶν καὶ Ἀργείων ἐβασίλευσαν Ατρεύς ο Μυκηνῶν ἐβασίλευσεν Αγαμέμνων ἔτη λε'. Τῷ η' ἔτει Αγαμέμνονος ὁ κατὰ τῆς Τροίας ήρξατο πότ λεμος, καὶ διήρκεσεν ἔτη ι', ἕως ἁλώσεως Ἰλίου, ἥτις τῷ ὑποκειμένω την ἔτει Αγαμέμνονος γέγονεν. Η Φαίδρα Ιππολύτου ἠράσθη. 163, 4 Μετὰ τὸν Ἰαεὶρ ὁ Ἰσραὴλ παρεδόθη δουλεύειν Εβραίων Ἰεφθαὲ ἔτη ς'. Ηρακλής Ανταῖον ἐν Λιβύῃ καταπαλαίσας
CHRONICORUM LIB. II.
HEBR.
ASSYR. SICYON. ATHEN. EGYPT.
Abraha- Jairus Mithræus Adrastus Theseus ΣΙΣ
mus
tempore Carthaginem conse Tyrios.
c Minos leges ac jura
constituit.
e Philistus scribit a 804
Zoro et Carthagine hoc 805
ditam: eosdem autem fuisBellum Amazonum
contra Thebas.
iApri Calydonii et Me- 809.
leagri fabula.
dynastia
Ainendes
a XXIII. ADRASTUS 6 IV. AMENDES an. xxvI.'
annis iv.
1234ậ
fXXIV. POLYPHIDES an xxxı.
d Theseus Athenas profugus dereliquit.
h Hercules agenem 0lympicum constituit: a
quo usque ad primam
olympiadem, supputantur anni ecccxxx.
k XXVI. TEUTAMUS annis xxxı, sub quo Ilium captum est.
* Atreus Argis regnat,
at Mycenis Thyestes.
p Phædra Hippolytum
amat.
gunt Ammonitæ
9 Post mortem Jair Hebræos in ditionem rediXVIII al. VIII, cod. Arm. 820
/ XI. MENESTHEUS annis XXIII,
m Minos in Sicilia adversum Dædalum arma
capiens a filiabus Cocali
occiditur.
o Mycenis regnat Agamemnon annis xxxv, cujus decimo octavo anno
Ilium capitur.
↑ JEPHTHÆUS annis vi.
annis
8 Hercules in Libya occidit Antæum.
1], qui cum temporibus
posteriorum judicum copulantur, secundum Judæorum traditionem.
Jephte in libro Judicum ab ætate Moysi, usque ad semetipsum, ait supputari annos ccc.
• Σικυωνίων κγ' ἐβασίλευσεν "Αδραστος ἔτη δ'.
Sync. p. 148, A.
fw. Euseb. apud Sync. ibidem.
Η Αθηναίων ια' ἐβασίλευσε Μενεσθεύς Πετεῷ ἔτη
6 Alyuntiwy & 'Appeεuns en xs'. Euseb. apud 2y. Sync. p. 172, C.
Αἰγυπτίων Ἀμμενέμης ἔτη κς'.
Sync. p. 73, B.
ο Μίνως κρίσιν ἐνομοθέτει. Sync. p. 163, Λ. (Ita
secundum varietatem lectionis et temporis in codd.)
α θησεὺς ἔφυγεν ἀπὸ ᾿Αθηνῶν. Idem p. 172, C.
• Καρχηδόνα φησι Φίλιστος κτισθῆναι ὑπὸ Ἀζώ
ρου καὶ Καρχηδόνος τῶν Τυρίων κατὰ τοῦτον τὸν
xpovov. Idem p. 172, A.
{ Σικυωνίων κγ' ἐβασίλευσε Πολυφείδης ἔτη λα'.
Idem p. 148, B.
Ο Αμαζόνες κατὰ ᾿Αθηναίους ἐστράτευσαν. Idem
p. 172, B.
Η Ἡρακλῆς τὸν ἐν Ὀλυμπίᾳ ἀγῶνα ἔθηκεν, ἀφ᾿
οὗ ἐπὶ πρώτην ὀλυμπιάδα υδ' ἔτη, κατὰ δὲ ἄλλους
vi. Idem p. 172, A.
ἱ Κάπρου Καλυδωνίου θήρα διὰ Μελεάγρου. Ibidem B.
* Ασσυρίων κς' ἐβασίλευσε Ταύταμος, ὁ καὶ ΤαυΦάνης, ἔτη λα'. Idem p. 251, Α. Ἐπὶ τούτου Ἴλιον
η Μίνως ἐπὶ Σικελίαν στρατεύσας διὰ Δαίδαλον,
ἀναιρεῖται ὑπὸ τῶν Κοκάλου θυγατέρων. Idem
p. 163, D.
η Μυκηνῶν καὶ Ἀργείων ἐβασίλευσαν Ατρεύς
xal Questηs. Idem p. 160, D.
ο Μυκηνῶν ἐβασίλευσεν Αγαμέμνων ἔτη λε'. Τῷ
η' ἔτει Αγαμέμνονος ὁ κατὰ τῆς Τροίας ήρξατο πότ
λεμος, καὶ διήρκεσεν ἔτη ι', ἕως ἁλώσεως Ἰλίου,
ἥτις τῷ ὑποκειμένω την ἔτει Αγαμέμνονος γέγονεν.
Idem p. 170, A-B.
Η Φαίδρα Ιππολύτου ἠράσθη. Idem p. 163, D.
4 Μετὰ τὸν Ἰαεὶρ ὁ Ἰσραὴλ παρεδόθη δουλεύειν
'Aµµavitais čtŋ in'. Sync. p. 164, B.
• Εβραίων Ἰεφθαὲ ἔτη ς'. Chron. pasch,
p. 81, C.
• Ηρακλής Ανταῖον ἐν Λιβύῃ καταπαλαίσας
avaipal. Sync. p. 163, A.
col. 407–408page 155 of 251
PG 19:407ο Μενέλαος Λακεδαίμονος ἐβασίλευσεν. δυ! Επίγονοι τῶν Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας ἐστράτευσαν. Ο Αλέξανδρος Ελένην μοιχεύσας ήρπαξεν. 170, Β. Ο Τρωικός πόλεμος συνέστη ἕνεκα μή λου χρυσοῦ, ὁ κάλλους ἔπαθλον ἦν γυναικῶν τριῶν, ὑπὸ μιᾶς αὐτῶν προτεθείσης Ελένης τῷ κριτῇ· βου κόλος δ' οὗτος ἦν Ἰλιεύς. 172, Ηρακλῆς λοιμώδει νόσῳ ἀγνωσίας παραπεσών, εἰς πῦρ ἐνήλλατο, καὶ οὕτως ἐξ ἀνθρώπων ἐγένετο, βιώσας τὰ πάντα ἔτη νδ'· ἄλλοι δὲ πλείονα ἔτη ζῆσαί Ο Θούωρις· οὗτός ἐστι παρ' Ομήρω Πολύδος 'Αλ χάνδρας ἀνὴρ, ἐν Οδυσσείᾳ φερόμενος, παρ' ᾧ φησι τὸν Μενέλαον σὺν τῇ Ἑλένῃ μετὰ τὴν ἅλωσιν Τροίας κατῆχθαι πλανώμενον. 169, Οι Αμαζόνες Πριάμῳ συνεμάχησαν. 172, Β. ἱ Μετὰ Εσσεβὼν Αειλών κριτὴς ἔκρινε τὸν Ἰσραὴλ έτη ι'. η Μενεσθεὺς ἐπανιὼν ἀπὸ Τροίας ἐν Μήλῳ τῇ νήσῳ τελευτᾷ. Αθηναίων ἐβασίλευσε Δημοφών.
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I.
HISTORICA.
HEBR.
ASSYR. SICYON. АТПЕК. EGYPT.
Abraha Jephthæus Teutamus Polyphi- Mene- XIX
mus
des stheus dynastia
Amendes
6 Interfectorum posteri,
qui vocabantur Epigoni,
adversum Thebas bellum
movent.
a Menelaus regnat in
Lacedæinone.
HESEBON annis vit.
d Alexander rapuit Heienam et Trojanum bellum decennale surrexit. Causa belli malum, quod trium
mulierum de pulchritudine certantium, præmium fuit, una earum Helenam pastorali judici pollicente.
e Hercules in morbum incidens pestilentem, ob remedium doloris se jecit in flammas, et sic morte
finitus est, anno ætatis suæ quinquagesimo secundo. Quidam autem tricesimo anno [al. ante xxx annos}
eum periisse scribunt.
f V. THUORIS annis VII.
g Thuoris rex Ægypti ab Homero Polybus vocatur, maritus Ascandræ, cujus meminit in Odyssea, di̟-
cens post Trojæ captivitatem Menelaum et Helenam ad eum divertisse, repetentes Græciam post captæ
bellum Troja.
Mopsus regnavit in Ci- >31
licia, a quo Mopsicrenæ, 832
et Mopsiistia.
h Memnon et Amazones
Priamo tulere subsidium.
i Post Hesebon in libro Judicum fertur judex Ælon rexisse populum annis x, qui non habetur
apud LXX.
LABDON annis vIII.
/ TROJA CAPTA.
Colligitur omne tempus secundum Assyrios, usque in præsentem diem, a quadragesimo tertio anno
regis Nini, anni dccclxxxv. Secundum Hebræos, a primo anno nativitatis Abraham, anni Dcccxxxv. Secundum Sicyonios, a vicesimo secundo anno Europis, similiter anni Dcccxxxv. nativitate vero Moysi,
anni ccccx. primo anno Cecropis, qui primus apud Atticam regnavit, usque ad captivitatem Trojæ, et
usque ad vicesimum tertium annum Menesthei, cujus Homerus meminit, anni ccclxxv. Similiter a xxxv
anno ætatis Moysi, fiunt anni ccclxxv.
m Menestheus moritur in Melo regrediens a Troja
vitate Trojæ, usque ad primam olympiadem, fiunt anni
ο Μενέλαος Λακεδαίμονος ἐβασίλευσεν. Sync.
p. 172, B.
δυ! Επίγονοι τῶν Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας ἐστράτευσαν.
Idem p. 163, B.
c 'E6palwy 'Ecoε6 = 5'. Chron. pasch. p. 81, D.
d Ο Αλέξανδρος Ελένην μοιχεύσας ήρπαξεν. Sync.
p. 170, Β. Ο Τρωικός πόλεμος συνέστη ἕνεκα μή
λου χρυσοῦ, ὁ κάλλους ἔπαθλον ἦν γυναικῶν τριῶν,
ὑπὸ μιᾶς αὐτῶν προτεθείσης Ελένης τῷ κριτῇ· βουκόλος δ' οὗτος ἦν Ἰλιεύς. Idem p. 172, D.
• Ηρακλῆς λοιμώδει νόσῳ ἀγνωσίας παραπεσών,
εἰς πῦρ ἐνήλλατο, καὶ οὕτως ἐξ ἀνθρώπων ἐγένετο,
βιώσας τὰ πάντα ἔτη νδ'· ἄλλοι δὲ πλείονα ἔτη ζῆσαί
tà
yasıy aúróv. Idem p. 164, A.
post quem Athenis regnavit Demophoon. capti
numero ccccvi.
(Alyumziwy Bouwois Et 5'. Euseb. apud Sync.
p. 75, B.
Ο Θούωρις· οὗτός ἐστι παρ' Ομήρω Πολύδος 'Αλχάνδρας ἀνὴρ, ἐν Οδυσσείᾳ φερόμενος, παρ' ᾧ φησι
τὸν Μενέλαον σὺν τῇ Ἑλένῃ μετὰ τὴν ἅλωσιν Τροίας
κατῆχθαι πλανώμενον. Sync. p. 169, D.
Οι Αμαζόνες Πριάμῳ συνεμάχησαν. Idem p. 172, Β.
ἱ Μετὰ Εσσεβὼν Αειλών κριτὴς ἔκρινε τὸν Ἰσραὴλ
έτη ι'. Idem p. 164, D.
k 'Eбpatwy Aa66wy Een r'. Chron. pasch. p. 82, A.
{ "Ikov Kλw. Sync. p. 172, C.
η Μενεσθεὺς ἐπανιὼν ἀπὸ Τροίας ἐν Μήλῳ τῇ
νήσῳ τελευτᾷ. Αθηναίων ἐβασίλευσε Δημοφών. Idem
p. 172, D.
col. 409–410page 156 of 251
PG 19:409ο Αθηναίων 16' ἐβασίλευσε Δημοφῶν ἔτη λγ. ὁ Τρίτου τόμου Μανεθῶ. Εἰκοστὴ δυναστεία βασι λέων Διοσπολιτῶν ι', οἱ ἐβασίλευσαν ἔτη ροη. Εκ ο Σικυωνίων κγ' ἐβασίλευσε Πελασγὸς ἔτη κ. 4 Μυκηνῶν ἐβασίλευσεν Αίγισθος. 170. Λατίνων ἐβασίλευσεν Αινείας ἔτη γ'. [ Τινὲς ἔτη η' φασὶ τὸν Αἰνείαν βασιλεῦσαι Λατί νων μετὰ τὴν ἅλωσιν Τροίας, ἕτεροι δὲ τρία μόνα. Πρὸ Αἰνείου "Αλβανος, Κρόνος, Πεῖχος, Φαύνος, Λατίνος. Β. η Μυκηνῶν ἐβασίλευσεν Ορέστης. 171. Η Σαμψών ἔκρινε τὸν Ἰσραήλ ἔτη ; Μετὰ τὴν τελευτὴν τοῦ Λαβδὼν (Εβραίοι) ἐξού λευσαν τοῖς Φυλιστιεὶμ ἔτη μ'. * Τὸν Σαμψών ἰσχύϊ διάσημον γεγονέναι, καὶ παρά τισι τὰς πράξεις αὐτοῦ παραβάλλεσθαι ταῖς τοῦ Ηρα [ Ασσυρίων κζ' ἐβασίλευσε Ταυταῖος ἔτη μ'. η Λατίνων β' έβασίλευσεν Ασκάνιος ἔτη λη'. Πώς κ η Ασκάνιος έκτισε πόλιν Αλβαν. ο Τὰ κατὰ Ὀδυσσέα, καὶ Σκύλλαν, καὶ Χάρυβδιν,
CHRONICORUM LIB. II.
НЕВА,
ASSYR. SICYON. ATHEN. EGYPT.
Abraha- Labdon Tautamus Polyphi- Demio- xx
phoon dynastia
mus
des
De tertio tomo Mane- 836
thonis Ægyptii. Ægypti- 837
orum vicesima dynastia
Diospolitanorum annis
Diospolitanorum
a XII. DEMOPHOON an. XXXIII.
DIOSPOL. an. CLXXVIII.
c XXV. PELASGUS annis xx.
d Mycenis regnabat Egisthus.
HEBR.
ASSYR. SICYON. ATHEN. LATIN. ÆGYPT.
Abraha- Labdon Teutamus Pelasgus Demomus
Æneas XX
phoon
dynastia
Diosp.
el. ENEAS annis II.
Latinis, qui postea Romani nuncupati sunt, post tertium annum captivitatis Trojæ; sive, ut quidam
volunt, post annos vill, regnavit Æneas annis 111. Ante Æneam Janus, Saturnus, Picus, Faunus, Lati.
nus, regnaverunt annis circiter CL.
h SAMSON annis xx.
i Post Labdon He- 841
bræos in ditionem
redigunt alienigena
1 XXVII. TEUTÆUS
m II. ASCANIUS
apnis XL, qui copuannis XL.
annis XXXVIII.
g Mycenis post necem Ægisthi regnavit Orestes an. XV.
k Samson fortissimus omnium fuit.
ita ut a quibusdam
facta ejus gestis Herculis comparentur.
lautur temporibus judicum posteriorum, 842
secundum Hebræo- 843
rum traditiones.
Ascanius Æneæ filius, derelicto novercæ suæ Lavinia regno, Albam urbem condidit: [al. Albam condidit Longam], et Silvium Posthumum fratrem suum, Æneæ ex Lavinia filium, summa pietate educavit.
Ai
Ea, quæ de Ulyxe fabulæ ferunt, quomodo trieri Tyrrhenorum Scyllam fugerit spoliare hospites
solitam. Scribit Palephatus Incredibilium libro primo Sirenas quoque fuisse meretrices, quæ deciperent
navigantes.
ο Αθηναίων 16' ἐβασίλευσε Δημοφῶν ἔτη λγ.
Sync. p. 173, A.
ὁ Τρίτου τόμου Μανεθῶ. Εἰκοστὴ δυναστεία βασιλέων Διοσπολιτῶν ι6', οἱ ἐβασίλευσαν ἔτη ροη. Εκseb. apud Sync. p. 74, C.
ο Σικυωνίων κγ' ἐβασίλευσε Πελασγὸς ἔτη κ.
Sync. p. 148, B.
4 Μυκηνῶν ἐβασίλευσεν Αίγισθος. Idem p. 170.
• Λατίνων ἐβασίλευσεν Αινείας ἔτη γ'. Idem
p. 171, C.
[ Τινὲς ἔτη η' φασὶ τὸν Αἰνείαν βασιλεῦσαι Λατί
νων μετὰ τὴν ἅλωσιν Τροίας, ἕτεροι δὲ τρία μόνα.
Ibidem. Πρὸ Αἰνείου "Αλβανος, Κρόνος, Πεῖχος,
Φαύνος, Λατίνος. Ibidem Β.
η Μυκηνῶν ἐβασίλευσεν Ορέστης. Idem p. 171.
Η Σαμψών ἔκρινε τὸν Ἰσραήλ ἔτη x. Iden
p. 173, B.
; Μετὰ τὴν τελευτὴν τοῦ Λαβδὼν (Εβραίοι) ἐξού
λευσαν τοῖς Φυλιστιεὶμ ἔτη μ'. Ibidem A.
* Τὸν Σαμψών ἰσχύϊ διάσημον γεγονέναι, καὶ παρά
τισι τὰς πράξεις αὐτοῦ παραβάλλεσθαι ταῖς τοῦ Ηρα
xhious pasiv. Chron. pasch. p. 82, C.
[ Ασσυρίων κζ' ἐβασίλευσε Ταυταῖος ἔτη μ'. Ιdem
p. 141, B.
η Λατίνων β' έβασίλευσεν Ασκάνιος ἔτη λη'. Πώς κ
p. 177, C.
η Ασκάνιος έκτισε πόλιν Αλβαν. Ibidem.
ο Τὰ κατὰ Ὀδυσσέα, καὶ Σκύλλαν, καὶ Χάρυβδιν,
xal Zaip vas. Idem p. 173, A.
col. 411–412page 157 of 251
PG 19:411Λυδοί, οἱ καὶ Μαίονες, ἐθαλασσοκράτησαν. Ο Ορέστης Πύρρον ἀναιρεῖ ἐν Δελφοῖς εἰς τὸ τοῦ Απόλλωνος ἱερὸν προδοθέντα ὑπὸ Μαχαιρέως δε ο Σικυωνίων κς' ἐβασίλευσε Ζεύξιππος ἔτη λα'. Ήλει ἡγήσατο τοῦ Ἰσραὴλ ἔτη κ', κατὰ τοὺς ( κατὰ δὲ τὸ Ἑβραϊκὸν ἔτη μ'. 176, Β. [ Οι Εκτορος παῖδες τὸν Ἴλιον ἀνεκτήσαντο, τοὺς Αντηνωρίδας ἐκβαλόντες, Ἑλένου γνώμη. 9 Αθηναίων ιγ' ἐβασίλευσεν ὁ Οξύντης ἔτη Η Ηρακλειδών κάθοδος. 177, † Αμαζόνες τὸ ἱερὸν ἐν Ἐφέσῳ ἐνέπρησαν. * Λατίνων γ' Σιλούιος Αινείου έβασίλευσεν ἔτη και
EUSEBI CÆSARIENSIS OPP. PARS I. HISTORICA.
HEBR.
ASSYR. SICYON. ATHEN. LATIN. EGYPT.
Abraha- Samson Teutæus Pelasgus Demo- Ascanius XX
mus
dynastia
Diosp.
phoon
a Lydi mare obti- 848
nuerunt.
6 Pyrrhus Delphis
in templo Apollinis 854
ab Oreste occiditur 855
proditione sacerdo- 856
tis Macharei: quo 857
tempore etiam qui853
dam Homerum fuisse
dicunt.
c XXVI. ZEUXIPPUS annis xxxı.
d IIELI Sacerdos annis XL.
Mycenis regnavit
Tisamenus filius 0restis.
Quidam ad hujus
(Zeuxippi) memoriam conservandam
balneas Byzantinorum multo post tempore appellatas putant.
e In Hebræorum
libro XL anni inve861
niuntur. In LXX au863
tem interpretatione 864
xx. Hebræi hunc tra- 865
dunt esse Phiueem.
f Hectoris filii Ilium
receperunt, expulsis
Antenoris posteris,
Heleno sibi subsi
dium ferente.
Ascanius Iulium filium procreavit: a quo familia Juliorum orta. Et propter ætatem parvuli, quia
necdum regendis civibus idoneus erat, Silvium Posthumum fratrem suum regni reliquit hæredem.
XIII. OXYNTES annis XII.
h Secundum quosdam Heraclidarum 870
descensus. Alter. Re- 871
versi sunt Herculis 872
nepotes.
g
123456TOROS
wwwwwwwCCINI
iAmazones Ephesi
templum incende -
runt.
k III. SILVIUS ÆNEÆ an. XXIX.
Silvius Posthumus, quia post mortem patris editus, ruri fuerat educatus, el Silvii et Posthumi nomen
accepit: a quo omnes Albanorum reges, Silvii vocati sunt.
• Λυδοί, οἱ καὶ Μαίονες, ἐθαλασσοκράτησαν. Sync.
p. 172, B.
Ο Ορέστης Πύρρον ἀναιρεῖ ἐν Δελφοῖς εἰς τὸ τοῦ
Απόλλωνος ἱερὸν προδοθέντα ὑπὸ Μαχαιρέως δε
péwę. Idem p. 171, A.
ο Σικυωνίων κς' ἐβασίλευσε Ζεύξιππος ἔτη λα'.
Idem p. 151, D.
d 'Hiel Erŋ p'. Chron. pasch. p. 83, B.
• Ήλει ἡγήσατο τοῦ Ἰσραὴλ ἔτη κ', κατὰ τοὺς (
κατὰ δὲ τὸ Ἑβραϊκὸν ἔτη μ'. Sync. p. 176, Β.
[ Οι Εκτορος παῖδες τὸν Ἴλιον ἀνεκτήσαντο, τοὺς
Αντηνωρίδας ἐκβαλόντες, Ἑλένου γνώμη. Idem
p. 171, A.
9 Αθηναίων ιγ' ἐβασίλευσεν ὁ Οξύντης ἔτη
Ibidem p. 173, A.
Η Ηρακλειδών κάθοδος. Idem p. 177, D.
† Αμαζόνες τὸ ἱερὸν ἐν Ἐφέσῳ ἐνέπρησαν. Idem
p. 178, A.
* Λατίνων γ' Σιλούιος Αινείου έβασίλευσεν ἔτη και
Idem p. 177, C.
col. 413–414page 158 of 251
PG 19:413Αθηναίων ιδ' ἐβασίλευσεν ᾿Αφειδᾶς ἔτος ἕν. ὁ Ὁ τῶν Λυκίων ἀγὼν πρῶτος ἐτέθη. ο Ατσυρίων κη' ἐβασίλευσε (Θιναῖος) έτη λ'. 4 'Αθηναίων ιε' εβασίλευσε θυμοίτης τη η'. σιλεῖς κατέσχον ἐτῶν χρόνον ανθ'. Μετὰ δὲ τοὺς βασι λεῖς κατεστάθησαν ἱερεῖς τοῦ Καρνίου ἔξ· οὗτοι δ' εο ράτευσαν ἔτη λγ'. Μεθ' οὓς κατεστάθη ἱερεὺς Χαρί δημος, ὃς καὶ οὐχ ὑπομείνας τὴν δαπάνην, ἔφυγεν. 9 Η τῶν Ερεχθειδῶν βασιλεία κατελύθη, καὶ μετα ἦλθεν εἰς τὸ ἕτερον γένος. Θυμοίτην γὰρ προσκαλεσαμένου Ξάνθου τοῦ Βοιωτίου, καὶ μὴ ὑπακούσαντος Σιχυωνίων βασιλεία κατεπαύθη. Μετὰ βασιλεῖς τοῦ θυμοίτου, Μέλανθος Ανδροπόμπου Πύλιος ἀνα Ο ἱερεῖς Καρνίου. 151,152. [ Κάστορος περὶ τῆς βασιλείας τῶν Σικυωνίων. Παρατίθεμεν δὲ καὶ τοὺς Σικυῶνος βασιλεύσαντας, ἀρχομένους μὲν ἀπὸ Αἰγιαλέως τοῦ πρώτου βασιλεύ παντος, λήγοντας δὲ ἐπὶ Ζεύξιππον. Οἱ μὲν οὖν βα δεξάμενος ἐμονομάχησε, καὶ νικήσας ἐβασίλευσεν. Ενθεν ᾿Αθήνῃσιν ἡ τῶν Απατουρίων ἑορτὴ ἄγεται, διὰ τὸ σὺν ἀπάτη γενέσθαι τὴν νίκην. 178, Β. ἡ ᾿Αθηναίων ις' ἐβασίλευσε Μέλανθος Ανδρονόμο
CHRONICORUM LIB. II.
REBR.
ASSYR. SICYON. ATHEN. LATIN.
EGYPT.
Abraha Heli
mus
Teutæus Zeuxip- Aphidas Silvius XX
pus
dynastia
Diospol.
Agon Lyciorum 881
primus actus.
a XIV APHIDAS anno 1.
c XXVIII. THINÆUS d XV. THYMOETES annis viu.
aunis xxx.
✔ Reges Sicyonii defecerunt, qui regnaverunt annis DCCCCLXII. Post quos sacerdotes Carnii constituti
sunt.
Castoris chronographi de Sicyoniorum regno. Exponemus et Sicyoniorum reges ab Ægialeo, usque
ad Zeuxippum; qui omnes regnaverunt annis nongentis LX11 [al. 942, Arm. 967, Gr. 957]. Et post reges,
sacerdotes Carnii sex, qui præfuerunt aunis xxxiii. Post quos sacerdos constitutus est Charidemus, qui
impensas non sustinens fugit.
HEBR.
ASSYR. ATHEN. LATIN. EGYPT.
Abraha-
¡lleli
Thinæus Thymœ- Silvius
XS
mus
tes
dynastia
Diospol.
Castoris de regno Atheniensium. Exponemus autem et Atheniensium reges, cognomento Erechthidas,
a Cecrope Diphye usque ad Thymœtem: quorum omne tempus invenitur anni ccccxxix [Arm. 449]. Post
quos suscepit regnum Melanthus [al. Melampus] Pyliensis Andropompi filius, et hujus filius Codrus;
qui imperarunt simul annis Lvt1I.
9 Erechthidarum imperio destructo, Atticorum principum regnum ad aliud genus translatum est, cum
Thymœten provocasset Xanthus Bœotius, et Thymoete recusante, Melanthus Pyliensis Andropompi filius
suscepisset singulare certamen, ac vicisset, ac deinde regnasset, Atheniensibus regnum ci tradentibus.
Hinc et Apaturion, id est fallaciarum, solemnitas celebratur: quia victoria fraude processerit. Dies festus
hic erat apud Athenienses.
h XXVI. MELANTHUS annis xxxvII.
• Αθηναίων ιδ' ἐβασίλευσεν ᾿Αφειδᾶς ἔτος ἕν.
Sync. p. 173, A.
ὁ Ὁ τῶν Λυκίων ἀγὼν πρῶτος ἐτέθη. Idem
P. 177, D.
ο Ατσυρίων κη' ἐβασίλευσε (Θιναῖος) έτη λ'. Idem
p. 455, A.
4 'Αθηναίων ιε' εβασίλευσε θυμοίτης τη η'. Idem
p. 178, A.
σιλεῖς κατέσχον ἐτῶν χρόνον ανθ'. Μετὰ δὲ τοὺς βασι
λεῖς κατεστάθησαν ἱερεῖς τοῦ Καρνίου ἔξ· οὗτοι δ' εο
ράτευσαν ἔτη λγ'. Μεθ' οὓς κατεστάθη ἱερεὺς Χαρί
δημος, ὃς καὶ οὐχ ὑπομείνας τὴν δαπάνην, ἔφυγεν.
Idem p. 97, C.
9 Η τῶν Ερεχθειδῶν βασιλεία κατελύθη, καὶ μετα
ἦλθεν εἰς τὸ ἕτερον γένος. Θυμοίτην γὰρ προσκαλε
σαμένου Ξάνθου τοῦ Βοιωτίου, καὶ μὴ ὑπακούσαντος
• Σιχυωνίων βασιλεία κατεπαύθη. Μετὰ βασιλεῖς τοῦ θυμοίτου, Μέλανθος Ανδροπόμπου Πύλιος ἀναΟ ἱερεῖς Καρνίου. Idem p. 151,152.
[ Κάστορος περὶ τῆς βασιλείας τῶν Σικυωνίων.
Παρατίθεμεν δὲ καὶ τοὺς Σικυῶνος βασιλεύσαντας,
ἀρχομένους μὲν ἀπὸ Αἰγιαλέως τοῦ πρώτου βασιλεύ
παντος, λήγοντας δὲ ἐπὶ Ζεύξιππον. Οἱ μὲν οὖν βαδεξάμενος ἐμονομάχησε, καὶ νικήσας ἐβασίλευσεν.
Ενθεν ᾿Αθήνῃσιν ἡ τῶν Απατουρίων ἑορτὴ ἄγεται,
διὰ τὸ σὺν ἀπάτη γενέσθαι τὴν νίκην. Idem p. 178, Β.
ἡ ᾿Αθηναίων ις' ἐβασίλευσε Μέλανθος Ανδρονόμο
Fou Húhlog ëen AG'. Ibidem.
col. 415–416page 159 of 251
PG 19:415Τελευτήσαντος Ηλεὶ τοῦ ἱερέως, ἡ κιβωτὸς ὑπὸ ἀλλοφύλους γίνεται· μετὰ ταῦτα ἄγεται εἰς οἶκον Ο Σαμουήλ, ὁ καὶ προφήτης, ἔκρινε τὸν Ἰσραὴλ Σαούλ πρῶτος ἐβασίλευσε τοῦ Ἰσραὴλ ἐκ φυλῆς Βενιαμὶν ἔτη μ'. Λατίνων δ' ἐβασίλευσεν Αἰνείας Σιλούτος έτη λα'. γεγονέναι· οἱ δὲ περὶ Ἐρατοσθένην μετὰ ἔτη β' η Τρωϊκῶν· οἱ δὲ περὶ 'Αρίσταρχον κατὰ τὴν Ιωνι ἀποικίαν μετὰ ἔτη ρ'· οἱ δὲ περὶ Φιλόχορον ἐπὶ Ιωνικῆς ἀποικίας, καθ' ἕνα τῶν διὰ βίου ἀρχόν ᾿Αθήνησιν ᾿Αρχιππον μετὰ τὰ Τρωϊκὰ ἔτεσι ρπ' δὲ περὶ Ἀπολλόδωρον τὸν ᾿Αθηναῖον, ὕστερον Ἰλιακῶν σμ'· ἄλλοι μικρὸν πρὸ τῶν ὀλυμπιάδων, ἔτε υ' ἐγγὺς μετὰ Ἰλίου ἅλωσιν· καὶ ἕτεροι κατὰ ᾿Αρ λοχον περὶ τὴν κγ' Ολυμπιάδα μετὰ ἔτη φ' που Ασσυρίων κθ' έβασίλευσε Δέρκυλος ἔτη μ'. ἁλώσεως Τροίας. 180, 181. [ Ομηρον τὸν παρ' Έλλησι μέγαν ποιητὴν οἱ μὲν περὶ Κράτητα πρὸ τῆς Ἡρακλειδών καθόδου φασὶ Ο Λακεδαιμονίων α' ἐβασίλευσεν Εὐρυσθείς με'.
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I. — HISTORICA.
HEBR.
ASSYR. ATHEN. LATIN. EGYPT.
Abraba Heli Thinæus MelanSilvius XX
mus
thus
dynastia
Diospol.
a Mortuo Heli sacerdote, arca testamenti ab
alienigenis possidetur, ac
deinde in domo Aminadab facit annos xx.
b SAMUEL et SAUL annis XL.,
c Hebræorum prim
rex Saul ex tribu Ben
min.
d IV. ENEAS SILVIUS annis xxxt.
Latinorum quartus Æneas Silvius annis xxxı. In alia historia reperimus quarto Latinum Silvium r
gnasse, Laviniæ et Melampodis filium, uterinum fratrem Posthumi: et quinto, qui nunc his quartus por
tur, Silvium Eneam Posthumi filium.
Samuel prophetabat.
e XXIX. DERCYLUS annis XL.
f Homerus secundum quorumdam opinionem his fuisse temporibus vindicatur. Quanta autem de
apud veteres dissonantia fuerit, manifestum esse poterit ex sequentibus. Quidam eum, ex quibus Crate
ante descensum Heraclidarum ponunt. Eratosthenes post centesimum annum Trojanæ captivitatis.
starchus lonica emigratione, sive post annum centesimum. Philochorus emigrationis Ionicæ tempore, s
Archippo Atheniensium magistratu, et post captam Trojam anno centesimo octogesimo. Apollodor
Atheniensis ducentesimo quadragesimo anno eversionis Ilii. Exstiterunt alii, qui modico antequam olyı
piades inciperent, id est cccc retro annis a Trojana captivitate, eum fuisse putent, licet Archiloch
vicesimam tertiaın olympiadem, et quingentesimum Trojanæ eversionis annum supputet.
HEBR.
ASSYR. LACED. ATHEN. LATIN. EGYPT.
Abraha- Samuel Dercylus Eury- Melan
mus el Saul
stheus thus
Æneas xx
Silvius dynastia
Diospol.
6 Primus Lacedæmoniorum rex in Lacedæmone regnavit Eurystheus annis XLII.
g I. EURYSTHEUS annis XLII.
• Τελευτήσαντος Ηλεὶ τοῦ ἱερέως, ἡ κιβωτὸς ὑπὸ
ἀλλοφύλους γίνεται· μετὰ ταῦτα ἄγεται εἰς οἶκον
'Auvadá6. Sync. p. 176, C.
Ο Σαμουήλ, ὁ καὶ προφήτης, ἔκρινε τὸν Ἰσραὴλ
Etŋ x'. Ibidem.
• Σαούλ πρῶτος ἐβασίλευσε τοῦ Ἰσραὴλ ἐκ φυλῆς
Βενιαμὶν ἔτη μ'. Ibidem.
d Λατίνων δ' ἐβασίλευσεν Αἰνείας Σιλούτος έτη λα'.
Idem p. 177, C.
γεγονέναι· οἱ δὲ περὶ Ἐρατοσθένην μετὰ ἔτη β' η
Τρωϊκῶν· οἱ δὲ περὶ 'Αρίσταρχον κατὰ τὴν Ιωνι
ἀποικίαν μετὰ ἔτη ρ'· οἱ δὲ περὶ Φιλόχορον ἐπὶ
Ιωνικῆς ἀποικίας, καθ' ἕνα τῶν διὰ βίου ἀρχόν
᾿Αθήνησιν ᾿Αρχιππον μετὰ τὰ Τρωϊκὰ ἔτεσι ρπ'
δὲ περὶ Ἀπολλόδωρον τὸν ᾿Αθηναῖον, ὕστερον
Ἰλιακῶν σμ'· ἄλλοι μικρὸν πρὸ τῶν ὀλυμπιάδων, ἔτε
υ' ἐγγὺς μετὰ Ἰλίου ἅλωσιν· καὶ ἕτεροι κατὰ ᾿Αρ
λοχον περὶ τὴν κγ' Ολυμπιάδα μετὰ ἔτη φ' που
e • Ασσυρίων κθ' έβασίλευσε Δέρκυλος ἔτη μ'. Sync. ἁλώσεως Τροίας. Idem p. 180, 181.
p. 155, B.
of
[ Ομηρον τὸν παρ' Έλλησι μέγαν ποιητὴν οἱ μὲν
περὶ Κράτητα πρὸ τῆς Ἡρακλειδών καθόδου φασὶ
Ο Λακεδαιμονίων α' ἐβασίλευσεν Εὐρυσθείς
με'. Idem p. 178. D.
col. 417–418page 160 of 251
PG 19:417Κορινθίων σ' έβασίλευσεν ᾿Αλήτης τη λε'. Ο Ηρακλειδών κάθοδος εἰς Πελοπόννησον γέγονεν. ο Εὐρυσθεὺς καὶ Προκλῆς Σπάρτης ἐκράτησαν. Η Αθηναίων ιζ' ἐβασίλευσε Κόδρος ἔτη και. Πελασγοί β' ἐθαλασσοκράτησαν ἔτη πε'. [ Ιωνες εἰς ᾿Αθήνας κατέφυγον ἐκπεσόντες ἐξ Ο Αμαζόνες τῇ Ἀσίᾳ ἐπῆλθον ἅμα Κιμμερίοις. Οι Λατίνων ε' εβασίλευσε (Λατίνος) Σιλούτος ἔτη ν. ὁ Δαβὶδ ἐκ φυλῆς Ἰούδα ἐβασίλευσεν ἔτη μ'. * Πελοποννήσιοι ἐστράτευσαν εἰς ᾿Αθήνας, οἷς ἑαυ τὸν ἐξέδωκε διὰ χρησμόν Κόδρος Μελάνθου· καὶ οὐκέτι βασιλεῖς, ἄρχοντες δὲ διὰ βίου τοῖς Ἀθηναίοις καθ ίσταντο, (ὧν πρῶτος) Μέδων Κόδρου στη κ.
ł
CHRONICORUM LIB. II.
HEBR.
ASSYR. CORINT. LACED. ATHEN. LATIN. ÆGYPT.
Abraba-Samuel Dercy. Aletes Eury- Melan- Æneas
mus et Saul lus
stheus tbus Silvius dynast.
a 1. ALETES annis xxxv.
Heraclidarum decensus in Pelopon- 919
Desum. Al. Hercu920
is nepotes regressi
sunt.
Eurystheus et Pro923
eles Spartam obli924
Buerunt.
Diosp.
Primus Corinthio83 rum rex Corinthi re84 gnavit Aletes annis
d XVII. CODRUS an. XXI.
Secundi Pelasgi 927
mare obtinuerunt an928
nis LXXXV.
flones, amisso regno suo, profugi A.
thenas se contule96
runt.
h V. LATINUS
Peloponnenses contra Athenas dimi –
cant.
g Incursus in Asiam
Amazonum pariter et
Cimmeriorum.
SILVIUS an. L.
I. DAVID annis XL.
CHINIONNONO
CUCUCUNO NO NO NO
i David primus ex
tribu Juda regnavit 942
apud Hebræos annis 943
quadraginta.
k Peloponnenses
contra Athenas rursus dimicant.
Codrus juxta responsum Apollinis se ipsum morti tradens interimitur bello Peloponnesiaco, in quo
Erechthidarum regnum destructum est, quod CCCCLXXXVII annis perseveraverat. Post Codrum principes.
quos mors finiebat: quorum primus Medon, Codri filius, regnum in finem vitæ obținuit Athenis; et post
eum cæteri reges.
• Κορινθίων σ' έβασίλευσεν ᾿Αλήτης τη λε'. Sync.
p. 180, B.
Ο Ηρακλειδών κάθοδος εἰς Πελοπόννησον γέγονεν.
Idem p. 178, C.
ο Εὐρυσθεὺς καὶ Προκλῆς Σπάρτης ἐκράτησαν.
Ibidem, D.
Η Αθηναίων ιζ' ἐβασίλευσε Κόδρος ἔτη και. 1bidem, C.
• Πελασγοί β' ἐθαλασσοκράτησαν ἔτη πε'. Idem
p. 180, D.
[ Ιωνες εἰς ᾿Αθήνας κατέφυγον ἐκπεσόντες ἐξ
Ayšîa;. Idem p. 178, C.
Ο Αμαζόνες τῇ Ἀσίᾳ ἐπῆλθον ἅμα Κιμμερίοις.
Ibidem, A.
Οι Λατίνων ε' εβασίλευσε (Λατίνος) Σιλούτος ἔτη ν.
Idem p. 177, D.
ὁ Δαβὶδ ἐκ φυλῆς Ἰούδα ἐβασίλευσεν ἔτη μ'. Idem
p. 176, D.
* Πελοποννήσιοι ἐστράτευσαν εἰς ᾿Αθήνας, οἷς ἑαυ
τὸν ἐξέδωκε διὰ χρησμόν Κόδρος Μελάνθου· καὶ οὐκέτι
βασιλεῖς, ἄρχοντες δὲ διὰ βίου τοῖς Ἀθηναίοις καθ
ίσταντο, (ὧν πρῶτος) Μέδων Κόδρου στη κ. Idem
p. 178, C.
col. 419–420page 161 of 251
PG 19:419Εβραίων ἀρχιερεὺς ᾿Αβιάθαρ εγνωρίζετο. Γάδ καὶ Νάθαν, καὶ Ασάφ προεφήτευον. 6 Ασσυρίων λ' Ευπάκμης ἔτη λη'. 159, Κορινθίων β' ἐβασίλευσεν Ιξίων ἔτη λζ. Η Λακεδαιμονίων β' ἐβασίλευσεν "Αγις ἔτος ἐν. Γ' Εχέστρατος ἔτη λε'. Η Μυρίνα, ή παρά τισι Σμύρνα λεγομένη, εκτίσθη Η Κύμη ἐκτίσθη ἐν Ἰταλία. Η Αθηναίων ἄρχων ιθ' "Ακαστος ἔτη λς'. ὁ Ἔφεσος ἐκτίσθη ἐν Ἀσίᾳ ὑπὸ Ἀνδρονίκου. Η Καρχηδὼν ἐπεκτίσθη ὑπὸ Καρχηδόνος του Τυ ρίου, ὡς δὲ ἄλλοι, ὑπὸ Διδοῦς τῆς ἐκείνου θυγατρό μετὰ τὰ Τρωϊκὰ ἔτεσι ρμγ'. 181,
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS. I.
HISTORICA.
HEBR.
ASSYR. CORINT. LACED. ATHEN. LATIN. ÆGYPT.
lus
Abraha- David Dercy- Aletes Eury- Medon Latinus xx
stheus Codri Silvius dynast.
Diosp.
mus
XVIII. MEDON CODRI annis xx.
a Hebræorum pon- 949
tifex Abiathar cla- 950
rus babetur. Gad,
Nathan, Asaph prophetabant.
Stay ever
b XXX. EUPALES annis XXXVIIJ.
c II, IXION annis xxxvII.
d II AGIS anno 1.
e III. ECHESTRATUS annis xxxv.
/ Myrina condita 954
civitas Asia
9 Cyme in Italia 966
condita vel Cuma 967 27
civitas.
Magnesia in Asi
26 430 condita civitas.
h XIX. ACASTUS annis xXEVİ.
i Ephesus condita 968 28
ab Andronico.
www wwww wwCCION
227233DERS
▲ Carthago condita est, ut quidam volunt, a Carchedone Tyrio: ut vero alii, a Didone filia ejus, pos
Trojanum excidium anno centesimo quadragesimo tertio.
• Εβραίων ἀρχιερεὺς ᾿Αβιάθαρ εγνωρίζετο. Γάδ
καὶ Νάθαν, καὶ Ασάφ προεφήτευον. Chron. pasch.
p. 85, A.
6 Ασσυρίων λ' Ευπάκμης ἔτη λη'. Sync. p. 159, D.
• Κορινθίων β' ἐβασίλευσεν Ιξίων ἔτη λζ. Idem
Η Λακεδαιμονίων β' ἐβασίλευσεν "Αγις ἔτος ἐν.
Idem p. 179, A.
• Γ' Εχέστρατος ἔτη λε'. Ibidem.
Η Μυρίνα, ή παρά τισι Σμύρνα λεγομένη, εκτίσθη
Ev 'Aolz. Idem p. 181, A.
Η Κύμη ἐκτίσθη ἐν Ἰταλία. Ibidem.
Η Αθηναίων ἄρχων ιθ' "Ακαστος ἔτη λς'. Iden
p. 178, D.
ὁ Ἔφεσος ἐκτίσθη ἐν Ἀσίᾳ ὑπὸ Ἀνδρονίκου. Iden
p. 181, A.
Η Καρχηδὼν ἐπεκτίσθη ὑπὸ Καρχηδόνος του Τυ
ρίου, ὡς δὲ ἄλλοι, ὑπὸ Διδοῦς τῆς ἐκείνου θυγατρό
μετὰ τὰ Τρωϊκὰ ἔτεσι ρμγ'. Idem p. 181,
col. 421–422page 162 of 251
PG 19:421Ιώνων ἀποικία, καὶ "Ομηρος ἱστορεῖται γεγονώς παρ' Ἕλλησιν, ὡς τινες. 178, Η Σολομών υἱὸς Δαβιδ ἔτη μ'. 181, ε Σολομῶν τὸν ἐν Ἱεροσολύμοις νεών οἰκοδομεῖν ἤρξατο, δ καὶ συνετέλεσεν ἔτεσιν ὀκτώ. Συνάγεται ὁ τῆς χρόνος ἀπὸ πα' Μωϋσέως, καθ' 8 ἡ ἐξ Αἰγύπτου πορεία γέγονεν, ἐπὶ Σολομῶντα καὶ τὴν ἀρχὴν τῆς τοῦ 4 Κορυνθίων γ' ἐβασίλευσεν ᾿Αγέλας ἔτη λζ'. Ασσυρίων λα' ἐβασίλευσε Λαοσθένης ἔτη με'. [ Λακεδαιμονίων δ' ἐβασίλευσε Λαβώτης ἔτη λζ. 9 Εβραίων ἀρχιερεὺς ἀπ᾿ Ααρών η' Σαδώκ (έγνω ρίζετο). Η Προεφήτευε Σαδώκ, καὶ 'Αχίας ὁ Σιλωνίτης, καὶ Σαμμαίας. ὁ Ὅμηρος καὶ Ἡσίοδος (κατά τινας). Κ Αθηναίων κ' ἐβασίλευσεν ᾿Αρχιππος ἔτη ιθ'.
CHRONICORUM LIB. II.
HEBR.
[ASSYR. CORINT. LACED. ATHEN. LATIN. ÆGYPT.
Abraha- David Eupales Ixion Eche Acastus Latinus XX
Silvius dynast.
mus
stratus
Diospol.
Samiorum civitas 980
condita est.
6 II. SALOMON Davidis filius annis XL.
alonica emigratio,
in qua quidam Homerum fuisse scribunt.
Salomon templum 984
in Hierosolymis ædi985
ficare coepit, consum986
matumque opus anno 987
octavo.Colligitur au- 988
wwwwwwwg
wwwwwwww
$50
tem omne tempus a
Moyse et egressu.Is.
d III. AGELAUS annis xxxVII.
raelis ex Ægypto,
usque ad præsentem 989
annum, anni CCCCL
Xxx, ut Regnorum
e XXXI. LAOSTHENES an. XLV.
VI. ALBA an. XXXIX. ¦
liber tertius testimonio est. diluvio, 990
usque ad Moysen, 991
anni MCCCCXLVII. Ab 992
Adam, usque ad di- 993
luvium, an. MMCCxlii.
Simul omnes anni
Genever
(IV. LABOTES annis xxxvii.
NNNNCLXIX.
9 Hebræorum sa- 996
h Prophetabant Sacerdos Sadoc octa997
Yus ab Aaron habe998
162. doc, Achias Siloni163 tes, Samæas.
tur illustris.
XX. ARCHIPPUS
annis xix.
Quidam Homerum et llesiodum his
temporibus fuisse asserunt; alii multo.
ante.
Carthago
secun- 1005
dum nonnullos con- 1006
dita a Didone. Alii 1007
suprascriptum tem- 1008
pus vindicant: quod 1009
Virgilius non esse 1010
verum ostendit, qui 1011
Didonem se interfe- 1012
cisse ait.
• Ιώνων ἀποικία, καὶ "Ομηρος ἱστορεῖται γεγονώς
παρ' Ἕλλησιν, ὡς τινες. Sync. p. 178, D.
Η Σολομών υἱὸς Δαβιδ ἔτη μ'. Idem p. 181, C.
ε Σολομῶν τὸν ἐν Ἱεροσολύμοις νεών οἰκοδομεῖν
ἤρξατο, δ καὶ συνετέλεσεν ἔτεσιν ὀκτώ. Συνάγεται ὁ
τῆς χρόνος ἀπὸ πα' Μωϋσέως, καθ' 8 ἡ ἐξ Αἰγύπτου
πορεία γέγονεν, ἐπὶ Σολομῶντα καὶ τὴν ἀρχὴν τῆς τοῦ
iɛpo xazaσxзuñG ETT XX' (UT). Chron. pasch.
P. 91, B.
4 Κορυνθίων γ' ἐβασίλευσεν ᾿Αγέλας ἔτη λζ'. Sync.
p. 180, A.
• Ασσυρίων λα' ἐβασίλευσε Λαοσθένης ἔτη με'.
Idem p. 159, D.
[ Λακεδαιμονίων δ' ἐβασίλευσε Λαβώτης ἔτη λζ.
Idem p. 179, A.
9 Εβραίων ἀρχιερεὺς ἀπ᾿ Ααρών η' Σαδώκ (έγνω
ρίζετο). Chron. pasch. p. 91, G.
Η Προεφήτευε Σαδώκ, καὶ 'Αχίας ὁ Σιλωνίτης, καὶ
Σαμμαίας. Ibidem.
ὁ Ὅμηρος καὶ Ἡσίοδος (κατά τινας). Sync.
p. 176, D.
Κ Αθηναίων κ' ἐβασίλευσεν ᾿Αρχιππος ἔτη ιθ'.
Idem p. 185, A.
col. 423–424page 163 of 251
PG 19:423Αίγυπτίων πρώτη καὶ εἰκοστὴ δυναστεία βασι λέων Τανιτῶν ἑπτά. Σμένδις ἔτη κς'. Τρίτοι ἐθαλασσοκράτησαν Θρᾷκες ἔτη οθ'. Μετὰ τελευτήν Σολομῶντος, στασιάσαντος τοῦ Ἰουδαίων Εθνούς, καὶ τῆς βασιλείας αὐτῶν διαιρεθείσης, ἐν Σαμαρείᾳ δέκα φυλῶν ἡγεῖται τοῦ Ἰσραὴλ Ιεροβοάμ. Ἰούδα δὲ καὶ Βενιαμὶν ἐν Ἱερουσαλήμ βασιλεύει Ροβοάμ υἱὸς Σολομῶντος, αἷς ἐπώνυμον Ιουδαία, διὰ τὸ ἐκ φυλῆς Ἰούδα κρατεῖν τοὺς βασι λεῖς· ὅθεν καὶ τὸ πᾶν ἔθνος τὴν τῶν Ἰουδαίων εἴληφεν α Ροβοάμ βασιλεύει τρίτος τοῦ Ἰούδα ἔτη ιζ. Ιεροβοάμ πρῶτος βασιλεύει ἐπὶ Ἰσραὴλ ἔτη κβ'. Αθηναίων και ἐβασίλευσε Θέρσιππος ἔτη μ'. Ο Σουσακείμ βασιλεὺς Αἰγύπτου ἀναδας εἰς Ἱερουσαλὴμ ἐσύλησε τον ναόν. 93, * Κορινθίων δ' ἐβασίλευσε Πρύμνης ἔτη λε'. ἱ Λατίνων ζ' ἐβασίλευσεν ᾿Αγχίσης Σιλούτου στη κγ'.
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I.
HISTORICA.
HEBR.
ASSYR. CORINT. LACED. ATHEN. LATIN. EGIPT
Abraha- Salomon Lao- Agelaus Labotes Archip- Alba
mus
sthenes
pus
dynastia
Tanita
rum
a I. SMENDIS annis xxvI.
Tertio obtinue- 1015
runt mare Thraces 1016
annis LXXIX.
CCINION NONO
WEINO NON NONO
c Post mortem Salomonis seditione orta in Judæa, et regno bifariam diviso, in Samaria decem tribubus regnavit Hieroboam. Roboam autem filius Salomonis regnavit in Hierusalem duabus tribubus sibi
subjectis, quæ vocabantur Juda, ob gentis reges, qui ex Judæ stirpe descendebant. Unde et universa
gens nomen Judææ sortita est.
HEBR.
ASSYR. CORINT. LACED. ATHEN. LATIN. ÆGYPT.
Abraba Jud. Israel Laosthe Age- Labotes Archipmus Roboa Hiero- nes laus
mus boamus
Alba XXI
pus
dynast.
Smen-
dis
Apud Hebræos
qui in Samaria
erant,et vocabantur Israel, primus regnavit Hie 1021
roboam
annis
viginti duobus.
d III. ROBOAMUS annis XVII.
I. HIEROBOAMUS annis XXII.
Susakim rex
Agypti contra
Judæos dimicans
templum spolia1023
vit.
103)
Ever
'XXI. THERSIPPUS annis xar.
cucer
IV. PRYMNES annis xxxV.
(*) 1030
0H
i VII. EPITUS SILVIUS an. xxvi.
Al. Silvius Attius, sive Egyplus, Alba superioris regis filius.
• Αίγυπτίων πρώτη καὶ εἰκοστὴ δυναστεία βασιλέων Τανιτῶν ἑπτά. Σμένδις ἔτη κς'. Euseb. apud
Sync. p. 74, C.
• Τρίτοι ἐθαλασσοκράτησαν Θρᾷκες ἔτη οθ'. Sync.
p. 181, B.
• Μετὰ τελευτήν Σολομῶντος, στασιάσαντος τοῦ
Ἰουδαίων Εθνούς, καὶ τῆς βασιλείας αὐτῶν διαιρε
θείσης, ἐν Σαμαρείᾳ δέκα φυλῶν ἡγεῖται τοῦ Ἰσραὴλ
Ιεροβοάμ. Ἰούδα δὲ καὶ Βενιαμὶν ἐν Ἱερουσαλήμ
βασιλεύει Ροβοάμ υἱὸς Σολομῶντος, αἷς ἐπώνυμον
Ιουδαία, διὰ τὸ ἐκ φυλῆς Ἰούδα κρατεῖν τοὺς βασιλεῖς· ὅθεν καὶ τὸ πᾶν ἔθνος τὴν τῶν Ἰουδαίων εἴληφεν
nuvvulav. Chron. pasch. p. 92, B-C.
α Ροβοάμ βασιλεύει τρίτος τοῦ Ἰούδα ἔτη ιζ.
Chron. pasch. p. 93, D.
• Ιεροβοάμ πρῶτος βασιλεύει ἐπὶ Ἰσραὴλ ἔτη κβ'.
Jdem p. 92, C.
Αθηναίων και ἐβασίλευσε Θέρσιππος ἔτη μ'.
Sync. p. 185, A.
Ο Σουσακείμ βασιλεὺς Αἰγύπτου ἀναδας εἰς Ἱερου
σαλὴμ ἐσύλησε τον ναόν. Chron. pascl. p. 93, D.
* Κορινθίων δ' ἐβασίλευσε Πρύμνης ἔτη λε'. Sync.
p. 180, D.
ἱ Λατίνων ζ' ἐβασίλευσεν ᾿Αγχίσης Σιλούτου στη
κγ'. Idem p. 184, D.
(*) Lacuna in codice Armeniaco post hunc annum usque ad an. 1100.
col. 425–426page 164 of 251
PG 19:425Λακεδαιμονίων ε' ἐβασίλευσεν Δόρυσθος ἔτη κθ'. 6 Ασσυρίων λῆν ἐβασίλευσεν Περτιάδης ἔτη Θρᾷκες ἀπὸ Στρύμονος διαβάντες, κατέσχον τὴν νῦν Βιθυνίαν, τότε δὲ Βεβρυκίαν, καλουμένην. 4 Εβασίλευσεν τοῦ Ἰούδα τέταρτος Αβιούδ ἔτη γ. Ο Αιγυπτίων β' Τουσέννης ἔτη μα'. [ Ἐβασίλευσεν τοῦ Ἰούδα πέμπτο· "Ασα ἔτη μα' Ο Δεύτερος ἐβασίλευσεν τοῦ Ἰσραὴλ Ναδάβ ἔτη β'. Η Εβραίων ἀρχιερεὺς ᾿Αβιμέλεχ εγνωρίζετο. προεφήτευον δὲ ᾿Αχίας, Σαμαίας, καὶ ὁ ἐπὶ τοῦ ἐν Σα μαρείᾳ θυσιαστηρίου Ἰηοῦ, Ἰωήλ, Αζαρίας, ὃς καὶ Τρίτος ἐβασίλευσεν τοῦ Ἰσραὴλ Βασσᾶ ἔτη κδ'. * Θράκες ἐθαλασσοκράτουν. 181. Β. [ Λατίνων εβασίλευσε Κάππος Σιλούϊος ἔτη κή.
CHRONICORUM LIB. II.
HEBR.
ASSYR. CORIN. LACED. ATH. LATIN. ÆG.
Abra- Jud. Israel Lao- Prym- Dory- Ther- Epitus XXI
hamus Roboa- Hiero-sthe- nes sthus sippus Silvius dyn.
mus boamus nes
Smendis
a V. DORYSTHUS annis XXIX.
Samus condita, et 1031
Smyrna in urbis mo- 1032
dum ampliata.
Al. Samiorum civi- 1034
tas renovata est. Smyrna, civitas Asiana, habitata est.
b XXXII. PERITIADES annis xxx.
dIV. ABIA annis 11.
25 Thraces Bebryciam,
quæ nunc Bithynia
vocatur, transeuntes
a Strymoneo occupaverunt.
==
ell. PSEUSENNES an. XLI.
V. ASA annis XLI.
Hebræorum pon- 1042
tifex maximus Abimelech illustris habetur.
Prophelabant Achias,
Samiæas, et is qui fue- 1043
rat apud altare Sama- 1044
riæ Jeu, Joel, Azarias,
qui et Addo, Ananias.
ར
g II. NADABUS annis 11.
III. BAASA annis xxiv.
מא
Principium LXi ju- 1051
belei secundum He- 1052
bræos.
k Quarto Thraces
mare occupaverunt.
I VIII. CAPYS superioris regis filiur
annis xxvII.
Se
• Λακεδαιμονίων ε' ἐβασίλευσεν Δόρυσθος ἔτη κθ'.
Sync. p. 179, A.
6 Ασσυρίων λῆν ἐβασίλευσεν Περτιάδης ἔτη
Idem p. 159, D.
• Θρᾷκες ἀπὸ Στρύμονος διαβάντες, κατέσχον τὴν
νῦν Βιθυνίαν, τότε δὲ Βεβρυκίαν, καλουμένην. Idem
p. 181, B.
4 Εβασίλευσεν τοῦ Ἰούδα τέταρτος Αβιούδ ἔτη γ.
Chron. pasch. p. 94, B.
Ο Αιγυπτίων β' Τουσέννης ἔτη μα'. Euseb. apud
Sync. p. 74, D.
[ Ἐβασίλευσεν τοῦ Ἰούδα πέμπτο· "Ασα ἔτη μα'
PATROL. GR. XIX.
Chron. pasch. p. 94,95.
Ο Δεύτερος ἐβασίλευσεν τοῦ Ἰσραὴλ Ναδάβ ἔτη β'.
Idem p. 94, A.
Η Εβραίων ἀρχιερεὺς ᾿Αβιμέλεχ εγνωρίζετο. Προ
εφήτευον δὲ ᾿Αχίας, Σαμαίας, καὶ ὁ ἐπὶ τοῦ ἐν Σαμαρείᾳ θυσιαστηρίου Ἰηοῦ, Ἰωήλ, Αζαρίας, ὃς καὶ
'Iwon, 'Avavia. Sync. p. 186, D.
· Τρίτος ἐβασίλευσεν τοῦ Ἰσραὴλ Βασσᾶ ἔτη κδ'.
Chron. pasch. p. 94, C.
* Θράκες ἐθαλασσοκράτουν. Sync. p. 181. Β.
[ Λατίνων εβασίλευσε Κάππος Σιλούϊος ἔτη κή.
Idem p. 18, D.
col. 427–428page 165 of 251
PG 19:427Λακεδαιμονίων ς' ἐβασίλευσεν Αγησίλαος έτη ὁ Κορινθίων ε' ἐβασίλευσεν Βάκχης ἔτη λε' ἀφ' οὗ οἱ μετὰ τοῦτον βασιλεῖς ἐκλήθησαν Βακχίδαι. Αθηναίων κδ' ἐβασίλευσεν Φόρβας τη λα'. Η Ασσυρίων λγ' ἐβασίλευσεν αφραταῖος ἔτη κ'. Τέταρτος ἐβασίλευσεν τοῦ Ἰσραήλ Ηλὰ ἔτη β'. [ Εβραίων τοῦ Ἰσραὴλ ἐβασίλευσε πέμπτος Αμ βρὶ ἔτη 16'. 96, 9 Αἰγυπτίων γ' Νεφερερής έτη δ. Η Εβασίλευσεν τοῦ Ἰούδα ἕκτος Ιωσαφάτ ἔτη κε'. ὁ Ἔκτος ᾿Αχαάβ ἐβασίλευσεν τοῦ Ἰσραὴλ ἔτη κα.
EUSEBI CAESARIENSIS OPP. PARS 1. HISTORICA.
DEBR.
ASSYR. CORIN. LACED. ATH. LATIN.
EG.
Abra- Jud. Isr. Peri- Prym- Doris- Ther- Capys xxI.
hamus Asa Baasa tiades nes thus sippus
dyn.
Pseusennes
& 19
a VI. AGESILAUS annis XLIV.
6 V. BACCHIS, annis xxxv, a quo
reges Bacchiadæ cognominati.
c XXII. PHORBAS
an. xxxi.
\ d XXXIII. OPHRATÆUS annis xx.
& IV. ELA annis II.
f V. AMRI annis x11.
gg
wwwwww cv cu c
1333www eve
h VI. JOSAPHAT annis xxv.
g III. NECHERCHERES
annis v
i VI. ACHAB annis xxII
IX. CARPENTUS SILVIUS superioris regis Capyo filius annis xiII.
• Λακεδαιμονίων ς' ἐβασίλευσεν Αγησίλαος έτη
µỡ. Sync. p. 185, C.
ὁ Κορινθίων ε' ἐβασίλευσεν Βάκχης ἔτη λε' ἀφ' οὗ
οἱ μετὰ τοῦτον βασιλεῖς ἐκλήθησαν Βακχίδαι. Idem
p. 180, C.
• Αθηναίων κδ' ἐβασίλευσεν Φόρβας τη λα'. Idem
p. 185, A.
Η Ασσυρίων λγ' ἐβασίλευσεν αφραταῖος ἔτη κ'.
Idem p. 159, D.
• Τέταρτος ἐβασίλευσεν τοῦ Ἰσραήλ Ηλὰ ἔτη β'.
Chron. pasch. p. 95, D.
[ Εβραίων τοῦ Ἰσραὴλ ἐβασίλευσε πέμπτος Αμ
βρὶ ἔτη 16'. Idem p. 96, D.
9 Αἰγυπτίων γ' Νεφερερής έτη δ. Euseb. apud
Sync. p. 74, C.
Η Εβασίλευσεν τοῦ Ἰούδα ἕκτος Ιωσαφάτ ἔτη κε'.
Chron. pasch. p. 96, A.
ὁ Ἔκτος ᾿Αχαάβ ἐβασίλευσεν τοῦ Ἰσραὴλ ἔτη κα.
Idem p. 97, B.
col. 429–430page 166 of 251
PG 19:429Αίγυπτίων δ' Αμένωφθὶς ἔτη θ'. λούμενος. 184, 185. Προεφήτευον Αβδιοῦ, Ἰηοῦ, Οζιήλ, Μιχαίας ψευδοπροφῆται Σεδηκίας καὶ Ελιέζερ. Αἰγυπτίων ε' Οσοχώρ ἔτη ς'. 4 Αθηναίων κγ' ἐβασίλευσεν Μεγακλῆς ἔτη κη'. Δατίνων τ' ἐβασίλευσε Τιβέριος ἔτη η', ἀφ' οὗ ποταμός Τίβερος προσηγορεύθη, ὁ πρὶν Αλβας και [ Κορινθίων δ' ἐβασίλευσεν Αγέλας ἔτη λ'. 9 Τέταρτοι ἐθαλασσοκράτησαν 'Ρόδιο: ἔτη κγ'. Ελισσαίος μετά Ηλίᾳ προφήτης εγνωρίζετο. Η Λακεδαιμονίων ζ' ἐβασίλευσεν Αρχέλαος ἔτη
CHRONICORUM LIB. II.
HEBR.
Jud. Israel.
ASSYR. CORIN. LACED. ATH. LATIN. EG.
Abra- Josa-Achab Ophra- Bac- Agesi- Phor- Car- XXI
hamus phat.
tæus chis laus bas pentus dyn.
Nephercheres
345678DA
XXXIV. OPHRATANES annis L.
2222223N
WWWWWNNNNO
a IV. AMENOPHIS annis 1x.
c V. OSOCHOR annis vi.
Apud Hebræos 1087
prophetsbant Abdias, 1088
Jeu, Ozias. Michæas: 1089
pseudoprophetæ vero 1090
erant Sedechias, Elie- 1091
zer.
d XXIH. MEGACLES annis zxx.
eX. TIBERINUS SILVIUS an. VIII.
ƒ VI. AGELAS aunis xxx.
Latinorum decimu
Tiberinus Silvius Car1096 15 14
Quarti mare ob- 1099 18
tinuerunt Rhodii annis XXIII.
penti filius annis v111.
Ab hoc fluvius appel5
latus est Tiberis, qui
6 prius Albula dicebatur.
& VI. PSINACHES annis Ix
iProphetabant Elias 1100
et Elisaus.
& VII. ARCHELAUS an. LX.
XI. AGRIPPA SILVIUS an. XLI.
Latinorum undecimus Agrippa Silvius Agrippa Tiberini filius annis XL. In Latina historia hæc ad
verbum scripta reperimus: Agrippa apud Latinos regnante, Homerus poeta in Græcia claruit, ut testatur Apollodorus grammaticus, et Euphorbius historicus, ante urbem Romam conditam annis cxxıv et,
Bait Cornelius Nepos, ante olympiadem primam annis c.
• Αίγυπτίων δ' Αμένωφθὶς ἔτη θ'. Euseb. apud λούμενος. Idem p. 184, 185.
Sync. p. 74, C.
• Προεφήτευον Αβδιοῦ, Ἰηοῦ, Οζιήλ, Μιχαίας·
ψευδοπροφῆται Σεδηκίας καὶ Ελιέζερ. Chron. pasch.
p. 96, A-B.
• Αἰγυπτίων ε' Οσοχώρ ἔτη ς'. Euseb. apud Sync.
p. 74, D.
4 Αθηναίων κγ' ἐβασίλευσεν Μεγακλῆς ἔτη κη'.
Sync. p. 185, B.
• Δατίνων τ' ἐβασίλευσε Τιβέριος ἔτη η', ἀφ' οὗ
ποταμός Τίβερος προσηγορεύθη, ὁ πρὶν Αλβας και
[ Κορινθίων δ' ἐβασίλευσεν Αγέλας ἔτη λ'. Idem
p. 179, C.
9 Τέταρτοι ἐθαλασσοκράτησαν 'Ρόδιο: ἔτη κγ'. Iden
p. 181, B.
h Alɣuntov s Tiváyne Een 6'. Euseb. apud Sync.
p. 74, D.
· Ελισσαίος μετά Ηλίᾳ προφήτης εγνωρίζετο.
Idem p. 191, B.
Η Λακεδαιμονίων ζ' ἐβασίλευσεν Αρχέλαος ἔτη
Idem p. 185, C.
col. 431–432page 167 of 251
PG 19:431α Εβδομος ἐβασίλευσεν τοῦ Ἰσραὴλ Οχοζίας ἔτη ὁ Τοῦ Ἰούδα ζ' ἐβασίλευσεν Ἰωρὰμ ἔτη η'. ε Ογδοος ἐβασίλευσε τοῦ Ἰσραήλ Ιωράμ ἔτη 16'. § Ιωναδάβ υἱὸς Ρηχὰ ἐγνωρίζετο. Β. * Τοῦ Ἰσραὴλ θ' Ιηοῦ ἐβασίλευσε ἔτη κη'. 1 Οὗτος ἀνεῖλε τὸν Οχοζίαν καὶ τοὺς υἱοὺς ᾿Αχαάβ, καὶ Ἰεζάβελ τὴν Σιδωνίαν. η Μετὰ Γοθολίαν ἐβασίλευσεν Ἰωὰς ἔτη μ'. Η Αἰγυπτίων ζ. Τουσέννης ἔτη λε'. 100, [ Φρύγες πέμπτοι ἐθαλασσοκράτησαν ἔτη κε'. Ο Ογδοος Οχοζίας ἔτος ἐν. 93. * Η μήτηρ Γοθολία έτη ζ'. 99. Α. η Αθηναίων κδ' ἐβασίλευσε Διόγνητος έτη κη'. ο Ἰωδαέ παρ' Εβραίοις ἀρχιερεὺς ἐγνωρίζετο μόνος μετὰ Μωϋσέα βιώσας ἔτη ρλ'.
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I.
HISTORICA.
HEBR.
ASSYR. CORIN. LACED. ATH. LATIN.
EG.
Abra- Jud. Isr. Ophra-Agelas Arche- Mega- Agrip- XXI
hamus Josa- Ocho- tanes
laus cles pa Sil- dyn.
phat
zias
a VII. OCHOZIAS annis 11.
6 VH. JORAMUS annis VIII.
c VIII. JORAMUS annis xn.
e Elias rapitur.
vius
Psinaches
d VII. PSUSENNES annis xXIV
Quinti mare obti.
6 nuerunt Phryges an
nis xxv.
i Jonadab filius Rechab clarus habetur, 1416
qui dedit mandatum 1117
filiis suis ne biberent 1118
vinum.
g VIII. OCHOZIAS anno 1.
h IX. GOTHÓLIA mater annis vII.
k IX. JEU annis XXVIII.
m X. JOASUS tilius Ochoziæ annis XL.
Jeu percutit Achaabi septuaginta liberos, ejusdemque uxorem Hezabelem Si
doniam.
n XXIV. DIOGNETUS
annis xxvII.
o Joiadas apud Hebræos pontifex insignis erat, qui solus post Moysen vixit annis cxxx.
α Εβδομος ἐβασίλευσεν τοῦ Ἰσραὴλ Οχοζίας ἔτη
B. Chron. pasch. p. 98, C.
ὁ Τοῦ Ἰούδα ζ' ἐβασίλευσεν Ἰωρὰμ ἔτη η'. Idem
p. 96, D.
ε Ογδοος ἐβασίλευσε τοῦ Ἰσραήλ Ιωράμ ἔτη 16'.
Idem p. 99,
§ Ιωναδάβ υἱὸς Ρηχὰ ἐγνωρίζετο. Ibidem Β.
* Τοῦ Ἰσραὴλ θ' Ιηοῦ ἐβασίλευσε ἔτη κη'. Sync.
p. 191, B.
1 Οὗτος ἀνεῖλε τὸν Οχοζίαν καὶ τοὺς υἱοὺς ᾿Αχαάβ,
καὶ Ἰεζάβελ τὴν Σιδωνίαν. Ibidem.
η Μετὰ Γοθολίαν ἐβασίλευσεν Ἰωὰς ἔτη μ'. Chron.
Η Αἰγυπτίων ζ. Τουσέννης ἔτη λε'. Euseb. apud pasch. p. 100, G.
Sync. p. 74, D.
e 'Hias ȧveλhyon. Sync. p. 187, D.
[ Φρύγες πέμπτοι ἐθαλασσοκράτησαν ἔτη κε'. Idem
p. 181, B.
Ο Ογδοος Οχοζίας ἔτος ἐν. Chron. pasch. p. 93. C.
* Η μήτηρ Γοθολία έτη ζ'. Idem p. 99. Α.
η Αθηναίων κδ' ἐβασίλευσε Διόγνητος έτη κη'. Sync.
p. 185, B.
ο Ἰωδαέ παρ' Εβραίοις ἀρχιερεὺς ἐγνωρίζετο
μόνος μετὰ Μωϋσέα βιώσας ἔτη ρλ'. Chron. pascha.
col. 433–434page 168 of 251
PG 19:433Κορινθίων ζ' έβασίλευσεν Εὔδημος ἔτη κε'. 6 Παρ' Εβραίοις Ζαχαρίας ὁ προφήτης ἀναιρεῖται Λατίνων 16' ἐβασίλευσεν ᾿Αρέμουλος Σιλούτος ἔτη ιθ'. Οὗτος ἐκεραυνώθη διὰ πολλὴν ἀσέβειαν. [ Δέκατος Εβραίων ἐβασίλευσεν τοῦ Ἰσραὴλ Ιωα ο Ασσυρίων λε' έβασίλευσεν ᾿Ακραγάνης ἔτη μι. χὰς ἔτη ιζ'. 103, Α. Η Εικοστή δευτέρα δυναστεία Βουβαστιτῶν βασι λέων τριῶν, (ὧν) α' Σεσέγχωσις ἔτη κα'. 4 Κορινθίων ἐβασίλευσεν Αριστομήδης ἔτη λε'. Α. ἡ ᾿Αθηναίων ἐβασίλευσε κε' Φερεκλῆς ἔτη ιθ'.
CHRONICORUM LIB. II.
HEBR.
ASSYR. CORIN. LACED. ATH. LATIN.
EG.
Abra- Jud.Isr. Ophra Eude- Arche- Dio- Agrip- xx11
bamus Joasus Jeu tanes mus laus gnetus pa dyn.
Psusennes
a VII. EUDEMUS annis xXV.
6. Apud Hebræos 1136
Zacharias propheta a 1131
rege Joas interficitur. 1132
Hic Zacharias Joiada 1133
Glius fuit, qui pro ve- 1134
ritate regi resistens
occiditur inter tem454
+3
23456782%
31 40 31 26 habetur.
Lycurgus insignis
c. XXXV. ACRAZAPES annis xlii.
25%
SEEKOERAS
plum et altare, sicut
Evangelia testantur. 1135
Barachiæ autem filius 1136 14
appellatur, quia ob 1137
sanctitatem vitæ pa- 1138
tris Barachiæ nomi- 1139
nati (quod interpreta- 1140
tur benedictus) et hic 1141 19 23
Benedicti nomen ob- 1142
tinuit.
Alter Sesonchosis, 1144
22 26 10° 19 41
pis (Sync. p. 91, B).
cujus pater fuit SeraHunc post mortem
deum SerapinÆgyptii 1145
nominantes colunt, 1146
27° 11
quem et inferum deum
fuisse dicunt. Hoc in
membranis Ægyptiacis Ptolemæi, quæ di- 1147 25
citur sacra scriptura, 4148
invenies.
Sexti mare obtinue- 1150 28
runt Cyprii
annis
SUN
fx. JOACHAZUS annis xvII.
16 25 $7
d xx dynastia Bubastitarum, quorum primus
I. SESONCHOSIS annis xxı.
XII. AREMULUS SILVIUS an. xix.
Aremulus Silvius
Agrippa superioris
regis filius præsidiuni
Albanorum inter montes, ubi nunc Roma
est, posuit: qui ob
impietatem postea fulmine interiit. Hujuɛ
filius fuit Julius proavus Julii Proculi, qui
g VIII ARISTOMEDES annis xxxv.cum Romulo Romam
commigrans fundavit
8 gentem Juliam.
h XXV. PHERECLES annis xix.
នង្គម។
HERE
• Κορινθίων ζ' έβασίλευσεν Εὔδημος ἔτη κε'. Sync.
p. 185, D.
6 Παρ' Εβραίοις Ζαχαρίας ὁ προφήτης ἀναιρεῖται
lás. Idem p. 187, D.
• Λατίνων 16' ἐβασίλευσεν ᾿Αρέμουλος Σιλούτος
ἔτη ιθ'. Οὗτος ἐκεραυνώθη διὰ πολλὴν ἀσέβειαν. Sync.
p. 185, A.
[ Δέκατος Εβραίων ἐβασίλευσεν τοῦ Ἰσραὴλ Ιωαο Ασσυρίων λε' έβασίλευσεν ᾿Ακραγάνης ἔτη μι. χὰς ἔτη ιζ'. Chron. pascl. p. 103, Α.
Idem p. 160, A.
Η Εικοστή δευτέρα δυναστεία Βουβαστιτῶν βασιλέων τριῶν, (ὧν) α' Σεσέγχωσις ἔτη κα'. Euseb. apud
Sync. p. 74, D.
4 Κορινθίων ἐβασίλευσεν Αριστομήδης ἔτη λε'.
Sync. p. 180, Α.
ἡ ᾿Αθηναίων ἐβασίλευσε κε' Φερεκλῆς ἔτη ιθ'. Idem
p. 185, B.
Variant codd. nempe xxxiv, xxx, xxii. Sed dicendum xxiv, patet ex anno Abrahamıı 1174.
col. 435–436page 169 of 251
PG 19:435Ο Ελισσαῖος ὁ προφήτης ετελεύτησεν ἔτει λι' τοῦ ὁ Ἐβασίλευσεν τῆς Ἰουδαίας Αμεσσίας ἔτη κθ'. Ἐβασίλευσεν τοῦ Ἰσραὴλ Ἰωὰς ἔτη ις'. Η Λακεδαιμονίων η' ἐβασίλευσε Τήλεκλυς ἔτη μ'. Αἰγυπτίων β' ἐβασίλευσεν Οσωρθὼν ἔτη ιε. 'Αθηναίων κς' ἐβασίλευσεν Αρίφρων ἔτη κ. Κατὰ τοῦτον Αρίφρονα ἡ τῶν Ασσυρίων κατελύθη ἀρχὴ, ὡς πάντες συμφωνούσι. 185, Β. Ο Ασσυρίων λς' ἐβασίλευσε θῶνος ὁ λεγόμενος Κογκόλερος, Ελληνιστί Σαρδανάπαλλος, ἔτη κ'. «Αἰγυπτίων γ' ἐβασίλευσα Τακέλλωθις έτη ιγ'. Εκ ; Τοῦ Ἰσραὴλ ιδ' ἐβασίλευσε Ιεροβοάμ ἔτη μας. Η Σαρδανάπαλλος Ταρσόν ᾤκησε καὶ ᾿Αγχιάλην τὰς πόλεις ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ. 165,
EUSEBH CÆSARIENSIS OPP, PARS I, HISTORICA.
$158 36
HEBR.
ASSYR. CORIN. LACED. ATH. LATIN. ÆG.
Abra- Jud. Isr. Acra- Aristo-Arche-Phere- Are- XXII
hamus Joasus Joa- zapes medes laus cles mulus dyn.
chazus
Sesoncliosis
OF OT OF OF OF
a Eliseus propheta
moritur.
6 XI. AMASIAS annis xxIX.
c XI. JOASUS annis xvi. +
d VIII. TELECLUS annis XL.
XIII. AVENTINUS Silvius an. xxxvii.
(1)1167
Septimi Phoenices
mare obtinuerunt.
e II. OSORTHON annis xv.
Carthaginem hac
3 ætate quidam condi11003700
tam putant. Alii muk
to ante, ut supra nie6 moravimus.
fXXVI. ARIPHRON annis xx.
8 Sub Ariphrone As9
syriorum regnum destructum, et Sardana11 pallus, ut nonnul!i
12 scriptitan:.
9 XXXVI. TIIONUS CONCOLERUS, qui vocatur Græce
Sardanapallus, annis xx.
#%
h XII. HIEROBOAMUS annis XLI.
i III. TACELOTIIS an. XIII.
▲ Sardanapallus eodem tempore Tarsum atque Anchialem condidit, et habitari fecit; et in prælio victus ab Arbace Medorum rege, semet incendio concremavit,
Ο Ελισσαῖος ὁ προφήτης ετελεύτησεν ἔτει λι' τοῦ
Twas. Syne. p. 187, D.
ὁ Ἐβασίλευσεν τῆς Ἰουδαίας Αμεσσίας ἔτη κθ'.
Chron. pasch. p. 101, D.
• Ἐβασίλευσεν τοῦ Ἰσραὴλ Ἰωὰς ἔτη ις'. Idem
p. 104, D.
Η Λακεδαιμονίων η' ἐβασίλευσε Τήλεκλυς ἔτη μ'.
Sync. p. 185, C.
• Αἰγυπτίων β' ἐβασίλευσεν Οσωρθὼν ἔτη ιε.
Euseb. apud Sync. p. 74, D.
'Αθηναίων κς' ἐβασίλευσεν Αρίφρων ἔτη κ.
Lacuna in cod. Arm. usque ad an. 1221,
Κατὰ τοῦτον Αρίφρονα ἡ τῶν Ασσυρίων κατελύθη
ἀρχὴ, ὡς πάντες συμφωνούσι. Sync. p. 185, Β.
Ο Ασσυρίων λς' ἐβασίλευσε θῶνος ὁ λεγόμενος
Κογκόλερος, Ελληνιστί Σαρδανάπαλλος, ἔτη κ'. Idem
p. 165, B.
«Αἰγυπτίων γ' ἐβασίλευσα Τακέλλωθις έτη ιγ'. Εκ
sebius apud Sync. p. 74, D.
; Τοῦ Ἰσραὴλ ιδ' ἐβασίλευσε Ιεροβοάμ ἔτη μας.
Chron. pasch. p. 105, D.
Η Σαρδανάπαλλος Ταρσόν ᾤκησε καὶ ᾿Αγχιάλην τὰς
πόλεις ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ. Sync. p. 165, C.
col. 437–438page 170 of 251
PG 19:437α Κορινθίων ἐβασίλευσε ᾿Αγήμων ἔτη ις'. τουβάτης έτη κε'. 75, 4. 6 Τοῦ Ἰούδα ιν ἐβασίλευσεν Αζαρίας ἔτη νβ'. ο Αθηναίων κζ' ἐβασίλευσε Θεσπιεὺς ἔτη κζ'. Εικοστή τρίτη δυναστεία Τανιτῶν τριῶν· α' Πε Λατίνων ιδ' ἐβασίλευσε Προκάς Σιλούϊος ἔτη και. [ Φείδων "Αργους κρατῶν, μέτρα και σταθμία πρώ 9 Κορινθίων ἐβασίλευσεν ᾿Αλέξανδρος έτη κε'.
CHRONICORUM LIB. II.
HEBR.
ASSYR. CORIN. LACED. ATH. LATIN. ÆGYPT.
Abra- Jud. Isr. Tho- Aristo- Tele- Ari- Aven- XXI
hamus Ama- Hiero- nus medes clus phron tinus dyn.
sias boamus Concolerus
Tacelothis
√32222
XII. AZARIAS.
a IX AGEMON annis XVL
qui et Ozias, annis LJI.
CXXVII. THESPJEUS annis xxvII.
d xx11 dynastia.
I. PETUBAS annis xxvi.
Lycurgus Lacedæ- 1195
moniis jura componit. 1196
overweg
Thespieo Aripbronis filio Athenis regnante, Assyriorum imperium deletum est.
Usque ad id tempus fuisse reges Assyriorum historia refert. Et flunt simul anni cxcvi. Omnes autem
anni regni Assyriorum a primo anno Nini supputantur mccxl.
Arbaces Medus, Assyriorum imperio destructo, regnum in Medos transtulit: et interim sine principibus res agebatur, usque ad Dejocem, qui et Assyriorum regnavit, regem Medorum. In medio autem tempore Chaldæi proprie prævalebant: quorum separatæ quædam regum successiones feruntur. Reliqua
autem gentes propriis regibus utebantur.
Alter. Temporibus istis Assyrii sine auctore [rectore] fuerunt, quia Arbaces Medus, deposito regno
corum, ad suum reversus est. Postea autem Dejoces Medorum regnum ipsis conjunxit; magis autem
Assyrios ad suum regnum recepit. Sed interim actus proprie feruntur Assyriorum, et quod reges interim
levaverunt.
Abra- HEBR.
CORINT.LACED. ATHEN. LATIN. ÆGYPT..
bamus Jud. Isr. Age- Tele- Thes- Aven- XXII
Azarias Hiero mon clus pieus tinus dynastia
boamnus
Pelubas
Aventinus Aremuli superioris regis major filius
e-XIV. PROCAS SIL- in eo monte, qui nunc
VIUS an. XXI.
pars Urbis est, mortuus
- ས ཡ་
ac sepultus æternum loco vocabulum dedit.
Phidon apud Argivos 1201 10
mensuras et pondera primus invenit al. insti9,X. ALEXANDER annis xxv..
tuit].
q
α Κορινθίων ἐβασίλευσε ᾿Αγήμων ἔτη ις'. Sync. τουβάτης έτη κε'. Euseb. apud Sync. p. 75, 4.
p. 180, A.
6 Τοῦ Ἰούδα ιν ἐβασίλευσεν Αζαρίας ἔτη νβ'.
Chron. pasch. p. 103, B.
ο Αθηναίων κζ' ἐβασίλευσε Θεσπιεὺς ἔτη κζ'.
Sync. p. 195, C.
• Εικοστή τρίτη δυναστεία Τανιτῶν τριῶν· α' Πε-
• Λατίνων ιδ' ἐβασίλευσε Προκάς Σιλούϊος ἔτη και.
Sync. p. 192, A.
[ Φείδων "Αργους κρατῶν, μέτρα και σταθμία πρώ
tos toeūpev. Idem p. 198, C.
9 Κορινθίων ἐβασίλευσεν ᾿Αλέξανδρος έτη κε'. Idem
p. 180, B.
col. 439–440page 171 of 251
PG 19:439ο Μακεδόνων α' ἐβασίλευσε Κάρανος ἔτη κη'. ὁ Λακεδαιμονίων θ' ἐβασίλευσεν ᾿Αλκαμένης ἔτη . Ὁ τῆς "Ηρας νεώς ενεπρήσθη. 247, 4 Ησίοδος έγνωρίζετο. 173, Β. Προεφήτευον στέ, Αμὼς καὶ Ἰωνᾶς. Αἰγυπτίων β' Οσωρθὼν ἔτη θ', δν Ηρακλέα 9 Αθηναίων κη' ἐβασίλευσεν ᾿Αγαμήστωρ ἔτη κ. * Τοῦ Ἰσραὴλ ἐβασίλευσεν ιγ Ζαχαρίας μήνας ς'. Τοῦ Ἰσραὴλ ιε' ἐβασίλευσε Μαναήμ ἔτη ια'. Τὰ δὲ πολλὰ τῶν ἀντιγράφων ἔτη ι' ἔχουσιν. * Απολλόδωρος Λυκούργου νόμιμα ἐν τῷ η' (ιη) [ Λατίνων ιε' ἐβασίλευσεν Αμουλος Σιλούτος έτη
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I. HISTORICA.
HEBR.
MACED. CORIN. LACED. ATH. LATIN. ÆGYPT.
Abra- Jud. Isr. Cara Ale- Alca- The- Procas XXIII
bamus Azarias Hiero- nus xander menes spieus Silvius dyn.
boamus
Petubas
a 1. CARANUS anni
6 IX. ALCAMENES annis
e Prophetabant apud 1208
Hebræos Osee, Amos, 1209
Isaias, Jonas.
14268890-23156r
c Templum Junonis
incensum.
d Hesiodus insignis
17 habetur, ut vult Por18 phyrius.
Triremis prima na20 vigavit Corintho.
Ægyptii regem suum
Osorthonem Herculem
cognominaverunt.
(XXVIII. AGAMESTOR
annis xx. g II. OSORTHON annis 17.
Numitor Procæ superioris regis major filius a fratre Amulio regno pulsus in agro suo vixit. Filia ejua
adimendi partus gratia virgo Vestalis lecta; quæ cum septimo patrui anno geminos edidisset infantes,
junta legem in terram viva defossa est. Verum parvulos prope ripam Tiberis expositos Faustulus regii
pastor armenti ad Accam Laurentiam uxorem suam detulit, quæ propter pulchritudinem et rapacitatem
corporis quœstuosi lupa a vicinis appellabatur. Unde ad nostram usque memoriam meretricum cellulæ
lupanaria dicuntur. Pueri vero cuan adolevissent, collecta latronum et pastorum manu, interfecto apud
Albam Amulio, avum Numitorem in regnum restituunt.
h Hebræorum Israel xui. Zacharias mensibus sex. Post quem xiv Sellum mense uno. Hic annus consumitur per diversos.
i XV MANAEMUS annis x1.!
(XV. AMULIUS SILVIUS annis XLIII.
k Lycurgi leges in 1222
Lacedæmone, juxta 1223
sententiam Apollodo- 1224
ri, hac ætate susce- 1225 34
plæ. Alii autem antea. 1226 35
ο Μακεδόνων α' ἐβασίλευσε Κάρανος ἔτη κη'. Sync.
p. 198, C.
ὁ Λακεδαιμονίων θ' ἐβασίλευσεν ᾿Αλκαμένης ἔτη
25. Idem p. 185, C.
. Ὁ τῆς "Ηρας νεώς ενεπρήσθη. Idem p. 247, D.
4 Ησίοδος έγνωρίζετο. Idem p. 173, Β.
• Προεφήτευον στέ, Αμὼς καὶ Ἰωνᾶς. Chron.
pasch. p. 102, D.
Αἰγυπτίων β' Οσωρθὼν ἔτη θ', δν Ηρακλέα
Alyúti ixálsav Euseb. apud Sync. p. 75, A.
9 Αθηναίων κη' ἐβασίλευσεν ᾿Αγαμήστωρ ἔτη κ.
Sync. p. 195, C.
* Τοῦ Ἰσραὴλ ἐβασίλευσεν ιγ Ζαχαρίας μήνας ς'.
Mɛ0' öv tổ Σɩhoùµ hµépas X'. Idem p. 202, C.
i Τοῦ Ἰσραὴλ ιε' ἐβασίλευσε Μαναήμ ἔτη ια'. Τὰ
δὲ πολλὰ τῶν ἀντιγράφων ἔτη ι' ἔχουσιν. Ibidem.
* Απολλόδωρος Λυκούργου νόμιμα ἐν τῷ η' (ιη)
'Alxaμévous. Idem p. 185, D.
[ Λατίνων ιε' ἐβασίλευσεν Αμουλος Σιλούτος έτη
py. Idem p. 192, A.
col. 441–442page 172 of 251
PG 19:441Κορινθίων Τελεστής ἔτη 16'. 180, ὁ Αἰγυπτίων γ' ἐβασίλευσε Ψαμμοὺς ἔτη δέκα. ε Φούλ βασιλεύς Ασσυρίων ἐπιβὰς τῇ Σαμαρεία, λαβὼν παρὰ Μαναὴμ τοῦ βασιλέως Ἰσραὴλ α τάλαντα 4 Τοῦ Ἰσραὴλ ις' ἐβασίλευσε Φακεσίας υἱὸς Μα Μακεδόνων β' ἐβασίλευσεν Κοινὸς ἔτη 16'. | Εἰκιστὴ τετάρτη δυναστεία Βάκχωρις Σαΐτης έτη Η᾽ ἐφ' οὗ ἀρνίον ἐφθέγξατο. 9 Κορινθίων Αὐτομενὴς ἔτος ἕν. 180, Η Αθηναίων κθ' ἐβασίλευσεν Αἰσχύλος ἔτη κγ'. Οἱ Λακεδαιμονίων βασιλεῖς καὶ οἱ Κορινθίων ἕως τοῦδε τοῦ χρόνου διήρκεσαν ἔτεσιν τν· μεθ' οὓς ενιαύσιοι πρυτάνεις, ἐπὶ Αἰσχύλου ἄρχοντος καὶ τῆς πρώτης ὀλυμπιάδος. 186, Α. * Λυδῶν βασιλεὺς ᾿Αρδυτος Αλυάττου ἔτη λς'. Ο Κόροιβος Ηλείος ἀνεγράφη στάδιον νικήσας, καὶ κατ' αὐτὸν ὀλυμπιάς πρώτη ετάχθη, ἀφ᾿ ἧς Ελληνες ἀριθμεῖν τι δοκοῦσιν ἀκριβῶς χρονικόν.
CHRONICORUM LIB. II.
HEBR.
MACED. CORIN. LACED. ATH. LATIN. EGYPT.
Ahra- Jud. Isr. Cara Tele- Alca- Aga- Amu- xxm
namus Aza- Manae- nus stes menes mestor lius dyn.
rias
mus
a XI. TELESTES annis XII
c Phua rex Assyriorum adversus Samariam ascendit:
Osorthon
6 III. PSAMMES
annis x.
d XVI. PHACEE annis x.
e II. COENUS annis XII.
traditis autem sibi a
Manaemo Israelis rege 1232
mille argenti talentis, 1233
di:cessit.
Ægyptii octavi po
testatem maris tenuerunt annis xxx
XII AUTOMENES an I.
f XXIV. dynastia
I. BOCCHORIS annis XLIV
1 sub quo et agnus locitus est.
h XXIX. ÆSCHYLUS Agamestoris superioris regis filius annis xxıı.
i Lacedæmoniorum reges defecerunt. Corinthiorum reges defecerunt. Post hos Corinthi annui prytanes constituti sunt.
1. OLYMPIAS
k Lydorum primus rex Ardysus 1
filius Alyatta.
HEBR.
LYD. MACED. LACED. ATH. LATIN. EGYPT.
Abra- Jud. Isr. Ardy-Coenus Alca- Aga- Amu- XXIV
hamus Aza- Phacee sus
menes mestor lius
rias
dyn.
Boc- Bocchoris -
choris. gytiis jura constituit.
I. ARDYSUS annis xxxv.
captivitate Trojæ usque ad olympiadem primam anni ccccvi. Secundo anno Æschyli Atheniensium
judicis prima olympias acta, qui erat agon gymnicus, in quo Corœbus Eliensis victor exstitit. Elii agunt
quinquennale certamen quatuor annis in medio expletis, in quibus principes annui constituuntur qualuor quam olympiadem Iphitus filius Praxonidis, sive Emonis, primus constituit.
• Κορινθίων Τελεστής ἔτη 16'. Sync. p. 180, B.
ὁ Αἰγυπτίων γ' ἐβασίλευσε Ψαμμοὺς ἔτη δέκα.
Euseb. apud Sync. p. 75, A.
ε Φούλ βασιλεύς Ασσυρίων ἐπιβὰς τῇ Σαμαρεία,
λαβὼν παρὰ Μαναὴμ τοῦ βασιλέως Ἰσραὴλ α τάλαντα
apropiou, ávexwpnoev. Chron. pasch. p. 106, 107.
4 Τοῦ Ἰσραὴλ ις' ἐβασίλευσε Φακεσίας υἱὸς Μαvzrµ Erŋ í'. Sync. p. 202, B.
• Μακεδόνων β' ἐβασίλευσεν Κοινὸς ἔτη 16'. Idem
p. 198, D.
| Εἰκιστὴ τετάρτη δυναστεία Βάκχωρις Σαΐτης έτη
Η᾽ ἐφ' οὗ ἀρνίον ἐφθέγξατο. Euseb. apud Sync.
p. 75, B.
9 Κορινθίων Αὐτομενὴς ἔτος ἕν. Sync. p. 180, B.
Η Αθηναίων κθ' ἐβασίλευσεν Αἰσχύλος ἔτη κγ'.
Idem p. 195, C.
: Οἱ Λακεδαιμονίων βασιλεῖς καὶ οἱ Κορινθίων ἕως
τοῦδε τοῦ χρόνου διήρκεσαν ἔτεσιν τν· μεθ' οὓς
ενιαύσιοι πρυτάνεις, ἐπὶ Αἰσχύλου ἄρχοντος καὶ τῆς
πρώτης ὀλυμπιάδος. Idem p. 186, Α.
* Λυδῶν βασιλεὺς ᾿Αρδυτος Αλυάττου ἔτη λς'. Idem
p. 239, D.
Ο Κόροιβος Ηλείος ἀνεγράφη στάδιον νικήσας, καὶ
κατ' αὐτὸν ὀλυμπιάς πρώτη ετάχθη, ἀφ᾿ ἧς Ελληνες
ἀριθμεῖν τι δοκοῦσιν ἀκριβῶς χρονικόν. Idem p.
Lib. 1, cap. 36, n. 1, diximus, ne apud Hieronymi quidem editiones legi quot annis Ægyptii mare
obtinuerint. Nunc mihi codices Vaticani annos xxx exhibent.
col. 443–444page 173 of 251
PG 19:443α Ενθεν τὰ τῆς τῶν Ἑλλήνων χρονογραφίας ἀκρι σοῦς ἀναγραφῆς τετευχέναι δοκεῖ· ἅττα πρὸ αὐτῶν ὡς ἑκάστῳ φίλον ἦν, ἀπεφήναντο. 6 Τὴν σ' ολυμπιάδα ὁ ᾿Αφρικανὸς κατὰ Ἰωαθαμ Ευραίων τοῦ Ἰούδα βασιλέα συνάγει· καὶ ὁ ἡμέτερος δὲ κανὼν κατὰ τὸν αὐτόν. Γράφει δὲ ὁ ᾿Αφρικανὸς ὧδε πρὸς λέξιν· Αἰσχύλος ὁ ᾿Αγαμήστορος ἦρξεν τῶν ᾿Αθηναίων ἔτη κγ', ἐφ' οὗ Ἰωαθὰμ ἐβασίλευσεν ἐν Ἱερουσαλήμ· καὶ ὁ ἡμέτερος κανών, λέγει, ἐπὶ τῆς πρώτης ολυμπιάδος τὸν Ἰωαθὰμ βασιλέα Ιούδα συν ο 'Αρκτίνος Μιλήσιος ἐποποιός ήκμαζεν. [ Ἐν ταῖς ἡμέραις Φακεὶ ἀνέβη Θεγλὰθ Φανασσάρ βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων, καὶ τοῦ λαοῦ πλεῖστον ἀπῴκι 9 Ἰωαθὰμ ἐβασίλευσεν ἐν Ἱερουσαλήμ. Β. Η Μακεδόνων γ' ἐβασίλευσεν Τύρμας ἔτη με'. ἡ Ῥῶμος καὶ Ρωμύλος ἐγεννήθησαν "Αρει καὶ Ἰλίᾳ. 192, Α. δηδ, καὶ * Προεφήτευον Ησαΐας, Ωσηέ, Ιωήλ, [ Ησίοδος εγνωρίζετο. 173, Β. η ᾿Αθήνησι πρώτη έναυπηγήθη τριήρης ὑπὸ Με η Θηραίοι Κυρήνην ᾤχησαν κατὰ χρησμόν· οἰκι Ο Γοῦ Ἰσραὴλ ἐξ' ἐβασίλευσε Φακεὲ υἱος Ρωμε στης δὲ αὐτῆς Βάττος, ὁ καὶ ᾿Αριστοτέλης. Ἐν Ιταλίᾳ Πανδοσία και Μεταπόντος πόλεις ο Εν Λακεδαιμονία πρῶτος Εφορος κατεστάθη.
EUSEBI CÆSARIENSIS OPP. PARS I.
HISTORICA.
a Ab hoc tempore Græca de temporibus historia vera creditur: nam ante hoc, ut cuique visum est,
diversas sententias protulerunt.
b Primam olympiadem Africanus temporibus Joatham regis Hebræorum fuisse scripsit. Nostra quoque
supputatio iisdem temporibus eam exhibuit. Scribit autem Africanus, ut verba ejus ponam, in hunc modum: Eschylus Agamestoris filius apud Athenienses obtinuit principatum annis xx, qua ætate Joathan
regnabat in Hierusalem. Porro et nos in prima olympiade Joathan posuimus.
OLYMP.
HEBR.
LYD. MACED. ATH. LATIN. EGYP.
Abr.
Jud. Isr. Ardy-Coenus Æ- Amu- XXIV
Azarias Pha- sus
schylus lius dyncee
Bocchoris
c Arctinus Milesius
versificator florentis1241
simus habetur.
d XVII. PHACEAS aunis xx.
In Italia Pantosia
et Metapoutus con1243
dila.
g
XIII. JOATHAMUS h Ill. TYRIMMAS
annis XVI.
an. XXXVIII.
k Prophetabant Mi1249
chæas
Morasthites
Osee, Joel, Isaias,
Oded.
Hesiodus secundum
quosdam clarus habe- 5
Lur.
m Athenis primum
navis triremis naviga1259 16
22222222EEREDRE
f Hoc tempore Teglath Phalassar rex
Assyriorum magnam
partem populi Judæorum in Assyrios transtulit, rege Phacee:
quo tempore Arctinus
Milesins versificator
prope omni metro et
opere clarus habetur.
i Remus et Romulus generantur Mart
et Ilia.
Cinathon Lacedæmonius poeta, qui
Telegoniam scripsit,
agnoscitur.
Eumelus poeta, cognoscitur, qui Bugoniam et Europiam: et
Arctinus, qui Æthiopidam composuit et
Í¡¡acam vastationem
agnoscitur.
vit, Aminocleo cursun dirigente.
n Theræi Cyrenem condiderunt, ex responso Phoebi. Conditor urbis Battus cognomine, cujus proprium
nomen Aristoteles [al. Aristæus].
o In Lacedæmone primus Ephorus, quod magistratus nomen est, constituitur. Fuit autem sub regibus
Lacedæmoniorum annis ccCL.
α Ενθεν τὰ τῆς τῶν Ἑλλήνων χρονογραφίας ἀκρι
σοῦς ἀναγραφῆς τετευχέναι δοκεῖ· ἅττα πρὸ αὐτῶν
ὡς ἑκάστῳ φίλον ἦν, ἀπεφήναντο. Anonym. Scal.
apud nos p. 142.
6 Τὴν σ' ολυμπιάδα ὁ ᾿Αφρικανὸς κατὰ Ἰωαθαμ
Ευραίων τοῦ Ἰούδα βασιλέα συνάγει· καὶ ὁ ἡμέτερος δὲ κανὼν κατὰ τὸν αὐτόν. Γράφει δὲ ὁ ᾿Αφρικανὸς
ὧδε πρὸς λέξιν· Αἰσχύλος ὁ ᾿Αγαμήστορος ἦρξεν τῶν
᾿Αθηναίων ἔτη κγ', ἐφ' οὗ Ἰωαθὰμ ἐβασίλευσεν ἐν
Ἱερουσαλήμ· καὶ ὁ ἡμέτερος κανών, λέγει, ἐπὶ τῆς
πρώτης ολυμπιάδος τὸν Ἰωαθὰμ βασιλέα Ιούδα συνɛlàŋpev. Chron. pasch. p. 104, C. Conferatur Syncellus p. 197, C, qui Africanum a primo Achazi
anno initium olympiadum duxisse affirmat.
ο 'Αρκτίνος Μιλήσιος ἐποποιός ήκμαζεν. Idem
[ Ἐν ταῖς ἡμέραις Φακεὶ ἀνέβη Θεγλὰθ Φανασσάρ
βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων, καὶ τοῦ λαοῦ πλεῖστον ἀπῴκιGevels Agauplovę. Chron. pasch. p. 107, C, et Sync.
p. 202, D.
9 Ἰωαθὰμ ἐβασίλευσεν ἐν Ἱερουσαλήμ. Chron.
pascl. p. 104, Β.
Η Μακεδόνων γ' ἐβασίλευσεν Τύρμας ἔτη με'. Sync.
p. 212, D.
ἡ Ῥῶμος καὶ Ρωμύλος ἐγεννήθησαν "Αρει καὶ
Ἰλίᾳ. Idem p. 192, Α.
δηδ, καὶ
* Προεφήτευον Ησαΐας, Ωσηέ, Ιωήλ,
Miyalas ó Mopaoblins. Chron. pasch. p. 104, C.
[ Ησίοδος εγνωρίζετο. Sync. p. 173, Β.
η ᾿Αθήνησι πρώτη έναυπηγήθη τριήρης ὑπὸ Με
voxhéovę. Sync. p. 212, C.
η Θηραίοι Κυρήνην ᾤχησαν κατὰ χρησμόν· οἰκιΟ Γοῦ Ἰσραὴλ ἐξ' ἐβασίλευσε Φακεὲ υἱος Ρωμε στης δὲ αὐτῆς Βάττος, ὁ καὶ ᾿Αριστοτέλης. Sync.
Nou Etŋ x'. Chron. pasch. p. 107, B.
• Ἐν Ιταλίᾳ Πανδοσία και Μεταπόντος πόλεις
ixtisoŋozy. Syne. p. 212, C.
p. 212, C.
ο Εν Λακεδαιμονία πρῶτος Εφορος κατεστάθη.
Idem p. 185, D.
col. 445–446page 174 of 251
PG 19:4454 Ἰούδα ἐβασίλευσεν Αχας έτη ις', ὁ Ὡστὲ ἐβασίλευσεν ἔτη θ'. 107, ο Αθηναίων λ' ἐβασίλευσεν Αλκμαίων ἔτη β'. Ἐπὶ τούτου ᾿Αθήνῃσιν ἡ διὰ βίου κατελύθη ἀρχή, (και) κατεστάθησαν δεκαετείς, ὧν πρῶτος Χάροψ ο Ρωμαίων πρῶτος ἐβασίλευσε Ρωμύλος ἔτη Τούτῳ τῷ ἔτει θ' τῆς βασιλείας Ωσηέ πρώτη αἰχμαλωσία γέγονε τοῦ Ἰσραὴλ των δέκα φυλών, βασιλευομένων μὲν ἐν Σαμαρείς, νῦν δὲ μετῳκισθεισῶν εἰς ὄρη Μήδων καὶ Χαλδαίων, ἐπιστρατεύσαντος τῇ Σαμαρείᾳ καὶ πολιορκήσαντος αὐτὴν Σαλμανάσαρ τοῦ τῶν Χαλδαίων βασιλέως. Εβασιλεύθησαν δὲ ἐν Σαμα ρεία έτεσιν διακοσίοις ἑξήκοντα τρισί,
CHRONICORUM LIB. II.
OLYMP.
HEBR.
LYD. MACED. ATHEN. LATIN. ÆGYPT.
Abr. Jud. Isr. Ardy- Tyrim- Æsi- Amu- XXIV.
Acha Pha- sus mas mides lius dyn.
zus
ceas
a XIV. ACHAZUS annis xvI.
Bocchoris
In Ponto Trapezus 6
condita.
In Italia Callicum
et Lyconia conditæ.
6 XVIII. OSEAS
c XXX. ALCMÆON
annis Ix..
annis 11.
Nonnulli Romano1262
rum scriptores Ro1263
mam
conditam Гоrunt.
XXXI. CHAROPS annis x.
Athenis principes, qui usque ad mortem suam reipublicæ præerant, desierunt: et in decem annos magistratuum consuetudo versa est: regnavitque primus Charops, filius Æschyli, annis x.
ROME CONDITÆ
ANNUS 1.
7 1264}
Roma palilibus, qui nunc dies festus est, & condita. Remus rutro [al. rastro] pastorali a Fabio Romuli
duce occisus est (quidam ab ipso Romulo dicunt) ob transmissum saltu vallum. Ob asyli impunitatem
magna Romulo multitudo conjungitur.
d I. ROMULUS
annis xxxvIII.
Circensibus adornatis Consualibus ludis Sabinæ raptæ anno ab Urbe condita tertio: et una virginum
pulcherrima cunctorum acclamatione rapientium Thalasso Romuli duci decernitur. Unde in nuptiarum
solemnitatibus Thalasso vulgo clamitant: quod scilicet talis nupta sit, quæ Thalassum habere inereatur.
Mare obtinuerunt
Milesii, construxe- 8
runtque urbem in Ægypto Naucratem.
30 Aradus insula con31 dita.
e Prima captivitas Israel. Decem tribus 'gentis Judææ, quæ vocabantur Israel, et erant in parte Samariæ, victæ a Sennacherib, qui et Salmanassar, rege Chaldæorum, translatæ sunt in montes Medorum,
regnatunique est in Samaria annis CCL [al. ccxL, Gr. cclxm]. Sennacherib rex Chaldæorum ad custodieddam regionem Judæam accolas misit Assyrios: unde Samaritæ nuncupati sunt Syriaca lingua, quod Latina lingua exprimitur custodes, æmulatoresque Judææ legis facti sunt.
Grcic
Eumelus Corinthius
33 versificator agnosci36 tur.
Ceninenses, Antemnates, Crustumini, Fidenates, Veientes, qui propter Sabinarum raptum bellum moverant, vincuntur a Romulo. Tarpeia clypeis Sabinorum obruta: unde mons Tarpeius, in quo nunc Capitoliuın. Romani, Tatio Sabinorum rege regnante cum Romulo, a Curibus Quirites appellati.
4 Ἰούδα ἐβασίλευσεν Αχας έτη ις', Chron. pasch.
p. 109, A.
ὁ Ὡστὲ ἐβασίλευσεν ἔτη θ'. Idem p. 107, D.
ο Αθηναίων λ' ἐβασίλευσεν Αλκμαίων ἔτη β'.
Ἐπὶ τούτου ᾿Αθήνῃσιν ἡ διὰ βίου κατελύθη ἀρχή,
(και) κατεστάθησαν δεκαετείς, ὧν πρῶτος Χάροψ
Bexoethe. Sync. p. 211, D.
ο Ρωμαίων πρῶτος ἐβασίλευσε Ρωμύλος ἔτη
Àr'. Idem p. 195, A.
• Τούτῳ τῷ ἔτει θ' τῆς βασιλείας Ωσηέ πρώτη
αἰχμαλωσία γέγονε τοῦ Ἰσραὴλ των δέκα φυλών, βα
σιλευομένων μὲν ἐν Σαμαρείς, νῦν δὲ μετῳκισθεισῶν
εἰς ὄρη Μήδων καὶ Χαλδαίων, ἐπιστρατεύσαντος τῇ
Σαμαρείᾳ καὶ πολιορκήσαντος αὐτὴν Σαλμανάσαρ τοῦ
τῶν Χαλδαίων βασιλέως. Εβασιλεύθησαν δὲ ἐν Σαμα
ρεία έτεσιν διακοσίοις ἑξήκοντα τρισί, Chron. pasch.
p. 108,
col. 447–448page 175 of 251
PG 19:447σ 'Αθηναίων λ' ἐβασίλευσεν Αἰσιμίδης έτη ι'. ὁ Λυδῶν β' ἐβασίλευσεν Αλυάττης ἔτη ιδ'. Τούτῳ τῷ ἔτει Σιβύλλα ἡ Ἐρυθραία ἐν Αἰγύπτῳ Τοῦ Ἰούδα ιθ' ἐβασίλευσεν Εζεκίας ἔτη κθ'. Ο Μίδας Φρυγῶν ἐβασίλευσεν. 106, Β. [ Ἐν Σικελίᾳ Νάξος ἐκτίσθη. 212, 9 Προεφήτευον Ωσηὲ καὶ Ησαΐας. 199, Β. Η Μακεδόνων δ' ἐβασίλευσεν Περδίκκας ἔτη να'. ἡ Εἰκοστή πέμπτη δυναστεία Αιθιόπων βασιλέων τριῶν. Α' Σαββακών, ὃς Βόκχωριν αἰχμάλωτον ἑλών έκαυσε ζῶντα, καὶ ἐβασίλευσεν ἔτη 16' κ Ρωμύλος πρῶτος ἐκ τοῦ δήμου ἐστράτευσεν ἄν δρας, συγκλητικούς τε ρ' γέροντας ἐποίησε, καὶ πατρικίους ἐξ αὐτῶν ἐκάλεσε, ναούς τε καὶ τείχη ἐν Ρώμῃ ᾠκοδόμησε. 195, Β. ι Αθηναίων λγ' ἐβασίλευσεν Κλεόδικος ἔτη ι'. Λυδῶν γ' ἐβασίλευσε Μίλης ἔτη ιδ'. 239, η Τῷ ιδ' ἔτει τῆς βασιλείας Εζεκίου ἀνέβη Σενα χηρείμ βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων ἐπὶ τὰς πόλεις τῆς Ἰου δαίας τὰς ὀχυράς, καὶ ἔλαβεν αὐτάς. Τότε ἄγγελος Κυρίου νυκτός διέφθειρε παραδόξως ρπε' χιλιάδας ἀνδρῶν τῆς τῶν ᾿Ασσυρίων παρεμβολῆς. Καὶ Σενα χηρείμ σὺν τοῖς ὑπολοίποις ἀνέζευξεν ἀδόξως εἰς τὴν Ασσυρίαν, ἀκηκοὼς ὅτι ὁ τῶν Αιθιόπων βασιλεὺς Θωρακὰ ἔρχεται πολεμήσων αὐτόν. 200, 201,
EUSEBI CÆSARIENSIS OPP. PARS I.
HISTORICA.
OLYMP.
HEBR.
LYD. MACED.ATHEN. RON. EGYPT.
Abr. Jud. Ardy- Tyrim- Æsi- Romu- xxiv.
Acha- Suz mas mides lus dyn.
zus
Bocchoris
a XXXII. SIMIDES annis x.
R. X.
6 II. ALYATTES annis xiv.
d xix. EZECHIAS justus annis xxıx.
Lacedæmonii
contra
Messenios bellum habebant, quod viginti annis
agebatur.
c Sibylla Erythraa agnoscitur.
g Apud Hebræos pro1281
phetabant Isaias, Osee et
Nahum.
e Midas regnavit in
42 Phrygia.
Naxus condita in Si44 cilia civitas.
i xxv dynastia.
h IV. PERDICCAS. I. SABACON Æthiops annis xu.
annis LI.
Sabacon Bocchorim prælio captum vivum exussit, Ægyptoque regnavit.
| XXXIII. CLIDICUS annis x.
▲ Romulus primus milites sumpsit ex populo, et nobilissimos centum senes ob ætatem senatores, or
similitudinem curæ patres appellavit. Templa quoque et muros Romanæ urbis exstruxit.
Syracusæ in Sicilia
conditæ.
1234an
m III. MELES annis xi.
R. XX.
Decimi mare obtinuerunt Cares annis LXI.
n Sennacherib Assyriorum rex venit adversus Hierosolyma, civitatesque Judæ obsidione cinxit. Sed
enim angelus Domini noctu trucidavit hominum centum octoginta quinque millia in castris Assyriorum.
Hle præterea nuntio accepto de Tharaco Indiæ rege qui sibi bellum intulisset, Ninivem reversus est,
σ 'Αθηναίων λ6' ἐβασίλευσεν Αἰσιμίδης έτη ι'. Sync.
p. 211, D.
ὁ Λυδῶν β' ἐβασίλευσεν Αλυάττης ἔτη ιδ'. Idem
p. 239, D.
• Τούτῳ τῷ ἔτει Σιβύλλα ἡ Ἐρυθραία ἐν Αἰγύπτῳ
żyvwpičeto. Chron. pasch. p. 108.
d Τοῦ Ἰούδα ιθ' ἐβασίλευσεν Εζεκίας ἔτη κθ'.
Idem p. 115, A.
Ο Μίδας Φρυγῶν ἐβασίλευσεν. Sync. p. 106, Β.
[ Ἐν Σικελίᾳ Νάξος ἐκτίσθη. Idem p. 212, C.
9 Προεφήτευον Ωσηὲ καὶ Ησαΐας. Idem p. 199, Β.
Η Μακεδόνων δ' ἐβασίλευσεν Περδίκκας ἔτη να'.
Idem p. 212, D.
ἡ Εἰκοστή πέμπτη δυναστεία Αιθιόπων βασιλέων
τριῶν. Α' Σαββακών, ὃς Βόκχωριν αἰχμάλωτον ἑλών
έκαυσε ζῶντα, καὶ ἐβασίλευσεν ἔτη 16' Euseb. apud
Sync. p. 75, B.
κ Ρωμύλος πρῶτος ἐκ τοῦ δήμου ἐστράτευσεν ἄν
δρας, συγκλητικούς τε ρ' γέροντας ἐποίησε, καὶ πα
τρικίους ἐξ αὐτῶν ἐκάλεσε, ναούς τε καὶ τείχη ἐν
Ρώμῃ ᾠκοδόμησε. Sync. p. 195, Β.
ι Αθηναίων λγ' ἐβασίλευσεν Κλεόδικος ἔτη ι'. Idem
p. 211, D.
m Λυδῶν γ' ἐβασίλευσε Μίλης ἔτη ιδ'. Idem p. 239, D.
η Τῷ ιδ' ἔτει τῆς βασιλείας Εζεκίου ἀνέβη Σενα
χηρείμ βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων ἐπὶ τὰς πόλεις τῆς Ἰου
δαίας τὰς ὀχυράς, καὶ ἔλαβεν αὐτάς. Τότε ἄγγελος
Κυρίου νυκτός διέφθειρε παραδόξως ρπε' χιλιάδας
ἀνδρῶν τῆς τῶν ᾿Ασσυρίων παρεμβολῆς. Καὶ Σενα
χηρείμ σὺν τοῖς ὑπολοίποις ἀνέζευξεν ἀδόξως εἰς τὴν
Ασσυρίαν, ἀκηκοὼς ὅτι ὁ τῶν Αιθιόπων βασιλεὺς
Θωρακὰ ἔρχεται πολεμήσων αὐτόν. Idem p. 200, 201,
et Chron. pasch. p. 115, 116.
col. 449–450page 176 of 251
PG 19:4494 Αθηναίων λδ' ἐβασίλευσεν Ἱππομένης ἔτη ι'. Η Αἰγυπτίων β' Σεύηχος ἔτη ι. ο Λυδῶν δ' ἐβασίλευσε Κανδαύλης έτη ιζ'. Εν Σικελία Χερρόνησος ἐκτίσθη. 212, Νουμάς μετὰ Ῥωμύλον βασιλεύσας Ρώμης· ὁ αὐτὸς τὸ Καπετώλιον ἐκ θεμελίων ᾠκοδόμησεν· ὁ αὐτ τὰς τῷ ἐνιαυτῷ δύο μήνας προσέθηκεν, τόν τε Ἰανουάριον καὶ φεβρουάριον, δεκαμηνιαίου τοῦ ἐνιαυτοῦ πρὸ τούτου χρηματίζοντος· ὁ αὐτὸς κογγιάριον ἔδω κεν, ἀσσάρια ξύλινα καὶ σκύτινα καὶ ὀστράκινα. [ Αθηναίων λε' ἐβασίλευσεν Λεωκράτης ἔτη ι'. 9. Τοῦ Ἰούδα κ' ἐβασίλευσεν Μανασσῆς ἔτη νε'. / Οὗτος ἐν οἴκῳ Κυρίου Διὸς ἄγαλμα τετραπρόσω τον έστησεν. 214, ἡ Αἰγυπτίων γ' ἐβασίλευσε Ταραχὸς ἔτη κ'.
OLYMP.
CHRONICORUM LIB. II.
HEBR.
LYD. MACED. ATHEN. ROM. ÆGYPT.
Abr. Jud. Meles Perdic- Clidi- Romu- XXV
Ezechias
cas
cus
lus
dvn.
Sabacon
a XXIV. HIPPOME- 6 II. SEBICHUS an.' xII.
NES annis x.
Messena a Lacedæmo2 niis capitur.
R. XXX.
Catana in Sicilia con1295
dita.
Bellum, quod in Thyrea inter Lacedæmonios
et Argivos gestum est, 16
hoc tempore fuit.
d In Sicilia Chersonesus condita est.
c IV CANDAULES annis XVII.
Secundum quosdam Romulus descripsit in decem
menses annum prius sine
aliqua supputatione confusum.
Romulus apud paludem Capreæ nusquam comparuit et suadente Julio [al. Lucio] Proculo, Quirini
nomine apud suos consecratus est. Mortuo Romulo, per quinos dies senatores rempublicam rexerunt;
atque ita unus annus expletus: quod tempus interregnum appellatum est.
e II. NUMA POMPILIUS annis XLI.
Numa Pompilius nullum cum finitimis bellum gessit. Hic duos menses anno addidit, Januarium et
Februarium, cum ante hoc decem tantum menses apud Romanos fuissent, adeo ut ultimus December
diceretur. Capitolium quoque a fundamentis ædificavit, et congiarium dedit asses ligneos, et scorteos
[al. corticeos].
f XXXV. LEOCRATES.
annis x.
R. XL.
g XX. MANASSES annis LV.
h Manasses impius Esaiam interfecit, statuamque suam [gr. Jovis] posuit quinque facies habentem.
i III. TARACUS annis xx.
Hic ab Ethiopia duxit exercitum, atque Sebiconem occidit, ipseque regnavit Ægyptiorum [al. Taracus,
Sebico interfecto, Ægyptiis regnavit].
1308 &
Croton, et Parion, et Sybaris conditæ civitates.
4 Αθηναίων λδ' ἐβασίλευσεν Ἱππομένης ἔτη ι'.
Sync. p. 211, D.
Η Αἰγυπτίων β' Σεύηχος ἔτη ι6. Euseb. apud
Sync. p. 75, B.
ο Λυδῶν δ' ἐβασίλευσε Κανδαύλης έτη ιζ'. Sync.
p. 239, 1.
• Εν Σικελία Χερρόνησος ἐκτίσθη. Idem p. 212, C.
• Νουμάς μετὰ Ῥωμύλον βασιλεύσας Ρώμης· ὁ
αὐτὸς τὸ Καπετώλιον ἐκ θεμελίων ᾠκοδόμησεν· ὁ αὐτ
τὰς τῷ ἐνιαυτῷ δύο μήνας προσέθηκεν, τόν τε ίανουάριον καὶ φεβρουάριον, δεκαμηνιαίου τοῦ ἐνιαυτοῦ
NNON
πρὸ τούτου χρηματίζοντος· ὁ αὐτὸς κογγιάριον ἔδω
κεν, ἀσσάρια ξύλινα καὶ σκύτινα καὶ ὀστράκινα.
Idem p. 211, B, et Chron. pasch. p. 117, C.
[ Αθηναίων λε' ἐβασίλευσεν Λεωκράτης ἔτη ι'.
Idem p. 212, A.
9. Τοῦ Ἰούδα κ' ἐβασίλευσεν Μανασσῆς ἔτη νε'.
Idem p. 213, D.
/ Οὗτος ἐν οἴκῳ Κυρίου Διὸς ἄγαλμα τετραπρόσω
τον έστησεν. Idem p. 214, A.
ἡ Αἰγυπτίων γ' ἐβασίλευσε Ταραχὸς ἔτη κ'. Εuseb.
apud Sync. p. 75, B.
col. 451–452page 177 of 251
PG 19:451Μήδων εβασίλευσε Διοίκης ἔτη νδ'. 6 Αθηναίων λς' ἐβασίλευσεν "Αψανδρος Στη Μ. ο Λυδῶν εἰ ἐβασίλευσε Γύγης ἔτη λς'. Αθηναίων λζ' ἐβασίλευσεν Ερυξίας έτη ι'. Εκτη καὶ εἰκοστὴ δυναστεία Σαϊτῶν βασιλέων θ'. Αμμερις Αιθίοψ ἔτη 16'. [ Μακεδόνων ε' έβασίλευσεν Αργαῖος ἔτη λη'. ο Οἱ Ἀθηναίων βασιλεῖς ἐπαύσαντο. Μετὰ τούτους ἄρχοντες ενιαύσιοι εὑρέθησαν ἐξ εὐπατρίδων· ἐννέα τε ἀρχόντων ᾿Αθήνῃσιν ἀρχὴ κατεστάθη. Αστάκειαν ἐπικτίσας Νικομήδειαν ὠνόμασεν.
EUSEBI CÆSARIENSIS OFP. PARS I.
HISTORICA.
OI.YMP.
HEBR. LYD. NACED. ATH. NED. ROM. EGYPT.
Abr. Jud. Can Per- Leocra- Dejo- Numa xxv
Ma- daule diccas les ces Pom- dyn.
nasses
pilius Taracus
a 1. DEJOCES primus Medis imperat an. Liv.
Dejoces Erbatanam
condidit civitatem.
Ii, qui Parthenii vocabantur, Tarentum condiderunt. Tunc et Corinthii Corcyram.
Nicomedia condita,
quæ prius Astacus vocabatur
R. L:
6 XXXVI. APSANDER annis x.
R. LX.
Glaucus Chius primus ferri inter se glutinum excogitavit.
c V.GYGES annis xxxvı.
'18
Midas, cum apuɩ
Phrygas regnaret,
sanguine tauri pɔto
exstinctus est.
d XXXVII. ERYXIAS an. x.
In Sicilia Gela ci- 23
vitas, in Pamphylia
Phaselis civitas condita est.
exxvi dynastia
1. AMERES Ethiops
an. XII.
fV. ARGÆUS annis xxxviii.
Hipponax notissimus redditur philosophus.
>
g
Athenis annui principes constituti sunt, cessantibus regibus; novemque principes ex nobilibus urbis
electi Atheniensibus præfuerunt [al. rempublicam agentes].
• Μήδων εβασίλευσε Διοίκης ἔτη νδ'. Sync. p.
198, A.
6 Αθηναίων λς' ἐβασίλευσεν "Αψανδρος Στη Μ.
Idem p. 212, A.
ο Λυδῶν εἰ ἐβασίλευσε Γύγης ἔτη λς'. idem p.
d Αθηναίων λζ' ἐβασίλευσεν Ερυξίας έτη ι'. Idem
p. 212, A.
• Εκτη καὶ εἰκοστὴ δυναστεία Σαϊτῶν βασιλέων θ'.
Αμμερις Αιθίοψ ἔτη 16'. Euseb. apud Sync. p.
76, R.
[ Μακεδόνων ε' έβασίλευσεν Αργαῖος ἔτη λη'. Sync.
p. 213, A.
ο Οἱ Ἀθηναίων βασιλεῖς ἐπαύσαντο. Μετὰ τούτους
ἄρχοντες ενιαύσιοι εὑρέθησαν ἐξ εὐπατρίδων· ἐννέα
τε ἀρχόντων ᾿Αθήνῃσιν ἀρχὴ κατεστάθη. Idem p.
212, A, B.
Imo Astacus condita, quæ postea Nicomedia dicta est. Sic enim Chron. pasch. p. 174 A. Nixoµhông
Αστάκειαν ἐπικτίσας Νικομήδειαν ὠνόμασεν.
col. 453–454page 178 of 251
PG 19:4534 Αἰγυπτίων β' ἐβασίλευσε Στεφινάτης έτη ζ'. Επ Ῥωμαίων ἐβασίλευσεν Τοῦλλος Οστίλιος ἔτη λβ'. Οὗτος καὶ Σίλβιος παρά τισι λέγεται· τοῦτόν φασι πρῶτον περιβαλέσθαι πορφύραν ἐν βασιλεῦσι Ῥω μαίων, καὶ ῥάβδον κατασχεῖν· οὗτος τῆς οἰκίας αὐτῷ καταφλεχθείσης σκηπτῷ συγκαυθεὶς τελευτᾷ. 4 Αἰγυπτίων γ' ἐβασίλευσε Νεχεψὼς ἔτη ς'. Εκ Γυμνή παιδεία πρῶτον ἐν Λακεδαιμονία ήχθη. [ Αἰγυπτίων δ' ἐβασίλευσε Νεχαῶ ἔτη η'. 9 Αρχίλοχος καὶ Σιμωνίδης ἐγνωρίζοντο. Η Σιβύλλα Σαμία, ἡ καὶ Ηροφίλα, ἐγνωρίζετο. ἱ Λυδῶν ς ἐβασίλευσεν "Αρδυσος ἔτη λη'. Κ Ζάλευκος ὁ νομοθέτης Λοκρών ήκμαζε... Ο Λέσχης Λέσβιος, ὁ τὴν μικράν Ιλιάδα ποιήσας, καὶ ᾿Αλκμαίων ήκμαζεν. 213, Β. η Κύψελος Κορίνθου ἐτυράννησεν ἔτη κη'.
$53
CHRONICORUM LIB. II.
OLYMP.
HEBR. LYD. MACED. NED.
ROM. EGYPT.
Abr. Jud. Gyges. ArManasDejo
Numa xXVI.
ses
gæus ces Pom- dyn.
pilius Ame454
res
R. LXX.
Everwecomm
a II. STEPHINATIS annis VII.
Chalcedon condita ci33333
b Cyzicus civitas con40
dita est.
vitas in Bithynia.
Locri in Italia civitas
condita.
R. LXXX.
c III. TULLUS SILVIUS
annis XXXII.
Tullus Hostilius primus regum Romanorum purpura et fascibus sceptroque aureo (usus est: ac deinda
cum sua domo fulmine conflagravit. Ipse post longam pacem bella reparavit: Albanos, Veientes, Fidenates
vicit: et adjecto monte Cælio Urbem valli ambitu ampliavit.
Post Caras mare obtinue1347
runt Lesbii annis LXVIII 28
[al. LXIX]..
d III. NECHEPSUS
annis vi.
Nechepsus magicæ ar2 tis peritus, cujus scripta
3 medicinalia feruntur.
9 Archilochus, et Simonides, et Aristoxenus 29
musicus, illustres habentur.
CY
e Nudorum exercitatio
fIV.NE-primum acta in LacedæCHAUS mone. Al.: Dies festus,
au. vII. qui dicitur gymnopæ1 dia
h Sibylla, quæ et Herophila, in Samo insignis
habetur.
k Zaleucus legum lator
apud Locros crebro sermone celebratur.
Byzantium condita.
VI. ARDYS annis XXXVIII.
R. XC.
REX
'5
(Alemæon clarus habetur, et Lesches Lesbius, qui parvam Iliada scripsit.
Cypselus in Corintho tyrannidem exercuit annis xxvIII.
4 Αἰγυπτίων β' ἐβασίλευσε Στεφινάτης έτη ζ'. Επseb. apud Sync. p. 76, B.
b Kuixos xioon. Sync. p. 213.
• Ῥωμαίων ἐβασίλευσεν Τοῦλλος Οστίλιος ἔτη λβ'.
Οὗτος καὶ Σίλβιος παρά τισι λέγεται· τοῦτόν φασι
πρῶτον περιβαλέσθαι πορφύραν ἐν βασιλεῦσι Ῥωμαίων, καὶ ῥάβδον κατασχεῖν· οὗτος τῆς οἰκίας αὐτῷ
καταφλεχθείσης σκηπτῷ συγκαυθεὶς τελευτᾷ. Idem
p. 211, B.
4 Αἰγυπτίων γ' ἐβασίλευσε Νεχεψὼς ἔτη ς'. Εκseb. apud Sync. p. 76, B.
• Γυμνή παιδεία πρῶτον ἐν Λακεδαιμονία ήχθη.
Sync. p. 113, A.
[ Αἰγυπτίων δ' ἐβασίλευσε Νεχαῶ ἔτη η'. Ibidem
9 Αρχίλοχος καὶ Σιμωνίδης ἐγνωρίζοντο. Ibidem.
Η Σιβύλλα Σαμία, ἡ καὶ Ηροφίλα, ἐγνωρίζετο.
Idem p. 213, A.
ἱ Λυδῶν ς ἐβασίλευσεν "Αρδυσος ἔτη λη'. Idem
p. 239, D.
Κ Ζάλευκος ὁ νομοθέτης Λοκρών ήκμαζε... cem
p. 213, B.
Ο Λέσχης Λέσβιος, ὁ τὴν μικράν Ιλιάδα ποιήσας,
καὶ ᾿Αλκμαίων ήκμαζεν. Idem p. 213, Β.
η Κύψελος Κορίνθου ἐτυράννησεν ἔτη κη'. Idem
p. 213, R.
Reprehenditur a criticis Hieronymus quod pro yoμvò mzıdɛlz legerit yuuvonosía, et scripserit nudibedalia pro nudorum exercitatio.
col. 455–456page 179 of 251
PG 19:455ο Αιγυπτίων ε' ἐβασίλευσε Ψαμμήτιχος ἔτη μδ'. 6 Τοῦ Ἰούδα κα' ἐβασίλευσεν ᾿Αμὼς ἔτη β'· Εὐα σέβιος ιδ' ἔτη λέγει βασιλεῦσαι κατὰ τοὺς ('· ψεύδε Εν Πόντῳ πόλις Ιστορος ἐκτίσθη. Ακανθος καὶ Στάγειρα ἐν Ἑλλάδι ἐκτίσθησαν. Μήδων β' ἐβασίλευσεν Αφραάρτης έτη κδ'. [ Λάμψακος καὶ ᾿Αβδηρα ἐκτίσθησαν. Ο Φάλαρις Ακραγαντίνων ἑτυράννησεν. Η Τέρπανδρος μουσικὸς ἐγνωρίζετο. † Μακεδόνων ς' ἐβασίλευσε Φίλιππος ἔτη λη'. κ Τοῦ Ἰούδα κβ' ἐβασίλευσεν Ἰωσίας (Έτη λα' ). 1 Χελκίας ὁ ἀρχιερεὺς ἱεράτευσεν. 214, η Ῥωμαίων ἐβασίλευσεν "Αγκος Μάρκιος ἔτη κγ'. η Θαλῆς Ἐξαμύου Μιλήσιος πρῶτος φυσικός φιλό σοφος ἐγνωρίζετο· λέγεται ζῆσαι ὑπὲρ τὰ ἑκατὸν
EUSEBI CÆSARIENSIS OPP. PARS I.
HISTORICA.
OLYMP.
HEBR. LYD. MACED. MED. ROM. EGYPT.
Abr. Jud. Ardys Ar- Dejo- Tullus xxvi
gæus ces Sil- dyn.
vius PsamManasses
metichus
2 V. PSAMMETICHUS annis XLIV
b XXI. AMOSUS annis XII.
Amos [seu Amon] secundum LXX Seniorum interpretationem XII annis regnavit: secundum Hebræos
annis duobus. Hujus initio Tullus Hostilius Romæ septimum decimum imperii sui gerebat annum.
gentinos tyrannidem exer31
e II. PHRAORTES
annis xxiv.
N128
In Sicilia Selinus condita civitas.
R. C. 32
g Phalaris apud Agri1365
cet.
h Terpander musicus
insignis habetur.
c Istrus civitas condita
in Ponto.
d Acanthus condita, et
Stagira [al. et Agira in
Asia].
In Ponto Borysthenes
civitas condița est.
(Lampsacus condita et
Abdera civitates.
¡ VI. PHILIPPUS annis xxXVIII.
R. CX.
Hebræorum pontifex
maximus Helcias insignis
habetur.
k XXII. JOSIAS annis xxxI.
m IV. ANCUS MARCIUS annis XXIII.
Lncus Marcius, Numæ ex filia nepos, Aventinum montem et Janiculum Urbi addidit: et supra mære
sextodecimo ab Urbe milliario Ostiam condidit civitatem. Ad extremum morbo periit.
n Thales Milesius, Examii filius, primus physicus philosophus agnoscitur: quem aiunt vixisse usque
ad quinquagesimam octavam olympiadem.
ο Αιγυπτίων ε' ἐβασίλευσε Ψαμμήτιχος ἔτη μδ'.
Euseb. apud Sync. p. 76, B.
6 Τοῦ Ἰούδα κα' ἐβασίλευσεν ᾿Αμὼς ἔτη β'· Εὐα
σέβιος ιδ' ἔτη λέγει βασιλεῦσαι κατὰ τοὺς ('· ψεύδε
zał dź. Sync. p. 214, B-C.
• Εν Πόντῳ πόλις Ιστορος ἐκτίσθη. Ibidem.
d Ακανθος καὶ Στάγειρα ἐν Ἑλλάδι ἐκτίσθησαν.
Idem p. 213, B.
• Μήδων β' ἐβασίλευσεν Αφραάρτης έτη κδ'. Idem
P. 212, D.
[ Λάμψακος καὶ ᾿Αβδηρα ἐκτίσθησαν. Ibidem.
Ο Φάλαρις Ακραγαντίνων ἑτυράννησεν. Idem p.
B.
Η Τέρπανδρος μουσικὸς ἐγνωρίζετο. Ibidem.
† Μακεδόνων ς' ἐβασίλευσε Φίλιππος ἔτη λη'.
Idem p. 238, D.
κ Τοῦ Ἰούδα κβ' ἐβασίλευσεν Ἰωσίας (Έτη λα' ).
Idem p. 214, C.
1 Χελκίας ὁ ἀρχιερεὺς ἱεράτευσεν. Idem p. 214, C.
η Ῥωμαίων ἐβασίλευσεν "Αγκος Μάρκιος ἔτη κγ'.
Idem p. 237, B.
η Θαλῆς Ἐξαμύου Μιλήσιος πρῶτος φυσικός φιλό
σοφος ἐγνωρίζετο· λέγεται ζῆσαι ὑπὲρ τὰ ἑκατὸν
Erŋ. Idem p. 213, C, et Chron. pasch. p. 143, C.
col. 457–458page 180 of 251
PG 19:457Δωδώνης τῷ μαντείῳ κατὰ τούτους Έλληνες τοὺς χρόνους ἐχρήσαντο. 213. Β. ὁ Σκύθαι τὴν Παλαιστίνην κατέδραμον. Μυρταίος Αθηναῖος ποιητὴς ἔγνωρίζετο. Η Βάττος Κυρήνην ἐπέκτισεν. Ηρξατο προφητεύειν Ἱερεμίας. 214, (Μήδων γ' ἐβασίλευσε Κυαξάρης ἔτη λ. 9 Κορινθίων Περίανδρος ἑτυράννησεν. * Ολδα γυνὴ παρ' Εβραίοις προεφήτευσεν. Η Προύσια ἐκτίσθη. [ Επίδαμνος, ἡ νῦν καλουμένη Δυρράχιον, ἐκτίσθη. η Λυδῶν ζ' ἐβασίλευσε Σαδυάττης ἔτη ιε'. Η Προφητεύουσι Σοφωνίας καὶ Ἱερεμίας. ο Φάλαρις τυραννῶν κατελύθη. 213, Η Δράκων κατά τινας ἐνομοθέτει. 4 Ρωμαίων εβασίλευσε Ταρκύνιος ἔτη λη'.
OLYMP.
CHRONICORUM LIB. II.
HEBR.
LYD. MACED. MED.
ROM. EGYPT.
Abra- Jud. Ardys Philip- Phra- Ancus xxvi
hamus. Josias
pus
ortes Marcius dyn.
Psammetichus
a Oraculo Dodonæo primum Græcia usa est. [Al. Græci ad Dodonæos miserunt tunc primum inde oracula petentes.]
R. CXX.
b Scythæ usque ad Pa- 37 1384
læstinam penetraverunt.
e Hieremias prophetare
Messena a Lacedæmo
num potestate recessit
25 [al. desciscit].
wwer
orsus.
Sinope condita ciyitas
in provincia Ponto.
holda mulier apud 38 1388 17 35
Hebræos prophetabat.
¡Epidaurus civitas con73378
c Myrtæus Atheniensis
poeta cognoscitur.
d Battus condidit Cyrenem.
III. CYAXARES an. xxxII.
29 g Apud Corinthum Pe30 riander tyrannus.
+2
i Lipara condita civitas.
dita, quæ postea vocata
est Dyrrhachium.
m VII. SADYATTES annis xv.
k Prusias condita civitas in provincia Bithynia.
n Prophetabant Sopho- 39 1392
nias et Hieremias.
R. CXXX.
Cyaxares adversus As1397
syrios dimicans Ninum
capit atque subvertit.
o Phalaridis Agrigentinorum tyrannis destructa.
p Draco legumlator, ut
quibusdam videtur, agno40 scitur.
q V. TARQUINIUS PRISCUS an. XXXVII.
Tarquinius Priscus Capitolium construxit, et Jovi dedicavit. Idem circum Romæ ædificavit, numerum
senatorum auxit, Romanos ludos instituit, muros et cloacas ædificavit. Ad extremum ab Anci, filiis occi
sus est regis ejus, cui ipse successerat.
• Δωδώνης τῷ μαντείῳ κατὰ τούτους Έλληνες
τοὺς χρόνους ἐχρήσαντο. Sync. p. 213. Β.
ὁ Σκύθαι τὴν Παλαιστίνην κατέδραμον. Idem
p. 214, C.
• Μυρταίος Αθηναῖος ποιητὴς ἔγνωρίζετο. Idem
p. 213. C.
Η Βάττος Κυρήνην ἐπέκτισεν. Ibidem.
• Ηρξατο προφητεύειν Ἱερεμίας. Ident p. 214, D.
(Μήδων γ' ἐβασίλευσε Κυαξάρης ἔτη λ6. Ideni
p. 212, D.
9 Κορινθίων Περίανδρος ἑτυράννησεν. Idem
p. 215, C.
* Ολδα γυνὴ παρ' Εβραίοις προεφήτευσεν. Iden
PATROL. GR. XIX.
p. 214,
i Ainapa èxtioðŋ. Idem p. 213, C.
Η Προύσια ἐκτίσθη. Ibidem.
[ Επίδαμνος, ἡ νῦν καλουμένη Δυρράχιον, ἐκτίσθη.
Ibidem.
η Λυδῶν ζ' ἐβασίλευσε Σαδυάττης ἔτη ιε'. Idem
p. 239, D.
Η Προφητεύουσι Σοφωνίας καὶ Ἱερεμίας. Chron.
pasch. p. 120, D.
ο Φάλαρις τυραννῶν κατελύθη. Idem p. 213, D.
Η Δράκων κατά τινας ἐνομοθέτει. Ιbidem.
4 Ρωμαίων εβασίλευσε Ταρκύνιος ἔτη λη'. Idem
p. 237, B.
col. 459–460page 181 of 251
PG 19:459ο Ιωσίας βασιλεὺς Ἰούδα συμβαλών Νεχαώ, τῷ καὶ Νεχεψώ, ἀναιρεῖται ὑπ' αὐτοῦ. Καί μοι θαυμάζειν ἔπεισι, πῶς συνέδραμον οἱ χρόνοι, κατὰ τὸν προκείμενον κανόνα, ὡς ἀντιπρόσωπον τοῦ Ἰωσίου τὸν τῶν Αἰγυπτίων βασιλέα Νεχαώ, ἂν καὶ ἡ θεία Γραφὴ Φα ὁ Ἰωάχαζ μῆνας γ'. ο Αιγυπτίων ς' Νεχαώ δεύτερος ἔτη ς'. Οὗτος εἷλεν τὴν Ἱερουσαλήμ, καὶ Ἰωαχὰς τὸν βασιλέα αἰχμάλω τον εἰς Αἴγυπτον ἀπήγαγεν. Αρίων εγνωρίζετο Μηθυμναίος· οὗτος ἐπὶ δελ είνος εἰς Ταίναρον διεσώθη. 213, [ Λυδῶν ἐβασίλευσεν η Αλυάτης τη μθ'. Ο Μακεδόνων ζ' ἐβασίλευσεν ᾿Αερόπας ἔτη κγ'. ἡ Αἰγυπτίων ἐβασίλευσε Ψαμμοῦθις ἕτερος, ὁ καὶ Ψαμμήτιχος, ἔτη ιζ'. 76, ὁ ᾿Αλκμάν κατά τινας γνωρίζετο. 213, * Τοῦ Ἰούδα ιθ' ἐβασίλευσεν Ιεχονίας, ὁ καὶ Ἰωα κεὶμ, μῆνας τρεῖς. 219, Β. [ Τούτου τῷ τρίτῳ ἔτει (μηνί) γέγονεν ἡ πρώτη μετοικεσία ὑπὸ Ναβουχοδονόσωρ μεταστήσαντος αὐτ τὸν εἰς Βαβυλῶνα, καὶ ι' χιλιάδας ἀνδρῶν. ηι Τοῦ Ἰούδα κ' ἐβασίλευσεν Σεδεκίας έτη ια'. Ιδι
EUSEBI CÆSARIENSIS OPP. PARS I.
HISTORICA.
OLYMP.
HEBR.
LYD. MACED. MED. ROM. EGYPT.
Abra Jud. Sadyat- Phi- Cyaxa-Tarqui- xxx
hamus. Josias tes lippus res nius dyn.
Priscus Psammetichus
a Josias rex Judæorum cum Nechaone Ægyptiorum rege congressus occiditur. Ac mihi miraculum subit
quomodo in præsens tempus sibi uterque convenerit, maxime cum Scriptura divina hunc eumdem Pharaonem Nechaonem appellet.
b XXIII. JOACHASUS mensibus 111.
d XXIV. ELIACHIMUS qui et Joachimus
an. XII.
VI. NECHAO secundus, qui et Nechepsus,
an. VI.
R. CXL. 42
e Arion Methymnæus
clarus habetur, qui a delphino in portum Tænarum dicitur transportatus.
Panælius primus in
Sicilia arripuit tyrannidem.
/ VII. ALYATTES annis xlix.
$5
g VII. AEROPUS
annis xxvI.
Stesichorus poeta clarus habetur.
h VII. PSAMMUTHES
alter, qui et Psammetichus, an. XVII.
Pittacus Mitylenæus, qui de septem sapientibus fuit, cum Phrynone Atheniensi Olympionice congressus
sum interficit.
Anno tertio [Arm, decimo] Joachim Nabuchodonosor rex Babylonis Judæam capit: et in ditionem suam
redactis plurimis Judæorum, cum etiam partem vasorum templi invasisset, et tributarium fecisset Joa.
chim, victor ad patriam revertitur.
i Aleman [at. Alemæon], ut quibusdam videtur, agnoscitur.
R. CL.
k XXV. JOACHIMUS, idemque Jechonias, mensibus. Hunc Joachim rex Babylonius captum secum pertrahit, secundo veniens ad Judæam. Hic
annus per diversos impletur.
¿ Tertio regnantis Jechoniæ mense superveniens Nabuchodonosor Babyloniorum rex eumdem magnamque populi ejus partem in servitutem redegit.
m XXVI.ĮSEDECIAS annis xı.
Et hunc rex Babylonius captum duxit, oculosque ejus eruit.
ο Ιωσίας βασιλεὺς Ἰούδα συμβαλών Νεχαώ, τῷ καὶ
Νεχεψώ, ἀναιρεῖται ὑπ' αὐτοῦ. Καί μοι θαυμάζειν
ἔπεισι, πῶς συνέδραμον οἱ χρόνοι, κατὰ τὸν προκεί
μενον κανόνα, ὡς ἀντιπρόσωπον τοῦ Ἰωσίου τὸν τῶν
Αἰγυπτίων βασιλέα Νεχαώ, ἂν καὶ ἡ θεία Γραφὴ Φα
paw ovoμáče. Chron. pasch. p. 121, A.
ὁ Ἰωάχαζ μῆνας γ'. Ibidem.
ο Αιγυπτίων ς' Νεχαώ δεύτερος ἔτη ς'. Οὗτος εἷλεν
τὴν Ἱερουσαλήμ, καὶ Ἰωαχὰς τὸν βασιλέα αἰχμάλωτον εἰς Αἴγυπτον ἀπήγαγεν. Εuseb. apud Sync.
p. 76, C.
d'Eliaxelu En 16'. Sync. p. 217, A.
• Αρίων εγνωρίζετο Μηθυμναίος· οὗτος ἐπὶ δελείνος εἰς Ταίναρον διεσώθη. Idem p. 213, D.
[ Λυδῶν ἐβασίλευσεν η Αλυάτης τη μθ'. Sync.
p. 239, D.
Ο Μακεδόνων ζ' ἐβασίλευσεν ᾿Αερόπας ἔτη κγ'.
Idem p. 238, D.
ἡ Αἰγυπτίων ἐβασίλευσε Ψαμμοῦθις ἕτερος, ὁ καὶ
Ψαμμήτιχος, ἔτη ιζ'. Euseb. apud Sync. p. 76, G.
ὁ ᾿Αλκμάν κατά τινας γνωρίζετο. Sync. p. 213, D.
* Τοῦ Ἰούδα ιθ' ἐβασίλευσεν Ιεχονίας, ὁ καὶ Ἰωα
κεὶμ, μῆνας τρεῖς. Idem p. 219, Β.
[ Τούτου τῷ τρίτῳ ἔτει (μηνί) γέγονεν ἡ πρώτη
μετοικεσία ὑπὸ Ναβουχοδονόσωρ μεταστήσαντος αὐτ
τὸν εἰς Βαβυλῶνα, καὶ ι' χιλιάδας ἀνδρῶν. Ibidem, G.
ηι Τοῦ Ἰούδα κ' ἐβασίλευσεν Σεδεκίας έτη ια'. Ιδι
dem, B.
col. 461–462page 182 of 251
PG 19:461τράγος Εν Βαβυλώνι Δανιήλ, Ἰεζεκιήλ, προεφήτευον (καὶ) οἱ τρεῖς παῖδες ἐγνωρίζοντο. 230, Β. 6 Καμαρίνα πόλις εκτίσθη. 238, Μήδων δ' ἐβασίλευσεν Αστυάγης ἔτη λη'. κὰς αἰχμαλωσίας, καθ᾽ ἦν ὁ τῶν Χαλδαίων καὶ Βαβυ λωνίων βασιλεὺς Ναβουχοδονόσωρ ἐπαύσατο πολιορκήσας τὰ Ἱεροσόλυμα, καὶ τὸν Σεδεκίαν ἐκτυφλώσας αἰχμάλωτον ἔλαβεν. Ναβουζαρδαν δὲ ἀρχιμάγειρος μηνὶ πέμπτῳ, δεκάτῃ τοῦ μηνός, τόν τε νεώ πυρπολεί 4 Ἐπὶ τῆς Ἰουδαίας προεφήτευον Ἱερεμίας καὶ διαρκέσαντα ἀπὸ πρώτης οἰκοδομῆς Σολομῶνος ἔτεσι Βαρούχ. Σόλων του Δράκοντος τους νόμους ἠθέτει. [ Ἰουδαίων αἰχμαλωσίας καὶ ἀφανισμοῦ τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις νεώ (ἔτη ο'). 136, 9 Αἰγυπτίων η' ἐβασίλευσεν Οὐαφρις ἔτη κε', ᾧ προσέφυγον ἁλούσης ὑπὸ Ασσυρίων τῆς Ἱερουσαλήμ οἱ τῶν Ἰουδαίων υπόλοιποι. Η Πρῶτον ἔτος αἰχμαλωσίας τοῦ εἰ καὶ εἰς Αἴγυπτον κατέβησαν προς Οὐαφρήν βασι λέα Αιγύπτου, μετὰ τὰς εἰς αὐτοὺς γενομένας μερι ἀρχῆς ἀφανισμοῦ τοῦ νεὼ καὶ Ἰουδαίων ἔθνους, πλὴν ὀλίγων, υμβ. Συνάδει δὲ ἡμῖν ὁ Κλήμης καὶ αὐτὸς ἐν τῷ πρώτῳ Στρώματι φάσκων, ἐπὶ τῆς μζ' ὀλυμπιάδος τὴν εἰς Βαβυλῶνα αἰχμαλωσίαν τοῦ Ἰουδαίων λαοῦ γενέ σθαι, βασιλεύοντος μὲν Αἰγυπτίων Οὐαφροῦ, ἄρχοντος δὲ Ἀθήνησι Φιλίππου· συνάγεσθαί τε τὰ σ' ἔτη τῆς ἐρημίας τοῦ τόπου ἐπὶ τὸ δεύτερον ἔτος Δαρείου τοῦ Υστάσπου. Τοῖς ἀγωνιζομένοις παρ' Έλλησι τράγος ἐδίδοτο, ἀφ' οὗ τραγικοὶ ἐκλήθησαν. 239, Α. * Η τῶν Κορινθίων κατελύθη μοναρχία κατά του τους τοὺς χρόνους. 238,
OLYMP.
CHRONICORUM LIB. II.
HEBR.
LYD. MACED. MED. ROM. EGYPT.
Abra- Jud. Alyat-Aeropus Cya- Tarqui- xxvi.
hamus Sede-, tes
chias
xares nius dyn.
Priscus Psanmuthes
a In Babylonia Daniel,
Ananias, Azarias, Misael, 45
clari babentur.
b Camarina urbs con1418
Perinthus condita.
dila.
c IV. ASTYAGES
annis XXXVIII.
d Prophetabant Hiere419
mias et Baruch.
Massilia condita.
R. CLX.
Judza gens capitur.
Sappho mulier philosopha, et Alcæus poeta,
clari habentur.
Epimenides
Athenas
emundavit [al. subvertit].
e Solon, Draconis legi-
[ CAPTIVITATIS, templique | g VIII. VAPH- bus antiquatis, extra eas,
inflammati, anni Lxx.
RES annis quæ ad sanguinem perti222222
nebant, nova genti, cui
1 præerat, jura constituit.
h Hebræorum captivitas, et exterminium templi, quod fuit in Hierusalem, annis Lxx, qui supputantur
usque in secundum annum Darii.
Nabuchodonosor rex Chaldæorum, Hierosolymis captis, templum incendit, quod ab initio ædificationis
suæ manserat annis CCCCXLII. Sententiæ autem nostræ etiam Clemens congruit in primo Stromate, XLVII
olympiade captivitatem Judæorum factam esse contestans, regnante apud Ægyptios Vaphre, apud Athenas
Plenippo [Gr. et Arm. Philippo]: et supputari Lxx annos desolationis templi, usque ad secundum annum Darii. Captis Hierosolymis ab Assyriis, ad Vaphrem regem Ægypti Judæorum reliqui transfugerunt.
Hujus Vaphris Hieremias quoque propheta meminit. Sedeciam excæcavit Nabuchodonosor, captivumque
abduxit: templum autem incendit Nabuzardanes quinto post mense
i His temporibus certantibus in agone de voce tragos, id est hircus, in præmio dabatur. Unde tragœdos nuncupatos, quia Græce hircus τράγος dicitur.
* Corinthiorum monarchia destructa est.
• Εν Βαβυλώνι Δανιήλ, Ἰεζεκιήλ, προεφήτευον
(καὶ) οἱ τρεῖς παῖδες ἐγνωρίζοντο. Sync. p. 230, Β.
6 Καμαρίνα πόλις εκτίσθη. Idem p. 238, D.
• Μήδων δ' ἐβασίλευσεν Αστυάγης ἔτη λη'. Idem
p. 231, B.
κὰς αἰχμαλωσίας, καθ᾽ ἦν ὁ τῶν Χαλδαίων καὶ Βαβυλωνίων βασιλεὺς Ναβουχοδονόσωρ ἐπαύσατο πολιορ
κήσας τὰ Ἱεροσόλυμα, καὶ τὸν Σεδεκίαν ἐκτυφλώσας
αἰχμάλωτον ἔλαβεν. Ναβουζαρδαν δὲ ἀρχιμάγειρος
μηνὶ πέμπτῳ, δεκάτῃ τοῦ μηνός, τόν τε νεώ πυρπολεί
4 Ἐπὶ τῆς Ἰουδαίας προεφήτευον Ἱερεμίας καὶ διαρκέσαντα ἀπὸ πρώτης οἰκοδομῆς Σολομῶνος ἔτεσι
Βαρούχ. Chron. pasch. p. 139, D.
• Σόλων του Δράκοντος τους νόμους ἠθέτει. Cedrenus, p. 82, D.
[ Ἰουδαίων αἰχμαλωσίας καὶ ἀφανισμοῦ τοῦ ἐν
Ἱεροσολύμοις νεώ (ἔτη ο'). Chron. pasch. p. 136, D.
9 Αἰγυπτίων η' ἐβασίλευσεν Οὐαφρις ἔτη κε', ᾧ
προσέφυγον ἁλούσης ὑπὸ Ασσυρίων τῆς Ἱερουσαλήμ
οἱ τῶν Ἰουδαίων υπόλοιποι. Euseb. apud Sync.
p. 76, C.
Η Πρῶτον ἔτος
αἰχμαλωσίας τοῦ
εἰ καὶ εἰς Αἴγυπτον κατέβησαν προς Οὐαφρήν βασιλέα Αιγύπτου, μετὰ τὰς εἰς αὐτοὺς γενομένας μερι
ἀρχῆς ἀφανισμοῦ τοῦ νεὼ καὶ
Ἰουδαίων ἔθνους, πλὴν ὀλίγων,
υμβ. Συνάδει δὲ ἡμῖν ὁ Κλήμης καὶ αὐτὸς ἐν τῷ
πρώτῳ Στρώματι φάσκων, ἐπὶ τῆς μζ' ὀλυμπιάδος τὴν
εἰς Βαβυλῶνα αἰχμαλωσίαν τοῦ Ἰουδαίων λαοῦ γενέσθαι, βασιλεύοντος μὲν Αἰγυπτίων Οὐαφροῦ, ἄρχον
τος δὲ Ἀθήνησι Φιλίππου· συνάγεσθαί τε τὰ σ' ἔτη
τῆς ἐρημίας τοῦ τόπου ἐπὶ τὸ δεύτερον ἔτος Δαρείου
τοῦ Υστάσπου. Chron. pasch. p. 136, 137, sed per
turbata atque interpolata.
· Τοῖς ἀγωνιζομένοις παρ' Έλλησι τράγος ἐδίδοτο,
ἀφ' οὗ τραγικοὶ ἐκλήθησαν. Sync. p. 239, Α.
* Η τῶν Κορινθίων κατελύθη μοναρχία κατά του
τους τοὺς χρόνους. Idem p. 238, D.
col. 463–464page 183 of 251
PG 19:463Θαλής Μιλήσιος ἔκλειψιν ἡλίου σύμπασαν προεί Προεφήτευον ἐν Βαβυλῶν. Ἐζεκιὴλ καὶ Δανιήλ. Μακεδόνων ๆ ἐβασίλευσεν Αλκετᾶς ἔτη κθ'. 4 Ρωμαίων ς' ἐβασίλευσεν Σερούιος ὁ καὶ Τοῦλλος Ισθμια και Πύθια πρώτως ήχθη μετὰ Μελικέρ [ Οἱ ἑπτὰ σοφοὶ ὠνομάσθησαν. Ο Αστυάγης Λυδούς κατεπολέμει. [ 16 Φωκαεῖς ἐθαλασσοκράτησαν ἔτη μδ. ὁ ᾿Αναξίμανδρος Μιλήσιος φυσικός φιλόσοφος έγνω * Νέμεα πρῶτον ἤχθη ἀγὼν ὑπ' Αργείων μετὰ τὸν ἐπ' ᾿Αρχεμόρῳ. 1 Μετὰ Ναβουχοδονόσωρ διεδέξατο τὴν Χαλδαίων ἀρχὴν ὁ υἱὸς αὐτοῦ Εὐειλάδ-Μαροδαχ ἔτη ζ'. Μετὰ Εὐειλάδ-Μαρδάς, βασιλεύει Χαλδαίων ὁ ἀδελφὸς αὐτ της Φάλαρις Ακραγαντίνων τυράννησεν. η Αβαρις ἦλθεν ἐκ τῆς Σκυθίας εἰς Ελλάδα. Εὐγάμων Κυρηναῖος, ὁ τὴν Τηλεγονίαν ποιήσας, ἐγνωρίζετο. Αἰγυπτίων θ' ἐβασίλευσεν "Αμωσις ἔτη με'. Για Ο Ὁ τῶν Παναθηναίων ἀγών ήχθη.
EUSEBI CÆSARIENSIS OPP. PARS 1.
HISTORICA.
OLYMP.
HEBR.
LYD. MACED. MED. ROM. EGYPT.
Abra- Capt Alyat- Aero- Asty- Tarqui- xxvı
bamus vitas tes pus ages nius dyn.
Vaph22
res
c VIII. ALCETAS annis XXIX.
a Solis facta defectio,
cum futuram eam Thales
ante dixisset.
R. CLXX.
b In Babylone prophetabant Daniel et Ezechiel.
Alyattes et Astyages
10 dimicaverunt.
h Duodecimo loco maris imperium tenuerunt
Phocenses annis XLIV.
d VI. SERVIUS TULLIUS
annis xxxiv.
e Isthmia post Melicertem, et Pythia, primum
13 acta.
f Hoc tempore septem
sapientes appellati.
g Alyattes et Astyages
17 dimicaverunt primo præ18 lio.
Servius ancillæ, sed nobilis, captivæ filius tres montes Urbi addidit, Quirinalem, Esquilinum, Viminalem fossas circum muros duxit: censum Romanorum civium primus instituit: et ad extremum Tarquinii Superbi generi sui, superioris regis filii, scelere occisus est, qui ei successit.
i Anaximander Milesius physicus agnoscitur philosophus.
Agon Nemeacus primum ab Argivis actus post eum, qui sub Archemoro fuerat.
R. CLXXX. 52 1444 19 38 10 26
1 Mortuo Nabuchodonosor Babyloniorum rege, filius suus suscepit imperium Evumerodach, cui successit frater ejus Baltasar, cui Daniel eam scripturam, quæ in pariete apparuerat, interpretatus est, significautem imperium Chaldæorum in Medos et Persas transferendum. Hoc tempore liber Daniel scribitur.
Astyages contra Lydos
puguat.
m Phalaris tyrannidem
22 exercet annis xvI.
n Abaris de Scythia ve24 nit in Græciam.
o Eugamon Cyrenæus,
qui Telegoniam fecit,
p IX. AMOSIS agnoscitur.
an. XLII.
Amosis iste ex septem magis unus fuit, quos nobiles Ægyptii fuisse dicunt.
9 Agon gymnicus, quem Panathenæon vocant, actus apud Athenienses tunc primum.
• Θαλής Μιλήσιος ἔκλειψιν ἡλίου σύμπασαν προεί
nev. Sync. p. 239, B.
• Προεφήτευον ἐν Βαβυλῶν. Ἐζεκιὴλ καὶ Δανιήλ.
Chron. pasch. p. 130, B, C.
• Μακεδόνων ๆ ἐβασίλευσεν Αλκετᾶς ἔτη κθ'.
Sync. p. 238, D.
4 Ρωμαίων ς' ἐβασίλευσεν Σερούιος ὁ καὶ Τοῦλλος
Éɩŋŋ 18'. Idem p. 237, B.
• Ισθμια και Πύθια πρώτως ήχθη μετὰ Μελικέρ
tyv. Idem p. 239, A.
[ Οἱ ἑπτὰ σοφοὶ ὠνομάσθησαν. Ibidem.
Ο Αστυάγης Λυδούς κατεπολέμει. Ibidem.
[ 16 Φωκαεῖς ἐθαλασσοκράτησαν ἔτη μδ. Ibi
dem, B.
ὁ ᾿Αναξίμανδρος Μιλήσιος φυσικός φιλόσοφος έγνω
pero. Ibidem, A.
* Νέμεα πρῶτον ἤχθη ἀγὼν ὑπ' Αργείων μετὰ
τὸν ἐπ' ᾿Αρχεμόρῳ. Ibidem, A.
1 Μετὰ Ναβουχοδονόσωρ διεδέξατο τὴν Χαλδαίων
ἀρχὴν ὁ υἱὸς αὐτοῦ Εὐειλάδ-Μαροδαχ ἔτη ζ'. Μετὰ
Εὐειλάδ-Μαρδάς, βασιλεύει Χαλδαίων ὁ ἀδελφὸς αὐτ
tou Bakrácap. Chron. pasch. p. 158, A, B.
της Φάλαρις Ακραγαντίνων τυράννησεν. Sync.
p. 213, B.
η Αβαρις ἦλθεν ἐκ τῆς Σκυθίας εἰς Ελλάδα. Idem
p. 239, A.
• Εὐγάμων Κυρηναῖος, ὁ τὴν Τηλεγονίαν ποιήσας,
ἐγνωρίζετο. Ibidem, B.
· Αἰγυπτίων θ' ἐβασίλευσεν "Αμωσις ἔτη με'. Για
seb. apud Sync. p. 76, C.
Ο Ὁ τῶν Παναθηναίων ἀγών ήχθη. Sync
p. 239, B.
col. 465–466page 184 of 251
PG 19:465Αίσωπος μυθοποιός ἐγνωρίζετο, ὃς ὑπὸ Δελφῶν Ο Πεισίστρατος ᾿Αθηναίων ἐτυράννησεν καὶ εἰς Ἰταλίαν παρῆλθεν. Λυδῶν ἐβασίλευσεν θ' Κροῖσος ἔτη ιε'. Περσῶν ἐβασίλευσεν πρῶτος Κῦρος ὁ Πέρση, ο Κύρος Αστυάγην βασιλεύοντα Μήδων καθελών, τὴν Περσικὴν εἰσῆξεν βασιλείαν. 255. [ Κύρος ἀνῆκε τὴν αἰχμαλωσίαν τοῦ Ἰουδαίωνἔθνους πορεύεσθαι εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα· καθ᾿ ὃν ἐπαν ελθόντες ἀπὸ Βαβυλῶνος ἀμφὶ τὰς πέντε μυριάδας Ἰουδαίων, τὸ θυσιαστήριον ἤγειρον, καὶ θεμελίους κατέβαλον τοῦ ἱεροῦ. Τῶν δὲ περιοίκων επισχόντων, διέμεινεν τὸ ἔργον ἀτελὲς μέχρι δευτέρου έτους Δα ρείου τοῦ Ὑστάσπου βασιλέως Περσών, μόνου τοῦ θυσιαστηρίου συνεστώτος. 142, 9 Στησίχορος τέθνηκεν. 239, ἱ Ξενοφάνης Κολοφώνος εγνωρίζετο. Β. Κ Χίλων εἷς τῶν ἑπτὰ φιλοσόφων ἐν Λακεδαιμονίᾳ Εφορος ἐγένετο. 259, [ Μακεδόνων θ' ἐβασίλευσεν ᾿Αμύντας ἔτη ν'. 247, Α. η Προεφήτευον Αγγαίος καὶ Ζαχαρίας· καθ' οὓς ἐν Περσίδι Ἰησοῦς, ὁ τοῦ Ἰωσεδέκ, ἱερεὺς ἐγνωρίζετο, καὶ Ζοροβάβελ ὁ τοῦ Σαλατιὴλ, βασιλικοῦ γέν νους ὤν, οἱ καὶ ἡγήσαντο τῆς ἀπὸ Βαβυλῶνος ἐπανά δου. η Αναξιμενίδης φυσικὸς ἐγνωρίζ. ρ. 259, ο Κροῖσος ἐπὶ Κῦρον ἐστράτευσεν.
CHRONICORUM LIB. II.
OLYMP.
HEBR.
LYD. MACED. MED. BOM. EGYPT.
Abra-Capti Alyat-Alcetas Asty-Servius xxvi
hamus vitas tes
ages Tullius dyn.
Amosis
R. CXC.
1454 *9 48
IX. CROESUS annis xv.
a Esopus fabularum
auctor interimitur a Delphis.
6 Pisistratus Athenien6 sium tyrannus usque in
d 1. CYRUS annis xxx. Italiam transgreditur.
e Cyrus Medorum destruxit imperium, et regnavit Persis subverso rege Medorum Astyage. Regnaverunt Medi super Assyrios anuis cccliv.
Idem Cyrus Hebræorum captivitate laxata quinquaginta ferme hominum millia regredi fecit in Judæam:
qui constructo altari, templi fundamenta jecerunt. Sed cum a vicinis gentibus fabricatio impediretur, imperfectum opus usque ad Darium permansit, solo tantum altari consistente.
Eo tempore Jesus filius Josedech, et Zorobabel regii generis, filius Salathiel clari habebantur, qui et
principes fuerunt eorum, qui regressi sunt in Judæam.
Colligitur omne tempus captivitatis Judæorum anni Lxx, qui secundum quosdam a tertio anno Joachim
usque ad vicesimum annum Cyri regis Persarum, computantur: porro secundum alios, a Josiæ Judæo.
rum regis anno x111, sub quo Hieremias prophetare cœpit, usque ad primum annum supradicti Cyri regis
Persarum. Desolationis vero templi sub Dario rege complentur anni Lxx.
Simonides clarus ha1458
betur.
R. CC. 57 1464
9 ritur.
g Stesichorus poeta moi Xenophanes Colopho11 nius clarus habetur.
/ IX. AMYNTAS annis L.
CICINO
▲ Chilo, qui de septemsapientibus fuit, ephorus
in Lacedæmone constituitur, id est respector,
dispositione communis.
gentis.
m Prophetabant Aggæus.
et Zacharias.
Anaximenes physicus philosophus agnoscitur..
Eª, quæ de Crœso memorantur, quomodo tentaret oracula, his fuere temporibus.
• Crœsus adversus Cyrum bellum iniit, Apollinis responsis credens, et victus est.
• Αίσωπος μυθοποιός ἐγνωρίζετο, ὃς ὑπὸ Δελφῶν
leto. Sync. p. 239, B.
Ο Πεισίστρατος ᾿Αθηναίων ἐτυράννησεν καὶ εἰς
Ἰταλίαν παρῆλθεν. Ibidem, C.
• Λυδῶν ἐβασίλευσεν θ' Κροῖσος ἔτη ιε'. Ibidem, D.
d Περσῶν ἐβασίλευσεν πρῶτος Κῦρος ὁ Πέρση,
. Chron. pasch. p. 142, B.
ο Κύρος Αστυάγην βασιλεύοντα Μήδων καθελών,
τὴν Περσικὴν εἰσῆξεν βασιλείαν. Sync. p. 255. C.
[ Κύρος ἀνῆκε τὴν αἰχμαλωσίαν τοῦ Ἰουδαίων
ἔθνους πορεύεσθαι εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα· καθ᾿ ὃν ἐπανελθόντες ἀπὸ Βαβυλῶνος ἀμφὶ τὰς πέντε μυριάδας
Ἰουδαίων, τὸ θυσιαστήριον ἤγειρον, καὶ θεμελίους
κατέβαλον τοῦ ἱεροῦ. Τῶν δὲ περιοίκων επισχόντων,
διέμεινεν τὸ ἔργον ἀτελὲς μέχρι δευτέρου έτους Δα
ρείου τοῦ Ὑστάσπου βασιλέως Περσών, μόνου τοῦ
θυσιαστηρίου συνεστώτος. Chron. pasch. v. 142,
9 Στησίχορος τέθνηκεν. Sync. p. 239, C.
h Zipwvlông yvwpičeto. Chron. pasch. p. 143, A.
ἱ Ξενοφάνης Κολοφώνος εγνωρίζετο. Ibidem. Β.
Κ Χίλων εἷς τῶν ἑπτὰ φιλοσόφων ἐν Λακεδαιμο
νίᾳ Εφορος ἐγένετο. Sync. p. 259, C.
[ Μακεδόνων θ' ἐβασίλευσεν ᾿Αμύντας ἔτη ν'. Idem
p. 247, Α.
η Προεφήτευον Αγγαίος καὶ Ζαχαρίας· καθ' οὓς
ἐν Περσίδι Ἰησοῦς, ὁ τοῦ Ἰωσεδέκ, ἱερεὺς ἐγνωρί
ζετο, καὶ Ζοροβάβελ ὁ τοῦ Σαλατιὴλ, βασιλικοῦ γέν
νους ὤν, οἱ καὶ ἡγήσαντο τῆς ἀπὸ Βαβυλῶνος ἐπανά
oi xal
δου. Chron. pasch. p. 142, D.
η Αναξιμενίδης φυσικὸς ἐγνωρίζ. ρ. 259, C.
ο Κροῖσος ἐπὶ Κῦρον ἐστράτευσεν. Chron. pasch
p. 143, B.
col. 467–468page 185 of 251
PG 19:467ὁ Ρωμαίων εβασίλευσεν Ταρκύνιος Σούπερβος ο Κροίσος κατά Κύρου στρατεύσας ἥλω σὺν τῇ Λυδῶν βασιλείᾳ διαρκεσάσῃ ἔτη σλβ'. 240, Α. Θέογνις ποιητής εγνωρίζετο. Πεισίστρατος Αθηναίων τὸ δεύτερον ἐβασίλευ [ Φερεκύδης ἱστορικὸς ἐγνωρίζετο Πυθαγόρου διδά Η Σιμωνίδης μελοποιὸς ἐγνωρίζετο. Φωκυλίδης καὶ Ξενοφάνης φυσικός τραγωδοποιός ἐγνωρίζοντο. Η Σάμου τύραννοι Πολυκράτης καὶ Σύλλος καὶ Παντάγνωστος. Πυθαγόρας φυσικός φιλόσοφος εγνωρίζετο. κ Τόμυρις γυνή, Μασσαγετῶν βασίλισσα, Κύρον [ Περσῶν β' ἐβασίλευσε Καμβύσης ἔτη η'. Καμβύ την φασὶν παρ' Εβραίοις δεύτερον Ναβουχοδονόσωρ καλεῖσθαι, ἐφ' οὗ τὴν κατὰ Ἰουδιθ ἱστορίαν λέγουσιν γεγενήσθαι.
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I.
HISTORICA.
OLYMP.
NEBR.
LYD. MACED. PERS. ROM. EGYPT.
Abra-Capti-Croesus Amyn- Cyrus Servius XXVI
tas
Tullius dyn.
Amosis
hamus vitas
■ Thales moritur.
Tarquinius Superbus Servio socero occiso Romanum arripuit imperium: Volscos, Gabios, Veios, Suessam Pometiam subegit: et, cum oppugnaret Ardeam, causa Tarquinii junioris filii sui, qui Lucretiam
corruperat, regno expulsus est. Idem Tarquinius Superbus excogitavit vincula, taureas, fustes, lautumias, carceres, exsilia, metalla, compedes et catenas.
6 VII. TARQUINIUS SUPERBUS an. xxxv.
Templum Apollinis Delphici secunda
vice incensum.
c Cyrus Sardes capit. Croesus a Cyro captus est, et Lydorum regnum destructum est, quod stetit
annis ccxxxII.
OLYMP.
HEBR. MACED. PERS.
ROM.
EGYPT.
Abra- Capti- Amyn- Cyrus Servius
hamus vitas
Las
Tullius
dyn.
Amosis
d Theognis poeta
clarus habetur.
Harpagus, qui apud Cyrum primi loci habebatur, adversum Ioniam diniicat.
R. CCX.
sbyeus carminum
scriptor agnoscitur.
1480)
Anacreon lyricus
poeta cognoscitur.
R. CCXX.
Pherecydes historicus clarus habetur.
g Simonides lyricus et Phocylides, et
Xenophanes [al. Theophanes physicus
scriptor tragœdia -
rum, clari babentur.
Apud Samum tyrannidem exercent tres fratres, Polycrates, Sylus et Pantagnostus.
e Pisistratus
cunda vice Athenis
se25
regnat.
iPythagoras physicus
philosophus claret.
Decimo tertio loco
mare obtinuerunt Samii.
Samii Dicæarchiam civitatem condiderunt, quam nunc Puteolos vocant.
Tomyris regina
II. CAMBYSES annis vIII.
Massagetarum Cyrum interficit.
Hipparchus et Hip1489
pias Athenis tyran1490
uidem exercent.
"
a Đảng & Élavev. Chron. pasch. p. 445, B.
ὁ Ρωμαίων εβασίλευσεν Ταρκύνιος Σούπερβος
Een xe'. Sync. p. 237, B.
ο Κροίσος κατά Κύρου στρατεύσας ἥλω σὺν τῇ
Λυδῶν βασιλείᾳ διαρκεσάσῃ ἔτη σλβ'. Idem p. 240, Α.
d Θέογνις ποιητής εγνωρίζετο. Chron. pasch.
p. 134, D.
• Πεισίστρατος Αθηναίων τὸ δεύτερον ἐβασίλευ
Gev. Sync. p. 238, B.
[ Φερεκύδης ἱστορικὸς ἐγνωρίζετο Πυθαγόρου διδά
oxakos. Ibidem.
Η Σιμωνίδης μελοποιὸς ἐγνωρίζετο. Φωκυλίδης καὶ
Cambysen aiunt ab
Hebræis secundum
Nabuchodonosor vocari sub quo historia Judith, quæ Holophernem interfecit,
scribitur.
XXVII dynastia Persarum.
Ξενοφάνης φυσικός τραγωδοποιός ἐγνωρίζοντο. Ibi
dem.
Η Σάμου τύραννοι Πολυκράτης καὶ Σύλλος καὶ
Παντάγνωστος. Ibidem, A.
i Πυθαγόρας φυσικός φιλόσοφος εγνωρίζετο. Chron.
pasch. p. 143, A.
κ Τόμυρις γυνή, Μασσαγετῶν βασίλισσα, Κύρον
åvɛthɛ. Chron. pasch. p. 144, A.
[ Περσῶν β' ἐβασίλευσε Καμβύσης ἔτη η'. Καμβύ
την φασὶν παρ' Εβραίοις δεύτερον Ναβουχοδονόσωρ
καλεῖσθαι, ἐφ' οὗ τὴν κατὰ Ἰουδιθ ἱστορίαν λέγουσιν
γεγενήσθαι. Ibidem, B.
col. 469–470page 186 of 251
PG 19:469Εἰκοστή εβδόμη δυναστεία Περσων βασιλέων η'. Καμβύσης ἔτει πέμπτῳ τῆς αὐτοῦ βασιλείας ἐβασίλευσεν Αἰγύπτου έτη γ'. 76, ὁ Ἱεράτευσεν Ἰησοῦς ὁ τοῦ Ἰωσεδέκ, ἅμα Ζορωβάβελ. Αμα Αγγαίος καὶ Ζαχαρίας καὶ ὁ ἐκ τῶν ιδ' Αγγελος προφητεύουσιν. 144, 145. Περσῶν τρίτοι ἐβασίλευσαν δύο ἀδελφοὶ Μέρδιος καὶ Πατζάτης μῆνας ζ'. 144, 4 Περσῶν τέταρτος ἐβασίλευσεν Δαρεῖος Ὑστάσπου έτη λς'. Αρμόδιος καὶ Ἀριστογείτων ἀνεῖλον Ιππαρχον τύραννον· καθ᾿ οὓς Λέαινα ἡ ἑταίρα ὑπ' αὐτῶν ἐταζομένη κατειπεῖν τοὺς συνωμότας, τὴν ἑαυτῆς ἀπέ τρησε γλώσσαν. 238, Β. [ Κατὰ μὲν Κύρον ἡ τῆς αἰχμαλωσίας τοῦ Ἰου λαίων ἔθνους ἐλευθερία γίνεται, καὶ ἡ συγχώρησις τῆς τοῦ ἱεροῦ οἰκοδομῆς· εἰς ἔργον δὲ χωρεῖ καὶ τε λειοῦται ὁ ναὸς κατὰ τὸ ἡ ἔτος Δαρείου τοῦ Ὑστά. σπου, τῶν περιοίκων ἐν τῷ μεταξύ χρόνῳ τὴν οίκο δομὴν ἐπισχόντων. Συνάδει δὲ τούτοις καὶ ὁ Κλήμης ὁ ἐν τῷ πρώτῳ Στρώματι γράφων οὕτως· Καὶ ἔμεινεν ἡ αἰχμαλωσία ἔτη δ', καταλήξασα εἰς τὸ β' ἔτος Δα ρείου υἱοῦ Υστάσπου Περσῶν καὶ ᾿Ασσυρίων καὶ Αἰ γυπτίων γενομένου βασιλέως, ἐφ᾽ οὗ Αγγαῖος καὶ Ζα χαρίας, καὶ ὁ ἐκ τῶν ιδ' Αγγελος προφητεύουσι. Και ταῦτα μὲν ὁ δηλωθεὶς ἀνήρ. Περὶ δὲ μέχρι δευτέρον ἔτους Δαρείου τὸ ο τῆς ἐρημίας τοῦ ἱεροῦ ἔτος παρατεῖναι, μάρτυς ἐχέγγυος ὁ προφήτης Ζαχαρίας. ἔτους δευτέρου Δαρείου εἰπών· «Κύριε παντοκρατορ. ἕως τίνος οὐ μὴ ἐλεήσεις τὴν Ἱερουσαλήμ, καὶ τὰς πόλεις Ιούδα, ὡς ὑπερίδες; τοῦτο ο' ἔτος.
OLYMP.
CHRONICORUM LIB. II.
HEBR.
MACED. PERS.
RON.
Abraha- Captivi- Amyntas Cambyses Tarquimus
tas
nius
a Ægypti xxvıı dynastia Persarum (quippe Cambyses obtinuit Ægyptum in anno sexto [al. v, al. ni.
regni sui] usque ad Darium filium Xerxis annis cxI.
น
b Apud Hebræos pontifex maximus Jesus filius Josedech, et princeps gentis Zorobabel clari habentur.
Prophetabant apud Hebræos novissimi Aggæus, Zacharias et Malachias.
R. CCXXX.
Post Cambysen duo
c III. MAGI men-fratres Magi regnaverunt
sibus vil.
mensibus vi: post quos
Darius filius Hystaspis annis XXXVI.
d IV. DARIUS annis xxxvI.
Davide usque ad LXX
annum captivitas Judæorum, anni DLV. LXX capivitatis supputantur Darii regis Persarum anni
IXXIV, cujus regni anno x
apud Romanos regii dominatus finis est factus.
OLYMP.
ABRAHA- MACED. PERS.
MUS
Amyntas Darius Tarquinius
ROM.
Olympias Lxv, in qua Persarum regis Darii, filii Hystaspis, fuit annus secundus. Ideo secundus annus
bis scribitur, quia annus in Magorum fratrum septem mensibus computatur.
e Harmodius et Aristogiton Hipparchum Atheniensium tyrannum interfecerunt: et Leæna meretri
amica eorum, cum tormentis cogeretur ut socios proderet, linguam suam mordicitus aınputavit.
Templum Hierosolymis consummatur, prophetantibus apud Judæos Aggæo et Zacharia.
Secundo anno Darii regis Persarum templum in Hierosolymis exstruitur a Zorobabele, consummatur.
que opus anno quarto. Remissio quidem captivitatis Judæorum et venia templi ædificandi sub Cyro exor
dium habuit: consunmatur vero templum sub Dario: quia vicinæ gentes assiduis incursibus ædificatio
nem templi impedierant. Clemens quoque congruit in primo stromate ita scribens: Et perseveravit
captivitas annis septuaginta, usque ad secundum annum Darii filii Hystaspis, qui Persis, et Assyriis, et
Egypto regnavit: sub quo Aggæus et Zacharias, et unus ex duodecim, qui vocatur Angelus, propheta.
runt: sacerdotio quoque functus est Jesus filius Josedech. Hæc supradictus vir. Quod autem septua
gesimus annus desolationis templi altero anno Darii fuerit expletus, domesticus testis est Zacharias propheta secundo anno Darii ita dicens: ‹ Domine omnipotens, quousque misereberis Hierusalem, et civitatibus Juda, quas despexisti? Iste septuagesimus annus est. ›
• Εἰκοστή εβδόμη δυναστεία Περσων βασιλέων η'.
Καμβύσης ἔτει πέμπτῳ τῆς αὐτοῦ βασιλείας ἐβασί
λευσεν Αἰγύπτου έτη γ'. Euseb. apud Sync. p. 76, C, D.
ὁ Ἱεράτευσεν Ἰησοῦς ὁ τοῦ Ἰωσεδέκ, ἅμα Ζορωβάβελ. Αμα Αγγαίος καὶ Ζαχαρίας καὶ ὁ ἐκ τῶν ιδ'
Αγγελος προφητεύουσιν. Chron. pascl. p. 144, 145.
• Περσῶν τρίτοι ἐβασίλευσαν δύο ἀδελφοὶ Μέρδιος
καὶ Πατζάτης μῆνας ζ'. Idem p. 144, C.
4 Περσῶν τέταρτος ἐβασίλευσεν Δαρεῖος Υστάσπου έτη λς'. Ibidem, D.
• Αρμόδιος καὶ Ἀριστογείτων ἀνεῖλον Ιππαρχον
τύραννον· καθ᾿ οὓς Λέαινα ἡ ἑταίρα ὑπ' αὐτῶν ἑταζομένη κατειπεῖν τοὺς συνωμότας, τὴν ἑαυτῆς ἀπέτρησε γλώσσαν. Sync. p. 238, Β.
[ Κατὰ μὲν Κύρον ἡ τῆς αἰχμαλωσίας τοῦ Ἰου
λαίων ἔθνους ἐλευθερία γίνεται, καὶ ἡ συγχώρησις
τῆς τοῦ ἱεροῦ οἰκοδομῆς· εἰς ἔργον δὲ χωρεῖ καὶ τε
λειοῦται ὁ ναὸς κατὰ τὸ ἡ ἔτος Δαρείου τοῦ Ὑστά.
σπου, τῶν περιοίκων ἐν τῷ μεταξύ χρόνῳ τὴν οίκοδομὴν ἐπισχόντων. Συνάδει δὲ τούτοις καὶ ὁ Κλήμης:
ὁ ἐν τῷ πρώτῳ Στρώματι γράφων οὕτως· Καὶ ἔμεινεν
ἡ αἰχμαλωσία ἔτη δ', καταλήξασα εἰς τὸ β' ἔτος Δαρείου υἱοῦ Υστάσπου Περσῶν καὶ ᾿Ασσυρίων καὶ Αἰ
γυπτίων γενομένου βασιλέως, ἐφ᾽ οὗ Αγγαῖος καὶ Ζα
χαρίας, καὶ ὁ ἐκ τῶν ιδ' Αγγελος προφητεύουσι. Και
ταῦτα μὲν ὁ δηλωθεὶς ἀνήρ. Περὶ δὲ μέχρι δευτέρον
ἔτους Δαρείου τὸ ο τῆς ἐρημίας τοῦ ἱεροῦ ἔτος πα
ρατεῖναι, μάρτυς ἐχέγγυος ὁ προφήτης Ζαχαρίας.
ἔτους δευτέρου Δαρείου εἰπών· «Κύριε παντοκρατορ.
ἕως τίνος οὐ μὴ ἐλεήσεις τὴν Ἱερουσαλήμ, καὶ τὰς
πόλεις Ιούδα, ὡς ὑπερίδες; τοῦτο ο' ἔτος. • Idem
p. 144, 445.
col. 471–472page 187 of 251
PG 19:471Σκοτεινός α Λακεδαιμόνιοι ιδ' ἐθαλασσοκράτησαν ἔτη 16'. 6 Από Ρωμύλλου ἐπὶ Ταρκύνιον βασιλεῖς Ρω μαίων ζ· μεθ' οὓς λοιπὸν ὕπατοι ἀρξάμενοι από Κολλατίνου καὶ Βρούτου· εἶτα δήμαρχοι και δικτάτωρες· μεθ' οὓς πάλιν ὕπατοι, πάντες διεγένοντο ἔτεσι υξδ' ἕως δε πα' κοσμικοῦ ἔτους, καθ' 8 Γάϊος Ιούλιος Καίσαρ εμονάρχησε πρῶτος. 237, ο Νάξιοι ἐθαλασσοκράτησαν ιεʹ, ἔτη ι'. Δικτάτωρ ἐν Ῥώμῃ πρῶτος κατεστάθη Ρούφος ο Μακεδόνων ι' ἐβασίλευσεν ᾿Αλέξανδρος ἔτη με. [ Ἑλληνικὸς ἱστορικὸς, καὶ Δημόκριτος Αβδηρί της φυσικός φιλόσοφος, καὶ Ἡράκλειτος, ὁ Σκοτεινὸς λεγόμενος, καὶ ᾿Αναξαγόρας φυσικός, ήκμαζον. 9 Ερετριείς ις' ἐθαλασσοκράτησαν ἔτη ιε'. ρ. 247, Β, Η Πυθαγόρας ὁ φιλόσοφος τέθνηκεν. 247, Λατίνοι Ρωμαίων ἀπέστησαν. * Εν Ρώμῃ ὁ δῆμος ἀπέστη τῆς συγκλήτου. 16 [ Ο Πειραιεὺς ἐτειχίσθη ὑπὸ Θεμιστοκλέους
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I.
HISTORICA.
OLYMP.
ABRAHA- MACED. PERS.
MUS
ROM.
Amyntas Darius Tarquinius
R. CCXL. 67
a Decimo quarto loco maris
imperium tenuerunt Lacedæamonii annis 11.
6 Romanorum reges a Romulo, septem usque ad Tarquinium Superbum, imperaverunt annis ccxɩ
sive, ut quibusdam placet, CCXLIII [al. CCXLIV]. Inde apud eos dominatus regii finis est. Post exactos
itaque reges primum consules Bruto esse cœperunt: dein tribuni plebis ac dictatores et rursus consules rem publicam obtinuerunt per annos ferme ccccLxiv, usque ad Julium Cæsarem, qui primus singulare arripuit imperium olympiade clxxxiii.
Pulsis Urbe regibus, vix usque ad xv lapidem Romani tenebant imperium.
OLYMP.
ABRAHA- MACED. PERS.
MUS
ROM.
Amyntas Darius Consules
Valerius Bruti coñiega adeo
pauper mortuus est, ut sumptu
publico sepeliretur.
c Decimo quinto loco mare
obtinuerunt Naxii anuis x.
Censu agitato, inventa sunt
Romæ hominum cxx [al. cxv}
millia.
d Nono anno post exactos reges nova Romæ dignitas est creata, dictatura scilicet, et magister equitum
[al, militum], qui dictatori obsequeretur. Dictator primus Largius, magister equitum Spurius Cassius ſuit.
R. CCL.
g Decimo sexto loco maris
imperium tenuerunt Eretrien1514
ses an. XV.
h Pythagoras philosophus
moritur.
Volsci Coriolos perdiderunt.
Piraeus moenibus cingi1521
tur a Themistocle.
R. CCLX.
eX. ALEXANDER an. XLIII.
Hellanicus historiographus,
et Democritus philosophus, et
Heraclitus, Σκοτεινός cogno
mento, id est tenebrosus, et
Anaxagoras physieus clari habentur.
i Latini contra Romanos
rebellant.
k Romæ populus a patribus
facta seditione discedit.
Marcius, qui Coriolos ceperat, interventu matris Veturiæ et uxoris Volumniæ ab oppugnatione Urbis
removit exercitum.
Bellum, quod Marathone gestum est, et ea, quæ de Miltiade scribuntur, et Aristide, qui cognominabatur justus.
α Λακεδαιμόνιοι ιδ' ἐθαλασσοκράτησαν ἔτη 16'.
Sync. p. 238, C.
6 Από Ρωμύλλου ἐπὶ Ταρκύνιον βασιλεῖς Ρω
μαίων ζ· μεθ' οὓς λοιπὸν ὕπατοι ἀρξάμενοι από
Κολλατίνου καὶ Βρούτου· εἶτα δήμαρχοι και δικτάτωρες· μεθ' οὓς πάλιν ὕπατοι, πάντες διεγένοντο
ἔτεσι υξδ' ἕως δε πα' κοσμικοῦ ἔτους, καθ' 8 Γάϊος
Ιούλιος Καίσαρ εμονάρχησε πρῶτος. Idem p. 237,
ο Νάξιοι ἐθαλασσοκράτησαν ιεʹ, ἔτη ι'. Idem p.
247, B.
· Δικτάτωρ ἐν Ῥώμῃ πρῶτος κατεστάθη Ρούφος
Aapxtos. Idem p. 248, C.
ο Μακεδόνων ι' ἐβασίλευσεν ᾿Αλέξανδρος ἔτη με.
Idem p. 247, B.
[ Ἑλληνικὸς ἱστορικὸς, καὶ Δημόκριτος Αβδηρί
της φυσικός φιλόσοφος, καὶ Ἡράκλειτος, ὁ Σκοτεινὸς
λεγόμενος, καὶ ᾿Αναξαγόρας φυσικός, ήκμαζον. Item
p. 238, C.
9 Ερετριείς ις' ἐθαλασσοκράτησαν ἔτη ιε'. Idem
ρ. 247, Β, C.
Η Πυθαγόρας ὁ φιλόσοφος τέθνηκεν. Idem p. 247, G.
· Λατίνοι Ρωμαίων ἀπέστησαν. Ibidem.
* Εν Ρώμῃ ὁ δῆμος ἀπέστη τῆς συγκλήτου. 16dem.
[ Ο Πειραιεὺς ἐτειχίσθη ὑπὸ Θεμιστοκλέους 1bi
tem.
col. 473–474page 188 of 251
PG 19:473Αίγυπτος ἀπέστη Περσών. 255. Β. ὁ Πανύασις ποιητής γνωρίζετο. 248, Πίνδαρος καὶ Σιμωνίδης μελοποιοὶ ἐγνωρίζοντο. Η Εθαλασσοκράτησαν Αἰγινῆται ἔτη ι' Περσών ε' ἐβασίλευσε Ξέρξης υἱὸς Δαρείου ἔτη [ Ξέρξης Αἴγυπτον παρέλαβεν. 9 Ἐν Ρώμῃ Πομπιλία τις παρθένος ἐπὶ διαφθορᾷ καταγνωσθεῖσα ζῶσα κατωφύγη. 254, Β. Η Χοίριλλος και Φρύνιχος γνωρίζοντο. 1 Ξέρξης εἰς Αθήνας ἐλθὼν ἐνέπρησεν αὐτὰς ἐπὶ Καλλιάδου Αθηναίων ἄρχοντος. 20, * Οἱ περὶ Διαγόραν φυσικοί φιλόσοφοι ήκμαζον. . Ἡ ἐν Θερμοπύλαις μάχη, καὶ ἡ ἐν Σαλαμίνι να μαχία. οι Αἰσχύλος τραγωδοποιός γνωρίζετο. Η Ιέρων Συρακουσίων ἑτυράννει καὶ ὅλης Σικε Ο Σοφοκλής τραγωδοποιός πρῶτον ἐπεδείξατο. 4 Θεμιστοκλῆς εἰς Πέρσας φεύγει. * Ἐν τῇ Ῥώμῃ Σουνία παρθένος φθαρεῖτα κατω ρύγη ζῶσα. Εὐριπίδης Εγνωρίζετο. 162, 4. ι Ηρόδοτος ἱστοριογράφος ἐγνωρίζετο.
b Panyasis poeta illustris
habetur.
Trecenti nobiles familiæ
Fabie viri a Veientibus cæsi.
Cum in Algido monte Romani milites obsiderentur, a dictatore Quintio
CHRONICORUM LIB. II.
OLYMP. ABRAHA- MACED. PERS.
MUS
ROM.
Alexan- Darius Consuder
les
ខាន នគ
a Ægyptus recessit a Dario.
c Pindarus et Simonides lyrici poet insignes habentur.
Gelo Syracusis regnat in
Sicilia.
Cincinnato
liberati sunt.
d Mare obtinuerunt Ægine1531
tæ annis xx [al. xxv], usque
ad transitum Xerxis.
g
Romæ virgo vestalis Pom74
pilia deprehensa in stupro viva
defossa est.
Cheerilus et Phrynichus
ins gaes habentur.
R. CCLXX.
Diagoras agnoscitur, et
sectatores ejus physici philo- 75
sophi.
Athenienses iterum Piræeum
muro vallant.
m Eschylus tragœdiarum
scriptor agnoscitur.
racusis tyrannidem exercet.
Iron post Gelonem Sy4538
es or cry out a
e V. XERXES Darii annis xxI.
Xerxes Ægyptum capit.
Aristides cum ignominia ejicitur.
Xerxes pontem in Hellespontiaco mari fecit.
i Xerxes, cum Athenas venisset, incendit urbem sub
principe Calliade.
Bellum, quod in Thermopylis gestum est, et apud Salaminam navale certamen.
Bellum in Plataris factum
et in Mycale pugna.
R. CCLXXX.
p Sophocles tragoediarum
scriptor primum ingenii sui
opera publicavit.
o Pindarus musicus clarus
habetur.
q Themistocles in Persas fugit.
Romæ sub hoc tempore
virgo vestalis Sunia deprehensa in stupro viva defossa est.
s Sophocles et Euripides clari
habentur tragoediarum poetæ.
Herodotus historiarum
scriptor agnoscitur.
Zeuxis præclarus pictor agnoscitur, ex cujus aliqui imaginibus, quas plurimas apud diversos invitatus
fecerat, lavacrum Byzantinorum appellatum arbitrantur.
• Αίγυπτος ἀπέστη Περσών. Sync. p. 255. Β.
ὁ Πανύασις ποιητής γνωρίζετο. Idem p. 248, G.
• Πίνδαρος καὶ Σιμωνίδης μελοποιοὶ ἐγνωρίζοντο.
Idem p. 254, B.
Η Εθαλασσοκράτησαν Αἰγινῆται ἔτη ι' (seu x').
Idem p. 247, C.
• Περσών ε' ἐβασίλευσε Ξέρξης υἱὸς Δαρείου ἔτη
zz. Idem p. 250, D.
[ Ξέρξης Αἴγυπτον παρέλαβεν. Ibidem.
9 Ἐν Ρώμῃ Πομπιλία τις παρθένος ἐπὶ διαφθορᾷ
καταγνωσθεῖσα ζῶσα κατωφύγη. Idem p. 254, Β.
Η Χοίριλλος και Φρύνιχος γνωρίζοντο. Ibidem.
1 Ξέρξης εἰς Αθήνας ἐλθὼν ἐνέπρησεν αὐτὰς ἐπὶ
Καλλιάδου Αθηναίων ἄρχοντος. Idem p. 20, D.
* Οἱ περὶ Διαγόραν φυσικοί φιλόσοφοι ήκμαζον.
Idem p.
254, B.
. Ἡ ἐν Θερμοπύλαις μάχη, καὶ ἡ ἐν Σαλαμίνι να
μαχία. Ibidem.
οι Αἰσχύλος τραγωδοποιός γνωρίζετο. Ibidem.
Η Ιέρων Συρακουσίων ἑτυράννει καὶ ὅλης Σικε
Alas. Ibidem.
o livôapos yvwpleto. Chron. pasch. p. 161, D.
Ο Σοφοκλής τραγωδοποιός πρῶτον ἐπεδείξατο. Sync.
p. 25, B.
4 Θεμιστοκλῆς εἰς Πέρσας φεύγει. Ibidem.
* Ἐν τῇ Ῥώμῃ Σουνία παρθένος φθαρεῖτα κατω
ρύγη ζῶσα. Ibidem.
• Εὐριπίδης Εγνωρίζετο. Chron. pasch. p. 162, 4.
ι Ηρόδοτος ἱστοριογράφος ἐγνωρίζετο. Ibidem, B.
col. 475–476page 189 of 251
PG 19:475βυ Θεμιστοκλῆς αἷμα ταύρου πιὼν τελευτᾷ. Βακχυλίδης ήκμαζεν. Β. Ο Σωκράτης εγεννήθη. Περσῶν δ' ἐβασίλευσεν 'Αρτάβανος μῆνας ζ' μεθ' όν ζ' 'Αρταξέρξης ὁ ἐπικληθεὶς Μακρόχειρ ἔτη Τὰ κατὰ τὴν Ἐσθὴρ καὶ Μαρδοχαῖόν φασί τινες ἐν τοῖς χρόνοις τούτοις γεγενῆσθαι· ἐγὼ δ᾽ οὐ πείθομαι· οὐ γὰρ ἂν ἐσιώπησε τὰς κατ' αὐτοὺς πράξεις ἡ τοῦ Εσδρα Γραφή, ἥτις κατὰ τὸν ᾿Αρταξέρξην ιστο ρεῖ καὶ Ἔσδραν καὶ Νεεμίαν ἐκ Βαβυλῶνος ἀνεληλυθέναι, καὶ τὰς ἐμφερομένας πράξεις αὐτῶν γεγονέ | Σικελίας δημοκρατία. 254, 9 Ηλίου Έκλειψις. Αναξαγόρας θνήσκει. ἡ Κίμων ἐπ' Ευρυμέδοντι ναυμαχία Πέρσας νικά καὶ πεζομαχία. ἱ Μακεδόνων ια' ἐβασίλευσε Περδίκας έτη κη'. Κ Ευήνιος ελεγείας ποιητὴς ἐγνωρίζετο. [ Ηράκλειτος έγνωρίζετο. η Εσδρας ἱερεὺς παρὰ Ἰουδαίοις εγνωρίζετο, καθ᾿ ὃν ἀρχιερεὺς ἦν Ελιασίβ υἱὸς Ἰωακεὶμ τοῦ υἱοῦ Ἰησοῦ τοῦ Ἰωσεδέκ· ἦν δὲ ὁ Εσδρας γραμματεὺς νόμων ἱερῶν διδάσκαλος ἐπιφανὴς τῶν ἀπὸ Βαβυλωνίας εἰς Ἰουδαίαν ἐπανελθόντων. 248, 249. η Εμπεδοκλῆς καὶ Παρμενίδης φυσικοί φιλόσοφοι έγνωρίζοντο. 254, ο Ζήνων καὶ Ἡράκλειτος ὁ σκοτεινὸς ήκμαζον. η Φερεκύδης ὁ δεύτερος ἱστοριογράφος εγνωρί 4 Κρατίνος καὶ Πλάτων οἱ κωμικοί ήκμαζον.
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I. HISTORICA.
OLYMP. ABRAHA- MACED. PERS.
ROM.
MUS
Alexan- Xerxes Consuder
les
a Themistocles exsul a Persarum rege Xerxe susceptus, cum videret illum bellum inferre Atheniensibus
civibus suis, ne aut destitueret bene de se meritum, aut oppugnaret patriam suam, Magnesiæ bausto
tauri sanguine moritur.
Principium LXXı jubilæi secundum Hebræos.
c Socrates nascitur.
R. CCXC.
e Ea, quæ de Mardochæo et
Esther scripta sunt, quidam
affirmant sub Artaxerxe rege
gesta: quod ego non puto.
Nunquam enim Ezras de his
siluisset qui scribit hoc tempore et Nehemiam et Ezram
reversos de Babylone, et ea
deinceps consecuta, quæ ab
mis gesta referuntur.
Reges gentium diversarum
decimo octavo loco mare obtinuerunt.
d VI. ARTABANUS
b Bacchylides et Diagoras
atheus plurimo sermone celebrantur.
Lapis in Egos fluvium de
cœlo ruit.
mensibus
Post quem VII ARTAXERXES LONGIMANUS annis XL. Artabani septem
menses in ordine anni reputantur..
Sicilia a populo regebatur,
seditione facta.
g Solis facta defectio. Anaxagoras moritur.
Cimon juxta Eurymedontem Persas navali pedestrique
certamine superat: et Medicum bellum conquiescit.
i XI. PERDICCA annis XXVIJI.
k Evenus versificator cognoscebatur.
Heraclitus clarus habetur.
m Ezras sacerdos apud Hebræos insignis agnoscitur: cujus ætate pontifex maximus habitus est Eliasib,
filius Joachim, filii Jesu, filii Josedec. Fuit autem Ezras eruditissimus legis divinæ, et clarus omnium
Judæorum magister, qui de captivitate regressi fuerant in Judæam: affirmaturque divinas Scripturas memoriter condidisse, et ut Samaritanis non commiscerentur, litteras Judaicas commutasse.
p Pherecydes secundus his1562
toriarum scriptor agnoscitur.
Aristarchus traga:diogra1563
βυ
phus agnoscitur. R. CCC. 82
• Θεμιστοκλῆς αἷμα ταύρου πιὼν τελευτᾷ. Chron.
pasch. p. 162, C.
• Βακχυλίδης ήκμαζεν. Ibidem, Β.
Ο Σωκράτης εγεννήθη. Ibidem.
d Περσῶν δ' ἐβασίλευσεν 'Αρτάβανος μῆνας ζ'·
μεθ' όν ζ' 'Αρταξέρξης ὁ ἐπικληθεὶς Μακρόχειρ ἔτη
pa'. Ibidem, C.
• Τὰ κατὰ τὴν Ἐσθὴρ καὶ Μαρδοχαῖόν φασί τινες
ἐν τοῖς χρόνοις τούτοις γεγενῆσθαι· ἐγὼ δ᾽ οὐ πείθομαι· οὐ γὰρ ἂν ἐσιώπησε τὰς κατ' αὐτοὺς πράξεις ἡ
τοῦ Εσδρα Γραφή, ἥτις κατὰ τὸν ᾿Αρταξέρξην ιστο
ρεῖ καὶ Ἔσδραν καὶ Νεεμίαν ἐκ Βαβυλῶνος ἀνεληλυθέναι, καὶ τὰς ἐμφερομένας πράξεις αὐτῶν γεγονέ
vat. Ibidem, D, et Sync. p. 249, A.
| Σικελίας δημοκρατία. Sync. p. 254, C.
9 Ηλίου Έκλειψις. Αναξαγόρας θνήσκει. Ibidem.
ἡ Κίμων ἐπ' Ευρυμέδοντι ναυμαχία Πέρσας νικά
καὶ πεζομαχία. Ibidem.
n Empedocles et Parmenides physici philosophi notissimi habentur.
o Zeno et Heraclitus tenebrosus agnoscebantur.
q Cratinus et Flato comodiarum scriptores habentur.
ἱ Μακεδόνων ια' ἐβασίλευσε Περδίκας έτη κη'.
Sync. p. 247, B.
Κ Ευήνιος ελεγείας ποιητὴς ἐγνωρίζετο. Idem p.
[ Ηράκλειτος έγνωρίζετο. Ibidem, A.
η Εσδρας ἱερεὺς παρὰ Ἰουδαίοις εγνωρίζετο,
καθ᾿ ὃν ἀρχιερεὺς ἦν Ελιασίβ υἱὸς Ἰωακεὶμ τοῦ υἱοῦ
Ἰησοῦ τοῦ Ἰωσεδέκ· ἦν δὲ ὁ Εσδρας γραμματεὺς
νόμων ἱερῶν διδάσκαλος ἐπιφανὴς τῶν ἀπὸ Βαβυλω
νίας εἰς Ἰουδαίαν ἐπανελθόντων. Idem p. 248, 249.
η Εμπεδοκλῆς καὶ Παρμενίδης φυσικοί φιλόσοφοι
έγνωρίζοντο. Idem p. 254, C.
ο Ζήνων καὶ Ἡράκλειτος ὁ σκοτεινὸς ήκμαζον.
Ibidem.
η Φερεκύδης ὁ δεύτερος ἱστοριογράφος εγνωρί
Teto. Chron. pasch. p. 163, B.
4 Κρατίνος καὶ Πλάτων οἱ κωμικοί ήκμαζον.
Sync. p. 247, D.
col. 477–478page 190 of 251
PG 19:477Ἐν Ῥώμη Κλαρίων ἀγὼν ἑκατονταετής ἤχθη ἐπὶ ἀρχιερέως Ιωδαὲ υἱοῦ Ἰασί· μετὰ δὲ τὸν Ἰωδαὶ πρώτος. 247, ὁ Κράτης ὁ κωμικὸς καὶ Τελέσιλλα καὶ Πραξίλλα καὶ Κλεοβουλίνα ἐγνωρίζοντο. ο Ὁ τῆς Ηρας ναὸς ἐνεπρήσθη. 4 'Αβαρις Υπερβόρειος χρησμολόγος ἐγνωρίζετο. Α. Ἰωάννης ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἀρχιεράτευσεν· μετὰ δὲ τὸν Ἰωάννην ὁ κατὰ ᾿Αλέξανδρον γενόμενος ὕστερον τὸν Μακεδόνα Ἰαδδούς. Ἕως μὲν ὧδε Εσδρα καὶ Νεεμίοι αἱ ἐνδιάθετοι Εβραϊκαὶ Γραφαὶ ἐκκλησιάζεσθαι παρ εδόθησαν. Τὰ δὲ μετὰ ταῦτα συμβάντα ἢ πραχθέντο τοῖς Ἰουδαίοις ὁ Ἰώσηππος ἐν τοῖς Μακκαβαϊκοῖς Ο Δήμαρχοι καὶ ἀγοράνομοι ἐν Ῥώμῃ ᾑρέθησαν, ἱστορεῖ, καὶ Ἀφρικανὸς μὲν αὐτὸς ἐν ἐπιτόμῳ. μηκέτι ὄντων ὑπάτων. 254, [ Αθηναῖοι καὶ Λακεδαιμόνιοι σπονδὰς ἐποιήσαντο τρὸς ἀλλήλους τριακοντούτεις. 247, 9 Ηρόδοτος ἱστορικὸς ἐπιμήθη παρὰ τῆς ᾿Αθηναίων βουλῆς ἐπαναγνοὺς αὐτοῖς τὰς βίβλους. 247, Η Νεεμίας οινοχόος Αρταξέρξου, είκοστῷ ἔτει τοῦ αὐτοῦ 'Αρταξέρξου αἰτήσας τὸν βασιλέα ἄνεισιν εἰς Ἱερουσαλὴμ ἐκ Βαβυλῶνος, τὴν πόλιν τε αὐτοῖς τεί χεσιν ἔγειρεν· εἰκοστῷ ἔτει 'Αρταξέρξου τοῦ Μακρό. χειρος ἀρχομένου τοῦ ἔργου, καὶ τελειωθέντος κατὰ τὴ λθ' ἔτος αὐτοῦ· ὡς δὲ ἱστορεῖ ἡ τοῦ Εσδρα Γραφή, Μέλισσος φυσικός γνωρίζετο. 248, Α. * Εὐριπίδης τραγωδοποιός εγνωρίζετο. Πρωταγόρας ὁ σοφιστὴς ήκμαζεν· τούτου Αθηναίοι τὰς βί βλους εψηφίσαντο καῦσαι. [ Ἐν Ρώμῃ πάλιν ὕπατοι. Φειδίας τὴν ἐλεφαντίνην 'Αθηνᾶν ἐποίησεν. η Θεαίτητος μαθηματικός ήνθει. ο Σοφοκλῆς ὁ τραγῳδοποιὸς ἐγνωρίζετο. Ρ Ἐν Ἰταλία Καμπανῶν ἔθνος συνέστη. 248, Β.
OLYMP.
CHRONICORUM LIB. II.
ABRAHA- MACED. PERS. ROM.
MUS
xes
Per- Artaxer- Consudicca
les
a Roma Clariorum [al. clarus] agon centenarius primum
actus.
Trecentesimo secundo anno ab Urbe condita decemviri creati, et secundum post annum ejecti sunt
propter Appium Claudium, qui Virginii [al. quia virginem] cujusdam filiam contra Latinos in Algido
militantis voluit abducere.
Romani per legatos ab Atheniensibus jura petierunt, ex
quibus duodecim tabulæ perscripla.
d'Abaris Hyperboranus ha83
riolus agnoscitur.
e Tribuni plebis et ædiles
Roma facti, consulibus ejectis.
9 Herodotus, cum Athenis
libros suos in concilio legissel, honoratus est.
6 Crates comicus, et Telesilla, ac Bacchylides lyricus
clari habentur. Praxilla quoque
et Cleobulina sunt celebres.
c Templum Junonis, quod in
Argis fuerat, incensum.
f Athenienses et Lacedemonii foedus triginta annorum
ineunt.
k Nebemias Hebræus minister vinarius Artaxerxis regis Persarum, concedente sibi domino suo, vicesimo ejus anno de Babylone venit in Judæam: et tricesimo secundo muros urbemque restituit. Scribit
Ezras sub pontifice Joiade filio Joasib, cui successit Joannes filius suus, et deinde Jaddus, qui tempore
Alexandri Macedonis fuit, opus fuisse completum. Hucusque Hebræorum divinæ Scripturæ annales
temporum continent. Ea vero quæ post hæc apud eos gesta sunt, exhibebimus de libro Machabæorum, et Josephi, et Africani scriptis, qui deinceps universam historiam usque ad Romana tenipora persecuti sunt.
i Melissus physicus agnosci1573
tur philosophus. R. CCCX.
m Phidias eburneam Miner- 85
vam facit Atheniensibus.
Fidenates contra Romanos
rebellant.
• Aristophanes clarus labe- 86
tur, et Sophocles poeta tragicus.
k Euripides tragœdiarum
scriptor clarus habetur, et Pro
tagoras sophista, cujus libros
decreto publico Athenienses
combusserunt.
/ Romæ rursum consules
creati.
n Thertetus mathematicus
agnoscitur.
p Gens Campanorum in Italia constituta.
• Ἐν Ῥώμη Κλαρίων ἀγὼν ἑκατονταετής ἤχθη ἐπὶ ἀρχιερέως Ιωδαὲ υἱοῦ Ἰασί6· μετὰ δὲ τὸν Ἰωδαὶ
πρώτος. Sync. p. 247, D.
ὁ Κράτης ὁ κωμικὸς καὶ Τελέσιλλα καὶ Πραξίλλα
καὶ Κλεοβουλίνα ἐγνωρίζοντο. Ibidem.
ο Ὁ τῆς Ηρας ναὸς ἐνεπρήσθη. Ibidem.
4 'Αβαρις Υπερβόρειος χρησμολόγος ἐγνωρίζετο.
Idem p. 248, Α.
Ἰωάννης ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἀρχιεράτευσεν· μετὰ δὲ τὸν
Ἰωάννην ὁ κατὰ ᾿Αλέξανδρον γενόμενος ὕστερον τὸν
Μακεδόνα Ἰαδδούς. Ἕως μὲν ὧδε Εσδρα καὶ Νεεμίοι
αἱ ἐνδιάθετοι Εβραϊκαὶ Γραφαὶ ἐκκλησιάζεσθαι παρ
εδόθησαν. Τὰ δὲ μετὰ ταῦτα συμβάντα ἢ πραχθέντο
τοῖς Ἰουδαίοις ὁ Ἰώσηππος ἐν τοῖς Μακκαβαϊκοῖς
Ο Δήμαρχοι καὶ ἀγοράνομοι ἐν Ῥώμῃ ᾑρέθησαν, ἱστορεῖ, καὶ Ἀφρικανὸς μὲν αὐτὸς ἐν ἐπιτόμῳ. Sync
μηκέτι ὄντων ὑπάτων. Idem p. 254, C.
[ Αθηναῖοι καὶ Λακεδαιμόνιοι σπονδὰς ἐποιήσαντο
τρὸς ἀλλήλους τριακοντούτεις. Idem p. 247, D.
9 Ηρόδοτος ἱστορικὸς ἐπιμήθη παρὰ τῆς ᾿Αθηναίων
βουλῆς ἐπαναγνοὺς αὐτοῖς τὰς βίβλους. Idem p. 247,
Η Νεεμίας οινοχόος Αρταξέρξου, είκοστῷ ἔτει τοῦ
αὐτοῦ 'Αρταξέρξου αἰτήσας τὸν βασιλέα ἄνεισιν εἰς
Ἱερουσαλὴμ ἐκ Βαβυλῶνος, τὴν πόλιν τε αὐτοῖς τείχεσιν ἔγειρεν· εἰκοστῷ ἔτει 'Αρταξέρξου τοῦ Μακρό.
χειρος ἀρχομένου τοῦ ἔργου, καὶ τελειωθέντος κατὰ
τὴ λθ' ἔτος αὐτοῦ· ὡς δὲ ἱστορεῖ ἡ τοῦ Εσδρα Γραφή,
p. 249, B.
: Μέλισσος φυσικός γνωρίζετο. Idem p. 248, Α.
* Εὐριπίδης τραγωδοποιός εγνωρίζετο. Πρωταγό
ρας ὁ σοφιστὴς ήκμαζεν· τούτου Αθηναίοι τὰς βί
βλους εψηφίσαντο καῦσαι. Ibidem.
[ Ἐν Ρώμῃ πάλιν ὕπατοι. Ibidem.
m Φειδίας τὴν ἐλεφαντίνην 'Αθηνᾶν ἐποίησεν. Ibid.
η Θεαίτητος μαθηματικός ήνθει. Ibidem.
ο Σοφοκλῆς ὁ τραγῳδοποιὸς ἐγνωρίζετο. Idem
p. 257, G.
Ρ Ἐν Ἰταλία Καμπανῶν ἔθνος συνέστη. Idem
p. 248, Β.
col. 479–480page 191 of 251
PG 19:479Ο Σωκράτης φιλόσοφος καθαρτικός ήνθει. 247, Ο Δημόκριτος Αβδηρίτης καὶ Ἐμπεδοκλῆς καὶ Ἱπποκράτης ἰητρὸς, Γοργίας καὶ Ἱππίας καὶ Πρό δικος καὶ Ζήνων καὶ Παρμενίδης ήκμαζον. ε 'Ο Πελοποννησιακός συνέστη πόλεμος ἑπτακαι 4 Εἴ τις ἐντεῦθεν ἀριθμήσειε τὰς παρὰ τῷ Δανιὴλ σ Εδομάδας, αν γίνονται ἔτη υἱ', εὕροι ἂν αὐτὰς ἐπὶ Νέρωνα Ρωμαίων αὐτοκράτορα περαιουμένας, καθ᾿ ὃν πολιορκεῖσθαι ἀρξαμένη ἡ πόλις, μετὰ β' ἔτος ὑπὸ Οὐεσπασιανοῦ τὴν ἐσχάτην ἅλωσιν ὑπέμεινεν. Μακεδόνων ισ' ἐβασίλευσεν Αρχέλαος ἔτη κδ'. Βακχυλίδης μελοποιός γνωρίζετο. Ο Αθηναίους ἐπίεσεν ὁ λοιμός. 257." * Πῦρ ἐκ τῆς Αἴτνης ἐρράγη. Θουκυδίδης ήκμαζεν. 253, * Εύπολις καὶ ᾿Αριστοφάνης κωμικοὶ ἐγνωρίζοντα 1 Σεισμών γεγονότων ἡ πρὸς Λοκροίς Αταλάντη σχισθεῖσα νῆσος ἐγένετο. η Περσῶν η' ἐβασίλευσεν Ξέρξης υἱὸς Αρταξέρξου μῆνας β'. Σογδιανὸς θ', μῆνας ζ'. Δαρεῖος ὁ Νόθος ο Λακεδαιμόνιοι προς Αθηναίους ἐσπείσαντο. Η Εύδοξος ὁ Κνίδιος ἐγνωρίζετο. η Λακεδαιμόνιοι ἀπῴκισαν Ἡράκλειαν. Αθηναίων συμφορὰ ἐν Σικελίᾳ.
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I.
HISTORICA.
OLYMP. ABRAHA- MACED. PERS.
MUS
ROM.
Perdicca Artaxer- Consuxes
les
a Socrates philosophus plurimo sermone celebratur.
R. CCCXX. 87
6 Democritus Abderites, et
Empedocles, et Hippocrates
medicus, Gorgias, Hippiasque,
et Prodicus, et Zeno, et Parmenides philosophi insignes.
habentur.
c Initium belli Peloponnesiaci, quod annis xxvii perseveravit.
Nehemiam, qui muros Hierusalem construxerat, consummasse opus tricesimo secundo [al. prime]
anno Artaxerxis regis Persarum Ezras memorat. d Si quis autem ab hoc tempore Lxx hebdomadas aDaniele conscriptas enumerct, quæ faciunt annos CDXC, reperiet eas in regno Neronis expletas: sub que
obsideri Hierusalem cœpta, secundo postea Vespasiani anno capitur.
e XII. ARCHELAUS annis XXIV.
g Athenienses pestilentia laborant.
i Thucydides agnoscitur.
& Eupolis et Aristophanes comœdiarum scriptores noscun1590
tur.
R. CCCXXX.
f Bacchylides carminumscriptor agnoscitur.
Pericles moritur.
Ex Ætna monte ignis erupit
Terra motu apud Locros
scissa, Atlante civitas facta est
insula.
m Plato nascitur Athenis.
n VIII. XERXES secundus mensibus 1 post quem IX. SOGDIANUS
mensibus vir: cui succedit X. DARIUS NOTHUS annis xix.
R. CCCXL. 92
o Lacedæmonii et atnenienses foedus percutiunt.
p Eudoxus Cnidius clarus
habetur.
9 Lacedæmonii ver sacrum
Heracleam destinantes, urbein
condunt.
Clades, quæ in Sicilia Atheniensibus accidit hoc tempore
fuit.
Alcibiades profugus abiit að
Tisaphernein.
Ο Σωκράτης φιλόσοφος καθαρτικός ήνθει. Sync. p. 247, D:
p. 257, C.
Ο Δημόκριτος Αβδηρίτης καὶ Ἐμπεδοκλῆς καὶ
Ἱπποκράτης ἰητρὸς, Γοργίας καὶ Ἱππίας καὶ Πρό
δικος καὶ Ζήνων καὶ Παρμενίδης ήκμαζον. Sync. p.
253, D, et 257, C.
ε 'Ο Πελοποννησιακός συνέστη πόλεμος ἑπτακαιEixoGaτrs. Idem p. 253, C, et 257, B.
4 Εἴ τις ἐντεῦθεν ἀριθμήσειε τὰς παρὰ τῷ Δανιὴλ σ
Εδομάδας, αν γίνονται ἔτη υἱ', εὕροι ἂν αὐτὰς ἐπὶ
Νέρωνα Ρωμαίων αὐτοκράτορα περαιουμένας, καθ᾿
ὃν πολιορκεῖσθαι ἀρξαμένη ἡ πόλις, μετὰ β' ἔτος ὑπὸ
Οὐεσπασιανοῦ τὴν ἐσχάτην ἅλωσιν ὑπέμεινεν. Εuseb.
apud Sync. p. 249, D.
• Μακεδόνων ισ' ἐβασίλευσεν Αρχέλαος ἔτη κδ'.
Sync. p. 254, A.
Βακχυλίδης μελοποιός γνωρίζετο. Idem
Ο Αθηναίους ἐπίεσεν ὁ λοιμός. Idem p. 257."
* Πῦρ ἐκ τῆς Αἴτνης ἐρράγη. Ibidem.
i Θουκυδίδης ήκμαζεν. Idem p. 253, G.
* Εύπολις καὶ ᾿Αριστοφάνης κωμικοὶ ἐγνωρίζοντα
Idem p. 257, C.
1 Σεισμών γεγονότων ἡ πρὸς Λοκροίς Αταλάντη
σχισθεῖσα νῆσος ἐγένετο. Ibidem.
m Пľλátwv ¿yevvŕon. Chron. pasch. p. 165, D.
η Περσῶν η' ἐβασίλευσεν Ξέρξης υἱὸς Αρταξέρξου
μῆνας β'. Σογδιανὸς θ', μῆνας ζ'. Δαρεῖος ὁ Νόθος
Etŋ 10'. Sync. p. 255, A.
ο Λακεδαιμόνιοι προς Αθηναίους ἐσπείσαντο. Idem
p. 257, C.
Η Εύδοξος ὁ Κνίδιος ἐγνωρίζετο. Ibidem.
η Λακεδαιμόνιοι ἀπῴκισαν Ἡράκλειαν. Ibidem, D.
• Αθηναίων συμφορὰ ἐν Σικελίᾳ. Ibidem.
col. 481–482page 192 of 251
PG 19:481Εἰκοστὴ ὀγδόη δυναστεία. Αμυρτάνος Σαΐτης προς, παρὰ δὲ τοῖς Ἑβδομήκοντα Ερμηνευταῖς Αρ ὁ Εὐριπίδης τελευτᾷ, καὶ Σοφοκλῆς ἐν ᾿Αθήναις. ο Μακεδόνων ιγ' ἐβασίλευσεν Ορέστης ἔτη γ. Η Διονύσιος Σικελίας τυράννει. 258, Εἰκοστή ενάτη δυναστεία. Μενδήσιοι βασιλεῖς δ'. [ Μακεδόνων ιδ' ἐβασίλευσεν Αρχέλαος ἔτη δ'. 9 Περσῶν ια' ἐβασίλευσεν Αρταξέρξης, ὁ καὶ Μνή μων, ἔτη μ'. 255, Β. Η Κατὰ τοῦτον μοι δοκεῖ ἡ κατὰ τὴν Ἐσθήρ ἱστο ρία· εἰ δὴ αὐτός ἐστιν ὁ παρὰ μὲν Ἑβραίοις Ασσού Κ ᾿Αλκιβιάδην ἀνεῖλεν Φαρνάβαζος. 257, Η Κύρου Πέρσου ἀνάβασις, ἣν ἱστορεῖ Ξενοφῶν. η Μακεδόνων ιε' ἐβασίλευσεν ᾿Αμύντας ἔτος ἕν. η Αθηναῖοι ἐτυραννήθησαν. 257, ο Μακεδόνων ις' ἐβασίλευσεν Παυσανίας ἔτος ἕν. Η Αἰγυπτίων β' ἐβασίλευσεν *Αχωρις έτη ιγ'. Ο Σωκράτης ῥήτωρ ἐγνωρίζετο. 257,
CHRONICORUM LIB. II.
OLYMP. ABRAHA- MACED. PERS. ÆGYPT. ROM.
MUS
Arche
laus
Darius XXVIII ConsuNothus dynastia les
AmyrEuboea ab Atheniensium
societate recessit.
બ
tæus
a AMYRTÆUS Saites annis vi.
Egyptus a Persis recessit, et rursum Ægyptiorum renascitur dynastia
xxviii, et regnavit Amyrtæus Saites an. VII.
6Euripides apud Arche
laum, Sophocles Athenis,
moritur.
c XIII. ORESTES annis III.
´d Dionysius in Sicilia
tyrannidem exercet.
e xxıx dynastia Mendesiorum.
J. NEPHERITES annis VI.
f XIV. ARCHELAUS annis 1v.
9 XI. ARTAXERXES qui cognominatus est
Mnemon, Darii et Parisatidis filius, annis XL.
4 Sub hoc rege mihi videtur historia, quæ in libro Esther continetur, expleta. Ipse quippe est, qui ak
Hebræis Assuerus, a Septuaginta Interpretibus Artaxerxes vocatur.}
Cito
Dionysius Syracusis ty1612
randidem exercet.
R. CCCL.
m XV. AMYNTAS anno 1.
2 Democritus moritur.
k Alcibiadein Pharna.
bazus interficit.
1 Cyri Persæ ascensus,
de quo scribit Xenophon.
*Athenienses sustinent
tyrannidem.
。 XVI. PAUSANIAS anno 1.
q
Socrates [al. Isocra1617
tes] rhetor agnoscitur.
p. ACHORIS annis x1.
a
dè
• Εἰκοστὴ ὀγδόη δυναστεία. Αμυρτάνος Σαΐτης προς, παρὰ δὲ τοῖς Ἑβδομήκοντα Ερμηνευταῖς Αρ
5. Euseb. apud Sync. p. 77, A.
ὁ Εὐριπίδης τελευτᾷ, καὶ Σοφοκλῆς ἐν ᾿Αθήναις.
Chron. paɛch. p. 166, D.
ο Μακεδόνων ιγ' ἐβασίλευσεν Ορέστης ἔτη γ.
Sync. p. 254, A.
Η Διονύσιος Σικελίας τυράννει. Idem p. 258, C.
• Εἰκοστή ενάτη δυναστεία. Μενδήσιοι βασιλεῖς δ'.
A' Necepting En s'. Euseb. apud Sync. p. 77, A.
[ Μακεδόνων ιδ' ἐβασίλευσεν Αρχέλαος ἔτη δ'.
Sync. p. 260, B.
9 Περσῶν ια' ἐβασίλευσεν Αρταξέρξης, ὁ καὶ Μνήμων, ἔτη μ'. Idem p. 255, Β.
Η Κατὰ τοῦτον μοι δοκεῖ ἡ κατὰ τὴν Ἐσθήρ ἱστο
ρία· εἰ δὴ αὐτός ἐστιν ὁ παρὰ μὲν Ἑβραίοις ΑσσούTaképens. Euseb. apud Sync. ibidem.
i Aŋpóxpitos teleutḍ. Chron. pasch. p. 169, A.
Κ ᾿Αλκιβιάδην ἀνεῖλεν Φαρνάβαζος. Sync. p. 257, D.
Η Κύρου Πέρσου ἀνάβασις, ἣν ἱστορεῖ Ξενοφῶν.
Ibidem.
η Μακεδόνων ιε' ἐβασίλευσεν ᾿Αμύντας ἔτος ἕν.
Idem p. 160, B.
η Αθηναῖοι ἐτυραννήθησαν. Idem p. 257, D.
ο Μακεδόνων ις' ἐβασίλευσεν Παυσανίας ἔτος ἕν.
Sync. p. 260, B.
Η Αἰγυπτίων β' ἐβασίλευσεν *Αχωρις έτη ιγ'. Euseb. apud Sync. p. 77, A.
Ο Σωκράτης ῥήτωρ ἐγνωρίζετο. Sync. p. 257, D.
col. 483–484page 193 of 251
PG 19:483Μακεδόνων ιζ' ἐβασίλευσεν ᾿Αμύντας ἔτη ς'. 6 Οἱ ἐν ᾿Αθήναις τύραννοι κατελύθησαν. Αθηναίοι ήρξαντο στοιχείοις κδ' χρᾶσθαι, πρό Ο Ξενοφῶν ὁ Γρύλλου, Διόδωρος, καὶ Κτησίας έγνω Σωκράτης ἀποθνήσκει κατακριθεὶς πιεῖν τὸ κώ [ ῾Ο ἐν Ἐφέσῳ ναός αὖθις ἐνεπρήσθη. Ο Σωκρατικοί ήνθουν. . Η Διογένης Κυνικός φιλόσοφος εγνωρίζετο. ἱ Μακεδόνων ιε' ἐβασίλευσεν ᾿Αργαῖος ἔτη β'. * Καρχηδονίων ὁ ἱερὸς πόλεμος. 258, Β. Η Εύδοξος ἀστρολόγος εγνωρίζετο. η Μακεδόνων ιθ' ἐβασίλευσεν Αμύντας έτη ιη'. η Γαλάται οἱ καὶ Κέλται Ῥώμης έκράτησαν, πλὴν τοῦ Καπετωλίου. 258, ο Αἰγυπτίων γ' ἐβασίλευσε Ψάμμουθις έτος α'. ο Πλάτων φιλόσοφος ήκμαζεν. 4 Τριακοστή δυναστεία Σεβεννυτῶν βασιλέων τριῶν. Α' Νεκτανέβης έτη ιη'. Εὐαγόρας βασιλεύων τῆς Κύπρου ἐξέστη. Πραινεστίνους ἐνίκησαν Ῥωμαῖοι. Ελίκη καὶ Βοῦρα πόλεις ἐν Πελοποννήσῳ κατε πόθησαν μεγάλῳ σεισμῷ. Η Ισοκράτης ὁ ῥήτωρ ἐγνωρίζετο.
EUSEBI CÆSARIENSIS' OPP. PARS I.
HISTORICA.
OLYMP.
ABRANA- MACED. PERS.
MCS
Amyntas ArtaxerEGYPT. BOM.
XXIX Consu
xes dynastia les
Achoris
a XVII. AMYNTAS annis vi.
XVIII. ARGÆUS annis II.
c Athenienses xx1v litteris uti cœperunt, com
ante XVI lautum litteras
haberent.
Socratici clari haben -
tor.
Speusippus insignis ha1623
betur.
Dionysius in tyrannide
perseverat.
R. CCCLX. 97
/ Eudoxus astrologus
* gnoscitur.
■ Artaxerxis anno xv
Gali Senones Romam in1627
cenderunt, excepto Capi- 98
tolio.
XIX. AMYNTAS iterum an. xvIII.
6 Tyranni Athenis oppressi.
d Xenophon filius Grylli,
Diodorus, et Ctesias clari
habentur.
e Socrates venenum bihit.
Templum rursum E.
phesi incensum.
h Diogenes Cynicus philosophus agnoscitur.
k Carthaginensium bellum famosum.[Cr. et Arm.
sacrum.]
p Plato philosophus
agnoscitur.
o III. PSAMMUTHES anno 1. Post quem
Nepherites mensibus quatuor.
9 xxx dynastia Sebennytarum.
J. NECTANEBUS annis xvIII.
Tribuni militares pro
consulibus esse cœperunt.
R. CCCLXX.
Magno terræ motu facto Elice et Bura Pelopon1638
nesi urbes absorptæ sunt.
MOTORO12315
↑ Evagoras in furorem
versus, cum regnaret Cypri.
• Μακεδόνων ιζ' ἐβασίλευσεν ᾿Αμύντας ἔτη ς'.
Sync. p. 260, B.
6 Οἱ ἐν ᾿Αθήναις τύραννοι κατελύθησαν. Idem p.
• Αθηναίοι ήρξαντο στοιχείοις κδ' χρᾶσθαι, πρόtepov xpóμevot. Chron. pasch. p. 167, A.
Ο Ξενοφῶν ὁ Γρύλλου, Διόδωρος, καὶ Κτησίας έγνωpovto. Sync. p. 257, D.
• Σωκράτης ἀποθνήσκει κατακριθεὶς πιεῖν τὸ κώ
VELOV. Idem p. 258, B.
[ ῾Ο ἐν Ἐφέσῳ ναός αὖθις ἐνεπρήσθη. Ibidem, C.
Ο Σωκρατικοί ήνθουν. Ibidem, G.
. Η Διογένης Κυνικός φιλόσοφος εγνωρίζετο. Ibi
dem.
ἱ Μακεδόνων ιε' ἐβασίλευσεν ᾿Αργαῖος ἔτη β'. Idem
p. 260, B.
* Καρχηδονίων ὁ ἱερὸς πόλεμος. Idem p. 258, Β.
Η Εύδοξος ἀστρολόγος εγνωρίζετο. Ibidem.
s Prænestini a Romanis
victi apud flumen Alliam
per Quintium Cincinna.
tam.
a Isocrates rhetor agnoscitur.
η Μακεδόνων ιθ' ἐβασίλευσεν Αμύντας έτη ιη'.
Idem p. 260, B.
η Γαλάται οἱ καὶ Κέλται Ῥώμης έκράτησαν, πλὴν
τοῦ Καπετωλίου. Idem p. 258, C.
ο Αἰγυπτίων γ' ἐβασίλευσε Ψάμμουθις έτος α'.
Nepepians μvaç &. Euseb. apud Sync. p. 77, A.
ο Πλάτων φιλόσοφος ήκμαζεν. Chron. pascl. p.
4 Τριακοστή δυναστεία Σεβεννυτῶν βασιλέων
τριῶν. Α' Νεκτανέβης έτη ιη'. Ibidem, B.
• Εὐαγόρας βασιλεύων τῆς Κύπρου ἐξέστη. Sync
p. 258, C.
• Πραινεστίνους ἐνίκησαν Ῥωμαῖοι. Ibidem, C.
• Ελίκη καὶ Βοῦρα πόλεις ἐν Πελοποννήσῳ κατε
πόθησαν μεγάλῳ σεισμῷ. Ibidem, B.
Η Ισοκράτης ὁ ῥήτωρ ἐγνωρίζετο. Chron. pasch
p. 138, B.
col. 485–486page 194 of 251
PG 19:485Πλάτων και Ξενοφῶν καὶ ἄλλοι Σωκρατικοί ήν ὁ Μακεδόνων κ' ἐβασίλευσεν ᾿Αλέξανδρος ἔτος α'. ο Μακεδόνων και εβασίλευσε Πτολεμαῖος ἔτη γ'. Ο Διονύσιος Σικελίας τύραννος ἀπέθανεν κρατήσας Στη της, μεθ᾽ ἂν ὁ δεύτερος υἱὸς αὐτοῦ Διονύσιος ὁ Αἰγυπτίων β' ἐβασίλευσεν Τέως ἔτη β'. [ Μακεδόνων κβ' ἐβασίλευσεν Περδίκκας έτη ς'. Η Περσῶν ιδ' ἐβασίλευσεν άχος κς'. ἱ 'Αριστοτέλης Πλάτωνι ἐμαθήτευσεν ἀπὸ ιη' ἔτους Κ Κάμιλλος πολιορκουμένην ὑπὸ Γάλλων τὴν Ῥώ μην ἠλευθέρωσε, διαφθείρας τοὺς πολεμίους. [ Μακεδόνων κγ' ἐβασίλευσε Φίλιππος ἔτη κγ'. η Δημοσθένης ὁ ῥήτωρ εγνωρίζετο. η άχος μερικὴν αἰχμαλωσίαν εἷλεν Ἰουδαίων, οὓς ἐν Υρκανίᾳ κατῴκισεν πρὸς τῇ Κασπία θαλάσσῃ. 9 Αἰγυπτίων γ' ἐβασίλευσεν Νεκτανέβης στη 256, Λ.
Athenienses principes
Græciæ facti.
CHRONICORUM LIB, N.
OLYMP. ABRAHA- MACED. PERS. EGYPT. ROM.
MUS
Amyntas Arta- XXX -Consuxerxes dynastia les
Nectanebus
a Plato et Xenophon,
nec non et alii Socratici
clari habentur.
R. CCCLXXX. 102
6XX. ALEXANDER anno 1.
CXXI. PTOLEMÆUS Alorites annis Iv.
eserc
d Dionysius rex Siciliæ
octavo decimo anno moritur post quem Dionysius
junior regnum invadit.
e II. TEOS annis 11.
+37
XXII. PERDICCA annis vI.
Teos rex Egypti fugit
in Arabiam.
9 III. NECTANEBUS adhuc annis xıx.
བས
XII. ARTAXERXES, qui et OCHUS, annis xxVI,
Judæorum pontifex Jaddus.
k Camillus Gallos, qui
bellum Romanis intule.
rant, devicit.
¡ Aristoteles ♥ æta- 104
tis annum agens Platonis
auditor est.
Alexander
R. CCCXC.
(XXIII. PHILIPPUS annis xXVI.
Pheræus agnoscitur.
m Demosthenes orator
agnoscitur.
• Πλάτων και Ξενοφῶν καὶ ἄλλοι Σωκρατικοί ήν
Jouv. Sync. p. 258, C, et Chron. pasch. p. 168, B.
ὁ Μακεδόνων κ' ἐβασίλευσεν ᾿Αλέξανδρος ἔτος α'.
Sync. p. 260, C.
ο Μακεδόνων και εβασίλευσε Πτολεμαῖος ἔτη γ'.
Sync. p. 260,
Ο Διονύσιος Σικελίας τύραννος ἀπέθανεν κρατήσας
Στη της, μεθ᾽ ἂν ὁ δεύτερος υἱὸς αὐτοῦ Διονύσιος ὁ
NewTepoç. Idem p. 258, C.
• Αἰγυπτίων β' ἐβασίλευσεν Τέως ἔτη β'. Idem,
ibidem.
[ Μακεδόνων κβ' ἐβασίλευσεν Περδίκκας έτη ς'.
Sync. p. 260, C.
n Ochus partem quamdam(1) Judæorum captam
in Hyrcaniam transferens
juxta mare Caspium collocavit.
Η Περσῶν ιδ' ἐβασίλευσεν άχος κς'. Sync. p.
ἱ 'Αριστοτέλης Πλάτωνι ἐμαθήτευσεν ἀπὸ ιη' ἔτους
The Swñs autou. Idem p. 258, D.
Κ Κάμιλλος πολιορκουμένην ὑπὸ Γάλλων τὴν Ῥώ
μην ἠλευθέρωσε, διαφθείρας τοὺς πολεμίους. Idem
p. 253, C.
[ Μακεδόνων κγ' ἐβασίλευσε Φίλιππος ἔτη κγ'.
Idem p. 260, C.
η Δημοσθένης ὁ ῥήτωρ εγνωρίζετο. Chron. pasch.
p. 169, C.
η άχος μερικὴν αἰχμαλωσίαν εἷλεν Ἰουδαίων, οὓς
ἐν Υρκανίᾳ κατῴκισεν πρὸς τῇ Κασπία θαλάσσῃ.
9 Αἰγυπτίων γ' ἐβασίλευσεν Νεκτανέβης στη Sync. p. 256, Λ.
A. Euseb. apud Sync. p. 77, D.
Reprehenditur a Scaligero Hieronymus quod ¿ñod¤¤µby urbem intellexerit, scripseritque: Ochus
Apodasmo Judæorum capta.
col. 487–488page 195 of 251
PG 19:487Αλέξανδρος ὁ Φιλίππου ἐξ Ολυμπιάδος ἐγεντωνικής διατριβής προεστήσατο. 259, Ο Διονύσιος ὁ τύραννος ἐξέπεσε Σικελίας. Δίων ἀναιρεῖται. 259, Η Ηρίννα ποιήτρια. 260, Α. Δημοσθένης ρήτωρ εγνωρίζ το. [ Ωχος ἐκράτησεν Αιγύπτου, φυγόντος Νεκτανεβώ Ο Μέχρι τῶνδε Μανεθώ. 77, Η άχος Σιδώνα κατέσκαψεν. 256, § Πλάτων τελευτῶν Σπεύσιππον διάδοχον τῆς Πλα Κ Περσῶν ιγ' ἐβασίλευσεν Αρτῆς ἄχου ἀδελφὸς Η Εβραίων ἀρχιερεὺς Ἰαδδους. 254, Ηνθει Ξενοκράτης διάδοχος Σπευσίππου. η Μακεδόνων κδ' ἐβασίλευσεν ᾿Αλέξανδρος ὁ Φιλίπ ο Περσῶν ιδ' ἐβασίλευσεν Δαρείος Αρσάμου ἔτη δ'. Η Μανασσῆς ἀδελφὸς Ἰαὁδοὺς ἀρχιερέως ᾠκοδόμησε τὸ ἐν Γαριζιν ἱερὸν Σαμαρείας. 254.
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I. HISTORICA.
OLYMP.
ABRANIA- MACED. PERS. EGYPT. RON.
MUS
Philippus Artaxer- XXX Consuxes dynastia les
6 Dionysius Sicilia pelc Dio Syracusis interimitur.
Ochus Nectanebus
a Alexander Philippi et 106
Olympiadis filius nasci1660
tur.
Hipparinus R. CD. 107
[al. Hipparchus] Dionysii
filius Syracusis tyranni1666
dem exercet.
Romani Gallos superant.
litur.
d Herinna poetria agnoscitur.
e Demosthenes orator
omnium rumore celebratur.
Ochus Ægyptum tenuit, Nectanebo in Æthiopiam pulso: in quo Ægyptiorum regnum destructum est.
g Hucusque Manethos. Alter. Nectancbus fugit in Æthiopiam, atque regnaverunt Ægyptiorum Persæ,
quorum regnabat Ochus.
OLYMP. ABRAHA- MACED. PERS.
MUS
ROM.
Philip Artaxes Consupus
les
Dionysius Corinthum sub
foedere navigavit.
R. CDX.
567 % 202
Descriptione facta Romæ in1676
venta sunt civium centum sexaginta quinque millia.
Ochus Sidonem evertit, et
Egyptum suo junxit imperio, Hucusque mansit regnumi
Ægyptiorum.
i Piato moritur. Post quem
academiam Speusippus tenuit.
Romani, cum Sammitas duobus præliis cecidissent, universos confines, qui a sua societate discesserant, in ditionem propriam redigunt.
Dionysius Corinthum pulsus.
Judæorum pontifex maximus Jaddus clarus habetur.
k XIII. ARSES OCHI annis III.
m Speusippus Platonis successor moritur: cui succedit
Xenocrates.
n XXIV. ALEXANDER Philippi annis xı.
o XIV. DARIUS Arsanii annis vi.
P Manasses frater Jaddi p
i pontificis Judæorum templum in
monte Garizin constituit.
• Αλέξανδρος ὁ Φιλίππου ἐξ Ολυμπιάδος ἐγεν- τωνικής διατριβής προεστήσατο. Idem p. 259, D.
von. Sync. p. 155. C.
Ο Διονύσιος ὁ τύραννος ἐξέπεσε Σικελίας. Idem
p. 260, A.
• Δίων ἀναιρεῖται. Idem p. 259, D.
Η Ηρίννα ποιήτρια. Idem p. 260, Α.
• Δημοσθένης ρήτωρ εγνωρίζ το. Ibidem, et
Chron. pasch. p. 169, L.
[ Ωχος ἐκράτησεν Αιγύπτου, φυγόντος Νεκτανεβώ
els Albionlav. Sync. p. 256, B.
Ο Μέχρι τῶνδε Μανεθώ. Sync. p. 77, C.
Η άχος Σιδώνα κατέσκαψεν. Idem p. 256, A.
§ Πλάτων τελευτῶν Σπεύσιππον διάδοχον τῆς ΠλαΚ Περσῶν ιγ' ἐβασίλευσεν Αρτῆς ἄχου ἀδελφὸς
Etŋ d'. Sync. p. 256, B.
Η Εβραίων ἀρχιερεὺς Ἰαδδους. Sync. p. 254, D.
m Ηνθει Ξενοκράτης διάδοχος Σπευσίππου. Idem
p. 260, A.
η Μακεδόνων κδ' ἐβασίλευσεν ᾿Αλέξανδρος ὁ ΦιλίπTov štŋ 16'. Idem p. 260, D.
ο Περσῶν ιδ' ἐβασίλευσεν Δαρείος Αρσάμου ἔτη δ'.
Idem p. 256, C.
Η Μανασσῆς ἀδελφὸς Ἰαὁδοὺς ἀρχιερέως ᾠκοδό
μησε τὸ ἐν Γαριζιν ἱερὸν Σαμαρείας. Idem p. 254.
Ita unus cod. Vat., non Corintho. Reapse Dionysius Corintni opit, teste Diodoro. Sunt auter
haud semel in hoc canone repetitiones historiarum, pro auctorum sententiarumque diversitate.
col. 489–490page 196 of 251
PG 19:489Ο Αλέξανδρος Ἰλλυρίους καὶ Θράκας είλς, Θήβας κατέσκαψε, τοὺς Δαρείου στρατηγοὺς ἐπὶ Γρανικῷ ποταμῷ Λυδῶν ἐνίκησε, Σάρδεις εἷλε, Τύρον επολιόρ χησεν, Ἰουδαίαν προσελάβετο, καὶ τὴν ἀρχιερέα Ἰαδοὺς ἐτίμησε θύσας τῷ Θεῷ· ἧς (Ἰουδαίας) καὶ ἐπιμελητὴν μετὰ τῶν λοιπῶν τόπων ᾿Ανδρόμαχον κατέστησεν, ἐν ἀνελόντες οἱ τὴν Σαμαρέων οἰκοῦντες, δίκας ἔτισαν ἐπανελθόντος Αλεξάνδρου ἐξ Αἰγύπτου τὴν Σαμάρειαν πόλιν ἑλὼν ᾿Αλέξανδρος Μακεδόνας Κατέσχεν Βαβυλώνα 'Αλέξανδρος, καὶ ἡ Περσῶν βασιλεία κατελύθη, διαμείνασα σλ'. 170, ε (Ρωμαίων) ὕπατος τὸν ἴδιον υἱὸν ἐπελέκισεν, παρὰ γνώμην αὐτοῦ συμβαλόντα πόλεμον καὶ νική Ο Αλέξανδρος Υρκανοὺς καὶ Μαριούς εχειρώσα Αλεξάνδρεια ή κατ' Αἴγυπτον ἑβδόμῳ ἔτει 'Αλε ξάνδρου ἐκτίσθη. 'Αλέξανδρος τὴν ῎Αορνον πέτραν εχειρώσατο καὶ ποταμὸν Ἰνδὸν διέβη. 261, Β. Ο Αναξιμένης καὶ Ἐπίκουρος έγνωρίζοντο Η 'Αλέξανδρος 25' ἔτος ἄγων τελευτᾷ ἐν Βαβυλῶνι.
CHRONICORUM LIB. II.
a Alexander adversum lyrios et Thracas feliciter dimicat, et subversis Thebis in Achaia, in
Persas arma convertit, et apud Granicum flumen regiis ducibus oppressis, urbem Sardis capit.
OLYMP. ABRAHA- MACED. PERS.
MUS
ROW.
Philippus Darius ConsuR. CDXX.
les
Alexander, capta Tyro, Judæam invadit, a qua favorabiliter exceptus, Deo victimas immolat, et Jaddum pontificem templi honoribus plurimis prosequitur, Andromacho locorum custode dimisso, quem
postea Samaritani interficiumt: ob quæ ab Ægypto reversus Alexander magnis eos suppliciis affecit, et
urbem eorum captam Macedonibus ad inhabitandum dedit anno regni sui quarto.
• Alexander obtinuit Babylonem interfecto Dario:
in quo regnum Persarum
destructum est anno septio regni ejus.
c Romanorum consul Manlius Torquatus filium suum,
quod contra imperium in hostem pugnaverat viceratque
virgis cæsum securi percussit.
d Alexander Hyrcanos capit et Mardos: revertensque, cum ascendisset ad Hammonis tempłum, condidit civitatem in Libya inferiore, quam vocant Parætonium.
OLYMP. ABRAHA- MACED. ROM.
MUS
Alexander
Romani Samnitas subigunt, et
colonias deducunt.
e Alexandria in Ægypto condita septimo [al. sexto] anno regni Alexandri: quo tempore etiam Latini
a Romanis perdomiti sunt. Alexander regnat Asiæ anno regni sui septimo [al. sexto] et tenet omnia
anis duodecim.
f Alexander Aornim petram ca1689
pit et Indum amnem transgreditur.
Harpalus fugit in Asiam
Bellum Alexandri in India adversum Porum et Taxilem.
9 Anaximenes et Epicurus clari
habentur.
h Alexander tricesimo secundo {al. xxx, el. xXXIII] ætatis suæ anno in Babylone moritur: post quem
translato in multos imperio, diversi regnaverunt. Hinc Alexandrinorum nascitur regnnm quod erf
Ægypti: et per diversas gentes, quas Alexander tenuerat, diversi regnaverunt.
Ο Αλέξανδρος Ἰλλυρίους καὶ Θράκας είλς, Θήβας
κατέσκαψε, τοὺς Δαρείου στρατηγοὺς ἐπὶ Γρανικῷ
ποταμῷ Λυδῶν ἐνίκησε, Σάρδεις εἷλε, Τύρον επολιόρ
χησεν, Ἰουδαίαν προσελάβετο, καὶ τὴν ἀρχιερέα
Ἰαδοὺς ἐτίμησε θύσας τῷ Θεῷ· ἧς (Ἰουδαίας) καὶ
ἐπιμελητὴν μετὰ τῶν λοιπῶν τόπων ᾿Ανδρόμαχον
κατέστησεν, ἐν ἀνελόντες οἱ τὴν Σαμαρέων οἰκοῦντες,
δίκας ἔτισαν ἐπανελθόντος Αλεξάνδρου ἐξ Αἰγύπτου
τὴν Σαμάρειαν πόλιν ἑλὼν ᾿Αλέξανδρος Μακεδόνας
tva xaτwxIJEV. Idem p. 260; 261.
• Κατέσχεν Βαβυλώνα 'Αλέξανδρος, καὶ ἡ Περσῶν
βασιλεία κατελύθη, διαμείνασα σλ'. Idem p. 170, C.
Al. pro subversis Thebis habet ¿quibus subversis.
PATROL. GR. XIX.
ε (Ρωμαίων) ὕπατος τὸν ἴδιον υἱὸν ἐπελέκισεν,
παρὰ γνώμην αὐτοῦ συμβαλόντα πόλεμον καὶ νική
cavta. Chron. pasch. p. 171, B.
Ο Αλέξανδρος Υρκανοὺς καὶ Μαριούς εχειρώσα
to. Sync. p. 261, B.
• Αλεξάνδρεια ή κατ' Αἴγυπτον ἑβδόμῳ ἔτει 'Αλεξάνδρου ἐκτίσθη. Ibidem, A.
'Αλέξανδρος τὴν ῎Αορνον πέτραν εχειρώσατο καὶ
ποταμὸν Ἰνδὸν διέβη. Sync. p. 261, Β.
Ο Αναξιμένης καὶ Ἐπίκουρος έγνωρίζοντο idem
p. 275, A.
Η 'Αλέξανδρος 25' ἔτος ἄγων τελευτᾷ ἐν Βαβυλῶνι.
Imo ex Asia scribendum, admonente Scaligero.
col. 491–492page 197 of 251
PG 19:491Οργήν Αλεξανδρείας καὶ Αἰγύπτου πρῶτος μετὰ τὸν ᾿Αλέξανδρον ἐβασίλευσε Πτολεμαῖος ὁ Λάγου ἔτη μ'. ὁ Μακεδόνων πρῶτος ἐβασίλευσε μετὰ ᾿Αλέξανδρον Φιλίππου ὁ ᾿Αριδαῖος ἔτη ζ'. 269, Οἱ Μακεδόνων ἡγεμόνες εστασίασαν. ο Λυσίμαχος Θρᾴκης τε καὶ Χερρονήσου, τῆς λοιπῆς τε ὁμόρου χώρας βασιλεύει. 266, Αγαθοκλῆς ἐν Συρακούσαις ἐτυράννησε. † Ο Λαμιακός πόλεμος ἐκινήθη. 9 Περδίκκας εἰς Αἴγυπτον ἐστράτευσεν. * Πτολεμαῖος ὁ Λάγου δόλῳ παραλαβὼν τὴν Ἱε ρουσαλὴμ καὶ ἀπάτῃ πολλοὺς ἐκ τῆς Ἰουδαίας μετ ᾤκισεν εἰς Αἴγυπτον. 271, Μένανδρος ὁ κωμικός ποιητής πρῶτον δραμα δι δάξας Οργὴν, ἐνίκα. 275, Β. * Δημήτριος ο Φαληρεὺς ἐγνωρίζετο. Ο Θεόφραστος φιλόσοφος εγνωρίζετο. 275, Β. οι Ἰουδαίων Ονείας ἀρχιερεὺς υἱὸς Ἰαδδοὺς ἔγνω ρίζετο. 269, Β. η Ρωμαίο: Σαυνιτῶν ἀράβων τελείως ἐκράτησαν. ο Ασίας πρῶτος μετὰ ᾿Αλέξανδρον Αντίγονος ἐβασίλευσεν ἔτη ιη'. 273, Η Αντίγονος Αντιγονίαν τὴν πρὸς τῷ Ορόντη ποταμῷ ἔκτισεν, ἣν Σέλευκος ἐπικτίσας Αντιόχειαν ὠνόμασεν. Ἡ τῶν Μακκαβαίων ἱστορικὴ γραφὴ τοὺς Ελ λήνων βασιλεῖς ἀπὸ ᾿Αντιγόνου ἀριθμεῖ, ἥτις τῶν μὲν θεοπνεύστων οὐκ ἔστι. Μακεδόνων ἐβασίλευσε Κάσανδρος έτη ιθ'.
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I.
HISTORIC A.
49°
OLYMP. ABRAHA- EGYPT. MACED.
MUS
Appius Claudius Cæcus Romæ clarus habetur, qui aquam
Claudiam induxit, et viam Appiam stravit.
e Agathocles Sy. R. CDXXX.
racusis in Sicilia tyrannidem
exercet.
f Lamiacum bellum motum.
ROM.
Ptole- Philippus Consumaus Aridæus les
Lagi
· a 1. PTOLEMÆUS Lagi filius annis XL.
6 1. PHILIPPUS ARIDÆUS annis vi
c Macedonum duces in seditionem versi.
d Lydiam et Thraciam, et
Hellespontum Lysimachus tenuit.
g Perdiccas adversum Agyptios dimicat, sed obtinere
non potuit.
h Ptolemæus Lagi filius, tertio regni anno, Hierosolymis et Judæa in ditionem suam dolo redactis,
plurimos captivorum in Ægyptum transtulit.
i Menander primam fabulam cognomento Οργήν docens superat.
k Demetrius Phalereus ha
betur illustris.
1 Theophrastus philosophus
agnoscitur, qui divinitate loquendi, ut ait Cicero, nomen
accepit.
mJudzorum pontifex magnus Onias Jaddi filius clarus
habetur.
n Romani Samnitas latrones diutissime contra se præliantes ad extremum servituti subjiciunt.
OLYMP. ABRAHA EGYPT. MACED. ASI
ROM.
Hinc Asiæ regnum nascitur, et mox Syrie: et
MUS
mæus
Ptole- Philippus Anti- ConsuAridæus gonus les
Lagi
q
。 1. ANTIGONUS annis XVIII.
regnat in Asia primus
Antigonus.
Machabæorum Hebræa historia hinc Græ1699
corum supputat regnum.
Verum hi duo libri inter
r II. CASSANDER
annis xix.
divinas Scripturas non
recipiuntur
• Αλεξανδρείας καὶ Αἰγύπτου πρῶτος μετὰ τὸν
᾿Αλέξανδρον ἐβασίλευσε Πτολεμαῖος ὁ Λάγου ἔτη μ'.
Sync. p. 271, C.
ὁ Μακεδόνων πρῶτος ἐβασίλευσε μετὰ ᾿Αλέξανδρον
Φιλίππου ὁ ᾿Αριδαῖος ἔτη ζ'. Idem p. 269, D.
- Οἱ Μακεδόνων ἡγεμόνες εστασίασαν. Idem p.
ο Λυσίμαχος Θρᾴκης τε καὶ Χερρονήσου, τῆς
λοιπῆς τε ὁμόρου χώρας βασιλεύει. Idem p. 266, A.
• Αγαθοκλῆς ἐν Συρακούσαις ἐτυράννησε. Idem
p. 275, A.
† Ο Λαμιακός πόλεμος ἐκινήθη. Ibidem.
9 Περδίκκας εἰς Αἴγυπτον ἐστράτευσεν. Idem p.
* Πτολεμαῖος ὁ Λάγου δόλῳ παραλαβὼν τὴν Ἱε
ρουσαλὴμ καὶ ἀπάτῃ πολλοὺς ἐκ τῆς Ἰουδαίας μετᾤκισεν εἰς Αἴγυπτον. Idem p. 271, C.
: Μένανδρος ὁ κωμικός ποιητής πρῶτον δραμα διδάξας Οργὴν, ἐνίκα. Idem p. 275, Β.
pAntigonus Antigonlam
ad amnem Orontem condidit, quam Seleucus instauratam appellavit Antiochiam.
* Δημήτριος ο Φαληρεὺς ἐγνωρίζετο. Sync. p.
Ο Θεόφραστος φιλόσοφος εγνωρίζετο. Idem p.
275, Β.
οι Ἰουδαίων Ονείας ἀρχιερεὺς υἱὸς Ἰαδδοὺς ἔγνω
ρίζετο. Idem p. 269, Β.
η Ρωμαίο: Σαυνιτῶν ἀράβων τελείως ἐκράτησαν.
Idem p. 275, A.
ο Ασίας πρῶτος μετὰ ᾿Αλέξανδρον Αντίγονος
ἐβασίλευσεν ἔτη ιη'. Sync. p. 273, C.
Η Αντίγονος Αντιγονίαν τὴν πρὸς τῷ Ορόντη
ποταμῷ ἔκτισεν, ἣν Σέλευκος ἐπικτίσας Αντιόχειαν
ὠνόμασεν. Ibidem.
q Ἡ τῶν Μακκαβαίων ἱστορικὴ γραφὴ τοὺς Ελλήνων βασιλεῖς ἀπὸ ᾿Αντιγόνου ἀριθμεῖ, ἥτις τῶν μὲν
θεοπνεύστων οὐκ ἔστι. Ibidem.
• Μακεδόνων ἐβασίλευσε Κάσανδρος έτη ιθ'. Idem
p. 270, A.
Posterioribus tamen Ecclesiæ decretis auctoritatem obtinuerunt.
col. 493–494page 198 of 251
PG 19:493Μενέδημος και Σπεύσιππος φιλόσοφοι ἐγνωρί 6 Συρίας και Βαβυλωνίας καὶ τῶν ἄνω τόπων πρῶτ της Σέλευκος Νικάνωρ ἐβασίλευσεν ἔτη λβ'. Εδεσσηνοί τοὺς χρόνους ἔνθεν ἀριθμοῦσι. 4 Ρωμαίοι Μαρσούς καὶ Ἰμβρους, καὶ Παλλινούς Λυσιμαχία ἐν Θράκῃ ἐκτίσθη. [ Ῥωμαῖοι ἀποικίας έπεμψαν. 275, Ο Δημήτριος ο Φαληρεύς, ᾿Αθηναίοις ἀποδοὺς τὴν δημοκρατίαν, ἦλθεν εἰς Αἴγυπτον. 274, Η Κύπρου Πτολεμαῖος ἐκράτησεν. 275, Α. Θεόδωρος ἄθεος εγνωρίζετο. Η Σέλευκος Λαοδίκειαν, Σελεύκειαν, Απάμειαν, Έδεσσαν, Βέῤῥοιαν, Πέλλαν ἑπέκτισεν. Ὁ αὐτὸς Αν τιόχειαν ιδ' ἔτει τῆς βασιλείας αὐτοῦ. 274, Α. [ Ἰουδαίων ἀρχιεράτευσε Σίμων. 276, Ο καὶ δίκαιος ἐπικληθεὶς διά τε τὸ πρὸς τὸν Θεὸν εὐσεβὲς καὶ τὸ πρὸς τοὺς ὁμοφύλους εύνουν. η Ασίας β' Δημήτριος ὁ Πολιορκητής Αντιγόνου Η Σέλευκος Βαβυλώνα παρεστήσατο. 274, Α. ο Μακεδόνων εβασίλευσαν παῖδες Κασάνδρου Στη
CHRONICORUM LIB. II.
OLYMP. ABRAHA- ÆGYPT. MACED. ASIA
MUS
ROM.
Ptole Cassan- Antigo- Consu
mæus
Lagi
R. CDXL. 117
der nus
les
a Menedemus et Speu198 sippus philosophi insignes
199 habentur.
OLYMP.
ABRAHA- EGYPT. MACED. ASI
MUS
SYRIE
ROM.
Ptole Cassan- Antigo- Seleucus ConsuBus Nicanor les
mæus
der
Lag
Regnum Syriæ et
Babylonis et superiorum locorum
nasci1705
tur: et regnat primus
Seleucus Nicanor.
6 I. SELEUCUS NICANOR annis xxxtı.
' 201
c Ab hoc anno Edesseni tempora computant civitatis suæ.
d Romani Marsos
et Umbros, et Peli1709
gnos superant.
f Romani colonias
deducunt.
h Cyprum Ptole- 119
mæus invasit insulam.
iTheodorus atheus
agnosci R. CDL.
tur phi1715
2G1 G21 50
losophus, qui impius
vocabatur.
Judæorum ponti- 120
fex maximus Simion,
Oniæ filius,clarus habetur, cui cognomen1716
m II. DEMETRIUS
annis xvil.
tum Justus fuit proLysimachia in Thracia condita civitas.
g Demetrius Phale207 reus ad Ptolemæum
veniens, impetravit,
ut Atheniensibus democratia redderetur.
k Seleucus Antiochiam, Laodiceam,
Seleuciam,Apamiam,
212 Edessam, Beroeam,
et Pellam urbes condidit; quarum Antiochiam xu anno regui
sui exstruxit.
pler sollicitam in
Deum religionem, et
in cives suos pronam
clementiam.
n Seleucus Babylonem obtinuit.
。 III. FILII CASSANDRI Antigonus et Alexander annis iv.
• Μενέδημος και Σπεύσιππος φιλόσοφοι ἐγνωρί
Covto. Sync. p. 274, D.
6 Συρίας και Βαβυλωνίας καὶ τῶν ἄνω τόπων πρῶτ
της Σέλευκος Νικάνωρ ἐβασίλευσεν ἔτη λβ'. Ibidem, G.
• Εδεσσηνοί τοὺς χρόνους ἔνθεν ἀριθμοῦσι. Idem
p. 274, A.
4 Ρωμαίοι Μαρσούς καὶ Ἰμβρους, καὶ Παλλινούς
tapest savto. Idem p. 275, A.
• Λυσιμαχία ἐν Θράκῃ ἐκτίσθη. Idem p. 274,D.
[ Ῥωμαῖοι ἀποικίας έπεμψαν. Idem p. 275, A.
Ο Δημήτριος ο Φαληρεύς, ᾿Αθηναίοις ἀποδοὺς τὴν
δημοκρατίαν, ἦλθεν εἰς Αἴγυπτον. Idem p. 274, D.
Η Κύπρου Πτολεμαῖος ἐκράτησεν. Idem p. 275, Α.
· Θεόδωρος ἄθεος εγνωρίζετο. Ibidem.
Η Σέλευκος Λαοδίκειαν, Σελεύκειαν, Απάμειαν,
Έδεσσαν, Βέῤῥοιαν, Πέλλαν ἑπέκτισεν. Ὁ αὐτὸς Αν
τιόχειαν ιδ' ἔτει τῆς βασιλείας αὐτοῦ. Idem p. 274, Α.
[ Ἰουδαίων ἀρχιεράτευσε Σίμων. Idem p. 276, C.
Ο καὶ δίκαιος ἐπικληθεὶς διά τε τὸ πρὸς τὸν Θεὸν
εὐσεβὲς καὶ τὸ πρὸς τοὺς ὁμοφύλους εύνουν. Jose
phus Antiq. XII, 2.
η Ασίας β' Δημήτριος ὁ Πολιορκητής Αντιγόνου
maiç Erŋ 15. Sync. p. 273, C.
Η Σέλευκος Βαβυλώνα παρεστήσατο. Idem p. 274, Α.
ο Μακεδόνων εβασίλευσαν παῖδες Κασάνδρου Στη
. Idem p. 270, A.
col. 495–496page 199 of 251
PG 19:495Δημήτριος Πολιορκητὴς τὴν πόλιν Σαμαρέων ὁ Μακεδόνων ἐβασίλευσε Δημήτριος έτη ε'. Τιμήσεως ἐν Ῥώμη γενομένης, ευρέθησαν μυ 4 Μένανδρος ὁ κωμικὸς ἐτελεύτησεν. Ρωμαίοι Κελτούς καὶ Τυῤῥηνοὺς ἐνίκησαν, καὶ τὴν Σαβίνων γῆν ἐκληρώσαντο. 274, [ Σέλευκος ἐν ταῖς νέαις πόλεσιν Ἰουδαίους συν ᾤχισεν Ελλησι. 9 Μακεδόνων ἐβασίλευσε Πύρρος μήνας ζ. Η Μακεδόνων ἐβασίλευσε Λυσίμαχος ἔτη ε'. ὁ Ἰουδαίων ἀρχιεράτευσεν Ελεάζαρ Σίμωνος ἀδελ φὸς ἀντ᾽ ὑνείου παιδός Σίμωνος νηπίου καταλειφθέν * Ρωμαῖοι Κρότωνα ἔλαβον. 275, Β. Η 'Αλεξανδρείας καὶ Αἰγύπτου β' ἐβασίλευσε Πτο λεμαῖος Φιλάδελφος ἔτη λη'. 271, τη Σώστρατος Κνίδιος τὴν φάρον ᾿Αλεξανδρείας μεγαλοπρεπῶς ἀνέστησεν.
Censu Romæ agitato, inventa sunt
EUSEBI CÆSARIENSIS OPP. PARS I. HISTORICA.
OLYMP.
ABRAHA- RGYPT. MACED. ASIA
MUS
SYRIA
ROM.
Ptol. Filii Deme Seleucus ConsuLagi. Cassandri trius Nicanor
les
6 IV. DEMETRIUS annis v.
civium Romanorum
CCLXX millia. [Arm.
CCXX.]
nander
d Me-R. CDLX. 122
comicus moritur.
e Romani
Gallos
Tyrrhenosque supe1727
Eu cu ever
rant et Sabinorum terram sorte dividunt.
9 V. PYRRHUS mens. vii.
h VI. LYSIMACHUS annis v.
× 222
Conditæ a Romanis
Ariminum, et Beneventum.
Demetrius semetipsum Seleuco tradidit qui, destructo
regno Asiæ, captoque
Demetrio, ex utroque
regno unum faciens
imperium, Syriæ et
Asiæ pariter imperavit.
R. CDLXX.
a Demetrius rex
Asiæ cognomento Poliorcetes Samaritarum urbem vastat,
quam Perdiccas anté
construxerat.
Legati Alexandrini
a Ptolemæo primum
Romam missi amicitiam impetraverunt.
[AL.Romanorum amicitiam petiverunt.]
Seleucus in eas
urbes, quas exstruxerat, Judæos transfert,
jus eis civium et municipalem ordinem
cum Græcis æquali
honore concedens.
i Judæorum pontifex Eleazarus frater
Simonis suscepit templi ministerium, filio
Simonis Onia parvo
admodum derelicto.
Antigonus dux Macedonum cognomento Gonatas, id est genucularius, Lacedæmonem obtinuit.
Romani Crotonem
capiunt civitatem.
III. PTOLEMÆUS PHILADEL
PHUS annis XXXVIII.
OLYMP. ABRAHAÆGYPT. MACED. SYRIE
ROM.
NUS
Ptolem. Ptolem. Seleucus ConsuPhilad. Ceraunus Nicanor les
VII. PTOLEMÆUS cogcomento Ceraunus annis 11.
m Sostratus Cnidius
pharum magnam in Alexandria construxit.
• Δημήτριος Πολιορκητὴς τὴν πόλιν Σαμαρέων
nópoŋoev. Sync. p. 273, D.
ὁ Μακεδόνων ἐβασίλευσε Δημήτριος έτη ε'. Idem
p. 270, A.
• Τιμήσεως ἐν Ῥώμη γενομένης, ευρέθησαν μυ
Frábes x. Idem p. 276, C.
4 Μένανδρος ὁ κωμικὸς ἐτελεύτησεν. Idem p.
275, A.
• Ρωμαίοι Κελτούς καὶ Τυῤῥηνοὺς ἐνίκησαν, καὶ
τὴν Σαβίνων γῆν ἐκληρώσαντο. Idem p. 274, D.
[ Σέλευκος ἐν ταῖς νέαις πόλεσιν Ἰουδαίους συν
ᾤχισεν Ελλησι. Ibidem.
9 Μακεδόνων ἐβασίλευσε Πύρρος μήνας ζ. Idem
p. 270, A.
Η Μακεδόνων ἐβασίλευσε Λυσίμαχος ἔτη ε'. Idem
p. 270, B.
ὁ Ἰουδαίων ἀρχιεράτευσεν Ελεάζαρ Σίμωνος ἀδελ
φὸς ἀντ᾽ ὑνείου παιδός Σίμωνος νηπίου καταλειφθέν
tos. Idem p. 269, C.
* Ρωμαῖοι Κρότωνα ἔλαβον. Idem p. 275, Β.
Η 'Αλεξανδρείας καὶ Αἰγύπτου β' ἐβασίλευσε Πτο
λεμαῖος Φιλάδελφος ἔτη λη'. Idem p. 271, C.
τη Σώστρατος Κνίδιος τὴν φάρον ᾿Αλεξανδρείας
μεγαλοπρεπῶς ἀνέστησεν. lbidem, D.
|
col. 497–498page 200 of 251
PG 19:497ο Μακεδόνων εβασίλευσαν Μελέαγρος μήνας β', Αντίπατρος ἡμέρας με', Σωσθένης ἔτη β'. Ο Πτολεμαῖος ὁ Φιλάδελφος τους κατ' Αίγυπτον αἰχμαλώτους Ἰουδαίους ἐλευθέρους ἀνῆκεν, ἀναθήματα τε βασιλικὰ ἐν Ἱεροσολύμοις διαπεμψάμενος, τὰς Ἰουδαίων Γραφὰς εἰς τὴν Ἑλλάδα μεταβληθῆναι ἐσπούδασε, καὶ ἐν ταῖς κατὰ τὴν ᾿Αλεξάνδρειαν και τασκευασθείσαις αὐτῷ βιβλιοθήκαις ἀπέθετο. Ασίας, Συρίας, Βαβυλωνίας β' έβασίλευσεν Αν τίοχος ὁ Σωτὴρ ἔτη ιθ'. 274, 4 Μίλων παρέδωκε Ρωμαίοις Τάραντα. Μακεδόνων εβασίλευσεν Αντίγονος ὁ Γονατάς † Ὁ Σάραπις, ἢ ὁ Σόραπις, ἢ ὁ Σείο π:ς κατά τι νας, ἐν ᾿Αλεξανδρείᾳ ιδρύνθη. 275, Β. 9 Μία τῶν ἐν Ῥώμῃ παρθένων ἀνῃρέθη φθαρεῖσα. Η Πολέμων θνήσκει ο φιλόσοφος, μεθ' όν ᾿Αρκεσί λας καὶ Κράτης ἐγνωρίζοντο. 276, Β. ἱ Ρωμαῖοι ἀποικίας ἐστείλαντο. Κ "Αρατος ποιητὴς ἐγνωρίζετο. 273, Β. [ Ἐν Ρώμῃ πρῶτον ἀργυροῦν ἐκόπη νόμισμα. η Ρωμαίοι Καλαβρίαν ἔλαβον καὶ ὑπέταξαν, καὶ Μεσσήνην. η Ζήνωνα Στωϊκὸν θανέντα Κλεάνθης μαθητής διεδέξατο. ο Εν Ρώμῃ παρθένος καταγνωσθεῖσα τοῦ ἱεροῦ τῆς Ἑστίας ἑαυτὴν ἀνεῖλεν. η Νικομήδειαν ἐπ' ὀνόματι αὐτοῦ ἔκτισε Νικομήδης βασιλεὺς Βιθυνῶν.
CHRONICORUM LIB. II.
OLYMP. ABRAHA- EGIPT. MACED. STRIE
MUS
ROM.
Ptolem. Ptolem. Seleucus ConsuPhilad. Cerau- Nicanor
nus
les
a VIII. MELEAGER mensibus 11.
IX. ANTIPATER diebus XLV.
X. SOSTHENES annís 11.
Ptolemæus Philadelphus Judæos, qui in Ægypto erant, liberos esse permisit, et vasa Eleazaro pontific Hierosolymorum votiva transmittens, divinas Scripturas in Græcam vocem ex Hebræa lingua per
LXX interpretes transferri curavit: quas in Alexandrina bibliotheca habuit, quam sibi ex omni genere
litteraturæ comparaverat.
c II. ANTIOCHUS SOTER annis xıx.
Milo Romanis Taren1737
tum tradidit civitatem.
e XI. ANTIGONUS GONATAS annis xxxVI.
Una virginum. Roma1742
narum in corruptione de
prehensa R.CDLXXX. 127
percutitur.
=2
Aratus poeta cogno1745
seitur.
1 Argenteus nummus
prinum in Urbe figuratus.
Al. Gracchus argenteos
nummos primus in Urbe
figurare fecit.]
Romani Calabriam 128
Messanainque tenuerunt.
o Romæ virgo vestalis 129 1752
in stupro detecta laqueo
vitam finivit.
R. CDXC.
ο Μακεδόνων εβασίλευσαν Μελέαγρος μήνας β',
Αντίπατρος ἡμέρας με', Σωσθένης ἔτη β'. Sync.
p. 270, B-D.
Ο Πτολεμαῖος ὁ Φιλάδελφος τους κατ' Αίγυπτον
αἰχμαλώτους Ἰουδαίους ἐλευθέρους ἀνῆκεν, ἀναθήματά τε βασιλικὰ ἐν Ἱεροσολύμοις διαπεμψάμενος,
τὰς Ἰουδαίων Γραφὰς εἰς τὴν Ἑλλάδα μεταβληθῆναι
ἐσπούδασε, καὶ ἐν ταῖς κατὰ τὴν ᾿Αλεξάνδρειαν και
τασκευασθείσαις αὐτῷ βιβλιοθήκαις ἀπέθετο. Chron.
pasch. p. 172, 173.
• Ασίας, Συρίας, Βαβυλωνίας β' έβασίλευσεν Αν
τίοχος ὁ Σωτὴρ ἔτη ιθ'. Sync. p. 274, C.
4 Μίλων παρέδωκε Ρωμαίοις Τάραντα. Idem p.
271, A.
• Μακεδόνων εβασίλευσεν Αντίγονος ὁ Γονατάς
Em 25'. Idem p. 270, D.
† Ὁ Σάραπις, ἢ ὁ Σόραπις, ἢ ὁ Σείο π:ς κατά τι
Sarapis (qui et Sorap's
vel etiam Serapis secundum quosdam) ingressus
est Alexandriam ibique
mansit. [Al. Serapidis simulacrum Alexandriam
venit.]
Zeno Stoicus philoso¯
phus agnoscitur.
h Polemo philosophus
moritur: post quem Arcesilas et Crates clari habentur.
i Romani colonias deduxerunt,multæque urbes
in Sicilia eis junctæ. Rogni Philadelphi anno xiv
Romani civitatem Siciline
Syracusas capiunt.
In Zeno Stoicus moritur: post quem Cleanthes
philosophus cognoscitur.
p Nicomedes rex Bithyniæ Astacum urbem amplians, Nicomediam nuncupavit.
νας, ἐν ᾿Αλεξανδρείᾳ ιδρύνθη. Idem p. 275, Β.
9 Μία τῶν ἐν Ῥώμῃ παρθένων ἀνῃρέθη φθαρεῖσα.
Ibidem.
Η Πολέμων θνήσκει ο φιλόσοφος, μεθ' όν ᾿Αρκεσί
λας καὶ Κράτης ἐγνωρίζοντο. Idem p. 276, Β.
ἱ Ρωμαῖοι ἀποικίας ἐστείλαντο. Ibidem, C.
Κ "Αρατος ποιητὴς ἐγνωρίζετο. Idem p. 273, Β.
[ Ἐν Ρώμῃ πρῶτον ἀργυροῦν ἐκόπη νόμισμα.
Ibidem.
η Ρωμαίοι Καλαβρίαν ἔλαβον καὶ ὑπέταξαν, καὶ
Μεσσήνην. Ibidem.
η Ζήνωνα Στωϊκὸν θανέντα Κλεάνθης μαθητής
διεδέξατο. Ibidem.
ο Εν Ρώμῃ παρθένος καταγνωσθεῖσα τοῦ ἱεροῦ
τῆς Ἑστίας ἑαυτὴν ἀνεῖλεν. Ibidem, G.
η Νικομήδειαν ἐπ' ὀνόματι αὐτοῦ ἔκτισε Νικομή
δης βασιλεὺς Βιθυνῶν. Ibidem, D.
col. 499–500page 201 of 251
PG 19:499Συρίας και Ασίας γ' ἐβασίλευσεν Αντίοχος, 5 ἐπικληθεὶς Θεὸς, ἔτη ιε'. 274, ὁ Ρωμαῖοι, Καρχηδονίους ναυμαχία νικήσαντες, ἑκατὸν πόλεις τῆς Λιβύης ἔλαβον. 275, Ερασίστρατος διαφανής ἰατρὸς ἔγνωρίζετο. 4 Τελευτήσαντος τοῦ Ἐλεαζάρου, τὴν ἀρχιερωσύνην ὁ θεῖος αὐτοῦ Μανασσῆς ἔλαβε. Αθηναίοις ᾿Αντίγονος τὴν ἐλευθερίαν ἀπέδωκεν. [ Καρχηδόνιοι Ρωμαίων υι' ναῦς ἔλαβον ἐν Σικε λία, τρέψαντες καὶ τὸν ὕπατον Μέτελλον. Ο Πέρσαι τῆς Μακεδόνων ἀρχῆς ἀπέστησαν, καὶ βασιλεύει Περσῶν ᾿Αρσάκης, ἀφ᾽ οὗ οἱ ᾿Αρσακίδαι. * Ονείας τὴν τιμὴν ἐδέξατο, Σίμωνος υἱὸς ὢν τοῦ δικαίου κληθέντος· οὗτος, ὑπὲρ τοῦ λαοῦ φόρον μή δούς, εἰς ὀργὴν ἐκίνησε τὸν βασιλέα Πτολεμαῖον. Του Αλεξανδρείας καὶ Αἰγύπτου τρίτος ἐβασίλευσεν Εὐεργέτης ἔτη κς'. 275, Β. Η Συρίας καὶ ᾿Ασίας δ' ἐβασίλευσεν ὁ Σέλευκος δ ἐπικληθεὶς Καλλίνικος ἔτη κ'. 284, Β. [ Μακεδόνων ἐβασίλευσε Δημήτριος έτη ι'. η Τιμήσεως ἐν Ῥώμη γενομένης εὑρέθησαν μι η Ἐν Ρώμῃ ἱερὸν ἐνεπρήσθη τῆς Ἑστίας. ο Ἐν Ρώμῃ ὑπὸ δούλου διακορευθείσα παρθένος ἑαυτὴν διεχειρίσατο ν Μακεδόνων έβασίλευσεν Αντίγονος ἔτη ιε'.
EUSEBI CÆSARIENSIS OPP. PARS I.
HISTORICA.
OLYMP. ABRAHA- EGYPT. MACED. STRIE ROM.
MLS
Ptolem. Antig. Antio- ConsuPhilad. Gonatas chus les
Deus
a III. ANTIOCHUS, qui vocabatur Deus, an. xv.
b Romani Carthaginien- 130
ses navali certamine su1757
perant, et centum Libyæ
urbes capiunt.
d Judæorum pontificatum post Eleazarum avunculus ejus Manasses acci1760
pit.
Carthaginienses R.D. 132
xc Romanorum naves in
Sicilia capiunt, Metello
consule in fugam verso.
h Judæorum pontifex
Onias, Simonis justi filius,
clarus habetur, qui consueta Ptolemæo regi tributa non reddens,ad iram
g Parthis a Macedonum
imperio recedentibus, primius regnavit Arsaces,
unde et Arsacidæ dicti.
¡ III. PTOLEMÆUS EVERGETES annis xxvi.
k IV. SELEUCUS CALLINICUS annis xx.
c Erasistratus medicus
agnoscitur.
e Antigonus Atheniensibus reddidit libertatem.
eum commovet. Verum
Josephus, vir inter suos 134
nobilis, legatus a Judæis
ad Ptolemæum missus,
cum familiaritatem regis
ob plurima in eum meruisset obsequia, dux Judææ
et regionum fi- R. DX.
nitimarum constituitur.
(XII. DEMETRIUS annis x.
m Censu Romæ agitato
inventa sunt hominum
CCLX millia.
n Romæ templum Vestæ incensum. Correptis circa forum quibusque celsioribus igni, Metellus pontifex sacra Vestæ semiustus abripuit.
Quintus Ennius poeta
Tarenti nascitur: qui a 135
Catone quæstore Romam
translatus habitavit in
monte Aventino, parco
admodum sumptu contentus, et unius ancillæ mimisterio.
R. DXX. 137
o Virgo vestalis Romæ
a servo corrupta propria
manu se interficit.
p XIII. ANTIGONUS annis xv.
• Συρίας και Ασίας γ' ἐβασίλευσεν Αντίοχος, 5
ἐπικληθεὶς Θεὸς, ἔτη ιε'. Sync. p. 274, C.
ὁ Ρωμαῖοι, Καρχηδονίους ναυμαχία νικήσαντες,
ἑκατὸν πόλεις τῆς Λιβύης ἔλαβον. Idem p. 275, D.
• Ερασίστρατος διαφανής ἰατρὸς ἔγνωρίζετο. 1dem
p. 274, B.
4 Τελευτήσαντος τοῦ Ἐλεαζάρου, τὴν ἀρχιερωσύ‐
νην ὁ θεῖος αὐτοῦ Μανασσῆς ἔλαβε. Josephus Antig.
• Αθηναίοις ᾿Αντίγονος τὴν ἐλευθερίαν ἀπέδωκεν.
Sync. p. 276, A.
[ Καρχηδόνιοι Ρωμαίων υι' ναῦς ἔλαβον ἐν Σικε
λία, τρέψαντες καὶ τὸν ὕπατον Μέτελλον. Idem p.
Ο Πέρσαι τῆς Μακεδόνων ἀρχῆς ἀπέστησαν, καὶ
βασιλεύει Περσῶν ᾿Αρσάκης, ἀφ᾽ οὗ οἱ ᾿Αρσακίδαι.
Idem p. 284, B, C.
* Ονείας τὴν τιμὴν ἐδέξατο, Σίμωνος υἱὸς ὢν τοῦ
δικαίου κληθέντος· οὗτος, ὑπὲρ τοῦ λαοῦ φόρον μή
δούς, εἰς ὀργὴν ἐκίνησε τὸν βασιλέα Πτολεμαῖον. Του
sephus Antiq. XII, 4.
: Αλεξανδρείας καὶ Αἰγύπτου τρίτος ἐβασίλευσεν
Εὐεργέτης ἔτη κς'. Sync. p. 275, Β.
Η Συρίας καὶ ᾿Ασίας δ' ἐβασίλευσεν ὁ Σέλευκος δ
ἐπικληθεὶς Καλλίνικος ἔτη κ'. Idem p. 284, Β.
[ Μακεδόνων ἐβασίλευσε Δημήτριος έτη ι'. Idem
p. 271,
η Τιμήσεως ἐν Ῥώμη γενομένης εὑρέθησαν μι
piádɛç xɛ'. Ibidem, C.
η Ἐν Ρώμῃ ἱερὸν ἐνεπρήσθη τῆς Ἑστίας. Idem
p. 276, A.
ο Ἐν Ρώμῃ ὑπὸ δούλου διακορευθείσα παρθένος
ἑαυτὴν διεχειρίσατο Ibidem, A.
ν Μακεδόνων έβασίλευσεν Αντίγονος ἔτη ιε'. Ιdea
p. 282, A.
col. 501–502page 202 of 251
PG 19:5014 Ἰουδαίων τ' ἀρχιεράτευσε Σίμων υἱὸς Ονείου. ή Μακεδόνων ιε' ἐβασίλευσε Φίλιππος ἔτη με. 275, Κατὰ τοῦτον Ἰησοῦς ὁ τοῦ Σιράχ, τὴν καλουμένην Πανάρετον Σοφίαν συντάξας, αὐτοῦ ὁ Ρωμαίοι Γάλλων μυριάδας δ' ἀνεῖλον. ε Συρίας ε' εβασίλευσεν Σέλευκος ὁ Κεραυνὸς ἔτη 4 Καρία καὶ Ρόδος ἐσείσθησαν, ὡς καὶ τὸν μέγαν ε Συρίας ς' ἐβασίλευσεν ᾿Αντίοχος ὁ ἐπικληθείς [ Αἰγύπτου καὶ ᾿Αλεξανδρείας τέταρτος ἐβασίλευσε Πτολεμαῖος ὁ Φιλοπάτωρ ἔτη ιζ'. 282, 4 Η τρίτη τῶν Μακκαβαίων βίβλος περὶ τοῦ Φιλοπάτορος τούτου Πτολεμαίου ἱστορεῖ. ὁ Ἰουδαῖοι ληφθέντες, τεσσαράκοντα χιλιάδας όπλι áлобαλóμεvot. * Εν Ρώμῃ παρθένοι, ἁλοῦσαι φθορᾷ, ζῶσαι και Αντίοχος ὁ Μέγας, Πτολεμαίου τὴν Ἰουδαίαν κρατ τοῦντος τοῦ Φιλοπάτορος, πολέμῳ νικήσας αὐτὸν, τὴν χώραν ἀφείλατο. 284, η Ἰουδαίων ἀρχιεράτευσεν Ονείας ὁ Σίμωνος υἱὸς, πρὸς ἦν ὁ Λακεδαιμονίων βασιλεὺς ᾿Αρειος πρεσβείαν τε ἔπεμψε καὶ ἐπιστολάς. 4. ο Σκιπίων Κελτιβηρίας πολέμῳ πόλεις πολλὰς 'Ρω μαίοις υπηγάγετο. 276, Β.
CHRONICORUM LIB. II.
OLYMP. ABRABA- EGYPT. MACED. SYRIE
ROM.
MUS
Ptolem.
Anti- Seleucus ConsuEvergonus Calliles
getes
nicus
a Judæorum pontifex
Simon Oniæ filius clarus
habetur sub quo Jesus
filius Sirach Sapientiæ Hibrum componens, quem
vocant Panareton, etiam
Simonis in eo fecit mentionem.
b Quadraginta ferme
millia Gallorum a Romanis cæsa.
c V. SELEUCUS CERAUNUS annis m.
d Caria et Rhodus ita
terræmotu concussæ sunt,
ut colossus magnus rueret.
e VI. ANTIOCHUS MAGNUS an. xxxvi.
R. DXXX.
XIV. PHILIPPUS an. XLII.
(IV. PTOLEMÆUS PHILOPATER an. xvit.
9 Ea, quæ in tertio Machabæorum libro scripta
sunt, sub hoc Ptolemæo
principe gesta referuntur.
¡Victi Judæi, et Lxx [al. 141
IL] millia armatorum ex
Eumero eorum cæsa.
k Romæ virgines Vestæ
obstupri vitium vivæ terra
obruta sunt. R. DXL. 142
Romani Marcello con1806
sule Syracusas capiunt.
m Antiochus rex Syriæ, 143
=2
/ Eratosthenes philoso299
phus agnoscitur.
Romani subigunt Ca303
victo Philopatre Ptolemæo, Judæam sibi sociat.
• Scipio Hiberiæ mul1813
tas urbes recipit.
puam et Siciliani.
Lævinus consul cum Attalo rege Asiæ amicitiam
facit.
n Judæorum pontifex
maximus Onias, filius Simonis, habetur insignis:
ad quem Lacedæmoniorex Arius legatos
mittit ob amicitiam.
rum
4 Ἰουδαίων τ6' ἀρχιεράτευσε Σίμων υἱὸς Ονείου. ή Μακεδόνων ιε' ἐβασίλευσε Φίλιππος ἔτη με.
Sync. p. 275, C. Κατὰ τοῦτον Ἰησοῦς ὁ τοῦ Σιράχ,
τὴν καλουμένην Πανάρετον Σοφίαν συντάξας, αὐτοῦ
tou Eljwvozéµvóvεsev. Chron. pasch. p. 175, C.
ὁ Ρωμαίοι Γάλλων μυριάδας δ' ἀνεῖλον. Sync. p.
276, B.
ε Συρίας ε' εβασίλευσεν Σέλευκος ὁ Κεραυνὸς ἔτη
Y. Idem p. 284, C.
4 Καρία καὶ Ρόδος ἐσείσθησαν, ὡς καὶ τὸν μέγαν
xolooody xatanɛσɛiv. Idem p. 276, C.
ε Συρίας ς' ἐβασίλευσεν ᾿Αντίοχος ὁ ἐπικληθείς
e 6
Miyaç En s'. Idem p. 284, D.
[ Αἰγύπτου καὶ ᾿Αλεξανδρείας τέταρτος ἐβασίλευσε
Πτολεμαῖος ὁ Φιλοπάτωρ ἔτη ιζ'. Idem p. 282, D.
4 Η τρίτη τῶν Μακκαβαίων βίβλος περὶ τοῦ Φι
λοπάτορος τούτου Πτολεμαίου ἱστορεῖ. Ibidem.
Ibidem, A.
ὁ Ἰουδαῖοι ληφθέντες, τεσσαράκοντα χιλιάδας όπλι
twv áлобαλóμεvot. Chron. pasch. p. 176, A.
* Εν Ρώμῃ παρθένοι, ἁλοῦσαι φθορᾷ, ζῶσαι και
wpúyŋsav. Sync. p. 276, B.
'Epatoσtvns yvwpeto. Chron. pasch.p. 175, D.
m Αντίοχος ὁ Μέγας, Πτολεμαίου τὴν Ἰουδαίαν κρατ
τοῦντος τοῦ Φιλοπάτορος, πολέμῳ νικήσας αὐτὸν, τὴν
χώραν ἀφείλατο. Sync. p. 284, D.
η Ἰουδαίων ἀρχιεράτευσεν Ονείας ὁ Σίμωνος υἱὸς,
πρὸς ἦν ὁ Λακεδαιμονίων βασιλεὺς ᾿Αρειος πρεσβείαν
τε ἔπεμψε καὶ ἐπιστολάς. Josephus Antiq. XII, 4.
ο Σκιπίων Κελτιβηρίας πολέμῳ πόλεις πολλὰς 'Ρωμαίοις υπηγάγετο. Sync. p. 276, Β.
col. 503–504page 203 of 251
PG 19:503Πτολεμαῖος ὁ Ἐπιφανής τὴν Ιουδαίαν καὶ ἄλλας πόλεις τῆς Συρίας πέμψας εχειρώσατο διὰ Σκοποῦ στρατηγοῦ· πρὸς ἦν Αντίοχος αὖθις πολεμήσας, ταύ τας εχειρώσατο, συμμαχούντων αὐτῷ καὶ Ἰουδαίων, οἷς δι' ἐπιστολῶν πολλὰ μαρτυρήσας, δωρεαῖς μεγά ὁ Αἰγύπτου καὶ ᾿Αλεξανδρείας ε' ἐβασίλευσε Πτο λεμαῖος ὁ Ἐπιφανής ἔτη κδ'. 282, Καρχηδόνα Ρωμαίος Σκιπίων παρεστήσατο. Ἐν Θερμοπύλαις Ρωμαίοις συμβαλών ᾿Αντίοχος ἡττᾶται· ὥστε αὐτὸν ὑπόσπονδον γενέσθαι τε λοῦντα χίλια τάλαντα. 284,285. Αντίοχος, φιλωθεὶς τῷ Πτολεμαίῳ, σπονδὰς πρὸς αὐτὸν ἐποιήσατο, καὶ Κλεοπάτραν τὴν αὐτοῦ θυγατ τέρα τῷ Πτολεμαίῳ εἰς γυναῖκα, παραχωρήσας αὐτῷ φερνῆς ὀνόματι Συρίαν καὶ Σαμάρειαν καὶ Ἰουδαίαν. [ Ῥωμαῖοι διαφόρους παροικίας ἔπεμψαν. 9 Συρίας ζ' ἐβασίλευσε Σέλευκος ἔτη 16'. ἡ Ἐπὶ τούτου ἐπράχθη τὰ κατὰ τὴν πρώτην (δευ τέραν) τῶν Μακκαβαίων βίβλον παρὰ Ἰουδαίοις ἱστο Σίμων τις προστάτης τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις δε ροῦ, ἐλθὼν πρὸς Απολλώνιον τῆς Φοινίκης στρατηγὸν, ὑπισχνείται χρήματα, κ. τ. λ.
EUSEBI CÆSARIENSIS OPP. PARS I.
HISTORICA.
OLYMP. ABRAHA- ÆGYPT. MACED. SYRIE
MUS
ROM.
· a Ptolemæus Epiphanes, id est nobilis, Scopa
principe militiæ misso,
Judæam capit, et plurimas
Syriæ civitates. R. DL.
Ptolem. Philip AntioEpiph. pus
chus
Magnus
Consules
6 V. PTOLEMÆUS EPHIPHANES an. XXIV.
Nævius comicus Utica
Juxta Theram apparuit
insula, quæ vocatur Hiera.
moritur, pulsus Roma
factione nobilium, ac præ- 145
cipue Metellorum.
e Carthago in ditionem Romanorum per Scipionem redigitur.
Plautus ex Umbria Sarsinas Romæ moritur, qui propter annonæ difficultatem ad molas manuarias
pistori se locaverat; ibi, quoties ab opere vacaret, scribere fabulas ac vendere solitus. [Al. ac vendere
sollicitus consueverat.]
Antiochus
Judæorum 146
erga se cognita voluntate,
magnis eos muneribus do1822
nat, et per epistolas cre1823
bris laudibus R DLX. 147
prosequitur.
d Post prælium, quo in
Thermopylis est victus
Eve
Antiochus, hoc inter eum
et Romanos convenit, ut
nille talenta eis per annos
singulos vectigalis nomine
persolveret.
Antiochus, Scopa superato, Syriæ urbes reçipit, et Judæis voluntarie
conjungitur.
Romani Græcos liberos
esse jusserunt: et universa Hiberia imperata
fecit.
↑ Antiochus in amicitiam Ptolemæi regressus, pacem cum eo facit; et Cleopatra filia sua uxore ei tradita, dotis nomine Syriam, Phoenicem, Samariam Judæamque concedit.
Eumenes frater regis Attali, qui Eumeniam in Phrygia condidit, clarus habetur.
f Romani multas c010nias deduxerunt.
h Secundus liber Machabæorum apud Judæos
hujus temporis gesta con
tinet.
325 Titus Livius tragœdia9 VII. SELEUCUS, qui et Philopater, an. xit. rum scriptor clarus babe1830
tur, qui ob ingenii meritum a Livio Salinatore.
cujus liberos erudiebat
libertate donatus est.
'
i Simon præpositus templi Hierosolymorum ad Apollonium Syriæ Phoenicis ducem Seleuci confugiens
multis ei muneribus repromissis sacerdotium sibi vindicare cœpit; quo Seleucus audito Heliodorum mittit ad negotium pervidendum. Qui cum in Judæam venisset, et inique judicasset, multa perperam gerens,
divinis adversum se signis deterretur, et ad Seleucum revertitur, Onias autem sacerdos curaverat ut
Simon profugus fieret, ut in Machabæorum libris narratur.
Πτολεμαῖος ὁ Ἐπιφανής τὴν Ιουδαίαν καὶ ἄλλας
πόλεις τῆς Συρίας πέμψας εχειρώσατο διὰ Σκοποῦ
στρατηγοῦ· πρὸς ἦν Αντίοχος αὖθις πολεμήσας, ταύ
τας εχειρώσατο, συμμαχούντων αὐτῷ καὶ Ἰουδαίων,
οἷς δι' ἐπιστολῶν πολλὰ μαρτυρήσας, δωρεαῖς μεγά
hais lunaev. Idem p. 283, A.
ὁ Αἰγύπτου καὶ ᾿Αλεξανδρείας ε' ἐβασίλευσε Πτο
λεμαῖος ὁ Ἐπιφανής ἔτη κδ'. Sync. p. 282, D.
• Καρχηδόνα Ρωμαίος Σκιπίων παρεστήσατο.
Idem p. 285, D.
d Ἐν Θερμοπύλαις Ρωμαίοις συμβαλών ᾿Αντίο
χος ἡττᾶται· ὥστε αὐτὸν ὑπόσπονδον γενέσθαι τε
λοῦντα χίλια τάλαντα. Idem p. 284,285.
e
• Αντίοχος, φιλωθεὶς τῷ Πτολεμαίῳ, σπονδὰς πρὸς
αὐτὸν ἐποιήσατο, καὶ Κλεοπάτραν τὴν αὐτοῦ θυγατ
τέρα τῷ Πτολεμαίῳ εἰς γυναῖκα, παραχωρήσας αὐτῷ
φερνῆς ὀνόματι Συρίαν καὶ Σαμάρειαν καὶ Ἰουδαίαν.
Chron. pasch. p. 177, B.
[ Ῥωμαῖοι διαφόρους παροικίας ἔπεμψαν. Sync.
p. 276, C.
9 Συρίας ζ' ἐβασίλευσε Σέλευκος ἔτη 16'. Idem
p. 284, C.
ἡ Ἐπὶ τούτου ἐπράχθη τὰ κατὰ τὴν πρώτην (δευ
τέραν) τῶν Μακκαβαίων βίβλον παρὰ Ἰουδαίοις ἱστο
poúɲɛva. Idem p. 285, A. (Syncellus non de Seleuco
sed de Antiocho Magno loquitur.)
· Σίμων τις προστάτης τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις δεροῦ, ἐλθὼν πρὸς Απολλώνιον τῆς Φοινίκης στρατηγόν, ὑπισχνείται χρήματα, κ. τ. λ. Chron. pasch.
ydv,
col. 505–506page 204 of 251
PG 19:505«Αννίβας, πρὸς Προυσίαν φυγών, φαρμάκω τε λευτᾷ τὸν βίον τῷ φόβῳ 'Ρωμαίων. 285, Α. Η Υρκανός, Ιωσήππου παῖς στρατηγοῦ τῶν Ἰου δαίων, πρὸς αὐτὸν Πτολεμαῖον ἐλθὼν, καλῶς ὑπε δέχθη· οἱ δὲ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, στασιάσαντες, μεγάλης ταραχής αἴτιοι γεγόνασιν Ιουδαίοις. 285, Α.Β. Αἰγύπτου καὶ ᾿Αλεξανδρείας δ' ἐβασίλευσε Πτο θεμαῖος ὁ Φιλομήτωρ έτη λε'. 289, 4 Μακεδόνων ιε' ἐβασίλευσε Περσεύς ἔτη ι'. Αριστόβουλος Ἰουδαῖος Περιπατητικός φιλόσο φο; ἐγνωρίζετο. ὃς Πτολεμαίῳ τῷ Φιλομήτορι ἐξηγήσεις τῆς Μωϋσέως γραφῆς ἀνέθηκεν. | Συρίας η' έβασίλευσεν Αντίοχος ὁ Ἐπιφανής Ο Αντίοχος τῇ Πτολεμαίου βασιλείᾳ ἐπιτίθεται καταλυθεὶς δὲ ὑπὸ Ῥωμαίων, εἰς τὴν Ἰουδαίαν ἐπ ανῆλθε, τήν τε ἀρχιερωσύνην τῷ Ἰησοῦ, τῷ καὶ Ἰά σονι, ἐνεχείρισεν ἀδελφῷ Ὀνείου· καὶ πάλιν ἐκβαλὼν αὐτόν, ἀδελφῷ τε καὶ Μενελάῳ ἔδωκεν. Οἱ δὲ, στα σιάσαντες πρὸς ἀλλήλους, κακῶν μεγάλων αἴτιοι γε γόνασιν Ιουδαίοις. Αντίοχος Ελληνίζειν ἀναγκάζει τοὺς Ἰουδαίους, τὴν Ἱερουσαλὴμ ἐκπορθεῖ, καὶ τὸν ναὸν βεβηλος, Διὸς Ὀλυμπίου βδέλυγμα ἀναστηλώσας ἐν αὐτῷ· ἐφ' οἷς Ματθίας ὁ ἱερεὺς, ὃς Ασαμωναῖος ἐλέγετο, ᾤκει δ' ἐν χώμῃ Μωδεεὶμ, ζηλώσας σὺν τοῖς υἱοῖς κατηγωνίσατο τοῦ τυράννου τοῖς αὐτοῦ στρατηγοῖς ἐπιθέμε
CHRONICORUM LIB. II.
OLYMP. ABRAHAEGYPT. MACED. STRIE
ROM.
MOS
Ptolem. Philip- Seleu- ConsuEpiph. pus
les
cus
a Cum ab Antiocho per legatos Annibal reposceretur, cui se a Scipione victus sociaverat, ad Prusiam
regem Bithyniæ transfugit: quem cum rursus per Flaminium etiam ab eo senatus repeteret, et tradendus esset, venenum bibit, et apud Libyssam Bithyniæ sepultus est.
Troja capta R. DLXX.
anni mille.
6 Hyrcanus Josephi du- 150
cis Judææ. filius, cum ad
Ptolemæun perrexisset,
honorifice ab eo susceptus
est. Verum fratres ejus,
postquam reversus est,
seditione contra eum mota, magnarum calamitatum Judææ genti causa
exstiterunt.
VI. PTOLEMÆUS PHILOMETOR
annis xxxv.
Statius Cæcilius comœdiarum scriptor clarus
habetur, natione Insuber,
Gallus, et Ennii primum
contubernalis. Quidam
Mediolanensem
e Aristobulus, natione
Judæus, Peripateticus
d XV. PERSEUS annis x.
philosophus agnoscitur,
qui ad Ptolemæum Philomelorem explanationum
in Moysem commentarios
scripsit.
ferunt.
Mortuus est [al. Qui ad
Mediolanense forum mortuus est] anno post mortem Ennii, et juxta Janiculum sepultus.
f VIII. ANTIOCHUS EPIPHANES annis XI.
g Antiochus Epiphanes, cum de regione Ptolemæorum, quam subito invaserat, senatus præcepto recessisset, in Judæam venit, ibique Jesu, cui nomen et Jason, fratri [ul. et Jasoni fratri] Oniæ pontificatum
tradidit. Quo deinde expulso, Oniam cognomento Menelaum successorem ei dedit. Itaque ob sacerdotii
dignitatem orta seditione inter principes, ingentium miseriarum semina pullulaverunt.
R. DLXXX. 152
h Macedonum reguum
defecit.
Romani, interfecto Perse Macedonum rege, destructoque eo regno, Macedonas, Illyrios et Galatas
liberos esse jusserunt.
i Antiochus legem Judæorum impugnat: ac primum quidem omnein eorum provinciam ad idololatriam
compellens, qui parere noluerunt, enecat. Postea vero Hierosolymam ascendens, templum et vasa Dei,
«Αννίβας, πρὸς Προυσίαν φυγών, φαρμάκω τελευτᾷ τὸν βίον τῷ φόβῳ 'Ρωμαίων. Sync. p. 285, Α.
Η Υρκανός, Ιωσήππου παῖς στρατηγοῦ τῶν Ἰου
δαίων, πρὸς αὐτὸν Πτολεμαῖον ἐλθὼν, καλῶς ὑπε
δέχθη· οἱ δὲ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, στασιάσαντες, μεγάλης
ταραχής αἴτιοι γεγόνασιν Ιουδαίοις. Idem p. 285, Α.Β.
• Αἰγύπτου καὶ ᾿Αλεξανδρείας δ' ἐβασίλευσε Πτοθεμαῖος ὁ Φιλομήτωρ έτη λε'. Idem p. 289, D.
4 Μακεδόνων ιε' ἐβασίλευσε Περσεύς ἔτη ι'. Idem
p. 282, B.
• Αριστόβουλος Ἰουδαῖος Περιπατητικός φιλόσοφο; ἐγνωρίζετο. ὃς Πτολεμαίῳ τῷ Φιλομήτορι ἐξηγή
σεις τῆς Μωϋσέως γραφῆς ἀνέθηκεν. Chron. pasch.
p. 178, C.
| Συρίας η' έβασίλευσεν Αντίοχος ὁ Ἐπιφανής
E:ŋ ta'. Sync. p. 286, A.
Ο Αντίοχος τῇ Πτολεμαίου βασιλείᾳ ἐπιτίθεται·
καταλυθεὶς δὲ ὑπὸ Ῥωμαίων, εἰς τὴν Ἰουδαίαν ἐπανῆλθε, τήν τε ἀρχιερωσύνην τῷ Ἰησοῦ, τῷ καὶ Ἰά
σονι, ἐνεχείρισεν ἀδελφῷ Ὀνείου· καὶ πάλιν ἐκβαλὼν
αὐτόν, ἀδελφῷ τε καὶ Μενελάῳ ἔδωκεν. Οἱ δὲ, στα
σιάσαντες πρὸς ἀλλήλους, κακῶν μεγάλων αἴτιοι γεγόνασιν Ιουδαίοις. Ibidem, A-D.
h Tà Maxɛòóvwy xatadélutai. Idem p. 282, B.
· Αντίοχος Ελληνίζειν ἀναγκάζει τοὺς Ἰουδαίους,
τὴν Ἱερουσαλὴμ ἐκπορθεῖ, καὶ τὸν ναὸν βεβηλος, Διὸς
Ὀλυμπίου βδέλυγμα ἀναστηλώσας ἐν αὐτῷ· ἐφ' οἷς
Ματθίας ὁ ἱερεὺς, ὃς Ασαμωναῖος ἐλέγετο, ᾤκει δ'
ἐν χώμῃ Μωδεεὶμ, ζηλώσας σὺν τοῖς υἱοῖς κατηγωνίσατο τοῦ τυράννου τοῖς αὐτοῦ στρατηγοῖς ἐπιθέμε
vo;. Sync. p. 286, B.
col. 507–508page 205 of 251
PG 19:507ΑΒΕΑΠΑ Συρίας θ' ἐβασίλευσεν ᾿Αντίοχος Ευπάτωρ ἔτος ἐν, μῆνας ἔξ. ὁ Συρίας ι' ἐβασίλευσε Δημήτριος ἔτη ιδ' ὁ ἐπι κληθεὶς Σωτήρ. 290, Ονείου, τοῦ καὶ Μενελάου, ἀρχιερέως Ἰουδαίων, τοῦ καὶ τὸ ἔθνος προδεδωκότος Αντιόχῳ τῷ Επι φανεῖ, ἀναιρεθέντος ὑπὸ ᾿Αντιόχου τοῦ Εὐπάτορος, Αλκιμος οὐκ ὢν ἐκ γένους ἱερατικοῦ τὴν ἱερωσύνην ἐκ περιδρομῆς διαδεξάμενος· δι᾿ ὃν (νείας, Ονείου τοῦ ἀρχιερέως υἱὸς, ἐλθὼν εἰς Αἴγυπτον, κτίζει πόλιν τὴν ἐπικληθεῖσαν Ονείου, ἐν ᾗ καὶ ἱερὸν οἰκοδομεί, ὅμοιον τοῦ ναοῦ τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις. Αλκιμος δὲ ὁ ἀρχιερεὺς, πρὸς Ἰούδαν τὸν Μακκαβαῖον στασιάσας, μετ' οὐ πολὺν χρόνον Θεοῦ πληγή περιπεσών τελευτα. Ο δὲ πᾶς τῶν Ἰουδαίων λαὸς Ἰούδᾳ τῷ Μακκαβαίῳ τὴν ἀρχιερωσύνην δίδωσιν· ὁ δὲ, ταύτην ὑποδεξάμενος, πρεσβεύεται πρὸς τοὺς Ρωμαίους, καὶ ψηφίζεται ἡ σύγκλητος φίλους καὶ συμμάχους Ρωμαίων τοὺς Ἰουδαίους ἀπογράψασθαι, καθὼς ἡ τῶν Μακκαβαίων ἱστορία δηλοί. 179, Ἰουδαίων ἡγεῖται Ἰούδας ὁ καὶ Μακκαβαίος. Αρίσταρχος γραμματικός ήκμαζεν. [ Σαμαρῖται καὶ Ἰουδαῖοι ἐν ᾿Αλεξανδρείᾳ παρὰ Πτολεμαίῳ τῷ Φιλομήτορι διακρίνονται περὶ τῶν παρ' ἑκατέρῳ μέρει τιμωμένων ἱερῶν, καὶ νικώσιν οι Ἰουδαῖοι.
EUSEBII CASARIENSIS OPP. PARS 1. HISTORICA.
50%
quæ ministerio fuerunt consecrata, vastat: in templo Jovis Olympii simulacrum ponit: in Samatia quo
que super verticem montis Garizin Jovis Peregrini delubrum ædificat, ipsis Samaritanis, ut id faceret,
precantibus. Verum hoc in tempore Mattathias quidam ex sacerdotibus filius Asamonæi ex vico Modim
adversum Antiochi duces arma corripiens, fultus etiam filiorum auxilio, leges patrias vindicavit olympiade chill.
Ennius poeta ɩxx major annis articulari morbo perit, sepultus in Scipionis monumento, in via Appia,
intra primum ab Urbe milliarium. Quidamı ossa ejus Rudiam ex Janiculo translata affirmant.
OLYMP. ABRAHAEGYPT. SYRIE
ROM.
MUS.
Ptolem. AntioConsuPhilo- chus
les
melor Epiplanes
Judæorum dux Judas, qui
et Machabaeus, filius Matta- 154
thiæ, Antiochi duces de Judæa
expellens, et templumn ab idoa IX. ANTIOCHUS EUPATOR annis 11.
lorum imaginibus emundans,
patrias leges post triennium
suis civibus reddidit olympiade cLiv.
R. DXC.
6 X. DEMETRIUS SOTER annis xit.
c Menelao pontifice Judæorum a juniore Eupatore Antiocho occiso, qui prius Judæam Epiphani Antiocho
prodiderat, Alcimus alienus a genere sacerdotali, ambitione pontificatum invadit. Ob quod Onias filius
pontificis Onix in Ægyptum transmigrans in Heliopolitano pago civitatem, quæ dicitur Onuphis, nomi
nis sui condidit, templo ad similitudinem templi patrii constructo. Alcimus vero adversum Judam Machabæum inimicitias gerens, post non multum temporis ira Dei percussus interiit. Et sic omnium Judæorum
favore Judæ Machabæo sacerdotium decernitur: qui dignitate suscepta legatos Romam dirigit. Senatus
decrevit Judæos amicos et auxiliatores Romanorum habendos.
JUD.
OLYM. ΑΒΕΑΠΑ- EGYPT. SYRIE
MUS
ROM.
Ptolem. DemePhilome trius
tor
Soter
Judas CursuMacha- les
bæus
e Aristarchus grammaticus agnoscitur.
f Samaritani et Judæi
Alexandriæ, Ptolemæo judicante, contendunt de
honoribus ex utraque
parte templo suo deferendis. Et superant Judæi.
d 1. JUDAS MACHABÆUS aunis 111.
353 Judæorum nascitur regnum.
Dux Judæorum Judas
adversum Demetrii duces
inito praelio occiditur.
tribus annis pontificatu
gesto.
Publius Terentius, Carthaginiensis, comoediarum scriptor, ob ingenium et formam libertate donatus.
in Arcadia moritur, qui primam Andriam antequam ædilibus venderet, Cæcilio multum se miranti legit.
• Συρίας θ' ἐβασίλευσεν ᾿Αντίοχος Ευπάτωρ ἔτος
ἐν, μῆνας ἔξ. Sync., D.
ὁ Συρίας ι' ἐβασίλευσε Δημήτριος ἔτη ιδ' ὁ ἐπικληθεὶς Σωτήρ. Idem p. 290, C.
• Ονείου, τοῦ καὶ Μενελάου, ἀρχιερέως Ἰουδαίων,
τοῦ καὶ τὸ ἔθνος προδεδωκότος Αντιόχῳ τῷ Επιφανεῖ, ἀναιρεθέντος ὑπὸ ᾿Αντιόχου τοῦ Εὐπάτορος,
Αλκιμος οὐκ ὢν ἐκ γένους ἱερατικοῦ τὴν ἱερωσύνην
ἐκ περιδρομῆς διαδεξάμενος· δι᾿ ὃν (νείας, Ονείου
τοῦ ἀρχιερέως υἱὸς, ἐλθὼν εἰς Αἴγυπτον, κτίζει πόλιν
τὴν ἐπικληθεῖσαν Ονείου, ἐν ᾗ καὶ ἱερὸν οἰκοδομεί,
ὅμοιον τοῦ ναοῦ τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις. Αλκιμος δὲ ὁ
ἀρχιερεὺς, πρὸς Ἰούδαν τὸν Μακκαβαῖον στασιάσας,
μετ' οὐ πολὺν χρόνον Θεοῦ πληγή περιπεσών τελευτα.
Ο δὲ πᾶς τῶν Ἰουδαίων λαὸς Ἰούδᾳ τῷ Μακκαβαίῳ
τὴν ἀρχιερωσύνην δίδωσιν· ὁ δὲ, ταύτην ὑποδεξάμενος, πρεσβεύεται πρὸς τοὺς Ρωμαίους, καὶ ψηφίζεται ἡ σύγκλητος φίλους καὶ συμμάχους Ρωμαίων
τοὺς Ἰουδαίους ἀπογράψασθαι, καθὼς ἡ τῶν Μακκαβαίων ἱστορία δηλοί. Chron. pasch. p. 179, B,C.
d Ἰουδαίων ἡγεῖται Ἰούδας ὁ καὶ Μακκαβαίος.
Ibidem B.
• Αρίσταρχος γραμματικός ήκμαζεν. Idem p.
180, A.
[ Σαμαρῖται καὶ Ἰουδαῖοι ἐν ᾿Αλεξανδρείᾳ παρὰ
Πτολεμαίῳ τῷ Φιλομήτορι διακρίνονται περὶ τῶν παρ'
ἑκατέρῳ μέρει τιμωμένων ἱερῶν, καὶ νικώσιν οι
Ἰουδαῖοι. Ibidem, G.
col. 509–510page 206 of 251
PG 19:509* Μετὰ Ἰούδαν ἡγεῖται Ἰωάνθης ἀδελφὸς αὐλεμαῖος ὁ Εὐεργέτης δεύτερος ἔτη κη'. 190, Α. ὁ Συρίας καὶ 'Ασίας ια' 'Αλέξανδρος υἱός Αντιόχου τοῦ Ἐπιφανοῦς, ἐν φησιν Εὐσέβιος βασιλεῦσαι ἔτη ι'. ο Οππιος Κελτούς εχειρώσατο. Κατὰ τούτους τοὺς χρόνους ἐάλω Καρχηδὼν τὸ ἔσχατον ὑπὸ τοῦ Σκι τίωνος Αφρικανοῦ τοῦ νέου ἔχουσα ἔτη χμ' ἀπὸ κτίσ σεως, κατὰ δὲ ἄλλους (μη'. 293, Β. 4 Μακεδόνων ις' ἐβασίλευσε Ψευδο-Φίλιππος ἔτος Αἰγύπτου καὶ ᾿Αλεξανδρείας ζ' έβασίλευσε Πτο [ 'Αλεξάνδρῳ Συρίας βασιλεῖ Πτολεμαῖος τὴν ἑαυ τοῦ θυγατέρα πρὸς γάμον ἐκδίδωσι. 9 Συρίας καὶ ᾿Ασίας ιδ᾽ ἐβασίλευσε Δημήτριος ἔτη γ'. Η Δημητρίῳ Πτολεμαίος τὴν ἑαυτοῦ θυγατέρα δίο δωσι πρὸς γάμον, τὴν καὶ ᾿Αλεξάνδρου πρώην γενο 'Αναιρείται Ἰωάνθης ὑπὸ Τρύφωνος δόλῳ, καὶ κρατεῖ μετ' αὐτὸν Σίμων υἱὸς αὐτοῦ ἔτη η'.
[09
ទ
CHRONICORUM LIB. II.
OLYMP. ABRAHA- EGYPT. SYRIE
MUS.
JUD.
ROM.
Pacuvius Brundusinus
clarus habetur, R. DC.
tragœdiarum
Ennii poetæ ex filia nepos:
vixitque Romæ quoad pi
elurain exercuit, ac fabulas venditavit. Deinde Tarentum transgressus prope nonagenarius diem
obiit.
scriptor 157
Ptolem. Deme- Jona- ConsuPhilo- trius tbas les
metor Soter
a II. JONATHAS annis XIX.
356 Dux Judarorum Jona357 thas frater Judæ, Bacchi358 de duce Demetrii Julea
359 expulso, pontificatum sus360 cipit.
6 XI. ALEXANDER annis 1x, mensibus x.
c Oppius Gallos capit:
1*57
et Carthago in ditionem 158
Romanam per Scipionem
redigitur, habens a conditione sui annos DCLXXIII:
vel. ut alii dicunt,
Descriptione Romæ fa1870
cla, inventa sunt homi1871
Duin CCCXXXIV millia.
Jonathas dux Judæorum 159
pariter et pontifex cum
Alexander Antiochi, qui
364 Epiphanes cognominatus
365 est, filius, Syriæ et Asiæ
imperans, Jonatham corona et multis insignibus
donis prosequitur.
Lucilius poeta nascitur.
d Pseudo-Philippus re367 gnat in Macedonia anno
uno.
Romani, interfecto Pseu368 do Philippo, Macedona3
tributarios faciunt.
Romanis et Spartialis
amicitias facit.
(Alexandro RD X.
Bale regi Syria. Ptole1875
mæus filiam suam dedit 160
uxorem.
e VII. PTOLEMÆUS EVERGETES aunis XXIX.
9 XII DEMETRIUS an369
Scipio Numantinos sub371 vertit.
372 Brutus Iberiam usque
ad Oceanum subjicit.
nis.
h Ptolemæus Demetrio filiam suam tradit uxorem simul cum regno Alexandri mariti sui, quod de ducibus ejus accipit, occiso Tryphone, qui regnum Syriæ sibi vindicabat.
i Trypho dux Alexandri
regis Syriæ Jonatham Judæorum pontificem inter1878
ficit, et sacerdotium Simon frater Jonathæ assumit.
Lucius Attius tragœdiarum scriptor clarus habetur, natus Mancino et Serrano consulibus, parentibus
libertinis et seni jam Pacuvio Tarenti sua scripta recitavit; a quo et fundus Attianus juxta Pisaurum dicitur, quia illuc ex Urbe inter colonos fuerat deductus.
* Μετὰ Ἰούδαν ἡγεῖται Ἰωάνθης (sic) ἀδελφὸς αὐ- λεμαῖος ὁ Εὐεργέτης δεύτερος ἔτη κη'. Idem p. 190, Α.
soủ. Chron. pasch. p. 180, A.
ὁ Συρίας καὶ 'Ασίας ια' 'Αλέξανδρος υἱός Αντιόχου
τοῦ Ἐπιφανοῦς, ἐν φησιν Εὐσέβιος βασιλεῦσαι ἔτη ι'.
Sync. p. 291, A.
ο Οππιος Κελτούς εχειρώσατο. Κατὰ τούτους τοὺς
χρόνους ἐάλω Καρχηδὼν τὸ ἔσχατον ὑπὸ τοῦ Σκιτίωνος Αφρικανοῦ τοῦ νέου ἔχουσα ἔτη χμ' ἀπὸ κτίσ
σεως, κατὰ δὲ ἄλλους (μη'. Idem p. 293, Β.
4 Μακεδόνων ις' ἐβασίλευσε Ψευδο-Φίλιππος ἔτος
b. Idem p. 282, C.
• Αἰγύπτου καὶ ᾿Αλεξανδρείας ζ' έβασίλευσε Πτο
[ 'Αλεξάνδρῳ Συρίας βασιλεῖ Πτολεμαῖος τὴν ἑαυ
τοῦ θυγατέρα πρὸς γάμον ἐκδίδωσι. Chron. pasch.
p. 180, C.
9 Συρίας καὶ ᾿Ασίας ιδ᾽ ἐβασίλευσε Δημήτριος ἔτη
γ'. Sync. p. 291. C.
Η Δημητρίῳ Πτολεμαίος τὴν ἑαυτοῦ θυγατέρα δίο
δωσι πρὸς γάμον, τὴν καὶ ᾿Αλεξάνδρου πρώην γενο
Ev yapеthy. Chron. pasch. p. 180,181.
'Αναιρείται Ἰωάνθης (sic) ὑπὸ Τρύφωνος δόλῳ, καὶ
κρατεῖ μετ' αὐτὸν Σίμων υἱὸς αὐτοῦ ἔτη η'. Sync.
v. 293, A.
col. 511–512page 207 of 251
PG 19:5116 Τρύφων ἀποκτείνας τὸν παῖδα ᾿Αντίοχον, αὑτὸν ἀνεῖπε βασιλέα, καὶ θνήσκει. 291, Συρίας καὶ ᾿Ασίας ιγ' ἐβασίλευσεν Αντίοχος ὁ Σιδήτης ἔτη θ'. Κατὰ Σικελίαν ὁ δουλικός πόλεμος. 292, Β. ο Δημήτριος ὁ Σίδης, ἐπελθὼν τοῖς Ἱεροσολύμοις, καὶ παραταξάμενος εἰς πολιορκίαν, ἐπὶ συνθήκαις ταῖς πρὸς (Σίμωνα ἀναχωρεί). 171, [ Εως τούτου περιέχει ἡ πρώτη τῶν Μακκαβαίων. 9 Αρχιερεὺς ἐν Ἱερουσαλὴμ Ιωάνθης έτη κς'. * Αντίοχον Αρσάκης Πάρθος ἀνεῖλεν. ὁ Συρίας καὶ 'Ασίας ιδ' ἐβασίλευσε Δημήτριος ἔτη * Πτολεμαῖος ἀπεβλήθη τῆς βασιλείας. [ Οἱ ἐν Σικελίᾳ δοῦλοι εἰς ἀλληλοφαγίαν ἐτράπτ η Συρίας καὶ ᾿Ασίας ιε ἐβασίλευσεν ᾿Αντίοχος ὁ Γρυπός ἔτη ιδ'. η Ἰωάνθης (Ἰωάννης) ἱερεὺς ὁμοῦ στρατηγὸς, κατὰ Υρκανῶν στρατηγήσας, Υρκανός μετωνομάσθη· ὃς καὶ πρεσβεύσας προς Ρωμαίους, δόγματι συγκλήτου φιλίαν πρὸς αὐτοὺς σπένδεται.
EUSEBI CÆSARIENSIS OPP. PARS I. HISTORICA.
b Trypho Syriæ regnum conatus invadere,
Antiocho filio Alexandri
interfecto, ad extremum
OLYMP. ABRAHAMUS
EGYPT. SYRIE
JUD.
ROM.
Ptolem. Deme- Simon ConsuEver- trius
les
getes
a Ill. Simon annis vIII.
et ipse supermoritur.
Post Demetrium regnavit in universa Syria Trater ejus Antiochus, qui 161
cognominatus est Side1881
tes.
d Bellum servile ortum
in Sicilia. R DCXX.
e Antiochus Sidetes rex 162
Syriæ adversum Judæam
arma corripiens et Hierosolymam vallo circumdans, cum ad conditiones
[ al. deditionem | pontificem Simonem compulisset, recedit olympiade
h Arsaces rex Parthus
Antiochum interficit, cui
successit iterum Demetrius.
k Ptolemæus expulsus
c XIII. ANTIOCHUS SIDETES annis 1X.
g IV. HYRCANUS, qui et
JOANNES, an xxvI.
376 Simoni Judæorum pon377 tifici pariter et principi
378 Romani et Spartiatæ, le379 gatione ejus libenter excepta, amicabilia misere
scripta.
380 f Primus liber Macha381 bæorum hujus temporis
382 historiam continet.
Simon Judæoruin pontifex interficitur: cui succedit filius suus Joannes,
qui et Hyrcanus.
Attalus moriens regni
38 sui populum Romanum
instituit hæredem.
¡ XIV. DEMETRIUS iterum annis 1v.
Ægypto.
Arverni nobilis Galliæ
urbs capta, et rex Vitui1890
tus.
Servi qui in Sicilia
rebellabant, obsidionis 164 1892
necessitate compulsi, ad
sua invicem cadavera conversi sunt, voranda.
'n Joannes dux Judæorum
et pontifex R. DCXXX.
adversum Hyrcanum
bellum gerens vicit, unde
Hyrcani nomen accepit: et
a Romanis jus amicitiæ
postulans, decreto senatus inter amicos relatus
est.
Juxta Eolias insulas
igne ex flatu suscitato, aņ
paruit insula, quæ nuñe
387 Hiera vocatur.
m XV. ANTIOCHUS GRYPUS annis XII.
% 222
a 'Apxiɛpɛùç Σtμwy Etŋ ŋ'. Chron. pasch. 182, B.
6 Τρύφων ἀποκτείνας τὸν παῖδα ᾿Αντίοχον, αὑτὸν
ἀνεῖπε βασιλέα, καὶ θνήσκει. Sync. p. 291, B,C.
• Συρίας καὶ ᾿Ασίας ιγ' ἐβασίλευσεν Αντίοχος ὁ
Σιδήτης ἔτη θ'. Ibidem, D.
d Κατὰ Σικελίαν ὁ δουλικός πόλεμος. Idem p. 292, Β.
ο Δημήτριος ὁ Σίδης, ἐπελθὼν τοῖς Ἱεροσολύμοις,
καὶ παραταξάμενος εἰς πολιορκίαν, ἐπὶ συνθήκαις
ταῖς πρὸς (Σίμωνα ἀναχωρεί). Chron. pusch. p. 171, C.
[ Εως τούτου περιέχει ἡ πρώτη τῶν Μακκαβαίων.
Sync. p. 293, D.
9 Αρχιερεὺς ἐν Ἱερουσαλὴμ Ιωάνθης (sic) έτη κς'.
Chron. pasch. p. 182, D.
* Αντίοχον Αρσάκης Πάρθος ἀνεῖλεν. Sync. p.
293, B.
ὁ Συρίας καὶ 'Ασίας ιδ' ἐβασίλευσε Δημήτριος ἔτη
8. Idem p. 292, A.
* Πτολεμαῖος ἀπεβλήθη τῆς βασιλείας. Chron.
pasch. p. 183, B.
[ Οἱ ἐν Σικελίᾳ δοῦλοι εἰς ἀλληλοφαγίαν ἐτράπτ
sav. Sync. p. 291, B.
η Συρίας καὶ ᾿Ασίας ιε ἐβασίλευσεν ᾿Αντίοχος ὁ
Γρυπός ἔτη ιδ'. Ibidem, A.
η Ἰωάνθης (Ἰωάννης) ἱερεὺς ὁμοῦ στρατηγὸς,
κατὰ Υρκανῶν στρατηγήσας, Υρκανός μετωνομά
σθη· ὃς καὶ πρεσβεύσας προς Ρωμαίους, δόγματι
συγκλήτου φιλίαν πρὸς αὐτοὺς σπένδεται. Chron.
pasch. p. 182, D.
Ita codices aliquot Vaticani, quæ brevis emendatio, instar est prolixæ refutationis apud Scaligerum,
qui jure fortasse negat Judæum ethnarcham cum Hyrcanis dimicare potuisse. Græcus tamen textus vul.
gata lectioni favet, nisi forte et ibi xarà 'Ypxavou scribendum
col. 513–514page 208 of 251
PG 19:513Ιωάνθης (Υρκανός) Ἰουδαίων ἀρχιερεὺς τὴν Σαμάρειαν, τὴν καθ' ἡμᾶς Σεβαστὴν καλουμένην, πολιορκήσας εἰς ἔδαφος καθεῖλεν· ἣν ὕστερον Ηρώ τῆς ἀλλόφυλος ἀναστήσας Σεβαστὴν ὠνόμασεν. ὁ Αἰγύπτου καὶ ᾿Αλεξανδρείας η' εβασίλευσε Πτο Συρίας και Ασίας ις' ἐβασίλευσεν Αντίοχος ὁ 4 Ο Γρυπός ἐξεβλήθη ὑπὸ Κυζικηνοῦ, καὶ ἐβασίλευσεν ὁ Κυζικηνὸς ἔτη την· καὶ πάλιν ὁ Γρυπός, ἐκβαλὼν τὸν Κυζικηνόν, ἐβασίλευσε τὰ λοιπὰ ἔτη δ' καὶ οὕτως ἐκ διαδοχῆς ἐπολέμουν ἀλλήλους. Αρχιερεὺς ἐν Ἱερουσαλήμ Αριστόβουλος έτος α'. [ Οὗτος Αριστόβουλος υἱὸς Ἰωάνθου πρὸς τῇ ἀρχιερωσύνῃ διάδημα περιέθετο βασιλικὸν πρῶτος ἐπὶ ἐνιαυτὸν ἕνα, μετὰ ἔτη φκζ' ἀπὸ πρώτου ἔτους τῆς εις Βαβυλῶνα αἰχμαλωσίας. 9 Ιανναῖος, ὁ καὶ 'Αλέξανδρος, βασιλεὺς ἅμα και ἀρχιερεὺς ἔτη κζ', ὃς καὶ ὠμότατα προέστη. Β.
CHRONICORUM LIB. II.
OLYMP. ABRAHAMUS
EGYPT. SYRIE
JUD.
ROM.
Ptolem. Antio- Hyrca- Consu514
Ever- chus
nus
les
geles Grypus
Narbonam coloniæ de1899
ductæ.
Marcus Terentius Varro
philosophus et poeta nascitur.
Ptolemæus Evergetes
Egyptiorum regnum dimisit, postque eum regnavit Ptolemæus cognomine Salvator,quem Græ
ci appellabant Phusco22
a Hyrcanus pontifex Judæorum Samariam civita
tem, quæ vocabatur Eutemus nostro tempore·
Sebaste vocatur, obsidione captam solo coæquavit: quam suo tempore Ilerodes instaurans
Sebasten in honorem Augusti appellavil.
b VIII. PTOLEMÆUS PHUSCON idemque SOTER
annis XVII et mensibus vl.
cXVI. ANTIOCHUS CYZICENUS annis XVIII.
nem.
R. DCXL. 167
Rhodo terræmotu con- 168
Cussa, colossus ruit.
Jugurtha contra Romanos dimicans capitur.
Cn. Pompeius Magnus 169
oritur.
Jonathas gloriose apud
Judæos pontificatu
gorit. Post eum Judæi reges habere coeperunt.
d Antiochus Cyzicenus;
Grypo ejecto, Syriam_ob‐
tinuit ac rursum Grypus superato Cyziceno
eandem recepit. Ita ex
successione regnabant
invicem adversum se dimicantes.
Cicero Arpini nascitur,
matre Helvia, patre eguestris ordinis ex regio Valscorum genere.
eV. ARISTOBULUS anno 1.
Aristobulus filius Jonathæ, rex pariter et pontifex, primus apud Judæos diadematis sumpsit insigne
post CDLXXXIV Babylonicæ captivitatis annos. Post quem filius suus regnavit Jannæus, cognomento
Alexander, qui pontificatum quoque administrans crudelissime civibus præfuit.
Cc millia Teutonorum
Ambronumque ad Aquas
Sextias cæsa: LXX millia capta per Marium cum
duce Teutomodo.
9 VI. JANNÆUS, idemque ALEXANDER, an. xxVJI.
Turpilius comicus senex
admodum Sinuessæ moritur.
Caius Luci R. DCL.
lius salyrarum scriptor
Neapoli moritur, ac pπblico funere effertur, anno
ælatis XLVI.
C. Marius quinquies
consul juxta Eridanum
Cimbros superat, et de
his cum Catulo triumphat.
• Ιωάνθης (Υρκανός) Ἰουδαίων ἀρχιερεὺς τὴν
Σαμάρειαν, τὴν καθ' ἡμᾶς Σεβαστὴν καλουμένην,
πολιορκήσας εἰς ἔδαφος καθεῖλεν· ἣν ὕστερον Ηρώ
τῆς ἀλλόφυλος ἀναστήσας Σεβαστὴν ὠνόμασεν. Chron.
pasch. p. 181, D.
ὁ Αἰγύπτου καὶ ᾿Αλεξανδρείας η' εβασίλευσε ΠτοÀspaïos ó Þoúoxwv ETη in'. Sync. p. 290, A.
• Συρίας και Ασίας ις' ἐβασίλευσεν Αντίοχος ὁ
Kliznud Een in'. Idem p. 294, C.
4 Ο Γρυπός ἐξεβλήθη ὑπὸ Κυζικηνοῦ, καὶ ἐβασί
λευσεν ὁ Κυζικηνὸς ἔτη την· καὶ πάλιν ὁ Γρυπός,
ἐκβαλὼν τὸν Κυζικηνόν, ἐβασίλευσε τὰ λοιπὰ ἔτη δ'·
καὶ οὕτως ἐκ διαδοχῆς ἐπολέμουν ἀλλήλους. Idem p.
292, A, B.
• Αρχιερεὺς ἐν Ἱερουσαλήμ Αριστόβουλος έτος α'.
Chron. pasch. p. 184, A.
[ Οὗτος Αριστόβουλος υἱὸς Ἰωάνθου πρὸς τῇ ἀρ
χιερωσύνῃ διάδημα περιέθετο βασιλικὸν πρῶτος ἐπὶ
ἐνιαυτὸν ἕνα, μετὰ ἔτη φκζ' ἀπὸ πρώτου ἔτους τῆς εις
Βαβυλῶνα αἰχμαλωσίας. Ibidem.
9 Ιανναῖος, ὁ καὶ 'Αλέξανδρος, βασιλεὺς ἅμα και
ἀρχιερεὺς ἔτη κζ', ὃς καὶ ὠμότατα προέστη. Ibid. Β.
Ita codex vetus præstantissimus Vat. Apud Scaligerum, aninad. p. 148, Ectenias, quod is audacter
vituperat stultum dicens commentum recentiorum, quod nullus codex habeat.
col. 515–516page 209 of 251
PG 19:515Σέλευκον ζώντα κατέκαυσεν ὁ Κυζικηνός Αν Ο Πτολεμαῖον τὸν Σωτῆρα ἡ μήτηρ Κλεοπάτρα τῆς Αιγύπτου θ' Πτολεμαῖος ὁ καὶ ᾿Αλέξανδρος. Ο Αντίοχος, φυγὼν εἰς Πάρθους, Πομπηΐῳ προβ Αἰγύπτου ι' ἐβασίλευσε Πτολεμαῖος ὁ ἐξων εὶς
EUSEBI CÆSARIENSIS OPP. PARS I.
HISTORICA.
QLYMP.
ABRAHA- EGYPT. SYRIA
MUS
JUD.
ROM.
Ptolem. AntioPhu- chus
scon Cyzic.
næus
Jan- Consules
M. Furius poeta cogno1918
mento Bibaculus CremoThraces a Romanis victi
per Didium.
næ nascitur.
a Seleucus ab Antiocho filio Cyziceni vivus exuritur.
Titus Lucretius poeta nascitur: qui postea amatorio poculo in furorem versus, cum aliquot libros per
intervalla insaniæ conscripsisset, quos postea Cicero emendavit, propria se manu interfecit anno ætatis
quadragesimo quarto.
6 Expulso de regno Ptolemæo Phuscone per matrem Cleopatram et in
Cyprum secedente, ipsa
regnavit.
Ptolemæus Cyrenæorum
rex, cui Appionis cognomen erat, Cyrene moriens Romanos testamento reliquit hæredes regni
Bui.
c IX. PTOLEM.EUS, qui et ALEXANDER, annis x.
Rursum in Sicilia bellum servile consurgit.
Aquilius in Sicilia
belluin servile compescuit.
XVII. PHILIPPUS annis 11.
d Antiochus in Parthos
ſugiens Pompeio se deinceps tradidit: post quem
Philippus captus est à Ga- 172
binio.
R. DCLX.
Huc usque Syria possessa per reges in Romanam ditionem cessit.
OLYMP. ABRAHA- ÆGYPT. JUD.
MUS
ROM.
Ptolem. Jan- Consu
Alexan- næus
les
der
Bellum adversum Romanos,
Picentes, Marsi Pelignique
in overunt.
Alexander matrem suam oc- 173
cidit.
e X. PTOLEMÆUS,
qui expulsus fuerat, annis VHI.
L. Pomponius Bononiersis
Atellanaruin scriptor clarus
habetur.
Hic Ptolemæus, qui a matre fuerat ejectus, regressu9
de fuga regnum obtinuit, quia
Alexandrum, qui ante eum
fuerat, ob interfectionem matris cives pepulerant.
Plotius Gallus primus Romæ Latinam rhetoricam docuit de quo Cicero sic refert: ‹ Memoria teneo
pueris nobis primuin Latine docere coepisse Plotium quemdam. >
C. Valerius Catullus scriptor lyricus Veronæ nascitur.
Sylla Athenienses vastat.
Templum Apollinis tertio
apud Delphos a R. DCLXX
Thracibus incensum, et Roma Capitolium.
Sallustius Crispus scriptor
historicus in Sabinis Amiternt
nascitur.
P. Terentius Varro vico
Atace in provincia Narbonensi
nascitur qui postea xxxV
annum agens Græcas litteras
summo studio didicit.
• Σέλευκον ζώντα κατέκαυσεν ὁ Κυζικηνός Αν
tloxos. Sync. p. 292, B.
Ο Πτολεμαῖον τὸν Σωτῆρα ἡ μήτηρ Κλεοπάτρα τῆς
Barthelas &nhacev. Idem p. 290, B.
• Αιγύπτου θ' Πτολεμαῖος ὁ καὶ ᾿Αλέξανδρος. Chron.
pasch. p. 182.
Descriptione Romæ facta, inventa sunt hominum CDLXIII
millia.
Jannæus rex Judæorum plurimas civitates capit Syriæ.
Vultacilius [al. Acilius] Plautus Latinus rhetor, Cn. Pompeii libertus et doctor scholam Romæ aperuit.
Vicesimo sexto ætatis suæ
anno Cicero Quintium defendit
Ο Αντίοχος, φυγὼν εἰς Πάρθους, Πομπηΐῳ προβ
Ewxɛv autóv. Idem p. 292, B.
• Αἰγύπτου ι' ἐβασίλευσε Πτολεμαῖος ὁ ἐξων εὶς
Etn n'. Chron. pasch, v. 183,
col. 517–518page 210 of 251
PG 19:517Αιγύπτου ια' βασιλεύς Πτολεμαῖος ὁ νέος Διόνυ ὁ Ἰουδαίων ζ' ἐβασίλευσε Σαλίνα, ἡ καὶ ᾿Αλεξάν Αρχιερεὺς Υρκανός. τῶν ἀδύτων, τουτέστι τῶν ἁγίων τοῦ ἱεροῦ πρόεισι, ᾿Αριστόβουλον δέσμιον ποιεῖ Ρωμαίοις, Υρκανῷ τὴν ἀρχιερωσύνην παραδίδωσι, καὶ ᾿Αντίπατρον τινα Ασκαλωνίτην τῆς Παλαιστίνης ἐπιμελητὴν καθιστᾷ, τό τε πᾶν ἔθνος Ἰουδαίων υπόφορον 'Ρωμαίοις κατα Καίσαρ Λυσιτανίαν καί τινας περὶ τὸν Ὠκεανὸν 4 Πομπήιος πολιορκεῖ μὲν τὰ Ἱεροσόλυμα, μέχρι νήσους κατεστρέψατο. 301, Α.
CHRONICORUM LIB. II.
OLYMP.
ABRAHA- EGIPT. JUD.
MUS
ROM.
Ptolem. Jan. ConsuDiony
les
næus
sus
Roscio contra Chrysogonum
defenso, Cicero Athenas secedit. Deinde post triennium
Romam regreditur.
Titus Quintus Atta scriptor
togatarum Romæ moritur: sepultusque via Prænestina ad
milliarium secundum.
a XI. PTOLEMÆUS Dionysus cognomine annis xxx.
Bellum gladiatorum in Campania gestum.
L. Lucullus primus imperator appellatus est victa Armenia, Mesopotamia, et Nisibi
cum fratre regis capta.
Pompeius R DCLXXX.
universam
M. Lucullus de Bessis triumphavit, capta Cabyle [al. CaHiberiam subjugavit.
Crassus quoque triumphavit.
Sulla Romam obtinuit, et
post biennium [al. triennium]
moritur.
Lepidus hostis publicus judicatur.
Pompeius gloriosissime
triumphavit.
6 VII. ALEXANDRA annis 1x.
ybe], Tomis, et cæteris viciDis (al. universis] urbibus.
M.Porcius Cato Stoicus phi- 178
losophus agnoscitur.
Lucus Daphnensium juxta
Antiochiam a Pompeio Apolliai consecratur.
Alexandra, qua et Salina,
uxor Alexandri Hierosolymis
regnavit; ex [al. in] cujus
ætate Judæos rerum confusio
et variæ clades oppresserunt
Antiochia et Syria a Romanis capta.
Creticum bellum motum.
Unde Metellus Creticus.
Virgilius Maro in pago, qui
Andes dicitur, haud procul a
Mantua nascitur, Pompeio et
Crasso consulibus, Idibus Oc-·
tobribus.
c VIII. HYRCANUS annis XXXIV.
Judæi Romanorum per Pompeium novi vectigales sunt
facti, et pontificatum apud
eos suscepit Hyrcanus.
་
Aristobulus et Hyrcanus filii Alexandræ contra se de imperio dimicantes occasionem præbuere Romanis ut Judæam invaderent. Itaque Pompeius Hierosolymam veniens, capta urbe, reserato templo, usque ad
Sancta sanctorum accedit: Aristobulum vinctum secum abducit: pontificatum confirmat Hyrcano:
deinde Antipatrum Herodis Ascalonitæ filium procuratorem Palæstinæ facit.
Libya per testamentum Ap1951
pionis regis Romanis relicta. 179
Horatius Flaccus satyricus
libertino
et lyricus poeta R DCX.
patre
Venusii nascitur.
Ea, quæ de Catilina, Сеthego, Lentulo, et consule 180·
Cicerone Sallustius scribit,
et Livius, hoc gesta sunt tem1957
pore.
Pompeius imperator appel1958
latus.
Messala Corvinus orator nascitur, et Titus Livius Patavi- 181
bus scriptor historicus.
Apollodorus Pergamenus
Græcus orator præceptor Callidii et Augusti clarus habetur.
Pompeius captis Hierosolymis Judæos tributarios facit.
Cicero in exsilio annum fa -
cit honorifice susceptus a Plancio.
eCæsar Lusitaniam et quasdam insulas in Oceano capit.
Virgilius Cremonæ studiis
eruditur.
Catullus tricesimo ætatis
suæ anno Romæ moritur.
M. Callidius orator clarus habetur: qui bello postea cívili Cæsarianas partes secutus, cum togatam Galliam regeret, Placentiæ obiit,
• Αιγύπτου ια' βασιλεύς Πτολεμαῖος ὁ νέος Διόνυ
cos En N. Chron. pasch. p. 183, B.
ὁ Ἰουδαίων ζ' ἐβασίλευσε Σαλίνα, ἡ καὶ ᾿Αλεξάν
ga, Ern. Sync.p. 295, C.
• Αρχιερεὺς Υρκανός. Nicephorus in editione
Syncelli p. 408. B.
τῶν ἀδύτων, τουτέστι τῶν ἁγίων τοῦ ἱεροῦ πρόεισι,
᾿Αριστόβουλον δέσμιον ποιεῖ Ρωμαίοις, Υρκανῷ τὴν
ἀρχιερωσύνην παραδίδωσι, καὶ ᾿Αντίπατρον τινα
Ασκαλωνίτην τῆς Παλαιστίνης ἐπιμελητὴν καθιστᾷ,
τό τε πᾶν ἔθνος Ἰουδαίων υπόφορον 'Ρωμαίοις κατα
totroɛ. Chron. pasch. p. 184, 185. Sync. p. 299, B.
• Καίσαρ Λυσιτανίαν καί τινας περὶ τὸν Ὠκεανὸν
4 Πομπήιος πολιορκεῖ μὲν τὰ Ἱεροσόλυμα, μέχρι νήσους κατεστρέψατο. Sync. p. 301, Α.
col. 519–520page 211 of 251
PG 19:519ο Καίσαρ, τὸν Ρήνον ποταμὸν διαβάς, Γερμανούς 6 Τὸ ἐν Ὀλυμπίᾳ ἄγαλμα ἐκεραυνώθη. Β. ο Καίσαρ Γερμανοὺς καὶ Γάλλους κατέστρεψε. Η Αλεξανδρείας καὶ Αἰγύπτου ἐβασίλευσε Κλεοπά Γάϊος Καίσαρ πρὸς Πομπήϊον ἐπολέμησεν. / Ρωμαίων μόναρχος Γάϊος Ιούλιος Καίσαρ ἔτη ε'. Ο Γάϊος Ιούλιος Καίσαρ πρῶτος Ρωμαίων ᾑρέθη μόναρχος βασιλεύς· καὶ οἱ μετ' αὐτὸν Καίσαρες προσ Η Αντώνιος τὸν ἕβδομον παρὰ Ρωμαίοις μῆνα Κυντίλλιον καλούμενον Ἰούλιον μετονομασθῆναι ἐψηφίσατο διὰ τὸ γεννηθῆναι ἐν αὐτῷ (Ἰούλιον). ὁ Γάτες Ιούλιος Καίσαρ ἐσφάγη. 189,
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS 1.
HISTORICA.
OLYMP.
ABRAHA- ÆGYPT. JUB.
MUS
ROM.
sus
Crassus consul cum filio
apud Carras captus.
Ventidius primus Romano1963
rum Parthos superat.
Curio promR. DCC.
plus et popularis
orator Romæ habetur insignis,
qui deinceps in Africa pudore
amissi exercitus mori maluit,
quam redire.
Ptolem. Hyrca- ConsuDiony- nus
les
a Cæsar Rhenum transiens
Germanos vastat.
6 Simulacrum Olympici Jovis tactum fulmine.
Virgilius sumpta toga Mediolanum transgreditur: et
post breve tempus Romam
pergit.
c Cæsar Germanos et Gallos
capit.
d XII. CLEOPATRA annis xx11.
e Principium belli civilis
Cæsaris et Pompeii.
Diodorus Siculus Græcæ
scriptor Historiæ clarus habetur.
OLYMP.
ABRAHA- EGYPT. JUD.
MUS
ROM.
M. Coelius [al. Cæcilius]
prætor, et T. Annius Milo
exsul [al. exsules] oppressi
res novas in Thuriano Bruttioque agro simul molientes.
Cleopa Hyrca- C. Julius
Cæsar
tra
nus
I. C. JULIUS CÆSAR annis v.
Pompeius prælio victus e
fugiens a spadonibus Alexandrini regis occiditur.
g Ex hoc loco continua Romanis nascuntur imperia in diem vitæ principalia: et regnat apud Romanos
prinus omnium Caius Cæsar, qui primus singulare arripuit imperium; a quo Cæsares Romanorum prin.
cipes appellati.
Ptolemæi cadaver cum lorica aurea inventum in Nilo.
Cæsar in Ægypto regnum
Cleopatræ confirmat ob stupri gratiam.
Cleopatra regio comitatu 184
Urbem ingressa.
Romæ basilica Julia dedicata.
Decretum senatus et Athe.
niensium ad Judæos mittitur.
qui per legationem amicitiam
postularant.
Nigidius Figulus Pythagoricus et magus in exsilio moritur.
Prohibitæ lecticis margaritisque uti, quæ nec viros nec liberos haberent, et minores essent annis quadraginta quinque.
Cassius Judæa capta templum spoliat.
Servius Sulpicius jurisconsultus, et P. Servilius Isauricus publico funere elati.
h Antonius decrevit quintilem mensem Julium debere dici, quia in eo natus fuerat Julius Cæsar.
i Idibus Martiis C. Julius Cæsar in curia occiditur: et fasces statim suscipit P. Dolabella.
C. Julii Cæsaris corpus ob honorem in rostris concrematurn.
Romæ tres soles simul exorti paulatim in eumdem orbem coierunt. Inter cætera portenta, quæ facta
sunt toto orbe, bos in suburbano Romæ ad arantem locutus est: frustra se urgeri; non enim frumenta,
sed homines brevi defuturos.
ο Καίσαρ, τὸν Ρήνον ποταμὸν διαβάς, Γερμανούς
Exelpwcato. Sync. p. 131, A.
6 Τὸ ἐν Ὀλυμπίᾳ ἄγαλμα ἐκεραυνώθη. Ibidem, Β.
ο Καίσαρ Γερμανοὺς καὶ Γάλλους κατέστρεψε.
Ibidem, A.
Η Αλεξανδρείας καὶ Αἰγύπτου ἐβασίλευσε Κλεοπά
tpå Etŋ x.6′. Idem p. 303, A.
• Γάϊος Καίσαρ πρὸς Πομπήϊον ἐπολέμησεν. Idem
p. 301, B.
/ Ρωμαίων μόναρχος Γάϊος Ιούλιος Καίσαρ ἔτη ε'.
Idem p. 303, B.
Ο Γάϊος Ιούλιος Καίσαρ πρῶτος Ρωμαίων ᾑρέθη
oi
μόναρχος βασιλεύς· καὶ οἱ μετ' αὐτὸν Καίσαρες προσ
nropeúensav. Chron. pasch. p. 177, B.
Η Αντώνιος τὸν ἕβδομον παρὰ Ρωμαίοις μῆνα
Κυντίλλιον καλούμενον Ἰούλιον μετονομασθῆναι ἐψηφίσατο διὰ τὸ γεννηθῆναι ἐν αὐτῷ (Ἰούλιον). Idem
p. 303, C.
ὁ Γάτες Ιούλιος Καίσαρ ἐσφάγη. Idem. p. 189, G.
col. 521–522page 212 of 251
PG 19:521Ρωμαίων δεύτερος εβασίλευσε Καίσαρ Σεβα στὰς Αύγουστος, ὁ καὶ Οκτάβιος, ἔτη νς', μῆνας ς'. καὶ πολλὰ διαμαχησάμενος, ἀναιρεῖται· καὶ ἐνταῦθα καταλήγει τὸ τῶν Ἰουδαίων βασίλειον. Ἐνταῦθα δὲ ὁ προφητευόμενος παρὰ τῷ Δανιὴλ Χριστὸς ἡγούμενος Οἱ Ἀντιοχεῖς ἔνθεν ἀριθμοῦσι τοὺς αὐτῶν χρότέλος λαμβάνει μέχρι γὰρ Ηρώδου χριστοὶ ἡγούμε ο Αντίγονος, τῇ Ἰουδαίων βασιλείᾳ ἐπαναστάς, νοι· οὗτοι δὲ ἦσαν οἱ ἀρχιερεῖς, οἵτινες προεστήκεισαν τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους, ἀρξάμενοι μὲν ἀπὸ τῆς κατά
CHRONICORUM LIB. II.
OLYMP.
ABRAHA- ÆGYPT.
MUS
JUD.
ROM.
Antonius adversum Augustum Cæsarem bellum movet.
Publius mimographus natione Syrus Ro- R. DCCX.
mæ scenam tenel.
Cleopa Hyrca- Augustus
tra
nus
a II. CÆSAR AUGUSTUS OCTAVIANUS,
annis LVI, mensibus vi, a quo et reges
Romanorum Augusti appellati.
Cicero in Formiano suo ab
Herennio Pompilio occiditur
LXIV ætatis suæ anno.
b Ab loco Antiocheni sua tempora computant.
ง
Laberius mimorum scriptor decimo mense post Caium Cæsarem Puteolis moritur
Ciceronis caput cum manu dextera pro rostris positum: juxtaque coronata Pompillı militis imago, qui
eum occiderat.
Ovidius Naso nascitur in
Pelignis.
Cicero, ut quibusdam placet, interficitur in Caietis.
Templa Rhodiorum depopulatus est Cassius.
Vibium Maximum designa-
¡um quæstorem agnovit dominus suus, atque abduxit.
Secunda secessio Augusti
et Antonii consulis.
Cornificius poeta a militibus desertus interiit, quos sæpe fugientes galeatos lepores appellarat. Hujus
seror Cornificia, cujus insignia exstant epigrammata.
C. Falcidius tribunus plebis legem tulit, ne quis testamento plus legaret, quam ut quarta pars hæredibus superesset, si quatuor aut minus essent. Si autem plus quatuor, medietas eo tenore, ut sive liberis
sive propinquis pater sua legaret, illa pars quam Falcidius constituit, nisi pater interdixerit, et legatis
fruentibus, et iisdem carentibus æqualiter partiretur.
Curtius Salassus [al. Thalassus] in insula Arado cum quatuor cohortibus vivus combustus est, quod
tributa gravius exigeret.
taberna Meritoria trans Tiberim oleum terra erupit, fluxitque tota die sine intermissione, significans
Christi gratiam ex gentibus
Antonium superat Augustus, et interveniente senatu cum eo in amicitiam regreditur.
Cornelius Nepos scriptor
bistoricus clarus habetur.
Furnii pater et filius clari
oratores habentur: quorum
filius consularis ante patrem
moritur.
M. Bavius poeta, quem Virgilius in Bucolicis notat, in
Cappadocia moritur.
Sallustius diem obiit qu
driennio ante Actiacum bellum.
Luna secundum Romanos
cursus inventus est.
c Antigonus contra Judæos dimicans tandem occiditur: a quo usque in præsens tempus Hierosolymo
rum regnum destructum est. Siquidem Herodes post eum a Romanis constitutus est princeps alienigena,
et nihil omnino ad Judæam pertinens.
Hyrcanus contra Parthos pugnans, captivus apud illos ductus est. Hyrcano captivo facto, Herodes Antipatri Ascalonitæ et matris Cypridis Arabicæ tilius a Romanis Judæorum suscipit principatum: cujus
tempore Christi nativitate vicina, regnum et sacerdotium Judææ, quod prius per successiones minorum
tenebatur, destructum est, completa prophetia, quæ ita per Moysem loquitur: Non deficiet princeps ex
Juda,
neque dux de femoribus ejus, donec veniat cui repromissum est. Et ipse erit exspectatio gentium. (Gen.
XLIX, 10.) In hoc enim loco Christus, quem Danielis scriptura præfatur, accepit finem. Nam usque ad Ilerodem christi, id est sacerdotes, erant reges Judæorum: qui imperare cœperant a sexagesima quinta olym
• Ρωμαίων δεύτερος εβασίλευσε Καίσαρ Σεβαστὰς Αύγουστος, ὁ καὶ Οκτάβιος, ἔτη νς', μῆνας ς'.
Chron. pasch. p. 189, D.
καὶ πολλὰ διαμαχησάμενος, ἀναιρεῖται· καὶ ἐνταῦθα
καταλήγει τὸ τῶν Ἰουδαίων βασίλειον. Ἐνταῦθα δὲ ὁ
προφητευόμενος παρὰ τῷ Δανιὴλ Χριστὸς ἡγούμενος
• Οἱ Ἀντιοχεῖς ἔνθεν ἀριθμοῦσι τοὺς αὐτῶν χρό- τέλος λαμβάνει μέχρι γὰρ Ηρώδου χριστοὶ ἡγούμε
. Sync. p. 305, C.
ο Αντίγονος, τῇ Ἰουδαίων βασιλείᾳ ἐπαναστάς,
PATROL. GR. XIX.
νοι· οὗτοι δὲ ἦσαν οἱ ἀρχιερεῖς, οἵτινες προεστήκεισαν
τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους, ἀρξάμενοι μὲν ἀπὸ τῆς κατά
col. 523–524page 213 of 251
PG 19:523Δαρεῖον ἀνανεώσεως τοῦ ἱεροῦ, κατὰ τὴν ἑξηκοστὴν καὶ πέμπτην Ὀλυμπιάδα, λήξαντες δὲ ἐπὶ Υρκανόν, ἐπὶ τῆς ρπς Ολυμπιάδος· τὰ δὲ μεταξὺ τούτων γε νέσθαι ἔτη υπγ', οπόσα δὴ ἡ τοῦ Δανιὴλ προφητεία θεσπίζει λέγουσα· Καὶ γνώσῃ καὶ συνήσεις ἀπὸ ἐξόδου λόγου τοῦ ἀποκριθῆναι, καὶ τοῦ οἰκοδομῆσαι Ἱερουσαλήμ, ἕως Χριστοῦ ἡγουμένου εβ δομάδες ἑπτὰ καὶ ἑβδομάδες ξύ. Αὗται αἱ ἐννέα καὶ ἑξήκοντα ἑβδομάδες συμπληροῦσι χρόνον ἐτῶν υπγ' όπόσα έτη τυγχάνει τῆς ἀρχῆς τῶν χριστῶν ἡγουμένων· ὧν τελευταίου Υρκανοῦ ἀπὸ Πάρθων αἰχμαλώτου ληφθέντος, ο Ηρώδης τοῦ ᾿Αντιπάτρου μηδὲν προσήκουσαν αὐτῷ τὴν τῶν Ἰουδαίων βασι λείαν ὑπὸ Αὐγούστου καὶ συγκλήτου Ρωμαίων παρ ραλαμβάνει· κάπειτα οἱ τούτου παῖδες μέχρι τῆς ὑστάτης Ἱεροσολύμων πολιορκίας· οὐκ ἔτι οἱ ἐκ δια δοχῆς τοῦ ἱερατικοῦ γένους ἱερῶντο τῷ Θεῷ, οὐδὲ διὰ βίου κατὰ τὸν Μωϋσέως νόμον· ἄσημοι δέ τινες ἄλ λοτε ἄλλοι· καὶ οἱ μὲν ἐνιαύσιοι, οἱ δὲ ἔτι ὀλίγῳ πλέον, παρὰ τῶν Ῥωμαϊκῶν ἡγουμένων τὴν ἀρχιερωσύνην ἐξωνοῦντο. Ηρώδης Αντιπάτρου τοῦ ᾿Ασκαλωνίτου καὶ μη τρὸς Κύπριδος ᾿Αραβίασης οὐδὲν αὐτῷ προσήκουσαν τὴν Ἰουδαίων βασιλείαν ὑπὸ Ῥωμαίων ἐγχειρίζεται, καθ᾽ ἐν τῆς τοῦ Χριστοῦ γεννήσεως πλησιαζούσης, ή ἐκ προγόνου διαδοχή, ἀρχιερωσύνη τε καὶ ἀρχὴ τῶν Ἰουδαίων κατελύθη, συμπληρουμένης τῆς παρὰ Μωϋσῃ λεγούσης προφητείας· Οὐκ ἐκλείψει ἄρχων ἐξ Ἰούδα, καὶ ἄρχων ἐκ τῶν μηρῶν αὐτοῦ, ἕως ἂν ἔλθῃ ᾧ ἀπόκειται, καὶ αὐτὸς προσδοκία ἐθνῶν. Εξῆς δὲ ὁ Δανιὴλ προφητεύει λέγων· καὶ μετὰ τὰς ζ' καὶ ξθ' ἑβδομάδας ἐξολοθρευθήσεται, καὶ χρί σμα οὐκ ἔσται ἐν αὐτῷ, καὶ τὸ ἱερὸν καὶ τὸ ἅγιον διαφθερεῖ λαὸς ἡγουμένου ἐρχομένου, καὶ κοπή σονται ἐν κατακλυσμῷ πολέμου· καὶ ἑξῆς φησι Καὶ ἐπὶ τὸ ἱερὸν βδέλυγμα τῶν ἐρημώσεων, καὶ ἕως συντελείας καιροῦ συντέλεια δοθήσεται ἐπὶ τὴν ἐρήμωσιν. 509, 310. «Τῶν παρὰ Ἰουδαίοις ἀρχιερέων ἐκλειπόντων, Ηρώδης ἀλλόφυλος βασιλεύει. ὁ Ἡρώδης, Ανάνηλόν τινα μεταπεμψάμενος ἀπὸ Βαβυλῶνος, Ιουδαίων ἀρχιερέα καθίστησι. Μετ' οὐ πολὺ δὲ, τοῦτον παύσας, ᾿Αριστόβουλον τὸν ἀδελφών τῆς ἑαυτοῦ γυναικός, υἱὸν ὄντα Υρκανοῦ, ἐπὶ τὴν τιμὴν προάγει. Ἐνιαυτοῦ δὲ διαγενομένου, πάλιν τῷ Ανανήλῳ ἀποδίδωσι, τὸν Ἀριστόβουλον ἀνελών. ο Αύγουστος πεζὸν ἐθριάμβευσε θρίαμβον.
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I.
HISTORICA.
piade, et ab instauratione templi sub Dario, usque ad Hyrcanum et centesimam octogesimam sextam
olympiadem, annis cccclxxxi in medio transactis, quos Daniel significat dicens: Et scies et intelliges ab
initio sermonis respondendi et ædificandi Hierusalem, usque ad Christi principatum, hebdomadæ septem, et
hebdomadæ sexaginta duæ (Dan. 1x, 25): quæ LXIX hebdomadæ faciunt annos cccclxxxIII: in quibus
christi, id est sacerdotes, per unctionem consecrati, regnaverunt usque ad Hyrcanum: quo extremo
omnium a Parthis capto, Herodes Antipatri filius nihil ad se pertinentem Judæam ab Augusto et senatu
accipit; filiique ejus post eum regnaverunt, usque ad novissimam Hierosolymorum captivitatem, nequa•
quam ex successione sacerdotalis generis pontificibus constitutis, neque perpetuitate vitæ secundum legem Moysi servientibus Deo. Ignobiles vero quidam, et alio tempore alii, et nonnulli unius anni, sive
modico amplius, a Romanis imperatoribus sacerdotium emebant. Quæ omnia etiam Daniel propheta vaticinatur ita dicens: Εt post hebdomades vut et LXII, interibit chrisma, et judicium non erit in eo: et templum et sanctum corrumpet populus duce veniente et cadentur in cataclysmo belli (ibid. 26). Et in consequentibus: Et super templum, inquit, abominatio desolationum: et usque ad consummationem temporis
consummativ dabitur super desolationem (Ibid. 27).
OLYMP. ABRAHA- EGYPT. JUD.
MUS
ROM.
Cleopa Herodes Augutra
slus
a 1. HERODES alienigena, deficiente pontificum principatu, annis xxxvII.
Antonii
R. DCCXX. 187
et Augusti fadus.
b llerodes Ananelum quemdam de Babylone accitum pontificem Judæorum constituit: et post exiguum
temporis, Aristobulum fratrem. uxoris suæ, nepotem Hyrcani, successorem ei dedit: quo post annua
interfecto, rursum Ananelo reddidit sacerdotium.
Colonias deduxere Romani.
c Augustus triumphavit pedestris certaminis triumpho.
Nicetes et Hybreas [al. Tybreas] et Theodorus, et Plutio nobilissimi artis rhetoricæ Græci præceptores
habentur.
Δαρεῖον ἀνανεώσεως τοῦ ἱεροῦ, κατὰ τὴν ἑξηκοστὴν
καὶ πέμπτην Ὀλυμπιάδα, λήξαντες δὲ ἐπὶ Υρκανόν,
ἐπὶ τῆς ρπς Ολυμπιάδος· τὰ δὲ μεταξὺ τούτων γε
νέσθαι ἔτη υπγ', οπόσα δὴ ἡ τοῦ Δανιὴλ προφητεία
θεσπίζει λέγουσα· Καὶ γνώσῃ καὶ συνήσεις ἀπὸ
ἐξόδου λόγου τοῦ ἀποκριθῆναι, καὶ τοῦ οἰκοδομῆσαι Ἱερουσαλήμ, ἕως Χριστοῦ ἡγουμένου εβδομάδες ἑπτὰ καὶ ἑβδομάδες ξύ. Αὗται αἱ ἐννέα
καὶ ἑξήκοντα ἑβδομάδες συμπληροῦσι χρόνον ἐτῶν
υπγ' όπόσα έτη τυγχάνει τῆς ἀρχῆς τῶν χριστῶν
ἡγουμένων· ὧν τελευταίου Υρκανοῦ ἀπὸ Πάρθων
αἰχμαλώτου ληφθέντος, ο Ηρώδης τοῦ ᾿Αντιπάτρου
μηδὲν προσήκουσαν αὐτῷ τὴν τῶν Ἰουδαίων βασιλείαν ὑπὸ Αὐγούστου καὶ συγκλήτου Ρωμαίων παρ
ραλαμβάνει· κάπειτα οἱ τούτου παῖδες μέχρι τῆς
ὑστάτης Ἱεροσολύμων πολιορκίας· οὐκ ἔτι οἱ ἐκ διαδοχῆς τοῦ ἱερατικοῦ γένους ἱερῶντο τῷ Θεῷ, οὐδὲ διὰ
βίου κατὰ τὸν Μωϋσέως νόμον· ἄσημοι δέ τινες ἄλλοτε ἄλλοι· καὶ οἱ μὲν ἐνιαύσιοι, οἱ δὲ ἔτι ὀλίγῳ πλέον,
παρὰ τῶν Ῥωμαϊκῶν ἡγουμένων τὴν ἀρχιερωσύνην
ἐξωνοῦντο.
Ηρώδης Αντιπάτρου τοῦ ᾿Ασκαλωνίτου καὶ μητρὸς Κύπριδος ᾿Αραβίασης οὐδὲν αὐτῷ προσήκουσαν
τὴν Ἰουδαίων βασιλείαν ὑπὸ Ῥωμαίων ἐγχειρίζεται,
καθ᾽ ἐν τῆς τοῦ Χριστοῦ γεννήσεως πλησιαζούσης, ή
ἐκ προγόνου διαδοχή, ἀρχιερωσύνη τε καὶ ἀρχὴ τῶν
Ἰουδαίων κατελύθη, συμπληρουμένης τῆς παρὰ
Μωϋσῃ λεγούσης προφητείας· Οὐκ ἐκλείψει ἄρχων
ἐξ Ἰούδα, καὶ ἄρχων ἐκ τῶν μηρῶν αὐτοῦ, ἕως
ἂν ἔλθῃ ᾧ ἀπόκειται, καὶ αὐτὸς προσδοκία ἐθνῶν.
Εξῆς δὲ ὁ Δανιὴλ προφητεύει λέγων· καὶ μετὰ τὰς
ζ' καὶ ξθ' ἑβδομάδας ἐξολοθρευθήσεται, καὶ χρί
σμα οὐκ ἔσται ἐν αὐτῷ, καὶ τὸ ἱερὸν καὶ τὸ ἅγιον
διαφθερεῖ λαὸς ἡγουμένου ἐρχομένου, καὶ κοπή
σονται ἐν κατακλυσμῷ πολέμου· καὶ ἑξῆς φησι
Καὶ ἐπὶ τὸ ἱερὸν βδέλυγμα τῶν ἐρημώσεων, καὶ
ἕως συντελείας καιροῦ συντέλεια δοθήσεται ἐπὶ
τὴν ἐρήμωσιν. Sync. p. 509, 310.
«Τῶν παρὰ Ἰουδαίοις ἀρχιερέων ἐκλειπόντων,
Ηρώδης ἀλλόφυλος βασιλεύει. Chron. pasch. p.
189, A.
ὁ Ἡρώδης, Ανάνηλόν τινα μεταπεμψάμενος ἀπὸ
Βαβυλῶνος, Ιουδαίων ἀρχιερέα καθίστησι. Μετ' οὐ
πολὺ δὲ, τοῦτον παύσας, ᾿Αριστόβουλον τὸν ἀδελφών
τῆς ἑαυτοῦ γυναικός, υἱὸν ὄντα Υρκανοῦ, ἐπὶ τὴν
τιμὴν προάγει. Ἐνιαυτοῦ δὲ διαγενομένου, πάλιν τῷ
Ανανήλῳ ἀποδίδωσι, τὸν Ἀριστόβουλον ἀνελών.
Idem p. 190, B, et Sync, p. 311,
ο Αύγουστος πεζὸν ἐθριάμβευσε θρίαμβον. Sync.
p. 305, D.
col. 525–526page 214 of 251
PG 19:525Ο Αντώνιος "Αραβίαν Κλεοπάτρα παρέδωκε. λις ἡ κατὰ ᾿Ακτίαν ἐκτίσθη. 308, [ Εντεῦθέν τινες ἀριθμοῦσι τὸ πρῶτον ἔτος Αὐτ ὁ Πρὸς ᾿Αντώνιον ἀνίσταται πόλεμος Αὐγούστου. γούστου μοναρχίας. Οἱ δὲ ἐν ᾿Αλεξανδρείᾳ Η 'Αντώνιος καὶ Κλεοπάτρα παραχρῶνται ἑαυτούς. 311, Αὔγουστος, ἐλθὼν εἰς Αἴγυπτον, κρατεῖ τῆς Αἰγύπτου, τὴν τῶν Πτολεμαίων καθελών βασιλείαν, διαρκέσασαν ἔτεσι σης'. Οκτάβιος Αύγουστος προσηγορεύθη· καὶ ὁ Σεξτί πως μὴν ὁμοίως αὐτὸς ἀνηγορεύθη. Νικόπου ἀπὸ τοῦ ιδ' ἔτους ἀριθμοῦσι τοὺς Αὐγούστου χρόνους. 9 Κλεοπάτρας παῖδας Ἥλιον καὶ Σελήνην κατῆξεν εἰς 'Ρώμην Αὔγουστος, θρίαμβον ἐπ' αὐτοῖς ἥδιστον Ῥωμαίοις ἐνδειξάμενος. 511, Β. * Αύγουστος Ρωμαίοις ἐνομοθέτησεν. ὁ Τιμήσεως γενομένης ἐν Ῥώμῃ, ἀπεγράφησαν Ρωμαίων μυριάδες υις' καὶ δ.
CHRONICORUM LIB. II.
OLYMP. ABRAHA- EGYPT. JUD.
MUS
ROM.
Cleo Herodes Augupatra
a Antonius Cleopatræ tradit Arabiam.
Usque ad Cleopatram Pto- 188
lemæi, qui vocabantur Lagidæ,
in Ægypto regnaverunt annis
CCXC [al. ccxcv].
stus
6 Augusti et Antonii tertiæ dissensionis exordium,
quod repudiata sorore Casaris Cleopatram duxisset uxorem.
Artorius medicus Augusti
post Actiacam victoriam naufragio perit.
Ægypti regnum, quod fuit in Alexandria, destructum est, et Romanis paruit.
d Cleopatra et Antonius semet interficiunt, et Ægyptus fit Romana provincia: quam primus tenuit
Caius Cornelius Gallus, de quo Virgilius scribit in Bucolicis.
Gesta sunt ab Augusto bella: Mutinense, quo per illum ab obsidione Antonii Brutus liberatus est;
apud Perusium, Tuscia civitatem, adversum L. Antonium Antonii fratrem consulem; Pharsalicum, apud
Philippos, Macedoniæ urbem, adversum Brutum et Cassium interfectores Cæsaris; Siculum, adversum
Sextum Pompeium Pompeii filium; Actiacum, adversum Antonium et Cleopatram; qui locus in Epiro est.
OLYMP. ABRAHA- JUD.
ROM.
MUS
Hlerodes
Augustus
e Cæsar appellatus Augustus, a quo Sextilis mensis Augusti nomen accepit.
Nicopolis juxta Actium condita, et agon Actius ex eo constitutus.
Quidam ab hoc loco primum annum Augusti monarchiæ supputant.
Anaxilaus Larissæus Pythagoricus et magus ab Augusto Urbe Italiaque pellitur.
g Cum ingenti triumpho et pompa Augustus Romam ingressus, et Cleopatræ liberi Sol et Luna ante
currum ejus ducti.
Cornelius Gallus Forojuliensis poeta, a quo primum Ægyptum rectam supra diximus, XLIII [al. Lxmi]
ætatis suæ anno propria se manu interficit.
k Augustus Romæ plurimas leges statuit.
Indi per legatos ab Augusto
amicitiam postulant.
Messala Corvinus primus præfectus Urbi factus, sexto die magistratu se abdicavit, incivilem potestatem se esse contestans.
i Censu Romæ agitato, inventa sunt civium Romanorum quadragies semel [al. quindecies] centena et
LXIV millia.
Coloniæ deductæ.
Thebæ civitas Ægypti usque
ad solum eruta.
Tralles civitas terræmotu consederunt.
Marcus Terentius Varro philosophus prope nonagenarius moritur.
Munatius Plancus Ciceronis discipulus, orator habetur insignis: qui cum Galliam regeret Comatam,
Lugdunum condidit.
Ο Αντώνιος "Αραβίαν Κλεοπάτρα παρέδωκε. Sync. λις ἡ κατὰ ᾿Ακτίαν ἐκτίσθη. Idem p. 308, C.
p. 308, A.
[ Εντεῦθέν τινες ἀριθμοῦσι τὸ πρῶτον ἔτος Αὐτ
ὁ Πρὸς ᾿Αντώνιον ἀνίσταται πόλεμος Αὐγούστου. γούστου μοναρχίας. Ibidem. Οἱ δὲ ἐν ᾿Αλεξανδρείᾳ
311, A.
Idem
P.
c Máypt toôs of Aayibat. Idem p. 308, C.
Η 'Αντώνιος καὶ Κλεοπάτρα παραχρῶνται ἑαυτούς.
Idem p. 311, A. Αὔγουστος, ἐλθὼν εἰς Αἴγυπτον,
κρατεῖ τῆς Αἰγύπτου, τὴν τῶν Πτολεμαίων καθελών
βασιλείαν, διαρκέσασαν ἔτεσι σης'. Chron. pasch. p.
192, B.
• Οκτάβιος Αύγουστος προσηγορεύθη· καὶ ὁ Σεξτίπως μὴν ὁμοίως αὐτὸς ἀνηγορεύθη. Ibidem. Νικόπου
ἀπὸ τοῦ ιδ' ἔτους ἀριθμοῦσι τοὺς Αὐγούστου χρόνους.
Idem p. 311, C.
9 Κλεοπάτρας παῖδας Ἥλιον καὶ Σελήνην κατῆξεν
εἰς 'Ρώμην Αὔγουστος, θρίαμβον ἐπ' αὐτοῖς ἥδιστον
Ῥωμαίοις ἐνδειξάμενος. Idem p. 511, Β.
* Αύγουστος Ρωμαίοις ἐνομοθέτησεν. Idem p.
ὁ Τιμήσεως γενομένης ἐν Ῥώμῃ, ἀπεγράφησαν
Ρωμαίων μυριάδες υις' καὶ δ. Ibidem, D.
col. 527–528page 215 of 251
PG 19:527ο Λόλλιος Μάρκος 'Ρωμαίοις Γαλατίαν ἐπεκτή 6 Αύγουστος Καίσαρ Καλαβρίαν καὶ Γαλάτας ὑπου Αύγουστος μοναρχίαν ἐγχειριζομένην ἀπώσατο. d.Τιβέριος Αρμενίαν Αὐγούστῳ παρεστήσατο. Αύγουστος Κυζικηνῶν ἐλευθερίαν ἀφείλατο. [ Κανταβροι στασιάσαντες διεφθάρησαν. 9 Ηρώδης ἐν Ἱεροσολύμοις πλεῖστα καὶ μεγάλα ἔκτισεν· ὁ αὐτὸς δὲ καὶ τὴν πάλαι Σαμάρειαν κατερειπομένην ἐκ θεμελίων ἐγείρας, εἰς τιμὴν τοῦ Σε βαστοῦ Αὐγούστου Σεβαστὴν ὠνόμασεν· ἐν Πανιάδι δὲ 4 Αύγουστος Σαμίοις ελευθερίαν παρέσχεν. Σεισμὸς Κύπρου πολλὰ μέρη κατέπτωσεν. Η Γερμανούς κατεστρέψατο Λόλλιος Μάρκος νεω Ο Τιβέριος Καίσαρ ἀνηγορεύθη. 313, » Αύγουστος Γάϊον ᾿Αγρίππαν υιοθετήσατο. η Αποικίας εἰς Πάτρας καὶ Βηρυτον Ρωμαίοι ο Αγρίππας Βόσφορον εχειρώσατο. Τιβέριος Καίσαρ Ουϊνδικοὺς καὶ τοὺς λοιποὺς παρακειμένους τῇ Θράκῃ ὑπέταξεν. 515, 4 Αύγουστος μέγας ἀρχιερεὺς ἐψηφίσθη.
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I. HISTORICA.
OLYMP. ABRAHA- JUD.
RON.
MUS
HeroAugudes
stus
6 Augustus Calabriam et Gallos
vectigales facit.
Quintilius Cremonensis Virgilii et Horatii amicus moritur.
R. DCCXXX.
e Augustus Cyzicenos libertate
privavit.
a Marcus Lollius Galatiam Romanam provinciam facit.
c Augustus, cum ei monarchia
deferretur, renuit.
d Tiberius ab Augusto missus
occupavit Armeniam.
Pylades, Cilix pantomimus, cum veteres ipsi canerent atque saltarent, primus Romæ chorum et fistnlam sibi præcinere fecit.
f Cantabri res novas molientes 190 1996
opprimuntur.
9 Herodes apud Hierosolymam
multas et magnas ædes publicas
construit.
Atratinus, qui septemdecim annos natus Cælium accusaverat, clarus inter oratores habetur. Ad extremorborun tædio in balneo voluntate exanimatus, hæredem reliquit Augustum.
mum.
h Augustus Samiis libertatem
dedit.
i In Cypro plurimæ civitatum
partes terræmotu conciderunt.
k Germanos in arma versos Marcus Lollius superat.
Virgilius Brundusii moritur, Sentio Saturnino et Lucretio Cinna consulibus. Ossa ejus Neapolim
translata in secundo ab urbe milliario sepeliuntur, titulo hujusmodi suprascripto, quem ipse moriens
dictaverat:
Mantua me genuit, Calabri rapuére, tenet nuńc
Parthenope cecini pascúa, rura, duces.
Herodes Samariam, olim jam in cineribus sedentem, a fundamentis suscitans, in honorem Augusti, Augustam, id est Sebastiam, appellavit: et in Paneade, id quod Panion vocatur, exstruxit: et in civitate
Paniotarum Silvano templum ædificavit.
Tiberius Cæsar appellatus est.
Varius et Tucca Virgilii et Horatii contubernales poetæ habentur illustres: qui Eneidos postea libros
emendaverunt, sub ea lege ut nihil adderent.
m Augustus Caium Agrippam
adoptavit in Glium.
Æmilius Macer Veronensis poeta
in Asia nascitur et moritur.
Cestius Smyrnaus Latinam Romæ rhetoricam
R. DCCXL. 192
docuit.
ο Λόλλιος Μάρκος 'Ρωμαίοις Γαλατίαν ἐπεκτή
cato. Sync. p. 313, C.
6 Αύγουστος Καίσαρ Καλαβρίαν καὶ Γαλάτας ὑπου
popous ÉTOIT GEV. Chron. pasch. p. 193.
• Αύγουστος μοναρχίαν ἐγχειριζομένην ἀπώσατο.
Sync. p. 313, C.
d.Τιβέριος Αρμενίαν Αὐγούστῳ παρεστήσατο.
Ibidem.
• Αύγουστος Κυζικηνῶν ἐλευθερίαν ἀφείλατο. Ibid.
[ Κανταβροι στασιάσαντες διεφθάρησαν. Sync. p.
9 Ηρώδης ἐν Ἱεροσολύμοις πλεῖστα καὶ μεγάλα
ἔκτισεν· ὁ αὐτὸς δὲ καὶ τὴν πάλαι Σαμάρειαν κατερειπομένην ἐκ θεμελίων ἐγείρας, εἰς τιμὴν τοῦ Σε
βαστοῦ Αὐγούστου Σεβαστὴν ὠνόμασεν· ἐν Πανιάδι δὲ
tò Iláviov xateσXEÚασEY. Chron. pasch. p. 193, B.
n Coloniæ Berytum et Patras
[al. Pataras] deductæ.
o Bosphorum Agrippa capit.
p Tiberius Vindelicos, et eos,
qui Thraciarum confines erant,
Romanas provincias facit.
9 Augustus a senatu pontifex
maximus appellatur.
4 Αύγουστος Σαμίοις ελευθερίαν παρέσχεν. 1dem
p. 313, C.
· Σεισμὸς Κύπρου πολλὰ μέρη κατέπτωσεν. Ibi
dem.
Η Γερμανούς κατεστρέψατο Λόλλιος Μάρκος νεω
teplsavtas. Idem p. 314, A.
Ο Τιβέριος Καίσαρ ἀνηγορεύθη. Idem p. 313,
» Αύγουστος Γάϊον ᾿Αγρίππαν υιοθετήσατο. Ibi
dem.
η Αποικίας εἰς Πάτρας καὶ Βηρυτον Ρωμαίοι
¿§énɛµyav. Idem p. 314, A.
ο Αγρίππας Βόσφορον εχειρώσατο. Ibidem, B.
- Τιβέριος Καίσαρ Ουϊνδικοὺς καὶ τοὺς λοιποὺς
παρακειμένους τῇ Θράκῃ ὑπέταξεν. 1dem p. 515, D.
4 Αύγουστος μέγας ἀρχιερεὺς ἐψηφίσθη. Idem p.
314, B.
col. 529–530page 216 of 251
PG 19:529Ηρώδης Ανθηδόνα ἐπέκτισεν Αγριππίναν μετο νομάτας. Ἔτι δὲ Παρασανάβαν εἰς τιμὴν Ἀντιπάτρου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, Αντιπατρίδα ὠνόμασε· καὶ Ελλην εἰς οἰκεῖον ἐκάλεσεν ὄνομα, πόλιν εγείρας Ηρώ διον. Ο Ηρώδης Καισάρειαν εἰς ὄνομα Καίσαρος έκτισε, Στράτωνος Πύργον τὸ πριν καλουμένην. 195, Ὁ αὐτὸς κατὰ πάσας πόλεις Συρίας και Γαλιλαίας ἐπέκτισεν. 314, ο Τιβέριος Καίσαρ, καταπολεμήσας Γερμανούς, αὐτοκράτωρ ἀνηγορεύθη. Α. 4 Υρκανὸν ἐκ Παρθικῆς ἐπανελθόντα γηραιὸν φό βῳ τῆς εὐγενείας Ηρώδης ἀνεῖλεν· ὁμοίως καὶ Ἀρι στόδουλον υἱὸν αὐτοῦ ἀρχιερέα. Ὁ αὐτὸς Μαριάμνην Ιδίαν γαμετήν, θυγατέρα Υρκανοῦ, σὺν δύο παισὶν αὐτ τοῦ ἐξ αὐτῆς, ἀνδρωθεῖσιν ἤδη, φονεύει, καὶ τὴν Μα κάμνης μητέρα, οἰκείαν δὲ πενθερὰν ὁ μιαιφόνος. Β. Πρὸς δὲ ταῖς ἑτέραις αὐτοῦ μιαιφονίαις, Σαλώμης τῆς ἰδίας ἀδελφῆς ἀναιρεῖ τὸν ἄνδρα· γή μαντος δὲ αὐτὴν ἑτέρου, καὶ τοῦτον ἐπιπροστίθησι καὶ ἔτι πρὸς τούτοις τοὺς ὑφηγητὰς τῶν ἱερῶν νόμων καὶ τοὺς τῶν πατρίων ζηλωτάς κτίννυσι. Τιβέριος ἐπὶ νίκη Παννονίων έθριάμβευσεν. 101 † Ὁ αὐτὸς ἐπὶ νίκη Ραιτῶν καὶ ᾿Αρμενίων καὶ Οὐϊνδικῶν καὶ Παννονίων έθριάμβευσεν. 9 Αύγουστος Ιουλίαν τὴν ἑαυτοῦ θυγατέρα ἐφυγάδευσε, καταγνοὺς αὐτῆς μοιχείαν. * Αύγουστος παρέσχε ναυμαχίαν καὶ μονομαχίαν. ἡ Ὑπὸ τῆς συγκλήτου βουλῆς Κυρίνιος ἐπιμελη τῆς ἐξεπέμφθη, οὐσιῶν καὶ οἰκητόρων ἀναγραφάς ποιούμενος. 316,
CHRONICORUM LIB. II.
a Herodes Antedonam civitatem reformavit. Et Antipatridam atque Herodionem in honorem patris Antipatri et suum exstruxit. Innumerabilia quoque opera in singulis Syriarum urbibus, quas regebat, solertissime ædificavit.
OLYMP. ABRAHA- JUD.
ROM.
MUS.
Herodes Augustus.
b Herodes in Palæstina Cæsaream in nomine Cæsaris condidit,
quæ prius Turris Stratonis vocabatur.
Passienus pater declamator in2007
signis diem obiit.
Caius Julius Hyginus, cogno- 193
Horatius, quinquagesimo septimo
@lalis suæ anno, Romæ moritur.
Tiberius vastata Germania imperator appellatur.
mento Polyhistor, grammaticus babetur insignis.
₫ Herodes Hyrcanum, qui olim sacerdos Judæorum fuerat, de captivitate Parthica regressum, et filium
gjus, qui sacerdotio patris successerat, interficit: sororem quoque ejus, uxorem suam, cum duobus aliis
propriis jam adolescentibus, et matrem uxoris occisæ, socrum suam, crudelissime necat.
Herodes ad ea, quæ supra crudelissime gesserat, etiam hoc addidit: virum sororis suæ Salomæ interfcit: et cum eam alii tradidisset uxorem, etiam hunc necat. Scribas quoque et interpretes divinæ legis
simili scelere occidit.
e Tiberius Cæsar de captis Pan222
Albucius Silo Novariensis clarus
rhetor agnoscitur.
moniis triumphavit.
f Tiberius de Rhætis, Vindelicis, Armeniis et Pannoniis triumphavit.
In insula Coo terræmotu pluri- 194 2012
ma ædificia ceciderunt.
Marcus Tullius Tiro, Ciceronis libertus, qui primus notas commentatus est, in Puteolano prædio suo
usque ad centesimum annum consenescit.
9 Augustus Juliam filiam suam,
in adulterio deprehensam, damnat
exsilio.
4 Augustus gladia2013
R. DCCL.
torium ludum et navale certamen
exhibuit.
Melissus Spoletinus grammaticus agnoscitur.
M. Porcius Latro, Latinus declamator, tædio duplicis quartanæ, se¬
metipsum interfecit.
i Cyrinus ex consilio senatus in
Judæam missus censum hominum
possessionumque describit.
Colliguntur omnes ab Abraham, usque ad nativitatem Christi, anni duo millia quindecim. Ab Adam
usque ad Christum, quinque millia ducenti duo minus.
Tertullianus in eo libro, quem contra Judæos scripsit, affirmat Christum XLI anno Augusti natum, et xv
Tiberii esse passum.
• Ηρώδης Ανθηδόνα ἐπέκτισεν Αγριππίναν μετονομάτας. Ἔτι δὲ Παρασανάβαν εἰς τιμὴν Ἀντιπά
τρου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, Αντιπατρίδα ὠνόμασε· καὶ
Ελλην εἰς οἰκεῖον ἐκάλεσεν ὄνομα, πόλιν εγείρας Ηρώ
διον. Ibidem C, D, et Chron. pasch. p. 195, D.
Ο Ηρώδης Καισάρειαν εἰς ὄνομα Καίσαρος έκτισε,
Στράτωνος Πύργον τὸ πριν καλουμένην. Chron. pasch.
p. 195, D. Ὁ αὐτὸς κατὰ πάσας πόλεις Συρίας και
Γαλιλαίας ἐπέκτισεν. Sync. p. 314, D.
ο Τιβέριος Καίσαρ, καταπολεμήσας Γερμανούς,
αὐτοκράτωρ ἀνηγορεύθη. Ibidem Α.
4 Υρκανὸν ἐκ Παρθικῆς ἐπανελθόντα γηραιὸν φό- •
βῳ τῆς εὐγενείας Ηρώδης ἀνεῖλεν· ὁμοίως καὶ Ἀρι
στόδουλον υἱὸν αὐτοῦ ἀρχιερέα. Ὁ αὐτὸς Μαριάμνην
Ιδίαν γαμετήν, θυγατέρα Υρκανοῦ, σὺν δύο παισὶν αὐτ
τοῦ ἐξ αὐτῆς, ἀνδρωθεῖσιν ἤδη, φονεύει, καὶ τὴν Μακάμνης μητέρα, οἰκείαν δὲ πενθερὰν ὁ μιαιφόνος.
Ibidem, Β. Πρὸς δὲ ταῖς ἑτέραις αὐτοῦ μιαιφονίαις,
Σαλώμης τῆς ἰδίας ἀδελφῆς ἀναιρεῖ τὸν ἄνδρα· γήμαντος δὲ αὐτὴν ἑτέρου, καὶ τοῦτον ἐπιπροστίθησι·
καὶ ἔτι πρὸς τούτοις τοὺς ὑφηγητὰς τῶν ἱερῶν νόμων
καὶ τοὺς τῶν πατρίων ζηλωτάς κτίννυσι. Chron.
pasch. p. 202, D.
• Τιβέριος ἐπὶ νίκη Παννονίων έθριάμβευσεν. 101dem.
† Ὁ αὐτὸς ἐπὶ νίκη Ραιτῶν καὶ ᾿Αρμενίων καὶ
Οὐϊνδικῶν καὶ Παννονίων έθριάμβευσεν. Ibidem.
9 Αύγουστος Ιουλίαν τὴν ἑαυτοῦ θυγατέρα ἐφυγάδευσε, καταγνοὺς αὐτῆς μοιχείαν. Chron. pasch.
p. 194, B.
* Αύγουστος παρέσχε ναυμαχίαν καὶ μονομαχίαν.
Sync. p. 314, A.
ἡ Ὑπὸ τῆς συγκλήτου βουλῆς Κυρίνιος ἐπιμελητῆς ἐξεπέμφθη, οὐσιῶν καὶ οἰκητόρων ἀναγραφάς
ποιούμενος. Idem p. 316,
col. 531–532page 217 of 251
PG 19:531Εγεννήθη ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς, ὁ μονογενῆς τοῦ Θεοῦ Υἱός, ἐν Βηθλεὲμ πόλει τῆς Ἰου δαίας. Ο Σέξτος φιλόσοφος Πυθαγορικός ήκμαζεν. Ο Ηρώδης κατὰ τὴν Βηθλεὲμ ἀναιρεῖ νήπια, τὴν τοῦ Κυρίου ἡμῶν πυθόμενος γέννησιν. 317, Β. 4 Ἰούδας τις Γαλιλαίος κατὰ Ῥωμαίων ἀποστα τους Ἰουδαίους προέτρεπεν. 316, Ηρώδης, ύδρωπι συσχεθείς, σκώληκας ἀπὸ τοῦ στόματος (σώματος) ἐξέβρασε, καὶ οὕτω δεινῶς ὀδυ ρόμενος τέθνηκεν. 317, Β. [ Ἰουδαίων ἐβασίλευσεν Αρχέλαος ἔτη θ'. 9 Αύγουστος 'Αρχέλαον μὲν υἱὸν Ἡρώδου Ἰουδαίωνἐθνάρχην κατέστησε· τοὺς δὲ ἄλλους ἀδελφοὺς αὐτοῦ έσσαρας ὄντας, Ηρώδην καὶ ᾿Αντίπατρον. Λυσανίαν τε καὶ Φίλιππον, τετράρχας ἀνέδειξεν. Η 'Αθηνόδωρος Ταρσεύς ήκμαζεν. 318, Λιμὸς κατέσχε τὴν Ῥωμαίων ἰσχυρὸς, ὡς πολύ λῶν δηναρίων τὸν μόδιον τοῦ σίτου πραθῆναι. Κ Σοτίων 'Αλεξανδρεὺς φιλόσοφος ήκμαζεν. Η Αθηναίοι, στασιάζειν ἀρξάμενοι, κολασθέντες ἐπαύσαντο. Αύγουστος, τους οικήτορας Ρώμης κατά πρόσω ωπον ἀριθμήσας, εὗρεν οἰκοῦντας αὐτὴν ἀνδρῶν μι ριάδας ιγ' καὶ αλζ'. η Αρχέλαος Ἰουδαίων βασιλεὺς μετὰ θ' ἔτη τῆς ἀρχῆς εἰς Βίενναν πόλιν Γαλατίας ὑπὸ Ῥωμαίων ἐξ ορίζεται. ο Αύγουστος τελευτᾷ τοῦ βίου· καθ᾿ ὃν χρόνοι Έκλειψις ηλίου γέγονεν.
EUSEBII CASARIENSIS OPP. PARS 1.
HISTORICA.
OLYMP. CHRISTUS JUD.
ROM.
Herodes Augustus
a JESUS CHRISTUS FILIUS DEI IN BETHLEHEM JUDÆ NASCITUR.
Caius Caesar amiciliam cum Par- 195
this facit.
c Herodes, cum Christi nativitatem magorum indicio cognovisset,
universos Bethlehem parvulos jus- 196
sit occidi.
Asinius Pollio, orator et consularis, qui de Dalmatis triumphaverat, in villa Tusculana anno LXX
ætatis suæ moritur.
f II. ARCHELAUS annis 1x.
6 Xystus Pythagoricus philosephus agnoscitur.
Augustus Tiberium et Agrippam
in filius adoptat.
d Judas Galilæus ad rebellandum Judæos cohortatur.
e Herodes morbo intercutis aquæ,
et scaturientibus toto corpore vermibus, miserabiliter sed digne moritur.
g In Herodis loco Archelaus, filius ejus, ab Augusto, rex constituitur, et tetrarchæ fiunt quatuor fratres
ejus, Herodes, Antipater, Lysias et Philippus.
Tiberius Cæsar Dalmatas Sarmatasque in Romanam redegit potestatem.
h Athenodorus Tarsensis Stoicus 197
philosophus, et R. DCCLX.
Marcus Verrius
Flaccus, grammaticus, clari habentur.
iFames Romæ ita ingens facta,
ut quinque modii tritici venderentur denariis xxvII semis.
Philistion mimographus, natione
Magnesius Asianus, clarus habetu
Roma.
Messala Corvinus orator, ante biennium quam moreretur, ita memoriam et sensum amisit, ut vix pauca
verba conjungeret, et ad extremum ulcere sibi [al. illi] circa sacram spinam nato, inedia se confecit, anno
ætatis Lxx11 [al. LXX].
▲ Sotio philosophus Alexandri
nus, præceptor Seneca, clarus babetur.
4 Athenienses res novas contrą
Romanos molientes opprimuntur,
auctoribus seditionis occisis.
m Augustus cum Tiberio filio suo censum Romæ agitans invenit hominum nonagies tercentena et LXX
[al. Lx] millia.
n Archelaus nono anno regni sui in Viennam urbem Galliæ relegatur; postque eum Judæorum tetrarcha constitutus est Herodes frater ejus.
o Defectio solis facta et Augustus LXXVI ætatis suæ anno Atellæ in Campania moritur sepeliturque
Romæ, in Campo Martio.
• Εγεννήθη ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς, ὁ
μονογενῆς τοῦ Θεοῦ Υἱός, ἐν Βηθλεὲμ πόλει τῆς Ἰουδαίας. Sync. p. 315, D.
Ο Σέξτος φιλόσοφος Πυθαγορικός ήκμαζεν. Sync.
p. 316, C.
Ο Ηρώδης κατὰ τὴν Βηθλεὲμ ἀναιρεῖ νήπια, τὴν
τοῦ Κυρίου ἡμῶν πυθόμενος γέννησιν. Idem p. 317, Β.
4 Ἰούδας τις Γαλιλαίος κατὰ Ῥωμαίων ἀποστα
τους Ἰουδαίους προέτρεπεν. Idem p. 316, G.
• Ηρώδης, ύδρωπι συσχεθείς, σκώληκας ἀπὸ τοῦ
στόματος (σώματος) ἐξέβρασε, καὶ οὕτω δεινῶς ὀδυρόμενος τέθνηκεν. Idem p. 317, Β.
[ Ἰουδαίων ἐβασίλευσεν Αρχέλαος ἔτη θ'. lidem, C.
9 Αύγουστος 'Αρχέλαον μὲν υἱὸν Ἡρώδου Ἰουδαίων
εθνάρχην κατέστησε· τοὺς δὲ ἄλλους ἀδελφοὺς αὐτοῦ
έσσαρας ὄντας, Ηρώδην καὶ ᾿Αντίπατρον. Λυσανίαν
τε καὶ Φίλιππον, τετράρχας ἀνέδειξεν. Ibidem, D.
Η 'Αθηνόδωρος Ταρσεύς ήκμαζεν. Idem p. 318, C.
· Λιμὸς κατέσχε τὴν Ῥωμαίων ἰσχυρὸς, ὡς πολύ
λῶν δηναρίων τὸν μόδιον τοῦ σίτου πραθῆναι. Ibid.
Κ Σοτίων 'Αλεξανδρεὺς φιλόσοφος ήκμαζεν. Ibidem.
Η Αθηναίοι, στασιάζειν ἀρξάμενοι, κολασθέντες
ἐπαύσαντο. Ibidem.
m Αύγουστος, τους οικήτορας Ρώμης κατά πρόσω
ωπον ἀριθμήσας, εὗρεν οἰκοῦντας αὐτὴν ἀνδρῶν μι
ριάδας ιγ' καὶ αλζ'. Ibidem.
η Αρχέλαος Ἰουδαίων βασιλεὺς μετὰ θ' ἔτη τῆς
ἀρχῆς εἰς Βίενναν πόλιν Γαλατίας ὑπὸ Ῥωμαίων ἐξορίζεται. Ibidem.
ο Αύγουστος τελευτᾷ τοῦ βίου· καθ᾿ ὃν χρόνοι
Έκλειψις ηλίου γέγονεν. Ibidem.
col. 533–534page 218 of 251
PG 19:533Ρωμαίων γ' μόναρχος Τιβέριος έτη κγ'. ὁ Ἰουδαίων γ' Ηρώδης ἔτη κδ'. ε 18 πόλεις κατεπτώθησαν Εφεσος, Μαγνησία, Σάρδεις, Μοτηνή, Αἰγαί, Ἱεροκαισάρεια, φιλαδελφίᾳ, Τμώλος, Τήμνος, Μυρίνα, Κύμη, Απολλωνία, Δία, Υρκανία. 4 Πομπηΐου θέατρον ενεπρήσθη. 520, Β. Τιβέριος, Δρούσον τῆς ἀρχῆς κοινωνὸν προσ λαβόμενος, κατὰ μικρὸν ὡς φαρμάκῳ ἀνεῖλεν. [ Φίλιππος τετράρχης, Παναιάδα ἀνακτίσας, Και σάρειαν. Φιλίππου προσωνόμασεν. Ὁ αὐτὸς Ἰουλιάδα ἀνήγειρεν. Τιβέριος Πόντιον Πιλᾶτον ἡγεμόνα τῆς Ἰου δαίας ἐξέπεμψεν. Η Ηρώδης ἔκτισεν Τιβεριάδα εἰς ὄνομα Τιβερίου Καίσαρος. ἱ Ἰωάννης, Ζαχαρίου υἱὸς, ἐν τῇ ἐρήμῳ παρὰ τῷ Ἰορδάνῃ ποταμῷ ἦλθεν εὐαγγελιζόμενος ἐν μέσοις αὐτοῖς ἤδη παρεῖναι τὸν Χριστὸν τοῦ Θεοῦ. Καὶ αὐτὸς ὁ Ἰησοῦς Χριστός, κ. τ. λ.
CHRONICORUM LIB. II.
OLYMP. CHRISTUS JUD.
ROM
Caius Asinius Gallus, orator,
Asinii Pollionis filius, cujus etiam
Virgilius meminit, diris à Tiberio
suppliciis necatur.
Hero Tiberius
des
a III. TIBERIUS imperator annis xxııı
b III. HERODES tetrarcha annis xxiv
Livius historiographus Patavii
moritur.
Germanicus Cæsar de Parthis
triumphat.
c Quatuordecim urbes terræmotu corruerunt, Ephesus, Magnesia, Sardis, Mosthene, Ægæ, Hic
rocæsarea, Philadelphia, Tmolus, Temnus, Cyme, Smyrna, Apollonia, Dia, Hyrcania.
Ovidius poeta in exsilio perit, et juxta oppidum Tomos (sepelitur.
R. DCCLXX.
Fenestella, historiarum scriptor et carminum, se200
turque Cumis.
ptuagesimo anno moritur, sepeli20
Tiberius multos reges ad se per blanditias evocatos nunquam remisit: in quibus et Archelaum Cappadocem, cujus regno in provinciam verso, Mazacam nobilissimam civitatem, Cæsaream appellari jussit.
d Pompeii theatrum incensum.
e Tiberius Drusum consortem
regni facit.
Drusus Cæsar veneno perit.
↑ Philippus tetrarcha in Syria Phœnice civitatem condidit, quæ nunc dicitur Parreades, in qua plurimas ædes construxerat, quam tunc Cæsaream Philippi vocavit. Et Juliadem idem Philippus tetrarcha
aliam civitatem condidit.
Q. Haterius, promptus et popu- 201
laris orator, usque ad nonagesimum
prope annum in summo honore
consenescit.
Votienus Montanus, Narbonensis
orator, in Balea- R. DCCLXXX. 202
ribus insulis mo29
ritur, a Tiberio illic relegatus.
Servius Plautus, corrupti filli
reus, semet in judicio interficit.
g Pilatus procurator Judææ a
Tiberio mittitur.
h Herodes civitatem Tiberiadem
condidit, quam ob honorem Tiberii nominavit, et Liviadem aliam
condidit civitatem.
i Joannes filius Zachariæ in deserto juxta Jordanem fluvium prædicans, Christum Filium Dei in medio
eorum adesse testatur. Ipse quoque Dominus Jesus Christus hinc in populos salutarem viam annuntiat,
signis atque virtutibus vera comprobans esse, quæ diceret. Computantur in præsentem annum, id est xv
Tiberii Cæsaris, a secundo anno instaurationis templi, quæ facta est sub altero anno Darii regis Persarum, anni dxlviii. Salomone autem, et prima ædificatione templi, anni mille LX [al. XL]. Moyse et
regressu Israelis ex Ægypto, anni MDxxxix. Ab Abraham et regno Nini et Semiramidis, anni ■■XLIV•
▲ diluvio usque ad Abraham, anni dcccxlii. Ab Adam usque ad diluvium, anni ■■ccxLII.
a
• Ρωμαίων γ' μόναρχος Τιβέριος έτη κγ'. Sync.
p. 319, A.
ὁ Ἰουδαίων γ' Ηρώδης ἔτη κδ'. Ibidem.
ε 18 πόλεις κατεπτώθησαν Εφεσος, Μαγνησία,
Σάρδεις, Μοτηνή, Αἰγαί, Ἱεροκαισάρεια, Φιλαδελφία, Τμώλος, Τήμνος, Μυρίνα, Κύμη, Απολλωνία,
Δία, Υρκανία. Ibidem, B.
4 Πομπηΐου θέατρον ενεπρήσθη. Idem p. 520, Β.
• Τιβέριος, Δρούσον τῆς ἀρχῆς κοινωνὸν προσλαβόμενος, κατὰ μικρὸν ὡς φαρμάκῳ ἀνεῖλεν. Ibidem.
[ Φίλιππος τετράρχης, Παναιάδα ἀνακτίσας, Και
'O
σάρειαν. Φιλίππου προσωνόμασεν. Ὁ αὐτὸς Ἰουλιάδα
ἀνήγειρεν. Ibidem.
- Τιβέριος Πόντιον Πιλᾶτον ἡγεμόνα τῆς Ἰου
δαίας ἐξέπεμψεν. Ibidem.
Η Ηρώδης ἔκτισεν Τιβεριάδα εἰς ὄνομα Τιβερίου
Καίσαρος. Ibidem.
ἱ Ἰωάννης, Ζαχαρίου υἱὸς, ἐν τῇ ἐρήμῳ παρὰ τῷ
Ἰορδάνῃ ποταμῷ ἦλθεν εὐαγγελιζόμενος ἐν μέσοις
αὐτοῖς ἤδη παρεῖναι τὸν Χριστὸν τοῦ Θεοῦ. Καὶ
αὐτὸς ὁ Ἰησοῦς Χριστός, κ. τ. λ. Chron. pascha
p. 209, B.
Ita antiquus codex Vat, quatuordecim, non, ut vulgo, tredecim.
Fortasse leg. xatemóðŋsav, absorptæ sunt. Edit.
col. 535–536page 219 of 251
PG 19:535Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς κηρύσσει τὸ Εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας. ὁ Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ὁ Κύριος ἡμῶν κατὰ τὰς περὶ αὐτοῦ προφητείας ἐπὶ τὸ πάθος προῄει ἔτους ιθ' τῆς Τιβερίου βασιλείας· καθ᾽ ὅν καιρὸν καὶ ἐν ἄλλοις μὲν Ἑλληνικοῖς ὑπομνήμασιν εὕρομεν ἱστορούμενα κατὰ λέξιν ταῦτα· Ὁ ἥλιος ἐξέλιπε, Βιθυνία ἐσείσθη, Νικαίας τὰ πολλὰ ἔπεσεν· ᾧ καὶ συνάδει τοῖς περὶ τὸ πάθος τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν συμ βεβηκόσι. Γράφει δὲ καὶ Φλέγων ὁ τὰς ὀλυμπιάδας (συνάγων) περὶ τῶν αὐτῶν ἐν τῷ ιγ' βήμασιν αὐτοῖς τάδε· Τῷ δ' ἔτει τῆς στ' Ὀλυμπιάδος ἐγένετο ἔκλειψις ἡλίου μεγίστη τῶν ἐγνωσμένων πρότερον· καὶ νὺξ ὥρᾳ ἕκτῃ τῆς ἡμέρας ἐγένετο, ὥστε καὶ ἀστέρας ἐν οὐρανῷ φανῆναι· σεισμός τε μέγας κατὰ Βιθυνίαν τὰ πολλὰ Νικαίας κατεστρέψατο. Καὶ ταῦτα μὲν ὁ δηλωθεὶς ἀνήρ. Τεκμήριον δ' ἂν γένοιτο τοῦ κατὰ τόδε τὸ ἔτος πεπονθέναι τὸν Σωτῆρα ἡ τοῦ Κυρίου κατὰ Ἰωάννην Εὐαγγελίου μαρτυρία, ήτις μετὰ τὸ ιε' ἔτος Τιβερίου τριετή χρόνον τῆς διδασκαλίας απ τοῦ διαγενέσθαι μαρτυρεί. Κατὰ τοὺς αὐτοὺς δὲ χρό νους καὶ Ἰώσηππος ἱστορεῖ ἐν ἡμέρᾳ Πεντηκοστῆς κινήσεως καὶ κτύπου ἱερεῖς ἀντιλαβέσθαι πρῶτον, ἔπειτα φωνῆς ἀθρόας ἔνδοθεν ἀκοῦσαι, ἀπὸ τοῦ ἐσω τάτου ἱεροῦ αὐτοῖς εἰπούσης· Μεταβαίνωμεν ἐντεῦθεν. Καὶ ἄλλο δέ τι ὁ αὐτὸς ἀναγράφει Ιώσηππος Ως Πιλάτου τοῦ ἡγεμόνος κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον Καίσαρος τὰς εἰκόνας νύκτωρ εἰς τὸ ἱερὸν, ὥσπερ οὐκ ἦν θέμις, ἀναθέντος, μεγίστου θορύβου καὶ στά σεως ἀρχὴν ἐμβεβληκότος Ἰουδαίοις· ἔνθεν ἐπιστήσεις πόσαι τὸ Ἰουδαίων έθνος διεδέξαντο συμφοραί. ς Ἰάκωβος ὁ ἀδελφόθεος πρῶτος ἐπίσκοπος Ἱερο σολύμων ὑπὸ τῶν ἀποστόλων καθίσταται. 328, Β.
F53
EUSEBII CASARIENSIS OPP. PARS 1.
HISTORICA.
OLYMP.
CHRISTUS
JUD.
ROM.
Hero- Tiberius
des
a Jesus Christus, Filius Dei, salutarem cunctis prædicans viam, miracula, quæ in Evangeliis scripta
sunt, facit.
Jesus Christus, Filius Dei, discipulos suos divinis imbuens sacramentis, ut universis gentibus conversionem ad Deum nuntient, imperat.
b Jesus Christus secundum prophetias, quæ de eo fuerant prælocutæ, ad passionem venit anno Tiberii xviii: quo tempore etiam in aliis ethnicorum commentariis hæc ad verbum scripta reperimus: Solis
fusta defectio: Bithynia terræmotu concussa, et in urbe Nicæna ædes plurimæ corruerunt. Quæ omnia
his congruunt, quæ in passione Domini acciderunt. Scribit vero super his et Phlegon, qui olympiadum
egregius supputator est, in tertio decimo libro ita dicens: Quarto autem anno ccu olympiadis, magna et
excellens inter omnes, quæ ante eam acciderant, defectio solis est facta: dies, hora sexta, ita in tenebrosam noctem versus, ut stellæ in cœlo visæ sint: terræque motus in Bithynia Nicænæ urbis multas
ades subvertit. llac simpradictus vir.
Argumentiän autem bujus rei, quod Salvator isto anno passus sit, affert Evangelium Joannis: in quo
scribitur, post xv annum Tiberii Cæsaris tribus annis Dominum prædicasse. Josephus etiam, vernaculus
Judæorum scriptor, circa hæc tempora die Pentecostes sacerdotes primum commotionem locorum et
quosdam soritus sensisse testatur: deinde ex abdito templi repentinam erupisse vocem dicentium:
Transmigremus ex his sedibus. Scribit autem supradictus vir, quod eodem anno Pilatus præses secreto
noctis immagines Cæsaris in templo statuerit; et hæc prima seditionis et turbarum Judæis causa exstiterit.
Ex hoc loco considerandum, quantæ calamitates deinceps Judæorum gentem oppresserint.
c Ecclesiæ Hierosolymorum primus episcopus ab apostolis ordinatus Jacobus, qui el habitus est
frater Domini.
Cassius Severus, orator egregius, qui Quintianum [al. Quintilianum] illud proverbium luserat,
xxv exsilii sui anno in summa inopia moritur, vix panno verenda contectus.
• Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς κηρύσσει τὸ Εὐαγγέλιον τῆς
βασιλείας. Chron. pasch. p. 210, D.
ὁ Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ὁ Κύριος ἡμῶν
κατὰ τὰς περὶ αὐτοῦ προφητείας ἐπὶ τὸ πάθος προῄει
ἔτους ιθ' τῆς Τιβερίου βασιλείας· καθ᾽ ὅν καιρὸν καὶ
ἐν ἄλλοις μὲν Ἑλληνικοῖς ὑπομνήμασιν εὕρομεν
ἱστορούμενα κατὰ λέξιν ταῦτα· Ὁ ἥλιος ἐξέλιπε,
Βιθυνία ἐσείσθη, Νικαίας τὰ πολλὰ ἔπεσεν· ᾧ καὶ
συνάδει τοῖς περὶ τὸ πάθος τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν συμ
βεβηκόσι. Γράφει δὲ καὶ Φλέγων ὁ τὰς ὀλυμπιάδας
(συνάγων) περὶ τῶν αὐτῶν ἐν τῷ ιγ' βήμασιν αὐτοῖς
τάδε· Τῷ δ' ἔτει τῆς στ' Ὀλυμπιάδος ἐγένετο ἔκλει
ψις ἡλίου μεγίστη τῶν ἐγνωσμένων πρότερον· καὶ
νὺξ ὥρᾳ ἕκτῃ τῆς ἡμέρας ἐγένετο, ὥστε καὶ ἀστέρας
ἐν οὐρανῷ φανῆναι· σεισμός τε μέγας κατὰ Βιθυνίαν
τὰ πολλὰ Νικαίας κατεστρέψατο. Καὶ ταῦτα μὲν ὁ
δηλωθεὶς ἀνήρ. Τεκμήριον δ' ἂν γένοιτο τοῦ κατὰ
τόδε τὸ ἔτος πεπονθέναι τὸν Σωτῆρα ἡ τοῦ Κυρίου
κατὰ Ἰωάννην Εὐαγγελίου μαρτυρία, ήτις μετὰ τὸ
ιε' ἔτος Τιβερίου τριετή χρόνον τῆς διδασκαλίας απ
τοῦ διαγενέσθαι μαρτυρεί. Κατὰ τοὺς αὐτοὺς δὲ χρό
νους καὶ Ἰώσηππος ἱστορεῖ ἐν ἡμέρᾳ Πεντηκοστῆς
κινήσεως καὶ κτύπου ἱερεῖς ἀντιλαβέσθαι πρῶτον,
ἔπειτα φωνῆς ἀθρόας ἔνδοθεν ἀκοῦσαι, ἀπὸ τοῦ ἐσω
τάτου ἱεροῦ αὐτοῖς εἰπούσης· Μεταβαίνωμεν ἐντεῦ
θεν. Καὶ ἄλλο δέ τι ὁ αὐτὸς ἀναγράφει Ιώσηππος
Ως Πιλάτου τοῦ ἡγεμόνος κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον
Καίσαρος τὰς εἰκόνας νύκτωρ εἰς τὸ ἱερὸν, ὥσπερ
οὐκ ἦν θέμις, ἀναθέντος, μεγίστου θορύβου καὶ στά
σεως ἀρχὴν ἐμβεβληκότος Ἰουδαίοις· ἔνθεν ἐπιστήσεις
πόσαι τὸ Ἰουδαίων έθνος διεδέξαντο συμφοραί. Eusebius apud Sync. p. 324-325.
ς Ἰάκωβος ὁ ἀδελφόθεος πρῶτος ἐπίσκοπος Ἱερο
σολύμων ὑπὸ τῶν ἀποστόλων καθίσταται. Sync.
p. 328, Β.
Ita etiam codd. Vat.; Scaliger autem legendum suspicabatur: Quintianum prourbium; intelligendamque
villam suburbanam in pratis Quintianis, quam in ludo aleæ perditissimus nepos Cassius Severus Luserit,
Certe hic Severus a Tacito, ut observat Scaliger, maleficæ vitæ homo dicitur.
col. 537–538page 220 of 251
PG 19:537Πιλάτος μετὰ τὴν στάσιν Ἰουδαίων διὰ τὰς Καί τοῖς εἰκόνας, τὸν λεγόμενον κορωναν, ἤτοι θεῖον θησαυρὸν, εἰς ὑδάτων καταγωγὴν ἐδαπάνησε· καὶ αὖθις στασιάζειν ἠνάγκασεν. ὁ Σηϊανός ἔπαρχος Τιβερίου Καίσαρος περὶ τε λείας ἀπωλείας τοῦ ἔθνους τῶν Ἰουδαίων πολλὰ συνεβούλευσε τῷ Καίσαρι, ὡς Φίλων ἱστορεῖ ἐν της β'. ο Αγρίππας υἱὸς Ηρώδου τοῦ βασιλέως, κατήγο μας Ηρώδου τοῦ τετράρχου ἀφικόμενος ἐν Ῥώμῃ, δεσμεῖται ὑπὸ Τιβερίου. Ο Πόντιος Πιλάτος περὶ τοῦ Χριστιανῶν δόγματος ἐκοινώσατο τῷ Τιβερίω Καίσαρι, κἀκεῖνος τῇ συγ κλήτῳ Ῥώμης· τῆς δὲ μὴ προσιεμένης, Τιβέριος θάνατον ἠπείλησε τοῖς Χριστιανοκατηγόροις, ὡς ἱπορεί Τερτυλλιανὸς ὁ Ρωμαῖος. γ. 229, ταύτης τὸν ἴδιον ἄνδρα Μέμμιον λέγειν εἶναι ἠνάγ κασεν. Η Πόντιος Πιλάτος ἐπὶ Γαΐου Καίσαρος ποικίλαις περιπεσών συμφοραῖς, ὡς φασιν οἱ τὰ 'Ρωμαίων συγγραψάμενοι, αὐτοφονευτής ἑαυτοῦ ἐγένετο. Γάϊος, Αγρίππαν λύσας τῶν δεσμῶν, βασιλέα τῶν Ἰουδαίων κατέστησεν. 250, Β. Κ Ἰουδαίων Αγρίππας ἔτη ζ'. 330, Ο Γάϊος πολλοὺς ἀγαιτίους τῆς γερουσίας ἀνελών. Ὁ αὐτὸς τὰς ἰδίας ἀδελφὸς κατὰ νήσους φυγαδεύσας. 330, η Φλάκκος 'Ασύλαιος Αἰγύπτου ἔπαρχος παντοίαις συμφοραῖς τὸ Ἰουδαίων ἔθνος· καθυπέβαλεν. 331, Β. Φίλων ἱστορεῖ ἐν τῷ ἐπιγεγραμμένῳ λόγῳ Φλάκκῳ, ὅτι πρεσβείαν ὡς περὶ Ἰουδαίων πρὸς Γάϊον ἐποιήσατο· ὑπὲρ ὧν Φλάκκος Ἰουδαίοις ἐπιβου Ρωμαίων βασιλεὺς δ' Γάϊος ἔτη γ. λεύων, εἰκόνων καὶ ἀνδριάντων καὶ βωμῶν ἀναθέσεσι Γάϊος ἑαυτὸν ἀποθεοῖ. 329, 4. † Ὁ αὐτὸς, τὴν γυναῖκα Ρηγούλου λαβών, πατέρα τὰς συναγωγὰς ἐμίανε· τότε ὁ τῶν ᾿Αλεξανδρέων δῆμος συνεπιθέμενος ποικίλους Ἰουδαίους ἐχόλασεν.
CHRONICORUM LIB. H.
OLYMP. CHRISTUS JUD.
ROM.
Herodes Tiberius
• Pilatus post supradictam seditionem, quæ ob Casaris imagines fuerat concitata, sacrum thesaurum, quem corbonam Judæi vocant, in aquæductum Hierosolymorum expendens, secundæ seditionis
præbuit semina.
Persius Flaccus, satyricus poeta,
Volaterris nascitur.
Philo Alexandrinus vir doctissimus cognoscebatur.
b Sejanus, præfectus Tiberii, qui apud eum plurimum poterat, instantissime cohortatur, ut gentem
Judæorum deleat. Philo meminit in secundo libro Legasionis.
c Agrippa, Herodis regis filius,
accusator Herodis tetrarchæ Romam profectus, a Tiberio in vincula conjicitur.
Multi senatorum et equitum interfecti.
Pilato de Christianorum dogmata ad Tiberium referente, Tiberius retulit ad senatum, ut inter cætera sacra reciperetur. Verum cum ex consulto patrum Christianos eliminarį Urbe placuisset, Tiberius
per edictum accusatoribus Christianorum comminatus est mortem. Scribit Tertullianus in Apologetico.
Tiberius imperator in Campa- 204
nia moritur.
f Caius semetipsum in deos refert.
Pontius Pilatus in multas incidens calamitates, propria se manu interemit. Scribunt Komanorum
bistoriz.
Passienus filius fraude hæredis
suz necatur.
R. DCCXC.
e IV. CAIUS annis 111
mensibusque x.
k IV, AGRIPPA an. vit.
g Caius Memmii Reguli uxorem
duxit, impellens eum ut uxoris suæ
patrem esse se scriberet.
i Caius Caesar, cognomento Caligula, Agrippam vinculis liberatum
regem Judææ facit.
Caio.
Plurimi nobilium interfecti a
Caius sorores suas, quibus
stuprum intulerat, insularum exsilio condemnavit.
m Flaccus Avilius, præfectus Ægypti, multis Judæos calamitatibus premit, consentiente Alexandriæ
populo, et crebris adversus eos clamoribus personante. Synagogas quoque eorum imaginibus, statuis,
aris polluit et victimnis. Refert Philo in eo libro, qui Flaccus inscribitur, hæc omnia se præsente gesta:
ob quæ etiam legationem ad Caium Cæsarem ipse susceperit.
• Πιλάτος μετὰ τὴν στάσιν Ἰουδαίων διὰ τὰς Καί
τοῖς εἰκόνας, τὸν λεγόμενον κορωναν, ἤτοι θεῖον
θησαυρὸν, εἰς ὑδάτων καταγωγὴν ἐδαπάνησε· καὶ
αὖθις στασιάζειν ἠνάγκασεν. Ibidem, B-D.
ὁ Σηϊανός ἔπαρχος Τιβερίου Καίσαρος περὶ τε
λείας ἀπωλείας τοῦ ἔθνους τῶν Ἰουδαίων πολλὰ
συνεβούλευσε τῷ Καίσαρι, ὡς Φίλων ἱστορεῖ ἐν
της β'. Idem p. 328-339.
ο Αγρίππας υἱὸς Ηρώδου τοῦ βασιλέως, κατήγο
μας Ηρώδου τοῦ τετράρχου ἀφικόμενος ἐν Ῥώμῃ,
δεσμεῖται ὑπὸ Τιβερίου. Ibidem, C.
Ο Πόντιος Πιλάτος περὶ τοῦ Χριστιανῶν δόγματος
ἐκοινώσατο τῷ Τιβερίω Καίσαρι, κἀκεῖνος τῇ συγ
κλήτῳ Ῥώμης· τῆς δὲ μὴ προσιεμένης, Τιβέριος
θάνατον ἠπείλησε τοῖς Χριστιανοκατηγόροις, ὡς
ἱπορεί Τερτυλλιανὸς ὁ Ρωμαῖος. Chron. pasch.
γ. 229, D.
ταύτης τὸν ἴδιον ἄνδρα Μέμμιον λέγειν εἶναι ἠνάγ
κασεν. Ibidem..
Η Πόντιος Πιλάτος ἐπὶ Γαΐου Καίσαρος ποικίλαις
περιπεσών συμφοραῖς, ὡς φασιν οἱ τὰ 'Ρωμαίων
συγγραψάμενοι, αὐτοφονευτής ἑαυτοῦ ἐγένετο. Idem
p. 330, C.
i Γάϊος, Αγρίππαν λύσας τῶν δεσμῶν, βασιλέα
τῶν Ἰουδαίων κατέστησεν. Chron. pasch. p. 250, Β.
Κ Ἰουδαίων Αγρίππας ἔτη ζ'. Sync. p. 330, D.
Ο Γάϊος πολλοὺς ἀγαιτίους τῆς γερουσίας ἀνελών.
Ὁ αὐτὸς τὰς ἰδίας ἀδελφὸς κατὰ νήσους φυγαδεύσας. Idem p. 330, C.
η Φλάκκος 'Ασύλαιος Αἰγύπτου ἔπαρχος παντοίαις
συμφοραῖς τὸ Ἰουδαίων ἔθνος· καθυπέβαλεν. Idem
p. 331, Β. Φίλων ἱστορεῖ ἐν τῷ ἐπιγεγραμμένῳ λόγῳ
Φλάκκῳ, ὅτι πρεσβείαν ὡς περὶ Ἰουδαίων πρὸς Γάϊον
ἐποιήσατο· ὑπὲρ ὧν Φλάκκος Ἰουδαίοις ἐπιβου
• Ρωμαίων βασιλεὺς δ' Γάϊος ἔτη γ. Sync, λεύων, εἰκόνων καὶ ἀνδριάντων καὶ βωμῶν ἀναθέσεσι
1. 350, B.
· Γάϊος ἑαυτὸν ἀποθεοῖ. Idem p. 329, 4.
† Ὁ αὐτὸς, τὴν γυναῖκα Ρηγούλου λαβών, πατέρα
τὰς συναγωγὰς ἐμίανε· τότε ὁ τῶν ᾿Αλεξανδρέων
δῆμος συνεπιθέμενος ποικίλους Ἰουδαίους ἐχόλασεν.
Sync. p. 325, B.
col. 539–540page 221 of 251
PG 19:539. Ὁ αὐτὸς τοὺς ἐν ἐξορίαις ἀνελών. ὁ Ἰώσηππος καὶ Φίλων ἱστοροῦσιν ἐν ταῖς ἁπαν ταχοῦ συναγωγαῖς Ἰουδαίων ἀνδριάντας καὶ εἰκόνας Γαΐῳ καὶ βωμοὺς ἀνατεθῆναι. ο Γάϊος ἀνδριάντα Διὸς Ἐπιφανοῦς καλουμένου ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις ἀναθεῖναι Πετρωνίῳ, τῷ Συρίας ἐπάρχω, προσέταξεν. 331, Β. Η Πέτρος ὁ κορυφαῖος, πρώτην εν Αντιοχείᾳ θε μελιώσας Εκκλησίαν, εἰς Ῥώμην άπεισι κηρύττων ξανδρείᾳ τὸν σωτήριον λόγον εὐηγγελίζετο. ἡ Ἡ ἐν ταῖς Πράξεσιν Αγάθου προφητεία πεπέ ρασται, λιμοῦ μεγάλου κατασχόντος τὴν οἰκουμένην ἐπὶ Κλαυδίου. ; Τῆς Ἀντιοχέων εκκλησίας πρῶτος ἐπίσκοπος Εὐόδιος ἐχρημάτισεν. Β. * Κλαύδιος κατὰ Βρεττανῶν ἐθριάμβευσεν. | Αγρίππα τοῦ βασιλέως Ἰουδαίων τελευτήσαντος, Αγρίππας, υἱὸς αὐτοῦ, ὑπὸ Κλαυδίου τὴν ἀρχὴν ἐγε τὸ Εὐαγγέλιον· ὁ δ᾽ αὐτὸς μετὰ τῆς ἐν ᾿Αντιοχεία χειρίζεται Ἰουδαίων. 555, Α. ἐκκλησίας καὶ τῆς ἐν Ῥώμῃ πρῶτος προέστη ἕως τελειώσεως αὐτοῦ. Γάϊος ἐσφάγη ὑπὸ τῶν ἰδίων σπαθαρίων τῶν κου δικουλαρίων. 230, 231. [ Ρωμαίων ε' Κλαύδιος ἔτη ιδ'. 332, Β. Ο Μάρκος ὁ εὐαγγελιστὴς ἐν Αἰγύπτῳ καὶ Αλε Ἰουδαίων ᾿Αγρίππας ἔτη κς'. η Κλαύδιος, τοὺς πολίτας Ρώμης ἀπογραψάμενος τ μυριάδας εὗρεν χιδ' καὶ α. 332, ο Νήσος μεταξύ Θήρας καὶ Θηρασίας σταδίων λ' ἐφάνη. 333, Β. ν. Θρᾴκη ἀπὸ τοῦδε τοῦ χρόνου ἐπαρχία ἐχρημάτισε, βασιλεύσασα πρίν.
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I.
HISTORICA.
a Caius omnes exsules jussit
Interfici.
; c Caius Petronio, præfecto Syriæ præcipit, ut in Hierosolymis
statuam suam sub nomine Jovis
optimi maximi poneret.
OLYMP. CHRISTUS JUD.
ROM.
Agrippa
Caius
6 Toto orbe Romano, sicuti
Philo scribit, et Josephus, in synagogis Judæorum statuæ et imagines et aræ Caii Cæsaris conse3 Cratæ.
d Petrus apostolus, cum primum Antiochenam Ecclesiam fundasset, Romam mittitur, ibique Evangelium prædicans xxv annis ejusdem urbis episcopus perseverat.
e Caius a protectoribus suis oc- 205
ciditur in palatio, anno ætatis tricesimo quarto [al. xxix]
g Marcus evangelista, interpres
Petri, Ægypto et Alexandriæ Christum annuntiat.
i Primus Antiochiæ ordinatur
episcopus Evodius.
& Claudius de Britannis trium- 206
phavit, et Orcadas insulas Romano
adjunxit imperio.
ƒ V. CLAUDIUS annis xiv, mensibus vi,
diebus xxviu.
Iste est Claudius patruus Drusi.
qui apud Magontiam monumentum
habet. (Al. avunculus, quia frater
malris Caii fuit.)
& Prophetia Agabi, quæ in Actis apostolorum famem in toto orbe
futuram dixerat, sub Claudio expletur.
Claudius Quirinalis, rhetor Arelatensis, Rounæ insignissime docet.
Domitius Afer, Nemausensis, clarus orator habetur, qui postea, Nerone regnante, ex cibi abundantia
in coena moritur.
' Agrippa rex Judæorum annis septem imperans moritur. Post quem filius ejus Agrippa substituitur
a Claudio in regnum.
n Descriptione Romæ facta sub
Ciaudio, inventa sunt civium Romanorum sexagies novies centena
XLIII millia.
p Thracia hucusque regnata in
provinciam redigitur.
m V. AGRIPPA annis XXVI.
o Inter Therasiam et Theram
orta est insula habens stadia
. Ὁ αὐτὸς τοὺς ἐν ἐξορίαις ἀνελών. Sync.
p. 530, B.
ὁ Ἰώσηππος καὶ Φίλων ἱστοροῦσιν ἐν ταῖς ἁπαν
ταχοῦ συναγωγαῖς Ἰουδαίων ἀνδριάντας καὶ εἰκόνας
Γαΐῳ καὶ βωμοὺς ἀνατεθῆναι. Ibidem, B, G.
ο Γάϊος ἀνδριάντα Διὸς Ἐπιφανοῦς καλουμένου ἐν
τοῖς Ἱεροσολύμοις ἀναθεῖναι Πετρωνίῳ, τῷ Συρίας
ἐπάρχω, προσέταξεν. Idem p. 331, Β.
Η Πέτρος ὁ κορυφαῖος, πρώτην εν Αντιοχείᾳ θε
μελιώσας Εκκλησίαν, εἰς Ῥώμην άπεισι κηρύττων
ξανδρείᾳ τὸν σωτήριον λόγον εὐηγγελίζετο. Ibidem.
ἡ Ἡ ἐν ταῖς Πράξεσιν Αγάθου προφητεία πεπέ
ρασται, λιμοῦ μεγάλου κατασχόντος τὴν οἰκουμένην
ἐπὶ Κλαυδίου. Ibidem, C.
; Τῆς Ἀντιοχέων εκκλησίας πρῶτος ἐπίσκοπος
Εὐόδιος ἐχρημάτισεν. Ibidem, Β.
* Κλαύδιος κατὰ Βρεττανῶν ἐθριάμβευσεν. Ibid., C.
| Αγρίππα τοῦ βασιλέως Ἰουδαίων τελευτήσαντος,
Αγρίππας, υἱὸς αὐτοῦ, ὑπὸ Κλαυδίου τὴν ἀρχὴν ἐγε
τὸ Εὐαγγέλιον· ὁ δ᾽ αὐτὸς μετὰ τῆς ἐν ᾿Αντιοχεία χειρίζεται Ἰουδαίων. Idem p. 555, Α.
ἐκκλησίας καὶ τῆς ἐν Ῥώμῃ πρῶτος προέστη ἕως
τελειώσεως αὐτοῦ. Ibidem, D.
• Γάϊος ἐσφάγη ὑπὸ τῶν ἰδίων σπαθαρίων τῶν κου
δικουλαρίων. Chron. pasch. p. 230, 231.
[ Ρωμαίων ε' Κλαύδιος ἔτη ιδ'. Sync. p. 332, Β.
Ο Μάρκος ὁ εὐαγγελιστὴς ἐν Αἰγύπτῳ καὶ Αλεm Ἰουδαίων ᾿Αγρίππας ἔτη κς'. Ibidem.
η Κλαύδιος, τοὺς πολίτας Ρώμης ἀπογραψάμενος τ
μυριάδας εὗρεν χιδ' καὶ α. Idem p. 332, C.
ο Νήσος μεταξύ Θήρας καὶ Θηρασίας σταδίων
λ' ἐφάνη. Idem p. 333, Β.
ν. Θρᾴκη ἀπὸ τοῦδε τοῦ χρόνου ἐπαρχία ἐχρημά
τισε, βασιλεύσασα πρίν. lbidem.
col. 541–542page 222 of 251
PG 19:541Ἐν ταῖς ἡμέραις τῶν Αζύμων στάσεως γενομέ τῆς ἐν Ἱερουσαλήμ, συμπατηθέντες περὶ τὰς τῶν πυ τῶν ἐξόδους Ἰουδαῖοι ὤλοντο περὶ τὰς τρεῖς μυριά ίας, Κουμανοῦ Ῥωμαίων στρατηγοῦ καὶ τῆς ὅλης Ιδαίας ἡγεμονεύοντος. 333, Β. ὁ Λιμοῦ κατὰ τὴν Ἑλλάδα γεγονότος μεγάλου, δ τοῦ σίτου μόδιος ἐξ διδράχμων ἐπράθη. Κλαύδιος Φήλικα τῆς Ἰουδαίας ἡγεμόνα ἐξέπεμ μεν· ὑπ' αὐτοῦ Παῦλος ὑπὸ Ἰουδαίων κατηγορηθεὶς τὴν ἀπολογίαν πεποίηται. 332, 534, Η Φήλιξ, Ἰουδαίας ἡγεμονεύειν σταλείς, πολλῶν καὶ ἄλλων Ἰουδαίων ἀπατώντων, ἐν οἷς καὶ Αἰγύπτιος ψευδοπροφήτης, ἅμα τρισμυρίοις μείζοσιν ἐπιχειρῶν πράγματι, τῇ Φήλικος κατελύθη στρατηγία. Σύμφω καὶ Ἰώσηππος ἐν τούτῳ ταῖς Πράξεσι τῶν ἀποστό ίων, ἔνθα τῷ θείῳ Παύλῳ ὑπὸ τοῦ χιλιάρχου λέλεκται Οὐκ ἄρα σὺ εἶ ὁ Αἰγύπτιος, ὁ πρὸ τούτων τῶν ἡμε ρῶν ἀναστατώσας, καὶ ἐξαγαγὼν εἰς τὴν ἔρημον τοὺς τετρακισχιλίους ἄνδρας; 334, Ἐπὶ αὐτοῦ στάσις Ἰουδαίων γέγονε ἐν Καισαρείᾳ Στράτωνος, καὶ πολλοὶ διεφθάρησαν. [ Φῆστος διάδοχος, ἐφ᾽ οὗ ὁ θεῖος Παῦλος, παρόντος καὶ ᾿Αγρίππα τοῦ βασιλέως Ἰουδαίων, ἀπολογησάμενος, δέσμιος εἰς Ρώμην ἐκπέμπεται. 9 Ρωμαίων εβασίλευσε Νέρων έτη ιγ. 101 Ο Νέρων ἀνεῖλε την μητέρα Αγριππίναν, καὶ τὴν τοῦ πατρὸς ἀδελφήν. ἡ Νέρων ἐπὶ Ῥώμης κιθαρίζων ἐνίκησεν. Κ Φῆστον Αλβίνος διεδέξατο.
CHRONICORUM LIB. II.
Sub procuratore Judææ Cu- OLYMP. CHRISTUS
mano in diebus Azymorum tanta
est Hierosolymis orta seditio, ut
in portarum exitu populo corruenw, triginta [al. viginti] Judzorum
millia perierint.
Marcus Antonius
Liberalis, Latinus
lemone exercet.
R. DCCC. 207
rhetor, magnas inimicitias cum PaJUD.
ROM.
AgripClaupa
dius
b Fame facta in Græcia, tritici
modius sex drachmis venundatus
est.
Palæmon Vicentinus insignis grammaticus Romæ habetur: qui quondam interrogatus, quid inter
stillam et guttam interesset; Gutta, inquit, stat; stilla cadit.
Magna fames facta est Romæ.
Claudius Felicem procuratorem Judaa mittit, apud quem PauJus apostolus accusatus in defensionem sui perorat.
Sub Felice procuratore Judææ multi exstiterunt, qui populum sua persuasione deciperent: in queis
et Ægyptius quidam pseudoprophetes fuit: qui plurimos sibi associans, in ipso magnarum rerum conatu
per exercitum Felicis opprimitur. Scribit Josephus consentanea apostolorum Actibus, in quibus Paulo
dicitur a tribuno: Nonne tu es Ægyptius, qui ante hos dies concitasti et eduxisti in desertum quatuor millia
virorum?
e Felice recedente a Judæa, seditio in Cæsarea Stratonis exorta
magnam Judæorum multitudinem
perdidit.
(Festus succedit Felici, apud
quem, praesente Agrippa rege,
Paulus apostolus religionis suæ rationem exponens, Romam vinctus
mittitur.
Probus Berytius eruditissimus
grammaticus Romæ agnoscitur.
BARRSH
Claudius moritur in palatio anno ætatis suæ LXIV [al. XLIV].
g VI. NERO annis XIII, mensibus vil, diebus
xxvII. Hujus avunculus fuit Caius Caligula.
R. DCCCX.
i Nero Romæ cithara contendens
superat.
h Nero Agrippinam matrem suam
et sororem patris interficit.
Statius Surculus Tolosanus celeberrime in Gallia rhetoricam docet.
▲ Festo magistratui Judææ successit Albinus.
Nero tantæ luxuriæ fuit, ut frigidis et calidis lavaretur unguentis, retibusque aureis piscaretur, quæ
purpureis funibus extrahebat.
• Ἐν ταῖς ἡμέραις τῶν Αζύμων στάσεως γενομέ
τῆς ἐν Ἱερουσαλήμ, συμπατηθέντες περὶ τὰς τῶν πυ
τῶν ἐξόδους Ἰουδαῖοι ὤλοντο περὶ τὰς τρεῖς μυριάίας, Κουμανοῦ Ῥωμαίων στρατηγοῦ καὶ τῆς ὅλης
Ιδαίας ἡγεμονεύοντος. Sync p. 333, Β.
ὁ Λιμοῦ κατὰ τὴν Ἑλλάδα γεγονότος μεγάλου, δ
τοῦ σίτου μόδιος ἐξ διδράχμων ἐπράθη. Ibidem, C.
• Κλαύδιος Φήλικα τῆς Ἰουδαίας ἡγεμόνα ἐξέπεμ
μεν· ὑπ' αὐτοῦ Παῦλος ὑπὸ Ἰουδαίων κατηγορηθεὶς
τὴν ἀπολογίαν πεποίηται. Idem p. 332, C, et 534, C.
Η Φήλιξ, Ἰουδαίας ἡγεμονεύειν σταλείς, πολλῶν
καὶ ἄλλων Ἰουδαίων ἀπατώντων, ἐν οἷς καὶ Αἰγύπτιος
ψευδοπροφήτης, ἅμα τρισμυρίοις μείζοσιν ἐπιχειρῶν
πράγματι, τῇ Φήλικος κατελύθη στρατηγία. Σύμφω
καὶ Ἰώσηππος ἐν τούτῳ ταῖς Πράξεσι τῶν ἀποστό
ίων, ἔνθα τῷ θείῳ Παύλῳ ὑπὸ τοῦ χιλιάρχου λέλεκται·
Οὐκ ἄρα σὺ εἶ ὁ Αἰγύπτιος, ὁ πρὸ τούτων τῶν ἡμε
ρῶν ἀναστατώσας, καὶ ἐξαγαγὼν εἰς τὴν ἔρημον
τοὺς τετρακισχιλίους ἄνδρας; Idem p. 334, C.
• Ἐπὶ αὐτοῦ στάσις Ἰουδαίων γέγονε ἐν Καισαρείᾳ Στράτωνος, καὶ πολλοὶ διεφθάρησαν. Ibidem, D.
[ Φῆστος διάδοχος, ἐφ᾽ οὗ ὁ θεῖος Παῦλος, παρόντος
καὶ ᾿Αγρίππα τοῦ βασιλέως Ἰουδαίων, ἀπολογησάμενος, δέσμιος εἰς Ρώμην ἐκπέμπεται. 1dem p.
9 Ρωμαίων εβασίλευσε Νέρων έτη ιγ. 101dem, G.
Ο Νέρων ἀνεῖλε την μητέρα Αγριππίναν, καὶ τὴν
τοῦ πατρὸς ἀδελφήν. Ibidem.
ἡ Νέρων ἐπὶ Ῥώμης κιθαρίζων ἐνίκησεν. Ibidem.
Κ Φῆστον Αλβίνος διεδέξατο. Ibidem, D.
col. 543–544page 223 of 251
PG 19:543α Ἐν Ρώμῃ σεισμός μέγας εγένετο. ὁ Ὁ ἀδελφὸς τοῦ Κυρίου Ἰάκωβος, ὁ ὀνομασθεὶς ὑπὸ πάντων Δίκαιος, λίθοις ὑπὸ Ἰουδαίων ἀναιρεῖται. λαβε τὸ σχῆμα τῆς ἐπισκοπῆς Ἱεροσολύμων Σιμεών, ὁ καὶ Σίμων. Β. Τῆς ᾿Αλεξανδρείας Εκκλησίας μετὰ Μάρκον τὸν εὐαγγελιστὴν πρῶτος ἐπίσκοπος ἐχειροτονήθη 'Ανια νὸς, ὃς προέστη έτη κβ'. 336, Β. 4 Κατὰ τῆς Νέρωνος τραπέζης κεραυνὸς ἔπεσεν. Η Νέρων πλείστους ἐν Ῥώμῃ ἐπισήμους καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ ἀνεῖλεν. 205, 245, ; Τῆς Ῥωμαίων Ἐκκλησίας πρῶτος ἐπίσκοπος μετὰ Πέτρον τὸν κορυφαῖον Λῖνος ἔτη ιη'. * Μουσώνιος καὶ Πλούταρχος φιλόσοφοι ἐγνωρίζοντο. 1 Νέρων κιθαρῳδίαις καὶ τραγωδίαις πομπεύαν Ἰσθμίοις καὶ Πυθίοις καὶ ᾿Ακτίοις ἐστεφανοῦτο κή ρυξιν, ἅρματι, πωλικῷ καὶ τῷ τελείῳ καὶ δεκαπώλῳ. 340, Νέρων μεταθέμενος τὴν Ὀλυμ ο Νέρων κιθαρῳδίας κατὰ 'Ρώμην πομπεύων. πιάδα. [ Φλώρος 'Αλβίνον διεδέξατο. 4 Πόλεις τῆς ᾿Ασίας κατέπεσον τρεῖς, Λαοδίκεια, Ιεράπολις καὶ Κολοσσα!. 336, Νέρων ἐπὶ πᾶσιν αὐτοῦ τοῖς ἀδικήμασι καὶ τὸν πρῶτον κατὰ Χριστιανῶν ἐνεδείξατο διωγμόν, ἡνίκα Πέτρος καὶ Παῦλος οἱ θειότατοι ἀπόστολοι τῷ ὑπὲς Χριστοῦ μαρτυρήσαντες ἀγῶν:. 310. Ε.
EUSEBII CASARIENSIS OPP. PARS 1. HISTORICA.
OLYMP. CHRISTUS JUD.
RON.
AgripNero
a Terræmotus Romæ, et solis
defectio.
pa
b Jacobus frater Domini, quem omnes Justum appellabant, a Judæis lapidibus opprimitur, in cujus
thronum Simeon, qui et Simon, secundus assumitur.
c Post Marcum (evangelistam primus Alexandrinæ Ecc.esiæ ordinatur episcopus Anianus, qui præfuit
annis xx. (Arm. xxvi.)
Persius moritur anno ætatis
suæ XXIX.
e Nero Romæ in cithararum
agone contendens cunctos superat.
Thermæ a Nerone ædificatæ,
quas Neronianas appellavit.
d Ante mensam Neronis fulmen
cecidit.
[ Albino præses Florus successit: sub quo Judæi contra Romanos rebellarunt.
g In Asia tres urbes terræmotu
conciderunt, Laodicea, Hierapolis,
Colosse.
Junius Gallio, frater Senec,
egregius declamator, propria se manu interfecit.
M. Annæus Lucanus Cordubensis poeta, in Pisoniana conjuratione deprehensus, brachium ad secandas
venas medico præbuit.
Nero, ut similitudinem Trojæ ardentis cerneret, plurimam partem Romanæ urbis incendit.
h Nero cum cæteris viris insignibus et Octaviam uxorem suam interficit, Cornutumque philosophum,
præceptorem Persii, in exsilium fugat.
Multi nobilium a Nerone Romæ
interfecti.
Nero in Olympiade coronatur
cerycas, citharistas, tragœdos,
aurigas, vario certamine superans.
Duæ tantum provinciæ sub Nerone facta, Pontus Polemoniacus,
et Alpes Cottiæ, Cottio rege defuncto.
i Post Petrum primus Romanam Ecclesiam tenuit Linus annis duodecim.
L. Annæus Seneca Cordubensis, præceptor Neronis et patruus Lucani poetæ, incisione verarum et
veneno hausto periit.
& Musonius et Plutarchus philosophi insignes habentur.
/ Rursum Nero Isthmia, Pythia, Actia celebrans inter cerycas, tragodos et citharistas coronatur.
Quidam codices habent, quod ccx olympias acta non est, Nerone in suam præsentiam differente.
Neroni in macelli expensas centies centena millia decreto senatus
annua subministrantur.
PRIMA PERSECUTIO.
α Ἐν Ρώμῃ σεισμός μέγας εγένετο. Sync. p.
ὁ Ὁ ἀδελφὸς τοῦ Κυρίου Ἰάκωβος, ὁ ὀνομασθεὶς
ὑπὸ πάντων Δίκαιος, λίθοις ὑπὸ Ἰουδαίων ἀναιρεῖται.
Euseb. apud Sync. p. 335, C, et p. 337, C. Kalnapéλαβε τὸ σχῆμα τῆς ἐπισκοπῆς Ἱεροσολύμων Σιμεών,
ὁ καὶ Σίμων. Chron. pasch. p. 246, Β.
• Τῆς ᾿Αλεξανδρείας Εκκλησίας μετὰ Μάρκον τὸν
εὐαγγελιστὴν πρῶτος ἐπίσκοπος ἐχειροτονήθη 'Ανιανὸς, ὃς προέστη έτη κβ'. Sync. p. 336, Β.
4 Κατὰ τῆς Νέρωνος τραπέζης κεραυνὸς ἔπεσεν.
Idem p. 336, C.
m Primus Nero super omnia sce
lera sua etiam persecutionem in
Christianos facit, in qua Petrus et
Paulus gloriose Romæ occubuerunt.
Η Νέρων πλείστους ἐν Ῥώμῃ ἐπισήμους καὶ τὴν
γυναῖκα αὐτοῦ ἀνεῖλεν. Cedrenus p. 205, G, et 245, G.
; Τῆς Ῥωμαίων Ἐκκλησίας πρῶτος ἐπίσκοπος
μετὰ Πέτρον τὸν κορυφαῖον Λῖνος ἔτη ιη'. Sync. p.
341, B.
* Μουσώνιος καὶ Πλούταρχος φιλόσοφοι εγνωρί
ζοντο. Chron. pasch. p. 240, D.
1 Νέρων κιθαρῳδίαις καὶ τραγωδίαις πομπεύαν
Ἰσθμίοις καὶ Πυθίοις καὶ ᾿Ακτίοις ἐστεφανοῦτο κή
ρυξιν, ἅρματι, πωλικῷ καὶ τῷ τελείῳ καὶ δεκαπώλῳ.
Sync. p. 340, A. Νέρων μεταθέμενος τὴν Ὀλυμ
ο Νέρων κιθαρῳδίας κατὰ 'Ρώμην πομπεύων. πιάδα. Ibidem.
Idem p. 340, A.
[ Φλώρος 'Αλβίνον διεδέξατο. Ibidem, D.
4 Πόλεις τῆς ᾿Ασίας κατέπεσον τρεῖς, Λαοδίκεια,
Ιεράπολις καὶ Κολοσσα!. Idem p. 336, C,
m Νέρων ἐπὶ πᾶσιν αὐτοῦ τοῖς ἀδικήμασι καὶ τὸν
πρῶτον κατὰ Χριστιανῶν ἐνεδείξατο διωγμόν, ἡνίκα
Πέτρος καὶ Παῦλος οἱ θειότατοι ἀπόστολοι τῷ ὑπὲς
Χριστοῦ μαρτυρήσαντες ἀγῶν:. Idem v. 310. Ε.
col. 545–546page 224 of 251
PG 19:545Ἰουδαίοι Ρωμαίων ἀπέστησαν ἐπὶ Γεστίου Φλώ ρου διὰ πλεονεξίαν αὐτοῦ ἄμετρον· ἐφ᾽ οἷς ὁ Νέρων Ουεσπασιανὸν στρατοπεδάρχην ἐξέπεμψεν. Ο Φλάβιος Ιώσηππος συγγραφείς, στρατηγήσας ὑπὲρ Ἰουδαίων, καὶ μέλλων εἰς τὸν πόλεμον ἀναι μεῖσθαι, θεσπίζει Ουεσπασιανῷ περὶ τῆς Νέρωνος Τελευτῆς, καὶ τῆς αὐτοῦ Ουεσπασιανοῦ βασιλείας. ο Νέρων ἑαυτὸν ἀνεῖλεν. 215, 4 Μετὰ Νέρωνος Γάλβας ἐβασίλευσεν ἐν Ἰβηρίᾳ, Οιτέλλιος ἐν Γερμανίᾳ· Όθων ἐπὶ Ῥώμης· ἕκαστος αὐτῶν ἰδίᾳ ἐπέβη τῇ ἀρχῇ. 245, ο Ουεσπασιανός δυσὶ πολέμοις Ἰουδαίους τρεψάμενος ἀπέκλεισεν. 340, Β. Γάλβας εβασί λευση μήνας ζ', καὶ ἐν μέσῃ τῇ Ῥωμαίων ἀγορᾷ τὴν κεφαλὴν ἀπετμήθη. "Οθων βασιλεύσας μῆνας γ', ἐπεχειρίσατο ἑαυτόν. 245, 246, Α. [ Αντιοχείας ἐπίσκοπος Ιγνάτιος. 342, Β. Ο Ῥωμαίων ζ' ἐβασίλευσεν Ουεσπασιανὸς ἔτη θ'. Η Ουεσπασιανὸς αὐτοκράτωρ, στέψαντος αὐτὸν τοῦ στρατοῦ, τὸν κατὰ Ἰουδαίων ἐγχειρίσας πόλεμον Τίτ τῳ, αὐτὸς δι' ᾿Αλεξανδρείας εἰς τὴν Ῥωμαίων ἀφίκετο πόλιν. 246, Τίτος, Ἰουδαίους πολιορκήσας, καὶ τὰ Ἱεροσόλυμα κατασκάψας, καὶ μυριάδας ἀνδρῶν ἐφόνευσε. Φησὶ δὲ καὶ Ιώσηππος λιμῷ καὶ μαχαίρα μυριάδας οι' ἀπο λέσθαι, καὶ ἄλλας τρεῖς μυριάδας διαπεπράσθαι αἰχμαλώτων· αἴτιον δὲ τὸ τοσοῦτο πλῆθος κατὰ τὴν πόλιν εὑρῆσθαί φησι τὴν τοῦ Πάσχα ἑορτὴν, ἐν ᾗ πάντες οἱ τοῦ ἔθνους συνεληλυθόντες ὡς ἐν εἰρκτῇ συνεκλείσθησαν· ἔδει γὰρ τοὺς ἐν ἡμέρᾳ τοῦ Πάσχα τῷ Σωτῆρι ἐπιβουλευκότας μὴ ἄλλοτε τὰ ἐπίχειρα, ὧν ἐτόλμησαν, παθείν. 342,
R. DCCCXX.
CHRONICORUM LIB. II.
OLYMP. CHRISTUS JUD.
ROM
Agrippa
Nero
L. Annaeus Melas, Seneca frater et Gallionis, bona Lucani poetæ, filii sui, a Nerone promeretur.
a Contra Judæos, qui Cestii Flori avaritiam non ferentes rebellabant, Vespasianus magister militiæ a
Nerone transmittitur, qui plurimas Judææ urbes capit.
6 Flavius Josephus scriptor historicus, dux belli Judæorum, cum a Romanis interficiendus esset, Vespasiano prænuntiat de morte Neronis, et ejus imperio.
c Nero, cum a senatu quæreretur ad pœnam, e palatio fugiens, ad quartum Urbis milliarium in suburbano liberti sui inter Salariam et Nomentanam viam semetipsum interficit, anno ætatis suæ xxXI:,
atque in eo omnis Augusti familia consummata est.
Post Neronem Galba in Hiberia, Vitellius in Germania, Otho Romæ, imperium arripuerunt.
Marcus Fabius Quintilianus Romam a Galba perducitur.
e Vespasianus duobus præliis superatos Judæos ad muros compulit.
Galba septimo mense imperii sui in medio Romanæ urbis foro capite truncatur.
Otho tertio regni sui mense apud Vetriacum [al. Bebriacum] propria manu occubuit.
Titellius, a Vespasiani ducibus occisus, in Tiberim projicitur, octavo mense imperii sui, et die uno.
Galba, Otho, Vitellius, regnaverunt anno uno, mensibus sex.
Antiochiæ secundus episcopus ordinatur Ignatius.
g VII. VESPASIANUS annis 1x, mensibus xI,
diebus xxl.
Vespasianus apud Judæam imperator ab exercitu appellatus, et bellum Tito filio commendans, Romam per Alexandriam proficiscitur.
Capitolium Romæ incensum.
i Titus, Judæa capta et Hierosolymis subversis, DC millia virorum interficit. Josephus vero scribit
undecies centena millia fame et gladio periisse, et alia centum millia captivorum publice venundata. Ut
autem tanta multitudo Hierosolymis reperiretur, causam azymorum fuisse refert: ob quæ ex omni gente
Judæi ad templum confluentes, urbe quasi carcere sunt reclusi. Oportuit enim in his diebus Paschæ eos
interfici, in quibus Salvatorem crucifixerant.
• Ἰουδαίοι Ρωμαίων ἀπέστησαν ἐπὶ Γεστίου Φλώ
ρου διὰ πλεονεξίαν αὐτοῦ ἄμετρον· ἐφ᾽ οἷς ὁ Νέρων
Ουεσπασιανὸν στρατοπεδάρχην ἐξέπεμψεν. Idem
p. 336, D.
Ο Φλάβιος Ιώσηππος συγγραφείς, στρατηγήσας
ὑπὲρ Ἰουδαίων, καὶ μέλλων εἰς τὸν πόλεμον ἀναι
μεῖσθαι, θεσπίζει Ουεσπασιανῷ περὶ τῆς Νέρωνος
Τελευτῆς, καὶ τῆς αὐτοῦ Ουεσπασιανοῦ βασιλείας.
Chron. pasch. p. 230, D.
ο Νέρων ἑαυτὸν ἀνεῖλεν. Cedrenus p. 215, D.
4 Μετὰ Νέρωνος Γάλβας ἐβασίλευσεν ἐν Ἰβηρίᾳ,
Οιτέλλιος ἐν Γερμανίᾳ· Όθων ἐπὶ Ῥώμης· ἕκαστος
αὐτῶν ἰδίᾳ ἐπέβη τῇ ἀρχῇ. Chron. pasch. p. 245,
ο Ουεσπασιανός δυσὶ πολέμοις Ἰουδαίους τρεψά
μενος ἀπέκλεισεν. Sync. p. 340, Β. Γάλβας εβασίλευση μήνας ζ', καὶ ἐν μέσῃ τῇ Ῥωμαίων ἀγορᾷ
τὴν κεφαλὴν ἀπετμήθη. "Οθων βασιλεύσας μῆνας γ',
ἐπεχειρίσατο ἑαυτόν. Chron pascl. p. 245, 246, Α.
[ Αντιοχείας ἐπίσκοπος Ιγνάτιος. Sync. p. 342, Β.
Ο Ῥωμαίων ζ' ἐβασίλευσεν Ουεσπασιανὸς ἔτη θ'.
Chron. pasch. p. 246, A.
Η Ουεσπασιανὸς αὐτοκράτωρ, στέψαντος αὐτὸν τοῦ
στρατοῦ, τὸν κατὰ Ἰουδαίων ἐγχειρίσας πόλεμον Τίτ
τῳ, αὐτὸς δι' ᾿Αλεξανδρείας εἰς τὴν Ῥωμαίων ἀφίκετο
πόλιν. Idem p. 246, Α.C.
: Τίτος, Ἰουδαίους πολιορκήσας, καὶ τὰ Ἱεροσόλυμα
κατασκάψας, καὶ μυριάδας ἀνδρῶν ἐφόνευσε. Φησὶ δὲ
καὶ Ιώσηππος λιμῷ καὶ μαχαίρα μυριάδας οι' ἀπο
λέσθαι, καὶ ἄλλας τρεῖς μυριάδας διαπεπράσθαι
αἰχμαλώτων· αἴτιον δὲ τὸ τοσοῦτο πλῆθος κατὰ τὴν
πόλιν εὑρῆσθαί φησι τὴν τοῦ Πάσχα ἑορτὴν, ἐν ᾗ
πάντες οἱ τοῦ ἔθνους συνεληλυθόντες ὡς ἐν εἰρκτῇ
συνεκλείσθησαν· ἔδει γὰρ τοὺς ἐν ἡμέρᾳ τοῦ Πάσχα
τῷ Σωτῆρι ἐπιβουλευκότας μὴ ἄλλοτε τὰ ἐπίχειρα,
ὧν ἐτόλμησαν, παθείν. Eusebius apud Sync. p. 342,
A, et apud Chron. pasch. p. 247, A-B.
col. 547–548page 225 of 251
PG 19:547[ Λοιμὸς κατὰ Ῥώμην μέγας· ὡς καθ' ἡμέρα ὑπὲρ μυρίους θνήσκειν ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας. 9 Τῇ Ῥωμαίων Ἐκκλησίᾳ ἐπίσκοπος γέγονε β' μετά Πέτρον τὸν κορυφαῖον 'Ανέγκλητος έτη δύο. Συνάγεται ὁ πᾶς χρόνος ἐπὶ τὸ δεύτερον ἔτος Οὐεσπασιανοῦ καὶ τὴν ὑστάτην Ἱεροσολύμων ἀπὸ μὲν πέντε καὶ δέκα ἔτους καὶ αὐτοῦ Τιβερίου Καίσαρος καὶ τοῦ σωτηρίου κηρύγματος ἀρχῆς εἰς ἔτη τεσσαράκοντα δύο· ἀπὸ δὲ τῆς ᾿Αντιόχου πολιορκίας στη σλθ'· ἀπὸ δὲ δευτέρου ἔτους Δαρείου τοῦ Ὑστάσπου, καθ' δν δευτέρας οἰκοδομῆς ἔτυχεν ὁ ναὸς, εἰς ἔτη φία· ἀπὸ δὲ τῆς πρώτης επισκευῆς αὐτοῦ, τῆς ἐπὶ Σολομῶνος γενομένης, εἰς ἔτη αργ'. 6 Ουεσπασιανὸς τὸ Καπιτώλιον ἐμπρησθὲν ἀνακο δόμησεν. 342, Β. Εν ᾿Αλεξανδρείᾳ στάσις. ο Κολοσσός ἀνεστάθη μήκος ποδῶν ραζ' ἐκ χαλ κου. Η Ουεσπασιανός ἀποικίας ἐκπέμψας τελευτᾷ να σω. Βασιλεὺς Ρωμαίων η Τίτος ἔτη β'. * Το Βέσβιον όρος, κατὰ κορυφῆς ῥαγὲν, πῦρ ἀνέβλυσε τοσοῦτον, ὡς καταφλέξαι τὴν παρακειμένη χώραν σὺν ταῖς πόλεσιν. 343, Β. ! Ο μέγας κατὰ τὴν Ῥώμην εμπρησμός. Αδει Πάθει δεινῷ βληθείς Τίτος ἀπέθανεν. Ἐν Κύπρῳ τρεῖς πόλεις σεισμῷ κατεπτώθη- 249, Α. σαν.
EUSEBII CAESARIENSIS OPP. PARS 1. HISTORICA.
a Colligitur omne tempus in secundum annum Vespasiani, et novissimam Hierosolymorum eversionem,
a quinto decimo anno Tibern Cæsaris, et ab exordio evangelicæ prædicationis, anui XLIII. captivitate
autem, quam ab Antiocho perpessi sunt, anni ccxxxix. Porro a secundo Darii anno, sub quo rursum
templum ædificatum est, anni dxcı. prima autem ædificatione templi sub Salomone, usque ad novissimam ejus ruinam, quæ sub Vespasiano facta est, anni ■c.
Achaia, Lycia, Rhodus, Byzantium,
Samus, Thracia, Cilicia, Commagene,
quæ antea liberæ et sub regibus amicis
erant, in provinciam redactæ.
e Tres civitates Cypri terræmotu
corruerunt.
Vespasianus
6 Vespasianus Capitolium ædificare
orsus
c In Alexandria orta seditio.
d Colossus erectus habens altitudinis
pedes cv (Arm cxxviii).
Q. Asconius Pædianus, scriptor historicus, clarus habetur: qui Lxxult ætalis suæ anno captus luminibus,
x11 postea vixit annos in summo honore omnium consenescens.
Gabinius [al. Gabianus, vel Gabinia- 214
nus), celeberrimi nominis rhetor, in Galliis docuit.
f Lues ingens Romæ facta: ita ut per multos dies in ephemeridem decem millia ferme mortuorum
hominum efferrentur. Nobilitatis Romanæ morbo pars maxima periit.
R. DCCCXXX.
h Vespasianus colonias deduxit, et
mortuus est profluvio ventris in villa
propria circa Sabinos, anno ætatis suæ
sexagesimo nono.
g Romanæ Ecclesiæ secunaus constituitur episcopus Anacletus ann. xıl
(Arm. vii.)
¡ VIII. TITUŠ annis 11, mensibus 11.
▲ Mons Vesuvius ruptus in vertice tantum ex se ejecit incendium, ut vicinas regiones, et urbes cum
hominibus exureret.
Titus, Vespasiani filius, in utraque lingua disertissimus fuit, et tantæ bonitatis, ut, cum quadam die
recordatus fuisset in cona, nihil se in illa die cuiquam præstitisse, dixerit: Amici, hodie diem per
Titus Musonium Rufum philosophum 215 81
de exsilio revocat.
1 Romæ plurimæ ædes incendio con
cremata.
Titus amphitheatrum Romæ ædificat:
et in dedicatione ejus quinque millia ſe
rarum occidit.
[ Λοιμὸς κατὰ Ῥώμην μέγας· ὡς καθ' ἡμέρα
ὑπὲρ μυρίους θνήσκειν ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας. Ibidem.
9 Τῇ Ῥωμαίων Ἐκκλησίᾳ ἐπίσκοπος γέγονε β' μετά
Πέτρον τὸν κορυφαῖον 'Ανέγκλητος έτη δύο. Iden
p. 344, B.
în Titus morbo perit in ea villa, qua pater ejus, anno ætatis XLII.
• Συνάγεται ὁ πᾶς χρόνος ἐπὶ τὸ δεύτερον ἔτος
Οὐεσπασιανοῦ καὶ τὴν ὑστάτην Ἱεροσολύμων ἀπὸ μὲν
πέντε καὶ δέκα ἔτους καὶ αὐτοῦ Τιβερίου Καίσαρος
καὶ τοῦ σωτηρίου κηρύγματος ἀρχῆς εἰς ἔτη τεσσα
ράκοντα δύο· ἀπὸ δὲ τῆς ᾿Αντιόχου πολιορκίας στη
σλθ'· ἀπὸ δὲ δευτέρου ἔτους Δαρείου τοῦ Ὑστάσπου,
καθ' δν δευτέρας οἰκοδομῆς ἔτυχεν ὁ ναὸς, εἰς ἔτη
φία· ἀπὸ δὲ τῆς πρώτης επισκευῆς αὐτοῦ, τῆς ἐπὶ
Σολομῶνος γενομένης, εἰς ἔτη αργ'. Chron. pasch.
p. 247, 248, et Sync. p. 342, 343.
6 Ουεσπασιανὸς τὸ Καπιτώλιον ἐμπρησθὲν ἀνακο
δόμησεν. Sync. p. 342, Β.
Εν ᾿Αλεξανδρείᾳ στάσις. Ibidem.
ο Κολοσσός ἀνεστάθη μήκος ποδῶν ραζ' ἐκ χαλ
κου. Ibidem.
Η Ουεσπασιανός ἀποικίας ἐκπέμψας τελευτᾷ να
σω. Ibidem.
· Βασιλεὺς Ρωμαίων η Τίτος ἔτη β'. Ide
p. 343, A.
* Το Βέσβιον όρος, κατὰ κορυφῆς ῥαγὲν, πῦρ ἀνέ
βλυσε τοσοῦτον, ὡς καταφλέξαι τὴν παρακειμένη
χώραν σὺν ταῖς πόλεσιν. Idem p. 343, Β.
! Ο μέγας κατὰ τὴν Ῥώμην εμπρησμός. Αδει
m Πάθει δεινῷ βληθείς Τίτος ἀπέθανεν. Chro
• Ἐν Κύπρῳ τρεῖς πόλεις σεισμῷ κατεπτώθη- pasch. p. 249, Α.
σαν. Ibidem.
Ita constanter codices; non, edificat rursus, ut edd.
col. 549–550page 226 of 251
PG 19:5494 Ρωμαίων θ' ἐβασίλευσε Δομετιανὸς ἔτη ις'. ὁ τῆς συγκλήτου πρεσβευσαμένης, Τίτος θεὸς ο Δομετιανός Σεβαστὴν ἀνηγόρευσε τὴν ἰδίαν γα 4 Δομετιανὸς εὐνουχίζειν ἄνδρας ἐκώλυσεν. Τῆς Ἑστίας τρεῖς παρθένοι ἱέρειαι κατεδικάσθησαν ἁλοῦσαι φθορᾷ. [ Δομετιανὸς εὐπατρίδας πολλοὺς μετέστησε "Ρώ 9 Αλεξανδρείας ἐπίσκοπος Αιμίλιος ἔτη 16'. Η Δομετιανὸς τὸν ἄξυλον ναὸν κατεσκεύασεν. ι Δάκες καὶ Νασαμῶνες ἐπαναστήσαντες Ρωμαίοις * Δομετιανός πολλοὺς τῶν εὐπατριδῶν ἀνείλεν. 1 Δύο μήνες μετωνομάσθησαν, σεπτέμβριος Γερ μανικὸς, καὶ ὀκτώβριος Δομετιανός. Ἡ πρώτη τῶν τῆς Εστίας παρθένων Κορνηλία ἐπὶ φθορᾷ κατηγορεύθη, καὶ ζῶσα κατωρύγη κατὰ τὸν νόμον. η Δομετιανός θριάμβευσε κατὰ τῶν Δακῶν καὶ Γερμανών. 545, ο Τῆς Ῥωμαίων Ἐκκλησίας ἡγήσατο Κλήμης ρ Ὁ αὐτὸς ἐν ταῖς πόλεσιν ἄμπελον φυτεύεσθαι ἐχώλυσεν. ο Δομετιανός τους μαθηματικούς δεύτερον ἀπή λασε καὶ φιλοσόφους τῆς Ρώμης.
CHRONICORUM LIB. II.
d Domitianus eunuchos fieri prohi
bait.
Domitianus
a IX. DOMITIANUS, Titi frater junior, annis xV,
mensibus v.
6 Decreto senatus Titus inter deos
refertur.
g
Secundus Alexandrinæ Ecclesiæ
constituitur episcopus Abilius, qui præfuit annis x111.
i Nasamones et Daci dimicantes adversum Romanos sunt victi.
Domitianus plurimos nobilium in exsilium mittit, et occidit.
Duo menses aliter appellati, september Germanicus, october Domitia10s. R. DCCCXL.
c Domitiani uxor Augusta appellatur.
e Tres virgines Vestæ ob stuprum
damnatæ.
f Plurimos senatorum Domitianus in
exsilium mittit.
h Domitianus sine lignorum admistione templum construxit.
Primus Domitianus dominum se et
deum appellari jussit.
Quintilianus ex Hispania Calagurritanus primus Romæ publicam scholam habuit, et salarium e fisco accepit, et claruit.
Hoc tempore ad collocandum in Galliis novæ fidei fundamentum pietas superna magnificos atque industrios
viros destinavit, Parisiensibus videlicet Dionysium, Silvanectensibus Regulum, Rhotomagensibus Nicasium,
Ebroicensibus Taurinum, Arelatensibus Trophimum, Narbonæ Paulum, Tolosa Saturninum, Arvernis
Astremonium, Lemovicis Martialem, Turonicis Gratianum, Cenomanicis Julianum, Belvacensibus Luciaxum, Ambianensibus Firmum, Lugdunensibus Pothinum
Domitianus mathematicos et philosophos Romana urbe pepulit.
Muita opera Romæ facta, in queis Capitolium, forum transitorium, Divorum [al. clivorum] porticus,
Isium ac Serapium stadium [al. Serapicum stadium], horrea, piperataria [al. horrea piperatoria], Vespasiani templum, Minerva Chalcidica, Odium, forum Trajani, therma Trajanæ et Titianæ, senatus, ludus
matutinus, mica aurea, meta sudans, ac Pantheum.
* Domitianus de Dacis et Germanis
triumphavit.
Tertius Romanæ Ecclesiæ episcopus
præfuit Clemens annis novem.
Flavius Josephus hic finem facit secundæ Priscorum historiæ.
Domitianus inultos nobilium perdidit: quosdam vero in exsilium misit.
4 Ρωμαίων θ' ἐβασίλευσε Δομετιανὸς ἔτη ις'.
Chron. pasch. p. 249, A.
ὁ τῆς συγκλήτου πρεσβευσαμένης, Τίτος θεὸς
avyopeún. Sync. p. 343, A.
ο Δομετιανός Σεβαστὴν ἀνηγόρευσε τὴν ἰδίαν γα-
. Ibidem, C.
4 Δομετιανὸς εὐνουχίζειν ἄνδρας ἐκώλυσεν. Ibidem.
• Τῆς Ἑστίας τρεῖς παρθένοι ἱέρειαι κατεδικάσθη
σαν ἁλοῦσαι φθορᾷ. Ibidem, D.
'Pw-
[ Δομετιανὸς εὐπατρίδας πολλοὺς μετέστησε "ΡώPTS. Ibidem, C.
9 Αλεξανδρείας ἐπίσκοπος Αιμίλιος ἔτη 16'. 1dem
p. 544, D.
Η Δομετιανὸς τὸν ἄξυλον ναὸν κατεσκεύασεν. Chron.
pasch. p. 249, C.
ι Δάκες καὶ Νασαμῶνες ἐπαναστήσαντες Ρωμαίοις
depłápŋoav. Sync. p. 343, D.
m Maxima virginum Vestalium Cornelia convicta stupri juxta legem viva
defossa est.
Domitianus tantæ superbiæ fuit, ut
aureas et argenteas statuas sibi in Capitolio poni jusserit.
p Domitianus prohibuit vites in urbibus seri.
q Domitianus rursum philosophos et
mathematicos urbe Romana per ediclum extrudit.
* Δομετιανός πολλοὺς τῶν εὐπατριδῶν ἀνείλεν. Ιbi
dem.
1 Δύο μήνες μετωνομάσθησαν, σεπτέμβριος Γερ
μανικὸς, καὶ ὀκτώβριος Δομετιανός. Chron. pasch.
p. 249, C.
m Ἡ πρώτη τῶν τῆς Εστίας παρθένων Κορνηλία
ἐπὶ φθορᾷ κατηγορεύθη, καὶ ζῶσα κατωρύγη κατὰ
τὸν νόμον. Chron. pascl. p. 249, D.
η Δομετιανός θριάμβευσε κατὰ τῶν Δακῶν καὶ
Γερμανών. Sync. p. 545, D.
ο Τῆς Ῥωμαίων Ἐκκλησίας ἡγήσατο Κλήμης
En 0'. Sync. p. 344, C.
ρ Ὁ αὐτὸς ἐν ταῖς πόλεσιν ἄμπελον φυτεύεσθαι
ἐχώλυσεν. Ibidem.
ο Δομετιανός τους μαθηματικούς δεύτερον ἀπή
λασε καὶ φιλοσόφους τῆς Ρώμης. Ibidem.
Hæc et alia deinceps pauca, quæ inclinatis scripsi litteris, legebam in pervetere Chronici Eusebiani
co lice in Gallia scripto; quæ mihi interpolationes visæ sunt.
col. 551–552page 227 of 251
PG 19:551Δεύτερος μετὰ τὸν Νέρωνα Δομετιανός Χριστιανοὺς ἰδίωξεν· ἐπ' αὐτοῦ δὲ καὶ ὁ ἀπόστολος Ιωάννης εἰς Πάτμον ἐξορίζεται τὴν νῆσον, ἔνθα τὴν ἀποκάλυψιν έωρακέναι λέγεται, ώς δηλοῖ Εἰρηναῖος. ὁ ᾿Απολλώνιος ὁ Τυανεὺς καὶ Εὐφράτης φιλόσοφοι ο Δομετιανὸς τοὺς ἀπὸ γένους Δαυΐδ ἀναιρεῖσθαι προσέταξεν, ἵνα μή τις Ἰουδαίων βασιλικοῦ γένους ἀπολειφθῇ. Πολλοὶ δὲ Χριστιανῶν ἐμαρτύρησαν κατὰ Δομετιανὸν, ὡς ὁ Βρέττιος ἱστορεῖ, ἐν οἷς καὶ Φλαυΐα Δομετίλλα, ἐξαδέλφη Κλήμεντος Φλαυΐου ὑπατικοῦ, ὡς Χριστιανὴ εἰς νῆσον Ποντίαν φυγαδεύεται. 9 Ιούστος Τιβερεὺς Ἰουδαῖος συγγραφεύς ἐγνωρίζετο. Η Δομετιανοῦ αἱ τιμαὶ καθῃρέθησαν ὑπὸ τῆς συγ κλήτου· καὶ οἱ ἀδίκως ἀπελασθέντες ἐπανῆλθον· ἔνιοι ἀπέλαβον καὶ τὰς οὐσίας. 245, Κατά του τον τὸν χρόνον ὁ βασιλεὺς Νερούας ἀνεκαλέσατο τὸν ἀπόστολον Ἰωάννην ἀπὸ Πάτμου τῆς νήσου, καὶ ἦλθ´ πάλιν εἰς Ἔφεσον. 251, Β. ἡ Ῥωμαίων ια' ἐβασίλευσε Τραϊανὸς ἔτη ιθ'. Κ Ἰωάννην ἀπόστολον Εἰρηναῖος καὶ ἄλλοι ἱστο ροῦσι παραμεῖναι τῷ βίῳ ἕως τῶν χρόνων Τραϊανοῦ μεθ᾽ ὅν Παππίας, Ἱεραπολίτης και Πολύκαρπος σμύρνης ἐπίσκοπος ἀκουσταὶ αὐτοῦ ἐγνωρίζοντο. Εν Ρώμῃ θεοσημεῖαι πολλαὶ καὶ καθ᾽ ὅλης τῆς 347, οἰκουμένης γεγόνασι. Ρωμαίων βασιλεὺς ι Νερούας ἐβασίλευσεν ἔτος ἕν. 346, [ Αλεξανδρείας ἐπίσκοπος Κέρδων έτη ι'. [ Ῥωμαίων ἐπίσκοπος Εὐάρεστος ἔτη θ'. η Τραϊανός Δάκας καὶ Σκύθας ὑπέταξε καὶ ἐθριάμβευσεν. * Τραϊανὸς ἐπαρχίαν ἐποίησε τὴν Δακίαν. Α.
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I.
HISTORICA.
OLYMP. CHRISTUS
ROM.
a Secundus post Neronem Domitianus Christianos persequitur: et sub eo
Domi- apostolus Joannes in Patmum insutianus lam relegatus Apocalypsim vidit, uti
narrat Irenæus.
SECUNDA PERSECUTIO.
b Apollonius Tyaneus et Euphrates
insignes philosophi habentur.
e Domitianus eos, qui de genere David erant, interfici præcepit, ut nullus Judæorum regni reliquus
foret.
Scribit Bruttius plurimos Christianorum sub Domitiano fecisse martyrium: inter quos et Flaviam
Domitillam Flavii Clementis consulis ex sorore neptem, in insulam Pontiam relegatam, quia se Christianam esse testata est.
Hoc anno beaius Dionysius atque Nicasius cum sociis suis per coronam martyrii pervenerunt ad Christum.
Domitianus occisus in Palatio, per 219
vespillones ignobiliter exportatur, anno
d Multa signa atque portenta Romæ
et in toto orbe facta.
ætalis xxxv [al. xLv].
Alexandrinæ Ecclesiæ tertius episcopus præſuit Cerdo annis undecim.
e X. NERVA anno 1, mensibus 1v.
g Justus a Tiberiade Judæorum scriptor agnoscitur.
Nerva morbo perit in hortis Sallustianis anno ætatis LXXII, cum jam Trajanum adoptasset in filium.
Trajanus Agrippinæ in Galliis imperator factus, natus Italicæ in Hispania.
h Senatus decrevit, ut omnia quæ Domitianus statuerat, in irritum ducerentur. Itaque multi, quos
injuste ejecerat, de exsilio reversi, nonnulli bona propria receperunt. Aiunt et apostolum Joannem
hoc tempore exsilio resolutum Ephesum venisse: in qua urbe et hospitium et amicos amantissimos sui
habebat.
k Joannem apostolum, usque ad Trajani tempora Irenæus episcopus permansisse scribit: R. DCCCL.
i XI. TRAJANUS annis xix, mensibus vI.
Decreto senatus Nerva inter deos
relatus.
1 Romanæ Ecclesiæ episcopatum
quartus suscepit Evaristus annis nopost quem auditores
ejus insignes fuerunt Papias, Hierapolitanus episcopus, et Polycarpus, Smyrnaus, et Ignatius, Antiochenus.
vem.
m Trajanus de Dacis et Scythis triumphat.
* Trajanus, victo rege Decibalo, Daciam fecit provinciam: Iberos, Sarmatas, Osroenos, Arabas,
Bosphoranos, Colchos, in fidem accepit: Seleuciam, Ctesiphontem, Babylonem occupavit et tenuit. n
mari Rubro classem instituit, ut per eam Indiæ fines vastaret.
• Δεύτερος μετὰ τὸν Νέρωνα Δομετιανός Χριστιανοὺς ἰδίωξεν· ἐπ' αὐτοῦ δὲ καὶ ὁ ἀπόστολος Ιωάννης
εἰς Πάτμον ἐξορίζεται τὴν νῆσον, ἔνθα τὴν Ἀποκά
λυψιν έωρακέναι λέγεται, ώς δηλοῖ Εἰρηναῖος. Chron.
pasch. p. 250, C.
ὁ ᾿Απολλώνιος ὁ Τυανεὺς καὶ Εὐφράτης φιλόσοφοι
Kxpačov. Idem p. 345, C.
ο Δομετιανὸς τοὺς ἀπὸ γένους Δαυΐδ ἀναιρεῖσθαι
προσέταξεν, ἵνα μή τις Ἰουδαίων βασιλικοῦ γένους
ἀπολειφθῇ. Πολλοὶ δὲ Χριστιανῶν ἐμαρτύρησαν κατὰ
Δομετιανὸν, ὡς ὁ Βρέττιος ἱστορεῖ, ἐν οἷς καὶ Φλαυΐα
Δομετίλλα, ἐξαδέλφη Κλήμεντος Φλαυΐου ὑπατικοῦ,
ὡς Χριστιανὴ εἰς νῆσον Ποντίαν φυγαδεύεται. Idem
p. 344, A.
9 Ιούστος Τιβερεὺς Ἰουδαῖος συγγραφεύς εγνωρί
ζετο. Ibidem, D.
Η Δομετιανοῦ αἱ τιμαὶ καθῃρέθησαν ὑπὸ τῆς συγ
κλήτου· καὶ οἱ ἀδίκως ἀπελασθέντες ἐπανῆλθον· ἔνιοι
ἀπέλαβον καὶ τὰς οὐσίας. Idem p. 245, C. Κατά του
τον τὸν χρόνον ὁ βασιλεὺς Νερούας ἀνεκαλέσατο τὸν
ἀπόστολον Ἰωάννην ἀπὸ Πάτμου τῆς νήσου, καὶ ἦλθ´
πάλιν εἰς Ἔφεσον. Chron. pasch. p. 251, Β.
ἡ Ῥωμαίων ια' ἐβασίλευσε Τραϊανὸς ἔτη ιθ'. Sync.
p. 346, D.
Κ Ἰωάννην ἀπόστολον Εἰρηναῖος καὶ ἄλλοι ἱστο
ροῦσι παραμεῖναι τῷ βίῳ ἕως τῶν χρόνων Τραϊανοῦ·
μεθ᾽ ὅν Παππίας, Ἱεραπολίτης και Πολύκαρπος Σμύρ
νης ἐπίσκοπος ἀκουσταὶ αὐτοῦ ἐγνωρίζοντο. Idem p.
d Εν Ρώμῃ θεοσημεῖαι πολλαὶ καὶ καθ᾽ ὅλης τῆς 347, C.
οἰκουμένης γεγόνασι. Ibidem.
• Ρωμαίων βασιλεὺς ι Νερούας ἐβασίλευσεν
ἔτος ἕν. Idem p. 346, C.
[ Αλεξανδρείας ἐπίσκοπος Κέρδων έτη ι'. Idem
p. 347, B.
[ Ῥωμαίων ἐπίσκοπος Εὐάρεστος ἔτη θ'. Sync.
p. 344, A.
η Τραϊανός Δάκας καὶ Σκύθας ὑπέταξε καὶ ἐθριάμβευσεν. Ibidem.
* Τραϊανὸς ἐπαρχίαν ἐποίησε τὴν Δακίαν. Ibid., Α.
col. 553–554page 228 of 251
PG 19:553Ασίας δ' πόλεις κατεπτώθησαν, Ελαία, Μύρινα, Πυτάνη καὶ Κύμη· Ἑλλάδος δὲ Οπουντία καὶ Ἄριτος. 6 Ἐν Ρώμῃ ἐνεπρήσθη ἡ χρυσῇ οἰκία. Τραϊανοῦ κατὰ Χριστιανών διωγμὸν κινήσαντος, Σίμων, ὁ τοῦ Κλεώπα, τῆς ἐν Ἱεροσολύμοις ἐκκλησίας ἐπίσκοπος γενόμενος, ἐμαρτύρησεν. Ομοίως δὲ καὶ Ἰγνάτιος Αντιοχέων ἐπίσκοπος ἐν Ρώμῃ ἐμαρ τύρησεν. 252, Ιεροσολύμων ἐπίσκοπος Ἰούστος. ᾿Αντιοχείας ἐπίσκοπος Ηρων. 4 Τερτυλλιανὸς ἱστορεῖ Πλίνιον Σεκούνδον ἡγούμε τον ἐπαρχίας πλήθη Χριστιανῶν κατακρῖναι θανάτῳ περὶ ὧν ἀπορῶν τί πράξοι, κοινοῦται Τραϊανῷ, μηδὲν ἄξιον θανάτου πράττειν αὐτοὺς, πλὴν τοῦ μὴ θύειν εἰδώλοις, καὶ ὅτι Χριστὸν ὡς Θεὸν ἕωθεν ὑμνοῦσιν ἀνιστάμενοι, ἀπεχόμενοι πάντων κακῶν· πρὸς ἦν ἀντ ἔγραψε Τραϊανός μὴ ἐκζητεῖσθαι Χοιστιανούς. ΧΙΧ. Τὸ Πάνθεον ὑπὸ κεραυνοῦ διεφθάρη. 'Αλεξανδρείας ἐπίσκοπος Πρίμος ἔτη 16'. 9 Ῥώμης ἐπίσκοπος ᾿Αλέξανδρος ἔτη 16'. Οι Γαλατίας γ' πόλεις σεισμῷ κατεπτώθησαν. ἡ Ἱεροσολύμων ἐπίσκοπος τέταρτος Ζακχαίος· πέμ πτος Τωβίας· ἔκτος Βενιαμίν· ἕβδομος Ἰωάννης ὄγδοος Ματθίας· ἔννατος Φίλιππος. 347-349. κ Αντιόχεια κατεπτώθη. 348, Α. 4 Ἰουδαῖοι, κατὰ Λιβύην καὶ Κυρήνην καὶ Αίγυπτον καὶ ᾿Αλεξάνδρειαν καὶ Θηβαΐδα πολεμήσαντες προς τοὺς συνοικούντας Ελληνας, διεφθάρησαν. Τραϊανός Λυσίᾳ Κύντῳ τῆς Μεσοποταμίας ἐξᾶραι τους στασιάσαντας ἐκέλευσεν· ὁ δὲ, πολλὰς Ἰουδαίων μυριάδας ἀνελών, ἡγεμὼν τῆς Ἰουδαίας διὰ τοῦτο καθε ίσταται. 347, 548.
CHRONICORUM LIB. 11.
Trajanus
a Terræ motu quatuor urbes Asiæ
subverseæ, Elea, Smyrna, Pytane, Cyme: el egregiæ duæ, Opuntiorum et
Oriturum, in Græcia.
6 Romæ aurea domus conflagravit
incendio.
Plinius Secundus Novocomensis orator et historicus insignis habetur, cujus
plurima ingenii opera exstant. Periit,
dum visit Vesuvium.
c Trajano adversus Christianos persecutionem movente, Simon filius Cleophæ, qui Hierosolymis
episcopatum tenuerat, crucifigitur, cui successit Justus. Ignatius quoque Antiochenæ Ecclesiæ episcopus
Romam perductus bestiis traditur. Post quem tertius constituitur episcopus Heron.
TERTIA PERSECUTIO.
d Plinius Secundus, cum quamdam provinciam regeret, et in magistratu suo plurimos Christianorum interfecisset, multitudine eorum perterritus quæsivit a Trajano quid facto opus esset, nuntians ei,
præter obstinationem non sacrificandi, et antelucanos cœtus ad canendum cuidam Christo ut Deo, nihil
apud eos reperiri: præterea ad confœderandam disciplinam vetari ab iis homicidia, furta, adulteria,
latrocinia et bis similia. Ad quæ commotus Trajanus rescripsit, hoc genus quidem inquirendum non
esse, oblatos vero puniri oportere. Tertullianus refert in Apologetico suo.
R. DCCCLX. e Pantheum Romæ
fulmine concrematum.
9 Quintus Romanæ Ecclesiæ episco110
patum tenet Alexander annis decem.
f Alexandrinæ Ecclesiæ quartus ordinatur episcopus nomine Primus annis xii.
h Tres Galatiæ civitates terræ motu
erula.
i Post Justum, Ecclesiæ Hierosolymitanæ episcopatum quartus suscipit Zachæus. Post quem quintus
Tobias. Cui succedit sextus Benjamin: ac deinde septimus Joannes: octavus Mathias: in cujus locuin
nonus constituitur Philippus.
Trajanus Armeniam, Assyriam,
Mesopotamiam, fecit provincias.
k Terræ motus Antiochiam pene totam subruit civitatem.
1 Jndæi, qui in Libya erant, adversum cohabitatores suos alienigenas dimicant. Similiter in Ægypto
et in Alexandria. Apud Cyrenem quoque et in Thebaide magna seditione contendunt. Verum gentilium
pars superat in Alexandria.
Judæis in Mesopotamia rebellantibus, præcepit imperator Trajanus Lysiæ Quieto, ut eos provincia
exterminaret. Adversum quos Quietus aciem instruens infinita millia eorum interficit: et ob hoc procurator Judææ ab imperatore decernitur.
• Ασίας δ' πόλεις κατεπτώθησαν, Ελαία, Μύρινα,
Πυτάνη καὶ Κύμη· Ἑλλάδος δὲ Οπουντία καὶ Ἄριτος.
Ibidem.
6 Ἐν Ρώμῃ ἐνεπρήσθη ἡ χρυσῇ οἰκία. Sync.
p. 347, A.
• Τραϊανοῦ κατὰ Χριστιανών διωγμὸν κινήσαντος,
Σίμων, ὁ τοῦ Κλεώπα, τῆς ἐν Ἱεροσολύμοις Εκκλησίας ἐπίσκοπος γενόμενος, ἐμαρτύρησεν. Ομοίως δὲ
καὶ Ἰγνάτιος Αντιοχέων ἐπίσκοπος ἐν Ρώμῃ ἐμαρ
τύρησεν. Chron. pasch, p. 252, C, D. Ιεροσολύμων
ἐπίσκοπος Ἰούστος. ᾿Αντιοχείας ἐπίσκοπος Ηρων.
Sync. p. 347, B, C.
4 Τερτυλλιανὸς ἱστορεῖ Πλίνιον Σεκούνδον ἡγούμε
τον ἐπαρχίας πλήθη Χριστιανῶν κατακρῖναι θανάτῳ·
περὶ ὧν ἀπορῶν τί πράξοι, κοινοῦται Τραϊανῷ, μηδὲν
ἄξιον θανάτου πράττειν αὐτοὺς, πλὴν τοῦ μὴ θύειν
εἰδώλοις, καὶ ὅτι Χριστὸν ὡς Θεὸν ἕωθεν ὑμνοῦσιν
ἀνιστάμενοι, ἀπεχόμενοι πάντων κακῶν· πρὸς ἦν ἀντἔγραψε Τραϊανός μὴ ἐκζητεῖσθαι Χοιστιανούς. Idem,
PATROL. GR. ΧΙΧ.
p. 346-347.
• Τὸ Πάνθεον ὑπὸ κεραυνοῦ διεφθάρη. Idem, p.
347, B.
'Αλεξανδρείας ἐπίσκοπος Πρίμος ἔτη 16'. Sync. p.
348, B.
9 Ῥώμης ἐπίσκοπος ᾿Αλέξανδρος ἔτη 16'. Ibidem.Β.
Οι Γαλατίας γ' πόλεις σεισμῷ κατεπτώθησαν. Idem,
p. 317, B.
ἡ Ἱεροσολύμων ἐπίσκοπος τέταρτος Ζακχαίος· πέμ
πτος Τωβίας· ἔκτος Βενιαμίν· ἕβδομος Ἰωάννης·
ὄγδοος Ματθίας· ἔννατος Φίλιππος. Idem, p. 347-349.
κ Αντιόχεια κατεπτώθη. Idem, p. 348, Α.
4 Ἰουδαῖοι, κατὰ Λιβύην καὶ Κυρήνην καὶ Αίγυπτον
καὶ ᾿Αλεξάνδρειαν καὶ Θηβαΐδα πολεμήσαντες προς
τοὺς συνοικούντας Ελληνας, διεφθάρησαν. Τραϊανός
Λυσίᾳ Κύντῳ τῆς Μεσοποταμίας ἐξᾶραι τους στα
σιάσαντας ἐκέλευσεν· ὁ δὲ, πολλὰς Ἰουδαίων μυριά
δας ἀνελών, ἡγεμὼν τῆς Ἰουδαίας διὰ τοῦτο καθε
ίσταται. Idem, p. 347, 548.
col. 555–556page 229 of 251
PG 19:555α Τοὺς ἐν Σαλαμίνι τῆς Κύπρου Ελληνας Ἰουδαῖοι ἀνελόντες, τὴν πόλιν κατέσκαψαν. 548, Α. 6 Τραϊανὸς νόσῳ τελευτᾷ. Ρωμαίων ιδ' ἐβασίλευσεν ᾿Αδριανός Αίλιος ἔτη κα'. Αδριανός Ἰουδαίους κατὰ ᾿Αλεξανδρέων στασιάζοντας ἐκόλασεν. Αδριανός χρεῶν ὄφειλὰς τῶν ὑπ' αὐτὸν πόλεων ἀνηκούσας τῷ δημοσίῳ λόγῳ ἀπέκοψε, καύσας τοὺς χάρτας. Ὁ αὐτὸς Ῥωμαίοις φόρους πολλούς έχα ρίσατο. [ Η σύγκλητος θεὸν Τραϊανὸν ἐψηφίσατο. Ο Πλούταρχος Χαιρωνεὺς καὶ Σέξτος καὶ ᾿Αγαθό βουλος καὶ Οἰνόμαος φιλόσοφοι ἐγνωρίζοντο. 161 ἡ Ῥωμαίων ἐπίσκοπος γέγονε Ξύστος ἔτη θ'. Η Σαυρομάται κατεπολεμήθησαν. Η Αποικίαν εἰς Λιβύην ερημωθεῖσαν Αδριανός Έπεμψεν. Ο αὐτὸς ᾿Αθηναίοις ἀξιώσασιν ἐκ τῶν Δράκοντος καὶ Σόλωνος νόμους ἐπισυνέταξε, χειμάσας εἰς Αθή νας καὶ μνηθεὶς τὰ Ἐλευσίνια, καὶ γεφυρώσας Ελευ σῖνα κατακλυσθεῖσαν ὑπὸ Κεφισοῦ ποταμοῦ. η Αδριανός Νικομήδειαν σεισμῷ καταπτωθεῖσαν καὶ Νίκαιαν πόλεις Βιθυνίας χρήμασιν ανεστήσατο. ο Ιεροσολύμων δέκατος ἐπίσκοπος Ἑνέκας· ἐνδέ κατος Ἰοῦστος· δωδέκατος Λευίς· τρισκαιδέκατος Ἐφραίμ· τεσσαρεσκαιδέκατος Ιωσήφ· πεντεκαιδέκατος Ἰούδας, καθ᾿ ὃν ἐπὶ Ἀδριανοῦ τελεία καὶ 4 ᾿Αλεξανδρείας ἐπίσκοπος Ἰοῦστος ἐσχάτη γέγονε τῆς πόλεως ἅλωσις. 349, 350.
EUSEBII CASARIENSIS OPP. PARS 1.
· HISTORICA.
OLYMP. CHRISTUS
ROM.
Trajanus
a Salaminam urbem Cypri, interfectis
in ea gentilibus, subvertere Judæi.
6 Trajanus morbo in civitate Selinunte perit, sive, ut alibi scriptum reperimus, apud Seleuciam
urbem Isauriæ, profluvio ventris exstinctus est anno ætatis LXIII [al. LXXIII], mense nono, die quarto.
Ossa ejus in urnam auream collata, [al. collecta] et in foro sub columna posita: solusque omnium imperator intra Urbem sepultus.
Adrianus Alexandriam abs Judæis
subversam [al. laborantem ] publicis
instauravit expensis.
c XII. ADRIANUS annis xxI.
d Adrianus Judæos capit secundo
contra Romanos rebellantes.
Hic Adrianus Italicæ in Hispania natus consobrinæ Trajani filius fuit.
Adrianus eruditissimus in utraque
lingua sed in puerorum amore parum
continens fuit.
e Arianus Trajani invidens gloriæ de Assyria, Mesopotamia, Armenia, quas ille provincias fecerat,
removit exercitus.
Adrianus reliqua tributorum urbibus relaxavit, chartis publice incensis. Plurimos etiam ipsis tributis
Nberos præstitit.
R. DCCCLXX.
g Plutarchus Chæroneus, et Sextus,
↑ Senatus Trajanum in deos refert.
h Alexandrinæ Ecclesiæ quintus constituitur episcopus Justus annis undecim.
4 Adrianus in Libyam, quæ a Judæis
vastata fuerat, colonias misit.
et Agathobulus. et OEnomaus, philosophi insignes habentur.
i Romanæ Ecclesiæ sextus episcopatum Xistus annis decem tenet.
k Bellum contra Sauromatas gestum 225
est hoc tempore.
Euphrates Stoicus philosophus moritur.
Cephisus Auvius Eleusinam inunda123
vit: quem Adrianus ponte conjungens,
Athenis hiemem exegit.
m 'Adrianus Atheniensibus leges petentibus ex Draconis et Solonis reliquorumque libris jura composuit.
n Terræ motu apud Bithyniam Nicomedia ruit: et Nicænæ urbis plurima eversa sunt ædificia. Ad
quarum instaurationem Adrianus de publico largitus est impensas.
o Pierosolymis decimus post Philippum constituitur episcopus Seneca. Post quem undecimus Justus:
cui succedit duodecimus Levi. Post quem tertiusdecimus Ephres. Quartus decimus Joses. Quintus decimus Judas. Hi omnes usque ad eversionem, quam ab Adriano perpessa est Hierusalem, ex circumcisione episcopi præfuerunt.
α Τοὺς ἐν Σαλαμίνι τῆς Κύπρου Ελληνας Ἰουδαῖοι
ἀνελόντες, τὴν πόλιν κατέσκαψαν. Sync. p. 548, Α.
6 Τραϊανὸς νόσῳ τελευτᾷ. Ibidem.
• Ρωμαίων ιδ' ἐβασίλευσεν ᾿Αδριανός Αίλιος ἔτη
κα'. Ibidem, C.
d Αδριανός Ἰουδαίους κατὰ ᾿Αλεξανδρέων στασιά
ζοντας ἐκόλασεν. Ibidem, D.
• Αδριανός χρεῶν ὄφειλὰς τῶν ὑπ' αὐτὸν πόλεων
ἀνηκούσας τῷ δημοσίῳ λόγῳ ἀπέκοψε, καύσας τοὺς·
χάρτας. Ὁ αὐτὸς Ῥωμαίοις φόρους πολλούς έχα
ρίσατο. Ibidem.
[ Η σύγκλητος θεὸν Τραϊανὸν ἐψηφίσατο. Sync.
p. 349, A.
Ο Πλούταρχος Χαιρωνεὺς καὶ Σέξτος καὶ ᾿Αγαθό
βουλος καὶ Οἰνόμαος φιλόσοφοι ἐγνωρίζοντο. 161dem, B.
ἡ Ῥωμαίων ἐπίσκοπος γέγονε Ξύστος ἔτη θ'.
Ibidem, B.
Η Σαυρομάται κατεπολεμήθησαν. Ibidem.
Η Αποικίαν εἰς Λιβύην ερημωθεῖσαν Αδριανός
Έπεμψεν. Ibidem.
m Ο αὐτὸς ᾿Αθηναίοις ἀξιώσασιν ἐκ τῶν Δράκοντος
καὶ Σόλωνος νόμους ἐπισυνέταξε, χειμάσας εἰς Αθή
νας καὶ μνηθεὶς τὰ Ἐλευσίνια, καὶ γεφυρώσας Ελευ
σῖνα κατακλυσθεῖσαν ὑπὸ Κεφισοῦ ποταμοῦ. Ibidem.
η Αδριανός Νικομήδειαν σεισμῷ καταπτωθεῖσαν
καὶ Νίκαιαν πόλεις Βιθυνίας χρήμασιν ανεστήσατο.
Ibidem, A.
ο Ιεροσολύμων δέκατος ἐπίσκοπος Ἑνέκας· ἐνδέ
κατος Ἰοῦστος· δωδέκατος Λευίς· τρισκαιδέκατος
Ἐφραίμ· τεσσαρεσκαιδέκατος Ιωσήφ· πεντεκαιδέ
κατος Ἰούδας, καθ᾿ ὃν ἐπὶ Ἀδριανοῦ τελεία καὶ
4 ᾿Αλεξανδρείας ἐπίσκοπος Ἰοῦστος ἔτην.Ibidem,Β. ἐσχάτη γέγονε τῆς πόλεως ἅλωσις. Idem p. 349, 350.
col. 557–558page 230 of 251
PG 19:557Αδριανὸς ἐν ᾿Αθήναις τὰ Ἐλευσίνια. ὁ Κοδράτος ὁ ἱερὸς τῶν ἀποστόλων ἀκουστής Ἀδριανῷ λόγους ἀπολογίας ὑπὲρ Χριστιανῶν ἐπέδωκεν, ἅπερ δεξάμενος ὁ Καίσαρ σὺν τοῖς παρὰ Σερενίου λαμπρος τάτου ἡγουμένου, ὡς ἄδικον εἴη κτείνειν γράψαντος Χριστιανοὺς ἀκρίτως ἐπὶ μηδενὶ τῶν ἐγκλημάτων, γράφει Μινουκίῳ Φουνδάνῳ ἀνθυπάτῳ τῆς Ασίας Αδριανός μηδένα κτείνειν ἄνευ ἐγκλημάτων καὶ κατηγορίας. 348, . Ὁ αὐτοκράτωρ πατὴρ πατρίδος ἀνηγορεύθη, καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ Σεβαστή. 254, Ο Νικόπολις καὶ Καισάρεια σεισμῷ κατεπτών θησαν. Αντιοχείας τέταρτος ἐπίσκοπος Κορνήλιος. [ Ῥωμαίων ἐπίσκοπος Τελεσφόρος έτη ι'. Ο Αδριανός παραχειμάζων ἐν ᾿Αθήναις καὶ ἦξεν ἀγῶνα, ἐπισκευάσας πολλὰ τῷ τόπῳ, καὶ βιβλιοθήκας συστησάμενος. Η Αλεξανδρείας ἐπίσκοπος Εὐμενὴς ἔτη ιγ'. ἱ Φαβουρῖνος καὶ Πολέμων ὁ ῥήτωρ ἐγνωρίζοντο. Β. Κ Αδριανὸς κατὰ Ἰουδαίων ἀποστάντων στράτευμα ἐξέπεμψε, καταδραμόντων τῶν Ἰουδαίων ἀπ' Αἰ γύπτου καὶ Λιβύης μετά πολλούς πολέμους· ἡγεῖτο δὲ τῆς Ἰουδαίας Τίννιος Ρούφος. 549, 350. [ Τῆς Ἰουδαίων ἀποστάσεως Χοχενᾶς τις ἡγεῖτο οὗτος Χριστιανοὺς ποικίλως ἐτιμωρήσατο μὴ βουλομένους κατὰ 'Ρωμαίων συμμαχείν. 350, Ἰουδαῖοι κακῶς ἀπήλλαξαν, καὶ ὁ πρὸς αὐτοὺς πόλεμος πέρας ἔσχεν· ἔνθεν εἴργονται πάντη τῆς πόλεως ἐπιβαίνειν προστάξει Θεοῦ καὶ Ῥωμαίων κράτει.
CHRONICORUM LIB. II.
Adrianus
Floruit sanctus Taurinus Ebroicensis 226 125
episcopus primus.
a Adrianus sacris Eleusinæ initiatus
multa Atheniensibus dona largitur.
¿ Quadratus discipulus apostolorum, et Aristides Atheniensis philosophus noster, libros pro Christiana
religione Adriano dedere compositos: et Serenus Granius legatus vir apprime nobilis litteras ad imperatorem misit, miquissimum esse dicens clamoribus vulgi innocentium hominum sanguinem concedi;
et sine ullo crimine, nominis tantum et sectæ reos fieri. Quibus commotus Adrianus Minutio Fundano
proconsuli Asiæ scripsit, sine objectu criminum Christianos non condemnandos, cujus epistolæ usque
ad nostram memoriam durat exemplum.
c Imperator Adrianus pater patrise
appellatur, et uxor ejus Augusta.
Antinous puer regius eximiæ pulchritudinis in Ægypto moritur. quem
Adrianus diligenter sepeliens (nam
in deliciis R. DCCCLXXX.
eum habuerat) in deos refert: ex! cujus nomine
etiam urbs Antinoum appellata est.
Adrianus cum insignes plurimas ædes
Athenis fecisset, agonem edidit, bibliothecam miri operis construxit.
Salvius Julianus perpetuum compo132
suit edictum.
k Alexandrinæ Ecclesiæ sextus epi- 228
scopus præfuit Hymenæus [al. Eumenes
cum Gr.] annis XIII.
d Nicopolis et Cæsarea terræ motu
conciderunt.
e Antiochiæ constituitur quartus
episcopus Cornelius.
fRomanæ Ecclesiæ episcopatum suscipit septimus Telesphorus an. undecim.
9 Adrianus Athenis hiemem exigens
Eleusinam invisit.
Templum Roma Veneris sub
Adriano in Urbe factum.
¡ Phavorinus et Polemon} rhetores
insignes habentur.
k Judæi in arma versi Palaestinam depopulati sunt, tenente provinciam Tiuio (al. Thyonio) Rufo, cui
ad opprimendos rebelles Adrianus misit exercitum.
| Cochebas Judaicæ dux factionis
nolentes sibi Christianos adversum Romanum militem ferre subsidium omnimodis cruciatibus necat.
Basilides hæresiarches in Alexandria
comnioratur: a quo Gnostici.
* Bellum Judaicam, quod in Palæstina gerebatur, finem accepit, Judzorum rebus penitus oppressis:
ex quo tempore etiam introeundi eis Hierosolymam licentia ablata est, primum nutu Dei, sicut prophetæ
vaticinati sunt, deinde Romanis interdictionibus.
• Αδριανὸς ἐν ᾿Αθήναις τὰ Ἐλευσίνια. Ibidem, D.
ὁ Κοδράτος ὁ ἱερὸς τῶν ἀποστόλων ἀκουστής Αδριανῷ λόγους ἀπολογίας ὑπὲρ Χριστιανῶν ἐπέδωκεν, ἅπερ
δεξάμενος ὁ Καίσαρ σὺν τοῖς παρὰ Σερενίου λαμπρος
τάτου ἡγουμένου, ὡς ἄδικον εἴη κτείνειν γράψαντος
Χριστιανοὺς ἀκρίτως ἐπὶ μηδενὶ τῶν ἐγκλημάτων,
γράφει Μινουκίῳ Φουνδάνῳ ἀνθυπάτῳ τῆς Ασίας
Αδριανός μηδένα κτείνειν ἄνευ ἐγκλημάτων καὶ
κατηγορίας. Idem, p. 348, C, D.
. Ὁ αὐτοκράτωρ πατὴρ πατρίδος ἀνηγορεύθη, καὶ
ἡ γυνὴ αὐτοῦ Σεβαστή. Chron. pasch. p. 254, D.
Ο Νικόπολις καὶ Καισάρεια σεισμῷ κατεπτών
θησαν. Sync. p. 349, C.
• Αντιοχείας τέταρτος ἐπίσκοπος Κορνήλιος. Ibi
dem.
[ Ῥωμαίων ἐπίσκοπος Τελεσφόρος έτη ι'. Sync.
p. 349, B.
Ο Αδριανός παραχειμάζων ἐν ᾿Αθήναις καὶ ἦξεν
ἀγῶνα, ἐπισκευάσας πολλὰ τῷ τόπῳ, καὶ βιβλιο
θήκας συστησάμενος. Ibidem, D.
Η Αλεξανδρείας ἐπίσκοπος Εὐμενὴς ἔτη ιγ'. Idem,
p. 350, B.
ἱ Φαβουρῖνος καὶ Πολέμων ὁ ῥήτωρ ἐγνωρίζοντο.
Idem, p. 350, Β.
Κ Αδριανὸς κατὰ Ἰουδαίων ἀποστάντων στράτευ
μα ἐξέπεμψε, καταδραμόντων τῶν Ἰουδαίων ἀπ' Αἰ
γύπτου καὶ Λιβύης μετά πολλούς πολέμους· ἡγεῖτο
δὲ τῆς Ἰουδαίας Τίννιος Ρούφος. Idem, p. 549, 350.
[ Τῆς Ἰουδαίων ἀποστάσεως Χοχενᾶς τις ἡγεῖτο·
οὗτος Χριστιανοὺς ποικίλως ἐτιμωρήσατο μὴ βουλο
μένους κατὰ 'Ρωμαίων συμμαχείν. Idem, p. 350, D.
m Ἰουδαῖοι κακῶς ἀπήλλαξαν, καὶ ὁ πρὸς αὐτοὺς
πόλεμος πέρας ἔσχεν· ἔνθεν εἴργονται πάντη τῆς
πόλεως ἐπιβαίνειν προστάξει Θεοῦ καὶ Ῥωμαίων
κράτει. Ibidem, A.
Ita plerique codd. vat., non Romæ et Veneris, ut vulgo dicitur. Imo alius codex habet: templum
Veneris sub Adriano in Urbe factum.
col. 559–560page 231 of 251
PG 19:559Ἱεροσολύμων ἐπίσκοπος πρῶτος ἐξ ἐθνῶν Μάρ κος ἔτη, η' 350, 6 Ῥώμης ἐπίσκοπος Υγίνος ἔτη δ'. Β. ο Αδριανός ύδρωπι τελευτῇ ἐν Βαΐαις. Η Κατὰ τοὺς χρόνους Υγίνου καὶ Πίου ἐπισκόπων Ρώμης ἕως ανικήτου Ουαλεντιανὸς καὶ Κέρδων ἀρχηγοὶ τῆς Μαρκίωνος αἱρέσεως ἐπὶ Ῥώμης έγνω ρίζοντο. 350, Α. ο Ρωμαίων ιγ' Τίτος ᾿Αντωνίνος, ὁ ἐπικληθεὶς Εὐσεβὴς, σὺν τοῖς παισὶν Αὐρηλίῳ καὶ Λευκίῳ ἔτη Γ' Αντωνίνος πατὴρ πατρίδος προσηγορεύθη. Ο Ρώμης ἐπίσκοπος Πίος ἔτη. ιε'. ἡ Ἰουστῖνος φιλόσοφος ὑπὲρ τοῦ καθ᾿ ἡμᾶς ὀρθοῦ λόγου βίβλον ἀπολογίας Αντωνίνῳ ἐπέδωκεν. ὁ ᾿Αντιοχείας ἐπίσκοπος Ερως. Η Μεσομήδης Κρης ποιητὴς νόμων κιθαρῳδικών ἐγνωρίζετο. 351, Α. Ο Αῤῥιανός φιλόσοφος Νικομηδείς, καὶ Μάξιμος Τύριος, καὶ ᾿Απολλώνιος Στωϊκὸς Χαλκηδόνιος, καὶ Βασιλείδης Σκυθοπολίτης ἐγνωρίζοντο· οὗτοι καὶ δι δάσκαλοι Οὐηρησίμου Καίσαρος γεγόνασι. Ρώμης ἐπίσκοπος Ανίκητος ἔτη ια'. Ἐπὶ τούτου Πολύκαρπος ἐν Ρώμῃ πολλοὺς ἐξ αἱρέσεων μετήγαγεν. η Αλεξανδρείας ἐπίσκοπος Κελαδίων ἔτη ιδ. ο Κρήσκης κυνικός φιλόσοφος Ἰουστίνῳ τῷ καθ᾿ ἡμᾶς θείῳ φιλοσόφῳ τὸν μαρτυρικὸν συνεσκεύασε θά να τον ελεγχόμενος ὑπ' αὐτοῦ λιχνότητα κυνικήν
EUSEBII CASARIENSIS OPP. PARS I..
HISTORICA.
Adrianus
a Hierosolymæ primus ex gentibus 229 137
constituitur episcopus Marcus annis xvi,
cessantibus his qui ex circumcisione
fuerant.
Ælia ab Elio Adriano condita: et in fronte ejus portæ, qua Bethlehem egredimur, sus scalptus in
marmore prominens, significans Romanis subjacere Judæos. Judæorum nonnulli a Tito Alio
Vespasiani exstructam arbitrantur.
6 Romanæ Ecclesiæ episcopatum octavus suscepit Hyginus annis quatuor.
d Sub Hygino Romanæ urbis episcopo Valentinus hæresiarches et Cerdo
magister Marcionis Romam venerunt.
R. DCCCXC.
g Romæ nonus ordinatur episcopus
Pius aunis duodecim.
h Justinus philosophus librum pro
nostra religione conscriptum Antonino
tradidit.
Alexandriæ episcopatum septimus
suscipit Marcus annis decem.
lie
c Adrianus morbo intercutis aquæ
apud Baias moritur sexagenarius.
e XIII. TITUS ANTONINUS cognomento Pius
cum liberis suis Aurelio et Lucio annis XXIII,
mensibus 111.
Mesomedes Cretensis citharicorum
carminum musicus poeta cognoscitur.
Taurus Berytius Platonicæ sectæ philosophus clarus habetur.
| Arrianus philosophus Ni- R. CM. 232
comediensis agnoscitur, et
Maximus Tyrius.
m Romanæ Ecclesiæ decimus episcopatum tenet Anicetus annis decem.
Sub quo Smyrnæus Polycarpus Romam
veniens multos ab hæretico errore correxit Valentini et Marcionis.
R. CMX.
f Antoninus pater patriæ appellatur*
i Antiochiæ quintus constituitur episcopus Herus annis XXIV.
Valentinus hæreticus agnoscitur, et
permanet usque ad Anicetum.
• Ἱεροσολύμων ἐπίσκοπος πρῶτος ἐξ ἐθνῶν Μάρκος ἔτη, η' Sync. p. 350, G.
6 Ῥώμης ἐπίσκοπος Υγίνος ἔτη δ'. Ibidem Β.
ο Αδριανός ύδρωπι τελευτῇ ἐν Βαΐαις. Idem,
p. 351, A.
Η Κατὰ τοὺς χρόνους Υγίνου καὶ Πίου ἐπισκόπων
Ρώμης ἕως ανικήτου Ουαλεντιανὸς καὶ Κέρδων
ἀρχηγοὶ τῆς Μαρκίωνος αἱρέσεως ἐπὶ Ῥώμης έγνωρίζοντο. Idem, p. 350, Α.
ο Ρωμαίων ιγ' Τίτος ᾿Αντωνίνος, ὁ ἐπικληθεὶς
Εὐσεβὴς, σὺν τοῖς παισὶν Αὐρηλίῳ καὶ Λευκίῳ ἔτη
xy'. Idem, p. 551, D.
Γ' Αντωνίνος πατὴρ πατρίδος προσηγορεύθη. Ibidem.
Ο Ρώμης ἐπίσκοπος Πίος ἔτη. ιε'. Ibidem, C.
ἡ Ἰουστῖνος φιλόσοφος ὑπὲρ τοῦ καθ᾿ ἡμᾶς ὀρθοῦ
λόγου βίβλον ἀπολογίας Αντωνίνῳ ἐπέδωκεν. Idem,
p. 350, D.
Codex unus, sulcatus, omisso prominens.
Apollonius Stoicus, natione Chalcidicus [al. Chalcedonius], et Basilides
Scythopolitanus, philosophi illustres
habentur: qui Verissimi quoque Casaris præceptores fuerunt.
n Alexandrinæ Ecclesiæ octavus episcopus præfuit Celadion annis XIV.
o Crescens Cynicus agnoscitur: qui
in Justinum nostri dogmatis philosophum, quia se gulosum et prævarica21 torem philosophiæ arguebat, persecutionem suscitat, in qua ille gloriose pro
Christo sanguinem fudit.
ὁ ᾿Αντιοχείας ἐπίσκοπος Ερως. Ibidem, B.
Η Μεσομήδης Κρης ποιητὴς νόμων κιθαρῳδικών
ἐγνωρίζετο. Idem, p. 351, Α.
Ο Αῤῥιανός φιλόσοφος Νικομηδείς, καὶ Μάξιμος
Τύριος, καὶ ᾿Απολλώνιος Στωϊκὸς Χαλκηδόνιος, καὶ
Βασιλείδης Σκυθοπολίτης ἐγνωρίζοντο· οὗτοι καὶ δι
δάσκαλοι Οὐηρησίμου Καίσαρος γεγόνασι. Ibidem,
A, B.
m Ρώμης ἐπίσκοπος Ανίκητος ἔτη ια'. Ἐπὶ τούτου
Πολύκαρπος ἐν Ρώμῃ πολλοὺς ἐξ αἱρέσεων μετήγαγεν. Ibidem, D.
η Αλεξανδρείας ἐπίσκοπος Κελαδίων ἔτη ιδ. Ibidem, D.
ο Κρήσκης κυνικός φιλόσοφος Ἰουστίνῳ τῷ καθ᾿
ἡμᾶς θείῳ φιλοσόφῳ τὸν μαρτυρικὸν συνεσκεύασε θά
να τον ελεγχόμενος ὑπ' αὐτοῦ λιχνότητα κυνικήν
Idem, B.
col. 561–562page 232 of 251
PG 19:561Ἱεροσολύμων ἑπτακαιδέκατος ἐπίσκοπος Κασ σιανός· ἐκτωκαιδέκατος Πούπλιος· ἐννεακαιδέκατος Μάξιμος· εἰκοστὸς Ἰουλιανός· εἰκοστός πρῶτος Γάς ος· εἰκοστὸς δεύτερος Σύμμαχος· εἰκοστὸς τρίτος Γάϊος· εἰκοστός τέταρτος Ἰουλιανός· εἰκοστὸς πέμ πτος Απίων. ὁ Ῥωμαίων ιδ' ἐβασίλευσε Μάρκος Αυρήλιος, ο καὶ Οὐῆρος, Λούκιος τε Αυρήλιος, ὁ καὶ Κόμμοδος, Στη ιθ'. 352, Α. ο Λούκιος Καίσαρ, ἱερουργῶν ἐν ᾿Αθήναις, εἶδε πῦρ ἀπὸ δυσμῶν εἰς ἀνατολὴν κατ᾽ οὐρανοῦ φαινόμενον. ἐθριάμβευσεν. * Πολύκαρπος τῷ ὑπὲρ Χριστοῦ μαρτυρίῳ ἐτε λειώθη, διωγμοῦ κατὰ (Ἐκκλησίας) γεγονότος. ; Πολλοὶ κατὰ Γαλλίας νομίμως ὑπὲρ Χριστοῦ ύλη σαν, ὧν τὰ μαρτύρια αναγέγραπται εἰς μνήμην τοῖς μετέπειτα. * Λοιμώδης νόσος ἐπικρατήσασα μέχρι Ρώμης ἔφθασεν. 552, ι Ρωμαίοι Γερμανοὺς καὶ Σαυρομάτας καὶ Δάκας καὶ Κουάδους κατεπάλαισαν. οι Αντιοχείας ἔκτος ἐπίσκοπος Θεόφιλος ἔτη ιγ'. Θεοφίλου τούτου συγγράμματα διάφορά εἰσι και φέ 4 Ο ολόγεσσος, Πάρθων βασιλεύς, τὴν Ῥωμαίων ρονται. χώραν κατέδραμεν. Ρωμαίων ἐπίσκοπος Σωτήρχος ἔτη θ'. (Περεγρίνος ὁ φιλόσοφος ἐν πανηγύρει πῦρ ἀν ἄψας ἑαυτὸν ἐνέπρησε. 9 Λούκιος Καίσαρ, Πάρθους ὑποτάξης κατ' αὐτῶν Η Λούκιος αὐτοκράτωρ ἐννάτῳ τῆς βασιλείας αὐ τοῦ ἔτει ἐτελεύτησεν. ο Μελίτων Σαρδιανῶν ἐπίσκοπος τῆς Λυδίας βίβλον ἀπολογίας Αντωνίνῳ ὑπὲρ Χριστιανῶν ἐπέδωκε.
CHRONICORUM LIB. II.
Antoninus Pius apud Lorium villam 235 161
suam duodecimo ab Urbe milliario moritur anno vitæ suæ LXXVII.
Titus
Antoninus
a Hierosolymæ episcopatum post Marcum septimus decimus suscipit Cassianus. Post quem octavus decimus Publius. Cui succedit nonus decimus Maximnus (Arm. Maximianus vel Maximinus). Vicesimus Julianus. Vicesimus primus Gaianus. Vicesimus secundus Symmachus. Vicesimus tertius Gaius. Vicesimus
quartus Julianus. Vicesimus quintus Capito (Gr. et Arm. Apion).
e Lucio Cæsari Athenis sacrificanti
ignis in cœlo ab occidente in orientem
ferri visus.
6 XIV. MARCUS ANTONINUS, qui et Verus, et LUCIUS
AURELIUS COMMODUS, ann. xix, mense 1.
d Vologæsus, rex Parthorum, vicinas
sibi Romanas provincias depopulatus
est.
• Romanæ Ecclesiæ episcopatum suscipit undecimus Soler annis VIII.
9 Lucius Cæsar de Parthis cum fra
tre triumphavit.
h Persecutione orta in Asia, Polycarpus et Pionius fecere martyrium:
quorum scriptæ quoque passiones feruntur.
Hi primum æquo jure imperium administraverunt: cum usque ad hoc tempus singuli Augusti fuerint.
Photinus Lugduni martyrizavit.
Fronto orator insignis habetur, qui
Marcum Antoninum Verum Latinis litteris erudivit.
Seleucia Assyriæ [ al. Isauriæ] urbs
cum trecentis millibus hominum a Romanis capta.
Apud Pisas Peregrinus philosophus
rogo, quem ex lignis composuerat, in6 censo, semel superjecit.
QUARTA PERSECUTIO.
k Lues multas provin- R. CMXX. 237
cias occupavit, Roma ex
parte vexata.
¡ Plurimi in Gallia gloriose ob Christi
nomen interfecti: quorum usque in praesenten diem condita libris certamina
per severant.
/ Romani contra Germanos, Marcomannos, Quados, Sarmatas, Dacos di
micant.
Tanta per totum orbem pestilentia fuit, ut pene usque ad internecionem Romanus exercitus deletus sit.
Alexandrinæ Ecclesiæ nonus episcopatui præfuit Agrippinus annis xii.
n Lucius imperator anno regni nono, sive, ut quidam putant, undecimo,
inter Concordiam et Altinum apoplexi
exstinctus est, sedens cum fratre in vebiculo.
• Ἱεροσολύμων ἑπτακαιδέκατος ἐπίσκοπος Κασ
σιανός· ἐκτωκαιδέκατος Πούπλιος· ἐννεακαιδέκατος
Μάξιμος· εἰκοστὸς Ἰουλιανός· εἰκοστός πρῶτος Γάςος· εἰκοστὸς δεύτερος Σύμμαχος· εἰκοστὸς τρίτος
Γάϊος· εἰκοστός τέταρτος Ἰουλιανός· εἰκοστὸς πέμπτος Απίων. Sync. p. 351-353 et Eusebius Hist.
eccl. V, 12.
ὁ Ῥωμαίων ιδ' ἐβασίλευσε Μάρκος Αυρήλιος, ο
καὶ Οὐῆρος, Λούκιος τε Αυρήλιος, ὁ καὶ Κόμμοδος,
Στη ιθ'. Idem, p. 352, Α.
ο Λούκιος Καίσαρ, ἱερουργῶν ἐν ᾿Αθήναις, εἶδε πῦρ
ἀπὸ δυσμῶν εἰς ἀνατολὴν κατ᾽ οὐρανοῦ φαινόμενον.
Ibidem.
m Antiochiæ sextus episcopus ordinatur Theophilus cujus plurima ingenii opera exstant.
Antonino imperatori Melito Asianus Sardensis episcopus apologeticum
pro Christianis tradidit.
ἐθριάμβευσεν. Ibidem, A.
* Πολύκαρπος τῷ ὑπὲρ Χριστοῦ μαρτυρίῳ ἐτε
λειώθη, διωγμοῦ κατὰ (Ἐκκλησίας) γεγονότος. Ibi
dem, B.
; Πολλοὶ κατὰ Γαλλίας νομίμως ὑπὲρ Χριστοῦ 4ύλη·
σαν, ὧν τὰ μαρτύρια αναγέγραπται εἰς μνήμην τοῖς
μετέπειτα. Ibidem.
* Λοιμώδης νόσος ἐπικρατήσασα μέχρι Ρώμης
ἔφθασεν. Sync. p. 552, C.
ι Ρωμαίοι Γερμανοὺς καὶ Σαυρομάτας καὶ Δάκας
καὶ Κουάδους κατεπάλαισαν. Ibidem, B.
οι Αντιοχείας ἔκτος ἐπίσκοπος Θεόφιλος ἔτη ιγ'.
Θεοφίλου τούτου συγγράμματα διάφορά εἰσι και φέ4 Ο ολόγεσσος, Πάρθων βασιλεύς, τὴν Ῥωμαίων ρονται. Ibidem, D.
χώραν κατέδραμεν. Ibidem.
• Ρωμαίων ἐπίσκοπος Σωτήρχος ἔτη θ'. Ibi
dem, D.
(Περεγρίνος ὁ φιλόσοφος ἐν πανηγύρει πῦρ ἀνἄψας ἑαυτὸν ἐνέπρησε. Ibidem, B.
9 Λούκιος Καίσαρ, Πάρθους ὑποτάξης κατ' αὐτῶν
Η Λούκιος αὐτοκράτωρ ἐννάτῳ τῆς βασιλείας αὐ
τοῦ ἔτει ἐτελεύτησεν. Ibidem, C.
ο Μελίτων Σαρδιανῶν ἐπίσκοπος τῆς Λυδίας βί
βλον ἀπολογίας Αντωνίνῳ ὑπὲρ Χριστιανῶν ἐπέδωκε.
Ibidem.
col. 563–564page 233 of 251
PG 19:563Οππιανός Αλιευτικών ποιητής ήκμαζε, Κίλιξ τῷ γένει. 352, ἴδιον παῖδα ἀνέδειξεν. Αντιοχείας ἕβδομος ἐπίσκοπος Μάξιμος. 16 ὁ Διονύσιος ἐπίσκοπος Κορίνθου ἱερὸς ἀνὴρ ἔγνω ρίζετο. Απολλινάριος ἐπίσκοπος Ἱεραπόλεως τῆς ἐν Ασίᾳ ἱερὸς ἀνὴρ ήκμαζεν. * Αντωνίνος κατὰ τῶν πολεμίων σὺν ἑαυτοῦ παι δὲ ἐθριάμβευσεν. 1 Οι αυτοκράτορες διανομὰς καὶ θέας παντοίας 4 Κατὰ Φρύγας συνέστη ψευδοπροφητεία. παρέσχον, τά τε δημόσια ἀνῆκαν, καὶ τοὺς τῶν χρε Αντωνίνος αὐτοκράτωρ πυκνῶς τοῖς πολεμίοις ἐπέκειτο, αὐτός τε παρών, καὶ τοὺς πολεμάρχας ἀπο στέλλων· καὶ Περτίνακι καὶ τοῖς ἄλλοις σὺν αὐτῷ δίψει πιεζομένοις όμβρος ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐγένετο, καὶ τοῖς ἀντιτασσομένοις Γερμανικοῖς καὶ Σαρμάταις σκηπτὸς ἔπεσε, πολλούς τε αὐτῶν διέφθειρε· λέγε ται δὲ, ὡς καὶ ἐπιστολαί φέρονται Μάρκου τοῦ βα σιλέως, ἐν οἷς μαρτυρεῖ μέλλοντα τὸν στρατὸν αὐτοῦ διαφθείρεσθαι, ταῖς τῶν Χριστιανῶν εὐχαῖς διασεσῶσθαι. [ Ρωμαίων εννεακαιδέκατος ἐπίσκοπος ἐλευθέριος έτη ιε'. 353, 9 Αττικός Πλατωνικός φιλόσοφος. Η Αντωνίνος κοινωνὸν τῆς βασιλείας Κόμμοδον ῶν χάρτας ἐπὶ τῆς Ῥωμανισίας ἀγορᾶς κατέφλεξαν νόμους καὶ διατάξεις εὖ συνειδότες ἀνενεώσαντο. Αντωνίνος ἐν Παννωνίαις νόσῳ τελευτᾷ. η Κόμμοδος ὑπὸ τῆς συγκλήτου Σεβαστὸς ἀνεξή θη. ο Σμύρνα πόλις Ασίας σεισμῷ κατεπτώθη, καὶ πρὸς οἰκοδομὴν ἀνείθη τῶν φόρων έτη ι'. ν. 353, ἡ Ῥωμαίων ιε' έβασίλευσε Κόμμοδος έτη ιγ'. 4 Τὸ Σεραπεῖον ἐν ᾿Αλεξανδρείᾳ κατεφλέχθη.
ROM.
M. Aur.
EUSEBII CASARIENSIS OPP. PARS. I.
HISTORICA.
OLYMP. CHRISTUS
b Dionysius Corinthiorum episcopus
clarus habetur, et Pinytus [al. Pytinus]
Cretensis vir eloquentissimus.
Talianus hæreticus agnoscitur: a 238 173
quo Encrarita.
Antoninus a Oppianus Cilix poeta cognoscitur,
qui Halieuticam miro splendore cou11 scripsit.
c Apollinaris Asianus Hieropolitanus
episcopus insignis habetur.
Bardesanes alterius hæreseos princeps
notus efficitur.
d Pseudoprophetia, quæ Cataphrygas nominatur, accepit exordium auctore Montano, et Priscilla Maximillaque, insanis vatibus.
e Imperator Antoninus multis adversum se nascentibus bellis sæpe ipse intererat, sæpe duces nobilissimos destinabat, in quis semel Pertinaci, et exercitui, qui cum eo in Quadorum regione pugnabat, siti
oppressis, pluvia divinitus demissa est: cum econtrario Germanos et Sarmatas fulmina persequerentur,
et plurimos eorum interficerent. Exstant litteræ M. Aurelii gravissimi imperatoris, quibus illam Germanicam sitim Christianorum forte militum precationibus impetrato imbre discussam contestatur.
g Atticus Platonicæ sectæ philoso176
f Romanæ Ecclesiæ duodecimus epi15 scopatum suscipit Eleutherius annis xv.
pbus agnoscitur.
i Antiochiæ septimus episcopus con178
stituitur Maximus.
R. CMXXX.
h Marcus Antoninus Commodum fi18 lium suum consortem regni facit.
k Antoninus cum filio suo de hostibus triumphavit, quos per triennium apud Carnuntum habens stativa
castra, vastaverat.
Imperatores multis multa largiti sunt et pecuniam, quæ fisco debebatur, provinciis concedentes, tabulas debitorum in medio Romanæ urbis foro incendi præceperunt: ac ne quid bonitati deesset, severióres quasque leges novis constitutionibus temperaverunt.
Antoninus post victoriam adeo in
editione munerum magnificus fuit, ut
eentum simul leones exhibuerit.
o Smyrna urbs Asiæ terræ motu ruit:
ad cujus instaurationem decennalis tributorum immunitas 'data est.
m Antoninus in Pannonia febri perit.
n Commodus a senatu Augustus appellatur.
P XV. COMMODUS annis sin.
p Commodus de Germanis hoc solum 240
feliciter triumphavit.
• Οππιανός Αλιευτικών ποιητής ήκμαζε, Κίλιξ
τῷ γένει. Sync. p. 352, C.
9 Templum Serapidis Alexandriæ incensum.
ἴδιον παῖδα ἀνέδειξεν. Ibidem, C.
· Αντιοχείας ἕβδομος ἐπίσκοπος Μάξιμος. 16
ὁ Διονύσιος ἐπίσκοπος Κορίνθου ἱερὸς ἀνὴρ ἔγνω- dem, D.
ρίζετο. Ibidem.
• Απολλινάριος ἐπίσκοπος Ἱεραπόλεως τῆς ἐν
Ασίᾳ ἱερὸς ἀνὴρ ήκμαζεν. Ibidem.
* Αντωνίνος κατὰ τῶν πολεμίων σὺν ἑαυτοῦ παι
δὲ ἐθριάμβευσεν. Ibidem.
1 Οι αυτοκράτορες διανομὰς καὶ θέας παντοίας
4 Κατὰ Φρύγας συνέστη ψευδοπροφητεία. Idem, παρέσχον, τά τε δημόσια ἀνῆκαν, καὶ τοὺς τῶν χρεp. 353, A.
• Αντωνίνος αὐτοκράτωρ πυκνῶς τοῖς πολεμίοις
ἐπέκειτο, αὐτός τε παρών, καὶ τοὺς πολεμάρχας ἀποστέλλων· καὶ Περτίνακι καὶ τοῖς ἄλλοις σὺν αὐτῷ
δίψει πιεζομένοις όμβρος ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐγένετο, καὶ
τοῖς ἀντιτασσομένοις Γερμανικοῖς καὶ Σαρμάταις
σκηπτὸς ἔπεσε, πολλούς τε αὐτῶν διέφθειρε· λέγεται δὲ, ὡς καὶ ἐπιστολαί φέρονται Μάρκου τοῦ βα
σιλέως, ἐν οἷς μαρτυρεῖ μέλλοντα τὸν στρατὸν αὐτοῦ
διαφθείρεσθαι, ταῖς τῶν Χριστιανῶν εὐχαῖς διασεσῶσθαι. Chron. pasch. p. 260, 261.
[ Ρωμαίων εννεακαιδέκατος ἐπίσκοπος Ελευθέ
ριος έτη ιε'. Sync. p. 353, D.
9 Αττικός Πλατωνικός φιλόσοφος. Ibidem, B.
Η Αντωνίνος κοινωνὸν τῆς βασιλείας Κόμμοδον
ῶν χάρτας ἐπὶ τῆς Ῥωμανισίας ἀγορᾶς κατέφλεξαν
νόμους καὶ διατάξεις εὖ συνειδότες ἀνενεώσαντο.
Sync. p. 353, C.
m Αντωνίνος ἐν Παννωνίαις νόσῳ τελευτᾷ. Ibi
dem.
η Κόμμοδος ὑπὸ τῆς συγκλήτου Σεβαστὸς ἀνεξή
θη. Ibidem.
ο Σμύρνα πόλις Ασίας σεισμῷ κατεπτώθη, καὶ
πρὸς οἰκοδομὴν ἀνείθη τῶν φόρων έτη ι'. Idem,
ν. 353, D.
p.
ἡ Ῥωμαίων ιε' έβασίλευσε Κόμμοδος έτη ιγ'. Idem,
p. 354, A.
4 Τὸ Σεραπεῖον ἐν ᾿Αλεξανδρείᾳ κατεφλέχθη. Idem,
p. 354, A.
col. 565–566page 234 of 251
PG 19:565Αλεξανδρείας ι' ἐπίσκοπος Ιούλιος, ὁ Εἰρηναῖος ἐπίσκοπος Λουγδούνων πόλεως Γαλλίας θείοις λόγοις καὶ πράξεσι διέλαμπε. 354, 4. Ἱεροσολύμων ἐπίσκοπος εἰκοστὸς ἔκτος Μάξιμος εἰκοστὸς ἑβδομος ᾿Αντωνίνος· εἰκοστὸς ὄγδοος Ουάλης εἰκοστὸς ἔννατος Δολιχιανός τριακοστός Νάρκισσος τριακοστός πρῶτος Δίος· τριακοστός δεύτερος Γερ μανίων· τριακοστός τρίτος Σαρδιανός· τριακοστός τέταρτος Νάρκισσος πάλιν. 354-359. Τῶν γε μὴν ἐν Ἱεροσολύμοις ἐπισκόπων τοὺς χρόνους γραφή σωζομένους οὐδαμῶς εὗρον. ὁ Ἐν τῷ Καπιτωλίῳ σκηπτὸς ἔπεσε, καὶ τὰς βιβλιοθήκας καὶ ἄλλα τούτου μέρη σκηπτός κατέφλε Τοῦ κολοσσοῦ τὴν κεφαλὴν ἀφελών Κόμμοδος, ἰδίαν ἐπέθηκεν εἰκόνα. [ Ρωμαίων ἐπίσκοπος ιδ' Βίκτωρ ἔτη 16'. Ο Αντιοχείας ἐπίσκοπος Σεραπίων. 355, Η Αλεξανδρείας ἐπίσκοπος Δημήτριος ἔτη μγ. Κόμμοδος τοὺς ἐν γερουσίᾳ τιμίους ἀνελών. 354, Β. Κ Εμπρησμός μέγας τὸ Παλάτιον Ῥώμης, καὶ τὴν οἰκίαν τῶν παρθένων καὶ ἄλλα πλείστα ἐνέπρησε. 1 Κόμμοδος αιφνίδιον ἐτελεύτησεν ἀποπνιγεὶς ἐν οἰκίᾳ Βεστιανοῦ. 264, Β. η 'Ρωμαίων έκκαιδέκατος ἐβασίλευσεν Ελύτης Περτίναξ μῆνας ἕξ. 354, η Περτίναξ ἀξιούσῃ τῇ συγκλήτῳ Ρωμαίων τὴν γυναῖκα αὐτοῦ Σεβαστὴν ὀνομάσαι καὶ τὸν υἱὸν Καί σαρα ἀποδεῖξαι, ἀντεῖπε φάσκων, ἱκανὸν, ὅτι βεβιασμένος πάρεισι ἐπὶ τὴν ἀρχήν. ο Περτίναξ εσφάγη ὡς ἐξέρχεται ἀπὸ τοῦ Παλα τίου. Η Κλήμης πρεσβύτερος ᾿Αλεξανδρείας, καὶ Πάνε ταινες φιλόσοφος ἀπὸ 'Στωϊκῶν ἐν τῷ θείῳ λόγῳ διέλαμπον. 355. Α, Β.
CHRONICORUM LIB. II.
Commoa Alexandrinæ Ecclesiæ decimus episcopatum sortitur Julianus anois decem.
Thermæ Commodianæ Romæ factæ.
Commodus Septembrem niensem no- 241
mine suo appellavit.
dus
b Irenæus episcopus Lugdunensis insignis habetur.
Origenes nascitur.
c Hierosolymis vicesimus sextus ordinatur episcopus Maximus. Post quem vicesimus septimus Antoninus. Vicesimus octavus Valens. Vicesimus nonus Dulichianus. Tricesimus Narcissus. Tricesimus primus
Dius. Tricesimus secundus Germanio. Tricesimus tertius Gordianus. Tricesimus quartus rursum Narcissus. Tantis apud Hierosolymam episcopis constitutis, non potuimus discernere tempora singulorum,
eo quod usque in præsentem diem episcopatus eorum anni minime inveniuntur.
Romæ episcopatum
suscepit tertius decimus R. CMXL. 242
Victor annis decem (Arm. XII) cujus
mediocria exstant de religione volumina.
h Alexandriæ undecimus constituiturepiscopus Demetrius annis quadraginta quatuor.
Incendio Romæ facto, Palatium et
ædes Vestæ, plurimaque Urbis pars
solo coæquantur.
I Commodus strangulatur in domo 243
Vestiliani.
Pertinax septuagenario major, cum
præfecturam Urbis ageret, ex senatusconsulto imperare jussus est.
+91
d In Capitolium fulmen ruit Romæ,
elmagna inftanimatione facta, bibliothe
cæ et vicinæ quæque ædes concrematæ.
e Commodus imperator colossi capite
sublato, suæ imaginis caput jussit ei
imponi.
g Serapio octavus Antiochiæ ordinatur episcopus.
i Commodus multos nobilium interflcit, et spectacula Romano populo prasbet insignia ad abalienationem populi,
m XVI. ÆLIUS PERTINAX mensibus sex.
■ Pertinax obsecrante senatu, ut uxorem suam Augustam, et filium Cæsarem appellaret, contradixit,
sufficere testatus, quod ipse regnaret invitus.
• Pertinax occiditur in palatio Juliani jurisperiti scelere, quem postea Severus apud Mulvium Pontem
interfecit post menses septem quam imperium invaserat.
p Clemens Alexandrinæ Ecclesiæ presbyter, et Pantænus Stoicus philosophus, in disputatione dogmatis
mostri disertissimi habentur.
• Αλεξανδρείας ι' ἐπίσκοπος Ιούλιος, Sync.
p. 352, D.
ὁ Εἰρηναῖος ἐπίσκοπος Λουγδούνων πόλεως Γαλλίας
θείοις λόγοις καὶ πράξεσι διέλαμπε. Idem, p. 354, 4.
• Ἱεροσολύμων ἐπίσκοπος εἰκοστὸς ἔκτος Μάξιμος·
εἰκοστὸς ἑβδομος ᾿Αντωνίνος· εἰκοστὸς ὄγδοος Ουάλης
εἰκοστὸς ἔννατος Δολιχιανός τριακοστός Νάρκισσος·
τριακοστός πρῶτος Δίος· τριακοστός δεύτερος Γερμανίων· τριακοστός τρίτος Σαρδιανός· τριακοστός
τέταρτος Νάρκισσος πάλιν. Sync. p. 354-359. Τῶν
γε μὴν ἐν Ἱεροσολύμοις ἐπισκόπων τοὺς χρόνους
γραφή σωζομένους οὐδαμῶς εὗρον. Eusebius Hist.
eccl. IV, 5.
d ὁ Ἐν τῷ Καπιτωλίῳ σκηπτὸς ἔπεσε, καὶ τὰς βιβλιοθήκας καὶ ἄλλα τούτου μέρη σκηπτός κατέφλε
Ęev, Sync. p. 354, B; et Chron. pasch. p. 263, D.
• Τοῦ κολοσσοῦ τὴν κεφαλὴν ἀφελών Κόμμοδος,
ἰδίαν ἐπέθηκεν εἰκόνα. Chron. pasch. p.263, D.
[ Ρωμαίων ἐπίσκοπος ιδ' Βίκτωρ ἔτη 16'. Ibidem.
Ο Αντιοχείας ἐπίσκοπος Σεραπίων. Sync. p. 355, D.
Η Αλεξανδρείας ἐπίσκοπος Δημήτριος ἔτη μγ.
Ibidem.
i Κόμμοδος τοὺς ἐν γερουσίᾳ τιμίους ἀνελών. Idem,
p. 354, Β.
Κ Εμπρησμός μέγας τὸ Παλάτιον Ῥώμης, καὶ τὴν
οἰκίαν τῶν παρθένων καὶ ἄλλα πλείστα ἐνέπρησε.
Ibidem.
1 Κόμμοδος αιφνίδιον ἐτελεύτησεν ἀποπνιγεὶς ἐν
οἰκίᾳ Βεστιανοῦ. Idem p. 264, Β.
η 'Ρωμαίων έκκαιδέκατος ἐβασίλευσεν Ελύτης
Περτίναξ μῆνας ἕξ. Sync. p. 354,
η Περτίναξ ἀξιούσῃ τῇ συγκλήτῳ Ρωμαίων τὴν
γυναῖκα αὐτοῦ Σεβαστὴν ὀνομάσαι καὶ τὸν υἱὸν Καίσαρα ἀποδεῖξαι, ἀντεῖπε φάσκων, ἱκανὸν, ὅτι βεβια
σμένος πάρεισι ἐπὶ τὴν ἀρχήν. Chron. pasch.
p. 264, B.
ο Περτίναξ εσφάγη ὡς ἐξέρχεται ἀπὸ τοῦ Παλατίου. Ibidem.
Η Κλήμης πρεσβύτερος ᾿Αλεξανδρείας, καὶ Πάνε
ταινες φιλόσοφος ἀπὸ 'Στωϊκῶν ἐν τῷ θείῳ λόγῳ
διέλαμπον. Sync. p. 355. Α, Β.
col. 567–568page 235 of 251
PG 19:567α Ῥωμαίων ἑπτακαιδέκατος βασιλεύς Σευήρος ὁ Καισαρείας ἐν Παλαιστίνῃ καθηγεῖτο Θεόφιλος καὶ Νάρκισσος τῆς ἐν Ἱεροσολύμοις Εκκλησίας τὴν λειτουργίαν είχε. Κορίνθου δὲ τῆς καθ' Ελλάδα Βάκχυλλος, καὶ τῆς ἐν Ἐφέσῳ παροικίας Πολυκράτης. ο Σευήρος Αδιαβηνοὺς καὶ ᾿Αραβας συμμαχήσαντας τῷ Νίγερι καθυπέταξεν. 356, Α. 'Ρώμης ιδ' ἐπίσκοπος Ζεφυρῖνος ἔτη δώδεκα. Λεωνίδης Ωριγένους πατὴρ ἐμαρτύρησε, διωγμοῦ γεγονότος ἐν ᾿Αλεξανδρείᾳ. 355, Β. [ Μουσιανὸς ἐκκλησιαστικός συγγραφεύς έγνω ρίζετο. Ο Σευήρος εἰς Ῥώμην ἐλθὼν Αλβῖνον τυραννήσαντα κατὰ Λουγδούνων πόλιν ἀνεῖλε. 356, Η Σευήρος εἰς Βρεττανίαν ἐλθὼν τελευτᾷ.
EUSEBI CÆSARIE.SIS OPP. PARS I.
HISTORICA.
Severus
a XVII. SEVERUS annis XIX.
b Narcissus Hierosolymorum xxxv
episcopus et Theophilus Cæsariensis,
Polycrates quoque, et Asianæ provinciæ episcopi insignes habentur.
Severus provincia Tripolitana, oppido Lepti solus ex Africa, usque in præsentem diem, Romanus imperator fuit et in honorem Pertinacis, quem Julianus occiderat, Pertinacem se cognominari jussit. Ideo
autem hic duo anni positi sunt, quia superiore anno sex menses regnavit Severus.
Judaicum et Samariticum [al. Sar- 244 197
maticum] bellum ortum.
Quæstione orta in Asia inter episcopos, an secundum legem Moysi quartodecimo die mensis Paschǝ
observandum esset, Victor Romanæ urbis episcopus et Narcissus Hierosolymorum, Polycrates quoque
Ephesiorum, et Irenæus Lugdunensis, et Bacchylus Corinthiorum, plurimique Ecclesiarum pastores,
quid eis probabile visum fuerit, litteris ediderunt: quarum memoria ad nos usque perdur aj.
R. CML.
næ apud Antiochiam et Romæ factæ, et
Severo imperante, Thermæ SeveriaSeptizonium exstructum.
c Severus Parthos et Adiabenos superavit: Arabas quoque interiores ita cecidit, ut regionem eorum
Romanam provinciam fecerit. Ob quæ Parthicus, Arabicus, Adiabenicus, cognominatus est.
d Romæ quartus decimus episcopa- 245
tum suscipit Zephyrinus annis XVIII.
e Persecutione in Christianos facta,
Leonides Origenis pater gloriosa martyrii morte translatus est.
QUINTA PERSECUTIO.
Alexander ob confessionem Dominici
nominis insignis habetur
f Musianus nostræ philosophiæ scri205
ptor agnoscitur.
Clemens multa et varia conscribit.
Origenes Alexandriæ studiis eruditus, divinis totus incumbit voluminibus.
In hoc anno jubilæum a majoribus invenimus observatum, id est x11 [al. x111] anno Severi et ccan
Antiochenæ urbis.
g Clodio Albino, qui se in Gallia Cæsarem ecerat, apud Lugdunum interfecto, Severus in Britannos
bellum transfert, ubi, ut receptas provincias ab incursione barbarica faceret securiores, vallum per
cxx11 [al. cxxx11] millia passuum a mari ad mare perduxit. Pictorum cecidit ingens multitudo.
Tertullianus Afer, centurionis pro- 247
consularis filius, omnium
R. CMLX.
Ecclesiarum sermone celebratur.
h Severus moritur Eboraci in Britannia.
Severinus Ebroicis in Britannia mo
ritur.
Geta Severi filius cum Bassiano fratre successor relictus, et post hostis publicus judicatus, confestim
periil.
α Ῥωμαίων ἑπτακαιδέκατος βασιλεύς Σευήρος
Ltŋ 10'. Sync. p. 356, A.
ὁ Καισαρείας ἐν Παλαιστίνῃ καθηγεῖτο Θεόφιλος·
καὶ Νάρκισσος τῆς ἐν Ἱεροσολύμοις Εκκλησίας τὴν
λειτουργίαν είχε. Κορίνθου δὲ τῆς καθ' Ελλάδα Βάκχυλλος, καὶ τῆς ἐν Ἐφέσῳ παροικίας Πολυκράτης.
Eusebius Hist. eccl. V, 22.
ο Σευήρος Αδιαβηνοὺς καὶ ᾿Αραβας συμμαχήσαν
τας τῷ Νίγερι καθυπέταξεν. Sync. p. 356, Α.
d 'Ρώμης ιδ' ἐπίσκοπος Ζεφυρῖνος ἔτη δώδεκα.
Euseb. apud Sync. p. 355, C.
• Λεωνίδης Ωριγένους πατὴρ ἐμαρτύρησε, διωγμοῦ
γεγονότος ἐν ᾿Αλεξανδρείᾳ. Ibidem, p. 355, Β.
[ Μουσιανὸς ἐκκλησιαστικός συγγραφεύς έγνω
ρίζετο. Ibidem.
Ο Σευήρος εἰς Ῥώμην ἐλθὼν Αλβῖνον τυραννήσαντα
κατὰ Λουγδούνων πόλιν ἀνεῖλε. Idem, p. 356,
B.
Η Σευήρος εἰς Βρεττανίαν ἐλθὼν τελευτᾷ. Ibidem.
Alexandri martyris sub Antonino imp. exstat insigne epitaphium in collectione a me edita Script.
vet. t. V, p. 361.
col. 569–570page 236 of 251
PG 19:569Ρωμαίων τη' έβασίλευσεν ᾿Αντωνῖνος ὁ ἐπικληθεὶς Καράκαλλος, υἱὸς ὢν Σευήρου ἔτη ζ'. ὁ Ἀντιοχείας Εννατος ἐπίσκοπος Ασκληπιάδης Ἱεροσολύμων ἐπίσκοπος ᾿Αλέξανδρος. 4 Αντιοχείας ἐπίσκοπος ι' Φίλιππος. 359, Ῥωμαίων ις' ἐπίσκοπος Κάλλιστος ἔτη η'. Η Αφρικανός Αβγαρόν φησιν ἱερὸν ἄνδρα βασιλεύειν Ἐδέσσης κατὰ τούτους τοὺς χρόνους. 359, Β. Μακρῖνος ἐσφάγη εν ᾿Αρχελαΐδι. κ Ρωμαίων ιθ' ἐβασίλευσεν ᾿Αντωνίνος Αυρήλιος [ Ρώμης ἐπίσκοπος Ουρβανός ἔτη ζ'. η Παλαιστίνης Νικόπολις, ή πρότερον Ἐμμαούς, εκτίσθη πόλις, πρεσβεύοντος ὑπὲρ αὐτῆς καὶ προ ἱσταμένου Ἰουλίου ᾿Αφρικανοῦ τοῦ τὰ χρονικά συγ [ Ρωμαίων τη' έβασίλευσε Μακρῖνος ἔτος ἕν. γραψαμένου. 267, 9 Κιρκισίοις Ηφαιστίοις εκάη τὸ ἀμφιθέατρον ἐν η Εσφάγη Αντωνίνος ἐν Ῥώμη. 268, Α. ο Ρωμαίων κ' ἐβασίλευσεν Αλέξανδρος ο Μαμ
CHRONICORUM LIB. II.
Antoninus
Caracalla
a XVIII. ANTONINUS cognomento CARACALLA, Severi filius, annis vii.
6 Antiochiæ nonus episcopus constituitur Asclepiades.
Antoninus Caracalla cognominatus propter genus vestis, quod Romæ erogaverat: et econtrario Caracallæ ex ejus nomine Antoninianæ [al. Antoninæ, al. Antonianæ] dictæ.
c Alexander tricesimus Hierosolvmorum episcopus ordinatur adhuc vivente Narcisso, et cum eo pariter Ecclesiam regit.
d Antiochiæ episcopus decimus con218
stituitur Philippus.
R. CMLXX.
Antoninus Romæthermas sui nominis
ædificavit. Nihil præterea memorabile
fecit.
Antoninus tam impatiens libidinis
fuit, ut novercam suai Juliam duxerit
uxorem.
e Romæ Ecclesiæ episcopatum suscipit quintus decimus Callistus annis quatuor.
9 Circensibus Vulcanaliorum Romæ
amphitheatrum incensum.
h Abgarus, vir sanctus, regnavit Edessæ, ut vult Africanus.
Antoninus interficitur inter Edessam
et Carras Syriæ Mesopotamiæ civitates,
anno ætatis quadragesimo secundo.
XIX. MACRINUS anno 1.
Macrinus præfecturam prætorio regens imperator factus.
i Macrinus occiditur in Archelaide.
XX. ANTONINUS alter, id est M. Aur. Antoninus, qui
et Aurelianus, annis iv.
Marcus Aurelius Antoninus, Antonini Caracallæ ut putabatur filius, et sacerdos Heliogabali templi,
adeo impudice in imperio suo vixit, ut nullum genus obscenitatis omiserit.
Divion construitur.
Romanæ Ecclesiæ sextus decimus
ordinatur episcopus Urbanus an. novem.
tur.
Sanctus Benignus martyrio corona2
Heliogabalum templum Romæ ædificatum.
m In Palæstina Nicopolis, quæ prius Emmaus vocabatur, urbs condita est, legationis industriam pro
ea suscipiente Julio Africano scriptore temporum.
n Antoninus Romæ occiditur tumultu
militari cum matre Symiasera (Soema
Syra).
XXI. o ALEXANDER MAMMÆÆ filius an. XIII.
Alexander Xerxem regem Persarum gloriosissime vicit, et disciplinæ militaris tam severus corrector
fuit, ut quasdam tumultuantes legiones integras exauctoraverit.
• Ρωμαίων τη' έβασίλευσεν ᾿Αντωνῖνος ὁ ἐπικλη
θεὶς Καράκαλλος, υἱὸς ὢν Σευήρου ἔτη ζ'. Sync.
p. 356, C.
ὁ Ἀντιοχείας Εννατος ἐπίσκοπος Ασκληπιάδης
Etŋ 0º. Ibidem.
• Ἱεροσολύμων ἐπίσκοπος ᾿Αλέξανδρος. Idem,
p. 361, C.
4 Αντιοχείας ἐπίσκοπος ι' Φίλιππος. Idem, p. 359, A.
e • Ῥωμαίων ις' ἐπίσκοπος Κάλλιστος ἔτη η'. Idem,
p. 358, A.
Η Αφρικανός Αβγαρόν φησιν ἱερὸν ἄνδρα βασιλεύειν
Ἐδέσσης κατὰ τούτους τοὺς χρόνους. Iden, p. 359, Β.
· Μακρῖνος ἐσφάγη εν ᾿Αρχελαΐδι. Ibidem.
κ Ρωμαίων ιθ' ἐβασίλευσεν ᾿Αντωνίνος Αυρήλιος
En &. Sync. p. 357, C.
[ Ρώμης ἐπίσκοπος Ουρβανός ἔτη ζ'. Idem,
P. 359, A.
η Παλαιστίνης Νικόπολις, ή πρότερον Ἐμμαούς,
εκτίσθη πόλις, πρεσβεύοντος ὑπὲρ αὐτῆς καὶ προxal
ἱσταμένου Ἰουλίου ᾿Αφρικανοῦ τοῦ τὰ χρονικά συγ-
[ Ρωμαίων τη' έβασίλευσε Μακρῖνος ἔτος ἕν. Idem, γραψαμένου. Chron. pasch. p. 267, D.
p. 357, C.
9 Κιρκισίοις Ηφαιστίοις εκάη τὸ ἀμφιθέατρον ἐν
Póun. Ibidem, B.
η Εσφάγη Αντωνίνος ἐν Ῥώμη. Idem, p. 268, Α.
ο Ρωμαίων κ' ἐβασίλευσεν Αλέξανδρος ο Μαμ
palas viòs čtŋ ty. Sync. p. 358, B.
col. 571–572page 237 of 251
PG 19:571α Αντιοχείας ενδέκατος ἐπίσκοπος Ζέβεννος. ὁ Ρώμης ἐπίσκοπος ἐννεακαιδέκατος Ποντιανός. Ο Αλεξανδρείας ἐπίσκοπος (δωδέκατος) Ηρα Ῥώμης επίσκοπος της Αντέρως μῆνα ἕνα (μεθ' όν ιθ') Φασιανὸς ἔτη ιγ'. 361, 362. Εσφάγη ᾿Αλέξανδρος ἐν Μογοντιακῷ. [ Ωριγένης ἀπὸ ᾿Αλεξανδρείας εἰς Καισάρειαν Παλαιστίνης μετέστη. 9 Ῥωμαίων κι' ἐβασίλευσε Μαξιμίνος ἔτη γ'. Μαξιμίνος κατὰ Χριστιανῶν διωγμὸν ἐκίνησεν. ἱ Μαξιμῖνος ἀνῃρέθη ἐν Ακυληία. 361, Β. κ Ρωμαίων κγ' ἐβασίλευσε Γορδιανός ἔτη ς'. [ Γορδιανός εἰς Πάρθους ἐλθὼν ἀναιρεῖται ὑπὸ τῶν οἰκείων στρατιωτῶν, ὑπάρχου Φιλίππου γνώμῃ τοῦ μετ' αὐτὸν βασιλεύσαντος. η Ρωμαίων κγ' ἐβασίλευσε Φίλιππος έτη 5'.
57%
EUSEBI CÆSARIENSIS OPP. PARS I.
· HISTORICA.
Alexander
Ulpianus jurisconsultus assessor Ale226
xandri insignissimus habetur.
Hippolytus, et BeAntiochenus, et R. CMLXXX.
Geminus [al. Germanus] presbyter 252
ryllus episcopus Arabiæ Bostrenus,
clari scriptores habentur.
b Romanæ Ecclesiæ decimus septimus episcopatum suscipit Pontianus
annis quinque.
Alexander
in matrem Mammaam
unice pius fuit, et ob id omnibus ama233
bilis.
c Alexandrinæ Ecclesiæ duodecimus
episcopus ordinatur Heraclas an. xvi.
Therma Alexandrinæ Romæ ædificatæ, quæ ante Neronianæ.
a Antiochiæ undecimus constituitur
episcopus Zebennus.
Origenes in Alexandria clarus habetur.
d Romæ octavus decimus ordinatur episcopus Antheros mense uno. Post quem decimus nonus Fabianus an. XIII.
e Alexander occiditur Moguntiaci tumultu militari.
Maximinus primus ex corpore militari sine senatus auctoritate ab
exercitu imperator R. CMXC.
electus est.
Origenes de Alexandria ad Cæsaream Palæstinæ transit
9. XXII. MAXIMINUS annis 111, et diebus paucis.
h Maximinus adversum Ecclesiarum
sacerdotes. persecutionem facit.
SEXTA PERSECUTIO.
Gordiano Romam ingresso Pupienus
et Albinus, qui imperium arripuerant,
in palatio occisi.
i Maximinus Aquileia a Pupieno.occiditur.
k XXII. GORDIANUS annis vL
↑ Gordianus admodum adolescens, Parthorum natione superata, cum victor reverteretur ad patriam,
fraude Philippi præfecti prætorio haud longe a Romano solo interfectus est. Gordiano milites tumulum
ædificant, qui Euphrati imminet, ossibus ejus Romam revectis.
Philippus Philippum filium suum consortem regni facit: primusque omnium ex Romanis imperatoribus Christianus fuit.
Quadraginta missus natali Romanæ
urbis cucurrerunt: et agon mille annorum actus.
m XXIV. PHILIPPUS annis vä.
α Αντιοχείας ενδέκατος ἐπίσκοπος Ζέβεννος. Sync.
p. 359, A.
ὁ Ρώμης ἐπίσκοπος ἐννεακαιδέκατος Ποντιανός.
Idem, p. 361, C.
Ο Αλεξανδρείας ἐπίσκοπος (δωδέκατος) Ηρα
xas. Ibidem.
d Ῥώμης επίσκοπος της Αντέρως μῆνα ἕνα
(μεθ' όν ιθ') Φασιανὸς ἔτη ιγ'. Idem, p. 361, 362.
• Εσφάγη ᾿Αλέξανδρος ἐν Μογοντιακῷ. Chron.
p. 268, C.
[ Ωριγένης ἀπὸ ᾿Αλεξανδρείας εἰς Καισάρειαν
Παλαιστίνης μετέστη. Ibidem, C.
9 Ῥωμαίων κι' ἐβασίλευσε Μαξιμίνος ἔτη γ'. Sync.
p. 361, A.
Μαξιμίνος κατὰ Χριστιανῶν διωγμὸν ἐκίνησεν.
Ibidem.
ἱ Μαξιμῖνος ἀνῃρέθη ἐν Ακυληία. Idem, p. 361, Β.
κ Ρωμαίων κγ' ἐβασίλευσε Γορδιανός ἔτη ς'. Sync.
p. 361, D.
[ Γορδιανός εἰς Πάρθους ἐλθὼν ἀναιρεῖται ὑπὸ τῶν
οἰκείων στρατιωτῶν, ὑπάρχου Φιλίππου γνώμῃ τοῦ
μετ' αὐτὸν βασιλεύσαντος. Ibidem.
η Ρωμαίων κγ' ἐβασίλευσε Φίλιππος έτη 5'. Idem,
v. 352, B-
col. 573–574page 238 of 251
PG 19:573Αλεξανδρείας (ιγ') ἐπίσκοπος Διονύσιος. Ο Φίλιππος ανηρέθη ἅμα τῷ υἱῷ. ο 'Ρωμαίων (κε') ἐβασίλευσε Δέκιος έτος α'. 4 Δέκιος Φίλιππον ἀνεῖλεν ἅμα τοῖς παισὶ, καὶ διὰ τὸ πρὸς Φίλιππον ἔχθος, πικρὸν ἤγειρε κατὰ Χρι στιανῶν διωγμὸν, ἐν ᾧ Φαβιανὸς ἐπὶ τῆς Ῥώμης ὁ ταύτης ἐπίσκοπος τὸν μαρτυρικὸν ἀνεδήσατο στεφάναι, Βαβυλᾶς τε κατὰ τὴν ᾿Αντιόχειαν ἐπισκοπῶν, καὶ Ἱεροσολύμων ᾿Αλέξανδρος. 363, Α. Ρώμης ἐπίσκοπος (κ') Κορνήλιος ἔτη γ. [ Κυπριανός διαπρέπων ἔργοις καὶ λόγοις θεοσεβείας, ὁ μέγας Καρθαγένης ἐπίσκοπος, τῷ ὑπὲρ Χριστοῦ μαρτυρίῳ τελειοῦται. 363, Α. 9 Αντιοχείας ιδ' ἐπίσκοπος Βαβυλᾶς, (εἶτα) Φλαβιανὸς. 385, Ἱεροσολύμων ἐπίσκοπος Η Δέκιος εσφάγη μετὰ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ ἐν Ἀβύρτῳ. Α. ἱ 'Ρωμαίων κς' ἐβασίλευσε Γάλλος καὶ Βολλουσια νὸς ἔτος ἐν, μῆνας δ'. 401, * Κατὰ τὸν Γάλλου χρόνον λέγει τεθνάναι τὸν 0 ριγένην Εὐσέβιος. 377, Α. [ Ρωμαίων (κα') ἐπίσκοπος Λούκιος ἔτη β'. Στέ φανος ἔτη β'. 375-381.
CHRONICORUM LIB. II.
OLYMP. CHRISTUS
ROM.
Philippus
R. M. 257
'
Regnantibus Philippis millesimus Romanæ urbis expletus est annus: ob quam solemnitatem innumerabiles bestiæ in circo magno interfectæ: ludique in campo Martio theatrales tribus diebus ac noclibus populo pervigilante celebrati.
Theatrum Pompeii incensum, et Hecatostylon.
Philippus urbem cognominem sui in.
Thracia construxit.
a Alexandrinæ Ecclesiæ tertius decimus episcopatum tenuit Dionysius annis xv. Hic autem Dionysius vir sui
temporis eloquentissimus summa gloria
floruit.
Philippus senior Veronæ, Romæ 258
junior occiditur.
d Decius e Pannonia inferioribus Dalmatiis natus fuit; qui cum Philippos
patrem et filium interfecisset, ob odiumi
eorum, persecutionem in Christianos
movet, qua diaconus Laurentius Romæ
martyrium duxit.
c XXV. DECIUS anno 1, mensibus 111.
Roma amphitheatrum incensum.
Jubelæus juxta majores nostros.
SEPTIMA PERSECUTIO.
Antonius monachus in Ægypto nascitur.
‹ Romanæ Ecclesiæ episcopatum post Fabiani gloriosam mortem vicesimus suscipit Cornelius, quem
tenuit annis tribus, diebus tribus, qui et ipse martyrio coronatus est. Exstant ad eum Cypriani octo
epistolæ.
Cyprianus primum rhetor, deinde presbyter, ad extremum Carthaginiensis episcopus martyrio coronatur.
Pestilens morbus multas totius orbis provincias occupavit, maximeque Alexandriam et Ægyptum, ut
scribit Dionysius, et Cypriani De mortalitate testis est liber.
9 Alexandro Hierosolymorum episcopo apud Cæsaream Palæstinæ ob martyrium interfecto, et Antiochiæ Babyla, Mazabanus et Fabius episcopi constituuntur.
h Decius cum filio in Abrito [al.
Aprutio] occiditur.
¡ XXVI. GALLUS, et VOLUSIANUS, Galli filius, annis 11, mensibus 1v.
i k Origenes moritur.
Romanæ Ecclesiæ episcopatum tenet vicesimus primus Lucius annis tribus, mensibus tribus [al.
Lucius mensibus octo]. Post quem vicesimus secundus Stephanus annis quatuor. Exstant ad utrumque
Cypriani epistolæ.
• Αλεξανδρείας (ιγ') ἐπίσκοπος Διονύσιος. Sync.
p. 363, C.
Ο Φίλιππος ανηρέθη ἅμα τῷ υἱῷ. Cedrenus p.
ο 'Ρωμαίων (κε') ἐβασίλευσε Δέκιος έτος α'. Chron.
pasch. p. 271, A.
4 Δέκιος Φίλιππον ἀνεῖλεν ἅμα τοῖς παισὶ, καὶ διὰ
τὸ πρὸς Φίλιππον ἔχθος, πικρὸν ἤγειρε κατὰ Χριστιανῶν διωγμὸν, ἐν ᾧ Φαβιανὸς ἐπὶ τῆς Ῥώμης ὁ
ταύτης ἐπίσκοπος τὸν μαρτυρικὸν ἀνεδήσατο στέφαναι, Βαβυλᾶς τε κατὰ τὴν ᾿Αντιόχειαν ἐπισκοπῶν,
καὶ Ἱεροσολύμων ᾿Αλέξανδρος. Sync. p. 363, Α.
• Ρώμης ἐπίσκοπος (κ') Κορνήλιος ἔτη γ. 1bidem, B.
[ Κυπριανός διαπρέπων ἔργοις καὶ λόγοις θεοσεβείας,
ὁ μέγας Καρθαγένης ἐπίσκοπος, τῷ ὑπὲρ Χριστοῦ
μαρτυρίῳ τελειοῦται. Idem, p. 363, Α.
9 Αντιοχείας ιδ' ἐπίσκοπος Βαβυλᾶς, (εἶτα) Φλαβιανός. Ibidem, et 385, C. Ἱεροσολύμων ἐπίσκοπος
Macaбávne. Ibidem, et p. 385, C.
Η Δέκιος εσφάγη μετὰ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ ἐν Ἀβύρτῳ.
Chron. pasch. p. 272, Α.
ἱ 'Ρωμαίων κς' ἐβασίλευσε Γάλλος καὶ Βολλουσιανὸς ἔτος ἐν, μῆνας δ'. Niceph. p. 401, C.
* Κατὰ τὸν Γάλλου χρόνον λέγει τεθνάναι τὸν 0ριγένην Εὐσέβιος. Sync. p. 377, Α.
A.
[ Ρωμαίων (κα') ἐπίσκοπος Λούκιος ἔτη β'. Στέ
φανος ἔτη β'. Idem, p. 375-381.
col. 575–576page 239 of 251
PG 19:575«Ναυάτος αιρεσιάρχης πρεσβύτερος Ρώμης έγνωκίαν ἐδῄωσε. 9 Αντιοχείας ιε' ἐπίσκοπος Παῦλος ὁ Σαμοσατεύς. 6 Γάλλος καὶ Βολλουσιανὸς ἐσφάγησαν ἐν ἀγορᾷ Ρωμαίων ἐβασίλευσεν Ουαλεριανὸς καὶ Γαλιηνὸς Η 'Αντιοχείας τεσσαρεσκαιδέκατος ἐπίσκοπος Δημη τριανός. 381, Α. ο Ρώμης (κγ') ἐπίσκοπος Ξύστος ἔτη θ'. 381, [ Σαπώρης ὁ τῶν Περσῶν βασιλεὺς καταδραμὼν Συρίαν ἦλθεν εἰς Αντιόχειαν, καὶ πᾶσαν Καππαδο Η Ρώμης επίσκοπος (κδ') Διονύσιος ἔτη η'. ἱ ᾿Αλεξανδρείας (ιδ) ἐπίσκοπος Μάξιμος ἔτη (ιη'). Η αδέναθος Παλμυρηνὸς ἀνὴρ στρατηγικός κατά Περσῶν ἀριστεύσας Κτησιφῶντα πολιορκία παρεστή [ Ἱεροσολύμων (λε') ἐπίσκοπος Υμέναιος.
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I. HISTORICA.
a Novatus presbyter Cypriani Romam veniens Novatianum et cæteros confessores sibi sociat, eo
quod Cornelius pœnitentes apostatas recepisset. Novatianum prolixis. scriptis Dionysius coarguit
Gallus!
et
Volusianus.
6 Gallus et Volusianus, cum adversus Æmilianum, qui in Mœsia res novas machinabatur, ex Urbeprofecti essent, in foro Flaminii, sive, ut alii putant, Interamnæ interfecti sunt. Æmilianus tertio mense
invasæ tyrannidis exstinctus est.
Valerianus in Rhætia ab exercitu Augustus, Gallienus Romæ a senatu Cæsar appellatus.
c XXVII. VALERIANUS et GALLIENUS annis xv.
d Antiochiæ quartus decimus con258.
stituitur episcopus Demetrianus.
e Romanæ Ecclesiæ pontificatum suscepit vicesimus tertius Xystus, et tenuit annis duobus, mensibus
undecim, diebus sex [al. annis undecim]; cum quo Laurentius martyrium suscepit.
R. MX.
OCTAVA PERSECUTIO.
Valerianus in Christianos persecutione commota, statim a Sapore Persarum rege capitur, ibique servitute miserabili consenescit.
↑ Sapor rex Persarum Syriam, Ciliciam et Cappadociam depopulatur.
g Antiochiæ quintus decimus Paulus Samosatenus constituitur episcopus.
Gallieno in omnem lasciviam dissoluto, Germani Ravennam
usque venerunt.
Valeriano in Persas ducto, Gallienus.
nostris pacem reddidit.
Alamanni vastatis Galliis in Italiam transiere. Græcia, Macedonia, Pontus, Asiæ depopulatæ per
Gothos. Quadi et Sarmatæ Pannonias occupaverunt.
Germanis Hispanias obtinentibus
Tarracon expugnata est.
10 Parthi Mesopotamiam tenentes Syriam incursarunt.
h Romanæ Ecclesiæ vicesimus quartus episcopus constituitur Dionysius annis duobus, mensibus tribus,
diebus septem [al. annis novem].
i Alexandrinæ Ecclesiæ quartus de267
cimus ordinatur episcopus Maximus
annis XVIII.
Hierosolymorum epi- R. MXX. 262
scopatum tenet Hymnenæus.
a
* Odenathus decurio Palmyrenus collecta agrestium manu ita Persas cecidit, ut ad Ctesiphontem castra poneret.
«Ναυάτος αιρεσιάρχης πρεσβύτερος Ρώμης έγνω- κίαν ἐδῄωσε. Ibidem, C.
peto. Sync. p. 375, D.
9 Αντιοχείας ιε' ἐπίσκοπος Παῦλος ὁ Σαμοσατεύς.
6 Γάλλος καὶ Βολλουσιανὸς ἐσφάγησαν ἐν ἀγορᾷ Ibidem.
Papɛvlov. Idem p. 376, B.
• Ρωμαίων ἐβασίλευσεν Ουαλεριανὸς καὶ Γαλιηνὸς
Etŋ ɩɛ'. Niceph. p. 401, C.
Η 'Αντιοχείας τεσσαρεσκαιδέκατος ἐπίσκοπος Δημη·
τριανός. Idem, p. 381, Α.
ο Ρώμης (κγ') ἐπίσκοπος Ξύστος ἔτη θ'. S. p. 381, A.
[ Σαπώρης ὁ τῶν Περσῶν βασιλεὺς καταδραμὼν
Συρίαν ἦλθεν εἰς Αντιόχειαν, καὶ πᾶσαν Καππαδο
Apud Syncellum p. 379, D.
Η Ρώμης επίσκοπος (κδ') Διονύσιος ἔτη η'. Ibidem.
ἱ ᾿Αλεξανδρείας (ιδ) ἐπίσκοπος Μάξιμος ἔτη (ιη').
Ibidem, B.
Η αδέναθος Παλμυρηνὸς ἀνὴρ στρατηγικός κατά
Περσῶν ἀριστεύσας Κτησιφῶντα πολιορκία παρεστή
cato. Idem, p. 382, C.
[ Ἱεροσολύμων (λε') ἐπίσκοπος Υμέναιος. Idem,
p. 387, B.
col. 577–578page 240 of 251
PG 19:577Ο Παύλος Σαμοσατεύς, τὴν ᾿Αρτέμωνος ἀνανεωσάμενος αἵρεσιν, ἐξώσθη. Αντιοχείας ἑκκαιδέκατος ἐπίσκοπος Δομνίνος. 381, Α. Β. 6 Γαλιανὸς ἐσφάγη ἐν Μεδιολάνῳ. ι. Ρώμης κη' ἐβασίλευσε Κλαύδιος ἔτος ἐν, μῆς νας θ'. Β, 4 Κλαύδιος τελευτᾷ τὸν βίον· μεθ᾽ ἂν Κεντίλιος κατέσχεν όλας ἡμέρας ιζ', καὶ ἀπέθανε. Ρώμης κθ' ἐβασίλευσεν Αὐρηλιανὸς ἔτη ε', μῆ νας ς'. [ Αυρηλιανός τους Παλμυρηνούς εχειρώσατο καὶ Γαλλίαν ὑπέταξεν. 384, Ἐν Ιμμας και λουμένῳ χωρίῳ τοὺς μὲν Παλμυρηνούς διέφθειρε, Ζηνοβίαν δὲ χειρωσάμενος εἰς 'Ρώμην ήγαγε, καὶ φιλανθρωπία χρησάμενος πολλῇ συνάπτει ταύτην ἐνδόξως ἀνδρὶ τῶν ἐν γερουσίᾳ. 9 Αὐρηλιανός ἡλίου ναὸν ἐν Ῥώμη κατεσκεύασε. Α. ἡ Ῥωμαίων ἐπίσκοπος Φήλιξ ἔτη ε'. 386, Β. Τῷ ς' αὐτοῦ ἔτει Αυρηλιανός μέλλων διωγμὸν κινεῖν κατὰ Χριστιανῶν θείῳ κεραυνῷ διακωλύεται συσκευῆς δὲ γενομένης περὶ αὐτοῦ, ἐκ τῶν κατ' αὐτ τὸν ἐδολοφονήθη ἐν καινῷ φρουρίῳ. 385,
CHRONICORUM LIB. II.
Valerianus
et
Gallienus
Galliæ per Posthumum et Victorium
et Tetricum receptæ.
a Paulus Samosatenus a cunctorum prædicatione descisceps, Artemonis hæresim suscitavit. In cujus
locum Antiochenæ Ecclesiæ sextus decimus ordinatur episcopus Domnus.
b Gallienus Mediolani occiditur.
c XXVIII. CLAUDIUS anno 1, mensibus 1x.
In Alexandria una pars, quæ appellatur Bruchium," quæ per multos annos fuerat obsessa, quia rebellabat, tandem destruitur.
Claudius Gothos, Illyricum et Macedoniam vastantes superat. Ob quæ in curia clypeus ei aureus, et
in Capitolio statua aurea collocata est.
d Claudius Sirmii moritur.
Quintilius Claudii frater a senatu Augustus appellatus, decimo septimo [al. nono decimo] imperii die
Aquileiæ occiditur.
Aurelianus, Tetrico apud Catalaunos
prodente exercitum suum, Gallias rece
pit.
e XXIX. AURELIANUS annis v, mensibus vi.
Antiochenæ Ecclesiæ septimus decimus ordinatur episcopus Timotheus.
↑ Zenobia apud Immas haud longe ab Antiochia vincitur: quæ, occiso Odenatho marito, Orientis tenebat imperium: in qua pugna strenuissime adversus eam dimicavit Pompeianus dux cognomento Francus
[al. Staticus], cujus familia hodieque apud Antiochiam perseverat, ex cujus Evagrius charissimus nobis
presbyter stirpe descendit.
Eusebius Laodicensis insignis habe- 264 276
tur.
Aurelianum Romæ triumphantem Tetricus et Zenobia præcesserunt. quibus Tetricus corrector
postea Lucaniæ fuit: et Zenobia in Urbe summo honore consenuit: a quo hodieque Romæ Zenobia
familia nuncupatur.
9 Aurelianus templum Soli ædificat,
et Romam firmioribus muris vallat.
R. MXXX.
Primus agon Solis ab Aureliano institutus.
h Romanæ Ecclesiæ
episcopatum vicesimus quintus suscepit Felix annis v.
NONA PERSECUTIO.
} Aurelianus cum adversum nos persecutionem movisset, fulmen juxta eum comitesque ejus ruit: ac
non multo post inter Constantinopolim et Heracliam in cænophrurio Viæ Veteris occiditur.
Ο Παύλος Σαμοσατεύς, τὴν ᾿Αρτέμωνος ἀνανεω
σάμενος αἵρεσιν, ἐξώσθη. Αντιοχείας ἑκκαιδέκατος
ἐπίσκοπος Δομνίνος. Sync. p. 381, Α. Β.
6 Γαλιανὸς ἐσφάγη ἐν Μεδιολάνῳ. Niceph. p.
ι. Ρώμης κη' ἐβασίλευσε Κλαύδιος ἔτος ἐν, μῆς
νας θ'. Sync. p. 384, Β, et Niceph. p. 401, C.
4 Κλαύδιος τελευτᾷ τὸν βίον· μεθ᾽ ἂν Κεντίλιος
κατέσχεν όλας ἡμέρας ιζ', καὶ ἀπέθανε. Sync. p.
• Ρώμης κθ' ἐβασίλευσεν Αὐρηλιανὸς ἔτη ε', μῆ
νας ς'. Sync. p. 385, C, et Niceph. loc. pradic.
[ Αυρηλιανός τους Παλμυρηνούς εχειρώσατο καὶ
Γαλλίαν ὑπέταξεν. Sync. p. 384, D. Ἐν Ιμμας και
λουμένῳ χωρίῳ τοὺς μὲν Παλμυρηνούς διέφθειρε,
Ζηνοβίαν δὲ χειρωσάμενος εἰς 'Ρώμην ήγαγε, καὶ
φιλανθρωπία χρησάμενος πολλῇ συνάπτει ταύτην
ἐνδόξως ἀνδρὶ τῶν ἐν γερουσίᾳ. Ibidem.
9 Αὐρηλιανός ἡλίου ναὸν ἐν Ῥώμη κατεσκεύασε.
Idem, p. 585, Α.
ἡ Ῥωμαίων ἐπίσκοπος Φήλιξ ἔτη ε'. Idem, p.
386, Β.
i Τῷ ς' αὐτοῦ ἔτει Αυρηλιανός μέλλων διωγμὸν
κινεῖν κατὰ Χριστιανῶν θείῳ κεραυνῷ διακωλύεται·
συσκευῆς δὲ γενομένης περὶ αὐτοῦ, ἐκ τῶν κατ' αὐτ
τὸν ἐδολοφονήθη ἐν καινῷ φρουρίῳ. Idem, p. 385, C.
col. 579–580page 241 of 251
PG 19:579α Βασιλεύει Τάκιτος μήνας ς', οὗ σφαγέντος ἐν Πόντῳ, βασιλεὺς Φλωριανὸς ἡμέρας πή· οὗ σφαγέντος, ἐν Τάρσῳ, βασιλεύει Πρόβος ἔτη ς', μήνας δ'. 6 Ανατόλιος ὁ Λαοδικείας ἐπίσκοπος φιλοσόφοις μαθήμασι διαπρέπων ἐγνωρίζετο. 386, Α. Η τῶν μανέντων Μανιχαίων πανόλεθρος ἀπώ λεια τῷ τῶν ἀνθρώπων παρεισήχθη βίῳ. Α. Αντιοχείας ἐπίσκοπος (ιη') Κύριλλος έτη ιεʹ. Σατορνίνος στρατοπεδάρχης την καινὴν Ἀντιόχειαν ήρξατο κτίζειν· ὃς ὕστερον ἐπαναστὰς τῇ Ῥω μαίων ἀρχῇ ἐσφάγη ἐν ᾿Απαμείᾳ ὑπὸ τῶν ἰδίων. 1 Τῆς Ῥωμαίων Ἐκκλησίας γέγονεν ἐπίσκοπος (κς') Ευτυχιανὸς μῆνας η μεθ᾽ ὅν Γάϊος (κζ') ἐπίσ σκοπος ἔτη ιε'. 386, 9 Πρόβος ἐσφάγη ἐν Σιρμίῳ. Η Αλεξανδρείας (ις') ἐπίσκοπος Θεωνᾶς ἔτη της. ἡ Ρωμαίων βασιλεὺς (λγ.) Κάρος σὺν τοῖς παισὶ Καρίνῳ καὶ Νουμεριανῷ ἔτη β'. Κ Κάρος ἀνὴρ Γαλάτης, πολεμήσας Πέρσαις, παρ έλαβε Κτησιφῶντα, ὃς παρὰ ποταμῷ Τίγριδι δια στρατοπεδευόμενος, κεραυνού κατασκήψαντος, ἀθρίως ἅμα τῇ σκηνῇ διαφθείρεται. [ Ο Νουμεριανὸς ἐπανιὼν ἐκ Περσῶν, καὶ ὀφθαλμιάσας, ὑπὸ τοῦ ἰδίου πενθεροῦ φονεύεται τὴν προς ηγορίαν Απερος.
EUSEBII CASARIENSIS OPP. PARS I.
HISTORICA.
OLYMP.
CHRISTUS ROM.
Probus
a XXX. TACITUS mensibus quinque. Quo apud Pontum occiso, obtinuit imperium
XXXI. FLORIANUS diebus LXXXIX. Hoc quoque apnd
Tarsum interfecto Ciliciæ civitatem, regnavit
XXXII. PROBUS annis vi, mensibus IV.
Probus Gallias a barbaris occupatas
Ingenti virtute restituit.
6 Anatolius Laodicensis episcopus 265
philosophorum disciplinis eruditus plurimo sermone celebratur.
c Secundo anno Probi, juxta Antiochenos cccxxv anno, juxta Tyrios CDII, juxta Laodicenos CCCXXIV,
juxta Edessenos DLXXXVIII, juxta Ascalonitas CCCLXxx, insana Manichæorum hæresis in conmune humani
generis malum exorta.
d Antiochiæ decimus octavus constituitur episcopus Cyrillus.
e Saturninus magister exercitus novam Antiochiam exorsus est condere: qui postea imperium molitus
invadere, Apamiæ occiditur.
Probus Gallos et Pannonios vineas babere permisit, Almeamque et aureum montem militari manu
consitos provincialibus colendos dedit.
Romanæ Ecclesiæ episcopatum
suscepit vicesimus sextus Eutychianus 266 285
mensibus VIII. Post quem vicesimus
septinius Gaianus annis quinque [al. et
Gr. Gaius annis xv].
g Probus tumultu militari apud Sirmium in turri, quæ vocatur Ferrea, oceiditur.
7 h Alexandrinæ Ecclesiæ quintus decimus episcopus præfuit Theomas annis xix.
¡ XXXIII. CARDS cam filiis suis CARINO et NUMERIANO annis ul.
Carus Narbonensis, cum omni Parthorum regione vastata Cochem et Ctesiphontem nobilissimas
hostium urbes cepisset, super Tigrim castra ponens fulmine ictus periit.
1 Numerianus, cum ob oculorum dolorem lecticula veberetur in Thracia, insidiis Apri soceri sui
occisus est, vix fetore cadaveris post aliquot dies scelere comperto.
Carinus prælio victus apud Margum
occiditur.
α Βασιλεύει Τάκιτος μήνας ς', οὗ σφαγέντος ἐν
Πόντῳ, βασιλεὺς Φλωριανὸς ἡμέρας πή· οὗ σφαγέν
τος, ἐν Τάρσῳ, βασιλεύει Πρόβος ἔτη ς', μήνας δ'.
Sync. p. 385, D.
6 Ανατόλιος ὁ Λαοδικείας ἐπίσκοπος φιλοσόφοις
μαθήμασι διαπρέπων ἐγνωρίζετο. Idem, p. 386, Α.
• Η τῶν μανέντων Μανιχαίων πανόλεθρος ἀπώ
λεια τῷ τῶν ἀνθρώπων παρεισήχθη βίῳ. Ibidem, Α.
d Αντιοχείας ἐπίσκοπος (ιη') Κύριλλος έτη ιεʹ.
Idem, p. 386, C.
• Σατορνίνος στρατοπεδάρχης την καινὴν Ἀντιόχειαν ήρξατο κτίζειν· ὃς ὕστερον ἐπαναστὰς τῇ Ῥω
μαίων ἀρχῇ ἐσφάγη ἐν ᾿Απαμείᾳ ὑπὸ τῶν ἰδίων.
Idem, p. 386, A.
1 Τῆς Ῥωμαίων Ἐκκλησίας γέγονεν ἐπίσκοπος
(κς') Ευτυχιανὸς μῆνας η μεθ᾽ ὅν Γάϊος (κζ') ἐπίσ
σκοπος ἔτη ιε'. Idem, p. 386, C.
9 Πρόβος ἐσφάγη ἐν Σιρμίῳ. Ibidem, A.
Η Αλεξανδρείας (ις') ἐπίσκοπος Θεωνᾶς ἔτη της.
Ibidem. C.
ἡ Ρωμαίων βασιλεὺς (λγ.) Κάρος σὺν τοῖς παισὶ
Καρίνῳ καὶ Νουμεριανῷ ἔτη β'. Ibidem.
Κ Κάρος ἀνὴρ Γαλάτης, πολεμήσας Πέρσαις, παρ
έλαβε Κτησιφῶντα, ὃς παρὰ ποταμῷ Τίγριδι δια
στρατοπεδευόμενος, κεραυνού κατασκήψαντος, ἀθρίως
ἅμα τῇ σκηνῇ διαφθείρεται. Ibidem, D.
[ Ο Νουμεριανὸς ἐπανιὼν ἐκ Περσῶν, καὶ ὀφθαλμιάσας, ὑπὸ τοῦ ἰδίου πενθεροῦ φονεύεται τὴν προςηγορίαν Απερος. Ibidem.
col. 581–582page 242 of 251
PG 19:581Διοκλητιανός (δ') έτη κ'. 401, Ο Διοκλητιανός Δαλμάτης τὸ γένος, παραλαβὼν τὴν ἀρχὴν, τὸν ᾿Απέρα τὸν τοῦ Νουμεριανοῦ σφαγέα φο ο Διοκλητιανὸς καὶ Μαξιμιανὸς Κωνστάντιον καὶ Μαξιμιανὸν Καίσαρας ἐποίησαν. 268, Α. 4 Διοκλητιανὸς καὶ Μαξιμιανὸς τὴν Βούσιριν καὶ τὴν Κοπτὸν πόλεις εν Θήβαις τῆς Αἰγύπτου, ἀποστατησάσας τῆς τῶν Ῥωμαίων ἀρχῆς, εἰς ἔδαφος κατα Ρώμης ἐπίσκοπος (κη') Μαρκελλιανὸς ἔτη β'. [ Τῆς ᾿Αλεξανδρείας σὺν τῇ Αἰγύπτῳ ἀποστατησάσης, τῇ προσβολῇ τῶν Ῥωμαίων πλεῖστοι ἀνῃρέθη Η Ἱεροσολύμων (λη') ἐπίσκοπος Ζαβδάς.
CHRONICORUM LIB. II.
Diocletianus.
R. MXL.
a XXXIV. DIOCLETIANUS annis xx.
Diocletianus Dalmata, scribæ filius imperator electus, statim Aprum in militum concione percussit,
jurans sine suo scelere Numerianum interfectum.
Diocletianus in consortium regni Herculium Maximianum assumit: qui rusticorum multitudine oppressa,
quæ factioni suæ Bacaudarum [al. Bagaridarum] nomen indiderat, pacem Galliis reddit.
Carausius [al. Causarius ] sumpta
+
Quinquegontiani (al. Quiquegentiani)
Africam infestaverunt.
purpura Britannias occupavit.
Narseus Orienti bellum intulit.
Tenebræ fuerunt interdiu.
Carporum et Basternarum gentes in
Romanum solum translatæ sunt.
c Ægyptum Achilleus obtinuit. Ob quæ Constantius et Galerius Maximianus Cæsares assumuntur in
regnum. Quorum Constantius Claudii ex filia nepos fuit: Galerius in Dacia haud longe a Serdica natus.
Atque ut eos Diocletianus etiam affinitate conjungeret, Constantius privignam Herculii Theodoram accepit: ex qua postea sex liberos Constantini fratres babuit. Galerius filiam Diocletiani duxit Valeriam.Ambo
uxores, quas habuerant, repudiare compulsi.
d Busiris et Coptus civitates provinciæ Thebaidos contra Romanos rebel- 269
lantes, ad solum usque subversæ sunt,
R. ML.
Primus Diocletianus adorari ut Deum se jussit, et gemmas vestibus calceamentisque inseri: cum ante
eum omnes imperatores in modum judicum salutarentur, et chlamydem tantum purpuream a privato babitu plus haberent.
e Romanæ Ecclesiæ vicesimus octavus episcopatum suscipit Marcellinus, 270
annis IX.
↑ Alexandria cum omni Ægypto per Achilleum ducem a Romana potestate desciscens, octavo obsidionis mense a Diocletiano capta est. Itaque plurimi per totam Ægyptum gravibus proscriptionibus exsiliisque vexati, interfectis his qui auctores perduellionis exstiterant.
9 Ecclesiæ Hierosolymorum vicesimus septimus ordinatur episcopus Zabdas.
Juxta Lingonas a Constantio Cæsare
LI millia Alamannorum cæsa.
Veturius, magister militiæ, Christianos persequitur milites: paulatim ex
illo tempore jam persecutione adversum nos incipiente.
Post decem annos per Asclepiodotum
præfectum prætorio Britanniæ receptæ.
Galerius Maximianus victus a Narseo
ante carpentum Diocletiani purpuratus
cucurrit.
DECIMA PERSECUTIO.
Jubelæus secundum majores.
Persecutionis anni decem.
Secundo anno persecutionis Diocletianus Nicomediæ, Maximianus Mediolani purpuram deposuerunt,
volente Diocletiano, Galerio et Constantio ex Cæsaribus Augustis factis.
• Διοκλητιανός (δ') έτη κ'. Niceph. p. 401, D.
Ο Διοκλητιανός Δαλμάτης τὸ γένος, παραλαβὼν τὴν
ἀρχὴν, τὸν ᾿Απέρα τὸν τοῦ Νουμεριανοῦ σφαγέα φο
Veúst. Sync. p. 387, A.
ο Διοκλητιανὸς καὶ Μαξιμιανὸς Κωνστάντιον καὶ
Μαξιμιανὸν Καίσαρας ἐποίησαν. Cedrenus p. 268, Α.
4 Διοκλητιανὸς καὶ Μαξιμιανὸς τὴν Βούσιριν καὶ
τὴν Κοπτὸν πόλεις εν Θήβαις τῆς Αἰγύπτου, ἀποστα
τησάσας τῆς τῶν Ῥωμαίων ἀρχῆς, εἰς ἔδαφος κατα
toxatav. Idem, p. 266, D.
• Ρώμης ἐπίσκοπος (κη') Μαρκελλιανὸς ἔτη β'.
Niceph. p. 411, C.
[ Τῆς ᾿Αλεξανδρείας σὺν τῇ Αἰγύπτῳ ἀποστατησάσης, τῇ προσβολῇ τῶν Ῥωμαίων πλεῖστοι ἀνῃρέθη
Gav. Ibidem.
Η Ἱεροσολύμων (λη') ἐπίσκοπος Ζαβδάς. Niceph.
p. 410, B.
col. 583–584page 243 of 251
PG 19:583α Ἱεροσολύμων (λθ') ἐπίσκοπος Ερμῶν. Σευῆρον. 278, Β. 6 Αντιοχείας Επίσκοπος (ιθ') Τύραννος ἔτη ιγ'. Μετὰ Θεωνᾶν διαδέχεται τὴν ἐπισκοπὴν τῶν ἐπ' Αλεξανδρείας Πέτρος, ὃς, ἐννάτῳ ἔτει τοῦ διωγμοῦ τὴν κεφαλὴν ἀποτμηθείς, τῷ τοῦ μαρτυρίου κατεκοσμήθη στεφάνῳ. Ετους ιθ' τῆς Διοκλητιανοῦ βασιλείας μηνὶ δύ στρῳ, ἐν ἡμέρᾳ τῆς ἑορτῆς τοῦ Πάσχα, ἔπλωτο παν ταχόσε βασιλικά γράμματα, τὰς Ἐκκλησίας εἰς ἔδα φος φέρειν. Ρώμης ἐπίσκοπος (κθ') Εὐσέβιος ἔτη δ'. Μιλτιάδης ἔτη δ'. | Γαλέριος δύο Καίσαρας ἐποίησεν Μαξιμῖνον καὶ Ο Βασιλεύσας έτη ις' Γαλέριος ἐτελεύτησε. 16 Η Βασιλεύσας Κωνστάντιος ἐπὶ ἔτη ιγ' ἀπέθανε, καὶ διεδέξατο αὐτὸν ὁ παῖς αὐτοῦ Κωνσταντίνος, νόθος ἐξ Ελένης αὐτῷ γενόμενος. † Ο Γαλέριος Μαξιμιανός Σευήρον ἀπέστειλεν τὸν Καίσαρα, ἵνα Μαξέντιον ἀνέλῃ. Καὶ ἀνῃρέθη Σευήρος ἐν πολέμῳ. * Λικίνιος ἀνηγορεύθη εἰς Καρνοῦντα. ι Ρωμαίων λς' ἐβασίλευσε Κωνσταντῖνος ἔτη λα (λ'′) Οἱ ἐν Ῥώμῃ στρατιῶται ἀνηγόρευσαν Μαξέντιον, τὸν υἱὸν Μαξιμιανοῦ τοῦ Ερκουλίου, βασιλέα. Α.
EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS I.
HISTORICA.
OLYMP. CHRISTUS ROW.
Diocletianus
Thermæ Romæ Diocletianæ factæ,
et Maximinianæ Carthagini.
a Ecclesiæ Hierosolymorum vicesimus octavus præfuit Hermon annis
Terræ motu horribili apud Tyrum
et Sidonem multa opera conciderunt,
et populus innumerabilis oppressus
est.
Galerius Maximianus, superato
Narseo, et uxoribus ac liberis, sororibusque ejus captis, a Diocletiano
ingenti honore suscipitur.
6 Antiochiæ decimus nonus constituitur episcopus Tyrannus.
c Alexandrinæ Ecclesiæ sextus decimus post Theonam ordinatur episcopus Petrus, qui postea nono
persecutionis anno gloriose martyrium perpetravit.
Diocletianus et Maximianus Augusti insigni pompa Romæ triumpharunt, antecedentibus currum eorum
Narsei conjuge, sororibus, liberis et omni præda, qua Parthos spoliaverant.
d Nono decimo Diocletiani anno, mense Martio, in diebus Paschæ, ecclesiæ subversæ sunt.
e Romæ vicesimus nonus episcopus
constituitur Eusebius mensibus sex.
Post quem tricesimus Ecclesiam tenet
Miltiades annis iv.
Ordinatus est sanctus Malloras
archiepiscopus Rothomagensis II.
XXXV. GALERIUS solus biennio Augustus imperium tenuit.
R. MLX.
g Galerius Maximianus vicesimo
f Maximus et Severus a Galerio
Maximiano Casares facti.
primo imperii sui anno moritur.
h Constantius sexto decimo imperii anno diem obiit in Britannia Eboraci. Post quem filius ejus Constantinus ex concubina Helena procreatus regnum irvadit. Quarto autem persecutionis anno Constantinus
regnare orsus.
i Severus Cæsar a Galerio Maximiano contra Maxentium missus, Ravennæ secundo auno imperii sui
interficitur.
k Licinius a Galerie Carnunti in Pannoniis imperator factus.
m Maxentius Herculii Maximiani
filius a prætorianis militibus Romæ
Augustus appellatur.
/ XXXVI. CONSTANTINUS ammis xxx, mensibus.x.
α Ἱεροσολύμων (λθ') ἐπίσκοπος Ερμῶν. Niceph. Σευῆρον. Chron. pasch. p. 278, Β.
p. 410, B.
6 Αντιοχείας Επίσκοπος (ιθ') Τύραννος ἔτη ιγ'.
Idem, p. 417, D.
• Μετὰ Θεωνᾶν διαδέχεται τὴν ἐπισκοπὴν τῶν ἐπ'
Αλεξανδρείας Πέτρος, ὃς, ἐννάτῳ ἔτει τοῦ διωγμοῦ
τὴν κεφαλὴν ἀποτμηθείς, τῷ τοῦ μαρτυρίου κατεκοσμήθη στεφάνῳ. Eusebius Hist. eccl. VII, 32, et
Chron. pasch. p. 276, C.
d Ετους ιθ' τῆς Διοκλητιανοῦ βασιλείας μηνὶ δύ
στρῳ, ἐν ἡμέρᾳ τῆς ἑορτῆς τοῦ Πάσχα, ἔπλωτο παν
ταχόσε βασιλικά γράμματα, τὰς Ἐκκλησίας εἰς ἔδαφος φέρειν. Chron. pasch. p. 276, 277.
• Ρώμης ἐπίσκοπος (κθ') Εὐσέβιος ἔτη δ'. Μιλτιά
δης ἔτη δ'. Niceph. p. 411, D.
| Γαλέριος δύο Καίσαρας ἐποίησεν Μαξιμῖνον καὶ
Ο Βασιλεύσας έτη ις' Γαλέριος ἐτελεύτησε. 16dem.
Η Βασιλεύσας Κωνστάντιος ἐπὶ ἔτη ιγ' ἀπέθανε,
καὶ διεδέξατο αὐτὸν ὁ παῖς αὐτοῦ Κωνσταντίνος,
νόθος ἐξ Ελένης αὐτῷ γενόμενος. Ibidem.
† Ο Γαλέριος Μαξιμιανός Σευήρον ἀπέστειλεν τὸν
Καίσαρα, ἵνα Μαξέντιον ἀνέλῃ. Καὶ ἀνῃρέθη Σευήρος
ἐν πολέμῳ. Ibidem.
* Λικίνιος ἀνηγορεύθη εἰς Καρνοῦντα. idem, p.
ι Ρωμαίων λς' ἐβασίλευσε Κωνσταντῖνος ἔτη λα
(λ'′) xai µñvas i'. Ibidem, D.
m Οἱ ἐν Ῥώμῃ στρατιῶται ἀνηγόρευσαν Μαξέν
τιον, τὸν υἱὸν Μαξιμιανοῦ τοῦ Ερκουλίου, βασιλέα.
Cedrenus p. 270. Α.
col. 585–586page 244 of 251
PG 19:585Ρώμης (λα') ἐπίσκοπος Σίλβεστρος έτη κη'. Νί ὁ Μαξιμίνος, κατὰ Χριστιανῶν ἐπινοήσας, ήττη θεὶς ὑπὸ Λικινίου ἐν Κιλικίᾳ φυγὰς ώλετο. Αλεξανδρείας (ιζ') ἐπίσκοπος Αχιλλᾶς ἔτος ἔν. 4 Τὸν Μαξέντιον ἀνεῖλε Κωνσταντίνος πολέμῳ, ὅς πνιγεὶς εἰς τὸν Τίβεριν ποταμὸν, εἰς τὴν γέφυραν Μολυβίου, βασιλεύσας έτη Γ'. 278, Ἱεροσολύμων (Αθη) ἐπίσκοπος Μακάριος. [ Διοκλητιανὸς ἰδιωτεύσας τὸ πνεῦμα ἀπέῤῥηξεν. 9 Ο Χριστιανῶν πέπαυται διωγμός. Η Κωνσταντίνος Αὔγουστος Κωνστάντιον καὶ Κρί στον τοὺς ἑαυτοῦ υἱοὺς Καίσαρας ανηγόρευσε. ὁ ᾿Αλεξανδρείας (ιη') ἐπίσκοπος ᾿Αλέξανδρος, ὁ καὶ ἐν τῇ πρώτῃ συνόδῳ. 416, * Λικίνιος ήρξατο κατὰ Χριστιανών διωγμὸν κι
KRS
CHRONICORUM LIB. II.
Constantinus
Herculius Maximianus a filia Fausta delectus, quod dolum Constantino viro suo pararet, Massiliæ
fugiens occiditur.
Quirinus episcopus Siscianus gloriose pro Christo interficitur. Nam manuali [al. navali] mola ad collum
ligata e ponte præcipitatus in flumen diutissime supernatavit, et cum spectantibus collocutus, ne sui terrerentur exemplo, vix, orans ut mergeretur, obtinuit.
a Romanæ Ecclesiæ Silvester trice- 273 513
simus primus ordinatur episcopus anmis xxii. {al. xxI.]
Subrogatus Mutianus archiepiscopus
Rothomagensis III, qui interfuit concilio Arelatensi 1.
b Maximianus [al. et Gr. Maximinus], persecutione in Christianos facta, cum jam a Licinio puniendus
esset, apud Tarsum moritur.
d Maxentius juxta pontem Milvium a Constantino superatus occiditur.
Bellum Cibalense adversus Licinium.
c Alexandrinæ Ecclesiæ decimus
septimus ordinatur episcopus Achillas.
e Hierosolymorum tricesimus nonus
constituitur episcopus R. MLXX.
Macarius.
f Diocletianus hand procul a Salonis in villæ suæ palatio moritur, et solus omnium privatus inter
deos refertur.
✔ PAX NOSTRIS CONSTANTINO REDDITUR.
♪ Crispus et Constantinus, filii Constantini, et Licinius adolescens, Licinii Augusti filius, Constantini
ex sorore nepos, Cæsares appellantur. Quorum Crispum Lactantius Latinis litteris erudivit, vir omnium
suo tempore eloquentissimus, sed adeo in hac vita pauper, ut plerumque etiam necessariis indigneris,
nedum deliciis.
i Alexandrinæ Ecclesiæ decimus octavus episcopus ordinatur Alexander, a quo Arius presbyter de
Ecclesia ejectus multos suæ impietati sociat: ad quorum perfidiam coarguendam synodus trecentorum
decem et octo episcoporum in Nicæam urbem Bithyniæ congregata omnes hæreticorum machinas ho1osii oppositione delevit.
k Licinius de palatio suo Christianos
pellit.
• Ρώμης (λα') ἐπίσκοπος Σίλβεστρος έτη κη'. Νί
ceph. p. 411, D.
ὁ Μαξιμίνος, κατὰ Χριστιανῶν ἐπινοήσας, ήττη
θεὶς ὑπὸ Λικινίου ἐν Κιλικίᾳ φυγὰς ώλετο. Cedrenus
p. 272, C, et Chron. pasch. p. 280, B.
• Αλεξανδρείας (ιζ') ἐπίσκοπος Αχιλλᾶς ἔτος ἔν.
Niceph. p. 416, C.
4 Τὸν Μαξέντιον ἀνεῖλε Κωνσταντίνος πολέμῳ, ὅς
πνιγεὶς εἰς τὸν Τίβεριν ποταμὸν, εἰς τὴν γέφυραν
Μολυβίου, βασιλεύσας έτη Γ'. Chron. pascl. p. 278,
C, et 280, B.
• Ἱεροσολύμων (Αθη) ἐπίσκοπος Μακάριος. Idem
PATR. GR. XIX.
p. 410, B.
Basileus Ainasiæ Ponticæ episcopus
sub Licinio martyrio coronatur.
[ Διοκλητιανὸς ἰδιωτεύσας τὸ πνεῦμα ἀπέῤῥηξεν.
Cedrenus p. 269, B.
9 Ο Χριστιανῶν πέπαυται διωγμός. Idemn
p. 272, C.
Η Κωνσταντίνος Αὔγουστος Κωνστάντιον καὶ Κρί
στον τοὺς ἑαυτοῦ υἱοὺς Καίσαρας ανηγόρευσε. Chron.
pasch. p. 281. G.
ὁ ᾿Αλεξανδρείας (ιη') ἐπίσκοπος ᾿Αλέξανδρος, ὁ καὶ
ἐν τῇ πρώτῃ συνόδῳ. Niceph. p. 416, G.
* Λικίνιος ήρξατο κατὰ Χριστιανών διωγμὸν κι
vɛiv. Cedrenus p. 282, D.
col. 587–588page 245 of 251
PG 19:587ὁ Κωνσταντίνος Κρίσπον τὸν ἴδιον υἱὸν Καίσαρα ὄντα καὶ διαβληθέντα αὐτῷ ἀνεῖλεν. Κωνσταντίνος είκοσαετηρίδα τῆς βασιλείας αὐτ τοῦ ἦξε, καὶ ἔδωκεν ἐν τῇ Ῥώμη βικεννάλια.
EUSEBI CÆSARIENSIS OPP. PARS. I.
HISTORICA.
Constantinus
Costantinus, filius Constantini, Ca327
sar factus.
Nazarius rhetor insignis habetur.
Constantinus cum
R. MLXXX. 277 329
liberis suis honorificas ad Antonium litteras dirigit.
a Licinius Thessalonicæ contra jus
sacramenti privatus occiditur.
Subrogatus Severus archiepiscopus
Rothomagensis IV.
6 Crispus Constantini filius et Licinius junior, Constantiæ Constantini sororis et Licinii filius, crudelissime interficiuntur anno imperii sui nono.
c Vicennalia Constantini Nicomediæ acta, et sequenti anno Romæ edita.
BUC USQUE HISTORIAM SCribit eusebiuUS PAMPHILI MARTYRIS CONTUBERNALIS,
CUI NOS ISTA SUBJECIMUS.
Arnobius rhetor in Africa clarus habetur: qui cum in civitate Siccæ ad declamandum juvenes erudiret, et adhuc ethnicus ad credulitatem somniis impelleretur, neque ab episcopo impetraret fidem,
quam semper impugnaverat, elucubravit adversus pristinam religionem luculentissimos libros: et tandem velut quibusdam obsidibus pietatis fœdus impetravit.
Drepanam Bithyniæ civitatem in honorem martyris Luciani ibi conditi Constantinus instaurans, ex vocabulo matris suæ Helenopolim nuncupavit.
In Antiochia Dominicum, quod vo352
catur Aureum, ædificari cœptúni.
Constantinus uxorem suam Faustam
interfecit.
Donatus agnoscitur: a quo per Africam Donatiani.
Antiochiæ post Tyrannum vicesimus ordinatur episcopus Vitalis. Post quem vicesimus primus
Philogonus. Cui successit vicesimus secundus Paulinus. Post quem vicesimus tertius Eustachius.
Quo in exsilium ob fidem truso, usque in præsentem diem, Ariani Ecclesiam occupaverunt, id est Eulalius, Eusebius, Euphronius, Placillus, Stephanus, Leontius, Eudoxius, Meletius, Euzoius, Dorotheus,
rursum Meletius. Quorum idcirco tempora non digessi, quod cos hostes potius Christi, quam episcopos,
judicem.
Porphyrius misso ad Constantinum
insigni volumine exsilio liberatur.
Juvencus presbyter, natione Hispanus, Evangelia heroicis versibus explicat.
Alexandrinæ Ecclesiæ decimus nonus
ordinatur episcopus Athanasius.
Metrodorus philosophus agnoscitur.
Edicto Constantini gentilium templa
subversa sunt.
Ditatur Constantinopolis pene omnium urbium nuditate, quæ ante Byzantium dieta.
Romæ tricesimus secundus Ecclesiam tenuit Marcus mensibus octo. Post quem tricesimus tertius ordinatus est Julius annis sedecim, mensibus quatuor.
Constantius filius Constantini pro- 279 337
vehitur ad regnum.
Sarmatæ et Limigantes dominos suos,
Romani Gothos in Sarmatarum regione vicerunt.
Pestilentia et fame innumerabilis
multitudo in Syria Ciliciaque perit.
Calocarus in Cypro res novas molitus
opprimitur.
qui nunc Archaragantes R. MXC.
vocantur, facta manu,
in Romanum solum expulerunt.
n Aixívios tédos oyayɛis. Chron. pasch. p. 282, B.
ὁ Κωνσταντίνος Κρίσπον τὸν ἴδιον υἱὸν Καίσαρα
ὄντα καὶ διαβληθέντα αὐτῷ ἀνεῖλεν. Ibidem, D.
• Κωνσταντίνος είκοσαετηρίδα τῆς βασιλείας αὐτ
τοῦ ἦξε, καὶ ἔδωκεν ἐν τῇ Ῥώμη βικεννάλια. 101dem, C.
col. 589–590page 246 of 251
Constan Linus. 30 Pater rhetor Romæ glóriosissime docet. Tricennalibus Constantini Dalmatius Cæsar appellatur. Nazarii rhetoris filia in eloquentia patri coæquatur, cui nomen Eunomia fuit. Eustachius Constantinopolitanus presbyter agnoscitur: cujus industria in Hierosolymis martyrium constructum est. Tiberianus vir disertus præfectus prætorio Gallias regit. Constantinus extremo vitæ suæ tempore ab Eusebio Nicomediensi episcopo baptizatus, in Arianum dogma declinat: a quo usque in præsens tempus ecclesiarum rapinæ, et totius orbis est secuta discordia. Constantinus, cum bellum pararet in Persas, in Acyrone [al. Acinore villa publica juxta Nicome diam moritur, anno ætatis LXIII [al. LXVI]: post quem tres liberi ejus ex Cæsaribus Augusti appellantur. XXXVI. CONSTANTIUS, CONSTANTINUS, et CONSTANS, annis xxiv, mensibus v, diebus x1. Sapor rex Persarum Mesopotamia vastata, duobus ferme mensibus Nisi bin obsedit. Ablavius præfectus prætorio, et multi 1 nobilium interfecti. Jacob Nisibenus episcopus agnoscitur ad cujus preces sæpe urbs discrimine 2 liberata est. Dalmatius Cæsar, quem patruus Constantinus consortem regni filiis reliquerat, factione Constantini patruelis et tumultu militari, anno imperii sui tertio, occiditur. Ex hoc loco impietas Ariana, Constantii regis fulta præsidio, exsiliis, carceribus, et varñs afflictionum modis primum Athanasium, deinde omnes non suæ partis episcopos persecuta est. Subrogatus Eusebius archiepiscopus Rothomagensis V.. Vario eventu adversum Francos a Constante pugnatur. Multæ Orientis urbes terræ motu hor ribili conciderunt. Antiochiæ Dominicum aureum dedi Macedonius artis plumariæ in locum a quo nunc hæresis Macedoniana. Constantinus bellum fratri inferens juxta Aquileiam Alsæ occiditur. Audæus in Syria Cœle clarus ha betur, a quo hæresis Audæana. Paulus crudelitate Philippi præfecti (nam fautor Macedonii partium erat) et Arianorum insidiis strangulatur. catur. Pauli ab Arianis episcopis subrogatur Hermogenes magister militiæ Constantinopoli tractus a populo ob episcopum Paulum, quem regis imperio et Arianorum factione pellebat. Franci a Constante perdomiti, et pax cum eis facta. Maximus Trevirorum episcopus clarus habetur: a quo Athanasius Alexandriæ episcopus, cum Constantio quæreretur ad pœnam, honorifice susceptus est. Neocæsarea in Ponto sub- R. MC. 282 349 Titianus vir eloquentissimus præ fecturam prætoriam apud Gallias adun nistral. Sapor rex Persarum Christianos per 9 sequitur. versa, excepta ecclesia, et episcopo, cæterisque qui ibi reperti sunt. Athanasius ad Constantis [al. Constan ui] literas Alexandriam regreditur. M. gnis rei publicæ expensis in Se leucia Syria portus effectus. Eusebius episcopus Emisents Aria næ signifer factionis, multa et varia conscribit. Solis facta defectio. Dyrrachium corruit terræ motu: et tribus diebus ac noctibus Roma nuta vit: plurimæque Campaniæ urbes ver sale. Rursum Sapor tribus mensibus obre 41 dit Nisibin.
col. 591–592page 247 of 251
Constan tius Bellum Persicum nocturnum apud Singaram, in quo haud dubiam victoríam militum stoliditate per didimus. Neque vero ullum Constantio ex novem gravissimis præliis contra Persas gravius bellum ſuit. Nam, ut alia omittam, Nisibi obsessa, Bizabdæ et Amida captæ sunt. Quadragesimus Maximus post Macarium Hierosolymorum episcopus moritur. Post quem Ecclesiam Ariani invadunt: id est Cyrillus, Eutychius, rursum Cyrillus, Irenæus, tertio Cyrillus, Hilarius, quarto Cyrillus; quorum Cyrillus, cum a Maximo fuisset presbyter ordinatus, et post mortem ejus ita ei ab Acacio, episcopo Cæsariensi, et cateris episcopis Arianis episcopatus promitteretur, si ordinationem Maximi repudiasset, diaconus in ecclesia administravit: ob quam impietatem sacerdotii mercede pensatus, Heraclium, quem moriens Maximus in suum locum substituerat, varia fraude sollicitans, de episcopo in presbyterum regradavil. Romanæ Ecclesiæ tricesimus quartus ordinatur episcopus Liberius. Quo in exsilium ob fidem truso, omnes clerici juraverunt quod nullum alium susciperent. Verum cum Felix ab Arianis fuisset in sacer dotium substitutus, plurimi pejeraverunt: et post annum cum Felice ejecti sunt; quia Liberius tædio victus exsilii, et in hæretica pravitate subscribens, Romam quasi victor intraverat. Romæ populus adversus Magnentia nos rebellans ab Heraclida senatore proditur. Vetranioni apud Naissum a Constan tio regium insigne detractum. Magnentio apud Augustodunum arripiente imperium, Constans haud longe ab Hispania, anno ætatis suæ tricesimo, imperii sui tertio decimo, in castello, cui nomen est Helene, interficitur. Quam ob rem turbata re publica, Vetranio Mursa, Nepotianus Romæ imperatores facti. Nepotiani caput pilo per Urbem circumlatum, multæque proscriptiones nobilium et cædes factæ. Nonnulli nobilium Antiochiæ a Gallo interfecti. 15 Gallus Constantii patruelis Cæsar fa clus. Magnentius Mursæ victus: in quo prælio Romanæ vires conciderunt. Gallus Judæos, qui interfectis per noctem militibus arma ad rebellandum invaserant, oppressit, cæsis multis bominum millibus, usque ad innoxiam ætatem: et civitates eorum Diocæsaream, Tiberia dem, et Diospolim, plurimaque oppida igni tradidit. Gennadius Forojuliensis orator Romæ Insignis habetur. Minervius Burdigalensis rhetor Ro mæ florentissime docet. Magnentius Lugduni in palatio propria se manu interficit et Decentius frater ejus, quem ad tuendas Gallias Cæsarem miserat, apud Senonas laqueo vitam explet. Silvanus in Gallia res novas moli tus vicesimo octavo die exstinctus est. Gallus Cæsar sollicitatus a Constan tio patrueli, cui in suspicionem ob regiam indolem venerat, Istriæ [al. Histone] occiditur. Victorinus rhetor et Donatus grainmaticus præceptor meus Romæ insignes babentur: e quibus Victo rinus etiam statuam in foro Trajani [al. Romano] meruit. Alcimus et Delphidias rhetores in Aquitania florentissime docent, Petrus Cæsaraugustæ orator insignis Paulinus et Rhodanus Galliarum epi scopi in exsilium ob fidem trusi. docet. Donatus, a quo supra Donatianos dici in Africa memoravimus, Carthagine pellitur. Quidam sectato res ejus etiam Montenses vocant, eo quod ecclesiam Romæ primum in monte habere cœperunt. Eusebius Vercellensis episcopus, et Lucifer, ac Dionysius Caralitanæ, et Mediolanensis Ecclesiæ epi scopi, Pancratius quoque Romanus presbyter, et Hilarus diaconus distantibus inter se ab Arianis el a Constantio damnantur exsiliis. Julianus frater Galli Mediolani Cæ sar appellatur. Reliquiæ apostoli Timothef Constan nopolim invecte. Sarmatha, Amathas, et Macarius di 20 scipuli Antonii insignes habentur. Liberius episcopus Romanus in ersi lium mittitur.
col. 593–594page 248 of 251
Constan tius Antonius monachus centesimo quinto anno ætatis in eremo moritur, solitus multis ad se venienti bus de Paulo quodam Thebao miræ beatitudinis viro referre complurà: cujus nos exitum brevi libello explicuimus. Hilarius episcopus Pictaviensis factione Saturnini Arelatensis episcopi, reliquorumque qui cum eo erant, Arianorum, ante triennium in Phrygiam pulsus libros de nostra religione componit. Saraceni in monasterium beati Antonii irruentes Sarmatham interficiunt. Magnæ Alamannorum copiæ apud Argentoratum [al. Argentarium, infra Argentariam], oppidum Gallia rum, a Cæsare Juliano oppressæ. Evanthius eruditissimus grammati eorum Constantinopoli diem obiit: in eujus locum ex Africa Chrestus assu mitur. Constantio Romam ingresso, ossa Andreæ apostoli, et Lucæ evangelistæ a Constantinopolitanis miro favore sus cepta. Paulinus Trevirorum episcopus in Phrygia [al. Pythia] exsulans moritur. Nicomedia terræ motu ſunditus eversa, vicinis urbibus ex parte versatis. Synodus apud Ariminum et Seleuciam Isauriæ facta: in qua antiqua Patrum fides, decem primum legatorum, dehinc omnium proditione damnata est. Hilarius, cum apud Constantinopo lim librum pro se Constantio porrexis set, ad Gallias rediit. Macedonius Constantinopoli pellitur.. Honoratus ex præfecto prætorio Gal liarum primus Constantinopoli præfe ctus urbi factus. Gratianus, qui nunc imperator est, nascitur. Omnes pene toto orbe Ecclesiæ sub nomine pacis et regis Arianorum consortie polluuntur. Constantius Mopsocrenis inter Cili- 286 eiam Cappadociamque moritur, anno ælatis XLV [al. XLII]. dicatur. Constantinopoli maxima ecclesia de Gallia per Hilarium Ariminensis (al. Ariana] perfidiæ dolos danimat. Meletius Sebastiæ Armeniorum episcopus ab Acacio et Georgio episcopis Arianis Antiochiam trans fertur: et post non grande temporis intervallum, cum presbyteros, qui ab Eudoxio antecessore suo depositi fuerant, suscepisset, exsilii justissimam causam subita fidei demutatione delusit. Georgio per seditionem populi in censo, qui in locum Athanasii ab Aria ais fuerat ordinatus, Athanasius Ale xandriam revertitur. XXXVIII. JULIANUS anno uno, mensibus octo. Juliano ad idolorum cultum converso, blanda persecutio fuit illiciens magis, quam impellens ad sacrificandum: in qua multi ex nostris voluntate propria corruerunt. Eusebius et Lucifer de exsilio revertuntur: e quibus Lucifer ascitis duobus confessoribus Paulinum, Eustachii episcopi presbyterum, qui se nunquam hæreticorum communione polluerat, in parte catholica Antiochie episcopum facit. Emilianus ob ararum subversionem Dorostori a vicario incenditur. Prohæresius sophista Atheniensis, lege data, ne Christiani liberalium artium doctores essent, cum sibi specialiter Julianus concederet, ut Christianos doceret, scholam sponte deseruit. Ecclesia Antiochiæ clausa, et gravissima imminentis persecutionis procella Dei voluntate sopita est. Nam Julianus in Persas profectus nostrum post victoriam diis sanguinem voverat: ubi a quodam simulato perfuga ad deserta perductus, cum fame et siti Apostata perdidisset exercitum, et inconsul tius a suorum erraret agminibus, ab obvio forte hostium equite conto ilia perfossus interiit, anno ælatis xxx [al. xxxn]. Post quem sequenti die Jovianus ex primicerio domesticorum imperator factus est. Jovianus rerum necessitate compul sus Nisibin et magnam Mesopotamiæ partem Sapori regi Persarum iradidit. XXXIX. JOVIANUS mensibus octo. Subrogatus Marcellinus areniepisco pus Rothomagensis VII.
col. 595–596page 249 of 251
EUSEBI CÆSARIENSIS OPP. PARS I. HISTORICA Synodus Antiochiæ a Meletio et suis facta, in qua homorsio anomœoque rejecto, medium inter hæc homæusion Macedonianum dogma vindicaverunt. Jovianus cruditate, sive odore prunarum, quas nimias adoleri jusserat, Dadastanæ moritur, auno ætatis xxxiv. Post quem Valentinianus tribunus scutariorum, e Pannonia Cibalensis apud Nicæam Augu stus appellatus, fratrem Valentem Constantinopoli in consortium regni assumit. Valentinianus Apollinaris Laodicensis episcopus mul timoda nostræ religio- R. MCXX. 287 nis scripta componit. et Valens XL. VALENTINIANUS, et VALENS annis xın, mensibus v.j Valentinianus egregius alias imperator et Aureliano moribus similis, nisi quod severitatem ejus nimiam et parcitatem quidam crudelitatem et avaritiam interpretabantur. Terræ motu per totum orbem facto, mare littus egreditur, et Siciliæ multarumque insularum inou merabiles populos opprimit. Valens ab Eudoxio Arianorum epi scopo baptizatus nostros persequitur. Procopius, qui apud Constantinopolim tyrannidem invaserat, apud Phrygiam salutarem exstinctus est: et plurimi Procopianæ partis cæsi atque proscripti. Romanæ Ecclesiæ tricesimus quintus ordinatur episcopus Damasus. Et post non multum temporis in tervallum Ursinus [al. Ursicinus] a quibusdam episcopus constitutus Sicininum cum suis invadit: quo Damasianæ partis populo confluente, crudelissimæ interfectiones diversi sexus perpetratæ. Gratianus Valentiniani filius Ambia nis imperator factus. Apud Atrebatas lana e cœlo pluviæ. mista defluit. Hilarius Pictaviensis episcopus mc ritur. Tanta Constantinopoli est orta tempestas, ut miræ magnitudinis decidens grando nonnullos homi num interfecerit. Libanius Antiochenus rhetor agno scitur. Agon Constantinopoli a Valente red ditas. Nicæa, quæ sæpe ante corruerat, terræ motu funditus eversa. Eusebius Vercellensis episcopus mo ritur. Athanaricus rex Gothorum in Christianos persecutione mota plurimos interficit: et de propriis se dibus in Romanum solum expellit. Magna fames in Phrygia. Constantinopoli Apostolorum Marty rium dedicatur. Lucifer Caralitanus episcopus moritur, qui cum Gregorio episcopo Hispaniarum, et Philone Libya, nunquam se Arianæ miscuit pravitati. Maximinus præfectus annonæ maleficos ab imperatore investigare jussus, plurimos Romæ nobilium occidit. Valentinus in Britannia, antequam tyrannidem invaderet, oppressus est. Presbyter Sirinus [al. Sirmii] nequis sime decollatur, quod Octavianum ex proconsule apud se latitantem proder noluisset. Lex datur, nobilitate deleta, ut quique quarto gradui jungantur. Didymus Alexandrinus multa de nostro dogmate per notarios commentatur: qui post quintum nati vitatis suæ annum luminibus orbatus elementorum quoque ignarus fuit. Probus præfectus lyrici iniquissimis tributorum exactionibus ante provincias, quas regebat, quam a barbaris vastarentur, erasit. Eunomius discipulus Aetii Constantinopoli agnoscitur, a quo hæresis Eunomiana. Saxones cæsi Deusone in Franco rum regione. Burgundionum octoginta ferme inil lia, quod nunquam antea, ad Rhenum descenderunt. Clearchus præfectus urbis Constantinopoli agnoscitur: a quo necessaria et diu exspectata votis aqua jvducitur civitati. *lexandriæ vicesimus ordinatur episcopus Petrus qui post Valentis interitum tam facilis in reci piendis hæreticis fuit, ut nonnullis suspicionem acceptæ pecuniæ intulerit. Melania nobilissima mulierum Romanarum et Marcellini quondam consulis filia, unico prætore lunc
col. 597–598page 250 of 251
urbano filio derelicto, Hierosolyınam navigavıt: ubi tanto virtutum præcipueque humilitatis miraculo ſuit, ut Theclæ nomen acciperet. Valenti nianus et Valens Aquileienses clerici, quasi chorus beatorum habentur. R. MCXXX. Valens, lege data, ut monachi mili tarent, nolentes fustibus jussit inter fici [al. fluctibus necari]. Multi monachorum Nitriæ per tribu nos et milites cæsi. Quia superiori anno Sarmatæ Pan nonias vastaverunt, iidem consules permansere. Post Auxentii seram mortem, Mediolani Ambrosio episcopo constituto, om nis ad fidem rectam Italia, convertitur. Theodulus miscrabilis presbyter, dum adversus conscientiam furoris sui sacrificia Deo offerre aude ret, in mediis precibus eliditur. Valentinianus, subita sanguinis eruptione, quod Græce apoplexis vocatur, Brigitione moritur. Post quem Gratianus assumpto in imperium Valentiniano fratre, cum patruo Valente regnat. Apollinarius Laodicensis jactatione ingenii quosdam errores pertinaciter asseverans, bæresim sui nominis suscitavit, quam Damasus habito Romæ concilio damnavit. Theodosius Theodosii postea imperatoris pater, et plurimi nobilium occisi. Photinus in Galatia moritur, a quo Photinianorum dogma Judaicum qui multa continentiæ es ingenii bona uno superbiæ malo perdidit [al. decoloravit]. Alamannorum triginta circiter millia apud Argentariam oppidum Galliarum ab exercitu Gratiani strata. Basilius Cæsariensis episcopus Cap padociæ clarus habetur. Florentinus et Bonosus [al. Bosonius] et Rufinus insignes monachi habentur: e quibus Florentinus tam misericors in egentes ſuit, ut vulgo pater pauperum vocatus sit. Superatis in congressione Romanis, Gothi funduntur in Thracian. Gens Hunorum Gothos vastat: qui a Romanis sine armorum depositione suscepti, per avaritiam Maximi ducis ad rebellandum fame coacti sunt. Valens de Antiochia exire compulsus sera pœnitentia nostros de exsiliis re vocal. Lacrymabile bellum in Thracia: in quo, deserente equitum præsidio, Romanæ legiones a Gothis cin ctæ usque ad internecionem cæsæ sunt. Ipse imperator Valens, cum sagitta saucius fugeret, et ob dolo rem nimium sæpe equo laberetur, ad cujusdam ville casam deportatus est. Quo persequentibus barbaris, et incensa domo, sepultura quoque caruit. Ab Urbe condita, usque ad extremum hujus operis annum, fiunt anni cxxxi hoc modo: Sub regibus anni ccx£; sub consulibus anni CDLXIV; sub Augustis et Cæsaribus anni cdxxvii. Colliguntur omnes anni usque in consulatum Valentis sexies, et Valentiniani Junioris iterum Augusti, a quinto decimo Tiberii anno et prædicatione Domini Jesu Christi anni CCCLI. secundo anno Darii regis Persarum, quo tempore templum Hierosolymis instauratum est, anni dcccxcix. Ab olympiade prima, qua ætate apud Hebræos Isaias prophetabat, anni mcɩvi. Salomone et prima ædificatione templi, anni ccccxi. captivitate Trojæ, quo tempore Samson apud Hebræos erat, anni “DLXı. Moyse et Cecrope primo rege Atticæ, anni MDcccxc [al. mdcccxciii; al. mvccccxc]. Ab Abraham et regno Nini et Semiramidis, auni mcccxcv. Continet omnis canon ab Abraham usque ad tempus suprascriptum annos ■■cccxcv. diluvio usque ad Abraham supputantur anЯi dcccxcii [al. DCCCCXLII]. Et ab Adam usque ad diluvium, anni µéccxlii. Fiunt ab Abraham usque ad quintum decimum Valentis annum, id est usque post consulatum ejus sexies, et Valentiniani iterum Augusti, omnes anni vmdxxıx [al. vmDLXXIX]. HUC USQUE HIERONYMUS PRESBYTER ORDINEM PRÆCEDENTIUM DIGESSIT ANNORUM. Recte Judaicum pro inductum. Nam judaizantem Photinum ecclesiastica narrat historia. Porro sequentem de Photini superbia pericopen stulti aliquot amanuenses ad proximam S. Basilii magni peri copem transtulerunt; quod mendum non agnovit in Adn. Scaliger, sed Pontacum non fugit, codices etiam Vaticani coarguunt, et Basilium sanctissimum ab iniqua criminatione defendunt.
col. 599–600page 251 of 251
OPUS EX HAICANIS QUINQUE CODICIRUS AB JOANNE ZOHRABO DOCTORE ARMENIO DILIGENTER EXSCRIPTUM ATQUE EMENDATUM JOANNES ZOHRABUS ET ANGELUS MAIUS PRIMUM CONJUNCTIS CURIS (Mediolani, regiis typis, MDCCCXVII. 1. Samuetis summarium commode cum Eusebio conjungitur. Postquam Eusebiani Chronici curis edi tionisque labore tandem aliquando defuncti fuimus, ea statim cogitatio nos subiit, solitatione mallemus istos Canones in lucem emittere, an ut multi Græci, ut Syri, ut Latini (quos inter princeps Eusebij interpres D. Hieronymus primusque editor Mediolanensis Mombritius), Eusebianum opus consecutorum temporum gestis cumulaverunt; nos quoque item editionem nostram posteriore aliqua historia continua remus. Equideni ubi de prosequendis Canonibus sententia placuit, nihil opportunius ſuit Samuele chro nographo Armenio, cujus omnis industria in eo diligentissime versata est, ut apud gentiles suos Eusebii sibi personam vocemque capesseret. Nam cum universo opere Eusebii, latiore nimirum historia ac linearis canonis epitome uteretur Samuel, haud ipse consilium cepit, quod olim Latini fecerunt, totum illud prioris Jibri volumen securi Tenedia resecandi; verum, mitiore contentus sententia, priorem quidem librum tot au ctorum sententiis redundantem ac varium, satis brevi compendio conclusit; posteriorem auteni ad sui temporis usum paulo aptius accommodavit, addita Christi æra, rebusque multis quas Eusebius neglexe ral: tum quod instituti caput erat, adeo temporum digestionem produxit, ut ab anno Constantini Magni vicesimo (in quo finem fecit Eusebius) ad quintum usque et quadragesimum Manuelis Comneni decurrerit; quod ingens additamentum res annorum octingentorum et quinquaginta complectitur. Quanquam, ut vere dicamus, id præcipue spectavit Samuel magnoque studio perfecit, ut res Armeniacas quarum nullum ¡vestigium apud Eusebium videre est, e summo gentis historico Chorenensi Mose in suam lucubrationem transferret; ubi vero hic etiam deficeret, complures alios et graves Armeniorum scri ptores excerperet; ad extremum quæ ipse viderat, chronographiæ committeret. Non uno autem nomine Eusebianæ editioni prodest Samuelis conjunctio. Namque in primis priori Canonum Eusebianorum histo riæ (quam prope stulte quidam critici jam fictitiam nullamque esse putabant) testimonium gravissimum andubiumque adjicit Samuel, dum et ejus proœmium prope ad litteram exprimit, et res Chaldaicas se in prædicto libro legisse commemorat, et unde Eusebius Hebraicam chronologiam sit exorsus docet, et ejus dem imitator tous LXX Bibliorum Interpretes pressim sequendos existimat, et illas viginti genealogias ab eodem Eusebio mutuatur: quanquam ipse demum patriarcharum uxores sponte inserit ex aliquo for tasse Veteris Testamenti pseudepigrapho libro, erudita curiositate delectas (a). Quid autem? nonne Samuel emendare Eusebium videtur, cum Cainanum (cujus Eusebius omissi causa tot Syncelli criminatio. nibus patuit) in patriarcharum ordine collocandum demonstrat? Nonne nomina sive propria sive gentilia, (a) Legesis Samuelis prologum et prioris partis prima capita duo.
Continue reading PG 19: Appendix duplex →≣ entire volume