οὐδὲ τέλει ἀλλὰ τέλει. χρησμωδούσης τότε Θέμιδος. Οφρα Θέμιν ἱερὰν Πυθωνά τε καὶ ὀρθοδίκαν Γᾶς ὀμφαλὸν κελαδήσετ' ἄκρᾳ σὺν ἐσπέρᾳ Θέμιδος ἦν τὸ χρηστής ριον, ὅθεν καὶ τὸ θεμιστεύειν. τὸ ὄνομα ἀπὸ τοῦ Θέμιν ἐσχηκέναι ποτὲ τὸ μαντείον πρὸ τοῦ Ἡλίου. Πρὸ τοῦ Ἀπόλλωνος, Ου σε θεμιστεύω· περικαλλέος ἔξιθι ναοῦ. κατελθόντα τὸ χρηστήριον παραλαβεῖν τέως ὑπὸ θέ μιδος φυλασσόμενον. γομένης συμπροφητεύειν Θέμιδος ἄξιον. Θεμιστοσύνας. ἄναξ Αὐτίκα δὲ χθονίης στῶν δὴ πινυτὸν φάτε μῦθον, Σύν δέ τε Πύρκων ἀμφίπολος κλυτοῦ Εννοσι Ἐμοὶ δὲ μήτηρ, οὐχ ἅπαξ μόνον Θέμις, Καὶ Γαῖα, πολλῶν ὀνομάτων μορφή μία, Τὸ μέλλον, ᾖ κραίνοιτο, προτεθεσπίκει. Αδικος *Οτ' ἐπὶ τρίποδι Θέμιδος ἄρ' ἐδίκασε Φύνεν ὁ Λοξίας ἐμᾶς ματέρος. *Οθι ποικιλόνωτος, οινωπός δράκων Σκιερᾷ κατάχαλκος εὐφύλλῳ δάφνα Γᾶς πελώριον τέρας αμφέπει Μαντεῖον χθόνιον. miramur præterea quod non correxerit hoc vitium linguæ. Col. 345 6. Hoc oraculum citatur a Niceph. Greg. in suo commentario in Synesii tractatum De somniis, pag. 561: incipit ab pro Ibid. 14. Secutus sum lectionem napása miss. 465 et 466, quam dedit Niceph. Greg. in Syne sio De somniis, p. 361; pro xal abfoloas editorum et aliorum mss. Col. 352 1. Oraculum Delphicum, sub nomine Apollinis celebratum, fuerat primum Themidis: Stra bo, lib. 1x, pag. 422, ex Ephoro, refert Apollinem condidisse oraculum Delphicum una cum Themide ut prodessent mortalibus. Apollodorus, lib. 1, c. 4, §3, dicit Apollinem venisse Delphos, apud quos ora culum erat Themidis, Pindarus in Pvth. xi, v. 15 ubi scholiastes animadvertit Hæc etymologia verbi Beutotest, quod refluit ad oracula edita a Themide, rursus affertur ab Harpo cratione ex Lysia in Oratione de abortu:"Ozɩ yέyove inquit magnus Etymol. proferens eumdem locum, sequente hoc versu Hunc versum recitat in oraculo quodam Elianus, Histor. div., 111, 43 et 44; citat etiäm Simplicius, ad Epictet., cap. 37, p. 81 editionis Venet., 1528.) In Ovidio oraculum Themidis consulit Deuca lion post diluvium Hic ubi Deucalion (nam cætera texerat æquor), Cum consorte tori, parva rate vectus adhæsit; Corycidas nymphas et numina montis adorant Fatidicamque Themin, quæ tunc oracla tenebat. (Metam. 1, 318.) Plutarchus in tractatu De fine oraculorum (421, 21), citatus supra ab Eusebio, c. v. pag. 188, dixit Apollinem, dum exsularet, post mortem Pythonis, commisisse Themidi oraculuni quod resumpsit postea, Idem in tractatur De Malignitate Herodoti, p. 860, vitio vertens huic quod accusa ret oraculum Delphicum mendacii prolati ad faven dum quibusdam viris, addit: Quod quidem optime decet oraculum Cum themide participatum, Tñg às Orpheus in 'hymno 78, alloquens Themidem, di xit Prima introduxit inter homines puram divi nationem, in spelunca Delphica; jus dixit divis in lapide pythico, dum regnaret in his locis; ea enim docuit regem Phoebum (ava) accommodare justi tiam legibus;» De verbo adjecto Apollini V. Biagi Monumenta naniana, pag. 159. Attamen his traditionibus addi possunt quæ Tellu r's fuisse idein oraculum contendunt, priusquam esset Themidis. Pausanias Phocic. c. 5: • Dicunt primitus hoc oraculum fuisse Telluris et primam illius prophetis sain Daphneam edidisse oracula sub inspiratione Terræ. Dicitur etiam Neptunus possedisse hoc ora culum una cum Tellure, et, dum Tellus ipsa ederet oracula, sua edidisse ore Pyrconis sui famuli. Quod quidem confirmatur his versibus [ralov. › Postea, pergit idem, Tellus suam partem conces sit Themidi. quæ eam dedit gratis Apollini (dw práv). Sed Neptunus noluit cedere suami parteni ni si ipse oraculum Calaurianum reciperet, positum juxta Træezenen; qui locus deinceps clarus factus est morte Demosthenis. › Elianus, Histor. divers, lib. 111, c. 1, dixit Tel lurem oraculum possedisse cum Apollo occidit Py thonem. Hyginus, fab. 140, inquit hunc Pythonem ipsum fuisse cujus ore Tellus edebat oracula. Initio Eumenidarum Eschyles narrat mutationes hujus oraculi Primum tellurem votis revereor, primam pro phetissam (лpwtóμavt:s), deinde Themidem, quæ se cunda sedit post matrem in hoc solium fatidicum,. ut fama est; tertio, quædam Titanis occupavit il lud facile et sine vi: altera filia Telluris, Phœbe no mine, eamdem sedem obtinuit, quam dedit Phœbo statim nato... quartus igitur occupavit hoc solium, et Loxias est propheta ejus patris sui Jovis. › Scholiastes in hoc loco animadvertit Pindarum dicere Apollinem vi potitum esse hoc oraculo. Ver sus 210 Promethei videtur Tellurem post Themidem ponere Apollo oracula edebat in tripode Themidis sedens, inquit Euripides in Oreste, v. 164 Denique idem peculiarem sententiam prodit in choro Iphigenia Taurica, 1235, parumper obscuro. Dixit Apollinem adhuc puerum allatum ex insula Delo ad Parnassum ubi draco oraculum Telluris re gebat Tenera adhuc ætate, in brachiis tuæ charis simæ matris, occidisti eum, o Phoebe, et potitus es oraculis divinis sedistique in tripode aureo, fun dens oracula mortalibus, et regnans in advtis. › Sed postquam expulisset e domicilio Themidem, filiam Telluris, et ex oraculis divino spiritu allatis, Tellus creavit spectra, nascentia e somniis, quæ prædicebant plerisque mortalibus quod futurumt est primum et postea, evolvendo somnia quæ Tellus injicit in dormientes. Ita ad ulciscendum filiam, spo liavit Phoebum omni honore prædictionum; sed rex (ava) pedibus levibus, irrupit in Olympum, invol vit brachiis puerilibus solium Jovis (orans eum) ut liberaret templum Delphicum ab ira Telluris et voci bus nocturnis. Risit deus, quod filius servare vellet cultum adeptum auro, quassit capillos, fugavit somnia nocturna, amovit a mortalibus visa per somnia, et restituit Loxiam in priscos honores, ut sedens in solio usurpato auderet edere sua oracula mortalibus per poetas. › Ibid. 8. Vigerus putavit utile esse expla nare in suis notis difficultatem geographicam qua confunduntur angustiæ Didymes et unda Mycales Didyme enim posita est in territorio et vicinia Mi leti, urbis Ioniæ, sicut explicavimus; Mycale vero sita est in Caria: cujus causa est quia falso crede batur Alphæum, fluvium Elidis, miscere aquas fonti Arethus in Sicilia. Sic tibi quum fluctus subterlabere Sicanos, Doris amara suam non intermisceat undam. Ita fons Mycaleus postquam deduxerat aquas in mare Carie, credebatur id transire et exire non procul a Branchide. Hanc opinionem affert Pau samas in primis Eliacis, c. 7, p. 391 editionis

μητροδίδακτος, ἐν Ἑρμηνείᾳ τῶν ἱερῶν τὸν Φλομήτορα, 410. Ἐκ τῶν βασιλεῖ Πτολεμαίῳ προσπεφωνημένων, 663, 668. Περὶ τῆς κατὰ Πλά τωνα φιλοσοφίας, 510. Ἐν τῷ ἑβδόμῳ Περὶ φιλοσοφίας, 790, 793, 810. Ἐν τῷ ὀγδόῳ, 756-770. 510 Ἐν ἑβδόμῳ συγκ γράμματι Περὶ φυσιολογίας μια φιλοσοφίας. Περὶ εὑρημάτων, 476. Ἐν ταῖς παραλ λήλοις Μενάνδρου τε καὶ ἀφ᾽ ὧν ἔκλεψεν ἐκλογαίς, 843, 844, 845, 846. Φύσεως γραμματεύς, 810. τεῖαι Ευδήμειοί τε καὶ Νικομάχειοι καὶ μεγάλων ἠθι κρόν τι καὶ ταπεινὸν καὶ δημώδες περὶ τῆς ἀρετῆς ἐν τῷ βίῳ τοῦ Πλάτωνος, ἐν τοῖς Ἰουδαϊκοῖς, 420. Ἐν τῷ Περὶ Αττικὰ (τα) συγγραψάμενοι, 498. Ἐν τῷ Περὶ τῆς καθόλου ψυχῆς, 813 ἀπὸ αὐτῶν τῶν ἀπὸ τῶν ᾿Αττικού), 816, Τοταῦτα ὁ ᾿Αττικός ἐπ' ἄκρον τῆς Χαλδαϊκῆς ἐπι στήμης ἐληλακώς, ἐν τοῖς Πρὸς τοὺς ἑταίρους δια 495. Ὁ τὰ Χαλδαϊκὰ συναγαγών, 415. 'Αντιόχῳ τῷ μετὰ Σέλευκον τρίτῳ τὴν Χαλδαίων ἱστορίαν ἐν τρισὶ βιβλίοις κατατάξας, καὶ τὸ περὶ τῶν βασιλέων ἐν τῷ πρώτῳ τῶν Ἐξηγητικών, 496. ἐν τρίτη, 92, 103, 118. Ὁ ἱερογραμματεύς, 198. Χαλδαίων ἀναγραφαί, 458. τον) βιβλίων, 264. Περὶ ειμαρμένης, 136, 137, 138, 159. Ἐν τῷ πρώτῳ Περὶ ειμαρμένης βιβλίῳ, 202. ἐν τῷ πρώτῳ Περὶ ύπνου Ο θαυμάσιος Κλήμης ἐν τῷ Πρὸς Ἕλληνας προτρεπτικῷ, 61 175 Ἐν τῷ πρώτῳ Στρωματεῖ, 410 475 500. Πέμπτῳ, 668 691. Εν έκτῳ Στρωματεῖ, 461 ὁ προφήτης, ὁ καὶ Μαλχάς, ἱστορῶν τὰ περὶ Ἰουδαίων, 422. Περὶ εὑρημάτων, πιθανουργικός, Θεογονίαι Γιγαντομα χίαι ει Τιτανομαχίαι, 39. ἐν πρώτη Τραγωδουμένων, 157. Aristippus nepos 764. Aristo Chius, 854. Aristobulus Hebræus, rouwr ad Ptolemæum (Philometorem) regem, 323 375-378. Aristotelicam cum patria philoso seq., phia conjunxit, idemque est, cujus II Machab. (1, 10) mentio, 375. Peripateticus v w xpwtw Пpos Aristocles Peripateticus, 758. Male, Aristodemus Aristophanes, 458 (lege ex Josepio 'Apiparns). Aristophanes comicus, 585. Aristophanes grammaticus, 492. Aristoteles, 268, 269, 409, 410, 512, 718, 728, 754, 758, 791 seq., 794, 815, 818, 835, 836, 841, Epi stolæ ad Antipatrum, 793. Scripta moralia, parμa xwv Enуpapóμevat, judice Attico, Platonico, povovat, 795. Non_melius Epicuro sentire de Pro videntia, 799 seq. Ejus a Platone dissensus, 794 811. Animus, entelechia, 811 seq. Ejus Пɛpl εvpn uátur, 476. Aristotelis calumniatores, ab Aris tocle confutati, 791 seq. Tributa falso ipsi in Her miam poematia, 791. Et epistolæ contra Athenien sium civitatem, 792. Aristotelici, 136, 139. Aristoxenus musicus, Arius Didymus. Vide supra, Areus. Arius, Heracleopolites, 41. Infra in Epeis. Arsepedonaptæ, Ægyptiorum sapientes, 472. Artapanus Tovdalwr, 429 seq., 451. Asbolus, 419, 495. Asclepiades medicus, 773. Asitus Vitas philosophorum accurate scripsit, et libros Theodoti, Hypsicratis et Mochi ex Phoenicia lingua convertit Græce, 493. Sed pro Asito legen duin Lætus. Asteriæ oraculum, 225. Atlas, astronomiæ repertor, 419. Atlantii quales theologi, 57. Atticus, philosophus Platonicus, contra Aristo telein, et de ejus a Platone dissensu, 794-811, seq. (ubi pro legendum usque ad Avaris. Vide Abaris. Bacchylides lyricus, 679. Bardesanes, Syrus, 16rois, 273-280. Christianus, 279. Berosus, 417, 455 seq., 848. Chaldæus, istopixòs QUYYpageús, 413, 414. Babylonius, 488. Beli sacer dos, EXTIEμEVOS, 493. Beroso usus Jobas, ibid. Beruth, phoenicia mulier, 36. Bion sophista, 731. carum litterarum repertor, 499. Lapicidinam et au ri metalla reperit, 476. Cæcilius, 465. Callias De rebus Siculis, 478. Callietes Stoicus, 464, 468. Callimachus, 99, 673, 677. Cyrenæus tv toiç 'láμ 6ous, 753. Grammaticus, 492. Callimachus Colophonius, 491. Lege Antimachus. Callisthenes historicus, 464. Carneades, tertiæ Academiæ conditor, 726, 736, 757 seq. Arcesila præceptore solertior, 738. Cassianus Mirum quid sibi velit interpres, qui reddit in primo Pontificalium. Castoris historiæ, 488. Syriacas res scripsit, 489. Caystrius, 464. Forte Evelpis Carystius. Cebes, qui a Platone loquens inducitur, 554, 555. Cephisodorus rhetor, Isocratis discipulus, calum niator Aristotelis, 792, 732. Cercylus 498. Chæremon, Chamæleon Peripateticus, 492. Charmides, quartæ princeps Academiæ, 726. Charondas, 619. Chiron, 157. Choerilus, poeta antiquus, 412. Chrysippus, 187, 206, 255, 257, 261, 262, 263, 264, 255, 267, 818, 820, 823. Successor Cleanthis, 816. Stoicus, 262. Ejus rλ7005 Tosoútwy (vel toσOU Cleanthes, 261, 818, 820, 821, 823, 839, 847. Zenonis Cittici successor, 816. "Ev Tive of UATI, Clearchus Peripateticus, Bibλiw, 409 seq. (ex Josephi 1 Contra Apion., pag. 1047 edit. Lipsiens.), 410. Clemens Alexand. seq., seq. seq., seq., Cleodemus vates, Cleombrotus, 205, 206. Clitomachus, tertiæ Academiæ conditor, 726. Carneadis successor, 739. Clydippus Mantinensis, 476. Conon, 548, ubi male Kóμwr. Corybus et Melitides, stulti, 761. Crantor Platonicus, 729, 731. Crates grammaticus, 492. Crates, 846. Diogenis Cynici successor, 816, 729. Creophylus, 619. Ctesias. Infra in Pollio. Cyclici poetae, in quibus et Cynici, 136, 139. Cyrenaici, 764. Dædalus, 480, 481. Daimachus historicus, 464. Damasus. Infra, Hellanicus. Demaratus Demetrius, 184, 205, 206. Demetrius Phalereus, 351, 354, 458, 664. De Ju dæis, 422, 439, 445. Demetrius geometra, 464. Democritus Abderita, 23, 205, 255, 257, 320, 852, 720, 731, 749, 754, 773, 782. Annos quinque Brachmanes sapientes Indorum, 285, 278, 410, apud Ægyptios versatus, 472. Leucippum audivit, Cadmus Milesius, 469, 473, 478, 484, 494. Græ 504, 758. Ejus scriptis usus Pyrrho, 765. Maluit causam unam rerum naturalium reperire quam rex esse Persarum, 781. 'Yñoŋxwv ápxóµevoç, 782. Bø

πρὸς Διώνδαν, Περὶ τῶν Εὐβούλου Ἰάδες Μοῦσαι, 725. ἐν τῷ Περὶ Κύλωνος κλήρου ἐν τῷ Περὶ τῆς Αἰγυπτίων ἀποικίας, 499. Αἰγύπτιοι ἱερογραμματείς, 411. τῇ τῆς ᾿Αρχαιολογίας, 415-415-417, 418-422, 455, 456-458. ᾿Απὸ τοῦ πρώτου Περὶ τῆς τῶν Ἰουδαίων ἀρχαιότητος, 500 502. Ἐν δευτέρῳ συγγράμματι, οικονομικός, 734. Περὶ τῶν οὐκ ἰδίων Με νάνδρου, 465. ὁ τὰ περὶ τῶν κατὰ Αἴγυπτον θεῶν πραγμα τευσάμενος, 499. (Μάνεθως), 88. Ἐν ἱερᾷ βίβλῳ καὶ ἑτέ ροις αὐτοῦ συγγράμμασι, 44. Ο τὴν τῶν Αἰγυπτια 500. Δευτέρα Αιγυπτιακών, τῆς Χριστοῦ διατριβῆς, οὐκ ἄσημος ἀνὴρ, ἐν λόγῳ Περὶ ὕλης, 337-346. συγγραφεύς, ὁ Σελεύκω Νικάνορ συμβεβιωκώς, ἐν τῇ τρίτῃ τῶν Ἰνδικών, 410, 419. Μήλων, ὁ τὴν συσκευὴν κατὰ Ἰουδαίων γράψας, 765. Γράφων Περὶ φύσεως, ἐν τῇ Θαυμασίων συναγωγή, 157. οι Νεωτέρων (τῶν) τινές, 852. Ἐν τῇ τετάρτῃ, 417; Ἐν τῇ ἐννενηκοστῇ καὶ ἔκτη βίβλω, 414. Πλάτωνι ἀποῤῥήτων,65u Ἐν τοῖς Περὶ τἀγαθοῖ, 556, 557, 558, 559, 545. Πρώτῳ Περὶ τἀγαθοῦ, 411, 819, 544. Ἐν δευτέρῳ, 525-527. Ἐν τῷ πέμπτῳ, 544. Ἐν τῷ πρώτῳ περὶ τῆς τῶν Ακαδημικών προς Πλάτωνα διαστάσεως, 727 737 ἐν τρίτῳ Νομίμων Ασίας, 499. Hippasus Metapontinus, 748. Homerus, 184, 486, 231, 262, 265, 467, 645, 662, 579, 593, 805 seq., 823. Fabulæ ejus de diis a Pla tone reprehensæ, 618, 641, 646. Versus, 674, 677, 682, 688, 693, 734, 739, 748, 754, 757, 781. Initio nihil scripto mandavit, 478. Tragoediæ princeps, 723, 618 seq. Quo tempore floruerit, 491 seq. Ora culo laudatus, 227. Oraculum de ejus patria, 229. Ex Hebræis profecit, 667 seq. 'Ounpixh vósos, 211. "Outpeto, 723. Græci nihil Homerica poesi anti quius habent, 478, 491 seq. Qui antiquiores Home ro ferantur, 495. U months, 85, 88, 89, 90, 153, 594. rep. a Platone ejectus, 619 seq. Horus, Samius, 495. Hyperides et Swpewr, 466. Plagiarius, ibid. Demosthenis æqua lis, ibid. Hyperochides, 409. Hypsicrates, scriptor Phoenicius, quem Græce vertit Asitus, 495. Icetes. Vide ŒEcetes. Iliadis parvæ auctor, 498. lonica secta, 471. Isæus ty z lept Kúluros xapov descripsit Isocratis Trapeziticum, 466. Isatis, 495. Isocrates, 462. Ejus Areopagiticus, 464. In agone Mausoleo a discipulo Theopompo victus, ibid. Tra peziticum ejus exscripsit Isæus, 466. Ister De Cretensium sacrificiis, 150. Jannes et lambres Jobas de Assyriis scribens, Beroso usus est, 493. Josephus (Flavius), scriptor Judæus. 'Ev pú Lacydes, Arcesilæ successor, propter avaritiam dictus Lætus. Vide supra, Asitus. Latinus; ejus sex libri Leu, Leucippus, 844, 850. Zenonem Eleatem audivit, Lini versus, 668. Ex Hebræis profecit, ibid. Circa Trojana tempora vel paulo ante floruit, 469, 470, 500. Ante Homerum, 495. Longinus, 464. Ilɛpi yvyñs, 822 seq. (confer. Longinum Jac. Tollii, p. 252 seq.) Lyco, qui se Pythagoricum appellat, 792. Lycophron, 467. Lycurgus, 619, 590, 500, 509. Spartiata, 480. Ex Ægypuis profecit, 482. Ejus leges, 221, 223, 569, 496. Ipsi datum oraculum, 214 seq., 260 Lyricus (Pindarus), 674. Lysias, 462. Lysimachi libri duo De Ephori furtis, 467. Mæoras, 464. Magi Persarum, 471. Malchan, qui etiam Cleodemus, de Judæis scri psit, 422. Manetho xwv monuevos dvaypapy, 155, 415. Græce Ægy. .(1) Lege Lætus ptiam historíam scripsit, e sacris interpretatus mo numentis, id. sey. Mathematici, 846, 847, 849 Maximus, 464. Maximus Megaclides Peripateticus, 492. Megarenses philosophi, 728, 756. Megasthenes Meminit Nabuchodonosoris, 456 seq. Megillum loquentem inducit Plato, 631.. Melampus, 480, 481. Melanippides, lyricus, 680, Melissus, 724, 756, 757. Parmenidis discipulus, 420. Lege Molar, atque intellige Apollonium Mo lonem, de quo Josephūs. Melorotó [6] (Pindarus), 674. Menander comicus, 682 seq., 688 seq. Plagiarius, 465. Ejus detotdatpwv. Supra in Antiphane. Menander Pergamenus, historicus, 493 Menedemus, 729. Mentor, Carneadis discipulus, 738. Mercurius Trismegistus, 36, 46. 24, 766, 846. Nesse discipulus, 758. Democriti, Metrodorus, 24, 718, 836, 847, 850, 851. Chius, ibid. Milesius (Thales), Philosophus et propheta 136. Mnaseas, 414, 458. Septicus, 731. Mnesarchus, Pythagoræ filius, 504. Mnesarchus Stolcus, 739. Mochus, scriptor Phoenicius, quem Græce Asi tus transtulit, 493. Molus, Molos, 415. Lege ex Josepho Móλwr. Un de paulo ante Mawr. Monimus Moses, 312 et sæpius. Musæus, 469, 480, 498, 500. (Moses), 411, 662. Orphei magister, 432, 495. 'Epuns dictus, ibid. Vide supra in Eugrammone Cyrenao. Theologorum antiquissimi Linus, Musæus, Orpheus, 470. De Thesprotis scripsit, 462. Myrsilus Lesbius, 159. Nausiphanes, Pyrrhonis discipulus, 768. Nessas, Democriti auditor, 758. Nicagoras, cognomento 'Epuñc, Alexandri Magni tempore, 791. Alius Nicagoras, sophista, 464. Ni colaus, 415. Damascenus lotopixos GUYYpaчEÚS, 415. Nicomachus, Aristotelis filius, 793. Numa Pythagoreus, 410. Numerius Pythagoreus, 410, 411. 'Ex tŵy Пlaçà seq. seq., seq. Nymphodorus Amphipolitanus, OEcetes Pythagoreus (al. Icetes), 849. CEnomai Cynici, Foftwv popá, 209-213, 234, 254 261. Parodiæ ad oracula, p. 231, 233. OEnopides Chius, 480, 482. Onomacritus, olympiade XL clarus. Vide Orpheus. Oracula, 61, 123, 124, 145 seq., 159, 168, 175, 591, 412, 413, 456 seq., 463, 469. Ubi Amphiara. Amphilochi, etc., mentio, 472, 689. Vafrorum he

ἱεροφαντών, θεολόγων καὶ προφη τῶν ὁ θαυμάσιος ἐν τοῖς εἰς Γένεσιν ἐξηγητι Ορφικὰ ἔπη, 690, 839. Θεογονία, Α7 Ἐν ποιήμασι τῶν κατὰ τὸν ἱερὸν λόγον αὐτῷ λεγομένων, 664, 666. Ορφι καὶ καθαρμοί, 202. Ἐν τῇ ἐπιγραφομένῃ Οκτατεύχῳ, ὁ ἄριστα περὶ τῶν τοῦ Μίθρα συναγαγών μυστηρίων, 156. 758, 504. Παρμενίδης ὁ μέγας, 680. Σύριος, Φοινικικὴ ἱστορία 31. Παραδόξου ιστορίας, 32. Περὶ Ἰουδαίων, 40. Εθωθιῶν ὑπομνήματα, 41. ἐν τῷ Περὶ τὰ Ἱεροσόλυμα 421, 452 Ἐν τῇ ιδ' τῶν Περὶ ῾Ιεροσό λυμα, 450. Φίλων ὁ πρεσβύτερος, 458. τρόθεν ἀκριβῶν, 323 Ὁ τὰ Εβραίων πεπαιδευ μένος, 704. Ἀπὸ τοῦ πρώτου τῶν Εἰς νόμον, 584 Ἐν τῷ Περὶ γεωργίας προτέρω. 323. Ἐκ τοῦ πρώτου Ζητημάτων καὶ λύσεων, 325, 324. Ἐν τῇ ὑπὲρ Ἰουδαίων Απολογία, 578-381. Περὶ τῆς προνοίας, 536 385-400. Περὶ τοῦ πάντα σπουδαῖον ἐλεύθερον εἶναι, 381-384. Ἐκ τοῦ πρώτου Συγγραμ μάτων, ὧν ἐπέγραψεν, υποθετικών, 351-301. Περὶ τοῦ Τὸ χεῖρον τῷ κρείττονι φιλεῖν ἐπιτίθεσθαι, Περί ευρημάτων, ὁ Βοιώτιος μελοποιός, 125, 395, 499. ἀττικίζων, Πυθαγορίσας, 843. Πυθαγόρειος, 729. Μεσεύων Πυθαγόρου καὶ Σω κράτους, 505. Αἰγυπτιάζων τῷ δόγματι, 689. Ἐν τῇ Σωκράτους Απολογίᾳ, 659-662. Ἐν Επινομίδι, 702, 640, 471, 574. Ἐν μεγάλῃ ἐπιστολῇ. 530. Λύσιδι, 672. Ἐν Θεαιτήτῳ, 602 615, 672, 722 766. Ἐν Νόμοις, 99, 569, 410. Εν πρώτῳ, 587 573. Δευτέρω, 593. Εκτῳ, 581. Εβδόμῳ, 610. Δεκάτῳ, 703, 670, 621 549. Ενδεκάτῳ, 575. Τελευταίῳ, 669. Ἐν Πολιτείᾳ, 745 544, 611, 697 707. Ἐν πρώτῳ, 582, 614. Δευτέρῳ τῆς Πολιτείας, 585, 641-647, 678. Τρίτῳ, 610. Πέμπτῳ, 608 Εκτα, Εβδόμω, Ἐν Πολιτικῷ, 559 582. Ἐν Σοφιστῇ, 724, 680 Συμποσίῳ, 584 Ἐκ τοῦ Τιμαίου, 659, 669, 670, 672, 471, 497, Ἐν Φαίδρῳ, 671, 697, 709 Φιλήβω, 770. Περὶ ψυχῆς, 696 26, 750 551-554, 564 Πλατώνεια, διαφθείραι, ἐκ τοῦ Περὶ ἀθανασίας ψυχῆς δευτέ 811 Περὶ τριῶν ἀρχικῶν ὑπου στάσεων, 535, 536. Περὶ ψυχῆς, 824-835. Πλωτίνεια, Πλατώ γεια. 467 Περὶ τῶν Περὶ τῆς τοῦ Σοφο- αρεσκόντων τοῖς φιλοσόφοις φυσικών δογμά κλέους κλοπῆς, 465. Φωκίς. Οἱ ἀναγεγραφότες τὸν ἱερὸν πόλεμον τὸν ἐν Φωκίδι, 592. πρῶτοι θεολόγοι, 17, 33 107. Ή Φοινίκων γραφή, Οἱ τὰ Φοι νικικὰ συνταξάμενοι, 416. Φοινίκων ἀναγραφαί, 458. Φορωνίς. Ο τῆς Φορωνίδος ποιητής, 497. Φρύγιοι λόγοι, ΧΧΙ. των, 747-750, 755-755, 836-839, 841-852. Περὶ τοῦ Εἰ τοῦ ἐν Δελφοῖς, 527-529. Περὶ τῶν κατὰ τὴν Ισιν καὶ Αἰγυπτίων θεούς, 90, 91, 186-188. Περὶ τῶν ἐν Πλαταιαῖς Δαιδάλων, 83-86. Στρώ ματα, 20. Περὶ τῶν ἐκλελοιπότων χρηστηρίων, χῆς, τής τις οὐκ ἄσημος, 688. Ως οἱ ποιηταί που φασίν, Ποιητική minum commenta, 131 seq., 213, 290. Etiam con fessione ipsorum in tormentis, 135. Peripateticorum, Cynico rum et Epicureorum, 136. Origenes xoiç, 280-295, 334-3:6. Orpheus, 27, 184, 462, 662, 469, 470, 480, 495, 498, 500. Mosis discipulus, 432. 83, 89, 100 seq., 102, 106, 107, 108, 771,684-687, 688, seq. Ab Agy pliis theologiam suam hausit Orpheus, 105. 226. Orpheo tributa, scripta sunt ab Onomacrito Atheniensi, 495. Ostanes, Pallas Parmenides, 838. 843, 850, 852. Eleates, 23, 790, 720, 718, 723, 724, 756. Xenophanis auditor, Ejus versus, ibid. Periander, 509. Pericles, Anaxagora discipulus, 504. Peripatetici, 136, 324, 718. Phemius, 495. Phemonoe prima oracula cecinit, 499 seq. Pherecydes, 41. 465, 470, 478, 500. Philammon, 495. Philarchus, 156, 164. Philemon comicus, 687. Philippus, 206, 207. Alius hoe nomine, 278. Philistus De rebus Siculis, 478. Philo, quartæ Academiæ princeps, 726. Clitoma cbi successor, 139. Philo Byblius. ex Sanchonia thone, 156 seq. Libri novem Sanchoniathonis ad Abibalum, regem Berytiorum, ex Phoenicio Græce redditi, Libri tres Philo (versibus he roicis), seq. Hic est Philo Hebræus, 331, 378, 546-548. Tà olxɛľa na seq. seq. seq., Philochorus, 490. Atheniensis, 492. Res Atticas scripsit, 489. Philolaus Pythagoreus. 836, 843, 750. Philomelus Septicus, 751. Philostephanus 476. Pindarus, Lyricus, 674, 688. Pythagoreus, 675. De Æsculapio quaestio, 191. Plato, 690, 691, 694, 836, 837, 839, 841, 840, 843, 844, 845, 846, 847, 851, 852, 590 seq., 196 seq., 681, 573, 574, 576, 586, 471, 480, 539, 554 seq., 83, 97, 99, 172, 184, 187, 206, 230, 362, 411, 462, 511, 508 seq., 795, 790. 794 seq., 753, 754, 815, 816, 717, 718, 720, 722, 801 seq. Platonis ely mologia, 517 seq. Moses 411, 527. Ex Hel brais profecit, 523 seq., 663 seq., 668 seq. Ex Agy ptiis, 482. Ex Protagora libro De ente, 468. Pythia gora haud inferior. 727. 728, 745, ibid., Ejus Peripatus, 791. Alcibiade, 551. Cratylo, 28, 87, 103, 515, 518, 526. Cri one, 651-659. et Epistola ad Diony sium, 530 seq., 541. Ad Herniam, Erastumn, Cori scum, 534, 675. Euthyphrone, 649, 650, 651. Gorgia, 577-580. seq.. seq.. 607, 610, 589 seq., 711 seq., 706 seq., seq., seq., seq., seq., seq. 593. 676. Ex decino De rep., 677, 563. De Ere Armenii et 675. seq., seq. seq. 530, 696, 559, 557 seq., 542, 544, 545, 675, 703. seq. seq., seq., seq., 567 seq. Verba Platonis (non nominati) de Deo, quod non sit malorum causa, 250 C. dies festus in memoriam Platonis, 467, Aristotelem calumniantur quidam Platonis libros 791. Zeno et Cephisodorus contra Plato nem scribentes, 732. De Platonis successoribus, 726. Academicorum a Platone dissensus, ibid. seq., 752. Platonis ab Aristotele, 798, etc. Plotinus pov (contra Aristotelem, qui animum entelechiam esse contendit), seq. Adde Ennead. iv, 7. 464. Legendum D. Plutarchus, 22 seqq., 82-86, 99, 119. Philostratus Alexandrinus Phlegontis historiæ, 488. Phocylides, 687. Phcnicum seq., Eo rum doctrina de hominum ortu, 83, 184. Chananis posteri, 419. 28. Vide supra in Philone Byblio et Hieronymo Ægyptio. 85, 184. Phryges musicæ ex parte inventores, 476. Physici philosophi, 718, 719, 720, 790, 845, etc. PATROL. GR. 183-185, 187, 188, 189, 205-207. IIpwtw IIɛpl yv 563 seq., ex quo Antylli, qui revixit, et Sosite lis atque Heracleonis, nec minus Nicandæ, Cerdonis, mentio. Poesis Hebreorum, 514. Poetæ versus, 24, 27, 387, 854, 855, 795, 796, 798, 644, 660, 776, 781, 782, 795, 796, 798, 499. Ho 388, 823. Quam nocuerint, 172, 618, 619.